Հիմնական

Գործի համար: ԵԿԴ/0171/01/13
Վիճակագրական տողի համար : 6.4

Պատասխանող

Հովհաննես Հովհաննիսյան
Գագիկ Հարությունյան
Գևորգ Մարգարյան
Դավիթ Սարգսյան
Սամվել Սարգսյան
Տիգրան Խաչատրյան
Սուրեն Մկրտչյան Սեյրանի
Գագիկ Հարությունյան Վոլոդիայի
Գևորգ Մարգարյան Մարգարի
Դավիթ Սարգսյան Ռոմիկի
Սամվել Սարգսյան Յուրիկի
Տիգրան Խաչատրյան Սուրենի
Հովհաննես Հովհաննիսյան Սլավիկի
Տիգրան Խաչատրյան

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Սերգեյ Չիչոյան

Եվա Դարբինյան

Գագիկ Ավետիսյան

Կենտրոն և Նորք-Մարաշ

Արշակ Վարդանյան

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Սերգեյ Չիչոյան

Եվա Դարբինյան

Գագիկ Ավետիսյան

Կենտրոն և Նորք-Մարաշ

Արշակ Վարդանյան

Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն: Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա հանդիսանալով պաշտոնատար անձ,խարդախությամբ կաշառք ստանալու պատրվակով հափշտակել է խոշոր չափերով գումարներ, Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանին, Գագիկ Վոլոդիայի Հարությունյանին, Գևորգ Մարգարի Մարգարյանին, Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանին, Սամվել Յուրիկի Սարգսյանին, Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նրանք որպես կաշառք գումարներ են տվել Սուրեն Մկրտչյանին:
Դատարան Օր Ժամ Դատարանի դահլիճի համար Ստատուս Որոշում Այլ նշումներ
Քրեական վերաքննիչ 2013-11-12 13:00 2 Կայացվել է
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ 2013-10-09 12:30 5 Կայացել է
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ 2013-10-07 14:00 3 Նշանակվել է դատական նիստ
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ 2013-10-04 13:00 5 Կայացել է
Գործ ԵԿԴ/0171/01/13

Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

12 նոյեմբերի 2013թ. ք.Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ Տ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ

ՄԵՂԱԴՐՈՂ Պ. ԳՅՈՒԼՈՒՄՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ Կ. ԱՂԱՋԱՆՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼՆԵՐ Հ. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
Գ. ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ
Գ. ՄԱՐԳԱՐՅԱՆԻ
Դ. ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ
Ս. ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ
Տ. ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով մեղադրող Պ.Գյուլումյանի վերաքննիչ բողոքը` Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանի, Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանի, Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Գագիկ Վոլոդյայի Հարությունյանի, Գևորգ Մարգարի Մարգարյանի և Սամվել Յուրիկի Սարգսյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 09-ի դատավճռի դեմ

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.

2013 թվականի մարտի 25-ին ՀՀ պաշտպանության նախարարության ՀԿԳ քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 5-րդ կետերով և 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 90150613 քրեական գործը:
2013 թվականի օգոստոսի 09-ին Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2013 թվականի օգոստոսի 13-ին Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2013 թվականի օգոստոսի 14-ին Գևորգ Մարգարի Մարգարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2013 թվականի օգոստոսի 15-ին Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2013 թվականի օգոստոսի 15-ին Սամվել Յուրիկի Սարգսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2013 թվականի օգոստոսի 20-ին Գագիկ Վոլոդյայի Հարությունյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2013 թվականի օգոստոսի 24-ին մեղադրյալ Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
2013 թվականի օգոստոսի 24-ին մեղադրյալ Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` գործուն զղջալու պատճառաբանությամբ:
2013 թվականի օգոստոսի 24-ին մեղադրյալ Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
2013 թվականի սեպտեմբերի 09-ին ՀՀ զինվորական դատախազի կողմից քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 5-րդ կետերով (5 դրվագներով), 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 5-րդ կետերով, Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Գագիկ Վոլոդյայի Հարությունյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Գևորգ Մարգարի Մարգարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Սամվել Յուրիկի Սարգսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը 2013 թվականի հոկտեմբերի 09-ի դատավճռով Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել է պատիժ` ազատազրկում 3(երեք) տարի ժամկետով: Կիրառելով <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետը` Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանին ազատել է ազատազրկման ձևով 3(երեք) տարի ժամկետով նշանակված պատժից։ Հովհաննես Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացրել է` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո:
Գագիկ Վոլոդյայի Հարությունյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել է պատիժ` ազատազրկում 3(երեք) տարի ժամկետով։ Կիրառելով <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետը` Գագիկ Վոլոդյայի Հարությունյանին ազատել է ազատազրկման ձևով 3(երեք) տարի ժամկետով նշանակված պատժից։ Գագիկ Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացրել է` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Գևորգ Մարգարի Մարգարյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել է պատիժ` ազատազրկում 3(երեք) տարի ժամկետով։ Կիրառելով <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետը` Գևորգ Մարգարի Մարգարյանին ազատել է ազատազրկման ձևով 3(երեք) տարի ժամկետով նշանակված պատժից։ Գևորգ Մարգարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացրել է` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել է պատիժ` ազատազրկում 3(երեք) տարի ժամկետով։ Կիրառելով <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետը` Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանին ազատել է ազատազրկման ձևով 3(երեք) տարի ժամկետով նշանակված պատժից։ Դավիթ Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացրել է` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Սամվել Յուրիկի Սարգսյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել է պատիժ` ազատազրկում 3(երեք) տարի ժամկետով։ Կիրառելով <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետը` Սամվել Յուրիկի Սարգսյանին ազատել է ազատազրկման ձևով 3(երեք) տարի ժամկետով նշանակված պատժից։ Սամվել Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացրել է` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել է պատիժ` ազատազրկում 3(երեք) տարի ժամկետով։ Կիրառելով <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետը` Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանին ազատել է ազատազրկման ձևով 3(երեք) տարի ժամկետով նշանակված պատժից։ Տիգրան Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացրել է` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Վճռել է նաև իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերը պահել քրեական գործում:
Նույն դատավճռով դատապարտվել է նաև Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանը, որի մասով դատավճիռը չի բողոքարկվել:
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել մեղադրող, ՀՀ զինվորական կենտրոնական դատախազության ավագ դատախազ Պավել Գյուլումյանը:
Քրեական գործը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան է մուտք եղել 2013 թվականի հոկտեմբերի 28-ին:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 29-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել` քննության վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով:
Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխան չի ստացվել:

2. Գործի փաստական հանգամանքները.

Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի 2-րդ ավտոծառայության պետ, կոչումով մայոր, 2012 թվականի հուլիս ամսին, գործով ստույգ չպարզված օրը, կազմակերպել է իր ընկերոջ՝ ՊԲ 59703 զորամասի գումարտակի հրամանատարի տեղակալ, մայոր Վոլոդյա Գագիկի Հարությունյանի տեղափոխումը Արտաշատի զինկոմիսարիատում ծառայությունը շարունակելու հարցը և Վ.Հարությունյանի հորը՝ Գագիկ Վոլոդյայի Հարությունյանին խորհուրդներ տվել ու տեղեկություններ տրամադրել, որ այդ հարցը կարող է կարգավորվել 6000 ԱՄՆ դոլար կաշառք տալու միջոցով։ Այնուհետև, ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի դասակի հրամանատար, կապիտան Արթուր Մարտինի Մատինյանին ծանոթացրել է Գ.Հարությունյանի հետ, որն էլ պաշտոնատար անձ հանդիսացող, ՀՀ ՊՆ 60925 զորամասի գւոմարտակի հրամանատար, փոխգնդապետ Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանի կողմից որպես կաշառք պահանջված առանձնապես խոշոր չափերով 2.475.608 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 6000 ԱՄՆ դոլար գումարը տվել է Ա.Մատինյանին։ Վերջինս որպես կաշառք պահանջված գումարը տվել է Ս.Մկրտչյանին, որը սակայն չի կատարել խոստումը, խարդախությամբ տիրացել է 6000 ԱՄՆ դոլար գումարին և հափշտակել այն՝ ծախսելով իր անձնական կարիքների համար։
Գագիկ Վոլոդյայի Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, հանդիսանալով ՊԲ 59703 զորամասի 3-րդ գումարտակի հրամանատարի տեղակալ, մայոր Վոլոդյա Գագիկի Հարությունյանի հայրը, իր որդու օգտին գործողություններ կատարելու նպատակով, այն է` նրա զորամասից ծառայությունը Արտաշատի զինկոմիսարիատում շարունակելու տեղափոխման հարցը կարգավորելու նպատակով, 2012 թվականի հուլիս ամսին, գործով ստույգ չպարզված օրը, ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի ավտոծառայության պետ, մայոր Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանի օժանդակությամբ տեղեկացել է, որ Վ.Հարությունյանի տեղափոխման հարցը կարգավորելու համար անհրաժեշտ է որպես կաշառք 6000 ԱՄՆ դոլար գումար տալ։ Այնուհետև, Գ.Հարությունյանը Հ.Հովհաննիսյանի միջոցով ծանոթացել է ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի դասակի հրամանատար, կապիտան Արթուր Մարտինի Մատինյանի հետ և 2012 թվականի հուլիս ամսին, գործով ստույգ չպարզված օրերին, որպես կաշառք է տվել նախ 4000 ԱՄՆ դոլար, ապա՝ 2000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Ա.Մատինյանը նշված առանձնապես խոշոր չափերով 2.475.608 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 6000 ԱՄՆ դոլար գումարը փոխանցել է պաշտոնատար անձ հանդիսացող, ՀՀ ՊՆ 60925 զորամասի գումարտակի հրամանատար, փոխգնդապետ Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանին՝ վերջինիս իսկ պահանջով, սակայն Ս.Մկրտչյանը չի կատարել խոստումը, խարդախությամբ տիրացել է 6000 ԱՄՆ դոլար գումարին և հափշտակել այն՝ ծախսելով իր անձնական կարիքների համար։
Գևորգ Մարգարի Մարգարյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 63853 զորամասի 2-րդ գումարտակի 1-ին դասակի հրամանատար, կոչումով ավագ լեյտենանտ, իր օգտին գործողություններ կատարելու նպատակով, այն է` իր զորամասից Գյումրու զինկոմիսարիատ ծառայությունը շարունակելու նպատակով տեղափոխվելու հարցը կարգավորելու համար, 2012 թվականի դեկտեմբերի 10-ին և 19-ին ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի դասակի հրամանատար, կապիտան Արթուր Մարտինի Մատինյանի միջոցով, պաշտոնատար անձ հանդիսացող, ՀՀ ՊՆ 60925 զորամասի գումարտակի հրամանատար, փոխգնդապետ Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանին որպես կաշառք տվել է նրա կողմից պահանջված առանձնապես խոշոր չափերով 2.033.445 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 5000 ԱՄՆ դոլար գումար, սակայն վերջինս չի կատարել խոստումը, խարդախությամբ տիրացել է գումարին և հափշտակել այն՝ ծախսելով իր անձնական կարիքների համար:
Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, հանդիսանալով ՊԲ 59703 զորամասի հետախուզական դասակի հրամանատար, կոչումով ավագ լեյտենանտ, իր օգտին գործողություններ կատարելու նպատակով, այն է` իր զորամասից ծառայությունը Երևան քաղաքում տեղակայված որևէ զորամասում շարունակելու նպատակով հարցը կարգավորելու համար, 2013 թվականի հունվար ամսին, գործով ստույգ չպարզված օրը, իր ընկերոջ`ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի դասակի հրամանատար, ավագ լեյտենանտ Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանի կողմից տեղեկանալով, որ այդ հարցը կարող է կարգավորվել 3000 ԱՄՆ դոլար գումար կաշառք տալու միջոցով, կազմակերպել է իր հորեղբոր որդի` Սամվել Յուրիկի Սարգսյանի և Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանի հանդիպումը, որի արդյունքում 2013 թվականի հունվար ամսին, գործով ստույգ չպարզված օրը, Ս.Սարգսյանը Դ.Սարգսյանի դրդմամբ, Տ.Խաչատրյանի և ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի դասակի հրամանատար, կապիտան Արթուր Մարտինի Մատինյանի միջոցով պաշտոնատար անձ հանդիսացող, ՀՀ ՊՆ 60925 զորամասի գումարտակի հրամանատար, փոխգնդապետ Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանին որպես կաշառք տվել է նրա կողմից պահանջված առանձնապես խոշոր չափերով 1.220.000 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 3000 ԱՄՆ դոլար գումար, սակայն վերջինս չի կատարել խոստումը, խարդախությամբ տիրացել է 3000 ԱՄՆ դոլար գումարին և հափշտակել այն՝ ծախսելով իր անձնական կարիքների համար:
Սամվել Յուրիկի Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, հանդիսանալով ՊԲ 59703 զորամասի հետախուզական դասակի հրամանատար, կոչումով ավագ լեյտենանտ, Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանի հորեղբոր որդին, վերջինիցս տեղեկանալով, որ նա ցանկանում է տեղափոխվել Երևան քաղաքում տեղակայված որևէ զորամասում ծառայությունը շարունակելու, Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանի կազմակերպմամբ ծանոթանալով Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանի և Արթուր Մարտինի Մատինյանի հետ, այդ հարցի կարգավորման նպատակով 2013 թվականի հունվար ամսին, գործով ստույգ չպարզված օրը, վերջիններիս միջոցով ծանոթացել է պաշտոնատար անձ հանդիսացող, ՀՀ ՊՆ 60925 զորամասի գումարտակի հրամանատար, փոխգնդապետ Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանին հետ և պարզելով, որ Դ.Սարգսյանի օգտին՝ մեկ զորամասից մեկ այլ զորամաս տեղափոխելու վերը նշված գործողությունը կատարելու համար անհրաժեշտ է որպես կաշառք 3000 ԱՄՆ դոլար գումար, հաջորդ օրը Ս.Մկրտչյանին որպես կաշառք տվել է նրա կողմից պահանջված առանձնապես խոշոր չափերով 1.220.000 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 3000 ԱՄՆ դոլար գումար, սակայն վերջինս չի կատարել խոստումը, խարդախությամբ տիրացել է 3000 ԱՄՆ դոլար գումարին և հափշտակել այն՝ ծախսելով իր անձնական կարիքների համար:
Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա, հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի վաշտի հրամանատար, կոչումով կապիտան, 2013 թվականի հունվար ամսին, գործով ստույգ չպարզված օրը, իր ընկեր` ՊԲ 59703 զորամասի զինծառայող, դասակի հրամանատար, ավագ լեյտենանտ Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանից տեղեկանալով, որ վերջինս ցանկանում է տեղափոխվել Երևան քաղաքում տեղակայված որևէ զորամասում ծառայությունը շարունակելու և այդ հարցի կարգավորման համար պատրաստ է որպես կաշառք տալ որոշակի գումար, խորհուրդներ է տվել և տեղեկություններ տրամադրել, որ այդ հարցը կարող է կարգավորվել 3000 ԱՄՆ դոլար կաշառք տալու միջոցով։ Այնուհետև, Դ.Սարգսյանի կազմակերպմամբ ծանոթացել է վերջինիս հորեղբոր որդու` Սամվել Յուրիկի Սարգսյանի հետ, որին տեղեկություններ է տրամադրել, որ Դ.Սարգսյանի տեղափոխման հարցը կարող է կարգավորել ՀՀ ՊՆ 60925 զորամասի գումարտակի հրամանատար, փոխգնդապետ Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանը, որն այդ գործողությունը կատարելու համար որպես կաշառք պահանջել է 3000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Հաջորդ օրը Տ.Խաչատրյանը պահանջված առանձնապես խոշոր չափերով 1.220.000 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 3000 ԱՄՆ դոլար գումարը Ս.Սարգսյանից ստանալով, ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի դասակի հրամանատար, կապիտան Արթուր Մարտինի Մատինյանի միջոցով փոխանցել է պաշտոնատար անձ հանդիսացող Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանին, սակայն վերջինս չի կատարել խոստումը, խարդախությամբ տիրացել է 3000 ԱՄՆ դոլար գումարին և հափշտակել այն՝ ծախսելով իր անձնական կարիքների համար:

3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.

Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Մեղադրող, ՀՀ զինվորական կենտրոնական դատախազության ավագ դատախազ Պավել Գյուլումյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունքներով Դատարանն դատաքննության արդյունքներով ճիշտ եզրահանգման է հանգել և փաստել է, որ կաշառք տված կամ դրան հանցակցած անձանց արարքները, որպես ավարտված հանցագործություն ճիշտ չեն որակվել, հետևաբար՝ ամբաստանյալներին այդ հոդվածներով մեղսագրված արարքները ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների պահպանմամբ` Դատարանը ճիշտ է վերաորակել որպես չավարտված հանցագործություն՝ հանցափորձ:
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դատարանն ամբաստանյալներ Գագիկ Հարությունյանի, Գևորգ Մարգարյանի և Սամվել Սարգսյանի կողմից կատարած հանցավոր արարքներին տվել է ճիշտ իրավական գնահատական, այսինքն գնահատել է, որ նրանք մեղավորությամբ կատարել են առանձնապես խոշոր չափի կաշառք տալու փորձ, այսինքն՝ հանցավոր արարքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դատարանն ամբաստանյալներ Հովհաննես Հովհաննիսյանի և Տիգրան Խաչատրյանի կողմից կատարած հանցավոր արարքներին նույնպես տվել է ճիշտ իրավական գնահատական, այսինքն գնահատել է, որ նրանք մեղավորությամբ կատարել են առանձնապես խոշոր չափի կաշառք տալու փորձի օժանդակություն, իսկ Դավիթ Սարգսյանը՝ առանձնապես խոշոր չափի կաշառք տալու փորձի դրդչություն, այսինքն՝ կատարել են հանցավոր արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներին:
Ճիշտ են դատարանի եզրահանգումները, որ ամբաստանյալներից յուրաքանաչյուրը քրեական պատասխանատվության և պատժի ենթակա է վերոնշյալ հոդվածներով (համապատասխան մասերով և կետերով): Ամբաստանյալներ Գագիկ Հարությունյանին, Գևորգ Մարգարյանին և Սամվել Սարգսյանին, Հովհաննես Հովհաննիսյանին, Տիգրան Խաչատրյանին և Դավիթ Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքներում վերոնշյալ փոփոխությունը կատարելիս Դատարանը հաշվի է առել նաև ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի պահանջը՝ այն, որ ամբաստանյալների վիճակը դրանով չի վատթարանում, նրանց պաշպանության իրավունքը չի խախտվում:
Դատարանը դատական ակտով ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի համապատասխան հոդվածով նախատեսված նվազագույն պատիժ՝ ազատազրկում 3 տարի ժամկետով, որը նույնպես ճիշտ է և համապատասխանում է նրանց կողմից կատարած հանցավոր արարքների բնույթին և հանրության համար վտանգավորության աստիճանին:
Սակայն Դատարանը ամբաստանյալներ Գագիկ Հարությունյանի, Գևորգ Մարգարյանի, Սամվել Սարգսյանի, Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Տիգրան Խաչատրյանի և Դավիթ Սարգսյանի նկատմամբ նշանակելով պատիժ ազատազրկում երեք տարի ժամկետով սխալ է կիրառել՝ <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետը (քանի որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նրանց մեղսագրված արարքներն ավարտված չեն, հանցափորձ են), որի ուժով վերջիններս ազատել է պատժից:
Դատարանն անտեսել է, որ տվյալ դեպքում համաներման վերոնշյալ որոշման կիրառման համար խոչընդոտող է սահմանված որոշման 1-ին կետով, որով նշված է՝ <<պատժից ազատել, բացառությամբ որոշման 8-րդ կետի 4-6-րդ ենթակետերով և 9-րդ կետով նախատեսված դեպքերի այն անձանց, որոնց նկատմամբ նշանակվել է առավելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ>>:
Որոշման 8-րդ կետի 4-րդ ենթակետով սահմանված է՝ <<Օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտով սահմանված պատժաչափի չկրած մասը կրճատել՝
4/ մեկ քարորդով՝ բ. սույն կետի 5-րդ և 6-րդ ենթակետերում նշված հանցագործությունները կատարելու համար դատապարտված անձանց նկատմամբ, եթե դրանք հանցափորձ կամ հանցագործության նախապատրաստություն են>>:
Դատարանը սխալ եզրահանգման է հանգել և չպետք է ամբաստանյալներ Գագիկ Հարությունյանի, Գևորգ Մարգարյանի, Սամվել Սարգսյանի, Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Տիգրան Խաչատրյանի և Դավիթ Սարգսյանի նկատմամբ կիրառեր <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետը, քանի որ տվյալ դեպքում առկա է համաներման վերոնշյալ որոշման կիրառման նշված խոչընդոտը:
Ամբաստանյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելիս Դատարանը հաշվի է առել ամբաստանյալներ Գագիկ Հարությունյանի, Գևորգ Մարգարյանի, Սամվել Սարգսյանի, Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Տիգրան Խաչատրյանի և Դավիթ Սարգսյանի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները:
Ամբաստանյալների պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ քրեական գործով չեն արձանագրվել:
Ամբաստանյալների անձը դրականորեն բնութագրող տվյալները, նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներն անհրաժեշտ է հաշվի առնել նրանց նկատմամբ պատժաչափ նշանակելիս:
Մեղադրողը մեղադրական ճառով միջնորդել է Դատարանին, որպեսզի՝
1. Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման 3 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կանոններով ղեկավարվելով` պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` նշանակել փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով: Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
2. Գագիկ Վոլոդյայի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման 3 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կանոններով ղեկավարվելով` պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` նշանակել փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով: Գագիկ Վոլոդյայի Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
3. Գևորգ Մարգարի Մարգարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման 3 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կանոններով ղեկավարվելով` պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` նշանակել փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով: Գևորգ Մարգարի Մարգարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
4. Գավիթ Ռոմիկի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման 3 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կանոններով ղեկավարվելով` պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` նշանակել փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով: Գավիթ Ռոմիկի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
5. Սամվել Յուրիկի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման 3 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կանոններով ղեկավարվելով` պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` նշանակել փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով: Սամվել Յուրիկի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
6. Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման 3 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կանոններով ղեկավարվելով` պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` նշանակել փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով: Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ամբաստանյալների նկատմամբ նշված հոդվածների սանկցիայով նվազագույն պատժաչափ` ազատազրկում 3 տարի ժամկետով միջնորդելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք են հանդիսացել ամբաստանյալների անձը դրականորեն բնութագրող տվյալները, նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները:
Ամբաստանյալների նկատմամբ պայմանական դատապարտության կիրառումը բխում է սույն քրեական գործով հանցագործության կատարման հանգամանքների, եղանակի, մեղքի ձևերի, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթին ու աստիճանին:
Ամբաստանյալներ Գագիկ Հարությունյանը, Գևորգ Մարգարյանը, Սամվել Սարգսյանը, Հովհաննես Հովհաննիսյանը, Տիգրան Խաչատրյանը և Դավիթ Սարգսյանն անկեղծորեն զղջացել են, տվել են խոստովանական ցուցմունքներ, աջակցել են քննությանը հանցագործության բացահայտման գործում, նախկինում դատված և արատավորված չեն եղել, խնամքին ունեն երեխաներ, առաջին անգամ են կատարել հանցանք:
Ակնհայտ է, որ թվարկված հանգամանքները նվազեցնում են Գագիկ Հարությունյանի, Գևորգ Մարգարյանի, Սամվել Սարգսյանի, Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Տիգրան Խաչատրյանի և Դավիթ Սարգսյանի կատարած հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու օբյեկտիվ հիմք են հանդիսանում:
Վերոգրյալի հիման վրա` մեղադրող Պավել Գյուլումյանը խնդրել է բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 09-ի դատավճիռը` ամբաստանյալներ Գագիկ Հարությունյանի, Գևորգ Մարգարյանի, Սամվել Սարգսյանի, Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Տիգրան Խաչատրյանի և Դավիթ Սարգսյանի մասերով և՝
1. Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 3(երեք) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կանոններով ղեկավարվելով պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` նշանակել փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով: Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
2. Գագիկ Վոլոդյայի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 3(երեք) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կանոններով ղեկավարվելով պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` նշանակել փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով: Գագիկ Վոլոդյայի Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
3. Գևորգ Մարգարի Մարգարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 3(երեք) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կանոններով ղեկավարվելով պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` նշանակել փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով: Գևորգ Մարգարի Մարգարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
4. Գավիթ Ռոմիկի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 3(երեք) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կանոններով ղեկավարվելով պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` նշանակել փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով: Գավիթ Ռոմիկի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
5. Սամվել Յուրիկի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 3(երեք) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կանոններով ղեկավարվելով պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` նշանակել փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով: Սամվել Յուրիկի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
6. Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րղ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 3(երեք) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կանոններով ղեկավարվելով պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` նշանակել փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով: Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:

4. Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանը.

Ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհաննիսյանի պաշտպան Կարեն Աղաջանյանը վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկեց` նշելով, որ Առաջին ատյանի դատարանը ճիշտ է նշել իր պաշտպանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, և ճիշտ է կիրառել համաներում հայտարարելու մասին որոշումը:
Ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհաննիսյանը միացավ պաշտպանին:
Ամբաստանյալներ Գագիկ Հարությունյանը, Գևորգ Մարգարյանը, Սամվել Սարգսյանը և Դավիթ Սարգսյանը խնդրեցին ղեկավարվել օրենքի պահանջով:
Ամբաստանյալ Տիգրան Խաչատրյանը չառարկեց վերաքննիչ բողոքի դեմ:

5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.

Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին մեղադրանքի կողմի ելույթը, դատական ակտը չբողոքարկած պաշտպանության կողմի պատասխանը, ինչպես նաև վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ` հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Առաջին ատյանի դատարանը դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով հաստատված է համարել այն, որ ամբաստանյալներ Գագիկ Հարությունյանը, Գևորգ Մարգարյանը և Սամվել Սարգսյանը մեղավորությամբ կատարել են առանձնապես խոշոր չափի կաշառք տալու փորձ, այսինքն` հանցավոր արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ամբաստանյալներ Հովհաննես Հովհաննիսյանը և Տիգրան Խաչատրյանը մեղավորությամբ կատարել են առանձնապես խոշոր չափի կաշառք տալու փորձի օժանդակություն, իսկ Դավիթ Սարգսյանը` առանձնապես խոշոր չափի կաշառք տալու փորձի դրդչություն այսինքն` հանցավոր արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներին:
Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված հաջորդականությամբ լուծելով այն հարցերը, թե ենթակա է արդյո՞ք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար և ին՞չ պատիժ պետք է նշանակվի նրա նկատմամբ, պետք է լուծի նաև այն հարցը, թե ամբաստանյալն արդյո՞ք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը:
Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներով:
Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալներ Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Գագիկ Հարությունյանի, Գևորգ Մարգարյանի, Դավիթ Սարգսյանի, Սամվել Սարգսյանի և Տիգրան Խաչատրյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի առնելով կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, քննարկելով պատժաչափի, օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատժի կամ պատժատեսակի նշանակման, ինչպես նաև պատիժը կրելու կամ չկրելու հարցերը, գտել է, որ ամբաստանյալների նկատմամբ ազատազրկման նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ մեղմ պատժատեսակ նշանակելու, վերջնական պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերը բացակայում են, ուստի ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակել է պատիժ ազատազրկում` երեք տարի ժամկետով:
Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ ամբաստանյալներ Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Գագիկ Հարությունյանի, Գևորգ Մարգարյանի, Դավիթ Սարգսյանի, Սամվել Սարգսյանի և Տիգրան Խաչատրյանի նկատմամբ մինչև 3 տարի ժամկետով ազատազրկում նշանակելու պարագայում նրանց նկատմամբ կիրառելի է <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետը (քանի որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նրանց մեղսագրված արարքներն ավարտված չեն, հանցափորձ են), որի ուժով վերջիններս ենթակա են պատժից ազատման:
Առաջին ատյանի դատարանը նաև փաստել է, որ տվյալ դեպքում բացակայում են համաներման վերոնշյալ որոշման կիրառմանը խոչընդոտող, տվյալ իրավական ակտում սպառիչ թվարկված իրավական արգելքները:
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալներ Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Գագիկ Հարությունյանի, Գևորգ Մարգարյանի, Դավիթ Սարգսյանի, Սամվել Սարգսյանի և Տիգրան Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ Ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> որոշման կիրառելիության հարցը, արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ Ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետի համաձայն. <<Պատժից ազատել, բացառությամբ սույն որոշման 8-րդ կետի 4-6-րդ ենթակետերով և 9-րդ կետով նախատեսված դեպքերի`
3) այն անձանց, որոնց նկատմամբ նշանակվել է առավելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ:>>:
Վերոնշյալ որոշման 8-րդ կետի 4-6-րդ ենթակետերը սահմանում են.
<< Օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտով սահմանված պատժաչափի չկրած մաuը կրճատել`
4) մեկ քառորդով`
ա. դիտավորությամբ հանցագործություն կատարելու համար տաuը տարուց ավելի ժամկետով ազատազրկման դատապարտված անձանց նկատմամբ, բացառությամբ սույն կետի 5-6-րդ ենթակետերով և սույն որոշման 9-րդ կետով նախատեսված դեպքերի,
բ. սույն կետի 5-րդ և 6-րդ ենթակետերում նշված հանցագործությունները կատարելու համար դատապարտված անձանց նկատմամբ, եթե դրանք հանցափորձ կամ հանցագործության նախապատրաստություն են, բացառությամբ սույն որոշման 9-րդ կետով նախատեսված դեպքերի.
5) մեկ քառորդով` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ եւ 3-րդ մաuերով, 133-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 180-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 202-րդ հոդվածով, 203-րդ հոդվածով, 233-րդ հոդվածով, 241-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 245-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 246-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 247-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 248-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 264-րդ հոդվածի 2-րդ մաuով, 265-րդ հոդվածով, 268-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 280-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեuված հանցագործությունները կատարելու համար դատապարտված անձանց նկատմամբ, բացառությամբ սույն որոշման 9-րդ կետով նախատեսված դեպքերի.
6) վեց ամսով` Հայաuտանի Հանրապետության քրեական oրենuգրքի 104-րդ հոդվածով (բացառությամբ սույն որոշման 9-րդ կետի 7-րդ ենթակետով նախատեսված դեպքերի), 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (բացառությամբ սույն որոշման 9-րդ կետի 7-րդ ենթակետով նախատեսված դեպքերի), 123-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 132-րդ հոդվածով, 132.2-րդ հոդվածով, 149-154.5-րդ հոդվածներով, 166-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 168-րդ հոդվածով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 190-րդ հոդվածի 2-րդ և 3-րդ մաuերով, 215-րդ հոդվածի 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ մաuերով, 226-րդ հոդվածով, 235-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 238-րդ հոդվածի 4-րդ մաuով, 261-րդ հոդվածի 2-րդ և 3-րդ մաuերով, 262-րդ հոդվածի 2-րդ և 3-րդ մաuերով, 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 269-րդ հոդվածով, 274-րդ հոդվածի 2-րդ մաuով, 275-րդ հոդվածի 2-րդ, 2.1-ին, 2.2-րդ և 3-րդ մաuերով, 287-րդ հոդվածի 4-րդ մաuով, 297-րդ հոդվածի 2-րդ մաuով, 311-րդ հոդվածի 3-րդ և 4-րդ մաuերով, 311.1-ին հոդվածի 3-րդ և 4-րդ մաuերով, 311.2-րդ հոդվածի 3-րդ և 4-րդ մաuերով, 312-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 327-րդ հոդվածով, 340-րդ հոդվածի 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ մաuերով, 341-րդ հոդվածով, 347-րդ հոդվածի 4-րդ մաuով, 348-րդ հոդվածով, 349-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 352-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 356-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 357-րդ հոդվածի 2-րդ և 3-րդ մաuերով, 358-րդ հոդվածի 2-րդ և 3-րդ մաuերով, 359-րդ հոդվածի 3-րդ և 4-րդ մաuերով, 361-րդ հոդվածի 6-րդ մաuով, 362-րդ հոդվածի 2-րդ և 3-րդ մաuերով, 363-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 364-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 365-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 366-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 367-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 368-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 369-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 371-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 373-րդ հոդվածի 4-րդ մաuով, 375-րդ հոդվածի 2-րդ և 3-րդ մաuերով, 377-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 378-րդ հոդվածի 2-րդ մաuով նախատեuված հանցագործությունները կատարելու համար դատապարտված անձանց նկատմամբ, եթե դրանք հանցափորձ կամ հանցագործության նախապատրաստություն չեն, բացառությամբ սույն որոշման 9-րդ կետով նախատեսված դեպքերի:>>:
Տվյալ դեպքում Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 09-ի դատավճռով ամբաստանյալներ Հովհաննես Հովհաննիսյանը, Դավիթ Սարգսյանը, Տիգրան Խաչատրյանը մեղավոր են ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ Գագիկ Հարությունյանը, Գևորգ Մարգարյանը և Սամվել Սարգսյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, և դատապարտվել են ազատազրկման` երեք տարի ժամկետով:
Վերաքննիչ դատարանն փաստում է, որ ՀՀ Ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> որոշման համաձայն` ամբաստանյալներ Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Գագիկ Հարությունյանի, Գևորգ Մարգարյանի, Դավիթ Սարգսյանի, Սամվել Սարգսյանի և Տիգրան Խաչատրյանի նկատմամբ օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտով սահմանված պատժաչափի չկրած մաuը ենթակա է կրճատման` մեկ քառորդով, այսինքն` առկա է համաներման ակտի 1-ին կետի 3-րդ ենթակետի կիրառումը բացառող հանգամանք:
Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր է համարում վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանություներն առ այն, որ Առաջին ատյանի դատարանը սխալ եզրահանգման է հանգել և ամբաստանյալների նկատմամբ չպետք է կիրառեր <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետը:
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալներ Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Գագիկ Հարությունյանի, Գևորգ Մարգարյանի, Դավիթ Սարգսյանի, Սամվել Սարգսյանի և Տիգրան Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հիմնավորվածությունը, գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը պատժի տեսակի և պատժաչափի հարցում հանգել է ճիշտ հետևության, սակայն պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցում` լիարժեք չի պահպանել ՀՀ քրեական օրենսդրության Ընդհանուր մասով ամրագրված պատժի նշանակումը կանոնակարգող իրավադրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն՝
<<1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները (...)>>:
Ն.Սարգսյանի գործով կայացված որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <<(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս: Նշված սկզբունքներից յուրաքանչյուրը՝ որպես առանձին բաղադրամաս, ունի ինքնուրույն նշանակություն և պարտադիր հաշվի է առնվում քրեական պատիժ նշանակելիս: (…)>> /Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշում/:
Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով գործի կոնկրետ հանգամանքները, ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալներ Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Գագիկ Հարությունյանի, Գևորգ Մարգարյանի, Դավիթ Սարգսյանի, Սամվել Սարգսյանի և Տիգրան Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին: Այն բխում է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 4-րդ կետի համաձայն` բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է` դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` գտնելով, որ դատավճռով նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով:
Վերը նշված նկատառումներով վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Գագիկ Հարությունյանի, Գևորգ Մարգարյանի, Դավիթ Սարգսյանի, Սամվել Սարգսյանի և Տիգրան Խաչատրյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 09-ի դատավճիռը պետք է բեկանել` ՀՀ Ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> որոշման կիրառումը վերացնել, իսկ ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ, 399-րդ, 402-րդ, 418-րդ հոդվածներով` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Մեղադրող Պ.Գյուլումյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 09-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանի, Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանի, Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Գագիկ Վոլոդյայի Հարությունյանի, Գևորգ Մարգարի Մարգարյանի և Սամվել Յուրիկի Սարգսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, բեկանել:
Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և պատիժ նշանակել` ազատազրկում 3/երեք/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2/երկու/ տարի ժամկետով:
Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել զորամասի հրամանատարությանը:
Հովհաննես Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրել ստորագրություն չհեռանալու մասին, մինչև որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Գագիկ Վոլոդյայի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և պատիժ նշանակել` ազատազրկում 3/երեք/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2/երկու/ տարի ժամկետով:
Գագիկ Վոլոդյայի Հարությունյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի համապատասխան բաժանմունքին` ըստ բնակության վայրի:
Գագիկ Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրել ստորագրություն չհեռանալու մասին, մինչև որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Գևորգ Մարգարի Մարգարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և պատիժ նշանակել` ազատազրկում 3/երեք/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2/երկու/ տարի ժամկետով:
Գևորգ Մարգարի Մարգարյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել զորամասի հրամանատարությանը:
Գևորգ Մարգարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրել ստորագրություն չհեռանալու մասին, մինչև որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և պատիժ նշանակել` ազատազրկում 3/երեք/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2/երկու/ տարի ժամկետով:
Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել զորամասի հրամանատարությանը:
Դավիթ Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրել ստորագրություն չհեռանալու մասին, մինչև որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Սամվել Յուրիկի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և պատիժ նշանակել` ազատազրկում 3/երեք/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2/երկու/ տարի ժամկետով:
Սամվել Յուրիկի Սարգսյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի համապատասխան բաժանմունքին` ըստ բնակության վայրի:
Սամվել Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրել ստորագրություն չհեռանալու մասին, մինչև որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և պատիժ նշանակել` ազատազրկում 3/երեք/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2/երկու/ տարի ժամկետով:
Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել զորամասի հրամանատարությանը:
Տիգրան Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրել ստորագրություն չհեռանալու մասին, մինչև որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ

Իսկականի հետ ճիշտ է`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
Գործ թիվ ԵԿԴ/0171/01/13



ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դա¬տարանը (այսուհետ` Դատարան),

նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,
քարտուղարությամբ` Ժենյա Ավետիսյանի,

մասնակցությամբ`

մեղադրող, ՀՀ զինվորական կենտրոնական
դատախազության ավագ դատախազ` Պավել Գյուլումյանի,


պաշտպաններ` Արայիկ Ալվանդյանի (ամբ. Ս.Մկրտչյան),
Կարապետ Աղաջանյանի (ամբ. Հ.Հովհաննիսյան),


2013թ. հոկտեմբերի 9-ին դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`

1. Ս ու ր ե ն Ս ե յ ր ա ն ի Մ կ ր տ չ յ ա ն ի `
(ծնված 1978թ. սեպտեմբերի 9-ին, Գորիս քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնա¬ցած, խնամքին` 2012թ. դեկտեմբերի 12-ին ծնված դուստրը, կենսաթոշակառու մայրը, նախկինում չդատապարտված, ՀՀ ՊՆ թիվ 60925 զորամասի ուսումնական գումար¬տակի հրամանատար, կոչումով փոխգնդապետ, հաշվառված է Սյունիքի մարզի Խոտ գյուղում, փաստացի բնակ¬վել է Երևանի Շարուրի փողոցի 21-րդ շենքի 12-րդ բնակարանում, սույն քրեական գործով կալանքի տակ է 2013թ. մարտի 25-ից),

2. Հ ո վ հ ա ն ն ե ս Ս լ ա վ ի կ ի Հ ո վ հ ա ն ն ի ս յ ա ն ի`
(ծնված 1981թ. հունվարի 29-ին, Գեղարքունիքի մարզի Աստղաձոր գյուղում, ազ¬գութ¬¬¬յամբ հայ, ՀՀ քաղա¬քա¬ցի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուս¬¬¬¬¬¬¬նա¬ցած, խնամքին` մինչև տասնչորս տա¬րեկան երկու երեխաները, 2-րդ կարգի հաշմանդամ ծնողները, նախ¬կի¬նում չդա¬տա¬պարտ¬ված, ծա¬ռա¬յում է ՀՀ ՊՆ թիվ 54574 զորամասում որպես ավտոծառայության պետ, կոչումով մայոր, հաշ¬վառ¬¬ված է Գեղար¬քու¬նիքի մարզի Աստղաձոր գյուղում, փաստացի բնակ¬վում է Կոտայքի մարզի Առինջ գյուղի 1-ին նրբանցքի 18-րդ տանը),

3. Գ ա գ ի կ Վ ո լ ո դ յ ա յ ի Հ ա ր ու թ յ ու ն յ ա ն ի`
(ծնված 1956թ. հունվարի 29-ին, Արարատի մարզի Քաղցրաշեն գյուղում, ազ¬գութ¬¬¬յամբ հայ, ՀՀ քաղա¬քա¬ցի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուս¬¬¬¬¬¬¬նա¬ցած, նախ¬կի¬նում չդա¬տա¬պարտ¬ված, չի աշխա¬տում, հաշ¬վառ¬¬ված և բնակ¬վում է Արարատի մարզի Քաղցրաշեն գյուղում),

4. Գ և ո ր գ Մ ա ր գ ա ր ի Մ ա ր գ ա ր յ ա ն ի`
(ծնված 1985թ. օգոստոսի 31-ին, Շիրակի մարզի Աշոցք գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղա¬քա¬ցի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուրի, նախ¬կի¬նում չդա¬տա¬պարտ¬ված, ՀՀ ՊՆ թիվ 63853 զորա¬մասի դասակի հրամանատար, կոչումով ավագ լեյտենանտ, հաշ¬վառված է Վանաձոր քաղաքի Տարոն 2-րդ թաղամասի 60-րդ շենքի 8-րդ բնակարանում, փաստացի բնակվում է Շիրակի մարզի Աշոցք գյու¬ղում),

5. Դ ա վ ի թ Ռ ո մ ի կ ի Ս ա ր գ ս յ ա ն ի`
(ծնված 1989թ. մարտի 29-ին, Երևան քաղաքում, ազ¬գութամբ հայ, ՀՀ քաղա¬քա¬ցի, բարձ¬րա¬գույն կրթությամբ, ամուրի, նախ¬կի¬նում չդա¬տա¬պարտ¬ված, երկկողմանի ծնողազուրկ է, ծառայում է ՊԲ թիվ 59703 զորամասում` որպես դասակի հրամանատար, կոչումով ավագ լեյտենանտ, հաշ¬վառ¬¬ված և բնակվում է Երևան քաղաքի Նորագավիթ 12-րդ փողոցի 32-րդ տանը),

6. Ս ա մ վ ե լ Յ ու ր ի կ ի Ս ա ր գ ս յ ա ն ի`
(ծնված 1986թ. մայիսի 7-ին, Երևան քաղաքում, ազ¬գությամբ հայ, ՀՀ քաղա¬քա¬ցի, միջնա¬կարգ կրթությամբ, ամուսնա¬ցած, նախ¬կի¬նում չդա¬տա¬պարտ¬ված, չի աշխատում, հաշ¬վառ¬¬ված և բնակ¬¬վում է Երևան քաղաքի Նորագավիթ 12-րդ փողոցի 32-րդ տանը),

7. Տ ի գ ր ա ն Ս ո ւ ր ե ն ի Խ ա չ ա տ ր յ ա ն ի`
(ծնված 1985թ. նոյեմբերի 2-ին, Երևան քաղաքում, ազ¬գութ¬¬¬յամբ հայ, ՀՀ քաղա¬քա¬ցի, բարձ¬րա¬գույն կրթությամբ, ամուրի, նախ¬կի¬նում չդա¬տա¬պարտ¬ված, ՀՀ ՊՆ թիվ 54574 զորամասի վաշտի հրա¬մա¬¬նա¬տար, կոչումով կապիտան, հաշ¬վառ¬¬ված է Երևանի Անդրանիկի փողոցի 112-րդ շենքի 12-րդ բնա¬կա¬րա¬նում, փաստացի բնակվում է Երևանի Թաիրովի 21/4 տանը),

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 90150613 քրեական գործն հարուցվել է ՀՀ ՊՆ թիվ 60925 զորամասի գումարտակի հրամա¬նատար Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬սի 2-րդ և 5-րդ կետերով և 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետի հատկանիշներով 2013թ. մարտի 25-ին` ՀՀ պաշտպանության նախարարության ՀԿԳ քննչական բաժնում։
2013թ. մարտի 25-ին ձերբակալվել է կաշառք ստանալու պատրվակով խարդախությամբ 1.000 ԱՄՆ դոլար գումար հափշտակելու և 1.500 ԱՄՆ դոլար գումարի հափշտակության փորձ կատարելու կաս¬կա¬ծան¬քով նույն օրը ՀՀ պաշտպանության նախարարության ռազմական ոստիկանության ՕՀ բաժին բերման ենթարկված Սուրեն Մկրտչյանը։
2013թ. մարտի 28-ին Սուրեն Մկրտչյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով (Դավիթ Սարգսյանի և Արման Ավետիսյանի դրվագ¬ներով)։
2013թ. մարտի 28-ին Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սութ¬յան դատարանը, բավարարելով նախաքննական մարմնի հարուցած միջնորդությունը, մե¬ղադրյալ Սուրեն Մկրտչյանի նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց է ընտրել կալանավորումը։
2013թ. օգոստոսի 9-ին Տիգրան Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մա¬սին ստո¬րագրութ¬յուն։
2013թ. օգոստոսի 13-ին Դավիթ Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռա¬նա¬լու մա¬սին ստորագրություն։
2013թ. օգոստոսի 14-ին Գևորգ Մարգարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մա¬սին ստորագրություն։
2013թ. օգոստոսի 15-ին Հովհաննես Հովհաննիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, նույն օրը նրա նկատմամբ որ¬պես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մա¬սին ստորագրություն։
2013թ. օգոստոսի 15-ին Սամվել Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մա¬սին ստորագրություն։
2013թ. օգոստոսի 16-ին որոշում է կայացվել Սուրեն Մկրտչյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու, լրացնելու և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով (5 դրվագներով) և 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով նոր մեղադրանք առա¬ջադրելու մասին։
2013թ. օգոստոսի 20-ին Գագիկ Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մա¬սին ստորագրություն։
2013թ. օգոստոսի 22-ին որոշում է կայացվել Վոլոդյա Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` հանցադեպի բացակայության պատճառաբանությամբ։
2013թ. օգոստոսի 24-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Արման Ավետիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին `գործուն զղջա¬լու հիմքով (նախատեսված` ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 37-րդ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 72-րդ հոդվածներով)։
2013թ. օգոստոսի 24-ին Հովհաննես Հովհաննիսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։
2013թ. օգոստոսի 24-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հովհաննես Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցված քրեական հետապնդումը դադա¬րեց¬նելու մասին` գործուն զղջալու պատճառաբանությամբ։
2013թ. օգոստոսի 24-ին որոշում է կայացվել Հ.Հովհաննիսյանին առաջադրված մեղադրանքը փո¬փոխելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նրան նոր մեղադրանք առա¬¬ջադրելու մասին։
2013թ. օգոստոսի 24-ին որոշում է կայացվել Արթուր Ներսիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցված քրեական հե¬տապնդումը դադարեցնելու մասին` գործուն զղջալու պատճառաբանությամբ։
2013թ. օգոստոսի 24-ին որոշում է կայացվել Պարգև Ներսիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին` գործուն զղջալու պատճառաբանությամբ։
2013թ. օգոստոսի 24-ին որոշում է կայացվել Կարեն Գևորգյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին` գործուն զղջալու պատճառաբանությամբ։
2013թ. օգոստոսի 24-ին որոշում է կայացվել Արթուր Մատինյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով (5 դրվագներով) և 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` գործուն զղջալու պատճառաբանությամբ։
2013թ. սեպտեմբերի 9-ին քրեական գործը Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով (5 դրվագներով) և 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով, Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանի նկատմամբ 38-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Գագիկ Վոլոդյայի Հարությունյանի նկատմամբ 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կե¬տով« Գևորգ Մարգարի Մարգարյանի նկատմամբ 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով« Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանի նկատմամբ 38-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով« Սամվել Յուրիկի Սարգսյանի նկատմամբ 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանի նկատ¬մամբ 38-312 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հաստատված մեղադրական եզրա¬կացութ¬յամբ ուղարկվել է Երևանի Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջան¬¬ների ընդհանուր իրավա¬սութ¬յան դա¬տարան և 2013թ. սեպտեմբերի 11-ին ընդունվել վարույթ։

2. Նախաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Նախաքննական մարմինը Սուրեն Մկրտչյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով (5 դրվագներով) և 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով մե¬ղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա, «ծառայելով ՀՀ ՊՆ 60925 զորամասում որպես գու¬մարտակի հրամանատար« կոչումով փոխգնդապետ« հանդիսանալով պաշտոնատար անձ« 2012թ. հուլիսին ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի ավտոծառայության պետ« մայոր Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիս¬յանի օժանդակությամբ նույն զորամասի դասակի հրամանատար« կապիտան Արթուր Մարտինի Մատինյանի միջոցով տեղեկանալով« որ ՊԲ 59703 զորամասի 3-րդ գումարտակի հրամանատարի ԱՀՏԱ գծով տեղակալ« կոչումով մայոր Վոլոդյա Գագիկի Հարությունյանը ցանկանում է որոշակի գու¬մա¬րի դիմաց լուծել իր զորամասից Արտաշատի զինկոմիսարիատ ծառայությունը շարունակելու նպատակով տեղափոխվելու հարցը« խոշոր չափերով գումար հափշտակելու դիտավորությամբ« վեր¬ջինիս վստահությունը չարաշահելու եղանակով« կաշառք ստանալու պատրվակով« նրանցից պա¬հան¬ջել է խոշոր չափի` 2.475.608 ՀՀ դրամին համարժեք 6.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Դրանից մի քանի օր անց Ս.Մկրտչյանը Ա.Մատինյանի միջոցով Վ.Հարությունյանի հորից՝ Գագիկ Վոլոդյայի Հարությունյ¬անից ստացել է խոշոր չափի` 2.475.608 ՀՀ դրամին համարժեք 6.000 ԱՄՆ դոլար գումարը« սակայն չի կա¬տա¬րել խոստումը« խարդախությամբ տիրացել է խոշոր չափի` 6.000 ԱՄՆ դոլար գումարին ու հափշտա¬կել այն՝ ծախսելով իր անձնական կարիքների համար։
Վերոնշյալ հանցավոր արարքը կատարելու համար նախաքննական մարմինը Սուրեն Մկրտչ¬յանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով մեղադրանք է առա¬ջադրել` խարդախությամբ կաշառք ստանալու պատրվակով Գագիկ Վոլոդյայի Հարությունյանի խոշոր չափերով գումար հափշտակելու համար։
Բացի այդ« Սուրեն Մկրտչյանը 2012թ. հուլիս ամսին« գործով ստույգ չպարզված օրը« ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի դասակի հրամանատար« կապիտան Արթուր Մարտինի Մատինյանի միջոցով տեղե¬կա¬նալով« որ նույն զորամասի ավտոծառայության պետ« մայոր Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանը ցանկանում է որոշակի գումարի դիմաց լուծել իր զորամասից 5-րդ բանակային կորպուսի մարտական պատրաստության բաժին ծառայությունը շարունակելու նպատակով տեղափոխվելու հարցը« վերջինիս վստահությունը չարաշահելու եղանակով« կաշառք ստանալու պատրվակով« խոշոր չափերով գումար հափշտակելու դիտավորությամբ« նրանցից պահանջել է խոշոր չափերով 618.902 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 1.500 ԱՄՆ դոլար գումար։ Դրանից մի քանի օր անց« Ս.Մկրտչյանը Ա.Մատինյանի միջոցով Հ.Հովհաննիսյանից ստացել է խոշոր չափերով 618.902 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 1.500 ԱՄՆ դոլար գումարը« սակայն չի կատարել խոստումը« խարդախությամբ տիրացել է խոշոր չափերով 1.500 ԱՄՆ դոլար գումարին ու հափշտակել այն՝ ծախսելով իր անձնական կարիքների համար։
Վերոնշյալ հանցավոր արարքը կատարելու համար նախաքննական մարմինը Սուրեն Մկրտչյա¬նին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրել` խարդախությամբ կաշառք ստանալու պատրվակով Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանի խոշոր չափերով գումար հափշտակելու համար։
Բացի այդ« Սուրեն Մկրտչյանը 2012թ. դեկտեմբեր ամսին« գործով ստույգ չպարզված օրը« ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի դասակի հրամանատար« կապիտան Արթուր Մարտինի Մատինյանի միջոցով տեղեկանալով« որ ՀՀ ՊՆ 63853 զորամասի 2-րդ գումարտակի 1-ին դասակի հրամանատար« ավագ լեյտենանտ Գևորգ Մարգարի Մարգարյանը ցանկանում է որոշակի գումարի դիմաց լուծել իր զորա¬մա¬սից Գյումրու զինկոմիսարիատ ծառայությունը շարունակելու նպատակով տեղափոխվելու հարցը« խո¬շոր չափերով գումար հափշտակելու դիտավորությամբ« վերջինիս վստահությունը չարաշահելու եղա¬նա¬կով« կաշառք ստանալու պատրվակով« նրանից պահանջել է խոշոր չափերով 2.033.445 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 5.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Դրանից մի քանի օր անց« 2012թ. դեկ¬տեմբերի 10-ին և 19-ին« Ս.Մկրտչյանը Ա.Մատինյանի միջոցով Գ.Մարգարյանի հարազատներից ստացել է խոշոր չափե¬րով 2.033.445 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 5.000 ԱՄՆ դոլար գումարը« սակայն չի կատարել խոս¬տումը« խարդախությամբ տիրացել է խոշոր չափերով 5.000 ԱՄՆ դոլար գումարին ու հափշտակել այն՝ ծախսելով իր անձնական կարիքների համար։
Վերոնշյալ հանցավոր արարքը կատարելու համար նախաքննական մարմինը Սուրեն Մկրտչյա¬նին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրել խարդախությամբ կաշառք ստանալու պատրվակով Գևորգ Մարգարի Մարգարյանի խոշոր չափերով գումար հափշտակելու համար։
Բացի այդ« Սուրեն Մկրտչյանը« խոշոր չափերով գումար հափշտակելու դիտավորությամբ« 2013թ. հունվար ամսին« գործով կոնկրետ չպարզված օրը« ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի վաշտի հրամա¬նա¬տար« կապիտան Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանի միջոցով ծանոթանալով ՊԲ 59703 զորամասի դասակի հրամանատար« ավագ լեյտենանտ Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանի հարազատների հետ« նրանց համոզել է« որ կարող է կազմակերպել Դ.Սարգսյանի տեղափոխումը ՊԲ 59703 զորամասից Երևան քաղաքում տեղակայված մեկ այլ զորամաս՝ ծառայությունը շարունակելու« վերջիններիս վստահությունը չարաշահելու եղանակով« կաշառք ստանալու պատրվակով« նրանցից պահանջել է խոշոր չափերով 1.220.000 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 3.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Հաջորդ օրը« ՀՀ ՊՆ 54574 զորա¬մասի դասակի հրամանատար« կապիտան Արթուր Մատինյանի միջոցով ստացել է խոշոր չափերով 1.220.000 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 3.000 ԱՄՆ դոլար գումարը« սակայն չի կատարել խոստումը« խարդախությամբ տիրացել է խոշոր չափերով 3.000 ԱՄՆ դոլար գումարին ու հափշտակել այն՝ ծախ¬սելով իր անձնական կարիքների համար։
Վերոնշյալ հանցավոր արարքը կատարելու համար նախաքննական մարմինը Սուրեն Մկրտչյա¬նին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրել խարդախությամբ կաշառք ստանալու պատրվակով Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանի հա¬րազատների խոշոր չափերով գումար հափշտակելու համար։
Բացի այդ« Սուրեն Մկրտչյանը 2013թ. փետրվար ամսին« գործով ստույգ չպարզված օրը« ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի դասակի հրամանատար« ավագ լեյտենանտ Կարեն Սերգեյի Գևորգյանի օժանդա¬կությամբ« նույն զորամասի դասակի հրամանատար« կապիտան Արթուր Մարտինի Մատինյանի միջո¬ցով տեղեկանալով« որ ՀՀ ՊՆ 60913 զորամասի վաշտի հրամանատարի տեղակալ« կոչումով կա¬պիտան Արթուր Պարգևի Ներսիսյանը ցանկանում է որոշակի գումարի դիմաց լուծել իր զորամասից ՀՀ ՊՆ 54574 զորամաս ծառայությունը շարունակելու նպատակով տեղափոխվելու հարցը« խոշոր չա¬փերով գումար հափշտակելու դիտավորությամբ« Արթուր Ներսիսյանի և վերջինիս հոր` Պարգև Հակոբի Ներ¬սիս¬յանի վստահությունը չարաշահելու եղանակով« կաշառք ստանալու պատրվակով« նրանցից պահան¬ջել է խոշոր չափերով 813.798 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 2.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Դրանից մի քանի օր անց« Ս.Մկրտչյանը Ա.Մատինյանի միջոցով Արթուր Ներսիսյանից և Պարգև Ներսիսյանից ստա¬ցել է խոշոր չափերով 813.798 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 2.000 ԱՄՆ դոլար գումարը« սակայն չի կատարել խոստումը« խարդախությամբ տիրացել է խոշոր չափերով 2.000 ԱՄՆ դոլար գումարին ու հափշտակել այն՝ ծախսելով իր անձնական կարիքների համար։
Վերոնշյալ հանցավոր արարքը կատարելու համար նախաքննական մարմինը Սուրեն Մկրտչյա¬նին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրել` խարդախությամբ կաշառք ստանալու պատրվակով Արթուր Պարգևի Ներսիսյանի խոշոր չափերով գումար հափշտակելու համար։
Բացի այդ« Սուրեն Մկրտչյանը 2013թ. մարտի 23-ին ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի դասակի հրա¬մա¬նատար« կապիտան Արթուր Մատինյանից տեղեկանալով« որ ՀՀ ՊՆ 69334 զորամասի դասակի հրա¬մանատար« ավագ լեյտենանտ Արման Պապի Ավետիսյանը ցանկանում է որոշակի գումարի դիմաց լու¬ծել նույն զորամասում իր հետագա ծառայությունը շարունակելու հարցը« խոշոր չափերով գումար հափշտա¬կելու դիտավորությամբ« նախկինում ունեցած պարտքերը մարելու նպատակով« կաշառք ստա¬նա¬լու պատրվակով« Արման Ավետիսյանի վստահությունը չարաշահելու եղանակով« նշված հարցը կար¬գա¬վորելու համար նրանից պահանջել է խոշոր չափերով 1.045.375 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 2.500 ԱՄՆ դոլար գումար։ 2013թ. մարտի 25-ին Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայում Ա.Ավետիսյանը Ս.Մկրտչյանին է տվել նրա կողմից պահանջված խոշոր չափերով 1.045.375 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 2.500 ԱՄՆ դոլար գումարից զգալի չափերով 418.150 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 1.000 ԱՄՆ դոլար գումարը« իսկ մնացած խոշոր չափերով 627.225 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 1.500 ԱՄՆ դոլարը պարտավորվել է վճարել որոշ ժամանակ անց։ Ս.Մկրտչյանը զգալի չափերով 418.150 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 1.000 ԱՄՆ դոլար գումարը Ա.Ավետիսյանից ստանալով փորձել է հեռանալ« սա¬կայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի կարողացել տիրանալ իր կողմից պահանջած խոշոր չափերով 1.045.375 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 2.500 ԱՄՆ դոլար գումարից խոշոր չափերով 627.225 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 1.500 ԱՄՆ դոլար գումարին« քանի որ անմիջապես բռնվել է ՀՀ ՊՆ ՌՈՎ աշխատակիցների կողմից և բերման ենթարկվել ռազմական ոստիկանություն։
Վերոնշյալ հանցավոր արարքը կատարելու համար նախաքննական մարմինը Սուրեն Մկրտչյա¬նին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով` խարդախությամբ կաշառք ստանալու պատրվակով Արման Պապի Ավետիսյանի խոշոր չափերով 1.045.375 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 2.500 ԱՄՆ դոլար գումար»։
Նախաքննական մարմինը Հովհաննես Հովհաննիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա «հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի 2-րդ ավտոծառայության պետ« կոչումով մայոր« 2012թ. հուլիս ամսին« գործով ստույգ չպարզված օրը« կազմակերպել է իր ընկերոջ՝ ՊԲ 59703 զորամասի գումարտակի հրամա¬նա¬տարի տեղակալ« մայոր Վոլոդյա Գագիկի Հարությունյանի տեղափոխումը Արտաշատի զինկոմի¬սա¬րիա¬տում ծառայությունը շարունակելու հարցը և Վ.Հարությունյանի հորը՝ Գագիկ Վոլոդյայի Հարութ¬յուն¬յանին խորհուրդներ տվել ու տեղեկություններ տրամադրել« որ այդ հարցը կարող է կարգավորվել 6.000 ԱՄՆ դոլար կաշառք տալու միջոցով։ Այնուհետև« ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի դասակի հրամա¬նատար« կապիտան Արթուր Մարտինի Մատինյանին ծանոթացրել է Գ.Հարությունյանի հետ« որն էլ պաշտոնատար անձ հանդիսացող« ՀՀ ՊՆ 60925 զորամասի գւոմարտակի հրամանատար« փոխգնդա¬պետ Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանի կողմից որպես կաշառք պահանջված առանձնապես խոշոր չափերով 2.475.608 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 6.000 ԱՄՆ դոլար գումարը տվել է Ա.Մա¬տինյանին։ Վերջինս որպես կաշառք պահանջված գումարը տվել է Ս.Մկրտչյանին« որը սակայն չի կատարել խոստումը« խարդախությամբ տիրացել է 6.000 ԱՄՆ դոլար գումարին և հափշտակել այն՝ ծախսելով իր անձնական կարիքների համար»։
Նախաքննական մարմինը Գագիկ Հարությունյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար« որ նա հանդիսանալով ՊԲ 59703 զորամասի 3-րդ գումարտակի հրամանատարի տեղակալ« մայոր Վոլոդյա Գագիկի Հարությունյանի հայրը« իր որդու օգտին գործողություններ կատարելու նպատակով« այն է` նրա զորա¬մասից ծառա¬յությունը Արտաշատի զինկոմիսարիատում շարունակելու տեղափոխման հարցը կար¬գա¬վորելու նպա¬տա¬կով« 2012թ. հուլիս ամսին« գործով ստույգ չպարզված օրը« ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի ավտոծա¬ռա¬յութ¬յան պետ« մայոր Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանի օժանդակությամբ տեղեկացել է« որ Վ.Հարութ¬յուն¬յանի տեղափոխման հարցը կարգավորելու համար անհրաժեշտ է որպես կաշառք 6000 ԱՄՆ դոլար գումար տալ։ Այնուհետև« Գ.Հարությունյանը Հ.Հովհաննիսյանի միջոցով ծանոթացել է ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի դասակի հրամանատար« կապիտան Արթուր Մարտինի Մատինյանի հետ և 2012թ. հուլիս ամսին« գործով ստույգ չպարզված օրերին« որպես կաշառք է տվել նախ 4000 ԱՄՆ դոլար« ապա՝ 2000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Ա.Մատինյանը նշված առանձնապես խոշոր չափերով 2.475.608 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 6.000 ԱՄՆ դոլար գումարը փոխանցել է պաշտոնատար անձ հանդիսացող« ՀՀ ՊՆ 60925 զորամասի գումարտակի հրամանատար« փոխգնդապետ Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանին՝ վերջինիս իսկ պահանջով« սակայն Ս.Մկրտչյանը չի կատարել խոստումը« խարդախությամբ տիրացել է 6.000 ԱՄՆ դո¬լար գումարին և հափշտակել այն՝ ծախսելով իր անձնական կարիքների համար»։
Նախաքննական մարմինը Գևորգ Մարգարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար« որ նա « հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 63853 զորամասի 2-րդ գումարտակի 1-ին դասակի հրամանատար« կոչումով ավագ լեյտենանտ« իր օգտին գործողություններ կատարելու նպատակով« այն է` իր զորամասից Գյումրու զինկոմիսարիատ ծա¬¬ռա¬¬յությունը շարունակելու նպատակով տեղափոխվելու հարցը կարգավորելու համար« 2012թ. դեկտեմբերի 10-ին և 19-ին ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի դասակի հրամանատար« կապիտան Արթուր Մար¬տինի Մատինյանի միջոցով« պաշտոնատար անձ հանդիսացող« ՀՀ ՊՆ 60925 զորամասի գումար¬տա¬կի հրամանատար« փոխգնդապետ Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանին որպես կաշառք տվել է նրա կողմից պահանջված առանձնապես խոշոր չափերով 2.033.445 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 5.000 ԱՄՆ դոլար գումար« սակայն վերջինս չի կատարել խոստումը« խարդախությամբ տիրացել է գումարին և հափշտա¬կել այն՝ ծախսելով իր անձնական կարիքների համար»։
Նախաքննական մարմինը Դավիթ Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա « հանդիսանալով ՊԲ 59703 զորամասի հետախուզական դասակի հրամանատար« կոչումով ավագ լեյտենանտ« իր օգտին գործո¬ղություններ կատարելու նպատակով« այն է` իր զորամասից ծառայությունը Երևան քաղաքում տեղա¬կայ¬¬ված որևէ զորամասում շարունակելու նպատակով հարցը կարգավորելու համար« 2013թ. հունվար ամսին« գործով ստույգ չպարզված օրը« իր ընկերոջ`ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի դասակի հրամանատար« ավագ լեյտենանատ Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանի կողմից տեղեկանալով« որ այդ հարցը կարող է կարգավորվել 3.000 ԱՄՆ դոլար գումար կաշառք տալու միջոցով« կազմակերպել է իր հորեղբոր որդի` Սամվել Յուրիկի Սարգսյանի և Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանի հանդիպումը« որի արդյունքում 2013թ. հունվար ամսին« գործով ստույգ չպարզված օրը« Ս.Սարգսյանը Դ.Սարգսյանի դրդմամբ« Տ.Խաչատրյա¬նի և ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի դասակի հրամանատար« կապիտան Արթուր Մար¬տինի Մատինյանի միջոցով պաշտոնատար անձ հանդիսացող« ՀՀ ՊՆ 60925 զորամասի գումարտակի հրամանատար« փոխգնդա¬պետ Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանին որպես կաշառք տվել է նրա կողմից պահանջված առանձ¬նապես խոշոր չափերով 1.220.000 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 3.000 ԱՄՆ դոլար գումար« սակայն վերջինս չի կատարել խոստումը« խարդախությամբ տիրացել է 3.000 ԱՄՆ դոլար գումարին և հափշտա¬կել այն՝ ծախսելով իր անձնական կարիքների համար»։
Նախաքննական մարմինը Սամվել Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա, հանդիսանալով ՊԲ 59703 զորամասի հետախուզական դասակի հրամանատար« կոչումով ավագ լեյտենանտ Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանի հորեղբոր որդին« վերջինիցս տեղեկանալով« որ նա ցանկանում է տեղափոխվել Երևան քաղաքում տեղակայված որևէ զորամասում ծառայությունը շարունակելու« Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանի կազմակերպմամբ ծանոթանալով Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանի և Արթուր Մարտինի Մատինյանի հետ« այդ հարցի կարգավորման նպատակով 2013թ. հունվար ամսին« գործով ստույգ չպարզված օրը« վերջիններիս միջոցով ծանոթացել է պաշտոնատար անձ հանդիսացող« ՀՀ ՊՆ 60925 զորամասի գումարտակի հրամանատար« փոխգնդապետ Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանին հետ և պարզելով« որ Դ.Սարգսյանի օգտին՝ մեկ զորամասից մեկ այլ զորամաս տեղափոխելու վերը նշված գործողությունը կա¬տարելու համար անհրաժեշտ է որպես կաշառք 3.000 ԱՄՆ դոլար գումար« հաջորդ օրը Ս.Մկրտչյա¬նին որպես կաշառք տվել է նրա կողմից պահանջված առանձնապես խոշոր չափերով 1.220.000 ՀՀ դրամ գու¬¬մարին համարժեք 3.000 ԱՄՆ դոլար գումար« սակայն վերջինս չի կատարել խոստումը« խարդա¬խութ¬յամբ տիրացել է 3.000 ԱՄՆ դոլար գումարին և հափշտակել այն՝ ծախսելով իր անձնական կարիքների հա¬մար»։
Նախաքննական մարմինը Տիգրան Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար« որ նա «հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի վաշտի հրամանատար« կոչումով կապիտան« 2013թ. հունվար ամսին« գործով ստույգ չպարզված օրը« իր ընկեր` ՊԲ 59703 զորամասի զինծառայող« դասակի հրամանատար« ավագ լեյտե¬նանտ Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանից տեղեկանալով« որ վերջինս ցանկանում է տեղափոխվել Երևան քաղաքում տեղակայված որևէ զորամասում ծառայությունը շարունակելու և այդ հարցի կար¬գա¬վոր¬ման համար պատրաստ է որպես կաշառք տալ որոշակի գումար« խորհուրդներ է տվել և տեղե¬կութ¬յուն¬ներ տրամադրել« որ այդ հարցը կարող է կարգավորվել 3.000 ԱՄՆ դոլար կաշառք տալու միջոցով։ Այնուհետև« Դ.Սարգսյանի կազմակերպմամբ ծանոթացել է վերջինիս հորեղբոր որդու` Սամվել Յուրիկի Սարգսյանի հետ« որին տեղեկություններ է տրամադրել« որ Դ.Սարգսյանի տեղափոխման հարցը կարող է կարգավորել ՀՀ ՊՆ 60925 զորամասի գումարտակի հրամանատար« փոխգնդապետ Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանը« որն այդ գործողությունը կատարելու համար որպես կաշառք պահանջել է 3000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Հաջորդ օրը Տ.Խաչատրյանը պահանջված առանձնապես խոշոր չափերով 1.220.000 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 3.000 ԱՄՆ դոլար գումարը Ս.Սարգսյանից ստանալով« ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի դասակի հրամանատար« կապիտան Արթուր Մարտինի Մատինյանի միջոցով փոխան¬ցել է պաշտո¬նա¬տար անձ հանդիսացող Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանին« սակայն վերջինս չի կատարել խոստումը« խար¬դա¬խությամբ տիրացել է 3.000 ԱՄՆ դոլար գումարին և հափշտակել այն՝ ծախսելով իր անձնական կարիքների համար»։
Ամբաստանյալներին առաջադրած մեղադրանքի հիմքում մեղադրող կողմը դրել և նրանց առա¬ջադրած մեղադրանքն հաստատված է համարել հետևյալ ապացույցներով.
Գործով ամբաստանյալ Սուրեն Մկրտչյանի ցուցմունքներով, վերջինիս և վկա Արթուր Մատին¬յանի առերես ցուցմունքով` այն մասին« որ նախկինում ունեցած պարտքերը մարելու նպատակով 2012թ. հուլիս ամսին ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի տարածքում հանդիպել է նույն զորամասի զինծառայող« դասակի հրամանատար« կապիտան Արթուր Մատինյանին և նրան ասել« որ եթե սպաներ կլինեն« ովքեր ցան¬կություն կունենան որոշակի գումարի դիմաց տեղափոխվել իրենց ցանկացած զորամասերում ծառա¬յելու« ինքը կարող է օգնել նրանց։ 2012թ. հուլիս ամսին Ա.Մատինյանի օգնությամբ ինքը ՊԲ 59703 զորամասում ծառայող« մայոր Վոլոդյա Գագիկի Հարությունյանի կողմից Արտաշատի զինկոմիսարիատ տեղափոխվելու հարցը կարգավորելու համար խարդախությամբ ստացել է 6.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ 2012թ. հուլիս ամսին Ա.Մատինյանի օգնությամբ ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասում ծառայող ավտոծառա¬յութ¬յան պետ« մայոր Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանի կողմից 5-րդ բանակային կորպուսի մարտական պատրաստության բաժին տեղափոխվելու հարցը կարգավորելու համար« խարդախությամբ ստացել է 1.500 ԱՄՆ դոլար։ 2012թ. օգոստոս ամսին Ա.Մատինյանի միջոցով խարդախությամբ 5.000 ԱՄՆ դոլար գումար է ստացել նաև Վանաձորի զորամասում որպես դասակի հրամանատար ծառայող« ավագ լեյտե¬նանտ Գևորգ Մարգարի Մարգարյանի հարազատներից` Գյումրու զինկոմիսարիատ տեղափո¬խումն ու վեր¬ջինիս ծառայությունն այդտեղ շարունակելու հարցը կարգավորելու համար։ 2012թ. օգոստոս - սեպտեմբեր ամսին Ա.Մատինյանի միջոցով խարդախությամբ 2.000 ԱՄՆ դոլար է ստացել Սիսիանի զորամասում ծառայող« կապիտան Արթուր Պարգևի Ներսիսյանից` պարտավորվելով նրան տեղափոխել ՀՀ ՊՆ 54574 զորամաս` հետագա ծառայության նպատակով։ 2013թ. հունվար ամսին Ա.Մատինյանի միջոցով խարդախությամբ 3.000 ԱՄՆ դոլար գումար է ստացել ՊԲ 59703 զորամասում որպես դասակի հրամանատար ծառայող« ավագ լեյտենանատ Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանի հարազատ¬նե¬րից« որպեսզի կարգավորի նրա ծառայության վայրի տեղափոխումը Երևան քաղաքում տեղակայ¬ված որևէ զորամա¬սում շարունակելու հարցը։ 2013թ. մարտի 25-ին Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողո¬տայի շուկայի մոտ պա¬հանջած 2.500 ԱՄՆ դոլար գումարից խարդախությամբ 1.000 ԱՄՆ դոլար գու¬մար է ստացել Գյում¬րու զորամասում ծառայող ավագ լեյտենանտ Արման Պապի Ավետիսյանից« որ¬պեսզի կարգավորի նրա կողմից նույն զորամասում ծառայությունը շարունակելու հարցը« սակայն անմիջապես բռնվել է ռազմա¬կան ոստիկանության աշխատակիցների կողմից։
Հայտնել է, որ նշված բոլոր գումարները ծախսել է անձնական նպատակներով` սոցիալական ծանր վիճակից ելնելով« ի սկզբանե նպատակ չի ունեցել և չէր էլ կարող կարգավորել վերը նշված սպաների տեղափոխման հարցերը, սակայն զղջալով կատարած արարքների համար` այդ գումարներն ամբող¬ջութ¬¬յամբ վերա¬դարձ¬րել է։ Վ.Հարությունյանի և Ա.Ներսիսյանի տեղափոխման հարցերի վերաբերյալ կեղծ բովանդա¬կութ¬յամբ գրություններ է պատրաստել« որպեսզի անհրաժեշտության դեպքում դրանք ցույց տա նրանց և գումարները ետ վերադաձնելու համար ժամանակ շահի։
Գործով ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհաննիսյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ 2012թ. հուլիս ամսին« իր ընկերոջ` ՊԲ 59703 զորամասում ծառայող« մայոր Վոլոդյա Հարությունյանի ծառա¬յութ¬յան վայրի տեղափոխման հարցով խոսել է նրա հոր` Գագիկ Հարությունյանի հետ և Արտաշատի զինկոմիսարիատ Վ.Հարությունյանի տեղափոխելու վերաբերյալ համաձայնություն ստանալով` կազմա¬¬կեր¬պել է այդ հարցը` այդ մասին տեղեկացնելով կապիտան Արթուր Մատինյանին։ Այնուհետև« Ա.Մա¬տին¬յանի հետ խոսակցության արդյունքները փոխանցել է Գ.Հարությունյանին` հայտնելով, որ այդ խնդրի լուծման համար անհրաժեշտ է 6.000 ԱՄՆ դոլար։ Գ.Հարությունյանից ստացած այդ 6.000 ԱՄՆ դո¬լարը փոխանցել է Ա.Մատինյանին։ Մի քանի օր անց Վ.Հարությունյանը հեռախոսով իրեն զանգել և տեղեկացրել է« որ նա հոր այդ նախաձեռնության մասին տեղյակ չի եղել և ետ է պահանջել 6.000 ԱՄՆ դոլարը։ Սուրեն Մկրտչյանից ետ է պահանջել 6.000 ԱՄՆ դոլարը« ով չի կարողացել այն վերադարձնել« ուստի այդ գումարը Գ.Հարությունյանին է վերադարձրել իր անձնական միջոցների հաշվին։ Միայն 2013թ. փետրվարին է Ս.Մկրտչյանն իրեն վերադարձրել 6.000 ԱՄՆ դոլար գումարը։ Նշել է նաև, որ 2012թ. հուլիս ամսին 1.500 ԱՄՆ դոլար է տվել Ա.Մատինյանին` 5-րդ բանակային կորպուսի մարտական պատրաստության բաժին տեղափոխվելու և հետագա ծառայությունը շարու¬նա¬կելու նպատակով, վեր¬ջինցս տեղեկացել, որ նա իր հերթին այդ գումարը տվել է Սուրեն Մկրտչյանին« բայց վերջինս անընդհատ խոստումներ տալով` այդ հարցը չի լուծել։
Գործով ամբաստանյալ Գագիկ Հարությունյանի ցուցմունքներով` այն մասին« որ 2012թ. հուլիս կամ սեպտեմբեր ամսին« կոնկրետ օրը չի հիշում« Երևան քաղաքի «Գումի» շուկայում պատահաբար հան¬դիպել է Հովհաննես Հովհաննիսյանին« որն առաջարկել է օգնել նրա որդու` Վոլոդյա Հարությունյանի ծառայության վայրի տեղափոխման հարցով։ Վերջինս առաջարկել է որդուն տեղափոխել Արտաշատի զինկոմիսարիատ« որի դիմաց պահանջել է 6.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Այդ գումարը մի քանի օրվա ընթացքում տվել է կապիտան Արթուր Մատինյանին` Հ.Հովհաննիսյանից տեղեկանալով, որ այդ հարցով զբաղվում է փոխգնդապետ Սուրեն Մկրտչյանը։ Որդին` Վ.Հարությունյանն այդ մասին իմանալով` բար¬կացել և ետ է պահանջել 6.000 ԱՄՆ դոլար գումարը« որը մի քանի օր անց Հ.Հովհաննիսյանն իրեն է վերա¬դարձրել։ Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մասնակիորեն է մեղավոր ճանաչել` պատճա¬ռա¬բանելով, թե իբր այդ գումարը տվել է ոչ թե որպես կա¬շառք« այլ որպես «լավություն»։
Գործով ամբաստանյալ Գևորգ Մարգարի Մարգարյանի ցուցմունքներով` այն մասին« որ 2012թ. դեկտեմբերին զանգահարել է Արթուր Մատինյանին և խնդրել օգնել զորամասից ծառայության այլ վայր` Գյումրու զինկոմիսարիատ տեղափոխելու հարցով։ Ա.Մատինյանն այդ հարցի կարգավորման համար իրենից պահանջել է 5.000 ԱՄՆ դոլար գումար« որն իր ծնողների միջոցով 2012թ. դեկտեմբերի 10-ին և 19-ին փոխանցել է Ա.Մատինյանին և նրանից տեղեկացել« որ այդ հարցը պետք է կարգավորի փոխգնդապետ Սուրեն Մկրտչյանը։ Վերջինս խոստացել է այդ հարցը կարգավորել 3 ամսվա ընթաց¬քում« բայց տարբեր պատճառաբանություններ բերելով` խոստումն այդպես էլ չի կատարել։ Առա¬ջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն` պատճառաբանելով, թե իբր այդ գումարը տվել է ոչ թե որպես կաշառք, այլ կարծել է, թե այդ գումարով Ս.Մկրտչյանը իր խնդրով ՀՀ ՊՆ ֆինանսական վարչությունում օրինական մուծումներ է կատարելու։
Գործով ամբաստանյալ Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանի ցուցմունքներով` այն մասին« որ 2013թ. հուն¬վարին զանգահարել է «Նուբարաշենի» զորամասում ծառայող ընկերոջը` դասակի հրամանատար Տիգրան Խաչատրյանին և խնդրել օժանդակել Երևան քաղաքում գտնվող որևէ զորամաս տեղափոխելու և ծառայությունն այդտեղ շարունակելու հարցով։ Հաջորդ օրը Տ.Խաչատրյանն իրեն տեղեկացրել է« որ այդ հարցի կարգավորման դիմաց անհրաժեշտ է 3.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Համաձայնել և փոխանցել է հորեղբոր որդու` Սամվել Սարգսյանի հեռախոսահամարը` վերջինիս միջոցով այդ հարցը կարգավորելու համար։ 2013թ. փետրվարին հեռախոսային խոսակցության ընթացքում Ս.Սարգսյանից տեղեկացել է« որ իր տեղափոխման հարցն ուժի մեջ է, որպես «լավություն» վերջինս 3.000 ԱՄՆ դոլար է տվել Տ.Խա¬չատրյանին։ Միայն 2013թ. մարտի 25-ին է տեղեկացել« որ իր տեղափոխման հարցով զբաղվող փոխգնդա¬¬պետ Սուրեն Մկրտչյանը կաշառք ստանալու պահին ձերբակալվել է։
Գործով ամբաստանյալ Սամվել Յուրիկի Սարգսյանի ցուցմունքներով` այն մասին« որ 2013թ. հունվարին իր հորեղբոր որդին` Դավիթ Սարգսյանը, զանգահարել և տեղեկացրել է« որ Նուբարաշենի զորամասում ծառայող նրա ծանոթը` Տիգրան Խաչատրյանը« ինչ-որ մեկի միջոցով կարող է լուծել իր տեղափոխման հարցը` Երևանում ծառայությունը շարունակելու համար։ Նույն օրն ինքը հանդիպել է Տ.Խաչատրյանին« այնուհետև` Արթուր Մատինյանին և տեղեկանալով« որ այդ հարցով զբաղվելու է փոխգնդապետ Սուրեն Մկրտչյանը` նույն օրը հանդիպել են նաև վերջինիս։ Ս.Մկրտչյանն իրենց ասել է« որ այդ հարցը կարգավորելու է գլխավոր շտաբում ծառայող գեներալ Բրուտյանի միջոցով։ Հաջորդ օրը ինքը Տիգրանի հետ գնացել է «Նուբարաշենի» զորամասի մոտ« որտեղ հանդիպել են Ա.Մատինյանին« Ս.Մկրտչյանի պահանջած փաստաթղթերը` Դավիթ Սարգսյանի ծնողների մահվան վկայականները և 3.000 ԱՄՆ դոլարը Տիգրան Խաչատրյանի միջոցով հանձնել է Ա.Մատինյանին։ Թեև Ս.Մկրտչյանը խոս¬տացել էր այդ հարցը կարգավորել մինչև 2013թ. փետրվարի 20-ը« բայց տարբեր պատճառաբա¬նություններով խոստումը չի կատարել։ Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն` պատճառաբանելով, թե իբր այդ գումարը Ս.Մկրտչյանին է փոխանցել ոչ թե որպես կա¬շառք, այլ կարծել է, թե դրանով վերջինս օրինական մուծումներ է կատարելու։
Գործով ամբաստանյալ Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանի ցուցմունքներով` այն մասին« որ 2013թ. հունվարին իրեն է զանգահարել ՊԲ 59703 զորամասում ծառայող ընկերը` ավագ լեյտենանտ Դավիթ Սարգսյանը` խնդրելով աջակցել հետագա ծառայության վայրը Երևան տեղափոխելու հարցով։ Այդ մա¬սին տեղյակ է պահել Արթուր Մատինյանին« որն իր ներկայությամբ նույն հարցով զանգել է փոխգնդա¬պետ Սուրեն Մկրտչյանին։ Որոշ ժամանակ անց Ս.Մկրտչյանը Ա.Մատինյանի միջոցով տեղեկացրել է« որ այդ հարցի կարգավորման համար անհրաժեշտ է 3.000 ԱՄՆ դոլար։ Այդ մասին ինքը հայտնել է Դ.Սարգսյանին« ով համաձայնել և փոխանցել է հորեղբոր որդու` Սամվել Սարգսյանի հեռախոսահա¬մա¬րը` նրա միջոցով այդ հարցը կարգավորելու նպատակով։ Նույն օրն ինքը հանդիպել է Ս.Սարգսյանին« միասին` Ա.Մատինյանին« իսկ երեկոյան` արդեն Ս.Մկրտչյանին։ Վերջինս Դ.Սարգսյանի հարազատ¬նե¬րին հավաստիացրել է« որ այդ հարցը կարող է կարգավորել մինչև 2013թ. փետրվարի 20-ը։ Հաջորդ օրը Ս.Մկրտչյանը հեռախոսով իրենից պահանջել է Դ.Սարգսյանի տեղափոխման համար անհրաժեշտ 3.000 ԱՄՆ դոլար գումարը« Դ.Սարգսյանի ծնողների մահվան վկայականները և խնամակալության տակ գտնվելու վերաբերյալ փաստաթղթերը։ Այդ մասին տե¬ղե¬կացրել է Ս.Սարգսյանին« որը բերել է 3.000 ԱՄՆ դոլարը և անհրաժեշտ փաստաթղթերը։ Ս.Մկրտչյանի առաջարկով իրենք 3.000 ԱՄՆ դոլա¬րը և փաստաթղթերը փոխանցել են Ա.Մատինյանին, իսկ Ս.Մկրտչյանը խոստացել է այդ հարցը կարգա¬վորել մինչև 2013թ. փետրվարի 20-ը« սակայն այդպես էլ խոստումը չի կատարել։ Միայն 2013թ. մարտի 25-ին են իմացել« որ Ս.Մկրտչյանին բռնել են կաշառք ստանալուց հետո։
Վկա Արթուր Մատինյանի սկզբնական և Ա.Ներսիսյանի« Պ.Ներսիսյանի« Կ.Գևորգյա¬նի« Հ.Հով¬հաննիսյանի« Գ.Հարությունյանի հետ առերես հարցաքննությունների ժամանակ տված ցուցմունք¬ներով` այն մասին« որ 2012թ. հուլիսին զորամասում Սուրեն Մկրտչյանն իրեն հայտնել է, որ կարող է որոշակի գումարի դիմաց իրականացնել սպաների տեղափոխություն մի զորամասից ծառայության մեկ այլ վայր` առաջարկելով ցանկացողներ լինելու դեպքում տեղյակ պահել նրան։ Այդ մասին տեղեկացրել է ընկեր¬ների շրջապատում և 2012թ. հուլիսից մինչև 2013թ. մարտի 25-ն ընկած ժամանակահատվածում ծառա¬յության այլ վայրեր տեղափոխելու հարցը կարգավորելու նպատակով տարբեր սպաներից կամ նրանց բարեկամներից ստացել է գումարներ, դրանք ամբողջությամբ փոխանցել Ս.Մկրտչյանին, սակայն վերջինս տված խոստումը չի կատարել։ Այսպես, Վոլոդյա Հարությունյանի տեղափոխման հարցի լուծ¬ման համար 6.000 ԱՄՆ դոլար գումար է վերցրել նրա հորից` Գագիկ Հարությունյանից« 1.500 ԱՄՆ դոլար գումար` ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի ավտոծառայության պետ« մայոր Հովհաննես Հովհաննիսյա¬նից« 2.000 ԱՄՆ դոլար գումար` ՀՀ ՊՆ 60913 զորամասի զինծառայող Արթուր Ներսիսյանից և նրա հո¬րից` Պարգև Ներսիսյանից« 5.000 ԱՄՆ դոլար գումար` ՀՀ ՊՆ 63853 զորամասի դասակի հրամա¬նա¬տար« ավագ լեյտենանտ Գևորգ Մարգարյանի հարազատներից« 3.000 ԱՄՆ դոլար գումար` ՊԲ 59703 զո¬¬¬րա¬¬մասում ծառայող դասակի հրամանատար« ավագ լեյտենանտ Դավիթ Սարգսյանի հարազատ¬ներից։
Վկա Մարինե Մացակյանի ցուցմունքներով` այն մասին« որ 2013թ. մարտի 25-ին պարտքով 1.000 ԱՄՆ դոլար գումար է տվել քրոջ փեսա Արման Ավետիսյանին։ Հաջորդ օրն է միայն նրանից տեղեկացել« որ այդ գումարը Ա.Ավետիսյանը տվել է մի սպայի« ում նույն պահին իրավապահները բռնել ու ձերբա¬կալել են։
Վկա Արման Պապի Ավետիսյանի ցուցմունքներով` այն մասին« որ 2013թ. փետրվարին իրեն կանչել են ՀՀ ՊՆ կադրերի վարչություն« որտեղ գնդապետ Անդրեասյանն իրեն տեղեկացրել է« որ ծառա¬յութ¬յունը շարունակվելու է սահմանային որևէ զորամասում։ Մի քանի օր անց ընդունելության է գնացել ԳՇ պետի տեղակալի մոտ« ով վերահաստատել է իրեն սահմանային զորամաս տեղափոխելու որոշումը։ 2013թ. մարտի 20-ին զանգահարել է Արթուր Մատինյանին և խնդրել« որ ինչ-որ կերպ օգնել ծառայութ¬յունը նույն զորամասում շարունակելու հարցում։ Երկու-երեք օր անց Ա.Մատինյանը զանգահարել և հայտնել է« որ այդ գործի համար 2.500 ԱՄՆ դոլար գումար է անհրաժեշտ։ 2013թ. մարտի 24-ին զան¬գահարել է Ա.Մատինյանին, տեղեկացրել, որ պարտքով 1.000 ԱՄՆ դոլար գումար է հայթայթել։ Մի քա¬նի ժամ անց Ա.Մատինյանը զանգահարել և առաջարկել է մարտի 25-ին 1.000 ԱՄՆ դոլարով հանդերձ գնալ Երևան` ինչ-որ մարդու հետ հանդիպման։ Նշված օրը` ժամը 16։30-ի սահմաններում, կնոջ մո¬րաքրո¬ջից` Մարինե Մացակյանից նախապես պարտքով վերցրած 1.000 ԱՄՆ դոլարով հանդերձ հան¬դի¬պել է Ա.Մատինյանին« միասին պատահական տաքսի մեքենայով գնացել են Մաշտոցի պողոտայի նախկին «Փակ շուկայի» մոտ։ Հանդիպել են Ս.Մկրտչյանին« ում տվել է 1.000 ԱՄՆ դոլար գումարը` պարտավորվելով մնացած 1.500 ԱՄՆ դոլարը տալ մի քանի օր անց։ Իրականում 1.500 ԱՄՆ դոլար գու¬մար տալու մտադրություն չի ունեցել« քանի որ գումար չի ունեցել։ Ս.Մկրտչյանն առաջարկել է չանհագստանալ` նշելով, որ գործը լինելու է, սակայն նույն պահին նրանց բռնել են ռազ¬մա¬կան ոստիկա¬նության աշխա¬տակիցները և բերման ենթարկել։
Վկա Կարեն Գևորգյանի ցուցմունքներով` այն մասին« որ 2012թ. սեպտեմբեր կամ հոկտեմբեր ամսին« կոնկրետ ժամանակը չի հիշում« իրեն է զանգահարել Սիսիանի զորամասում ծառայող ընկերը` Արթուր Ներսիսյանը և հարցրել« թե ով կարող է օգնել հետագա ծառայությունը Երևանի որևէ զորամա¬սում շարունակելու հարցով։ Այդ պահին իր մոտ է գտնվել Արթուր Մատինյանը« ով խոստացել է օգնել այդ հարցում։ Ա.Ներսիսյանի առաջարկով մի քանի օր անց ինքն ու Ա.Մատինյանը հանդիպել են Ա.Ներսիսյանի եղբոր, ինչպես նաև հոր` Պարգև Ներսիսյանի հետ« որի ժամանակ վերջինս և Ա.Մա¬տին¬յանն առանձնացել են և զրուցել այդ թեմայով։ Այդ հանդիպումից հետո Ա.Մատինյանի հետ ավտո¬մե¬քե¬նայով վերադառնալիս նա իրեն տեղեկացրել է, որ Ա.Ներսիսյանի տեղափոխման հարցի կարգա¬վոր¬ման համար անհրաժեշտ է 2.000 ԱՄՆ դոլար գումար« որը Պ.Ներսիսյանը պարտավորվել է մաս-մաս տալ։ Մի քանի օր անց Ա.Ներսիսյանը զանգահարել և տեղեկացրել է« որ գումարի կեսը պատրաստ է։ Նույն օրն ինքն Ա.Մատինյանի հետ գնացել են Գ.Նժդեհի հրապարակ« որտեղ հանդիպել են Պարգև Ներսիսյանին« որը նստել է իր ավտոմեքենան« իսկ ինքը մնացել է դրսում և զրուցել Ա.Ներսիսյանի եղբոր հետ։ Հեռանալու ճանապարհին Ա.Մատինյանն իրեն տեղեկացրել է, որ ստացել է 1.000 ԱՄՆ դոլար գումարը, ուստի վերջինիս առաջարկով գնացել են Ս.Մկրտչյանի տան մոտ` այդ հարցով զբաղվող Ս.Մկրտչյանին այդ գումարն հանձնելու նպատակով։ Հասնելով Ս.Մկրտչյանի տան մոտ` Ա.Մատին¬յանն իջել է մեքենայից և գնացել Ս.Մկրտչյանի տուն« որից հետո վերադառնալով` իրեն հայտնել է« որ գու¬մարը փոխանցել է Ս.Մկրտչյանին։ Դրանից մի քանի օր անց Ա.Ներսիսյանը զանգել է իրեն և ասել« որ գումարի մնացած մասը գտնվում է նրա մոտ։ Ա.Մատինյանի հետ խոսելուց հետո նույն օրը` երեկոյան ժամը 20։00-ի սահմաններում, ինքն իր մեքենայով գնացել է Գ.Նժդեհի հրապարակ« որտեղ հանդիպել է Ա.Ներսիսյանին։ Այնուհետև ինքը գնացել է մոտակա սրճարանում գտնվող Ա.Մատինյանի և Ս.Մկրտչյանի մոտ և նրանց իր ավտոմեքենայով բերել է Ա.Ներսիսյանի մոտ։ Ս.Մկրտչյանի առաջարկով ինքն իրենց մոտ է հրավիրել Արթուր Ներսիսյանին« ով եկել և նստել է իր ավտո¬մեքենան` հետևի նստատեղին։ Ս.Մկրտչյանը Ա.Ներսիսյանին առաջարկել է գումարը տալ Ա.Մատինյանին` խոստանալով այդ հարցը կարգավորել մեկ-երկու ամսից։ Դրանից հետո հրաժեշտ են տվել և հեռացել։ Սա¬կայն ամիսների ընթացքում տեղափոխման հարցը չի կարգավորվել« իսկ Ս.Մկրտչյանը տարբեր պատ¬ճա¬ռա¬բա¬նություններ է բերել։ Միայն 2013թ. մարտ ամսվա վերջերին է տեղեկացել« որ Ս.Մկրտչյա¬նը« Ա.Մա¬տինյանը և ևս մեկ անձ իրավապահների կողմից բռնվել են։
Վկաներ Պարգև և Արթուր Ներսիսյանների` ըստ էության նույնաբովանդակ ցուցմունքներով` այն մասին« որ Ա.Ներսիսյանի ծառայության վայրի տեղափոխման համար 2013թ. փետրվար ամսին որպես կաշառք Արթուր Մատինյանի միջոցով Կ.Գևորգյանի օժանդակութ¬յամբ 2.000 ԱՄՆ դոլար գու¬մար են տվել փոխգնդապետ Ս.Մկրտչյանին« որը սակայն չի կատարել խոս¬տումը« տարբեր պատճառա¬բա¬նություններ բերելով` իրենց խաբել է։
Վկա Վոլոդյա Հարությունյանի ցուցմունքներով` այն մասին« որ 2012թ. սեպտեմ¬բերին հայրը` Գ.Հարությունյանը զանգել է իրեն և տեղեկացրել« որ նա Հովհաննես Հովհաննիսյանի միջոցով որոշել է կարգավորել իր ծառայության վայրի տեղափոխման հարցը« որպեսզի իրեն տեղափոխեն Արտաշատի զինկոմիսարիատում ծառայելու« որի դիմաց որպես լավություն Հ.Հովհաննիսյանին տվել է 6.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Ինքը բարկացել է հոր վրա« որ առանց իր կարծիքն հաշվի առնելու նման քայլ է ձեռ¬նարկել« քանի որ ծառայության հետ խնդիրներ չունի և չի ցանկանում տեղափոխվել։ Այնուհետև առա¬ջար¬կել է հորը« որ նա այդ գումարը հետ վերցնի« անձամբ ևս զանգահարել է Հ.Հովհաննիսյանին և դիմել նույն պահանջով։ Հ.Հովհաննիսյանի խոսքերից տեղեկացել է, որ նրա այդ գումարը տվել է փոխգնդա¬պետ Սուրեն Մկրտչյանին« որը խոստացել է օգնել այդ հարցում։ Ինքը զանգել է նաև Սուրեն Մկրտչյա¬նին և պահանջել հոր տված գումարն երկու օրվա ընթացքում հետ վերադարձնել։ Դրանից մի քանի օր անց հայրը զանգահարել և ասել է« որ Հ.Հովհաննիսյանը գումարը հետ է վերադարձրել։
Վկա Էդիկ Խաչատրյանի ցուցմունքներով` այն մասին« որ Սուրեն Մկրտչյանի` 2013թ. մարտի 25-ին ձերբակալվելուց հետո զորամասում տարածված ընդհանուր խոսակցություններից տեղեկացել է« որ մա¬յոր Հ.Հովհաննիսյանը Ս.Մկրտչյանին 1.500 ԱՄՆ դոլար գումար է տվել որպես կաշառք« որպեսզի տեղափոխվի ծառայության 5-րդ ԲԿ մարտական պատրաստության բաժին, թեև Հ.Հովհաննիսյանը շարունակում է ծառայել իրենց զորամասում։ Խոսակցություններից տեղեկացել է նաև« որ կապիտան Տիգրան Խաչատրյանը և ավագ լեյտենանտ Կարեն Գևորգյանը նույնպես գումարներ են տվել Ս.Մկրտչյա¬նին« սակայն տեղյակ չէ, թե այդ գումարները վերջինս ստացել է նրանց, թե նրանց միջոցով այլ անձանց ծառայության վայր փոխելու խնդրով։
Վկա Գուրգեն Ստեփանյանի ցուցմունքներով` այն մասին« որ 2012թ. հոկտեմբեր ամսին իր համա¬ծա¬ռայող ընկեր Գևորգ Մարգարյանը հետաքրքրվել է« թե արդյոք« ով կարող է իրեն օգնել զորացրման կամ այլ զորամասում ծառայությունը շարունակելու հարցում։ Փոխանցել է Արթուր Մատին¬յանի հեռա¬խո¬սահամարը և ասել« որ նա կարող է օգնել ծառայության վայրի տեղափոխման հարցում։ Ինքը զան¬գահարել է Ա.Մատինյանին և տեղյակ պահել այդ խոսակցության մասին։ Որոշ ժամանակ անց Գ.Մարգար¬յանից տեղեկացել է« որ նա խոսել է Ա.Մատինյանի հետ« որն էլ հայտնել է« որ գործերն ընթացքի մեջ են« սակայն չի նշել մանրամասնությունները։ Նշել է նաև, որ Գ.Մարգարյանը մինչ օրս ծառայում է զորամասում և նրա տեղափոխությունը տեղի չի ունեցել։
Գործով ամբաստանյալներ Սուրեն Մկրտչյանին« Հովհաննես Հովհաննիսյանին« Գագիկ Հա¬րութ¬յունյանին« Գևորգ Մարգարյանին« Դավիթ Սարգսյանին« Սամվել Սարգսյանին և Տիգրան Խա¬չատրյա¬նին առաջադրած մեղադրանքը նախաքննական մարմինը հիմնավորված է համարել նաև նա¬խաքննութ¬յամբ ձեռք բերած հետևյալ ապացույցներով.
Դատաձեռագրաբանական փորձաքննության 2013թ. ապրիլի 8-ի թիվ 11301301 եզրակա¬ցությամբ, համաձայն որի` փորձաքննությանը տրամադրված`
- 8 x 8 սմ չափերի թղթի կտորի վրա տեղավորված «Պարոն Մկրտչյան…» բառերով սկսվող «…գործը կանգնեցնենք» բառերով և «24.03.13թ.» ամսաթվով ավարտվող ձեռագիր գրառումները«
- Ա4 ֆորմատի սպիտակ թղթի վրա տեղավորված «Մկրտչյան ջան…» բառերով սկսվող «…ըսենց դառնա» բառերով ավարտվող ձեռագիր տեքստն ու գրառումները կատարվել են Սուրեն Մկրտչյանի կողմից։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված փաստաթղթերի, մասնավորապես`
գործով ամբաստանյալ Սուրեն Մկրտչյանի ներկայացրած գրության« վերջինիս պայուսակից հայտնաբերված Հ.Այդինյանի և Ռ.Սարգսյանի մահվան վկայականների« Դավիթ Սարգսյանի վերա¬բերյալ գրառումներով Ա4 ֆորմատի թղթի« Ս.Մկրտչյանի վարձակալած բնակարանից հայտնաբերված` Վ.Հարությունյանի վերաբերյալ գրության« ՀՀ ՊՆ 60925 զորամասում Ս.Մկրտչյանի աշխատասենյակից առգրավված` Արթուր Ներսիսյանի վերաբերյալ գրության« Ա.Ներսիսյանի վերաբերյալ գրառմամբ 9x13 սմ չափսերի թղթի« Գևորգ Մարգարյանի հեռախոսահամարների գրառման թղթի« Դավիթ Սարգսյանի վերաբեր¬յալ գրառման թղթի« Սամվել Սարգսյանի և Տիգրան Խաչատրյանի հեռախոսահամարների գրառումներով թղթերի« Դավիթ Սարգսյանի և Վոլոդյա Հարությունյանի վերաբերյալ գրառումների թղթի« Վ.Հարությունյանի բջջային հեռախոսահամարների գրառման թղթի« «Ղ-Տելեկոմ» և «Օրանժ Արմենիա» ՓԲ ընկերություններից ստացված թիվ 266« 267« 13.1200« 837« 487 և 527 համարների լազերային սկա¬վառակների« ինչպես նաև «Արմենտել» ՓԲ ընկերությունից ստացված վերծանումների առկայությամբ։


3. Դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները և դրանց գնահատումը.
Նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ա¬պա¬ցույցների հա¬մադրման և գնահատման արդյունքներով Դատա¬րանն ապացուցված (հաստատ¬ված) է համարում ամ¬բաս¬տանյալ Սուրեն Մկրտչյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով (5 դրվագներով) և 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով մեղսագրված ա¬րարք¬ներն կատարելու փաստը` արձա¬նագրելով, որ նախաքննական մարմինը և մեղադրողն ամբաստանյալ Ս.Մկրտչյանի այդ արարքներին տվել են ճիշտ որակում (քրեաիրա¬¬վա¬կան գնահա¬տա¬կան)։
Միևնույն ժամանակ Դատարանը փաստում է, որ մեղադրող կողմն որպես մեղադրյալ ներգրա¬վելու որոշման, ինչպես նաև մինչդատական վարույթն ամփոփող դատավարական փաս¬տաթղթի` մե¬ղադրա¬կան եզրակա¬ցութ¬յան մեջ առանձնապես խոշոր չափի կաշառք տված, դրան դրդած կամ օժան¬դակած ամբաստանյալների արարքներին համակողմանի իրավական գնահա¬տական չի տվել, այն դեպ¬քում, երբ նա¬խաքննութ¬յամբ ձեռք բերված ապացույցների ստուգման, համադրման և պատշաճ գնա¬¬հատման համար առկա էին դրա փաստական և իրավական բավարար հիմքեր։
Դատաքննության արդյունք¬ներով Դատարանը փաստում է, որ կաշառք տված կամ դրան հան¬ցակցած անձանց արարքները ( ՀՀ քրեական օրենսգրքի 39-րդ հոդվածի 2-րդ մասի ուժով) որպես ավարտ¬¬ված հանցագործություն ճիշտ չեն որակվել, հետևաբար` ամբաստանյալներին այդ հոդված¬ներով մեղսագրված արարքները (նույնիսկ վերջիններիս կողմից Դատարանում այն ամբողջությամբ ընդունելու պա¬րագայում) ՀՀ քրեական դատա¬վա¬րական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պա¬հանջ¬ների պահ¬¬պանմամբ ենթակա են վերաորակման որպես չավարտված հանցագոր¬ծություն` հան¬ցափորձ։
Թեև մինչդատական վարույթի ընթացքում նախաքննական մարմինը և հսկող դատախազը իրա¬վա¬կան գնահատական են տվել նաև քննվող դեպքերին առնչվող այլ անձանց` Արման Ավետիսյանի, Արթուր և Պարգև Ներսիսյանի, Կարեն Գևորգյանի, Արթուր Մատինյանի արարքներին` գործուն զղջալու հիմքով քրեական հե¬տապնդումը դադարեցնելու կամ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին որոշում¬ներ կայաց¬նելով, սակայն նշված անձանց նկատմամբ կայացված ըստ էության վերջնական (չվերաց¬ված) այդ որո¬շումների առկայությունը, ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 21-րդ հոդվածի տեսանկյու¬նով չի կարող խոչընդոտել սույն գործով ամբաս¬տանվող անձանց մեղա¬վո¬րութ¬յան հարցը որոշելուն (վճռելուն), քանի որ`
- կայացվել են այլ, սույն գործով չամբաստանվող (որպես վկա դատակոչված և հարցաքննված) անձանց նկատմամբ, որի պայմաններում կրկին անգամ դատվելու անթույլատրելիության սկզբունքի խախտման մասին խոսք լինել չի կարող, քանի որ նրանց մեղավորության հարցը սույն գործի շրջա¬նակներում չի քննարկվում,
- այդ անձինք և սույն գործով ամբաստանվողները նրանց վերագրվող արարքները չեն կատարել համակատարմամբ, որի պայմաններում չվերացված որոշումների մեջ արտոցոլված արարքի իրա¬վա¬կան գնա¬հատականն անմիջակնորեն կկանխորոշեր նաև սույն գործով ամբաստանվող անձանց արարքի որակումը,
- նրանց նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել կամ քրեական հետապնդում չի իրա¬կանացվել ոչ արդարացնող հիմքով, որի պայմաններում նրանց մեղավորության հարցը, նրանց իսկ հա¬մա¬ձայնությամբ, մնացել է բաց, սակայն նրանց կատարած գործողությունները կազմում են ամբաս¬տան¬յալներին վերագրված և Դատարանում հաստատված արարքների բաղկացուցիչ մասը։ Դատարանը նաև փաստում է, որ ոչ արդարացնող հիմքով խոշոր չափի կաշառք տված (իրականում այդ հանցա¬տեսակի փորձ կատարած) անձանց նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու կամ քրեական հետապնդում չիրա¬կանացնելու որո¬շում կայացնելը չի բացառում վերոնշյալ անձանցից այդ գումարները ստացած և խարդախությամբ հափշտակած, գործով ամբաստանյալ Սուրեն Մկրտչյանին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու հնարավորությունը։
Ինչ վերաբերում է վերոնշյալ որոշում¬ներում խոշոր չափերի կաշառք տալուն օժանդակած անձանց արարքների ոչ ճիշտ որակմանը (որակվել է որպես կաշառք տալու կամ դրան օժանդակելու ավարտված հանցատեսակ, մինչդեռ իրականում պետք է որակվեր որպես այդ հանցատեսակի փորձ), ապա այդ փաս¬¬տը ևս սույն գոր¬ծով ամբաստանվող ան¬ձանց արարքի ճիշտ որակման վրա չպետք է անդրա¬¬դառնա, հակառակ պարագայում կխախտվեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ, 9-րդ և 10-րդ հոդ¬վածներով սահ¬մանված, համապատասխանաբար` օրինականության, ըստ մեղքի պատասխանատ¬վութ¬յան, արդա¬րության ու պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքների պահանջները։
Ամբաստանյալների մեղավորության վերաբերյալ հետևությունների Դատարանը հանգեց դա¬տաքննութ¬յամբ հետազոտված հետևյալ ա¬պա¬ցույցների գնահատման արդյունքներով.
Դատաքննության ընթացքում բոլոր ամբաստանյալները, օգտվելով իրենց դատավարական կար¬գա¬վիճակից և դրանից բխող իրավունքներից, հրաժարվեցին ցուցմունքներ տալ, սակայն կողմերի և Դա¬տարանի հարցերին պատասխանելիս առաջադրված մեղադրանքներում իրենց լիովին մե¬ղա¬վոր ճանա¬չեցին (այդ թվում` մինչդատական վարույթի ընթացքում իրենց մեղքը մասնակիորեն ըն¬դու¬նած Գագիկ Հարութ¬յունյանը, Գևորգ Մարգարյանը և Սամվել Սարգսյանը)` համա¬պա¬տաս¬խա¬նա¬բար` վերա¬հաստա¬տե¬լով կամ ընդունելով կա¬¬շառք տալու միջոցով իրենց կամ այլոց ծառա¬յության այլ վայրեր փո¬խադրվե¬լու համար համապատասխան չափի գու¬մարներ անձամբ կամ այլ անձանց միջո¬ցով Ս.Մկրտչյա¬¬¬¬նին տալու, վերջինիս առանձնապես խոշոր չափի կաշառք տալուն դրդելու կամ օժանդակելու փաստերը։ Ամ¬բաս¬տանյալները, վերոնշյալ փոփոխություններով հանդերձ, ըստ էության վերահաստա¬տեցին մինչդա¬տա¬կան վա¬րույ¬թում տված ցուցմունքները` պնդելով, որ դրանք ճիշտ են։
Ամբաստանյալ Ս.Մկրտչյանը Դատարանում նշեց, որ արտադատարանական կարգով ամբող¬ջութ¬յամբ փոխ¬հատուցել է ստացած և խարդախությամբ հափշտակված գումարները, ինչը գործով ամ¬բաս¬¬¬տան¬յալները, ինչպես նաև դատակոչված և որպես վկա հարցաքննված անձինք հաստա¬տեցին։ Ավելին, ամբաստանյալ Ս.Մկրտչյանը Դա¬տա¬րա¬նին ներկայացրեց Մերի Գասպարյանի հետ ամուս¬նութ¬յան և դստեր` 2012թ. դեկտեմբերի 12-ին ծնված Միրա Սուրենի Մկրտչյանի ծննդյան վկայա¬կան¬ների բնօրի¬նակը` խնդրելով դրանք ևս հաշվի առնել նրա նկատմամբ պատիժ նշանակելիս և համա¬ներման ակտի կիրառման հնարավորությունը քննարկելիս։
Դատարանում հետազոտվեցին նաև մեղադրական եզրակացության հիմքում դրված մյուս ապա¬ցույցները, մասնավորապես` հարցաքննվեցին վկաներ Արթուր Մատինյանը, Մարինե Մացակ¬յանը, Արման Ավետիսյանը, Արթուր Ներսիսյանը, Պարգև Ներսիսյանը, Վոլոդյա Հարությունյանը, Էդիկ Խա¬չատրյանը և Գուրգեն Ստեփանյանը (վկա Կարեն Գևորգյանի նախաքննական ցուց¬մունքը հրապա¬րակվել և հետազոտվել է), որոնք տվեցին իրենց նախաքննական ցուցմունքներին ըստ էության նույնա¬բո¬վանդակ ցուցմունքներ։ Դրանց, ինչպես նաև դատաձեռագրաբանական փորձաքննության 2013թ. ապրիլի 8-ի թիվ 11301301 եզրակա¬ցությանը, որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված փաստաթղթերին Դատարանն անդրադարձել է սույն դատա¬վճռի «Նախաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցների հետազոտում և գնահատում» բաժնում, ուստի անհարկի կրկնությունից խու¬սափելու նպատակով վերստին չի շարադրում։

4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դա¬տարանն հաս¬տատված համարեց այն, որ ՀՀ պաշտպանության նախարարության թիվ 60925 զորամասի գումար¬տակի հրամա¬նատար, փոխգնդապետ Սուրեն Մկրտչյանը, հանդիսանալով պաշտոնատար անձ, սա¬կայն ի պաշտոնե չունենալով սպայական անձնակազմի զին¬ծառայողներին նույն զորա¬մասում այլ պաշտոնի կամ այլ զորամաս տեղափոխելու որևէ լիազո¬րություն կամ պաշտոնեական դիրքն այդ ուղ¬ղությամբ օգտագործելու լծակներ, խաբեությամբ և վստա¬հությունը չարաշահելու եղանակով կաշառք ստանալու պատրվակով սպա¬ներից կամ նրանց հարա¬զատներից ստացել և խարդախությամբ հափշտակել է խոշոր չափի գումարներ, նույն եղանակով և պատրվակով կատարել խոշոր չափի գու¬մարի հափշտակության փորձ, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում.
Այսպես, Ս.Մկրտչյանը 2012թ. հուլիսին ՀՀ պաշտպանության նախարարության թիվ 54574 զորա¬մա¬սի դասակի հրամանատար« կապիտան Արթուր Մատինյանի միջոցով տեղեկացել է, որ վերջի¬նիս է դիմել նույն զորամասի ավտոծառայության պետ« մայոր Հովհաննես Հովհաննիս¬յանը` որոշակի գումարի դիմաց ընկերոջ` Վոլոդյա Հարությունյանին Արտաշատի զինկո¬միսա¬րիատ տեղափոխելու և հետագա զինվորական ծառայությունն այդտեղ շարունակելու հարցով։ Նշված տեղափոխումն հանձն առնելու և իրականացնելու պատրվակով Ս.Մկրտչյանը Հ.Հովհաննիսյանի միջոցով որդու տեղափոխումը նախա¬ձեռնած Գագիկ Հարությունյանից որպես կաշառք պահանջել է 6.000 ԱՄՆ դոլար գումար, որին վերջինս համաձայնել է` այդ համաձայնությունը Ս.Մկրտչյանին փոխանցելով Հ.Հովհաննիս¬յանի միջոցով և նախապես համաձայնելով վերջինիս խորհրդին և հորդորին։
Ս.Մկրտչյանի առաջարկությամբ Գ.Հարությունյանը 2012թ. հուլիսին հանդիպել և կաշառքի գու¬մար¬¬ները, նախ` 4.000, այնուհետև ևս` 2.000 ԱՄՆ դոլարը տվել է մինչ այդ անծանոթ Արթուր Մատինյանին, ով իր հերթին ընդհանուր` 2.475.608 ՀՀ դրամին համարժեք 6.000 ԱՄՆ դոլար այդ գու¬մարները փոխան¬ցել է Ս.Մկրտչյանին։ Վերջինս կաշառք ստանալու պատրվակով ստացած այդ գու¬մար¬ները խարդա¬խութ¬¬¬յամբ հափշտակել է` անձնական նպատակներով այն ծախսելով և Վոլոդյա Հարությունյանի տե¬ղա¬փոխման ուղղությամբ փաստացի որևէ գործո¬ղություն չկատարելով։
Այսպիսով, վերոնշյալ դրվագով Սուրեն Մկրտչ¬յանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նա¬խատես¬¬ված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով (կաշառք ստանալու պատրվակով խոշոր չափի գույքի հափշտակություն), Գագիկ Հա¬րութ¬յունյանը` հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (առանձնապես խոշոր չափի կաշառք տալու փորձ), Հովհաննես Հովհաննիսյանը` հան¬ցավոր արարք, որը նախա¬տես¬ված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (առանձ¬նապես խոշոր չափի կաշառք տալու փորձի օժանդակություն)։ Ս.Մկրտչյանին օժանդակած Արթուր Մա¬տինյանի նկատ¬¬մամբ դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում որոշում է կա¬յացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով քրեական հե¬տապնդում չիրա¬կա¬նաց¬նելու մասին` գործուն զղջա¬լու պատճառաբանությամբ։
Բացի այդ« Ս.Մկրտչյանը, 2012թ. հուլիսին կապիտան Արթուր Մատինյանի միջոցով տեղե¬կա¬նա¬լով« որ ՀՀ ՊՆ թիվ 54574 զորամասի ավտոծառայության պետ« մայոր Հովհաննես Հովհան¬նիսյանը ցան¬կանում է որոշակի գումարի դիմաց տեղափոխվել և ծառայությունը շարունակել 5-րդ բանակային կոր¬պուսի մարտական պատրաստության բաժնում« վերջինիս վստահությունը չարա¬շահելու եղանակով« կա¬շառք ստանալու պատրվակով խոշոր չափերի գումար հափշտակելու դիտավո¬րությամբ« հայտնել է այդ տեղափոխումն իրականացնելու պատրաստակամություն, որի դիմաց որպես կա¬շառք Հ.Հով¬հաննիս¬յանից պահանջել է 1.500 ԱՄՆ դոլար գումար։ Դրանից մի քանի օր անց« Ա.Մատինյանը Հ.Հով¬հաննիս¬յանից ստացած կաշառքը` 618.902 ՀՀ դրամին համարժեք 1.500 ԱՄՆ դոլար գումարը, փոխան¬ցել է Ս.Մկրտչյանին« ով խարդախությամբ հափշտակել է այն` անձնական նպա¬տակ¬ներով ծախսելով և Հ.Հովհաննիսյանի տեղափոխման ուղղությամբ փաստացի որևէ գործողություն չկատարելով։
Այսպիսով, վերոնշյալ դրվագով Սուրեն Մկրտչյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախա¬տես¬ված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով (կաշառք ստա¬նալու պատրվակով խոշոր չափի գույքի հափշտակություն), իսկ դեռևս մինչդատական վարույթի ընթաց¬քում Հովհաննես Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հա¬րուց¬¬ված քրեական հետապնդումը դադարեցվել է գործուն զղջալու հիմքով։ Ս.Մկրտչյանին օժանդակած Արթուր Մատինյանի նկատմամբ որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` գործուն զղջա¬լու պատճա¬ռաբանությամբ։
Ավելին, Սուրեն Մկրտչյանը 2012թ. դեկտեմբերի սկզբներին կապիտան Արթուր Մատինյանի միջոցով տեղեկանալով« որ ՀՀ ՊՆ թիվ 63853 զորամասի 2-րդ գումարտակի 1-ին դասակի հրամա¬նա¬տար« ավագ լեյտենանտ Գևորգ Մարգարյանը ցանկանում է որոշակի գումարի դիմաց այդ զորամասից տեղափոխվել Գյումրու զինկոմիսարիատ և հետագա ծառայությունը շարունակել այդտեղ« հանձն է առել այդ գործը և վերջինիս վստահությունը չարաշահելու և խոշոր չափերի գումար հափշտա¬կելու դիտավորությամբ կաշառք ստանալու պատրվակով նրանից պահանջել է 5.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Մի քանի օր անց` 2012թ. դեկ¬տեմբերի 10-ին և 19-ին« Ս.Մկրտչյանը Գ.Մարգար¬յանի հարա¬զատ¬ներից Ա.Մատինյանի միջոցով ստացել է կաշառքի գումարը` 2.033.445 ՀՀ դրամ գումարին համար¬ժեք 5.000 ԱՄՆ դոլարը և խարդախությամբ հափշտակել այն` ծախսելով անձնական նպատակ¬ներով և Գևորգ Մարգարյանի տեղափոխման ուղ¬ղութ¬յամբ փաստացի որևէ գործողություն չկատարելով։
Այսպիսով, վերոնշյալ դրվագով Սուրեն Մկրտչյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախա¬տես¬ված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով (կաշառք ստա¬նալու պատրվակով խոշոր չափի գույքի հափշտակություն), իսկ Գևորգ Մարգարյանը` հանցավոր արարքը, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (առանձ¬¬նապես խոշոր չափի կաշառք տալու փորձ)։ Ս.Մկրտչյանին օժանդակած Արթուր Մատինյանի նկատմամբ դեռևս մինչդա¬տական վարույթի ընթացքում որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` գործուն զղջալու պատճա¬ռաբանությամբ։
Բացի այդ« Սուրեն Մկրտչյանը« խարդախությամբ խոշոր չափերի գումար հափշտակելու դիտա¬վո¬¬րությամբ« 2013թ. հունվարին ՀՀ ՊՆ թիվ 54574 զորամասի վաշտի հրամանատար« կապիտան Տիգրան Խաչատրյանի միջոցով տեղեկանալով, որ վերջինիս ընկեր, ՊԲ թիվ 59703 զորամասի հետա¬խու¬զական դասակի հրամանատար, ավագ լեյտենանտ Դավիթ Սարգսյանը ցանկանում է որոշակի գումարի դիմաց տեղափոխվել Երևան քաղաքում տեղակայված մեկ այլ զորամաս՝ ծառայությունը շարունակելու համար, հանձն է առել 3.000 ԱՄՆ դոլարով իրականացնել նաև այդ գործը, որի մասին Տ.Խաչատրյանի միջոցով տեղեկացրել է Դ.Սարգսյանին։ Տ.Խաչատրյանը Դավիթ Սարգսյանի դրդմամբ և կաշառք տա¬լու եղանակով տեղափոխման հարցում նրան օժանդակելու դիտավորությամբ, վերջինիս առաջար¬կութ¬յամբ հանդիպել է Դ.Սարգսյանի հորեղբոր որդի Սամվել Սարգսյա¬նին, նրան տեղեկացրել, որ ծառա¬յության այլ վայր Դ.Սարգսյանի տեղափոխումն իրա¬կա¬նաց¬նելու գործն հանձն է առել և 3.000 ԱՄՆ դոլարով կարող է իրականացնել ՀՀ ՊՆ թիվ 60925 զորամասի գումարտակի հրա¬մանատար, փոխգնդա¬պետ Ս.Մկրտչյանը, համոզել տալ այդ գումարը, այդ նպատակով ծանոթացրել է Ս.Մկրտչյանի հետ` դրա¬նով իսկ օժան¬դակելով Սամվել Սարգսյանին։ Այդ երաշ¬խիքների ներքո` հաջորդ օրը Տ.Խաչատրյա¬նը Ս.Սարգսյա¬նից ստացել է որպես կաշառք Ս.Մկրտչյա¬նի պահանջած 1.220.000 ՀՀ դրամին հա¬մար¬ժեք 3.000 ԱՄՆ դոլար գումարը, այն կապիտան Արթուր Մատինյանի միջոցով փոխանցել է Ս.Մկրտչյա¬նին, ով խարդախությամբ այդ գումարն հափշտակել և ծախսել է անձնական նպատակ¬ներով` Դավիթ Սարգսյանի տեղափոխման ուղ¬ղութ¬յամբ փաստացի որևէ գործողություն չկատարելով։
Այսպիսով, վերոնշյալ դրվագով Սուրեն Մկրտչյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախա¬տես¬ված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով (կաշառք ստա¬նա¬լու պատրվակով խոշոր չափի գույքի հափշտակություն), Սամվել Սարգսյանը` հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (առանձնապես խոշոր չափի կաշառք տալու փորձ), Դավիթ Սարգսյանը` հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (առանձնապես խոշոր չափի կա¬շառք տալու փորձի դրդչություն), իսկ Տիգրան Խաչատրյանը` հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (առանձնապես խոշոր չափի կաշառք տալու փորձի օժանդակություն)։ Ս.Մկրտչյանին օժանդակած Արթուր Մատինյանի նկատմամբ դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` գործուն զղջա¬լու պատճառաբա¬նութ¬յամբ։
Բացի այդ« Սուրեն Մկրտչյանը, 2013թ. փետրվարին նույն զորամասի դասակի հրամանատար« կա¬պիտան Արթուր Մատինյանի միջոցով տեղեկանալով« որ ՀՀ ՊՆ թիվ 60913 զորամասի վաշտի հրա¬մա¬նատարի տեղակալ« կոչումով կապիտան Արթուր Ներսիսյանը ցանկանում է որոշակի գումարի դիմաց տե¬ղա¬փոխվել և ծառայությունը շարունակել ՀՀ ՊՆ թիվ 54574 զորամաս, նման խնդրանքով Ա.Մատին¬յանին է դիմել ՀՀ ՊՆ թիվ 54574 զորամասի դասակի հրա¬մանատար« ավագ լեյտենանտ Կարեն Գևորգ¬յա¬նը« խարդախությամբ խոշոր չափերի գումար հափշտակելու դիտավորությամբ Ա.Ներ¬սիս¬յանի և վերջինիս հոր` Պարգև Ներսիսյանի վստահությունը չարաշահելու եղանակով« կաշառք ստանալու պատրվա¬կով հանձն է առել այդ տեղափոխման իրականացումը, որի դիմաց Ներսիսյաններից պա¬հան¬ջել է 2.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Մի քանի օր անց Ս.Մկրտչյանը Կարեն Գևորգյանի խորհրդով և օժանդակությամբ համաձայնություն տված Արթուր և Պարգև Ներսիսյան¬ներից Արթուր Մատինյանի մի¬ջոցով ստացել է կաշառքի գումարը` խոշոր չափերի 813.798 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 2.000 ԱՄՆ դոլարը« որը խարդախությամբ հափշտակել և ծախսել է անձնական նպատակ¬ներով` Արթուր Ներ¬սիս¬յանի տեղափոխման ուղ¬ղութ¬յամբ փաստացի որևէ գործողություն չկատարելով։
Այսպիսով, վերոնշյալ դրվագով Սուրեն Մկրտչյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախա¬տեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով (կաշառք ստա¬նա¬լու պատրվակով խոշոր չափի գույքի հափշտակություն), իսկ Արթուր Ներսիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ( խոշոր չափի կա¬շառք տա¬լուն օժանդակել և խոշոր չափի կաշառք տալ), Պարգև Ներսիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցված քրեական հետապնդումը, Կարեն Գևորգյանի նկատ¬¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (խոշոր չափի կաշառք տալու օժան¬դակություն) հարուցված քրեական հետապնդումը դա¬դարեցվել է` գործուն զղջալու հիմքով։ Ս.Մկրտչյա¬նին օժանդակած Արթուր Մատինյանի նկատմամբ դեռևս մինչդատական վարույթի ընթաց¬քում որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով քրեական հետապնդում չիրա¬կա¬նացնելու մասին` գործուն զղջալու պատճառաբանությամբ։
Բացի այդ« Սուրեն Մկրտչյանը 2013թ. մարտի 23-ին կապիտան Արթուր Մատինյանից տեղե¬կա¬նալով« որ ՀՀ ՊՆ թիվ 69334 զորամասի դասակի հրամանատար« այլ զորամաս տեղափոխման ենթակա ավագ լեյտենանտ Արման Ավետիսյանը ցանկանում է որոշակի գումարի դիմաց լուծել թիվ 69334 զորա¬մա¬սում իր ծառայությունը շարունակելու հարցը« խարդախությամբ խոշոր չափերով գումար հափշտա¬կելու դիտավորությամբ կաշառք ստանալու պատրվակով Արման Ավետիսյանի վստահությունը չարա¬շահելու եղանակով նշված հարցը կարգավորելու համար նրանից պահանջել է 2.500 ԱՄՆ դոլար գումար։ 2013թ. մարտի 25-ին Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայում Ա.Ավետիսյանը Ս.Մկրտչյանին է տվել վերջինիս կողմից որպես կաշառք պահանջված 1.045.375 ՀՀ դրամին համարժեք 2.500 ԱՄՆ դոլար գումարի մի մասը` 418.150 ՀՀ դրամին համարժեք 1.000 ԱՄՆ դոլար գումարը` մյուս մասը պար¬տավոր¬վելով վճարել որոշ ժամանակ անց, սակայն Ս.Մկրտչյանը հանցանքը կատարելու պահին ՀՀ ՊՆ ՌՈՎ աշխատակիցների կողմից բռնվել և բերման է ենթարկվել ռազմական ոստիկա¬նութ¬յուն` իր կամքից ան¬կախ հանգամանքներով չկարողանալով ավարտել խարդախությամբ 1.045.375 ՀՀ դրա¬մին համար¬ժեք 2.500 ԱՄՆ դոլար գումարի հափշտակությանն ուղղված իր հանցավոր դիտավո¬րությունը։
Վերոնշյալ դրվագով Սուրեն Մկրտչյանը կատարել է հանցավոր արարքը, որը նախա¬տես¬ված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով (կաշառք ստանալու պատրվա¬¬¬¬¬կով խոշոր չափի գույքի հափշտակության փորձ), իսկ դեռևս մինչդատական վարույթի ըն¬թաց¬քում Արման Ավետիսյանը նկատմամբ որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասով ( խոշոր չափի կաշառք տալ), Ս.Մկրտչյանին օժանդակած Արթուր Մատինյանի նկատ¬¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով քրեական հետապնդում չիրա¬կանացնելու մասին` գործուն զղջալու պատճա¬ռաբանությամբ։
Այսպիսով, դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դա¬տարանն հաս¬¬¬տատված համարեց այն, որ ամբաստանյալ Սուրեն Մկրտչյանը մեղավորությամբ կատա¬րել է կաշառք ստանալու պատրվակով խոշոր չափերի գույքի խարդախություն և խարդախութ¬յան փորձ, այսինքն` հանցավոր արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով (5 դրվագներով) և 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կե¬տե¬րով նախատեսված հանցա¬գործությունների հատկանիշներին։
Ամբաստանյալներ Գագիկ Հարությունյանը, Գևորգ Մարգարյանը և Սամվել Սարգսյանը մեղա¬վորությամբ կատարել են առանձնապես խոշոր չափի կաշառք տալու փորձ, այսինքն` հանցավոր ա¬րարք¬¬ներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կե¬տով։
Ամբաստանյալներ Հովհաննես Հովհաննիսյանը և Տիգրան Խաչատրյանը մեղավորությամբ կա¬տա¬րել են առանձնապես խոշոր չափի կաշառք տալու փորձի օժանդակություն, իսկ Դավիթ Սարգսյա¬նը` առանձնապես խոշոր չափի կաշառք տալու փորձի դրդչություն այսինքն` հանցավոր արարք¬ներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատ¬կանիշներին։
Ամբաստանյալներից յուրաքանաչյուրը քրեա¬կան պա¬տաս¬¬խա¬նատ¬¬¬վության և պատժի ենթա¬կա է վերոնշյալ հոդվածներով ( հա¬մա¬պատաս¬խան մասերով և կետերով)։
Դատարանը ամբաստանյալներ Գագիկ Հարությունյանին, Գևորգ Մարգարյանին և Սամվել Սարգսյանին, Հովհաննես Հովհաննիսյանին, Տիգրան Խաչատրյանին և Դավիթ Սարգսյանին առա¬ջադրված մեղադրանքներում վերոնշյալ փո¬փո¬¬խությունը կատարելիս հաշվի է առնում ՀՀ քրեա¬կան դա¬տա¬վարական օրենսգրքի 309-րդ հոդ¬վածի պահանջը` այն, որ ամբաս¬տանյալների վիճակը դրանով չի վատթա¬րանում, նրանց պաշ¬պա¬նության իրա¬վունքը չի խախտվում։
Վերոնշյալ հետևությունների Դատարանը հանգեց հետևյալ իրավական վերլուծությունների և քննվող գործի փաստական հանգամանքների վերաբերյալ կատարած դատողությունների արդյունք¬նե¬րով.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածը պա¬տաս¬խա¬նատ¬վութ¬յուն է սահ¬մա¬նում պաշ¬տո¬նա¬տար ան¬ձին կա¬շառք տա¬լու հա¬մար, այսինքն` օրենսդիրը քրեորեն պատժելի է համարում պաշ¬տո¬նա¬տար ան¬ձին ան¬ձամբ կամ միջ¬նոր¬դի մի¬ջո¬ցով նրա կամ այլ ան¬ձի հա¬մար դրամ, գույք, գույ¬քի նկատ¬մամբ ի¬րա¬վունք, ար¬ժեթղ¬թեր կամ որևէ այլ ա¬ռա¬վե¬լութ¬յուն խոս¬տա¬նա¬լը կամ ա¬ռա¬ջար¬կե¬լը կամ տրա¬մադ¬րե¬լը՝ իր կամ իր ներ¬կա¬յաց¬րած ան¬ձանց օգ¬տին պաշ¬տո¬նա¬տար ան¬ձի կող¬մից իր լիա¬զո¬րութ¬յուն¬նե¬րի շրջա¬նա¬կում որևէ գոր¬ծո¬ղութ¬յուն կա¬տա¬րե¬լու կամ չկա¬տա¬րե¬լու կամ պաշ¬տո¬նա¬տար ան¬ձի կող¬մից իր պաշ¬տո¬նեա¬կան դիրքն օգ¬տա¬գոր¬ծե¬լով այդ¬պի¬սի գոր¬ծո¬ղութ¬յուն կա¬տա¬րե¬լուն կամ չկա¬տա¬րե¬լուն նպաս¬տե¬լու կամ ծա¬ռա¬յութ¬յան գծով հո¬վա¬նա¬վոր¬չութ¬յան կամ թողտ¬վութ¬յան հա¬մար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի հոդ¬ված 308-րդ հոդվածի 3-րդ մա¬սի հա¬մա¬ձայն՝ ի թիվս այլոց` պաշտո¬նատար անձ են հանդիսանում նաև պե¬տա¬կան մար¬մին¬նե¬րում, տե¬ղա¬կան ինք¬նա¬կա¬ռա¬վար¬ման մար¬մին¬նե¬րում, դրանց կազ¬մա¬կեր¬պութ¬յուն¬նե¬րում, ինչ¬պես նաև ՀՀ զին¬ված ու¬ժե¬րում, ՀՀ այլ զոր¬քե¬րում և զին¬վո¬րա¬կան միա¬վո¬րում¬նե¬րում մշտա¬պես, ժա¬մա¬նա¬կա¬վո¬րա¬պես կամ ա¬ռան¬ձին լիա¬զո¬րութ¬յամբ կազ¬մա¬կեր¬պա¬կան-տնօ¬րին¬չա¬կան կամ վար¬չատն¬տե¬սա¬կան գոր¬ծա¬ռույթ¬ներ ի¬րա¬կա¬նաց¬նող անձինք։ Օրենքի վե¬րոնշյալ մեկնաբանությունից ակնհայտ է, որ գործով ամբաստանյալ Սուրեն Մկրտչյանը հանդիսա¬նում է պաշտոնատար անձ, քանի որ սույն գործով նրան վերագրված հանցագործությունները կա¬տա¬րելու ժա¬մա¬նակահատվածում զբաղեցրել է ՀՀ ՊՆ թիվ 60925 զորամասի գումարտակի հրամանատարի պաշ¬տոնը։ Սակայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմի ավարտ¬ված տեսակը, ինչպես նաև դրա հետ անմիջականորեն փոխկապակցված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածով սահմանված հանցակազմի առկայությունն առհասարակ արձանագրելու համար անհրա¬ժեշտ է, որ պաշտոնատար անձն այլ ան¬ձան¬ցից կամ կազ¬մա¬կեր¬պութ¬յուն¬նե¬րից կա¬շառք, այ¬սինքն՝ ա¬պօ¬րի¬նի վար¬ձատ¬րութ¬յուն ստա¬նա` իր պաշ¬տո¬նի հետ կապ¬ված գոր¬ծու¬նեութ¬յան հա¬մար։ Կա¬շառ¬քը տրվում է պաշ¬տո¬նա¬տար ան¬ձի այն¬պի¬սի կոնկ¬րետ գոր¬ծո¬ղութ¬յան կամ ան¬գոր¬ծութ¬յան կամ դրանց կա¬տա¬րու¬մից ձեռն¬պահ մնա¬լու հա¬մար, ո¬րոնք մտնում են պաշ¬տո¬նա¬տար ան¬ձի լիա¬զո¬րութ¬յուն¬նե¬րի մեջ և օ¬րի¬նա¬կան են, այսինքն` կա¬շառ¬քը տրվում է այն¬պի¬սի ա¬րարք¬նե¬րի հա¬մար, ո¬րոնք պաշ¬տո¬նա¬տար ան¬ձը կա¬րող է կա¬տա¬րել իր լիա¬զո¬րութ¬յուն¬ներն օգ¬տա¬գոր¬ծե¬լով։ Պաշ¬տո¬նա¬տար ան¬ձը պետք է կա¬րո¬ղա¬նա իր լիա¬զո¬րութ¬յուն¬նե¬րը կամ պաշ¬տո¬նեա¬կան դիրքն օգ¬տա¬գոր¬ծե¬լով ո¬րո¬շա¬կի գոր¬ծո¬ղութ¬յուն¬ներ (ան¬գոր¬ծութ¬յուն) կա¬տա¬րել կա¬շառք տվո¬ղի օգ¬տին և գի¬տակ¬ցի, որ կա¬շառքն ի¬րեն տրվում է հատկապես դրա հա¬մար։ Ընդ ո¬րում, կա¬շառք ստա¬ցող պաշ¬տո¬նա¬տար ան¬ձը պետք է գի¬տակ¬ցի նաև իր պաշ¬տո¬նից բխող հնա¬րա¬վո¬րութ¬յուն¬նե¬րը և ե¬թե խոս¬տա¬նում է կա¬շառք տվո¬ղի օգ¬տին կա¬տա¬րել որևէ գոր¬ծո¬ղութ¬յուն (ան¬գոր¬ծութ¬յուն), սա¬կայն գի¬տակ¬ցում է, որ ոչ՛ իր ծա¬ռա¬յո¬ղա¬կան լիա¬զո¬րութ¬յուն¬նե¬րը, ոչ՛ էլ պաշ¬տո¬նեա¬կան դիր¬քը ի¬րեն փաս¬տա¬ցի հնա¬րա¬վո¬րութ¬յուն չեն տա¬լիս ա¬նե¬լու դա, առ¬կա է ոչ թե կա¬շառք ստա¬նա¬լու, այլ խար¬դա¬խութ¬յան հան¬ցա¬կազ¬մը։
Տվյալ իրավական վերլուծությունները սույն գործով հաստատված փաստական հանգամանքների վրա տարածելով` Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Ս.Մկրտչյանի արարքը որակվել է որպես խարդախություն` կատարված կաշառք ստանալու պատրվակով, այսինքն` մեղադրող կողմն ընդունել է, որ գործով ամբաստանյալ Ս.Մկրտչյա¬նը, պաշտոնատար անձ հանդիսանալու պարագայում, չէր կարող իր լիազորությունների շրջա¬նակնե¬րում ըստ ծառայության վայրերի` զորամասերի սպաների տեղափո¬խութ¬յուններ կատարել։ Պաշտոնեա¬կան դիրքն օգտագործելու միջոցով այդ հանցավոր նպատակին հաս¬նելու վերաբերյալ ևս որևէ փաստա¬կան տվյալներ նախաքննությամբ և դատաքննությամբ ձեռք չեն բեր¬վել և հետազոտվել, ընդհակառակը, դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով հաստատ¬վեց, որ ամբաստանյալ Ս.Մկրտչյանն այդ գումարները ստացել է` նախապես գիտակցելով այդ ուղղութ¬յամբ որևէ լիազորություն չունենալու փաստը, կանխատեսելով այդ խոս¬տումն իրականացնելու ուղղութ¬յամբ գործնական քայլերի դիմելու անիմաստությունը և գործելով բացառապես պահանջած գումար¬ներին խարդա¬խութ¬յամբ տիրանալու դիտա¬վորութ¬յամբ։
Տվյալ պարագայում նրան որպես կաշառք գումարներ տրամադրած անձինք, այդ թվում` սույն գոր¬ծով ամբաստանյալները, թեև գործել են այդ գումարների հաշվին, նպատակին` իրենց կամ այլոց ցան¬կալի զորամասեր տեղափոխելուն հասնելու դիտավորությամբ, (որի պայմաններում նրանց արարք¬ները պետք է որակվեն ըստ նրանց դիտավորության ուղղվածության), սակայն այդ գումարները տվել են նման լիազորությունից, պաշտոնեական դիրքն օգտագործելու հնարավորությունից զուրկ պաշտո¬նա¬տար անձի` զորամասի գումարտակի հրամանատար Ս.Մկրտչյանին։ Կաշառք տվող անձինք ճշգրտո¬¬րեն չեն պատկերացրել իրենց այդ արարքի փաստական հանգամանքները, թույլ են տվել «սխալ օբյեկտի մեջ», քանի որ թեև կաշառքը նախատեսել էին համապատասխան լիազորություններ կամ պաշ¬տոնեական դիրք ու հնարավորություններ ունեցող պաշտոնատար անձի համար` իրենց խնդիրները լու¬ծելու նպա¬տա¬կով, սակայն կաշառքի գումար¬ներն անձամբ կամ միջնորդավորված տվել են խարդա¬խութ¬յամբ դրանք հափշտակելու նախնա¬կան հանցավոր դիտավորությամբ գործող Ս.Մկրտչյանին` ընկ¬նելով նրա «ծուղակը»։ Հետևա¬բար` Ս.Մկրտչյանն օժտված չէր այլ զորամասերի սպաների տեղա¬փոխ¬ման խնդրով զբաղվելու լիազո¬րութ¬յամբ և իրական կամ ենթադրյալ հնարավորությամբ, այսինքն` կա¬շառք տված անձինք կաշառքի առար¬կան մինչև իսկ Ս.Մկրտչյանին տալն իրենց կանքից անկախ հան¬գամանքներով չէին կարող հաս¬նել ակնկալած արդ¬յունքի, որի պայմաններում ոչ պատշաճ (այսինքն` հա¬մա¬պատաս¬խան լիա¬զորութ¬յուն կամ պաշտոնեական դիրք ունեցող) պաշտոնատար անձի կաշառք տված սույն գոր¬ծով ամբատանյալները չեն կարող քրեա¬կան պա¬տասխանատվության են¬թարկվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածով նախա¬տեսված ավարտ¬¬¬ված հանցատեսակով, նրանց արարքը բովան¬դակում է այդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմի հանցափորձի հատ¬կա¬նիշ¬ներ։
Ինչ վե¬րա¬բերում է այդ անձանց դրդած կամ օժանդակած անձանց, ապա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 39-րդ հոդվածի 2-րդ և 4-րդ կետերի համաձայն` վերջիններս քրեական պատասխա¬նատ¬վության են ենթակա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, քանի որ կա¬տարողի կողմից իրենից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չհասցնելու դեպ¬քում մյուս հանցակիցները պատասխանատվություն են կրում հանցագործության նախապատրաս¬տութ¬յան կամ հանցափորձին հանցակցելու համար։
Ամբաստանյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելիս Դատա¬րանն հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬կանգ¬նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հան¬ցագոր¬ծութ¬յունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հան¬ցանք կատարած անձի նկատ¬մամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդա¬րացի, համապա¬տասխանեն հանցանքի ծանրությանը, այն կա¬տա¬րելու հանգամանք¬ներին, հանցավորի անձ¬նա¬վորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կան¬խելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, իսկ նույն հոդ¬վածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հան¬րության համար վտան¬գավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պա¬տաս¬խա¬նատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հան¬գա¬մանքներով։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համա¬ձայն` հան¬ցագործության համար նախա¬տեսված պատիժներից առավել խիստը նշա¬նակ¬¬վում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկ¬տեմ¬բերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նա¬խա¬¬¬¬¬տեսված նորմը, նշել է, որ այն դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վությունը մեղ¬մացնող հան¬¬¬գամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ, քանի որ պատիժ նշանակելիս դատա¬րանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգամանքներ, որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։
Սույն գործով որպես ամբաստանյալ Սուրեն Մկրտչյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ¬ներ է գնահատում նախկինում դատապարտված չլինելը ( ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտ¬րոն 2013թ. մարտի 26-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունքների), ամուսնացած (ըստ 2010թ. ապրիլի 27-ին տրված թիվ ԱԱ սերիայի 117674 գրացմամբ ամուսնության վկայականի) և երի¬տա¬¬սարդ լինելը (ըստ 2005թ. փետրվարի 2-ին տրված թիվ AG 0423653 անձնագրի` ծնվել է 1978թ. սեպտեմբերի 9-ին), խնամքին վատառողջ կնոջ` Մերի Գասպարյանի (ըստ քրեական գործում առկա բժշ¬կա¬կան փաս¬տաթղթերի լուսապատճենների) առկա¬յությունը, ծառայության ընթացքում ՀՀ պաշտ¬պանության նախա¬րա¬րության կողմից բազմիցս խրախուսվելու և պարգևատրվելու հանգա¬մանքը ( ըստ` գործում առկա բազ¬մաթիվ պատվոգրերի և շնորհակալագրերի)։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Ս.Մկրտչյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ¬մացնող հան¬¬գամանքներ է գնահատում` խոստովանական ցուցմունքներ տալն ու անկեղծորեն զղջալը, հափշտա¬կած գումարները դրանց սեփականատերերին արտադատարանական կարգով կա¬մո¬վին և ամբողջութ¬յամբ վերադարձնելը, խնամքին մինչև 14 տարեկան դստեր` 2012թ. դեկտեմբերի 12-ին ծնված Միրա Սուրենի Մկրտչյանի առկայությունը (ըստ 2012թ. դեկտեմբերի 17-ին տրված ԱԲ սերիայի թիվ 233887 ծննդյան վկայականի բնօրինակի և գործին կցված դրա հաստատված պատճենի), ծառա¬յութ¬յան վայրում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ ՀՀ ՊՆ թիվ 60925 զորամասի հրամանատար Գ.Ենոք¬յա¬նի տրամադրած ծառայողական բնութագրի)։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհաննիսյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալներ է գնահատում նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մացիոն կենտրոն 2013թ. հունիսի 12-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունքների), ամուսնացած (ըստ 2003թ. օգոստոսի 5-ին տրված թիվ ԱԱ սերիայի 118064 գրացմամբ ամուսնության վկայականի) և երի¬տա¬սարդ լինելը (ըստ 2013թ. հուլիսի 19-ին տրված թիվ AN0577230 անձնագրի` ծնվել է 1981թ. հունվարի 21-ին), խնամքին 2-րդ խմբի հաշմանդամ ծնողների` Մարգարիտ Մկրտչյանի և Սլավիկ Հովհաննիսյանի առկայությունը (ըստ 2008թ. օգոստոսի 29-ին տրված թիվ 15927 վկայականի և 2012թ. դեկտեմբերի 3-ին տրված թիվ 993281 տեղեկանքի), եղբոր` Նաիրի Սլավիկի Հովհաննիսյանի` Լեռնային Ղարաբաղի Հան¬րապետությունում ծառայողական պարտականությունները կատարելիս 1996թ. հոկտեմբերի 3-ին զոհ¬¬վելու հանգամանքը (համաձայն` ՀՀ ՊՆ սոցիալական պաշտպանության վարչության պետ Մ.Մալ¬խաս¬յանի կողմից 1997թ. դեկտեմբերի 19-ին տրամադրած թիվ 36/3558 տեղեկանքի)։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Հ.Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ¬¬մացնող հան¬¬գամանքներ է գնահատում` խոստովանական ցուցմունքներ տալն ու անկեղ¬ծորեն զղջա¬լը, խնամքին մինչև 14 տարեկան երկու դստեր` 2003թ. դեկտեմբերի 27-ին ծնված Մար¬գա¬րի¬տա Հով¬հաննեսի Հովհաննիսյանի և 2011թ. նոյեմբերի 22-ին ծնված Անգելինա Հովհաննեսի Հովհան¬նիս¬յանի առկայությունը (ըստ 2003թ. դեկտեմբերի 29-ին տրված ԱԱ սերիայի թիվ 418872 և 2011թ. նոյեմբերի 22-ին տրված ԱԲ սերիայի թիվ 169140 ծննդյան վկայականների պատճենների), ծառա¬յութ¬յան վայրում դրա¬կանորեն բնութագրվելը (ըստ ՀՀ ՊՆ թիվ 54574 զորամասի հրամանատար Ա.Տոնո¬յանի տրա¬մադրած ծառայողական բնութագրի)։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Գագիկ Հարությունյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ¬ներ է գնահատում նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մացիոն կենտրոն 2013թ. հունիսի 12-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունքների), տարիքը (ծնվել է 1956թ. հունվարի 29-ին)։
Դատարանն ամբաստանյալ Գ.Հարությունյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ¬մաց¬նող հան¬¬գամանքներ է գնահատում խոստովանական ցուցմունքներ տալն ու անկեղ¬ծորեն զղջալը։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Գևորգ Մարգարյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ¬ներ է գնահատում նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մացիոն կենտ¬րոն 2013թ. հունիսի 12-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունքների), երիտասարդ լինելը։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Գ.Մարգարյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ¬մացնող հան¬¬գամանքներ է գնահատում` Դատարանում խոստովանական ցուցմունքներ տալն ու ան¬կեղ¬¬ծորեն զղջալը, ծառայության վայրում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ ՀՀ ՊՆ թիվ 63853 զորա¬մասի հրա¬¬մանատար Խ.Գյուլումյանի տրամադրած ծառայողական բնութագրի)։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Դավիթ Սարգսյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ¬ներ է գնահատում նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մացիոն կենտ¬րոն 2013թ. հուլիսի 25-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունքների), երի¬տա¬սարդ լինելը, ծնող¬ների` Հրանուշ Վոլոդյայի Այդինյանի և Ռոմիկ Հմայակի Սարգսյանի` մահացած լինելու հան¬գա¬մանքը (ըստ 1999թ. փետրվարի 10-ին տրված ԱԱ սերիայի թիվ 098743 և 2002թ. սեպտեմբերի 3-ին տրված թիվ ԱԱ սերիայի թիվ 191245 մահվան վկայականների)։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Դ.Սարգսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ¬մաց¬նող հան¬¬գամանքներ է գնահատում` Դատարանում խոստովանական ցուցմունքներ տալն ու ան¬կեղ¬ծորեն զղջալը, ծառայության վայրում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ ՀՀ ՊՆ թիվ 59703 զորա¬մասի հրա¬մանատար Ս.Սարգսյանի տրամադրած ծառայողական բնութագրի)։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Սամվել Սարգսյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ¬ներ է գնահատում նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մացիոն կենտ¬րոն 2013թ. հուլիսի 25-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունքների, ամուսնացած և երիտասարդ լինելը (ըստ 2006թ. հուլիսի 4-ին տրված թիվ AH0216284 անձնագրի` ծնվել է 1986թ. մայիսի 7-ին)։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ¬¬մաց¬նող հան¬¬գամանքներ է գնահատում խոստովանական ցուցմունքներ տալն ու անկեղծորեն զղջա¬լը։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Տիգրան Խաչատրյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ¬ներ է գնահատում նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մացիոն կենտրոն 2013թ. հուլիսի 30-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունքների, երիտասարդ լինելը (ըստ 2002թ. նոյեմբերի 28-ին տրված թիվ AF0699515 անձնագրի` ծնվել է 1985թ. նոյեմբերի 2-ին)։
Որպես ամբաստանյալ Տ.Խաչատրյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հան¬¬գամանքներ է գնահատում խոստովանական ցուցմունքներ տալն ու անկեղծորեն զղջալը, ծառա¬յութ¬յան վայրում դրականորեն բնութագրվելը (համաձայն` ՀՀ ՊՆ թիվ 54574 զորամասի հրամանատար Վ.Հակոբյանի տրամադրած ծառայողական բնութագրի)։
Վերոնշյալ հանգա¬մանք¬ներն հաստատվել են քրեական գործի նյութերում առկա փաս¬տա¬կան տվյալ¬ներով, իրական են, նվազեցնում են ամբաստանյալների անձի, ողջամտորեն նաև նրանց կատա¬րածի հան¬րային վտանգա¬¬վո¬րությունը։
Ամբաստանյալների պատասխա¬նատ¬վությունը և պատիժը ծան¬րացնող հան¬գա¬¬մանքներ Դա¬տա¬րանը չարձա¬նագրեց։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադ¬առ¬նալով ամբաստանյալների նկատ¬¬¬¬¬¬մամբ նշանակվող պատժի տե¬սակի ընտրութ¬յան և այն կրելու անհրա¬ժեշ¬տութ¬յան հարցերին` Դա¬տա¬¬րանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախա¬տեսված հանցակազմի պատժամասը նախատեսում է պատիժ բացառապես ազա¬տազրկման ձևով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-ին մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով նախատեսված է պատիժ նաև տուգանքի տեսքով։ Ազատազրկման ձևով նշանակվող պատժի պայմաններում քննարկ¬ման ենթակա է նաև պատժա¬չափի, օրենքով նախա¬տեսվածից ավելի մեղմ պատժի կամ պատ¬ժատեսակի նշանակման, ամբաստանյալ Ս.Մկրտչյանի դեպքում հանցագործությունների համակցութ¬յամբ վերջ¬նա¬կան պատիժ նշանակե¬լու, ինչպես նաև պատ¬իժը կրելու կամ չկրելու հար¬ցերը։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալների կատարած հանցագոր¬ծությունների¬ բնույթն ու վտանգա¬վո¬րության աստիճանը, այն կատարելու հանգամանքները, ամբաստանյալ Ս.Մկրտչյանի դեպքում նաև` հանցագոր¬ծությունների համակցութ¬յամբ նրա նկատմամբ պատիժ նշանակելու օրենսդրական պահանջը, ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի տես¬անկյու¬նով բա¬ցա¬ռիկ հան¬գա¬մանքների բացա¬կայությունը` Դա¬տա¬րանը գտնում է, որ ամբաս¬¬տանյալների նկատմամբ ազա¬տազրկման նվա¬զագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ մեղմ պատժատեսակ նշանակելու, վերջնական պատիժը պայմա¬նա¬¬կանորեն չկիրա¬ռելու հիմքերը բա¬ցա¬¬կայում են։ Դատարանը նաև փաստում է, որ պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով ամբաստանյալ Ս.Մկրտչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի պատ¬ժամասով նախատեսված առավել մեղմ պատժատեսակի` տուգանքի կիրառումն աննպատակահարմար է, վերջինիս նկատ¬մամբ մեղսագրված հանցագործություններից յուրաքանչյուրով, ինչպես նաև որպես վերջնա¬կան պատիժ պետք է նշանակվի ազա¬տազրկում։ Այդ պատիժն է արդա¬րացի և անհրաժեշտ ամբաս¬տանյալներին ուղղելու, նոր հան¬ցագոր¬ծությունների կատա¬րումը կանխելու համար։
Դատարանը գտնում է նաև, որ ամբաստանյալների անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ¬ները, նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերը թվարկված հանգա¬մանք¬ներն անհրա¬ժեշտ է հաշվի առնել նրանց նկատ¬մամբ պատժաչափ, իսկ ամբաստանյալ Ս.Մկրտչյանի դեպքում` հանցագոր¬ծութ¬յունների համակցությամբ նաև վերջնական պատիժ նշա¬նակելիս։
Ամբաստանյալ Սուրեն Մկրտչյանի կատարած յուրա¬քանչյուր հանցանքի համար պատիժ, իսկ հան¬ցանքների համակցությամբ վերջնական պա¬տիժ սահ¬մանելիս Դատարանն հաշվի է առնում այն, որ սույն գործով վերջինիս մեղսագրվում է ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգա¬վորության աստի¬ճանի` միջին ծանրության հանցա¬գոր¬¬ծություն¬ների կատարում, հետևաբար` նրա նկատ¬մամբ պատիժ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասով, որը կիրառելի է համարում նաև պատիժները մասնակիորեն գումա¬րելու կանոնը։
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաս¬տանյալ¬ Սուրեն Մկրտչյանի նկատմամբ մինչև 5 տարի ժամկետով ազատազրկումը չգերազանցող վերջնական պատիժ նշանակելիս նրա նկատմամբ կիրառելի է «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տա¬րե¬դարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշ¬ման 2-ին կետի 4-րդ ենթակետը, իսկ ամբաս¬տան¬յալներ Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Գագիկ Հարութ¬յուն¬յանի, Գևորգ Մարգարյանի, Դավիթ Սարգսյանի, Սամվել Սարգսյանի և Տիգրան Խա¬չատրյա¬նի նկատմամբ մինչև 3 տարի ժամկետով ազատազրկում նշանակելու պարագայում` նույն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթա¬կետը (քանի որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նրանց մեղ¬սագրված արարքներն ավարտված չեն, հանցափորձ են), որի ուժով վերջիններս ենթակա են պատժից ազատման։ Դա¬տարանը նաև փաս¬տում է, որ տվյալ դեպքում բացա¬կա¬յում են համա¬ներման վերոնշյալ որոշման կիրառ¬մանը խոչընդոտող, տվյալ իրավական ակտում սպառիչ թվարկված իրա¬վա¬կան արգելք¬ները։
Քննարկելով ամբաստանյալ Սուրեն Մկրտչյանի նկատ¬մամբ ընտրված խափանման միջոց կալա¬նա¬վորման հարցը` Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 151-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` խա¬փանման միջոցը վերացվում է, երբ վերանում է դրա անհրա¬ժեշ¬տութ¬յունը, հետևաբար` ամբաստանյալ Ս.Մկրտչյանին պատժի կրումից ազատելու պարագայում նրա նկատ¬մամբ ընտրված խափան¬ման միջոց կալանքը ենթակա է վերացման, իսկ վերջինս` անհա¬պաղ ազատ արձակման։
Դատարանը գտնում է, որ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելն ամբաս¬տան¬յալ¬ներ Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Գագիկ Հարությունյանի, Գևորգ Մարգարյանի, Դավիթ Սարգսյա¬նի, Սամվել Սարգսյանի և Տիգրան Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խա¬¬¬¬փան¬ման միջոց ընտրված չհե¬ռա¬նալու մասին ստո¬րագրությունը փոփոխելու կամ վերացնելու հիմքերը բացա¬կա¬յում են։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դա¬տավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույցների տնօրինման, դա¬տա¬կան ծախսերի, գույ¬քի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի, քաղա¬¬քա¬ցիական հայցի հարցերին։
Ըստ քրեական գործի նյութերի` դատաձեռագրաբանական փորձաքննության կատարման համար (2013թ. ապրիլի 8-ի թիվ 11301301 եզրակացություն) պե¬տական բյուջեի միջոց¬¬ների հաշվին ծախսվել է 20.925 ( քսան հազար ինը հարյուր քսանհինգ) ՀՀ դրամ գումար, որը, որպես դատական ծախս, ենթակա է բռնա¬գանձման բացառապես ամբաստանյալ Սուրեն Մկրտչյանից, քանի որ վերաբերում է նրա ձեռագիր գրառումների հետազոտությանը։
Դատարանն արձանագրում է նաև, որ սույն քրեական գործով ամբաստանյալների դեմ քաղա¬քա¬¬ցիական հայց չի ներկայացվել, նրանց գույքի նկատմամբ արգելանք չի կիրառվել, այն կիրառելու հիմ¬քերն սույն դատական ակտի կայացման պահին բացա¬¬կայում են։ Ամբաստանյալ Սուրեն Մկրտչյանի կատարած խարդախությունների հետևանքով այլ անձանց, այդ թվում` սույն գործով ամբաս¬տանյալ¬ներին պատ¬ճառ¬ված «գույքային վնասի» հատուցման հարցը թեև լուծվել է արտադատարա¬նական կար¬¬գով` այն կամովին և ամբող¬ջությամբ փոխհա¬տուցվելու հիմքով, սակայն իրականում քրեադատա¬վա¬րա¬կան առու¬մով այն գույքային վնաս չէ, քանի որ գումարները ամբաստանյալ Ս.Մկրտչյանին տրամադրվել էր որպես կաշառք, հանդիսացել են կաշառքի առարկա, որի հետևանքով սույն քրեական գործի շրջա¬նակ¬ներում որևէ անձ տուժող (քաղաքացիական հայցվոր) չի ճանաչվել։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը` Դատարանը գտնում է, իրեղեն ապա¬ցույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերը, մասնավորապես` Սուրեն Մկրտչյանի ներկա¬յաց¬րած գրությունը« վերջինիս պայուսակից հայտնաբերված Հ.Այդինյանի և Ռ.Սարգսյանի մահվան վկայա¬կան¬ները« Դավիթ Սարգսյանի վերա¬բերյալ գրառումներով Ա4 ֆորմատի թուղթը« Ս.Մկրտչյանի վարձա¬կա¬լած բնակարանից հայտնաբերված` Վ.Հարությունյանի վերաբերյալ գրութ¬յունը« ՀՀ ՊՆ 60925 զորամա¬սում Ս.Մկրտչյանի աշխատասենյակից առգրավված` Արթուր Ներսիսյանի վերաբերյալ գրությունը« Ա.Ներսիս¬յանի վերաբերյալ գրառմամբ 9x13 սմ չափսերի թուղթը« Գևորգ Մարգարյանի հեռախոսա¬հա¬մար¬ների գրառման թուղթը« Դավիթ Սարգսյանի վերաբեր¬յալ գրառման թուղթը« Սամվել Սարգսյանի և Տիգրան Խաչատրյանի հեռախոսահամարների գրառումներով թղթերը« Դավիթ Սարգսյա¬նի և Վոլոդյա Հարությունյանի վերաբերյալ գրառումների թուղթը« Վ.Հարությունյանի բջջային հեռախո¬սա¬համարների գրառման թուղթը« «Ղ-Տելեկոմ» և «Օրանժ Արմենիա» ՓԲ ընկերություներից ստացված թիվ 266« 267« 13.1200« 837« 487 և 527 համարների լազերային սկա¬վառակները« ինչպես նաև «Արմենտել» ՓԲ ընկե¬րութ¬յունից ստացված վերծանումներն անհրաժեշտ է պահել սույն քրեական գործում` գործը պահելու ողջ ժամանակահատվածում։
Գնահատելով և ամփոփելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույց¬ները, ղե¬կավարվելով ՀՀ քրեական դատավա¬րա¬կան օրենսգրքի 119, 357-360, 364-365, 369-375 հոդված¬ներով,

Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝

1. Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով (5 դրվագներով) և 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով նա¬խատեսված հանցա¬գործությունների կատարման մեջ, նրա նկատ¬մամբ նշանակել պատիժ`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով նախա¬տես¬ված 5 ( հինգ) դրվագներից յուրաքանչյուրով` ազատազրկում 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով` ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելով` Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանի նկատմամբ վերջ¬նական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 5 (հինգ) տարի ժամկետով։
Կիրառելով «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տա¬րե¬դարձի կա¬պակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 2-ին կետի 4-րդ ենթակետը` Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանին ազատել ազա¬տազրկման ձևով 5 (հինգ) տարի ժամկետով նշանակված վերջ¬նա¬կան պատ¬ժից։
Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կա¬լանքը վերաց¬նել, նրան դատական նիստերի դահլիճում անհապաղ ազատ արձակել։
2. Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցա¬գործության կատար¬ման մեջ, նրա նկատ¬մամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 3 (երեք) տարի ժամկետով։ Կիրառելով «Հայաստանի Հան¬րա¬պետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտա¬րա¬րելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմ¬բերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետը` Հովհաննես Սլավիկի Հով¬հաննիսյանին ազատել ազատազրկման ձևով 3 (երեք) տարի ժամ¬կետով նշանակված պատ¬¬ժից։
Հովհաննես Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհե¬ռանալու մա¬սին ստորագրությունը վերացնել` սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնե¬լուց հետո։
3. Գագիկ Վոլոդյայի Հարությունյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցա¬գործության կատար¬ման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 3 (երեք) տարի ժամկետով։ Կիրա¬ռելով «Հայաստանի Հանրա¬պե¬տութ¬¬յան անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կա¬պակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմ¬բերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթա¬կետը` Գագիկ Վոլոդյայի Հա¬րություն¬յանին ազատել ազատազրկման ձևով 3 (երեք) տարի ժամ¬կետով նշանակված պատ¬¬¬¬ժից։
Գագիկ Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մա¬սին ստորագրությունը վերացնել` սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
4. Գևորգ Մարգարի Մարգարյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշա¬նակել պատիժ` ազատազրկում 3 (երեք) տարի ժամկետով։
Կիրա¬ռելով «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կա¬պակ¬ցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմ¬բերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետը` Գևորգ Մարգարի Մարգար¬յանին ազատել ազա¬տազրկման ձևով 3 (երեք) տարի ժամկետով նշանակված պատ¬¬ժից։
Գևորգ Մարգարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մա¬սին ստո¬րագրությունը վերացնել` սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
5. Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 3(երեք) տարի ժամկետով։
Կիրառելով «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարե¬դարձի կա¬պակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետը` Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանին ազատել ազա¬տազրկման ձևով 3 (երեք) տարի ժամկետով նշանակված պատ¬¬ժից։
Դավիթ Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մա¬սին ստո¬րագրությունը վերացնել` սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
6. Սամվել Յուրիկի Սարգսյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 3 (երեք) տարի ժամկետով։
Կի¬րառելով «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարե¬դարձի կա¬պակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետը` Սամվել Յուրիկի Սարգսյանին ազատել ազա¬տազրկման ձևով 3 (երեք) տարի ժամկետով նշանակված պատ¬¬ժից։
Սամվել Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մա¬սին ստո¬րագրությունը վերացնել` սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
7. Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 3(երեք) տարի ժամկետով։ Կիրա¬ռելով «Հայաստանի Հանրա¬պե¬տութ¬յան անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կա¬պակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմ¬բերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթա¬կետը` Տիգրան Սուրենի Խա¬չատրյա¬նին ազատել ազատազրկման ձևով 3 (երեք) տարի ժամկետով նշա¬նակված պատ¬¬ժից։
Տիգրան Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մա¬սին ստորագրությունը վերացնել` սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հե¬տո։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերը պա¬հել քրեական գոր¬ծում։
Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանի կատարած հանցագործությամբ այլ անձանց պատ¬ճառված գույ¬քա¬յին վնասի հատուցման հարցն համարել լուծված` այն կամովին և ամբող¬ջությամբ փոխհա¬տուցելու հիմքով։
Որպես դատական ծախս Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանից հօգուտ պետական բյուջեի բռնագանձել 20.925 ( քսան հազար ինը հարյուր քսանհինգ) ՀՀ դրամ գումար։
Դատավճիռը հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում կարող է բողո¬քարկվել ՀՀ վե¬րաքննիչ քրեական դատարան։


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0171/01/13
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
Երբ է գործը ստացվել 10-09-2013
Քրեական գործի համարը ԵԿԴ/0171/01/13
Ինչ կարգով է գործը ստացվել Առաջին անգամ
Դատախազություն ՀՀ Գլխավոր դատախազություն
Նախաքննական գործի համարը 90150613
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա հանդիսանալով պաշտոնատար անձ,խարդախությամբ կաշառք ստանալու պատրվակով հափշտակել է խոշոր չափերով գումարներ,
Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանին, Գագիկ Վոլոդիայի Հարությունյանին, Գևորգ Մարգարի Մարգարյանին, Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանին, Սամվել Յուրիկի Սարգսյանին, Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նրանք որպես կաշառք գումարներ են տվել Սուրեն Մկրտչյանին:
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Սուրեն
Ազգանուն Մկրտչյան
Հայրանուն Սեյրանի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Հոդված_1
Հոդված 178 Մաս 2 Կետ 2,5
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Գագիկ
Ազգանուն Հարությունյան
Հայրանուն Վոլոդիայի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Հոդված_1
Հոդված 312 Մաս 3 Կետ 1
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Գևորգ
Ազգանուն Մարգարյան
Հայրանուն Մարգարի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Հոդված_1
Հոդված 312 Մաս 3 Կետ 1
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Դավիթ
Ազգանուն Սարգսյան
Հայրանուն Ռոմիկի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Հոդված_1
Հոդված 38-312 Մաս 3 Կետ 1
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Սամվել
Ազգանուն Սարգսյան
Հայրանուն Յուրիկի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Հոդված_1
Հոդված 312 Մաս 3 Կետ 1
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Տիգրան
Ազգանուն Խաչատրյան
Հայրանուն Սուրենի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Հոդված_1
Հոդված 38-312 Մաս 3 Կետ 1
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Հովհաննես
Ազգանուն Հովհաննիսյան
Հայրանուն Սլավիկի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Հոդված_1
Հոդված 38-312 Մաս 3 Կետ 1
Վիճակագրական տողի համարը 6.4
Վիճակագրական տողի համարը 14.5
Չափահաս Այո
Չափահաս Այո
Չափահաս Այո
Չափահաս Այո
Չափահաս Այո
Չափահաս Այո
Չափահաս Այո
Մակագրել
Երբ 10-09-2013
Նախագահող դատավոր
Անուն Արշակ
Ազգանուն Վարդանյան
Ընդունվել է վարույթ
Երբ 11-09-2013
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին 13-09-2013
Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը 13-09-2013
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 04-10-2013
Դատավարության կողմեր Մեղադրող
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր
Անուն Պավել
Ազգանուն Գյուլումյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Արայիկ
Ազգանուն Ալվանդյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Լրացուցիչ ինֆորմացիա ամբ.Սուրեն Մկրտչյանի
Դատավարության կողմեր
Անուն Կարապետ
Ազգանուն Աղաջանյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Լրացուցիչ ինֆորմացիա ամբ.Հովհաննես Հովհաննսիյանի
Ժամ 13:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 07-10-2013
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 3
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 09-10-2013
Ժամ 12:30
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացել է
Կայացվել է դատավճիռ
Ամսաթիվ 09-10-2013
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Սուրեն
Ազգանուն Մկրտչյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամսաթիվ 09-10-2013
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով Դատապարտվել է
Այլ հանցագործության հոդվածներ
Այլ հանցագործության հոդվածներով Դատապարտվել է
Հիմնական պատիժ Որոշակի ժամկետով ազատազրկում
Այլ պատժաչափեր Այդ թվում հանցափորձի համար
Ազատվել է պատժի կիրառումից (Հիմքը) Կիրառելով «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տա¬րե¬դարձի կա¬պակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 2-ին կետի 4-րդ ենթակետը` Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանին ազատել ազա¬տազրկման ձևով 5 (հինգ) տարի ժամկետով նշանակված վերջ¬նա¬կան պատ¬ժից։
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Հովհաննես
Ազգանուն Հովհաննիսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամսաթիվ 09-10-2013
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով Դատապարտվել է
Հիմնական պատիժ Որոշակի ժամկետով ազատազրկում
Այլ պատժաչափեր Այդ թվում հանցափորձի համար
Ազատվել է պատժի կիրառումից (Հիմքը) «Հայաստանի Հան¬րա¬պետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտա¬րա¬րելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմ¬բերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետը` Հովհաննես Սլավիկի Հով¬հաննիսյանին ազատել ազատազրկման ձևով 3 (երեք) տարի ժամ¬կետով նշանակված պատ¬¬ժից։
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Գագիկ
Ազգանուն Հարությունյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամսաթիվ 09-10-2013
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով Արդարացվել է
Հիմնական պատիժ Որոշակի ժամկետով ազատազրկում
Այլ պատժաչափեր Այդ թվում հանցափորձի համար
Ազատվել է պատժի կիրառումից (Հիմքը) Կիրառելով «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթա¬կետը` Գագիկ Վոլոդյայի Հարությունյանին ազատել ազատազրկման ձևով 3 (երեք) տարի ժամկետով նշանակված պատժից։
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Գևորգ
Ազգանուն Մարգարյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամսաթիվ 09-10-2013
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով Դատապարտվել է
Հիմնական պատիժ Որոշակի ժամկետով ազատազրկում
Այլ պատժաչափեր Այդ թվում հանցափորձի համար
Ազատվել է պատժի կիրառումից (Հիմքը) Կիրառելով «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմ¬բերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետը` Գևորգ Մարգարի Մարգարյանին ազատել ազատազրկման ձևով 3 (երեք) տարի ժամկետով նշանակված պատժից։
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Դավիթ
Ազգանուն Սարգսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամսաթիվ 09-10-2013
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով Դատապարտվել է
Հիմնական պատիժ Որոշակի ժամկետով ազատազրկում
Այլ պատժաչափեր Այդ թվում հանցափորձի համար
Ազատվել է պատժի կիրառումից (Հիմքը) Կիրառելով «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետը` Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանին ազատել ազատազրկման ձևով 3 (երեք) տարի ժամկետով նշանակված պատժից։
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Սամվել
Ազգանուն Սարգսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամսաթիվ 09-10-2013
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով Դատապարտվել է
Հիմնական պատիժ Որոշակի ժամկետով ազատազրկում
Այլ պատժաչափեր Այդ թվում հանցափորձի համար
Ազատվել է պատժի կիրառումից (Հիմքը) Կիրառելով «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետը` Սամվել Յուրիկի Սարգսյանին ազատել ազատազրկման ձևով 3 (երեք) տարի ժամկետով նշանակված պատժից։
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Տիգրան
Ազգանուն Խաչատրյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամսաթիվ 09-10-2013
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով Դատապարտվել է
Հիմնական պատիժ Որոշակի ժամկետով ազատազրկում
Այլ պատժաչափեր Այդ թվում հանցափորձի համար
Ազատվել է պատժի կիրառումից (Հիմքը) Կիրառելով «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետը` Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանին ազատել ազատազրկման ձևով 3 (երեք) տարի ժամկետով նշանակված պատժից։
Դատական ակտ
Դատական ակտի բովանդակությունը Գործ թիվ ԵԿԴ/0171/01/13



ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դա¬տարանը (այսուհետ` Դատարան),

նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,
քարտուղարությամբ` Ժենյա Ավետիսյանի,

մասնակցությամբ`

մեղադրող, ՀՀ զինվորական կենտրոնական
դատախազության ավագ դատախազ` Պավել Գյուլումյանի,


պաշտպաններ` Արայիկ Ալվանդյանի (ամբ. Ս.Մկրտչյան),
Կարապետ Աղաջանյանի (ամբ. Հ.Հովհաննիսյան),


2013թ. հոկտեմբերի 9-ին դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`

1. Ս ու ր ե ն Ս ե յ ր ա ն ի Մ կ ր տ չ յ ա ն ի `
(ծնված 1978թ. սեպտեմբերի 9-ին, Գորիս քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնա¬ցած, խնամքին` 2012թ. դեկտեմբերի 12-ին ծնված դուստրը, կենսաթոշակառու մայրը, նախկինում չդատապարտված, ՀՀ ՊՆ թիվ 60925 զորամասի ուսումնական գումար¬տակի հրամանատար, կոչումով փոխգնդապետ, հաշվառված է Սյունիքի մարզի Խոտ գյուղում, փաստացի բնակ¬վել է Երևանի Շարուրի փողոցի 21-րդ շենքի 12-րդ բնակարանում, սույն քրեական գործով կալանքի տակ է 2013թ. մարտի 25-ից),

2. Հ ո վ հ ա ն ն ե ս Ս լ ա վ ի կ ի Հ ո վ հ ա ն ն ի ս յ ա ն ի`
(ծնված 1981թ. հունվարի 29-ին, Գեղարքունիքի մարզի Աստղաձոր գյուղում, ազ¬գութ¬¬¬յամբ հայ, ՀՀ քաղա¬քա¬ցի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուս¬¬¬¬¬¬¬նա¬ցած, խնամքին` մինչև տասնչորս տա¬րեկան երկու երեխաները, 2-րդ կարգի հաշմանդամ ծնողները, նախ¬կի¬նում չդա¬տա¬պարտ¬ված, ծա¬ռա¬յում է ՀՀ ՊՆ թիվ 54574 զորամասում որպես ավտոծառայության պետ, կոչումով մայոր, հաշ¬վառ¬¬ված է Գեղար¬քու¬նիքի մարզի Աստղաձոր գյուղում, փաստացի բնակ¬վում է Կոտայքի մարզի Առինջ գյուղի 1-ին նրբանցքի 18-րդ տանը),

3. Գ ա գ ի կ Վ ո լ ո դ յ ա յ ի Հ ա ր ու թ յ ու ն յ ա ն ի`
(ծնված 1956թ. հունվարի 29-ին, Արարատի մարզի Քաղցրաշեն գյուղում, ազ¬գութ¬¬¬յամբ հայ, ՀՀ քաղա¬քա¬ցի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուս¬¬¬¬¬¬¬նա¬ցած, նախ¬կի¬նում չդա¬տա¬պարտ¬ված, չի աշխա¬տում, հաշ¬վառ¬¬ված և բնակ¬վում է Արարատի մարզի Քաղցրաշեն գյուղում),

4. Գ և ո ր գ Մ ա ր գ ա ր ի Մ ա ր գ ա ր յ ա ն ի`
(ծնված 1985թ. օգոստոսի 31-ին, Շիրակի մարզի Աշոցք գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղա¬քա¬ցի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուրի, նախ¬կի¬նում չդա¬տա¬պարտ¬ված, ՀՀ ՊՆ թիվ 63853 զորա¬մասի դասակի հրամանատար, կոչումով ավագ լեյտենանտ, հաշ¬վառված է Վանաձոր քաղաքի Տարոն 2-րդ թաղամասի 60-րդ շենքի 8-րդ բնակարանում, փաստացի բնակվում է Շիրակի մարզի Աշոցք գյու¬ղում),

5. Դ ա վ ի թ Ռ ո մ ի կ ի Ս ա ր գ ս յ ա ն ի`
(ծնված 1989թ. մարտի 29-ին, Երևան քաղաքում, ազ¬գութամբ հայ, ՀՀ քաղա¬քա¬ցի, բարձ¬րա¬գույն կրթությամբ, ամուրի, նախ¬կի¬նում չդա¬տա¬պարտ¬ված, երկկողմանի ծնողազուրկ է, ծառայում է ՊԲ թիվ 59703 զորամասում` որպես դասակի հրամանատար, կոչումով ավագ լեյտենանտ, հաշ¬վառ¬¬ված և բնակվում է Երևան քաղաքի Նորագավիթ 12-րդ փողոցի 32-րդ տանը),

6. Ս ա մ վ ե լ Յ ու ր ի կ ի Ս ա ր գ ս յ ա ն ի`
(ծնված 1986թ. մայիսի 7-ին, Երևան քաղաքում, ազ¬գությամբ հայ, ՀՀ քաղա¬քա¬ցի, միջնա¬կարգ կրթությամբ, ամուսնա¬ցած, նախ¬կի¬նում չդա¬տա¬պարտ¬ված, չի աշխատում, հաշ¬վառ¬¬ված և բնակ¬¬վում է Երևան քաղաքի Նորագավիթ 12-րդ փողոցի 32-րդ տանը),

7. Տ ի գ ր ա ն Ս ո ւ ր ե ն ի Խ ա չ ա տ ր յ ա ն ի`
(ծնված 1985թ. նոյեմբերի 2-ին, Երևան քաղաքում, ազ¬գութ¬¬¬յամբ հայ, ՀՀ քաղա¬քա¬ցի, բարձ¬րա¬գույն կրթությամբ, ամուրի, նախ¬կի¬նում չդա¬տա¬պարտ¬ված, ՀՀ ՊՆ թիվ 54574 զորամասի վաշտի հրա¬մա¬¬նա¬տար, կոչումով կապիտան, հաշ¬վառ¬¬ված է Երևանի Անդրանիկի փողոցի 112-րդ շենքի 12-րդ բնա¬կա¬րա¬նում, փաստացի բնակվում է Երևանի Թաիրովի 21/4 տանը),

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 90150613 քրեական գործն հարուցվել է ՀՀ ՊՆ թիվ 60925 զորամասի գումարտակի հրամա¬նատար Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬սի 2-րդ և 5-րդ կետերով և 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետի հատկանիշներով 2013թ. մարտի 25-ին` ՀՀ պաշտպանության նախարարության ՀԿԳ քննչական բաժնում։
2013թ. մարտի 25-ին ձերբակալվել է կաշառք ստանալու պատրվակով խարդախությամբ 1.000 ԱՄՆ դոլար գումար հափշտակելու և 1.500 ԱՄՆ դոլար գումարի հափշտակության փորձ կատարելու կաս¬կա¬ծան¬քով նույն օրը ՀՀ պաշտպանության նախարարության ռազմական ոստիկանության ՕՀ բաժին բերման ենթարկված Սուրեն Մկրտչյանը։
2013թ. մարտի 28-ին Սուրեն Մկրտչյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով (Դավիթ Սարգսյանի և Արման Ավետիսյանի դրվագ¬ներով)։
2013թ. մարտի 28-ին Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սութ¬յան դատարանը, բավարարելով նախաքննական մարմնի հարուցած միջնորդությունը, մե¬ղադրյալ Սուրեն Մկրտչյանի նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց է ընտրել կալանավորումը։
2013թ. օգոստոսի 9-ին Տիգրան Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մա¬սին ստո¬րագրութ¬յուն։
2013թ. օգոստոսի 13-ին Դավիթ Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռա¬նա¬լու մա¬սին ստորագրություն։
2013թ. օգոստոսի 14-ին Գևորգ Մարգարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մա¬սին ստորագրություն։
2013թ. օգոստոսի 15-ին Հովհաննես Հովհաննիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, նույն օրը նրա նկատմամբ որ¬պես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մա¬սին ստորագրություն։
2013թ. օգոստոսի 15-ին Սամվել Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մա¬սին ստորագրություն։
2013թ. օգոստոսի 16-ին որոշում է կայացվել Սուրեն Մկրտչյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու, լրացնելու և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով (5 դրվագներով) և 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով նոր մեղադրանք առա¬ջադրելու մասին։
2013թ. օգոստոսի 20-ին Գագիկ Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մա¬սին ստորագրություն։
2013թ. օգոստոսի 22-ին որոշում է կայացվել Վոլոդյա Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` հանցադեպի բացակայության պատճառաբանությամբ։
2013թ. օգոստոսի 24-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Արման Ավետիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին `գործուն զղջա¬լու հիմքով (նախատեսված` ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 37-րդ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 72-րդ հոդվածներով)։
2013թ. օգոստոսի 24-ին Հովհաննես Հովհաննիսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։
2013թ. օգոստոսի 24-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Հովհաննես Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցված քրեական հետապնդումը դադա¬րեց¬նելու մասին` գործուն զղջալու պատճառաբանությամբ։
2013թ. օգոստոսի 24-ին որոշում է կայացվել Հ.Հովհաննիսյանին առաջադրված մեղադրանքը փո¬փոխելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նրան նոր մեղադրանք առա¬¬ջադրելու մասին։
2013թ. օգոստոսի 24-ին որոշում է կայացվել Արթուր Ներսիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցված քրեական հե¬տապնդումը դադարեցնելու մասին` գործուն զղջալու պատճառաբանությամբ։
2013թ. օգոստոսի 24-ին որոշում է կայացվել Պարգև Ներսիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին` գործուն զղջալու պատճառաբանությամբ։
2013թ. օգոստոսի 24-ին որոշում է կայացվել Կարեն Գևորգյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին` գործուն զղջալու պատճառաբանությամբ։
2013թ. օգոստոսի 24-ին որոշում է կայացվել Արթուր Մատինյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով (5 դրվագներով) և 38-34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` գործուն զղջալու պատճառաբանությամբ։
2013թ. սեպտեմբերի 9-ին քրեական գործը Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով (5 դրվագներով) և 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով, Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանի նկատմամբ 38-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Գագիկ Վոլոդյայի Հարությունյանի նկատմամբ 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կե¬տով« Գևորգ Մարգարի Մարգարյանի նկատմամբ 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով« Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանի նկատմամբ 38-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով« Սամվել Յուրիկի Սարգսյանի նկատմամբ 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանի նկատ¬մամբ 38-312 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հաստատված մեղադրական եզրա¬կացութ¬յամբ ուղարկվել է Երևանի Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջան¬¬ների ընդհանուր իրավա¬սութ¬յան դա¬տարան և 2013թ. սեպտեմբերի 11-ին ընդունվել վարույթ։

2. Նախաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Նախաքննական մարմինը Սուրեն Մկրտչյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով (5 դրվագներով) և 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով մե¬ղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա, «ծառայելով ՀՀ ՊՆ 60925 զորամասում որպես գու¬մարտակի հրամանատար« կոչումով փոխգնդապետ« հանդիսանալով պաշտոնատար անձ« 2012թ. հուլիսին ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի ավտոծառայության պետ« մայոր Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիս¬յանի օժանդակությամբ նույն զորամասի դասակի հրամանատար« կապիտան Արթուր Մարտինի Մատինյանի միջոցով տեղեկանալով« որ ՊԲ 59703 զորամասի 3-րդ գումարտակի հրամանատարի ԱՀՏԱ գծով տեղակալ« կոչումով մայոր Վոլոդյա Գագիկի Հարությունյանը ցանկանում է որոշակի գու¬մա¬րի դիմաց լուծել իր զորամասից Արտաշատի զինկոմիսարիատ ծառայությունը շարունակելու նպատակով տեղափոխվելու հարցը« խոշոր չափերով գումար հափշտակելու դիտավորությամբ« վեր¬ջինիս վստահությունը չարաշահելու եղանակով« կաշառք ստանալու պատրվակով« նրանցից պա¬հան¬ջել է խոշոր չափի` 2.475.608 ՀՀ դրամին համարժեք 6.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Դրանից մի քանի օր անց Ս.Մկրտչյանը Ա.Մատինյանի միջոցով Վ.Հարությունյանի հորից՝ Գագիկ Վոլոդյայի Հարությունյ¬անից ստացել է խոշոր չափի` 2.475.608 ՀՀ դրամին համարժեք 6.000 ԱՄՆ դոլար գումարը« սակայն չի կա¬տա¬րել խոստումը« խարդախությամբ տիրացել է խոշոր չափի` 6.000 ԱՄՆ դոլար գումարին ու հափշտա¬կել այն՝ ծախսելով իր անձնական կարիքների համար։
Վերոնշյալ հանցավոր արարքը կատարելու համար նախաքննական մարմինը Սուրեն Մկրտչ¬յանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով մեղադրանք է առա¬ջադրել` խարդախությամբ կաշառք ստանալու պատրվակով Գագիկ Վոլոդյայի Հարությունյանի խոշոր չափերով գումար հափշտակելու համար։
Բացի այդ« Սուրեն Մկրտչյանը 2012թ. հուլիս ամսին« գործով ստույգ չպարզված օրը« ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի դասակի հրամանատար« կապիտան Արթուր Մարտինի Մատինյանի միջոցով տեղե¬կա¬նալով« որ նույն զորամասի ավտոծառայության պետ« մայոր Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանը ցանկանում է որոշակի գումարի դիմաց լուծել իր զորամասից 5-րդ բանակային կորպուսի մարտական պատրաստության բաժին ծառայությունը շարունակելու նպատակով տեղափոխվելու հարցը« վերջինիս վստահությունը չարաշահելու եղանակով« կաշառք ստանալու պատրվակով« խոշոր չափերով գումար հափշտակելու դիտավորությամբ« նրանցից պահանջել է խոշոր չափերով 618.902 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 1.500 ԱՄՆ դոլար գումար։ Դրանից մի քանի օր անց« Ս.Մկրտչյանը Ա.Մատինյանի միջոցով Հ.Հովհաննիսյանից ստացել է խոշոր չափերով 618.902 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 1.500 ԱՄՆ դոլար գումարը« սակայն չի կատարել խոստումը« խարդախությամբ տիրացել է խոշոր չափերով 1.500 ԱՄՆ դոլար գումարին ու հափշտակել այն՝ ծախսելով իր անձնական կարիքների համար։
Վերոնշյալ հանցավոր արարքը կատարելու համար նախաքննական մարմինը Սուրեն Մկրտչյա¬նին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրել` խարդախությամբ կաշառք ստանալու պատրվակով Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանի խոշոր չափերով գումար հափշտակելու համար։
Բացի այդ« Սուրեն Մկրտչյանը 2012թ. դեկտեմբեր ամսին« գործով ստույգ չպարզված օրը« ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի դասակի հրամանատար« կապիտան Արթուր Մարտինի Մատինյանի միջոցով տեղեկանալով« որ ՀՀ ՊՆ 63853 զորամասի 2-րդ գումարտակի 1-ին դասակի հրամանատար« ավագ լեյտենանտ Գևորգ Մարգարի Մարգարյանը ցանկանում է որոշակի գումարի դիմաց լուծել իր զորա¬մա¬սից Գյումրու զինկոմիսարիատ ծառայությունը շարունակելու նպատակով տեղափոխվելու հարցը« խո¬շոր չափերով գումար հափշտակելու դիտավորությամբ« վերջինիս վստահությունը չարաշահելու եղա¬նա¬կով« կաշառք ստանալու պատրվակով« նրանից պահանջել է խոշոր չափերով 2.033.445 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 5.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Դրանից մի քանի օր անց« 2012թ. դեկ¬տեմբերի 10-ին և 19-ին« Ս.Մկրտչյանը Ա.Մատինյանի միջոցով Գ.Մարգարյանի հարազատներից ստացել է խոշոր չափե¬րով 2.033.445 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 5.000 ԱՄՆ դոլար գումարը« սակայն չի կատարել խոս¬տումը« խարդախությամբ տիրացել է խոշոր չափերով 5.000 ԱՄՆ դոլար գումարին ու հափշտակել այն՝ ծախսելով իր անձնական կարիքների համար։
Վերոնշյալ հանցավոր արարքը կատարելու համար նախաքննական մարմինը Սուրեն Մկրտչյա¬նին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրել խարդախությամբ կաշառք ստանալու պատրվակով Գևորգ Մարգարի Մարգարյանի խոշոր չափերով գումար հափշտակելու համար։
Բացի այդ« Սուրեն Մկրտչյանը« խոշոր չափերով գումար հափշտակելու դիտավորությամբ« 2013թ. հունվար ամսին« գործով կոնկրետ չպարզված օրը« ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի վաշտի հրամա¬նա¬տար« կապիտան Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանի միջոցով ծանոթանալով ՊԲ 59703 զորամասի դասակի հրամանատար« ավագ լեյտենանտ Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանի հարազատների հետ« նրանց համոզել է« որ կարող է կազմակերպել Դ.Սարգսյանի տեղափոխումը ՊԲ 59703 զորամասից Երևան քաղաքում տեղակայված մեկ այլ զորամաս՝ ծառայությունը շարունակելու« վերջիններիս վստահությունը չարաշահելու եղանակով« կաշառք ստանալու պատրվակով« նրանցից պահանջել է խոշոր չափերով 1.220.000 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 3.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Հաջորդ օրը« ՀՀ ՊՆ 54574 զորա¬մասի դասակի հրամանատար« կապիտան Արթուր Մատինյանի միջոցով ստացել է խոշոր չափերով 1.220.000 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 3.000 ԱՄՆ դոլար գումարը« սակայն չի կատարել խոստումը« խարդախությամբ տիրացել է խոշոր չափերով 3.000 ԱՄՆ դոլար գումարին ու հափշտակել այն՝ ծախ¬սելով իր անձնական կարիքների համար։
Վերոնշյալ հանցավոր արարքը կատարելու համար նախաքննական մարմինը Սուրեն Մկրտչյա¬նին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրել խարդախությամբ կաշառք ստանալու պատրվակով Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանի հա¬րազատների խոշոր չափերով գումար հափշտակելու համար։
Բացի այդ« Սուրեն Մկրտչյանը 2013թ. փետրվար ամսին« գործով ստույգ չպարզված օրը« ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի դասակի հրամանատար« ավագ լեյտենանտ Կարեն Սերգեյի Գևորգյանի օժանդա¬կությամբ« նույն զորամասի դասակի հրամանատար« կապիտան Արթուր Մարտինի Մատինյանի միջո¬ցով տեղեկանալով« որ ՀՀ ՊՆ 60913 զորամասի վաշտի հրամանատարի տեղակալ« կոչումով կա¬պիտան Արթուր Պարգևի Ներսիսյանը ցանկանում է որոշակի գումարի դիմաց լուծել իր զորամասից ՀՀ ՊՆ 54574 զորամաս ծառայությունը շարունակելու նպատակով տեղափոխվելու հարցը« խոշոր չա¬փերով գումար հափշտակելու դիտավորությամբ« Արթուր Ներսիսյանի և վերջինիս հոր` Պարգև Հակոբի Ներ¬սիս¬յանի վստահությունը չարաշահելու եղանակով« կաշառք ստանալու պատրվակով« նրանցից պահան¬ջել է խոշոր չափերով 813.798 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 2.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Դրանից մի քանի օր անց« Ս.Մկրտչյանը Ա.Մատինյանի միջոցով Արթուր Ներսիսյանից և Պարգև Ներսիսյանից ստա¬ցել է խոշոր չափերով 813.798 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 2.000 ԱՄՆ դոլար գումարը« սակայն չի կատարել խոստումը« խարդախությամբ տիրացել է խոշոր չափերով 2.000 ԱՄՆ դոլար գումարին ու հափշտակել այն՝ ծախսելով իր անձնական կարիքների համար։
Վերոնշյալ հանցավոր արարքը կատարելու համար նախաքննական մարմինը Սուրեն Մկրտչյա¬նին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրել` խարդախությամբ կաշառք ստանալու պատրվակով Արթուր Պարգևի Ներսիսյանի խոշոր չափերով գումար հափշտակելու համար։
Բացի այդ« Սուրեն Մկրտչյանը 2013թ. մարտի 23-ին ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի դասակի հրա¬մա¬նատար« կապիտան Արթուր Մատինյանից տեղեկանալով« որ ՀՀ ՊՆ 69334 զորամասի դասակի հրա¬մանատար« ավագ լեյտենանտ Արման Պապի Ավետիսյանը ցանկանում է որոշակի գումարի դիմաց լու¬ծել նույն զորամասում իր հետագա ծառայությունը շարունակելու հարցը« խոշոր չափերով գումար հափշտա¬կելու դիտավորությամբ« նախկինում ունեցած պարտքերը մարելու նպատակով« կաշառք ստա¬նա¬լու պատրվակով« Արման Ավետիսյանի վստահությունը չարաշահելու եղանակով« նշված հարցը կար¬գա¬վորելու համար նրանից պահանջել է խոշոր չափերով 1.045.375 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 2.500 ԱՄՆ դոլար գումար։ 2013թ. մարտի 25-ին Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայում Ա.Ավետիսյանը Ս.Մկրտչյանին է տվել նրա կողմից պահանջված խոշոր չափերով 1.045.375 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 2.500 ԱՄՆ դոլար գումարից զգալի չափերով 418.150 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 1.000 ԱՄՆ դոլար գումարը« իսկ մնացած խոշոր չափերով 627.225 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 1.500 ԱՄՆ դոլարը պարտավորվել է վճարել որոշ ժամանակ անց։ Ս.Մկրտչյանը զգալի չափերով 418.150 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 1.000 ԱՄՆ դոլար գումարը Ա.Ավետիսյանից ստանալով փորձել է հեռանալ« սա¬կայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի կարողացել տիրանալ իր կողմից պահանջած խոշոր չափերով 1.045.375 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 2.500 ԱՄՆ դոլար գումարից խոշոր չափերով 627.225 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 1.500 ԱՄՆ դոլար գումարին« քանի որ անմիջապես բռնվել է ՀՀ ՊՆ ՌՈՎ աշխատակիցների կողմից և բերման ենթարկվել ռազմական ոստիկանություն։
Վերոնշյալ հանցավոր արարքը կատարելու համար նախաքննական մարմինը Սուրեն Մկրտչյա¬նին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով` խարդախությամբ կաշառք ստանալու պատրվակով Արման Պապի Ավետիսյանի խոշոր չափերով 1.045.375 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 2.500 ԱՄՆ դոլար գումար»։
Նախաքննական մարմինը Հովհաննես Հովհաննիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա «հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի 2-րդ ավտոծառայության պետ« կոչումով մայոր« 2012թ. հուլիս ամսին« գործով ստույգ չպարզված օրը« կազմակերպել է իր ընկերոջ՝ ՊԲ 59703 զորամասի գումարտակի հրամա¬նա¬տարի տեղակալ« մայոր Վոլոդյա Գագիկի Հարությունյանի տեղափոխումը Արտաշատի զինկոմի¬սա¬րիա¬տում ծառայությունը շարունակելու հարցը և Վ.Հարությունյանի հորը՝ Գագիկ Վոլոդյայի Հարութ¬յուն¬յանին խորհուրդներ տվել ու տեղեկություններ տրամադրել« որ այդ հարցը կարող է կարգավորվել 6.000 ԱՄՆ դոլար կաշառք տալու միջոցով։ Այնուհետև« ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի դասակի հրամա¬նատար« կապիտան Արթուր Մարտինի Մատինյանին ծանոթացրել է Գ.Հարությունյանի հետ« որն էլ պաշտոնատար անձ հանդիսացող« ՀՀ ՊՆ 60925 զորամասի գւոմարտակի հրամանատար« փոխգնդա¬պետ Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանի կողմից որպես կաշառք պահանջված առանձնապես խոշոր չափերով 2.475.608 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 6.000 ԱՄՆ դոլար գումարը տվել է Ա.Մա¬տինյանին։ Վերջինս որպես կաշառք պահանջված գումարը տվել է Ս.Մկրտչյանին« որը սակայն չի կատարել խոստումը« խարդախությամբ տիրացել է 6.000 ԱՄՆ դոլար գումարին և հափշտակել այն՝ ծախսելով իր անձնական կարիքների համար»։
Նախաքննական մարմինը Գագիկ Հարությունյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար« որ նա հանդիսանալով ՊԲ 59703 զորամասի 3-րդ գումարտակի հրամանատարի տեղակալ« մայոր Վոլոդյա Գագիկի Հարությունյանի հայրը« իր որդու օգտին գործողություններ կատարելու նպատակով« այն է` նրա զորա¬մասից ծառա¬յությունը Արտաշատի զինկոմիսարիատում շարունակելու տեղափոխման հարցը կար¬գա¬վորելու նպա¬տա¬կով« 2012թ. հուլիս ամսին« գործով ստույգ չպարզված օրը« ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի ավտոծա¬ռա¬յութ¬յան պետ« մայոր Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանի օժանդակությամբ տեղեկացել է« որ Վ.Հարութ¬յուն¬յանի տեղափոխման հարցը կարգավորելու համար անհրաժեշտ է որպես կաշառք 6000 ԱՄՆ դոլար գումար տալ։ Այնուհետև« Գ.Հարությունյանը Հ.Հովհաննիսյանի միջոցով ծանոթացել է ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի դասակի հրամանատար« կապիտան Արթուր Մարտինի Մատինյանի հետ և 2012թ. հուլիս ամսին« գործով ստույգ չպարզված օրերին« որպես կաշառք է տվել նախ 4000 ԱՄՆ դոլար« ապա՝ 2000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Ա.Մատինյանը նշված առանձնապես խոշոր չափերով 2.475.608 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 6.000 ԱՄՆ դոլար գումարը փոխանցել է պաշտոնատար անձ հանդիսացող« ՀՀ ՊՆ 60925 զորամասի գումարտակի հրամանատար« փոխգնդապետ Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանին՝ վերջինիս իսկ պահանջով« սակայն Ս.Մկրտչյանը չի կատարել խոստումը« խարդախությամբ տիրացել է 6.000 ԱՄՆ դո¬լար գումարին և հափշտակել այն՝ ծախսելով իր անձնական կարիքների համար»։
Նախաքննական մարմինը Գևորգ Մարգարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար« որ նա « հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 63853 զորամասի 2-րդ գումարտակի 1-ին դասակի հրամանատար« կոչումով ավագ լեյտենանտ« իր օգտին գործողություններ կատարելու նպատակով« այն է` իր զորամասից Գյումրու զինկոմիսարիատ ծա¬¬ռա¬¬յությունը շարունակելու նպատակով տեղափոխվելու հարցը կարգավորելու համար« 2012թ. դեկտեմբերի 10-ին և 19-ին ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի դասակի հրամանատար« կապիտան Արթուր Մար¬տինի Մատինյանի միջոցով« պաշտոնատար անձ հանդիսացող« ՀՀ ՊՆ 60925 զորամասի գումար¬տա¬կի հրամանատար« փոխգնդապետ Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանին որպես կաշառք տվել է նրա կողմից պահանջված առանձնապես խոշոր չափերով 2.033.445 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 5.000 ԱՄՆ դոլար գումար« սակայն վերջինս չի կատարել խոստումը« խարդախությամբ տիրացել է գումարին և հափշտա¬կել այն՝ ծախսելով իր անձնական կարիքների համար»։
Նախաքննական մարմինը Դավիթ Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա « հանդիսանալով ՊԲ 59703 զորամասի հետախուզական դասակի հրամանատար« կոչումով ավագ լեյտենանտ« իր օգտին գործո¬ղություններ կատարելու նպատակով« այն է` իր զորամասից ծառայությունը Երևան քաղաքում տեղա¬կայ¬¬ված որևէ զորամասում շարունակելու նպատակով հարցը կարգավորելու համար« 2013թ. հունվար ամսին« գործով ստույգ չպարզված օրը« իր ընկերոջ`ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի դասակի հրամանատար« ավագ լեյտենանատ Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանի կողմից տեղեկանալով« որ այդ հարցը կարող է կարգավորվել 3.000 ԱՄՆ դոլար գումար կաշառք տալու միջոցով« կազմակերպել է իր հորեղբոր որդի` Սամվել Յուրիկի Սարգսյանի և Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանի հանդիպումը« որի արդյունքում 2013թ. հունվար ամսին« գործով ստույգ չպարզված օրը« Ս.Սարգսյանը Դ.Սարգսյանի դրդմամբ« Տ.Խաչատրյա¬նի և ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի դասակի հրամանատար« կապիտան Արթուր Մար¬տինի Մատինյանի միջոցով պաշտոնատար անձ հանդիսացող« ՀՀ ՊՆ 60925 զորամասի գումարտակի հրամանատար« փոխգնդա¬պետ Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանին որպես կաշառք տվել է նրա կողմից պահանջված առանձ¬նապես խոշոր չափերով 1.220.000 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 3.000 ԱՄՆ դոլար գումար« սակայն վերջինս չի կատարել խոստումը« խարդախությամբ տիրացել է 3.000 ԱՄՆ դոլար գումարին և հափշտա¬կել այն՝ ծախսելով իր անձնական կարիքների համար»։
Նախաքննական մարմինը Սամվել Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա, հանդիսանալով ՊԲ 59703 զորամասի հետախուզական դասակի հրամանատար« կոչումով ավագ լեյտենանտ Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանի հորեղբոր որդին« վերջինիցս տեղեկանալով« որ նա ցանկանում է տեղափոխվել Երևան քաղաքում տեղակայված որևէ զորամասում ծառայությունը շարունակելու« Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանի կազմակերպմամբ ծանոթանալով Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանի և Արթուր Մարտինի Մատինյանի հետ« այդ հարցի կարգավորման նպատակով 2013թ. հունվար ամսին« գործով ստույգ չպարզված օրը« վերջիններիս միջոցով ծանոթացել է պաշտոնատար անձ հանդիսացող« ՀՀ ՊՆ 60925 զորամասի գումարտակի հրամանատար« փոխգնդապետ Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանին հետ և պարզելով« որ Դ.Սարգսյանի օգտին՝ մեկ զորամասից մեկ այլ զորամաս տեղափոխելու վերը նշված գործողությունը կա¬տարելու համար անհրաժեշտ է որպես կաշառք 3.000 ԱՄՆ դոլար գումար« հաջորդ օրը Ս.Մկրտչյա¬նին որպես կաշառք տվել է նրա կողմից պահանջված առանձնապես խոշոր չափերով 1.220.000 ՀՀ դրամ գու¬¬մարին համարժեք 3.000 ԱՄՆ դոլար գումար« սակայն վերջինս չի կատարել խոստումը« խարդա¬խութ¬յամբ տիրացել է 3.000 ԱՄՆ դոլար գումարին և հափշտակել այն՝ ծախսելով իր անձնական կարիքների հա¬մար»։
Նախաքննական մարմինը Տիգրան Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար« որ նա «հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի վաշտի հրամանատար« կոչումով կապիտան« 2013թ. հունվար ամսին« գործով ստույգ չպարզված օրը« իր ընկեր` ՊԲ 59703 զորամասի զինծառայող« դասակի հրամանատար« ավագ լեյտե¬նանտ Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանից տեղեկանալով« որ վերջինս ցանկանում է տեղափոխվել Երևան քաղաքում տեղակայված որևէ զորամասում ծառայությունը շարունակելու և այդ հարցի կար¬գա¬վոր¬ման համար պատրաստ է որպես կաշառք տալ որոշակի գումար« խորհուրդներ է տվել և տեղե¬կութ¬յուն¬ներ տրամադրել« որ այդ հարցը կարող է կարգավորվել 3.000 ԱՄՆ դոլար կաշառք տալու միջոցով։ Այնուհետև« Դ.Սարգսյանի կազմակերպմամբ ծանոթացել է վերջինիս հորեղբոր որդու` Սամվել Յուրիկի Սարգսյանի հետ« որին տեղեկություններ է տրամադրել« որ Դ.Սարգսյանի տեղափոխման հարցը կարող է կարգավորել ՀՀ ՊՆ 60925 զորամասի գումարտակի հրամանատար« փոխգնդապետ Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանը« որն այդ գործողությունը կատարելու համար որպես կաշառք պահանջել է 3000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Հաջորդ օրը Տ.Խաչատրյանը պահանջված առանձնապես խոշոր չափերով 1.220.000 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 3.000 ԱՄՆ դոլար գումարը Ս.Սարգսյանից ստանալով« ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի դասակի հրամանատար« կապիտան Արթուր Մարտինի Մատինյանի միջոցով փոխան¬ցել է պաշտո¬նա¬տար անձ հանդիսացող Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանին« սակայն վերջինս չի կատարել խոստումը« խար¬դա¬խությամբ տիրացել է 3.000 ԱՄՆ դոլար գումարին և հափշտակել այն՝ ծախսելով իր անձնական կարիքների համար»։
Ամբաստանյալներին առաջադրած մեղադրանքի հիմքում մեղադրող կողմը դրել և նրանց առա¬ջադրած մեղադրանքն հաստատված է համարել հետևյալ ապացույցներով.
Գործով ամբաստանյալ Սուրեն Մկրտչյանի ցուցմունքներով, վերջինիս և վկա Արթուր Մատին¬յանի առերես ցուցմունքով` այն մասին« որ նախկինում ունեցած պարտքերը մարելու նպատակով 2012թ. հուլիս ամսին ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի տարածքում հանդիպել է նույն զորամասի զինծառայող« դասակի հրամանատար« կապիտան Արթուր Մատինյանին և նրան ասել« որ եթե սպաներ կլինեն« ովքեր ցան¬կություն կունենան որոշակի գումարի դիմաց տեղափոխվել իրենց ցանկացած զորամասերում ծառա¬յելու« ինքը կարող է օգնել նրանց։ 2012թ. հուլիս ամսին Ա.Մատինյանի օգնությամբ ինքը ՊԲ 59703 զորամասում ծառայող« մայոր Վոլոդյա Գագիկի Հարությունյանի կողմից Արտաշատի զինկոմիսարիատ տեղափոխվելու հարցը կարգավորելու համար խարդախությամբ ստացել է 6.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ 2012թ. հուլիս ամսին Ա.Մատինյանի օգնությամբ ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասում ծառայող ավտոծառա¬յութ¬յան պետ« մայոր Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանի կողմից 5-րդ բանակային կորպուսի մարտական պատրաստության բաժին տեղափոխվելու հարցը կարգավորելու համար« խարդախությամբ ստացել է 1.500 ԱՄՆ դոլար։ 2012թ. օգոստոս ամսին Ա.Մատինյանի միջոցով խարդախությամբ 5.000 ԱՄՆ դոլար գումար է ստացել նաև Վանաձորի զորամասում որպես դասակի հրամանատար ծառայող« ավագ լեյտե¬նանտ Գևորգ Մարգարի Մարգարյանի հարազատներից` Գյումրու զինկոմիսարիատ տեղափո¬խումն ու վեր¬ջինիս ծառայությունն այդտեղ շարունակելու հարցը կարգավորելու համար։ 2012թ. օգոստոս - սեպտեմբեր ամսին Ա.Մատինյանի միջոցով խարդախությամբ 2.000 ԱՄՆ դոլար է ստացել Սիսիանի զորամասում ծառայող« կապիտան Արթուր Պարգևի Ներսիսյանից` պարտավորվելով նրան տեղափոխել ՀՀ ՊՆ 54574 զորամաս` հետագա ծառայության նպատակով։ 2013թ. հունվար ամսին Ա.Մատինյանի միջոցով խարդախությամբ 3.000 ԱՄՆ դոլար գումար է ստացել ՊԲ 59703 զորամասում որպես դասակի հրամանատար ծառայող« ավագ լեյտենանատ Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանի հարազատ¬նե¬րից« որպեսզի կարգավորի նրա ծառայության վայրի տեղափոխումը Երևան քաղաքում տեղակայ¬ված որևէ զորամա¬սում շարունակելու հարցը։ 2013թ. մարտի 25-ին Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողո¬տայի շուկայի մոտ պա¬հանջած 2.500 ԱՄՆ դոլար գումարից խարդախությամբ 1.000 ԱՄՆ դոլար գու¬մար է ստացել Գյում¬րու զորամասում ծառայող ավագ լեյտենանտ Արման Պապի Ավետիսյանից« որ¬պեսզի կարգավորի նրա կողմից նույն զորամասում ծառայությունը շարունակելու հարցը« սակայն անմիջապես բռնվել է ռազմա¬կան ոստիկանության աշխատակիցների կողմից։
Հայտնել է, որ նշված բոլոր գումարները ծախսել է անձնական նպատակներով` սոցիալական ծանր վիճակից ելնելով« ի սկզբանե նպատակ չի ունեցել և չէր էլ կարող կարգավորել վերը նշված սպաների տեղափոխման հարցերը, սակայն զղջալով կատարած արարքների համար` այդ գումարներն ամբող¬ջութ¬¬յամբ վերա¬դարձ¬րել է։ Վ.Հարությունյանի և Ա.Ներսիսյանի տեղափոխման հարցերի վերաբերյալ կեղծ բովանդա¬կութ¬յամբ գրություններ է պատրաստել« որպեսզի անհրաժեշտության դեպքում դրանք ցույց տա նրանց և գումարները ետ վերադաձնելու համար ժամանակ շահի։
Գործով ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհաննիսյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ 2012թ. հուլիս ամսին« իր ընկերոջ` ՊԲ 59703 զորամասում ծառայող« մայոր Վոլոդյա Հարությունյանի ծառա¬յութ¬յան վայրի տեղափոխման հարցով խոսել է նրա հոր` Գագիկ Հարությունյանի հետ և Արտաշատի զինկոմիսարիատ Վ.Հարությունյանի տեղափոխելու վերաբերյալ համաձայնություն ստանալով` կազմա¬¬կեր¬պել է այդ հարցը` այդ մասին տեղեկացնելով կապիտան Արթուր Մատինյանին։ Այնուհետև« Ա.Մա¬տին¬յանի հետ խոսակցության արդյունքները փոխանցել է Գ.Հարությունյանին` հայտնելով, որ այդ խնդրի լուծման համար անհրաժեշտ է 6.000 ԱՄՆ դոլար։ Գ.Հարությունյանից ստացած այդ 6.000 ԱՄՆ դո¬լարը փոխանցել է Ա.Մատինյանին։ Մի քանի օր անց Վ.Հարությունյանը հեռախոսով իրեն զանգել և տեղեկացրել է« որ նա հոր այդ նախաձեռնության մասին տեղյակ չի եղել և ետ է պահանջել 6.000 ԱՄՆ դոլարը։ Սուրեն Մկրտչյանից ետ է պահանջել 6.000 ԱՄՆ դոլարը« ով չի կարողացել այն վերադարձնել« ուստի այդ գումարը Գ.Հարությունյանին է վերադարձրել իր անձնական միջոցների հաշվին։ Միայն 2013թ. փետրվարին է Ս.Մկրտչյանն իրեն վերադարձրել 6.000 ԱՄՆ դոլար գումարը։ Նշել է նաև, որ 2012թ. հուլիս ամսին 1.500 ԱՄՆ դոլար է տվել Ա.Մատինյանին` 5-րդ բանակային կորպուսի մարտական պատրաստության բաժին տեղափոխվելու և հետագա ծառայությունը շարու¬նա¬կելու նպատակով, վեր¬ջինցս տեղեկացել, որ նա իր հերթին այդ գումարը տվել է Սուրեն Մկրտչյանին« բայց վերջինս անընդհատ խոստումներ տալով` այդ հարցը չի լուծել։
Գործով ամբաստանյալ Գագիկ Հարությունյանի ցուցմունքներով` այն մասին« որ 2012թ. հուլիս կամ սեպտեմբեր ամսին« կոնկրետ օրը չի հիշում« Երևան քաղաքի «Գումի» շուկայում պատահաբար հան¬դիպել է Հովհաննես Հովհաննիսյանին« որն առաջարկել է օգնել նրա որդու` Վոլոդյա Հարությունյանի ծառայության վայրի տեղափոխման հարցով։ Վերջինս առաջարկել է որդուն տեղափոխել Արտաշատի զինկոմիսարիատ« որի դիմաց պահանջել է 6.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Այդ գումարը մի քանի օրվա ընթացքում տվել է կապիտան Արթուր Մատինյանին` Հ.Հովհաննիսյանից տեղեկանալով, որ այդ հարցով զբաղվում է փոխգնդապետ Սուրեն Մկրտչյանը։ Որդին` Վ.Հարությունյանն այդ մասին իմանալով` բար¬կացել և ետ է պահանջել 6.000 ԱՄՆ դոլար գումարը« որը մի քանի օր անց Հ.Հովհաննիսյանն իրեն է վերա¬դարձրել։ Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մասնակիորեն է մեղավոր ճանաչել` պատճա¬ռա¬բանելով, թե իբր այդ գումարը տվել է ոչ թե որպես կա¬շառք« այլ որպես «լավություն»։
Գործով ամբաստանյալ Գևորգ Մարգարի Մարգարյանի ցուցմունքներով` այն մասին« որ 2012թ. դեկտեմբերին զանգահարել է Արթուր Մատինյանին և խնդրել օգնել զորամասից ծառայության այլ վայր` Գյումրու զինկոմիսարիատ տեղափոխելու հարցով։ Ա.Մատինյանն այդ հարցի կարգավորման համար իրենից պահանջել է 5.000 ԱՄՆ դոլար գումար« որն իր ծնողների միջոցով 2012թ. դեկտեմբերի 10-ին և 19-ին փոխանցել է Ա.Մատինյանին և նրանից տեղեկացել« որ այդ հարցը պետք է կարգավորի փոխգնդապետ Սուրեն Մկրտչյանը։ Վերջինս խոստացել է այդ հարցը կարգավորել 3 ամսվա ընթաց¬քում« բայց տարբեր պատճառաբանություններ բերելով` խոստումն այդպես էլ չի կատարել։ Առա¬ջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն` պատճառաբանելով, թե իբր այդ գումարը տվել է ոչ թե որպես կաշառք, այլ կարծել է, թե այդ գումարով Ս.Մկրտչյանը իր խնդրով ՀՀ ՊՆ ֆինանսական վարչությունում օրինական մուծումներ է կատարելու։
Գործով ամբաստանյալ Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանի ցուցմունքներով` այն մասին« որ 2013թ. հուն¬վարին զանգահարել է «Նուբարաշենի» զորամասում ծառայող ընկերոջը` դասակի հրամանատար Տիգրան Խաչատրյանին և խնդրել օժանդակել Երևան քաղաքում գտնվող որևէ զորամաս տեղափոխելու և ծառայությունն այդտեղ շարունակելու հարցով։ Հաջորդ օրը Տ.Խաչատրյանն իրեն տեղեկացրել է« որ այդ հարցի կարգավորման դիմաց անհրաժեշտ է 3.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Համաձայնել և փոխանցել է հորեղբոր որդու` Սամվել Սարգսյանի հեռախոսահամարը` վերջինիս միջոցով այդ հարցը կարգավորելու համար։ 2013թ. փետրվարին հեռախոսային խոսակցության ընթացքում Ս.Սարգսյանից տեղեկացել է« որ իր տեղափոխման հարցն ուժի մեջ է, որպես «լավություն» վերջինս 3.000 ԱՄՆ դոլար է տվել Տ.Խա¬չատրյանին։ Միայն 2013թ. մարտի 25-ին է տեղեկացել« որ իր տեղափոխման հարցով զբաղվող փոխգնդա¬¬պետ Սուրեն Մկրտչյանը կաշառք ստանալու պահին ձերբակալվել է։
Գործով ամբաստանյալ Սամվել Յուրիկի Սարգսյանի ցուցմունքներով` այն մասին« որ 2013թ. հունվարին իր հորեղբոր որդին` Դավիթ Սարգսյանը, զանգահարել և տեղեկացրել է« որ Նուբարաշենի զորամասում ծառայող նրա ծանոթը` Տիգրան Խաչատրյանը« ինչ-որ մեկի միջոցով կարող է լուծել իր տեղափոխման հարցը` Երևանում ծառայությունը շարունակելու համար։ Նույն օրն ինքը հանդիպել է Տ.Խաչատրյանին« այնուհետև` Արթուր Մատինյանին և տեղեկանալով« որ այդ հարցով զբաղվելու է փոխգնդապետ Սուրեն Մկրտչյանը` նույն օրը հանդիպել են նաև վերջինիս։ Ս.Մկրտչյանն իրենց ասել է« որ այդ հարցը կարգավորելու է գլխավոր շտաբում ծառայող գեներալ Բրուտյանի միջոցով։ Հաջորդ օրը ինքը Տիգրանի հետ գնացել է «Նուբարաշենի» զորամասի մոտ« որտեղ հանդիպել են Ա.Մատինյանին« Ս.Մկրտչյանի պահանջած փաստաթղթերը` Դավիթ Սարգսյանի ծնողների մահվան վկայականները և 3.000 ԱՄՆ դոլարը Տիգրան Խաչատրյանի միջոցով հանձնել է Ա.Մատինյանին։ Թեև Ս.Մկրտչյանը խոս¬տացել էր այդ հարցը կարգավորել մինչև 2013թ. փետրվարի 20-ը« բայց տարբեր պատճառաբա¬նություններով խոստումը չի կատարել։ Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն` պատճառաբանելով, թե իբր այդ գումարը Ս.Մկրտչյանին է փոխանցել ոչ թե որպես կա¬շառք, այլ կարծել է, թե դրանով վերջինս օրինական մուծումներ է կատարելու։
Գործով ամբաստանյալ Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանի ցուցմունքներով` այն մասին« որ 2013թ. հունվարին իրեն է զանգահարել ՊԲ 59703 զորամասում ծառայող ընկերը` ավագ լեյտենանտ Դավիթ Սարգսյանը` խնդրելով աջակցել հետագա ծառայության վայրը Երևան տեղափոխելու հարցով։ Այդ մա¬սին տեղյակ է պահել Արթուր Մատինյանին« որն իր ներկայությամբ նույն հարցով զանգել է փոխգնդա¬պետ Սուրեն Մկրտչյանին։ Որոշ ժամանակ անց Ս.Մկրտչյանը Ա.Մատինյանի միջոցով տեղեկացրել է« որ այդ հարցի կարգավորման համար անհրաժեշտ է 3.000 ԱՄՆ դոլար։ Այդ մասին ինքը հայտնել է Դ.Սարգսյանին« ով համաձայնել և փոխանցել է հորեղբոր որդու` Սամվել Սարգսյանի հեռախոսահա¬մա¬րը` նրա միջոցով այդ հարցը կարգավորելու նպատակով։ Նույն օրն ինքը հանդիպել է Ս.Սարգսյանին« միասին` Ա.Մատինյանին« իսկ երեկոյան` արդեն Ս.Մկրտչյանին։ Վերջինս Դ.Սարգսյանի հարազատ¬նե¬րին հավաստիացրել է« որ այդ հարցը կարող է կարգավորել մինչև 2013թ. փետրվարի 20-ը։ Հաջորդ օրը Ս.Մկրտչյանը հեռախոսով իրենից պահանջել է Դ.Սարգսյանի տեղափոխման համար անհրաժեշտ 3.000 ԱՄՆ դոլար գումարը« Դ.Սարգսյանի ծնողների մահվան վկայականները և խնամակալության տակ գտնվելու վերաբերյալ փաստաթղթերը։ Այդ մասին տե¬ղե¬կացրել է Ս.Սարգսյանին« որը բերել է 3.000 ԱՄՆ դոլարը և անհրաժեշտ փաստաթղթերը։ Ս.Մկրտչյանի առաջարկով իրենք 3.000 ԱՄՆ դոլա¬րը և փաստաթղթերը փոխանցել են Ա.Մատինյանին, իսկ Ս.Մկրտչյանը խոստացել է այդ հարցը կարգա¬վորել մինչև 2013թ. փետրվարի 20-ը« սակայն այդպես էլ խոստումը չի կատարել։ Միայն 2013թ. մարտի 25-ին են իմացել« որ Ս.Մկրտչյանին բռնել են կաշառք ստանալուց հետո։
Վկա Արթուր Մատինյանի սկզբնական և Ա.Ներսիսյանի« Պ.Ներսիսյանի« Կ.Գևորգյա¬նի« Հ.Հով¬հաննիսյանի« Գ.Հարությունյանի հետ առերես հարցաքննությունների ժամանակ տված ցուցմունք¬ներով` այն մասին« որ 2012թ. հուլիսին զորամասում Սուրեն Մկրտչյանն իրեն հայտնել է, որ կարող է որոշակի գումարի դիմաց իրականացնել սպաների տեղափոխություն մի զորամասից ծառայության մեկ այլ վայր` առաջարկելով ցանկացողներ լինելու դեպքում տեղյակ պահել նրան։ Այդ մասին տեղեկացրել է ընկեր¬ների շրջապատում և 2012թ. հուլիսից մինչև 2013թ. մարտի 25-ն ընկած ժամանակահատվածում ծառա¬յության այլ վայրեր տեղափոխելու հարցը կարգավորելու նպատակով տարբեր սպաներից կամ նրանց բարեկամներից ստացել է գումարներ, դրանք ամբողջությամբ փոխանցել Ս.Մկրտչյանին, սակայն վերջինս տված խոստումը չի կատարել։ Այսպես, Վոլոդյա Հարությունյանի տեղափոխման հարցի լուծ¬ման համար 6.000 ԱՄՆ դոլար գումար է վերցրել նրա հորից` Գագիկ Հարությունյանից« 1.500 ԱՄՆ դոլար գումար` ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի ավտոծառայության պետ« մայոր Հովհաննես Հովհաննիսյա¬նից« 2.000 ԱՄՆ դոլար գումար` ՀՀ ՊՆ 60913 զորամասի զինծառայող Արթուր Ներսիսյանից և նրա հո¬րից` Պարգև Ներսիսյանից« 5.000 ԱՄՆ դոլար գումար` ՀՀ ՊՆ 63853 զորամասի դասակի հրամա¬նա¬տար« ավագ լեյտենանտ Գևորգ Մարգարյանի հարազատներից« 3.000 ԱՄՆ դոլար գումար` ՊԲ 59703 զո¬¬¬րա¬¬մասում ծառայող դասակի հրամանատար« ավագ լեյտենանտ Դավիթ Սարգսյանի հարազատ¬ներից։
Վկա Մարինե Մացակյանի ցուցմունքներով` այն մասին« որ 2013թ. մարտի 25-ին պարտքով 1.000 ԱՄՆ դոլար գումար է տվել քրոջ փեսա Արման Ավետիսյանին։ Հաջորդ օրն է միայն նրանից տեղեկացել« որ այդ գումարը Ա.Ավետիսյանը տվել է մի սպայի« ում նույն պահին իրավապահները բռնել ու ձերբա¬կալել են։
Վկա Արման Պապի Ավետիսյանի ցուցմունքներով` այն մասին« որ 2013թ. փետրվարին իրեն կանչել են ՀՀ ՊՆ կադրերի վարչություն« որտեղ գնդապետ Անդրեասյանն իրեն տեղեկացրել է« որ ծառա¬յութ¬յունը շարունակվելու է սահմանային որևէ զորամասում։ Մի քանի օր անց ընդունելության է գնացել ԳՇ պետի տեղակալի մոտ« ով վերահաստատել է իրեն սահմանային զորամաս տեղափոխելու որոշումը։ 2013թ. մարտի 20-ին զանգահարել է Արթուր Մատինյանին և խնդրել« որ ինչ-որ կերպ օգնել ծառայութ¬յունը նույն զորամասում շարունակելու հարցում։ Երկու-երեք օր անց Ա.Մատինյանը զանգահարել և հայտնել է« որ այդ գործի համար 2.500 ԱՄՆ դոլար գումար է անհրաժեշտ։ 2013թ. մարտի 24-ին զան¬գահարել է Ա.Մատինյանին, տեղեկացրել, որ պարտքով 1.000 ԱՄՆ դոլար գումար է հայթայթել։ Մի քա¬նի ժամ անց Ա.Մատինյանը զանգահարել և առաջարկել է մարտի 25-ին 1.000 ԱՄՆ դոլարով հանդերձ գնալ Երևան` ինչ-որ մարդու հետ հանդիպման։ Նշված օրը` ժամը 16։30-ի սահմաններում, կնոջ մո¬րաքրո¬ջից` Մարինե Մացակյանից նախապես պարտքով վերցրած 1.000 ԱՄՆ դոլարով հանդերձ հան¬դի¬պել է Ա.Մատինյանին« միասին պատահական տաքսի մեքենայով գնացել են Մաշտոցի պողոտայի նախկին «Փակ շուկայի» մոտ։ Հանդիպել են Ս.Մկրտչյանին« ում տվել է 1.000 ԱՄՆ դոլար գումարը` պարտավորվելով մնացած 1.500 ԱՄՆ դոլարը տալ մի քանի օր անց։ Իրականում 1.500 ԱՄՆ դոլար գու¬մար տալու մտադրություն չի ունեցել« քանի որ գումար չի ունեցել։ Ս.Մկրտչյանն առաջարկել է չանհագստանալ` նշելով, որ գործը լինելու է, սակայն նույն պահին նրանց բռնել են ռազ¬մա¬կան ոստիկա¬նության աշխա¬տակիցները և բերման ենթարկել։
Վկա Կարեն Գևորգյանի ցուցմունքներով` այն մասին« որ 2012թ. սեպտեմբեր կամ հոկտեմբեր ամսին« կոնկրետ ժամանակը չի հիշում« իրեն է զանգահարել Սիսիանի զորամասում ծառայող ընկերը` Արթուր Ներսիսյանը և հարցրել« թե ով կարող է օգնել հետագա ծառայությունը Երևանի որևէ զորամա¬սում շարունակելու հարցով։ Այդ պահին իր մոտ է գտնվել Արթուր Մատինյանը« ով խոստացել է օգնել այդ հարցում։ Ա.Ներսիսյանի առաջարկով մի քանի օր անց ինքն ու Ա.Մատինյանը հանդիպել են Ա.Ներսիսյանի եղբոր, ինչպես նաև հոր` Պարգև Ներսիսյանի հետ« որի ժամանակ վերջինս և Ա.Մա¬տին¬յանն առանձնացել են և զրուցել այդ թեմայով։ Այդ հանդիպումից հետո Ա.Մատինյանի հետ ավտո¬մե¬քե¬նայով վերադառնալիս նա իրեն տեղեկացրել է, որ Ա.Ներսիսյանի տեղափոխման հարցի կարգա¬վոր¬ման համար անհրաժեշտ է 2.000 ԱՄՆ դոլար գումար« որը Պ.Ներսիսյանը պարտավորվել է մաս-մաս տալ։ Մի քանի օր անց Ա.Ներսիսյանը զանգահարել և տեղեկացրել է« որ գումարի կեսը պատրաստ է։ Նույն օրն ինքն Ա.Մատինյանի հետ գնացել են Գ.Նժդեհի հրապարակ« որտեղ հանդիպել են Պարգև Ներսիսյանին« որը նստել է իր ավտոմեքենան« իսկ ինքը մնացել է դրսում և զրուցել Ա.Ներսիսյանի եղբոր հետ։ Հեռանալու ճանապարհին Ա.Մատինյանն իրեն տեղեկացրել է, որ ստացել է 1.000 ԱՄՆ դոլար գումարը, ուստի վերջինիս առաջարկով գնացել են Ս.Մկրտչյանի տան մոտ` այդ հարցով զբաղվող Ս.Մկրտչյանին այդ գումարն հանձնելու նպատակով։ Հասնելով Ս.Մկրտչյանի տան մոտ` Ա.Մատին¬յանն իջել է մեքենայից և գնացել Ս.Մկրտչյանի տուն« որից հետո վերադառնալով` իրեն հայտնել է« որ գու¬մարը փոխանցել է Ս.Մկրտչյանին։ Դրանից մի քանի օր անց Ա.Ներսիսյանը զանգել է իրեն և ասել« որ գումարի մնացած մասը գտնվում է նրա մոտ։ Ա.Մատինյանի հետ խոսելուց հետո նույն օրը` երեկոյան ժամը 20։00-ի սահմաններում, ինքն իր մեքենայով գնացել է Գ.Նժդեհի հրապարակ« որտեղ հանդիպել է Ա.Ներսիսյանին։ Այնուհետև ինքը գնացել է մոտակա սրճարանում գտնվող Ա.Մատինյանի և Ս.Մկրտչյանի մոտ և նրանց իր ավտոմեքենայով բերել է Ա.Ներսիսյանի մոտ։ Ս.Մկրտչյանի առաջարկով ինքն իրենց մոտ է հրավիրել Արթուր Ներսիսյանին« ով եկել և նստել է իր ավտո¬մեքենան` հետևի նստատեղին։ Ս.Մկրտչյանը Ա.Ներսիսյանին առաջարկել է գումարը տալ Ա.Մատինյանին` խոստանալով այդ հարցը կարգավորել մեկ-երկու ամսից։ Դրանից հետո հրաժեշտ են տվել և հեռացել։ Սա¬կայն ամիսների ընթացքում տեղափոխման հարցը չի կարգավորվել« իսկ Ս.Մկրտչյանը տարբեր պատ¬ճա¬ռա¬բա¬նություններ է բերել։ Միայն 2013թ. մարտ ամսվա վերջերին է տեղեկացել« որ Ս.Մկրտչյա¬նը« Ա.Մա¬տինյանը և ևս մեկ անձ իրավապահների կողմից բռնվել են։
Վկաներ Պարգև և Արթուր Ներսիսյանների` ըստ էության նույնաբովանդակ ցուցմունքներով` այն մասին« որ Ա.Ներսիսյանի ծառայության վայրի տեղափոխման համար 2013թ. փետրվար ամսին որպես կաշառք Արթուր Մատինյանի միջոցով Կ.Գևորգյանի օժանդակութ¬յամբ 2.000 ԱՄՆ դոլար գու¬մար են տվել փոխգնդապետ Ս.Մկրտչյանին« որը սակայն չի կատարել խոս¬տումը« տարբեր պատճառա¬բա¬նություններ բերելով` իրենց խաբել է։
Վկա Վոլոդյա Հարությունյանի ցուցմունքներով` այն մասին« որ 2012թ. սեպտեմ¬բերին հայրը` Գ.Հարությունյանը զանգել է իրեն և տեղեկացրել« որ նա Հովհաննես Հովհաննիսյանի միջոցով որոշել է կարգավորել իր ծառայության վայրի տեղափոխման հարցը« որպեսզի իրեն տեղափոխեն Արտաշատի զինկոմիսարիատում ծառայելու« որի դիմաց որպես լավություն Հ.Հովհաննիսյանին տվել է 6.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Ինքը բարկացել է հոր վրա« որ առանց իր կարծիքն հաշվի առնելու նման քայլ է ձեռ¬նարկել« քանի որ ծառայության հետ խնդիրներ չունի և չի ցանկանում տեղափոխվել։ Այնուհետև առա¬ջար¬կել է հորը« որ նա այդ գումարը հետ վերցնի« անձամբ ևս զանգահարել է Հ.Հովհաննիսյանին և դիմել նույն պահանջով։ Հ.Հովհաննիսյանի խոսքերից տեղեկացել է, որ նրա այդ գումարը տվել է փոխգնդա¬պետ Սուրեն Մկրտչյանին« որը խոստացել է օգնել այդ հարցում։ Ինքը զանգել է նաև Սուրեն Մկրտչյա¬նին և պահանջել հոր տված գումարն երկու օրվա ընթացքում հետ վերադարձնել։ Դրանից մի քանի օր անց հայրը զանգահարել և ասել է« որ Հ.Հովհաննիսյանը գումարը հետ է վերադարձրել։
Վկա Էդիկ Խաչատրյանի ցուցմունքներով` այն մասին« որ Սուրեն Մկրտչյանի` 2013թ. մարտի 25-ին ձերբակալվելուց հետո զորամասում տարածված ընդհանուր խոսակցություններից տեղեկացել է« որ մա¬յոր Հ.Հովհաննիսյանը Ս.Մկրտչյանին 1.500 ԱՄՆ դոլար գումար է տվել որպես կաշառք« որպեսզի տեղափոխվի ծառայության 5-րդ ԲԿ մարտական պատրաստության բաժին, թեև Հ.Հովհաննիսյանը շարունակում է ծառայել իրենց զորամասում։ Խոսակցություններից տեղեկացել է նաև« որ կապիտան Տիգրան Խաչատրյանը և ավագ լեյտենանտ Կարեն Գևորգյանը նույնպես գումարներ են տվել Ս.Մկրտչյա¬նին« սակայն տեղյակ չէ, թե այդ գումարները վերջինս ստացել է նրանց, թե նրանց միջոցով այլ անձանց ծառայության վայր փոխելու խնդրով։
Վկա Գուրգեն Ստեփանյանի ցուցմունքներով` այն մասին« որ 2012թ. հոկտեմբեր ամսին իր համա¬ծա¬ռայող ընկեր Գևորգ Մարգարյանը հետաքրքրվել է« թե արդյոք« ով կարող է իրեն օգնել զորացրման կամ այլ զորամասում ծառայությունը շարունակելու հարցում։ Փոխանցել է Արթուր Մատին¬յանի հեռա¬խո¬սահամարը և ասել« որ նա կարող է օգնել ծառայության վայրի տեղափոխման հարցում։ Ինքը զան¬գահարել է Ա.Մատինյանին և տեղյակ պահել այդ խոսակցության մասին։ Որոշ ժամանակ անց Գ.Մարգար¬յանից տեղեկացել է« որ նա խոսել է Ա.Մատինյանի հետ« որն էլ հայտնել է« որ գործերն ընթացքի մեջ են« սակայն չի նշել մանրամասնությունները։ Նշել է նաև, որ Գ.Մարգարյանը մինչ օրս ծառայում է զորամասում և նրա տեղափոխությունը տեղի չի ունեցել։
Գործով ամբաստանյալներ Սուրեն Մկրտչյանին« Հովհաննես Հովհաննիսյանին« Գագիկ Հա¬րութ¬յունյանին« Գևորգ Մարգարյանին« Դավիթ Սարգսյանին« Սամվել Սարգսյանին և Տիգրան Խա¬չատրյա¬նին առաջադրած մեղադրանքը նախաքննական մարմինը հիմնավորված է համարել նաև նա¬խաքննութ¬յամբ ձեռք բերած հետևյալ ապացույցներով.
Դատաձեռագրաբանական փորձաքննության 2013թ. ապրիլի 8-ի թիվ 11301301 եզրակա¬ցությամբ, համաձայն որի` փորձաքննությանը տրամադրված`
- 8 x 8 սմ չափերի թղթի կտորի վրա տեղավորված «Պարոն Մկրտչյան…» բառերով սկսվող «…գործը կանգնեցնենք» բառերով և «24.03.13թ.» ամսաթվով ավարտվող ձեռագիր գրառումները«
- Ա4 ֆորմատի սպիտակ թղթի վրա տեղավորված «Մկրտչյան ջան…» բառերով սկսվող «…ըսենց դառնա» բառերով ավարտվող ձեռագիր տեքստն ու գրառումները կատարվել են Սուրեն Մկրտչյանի կողմից։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված փաստաթղթերի, մասնավորապես`
գործով ամբաստանյալ Սուրեն Մկրտչյանի ներկայացրած գրության« վերջինիս պայուսակից հայտնաբերված Հ.Այդինյանի և Ռ.Սարգսյանի մահվան վկայականների« Դավիթ Սարգսյանի վերա¬բերյալ գրառումներով Ա4 ֆորմատի թղթի« Ս.Մկրտչյանի վարձակալած բնակարանից հայտնաբերված` Վ.Հարությունյանի վերաբերյալ գրության« ՀՀ ՊՆ 60925 զորամասում Ս.Մկրտչյանի աշխատասենյակից առգրավված` Արթուր Ներսիսյանի վերաբերյալ գրության« Ա.Ներսիսյանի վերաբերյալ գրառմամբ 9x13 սմ չափսերի թղթի« Գևորգ Մարգարյանի հեռախոսահամարների գրառման թղթի« Դավիթ Սարգսյանի վերաբեր¬յալ գրառման թղթի« Սամվել Սարգսյանի և Տիգրան Խաչատրյանի հեռախոսահամարների գրառումներով թղթերի« Դավիթ Սարգսյանի և Վոլոդյա Հարությունյանի վերաբերյալ գրառումների թղթի« Վ.Հարությունյանի բջջային հեռախոսահամարների գրառման թղթի« «Ղ-Տելեկոմ» և «Օրանժ Արմենիա» ՓԲ ընկերություններից ստացված թիվ 266« 267« 13.1200« 837« 487 և 527 համարների լազերային սկա¬վառակների« ինչպես նաև «Արմենտել» ՓԲ ընկերությունից ստացված վերծանումների առկայությամբ։


3. Դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները և դրանց գնահատումը.
Նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ա¬պա¬ցույցների հա¬մադրման և գնահատման արդյունքներով Դատա¬րանն ապացուցված (հաստատ¬ված) է համարում ամ¬բաս¬տանյալ Սուրեն Մկրտչյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով (5 դրվագներով) և 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով մեղսագրված ա¬րարք¬ներն կատարելու փաստը` արձա¬նագրելով, որ նախաքննական մարմինը և մեղադրողն ամբաստանյալ Ս.Մկրտչյանի այդ արարքներին տվել են ճիշտ որակում (քրեաիրա¬¬վա¬կան գնահա¬տա¬կան)։
Միևնույն ժամանակ Դատարանը փաստում է, որ մեղադրող կողմն որպես մեղադրյալ ներգրա¬վելու որոշման, ինչպես նաև մինչդատական վարույթն ամփոփող դատավարական փաս¬տաթղթի` մե¬ղադրա¬կան եզրակա¬ցութ¬յան մեջ առանձնապես խոշոր չափի կաշառք տված, դրան դրդած կամ օժան¬դակած ամբաստանյալների արարքներին համակողմանի իրավական գնահա¬տական չի տվել, այն դեպ¬քում, երբ նա¬խաքննութ¬յամբ ձեռք բերված ապացույցների ստուգման, համադրման և պատշաճ գնա¬¬հատման համար առկա էին դրա փաստական և իրավական բավարար հիմքեր։
Դատաքննության արդյունք¬ներով Դատարանը փաստում է, որ կաշառք տված կամ դրան հան¬ցակցած անձանց արարքները ( ՀՀ քրեական օրենսգրքի 39-րդ հոդվածի 2-րդ մասի ուժով) որպես ավարտ¬¬ված հանցագործություն ճիշտ չեն որակվել, հետևաբար` ամբաստանյալներին այդ հոդված¬ներով մեղսագրված արարքները (նույնիսկ վերջիններիս կողմից Դատարանում այն ամբողջությամբ ընդունելու պա¬րագայում) ՀՀ քրեական դատա¬վա¬րական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պա¬հանջ¬ների պահ¬¬պանմամբ ենթակա են վերաորակման որպես չավարտված հանցագոր¬ծություն` հան¬ցափորձ։
Թեև մինչդատական վարույթի ընթացքում նախաքննական մարմինը և հսկող դատախազը իրա¬վա¬կան գնահատական են տվել նաև քննվող դեպքերին առնչվող այլ անձանց` Արման Ավետիսյանի, Արթուր և Պարգև Ներսիսյանի, Կարեն Գևորգյանի, Արթուր Մատինյանի արարքներին` գործուն զղջալու հիմքով քրեական հե¬տապնդումը դադարեցնելու կամ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին որոշում¬ներ կայաց¬նելով, սակայն նշված անձանց նկատմամբ կայացված ըստ էության վերջնական (չվերաց¬ված) այդ որո¬շումների առկայությունը, ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 21-րդ հոդվածի տեսանկյու¬նով չի կարող խոչընդոտել սույն գործով ամբաս¬տանվող անձանց մեղա¬վո¬րութ¬յան հարցը որոշելուն (վճռելուն), քանի որ`
- կայացվել են այլ, սույն գործով չամբաստանվող (որպես վկա դատակոչված և հարցաքննված) անձանց նկատմամբ, որի պայմաններում կրկին անգամ դատվելու անթույլատրելիության սկզբունքի խախտման մասին խոսք լինել չի կարող, քանի որ նրանց մեղավորության հարցը սույն գործի շրջա¬նակներում չի քննարկվում,
- այդ անձինք և սույն գործով ամբաստանվողները նրանց վերագրվող արարքները չեն կատարել համակատարմամբ, որի պայմաններում չվերացված որոշումների մեջ արտոցոլված արարքի իրա¬վա¬կան գնա¬հատականն անմիջակնորեն կկանխորոշեր նաև սույն գործով ամբաստանվող անձանց արարքի որակումը,
- նրանց նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել կամ քրեական հետապնդում չի իրա¬կանացվել ոչ արդարացնող հիմքով, որի պայմաններում նրանց մեղավորության հարցը, նրանց իսկ հա¬մա¬ձայնությամբ, մնացել է բաց, սակայն նրանց կատարած գործողությունները կազմում են ամբաս¬տան¬յալներին վերագրված և Դատարանում հաստատված արարքների բաղկացուցիչ մասը։ Դատարանը նաև փաստում է, որ ոչ արդարացնող հիմքով խոշոր չափի կաշառք տված (իրականում այդ հանցա¬տեսակի փորձ կատարած) անձանց նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու կամ քրեական հետապնդում չիրա¬կանացնելու որո¬շում կայացնելը չի բացառում վերոնշյալ անձանցից այդ գումարները ստացած և խարդախությամբ հափշտակած, գործով ամբաստանյալ Սուրեն Մկրտչյանին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու հնարավորությունը։
Ինչ վերաբերում է վերոնշյալ որոշում¬ներում խոշոր չափերի կաշառք տալուն օժանդակած անձանց արարքների ոչ ճիշտ որակմանը (որակվել է որպես կաշառք տալու կամ դրան օժանդակելու ավարտված հանցատեսակ, մինչդեռ իրականում պետք է որակվեր որպես այդ հանցատեսակի փորձ), ապա այդ փաս¬¬տը ևս սույն գոր¬ծով ամբաստանվող ան¬ձանց արարքի ճիշտ որակման վրա չպետք է անդրա¬¬դառնա, հակառակ պարագայում կխախտվեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ, 9-րդ և 10-րդ հոդ¬վածներով սահ¬մանված, համապատասխանաբար` օրինականության, ըստ մեղքի պատասխանատ¬վութ¬յան, արդա¬րության ու պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքների պահանջները։
Ամբաստանյալների մեղավորության վերաբերյալ հետևությունների Դատարանը հանգեց դա¬տաքննութ¬յամբ հետազոտված հետևյալ ա¬պա¬ցույցների գնահատման արդյունքներով.
Դատաքննության ընթացքում բոլոր ամբաստանյալները, օգտվելով իրենց դատավարական կար¬գա¬վիճակից և դրանից բխող իրավունքներից, հրաժարվեցին ցուցմունքներ տալ, սակայն կողմերի և Դա¬տարանի հարցերին պատասխանելիս առաջադրված մեղադրանքներում իրենց լիովին մե¬ղա¬վոր ճանա¬չեցին (այդ թվում` մինչդատական վարույթի ընթացքում իրենց մեղքը մասնակիորեն ըն¬դու¬նած Գագիկ Հարութ¬յունյանը, Գևորգ Մարգարյանը և Սամվել Սարգսյանը)` համա¬պա¬տաս¬խա¬նա¬բար` վերա¬հաստա¬տե¬լով կամ ընդունելով կա¬¬շառք տալու միջոցով իրենց կամ այլոց ծառա¬յության այլ վայրեր փո¬խադրվե¬լու համար համապատասխան չափի գու¬մարներ անձամբ կամ այլ անձանց միջո¬ցով Ս.Մկրտչյա¬¬¬¬նին տալու, վերջինիս առանձնապես խոշոր չափի կաշառք տալուն դրդելու կամ օժանդակելու փաստերը։ Ամ¬բաս¬տանյալները, վերոնշյալ փոփոխություններով հանդերձ, ըստ էության վերահաստա¬տեցին մինչդա¬տա¬կան վա¬րույ¬թում տված ցուցմունքները` պնդելով, որ դրանք ճիշտ են։
Ամբաստանյալ Ս.Մկրտչյանը Դատարանում նշեց, որ արտադատարանական կարգով ամբող¬ջութ¬յամբ փոխ¬հատուցել է ստացած և խարդախությամբ հափշտակված գումարները, ինչը գործով ամ¬բաս¬¬¬տան¬յալները, ինչպես նաև դատակոչված և որպես վկա հարցաքննված անձինք հաստա¬տեցին։ Ավելին, ամբաստանյալ Ս.Մկրտչյանը Դա¬տա¬րա¬նին ներկայացրեց Մերի Գասպարյանի հետ ամուս¬նութ¬յան և դստեր` 2012թ. դեկտեմբերի 12-ին ծնված Միրա Սուրենի Մկրտչյանի ծննդյան վկայա¬կան¬ների բնօրի¬նակը` խնդրելով դրանք ևս հաշվի առնել նրա նկատմամբ պատիժ նշանակելիս և համա¬ներման ակտի կիրառման հնարավորությունը քննարկելիս։
Դատարանում հետազոտվեցին նաև մեղադրական եզրակացության հիմքում դրված մյուս ապա¬ցույցները, մասնավորապես` հարցաքննվեցին վկաներ Արթուր Մատինյանը, Մարինե Մացակ¬յանը, Արման Ավետիսյանը, Արթուր Ներսիսյանը, Պարգև Ներսիսյանը, Վոլոդյա Հարությունյանը, Էդիկ Խա¬չատրյանը և Գուրգեն Ստեփանյանը (վկա Կարեն Գևորգյանի նախաքննական ցուց¬մունքը հրապա¬րակվել և հետազոտվել է), որոնք տվեցին իրենց նախաքննական ցուցմունքներին ըստ էության նույնա¬բո¬վանդակ ցուցմունքներ։ Դրանց, ինչպես նաև դատաձեռագրաբանական փորձաքննության 2013թ. ապրիլի 8-ի թիվ 11301301 եզրակա¬ցությանը, որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված փաստաթղթերին Դատարանն անդրադարձել է սույն դատա¬վճռի «Նախաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցների հետազոտում և գնահատում» բաժնում, ուստի անհարկի կրկնությունից խու¬սափելու նպատակով վերստին չի շարադրում։

4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դա¬տարանն հաս¬տատված համարեց այն, որ ՀՀ պաշտպանության նախարարության թիվ 60925 զորամասի գումար¬տակի հրամա¬նատար, փոխգնդապետ Սուրեն Մկրտչյանը, հանդիսանալով պաշտոնատար անձ, սա¬կայն ի պաշտոնե չունենալով սպայական անձնակազմի զին¬ծառայողներին նույն զորա¬մասում այլ պաշտոնի կամ այլ զորամաս տեղափոխելու որևէ լիազո¬րություն կամ պաշտոնեական դիրքն այդ ուղ¬ղությամբ օգտագործելու լծակներ, խաբեությամբ և վստա¬հությունը չարաշահելու եղանակով կաշառք ստանալու պատրվակով սպա¬ներից կամ նրանց հարա¬զատներից ստացել և խարդախությամբ հափշտակել է խոշոր չափի գումարներ, նույն եղանակով և պատրվակով կատարել խոշոր չափի գու¬մարի հափշտակության փորձ, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում.
Այսպես, Ս.Մկրտչյանը 2012թ. հուլիսին ՀՀ պաշտպանության նախարարության թիվ 54574 զորա¬մա¬սի դասակի հրամանատար« կապիտան Արթուր Մատինյանի միջոցով տեղեկացել է, որ վերջի¬նիս է դիմել նույն զորամասի ավտոծառայության պետ« մայոր Հովհաննես Հովհաննիս¬յանը` որոշակի գումարի դիմաց ընկերոջ` Վոլոդյա Հարությունյանին Արտաշատի զինկո¬միսա¬րիատ տեղափոխելու և հետագա զինվորական ծառայությունն այդտեղ շարունակելու հարցով։ Նշված տեղափոխումն հանձն առնելու և իրականացնելու պատրվակով Ս.Մկրտչյանը Հ.Հովհաննիսյանի միջոցով որդու տեղափոխումը նախա¬ձեռնած Գագիկ Հարությունյանից որպես կաշառք պահանջել է 6.000 ԱՄՆ դոլար գումար, որին վերջինս համաձայնել է` այդ համաձայնությունը Ս.Մկրտչյանին փոխանցելով Հ.Հովհաննիս¬յանի միջոցով և նախապես համաձայնելով վերջինիս խորհրդին և հորդորին։
Ս.Մկրտչյանի առաջարկությամբ Գ.Հարությունյանը 2012թ. հուլիսին հանդիպել և կաշառքի գու¬մար¬¬ները, նախ` 4.000, այնուհետև ևս` 2.000 ԱՄՆ դոլարը տվել է մինչ այդ անծանոթ Արթուր Մատինյանին, ով իր հերթին ընդհանուր` 2.475.608 ՀՀ դրամին համարժեք 6.000 ԱՄՆ դոլար այդ գու¬մարները փոխան¬ցել է Ս.Մկրտչյանին։ Վերջինս կաշառք ստանալու պատրվակով ստացած այդ գու¬մար¬ները խարդա¬խութ¬¬¬յամբ հափշտակել է` անձնական նպատակներով այն ծախսելով և Վոլոդյա Հարությունյանի տե¬ղա¬փոխման ուղղությամբ փաստացի որևէ գործո¬ղություն չկատարելով։
Այսպիսով, վերոնշյալ դրվագով Սուրեն Մկրտչ¬յանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նա¬խատես¬¬ված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով (կաշառք ստանալու պատրվակով խոշոր չափի գույքի հափշտակություն), Գագիկ Հա¬րութ¬յունյանը` հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (առանձնապես խոշոր չափի կաշառք տալու փորձ), Հովհաննես Հովհաննիսյանը` հան¬ցավոր արարք, որը նախա¬տես¬ված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (առանձ¬նապես խոշոր չափի կաշառք տալու փորձի օժանդակություն)։ Ս.Մկրտչյանին օժանդակած Արթուր Մա¬տինյանի նկատ¬¬մամբ դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում որոշում է կա¬յացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով քրեական հե¬տապնդում չիրա¬կա¬նաց¬նելու մասին` գործուն զղջա¬լու պատճառաբանությամբ։
Բացի այդ« Ս.Մկրտչյանը, 2012թ. հուլիսին կապիտան Արթուր Մատինյանի միջոցով տեղե¬կա¬նա¬լով« որ ՀՀ ՊՆ թիվ 54574 զորամասի ավտոծառայության պետ« մայոր Հովհաննես Հովհան¬նիսյանը ցան¬կանում է որոշակի գումարի դիմաց տեղափոխվել և ծառայությունը շարունակել 5-րդ բանակային կոր¬պուսի մարտական պատրաստության բաժնում« վերջինիս վստահությունը չարա¬շահելու եղանակով« կա¬շառք ստանալու պատրվակով խոշոր չափերի գումար հափշտակելու դիտավո¬րությամբ« հայտնել է այդ տեղափոխումն իրականացնելու պատրաստակամություն, որի դիմաց որպես կա¬շառք Հ.Հով¬հաննիս¬յանից պահանջել է 1.500 ԱՄՆ դոլար գումար։ Դրանից մի քանի օր անց« Ա.Մատինյանը Հ.Հով¬հաննիս¬յանից ստացած կաշառքը` 618.902 ՀՀ դրամին համարժեք 1.500 ԱՄՆ դոլար գումարը, փոխան¬ցել է Ս.Մկրտչյանին« ով խարդախությամբ հափշտակել է այն` անձնական նպա¬տակ¬ներով ծախսելով և Հ.Հովհաննիսյանի տեղափոխման ուղղությամբ փաստացի որևէ գործողություն չկատարելով։
Այսպիսով, վերոնշյալ դրվագով Սուրեն Մկրտչյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախա¬տես¬ված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով (կաշառք ստա¬նալու պատրվակով խոշոր չափի գույքի հափշտակություն), իսկ դեռևս մինչդատական վարույթի ընթաց¬քում Հովհաննես Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հա¬րուց¬¬ված քրեական հետապնդումը դադարեցվել է գործուն զղջալու հիմքով։ Ս.Մկրտչյանին օժանդակած Արթուր Մատինյանի նկատմամբ որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` գործուն զղջա¬լու պատճա¬ռաբանությամբ։
Ավելին, Սուրեն Մկրտչյանը 2012թ. դեկտեմբերի սկզբներին կապիտան Արթուր Մատինյանի միջոցով տեղեկանալով« որ ՀՀ ՊՆ թիվ 63853 զորամասի 2-րդ գումարտակի 1-ին դասակի հրամա¬նա¬տար« ավագ լեյտենանտ Գևորգ Մարգարյանը ցանկանում է որոշակի գումարի դիմաց այդ զորամասից տեղափոխվել Գյումրու զինկոմիսարիատ և հետագա ծառայությունը շարունակել այդտեղ« հանձն է առել այդ գործը և վերջինիս վստահությունը չարաշահելու և խոշոր չափերի գումար հափշտա¬կելու դիտավորությամբ կաշառք ստանալու պատրվակով նրանից պահանջել է 5.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Մի քանի օր անց` 2012թ. դեկ¬տեմբերի 10-ին և 19-ին« Ս.Մկրտչյանը Գ.Մարգար¬յանի հարա¬զատ¬ներից Ա.Մատինյանի միջոցով ստացել է կաշառքի գումարը` 2.033.445 ՀՀ դրամ գումարին համար¬ժեք 5.000 ԱՄՆ դոլարը և խարդախությամբ հափշտակել այն` ծախսելով անձնական նպատակ¬ներով և Գևորգ Մարգարյանի տեղափոխման ուղ¬ղութ¬յամբ փաստացի որևէ գործողություն չկատարելով։
Այսպիսով, վերոնշյալ դրվագով Սուրեն Մկրտչյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախա¬տես¬ված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով (կաշառք ստա¬նալու պատրվակով խոշոր չափի գույքի հափշտակություն), իսկ Գևորգ Մարգարյանը` հանցավոր արարքը, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (առանձ¬¬նապես խոշոր չափի կաշառք տալու փորձ)։ Ս.Մկրտչյանին օժանդակած Արթուր Մատինյանի նկատմամբ դեռևս մինչդա¬տական վարույթի ընթացքում որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` գործուն զղջալու պատճա¬ռաբանությամբ։
Բացի այդ« Սուրեն Մկրտչյանը« խարդախությամբ խոշոր չափերի գումար հափշտակելու դիտա¬վո¬¬րությամբ« 2013թ. հունվարին ՀՀ ՊՆ թիվ 54574 զորամասի վաշտի հրամանատար« կապիտան Տիգրան Խաչատրյանի միջոցով տեղեկանալով, որ վերջինիս ընկեր, ՊԲ թիվ 59703 զորամասի հետա¬խու¬զական դասակի հրամանատար, ավագ լեյտենանտ Դավիթ Սարգսյանը ցանկանում է որոշակի գումարի դիմաց տեղափոխվել Երևան քաղաքում տեղակայված մեկ այլ զորամաս՝ ծառայությունը շարունակելու համար, հանձն է առել 3.000 ԱՄՆ դոլարով իրականացնել նաև այդ գործը, որի մասին Տ.Խաչատրյանի միջոցով տեղեկացրել է Դ.Սարգսյանին։ Տ.Խաչատրյանը Դավիթ Սարգսյանի դրդմամբ և կաշառք տա¬լու եղանակով տեղափոխման հարցում նրան օժանդակելու դիտավորությամբ, վերջինիս առաջար¬կութ¬յամբ հանդիպել է Դ.Սարգսյանի հորեղբոր որդի Սամվել Սարգսյա¬նին, նրան տեղեկացրել, որ ծառա¬յության այլ վայր Դ.Սարգսյանի տեղափոխումն իրա¬կա¬նաց¬նելու գործն հանձն է առել և 3.000 ԱՄՆ դոլարով կարող է իրականացնել ՀՀ ՊՆ թիվ 60925 զորամասի գումարտակի հրա¬մանատար, փոխգնդա¬պետ Ս.Մկրտչյանը, համոզել տալ այդ գումարը, այդ նպատակով ծանոթացրել է Ս.Մկրտչյանի հետ` դրա¬նով իսկ օժան¬դակելով Սամվել Սարգսյանին։ Այդ երաշ¬խիքների ներքո` հաջորդ օրը Տ.Խաչատրյա¬նը Ս.Սարգսյա¬նից ստացել է որպես կաշառք Ս.Մկրտչյա¬նի պահանջած 1.220.000 ՀՀ դրամին հա¬մար¬ժեք 3.000 ԱՄՆ դոլար գումարը, այն կապիտան Արթուր Մատինյանի միջոցով փոխանցել է Ս.Մկրտչյա¬նին, ով խարդախությամբ այդ գումարն հափշտակել և ծախսել է անձնական նպատակ¬ներով` Դավիթ Սարգսյանի տեղափոխման ուղ¬ղութ¬յամբ փաստացի որևէ գործողություն չկատարելով։
Այսպիսով, վերոնշյալ դրվագով Սուրեն Մկրտչյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախա¬տես¬ված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով (կաշառք ստա¬նա¬լու պատրվակով խոշոր չափի գույքի հափշտակություն), Սամվել Սարգսյանը` հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (առանձնապես խոշոր չափի կաշառք տալու փորձ), Դավիթ Սարգսյանը` հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (առանձնապես խոշոր չափի կա¬շառք տալու փորձի դրդչություն), իսկ Տիգրան Խաչատրյանը` հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (առանձնապես խոշոր չափի կաշառք տալու փորձի օժանդակություն)։ Ս.Մկրտչյանին օժանդակած Արթուր Մատինյանի նկատմամբ դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` գործուն զղջա¬լու պատճառաբա¬նութ¬յամբ։
Բացի այդ« Սուրեն Մկրտչյանը, 2013թ. փետրվարին նույն զորամասի դասակի հրամանատար« կա¬պիտան Արթուր Մատինյանի միջոցով տեղեկանալով« որ ՀՀ ՊՆ թիվ 60913 զորամասի վաշտի հրա¬մա¬նատարի տեղակալ« կոչումով կապիտան Արթուր Ներսիսյանը ցանկանում է որոշակի գումարի դիմաց տե¬ղա¬փոխվել և ծառայությունը շարունակել ՀՀ ՊՆ թիվ 54574 զորամաս, նման խնդրանքով Ա.Մատին¬յանին է դիմել ՀՀ ՊՆ թիվ 54574 զորամասի դասակի հրա¬մանատար« ավագ լեյտենանտ Կարեն Գևորգ¬յա¬նը« խարդախությամբ խոշոր չափերի գումար հափշտակելու դիտավորությամբ Ա.Ներ¬սիս¬յանի և վերջինիս հոր` Պարգև Ներսիսյանի վստահությունը չարաշահելու եղանակով« կաշառք ստանալու պատրվա¬կով հանձն է առել այդ տեղափոխման իրականացումը, որի դիմաց Ներսիսյաններից պա¬հան¬ջել է 2.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Մի քանի օր անց Ս.Մկրտչյանը Կարեն Գևորգյանի խորհրդով և օժանդակությամբ համաձայնություն տված Արթուր և Պարգև Ներսիսյան¬ներից Արթուր Մատինյանի մի¬ջոցով ստացել է կաշառքի գումարը` խոշոր չափերի 813.798 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 2.000 ԱՄՆ դոլարը« որը խարդախությամբ հափշտակել և ծախսել է անձնական նպատակ¬ներով` Արթուր Ներ¬սիս¬յանի տեղափոխման ուղ¬ղութ¬յամբ փաստացի որևէ գործողություն չկատարելով։
Այսպիսով, վերոնշյալ դրվագով Սուրեն Մկրտչյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախա¬տեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով (կաշառք ստա¬նա¬լու պատրվակով խոշոր չափի գույքի հափշտակություն), իսկ Արթուր Ներսիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ( խոշոր չափի կա¬շառք տա¬լուն օժանդակել և խոշոր չափի կաշառք տալ), Պարգև Ներսիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցված քրեական հետապնդումը, Կարեն Գևորգյանի նկատ¬¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (խոշոր չափի կաշառք տալու օժան¬դակություն) հարուցված քրեական հետապնդումը դա¬դարեցվել է` գործուն զղջալու հիմքով։ Ս.Մկրտչյա¬նին օժանդակած Արթուր Մատինյանի նկատմամբ դեռևս մինչդատական վարույթի ընթաց¬քում որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով քրեական հետապնդում չիրա¬կա¬նացնելու մասին` գործուն զղջալու պատճառաբանությամբ։
Բացի այդ« Սուրեն Մկրտչյանը 2013թ. մարտի 23-ին կապիտան Արթուր Մատինյանից տեղե¬կա¬նալով« որ ՀՀ ՊՆ թիվ 69334 զորամասի դասակի հրամանատար« այլ զորամաս տեղափոխման ենթակա ավագ լեյտենանտ Արման Ավետիսյանը ցանկանում է որոշակի գումարի դիմաց լուծել թիվ 69334 զորա¬մա¬սում իր ծառայությունը շարունակելու հարցը« խարդախությամբ խոշոր չափերով գումար հափշտա¬կելու դիտավորությամբ կաշառք ստանալու պատրվակով Արման Ավետիսյանի վստահությունը չարա¬շահելու եղանակով նշված հարցը կարգավորելու համար նրանից պահանջել է 2.500 ԱՄՆ դոլար գումար։ 2013թ. մարտի 25-ին Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայում Ա.Ավետիսյանը Ս.Մկրտչյանին է տվել վերջինիս կողմից որպես կաշառք պահանջված 1.045.375 ՀՀ դրամին համարժեք 2.500 ԱՄՆ դոլար գումարի մի մասը` 418.150 ՀՀ դրամին համարժեք 1.000 ԱՄՆ դոլար գումարը` մյուս մասը պար¬տավոր¬վելով վճարել որոշ ժամանակ անց, սակայն Ս.Մկրտչյանը հանցանքը կատարելու պահին ՀՀ ՊՆ ՌՈՎ աշխատակիցների կողմից բռնվել և բերման է ենթարկվել ռազմական ոստիկա¬նութ¬յուն` իր կամքից ան¬կախ հանգամանքներով չկարողանալով ավարտել խարդախությամբ 1.045.375 ՀՀ դրա¬մին համար¬ժեք 2.500 ԱՄՆ դոլար գումարի հափշտակությանն ուղղված իր հանցավոր դիտավո¬րությունը։
Վերոնշյալ դրվագով Սուրեն Մկրտչյանը կատարել է հանցավոր արարքը, որը նախա¬տես¬ված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով (կաշառք ստանալու պատրվա¬¬¬¬¬կով խոշոր չափի գույքի հափշտակության փորձ), իսկ դեռևս մինչդատական վարույթի ըն¬թաց¬քում Արման Ավետիսյանը նկատմամբ որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասով ( խոշոր չափի կաշառք տալ), Ս.Մկրտչյանին օժանդակած Արթուր Մատինյանի նկատ¬¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով քրեական հետապնդում չիրա¬կանացնելու մասին` գործուն զղջալու պատճա¬ռաբանությամբ։
Այսպիսով, դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դա¬տարանն հաս¬¬¬տատված համարեց այն, որ ամբաստանյալ Սուրեն Մկրտչյանը մեղավորությամբ կատա¬րել է կաշառք ստանալու պատրվակով խոշոր չափերի գույքի խարդախություն և խարդախութ¬յան փորձ, այսինքն` հանցավոր արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով (5 դրվագներով) և 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կե¬տե¬րով նախատեսված հանցա¬գործությունների հատկանիշներին։
Ամբաստանյալներ Գագիկ Հարությունյանը, Գևորգ Մարգարյանը և Սամվել Սարգսյանը մեղա¬վորությամբ կատարել են առանձնապես խոշոր չափի կաշառք տալու փորձ, այսինքն` հանցավոր ա¬րարք¬¬ներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կե¬տով։
Ամբաստանյալներ Հովհաննես Հովհաննիսյանը և Տիգրան Խաչատրյանը մեղավորությամբ կա¬տա¬րել են առանձնապես խոշոր չափի կաշառք տալու փորձի օժանդակություն, իսկ Դավիթ Սարգսյա¬նը` առանձնապես խոշոր չափի կաշառք տալու փորձի դրդչություն այսինքն` հանցավոր արարք¬ներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատ¬կանիշներին։
Ամբաստանյալներից յուրաքանաչյուրը քրեա¬կան պա¬տաս¬¬խա¬նատ¬¬¬վության և պատժի ենթա¬կա է վերոնշյալ հոդվածներով ( հա¬մա¬պատաս¬խան մասերով և կետերով)։
Դատարանը ամբաստանյալներ Գագիկ Հարությունյանին, Գևորգ Մարգարյանին և Սամվել Սարգսյանին, Հովհաննես Հովհաննիսյանին, Տիգրան Խաչատրյանին և Դավիթ Սարգսյանին առա¬ջադրված մեղադրանքներում վերոնշյալ փո¬փո¬¬խությունը կատարելիս հաշվի է առնում ՀՀ քրեա¬կան դա¬տա¬վարական օրենսգրքի 309-րդ հոդ¬վածի պահանջը` այն, որ ամբաս¬տանյալների վիճակը դրանով չի վատթա¬րանում, նրանց պաշ¬պա¬նության իրա¬վունքը չի խախտվում։
Վերոնշյալ հետևությունների Դատարանը հանգեց հետևյալ իրավական վերլուծությունների և քննվող գործի փաստական հանգամանքների վերաբերյալ կատարած դատողությունների արդյունք¬նե¬րով.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածը պա¬տաս¬խա¬նատ¬վութ¬յուն է սահ¬մա¬նում պաշ¬տո¬նա¬տար ան¬ձին կա¬շառք տա¬լու հա¬մար, այսինքն` օրենսդիրը քրեորեն պատժելի է համարում պաշ¬տո¬նա¬տար ան¬ձին ան¬ձամբ կամ միջ¬նոր¬դի մի¬ջո¬ցով նրա կամ այլ ան¬ձի հա¬մար դրամ, գույք, գույ¬քի նկատ¬մամբ ի¬րա¬վունք, ար¬ժեթղ¬թեր կամ որևէ այլ ա¬ռա¬վե¬լութ¬յուն խոս¬տա¬նա¬լը կամ ա¬ռա¬ջար¬կե¬լը կամ տրա¬մադ¬րե¬լը՝ իր կամ իր ներ¬կա¬յաց¬րած ան¬ձանց օգ¬տին պաշ¬տո¬նա¬տար ան¬ձի կող¬մից իր լիա¬զո¬րութ¬յուն¬նե¬րի շրջա¬նա¬կում որևէ գոր¬ծո¬ղութ¬յուն կա¬տա¬րե¬լու կամ չկա¬տա¬րե¬լու կամ պաշ¬տո¬նա¬տար ան¬ձի կող¬մից իր պաշ¬տո¬նեա¬կան դիրքն օգ¬տա¬գոր¬ծե¬լով այդ¬պի¬սի գոր¬ծո¬ղութ¬յուն կա¬տա¬րե¬լուն կամ չկա¬տա¬րե¬լուն նպաս¬տե¬լու կամ ծա¬ռա¬յութ¬յան գծով հո¬վա¬նա¬վոր¬չութ¬յան կամ թողտ¬վութ¬յան հա¬մար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի հոդ¬ված 308-րդ հոդվածի 3-րդ մա¬սի հա¬մա¬ձայն՝ ի թիվս այլոց` պաշտո¬նատար անձ են հանդիսանում նաև պե¬տա¬կան մար¬մին¬նե¬րում, տե¬ղա¬կան ինք¬նա¬կա¬ռա¬վար¬ման մար¬մին¬նե¬րում, դրանց կազ¬մա¬կեր¬պութ¬յուն¬նե¬րում, ինչ¬պես նաև ՀՀ զին¬ված ու¬ժե¬րում, ՀՀ այլ զոր¬քե¬րում և զին¬վո¬րա¬կան միա¬վո¬րում¬նե¬րում մշտա¬պես, ժա¬մա¬նա¬կա¬վո¬րա¬պես կամ ա¬ռան¬ձին լիա¬զո¬րութ¬յամբ կազ¬մա¬կեր¬պա¬կան-տնօ¬րին¬չա¬կան կամ վար¬չատն¬տե¬սա¬կան գոր¬ծա¬ռույթ¬ներ ի¬րա¬կա¬նաց¬նող անձինք։ Օրենքի վե¬րոնշյալ մեկնաբանությունից ակնհայտ է, որ գործով ամբաստանյալ Սուրեն Մկրտչյանը հանդիսա¬նում է պաշտոնատար անձ, քանի որ սույն գործով նրան վերագրված հանցագործությունները կա¬տա¬րելու ժա¬մա¬նակահատվածում զբաղեցրել է ՀՀ ՊՆ թիվ 60925 զորամասի գումարտակի հրամանատարի պաշ¬տոնը։ Սակայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմի ավարտ¬ված տեսակը, ինչպես նաև դրա հետ անմիջականորեն փոխկապակցված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածով սահմանված հանցակազմի առկայությունն առհասարակ արձանագրելու համար անհրա¬ժեշտ է, որ պաշտոնատար անձն այլ ան¬ձան¬ցից կամ կազ¬մա¬կեր¬պութ¬յուն¬նե¬րից կա¬շառք, այ¬սինքն՝ ա¬պօ¬րի¬նի վար¬ձատ¬րութ¬յուն ստա¬նա` իր պաշ¬տո¬նի հետ կապ¬ված գոր¬ծու¬նեութ¬յան հա¬մար։ Կա¬շառ¬քը տրվում է պաշ¬տո¬նա¬տար ան¬ձի այն¬պի¬սի կոնկ¬րետ գոր¬ծո¬ղութ¬յան կամ ան¬գոր¬ծութ¬յան կամ դրանց կա¬տա¬րու¬մից ձեռն¬պահ մնա¬լու հա¬մար, ո¬րոնք մտնում են պաշ¬տո¬նա¬տար ան¬ձի լիա¬զո¬րութ¬յուն¬նե¬րի մեջ և օ¬րի¬նա¬կան են, այսինքն` կա¬շառ¬քը տրվում է այն¬պի¬սի ա¬րարք¬նե¬րի հա¬մար, ո¬րոնք պաշ¬տո¬նա¬տար ան¬ձը կա¬րող է կա¬տա¬րել իր լիա¬զո¬րութ¬յուն¬ներն օգ¬տա¬գոր¬ծե¬լով։ Պաշ¬տո¬նա¬տար ան¬ձը պետք է կա¬րո¬ղա¬նա իր լիա¬զո¬րութ¬յուն¬նե¬րը կամ պաշ¬տո¬նեա¬կան դիրքն օգ¬տա¬գոր¬ծե¬լով ո¬րո¬շա¬կի գոր¬ծո¬ղութ¬յուն¬ներ (ան¬գոր¬ծութ¬յուն) կա¬տա¬րել կա¬շառք տվո¬ղի օգ¬տին և գի¬տակ¬ցի, որ կա¬շառքն ի¬րեն տրվում է հատկապես դրա հա¬մար։ Ընդ ո¬րում, կա¬շառք ստա¬ցող պաշ¬տո¬նա¬տար ան¬ձը պետք է գի¬տակ¬ցի նաև իր պաշ¬տո¬նից բխող հնա¬րա¬վո¬րութ¬յուն¬նե¬րը և ե¬թե խոս¬տա¬նում է կա¬շառք տվո¬ղի օգ¬տին կա¬տա¬րել որևէ գոր¬ծո¬ղութ¬յուն (ան¬գոր¬ծութ¬յուն), սա¬կայն գի¬տակ¬ցում է, որ ոչ՛ իր ծա¬ռա¬յո¬ղա¬կան լիա¬զո¬րութ¬յուն¬նե¬րը, ոչ՛ էլ պաշ¬տո¬նեա¬կան դիր¬քը ի¬րեն փաս¬տա¬ցի հնա¬րա¬վո¬րութ¬յուն չեն տա¬լիս ա¬նե¬լու դա, առ¬կա է ոչ թե կա¬շառք ստա¬նա¬լու, այլ խար¬դա¬խութ¬յան հան¬ցա¬կազ¬մը։
Տվյալ իրավական վերլուծությունները սույն գործով հաստատված փաստական հանգամանքների վրա տարածելով` Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Ս.Մկրտչյանի արարքը որակվել է որպես խարդախություն` կատարված կաշառք ստանալու պատրվակով, այսինքն` մեղադրող կողմն ընդունել է, որ գործով ամբաստանյալ Ս.Մկրտչյա¬նը, պաշտոնատար անձ հանդիսանալու պարագայում, չէր կարող իր լիազորությունների շրջա¬նակնե¬րում ըստ ծառայության վայրերի` զորամասերի սպաների տեղափո¬խութ¬յուններ կատարել։ Պաշտոնեա¬կան դիրքն օգտագործելու միջոցով այդ հանցավոր նպատակին հաս¬նելու վերաբերյալ ևս որևէ փաստա¬կան տվյալներ նախաքննությամբ և դատաքննությամբ ձեռք չեն բեր¬վել և հետազոտվել, ընդհակառակը, դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով հաստատ¬վեց, որ ամբաստանյալ Ս.Մկրտչյանն այդ գումարները ստացել է` նախապես գիտակցելով այդ ուղղութ¬յամբ որևէ լիազորություն չունենալու փաստը, կանխատեսելով այդ խոս¬տումն իրականացնելու ուղղութ¬յամբ գործնական քայլերի դիմելու անիմաստությունը և գործելով բացառապես պահանջած գումար¬ներին խարդա¬խութ¬յամբ տիրանալու դիտա¬վորութ¬յամբ։
Տվյալ պարագայում նրան որպես կաշառք գումարներ տրամադրած անձինք, այդ թվում` սույն գոր¬ծով ամբաստանյալները, թեև գործել են այդ գումարների հաշվին, նպատակին` իրենց կամ այլոց ցան¬կալի զորամասեր տեղափոխելուն հասնելու դիտավորությամբ, (որի պայմաններում նրանց արարք¬ները պետք է որակվեն ըստ նրանց դիտավորության ուղղվածության), սակայն այդ գումարները տվել են նման լիազորությունից, պաշտոնեական դիրքն օգտագործելու հնարավորությունից զուրկ պաշտո¬նա¬տար անձի` զորամասի գումարտակի հրամանատար Ս.Մկրտչյանին։ Կաշառք տվող անձինք ճշգրտո¬¬րեն չեն պատկերացրել իրենց այդ արարքի փաստական հանգամանքները, թույլ են տվել «սխալ օբյեկտի մեջ», քանի որ թեև կաշառքը նախատեսել էին համապատասխան լիազորություններ կամ պաշ¬տոնեական դիրք ու հնարավորություններ ունեցող պաշտոնատար անձի համար` իրենց խնդիրները լու¬ծելու նպա¬տա¬կով, սակայն կաշառքի գումար¬ներն անձամբ կամ միջնորդավորված տվել են խարդա¬խութ¬յամբ դրանք հափշտակելու նախնա¬կան հանցավոր դիտավորությամբ գործող Ս.Մկրտչյանին` ընկ¬նելով նրա «ծուղակը»։ Հետևա¬բար` Ս.Մկրտչյանն օժտված չէր այլ զորամասերի սպաների տեղա¬փոխ¬ման խնդրով զբաղվելու լիազո¬րութ¬յամբ և իրական կամ ենթադրյալ հնարավորությամբ, այսինքն` կա¬շառք տված անձինք կաշառքի առար¬կան մինչև իսկ Ս.Մկրտչյանին տալն իրենց կանքից անկախ հան¬գամանքներով չէին կարող հաս¬նել ակնկալած արդ¬յունքի, որի պայմաններում ոչ պատշաճ (այսինքն` հա¬մա¬պատաս¬խան լիա¬զորութ¬յուն կամ պաշտոնեական դիրք ունեցող) պաշտոնատար անձի կաշառք տված սույն գոր¬ծով ամբատանյալները չեն կարող քրեա¬կան պա¬տասխանատվության են¬թարկվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածով նախա¬տեսված ավարտ¬¬¬ված հանցատեսակով, նրանց արարքը բովան¬դակում է այդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմի հանցափորձի հատ¬կա¬նիշ¬ներ։
Ինչ վե¬րա¬բերում է այդ անձանց դրդած կամ օժանդակած անձանց, ապա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 39-րդ հոդվածի 2-րդ և 4-րդ կետերի համաձայն` վերջիններս քրեական պատասխա¬նատ¬վության են ենթակա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, քանի որ կա¬տարողի կողմից իրենից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չհասցնելու դեպ¬քում մյուս հանցակիցները պատասխանատվություն են կրում հանցագործության նախապատրաս¬տութ¬յան կամ հանցափորձին հանցակցելու համար։
Ամբաստանյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելիս Դատա¬րանն հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬կանգ¬նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հան¬ցագոր¬ծութ¬յունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հան¬ցանք կատարած անձի նկատ¬մամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդա¬րացի, համապա¬տասխանեն հանցանքի ծանրությանը, այն կա¬տա¬րելու հանգամանք¬ներին, հանցավորի անձ¬նա¬վորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կան¬խելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, իսկ նույն հոդ¬վածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հան¬րության համար վտան¬գավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պա¬տաս¬խա¬նատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հան¬գա¬մանքներով։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համա¬ձայն` հան¬ցագործության համար նախա¬տեսված պատիժներից առավել խիստը նշա¬նակ¬¬վում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկ¬տեմ¬բերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նա¬խա¬¬¬¬¬տեսված նորմը, նշել է, որ այն դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վությունը մեղ¬մացնող հան¬¬¬գամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ, քանի որ պատիժ նշանակելիս դատա¬րանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգամանքներ, որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։
Սույն գործով որպես ամբաստանյալ Սուրեն Մկրտչյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ¬ներ է գնահատում նախկինում դատապարտված չլինելը ( ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտ¬րոն 2013թ. մարտի 26-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունքների), ամուսնացած (ըստ 2010թ. ապրիլի 27-ին տրված թիվ ԱԱ սերիայի 117674 գրացմամբ ամուսնության վկայականի) և երի¬տա¬¬սարդ լինելը (ըստ 2005թ. փետրվարի 2-ին տրված թիվ AG 0423653 անձնագրի` ծնվել է 1978թ. սեպտեմբերի 9-ին), խնամքին վատառողջ կնոջ` Մերի Գասպարյանի (ըստ քրեական գործում առկա բժշ¬կա¬կան փաս¬տաթղթերի լուսապատճենների) առկա¬յությունը, ծառայության ընթացքում ՀՀ պաշտ¬պանության նախա¬րա¬րության կողմից բազմիցս խրախուսվելու և պարգևատրվելու հանգա¬մանքը ( ըստ` գործում առկա բազ¬մաթիվ պատվոգրերի և շնորհակալագրերի)։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Ս.Մկրտչյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ¬մացնող հան¬¬գամանքներ է գնահատում` խոստովանական ցուցմունքներ տալն ու անկեղծորեն զղջալը, հափշտա¬կած գումարները դրանց սեփականատերերին արտադատարանական կարգով կա¬մո¬վին և ամբողջութ¬յամբ վերադարձնելը, խնամքին մինչև 14 տարեկան դստեր` 2012թ. դեկտեմբերի 12-ին ծնված Միրա Սուրենի Մկրտչյանի առկայությունը (ըստ 2012թ. դեկտեմբերի 17-ին տրված ԱԲ սերիայի թիվ 233887 ծննդյան վկայականի բնօրինակի և գործին կցված դրա հաստատված պատճենի), ծառա¬յութ¬յան վայրում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ ՀՀ ՊՆ թիվ 60925 զորամասի հրամանատար Գ.Ենոք¬յա¬նի տրամադրած ծառայողական բնութագրի)։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհաննիսյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալներ է գնահատում նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մացիոն կենտրոն 2013թ. հունիսի 12-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունքների), ամուսնացած (ըստ 2003թ. օգոստոսի 5-ին տրված թիվ ԱԱ սերիայի 118064 գրացմամբ ամուսնության վկայականի) և երի¬տա¬սարդ լինելը (ըստ 2013թ. հուլիսի 19-ին տրված թիվ AN0577230 անձնագրի` ծնվել է 1981թ. հունվարի 21-ին), խնամքին 2-րդ խմբի հաշմանդամ ծնողների` Մարգարիտ Մկրտչյանի և Սլավիկ Հովհաննիսյանի առկայությունը (ըստ 2008թ. օգոստոսի 29-ին տրված թիվ 15927 վկայականի և 2012թ. դեկտեմբերի 3-ին տրված թիվ 993281 տեղեկանքի), եղբոր` Նաիրի Սլավիկի Հովհաննիսյանի` Լեռնային Ղարաբաղի Հան¬րապետությունում ծառայողական պարտականությունները կատարելիս 1996թ. հոկտեմբերի 3-ին զոհ¬¬վելու հանգամանքը (համաձայն` ՀՀ ՊՆ սոցիալական պաշտպանության վարչության պետ Մ.Մալ¬խաս¬յանի կողմից 1997թ. դեկտեմբերի 19-ին տրամադրած թիվ 36/3558 տեղեկանքի)։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Հ.Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ¬¬մացնող հան¬¬գամանքներ է գնահատում` խոստովանական ցուցմունքներ տալն ու անկեղ¬ծորեն զղջա¬լը, խնամքին մինչև 14 տարեկան երկու դստեր` 2003թ. դեկտեմբերի 27-ին ծնված Մար¬գա¬րի¬տա Հով¬հաննեսի Հովհաննիսյանի և 2011թ. նոյեմբերի 22-ին ծնված Անգելինա Հովհաննեսի Հովհան¬նիս¬յանի առկայությունը (ըստ 2003թ. դեկտեմբերի 29-ին տրված ԱԱ սերիայի թիվ 418872 և 2011թ. նոյեմբերի 22-ին տրված ԱԲ սերիայի թիվ 169140 ծննդյան վկայականների պատճենների), ծառա¬յութ¬յան վայրում դրա¬կանորեն բնութագրվելը (ըստ ՀՀ ՊՆ թիվ 54574 զորամասի հրամանատար Ա.Տոնո¬յանի տրա¬մադրած ծառայողական բնութագրի)։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Գագիկ Հարությունյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ¬ներ է գնահատում նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մացիոն կենտրոն 2013թ. հունիսի 12-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունքների), տարիքը (ծնվել է 1956թ. հունվարի 29-ին)։
Դատարանն ամբաստանյալ Գ.Հարությունյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ¬մաց¬նող հան¬¬գամանքներ է գնահատում խոստովանական ցուցմունքներ տալն ու անկեղ¬ծորեն զղջալը։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Գևորգ Մարգարյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ¬ներ է գնահատում նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մացիոն կենտ¬րոն 2013թ. հունիսի 12-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունքների), երիտասարդ լինելը։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Գ.Մարգարյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ¬մացնող հան¬¬գամանքներ է գնահատում` Դատարանում խոստովանական ցուցմունքներ տալն ու ան¬կեղ¬¬ծորեն զղջալը, ծառայության վայրում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ ՀՀ ՊՆ թիվ 63853 զորա¬մասի հրա¬¬մանատար Խ.Գյուլումյանի տրամադրած ծառայողական բնութագրի)։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Դավիթ Սարգսյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ¬ներ է գնահատում նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մացիոն կենտ¬րոն 2013թ. հուլիսի 25-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունքների), երի¬տա¬սարդ լինելը, ծնող¬ների` Հրանուշ Վոլոդյայի Այդինյանի և Ռոմիկ Հմայակի Սարգսյանի` մահացած լինելու հան¬գա¬մանքը (ըստ 1999թ. փետրվարի 10-ին տրված ԱԱ սերիայի թիվ 098743 և 2002թ. սեպտեմբերի 3-ին տրված թիվ ԱԱ սերիայի թիվ 191245 մահվան վկայականների)։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Դ.Սարգսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ¬մաց¬նող հան¬¬գամանքներ է գնահատում` Դատարանում խոստովանական ցուցմունքներ տալն ու ան¬կեղ¬ծորեն զղջալը, ծառայության վայրում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ ՀՀ ՊՆ թիվ 59703 զորա¬մասի հրա¬մանատար Ս.Սարգսյանի տրամադրած ծառայողական բնութագրի)։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Սամվել Սարգսյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ¬ներ է գնահատում նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մացիոն կենտ¬րոն 2013թ. հուլիսի 25-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունքների, ամուսնացած և երիտասարդ լինելը (ըստ 2006թ. հուլիսի 4-ին տրված թիվ AH0216284 անձնագրի` ծնվել է 1986թ. մայիսի 7-ին)։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ¬¬մաց¬նող հան¬¬գամանքներ է գնահատում խոստովանական ցուցմունքներ տալն ու անկեղծորեն զղջա¬լը։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Տիգրան Խաչատրյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ¬ներ է գնահատում նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մացիոն կենտրոն 2013թ. հուլիսի 30-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունքների, երիտասարդ լինելը (ըստ 2002թ. նոյեմբերի 28-ին տրված թիվ AF0699515 անձնագրի` ծնվել է 1985թ. նոյեմբերի 2-ին)։
Որպես ամբաստանյալ Տ.Խաչատրյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հան¬¬գամանքներ է գնահատում խոստովանական ցուցմունքներ տալն ու անկեղծորեն զղջալը, ծառա¬յութ¬յան վայրում դրականորեն բնութագրվելը (համաձայն` ՀՀ ՊՆ թիվ 54574 զորամասի հրամանատար Վ.Հակոբյանի տրամադրած ծառայողական բնութագրի)։
Վերոնշյալ հանգա¬մանք¬ներն հաստատվել են քրեական գործի նյութերում առկա փաս¬տա¬կան տվյալ¬ներով, իրական են, նվազեցնում են ամբաստանյալների անձի, ողջամտորեն նաև նրանց կատա¬րածի հան¬րային վտանգա¬¬վո¬րությունը։
Ամբաստանյալների պատասխա¬նատ¬վությունը և պատիժը ծան¬րացնող հան¬գա¬¬մանքներ Դա¬տա¬րանը չարձա¬նագրեց։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադ¬առ¬նալով ամբաստանյալների նկատ¬¬¬¬¬¬մամբ նշանակվող պատժի տե¬սակի ընտրութ¬յան և այն կրելու անհրա¬ժեշ¬տութ¬յան հարցերին` Դա¬տա¬¬րանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախա¬տեսված հանցակազմի պատժամասը նախատեսում է պատիժ բացառապես ազա¬տազրկման ձևով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-ին մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով նախատեսված է պատիժ նաև տուգանքի տեսքով։ Ազատազրկման ձևով նշանակվող պատժի պայմաններում քննարկ¬ման ենթակա է նաև պատժա¬չափի, օրենքով նախա¬տեսվածից ավելի մեղմ պատժի կամ պատ¬ժատեսակի նշանակման, ամբաստանյալ Ս.Մկրտչյանի դեպքում հանցագործությունների համակցութ¬յամբ վերջ¬նա¬կան պատիժ նշանակե¬լու, ինչպես նաև պատ¬իժը կրելու կամ չկրելու հար¬ցերը։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալների կատարած հանցագոր¬ծությունների¬ բնույթն ու վտանգա¬վո¬րության աստիճանը, այն կատարելու հանգամանքները, ամբաստանյալ Ս.Մկրտչյանի դեպքում նաև` հանցագոր¬ծությունների համակցութ¬յամբ նրա նկատմամբ պատիժ նշանակելու օրենսդրական պահանջը, ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի տես¬անկյու¬նով բա¬ցա¬ռիկ հան¬գա¬մանքների բացա¬կայությունը` Դա¬տա¬րանը գտնում է, որ ամբաս¬¬տանյալների նկատմամբ ազա¬տազրկման նվա¬զագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ մեղմ պատժատեսակ նշանակելու, վերջնական պատիժը պայմա¬նա¬¬կանորեն չկիրա¬ռելու հիմքերը բա¬ցա¬¬կայում են։ Դատարանը նաև փաստում է, որ պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով ամբաստանյալ Ս.Մկրտչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի պատ¬ժամասով նախատեսված առավել մեղմ պատժատեսակի` տուգանքի կիրառումն աննպատակահարմար է, վերջինիս նկատ¬մամբ մեղսագրված հանցագործություններից յուրաքանչյուրով, ինչպես նաև որպես վերջնա¬կան պատիժ պետք է նշանակվի ազա¬տազրկում։ Այդ պատիժն է արդա¬րացի և անհրաժեշտ ամբաս¬տանյալներին ուղղելու, նոր հան¬ցագոր¬ծությունների կատա¬րումը կանխելու համար։
Դատարանը գտնում է նաև, որ ամբաստանյալների անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ¬ները, նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերը թվարկված հանգա¬մանք¬ներն անհրա¬ժեշտ է հաշվի առնել նրանց նկատ¬մամբ պատժաչափ, իսկ ամբաստանյալ Ս.Մկրտչյանի դեպքում` հանցագոր¬ծութ¬յունների համակցությամբ նաև վերջնական պատիժ նշա¬նակելիս։
Ամբաստանյալ Սուրեն Մկրտչյանի կատարած յուրա¬քանչյուր հանցանքի համար պատիժ, իսկ հան¬ցանքների համակցությամբ վերջնական պա¬տիժ սահ¬մանելիս Դատարանն հաշվի է առնում այն, որ սույն գործով վերջինիս մեղսագրվում է ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգա¬վորության աստի¬ճանի` միջին ծանրության հանցա¬գոր¬¬ծություն¬ների կատարում, հետևաբար` նրա նկատ¬մամբ պատիժ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասով, որը կիրառելի է համարում նաև պատիժները մասնակիորեն գումա¬րելու կանոնը։
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաս¬տանյալ¬ Սուրեն Մկրտչյանի նկատմամբ մինչև 5 տարի ժամկետով ազատազրկումը չգերազանցող վերջնական պատիժ նշանակելիս նրա նկատմամբ կիրառելի է «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տա¬րե¬դարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշ¬ման 2-ին կետի 4-րդ ենթակետը, իսկ ամբաս¬տան¬յալներ Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Գագիկ Հարութ¬յուն¬յանի, Գևորգ Մարգարյանի, Դավիթ Սարգսյանի, Սամվել Սարգսյանի և Տիգրան Խա¬չատրյա¬նի նկատմամբ մինչև 3 տարի ժամկետով ազատազրկում նշանակելու պարագայում` նույն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթա¬կետը (քանի որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նրանց մեղ¬սագրված արարքներն ավարտված չեն, հանցափորձ են), որի ուժով վերջիններս ենթակա են պատժից ազատման։ Դա¬տարանը նաև փաս¬տում է, որ տվյալ դեպքում բացա¬կա¬յում են համա¬ներման վերոնշյալ որոշման կիրառ¬մանը խոչընդոտող, տվյալ իրավական ակտում սպառիչ թվարկված իրա¬վա¬կան արգելք¬ները։
Քննարկելով ամբաստանյալ Սուրեն Մկրտչյանի նկատ¬մամբ ընտրված խափանման միջոց կալա¬նա¬վորման հարցը` Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 151-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` խա¬փանման միջոցը վերացվում է, երբ վերանում է դրա անհրա¬ժեշ¬տութ¬յունը, հետևաբար` ամբաստանյալ Ս.Մկրտչյանին պատժի կրումից ազատելու պարագայում նրա նկատ¬մամբ ընտրված խափան¬ման միջոց կալանքը ենթակա է վերացման, իսկ վերջինս` անհա¬պաղ ազատ արձակման։
Դատարանը գտնում է, որ մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելն ամբաս¬տան¬յալ¬ներ Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Գագիկ Հարությունյանի, Գևորգ Մարգարյանի, Դավիթ Սարգսյա¬նի, Սամվել Սարգսյանի և Տիգրան Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խա¬¬¬¬փան¬ման միջոց ընտրված չհե¬ռա¬նալու մասին ստո¬րագրությունը փոփոխելու կամ վերացնելու հիմքերը բացա¬կա¬յում են։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դա¬տավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույցների տնօրինման, դա¬տա¬կան ծախսերի, գույ¬քի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի, քաղա¬¬քա¬ցիական հայցի հարցերին։
Ըստ քրեական գործի նյութերի` դատաձեռագրաբանական փորձաքննության կատարման համար (2013թ. ապրիլի 8-ի թիվ 11301301 եզրակացություն) պե¬տական բյուջեի միջոց¬¬ների հաշվին ծախսվել է 20.925 ( քսան հազար ինը հարյուր քսանհինգ) ՀՀ դրամ գումար, որը, որպես դատական ծախս, ենթակա է բռնա¬գանձման բացառապես ամբաստանյալ Սուրեն Մկրտչյանից, քանի որ վերաբերում է նրա ձեռագիր գրառումների հետազոտությանը։
Դատարանն արձանագրում է նաև, որ սույն քրեական գործով ամբաստանյալների դեմ քաղա¬քա¬¬ցիական հայց չի ներկայացվել, նրանց գույքի նկատմամբ արգելանք չի կիրառվել, այն կիրառելու հիմ¬քերն սույն դատական ակտի կայացման պահին բացա¬¬կայում են։ Ամբաստանյալ Սուրեն Մկրտչյանի կատարած խարդախությունների հետևանքով այլ անձանց, այդ թվում` սույն գործով ամբաս¬տանյալ¬ներին պատ¬ճառ¬ված «գույքային վնասի» հատուցման հարցը թեև լուծվել է արտադատարա¬նական կար¬¬գով` այն կամովին և ամբող¬ջությամբ փոխհա¬տուցվելու հիմքով, սակայն իրականում քրեադատա¬վա¬րա¬կան առու¬մով այն գույքային վնաս չէ, քանի որ գումարները ամբաստանյալ Ս.Մկրտչյանին տրամադրվել էր որպես կաշառք, հանդիսացել են կաշառքի առարկա, որի հետևանքով սույն քրեական գործի շրջա¬նակ¬ներում որևէ անձ տուժող (քաղաքացիական հայցվոր) չի ճանաչվել։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը` Դատարանը գտնում է, իրեղեն ապա¬ցույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերը, մասնավորապես` Սուրեն Մկրտչյանի ներկա¬յաց¬րած գրությունը« վերջինիս պայուսակից հայտնաբերված Հ.Այդինյանի և Ռ.Սարգսյանի մահվան վկայա¬կան¬ները« Դավիթ Սարգսյանի վերա¬բերյալ գրառումներով Ա4 ֆորմատի թուղթը« Ս.Մկրտչյանի վարձա¬կա¬լած բնակարանից հայտնաբերված` Վ.Հարությունյանի վերաբերյալ գրութ¬յունը« ՀՀ ՊՆ 60925 զորամա¬սում Ս.Մկրտչյանի աշխատասենյակից առգրավված` Արթուր Ներսիսյանի վերաբերյալ գրությունը« Ա.Ներսիս¬յանի վերաբերյալ գրառմամբ 9x13 սմ չափսերի թուղթը« Գևորգ Մարգարյանի հեռախոսա¬հա¬մար¬ների գրառման թուղթը« Դավիթ Սարգսյանի վերաբեր¬յալ գրառման թուղթը« Սամվել Սարգսյանի և Տիգրան Խաչատրյանի հեռախոսահամարների գրառումներով թղթերը« Դավիթ Սարգսյա¬նի և Վոլոդյա Հարությունյանի վերաբերյալ գրառումների թուղթը« Վ.Հարությունյանի բջջային հեռախո¬սա¬համարների գրառման թուղթը« «Ղ-Տելեկոմ» և «Օրանժ Արմենիա» ՓԲ ընկերություներից ստացված թիվ 266« 267« 13.1200« 837« 487 և 527 համարների լազերային սկա¬վառակները« ինչպես նաև «Արմենտել» ՓԲ ընկե¬րութ¬յունից ստացված վերծանումներն անհրաժեշտ է պահել սույն քրեական գործում` գործը պահելու ողջ ժամանակահատվածում։
Գնահատելով և ամփոփելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույց¬ները, ղե¬կավարվելով ՀՀ քրեական դատավա¬րա¬կան օրենսգրքի 119, 357-360, 364-365, 369-375 հոդված¬ներով,

Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝

1. Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով (5 դրվագներով) և 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով նա¬խատեսված հանցա¬գործությունների կատարման մեջ, նրա նկատ¬մամբ նշանակել պատիժ`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով նախա¬տես¬ված 5 ( հինգ) դրվագներից յուրաքանչյուրով` ազատազրկում 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 5-րդ կետերով` ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելով` Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանի նկատմամբ վերջ¬նական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 5 (հինգ) տարի ժամկետով։
Կիրառելով «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տա¬րե¬դարձի կա¬պակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 2-ին կետի 4-րդ ենթակետը` Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանին ազատել ազա¬տազրկման ձևով 5 (հինգ) տարի ժամկետով նշանակված վերջ¬նա¬կան պատ¬ժից։
Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կա¬լանքը վերաց¬նել, նրան դատական նիստերի դահլիճում անհապաղ ազատ արձակել։
2. Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցա¬գործության կատար¬ման մեջ, նրա նկատ¬մամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 3 (երեք) տարի ժամկետով։ Կիրառելով «Հայաստանի Հան¬րա¬պետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտա¬րա¬րելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմ¬բերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետը` Հովհաննես Սլավիկի Հով¬հաննիսյանին ազատել ազատազրկման ձևով 3 (երեք) տարի ժամ¬կետով նշանակված պատ¬¬ժից։
Հովհաննես Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհե¬ռանալու մա¬սին ստորագրությունը վերացնել` սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնե¬լուց հետո։
3. Գագիկ Վոլոդյայի Հարությունյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցա¬գործության կատար¬ման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 3 (երեք) տարի ժամկետով։ Կիրա¬ռելով «Հայաստանի Հանրա¬պե¬տութ¬¬յան անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կա¬պակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմ¬բերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթա¬կետը` Գագիկ Վոլոդյայի Հա¬րություն¬յանին ազատել ազատազրկման ձևով 3 (երեք) տարի ժամ¬կետով նշանակված պատ¬¬¬¬ժից։
Գագիկ Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մա¬սին ստորագրությունը վերացնել` սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
4. Գևորգ Մարգարի Մարգարյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշա¬նակել պատիժ` ազատազրկում 3 (երեք) տարի ժամկետով։
Կիրա¬ռելով «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կա¬պակ¬ցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմ¬բերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետը` Գևորգ Մարգարի Մարգար¬յանին ազատել ազա¬տազրկման ձևով 3 (երեք) տարի ժամկետով նշանակված պատ¬¬ժից։
Գևորգ Մարգարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մա¬սին ստո¬րագրությունը վերացնել` սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
5. Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 3(երեք) տարի ժամկետով։
Կիրառելով «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարե¬դարձի կա¬պակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետը` Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանին ազատել ազա¬տազրկման ձևով 3 (երեք) տարի ժամկետով նշանակված պատ¬¬ժից։
Դավիթ Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մա¬սին ստո¬րագրությունը վերացնել` սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
6. Սամվել Յուրիկի Սարգսյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 3 (երեք) տարի ժամկետով։
Կի¬րառելով «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարե¬դարձի կա¬պակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետը` Սամվել Յուրիկի Սարգսյանին ազատել ազա¬տազրկման ձևով 3 (երեք) տարի ժամկետով նշանակված պատ¬¬ժից։
Սամվել Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մա¬սին ստո¬րագրությունը վերացնել` սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
7. Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 3(երեք) տարի ժամկետով։ Կիրա¬ռելով «Հայաստանի Հանրա¬պե¬տութ¬յան անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կա¬պակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմ¬բերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթա¬կետը` Տիգրան Սուրենի Խա¬չատրյա¬նին ազատել ազատազրկման ձևով 3 (երեք) տարի ժամկետով նշա¬նակված պատ¬¬ժից։
Տիգրան Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մա¬սին ստորագրությունը վերացնել` սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հե¬տո։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերը պա¬հել քրեական գոր¬ծում։
Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանի կատարած հանցագործությամբ այլ անձանց պատ¬ճառված գույ¬քա¬յին վնասի հատուցման հարցն համարել լուծված` այն կամովին և ամբող¬ջությամբ փոխհա¬տուցելու հիմքով։
Որպես դատական ծախս Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանից հօգուտ պետական բյուջեի բռնագանձել 20.925 ( քսան հազար ինը հարյուր քսանհինգ) ՀՀ դրամ գումար։
Դատավճիռը հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում կարող է բողո¬քարկվել ՀՀ վե¬րաքննիչ քրեական դատարան։


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 09-10-2013
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 24-10-2013
Էջերի քանակ 1-258,2-260, 3-194, 4-260, 5-224, 6-210, 7-205, 8-142
Այլ նշումներ Դատական ակտը բողոքարկվել է վեց ամբաստանյալների մասով բացի` Սուրեն Մկրտչյանի:
Գործն ուղարկվել է
Գործը ուղարկվել է 25-10-2013
Էջերի քանակը 1-258,2-260, 3-194, 4-260, 5-224, 6-210, 7-205, 8-142
ՈՒր(դատարան) Քրեական վերաքննիչ
Ելքի գրության համարը Ե-28658
Գործը բողոքարկվել է
Ամսաթիվ 06-11-2013
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
Ամսաթիվ 23-12-2013
Դատավճռի, որոշման կատարում
Ամսաթիվ 26-12-2013
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 04-02-2014
Էջերի քանակ 258, 194, 224, 205, 260, 260, 210, 269
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 04-02-2014
Էջերի քանակը 258, 194, 224, 205, 260, 260, 210, 269
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0171/01/13
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 21-10-2013
Ամսաթիվ 18-10-2013
Ում կողմից է բերվել բողոքը Մեղադրող
Բողոքը բերող անձը
Անուն Պ
Ազգանուն Գյուլումյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Հովհաննես Հովհաննիսյան , Գագիկ Հարությունյան , Գևորգ Մարգարյան , Դավիթ Սարգսյան , Սամվել Սարգսյան , Տիգրան Խաչատրյան մյուսը` Սուրեն Մկրտչյան Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյան Բեկանել և փոփոխել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 09.10.2013թ. դատավճռի ամբաստանյալներ Հովհաննես Հովհաննիսյանի , Գագիկ Հարությունյանի , Գևորգ Մարգարյանի , Դավիթ Սարգսյանի , Սամվել Սարգսյանի և Տիգրան Խաչատրյանի մասերով և` Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 38-34-312 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նշանակել պատիժ` ազատազրկում 3 տարի ժամկետով : ՀՀ քր.օր. 70 հոդ. կարգով պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և նշանակել փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով : Գագիկ Վոլոդյայի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 34-312 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով և նշանակել պատիժ` ազատազրկում 3 տարի ժամկետով : ՀՀ քր.օր. 70 հոդ. կարգով նշանակել փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով : Գևորգ Մարգարի Մարգարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 34-312 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով և նշանակել պատիժ` ազատազրկում 3 տարի ժամկետով : ՀՀ քր.օր. 70 հոդ. կարգով նշանակել փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով : Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 38-34-312 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով և նշանակել պատիժ` ազատազրկում 3 տարի ժամկետով : ՀՀ քր.օր. 70 հոդ. կարգով նշանակել փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով : Սամվել Յուրիկի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 34-312 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով և նշանակել պատիժ` ազատազրկում 3 տարի ժամկետով : ՀՀ քր.օր. 70 հոդ. կարգով նշանակել փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով : Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 38-34-312 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նշանակել պատիժ` ազատազրկում 3 տարի ժամկետով : ՀՀ քր.օր. 70 հոդ. կարգով նշանակել փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով :
Բողոքի ստացման կարգը Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ
Չափահաս Այո
Բողոքը ստացվել է Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
Մակագրել
Ամսաթիվ 24-10-2013
Նախագահող դատավոր
Անուն Սերգեյ
Ազգանուն Չիչոյան
Դատավոր
Անուն Եվա
Ազգանուն Դարբինյան
Դատավոր
Անուն Գագիկ
Ազգանուն Ավետիսյան
Քրեական գործի մուտքագրում
Ամսաթիվ 28-10-2013
Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց չկա
Ընդունվել է վարույթ
Ամսաթիվ 29-10-2013
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 12-11-2013
Ուղարկվել է ծանուցագիր 29-10-2013
Ժամ 13:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացվել է
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է ամբողջությամբ
Ամսաթիվ 12-11-2013
Ստորադաս դատարանի դատական ակտը բեկանվել է Բեկանվել է դատական ակտը և փոփոխվել
Ամբաստանյալ
Անուն Հովհաննես
Ազգանուն Հովհաննիսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Ամբաստանյալ
Անուն Գագիկ
Ազգանուն Հարությունյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Ամբաստանյալ
Անուն Գևորգ
Ազգանուն Մարգարյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Ամբաստանյալ
Անուն Դավիթ
Ազգանուն Սարգսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Ամբաստանյալ
Անուն Սամվել
Ազգանուն Սարգսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Ամբաստանյալ
Անուն Տիգրան
Ազգանուն Խաչատրյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. օր. հոդված
Քր. օր. հոդված
Դատական ակտ
Դատական ակտ Գործ ԵԿԴ/0171/01/13

Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

12 նոյեմբերի 2013թ. ք.Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ Տ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ

ՄԵՂԱԴՐՈՂ Պ. ԳՅՈՒԼՈՒՄՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ Կ. ԱՂԱՋԱՆՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼՆԵՐ Հ. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
Գ. ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ
Գ. ՄԱՐԳԱՐՅԱՆԻ
Դ. ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ
Ս. ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ
Տ. ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով մեղադրող Պ.Գյուլումյանի վերաքննիչ բողոքը` Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանի, Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանի, Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Գագիկ Վոլոդյայի Հարությունյանի, Գևորգ Մարգարի Մարգարյանի և Սամվել Յուրիկի Սարգսյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 09-ի դատավճռի դեմ

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.

2013 թվականի մարտի 25-ին ՀՀ պաշտպանության նախարարության ՀԿԳ քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 5-րդ կետերով և 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 90150613 քրեական գործը:
2013 թվականի օգոստոսի 09-ին Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2013 թվականի օգոստոսի 13-ին Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2013 թվականի օգոստոսի 14-ին Գևորգ Մարգարի Մարգարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2013 թվականի օգոստոսի 15-ին Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2013 թվականի օգոստոսի 15-ին Սամվել Յուրիկի Սարգսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2013 թվականի օգոստոսի 20-ին Գագիկ Վոլոդյայի Հարությունյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2013 թվականի օգոստոսի 24-ին մեղադրյալ Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
2013 թվականի օգոստոսի 24-ին մեղադրյալ Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` գործուն զղջալու պատճառաբանությամբ:
2013 թվականի օգոստոսի 24-ին մեղադրյալ Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
2013 թվականի սեպտեմբերի 09-ին ՀՀ զինվորական դատախազի կողմից քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 5-րդ կետերով (5 դրվագներով), 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 5-րդ կետերով, Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Գագիկ Վոլոդյայի Հարությունյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Գևորգ Մարգարի Մարգարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Սամվել Յուրիկի Սարգսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը 2013 թվականի հոկտեմբերի 09-ի դատավճռով Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել է պատիժ` ազատազրկում 3(երեք) տարի ժամկետով: Կիրառելով <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետը` Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանին ազատել է ազատազրկման ձևով 3(երեք) տարի ժամկետով նշանակված պատժից։ Հովհաննես Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացրել է` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո:
Գագիկ Վոլոդյայի Հարությունյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել է պատիժ` ազատազրկում 3(երեք) տարի ժամկետով։ Կիրառելով <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետը` Գագիկ Վոլոդյայի Հարությունյանին ազատել է ազատազրկման ձևով 3(երեք) տարի ժամկետով նշանակված պատժից։ Գագիկ Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացրել է` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Գևորգ Մարգարի Մարգարյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել է պատիժ` ազատազրկում 3(երեք) տարի ժամկետով։ Կիրառելով <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետը` Գևորգ Մարգարի Մարգարյանին ազատել է ազատազրկման ձևով 3(երեք) տարի ժամկետով նշանակված պատժից։ Գևորգ Մարգարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացրել է` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել է պատիժ` ազատազրկում 3(երեք) տարի ժամկետով։ Կիրառելով <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետը` Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանին ազատել է ազատազրկման ձևով 3(երեք) տարի ժամկետով նշանակված պատժից։ Դավիթ Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացրել է` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Սամվել Յուրիկի Սարգսյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել է պատիժ` ազատազրկում 3(երեք) տարի ժամկետով։ Կիրառելով <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետը` Սամվել Յուրիկի Սարգսյանին ազատել է ազատազրկման ձևով 3(երեք) տարի ժամկետով նշանակված պատժից։ Սամվել Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացրել է` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել է պատիժ` ազատազրկում 3(երեք) տարի ժամկետով։ Կիրառելով <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետը` Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանին ազատել է ազատազրկման ձևով 3(երեք) տարի ժամկետով նշանակված պատժից։ Տիգրան Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացրել է` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Վճռել է նաև իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերը պահել քրեական գործում:
Նույն դատավճռով դատապարտվել է նաև Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանը, որի մասով դատավճիռը չի բողոքարկվել:
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել մեղադրող, ՀՀ զինվորական կենտրոնական դատախազության ավագ դատախազ Պավել Գյուլումյանը:
Քրեական գործը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան է մուտք եղել 2013 թվականի հոկտեմբերի 28-ին:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 29-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել` քննության վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով:
Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխան չի ստացվել:

2. Գործի փաստական հանգամանքները.

Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի 2-րդ ավտոծառայության պետ, կոչումով մայոր, 2012 թվականի հուլիս ամսին, գործով ստույգ չպարզված օրը, կազմակերպել է իր ընկերոջ՝ ՊԲ 59703 զորամասի գումարտակի հրամանատարի տեղակալ, մայոր Վոլոդյա Գագիկի Հարությունյանի տեղափոխումը Արտաշատի զինկոմիսարիատում ծառայությունը շարունակելու հարցը և Վ.Հարությունյանի հորը՝ Գագիկ Վոլոդյայի Հարությունյանին խորհուրդներ տվել ու տեղեկություններ տրամադրել, որ այդ հարցը կարող է կարգավորվել 6000 ԱՄՆ դոլար կաշառք տալու միջոցով։ Այնուհետև, ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի դասակի հրամանատար, կապիտան Արթուր Մարտինի Մատինյանին ծանոթացրել է Գ.Հարությունյանի հետ, որն էլ պաշտոնատար անձ հանդիսացող, ՀՀ ՊՆ 60925 զորամասի գւոմարտակի հրամանատար, փոխգնդապետ Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանի կողմից որպես կաշառք պահանջված առանձնապես խոշոր չափերով 2.475.608 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 6000 ԱՄՆ դոլար գումարը տվել է Ա.Մատինյանին։ Վերջինս որպես կաշառք պահանջված գումարը տվել է Ս.Մկրտչյանին, որը սակայն չի կատարել խոստումը, խարդախությամբ տիրացել է 6000 ԱՄՆ դոլար գումարին և հափշտակել այն՝ ծախսելով իր անձնական կարիքների համար։
Գագիկ Վոլոդյայի Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, հանդիսանալով ՊԲ 59703 զորամասի 3-րդ գումարտակի հրամանատարի տեղակալ, մայոր Վոլոդյա Գագիկի Հարությունյանի հայրը, իր որդու օգտին գործողություններ կատարելու նպատակով, այն է` նրա զորամասից ծառայությունը Արտաշատի զինկոմիսարիատում շարունակելու տեղափոխման հարցը կարգավորելու նպատակով, 2012 թվականի հուլիս ամսին, գործով ստույգ չպարզված օրը, ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի ավտոծառայության պետ, մայոր Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանի օժանդակությամբ տեղեկացել է, որ Վ.Հարությունյանի տեղափոխման հարցը կարգավորելու համար անհրաժեշտ է որպես կաշառք 6000 ԱՄՆ դոլար գումար տալ։ Այնուհետև, Գ.Հարությունյանը Հ.Հովհաննիսյանի միջոցով ծանոթացել է ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի դասակի հրամանատար, կապիտան Արթուր Մարտինի Մատինյանի հետ և 2012 թվականի հուլիս ամսին, գործով ստույգ չպարզված օրերին, որպես կաշառք է տվել նախ 4000 ԱՄՆ դոլար, ապա՝ 2000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Ա.Մատինյանը նշված առանձնապես խոշոր չափերով 2.475.608 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 6000 ԱՄՆ դոլար գումարը փոխանցել է պաշտոնատար անձ հանդիսացող, ՀՀ ՊՆ 60925 զորամասի գումարտակի հրամանատար, փոխգնդապետ Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանին՝ վերջինիս իսկ պահանջով, սակայն Ս.Մկրտչյանը չի կատարել խոստումը, խարդախությամբ տիրացել է 6000 ԱՄՆ դոլար գումարին և հափշտակել այն՝ ծախսելով իր անձնական կարիքների համար։
Գևորգ Մարգարի Մարգարյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 63853 զորամասի 2-րդ գումարտակի 1-ին դասակի հրամանատար, կոչումով ավագ լեյտենանտ, իր օգտին գործողություններ կատարելու նպատակով, այն է` իր զորամասից Գյումրու զինկոմիսարիատ ծառայությունը շարունակելու նպատակով տեղափոխվելու հարցը կարգավորելու համար, 2012 թվականի դեկտեմբերի 10-ին և 19-ին ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի դասակի հրամանատար, կապիտան Արթուր Մարտինի Մատինյանի միջոցով, պաշտոնատար անձ հանդիսացող, ՀՀ ՊՆ 60925 զորամասի գումարտակի հրամանատար, փոխգնդապետ Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանին որպես կաշառք տվել է նրա կողմից պահանջված առանձնապես խոշոր չափերով 2.033.445 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 5000 ԱՄՆ դոլար գումար, սակայն վերջինս չի կատարել խոստումը, խարդախությամբ տիրացել է գումարին և հափշտակել այն՝ ծախսելով իր անձնական կարիքների համար:
Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, հանդիսանալով ՊԲ 59703 զորամասի հետախուզական դասակի հրամանատար, կոչումով ավագ լեյտենանտ, իր օգտին գործողություններ կատարելու նպատակով, այն է` իր զորամասից ծառայությունը Երևան քաղաքում տեղակայված որևէ զորամասում շարունակելու նպատակով հարցը կարգավորելու համար, 2013 թվականի հունվար ամսին, գործով ստույգ չպարզված օրը, իր ընկերոջ`ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի դասակի հրամանատար, ավագ լեյտենանտ Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանի կողմից տեղեկանալով, որ այդ հարցը կարող է կարգավորվել 3000 ԱՄՆ դոլար գումար կաշառք տալու միջոցով, կազմակերպել է իր հորեղբոր որդի` Սամվել Յուրիկի Սարգսյանի և Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանի հանդիպումը, որի արդյունքում 2013 թվականի հունվար ամսին, գործով ստույգ չպարզված օրը, Ս.Սարգսյանը Դ.Սարգսյանի դրդմամբ, Տ.Խաչատրյանի և ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի դասակի հրամանատար, կապիտան Արթուր Մարտինի Մատինյանի միջոցով պաշտոնատար անձ հանդիսացող, ՀՀ ՊՆ 60925 զորամասի գումարտակի հրամանատար, փոխգնդապետ Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանին որպես կաշառք տվել է նրա կողմից պահանջված առանձնապես խոշոր չափերով 1.220.000 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 3000 ԱՄՆ դոլար գումար, սակայն վերջինս չի կատարել խոստումը, խարդախությամբ տիրացել է 3000 ԱՄՆ դոլար գումարին և հափշտակել այն՝ ծախսելով իր անձնական կարիքների համար:
Սամվել Յուրիկի Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, հանդիսանալով ՊԲ 59703 զորամասի հետախուզական դասակի հրամանատար, կոչումով ավագ լեյտենանտ, Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանի հորեղբոր որդին, վերջինիցս տեղեկանալով, որ նա ցանկանում է տեղափոխվել Երևան քաղաքում տեղակայված որևէ զորամասում ծառայությունը շարունակելու, Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանի կազմակերպմամբ ծանոթանալով Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանի և Արթուր Մարտինի Մատինյանի հետ, այդ հարցի կարգավորման նպատակով 2013 թվականի հունվար ամսին, գործով ստույգ չպարզված օրը, վերջիններիս միջոցով ծանոթացել է պաշտոնատար անձ հանդիսացող, ՀՀ ՊՆ 60925 զորամասի գումարտակի հրամանատար, փոխգնդապետ Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանին հետ և պարզելով, որ Դ.Սարգսյանի օգտին՝ մեկ զորամասից մեկ այլ զորամաս տեղափոխելու վերը նշված գործողությունը կատարելու համար անհրաժեշտ է որպես կաշառք 3000 ԱՄՆ դոլար գումար, հաջորդ օրը Ս.Մկրտչյանին որպես կաշառք տվել է նրա կողմից պահանջված առանձնապես խոշոր չափերով 1.220.000 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 3000 ԱՄՆ դոլար գումար, սակայն վերջինս չի կատարել խոստումը, խարդախությամբ տիրացել է 3000 ԱՄՆ դոլար գումարին և հափշտակել այն՝ ծախսելով իր անձնական կարիքների համար:
Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա, հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի վաշտի հրամանատար, կոչումով կապիտան, 2013 թվականի հունվար ամսին, գործով ստույգ չպարզված օրը, իր ընկեր` ՊԲ 59703 զորամասի զինծառայող, դասակի հրամանատար, ավագ լեյտենանտ Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանից տեղեկանալով, որ վերջինս ցանկանում է տեղափոխվել Երևան քաղաքում տեղակայված որևէ զորամասում ծառայությունը շարունակելու և այդ հարցի կարգավորման համար պատրաստ է որպես կաշառք տալ որոշակի գումար, խորհուրդներ է տվել և տեղեկություններ տրամադրել, որ այդ հարցը կարող է կարգավորվել 3000 ԱՄՆ դոլար կաշառք տալու միջոցով։ Այնուհետև, Դ.Սարգսյանի կազմակերպմամբ ծանոթացել է վերջինիս հորեղբոր որդու` Սամվել Յուրիկի Սարգսյանի հետ, որին տեղեկություններ է տրամադրել, որ Դ.Սարգսյանի տեղափոխման հարցը կարող է կարգավորել ՀՀ ՊՆ 60925 զորամասի գումարտակի հրամանատար, փոխգնդապետ Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանը, որն այդ գործողությունը կատարելու համար որպես կաշառք պահանջել է 3000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Հաջորդ օրը Տ.Խաչատրյանը պահանջված առանձնապես խոշոր չափերով 1.220.000 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 3000 ԱՄՆ դոլար գումարը Ս.Սարգսյանից ստանալով, ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի դասակի հրամանատար, կապիտան Արթուր Մարտինի Մատինյանի միջոցով փոխանցել է պաշտոնատար անձ հանդիսացող Սուրեն Սեյրանի Մկրտչյանին, սակայն վերջինս չի կատարել խոստումը, խարդախությամբ տիրացել է 3000 ԱՄՆ դոլար գումարին և հափշտակել այն՝ ծախսելով իր անձնական կարիքների համար:

3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.

Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Մեղադրող, ՀՀ զինվորական կենտրոնական դատախազության ավագ դատախազ Պավել Գյուլումյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունքներով Դատարանն դատաքննության արդյունքներով ճիշտ եզրահանգման է հանգել և փաստել է, որ կաշառք տված կամ դրան հանցակցած անձանց արարքները, որպես ավարտված հանցագործություն ճիշտ չեն որակվել, հետևաբար՝ ամբաստանյալներին այդ հոդվածներով մեղսագրված արարքները ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների պահպանմամբ` Դատարանը ճիշտ է վերաորակել որպես չավարտված հանցագործություն՝ հանցափորձ:
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դատարանն ամբաստանյալներ Գագիկ Հարությունյանի, Գևորգ Մարգարյանի և Սամվել Սարգսյանի կողմից կատարած հանցավոր արարքներին տվել է ճիշտ իրավական գնահատական, այսինքն գնահատել է, որ նրանք մեղավորությամբ կատարել են առանձնապես խոշոր չափի կաշառք տալու փորձ, այսինքն՝ հանցավոր արարքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դատարանն ամբաստանյալներ Հովհաննես Հովհաննիսյանի և Տիգրան Խաչատրյանի կողմից կատարած հանցավոր արարքներին նույնպես տվել է ճիշտ իրավական գնահատական, այսինքն գնահատել է, որ նրանք մեղավորությամբ կատարել են առանձնապես խոշոր չափի կաշառք տալու փորձի օժանդակություն, իսկ Դավիթ Սարգսյանը՝ առանձնապես խոշոր չափի կաշառք տալու փորձի դրդչություն, այսինքն՝ կատարել են հանցավոր արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներին:
Ճիշտ են դատարանի եզրահանգումները, որ ամբաստանյալներից յուրաքանաչյուրը քրեական պատասխանատվության և պատժի ենթակա է վերոնշյալ հոդվածներով (համապատասխան մասերով և կետերով): Ամբաստանյալներ Գագիկ Հարությունյանին, Գևորգ Մարգարյանին և Սամվել Սարգսյանին, Հովհաննես Հովհաննիսյանին, Տիգրան Խաչատրյանին և Դավիթ Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքներում վերոնշյալ փոփոխությունը կատարելիս Դատարանը հաշվի է առել նաև ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի պահանջը՝ այն, որ ամբաստանյալների վիճակը դրանով չի վատթարանում, նրանց պաշպանության իրավունքը չի խախտվում:
Դատարանը դատական ակտով ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի համապատասխան հոդվածով նախատեսված նվազագույն պատիժ՝ ազատազրկում 3 տարի ժամկետով, որը նույնպես ճիշտ է և համապատասխանում է նրանց կողմից կատարած հանցավոր արարքների բնույթին և հանրության համար վտանգավորության աստիճանին:
Սակայն Դատարանը ամբաստանյալներ Գագիկ Հարությունյանի, Գևորգ Մարգարյանի, Սամվել Սարգսյանի, Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Տիգրան Խաչատրյանի և Դավիթ Սարգսյանի նկատմամբ նշանակելով պատիժ ազատազրկում երեք տարի ժամկետով սխալ է կիրառել՝ <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետը (քանի որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նրանց մեղսագրված արարքներն ավարտված չեն, հանցափորձ են), որի ուժով վերջիններս ազատել է պատժից:
Դատարանն անտեսել է, որ տվյալ դեպքում համաներման վերոնշյալ որոշման կիրառման համար խոչընդոտող է սահմանված որոշման 1-ին կետով, որով նշված է՝ <<պատժից ազատել, բացառությամբ որոշման 8-րդ կետի 4-6-րդ ենթակետերով և 9-րդ կետով նախատեսված դեպքերի այն անձանց, որոնց նկատմամբ նշանակվել է առավելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ>>:
Որոշման 8-րդ կետի 4-րդ ենթակետով սահմանված է՝ <<Օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտով սահմանված պատժաչափի չկրած մասը կրճատել՝
4/ մեկ քարորդով՝ բ. սույն կետի 5-րդ և 6-րդ ենթակետերում նշված հանցագործությունները կատարելու համար դատապարտված անձանց նկատմամբ, եթե դրանք հանցափորձ կամ հանցագործության նախապատրաստություն են>>:
Դատարանը սխալ եզրահանգման է հանգել և չպետք է ամբաստանյալներ Գագիկ Հարությունյանի, Գևորգ Մարգարյանի, Սամվել Սարգսյանի, Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Տիգրան Խաչատրյանի և Դավիթ Սարգսյանի նկատմամբ կիրառեր <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետը, քանի որ տվյալ դեպքում առկա է համաներման վերոնշյալ որոշման կիրառման նշված խոչընդոտը:
Ամբաստանյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելիս Դատարանը հաշվի է առել ամբաստանյալներ Գագիկ Հարությունյանի, Գևորգ Մարգարյանի, Սամվել Սարգսյանի, Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Տիգրան Խաչատրյանի և Դավիթ Սարգսյանի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները:
Ամբաստանյալների պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ քրեական գործով չեն արձանագրվել:
Ամբաստանյալների անձը դրականորեն բնութագրող տվյալները, նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներն անհրաժեշտ է հաշվի առնել նրանց նկատմամբ պատժաչափ նշանակելիս:
Մեղադրողը մեղադրական ճառով միջնորդել է Դատարանին, որպեսզի՝
1. Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման 3 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կանոններով ղեկավարվելով` պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` նշանակել փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով: Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
2. Գագիկ Վոլոդյայի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման 3 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կանոններով ղեկավարվելով` պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` նշանակել փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով: Գագիկ Վոլոդյայի Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
3. Գևորգ Մարգարի Մարգարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման 3 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կանոններով ղեկավարվելով` պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` նշանակել փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով: Գևորգ Մարգարի Մարգարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
4. Գավիթ Ռոմիկի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման 3 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կանոններով ղեկավարվելով` պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` նշանակել փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով: Գավիթ Ռոմիկի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
5. Սամվել Յուրիկի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման 3 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կանոններով ղեկավարվելով` պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` նշանակել փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով: Սամվել Յուրիկի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
6. Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման 3 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կանոններով ղեկավարվելով` պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` նշանակել փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով: Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ամբաստանյալների նկատմամբ նշված հոդվածների սանկցիայով նվազագույն պատժաչափ` ազատազրկում 3 տարի ժամկետով միջնորդելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք են հանդիսացել ամբաստանյալների անձը դրականորեն բնութագրող տվյալները, նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները:
Ամբաստանյալների նկատմամբ պայմանական դատապարտության կիրառումը բխում է սույն քրեական գործով հանցագործության կատարման հանգամանքների, եղանակի, մեղքի ձևերի, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթին ու աստիճանին:
Ամբաստանյալներ Գագիկ Հարությունյանը, Գևորգ Մարգարյանը, Սամվել Սարգսյանը, Հովհաննես Հովհաննիսյանը, Տիգրան Խաչատրյանը և Դավիթ Սարգսյանն անկեղծորեն զղջացել են, տվել են խոստովանական ցուցմունքներ, աջակցել են քննությանը հանցագործության բացահայտման գործում, նախկինում դատված և արատավորված չեն եղել, խնամքին ունեն երեխաներ, առաջին անգամ են կատարել հանցանք:
Ակնհայտ է, որ թվարկված հանգամանքները նվազեցնում են Գագիկ Հարությունյանի, Գևորգ Մարգարյանի, Սամվել Սարգսյանի, Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Տիգրան Խաչատրյանի և Դավիթ Սարգսյանի կատարած հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու օբյեկտիվ հիմք են հանդիսանում:
Վերոգրյալի հիման վրա` մեղադրող Պավել Գյուլումյանը խնդրել է բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 09-ի դատավճիռը` ամբաստանյալներ Գագիկ Հարությունյանի, Գևորգ Մարգարյանի, Սամվել Սարգսյանի, Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Տիգրան Խաչատրյանի և Դավիթ Սարգսյանի մասերով և՝
1. Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 3(երեք) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կանոններով ղեկավարվելով պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` նշանակել փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով: Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
2. Գագիկ Վոլոդյայի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 3(երեք) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կանոններով ղեկավարվելով պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` նշանակել փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով: Գագիկ Վոլոդյայի Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
3. Գևորգ Մարգարի Մարգարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 3(երեք) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կանոններով ղեկավարվելով պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` նշանակել փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով: Գևորգ Մարգարի Մարգարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
4. Գավիթ Ռոմիկի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 3(երեք) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կանոններով ղեկավարվելով պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` նշանակել փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով: Գավիթ Ռոմիկի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
5. Սամվել Յուրիկի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 3(երեք) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կանոններով ղեկավարվելով պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` նշանակել փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով: Սամվել Յուրիկի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
6. Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րղ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 3(երեք) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կանոններով ղեկավարվելով պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` նշանակել փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով: Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:

4. Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանը.

Ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհաննիսյանի պաշտպան Կարեն Աղաջանյանը վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկեց` նշելով, որ Առաջին ատյանի դատարանը ճիշտ է նշել իր պաշտպանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, և ճիշտ է կիրառել համաներում հայտարարելու մասին որոշումը:
Ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհաննիսյանը միացավ պաշտպանին:
Ամբաստանյալներ Գագիկ Հարությունյանը, Գևորգ Մարգարյանը, Սամվել Սարգսյանը և Դավիթ Սարգսյանը խնդրեցին ղեկավարվել օրենքի պահանջով:
Ամբաստանյալ Տիգրան Խաչատրյանը չառարկեց վերաքննիչ բողոքի դեմ:

5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.

Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին մեղադրանքի կողմի ելույթը, դատական ակտը չբողոքարկած պաշտպանության կողմի պատասխանը, ինչպես նաև վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ` հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Առաջին ատյանի դատարանը դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով հաստատված է համարել այն, որ ամբաստանյալներ Գագիկ Հարությունյանը, Գևորգ Մարգարյանը և Սամվել Սարգսյանը մեղավորությամբ կատարել են առանձնապես խոշոր չափի կաշառք տալու փորձ, այսինքն` հանցավոր արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ամբաստանյալներ Հովհաննես Հովհաննիսյանը և Տիգրան Խաչատրյանը մեղավորությամբ կատարել են առանձնապես խոշոր չափի կաշառք տալու փորձի օժանդակություն, իսկ Դավիթ Սարգսյանը` առանձնապես խոշոր չափի կաշառք տալու փորձի դրդչություն այսինքն` հանցավոր արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներին:
Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված հաջորդականությամբ լուծելով այն հարցերը, թե ենթակա է արդյո՞ք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար և ին՞չ պատիժ պետք է նշանակվի նրա նկատմամբ, պետք է լուծի նաև այն հարցը, թե ամբաստանյալն արդյո՞ք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը:
Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներով:
Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալներ Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Գագիկ Հարությունյանի, Գևորգ Մարգարյանի, Դավիթ Սարգսյանի, Սամվել Սարգսյանի և Տիգրան Խաչատրյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի առնելով կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, քննարկելով պատժաչափի, օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատժի կամ պատժատեսակի նշանակման, ինչպես նաև պատիժը կրելու կամ չկրելու հարցերը, գտել է, որ ամբաստանյալների նկատմամբ ազատազրկման նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ մեղմ պատժատեսակ նշանակելու, վերջնական պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերը բացակայում են, ուստի ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակել է պատիժ ազատազրկում` երեք տարի ժամկետով:
Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ ամբաստանյալներ Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Գագիկ Հարությունյանի, Գևորգ Մարգարյանի, Դավիթ Սարգսյանի, Սամվել Սարգսյանի և Տիգրան Խաչատրյանի նկատմամբ մինչև 3 տարի ժամկետով ազատազրկում նշանակելու պարագայում նրանց նկատմամբ կիրառելի է <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետը (քանի որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նրանց մեղսագրված արարքներն ավարտված չեն, հանցափորձ են), որի ուժով վերջիններս ենթակա են պատժից ազատման:
Առաջին ատյանի դատարանը նաև փաստել է, որ տվյալ դեպքում բացակայում են համաներման վերոնշյալ որոշման կիրառմանը խոչընդոտող, տվյալ իրավական ակտում սպառիչ թվարկված իրավական արգելքները:
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալներ Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Գագիկ Հարությունյանի, Գևորգ Մարգարյանի, Դավիթ Սարգսյանի, Սամվել Սարգսյանի և Տիգրան Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ Ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> որոշման կիրառելիության հարցը, արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ Ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետի համաձայն. <<Պատժից ազատել, բացառությամբ սույն որոշման 8-րդ կետի 4-6-րդ ենթակետերով և 9-րդ կետով նախատեսված դեպքերի`
3) այն անձանց, որոնց նկատմամբ նշանակվել է առավելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ:>>:
Վերոնշյալ որոշման 8-րդ կետի 4-6-րդ ենթակետերը սահմանում են.
<< Օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտով սահմանված պատժաչափի չկրած մաuը կրճատել`
4) մեկ քառորդով`
ա. դիտավորությամբ հանցագործություն կատարելու համար տաuը տարուց ավելի ժամկետով ազատազրկման դատապարտված անձանց նկատմամբ, բացառությամբ սույն կետի 5-6-րդ ենթակետերով և սույն որոշման 9-րդ կետով նախատեսված դեպքերի,
բ. սույն կետի 5-րդ և 6-րդ ենթակետերում նշված հանցագործությունները կատարելու համար դատապարտված անձանց նկատմամբ, եթե դրանք հանցափորձ կամ հանցագործության նախապատրաստություն են, բացառությամբ սույն որոշման 9-րդ կետով նախատեսված դեպքերի.
5) մեկ քառորդով` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ եւ 3-րդ մաuերով, 133-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 180-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 202-րդ հոդվածով, 203-րդ հոդվածով, 233-րդ հոդվածով, 241-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 245-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 246-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 247-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 248-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 264-րդ հոդվածի 2-րդ մաuով, 265-րդ հոդվածով, 268-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 280-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեuված հանցագործությունները կատարելու համար դատապարտված անձանց նկատմամբ, բացառությամբ սույն որոշման 9-րդ կետով նախատեսված դեպքերի.
6) վեց ամսով` Հայաuտանի Հանրապետության քրեական oրենuգրքի 104-րդ հոդվածով (բացառությամբ սույն որոշման 9-րդ կետի 7-րդ ենթակետով նախատեսված դեպքերի), 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասով (բացառությամբ սույն որոշման 9-րդ կետի 7-րդ ենթակետով նախատեսված դեպքերի), 123-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 132-րդ հոդվածով, 132.2-րդ հոդվածով, 149-154.5-րդ հոդվածներով, 166-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 168-րդ հոդվածով, 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 190-րդ հոդվածի 2-րդ և 3-րդ մաuերով, 215-րդ հոդվածի 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ մաuերով, 226-րդ հոդվածով, 235-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 238-րդ հոդվածի 4-րդ մաuով, 261-րդ հոդվածի 2-րդ և 3-րդ մաuերով, 262-րդ հոդվածի 2-րդ և 3-րդ մաuերով, 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 269-րդ հոդվածով, 274-րդ հոդվածի 2-րդ մաuով, 275-րդ հոդվածի 2-րդ, 2.1-ին, 2.2-րդ և 3-րդ մաuերով, 287-րդ հոդվածի 4-րդ մաuով, 297-րդ հոդվածի 2-րդ մաuով, 311-րդ հոդվածի 3-րդ և 4-րդ մաuերով, 311.1-ին հոդվածի 3-րդ և 4-րդ մաuերով, 311.2-րդ հոդվածի 3-րդ և 4-րդ մաuերով, 312-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 327-րդ հոդվածով, 340-րդ հոդվածի 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ մաuերով, 341-րդ հոդվածով, 347-րդ հոդվածի 4-րդ մաuով, 348-րդ հոդվածով, 349-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 352-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 356-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 357-րդ հոդվածի 2-րդ և 3-րդ մաuերով, 358-րդ հոդվածի 2-րդ և 3-րդ մաuերով, 359-րդ հոդվածի 3-րդ և 4-րդ մաuերով, 361-րդ հոդվածի 6-րդ մաuով, 362-րդ հոդվածի 2-րդ և 3-րդ մաuերով, 363-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 364-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 365-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 366-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 367-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 368-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 369-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 371-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 373-րդ հոդվածի 4-րդ մաuով, 375-րդ հոդվածի 2-րդ և 3-րդ մաuերով, 377-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, 378-րդ հոդվածի 2-րդ մաuով նախատեuված հանցագործությունները կատարելու համար դատապարտված անձանց նկատմամբ, եթե դրանք հանցափորձ կամ հանցագործության նախապատրաստություն չեն, բացառությամբ սույն որոշման 9-րդ կետով նախատեսված դեպքերի:>>:
Տվյալ դեպքում Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 09-ի դատավճռով ամբաստանյալներ Հովհաննես Հովհաննիսյանը, Դավիթ Սարգսյանը, Տիգրան Խաչատրյանը մեղավոր են ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ Գագիկ Հարությունյանը, Գևորգ Մարգարյանը և Սամվել Սարգսյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, և դատապարտվել են ազատազրկման` երեք տարի ժամկետով:
Վերաքննիչ դատարանն փաստում է, որ ՀՀ Ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> որոշման համաձայն` ամբաստանյալներ Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Գագիկ Հարությունյանի, Գևորգ Մարգարյանի, Դավիթ Սարգսյանի, Սամվել Սարգսյանի և Տիգրան Խաչատրյանի նկատմամբ օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտով սահմանված պատժաչափի չկրած մաuը ենթակա է կրճատման` մեկ քառորդով, այսինքն` առկա է համաներման ակտի 1-ին կետի 3-րդ ենթակետի կիրառումը բացառող հանգամանք:
Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր է համարում վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանություներն առ այն, որ Առաջին ատյանի դատարանը սխալ եզրահանգման է հանգել և ամբաստանյալների նկատմամբ չպետք է կիրառեր <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետը:
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալներ Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Գագիկ Հարությունյանի, Գևորգ Մարգարյանի, Դավիթ Սարգսյանի, Սամվել Սարգսյանի և Տիգրան Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հիմնավորվածությունը, գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը պատժի տեսակի և պատժաչափի հարցում հանգել է ճիշտ հետևության, սակայն պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցում` լիարժեք չի պահպանել ՀՀ քրեական օրենսդրության Ընդհանուր մասով ամրագրված պատժի նշանակումը կանոնակարգող իրավադրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն՝
<<1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները (...)>>:
Ն.Սարգսյանի գործով կայացված որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <<(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս: Նշված սկզբունքներից յուրաքանչյուրը՝ որպես առանձին բաղադրամաս, ունի ինքնուրույն նշանակություն և պարտադիր հաշվի է առնվում քրեական պատիժ նշանակելիս: (…)>> /Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշում/:
Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով գործի կոնկրետ հանգամանքները, ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալներ Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Գագիկ Հարությունյանի, Գևորգ Մարգարյանի, Դավիթ Սարգսյանի, Սամվել Սարգսյանի և Տիգրան Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին: Այն բխում է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 4-րդ կետի համաձայն` բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է` դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` գտնելով, որ դատավճռով նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով:
Վերը նշված նկատառումներով վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Գագիկ Հարությունյանի, Գևորգ Մարգարյանի, Դավիթ Սարգսյանի, Սամվել Սարգսյանի և Տիգրան Խաչատրյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 09-ի դատավճիռը պետք է բեկանել` ՀՀ Ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> որոշման կիրառումը վերացնել, իսկ ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ, 399-րդ, 402-րդ, 418-րդ հոդվածներով` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Մեղադրող Պ.Գյուլումյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 09-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանի, Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանի, Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Գագիկ Վոլոդյայի Հարությունյանի, Գևորգ Մարգարի Մարգարյանի և Սամվել Յուրիկի Սարգսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, բեկանել:
Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և պատիժ նշանակել` ազատազրկում 3/երեք/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2/երկու/ տարի ժամկետով:
Հովհաննես Սլավիկի Հովհաննիսյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել զորամասի հրամանատարությանը:
Հովհաննես Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրել ստորագրություն չհեռանալու մասին, մինչև որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Գագիկ Վոլոդյայի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և պատիժ նշանակել` ազատազրկում 3/երեք/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2/երկու/ տարի ժամկետով:
Գագիկ Վոլոդյայի Հարությունյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի համապատասխան բաժանմունքին` ըստ բնակության վայրի:
Գագիկ Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրել ստորագրություն չհեռանալու մասին, մինչև որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Գևորգ Մարգարի Մարգարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և պատիժ նշանակել` ազատազրկում 3/երեք/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2/երկու/ տարի ժամկետով:
Գևորգ Մարգարի Մարգարյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել զորամասի հրամանատարությանը:
Գևորգ Մարգարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրել ստորագրություն չհեռանալու մասին, մինչև որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և պատիժ նշանակել` ազատազրկում 3/երեք/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2/երկու/ տարի ժամկետով:
Դավիթ Ռոմիկի Սարգսյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել զորամասի հրամանատարությանը:
Դավիթ Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրել ստորագրություն չհեռանալու մասին, մինչև որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Սամվել Յուրիկի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և պատիժ նշանակել` ազատազրկում 3/երեք/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2/երկու/ տարի ժամկետով:
Սամվել Յուրիկի Սարգսյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի համապատասխան բաժանմունքին` ըստ բնակության վայրի:
Սամվել Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրել ստորագրություն չհեռանալու մասին, մինչև որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և պատիժ նշանակել` ազատազրկում 3/երեք/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2/երկու/ տարի ժամկետով:
Տիգրան Սուրենի Խաչատրյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել զորամասի հրամանատարությանը:
Տիգրան Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրել ստորագրություն չհեռանալու մասին, մինչև որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ

Իսկականի հետ ճիշտ է`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 12-11-2013
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Ամսաթիվ 17-12-2013
Էջերի քանակը 258, 260, 194, 260, 224, 210, 205, 237
Գործն ուղարկվել է
Գործն ուղարկվել է 17-12-2013
Էջերի քանակը 258, 260, 194, 260, 224, 210, 205, 237
Ուր Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գրության համարը Ե-22767/13