Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0170/01/13
Վիճակագրական տողի համար :
2.2
Պատասխանող
Բավական Խաչատրյան
Բավական Խաչատրյան Սմբատի
Բավական Խաչատրյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Գրիշա Մելիք-Սարգսյան
Հենրիկ Տեր-Ադամյան
Կարինե Ղազարյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գագիկ Պողոսյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Սերժիկ Ավետիսյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Գրիշա Մելիք-Սարգսյան
Հենրիկ Տեր-Ադամյան
Կարինե Ղազարյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գագիկ Պողոսյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Սերժիկ Ավետիսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2014-07-30 | 12:00 | 1 | Կայացվել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-05-31 | 15:00 | 1 | Կայացել է | ||
| Վճռաբեկ | 2014-05-30 | 15:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-05-16 | 15:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-04-25 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-04-02 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-03-17 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-02-28 | 14:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-02-07 | 15:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-01-22 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-12-20 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-12-05 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-11-15 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-10-29 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-10-22 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-10-16 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2013-09-27 | 12:00 | 1 | Կայացել է |
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա ՆՐ Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Գործ. ԵԿԴ/0170/01/13
30 հուլիսի 2014թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Հ. ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ա.ՋՈՒԼՀԱԿՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Գ.ՇԱՀԲԱԶՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ա.ՔԱՐԱՄՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Բ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂՆԵՐԻ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ` Հ.ԱՐՍԵՆՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով պաշտպան Ա.Քարամյանի վերաքննիչ բողոքը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Բավական Սմբատի Խաչատրյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 31.05.2014թ. դատավճռի դեմ.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
ԼՂՀ Ստեփանակերտ քաղաքի դատախազի տեղակալ Մ.Աղաջանյանը 25.11.2008թ. որոշմամբ թիվ 142022.07 քրեական գործի նյութերով ԼՂՀ քրեական օրենսգրքի 1321-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով հարուցել է թիվ 122019.08 քրեական գործը, այն առանձնացրել թիվ 142022.07 քրեական գործի նյութերից և ըստ տարածքային ենթակայու-թյան՝ ուղարկել ՀՀ գլխավոր դատախազություն։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ ՀԿԳ ավագ քննիչ Ն.Ղալումյանը 09.12.2008թ. որոշմամբ թիվ 122019.08 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ, Ազատուհի Հայրապետյանի և մյուսների արարքները համապատասխանեցրել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 1321-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ ու 4-րդ կետերին՝ քրեական գործին շնորհելով 69108408 համարը։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ ավագ քննիչ Ս.Հարությունյանը 12.06.2009թ. որոշ-մամբ թիվ 69108408 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ վարչության 1-ին բաժնի պետի տեղակալ Ս.Հա-րությունյանը 06.04.2013թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 34-132-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հարուցել է թիվ 69103913 քրեական գործն ու այն ընդունել իր վարույթ։
06.04.2013թ. Բ.Խաչատրյանը ձերբակալվել է։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ վարչության 1-ին բաժնի պետի տեղակալ Ս.Հա-րությունյանի 08.04.2013թ. որոշմամբ Բ.Խաչատրյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 08.04.2013թ. որոշմամբ Բ.Խաչատրյանի նկատմամբ` որպես խափանման միջոց, կիրառվել է կալանավորումը։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ վարչության 1-ին բաժնի պետի տեղակալ Ս.Հա-րությունյանը 10.07.2013թ. որոշմամբ թիվ 69103913 քրեական գործը միացրել է թիվ 69108408 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակել թիվ 69108408 համարով։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ վարչության 1-ին բաժնի պետի տեղակալ Ս.Հա-րությունյանի 29.07.2013թ. որոշմամբ Բ.Խաչատրյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, լրացվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ վարչության 1-ին բաժնի պետի տեղակալ Ս.Հա-րությունյանը 06.08.2013թ. որոշմամբ թիվ 69108408 քրեական գործից անջատել է Բավական Խաչատրյանի վերաբերյալ մասը, կազմել առանձին վարույթ և շնորհել թիվ 69103913 համարը։
Բավական Սմբատի Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մա-սի 1-ին կետով և 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «մարդու թրաֆիքինգի` շահագործման նպատակով մարդկանց հավաքագրելու, տեղափոխելու, փոխանցելու, թաքցնելու, ստանալու, ինչպես նաև սեռական` պոռնկության շահագործման վիճակի մեջ դնելու և պահելու դիտավորությամբ, միավորվելով Արաբական Միացյալ Էմիրություններում բնակվող կրտսեր քրոջ` Հերիքնազ Սմբատի Խաչատրյանի և մարդկանց շահագործման նպատակով ստեղծված կազմակերպված խմբի ղեկավար Նելլի Նոտարիկի Ներսիսյանի հետ, ԱՄԷ ուղարկված յուրաքանչյուր աղջկա համար 600 ԱՄՆ դոլար գումար ստանալու պայմանով անդամագրվել է նշված կազմակերպված խմբին, ապա իրենց հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով կատարել են համապատասխան դերաբաշխում, այն է` Նելլի Ներսիսյանը, ղեկավարելով հանցավոր խմբի գործողությունները, անձամբ կատարել է հավաքագրված անձանց Դուբայ տեղափոխելու, մուտքի հրավեր ստանալու հետ կապված ծախսերը, ստացել է նրանց Դուբայ քաղաքում, վերցրել անձնագրերը, կազմակերպել է նրանց սեռական շահագործումը, իսկ Բավական և Հերիքնազ Խաչատրյանները կատարել են կանանց հավաքագրման և Դուբայ տեղափոխե-լուն, փոխանցելուն, թաքցնելուն ուղղված գործողությունները։ Մասնավորապես, կազմա-կերպված հանցավոր խմբի անդամները Բավական Խաչատրյանի անմիջական մասնակ-ցությամբ տևական ժամանակ` 2008 թվականի հունիսից մինչև 2012 թվականի դեկտեմբերն ընկած ժամանակահատվածում, խաբեությամբ, վստահությունը չարաշահելու և վիճակի խոցելիությունն օգտագործելու միջոցով, շահագործման նպատակով հավաքագրել և ԱՄԷ Դուբայ քաղաք են տեղափոխել Ելենա Հրաչիկի Նիկողոսյանին և Աննա Ռոբերտի Ավդալյանին, հավաքագրել են Անահիտ Գագիկի Բեգոյանին, ինչպես նաև նույն եղանակով և նպատակով փորձել են հավաքագրել Աննա Սարուխանի Սարուխանյանին և Շուշան Խորենի Գրիգորյանին, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել։
Այսպես`
Նելլի Ներսիսյանի կողմից ղեկավարած կազմակերպված հանցավոր խմբի անդամներ Բավական և Հերիքնազ Խաչատրյանները շահագործման նպատակով մարդուն հավաքագրելու դիտավորությամբ, խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելով` Արաբական Միացյալ Էմիրությունների Դուբայ քաղաքում իրենց ծանոթ Նելլի Ներսիսյանի ղեկավարությամբ մարմնավաճառությամբ մեծ գումարներ վաստակելու կեղծ խոստումներով 2008 թվականի հունիսին սեռական` պոռնկության շահագործման նպատակով, հավաքագրել են Ելենա Նիկողոսյանին։ Այնուհետև, Բավական Խաչատրյանը, վերցնելով Ելենա Նիկողոսյանի անձնագիրը, դրա պատճենն ուղարկել է Հերիքնազ Խաչատրյանի կողմից նշված էլեկտրոնային փոստին և շուրջ 15 օր անց նույն եղանակով ստացել Ելենա Նիկողայանի ԱՄԷ մուտքի թույլտվությունը, որից հետո ստացել է նաև բանկային փոխանցումով Դուբայ քաղաքից ուղարկված գումարը, այդ գումարով գնել է Ելենա Նիկողոսյանի` Երևան-Դուբայ չվերթի տոմսը, ապա 2008 թվականի հունիսի 27-ին «Զվարթնոց» օդանավակայանից անձամբ ճանապարհելով, ՀՀ պետական սահմանը հատելով անձի տեղափոխումը կազմակերպելու միջոցով Ելենա Նիկողոսյանին սեռական` պոռնկության շահագործման նպատակով տեղափոխել է ԱՄԷ Դուբայ քաղաք։
Այնուհետև, Նելլի Ներսիսյանի կողմից ղեկավարած կազմակերպված հանցավոր խմբի անդամներ Բավական և Հերիքնազ Խաչատրյանները կրկին շահագործման նպատա-կով մարդուն հավաքագրելու դիտավորությամբ, խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելով` ՌԴ Մոսկվա քաղաքում մատուցողուհու բարձր վարձատրվող աշխատանք տրամադրելու կեղծ խոստումով, 2009 թվականի դեկտեմբերին, պոռնկության շահագործման նպատակով, հավաքագրել են Աննա Ավդալյանին։ Այնուհետև, Բավական Խաչատրյանը նույն եղանակով` Աննա Ավդալյանի անձնագրի պատճենը ելեկտրոնային փոստով ուղարկելով, ստացել է վերջինիս ԱՄԷ մուտքի թույլտվությունը, որից հետո բանկային փոխանցումով Դուբայ քաղաքից ուղարկված գումարով գնել է Երևան-Դուբայ չվերթի տոմս, ապա 2010 թվականի հունվարի 07-ին «Զվարթնոց» օդանավակայանից անձամբ ճանապարհելով, ՀՀ պետական սահմանը հատելով` անձի տեղափոխումը կազմակերպելու միջոցով, Աննա Ավդալյանին սեռական` պոռնկության շահագործման նպատակով տեղափոխել է ԱՄԷ Դուբայ քաղաք։
Շարունակելով հանցավոր գործունեությունը, Բավական և Հերիքնազ Խաչատրյան-ները նույն դիտավարությամբ և նպատակով, խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելով` Արաբական Միացյալ Էմիրությունների Դուբայ քաղաքում Նելլի Ներսիսյանի ղեկավարությամբ մարմնավաճառությամբ մեծ գումարներ վաստակելու կեղծ խոստումներով, 2011 նոյեմբերին, Երևան քաղաքում, պոռնկության շահագործման նպատակով հավաքագրել են Անահիտ Բեգոյանին։ Այդ թվում վերջինիս շահագրգռելու նպատակով, Բավական Խաչատրյանը նրան տվել է Դուբայից փոխանցված 500 ԱՄՆ դոլար գումարն ընթացիկ ծախսերի համար, սակայն Անահիտ Բեգոյանը իր ծանոթից տեղեկանալով, որ Նելլի Ներսիսյանը շահագործման է ենթարկում մարմնավաճառությամբ զբաղվող աղջիկներին, խուսափել է Բավական Խաչատրյանի հետ հետագա հանդիպումներից և չի մեկնել Դուբայ։
Բացի այդ, Բավական և Հերիքնազ Խաչատրյանները նույն դիտավորությամբ, կրկին խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելով` արտասահմանում մարմնավաճառությամբ մեծ գումարներ վաստակելու կեղծ խոստումներով, 2012 թվականի դեկտեմբերին, Իջևան քաղաքում, սեռական` պոռնկության շահագործման նպատակով, փորձել են հավաքագրել Աննա Սարուխանյանին, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել, քանի որ վերջինս խորհրդակցելով մոր հետ հրաժարվել է նրանց առաջարկից։
Այնուհետև, Նելլի Ներսիսյանի կողմից ղեկավարած կազմակերպված հանցավոր խմբի անդամներ Բավական և Հերիքնազ Խաչատրյանները կրկին շահագործման նպատա-կով մարդուն հավաքագրելու դիտավորությամբ, խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելով` ԱՄՆ-ում մատուցողուհու բարձր վարձատրվող աշխատանք տրամադրելու կեղծ խոստումով, 2012 թվականի դեկտեմբերին, Իջևան քաղաքում, սեռական` պոռնկության շահագործման նպատակով փորձել են հավաքագրել Շուշան Գրիգորյանին, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել, քանի որ սկզբնական շրջանում տալով իր համաձայնությունը, Շուշան Գրիգորյանը խորհրդակցել է իր ծանոթների հետ և տեղեկանալով, որ հնարավոր չէ մեկ օրում ստանալ ԱՄՆ մեկնելու թույլտվություն, հրաժարվել է Բավական Խաչատրյանի առաջարկից»։
Ընդհանուր իրավասության դատարանում դատաքննությամբ մեղադրողը հրաժարվել է Անահիտ Բեգոյանի վերաբերյալ դրվագով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքի մասից և հայտարարել այդ դրվագով ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդում իրականացնելուց հրաժարվելու մասին։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհնաուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 31.05.2014թ. դատավճռով Բավական Սմբատի Խաչատրյանի նկատմամբ տուժող Անահիտ Բեգոյանի վերաբերյալ դրվագով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է։
Բավական Սմբատի Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ու 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտվել ազատազրկման 11 (տասնմեկ) տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման և որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկման, իսկ 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտվել ազատազրկման 10 (տասը) տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման և որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, որպես վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 11 (տասնմեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման և որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկման, որպիսի պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Վճռվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Բ.Խաչատրյանից առգրավված գույքի վրա դրված կալանքը վերացնել։
Բ.Խաչատրյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 2013թ. ապրիլի 6-ից։
2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել պաշտպան Ա.Քարամյանը` հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Պաշտպանը գտել է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը հիմնականում հիմնված է նախաքննության սկզբնական փուլում Բավական Խաչատրյանի կողմից տրված <<ինքնախոստովանական>> ցուցմունքների վրա: Հետագայում պարզվել է, որ այդ ցուցմունքներով իրեն վերագրել է այնպիսի գործողությունների կատարում, որն ինքը չի կատարել և այդ ցուցմունքները չեն համապատասխանում իրականությանը:
Բավական Խաչատրյանի նկատմամբ նախաքննական մարմնի կողմից կիրառվել է հարկադրանք, նա ենթարկվել է խոշտանգումների, նրան պատճառելով մարմնական վնասվածք:
Բավական Խաչատրյանի մարմնական վնասվածքների վերաբերյալ նյութերը քրեական գործում չեն գտնվել: Դատարանում, դատաքննության ավարտին, դատախազի ճառից հետո միայն Բավական Խաչատրյանը հայտարարել է, որ իր նստատեղի մարմնական վնասվածքներն առաջացել են ոստիկանության բաժնում իրեն ծեծի ու խոշտանգումների ենթարկելու հետևանքով: Ակնհայտ է, որ Բավական Խաչատրյանի նկատմամբ գործադրվել է բռնություն և նրա մարմնի վրա հայտնաբերվել են խոշտանգման հետքեր, որի առաջացման վերաբերյալ դատաքննության ընթացքում Բ.Խաչատրյանի կողմից արված հայտարարությունը չի հերքվել պատշաճ իրավական ընթացակարգի պայմաններում:
Նախաքննության ընթացքում Բավական Խաչատրյանի ձեռքով գրված ցուցմունքների վերաբերյալ դատաքննության ընթացքում նա հայտարարել է, որ այն գրվել է իր ձեռքով, սակայն քննիչի թելադրանքով:
Նախաքննական մարմինը Բավական Խաչատրյանից ցուցմունքներ կորզելուց հետո, այն համարելով հաստատված հանգամանք, այլևս ջանքեր չի գործադրել այլ ապացույցներ ձեռք բերելու ուղղությամբ:
Բավական Խաչատրյանի գործողություններում <<կայուն խումբը>> և <<նախապես պայմանավորվելու>> հանգամանքը բացակայում է, ուստի խոսք չի կարող լինել կազմակերպված խմբի մասին:
Նախաքննական մարմինը կոպտորեն խախտել է ՀՀ Սահմանադրության 20-րդ հոդվածի պահանջները, որ յուրաքանչյուր ոք ունի ձերբակալման, խափանման միջոցի ընտրման կամ մեղադրանքի առաջադրման պահից իր ընտրությամբ պաշտպան ունենալու իրավունք:
Նախաքննական մարմինը Բավական Խաչատրյանին զրկել է իր սահմանադրական իրավունքից, իսկ այն, որ նա իր ձեռքով գրել և հրաժարվել է պաշտպանի ծառայությունւից, դա ևս նախաքննական մարմնի կողմից հարկադրանքի ու նրա իրավունքների կոպիտ խախտման դրսևորում է: Նախաքննական մարմնի կողմից Բավական Խաչատրյանի նկատմամբ ծեծի, սպառնալիքի, բռնության, ծաղրուծանակի միջոցով ցուցմունքներ կորզելու, նրան պաշտպան ունենալու իրավունքից զրկելը օրենքի կոպիտ խախտում է:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներից ելնելով` Բավական Խաչատրյանի նախաքննական ցուցմունքները ձեռք են բերվել անօրինական ճանապարհով և այն չպետք է դրվեր դատավճռի հիմքում:
ՀՀ գլխավոր դատախազության կոլեգիայի 10.08.2012թ. որոշման համաձայն` ստացված իրազեկումը դիտվել է որպես ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված նախաքննության մարմնի` իր լիազորությունների իրականացման ընթացքում հանցագործության նյութական հետքերի և հետևանքների հայտնաբերում և հիմնական վարույթից 19.06.2013թ. քրեական վարույթն առանձնացվել է Բավական Խաչատրյանի վերաբերյալ ստացած նյութերին ընթացք տալու համար:
Նշված փաստի վերաբերյալ Բավական Խաչատրյանի` իրարամերժ բացատրության հիման վրա քրեական գործի հարուցումը մերժվել է, սակայն Բավական Խաչատրյանին պատճառված մարմնական վնասվածք հասցնելու փաստը չի ժխտվել:
Ելնելով վերոգրյալից` պաշտպանը միջնորդել է ամբողջությամբ բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 31.05.2014թ. դատավճիռը և քրեական գործն ուղարկել նոր դատաքննության:
3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանի և ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքի հիմնավորումները և մեղադրողի պատասխանը դրանց դեմ, տուժողների ներկայացուցչի դիրքորոշումը վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել և Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014թ մայիսի 31-ի դատավճիռը պետք է թողնել անփոփոխ` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Բ.Խաչատրյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել` պատճառաբանելով, որ տուժողներին չի խաբել, չի համոզել, հակառակը՝ նրանք են իրեն համոզել, որ իրենց ուղարկի։ Քննիչն իրեն ասել է, որ ստորագրի փաստաթղթերի տակ ու գնա տուն։ Չնայած, պահանջել է թույլ տալ կարդալ, թե ինչի տակ է ստորագրում, սակայն քննիչը թույլ չի տվել՝ ասելով, որ ժամանակ չկա։ Նույնիսկ փաստաբան է պահանջել, սակայն ոստիկանությունում իրեն պաշտպան չեն տրամադրել։
Նախաքննական ցուցմունքներն իր ձեռքով չի գրել, ընդամենը պատասխանել է քննիչի մի քանի հարցին ու չի կարդացել իր ցուցմունքները։
Չի իմացել, որ քույրը ք.Դուբայում մարմնավաճառությամբ է զբաղվում, ու որ այնտեղ կավատ կա։
Մարմնավաճռությամբ զբաղվելու համար ք.Դուբայ աղջիկներ չի ուղարկել և 600 ԱՄՆ դոլար չի ստացել աղջիկների համար։
Ամբաստանյալի դատաքննական ցուցմունքի համաձայն՝ քրոջ մտերիմ ընկերուհուն՝ Ելենա Նիկողոսյանին, ինքը ճանաչել է 2006թ-ից։ 2008թ. հունիս կամ հուլիս ամսին, երբ նրա հրավերքով՝ նրա ծննդյան օրվա կապակցությամբ, գնացել է նրա տուն, նա հեռախոսով խոսել է իր քրոջ՝ Հերիքնազի հետ և Ելենայից է տեղեկացել, որ քույրը ոչ թե ք.Մոսկվայում է աշխատում, այլ իրականում գտնվում է ք.Դուբայում։ Ելենան, տեղեկացնելով, որ Թուրքիայում զբաղվել է մարմնավաճառությամբ, սակայն գործերը լավ չեն եղել, հայտնել է, որ մարմնավաճառությամբ զբաղվելու համար ցանկանում է գնալ ք.Դուբայ և խնդրել է օգնել այդ հարցում։ Համաձայնվել է օգնել նրան՝ պարտքով գումար տալու ձևով, որի համար գրավադրել է իր ոսկեղենը։ Ելենան համաձայնվել է աշխատել ք.Դուբայում և գումար ուղարկել իրեն, որպեսզի կարողանա հետ ստանալ իր ոսկեղենը։ Այնուհետև, զանգահարել է քույրն ու խնդրել է Ելենային ճանապարհել ք.Դուբայ։ Այդ նպատակով նրա հետ գնացել և կարգավորել է նրա անձնագրի մեջ «վիզա խփելու» հարցը, նրա անձնագրի տվյալներն ուղարկել է ք.Դուբայ, որից հետո նրա մոր հետ գնացել ու տոմս է գնել Ելենայի համար։
Ք.Դուբայ մեկնելուց հետո՝ նույն օրվա գիշերը, Ելենան զանգահարել և ասել է, որ հետ է գալիս՝ խոստանալով պատճառների մասին պատմել վերադառնալուց հետո։
Իրենց տանը Ելենան պատմել է, որ ք.Դուբայում իրեն առաջարկություններ են արել, որոնց չի համաձայնվել, քանի որ մտածել է, որ պետք է միայն մեկ ձևով սեռական հարաբե-րություն ունենար։ Նա շատ գոհ է եղել, քանի որ վերադառնալիս նրան 500 ԱՄՆ դոլար են տված եղել և հեռախոս։
Մեկ ամիս չանցած, Ելենան գնացել է Թուրքիա, որից հետո չի կարողացել վերադարձնել պարտքը, և մտածում է, որ նա այդ պատճառով է բողոքել իր վրա։
Աննա Ավդալյանը 8 տարի բանկվել է իր տանը և քրոջ՝ Հերիքնազի հետ հեռախոսով զրուցելուց հետո որոշել է գնալ ք.Դուբայ՝ մատուցողուհի աշխատելու համար։ Նրան օգնելու համար նրա հետ գնացել է Ղարաբաղ և օգնել է, որպեսզի նրա անձնագրում «վիզա խփեն», գրավադրել է իր ունեցած ոսկեղենի մնացած մասը, դրանց դիմաց ստացած գումարով 2009թ. հունվարի 7-ին նրան ճանապարհել է ք.Դուբայ, որտեղ նա պետք է աշխատեր որպես մատուցողուհի և վերադարձներ իր գումարը։
Մեկնելուց հետո՝ նույն օրը, նա հետ է վերադարձել՝ ասելով, որ կորցրել է իր «վիզան», որի պատճառով թույլ չեն տվել մուտք գործել ք.Դուբայ։
Իջևան քաղաքում Նվարդի միջոցով ծանոթացել է Աննա Սարուխանյանի և Շուշանիկի հետ, ովքեր իրեն խնդրել են օգնել աշխատանք գտնելու հարցում։ Նրանց մարմնավաճա-ռությամբ զբաղվելու համար ք.Դուբայ գնալու առաջարկ չի արել և գումարով կամ այլ հար-ցերում օգնելու խոստում չի տվել, այլ նրանց օգնելու նպատակով խոստացել է զանգահարել Ամերիկայում բնակվող ընկերուհուն և ճշտել, թե հնարավոր է, որ նա մատուցողուհու կարիք ունենա։ Դրանից հետո Աննային և Շուշանիկին ասել է, որ չի կարող օգնել նրանց, քանի որ նույնիսկ ք.Դուբայ մեկ օրում հնարավոր չէ գնալ։
Ինքը նրանց չի զանգահարել և չի անհանգստացրել։ Նրանց զանգահարել է Նվարդը, քանի որ Աննան և Շուշանիկը պարտք են եղել նրան, ու նա շատ է ցանկացել, որ նրանք աշ-խատեն ու մարեն իրենց պարտքերը։
Ամբաստանյալի՝ դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուցմունքների համաձայն՝ նրա կրտսեր քույրը` Հերիքնազ Խաչատրյանը, ում բոլորը ճանաչում են Հասմիկ անունով, 2006թ. դեկտեմբերին մեկնել է Հայաստանից, իսկ մի քանի ամիս անց զանգահարել և հայտնել է, որ գտնվում է Արաբական Միացյալ Էմիրությունների Դուբայ քաղաքում ու զբաղվում է մարմնավաճառությամբ։ Նա ամեն ամիս ուղարկել է մոտ 400 ԱՄՆ դոլար՝ իրենց ընտանիքի կարիքների համար։ Զանգահարելիս նա խոսել է շատ հակիրճ, տպավորություն է ստեղծվել, որ ինչ-որ բանից քաշվում է, վախենում և գաղտնի է խոսում։ Հնարավոր է նաև, որ նա խոսել է հեռախոսի բարձրախոսը միացված վիճակում։
2007թ. Հերիքնազը հերթական հեռախոսազրույցի ժամանակ հայտնել է, որ զբաղվում է մարմնավաճառությամբ Մարիամի /Նելլի Ներսիսյանի/ ղեկավարությամբ, և նրա առաջա-դըրած պայմանների համաձայն՝ նրա ղեկավարությամբ մարմնավաճառությամբ զբաղվող աղջիկներն ամեն օր նրան վճարում են 600 ԱՄՆ դոլար, նա աղջիկներին պահում է մշտա-կան հսկողության տակ, նույնիսկ, երբ նրանք գնում են մարմնավաճառությամբ զբաղվելու, նրաց հսկում և հետևում են ավտոմեքենաներով։ Իրենց ուղարկված գումարներն ուղարկել է Մարիամը։ Նա Հերիքնազին առձեռն գումար չի տվել՝ մտածելով, որ գումար ունենալու դեպ-քում նա կարող է փախչել։ Մարիամը քրոջը խոստացած է եղել հավաքված գումարով նրա համար բնակարան գնել ք.Երևանում, սակայն ոչ մի բնակարան էլ չի գնել, թեև Հերիքնազը 2006թ-ից զբաղվում է մարմնավաճառությամբ։
Նույն ժամանակահատվածում Հերիքնազն առաջարկել է Հայաստանում գտնել բարետես և երիտասարդ աղջիկներ, ովքեր կցանկանան մեկնել ք.Դուբայ՝ մարմնավաճառությամբ զբաղվելու, խոստանալով, որ աղջիկներին ուղարկելու համար Մարիամն իրեն «մաղարիչ» կանի։
Չունենալով մշտական աշխատանք, հասկացել է, որ Հերիքնազը լավ տարբերակ է առաջարկում գումար աշխատելու համար։
2008թ. ամռանը գնացել է քրոջ ընկերուհու՝ Ելենա Նիկողոսյանի տուն, և խոսակցության ընթացքում նրան տեղեկացրել է, որ քույրը՝ Հասմիկը, ՌԴ Մոսկվա քաղաքում աշխատում է քարի արտադրամասում։ Քիչ անց պատահական զանգահարել է քույրը։ Նրա հետ խոսելու նպատակով Ելենան վերցրել է բջջային հեռախոսը և համարից հասկացել է, որ Հասմիկը գտնվում է Արաբական Միացյալ Էմիրություններում։ Նրանք զրուցել են Ելենայի՝ ք.Դուբայ մեկնելու և այնտեղ մարմանվաճառությամբ զբաղվելու հնարավորության մասին։ Հաջորդ օրը քրոջը հայտնել է, որ Ելենան համաձայնվել է մեկնել, իսկ քույրը՝ իր հերթին, Ելենայի մեկնելու հարցը համաձայնացրել է իր ղեկավարի` Մարիամի հետ։ Ելենայի անձնագրի պատճենն ուղարկել է քրոջ նշած ելեկտրոնային փոստին և մոտ 15 օր անց նույն եղանակով ստացել է մուտքի թույտվությունը։ Մեկ ամիս անց Մարիամը բանկային փոխանցումով ու-ղարկել է 600 ԱՄՆ դոլար, քրոջ` Գայանեի անվամբ, որից 200-ը տվել է Ելենային, իսկ 400 ԱՄՆ դոլարով գնել է Երևան-Դուբայ-Երևան չվերթի տոմս։ Խոսակցության ընթացքում Ելե-նան իրեն հայտնել է, որ եթե ք.Դուբայում իրեն առաջարկեն զբաղվել տարբեր տեսակի սե-ռական հարաբերություններով, ապա չի համաձայնվի մեկնել։ Այդ մասին հայտնել է Հերիք-նազին, ով պատասխանել է, որ Մարիամը կարող է նման առաջարկ անել, սակայն հարաբե-րության պահին նա ներկա չի լինում, կարևոր չի ինչ տեսակի հարաբերություն է տեղի ունե-նում, կարևորը այն է, որ վճարեն նրա օրեկան գումարը։ Այդ մասին հայտնել է Ելենային և 2008թ. հունիսին նրան «Զվարթնոց» օդանավակայանից ճանապարհել է ք.Դուբայ։ Մի քանի ժամ անց նրա մորից տեղեկացել է, որ նա տեղ է հասել, սակայն ինչ-որ պատճառներով չի ցանկանում մնալ և վերադառնում է Հայաստան։ Հաջորդ օրը Ելենան վերադարձել է Հայաս-տան և պատմել, որ իրեն տարել են Հերիքնազի ղեկավարի՝ Մարիամի մոտ, ով իրենից պա-հանջել է հաճախորդների հետ զբաղվել ամեն տեսակի սեռական հարաբերությամբ, ինչին չի համաձայնվել, որի համար էլ իրեն հետ են ուղարկել։ Հետագայում Հերիքնազից տեղեկացել է, որ նա պետք է Ելենայի վրա ծախսված գումարները վերադարձնի Մարիամին։
2009թ. վերջին իրենց տանն է բնակվել իրենց ընտանիքի հետ մտերիմ հարաբերութ-յունների մեջ գտնվող Աննա Ավդալյանը, ով պարբերաբար դժգոհել է, որ չի կարողանում աշխատանք գտնել։ Աննային հայտնել է, որ քույրը` Հերիքնազը, Մոսկվա քաղաքում աշխատում է որպես մատուցողուհի։ Աննան ցանկություն է հայտնել մեկնել նրա մոտ՝ նույնպես մատուցողուհի աշխատելու։ Նույն օրը՝ երեկոյան, Հերիքնազին հեռախոսով հայտնել է, որ Աննային պատմել է, թե իբր նա ք.Մոսկվայում աշխատում է մատուցողուհի, և Աննան ցանկություն է հայտնել մեկնելու նրա մոտ։ Կրկին Աննայի անձնագրի պատճենն ուղարկել է էլեկտրոնային փոստով և նույն եղանակով ստացել է նրա մուտքի թույլտվությունը։ Դրանից հետո, ստացել է նաև Մարիամի կողմից բանկային փոխանցումով ուղարկված գումարը, որով գնել է Աննայի տոմսը և 2010թ. հունվարին «Զվարթնոց» օդանավակայանից նրան ճանապարհել է ք.Դուբայ։ Աննային խաբել է, նրան չի նախազգուշացրել, որ ուղարկում է ք.Դուբայ՝ մարմնավաճառությամբ զբաղվելու, մտածելով, որ հասնելով տեղ, նա կհարմարվի և կզբաղվի մարմնավաճառությամբ, իսկ չհարմարվելու դեպքում՝ հույս է ունեցել, որ նրան հետ կուղարկեն։ Հասնելով ք.Դուբայի օդանավակայան՝ Աննան զանգահարել է մորը և հայտնել, որ կորցրել է Էմիրությունների մուտքի թույլտվությունն ու իրեն չեն թողնում դուրս գալ օդանավակայանից, որի համար պետք է վերադառնա Հայաստան։ Մեկնելուց 1-2 օր անց Աննան վերադարձել է Հայաստան։
2012թ. դեկտեմբերին գնացել է ք.Իջևան՝ իր ծանոթ Նվարդ Սարդարյանի մոտ և նրա տանը ծանոթացել է Աննայի /Աննա Սարուխանյան/ հետ, ում առաջարկել է մեկնել ք.Դու-բայ` մարմնավաճառությամբ զբաղվելու։ Աննան սկզբում համաձայնվել է, սակայն ասել է, որ մեկնելու հարցը պետք է համաձայնեցնի մոր հետ, իսկ հաջորդ օրը զանգահարել և հայտնել է, որ մայրը չի թույլատրում մեկնել։
Դրանից հետո, Իջևանի ռեստորաններից մեկում ծանոթացել է մատուցողուհի Շուշանի /Շուշան Գրիգորյան/ հետ, ում ներկայացրել է, թե իբր քույրը բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և նրան այնտեղ անհրաժեշտ են հայ աղջիկներ՝ մատուցողուհի աշխատելու համար։ Շուշանը հեռախոսով զրուցել է Հերիքնազի հետ, ապա համաձայնվել է մեկնել ԱՄՆ, որից հետո պայմանավորվել են միասին գնալ ք.Երևան` նրա անձնագրի վավերացումը կատարելու համար, սակայն իրեն անհայտ պատճառներով Շուշանը հրաժարվել է մեկնել։
Աննա Ավդալյանին և Շուշան Գրիգորյանին խաբել է՝ աշխատանք առաջարկելով ք.Մոսկվայում և ԱՄՆ-ում, քանի որ եթե նրանց հայտներ ք.Դուբայ մեկնելու և այնտեղ մարմնավաճառությամբ զբաղվելու մասին, ապա նրանք կհրաժարվեին մեկնել, իսկ ք.Դուբայ հասնելուց հետո նրանք տեղում կհամաձայնվեին զբաղվել մարմնավաճառությանբ, քանի որ ունեցել են թեթև վարք, չնայած մինչ այդ մարմնավաճառությամբ չեն զբաղվել։ Նրանց չի հայտնել նաև ք.Դուբայում մարմնավաճառությամբ զբաղվելու պայմանների մասին։ Միայն նշել է, որ որոշակի գումար պետք է տան իրենց ղեկավարին։ Աղջիկներին չի հայտնել նաև, որ օրեկան 600 ԱՄՆ դոլար գումար պետք է վճարեն իրենց ղեկավար Մարիամին, որ նա խոստացել է բնակարան գնել քրոջ` Հերիքնազի համար, սակայն չի կատարել խոստումը։ Ուղղակի աղջիկներին հայտնել է, որ ք.Դուբայում լավ պայմաններում պետք է զբաղվեն մարմնա-վաճառությամբ, և նրանց ք.Դուբայ ուղարկելով՝ նպատակ է ունեցել վաստակել գումար, թեև քրոջ պատմելուց հասկացել և գիտակցել է, որ ինչպես քրոջը, այնպես էլ իր կողմից ուղարկած աղջիկներին կարող են խաբել և չտալ իրենց վաստակած գումարները։
Հետագա նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալը հրաժարվել է խոստովանական ցուցմունքներից և առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել։
Տուժող Ելենա Նիկողոսյանի ցուցմունքի համաձայն՝ ինքը 2004-2005թ.թ-ից ճանաչում է ամբաստանյալի քրոջը՝ Հերիքնազ Խաչատրյանին, ում Հասմիկ են կոչում։ Դրանից հետո մտերմացել է ամբաստանյալի հետ՝ ում Աննա են կոչում։ Ինչպես Հերիքնազը, այնպես էլ ին-քը, Թուրքիայում զբաղվել են մարմնավաճառությամբ։
2008թ. ամռանն ամբաստանյալն այցելել է իրեն և, զրույցի ժամանակ հայտնելով, որ քույրը` Հերիքնազը, բնակվում է ՌԴ Մոսկվա քաղաքում և զինվորների հագուստներն է լվանում, առաջարկել է մեկնել նրա մոտ՝ աշխատելու։ Նրան հստակ պատասխան չի տվել` ասելով, որ կզրուցի Հերիքնազի հետ և դրանից հետո միայն կորոշի՝ մեկնել, թե ոչ։ Մի քանի օր անց իրեն զանգահարել է Հերիքնազը և, հայտնելով, որ Դուբայ քաղաքում Նելուշի /Նելլի Ներսիսյան/ ղեկավարությամբ զբաղվում է մարմնավաճառությամբ, առաջարկել է մեկնել իր մոտ։ Նա, վստահեցնելով, որ պետք է միայն նորմալ սեռական հարաբերություններ ունենա հաճախորդների հետ, նաև ասել է, որ իրենց վաստակած գումարները վերցնում է Նելուշը, սակայն ամսեկան իրենց վճարում է 5.000 ԱՄՆ դոլար, իսկ երկու տարի աշխատելու դեպքում տուն է գնում տվյալ անձի համար։ Նույնի մասին իրեն հայտնել է նաև ամբաստանյալը` ասելով, որ հաճախորդի հետ ամեն հանդիպումից կարող է վաստակել մինչև 1000 ԱՄՆ դոլար։
Ամբաստանյալը նաև ասել է, որ ք.Դուբայ իր ուղարկած ամեն մի աղջկա համար Նե-լուշն ուղարկում է 600 ԱՄՆ դոլար։
Գտնվելով ծանր նյութական վիճակում՝ համաձայնվել է մեկնել ք.Դուբայ, ապա ամ-բաստանյալին է տվել իր անձնագիրը` Դուբայի մուտքի թույլտվություն ստանալու համար։ Մոտ 10 օր անց, վերջինս տեղեկացնելով, որ մուտքի թույլտվությունն ու տոմսը պատրաստ են, ասել է, որ դրանց համար Նելուշը ծախսել է 1.000 ԱՄՆ դոլար և իրեն է տվել է Նելուշի ուղարկված 200 ԱՄՆ դոլարը, որը թողել է տանը՝ ընթացիկ ծախսերի համար։ Նաև ասել է, որ Նելուշի ծախսած գումարը պետք է մարի ք.Դուբայում՝ մարմնավաճառությամբ զբաղվելով։
2008թ. հունիսի 27-ին ամբաստանյալն իրեն ուղեկցել է «Զվարթնոց» օդանավակայան և ճանապարհել է ք.Դուբայ, որտեղ իրեն դիմավորել է Անո անունով անծանոթ մի կին, ով վերցրել է իր անձնագիրն ու տաքսի ավտոմեքենայով իրեն տարել է Նելուշի բնակարան, ուր մոտ մեկ ժամ անց եկած Հերիքնազն իրեն տարել է մեկ այլ բնակարան, որտեղ բնակվել են մոտ 25 հայազգի աղջիկներ։ Այդ բնակարանում մնացել է մոտ 4-5 ժամ, և Նելուշի գալուց առաջ բնակարանում գտնվող աղջիկները խառնվել են իրար, սկսել են հավաքել բնակարանը, պահել ծխախոտը և, Նելուշին անվանելով «Մամայի», ասել են, որ նրա մոտ չեն ծխում։ Նելուշը, իրեն տանելով առանձին սենյակ, հայտնել է, որ հաճախորդի հետ պետք է ունենա տարբեր տեսակի սեռական հարաբերություններ, այդ թվում՝ օռալ և խմբակային հարաբերություններ մի քանի տղամարդու հետ։ Անակնկալի գալով՝ չի համաձայնվել նրա առաջարկին, որից հետո վերջինս, դիմելով Հասմիկին, հարցրել է, թե ինչու են իրեն բերել, եթե նման բաներով չի զբաղվելու։ Հասկանալով, որ անձնագիրը գտնվում է նրանց մոտ, չունի գումար, ծա-նոթներ և իրեն կարող են ստիպել ու պարտադրել զբաղվել Նելուշի նշածով, վերջինիս ասել է որ մայրը տեղյակ է, թե ինքը որտեղ և ում մոտ է գտնվում, ու եթե իր հետ որևէ բան պատահի, ապա մայրը կդիմի իրավապահ մարմիններին։ Նելուշի գնալուց հետո չնայած Հերիքնազն իրեն համոզել է մնալ և աշխատել, սակայն չի համաձայնվել ու նրա հեռախոսով զանգահարել է Հայաստան և մորն ասել, որ վերադառնում է։
Նելուշի պահանջով բջջային հեռախոս են տվել, որպեսզի մտքափոխվելու դեպքում զանգահարի ու հետ վերադառնա, և ասել են, որ եթե ՀՀ սահմանը հատելիս հարցնեն, թե ինչու է շուտ վերադառնում, ապա պատասխանի, որ քույրը վատառողջ է, ինչի պատճառով էլ ստիպված շուտ է վերադառնում։
Այնուհետև, իրեն ճանապարհել են ք.Թբիլիսի, որտեղից վերադարձել է Հայաստան, և իրենց տանը տեսնելով ամբաստանյալին, հարձակվել է նրա վրա և ամոթանք տվել՝ հարցնելով, թե ինչու է խաբել իրեն։ Նա պատասխանել է, որ չի իմացել, որ իրեն պետք է այլ բան առաջարկեն և պահանջել է հատուցել Նելուշի ծախսած գումարները։ Նա իրեն նաև առաջարկել է աղջիկներ ուղարկել ք.Դուբայ, որի համար Նելուշն իրեն գումար կուղարկի, ինչը չի ընդունել։
Տուժող Աննա Ավդալյանի ցուցմունքի համաձայն՝ ինքը վաղուց ճանաչել է ամբաս-տանյալին ու նրա քույրերին։ 2000թ-ից մոր հետ բնակվել են Լեռնային Ղարաբաղում։ 2009թ. ապրիլին կամ մայիսին ամբաստանյալը հյուրընկալվել է իրենց տանը և նրա հետ զրույցի ժամանակ ասել է, որ աշխատանք է փնտրում։ Նա պատասխանել է, որ քույրը՝ Հերիքնազը, ՌԴ Մոսկվա քաղաքում աշխատում է մատոցողուհի և առաջարկել է մեկնել նրա մոտ ու աշխատել մատուցողուհի։ Համաձայնվել է նրա առաջարկին և օգոստոսի 30-ին նրա հետ գնացել են ք.Ստեփանակերտ, որտեղ ամբաստանյալը լուծել է իր անձնագրի վավերացման հարցը։ Դրանից հետո բնակվել է ք.Հրազդանում՝ ամբաստանյալի տանը և հեռոխոսով խոսել է նրա քրոջ՝ Հերիքնազի հետ, ով խոստացել է օգնել աշխատանքի հարցում։ Մինչև 2010թ. հունվարի 7-ն ամբաստանյալն իր անձնագիրը պահել է մոտը, այդ ընթացքում ստացել է անգլերեն լեզվով լրացված փաստաթուղթ՝ իր ասելով Ռուսաստանում ժամանակավոր գրանցման համար, ինչպես նաև՝ իր մեկնելու ավիատոմսը։ 2010թ. հունվարի 7-ին ամբաստանյալը «Զվարթնոց» օդանավակայանից իրեն ճանապարհել է՝ իր պատկերացմամբ, ք.Մոսկվա, սակայն չվերթի ցուցանակում գրված չի եղել Երևան-Մոսկվա, այլ եղել է նշում Երևան-Դուբայ չվերթի վերաբերյալ։ Ինքնաթիռում իր մոտ կասկածներ են առաջացել՝ կապված ք.Դուբայ մեկնելու հետ, քանի որ որևէ պայմանավորվածություն չի եղել, որ պետք է մեկնի ք.Դուբայ։ Հասկանալով, որ «իր գլխին խաղ են խաղում»՝ որոշել է իր հերթին խաղալ ամբաստանյալի ու նրա քրոջ հետ և անմիջապես հետ վերադառնալու ելք փնտրել։ Այդ նպատակով դիմել է իր կողքին նստած անծանոթ աղջկան, ով նայելով իր փաստաթղթերը՝ ասել է, որ անգլերեն լեզվով լրացված փաստաթուղթը չունենալու դեպքում չի կարող մուտք գործել ք.Դուբայ։ Տեղ հասնելուց հետո պատռել է նշված փաստաթուղթը՝ մուտքի թույլտվությունը, որի բացակայության պատճառով իրեն թույլ չեն տվել դուրս գալ օդանավակայանից։ Իրեն տարել են առանձին սենյակ, որտեղ գտնվող անծանոթ աղջկանից խնդրել է բջջային հեռախոս, զանգահարել է մորը կամ ամբաստանյալին ու պատմել կատարվածի մասին։ Քիչ անց նույն համարին զանգահարել է Հերիքնազն ու, ճշտելով անձնագրի համարը, գումար է ուղարկել օդանավակայանում գտնվող բանկի միջոցով` սնունդ գնելու համար, և ասել է, որ կմտածի, թե ինչպես իրեն դուրս հանի օդանավակայանից։ Այդ օրը մնացել է օդանավակայանում, իսկ հաջորդ օրն իրեն հետ են ուղարկել Հայաստան՝ ժամկետից շուտ մեկնելու համար տուգանելով։
Հայաստան վերադառնալուց հետո զանգահարել է Հերիքնազին և հարցրել, թե ինչով պետք է զվաղվեր ք.Դուբայում։ Նա պատասխանել է, որ իր հետ գիշերները պետք է դուրս գար գումար աշխատելու։ Հասկացել և համոզվել է, որ ճիշտ են եղել իր կասկածները, ամ-բաստանյալը խաբել է իրեն և որ ք.Դուբայում պետք է զբաղվեր մարմնավաճառությամբ։
Հետագայում տեղեկացել է, որ ամբաստանյալն իր մորից պահանջել և ստացել է իրեն ք.Դուբայ ուղարկելու և վերադարձի տոմսի գումարները։
Տուժող Աննա Սարուխանյանի ցուցմունքի համաձայն՝ ինքը, բնակվելով Տավուշի մարզի Ազատամուտ ավանում, ճանաչել և շփվել է նույն թաղամասում բնակվող Նվարդ Սարդարյանի հետ, ում տանն էլ 2012թ. դեկտեմբերի 12-ին ծանոթացել է ամբաստանյալի հետ։ Քանի որ մինչ այդ Նվարդից տեղեկացած է եղել, որ ամբաստանյալը մարդ է փնտրում՝ մատուցողուհի կամ հյուրանոցում աշխատելու համար ԱՄՆ ուղարկելու նպատակով, երբ Նվարդը դուրս է եկել վառարանի համար փայտ բերելու, աշխատանքի հարցով դիմել է ամբաստանյալին, ով ասել է, որ ԱՄՆ-ում բնակվող և հյուրանոցում աշխատող քրոջն անհրաժեշտ են հայաստանցի աղջիկներ՝ հյուրանոցում որպես մատուցողուհի աշխատելու համար, և առաջարկել է իր ծախսերով ուղարկել ԱՄՆ՝ 800 դոլարով մատուցողուհի աշխատելու համար։ Չհավատալով նրան ու հեռուստատեսային հաղորդումներից իմանալով, որ աղջիկներին խաբելով տանում են ք.Դուբայ կամ Թուրքիա և ստիպում են մարմնավաճառությմաբ զբաղվել, ամբաստանյալին առաջարկել է ճիշտ ասել, թե ինչով պետք է զբաղվի ԱՄՆ-ում։ Նա պատասխանել է, որ Ամերիկայում աղջիկներ կան, ովքեր զբաղվում են մարմանավաճառությամբ, վաստակած գումարները տալիս են իրենց գլխավորին, ով ամսեկան նրանց 800 ԱՄՆ դոլար է վճարում։ Նաև ասել է, որ իր քույրն էլ է այդ գործի վրա է, ու որ բացի մարմնավաճառությունից պետք է հաճախորդի հետ հաց ուտեն, խմեն ու նրանց ոսկիները և փողերը տանեն։ Նրան լսելուց հետո ասել է, որ ամեն ինչ իրեն պարզ է և գնացել է տուն, սակայն երեկոյան ամբաստանյալը զանգահարել է իրեն և առաջարկել է խոսել։ Նրան ասել է, որ տրա-մադրություն չունի և անջատել է հեռախոսը։ Առավոտյան նորից զանգահարել է ամբաս-տանյալն ու առաջարկել է վերցնել անձնագիրն ու իր հետ գնալ՝ «վիզա խփելու», սակայն մերժել է նրան, որից հետո նա պահանջել է տալ Ազատամուտ հասնելու համար իր ծախսած գումարը։ Նրան պատասխանել է, որ պարտք չէ իրեն, որից հետո, տեսնելով, որ նա շարունակում է զանգահարել, անջատել է հեռախոսը։ Դրանից հետո նա զանգահարել է իր մոր հեռախոսին, սակայն մայրը պատասխանել է, որ չանհանգստացնեն իրենց ու սպառնացել է, որ կդիմի ոստիկանություն։
Վկա՝ տուժող Աննա Սարուխանյանի մայր, Ռիտա Սարուխանյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքի համաձայն՝ դուստրն իրեն տեղեկացրել է, ամբաստանյալն առաջարկում է մեկնել ք.Դուբայ և զբաղվել մարմնավաճառությամբ, սակայն ինքը չի համաձայնվել և մերժել է նրան։ Նրա հերթական հեռախոսազանգին պատասխանել է ինքը։ Ամբաստանյալը, անվայել խոսքերով վիրավորելով իրեն, հարցրել է, թե ինչու թույլ չի տալիս, որպեսզի դուստրը մեկնի ք.Դուբայ և սպառնացել է իրեն, որի համար կոպտել է նրան ու պահանջել է այլևս չզանգահարել ու չանհանգստացնել իրենց՝ սպառնալով, որ կդիմի ոստիկանություն։
Տուժող Շուշան Գրիգորյանի ցուցմունքի համաձայն՝ 2012թ. դեկտեմբերին իր աշխա-տանքի վայրում՝ Տավուշի մարզի Աչաջուր գյուղում գտնվող խորդկարանում, իր վաղեմի ծանոթ Նվարդի միջոցով ծանոթացել է ամբաստանյալի հետ, ով իր հետ առանձին զրույցի ընթացքում իրեն առաջարկել է մեկնել Ամերիկա և որպես մատուցողուհի՝ աշխատել քրոջ ռեստորանում։ Նա նաև ասել է, որ ինքը չի կարողանում գնալ Ամերիկա, քանի որ խնամում է հիվանդ մորը։ Ամբաստանյալը խոստացել է, որ քույրը կուղարկի 2.000 դոլար՝ մեկնելուց հետո իր երեխայի խնամքի և մյուս ծախսերի համար, ու խոստացել է, որ Ամերիկայում շատ փող կաշխատի՝ օրեկան 200-300 դոլար, և մեկ ամսվա ընթացքում կարող է հատուցել տոմսի համար քրոջ վճարած ու մյուս ծախսերի գումարները։ Նա առաջարկել է միասին գնալ ք.Երևան՝ իր ծանոթի միջոցով 5 տարով «վիզա»-ի հարցը լուծելու համար, և խնդրել է իր առաջարկի մասին ոչ մեկի չհայտնել։ Հաջորդ օրն ամբաստանյալը նորից հանդիպել է իրեն, զանգահարել է քրոջը, ում հետ խոսել է նաև ինքն ու համաձայնվել է գնալ նրա մոտ՝ Ամերիկա։ Ամբաստանյալն արագացրել է իրեն և առաջարկել է մինչև Նոր Տարի մեկնել՝ ասելով որ տոնի կապակցությամբ աշխատողներին ոսկեղեն են նվիրում։
Ամբաստանյալի առաջարկի մասին պատմել է իր աշխատանքային ընկերուհուն՝ Սիլվային, և խորտկարանի տիրոջը՝ Դավիթ Ալիխանյանին, ովքեր բացատրել են, որ ԱՄՆ մեկնելը շատ բարդ գործ է և որևէ մեկն անծանոթ մարդուն ԱՄՆ չի ուղարկի։ Հասկանալով, որ նրանք ճիշտ են ասում, Դավիթի առաջարկով անջատել է հեռախոսը։ Հաջորդ օրը, երբ ամբաստանյալը նորից է զանգահարել, նրան պատասխանել է Դավիթն ու ասել, որ նա իր հետ գործ չունենա, այլապես՝ կդիմի ոստիկանություն։
Վկաներ Դավիթ Ալիխանյանի և Սիլվա Բաղրամյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքների համաձայն՝ 2012 թվականի դեկտեմբերին իրենք Շուշան Գրիգորյանից տեղեկանալով, որ ամբաստանյալն առաջարկել է մատուցողուհի աշխատելու համար նրան ուղարկել ԱՄՆ, նրան բացատրել են, որ մեկ օրում անհնար է գնալ Ամերիկա և կասկած են հայտնել, որ կարող է իրեն ք.Դուբայ կամ Թուրքիա տանեն՝ մարմնավաճառությամբ զբաղվելու համար։
Քանի որ ամբաստանյալն անընդհատ հեռախոսով զանգահարել և անհանգստացրել է Շուշանին, վերջինիս խնդրանքով հերթական զանգին պատասխանել է Դավիթն ու պահանջել է հանգիստ թողնել Շուշանին՝ սպառնալով, որ հակառակ դեպքում կդիմեն ոստիկանություն։
Վկա Նվարդ Սարդարյանի ցուցմունքի համաձայն՝ ինքն ամբաստանյալից տեղեկա-ցած է եղել, որ նրա քույրը՝ Հերիքնազը, ում ճանաչել է վաղուց, բնակվում է ԱՄՆ-ում։
2012թ. դեկտեմբերին ամբաստանյալն իր տանը ծանոթացել է իր հարևանությամբ՝ նույն թաղամասում, բնակվող Աննա Սարուխանյանի հետ և իր բացակայությամբ զրուցել է նրա հետ։
Հաջորդ օրն իր անձնական գործերով ամբաստանյալի հետ գնացել է Աչաջուր գյուղ, որտեղ գործող խորտկարանում կրկին իր բացակայությամբ ամբաստանյալը զրուցել է խորտկարանի մատուցողուհի Շուշան Գրիգորյանի հետ, ով հաջորդ օրն իրեն ասել է, որ ամբաստանյալը նրան առաջարկել է մեկնել ԱՄՆ՝ մատուցողուհի աշխատելու համար։
Ամբաստանյալը՝ իր տանը բնակվելու ընթացքում, հեռախոսով խոսել է քրոջ հետ և ասել է, որ երկու աղջիկ կան, ովքեր ուզում են գնալ նրա մոտ և աշխատել՝ որպես մատուցողուհի։
Ամբաստանյալի և Աննայի հանդիպումից հետո՝ երեկոյան, իրեն է զանգահարել Աննայի մայրը և վրդովված հարցրել, թե ուր են ցանկանում տանել իր աղջկան։
Աննան իրեն չի տեղեկացրել, որ ամբաստանյալը նրան առաջարկել է գնալ ք.Դուբայ և զբաղվել մարմնավաճառությմաբ։ Այդ մասին իրեն չի ասել նաև ամբաստանյալը։
«Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին» արձանագրության համաձայն՝ տուժող Ե.Նիկողոսյանը լուսանկարով ճանաչել է իրեն հաճախորդների հետ տարբեր տեսակի սեռական հարաբերություններ ունենալու առաջարկություն անող անձին։
Տուժող Ա.Ավդալյանի անձնագրի զննության մասին արձանագրության համաձայն՝ վերջինիս AK 0343391 անձնագրի էջերում առկա են եղել համապատասխան կնիքներ՝ 07.01.2010թ. «Զվարթնոց» օդանավակայանից մեկնելու և 08.01.2010թ. նույն օդանավակա-յան ժամանելու վերաբերյալ։
Ընդհանուր իրավասության դատարանը, նկատի ունենալով Ա.Բեգոյանի վերաբերյալ դրվագով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքի մասից մեղադրողի հրաժարվելը և այդ դրվագով ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդում իրականացնելուց հրաժարվելու մասին նրա հայտարարությունը, չի անդրադարձել նշված դրվագով ապացույցներին։
Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը վերլուծության ու գնահատության ենթարկելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանցից յուրաքանչյուրը գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցները իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված և հաստատված է գործին վերաբերվող փոխկապակցված, հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, քրեական գործի ինչպես նախաքննությամբ, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում քրեադատավարական օրենքի էական խախտումներ, որոնք գործին մասնակցող անձանց օրենքով երաշխավորված իրավունքներից զրկելու կամ դրանցում սահմանափակելու կամ այլ ճանապարհով խոչընդոտել են գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտմանը, ազդել են կամ կարող են ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, թույլ չեն տրվել և գործի փաստական հանգամանքների մասին դատարանի դատավճռում շարադրված հետևությունները բխում են քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներից, ամբաստանյալի նկատմամբ կիրառվել է քրեական այն օրենքը, որը ենթակա էր կիրառման, այսինքն նրան մեղսագրված արարքները համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի և 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներին, որի համար նա պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության և նշանակված պատիժը պետք է կրի ազատազրկման ձևով:
Անդրադառնալով վերաքննիչ բողոքի փաստարկներին վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ պաշտպանական կողմից կատարվել է ապացույցների յուրօրինակ գնահատում, պաշտպանի կողմից արտահայտած դիրքորոշումները չեն համապատասխանում գործով հաստատված փաստական հանգամանքներին, դատարանի կողմից արտահայտած դիրքորոշումները պատշաճ կարգով պատճառաբանվել են դատավճռում, ինչը հաստատված է վերոհիշյալ ապացույցներով:
Ինչ վերաբերվում է պաշտպանի մատնանշած այն հանգամանքին, որ ամբաստանյալ Բ.Խաչատրյանի ինքնախոստովանական ցուցմունքը չի կարող դրվել մեղադրանքի հիմքում և չի կարող համարվել նրա մեղքը հիմնավորող ապացույց, քանի որ այն ձեռք է բերվել նրա պաշտպանության իրավունքի և քննչական գործողության կատարման կարգի խախտմամբ, ապա Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ այն ևս անհիմն է, քանի որ քրեական գործի նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալը զրկված չի եղել այդ հանգամանքները բարձրաձայնելու հնարավորությունից:
Ելնելով վերոգրյալից Վերաքննիչ քրեական դատարանը գալիս է հետևության, որ կայացված դատավճիռը հիմնավորված և պատճառաբանված է, ամբաստանյալի արարքներին տրվել է ճիշտ քրեաիրավական գնահատական, նրան առաջադրված մեղադրանքը ապացուցված է, մեղավորությունը հաստատված, նրա նկատմամբ նշանակվել է արդարացի և համաչափ պատիժ, հետևաբար դատավճիռը բեկանելու և քրեական գործը նոր դատաքննության ուղարկելու հիմքեր չկան:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ հոդվածներով` վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը մերժել` օրինական ուժի մեջ թողնելով Բավական Սմբատի Խաչատրյանի նկատմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 31.05.2014թ. դատավճռիռը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
¬
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա ՆՐ Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Գործ. ԵԿԴ/0170/01/13
30 հուլիսի 2014թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Հ. ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ա.ՋՈՒԼՀԱԿՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Գ.ՇԱՀԲԱԶՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ա.ՔԱՐԱՄՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Բ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂՆԵՐԻ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ` Հ.ԱՐՍԵՆՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով պաշտպան Ա.Քարամյանի վերաքննիչ բողոքը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Բավական Սմբատի Խաչատրյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 31.05.2014թ. դատավճռի դեմ.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
ԼՂՀ Ստեփանակերտ քաղաքի դատախազի տեղակալ Մ.Աղաջանյանը 25.11.2008թ. որոշմամբ թիվ 142022.07 քրեական գործի նյութերով ԼՂՀ քրեական օրենսգրքի 1321-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով հարուցել է թիվ 122019.08 քրեական գործը, այն առանձնացրել թիվ 142022.07 քրեական գործի նյութերից և ըստ տարածքային ենթակայու-թյան՝ ուղարկել ՀՀ գլխավոր դատախազություն։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ ՀԿԳ ավագ քննիչ Ն.Ղալումյանը 09.12.2008թ. որոշմամբ թիվ 122019.08 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ, Ազատուհի Հայրապետյանի և մյուսների արարքները համապատասխանեցրել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 1321-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ ու 4-րդ կետերին՝ քրեական գործին շնորհելով 69108408 համարը։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ ավագ քննիչ Ս.Հարությունյանը 12.06.2009թ. որոշ-մամբ թիվ 69108408 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ վարչության 1-ին բաժնի պետի տեղակալ Ս.Հա-րությունյանը 06.04.2013թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 34-132-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հարուցել է թիվ 69103913 քրեական գործն ու այն ընդունել իր վարույթ։
06.04.2013թ. Բ.Խաչատրյանը ձերբակալվել է։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ վարչության 1-ին բաժնի պետի տեղակալ Ս.Հա-րությունյանի 08.04.2013թ. որոշմամբ Բ.Խաչատրյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 08.04.2013թ. որոշմամբ Բ.Խաչատրյանի նկատմամբ` որպես խափանման միջոց, կիրառվել է կալանավորումը։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ վարչության 1-ին բաժնի պետի տեղակալ Ս.Հա-րությունյանը 10.07.2013թ. որոշմամբ թիվ 69103913 քրեական գործը միացրել է թիվ 69108408 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակել թիվ 69108408 համարով։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ վարչության 1-ին բաժնի պետի տեղակալ Ս.Հա-րությունյանի 29.07.2013թ. որոշմամբ Բ.Խաչատրյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, լրացվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ վարչության 1-ին բաժնի պետի տեղակալ Ս.Հա-րությունյանը 06.08.2013թ. որոշմամբ թիվ 69108408 քրեական գործից անջատել է Բավական Խաչատրյանի վերաբերյալ մասը, կազմել առանձին վարույթ և շնորհել թիվ 69103913 համարը։
Բավական Սմբատի Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մա-սի 1-ին կետով և 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «մարդու թրաֆիքինգի` շահագործման նպատակով մարդկանց հավաքագրելու, տեղափոխելու, փոխանցելու, թաքցնելու, ստանալու, ինչպես նաև սեռական` պոռնկության շահագործման վիճակի մեջ դնելու և պահելու դիտավորությամբ, միավորվելով Արաբական Միացյալ Էմիրություններում բնակվող կրտսեր քրոջ` Հերիքնազ Սմբատի Խաչատրյանի և մարդկանց շահագործման նպատակով ստեղծված կազմակերպված խմբի ղեկավար Նելլի Նոտարիկի Ներսիսյանի հետ, ԱՄԷ ուղարկված յուրաքանչյուր աղջկա համար 600 ԱՄՆ դոլար գումար ստանալու պայմանով անդամագրվել է նշված կազմակերպված խմբին, ապա իրենց հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով կատարել են համապատասխան դերաբաշխում, այն է` Նելլի Ներսիսյանը, ղեկավարելով հանցավոր խմբի գործողությունները, անձամբ կատարել է հավաքագրված անձանց Դուբայ տեղափոխելու, մուտքի հրավեր ստանալու հետ կապված ծախսերը, ստացել է նրանց Դուբայ քաղաքում, վերցրել անձնագրերը, կազմակերպել է նրանց սեռական շահագործումը, իսկ Բավական և Հերիքնազ Խաչատրյանները կատարել են կանանց հավաքագրման և Դուբայ տեղափոխե-լուն, փոխանցելուն, թաքցնելուն ուղղված գործողությունները։ Մասնավորապես, կազմա-կերպված հանցավոր խմբի անդամները Բավական Խաչատրյանի անմիջական մասնակ-ցությամբ տևական ժամանակ` 2008 թվականի հունիսից մինչև 2012 թվականի դեկտեմբերն ընկած ժամանակահատվածում, խաբեությամբ, վստահությունը չարաշահելու և վիճակի խոցելիությունն օգտագործելու միջոցով, շահագործման նպատակով հավաքագրել և ԱՄԷ Դուբայ քաղաք են տեղափոխել Ելենա Հրաչիկի Նիկողոսյանին և Աննա Ռոբերտի Ավդալյանին, հավաքագրել են Անահիտ Գագիկի Բեգոյանին, ինչպես նաև նույն եղանակով և նպատակով փորձել են հավաքագրել Աննա Սարուխանի Սարուխանյանին և Շուշան Խորենի Գրիգորյանին, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել։
Այսպես`
Նելլի Ներսիսյանի կողմից ղեկավարած կազմակերպված հանցավոր խմբի անդամներ Բավական և Հերիքնազ Խաչատրյանները շահագործման նպատակով մարդուն հավաքագրելու դիտավորությամբ, խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելով` Արաբական Միացյալ Էմիրությունների Դուբայ քաղաքում իրենց ծանոթ Նելլի Ներսիսյանի ղեկավարությամբ մարմնավաճառությամբ մեծ գումարներ վաստակելու կեղծ խոստումներով 2008 թվականի հունիսին սեռական` պոռնկության շահագործման նպատակով, հավաքագրել են Ելենա Նիկողոսյանին։ Այնուհետև, Բավական Խաչատրյանը, վերցնելով Ելենա Նիկողոսյանի անձնագիրը, դրա պատճենն ուղարկել է Հերիքնազ Խաչատրյանի կողմից նշված էլեկտրոնային փոստին և շուրջ 15 օր անց նույն եղանակով ստացել Ելենա Նիկողայանի ԱՄԷ մուտքի թույլտվությունը, որից հետո ստացել է նաև բանկային փոխանցումով Դուբայ քաղաքից ուղարկված գումարը, այդ գումարով գնել է Ելենա Նիկողոսյանի` Երևան-Դուբայ չվերթի տոմսը, ապա 2008 թվականի հունիսի 27-ին «Զվարթնոց» օդանավակայանից անձամբ ճանապարհելով, ՀՀ պետական սահմանը հատելով անձի տեղափոխումը կազմակերպելու միջոցով Ելենա Նիկողոսյանին սեռական` պոռնկության շահագործման նպատակով տեղափոխել է ԱՄԷ Դուբայ քաղաք։
Այնուհետև, Նելլի Ներսիսյանի կողմից ղեկավարած կազմակերպված հանցավոր խմբի անդամներ Բավական և Հերիքնազ Խաչատրյանները կրկին շահագործման նպատա-կով մարդուն հավաքագրելու դիտավորությամբ, խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելով` ՌԴ Մոսկվա քաղաքում մատուցողուհու բարձր վարձատրվող աշխատանք տրամադրելու կեղծ խոստումով, 2009 թվականի դեկտեմբերին, պոռնկության շահագործման նպատակով, հավաքագրել են Աննա Ավդալյանին։ Այնուհետև, Բավական Խաչատրյանը նույն եղանակով` Աննա Ավդալյանի անձնագրի պատճենը ելեկտրոնային փոստով ուղարկելով, ստացել է վերջինիս ԱՄԷ մուտքի թույլտվությունը, որից հետո բանկային փոխանցումով Դուբայ քաղաքից ուղարկված գումարով գնել է Երևան-Դուբայ չվերթի տոմս, ապա 2010 թվականի հունվարի 07-ին «Զվարթնոց» օդանավակայանից անձամբ ճանապարհելով, ՀՀ պետական սահմանը հատելով` անձի տեղափոխումը կազմակերպելու միջոցով, Աննա Ավդալյանին սեռական` պոռնկության շահագործման նպատակով տեղափոխել է ԱՄԷ Դուբայ քաղաք։
Շարունակելով հանցավոր գործունեությունը, Բավական և Հերիքնազ Խաչատրյան-ները նույն դիտավարությամբ և նպատակով, խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելով` Արաբական Միացյալ Էմիրությունների Դուբայ քաղաքում Նելլի Ներսիսյանի ղեկավարությամբ մարմնավաճառությամբ մեծ գումարներ վաստակելու կեղծ խոստումներով, 2011 նոյեմբերին, Երևան քաղաքում, պոռնկության շահագործման նպատակով հավաքագրել են Անահիտ Բեգոյանին։ Այդ թվում վերջինիս շահագրգռելու նպատակով, Բավական Խաչատրյանը նրան տվել է Դուբայից փոխանցված 500 ԱՄՆ դոլար գումարն ընթացիկ ծախսերի համար, սակայն Անահիտ Բեգոյանը իր ծանոթից տեղեկանալով, որ Նելլի Ներսիսյանը շահագործման է ենթարկում մարմնավաճառությամբ զբաղվող աղջիկներին, խուսափել է Բավական Խաչատրյանի հետ հետագա հանդիպումներից և չի մեկնել Դուբայ։
Բացի այդ, Բավական և Հերիքնազ Խաչատրյանները նույն դիտավորությամբ, կրկին խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելով` արտասահմանում մարմնավաճառությամբ մեծ գումարներ վաստակելու կեղծ խոստումներով, 2012 թվականի դեկտեմբերին, Իջևան քաղաքում, սեռական` պոռնկության շահագործման նպատակով, փորձել են հավաքագրել Աննա Սարուխանյանին, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել, քանի որ վերջինս խորհրդակցելով մոր հետ հրաժարվել է նրանց առաջարկից։
Այնուհետև, Նելլի Ներսիսյանի կողմից ղեկավարած կազմակերպված հանցավոր խմբի անդամներ Բավական և Հերիքնազ Խաչատրյանները կրկին շահագործման նպատա-կով մարդուն հավաքագրելու դիտավորությամբ, խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելով` ԱՄՆ-ում մատուցողուհու բարձր վարձատրվող աշխատանք տրամադրելու կեղծ խոստումով, 2012 թվականի դեկտեմբերին, Իջևան քաղաքում, սեռական` պոռնկության շահագործման նպատակով փորձել են հավաքագրել Շուշան Գրիգորյանին, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել, քանի որ սկզբնական շրջանում տալով իր համաձայնությունը, Շուշան Գրիգորյանը խորհրդակցել է իր ծանոթների հետ և տեղեկանալով, որ հնարավոր չէ մեկ օրում ստանալ ԱՄՆ մեկնելու թույլտվություն, հրաժարվել է Բավական Խաչատրյանի առաջարկից»։
Ընդհանուր իրավասության դատարանում դատաքննությամբ մեղադրողը հրաժարվել է Անահիտ Բեգոյանի վերաբերյալ դրվագով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքի մասից և հայտարարել այդ դրվագով ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդում իրականացնելուց հրաժարվելու մասին։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհնաուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 31.05.2014թ. դատավճռով Բավական Սմբատի Խաչատրյանի նկատմամբ տուժող Անահիտ Բեգոյանի վերաբերյալ դրվագով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է։
Բավական Սմբատի Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ու 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտվել ազատազրկման 11 (տասնմեկ) տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման և որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկման, իսկ 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտվել ազատազրկման 10 (տասը) տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման և որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, որպես վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 11 (տասնմեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման և որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկման, որպիսի պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Վճռվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Բ.Խաչատրյանից առգրավված գույքի վրա դրված կալանքը վերացնել։
Բ.Խաչատրյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 2013թ. ապրիլի 6-ից։
2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել պաշտպան Ա.Քարամյանը` հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Պաշտպանը գտել է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը հիմնականում հիմնված է նախաքննության սկզբնական փուլում Բավական Խաչատրյանի կողմից տրված <<ինքնախոստովանական>> ցուցմունքների վրա: Հետագայում պարզվել է, որ այդ ցուցմունքներով իրեն վերագրել է այնպիսի գործողությունների կատարում, որն ինքը չի կատարել և այդ ցուցմունքները չեն համապատասխանում իրականությանը:
Բավական Խաչատրյանի նկատմամբ նախաքննական մարմնի կողմից կիրառվել է հարկադրանք, նա ենթարկվել է խոշտանգումների, նրան պատճառելով մարմնական վնասվածք:
Բավական Խաչատրյանի մարմնական վնասվածքների վերաբերյալ նյութերը քրեական գործում չեն գտնվել: Դատարանում, դատաքննության ավարտին, դատախազի ճառից հետո միայն Բավական Խաչատրյանը հայտարարել է, որ իր նստատեղի մարմնական վնասվածքներն առաջացել են ոստիկանության բաժնում իրեն ծեծի ու խոշտանգումների ենթարկելու հետևանքով: Ակնհայտ է, որ Բավական Խաչատրյանի նկատմամբ գործադրվել է բռնություն և նրա մարմնի վրա հայտնաբերվել են խոշտանգման հետքեր, որի առաջացման վերաբերյալ դատաքննության ընթացքում Բ.Խաչատրյանի կողմից արված հայտարարությունը չի հերքվել պատշաճ իրավական ընթացակարգի պայմաններում:
Նախաքննության ընթացքում Բավական Խաչատրյանի ձեռքով գրված ցուցմունքների վերաբերյալ դատաքննության ընթացքում նա հայտարարել է, որ այն գրվել է իր ձեռքով, սակայն քննիչի թելադրանքով:
Նախաքննական մարմինը Բավական Խաչատրյանից ցուցմունքներ կորզելուց հետո, այն համարելով հաստատված հանգամանք, այլևս ջանքեր չի գործադրել այլ ապացույցներ ձեռք բերելու ուղղությամբ:
Բավական Խաչատրյանի գործողություններում <<կայուն խումբը>> և <<նախապես պայմանավորվելու>> հանգամանքը բացակայում է, ուստի խոսք չի կարող լինել կազմակերպված խմբի մասին:
Նախաքննական մարմինը կոպտորեն խախտել է ՀՀ Սահմանադրության 20-րդ հոդվածի պահանջները, որ յուրաքանչյուր ոք ունի ձերբակալման, խափանման միջոցի ընտրման կամ մեղադրանքի առաջադրման պահից իր ընտրությամբ պաշտպան ունենալու իրավունք:
Նախաքննական մարմինը Բավական Խաչատրյանին զրկել է իր սահմանադրական իրավունքից, իսկ այն, որ նա իր ձեռքով գրել և հրաժարվել է պաշտպանի ծառայությունւից, դա ևս նախաքննական մարմնի կողմից հարկադրանքի ու նրա իրավունքների կոպիտ խախտման դրսևորում է: Նախաքննական մարմնի կողմից Բավական Խաչատրյանի նկատմամբ ծեծի, սպառնալիքի, բռնության, ծաղրուծանակի միջոցով ցուցմունքներ կորզելու, նրան պաշտպան ունենալու իրավունքից զրկելը օրենքի կոպիտ խախտում է:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներից ելնելով` Բավական Խաչատրյանի նախաքննական ցուցմունքները ձեռք են բերվել անօրինական ճանապարհով և այն չպետք է դրվեր դատավճռի հիմքում:
ՀՀ գլխավոր դատախազության կոլեգիայի 10.08.2012թ. որոշման համաձայն` ստացված իրազեկումը դիտվել է որպես ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված նախաքննության մարմնի` իր լիազորությունների իրականացման ընթացքում հանցագործության նյութական հետքերի և հետևանքների հայտնաբերում և հիմնական վարույթից 19.06.2013թ. քրեական վարույթն առանձնացվել է Բավական Խաչատրյանի վերաբերյալ ստացած նյութերին ընթացք տալու համար:
Նշված փաստի վերաբերյալ Բավական Խաչատրյանի` իրարամերժ բացատրության հիման վրա քրեական գործի հարուցումը մերժվել է, սակայն Բավական Խաչատրյանին պատճառված մարմնական վնասվածք հասցնելու փաստը չի ժխտվել:
Ելնելով վերոգրյալից` պաշտպանը միջնորդել է ամբողջությամբ բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 31.05.2014թ. դատավճիռը և քրեական գործն ուղարկել նոր դատաքննության:
3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանի և ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքի հիմնավորումները և մեղադրողի պատասխանը դրանց դեմ, տուժողների ներկայացուցչի դիրքորոշումը վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել և Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014թ մայիսի 31-ի դատավճիռը պետք է թողնել անփոփոխ` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Բ.Խաչատրյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել` պատճառաբանելով, որ տուժողներին չի խաբել, չի համոզել, հակառակը՝ նրանք են իրեն համոզել, որ իրենց ուղարկի։ Քննիչն իրեն ասել է, որ ստորագրի փաստաթղթերի տակ ու գնա տուն։ Չնայած, պահանջել է թույլ տալ կարդալ, թե ինչի տակ է ստորագրում, սակայն քննիչը թույլ չի տվել՝ ասելով, որ ժամանակ չկա։ Նույնիսկ փաստաբան է պահանջել, սակայն ոստիկանությունում իրեն պաշտպան չեն տրամադրել։
Նախաքննական ցուցմունքներն իր ձեռքով չի գրել, ընդամենը պատասխանել է քննիչի մի քանի հարցին ու չի կարդացել իր ցուցմունքները։
Չի իմացել, որ քույրը ք.Դուբայում մարմնավաճառությամբ է զբաղվում, ու որ այնտեղ կավատ կա։
Մարմնավաճռությամբ զբաղվելու համար ք.Դուբայ աղջիկներ չի ուղարկել և 600 ԱՄՆ դոլար չի ստացել աղջիկների համար։
Ամբաստանյալի դատաքննական ցուցմունքի համաձայն՝ քրոջ մտերիմ ընկերուհուն՝ Ելենա Նիկողոսյանին, ինքը ճանաչել է 2006թ-ից։ 2008թ. հունիս կամ հուլիս ամսին, երբ նրա հրավերքով՝ նրա ծննդյան օրվա կապակցությամբ, գնացել է նրա տուն, նա հեռախոսով խոսել է իր քրոջ՝ Հերիքնազի հետ և Ելենայից է տեղեկացել, որ քույրը ոչ թե ք.Մոսկվայում է աշխատում, այլ իրականում գտնվում է ք.Դուբայում։ Ելենան, տեղեկացնելով, որ Թուրքիայում զբաղվել է մարմնավաճառությամբ, սակայն գործերը լավ չեն եղել, հայտնել է, որ մարմնավաճառությամբ զբաղվելու համար ցանկանում է գնալ ք.Դուբայ և խնդրել է օգնել այդ հարցում։ Համաձայնվել է օգնել նրան՝ պարտքով գումար տալու ձևով, որի համար գրավադրել է իր ոսկեղենը։ Ելենան համաձայնվել է աշխատել ք.Դուբայում և գումար ուղարկել իրեն, որպեսզի կարողանա հետ ստանալ իր ոսկեղենը։ Այնուհետև, զանգահարել է քույրն ու խնդրել է Ելենային ճանապարհել ք.Դուբայ։ Այդ նպատակով նրա հետ գնացել և կարգավորել է նրա անձնագրի մեջ «վիզա խփելու» հարցը, նրա անձնագրի տվյալներն ուղարկել է ք.Դուբայ, որից հետո նրա մոր հետ գնացել ու տոմս է գնել Ելենայի համար։
Ք.Դուբայ մեկնելուց հետո՝ նույն օրվա գիշերը, Ելենան զանգահարել և ասել է, որ հետ է գալիս՝ խոստանալով պատճառների մասին պատմել վերադառնալուց հետո։
Իրենց տանը Ելենան պատմել է, որ ք.Դուբայում իրեն առաջարկություններ են արել, որոնց չի համաձայնվել, քանի որ մտածել է, որ պետք է միայն մեկ ձևով սեռական հարաբե-րություն ունենար։ Նա շատ գոհ է եղել, քանի որ վերադառնալիս նրան 500 ԱՄՆ դոլար են տված եղել և հեռախոս։
Մեկ ամիս չանցած, Ելենան գնացել է Թուրքիա, որից հետո չի կարողացել վերադարձնել պարտքը, և մտածում է, որ նա այդ պատճառով է բողոքել իր վրա։
Աննա Ավդալյանը 8 տարի բանկվել է իր տանը և քրոջ՝ Հերիքնազի հետ հեռախոսով զրուցելուց հետո որոշել է գնալ ք.Դուբայ՝ մատուցողուհի աշխատելու համար։ Նրան օգնելու համար նրա հետ գնացել է Ղարաբաղ և օգնել է, որպեսզի նրա անձնագրում «վիզա խփեն», գրավադրել է իր ունեցած ոսկեղենի մնացած մասը, դրանց դիմաց ստացած գումարով 2009թ. հունվարի 7-ին նրան ճանապարհել է ք.Դուբայ, որտեղ նա պետք է աշխատեր որպես մատուցողուհի և վերադարձներ իր գումարը։
Մեկնելուց հետո՝ նույն օրը, նա հետ է վերադարձել՝ ասելով, որ կորցրել է իր «վիզան», որի պատճառով թույլ չեն տվել մուտք գործել ք.Դուբայ։
Իջևան քաղաքում Նվարդի միջոցով ծանոթացել է Աննա Սարուխանյանի և Շուշանիկի հետ, ովքեր իրեն խնդրել են օգնել աշխատանք գտնելու հարցում։ Նրանց մարմնավաճա-ռությամբ զբաղվելու համար ք.Դուբայ գնալու առաջարկ չի արել և գումարով կամ այլ հար-ցերում օգնելու խոստում չի տվել, այլ նրանց օգնելու նպատակով խոստացել է զանգահարել Ամերիկայում բնակվող ընկերուհուն և ճշտել, թե հնարավոր է, որ նա մատուցողուհու կարիք ունենա։ Դրանից հետո Աննային և Շուշանիկին ասել է, որ չի կարող օգնել նրանց, քանի որ նույնիսկ ք.Դուբայ մեկ օրում հնարավոր չէ գնալ։
Ինքը նրանց չի զանգահարել և չի անհանգստացրել։ Նրանց զանգահարել է Նվարդը, քանի որ Աննան և Շուշանիկը պարտք են եղել նրան, ու նա շատ է ցանկացել, որ նրանք աշ-խատեն ու մարեն իրենց պարտքերը։
Ամբաստանյալի՝ դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուցմունքների համաձայն՝ նրա կրտսեր քույրը` Հերիքնազ Խաչատրյանը, ում բոլորը ճանաչում են Հասմիկ անունով, 2006թ. դեկտեմբերին մեկնել է Հայաստանից, իսկ մի քանի ամիս անց զանգահարել և հայտնել է, որ գտնվում է Արաբական Միացյալ Էմիրությունների Դուբայ քաղաքում ու զբաղվում է մարմնավաճառությամբ։ Նա ամեն ամիս ուղարկել է մոտ 400 ԱՄՆ դոլար՝ իրենց ընտանիքի կարիքների համար։ Զանգահարելիս նա խոսել է շատ հակիրճ, տպավորություն է ստեղծվել, որ ինչ-որ բանից քաշվում է, վախենում և գաղտնի է խոսում։ Հնարավոր է նաև, որ նա խոսել է հեռախոսի բարձրախոսը միացված վիճակում։
2007թ. Հերիքնազը հերթական հեռախոսազրույցի ժամանակ հայտնել է, որ զբաղվում է մարմնավաճառությամբ Մարիամի /Նելլի Ներսիսյանի/ ղեկավարությամբ, և նրա առաջա-դըրած պայմանների համաձայն՝ նրա ղեկավարությամբ մարմնավաճառությամբ զբաղվող աղջիկներն ամեն օր նրան վճարում են 600 ԱՄՆ դոլար, նա աղջիկներին պահում է մշտա-կան հսկողության տակ, նույնիսկ, երբ նրանք գնում են մարմնավաճառությամբ զբաղվելու, նրաց հսկում և հետևում են ավտոմեքենաներով։ Իրենց ուղարկված գումարներն ուղարկել է Մարիամը։ Նա Հերիքնազին առձեռն գումար չի տվել՝ մտածելով, որ գումար ունենալու դեպ-քում նա կարող է փախչել։ Մարիամը քրոջը խոստացած է եղել հավաքված գումարով նրա համար բնակարան գնել ք.Երևանում, սակայն ոչ մի բնակարան էլ չի գնել, թեև Հերիքնազը 2006թ-ից զբաղվում է մարմնավաճառությամբ։
Նույն ժամանակահատվածում Հերիքնազն առաջարկել է Հայաստանում գտնել բարետես և երիտասարդ աղջիկներ, ովքեր կցանկանան մեկնել ք.Դուբայ՝ մարմնավաճառությամբ զբաղվելու, խոստանալով, որ աղջիկներին ուղարկելու համար Մարիամն իրեն «մաղարիչ» կանի։
Չունենալով մշտական աշխատանք, հասկացել է, որ Հերիքնազը լավ տարբերակ է առաջարկում գումար աշխատելու համար։
2008թ. ամռանը գնացել է քրոջ ընկերուհու՝ Ելենա Նիկողոսյանի տուն, և խոսակցության ընթացքում նրան տեղեկացրել է, որ քույրը՝ Հասմիկը, ՌԴ Մոսկվա քաղաքում աշխատում է քարի արտադրամասում։ Քիչ անց պատահական զանգահարել է քույրը։ Նրա հետ խոսելու նպատակով Ելենան վերցրել է բջջային հեռախոսը և համարից հասկացել է, որ Հասմիկը գտնվում է Արաբական Միացյալ Էմիրություններում։ Նրանք զրուցել են Ելենայի՝ ք.Դուբայ մեկնելու և այնտեղ մարմանվաճառությամբ զբաղվելու հնարավորության մասին։ Հաջորդ օրը քրոջը հայտնել է, որ Ելենան համաձայնվել է մեկնել, իսկ քույրը՝ իր հերթին, Ելենայի մեկնելու հարցը համաձայնացրել է իր ղեկավարի` Մարիամի հետ։ Ելենայի անձնագրի պատճենն ուղարկել է քրոջ նշած ելեկտրոնային փոստին և մոտ 15 օր անց նույն եղանակով ստացել է մուտքի թույտվությունը։ Մեկ ամիս անց Մարիամը բանկային փոխանցումով ու-ղարկել է 600 ԱՄՆ դոլար, քրոջ` Գայանեի անվամբ, որից 200-ը տվել է Ելենային, իսկ 400 ԱՄՆ դոլարով գնել է Երևան-Դուբայ-Երևան չվերթի տոմս։ Խոսակցության ընթացքում Ելե-նան իրեն հայտնել է, որ եթե ք.Դուբայում իրեն առաջարկեն զբաղվել տարբեր տեսակի սե-ռական հարաբերություններով, ապա չի համաձայնվի մեկնել։ Այդ մասին հայտնել է Հերիք-նազին, ով պատասխանել է, որ Մարիամը կարող է նման առաջարկ անել, սակայն հարաբե-րության պահին նա ներկա չի լինում, կարևոր չի ինչ տեսակի հարաբերություն է տեղի ունե-նում, կարևորը այն է, որ վճարեն նրա օրեկան գումարը։ Այդ մասին հայտնել է Ելենային և 2008թ. հունիսին նրան «Զվարթնոց» օդանավակայանից ճանապարհել է ք.Դուբայ։ Մի քանի ժամ անց նրա մորից տեղեկացել է, որ նա տեղ է հասել, սակայն ինչ-որ պատճառներով չի ցանկանում մնալ և վերադառնում է Հայաստան։ Հաջորդ օրը Ելենան վերադարձել է Հայաս-տան և պատմել, որ իրեն տարել են Հերիքնազի ղեկավարի՝ Մարիամի մոտ, ով իրենից պա-հանջել է հաճախորդների հետ զբաղվել ամեն տեսակի սեռական հարաբերությամբ, ինչին չի համաձայնվել, որի համար էլ իրեն հետ են ուղարկել։ Հետագայում Հերիքնազից տեղեկացել է, որ նա պետք է Ելենայի վրա ծախսված գումարները վերադարձնի Մարիամին։
2009թ. վերջին իրենց տանն է բնակվել իրենց ընտանիքի հետ մտերիմ հարաբերութ-յունների մեջ գտնվող Աննա Ավդալյանը, ով պարբերաբար դժգոհել է, որ չի կարողանում աշխատանք գտնել։ Աննային հայտնել է, որ քույրը` Հերիքնազը, Մոսկվա քաղաքում աշխատում է որպես մատուցողուհի։ Աննան ցանկություն է հայտնել մեկնել նրա մոտ՝ նույնպես մատուցողուհի աշխատելու։ Նույն օրը՝ երեկոյան, Հերիքնազին հեռախոսով հայտնել է, որ Աննային պատմել է, թե իբր նա ք.Մոսկվայում աշխատում է մատուցողուհի, և Աննան ցանկություն է հայտնել մեկնելու նրա մոտ։ Կրկին Աննայի անձնագրի պատճենն ուղարկել է էլեկտրոնային փոստով և նույն եղանակով ստացել է նրա մուտքի թույլտվությունը։ Դրանից հետո, ստացել է նաև Մարիամի կողմից բանկային փոխանցումով ուղարկված գումարը, որով գնել է Աննայի տոմսը և 2010թ. հունվարին «Զվարթնոց» օդանավակայանից նրան ճանապարհել է ք.Դուբայ։ Աննային խաբել է, նրան չի նախազգուշացրել, որ ուղարկում է ք.Դուբայ՝ մարմնավաճառությամբ զբաղվելու, մտածելով, որ հասնելով տեղ, նա կհարմարվի և կզբաղվի մարմնավաճառությամբ, իսկ չհարմարվելու դեպքում՝ հույս է ունեցել, որ նրան հետ կուղարկեն։ Հասնելով ք.Դուբայի օդանավակայան՝ Աննան զանգահարել է մորը և հայտնել, որ կորցրել է Էմիրությունների մուտքի թույլտվությունն ու իրեն չեն թողնում դուրս գալ օդանավակայանից, որի համար պետք է վերադառնա Հայաստան։ Մեկնելուց 1-2 օր անց Աննան վերադարձել է Հայաստան։
2012թ. դեկտեմբերին գնացել է ք.Իջևան՝ իր ծանոթ Նվարդ Սարդարյանի մոտ և նրա տանը ծանոթացել է Աննայի /Աննա Սարուխանյան/ հետ, ում առաջարկել է մեկնել ք.Դու-բայ` մարմնավաճառությամբ զբաղվելու։ Աննան սկզբում համաձայնվել է, սակայն ասել է, որ մեկնելու հարցը պետք է համաձայնեցնի մոր հետ, իսկ հաջորդ օրը զանգահարել և հայտնել է, որ մայրը չի թույլատրում մեկնել։
Դրանից հետո, Իջևանի ռեստորաններից մեկում ծանոթացել է մատուցողուհի Շուշանի /Շուշան Գրիգորյան/ հետ, ում ներկայացրել է, թե իբր քույրը բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և նրան այնտեղ անհրաժեշտ են հայ աղջիկներ՝ մատուցողուհի աշխատելու համար։ Շուշանը հեռախոսով զրուցել է Հերիքնազի հետ, ապա համաձայնվել է մեկնել ԱՄՆ, որից հետո պայմանավորվել են միասին գնալ ք.Երևան` նրա անձնագրի վավերացումը կատարելու համար, սակայն իրեն անհայտ պատճառներով Շուշանը հրաժարվել է մեկնել։
Աննա Ավդալյանին և Շուշան Գրիգորյանին խաբել է՝ աշխատանք առաջարկելով ք.Մոսկվայում և ԱՄՆ-ում, քանի որ եթե նրանց հայտներ ք.Դուբայ մեկնելու և այնտեղ մարմնավաճառությամբ զբաղվելու մասին, ապա նրանք կհրաժարվեին մեկնել, իսկ ք.Դուբայ հասնելուց հետո նրանք տեղում կհամաձայնվեին զբաղվել մարմնավաճառությանբ, քանի որ ունեցել են թեթև վարք, չնայած մինչ այդ մարմնավաճառությամբ չեն զբաղվել։ Նրանց չի հայտնել նաև ք.Դուբայում մարմնավաճառությամբ զբաղվելու պայմանների մասին։ Միայն նշել է, որ որոշակի գումար պետք է տան իրենց ղեկավարին։ Աղջիկներին չի հայտնել նաև, որ օրեկան 600 ԱՄՆ դոլար գումար պետք է վճարեն իրենց ղեկավար Մարիամին, որ նա խոստացել է բնակարան գնել քրոջ` Հերիքնազի համար, սակայն չի կատարել խոստումը։ Ուղղակի աղջիկներին հայտնել է, որ ք.Դուբայում լավ պայմաններում պետք է զբաղվեն մարմնա-վաճառությամբ, և նրանց ք.Դուբայ ուղարկելով՝ նպատակ է ունեցել վաստակել գումար, թեև քրոջ պատմելուց հասկացել և գիտակցել է, որ ինչպես քրոջը, այնպես էլ իր կողմից ուղարկած աղջիկներին կարող են խաբել և չտալ իրենց վաստակած գումարները։
Հետագա նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալը հրաժարվել է խոստովանական ցուցմունքներից և առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել։
Տուժող Ելենա Նիկողոսյանի ցուցմունքի համաձայն՝ ինքը 2004-2005թ.թ-ից ճանաչում է ամբաստանյալի քրոջը՝ Հերիքնազ Խաչատրյանին, ում Հասմիկ են կոչում։ Դրանից հետո մտերմացել է ամբաստանյալի հետ՝ ում Աննա են կոչում։ Ինչպես Հերիքնազը, այնպես էլ ին-քը, Թուրքիայում զբաղվել են մարմնավաճառությամբ։
2008թ. ամռանն ամբաստանյալն այցելել է իրեն և, զրույցի ժամանակ հայտնելով, որ քույրը` Հերիքնազը, բնակվում է ՌԴ Մոսկվա քաղաքում և զինվորների հագուստներն է լվանում, առաջարկել է մեկնել նրա մոտ՝ աշխատելու։ Նրան հստակ պատասխան չի տվել` ասելով, որ կզրուցի Հերիքնազի հետ և դրանից հետո միայն կորոշի՝ մեկնել, թե ոչ։ Մի քանի օր անց իրեն զանգահարել է Հերիքնազը և, հայտնելով, որ Դուբայ քաղաքում Նելուշի /Նելլի Ներսիսյան/ ղեկավարությամբ զբաղվում է մարմնավաճառությամբ, առաջարկել է մեկնել իր մոտ։ Նա, վստահեցնելով, որ պետք է միայն նորմալ սեռական հարաբերություններ ունենա հաճախորդների հետ, նաև ասել է, որ իրենց վաստակած գումարները վերցնում է Նելուշը, սակայն ամսեկան իրենց վճարում է 5.000 ԱՄՆ դոլար, իսկ երկու տարի աշխատելու դեպքում տուն է գնում տվյալ անձի համար։ Նույնի մասին իրեն հայտնել է նաև ամբաստանյալը` ասելով, որ հաճախորդի հետ ամեն հանդիպումից կարող է վաստակել մինչև 1000 ԱՄՆ դոլար։
Ամբաստանյալը նաև ասել է, որ ք.Դուբայ իր ուղարկած ամեն մի աղջկա համար Նե-լուշն ուղարկում է 600 ԱՄՆ դոլար։
Գտնվելով ծանր նյութական վիճակում՝ համաձայնվել է մեկնել ք.Դուբայ, ապա ամ-բաստանյալին է տվել իր անձնագիրը` Դուբայի մուտքի թույլտվություն ստանալու համար։ Մոտ 10 օր անց, վերջինս տեղեկացնելով, որ մուտքի թույլտվությունն ու տոմսը պատրաստ են, ասել է, որ դրանց համար Նելուշը ծախսել է 1.000 ԱՄՆ դոլար և իրեն է տվել է Նելուշի ուղարկված 200 ԱՄՆ դոլարը, որը թողել է տանը՝ ընթացիկ ծախսերի համար։ Նաև ասել է, որ Նելուշի ծախսած գումարը պետք է մարի ք.Դուբայում՝ մարմնավաճառությամբ զբաղվելով։
2008թ. հունիսի 27-ին ամբաստանյալն իրեն ուղեկցել է «Զվարթնոց» օդանավակայան և ճանապարհել է ք.Դուբայ, որտեղ իրեն դիմավորել է Անո անունով անծանոթ մի կին, ով վերցրել է իր անձնագիրն ու տաքսի ավտոմեքենայով իրեն տարել է Նելուշի բնակարան, ուր մոտ մեկ ժամ անց եկած Հերիքնազն իրեն տարել է մեկ այլ բնակարան, որտեղ բնակվել են մոտ 25 հայազգի աղջիկներ։ Այդ բնակարանում մնացել է մոտ 4-5 ժամ, և Նելուշի գալուց առաջ բնակարանում գտնվող աղջիկները խառնվել են իրար, սկսել են հավաքել բնակարանը, պահել ծխախոտը և, Նելուշին անվանելով «Մամայի», ասել են, որ նրա մոտ չեն ծխում։ Նելուշը, իրեն տանելով առանձին սենյակ, հայտնել է, որ հաճախորդի հետ պետք է ունենա տարբեր տեսակի սեռական հարաբերություններ, այդ թվում՝ օռալ և խմբակային հարաբերություններ մի քանի տղամարդու հետ։ Անակնկալի գալով՝ չի համաձայնվել նրա առաջարկին, որից հետո վերջինս, դիմելով Հասմիկին, հարցրել է, թե ինչու են իրեն բերել, եթե նման բաներով չի զբաղվելու։ Հասկանալով, որ անձնագիրը գտնվում է նրանց մոտ, չունի գումար, ծա-նոթներ և իրեն կարող են ստիպել ու պարտադրել զբաղվել Նելուշի նշածով, վերջինիս ասել է որ մայրը տեղյակ է, թե ինքը որտեղ և ում մոտ է գտնվում, ու եթե իր հետ որևէ բան պատահի, ապա մայրը կդիմի իրավապահ մարմիններին։ Նելուշի գնալուց հետո չնայած Հերիքնազն իրեն համոզել է մնալ և աշխատել, սակայն չի համաձայնվել ու նրա հեռախոսով զանգահարել է Հայաստան և մորն ասել, որ վերադառնում է։
Նելուշի պահանջով բջջային հեռախոս են տվել, որպեսզի մտքափոխվելու դեպքում զանգահարի ու հետ վերադառնա, և ասել են, որ եթե ՀՀ սահմանը հատելիս հարցնեն, թե ինչու է շուտ վերադառնում, ապա պատասխանի, որ քույրը վատառողջ է, ինչի պատճառով էլ ստիպված շուտ է վերադառնում։
Այնուհետև, իրեն ճանապարհել են ք.Թբիլիսի, որտեղից վերադարձել է Հայաստան, և իրենց տանը տեսնելով ամբաստանյալին, հարձակվել է նրա վրա և ամոթանք տվել՝ հարցնելով, թե ինչու է խաբել իրեն։ Նա պատասխանել է, որ չի իմացել, որ իրեն պետք է այլ բան առաջարկեն և պահանջել է հատուցել Նելուշի ծախսած գումարները։ Նա իրեն նաև առաջարկել է աղջիկներ ուղարկել ք.Դուբայ, որի համար Նելուշն իրեն գումար կուղարկի, ինչը չի ընդունել։
Տուժող Աննա Ավդալյանի ցուցմունքի համաձայն՝ ինքը վաղուց ճանաչել է ամբաս-տանյալին ու նրա քույրերին։ 2000թ-ից մոր հետ բնակվել են Լեռնային Ղարաբաղում։ 2009թ. ապրիլին կամ մայիսին ամբաստանյալը հյուրընկալվել է իրենց տանը և նրա հետ զրույցի ժամանակ ասել է, որ աշխատանք է փնտրում։ Նա պատասխանել է, որ քույրը՝ Հերիքնազը, ՌԴ Մոսկվա քաղաքում աշխատում է մատոցողուհի և առաջարկել է մեկնել նրա մոտ ու աշխատել մատուցողուհի։ Համաձայնվել է նրա առաջարկին և օգոստոսի 30-ին նրա հետ գնացել են ք.Ստեփանակերտ, որտեղ ամբաստանյալը լուծել է իր անձնագրի վավերացման հարցը։ Դրանից հետո բնակվել է ք.Հրազդանում՝ ամբաստանյալի տանը և հեռոխոսով խոսել է նրա քրոջ՝ Հերիքնազի հետ, ով խոստացել է օգնել աշխատանքի հարցում։ Մինչև 2010թ. հունվարի 7-ն ամբաստանյալն իր անձնագիրը պահել է մոտը, այդ ընթացքում ստացել է անգլերեն լեզվով լրացված փաստաթուղթ՝ իր ասելով Ռուսաստանում ժամանակավոր գրանցման համար, ինչպես նաև՝ իր մեկնելու ավիատոմսը։ 2010թ. հունվարի 7-ին ամբաստանյալը «Զվարթնոց» օդանավակայանից իրեն ճանապարհել է՝ իր պատկերացմամբ, ք.Մոսկվա, սակայն չվերթի ցուցանակում գրված չի եղել Երևան-Մոսկվա, այլ եղել է նշում Երևան-Դուբայ չվերթի վերաբերյալ։ Ինքնաթիռում իր մոտ կասկածներ են առաջացել՝ կապված ք.Դուբայ մեկնելու հետ, քանի որ որևէ պայմանավորվածություն չի եղել, որ պետք է մեկնի ք.Դուբայ։ Հասկանալով, որ «իր գլխին խաղ են խաղում»՝ որոշել է իր հերթին խաղալ ամբաստանյալի ու նրա քրոջ հետ և անմիջապես հետ վերադառնալու ելք փնտրել։ Այդ նպատակով դիմել է իր կողքին նստած անծանոթ աղջկան, ով նայելով իր փաստաթղթերը՝ ասել է, որ անգլերեն լեզվով լրացված փաստաթուղթը չունենալու դեպքում չի կարող մուտք գործել ք.Դուբայ։ Տեղ հասնելուց հետո պատռել է նշված փաստաթուղթը՝ մուտքի թույլտվությունը, որի բացակայության պատճառով իրեն թույլ չեն տվել դուրս գալ օդանավակայանից։ Իրեն տարել են առանձին սենյակ, որտեղ գտնվող անծանոթ աղջկանից խնդրել է բջջային հեռախոս, զանգահարել է մորը կամ ամբաստանյալին ու պատմել կատարվածի մասին։ Քիչ անց նույն համարին զանգահարել է Հերիքնազն ու, ճշտելով անձնագրի համարը, գումար է ուղարկել օդանավակայանում գտնվող բանկի միջոցով` սնունդ գնելու համար, և ասել է, որ կմտածի, թե ինչպես իրեն դուրս հանի օդանավակայանից։ Այդ օրը մնացել է օդանավակայանում, իսկ հաջորդ օրն իրեն հետ են ուղարկել Հայաստան՝ ժամկետից շուտ մեկնելու համար տուգանելով։
Հայաստան վերադառնալուց հետո զանգահարել է Հերիքնազին և հարցրել, թե ինչով պետք է զվաղվեր ք.Դուբայում։ Նա պատասխանել է, որ իր հետ գիշերները պետք է դուրս գար գումար աշխատելու։ Հասկացել և համոզվել է, որ ճիշտ են եղել իր կասկածները, ամ-բաստանյալը խաբել է իրեն և որ ք.Դուբայում պետք է զբաղվեր մարմնավաճառությամբ։
Հետագայում տեղեկացել է, որ ամբաստանյալն իր մորից պահանջել և ստացել է իրեն ք.Դուբայ ուղարկելու և վերադարձի տոմսի գումարները։
Տուժող Աննա Սարուխանյանի ցուցմունքի համաձայն՝ ինքը, բնակվելով Տավուշի մարզի Ազատամուտ ավանում, ճանաչել և շփվել է նույն թաղամասում բնակվող Նվարդ Սարդարյանի հետ, ում տանն էլ 2012թ. դեկտեմբերի 12-ին ծանոթացել է ամբաստանյալի հետ։ Քանի որ մինչ այդ Նվարդից տեղեկացած է եղել, որ ամբաստանյալը մարդ է փնտրում՝ մատուցողուհի կամ հյուրանոցում աշխատելու համար ԱՄՆ ուղարկելու նպատակով, երբ Նվարդը դուրս է եկել վառարանի համար փայտ բերելու, աշխատանքի հարցով դիմել է ամբաստանյալին, ով ասել է, որ ԱՄՆ-ում բնակվող և հյուրանոցում աշխատող քրոջն անհրաժեշտ են հայաստանցի աղջիկներ՝ հյուրանոցում որպես մատուցողուհի աշխատելու համար, և առաջարկել է իր ծախսերով ուղարկել ԱՄՆ՝ 800 դոլարով մատուցողուհի աշխատելու համար։ Չհավատալով նրան ու հեռուստատեսային հաղորդումներից իմանալով, որ աղջիկներին խաբելով տանում են ք.Դուբայ կամ Թուրքիա և ստիպում են մարմնավաճառությմաբ զբաղվել, ամբաստանյալին առաջարկել է ճիշտ ասել, թե ինչով պետք է զբաղվի ԱՄՆ-ում։ Նա պատասխանել է, որ Ամերիկայում աղջիկներ կան, ովքեր զբաղվում են մարմանավաճառությամբ, վաստակած գումարները տալիս են իրենց գլխավորին, ով ամսեկան նրանց 800 ԱՄՆ դոլար է վճարում։ Նաև ասել է, որ իր քույրն էլ է այդ գործի վրա է, ու որ բացի մարմնավաճառությունից պետք է հաճախորդի հետ հաց ուտեն, խմեն ու նրանց ոսկիները և փողերը տանեն։ Նրան լսելուց հետո ասել է, որ ամեն ինչ իրեն պարզ է և գնացել է տուն, սակայն երեկոյան ամբաստանյալը զանգահարել է իրեն և առաջարկել է խոսել։ Նրան ասել է, որ տրա-մադրություն չունի և անջատել է հեռախոսը։ Առավոտյան նորից զանգահարել է ամբաս-տանյալն ու առաջարկել է վերցնել անձնագիրն ու իր հետ գնալ՝ «վիզա խփելու», սակայն մերժել է նրան, որից հետո նա պահանջել է տալ Ազատամուտ հասնելու համար իր ծախսած գումարը։ Նրան պատասխանել է, որ պարտք չէ իրեն, որից հետո, տեսնելով, որ նա շարունակում է զանգահարել, անջատել է հեռախոսը։ Դրանից հետո նա զանգահարել է իր մոր հեռախոսին, սակայն մայրը պատասխանել է, որ չանհանգստացնեն իրենց ու սպառնացել է, որ կդիմի ոստիկանություն։
Վկա՝ տուժող Աննա Սարուխանյանի մայր, Ռիտա Սարուխանյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքի համաձայն՝ դուստրն իրեն տեղեկացրել է, ամբաստանյալն առաջարկում է մեկնել ք.Դուբայ և զբաղվել մարմնավաճառությամբ, սակայն ինքը չի համաձայնվել և մերժել է նրան։ Նրա հերթական հեռախոսազանգին պատասխանել է ինքը։ Ամբաստանյալը, անվայել խոսքերով վիրավորելով իրեն, հարցրել է, թե ինչու թույլ չի տալիս, որպեսզի դուստրը մեկնի ք.Դուբայ և սպառնացել է իրեն, որի համար կոպտել է նրան ու պահանջել է այլևս չզանգահարել ու չանհանգստացնել իրենց՝ սպառնալով, որ կդիմի ոստիկանություն։
Տուժող Շուշան Գրիգորյանի ցուցմունքի համաձայն՝ 2012թ. դեկտեմբերին իր աշխա-տանքի վայրում՝ Տավուշի մարզի Աչաջուր գյուղում գտնվող խորդկարանում, իր վաղեմի ծանոթ Նվարդի միջոցով ծանոթացել է ամբաստանյալի հետ, ով իր հետ առանձին զրույցի ընթացքում իրեն առաջարկել է մեկնել Ամերիկա և որպես մատուցողուհի՝ աշխատել քրոջ ռեստորանում։ Նա նաև ասել է, որ ինքը չի կարողանում գնալ Ամերիկա, քանի որ խնամում է հիվանդ մորը։ Ամբաստանյալը խոստացել է, որ քույրը կուղարկի 2.000 դոլար՝ մեկնելուց հետո իր երեխայի խնամքի և մյուս ծախսերի համար, ու խոստացել է, որ Ամերիկայում շատ փող կաշխատի՝ օրեկան 200-300 դոլար, և մեկ ամսվա ընթացքում կարող է հատուցել տոմսի համար քրոջ վճարած ու մյուս ծախսերի գումարները։ Նա առաջարկել է միասին գնալ ք.Երևան՝ իր ծանոթի միջոցով 5 տարով «վիզա»-ի հարցը լուծելու համար, և խնդրել է իր առաջարկի մասին ոչ մեկի չհայտնել։ Հաջորդ օրն ամբաստանյալը նորից հանդիպել է իրեն, զանգահարել է քրոջը, ում հետ խոսել է նաև ինքն ու համաձայնվել է գնալ նրա մոտ՝ Ամերիկա։ Ամբաստանյալն արագացրել է իրեն և առաջարկել է մինչև Նոր Տարի մեկնել՝ ասելով որ տոնի կապակցությամբ աշխատողներին ոսկեղեն են նվիրում։
Ամբաստանյալի առաջարկի մասին պատմել է իր աշխատանքային ընկերուհուն՝ Սիլվային, և խորտկարանի տիրոջը՝ Դավիթ Ալիխանյանին, ովքեր բացատրել են, որ ԱՄՆ մեկնելը շատ բարդ գործ է և որևէ մեկն անծանոթ մարդուն ԱՄՆ չի ուղարկի։ Հասկանալով, որ նրանք ճիշտ են ասում, Դավիթի առաջարկով անջատել է հեռախոսը։ Հաջորդ օրը, երբ ամբաստանյալը նորից է զանգահարել, նրան պատասխանել է Դավիթն ու ասել, որ նա իր հետ գործ չունենա, այլապես՝ կդիմի ոստիկանություն։
Վկաներ Դավիթ Ալիխանյանի և Սիլվա Բաղրամյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքների համաձայն՝ 2012 թվականի դեկտեմբերին իրենք Շուշան Գրիգորյանից տեղեկանալով, որ ամբաստանյալն առաջարկել է մատուցողուհի աշխատելու համար նրան ուղարկել ԱՄՆ, նրան բացատրել են, որ մեկ օրում անհնար է գնալ Ամերիկա և կասկած են հայտնել, որ կարող է իրեն ք.Դուբայ կամ Թուրքիա տանեն՝ մարմնավաճառությամբ զբաղվելու համար։
Քանի որ ամբաստանյալն անընդհատ հեռախոսով զանգահարել և անհանգստացրել է Շուշանին, վերջինիս խնդրանքով հերթական զանգին պատասխանել է Դավիթն ու պահանջել է հանգիստ թողնել Շուշանին՝ սպառնալով, որ հակառակ դեպքում կդիմեն ոստիկանություն։
Վկա Նվարդ Սարդարյանի ցուցմունքի համաձայն՝ ինքն ամբաստանյալից տեղեկա-ցած է եղել, որ նրա քույրը՝ Հերիքնազը, ում ճանաչել է վաղուց, բնակվում է ԱՄՆ-ում։
2012թ. դեկտեմբերին ամբաստանյալն իր տանը ծանոթացել է իր հարևանությամբ՝ նույն թաղամասում, բնակվող Աննա Սարուխանյանի հետ և իր բացակայությամբ զրուցել է նրա հետ։
Հաջորդ օրն իր անձնական գործերով ամբաստանյալի հետ գնացել է Աչաջուր գյուղ, որտեղ գործող խորտկարանում կրկին իր բացակայությամբ ամբաստանյալը զրուցել է խորտկարանի մատուցողուհի Շուշան Գրիգորյանի հետ, ով հաջորդ օրն իրեն ասել է, որ ամբաստանյալը նրան առաջարկել է մեկնել ԱՄՆ՝ մատուցողուհի աշխատելու համար։
Ամբաստանյալը՝ իր տանը բնակվելու ընթացքում, հեռախոսով խոսել է քրոջ հետ և ասել է, որ երկու աղջիկ կան, ովքեր ուզում են գնալ նրա մոտ և աշխատել՝ որպես մատուցողուհի։
Ամբաստանյալի և Աննայի հանդիպումից հետո՝ երեկոյան, իրեն է զանգահարել Աննայի մայրը և վրդովված հարցրել, թե ուր են ցանկանում տանել իր աղջկան։
Աննան իրեն չի տեղեկացրել, որ ամբաստանյալը նրան առաջարկել է գնալ ք.Դուբայ և զբաղվել մարմնավաճառությմաբ։ Այդ մասին իրեն չի ասել նաև ամբաստանյալը։
«Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին» արձանագրության համաձայն՝ տուժող Ե.Նիկողոսյանը լուսանկարով ճանաչել է իրեն հաճախորդների հետ տարբեր տեսակի սեռական հարաբերություններ ունենալու առաջարկություն անող անձին։
Տուժող Ա.Ավդալյանի անձնագրի զննության մասին արձանագրության համաձայն՝ վերջինիս AK 0343391 անձնագրի էջերում առկա են եղել համապատասխան կնիքներ՝ 07.01.2010թ. «Զվարթնոց» օդանավակայանից մեկնելու և 08.01.2010թ. նույն օդանավակա-յան ժամանելու վերաբերյալ։
Ընդհանուր իրավասության դատարանը, նկատի ունենալով Ա.Բեգոյանի վերաբերյալ դրվագով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքի մասից մեղադրողի հրաժարվելը և այդ դրվագով ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդում իրականացնելուց հրաժարվելու մասին նրա հայտարարությունը, չի անդրադարձել նշված դրվագով ապացույցներին։
Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը վերլուծության ու գնահատության ենթարկելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանցից յուրաքանչյուրը գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցները իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված և հաստատված է գործին վերաբերվող փոխկապակցված, հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, քրեական գործի ինչպես նախաքննությամբ, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում քրեադատավարական օրենքի էական խախտումներ, որոնք գործին մասնակցող անձանց օրենքով երաշխավորված իրավունքներից զրկելու կամ դրանցում սահմանափակելու կամ այլ ճանապարհով խոչընդոտել են գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտմանը, ազդել են կամ կարող են ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, թույլ չեն տրվել և գործի փաստական հանգամանքների մասին դատարանի դատավճռում շարադրված հետևությունները բխում են քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներից, ամբաստանյալի նկատմամբ կիրառվել է քրեական այն օրենքը, որը ենթակա էր կիրառման, այսինքն նրան մեղսագրված արարքները համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի և 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներին, որի համար նա պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության և նշանակված պատիժը պետք է կրի ազատազրկման ձևով:
Անդրադառնալով վերաքննիչ բողոքի փաստարկներին վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ պաշտպանական կողմից կատարվել է ապացույցների յուրօրինակ գնահատում, պաշտպանի կողմից արտահայտած դիրքորոշումները չեն համապատասխանում գործով հաստատված փաստական հանգամանքներին, դատարանի կողմից արտահայտած դիրքորոշումները պատշաճ կարգով պատճառաբանվել են դատավճռում, ինչը հաստատված է վերոհիշյալ ապացույցներով:
Ինչ վերաբերվում է պաշտպանի մատնանշած այն հանգամանքին, որ ամբաստանյալ Բ.Խաչատրյանի ինքնախոստովանական ցուցմունքը չի կարող դրվել մեղադրանքի հիմքում և չի կարող համարվել նրա մեղքը հիմնավորող ապացույց, քանի որ այն ձեռք է բերվել նրա պաշտպանության իրավունքի և քննչական գործողության կատարման կարգի խախտմամբ, ապա Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ այն ևս անհիմն է, քանի որ քրեական գործի նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալը զրկված չի եղել այդ հանգամանքները բարձրաձայնելու հնարավորությունից:
Ելնելով վերոգրյալից Վերաքննիչ քրեական դատարանը գալիս է հետևության, որ կայացված դատավճիռը հիմնավորված և պատճառաբանված է, ամբաստանյալի արարքներին տրվել է ճիշտ քրեաիրավական գնահատական, նրան առաջադրված մեղադրանքը ապացուցված է, մեղավորությունը հաստատված, նրա նկատմամբ նշանակվել է արդարացի և համաչափ պատիժ, հետևաբար դատավճիռը բեկանելու և քրեական գործը նոր դատաքննության ուղարկելու հիմքեր չկան:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ հոդվածներով` վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը մերժել` օրինական ուժի մեջ թողնելով Բավական Սմբատի Խաչատրյանի նկատմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 31.05.2014թ. դատավճռիռը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
¬
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
ԵԿԴ/0170/01/13
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
31 մայիսի 2014թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը`
նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ա.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ
Մ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
Ս.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող Գ.ՇԱՀԲԱԶՅԱՆԻ
տուժողներ Ե.ՆԻԿՈՂՈՍՅԱՆԻ
Ա.ԱՎԴԱԼՅԱՆԻ
Ա.ԲԵԳՈՅԱՆԻ
Ա.ՍԱՐՈՒԽԱՆՅԱՆԻ
Շ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
տուժողների ներկ. Հ.ԱՐՍԵՆՅԱՆԻ
ամբաստանյալ Բ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
պաշտպան Ա.ՔԱՐԱՄՅԱՆԻ
դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի` Բավա-կան Սմբատի Խաչատրյանի` ծնված 21.08.1977թ. Հրազդան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, իր հայտարարությամբ` աշխատել է «Լիդեր» աշխատանքի տեղավորման գոր-ծակալությունում՝ որպես մենեջեր, ամուսնալուծված, 8-ամյա կրթությամբ և խնամքին մեկ անձ, առողջ, չդատված, հաշվառված է` ք.Հրազդան, Նարեկացու փողոց, տուն հ. 37, փաս-տացի բնակվել է` ք.Հրազդան, Երևանյան խճուղի, տուն հ. 1, արգելանքի տակ է 2013թ. ապ-րիլի 6-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
ԼՂՀ Ստեփանակերտ քաղաքի դատախազի տեղակալ Մ.Աղաջանյանը 25.11.2008թ. որոշմամբ թիվ 142022.07 քրեական գործի նյութերով ԼՂՀ քրեական օրենսգրքի 1321-րդ հոդ-վածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով հարուցել է թիվ 122019.08 քրեական գործը, այն ա-ռանձնացրել թիվ 142022.07 քրեական գործի նյութերից և ըստ տարածքային ենթակայու-թյան՝ ուղարկել ՀՀ գլխավոր դատախազություն։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ ՀԿԳ ավագ քննիչ Ն.Ղալումյանը 09.12.2008թ. որոշմամբ թիվ 122019.08 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ, Ազատուհի Հայրապետյա-նի և մյուսների արարքները համապատասխանեցրել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 1321-րդ հոդ-վածի 2-րդ մասի 3-րդ ու 4-րդ կետերին՝ քրեական գործին շնորհելով 69108408 համարը։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ ավագ քննիչ Ս.Հարությունյանը 12.06.2009թ. որոշ-մամբ թիվ 69108408 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ վարչության 1-ին բաժնի պետի տեղակալ Ս.Հա-րությունյանը 06.04.2013թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 34-132-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հարուցել է թիվ 69103913 քրեական գործն ու այն ընդունել իր վարույթ։
06.04.2013թ. ձերբակալվել է Բ.Խաչատրյանը։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ վարչության 1-ին բաժնի պետի տեղակալ Ս.Հա-րությունյանի 08.04.2013թ. որոշմամբ Բ.Խաչատրյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության դատարանի 08.04.2013թ. որոշմամբ Բ.Խաչատրյանի նկատմամբ` որպես խափան-ման միջոց, կիրառվել է կալանքը։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ վարչության 1-ին բաժնի պետի տեղակալ Ս.Հա-րությունյանը 10.07.2013թ. որոշմամբ թիվ 69103913 քրեական գործը միացրել է թիվ 69108408 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակել թիվ 69108408 համարով։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ վարչության 1-ին բաժնի պետի տեղակալ Ս.Հա-րությունյանի 29.07.2013թ. որոշմամբ Բ.Խաչատրյանին նախկինում առաջադրված մեղադը-րանքը փոփոխվել է, լրացվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ վարչության 1-ին բաժնի պետի տեղակալ Ս.Հա-րությունյանը 06.08.2013թ. որոշմամբ թիվ 69108408 քրեական գործից անջատել է Բավական Խաչատրյանի վերաբերյալ մասը, կազմել առանձին վարույթ և շնորհել թիվ 69103913 համա-րը։
2013թ. սեպտեմբերի 2-ին թիվ 69103913 քրեական գործը մեղադրական եզրակացութ-յամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհա-նուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Գ.Պողոսյանը 05.09.2013թ. որոշմամբ ԵԿԴ/0170/01/13 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ, իսկ 17.09.2013թ. որոշմամբ նշանա-կել դատաքննության։
Ամբաստանյալ Բ.Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մա-սի 1-ին կետով և 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «մարդու թրաֆիքինգի` շահագործման նպատակով մարդկանց հավա-քագրելու, տեղափոխելու, փոխանցելու, թաքցնելու, ստանալու, ինչպես նաև սեռական` պոռ-նըկության շահագործման վիճակի մեջ դնելու և պահելու դիտավորությամբ, միավորվելով Արաբական Միացյալ Էմիրություններում բնակվող կրտսեր քրոջ` Հերիքնազ Սմբատի Խա-չատրյանի և մարդկանց շահագործման նպատակով ստեղծված կազմակերպված խմբի ղե-կավար Նելլի Նոտարիկի Ներսիսյանի հետ, ԱՄԷ ուղարկված յուրաքանչյուր աղջկա համար 600 ԱՄՆ դոլար գումար ստանալու պայմանով անդամագրվել է նշված կազմակերպված խմբին, ապա իրենց հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով կատարել են հա-մապատասխան դերաբաշխում, այն է` Նելլի Ներսիսյանը, ղեկավարելով հանցավոր խմբի գործողությունները, անձամբ կատարել է հավաքագրված անձանց Դուբայ տեղափոխելու, մուտքի հրավեր ստանալու հետ կապված ծախսերը, ստացել է նրանց Դուբայ քաղաքում, վերցրել անձնագրերը, կազմակերպել է նրանց սեռական շահագործումը, իսկ Բավական և Հերիքնազ Խաչատրյանները կատարել են կանանց հավաքագրման և Դուբայ տեղափոխե-լուն, փոխանցելուն, թաքցնելուն ուղղված գործողությունները։ Մասնավորապես, կազմա-կերպված հանցավոր խմբի անդամները Բավական Խաչատրյանի անմիջական մասնակ-ցությամբ տևական ժամանակ` 2008 թվականի հունիսից մինչև 2012 թվականի դեկտեմբերն ընկած ժամանակահատվածում, խաբեությամբ, վստահությունը չարաշահելու և վիճակի խո-ցելիությունն օգտագործելու միջոցով, շահագործման նպատակով հավաքագրել և ԱՄԷ Դու-բայ քաղաք են տեղափոխել Ելենա Հրաչիկի Նիկողոսյանին և Աննա Ռոբերտի Ավդալյանին, հավաքագրել են Անահիտ Գագիկի Բեգոյանին, ինչպես նաև նույն եղանակով և նպատակով փորձել են հավաքագրել Աննա Սարուխանի Սարուխանյանին և Շուշան Խորենի Գրիգոր-յանին, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել։
Այսպես`
Նելլի Ներսիսյանի կողմից ղեկավարած կազմակերպված հանցավոր խմբի անդամներ Բավական և Հերիքնազ Խաչատրյանները շահագործման նպատակով մարդուն հավաքա-գըրելու դիտավորությամբ, խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելով` Արաբական Մի-ացյալ Էմիրությունների Դուբայ քաղաքում իրենց ծանոթ Նելլի Ներսիսյանի ղեկավարութ-յամբ մարմնավաճառությամբ մեծ գումարներ վաստակելու կեղծ խոստումներով 2008 թվա-կանի հունիսին սեռական` պոռնկության շահագործման նպատակով, հավաքագրել են Ելե-նա Նիկողոսյանին։ Այնուհետև, Բավական Խաչատրյանը, վերցնելով Ելենա Նիկողոսյանի անձնագիրը, դրա պատճենն ուղարկել է Հերիքնազ Խաչատրյանի կողմից նշված էլեկտրո-նային փոստին և շուրջ 15 օր անց նույն եղանակով ստացել Ելենա Նիկողայանի ԱՄԷ մուտ-քի թույլտվությունը, որից հետո ստացել է նաև բանկային փոխանցումով Դուբայ քաղաքից ուղարկված գումարը, այդ գումարով գնել է Ելենա Նիկողոսյանի` Երևան-Դուբայ չվերթի տոմսը, ապա 2008 թվականի հունիսի 27-ին «Զվարթնոց» օդանավակայանից անձամբ ճա-նապարհելով, ՀՀ պետական սահմանը հատելով անձի տեղափոխումը կազմակերպելու մի-ջոցով Ելենա Նիկողոսյանին սեռական` պոռնկության շահագործման նպատակով տեղա-փոխել է ԱՄԷ Դուբայ քաղաք։
Այնուհետև, Նելլի Ներսիսյանի կողմից ղեկավարած կազմակերպված հանցավոր խմբի անդամներ Բավական և Հերիքնազ Խաչատրյանները կրկին շահագործման նպատա-կով մարդուն հավաքագրելու դիտավորությամբ, խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահե-լով` ՌԴ Մոսկվա քաղաքում մատուցողուհու բարձր վարձատրվող աշխատանք տրամադը-րելու կեղծ խոստումով, 2009 թվականի դեկտեմբերին, պոռնկության շահագործման նպատա-կով, հավաքագրել են Աննա Ավդալյանին։ Այնուհետև, Բավական Խաչատրյանը նույն եղա-նակով` Աննա Ավդալյանի անձնագրի պատճենը ելեկտրոնային փոստով ուղարկելով, ստա-ցել է վերջինիս ԱՄԷ մուտքի թույլտվությունը, որից հետո բանկային փոխանցումով Դուբայ քաղաքից ուղարկված գումարով գնել է Երևան-Դուբայ չվերթի տոմս, ապա 2010 թվականի հունվարի 07-ին «Զվարթնոց» օդանավակայանից անձամբ ճանապարհելով, ՀՀ պետական սահմանը հատելով` անձի տեղափոխումը կազմակերպելու միջոցով, Աննա Ավդալյանին սե-ռական` պոռնկության շահագործման նպատակով տեղափոխել է ԱՄԷ Դուբայ քաղաք։
Շարունակելով հանցավար գործունեությունը, Բավական և Հերիքնազ Խաչատրյան-ները նույն դիտավարությամբ և նպատակով, խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելով` Արաբական Միացյալ Էմիրությունների Դուբայ քաղաքում Նելլի Ներսիսյանի ղեկավարութ-յամբ մարմնավաճառությամբ մեծ գումարներ վաստակելու կեղծ խոստումներով, 2011 նո-յեմբերին, Երևան քաղաքում, պոռնկության շահագործման նպատակով հավաքագրել են Անահիտ Բեգոյանին։ Այդ թվում վերջինիս շահագրգռելու նպատակով, Բավական Խաչա-տըրյանը նրան տվել է Դուբայից փոխանցված 500 ԱՄՆ դոլար գումարն ընթացիկ ծախսերի համար, սակայն Անահիտ Բեգոյանը իր ծանոթից տեղեկանալով, որ Նելլի Ներսիսյանը շա-հագործման է ենթարկում մարմնավաճառությամբ զբաղվող աղջիկներին, խուսափել է Բա-վական Խաչատրյանի հետ հետագա հանդիպումներից և չի մեկնել Դուբայ։
Բացի այդ, Բավական և Հերիքնազ Խաչատրյանները նույն դիտավորությամբ, կրկին խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելով` արտասահմանում մարմնավաճառությամբ մեծ գումարներ վաստակելու կեղծ խոստումներով, 2012 թվականի դեկտեմբերին, Իջևան քա-ղաքում, սեռական` պոռնկության շահագործման նպատակով, փորձել են հավաքագրել Աննա Սարուխանյանին, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործու-թյունն ավարտին չեն հասցրել, քանի որ վերջինս խորհրդակցելով մոր հետ հրաժարվել է նրանց առաջարկից։
Այնուհետև, Նելլի Ներսիսյանի կողմից ղեկավարած կազմակերպված հանցավոր խմբի անդամներ Բավական և Հերիքնազ Խաչատրյանները կրկին շահագործման նպատա-կով մարդուն հավաքագրելու դիտավորությամբ, խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահե-լով` ԱՄՆ-ում մատուցողուհու բարձր վարձատրվող աշխատանք տրամադրելու կեղծ խոս-տումով, 2012 թվականի դեկտեմբերին, Իջևան քաղաքում, սեռական` պոռնկության շահա-գործման նպատակով փորձել են հավաքագրել Շուշան Գրիգորյանին, սակայն իրենց կամ-քից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել, քանի որ սկզբնական շրջանում տալով իր համաձայնությունը, Շուշան Գրիգորյանը խորհրդակցել է իր ծանոթների հետ և տեղեկանալով, որ հնարավոր չէ մեկ օրում ստանալ ԱՄՆ մեկնելու թույլտվություն, հրաժարվել է Բավական Խաչատրյանի առաջարկից»։
Դատաքննությամբ մեղադրողը հրաժարվեց Անահիտ Բեգոյանի վերաբերյալ դրվա-գով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքի մասից և հայտարարեց այդ դրվագով ամ-բաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդում իրականացնելուց հրաժարվելու մասին։
Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները.
Դատաքննությամբ պարզվեց, որ սույն գործից անջատված քրեական գործով հետա-խուզման մեջ գտնվող՝ Արաբական Միացյալ Էմիրություններում բնակվող, անձը մարդկանց թրաֆիքինգ իրականացնելու նպատակով կազմակերպել է խումբ, որում ընդգրկել և միավորել է մի շարք անձանց, այդ թվում՝ ամբաստանյալ Բավական Խաչատրյանին՝ կատարելով դե-րաբաշխումներ, որի համաձայն՝ ամբաստանյալ Բ.Խաչատրյանը կատարել է Հայաստանում կանանց հավաքագրման և ք.Դուբայ տեղափոխելուն ուղղված գործողություններ։
Այդ նպատակով ամբաստանյալ Բ.Խաչատրյանը, 2008թ. հունիսին ք.Երևանում հան-դիպելով տուժող Ելենա Նիկողոսյանին առաջարկել է աշխատելու համար մեկնել ք.Մոսկվա։ Երբ վերջինս պարզել է, որ առաջարկը վերաբերվում է ԱՄԷ ք.Դուբայում մարմնվաճառու-թյամբ զբաղվելուն, ամբաստանյալը, նրան համոզելով ընդունել առաջարկը, կեղծ խոստում-ներ է տվել, որ նա կարող է վաստակել մեծ գումարներ, իսկ ք.Դուբայում գտնվող ղեկավարը երկու տարի մարմնավաճառությամբ զբաղվելու դեպքում նրա համար բնակարան կգնի ք.Երևանում։ Տուժող Ե.Նիկողոսյանը, գտնվելով ծանր նյութական վիճակում, համաձայնվել է մեկնել ք.Դուբայ և ամբաստանյալին է տվել իր անձնագիրը` ԱՄԷ-ի մուտքի թույլտվություն ստանալու համար։ Մոտ տաս օր անց ամբաստանյալը տեղեկացրել է, որ մուտքի թույլտվու-թյունը և տոմսը պատրաստ են ու տուժող Ե.Նիկողոսյանին է տվել ք.Դուբայից ուղարկված 200 ԱՄՆ դոլարը՝ ընթացիկ ծախսերի նպատակով տանը թողնելու համար։
2008թ. հունիսի 27-ին ամբաստանյալը «Զվարթնոց» օդանավակայանից տուժող Ե. Նիկողոսյանին անձամբ ճանապարհել է ԱՄԷ ք.Դուբայ, որտեղ նրան դիմավորել են և վեր-ցըրել անձնագիրը։
Ք.Դուբայում մարմնավաճառությամբ զբաղվող կանանց հսկող անձից տեղեկանալով, որ հաճախորդների հետ բացի սեռախան հարաբերությունից պետք է զբաղվի նաև սեքսուալ բնույթի գործողություններով, տուժող Ե.Նիկողոսյանը հայտնել է իր անհամաձայնությունը և, գիտակցելով, որ անձնագիը վերցնելով, իրեն կարող են պարտադրել զբաղվել վերը նշված գործողություններվ, կտրականապես պահանջել է իրեն հետ ուղարկել Հայաստան՝ սպառ-նալով, որ հակառակ դեպքում իր տեղն իմացող մայրը կդիմի համապատասխան մարմին-ներին։ Դրանից հետո նրան Թբիլիսի քաղաքով հետ են ուղարկել Հայաստան։
2009թ. դեկտեմբերին՝ ք.Մոսկվայում մատուցողուհի աշխատելու պատրվակով, ամ-բաստանյալը, իբր, ՌԴ-ում ժամանակավոր բնակության թույլտվություն ստանալու համար, վերցրել է տուժող Աննա Ավդալյանի անձնագիրը, որի պատճենը էլեկտրոնային փոստով ուղարկել է ք.Դուբայ, որտեղից որոշ ժամանակ անց ստացել է վերջինիս ԱՄԷ-ի մուտքի թույլ-տվությունը, Երևան-Դուբայ ավիաչվերթի տոմսը և գումար։ 2010թ. հունվարի 7-ին ամբաս-տանյալը «Զվարթնոց» օդանավակայանից տուժողին անձամբ ճանապարհել է ք.Դուբայ՝ նրան չտեղեկացնելով, որ այնտեղ համապատասխան անձնաց ղեկավարությամբ և հսկո-ղության տակ նա պետք է զբաղվի պոռնկությամբ։ Օդանավակայանում հաշվառում անցնե-լիս՝ մեկնման սրահում, տուժող Ա.Ավդալյանը նկատել է, որ իր ունեցած ավիատոմսը Երևան-Մոսկվա չվերթինը չէ։ Արդեն ինքնաթիռում համոզվելով, որ մեկնում է ք.Դուբայ, մինչդեռ՝ նման պայմանավորվածություն չի ունեցել ամբաստանյալի հետ, նա մտածել է ելք գտնել և վերադառնալ Հայաստան։ Ք.Դուբայ հասնելուց հետո նա դիմել է նույն ինքնաթիռով ժամա-նած մի կնոջ և, ցույց տալով ամբաստանյալի կողմից իրեն տրված փաստաթղթերը, խնդրել է բացատրել, թե դրանից որն է կարևորը։ Պարզելով, որ առանց մուտքի թույլտվության մասին օտարալեզու փաստաթուղթի չի կարող դուրս գալ օդանավակայանից, նա պատռել և նետել է նշված փաստաթուղթն ու այն կորցնելու մասին հայտնել է հաշվառման կետում։ Առանց նշված փաստաթղթի տուժող Ա.Ավդալյանին չեն թույլատրել դուրս գալ օդնավակայանից, իսկ հաջորդ օրը նա վերադարձել է ք.Երևան։
2012թ. դեկտեմբերին ամբաստանյալը, Իջևան քաղաքում՝ վկա Նվարդ Սարդարյանի բնակարանում, ծանոթանալով տուժող Աննա Սարուխանյանի հետ և նպատակ ունենալով մարմնավաճառությամբ զբաղվելու համար նրան խաբեությամբ ուղարկել ք.Դուբայ, նրան առաջարկել է մատուցողուհու աշխատանք ԱՄՆ-ում` ամսեկան 800 ԱՄՆ դոլար աշխատա-վարձով, սակայն տեսնելով, որ վերջինս չի հավատում իրեն, հայտնել է, որ իր ծանոթ կնոջ ղեկավարությամբ նա այնտեղ պետք է զբաղվի մարմնավաճառությամբ։ Տուժող Ա.Սարու-խանյանը չի ընդունել ամբաստանյալի առաջարկը, իսկ երբ վերջինս բազմիցս փորձել է հե-ռախոսազանգով խոսել տուժող Ա.Սարուխանյանի հետ և համոզել ընդունել իր առաջարկը, նրա վերջին հեռախոսազանգին պատասխանել է տուժող Ա.Սարուխանյանի մայրը, ով ամ-բաստանյալից պահանջել է չանհանգստացնել իրենց՝ սպառնալով դիմել ոստիկանություն։ Նշվածից հետո ամբաստանյալը դադարել է տուժող Ա.Սարուխանյանին համոզելու փորձեր կատարել։
Նույն ժամանակահատվածում՝ 2012թ. դեկտեմբերին, ամբաստանյալը, Իջևան քաղա-քում վկա Նվարդ Սարդարյանի միջոցով ծանոթանալով տուժող Շուշան Գրիգորյանի հետ և նպատակ ունենալով մարմնավաճառությամբ զբաղվելու համար նրան խաբեությամբ ուղար-կել ք.Դուբայ, նրան նույնպես առաջարկել է մատուցողուհու բարձր վարձատրվող աշխա-տանք ԱՄՆ-ում։ Ստանալով վերջինիս համաձայնությունը՝ տուժող Շ.Գրիգորյանին շահա-գրգռելու նպատակով ամբաստանյալը նրան խոստացել է, որ կհոգան նրա մեկնելու հետ կապված բոլոր ծախսերն ու նաև գումար կթողնի նրա մանկահասակ երեխային պահելու և խնամելու համար։ Հաջորդ օրը տուժող Շ.Գրիգորյանը, խորհրդակցել է աշխատանքային ըն-կերուհու` վկա Սիլվա Բաղրամյանի և իր ղեկավարի՝ վկա Դավիթ Ալիխանյանի հետ ու, հա-մաձայնվելով նրանց առարկությունների և իրեն խաբելու վերաբերյալ փաստարկների հետ, չի ընդունել ամբաստանյալի առաջարկը՝ այդ մասին հայտնելով նրան։ Ամբաստանյալը բազ-միցս փորձել է հեռախոսով խոսել տուժող Շ.Գրիգորյանի հետ, սակայն վերջինս չի պա-տասխանել նրա հեռախոսազանգերին։ Ամբաստանյալի վերջին հեռախոսազանգին տուժող Շ.Գրիգորյանի խնդրանքով պատասխանել է վկա Դ.Ալիխանյանը, ով ամբաստանյալից պահանջել է չանհանգստացնել տուժող Շ.Գրիգորյանին՝ սպառնալով դիմել ոստիկանութ-յուն։ Նշվածից հետո ամբաստանյալը դադարել է տուժող Շ.Գրիգորյանին համոզելու փոր-ձեր կատարել։
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Բ.Խաչատրյանն իրեն մեղավոր չճա-նաչեց` պատճառաբանելով, որ տուժողներին չի խաբել, չի համոզել, հակառակը՝ նրանք են իրեն համոզել, որ իրենց ուղարկի։ Քննիչն իրեն ասել է, որ ստորագրի փաստաթղթերի տակ ու գնա տուն։ Չնայած, պահանջել է թույլ տալ կարդալ, թե ինչի տակ է ստորագրում, սակայն քննիչը թույլ չի տվել՝ ասելով, որ ժամանակ չկա։ Նույնիսկ փաստաբան է պահանջել, սա-կայն ոստիկանությունում իրեն պաշտպան չեն տրամադրել։ Նախաքննական ցուցմունքներն իր ձեռքով չի գրել, ընդամենը պատասխանել է քննիչի մի քանի հարցին ու չի կարդացել իր ցուցմունքները։
Չի իմացել, որ քույրը ք.Դուբայում մարմնավաճառությամբ է զբաղվում, ու որ այնտեղ կավատ կա։
Մարմնավաճռությամբ զբաղվելու համար ք.Դուբայ աղջիկներ չի ուղարկել և 600 ԱՄՆ դոլար չի ստացել աղջիկների համար։
Ամբաստանյալի դատաքննական ցուցմունքի համաձայն՝ քրոջ մտերիմ ընկերուհուն՝ Ելենա Նիկողոսյանին, ինքը ճանաչել է 2006թ-ից։ 2008թ. հունիս կամ հուլիս ամսին, երբ նրա հրավերքով՝ նրա ծննդյան օրվա կապակցությամբ, գնացել է նրա տուն, նա հեռախոսով խո-սել է իր քրոջ՝ Հերիքնազի հետ և Ելենայից է տեղեկացել, որ քույրը ոչ թե ք.Մոսկվայում է աշ-խատում, այլ իրականում գտնվում է ք.Դուբայում։ Ելենան, տեղեկացնելով, որ Թուրքիայում զբաղվել է մարմնավաճառությամբ, սակայն գործերը լավ չեն եղել, հայտնել է, որ մարմնա-վաճառությամբ զբաղվելու համար ցանկանում է գնալ ք.Դուբայ և խնդրել է օգնել այդ հար-ցում։ Համաձայնվել է օգնել նրան՝ պարտքով գումար տալու ձևով, որի համար գրավադրել է իր ոսկեղենը։ Ելենան համաձայնվել է աշխատել ք.Դուբայում և գումար ուղարկել իրեն, որ-պեսզի կարողանա հետ ստանալ իր ոսկեղենը։ Այնուհետև, զանգահարել է քույրն ու խնդրել է Ելենային ճանապարհել ք.Դուբայ։ Այդ նպատակով նրա հետ գնացել և կարգավորել է նրա անձնագրի մեջ «վիզա խփելու» հարցը, նրա անձնագրի տվյալներն ուղարկել է ք.Դուբայ, որից հետո նրա մոր հետ գնացել ու տոմս է գնել Ելենայի համար։
Ք.Դուբայ մեկնելուց հետո՝ նույն օրվա գիշերը, Ելենան զանգահարել և ասել է, որ հետ է գալիս՝ խոստանալով պատճառների մասին պատմել վերադառնալուց հետո։
Իրենց տանը Ելենան պատմել է, որ ք.Դուբայում իրեն առաջարկություններ են արել, որոնց չի համաձայնվել, քանի որ մտածել է, որ պետք է միայն մեկ ձևով սեռական հարաբե-րություն ունենար։ Նա շատ գոհ է եղել, քանի որ վերադառնալիս նրան 500 ԱՄՆ դոլար են տված եղել և հեռախոս։
Մեկ ամիս չանցած, Ելենան գնացել է Թուրքիա, որից հետո չի կարողացել վերադար-ձընել պարտքը, և մտածում է, որ նա այդ պատճառով է բողոքել իր վրա։
Աննա Ավդալյանը 8 տարի բանկվել է իր տանը և քրոջ՝ Հերիքնազի հետ հեռախոսով զրուցելուց հետո որոշել է գնալ ք.Դուբայ՝ մատուցողուհի աշխատելու համար։ Նրան օգնելու համար նրա հետ գնացել է Ղարաբաղում և օգնել է, որպեսզի նրա անձնագրում «վիզա խը-փեն», գրավադրել է իր ունեցած ոսկեղենի մնացած մասը, դրանց դիմաց ստացած գումարով 2009թ. հունվարի 7-ին նրան ճանապարհել է ք.Դուբայ, որտեղ նա պետք է աշխատեր որպես մատուցողուհի և վերադարձներ իր գումարը։
Մեկնելուց հետո՝ նույն օրը, նա հետ է վերադարձել՝ ասելով, որ կորցրել է իր «վիզան», որի պատճառով թույլ չեն տվել մուտք գործել ք.Դուբայ։
Իջևան քաղաքում Նվարդի միջոցով ծանոթացել է Աննա Սարուխանյանի և Շուշանի-կի հետ, ովքեր իրեն խնդրել են օգնել աշխատանք գտնելու հարցում։ Նրանց մարմնավաճա-ռությամբ զբաղվելու համար ք.Դուբայ գնալու առաջարկ չի արել և գումարով կամ այլ հար-ցերում օգնելու խոստում չի տվել, այլ նրանց օգնելու նպատակով խոստացել է զանգահարել Ամերիկայում բնակվող ընկերուհուն և ճշտել, թե հնարավոր է, որ նա մատուցողուհու կարիք ունենա։ Դրանից հետո Աննային և Շուշանիկին ասել է, որ չի կարող օգնել նրանց, քանի որ նույնիսկ ք.Դուբայ մեկ օրում հնարավոր չէ գնալ։
Ինքը նրանց չի զանգահարել և չի անհանգստացրել։ Նրանց զանգահարել է Նվարդը, քանի որ Աննան և Շուշանիկը պարտք են եղել նրան, ու նա շատ է ցանկացել, որ նրանք աշ-խատեն ու մարեն իրենց պարտքերը։
Ամբաստանյալի՝ դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուցմունքների համաձայն՝ նրա կրտսեր քույրը` Հերիքնազ Խաչատրյանը, ում բոլորը ճանաչում են Հասմիկ անունով, 2006թ. դեկտեմբերին մեկնել է Հայաստանից, իսկ մի քանի ամիս անց զանգահարել և հայտնել է, որ գտնվում է Արաբական Միացյալ Էմիրությունների Դուբայ քաղաքում ու զբաղվում է մարմնավաճառությամբ։ Նա ամեն ամիս ուղարկել է մոտ 400 ԱՄՆ դոլար՝ իրենց ընտանիքի կարիքների համար։ Զանգահարելիս նա խոսել է շատ հակիրճ, տպավորություն է ստեղծվել, որ ինչ-որ բանից քաշվում է, վախենում և գաղտնի է խոսում։ Հնարավոր է նաև, որ նա խոսել է հեռախոսի բարձրախոսը միացված վիճակում։
2007թ. Հերիքնազը հերթական հեռախոսազրույցի ժամանակ հայտնել է, որ զբաղվում է մարմնավաճառությամբ Մարիամի /Նելլի Ներսիսյանի/ ղեկավարությամբ, և նրա առաջա-դըրած պայմանների համաձայն՝ նրա ղեկավարությամբ մարմնավաճառությամբ զբաղվող աղջիկներն ամեն օր նրան վճարում են 600 ԱՄՆ դոլար, նա աղջիկներին պահում է մշտա-կան հսկողության տակ, նույնիսկ, երբ նրանք գնում են մարմնավաճառությամբ զբաղվելու, նրաց հսկում և հետևում են ավտոմեքենաներով։ Իրենց ուղարկված գումարներն ուղարկել է Մարիամը։ Նա Հերիքնազին առձեռն գումար չի տվել՝ մտածելով, որ գումար ունենալու դեպ-քում նա կարող է փախչել։ Մարիամը քրոջը խոստացած է եղել հավաքված գումարով նրա համար բնակարան գնել ք.Երևանում, սակայն ոչ մի բնակարան էլ չի գնել, թեև Հերիքնազը 2006թ-ից զբաղվում է մարմնավաճառությամբ։
Նույն ժամանակահատվածում Հերիքնազն առաջարկել է Հայաստանում գտնել բարե-տես և երիտասարդ աղջիկներ, ովքեր կցանկանան մեկնել ք.Դուբայ՝ մարմնավաճառությամբ զբաղվելու, խոստանալով, որ աղջիկներին ուղարկելու համար Մարիամն իրեն «մաղարիչ» կանի։
Չունենալով մշտական աշխատանք, հասկացել է, որ Հերիքնազը լավ տարբերակ է առաջարկում գումար աշխատելու համար։
2008թ. ամռանը գնացել է քրոջ ընկերուհու՝ Ելենա Նիկողոսյանի տուն, և խոսակցութ-յան ընթացքում նրան տեղեկացրել է, որ քույրը՝ Հասմիկը, ՌԴ Մոսկվա քաղաքում աշխա-տում է քարի արտադրամասում։ Քիչ անց պատահական զանգահարել է քույրը։ Նրա հետ խոսելու նպատակով Ելենան վերցրել է բջջային հեռախոսը և համարից հասկացել է, որ Հաս-միկը գտնվում է Արաբական Միացյալ Էմիրություններում։ Նրանք զրուցել են Ելենայի՝ ք.Դու-բայ մեկնելու և այնտեղ մարմանվաճառությամբ զբաղվելու հնարավորության մասին։ Հա-ջորդ օրը քրոջը հայտնել է, որ Ելենան համաձայնվել է մեկնել, իսկ քույրը՝ իր հերթին, Ելե-նայի մեկնելու հարցը համաձայնացրել է իր ղեկավարի` Մարիամի հետ։ Ելենայի անձնագրի պատճենն ուղարկել է քրոջ նշած ելեկտրոնային փոստին և մոտ 15 օր անց նույն եղանակով ստացել է մուտքի թույտվությունը։ Մեկ ամիս անց Մարիամը բանկային փոխանցումով ու-ղարկել է 600 ԱՄՆ դոլար, քրոջ` Գայանեի անվամբ, որից 200-ը տվել է Ելենային, իսկ 400 ԱՄՆ դոլարով գնել է Երևան-Դուբայ-Երևան չվերթի տոմս։ Խոսակցության ընթացքում Ելե-նան իրեն հայտնել է, որ եթե ք.Դուբայում իրեն առաջարկեն զբաղվել տարբեր տեսակի սե-ռական հարաբերություններով, ապա չի համաձայնվի մեկնել։ Այդ մասին հայտնել է Հերիք-նազին, ով պատասխանել է, որ Մարիամը կարող է նման առաջարկ անել, սակայն հարաբե-րության պահին նա ներկա չի լինում, կարևոր չի ինչ տեսակի հարաբերություն է տեղի ունե-նում, կարևորը այն է, որ վճարեն նրա օրեկան գումարը։ Այդ մասին հայտնել է Ելենային և 2008թ. հունիսին նրան «Զվարթնոց» օդանավակայանից ճանապարհել է ք.Դուբայ։ Մի քանի ժամ անց նրա մորից տեղեկացել է, որ նա տեղ է հասել, սակայն ինչ-որ պատճառներով չի ցանկանում մնալ և վերադառնում է Հայաստան։ Հաջորդ օրը Ելենան վերադարձել է Հայաս-տան և պատմել, որ իրեն տարել են Հերիքնազի ղեկավարի՝ Մարիամի մոտ, ով իրենից պա-հանջել է հաճախորդների հետ զբաղվել ամեն տեսակի սեռական հարաբերությամբ, ինչին չի համաձայնվել, որի համար էլ իրեն հետ են ուղարկել։ Հետագայում Հերիքնազից տեղեկացել է, որ նա պետք է Ելենայի վրա ծախսված գումարները վերադարձնի Մարիամին։
2009թ. վերջին իրենց տանն է բնակվել իրենց ընտանիքի հետ մտերիմ հարաբերութ-յունների մեջ գտնվող Աննա Ավդալյանը, ով պարբերաբար դժգոհել է, որ չի կարողանում աշ-խատանք գտնել։ Աննային հայտնել է, որ քույրը` Հերիքնազը, Մոսկվա քաղաքում աշխա-տում է որպես մատուցողուհի։ Աննան ցանկություն է հայտնել մեկնել նրա մոտ՝ նույնպես մա-տուցողուհի աշխատելու։ Նույն օրը՝ երեկոյան, Հերիքնազին հեռախոսով հայտնել է, որ Ան-նային պատմել է, թե իբր նա ք.Մոսկվայում աշխատում է մատուցողուհի, և Աննան ցանկու-թյուն է հայտնել մեկնելու նրա մոտ։ Կրկին Աննայի անձնագրի պատճենն ուղարկել է էլեկ-տըրոնային փոստով և նույն եղանակով ստացել է նրա մուտքի թույլտվությունը։ Դրանից հե-տո, ստացել է նաև Մարիամի կողմից բանկային փոխանցումով ուղարկված գումարը, որով գնել է Աննայի տոմսը և 2010թ. հունվարին «Զվարթնոց» օդանավակայանից նրան ճանա-պարհել է ք.Դուբայ։ Աննային խաբել է, նրան չի նախազգուշացրել, որ ուղարկում է ք.Դուբայ՝ մարմնավաճառությամբ զբաղվելու, մտածելով, որ հասնելով տեղ, նա կհարմարվի և կզբաղվի մարմնավաճառությամբ, իսկ չհարմարվելու դեպքում՝ հույս է ունեցել, որ նրան հետ կուղար-կեն։ Հասնելով ք.Դուբայի օդանավակայան՝ Աննան զանգահարել է մորը և հայտնել, որ կոր-ցըրել է Էմիրությունների մուտքի թույլտվությունն ու իրեն չեն թողնում դուրս գալ օդանավա-կայանից, որի համար պետք է վերադառնա Հայաստան։ Մեկնելուց 1-2 օր անց Աննան վե-րադարձել է Հայաստան։
2012թ. դեկտեմբերին գնացել է ք.Իջևան՝ իր ծանոթ Նվարդ Սարդարյանի մոտ և նրա տանը ծանոթացել է Աննայի /Աննա Սարուխանյան/ հետ, ում առաջարկել է մեկնել ք.Դու-բայ` մարմնավաճառությամբ զբաղվելու։ Աննան սկզբում համաձայնվել է, սակայն ասել է, որ մեկնելու հարցը պետք է համաձայնեցնի մոր հետ, իսկ հաջորդ օրը զանգահարել և հայտնել է, որ մայրը չի թույլատրում մեկնել։
Դրանից հետո, Իջևանի ռեստորաններից մեկում ծանոթացել է մատուցողուհի Շուշա-նի /Շուշան Գրիգորյան/ հետ, ում ներկայացրել է, թե իբր քույրը բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և նրան այնտեղ անհրաժեշտ են հայ աղջիկներ՝ մատուցողուհի աշ-խատելու համար։ Շուշանը հեռախոսով զրուցել է Հերիքնազի հետ, ապա համաձայնվել է մեկնել ԱՄՆ, որից հետո պայմանավորվել են միասին գնալ ք.Երևան` նրա անձնագրի վավե-րացումը կատարելու համար, սակայն իրեն անհայտ պատճառներով Շուշանը հրաժարվել է մեկնել։
Աննա Ավդալյանին և Շուշան Գրիգորյանին խաբել է՝ աշխատանք առաջարկելով ք.Մոսկվայում և ԱՄՆ-ում, քանի որ եթե նրանց հայտներ ք.Դուբայ մեկնելու և այնտեղ մարմ-նավաճառությամբ զբաղվելու մասին, ապա նրանք կհրաժարվեին մեկնել, իսկ ք.Դուբայ հասնելուց հետո նրանք տեղում կհամաձայնվեին զբաղվել մարմնավաճառությանբ, քանի որ ունեցել են թեթև վարք, չնայած մինչ այդ մարմնավաճառությամբ չեն զբաղվել։ Նրանց չի հայտնել նաև ք.Դուբայում մարմնավաճառությամբ զբաղվելու պայմանների մասին։ Միայն նշել է, որ որոշակի գումար պետք է տան իրենց ղեկավարին։ Աղջիկներին չի հայտնել նաև, որ օրեկան 600 ԱՄՆ դոլար գումար պետք է վճարեն իրենց ղեկավար Մարիամին, որ նա խոս-տացել է բնակարան գնել քրոջ` Հերիքնազի համար, սակայն չի կատարել խոստումը։ Ուղղա-կի աղջիկներին հայտնել է, որ ք.Դուբայում լավ պայմաններում պետք է զբաղվեն մարմնա-վաճառությամբ, և նրանց ք.Դուբայ ուղարկելով՝ նպատակ է ունեցել վաստակել գումար, թեև քրոջ պատմելուց հասկացել և գիտակցել է, որ ինչպես քրոջը, այնպես էլ իր կողմից ուղարկած աղջիկներին կարող են խաբել և չտալ իրենց վաստակած գումարները։
Հետագա նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալը հրաժարվել է խոստովանա-կան ցուցմունքներից և առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել։
Տուժող Ելենա Նիկողոսյանի ցուցմունքի համաձայն՝ ինքը 2004-2005թ.թ-ից ճանաչում է ամբաստանյալի քրոջը՝ Հերիքնազ Խաչատրյանին, ում Հասմիկ են կոչում։ Դրանից հետո մտերմացել է ամբաստանյալի հետ՝ ում Աննա են կոչում։ Ինչպես Հերիքնազը, այնպես էլ ին-քը, Թուրքիայում զբաղվել են մարմնավաճառությամբ։
2008թ. ամռանն ամբաստանյալն այցելել է իրեն և, զրույցի ժամանակ հայտնելով, որ քույրը` Հերիքնազը, բնակվում է ՌԴ Մոսկվա քաղաքում և զինվորների հագուստներն է լվա-նում, առաջարկել է մեկնել նրա մոտ՝ աշխատելու։ Նրան հստակ պատասխան չի տվել` ասե-լով, որ կզրուցի Հերիքնազի հետ և դրանից հետո միայն կորոշի՝ մեկնել, թե ոչ։ Մի քանի օր անց իրեն զանգահարել է Հերիքնազը և, հայտնելով, որ Դուբայ քաղաքում Նելուշի /Նելլի Ներսիսյան/ ղեկավարությամբ զբաղվում է մարմնավաճառությամբ, առաջարկել է մեկնել իր մոտ։ Նա, վստահեցնելով, որ պետք է միայն նորմալ սեռական հարաբերություններ ունենա հաճախորդների հետ, նաև ասել է, որ իրենց վաստակած գումարները վերցնում է Նելուշը, սակայն ամսեկան իրենց վճարում է 5.000 ԱՄՆ դոլար, իսկ երկու տարի աշխատելու դեպքում տուն է գնում տվյալ անձի համար։ Նույնի մասին իրեն հայտնել է նաև ամբաստանյալը` ասելով, որ հաճախորդի հետ ամեն հանդիպումից կարող է վաստակել մինչև 1000 ԱՄՆ դո-լար։
Ամբաստանյալը նաև ասել է, որ ք.Դուբայ իր ուղարկած ամեն մի աղջկա համար Նե-լուշն ուղարկում է 600 ԱՄՆ դոլար։
Գտնվելով ծանր նյութական վիճակում՝ համաձայնվել է մեկնել ք.Դուբայ, ապա ամ-բաստանյալին է տվել իր անձնագիրը` Դուբայի մուտքի թույլտվություն ստանալու համար։ Մոտ 10 օր անց, վերջինս տեղեկացնելով, որ մուտքի թույլտվությունն ու տոմսը պատրաստ են, ասել է, որ դրանց համար Նելուշը ծախսել է 1.000 ԱՄՆ դոլար և իրեն է տվել է Նելուշի ուղարկված 200 ԱՄՆ դոլարը, որը թողել է տանը՝ ընթացիկ ծախսերի համար։ Նաև ասել է, որ Նելուշի ծախսած գումարը պետք է մարի ք.Դուբայում՝ մարմնավաճառությամբ զբաղվելով։
2008թ. հունիսի 27-ին ամբաստանյալն իրեն ուղեկցել է «Զվարթնոց» օդանավակայան և ճանապարհել է ք.Դուբայ, որտեղ իրեն դիմավորել է Անո անունով անծանոթ մի կին, ով վերցրել է իր անձնագիրն ու տաքսի ավտոմեքենայով իրեն տարել է Նելուշի բնակարան, ուր մոտ մեկ ժամ անց եկած Հերիքնազն իրեն տարել է մեկ այլ բնակարան, որտեղ բնակվել են մոտ 25 հայազգի աղջիկներ։ Այդ բնակարանում մնացել է մոտ 4-5 ժամ, և Նելուշի գալուց առաջ բնակարանում գտնվող աղջիկները խառնվել են իրար, սկսել են հավաքել բնակարա-նը, պահել ծխախոտը և, Նելուշին անվանելով «Մամայի», ասել են, որ նրա մոտ չեն ծխում։ Նելուշը, իրեն տանելով առանձին սենյակ, հայտնել է, որ հաճախորդի հետ պետք է ունենա տարբեր տեսակի սեռական հարաբերություններ, այդ թվում՝ օռալ և խմբակային հարաբերու-թյուններ մի քանի տղամարդու հետ։ Անակնկալի գալով՝ չի համաձայնվել նրա առաջարկին, որից հետո վերջինս, դիմելով Հասմիկին, հարցրել է, թե ինչու են իրեն բերել, եթե նման բանե-րով չի զբաղվելու։ Հասկանալով, որ անձնագիրը գտնվում է նրանց մոտ, չունի գումար, ծա-նոթներ և իրեն կարող են ստիպել ու պարտադրել զբաղվել Նելուշի նշածով, վերջինիս ասել է որ մայրը տեղյակ է, թե ինքը որտեղ և ում մոտ է գտնվում, ու եթե իր հետ որևէ բան պատահի, ապա մայրը կդիմի իրավապահ մարմիններին։ Նելուշի գնալուց հետո չնայած Հերիքնազն իրեն համոզել է մնալ և աշխատել, սակայն չի համաձայնվել ու նրա հեռախոսով զանգա-հարել է Հայաստան և մորն ասել, որ վերադառնում է։
Նելուշի պահանջով բջջային հեռախոս են տվել, որպեսզի մտքափոխվելու դեպքում զանգահարի ու հետ վերադառնա, և ասել են, որ եթե ՀՀ սահմանը հատելիս հարցնեն, թե ին-չու է շուտ վերադառնում, ապա պատասխանի, որ քույրը վատառողջ է, ինչի պատճառով էլ ստիպված շուտ է վերադառնում։
Այնուհետև, իրեն ճանապարհել են ք.Թբիլիսի, որտեղից վերադարձել է Հայաստան, և իրենց տանը տեսնելով ամբաստանյալին, հարձակվել է նրա վրա և ամոթանք տվել՝ հարցնե-լով, թե ինչու է խաբել իրեն։ Նա պատասխանել է, որ չի իմացել, որ իրեն պետք է այլ բան առաջարկեն և պահանջել է հատուցել Նելուշի ծախսած գումարները։ Նա իրեն նաև առա-ջարկել է աղջիկներ ուղարկել ք.Դուբայ, որի համար Նելուշն իրեն գումար կուղարկի, ինչը չի ընդունել։
Տուժող Աննա Ավդալյանի ցուցմունքի համաձայն՝ ինքը վաղուց ճանաչել է ամբաս-տանյալին ու նրա քույրերին։ 2000թ-ից մոր հետ բնակվել են Լեռնային Ղարաբաղում։ 2009թ. ապրիլին կամ մայիսին ամբաստանյալը հյուրընկալվել է իրենց տանը և նրա հետ զրույցի ժամանակ ասել է, որ աշխատանք է փնտրում։ Նա պատասխանել է, որ քույրը՝ Հերիքնազը, ՌԴ Մոսկվա քաղաքում աշխատում է մատոցողուհի և առաջարկել է մեկնել նրա մոտ ու աշ-խատել մատուցողուհի։ Համաձայնվել է նրա առաջարկին և օգոստոսի 30-ին նրա հետ գնացել են ք.Ստեփանակերտ, որտեղ ամբաստանյալը լուծել է իր անձնագրի վավերացման հարցը։ Դրանից հետո բնակվել է ք.Հրազդանում՝ ամբաստանյալի տանը և հեռոխոսով խոսել է նրա քրոջ՝ Հերիքնազի հետ, ով խոստացել է օգնել աշխատանքի հարցում։ Մինչև 2010թ. հունվարի 7-ն ամբաստանյալն իր անձնագիրը պահել է մոտը, այդ ընթացքում ստացել է անգ-լերեն լեզվով լրացված փաստաթուղթ՝ իր ասելով Ռուսաստանում ժամանակավոր գրանցման համար, ինչպես նաև՝ իր մեկնելու ավիատոմսը։ 2010թ. հունվարի 7-ին ամբաստանյալը «Զվարթնոց» օդանավակայանից իրեն ճանապարհել է՝ իր պատկերացմամբ, ք.Մոսկվա, սա-կայն չվերթի ցուցանակում գրված չի եղել Երևան-Մոսկվա, այլ եղել է նշում Երևան-Դուբայ չվերթի վերաբերյալ։ Ինքնաթիռում իր մոտ կասկածներ են առաջացել՝ կապված ք.Դուբայ մեկնելու հետ, քանի որ որևէ պայմանավորվածություն չի եղել, որ պետք է մեկնի ք.Դուբայ։ Հասկանալով, որ «իր գլխին խաղ են խաղում»՝ որոշել է իր հերթին խաղալ ամբաստանյալի ու նրա քրոջ հետ և անմիջապես հետ վերադառնալու ելք փնտրել։ Այդ նպատակով դիմել է իր կողքին նստած անծանոթ աղջկան, ով նայելով իր փաստաթղթերը՝ ասել է, որ անգլերեն լեզ-վով լրացված փաստաթուղթը չունենալու դեպքում չի կարող մուտք գործել ք.Դուբայ։ Տեղ հասնելուց հետո պատռել է նշված փաստաթուղթը՝ մուտքի թույլտվությունը, որի բացակա-յության պատճառով իրեն թույլ չեն տվել դուրս գալ օդանավակայանից։ Իրեն տարել են ա-ռանձին սենյակ, որտեղ գտնվող անծանոթ աղջկանից խնդրել է բջջային հեռախոս, զանգա-հարել է մորը կամ ամբաստանյալին ու պատմել կատարվածի մասին։ Քիչ անց նույն հա-մարին զանգահարել է Հերիքնազն ու, ճշտելով անձնագրի համարը, գումար է ուղարկել օդա-նավակայանում գտնվող բանկի միջոցով` սնունդ գնելու համար, և ասել է, որ կմտածի, թե ինչպես իրեն դուրս հանի օդանավակայանից։ Այդ օրը մնացել է օդանավակայանում, իսկ հաջորդ օրն իրեն հետ են ուղարկել Հայաստան՝ ժամկետից շուտ մեկնելու համար տուգանե-լով։
Հայաստան վերադառնալուց հետո զանգահարել է Հերիքնազին և հարցրել, թե ինչով պետք է զվաղվեր ք.Դուբայում։ Նա պատասխանել է, որ իր հետ գիշերները պետք է դուրս գար գումար աշխատելու։ Հասկացել և համոզվել է, որ ճիշտ են եղել իր կասկածները, ամ-բաստանյալը խաբել է իրեն և որ ք.Դուբայում պետք է զբաղվեր մարմնավաճառությամբ։
Հետագայում տեղեկացել է, որ ամբաստանյալն իր մորից պահանջել և ստացել է իրեն ք.Դուբայ ուղարկելու և վերադարձի տոմսի գումարները։
Տուժող Աննա Սարուխանյանի ցուցմունքի համաձայն՝ ինքը, բնակվելով Տաուշի մար-զի Ազատամուտ ավանում, ճանաչել և շփվել է նույն թաղամասում բնակվող Նվարդ Սար-դարյանի հետ, ում տանն էլ 2012թ. դեկտեմբերի 12-ին ծանոթացել է ամբաստանյալի հետ։ Քանի որ մինչ այդ Նվարդից տեղեկացած է եղել, որ ամբաստանյալը մարդ է փնտրում՝ մա-տուցողուհի կամ հյուրանոցում աշխատելու համար ԱՄՆ ուղարկելու նպատակով, երբ Նվարդը դուրս է եկել վառարանի համար փայտ բերելու, աշխատանքի հարցով դիմել է ամ-բաստանյալին, ով ասել է, որ ԱՄՆ-ում բնակվող և հյուրանոցում աշխատող քրոջն անհրա-ժեշտ են հայաստանցի աղջիկներ՝ հյուրանոցում որպես մատուցողուհի աշխատելու համար, և առաջարկել է իր ծախսերով ուղարկել ԱՄՆ՝ 800 դոլարով մատուցողուհի աշխատելու հա-մար։ Չհավատալով նրան ու հեռուստատեսային հաղորդումներից իմանալով, որ աղջիկնե-րին խաբելով տանում են ք.Դուբայ կամ Թուրքիա և ստիպում են մարմնավաճառությմաբ զբաղվել, ամբաստանյալին առաջարկել է ճիշտ ասել, թե ինչով պետք է զբաղվի ԱՄՆ-ում։ Նա պատասխանել է, որ Ամերիկայում աղջիկներ կան, ովքեր զբաղվում են մարմանավաճա-ռությամբ, վաստակած գումարները տալիս են իրենց գլխավորին, ով ամսեկան նրանց 800 ԱՄՆ դոլար է վճարում։ Նաև ասել է, որ իր քույրն էլ է այդ գործի վրա է, ու որ բացի մարմնա-վաճառությունից պետք է հաճախորդի հետ հաց ուտեն, խմեն ու նրանց ոսկիները և փողերը տանեն։ Նրան լսելուց հետո ասել է, որ ամեն ինչ իրեն պարզ է և գնացել է տուն, սակայն երե-կոյան ամբաստանյալը զանգահարել է իրեն և առաջարկել է խոսել։ Նրան ասել է, որ տրա-մադրություն չունի և անջատել է հեռախոսը։ Առավոտյան նորից զանգահարել է ամբաս-տանյալն ու առաջարկել է վերցնել անձնագիրն ու իր հետ գնալ՝ «վիզա խփելու», սակայն մերժել է նրան, որից հետո նա պահանջել է տալ Ազատամուտ հասնելու համար իր ծախսած գումարը։ Նրան պատասխանել է, որ պարտք չէ իրեն, որից հետո, տեսնելով, որ նա շարու-նակում է զանգահարել, անջատել է հեռախոսը։ Դրանից հետո նա զանգահարել է իր մոր հեռախոսին, սակայն մայրը պատասխանել է, որ չանհանգստացնեն իրենց ու սպառնացել է, որ կդիմի ոստիկանություն։
Վկա՝ տուժող Աննա Սարուխանյանի մայր, Ռիտա Սարուխանյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքի համաձայն՝ դուստրն իրեն տեղեկացրել է, ամբաստանյալն առաջարկում է մեկնել ք.Դուբայ և զբաղվել մարմնավաճառությամբ, սակայն ինքը չի համաձայնվել և մերժել է նրան։ Նրա հերթական հեռախոսազանգին պատասխանել է ինքը։ Ամբաստանյալը, անվայել խոսքերով վիրավորելով իրեն, հարցրել է, թե ինչու թույլ չի տալիս, որպեսզի դուստրը մեկնի ք.Դուբայ և սպառնացել է իրեն, որի համար կոպտել է նրան ու պահանջել է այլևս չզանգա-հարել ու չանհանգստացնել իրենց՝ սպառնալով, որ կդիմի ոստիկանություն։
Տուժող Շուշան Գրիգորյանի ցուցմունքի համաձայն՝ 2012թ. դեկտեմբերին իր աշխա-տանքի վայրում՝ Տավուշի մարզի Աչաջուր գյուղում գտնվող խորդկարանում, իր վաղեմի ծա-նոթ Նվարդի միջոցով ծանոթացել է ամբաստանյալի հետ, ով իր հետ առանձին զրույցի ըն-թացքում իրեն առաջարկել է մեկնել Ամերիկա և որպես մատուցողուհի՝ աշխատել քրոջ ռես-տորանում։ Նա նաև ասել է, որ ինքը չի կարողանում գնալ Ամերիկա, քանի որ խնամում է հի-վանդ մորը։ Ամբաստանյալը խոստացել է, որ քույրը կուղարկի 2.000 դոլար՝ մեկնելուց հետո իր երեխայի խնամքի և մյուս ծախսերի համար, ու խոստացել է, որ Ամերիկայում շատ փող կաշխատի՝ օրեկան 200-300 դոլար, և մեկ ամսվա ընթացքում կարող է հատուցել տոմսի հա-մար քրոջ վճարած ու մյուս ծախսերի գումարները։ Նա առաջարկել է միասին գնալ ք.Երե-վան՝ իր ծանոթի միջոցով 5 տարով «վիզա»-ի հարցը լուծելու համար, և խնդրել է իր առաջար-կի մասին ոչ մեկի չհայտնել։ Հաջորդ օրն ամբաստանյալը նորից հանդիպել է իրեն, զանգա-հարել է քրոջը, ում հետ խոսել է նաև ինքն ու համաձայնվել է գնալ նրա մոտ՝ Ամերիկա։ Ամ-բաստանյալն արագացրել է իրեն և առաջարկել է մինչև Նոր Տարի մեկնել՝ ասելով որ տոնի կապակցությամբ աշխատողներին ոսկեղեն են նվիրում։
Ամբաստանյալի առաջարկի մասին պատմել է իր աշխատանքային ընկերուհուն՝ Սիլ-վային, և խորտկարանի տիրոջը՝ Դավիթ Ալիխանյանին, ովքեր բացատրել են, որ ԱՄՆ մեկ-նելը շատ բարդ գործ է և որևէ մեկն անծանոթ մարդուն ԱՄՆ չի ուղարկի։ Հասկանալով, որ նրանք ճիշտ են ասում, Դավիթի առաջարկով անջատել է հեռախոսը։ Հաջորդ օրը, երբ ամ-բաստանյալը նորից է զանգահարել, նրան պատասխանել է Դավիթն ու ասել, որ նա իր հետ գործ չունենա, այլապես՝ կդիմի ոստիկանություն։
Վկաներ Դավիթ Ալիխանյանի և Սիլվա Բաղրամյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքնե-րի համաձայն՝ 2012 թվականի դեկտեմբերին իրենք Շուշան Գրիգորյանից տեղեկանալով, որ ամբաստանյալն առաջարկել է մատուցողուհի աշխատելու համար նրան ուղարկել ԱՄՆ, նրան բացատրել են, որ մեկ օրում անհնար է գնալ Ամերիկա և կասկած են հայտնել, որ կա-րող է իրեն ք.Դուբայ կամ Թուրքիա տանեն՝ մարմնավաճառությամբ զբաղվելու համար։
Քանի որ ամբաստանյալն անընդհատ հեռախոսով զանգահարել և անհանգստացրել է Շուշանին, վերջինիս խնդրանքով հերթական զանգին պատասխանել է Դավիթն ու պահան-ջել է հանգիստ թողնել Շուշանին՝ սպառնալով, որ հակառակ դեպքում կդիմեն ոստիկանու-թյուն։
Վկա Նվարդ Սարդարյանի ցուցմունքի համաձայն՝ ինքն ամբաստանյալից տեղեկա-ցած է եղել, որ նրա քույրը՝ Հերիքնազը, ում ճանաչել է վաղուց, բնակվում է ԱՄՆ-ում։
2012թ. դեկտեմբերին ամբաստանյալն իր տանը ծանոթացել է իր հարևանությամբ՝ նույն թաղամասում, բնակվող Աննա Սարուխանյանի հետ և իր բացակայությամբ զրուցել է նրա հետ։
Հաջորդ օրն իր անձնական գործերով ամբաստանյալի հետ գնացել է Աչաջուր գյուղ, որտեղ գործող խորտկարանում կրկին իր բացակայությամբ ամբաստանյալը զրուցել է խորտկարանի մատուցողուհի Շուշան Գրիգորյանի հետ, ով հաջորդ օրն իրեն ասել է, որ ամ-բաստանյալը նրան առաջարկել է մեկնել ԱՄՆ՝ մատուցողուհի աշխատելու համար։
Ամբաստանյալը՝ իր տանը բնակվելու ընթացքում, հեռախոսով խոսել է քրոջ հետ և ա-սել է, որ երկու աղջիկ կան, ովքեր ուզում են գնալ նրա մոտ և աշխատել՝ որպես մատուցո-ղուհի։
Ամբաստանյալի և Աննայի հանդիպումից հետո՝ երեկոյան, իրեն է զանգահարել Ան-նայի մայրը և վրդովված հարցրել, թե ուր են ցանկանում տանել իր աղջկան։
Աննան իրեն չի տեղեկացրել, որ ամբաստանյալը նրան առաջարկել է գնալ ք.Դուբայ և զբաղվել մարմնավաճառությմաբ։ Այդ մասին իրեն չի ասել նաև ամբաստանյալը։
«Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին» արձանագրության համա-ձայն՝ տուժող Ե.Նիկողոսյանը լուսանկարով ճանաչել է իրեն հաճախորդների հետ տարբեր տեսակի սեռական հարաբերություններ ունենալու առաջարկություն անող անձին։
Տուժող Ա.Ավդալյանի անձնագրի զննության մասին արձանագրության համաձայն՝ վերջինիս AK 0343391 անձնագրի էջերում առկա են եղել համապատասխան կնիքներ՝ 07.01.2010թ. «Զվարթնոց» օդանավակայանից մեկնելու և 08.01.2010թ. նույն օդանավակա-յան ժամանելու վերաբերյալ։
Դատարանը, նկատի ունենալով Ա.Բեգոյանի վերաբերյալ դրվագով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքի մասից մեղադրողի հրաժարվելը և այդ դրվագով ամբաստան-յալի նկատմամբ քրեական հետապնդում իրականացնելուց հրաժարվելու մասին նրա հայ-տարարությունը, չի անդրադառնում նշված դրվագով ապացույցներին։
Դատարանի վերլուծություն.
Դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքն ու համակ-ցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հանգա-մանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգում է հետևության, որ սույն քրեական գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաս-տի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ հաստատվում է, որ ամբաստանյալը, գործե-լով կազմակերպված խմբի կազմում, պոռնկության շահագործման մեջ դնելու նպատակով խաբեությամբ հավաքագրել ու փոխադրել է տուժողներ Ե.Նիկողոսյանին և Ա.Ավդալյանին, ինչպես նաև` փորձել է նույն նպատակով խաբեությամբ հավաքագրել ու փոխադրել տուժող-ներ Ա.Սարուխանյանին ու Շ.Գրիգորյանին, սակայն նրա կամքից անկախ հանգամանքնե-րով նշված հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել, այսինքն՝ կատարել է հանցագործու-թյուններ՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ու 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, որոնցով և նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի՝ առանց լրացուցիչ պատժի դատապարտվի ազատազրկման ու կրի նշանակված պատիժը։
Դատարանը, նկատի ունենալով Ա.Բեգոյանի վերաբերյալ դրվագով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքի մասից մեղադրողի հրաժարվելը և այդ դրվագով ամբաստան-յալի նկատմամբ քրեական հետապնդում իրականացնելուց հրաժարվելու մասին նրա հայ-տարարությունը, գտնում է, որ նշված դրվագով ամբաստանյալի նկատմամբ պետք է դադա-րեցվի քրեական հետապնդումը։
Դատարանը նաև գտնում է, որ մնացած մասով ամբաստանյալին առաջադրված մե-ղադրանքը ճիշտ է որակված։
Անդրադառնալով ամբաստանյալի պատճառաբանություններին, դատարանը գըտ-նում է, որ ինչպես դրանք, այնպես էլ պաշտպանի այն պատճառաբանություններն ու միջնոր-դությունը՝ որ առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալն անմեղ է, իսկ Ե.Նիկողոսյանի մասով նրան առաջադրված մեղադրանքը պետք է վերավորակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, անհիմն են, ամբաստանյալը կատարել է իրեն մեղսագրվող արարքները, հանցագործություններ չկատարելու կամ առաջադրված մեղադրանքից տար-բերվող այլ հանցագործություն կատարելու վերաբերյալ պատճառաբանություններով ամ-բաստանյալը ցանկանում է խուսափել կատարած հանցագործությունների համար պատաս-խանատվությունից և պատժից, դրանք դատաքննությամբ չհաստատվեցին, իսկ նրա կատա-րած հանցագործությունները հաստատվեցին դատաքննությամբ հետազոտված, դատարանի կողմից որպես արժանահավատ գնահատվող ապացույցների՝ ամբաստանյալի նախաքննա-կան խոստովանական ցուցմունքով, տուժողների և վկաների ցուցմունքներով ու սույն դա-տավճռի «Ապացույցների հետազոտում և գնահատում» մասում շարադրված մյուս ապա-ցույցների համակցությամբ։
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատիժների չափը որոշելիս, դա-տարանը հաշվի է առնում նրա կատարած հանցագործությունների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, կատարած արարքների քանակը, գործողություննե-րի ծավալն ու դրանց հետևանքները, կազմակերպված խմբում նրա համեմատաբար պասիվ դերը, անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգա-մանք` դատարանը հաշվի է առնում, որ նա առաջին անգամ է դատապարտվում։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատական քննությամբ չարձանագրվեցին։
Տուժողները քաղաքացիական հայցեր չհարուցեցին և հայցադիմումներ չներկայաց-րեցին։
Քննության առնելով ամբաստանյալի գույքի վրա դրված կալանքի հարցը՝ դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո նրանից առգրավված գույքի վրա դրված կալանքը պետք է վերացվի, նկատի ունենալով, որ վերացել է նշված գույքի վրա կալանք դնելուց բխող սահմանափակումների կիրառման անհրաժեշտությունը։
Քննության առնելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաս-տանյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը պետք է թողնվի անփոփոխ` մինչև դա-տավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս-գրքի 35-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ ու 369-372-րդ հոդվածներով` դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Բավական Սմբատի Խաչատրյանի նկատմամբ դադարեցնել տուժող Անահիտ Բե-գոյանի վերաբերյալ դրվագով քրեական հետապնդումը։
Բավական Սմբատի Խաչատրյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ու 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, և ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նրան դատապարտել ազատազրկ-ման 11 (տասնմեկ) տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման և որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկման, իսկ 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտել ազատազրկման 10 (տաս) տարի ժամկե-տով՝ առանց գույքի բռնագրավման և որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գոր-ծունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` նշանակված պատիժ-ները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, որպես վերջնական պատիժ՝ նշանակել ազատա-զրկում 11 (տասնմեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման և որո-շակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկման, որպիսի պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Բ.Խաչատրյանից առգրավված գույքի վրա դրված կալանքը վերացնել։
Բ.Խաչատրյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը և նրա պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2013թ. ապրիլի 6-ից։
Դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեա-կան դատարան` մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
31 մայիսի 2014թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը`
նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ա.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ
Մ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
Ս.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող Գ.ՇԱՀԲԱԶՅԱՆԻ
տուժողներ Ե.ՆԻԿՈՂՈՍՅԱՆԻ
Ա.ԱՎԴԱԼՅԱՆԻ
Ա.ԲԵԳՈՅԱՆԻ
Ա.ՍԱՐՈՒԽԱՆՅԱՆԻ
Շ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
տուժողների ներկ. Հ.ԱՐՍԵՆՅԱՆԻ
ամբաստանյալ Բ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
պաշտպան Ա.ՔԱՐԱՄՅԱՆԻ
դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի` Բավա-կան Սմբատի Խաչատրյանի` ծնված 21.08.1977թ. Հրազդան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, իր հայտարարությամբ` աշխատել է «Լիդեր» աշխատանքի տեղավորման գոր-ծակալությունում՝ որպես մենեջեր, ամուսնալուծված, 8-ամյա կրթությամբ և խնամքին մեկ անձ, առողջ, չդատված, հաշվառված է` ք.Հրազդան, Նարեկացու փողոց, տուն հ. 37, փաս-տացի բնակվել է` ք.Հրազդան, Երևանյան խճուղի, տուն հ. 1, արգելանքի տակ է 2013թ. ապ-րիլի 6-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
ԼՂՀ Ստեփանակերտ քաղաքի դատախազի տեղակալ Մ.Աղաջանյանը 25.11.2008թ. որոշմամբ թիվ 142022.07 քրեական գործի նյութերով ԼՂՀ քրեական օրենսգրքի 1321-րդ հոդ-վածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով հարուցել է թիվ 122019.08 քրեական գործը, այն ա-ռանձնացրել թիվ 142022.07 քրեական գործի նյութերից և ըստ տարածքային ենթակայու-թյան՝ ուղարկել ՀՀ գլխավոր դատախազություն։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ ՀԿԳ ավագ քննիչ Ն.Ղալումյանը 09.12.2008թ. որոշմամբ թիվ 122019.08 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ, Ազատուհի Հայրապետյա-նի և մյուսների արարքները համապատասխանեցրել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 1321-րդ հոդ-վածի 2-րդ մասի 3-րդ ու 4-րդ կետերին՝ քրեական գործին շնորհելով 69108408 համարը։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ ավագ քննիչ Ս.Հարությունյանը 12.06.2009թ. որոշ-մամբ թիվ 69108408 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ վարչության 1-ին բաժնի պետի տեղակալ Ս.Հա-րությունյանը 06.04.2013թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 34-132-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հարուցել է թիվ 69103913 քրեական գործն ու այն ընդունել իր վարույթ։
06.04.2013թ. ձերբակալվել է Բ.Խաչատրյանը։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ վարչության 1-ին բաժնի պետի տեղակալ Ս.Հա-րությունյանի 08.04.2013թ. որոշմամբ Բ.Խաչատրյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության դատարանի 08.04.2013թ. որոշմամբ Բ.Խաչատրյանի նկատմամբ` որպես խափան-ման միջոց, կիրառվել է կալանքը։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ վարչության 1-ին բաժնի պետի տեղակալ Ս.Հա-րությունյանը 10.07.2013թ. որոշմամբ թիվ 69103913 քրեական գործը միացրել է թիվ 69108408 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակել թիվ 69108408 համարով։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ վարչության 1-ին բաժնի պետի տեղակալ Ս.Հա-րությունյանի 29.07.2013թ. որոշմամբ Բ.Խաչատրյանին նախկինում առաջադրված մեղադը-րանքը փոփոխվել է, լրացվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ վարչության 1-ին բաժնի պետի տեղակալ Ս.Հա-րությունյանը 06.08.2013թ. որոշմամբ թիվ 69108408 քրեական գործից անջատել է Բավական Խաչատրյանի վերաբերյալ մասը, կազմել առանձին վարույթ և շնորհել թիվ 69103913 համա-րը։
2013թ. սեպտեմբերի 2-ին թիվ 69103913 քրեական գործը մեղադրական եզրակացութ-յամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհա-նուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Գ.Պողոսյանը 05.09.2013թ. որոշմամբ ԵԿԴ/0170/01/13 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ, իսկ 17.09.2013թ. որոշմամբ նշանա-կել դատաքննության։
Ամբաստանյալ Բ.Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մա-սի 1-ին կետով և 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «մարդու թրաֆիքինգի` շահագործման նպատակով մարդկանց հավա-քագրելու, տեղափոխելու, փոխանցելու, թաքցնելու, ստանալու, ինչպես նաև սեռական` պոռ-նըկության շահագործման վիճակի մեջ դնելու և պահելու դիտավորությամբ, միավորվելով Արաբական Միացյալ Էմիրություններում բնակվող կրտսեր քրոջ` Հերիքնազ Սմբատի Խա-չատրյանի և մարդկանց շահագործման նպատակով ստեղծված կազմակերպված խմբի ղե-կավար Նելլի Նոտարիկի Ներսիսյանի հետ, ԱՄԷ ուղարկված յուրաքանչյուր աղջկա համար 600 ԱՄՆ դոլար գումար ստանալու պայմանով անդամագրվել է նշված կազմակերպված խմբին, ապա իրենց հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով կատարել են հա-մապատասխան դերաբաշխում, այն է` Նելլի Ներսիսյանը, ղեկավարելով հանցավոր խմբի գործողությունները, անձամբ կատարել է հավաքագրված անձանց Դուբայ տեղափոխելու, մուտքի հրավեր ստանալու հետ կապված ծախսերը, ստացել է նրանց Դուբայ քաղաքում, վերցրել անձնագրերը, կազմակերպել է նրանց սեռական շահագործումը, իսկ Բավական և Հերիքնազ Խաչատրյանները կատարել են կանանց հավաքագրման և Դուբայ տեղափոխե-լուն, փոխանցելուն, թաքցնելուն ուղղված գործողությունները։ Մասնավորապես, կազմա-կերպված հանցավոր խմբի անդամները Բավական Խաչատրյանի անմիջական մասնակ-ցությամբ տևական ժամանակ` 2008 թվականի հունիսից մինչև 2012 թվականի դեկտեմբերն ընկած ժամանակահատվածում, խաբեությամբ, վստահությունը չարաշահելու և վիճակի խո-ցելիությունն օգտագործելու միջոցով, շահագործման նպատակով հավաքագրել և ԱՄԷ Դու-բայ քաղաք են տեղափոխել Ելենա Հրաչիկի Նիկողոսյանին և Աննա Ռոբերտի Ավդալյանին, հավաքագրել են Անահիտ Գագիկի Բեգոյանին, ինչպես նաև նույն եղանակով և նպատակով փորձել են հավաքագրել Աննա Սարուխանի Սարուխանյանին և Շուշան Խորենի Գրիգոր-յանին, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել։
Այսպես`
Նելլի Ներսիսյանի կողմից ղեկավարած կազմակերպված հանցավոր խմբի անդամներ Բավական և Հերիքնազ Խաչատրյանները շահագործման նպատակով մարդուն հավաքա-գըրելու դիտավորությամբ, խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելով` Արաբական Մի-ացյալ Էմիրությունների Դուբայ քաղաքում իրենց ծանոթ Նելլի Ներսիսյանի ղեկավարութ-յամբ մարմնավաճառությամբ մեծ գումարներ վաստակելու կեղծ խոստումներով 2008 թվա-կանի հունիսին սեռական` պոռնկության շահագործման նպատակով, հավաքագրել են Ելե-նա Նիկողոսյանին։ Այնուհետև, Բավական Խաչատրյանը, վերցնելով Ելենա Նիկողոսյանի անձնագիրը, դրա պատճենն ուղարկել է Հերիքնազ Խաչատրյանի կողմից նշված էլեկտրո-նային փոստին և շուրջ 15 օր անց նույն եղանակով ստացել Ելենա Նիկողայանի ԱՄԷ մուտ-քի թույլտվությունը, որից հետո ստացել է նաև բանկային փոխանցումով Դուբայ քաղաքից ուղարկված գումարը, այդ գումարով գնել է Ելենա Նիկողոսյանի` Երևան-Դուբայ չվերթի տոմսը, ապա 2008 թվականի հունիսի 27-ին «Զվարթնոց» օդանավակայանից անձամբ ճա-նապարհելով, ՀՀ պետական սահմանը հատելով անձի տեղափոխումը կազմակերպելու մի-ջոցով Ելենա Նիկողոսյանին սեռական` պոռնկության շահագործման նպատակով տեղա-փոխել է ԱՄԷ Դուբայ քաղաք։
Այնուհետև, Նելլի Ներսիսյանի կողմից ղեկավարած կազմակերպված հանցավոր խմբի անդամներ Բավական և Հերիքնազ Խաչատրյանները կրկին շահագործման նպատա-կով մարդուն հավաքագրելու դիտավորությամբ, խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահե-լով` ՌԴ Մոսկվա քաղաքում մատուցողուհու բարձր վարձատրվող աշխատանք տրամադը-րելու կեղծ խոստումով, 2009 թվականի դեկտեմբերին, պոռնկության շահագործման նպատա-կով, հավաքագրել են Աննա Ավդալյանին։ Այնուհետև, Բավական Խաչատրյանը նույն եղա-նակով` Աննա Ավդալյանի անձնագրի պատճենը ելեկտրոնային փոստով ուղարկելով, ստա-ցել է վերջինիս ԱՄԷ մուտքի թույլտվությունը, որից հետո բանկային փոխանցումով Դուբայ քաղաքից ուղարկված գումարով գնել է Երևան-Դուբայ չվերթի տոմս, ապա 2010 թվականի հունվարի 07-ին «Զվարթնոց» օդանավակայանից անձամբ ճանապարհելով, ՀՀ պետական սահմանը հատելով` անձի տեղափոխումը կազմակերպելու միջոցով, Աննա Ավդալյանին սե-ռական` պոռնկության շահագործման նպատակով տեղափոխել է ԱՄԷ Դուբայ քաղաք։
Շարունակելով հանցավար գործունեությունը, Բավական և Հերիքնազ Խաչատրյան-ները նույն դիտավարությամբ և նպատակով, խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելով` Արաբական Միացյալ Էմիրությունների Դուբայ քաղաքում Նելլի Ներսիսյանի ղեկավարութ-յամբ մարմնավաճառությամբ մեծ գումարներ վաստակելու կեղծ խոստումներով, 2011 նո-յեմբերին, Երևան քաղաքում, պոռնկության շահագործման նպատակով հավաքագրել են Անահիտ Բեգոյանին։ Այդ թվում վերջինիս շահագրգռելու նպատակով, Բավական Խաչա-տըրյանը նրան տվել է Դուբայից փոխանցված 500 ԱՄՆ դոլար գումարն ընթացիկ ծախսերի համար, սակայն Անահիտ Բեգոյանը իր ծանոթից տեղեկանալով, որ Նելլի Ներսիսյանը շա-հագործման է ենթարկում մարմնավաճառությամբ զբաղվող աղջիկներին, խուսափել է Բա-վական Խաչատրյանի հետ հետագա հանդիպումներից և չի մեկնել Դուբայ։
Բացի այդ, Բավական և Հերիքնազ Խաչատրյանները նույն դիտավորությամբ, կրկին խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելով` արտասահմանում մարմնավաճառությամբ մեծ գումարներ վաստակելու կեղծ խոստումներով, 2012 թվականի դեկտեմբերին, Իջևան քա-ղաքում, սեռական` պոռնկության շահագործման նպատակով, փորձել են հավաքագրել Աննա Սարուխանյանին, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործու-թյունն ավարտին չեն հասցրել, քանի որ վերջինս խորհրդակցելով մոր հետ հրաժարվել է նրանց առաջարկից։
Այնուհետև, Նելլի Ներսիսյանի կողմից ղեկավարած կազմակերպված հանցավոր խմբի անդամներ Բավական և Հերիքնազ Խաչատրյանները կրկին շահագործման նպատա-կով մարդուն հավաքագրելու դիտավորությամբ, խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահե-լով` ԱՄՆ-ում մատուցողուհու բարձր վարձատրվող աշխատանք տրամադրելու կեղծ խոս-տումով, 2012 թվականի դեկտեմբերին, Իջևան քաղաքում, սեռական` պոռնկության շահա-գործման նպատակով փորձել են հավաքագրել Շուշան Գրիգորյանին, սակայն իրենց կամ-քից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել, քանի որ սկզբնական շրջանում տալով իր համաձայնությունը, Շուշան Գրիգորյանը խորհրդակցել է իր ծանոթների հետ և տեղեկանալով, որ հնարավոր չէ մեկ օրում ստանալ ԱՄՆ մեկնելու թույլտվություն, հրաժարվել է Բավական Խաչատրյանի առաջարկից»։
Դատաքննությամբ մեղադրողը հրաժարվեց Անահիտ Բեգոյանի վերաբերյալ դրվա-գով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքի մասից և հայտարարեց այդ դրվագով ամ-բաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդում իրականացնելուց հրաժարվելու մասին։
Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները.
Դատաքննությամբ պարզվեց, որ սույն գործից անջատված քրեական գործով հետա-խուզման մեջ գտնվող՝ Արաբական Միացյալ Էմիրություններում բնակվող, անձը մարդկանց թրաֆիքինգ իրականացնելու նպատակով կազմակերպել է խումբ, որում ընդգրկել և միավորել է մի շարք անձանց, այդ թվում՝ ամբաստանյալ Բավական Խաչատրյանին՝ կատարելով դե-րաբաշխումներ, որի համաձայն՝ ամբաստանյալ Բ.Խաչատրյանը կատարել է Հայաստանում կանանց հավաքագրման և ք.Դուբայ տեղափոխելուն ուղղված գործողություններ։
Այդ նպատակով ամբաստանյալ Բ.Խաչատրյանը, 2008թ. հունիսին ք.Երևանում հան-դիպելով տուժող Ելենա Նիկողոսյանին առաջարկել է աշխատելու համար մեկնել ք.Մոսկվա։ Երբ վերջինս պարզել է, որ առաջարկը վերաբերվում է ԱՄԷ ք.Դուբայում մարմնվաճառու-թյամբ զբաղվելուն, ամբաստանյալը, նրան համոզելով ընդունել առաջարկը, կեղծ խոստում-ներ է տվել, որ նա կարող է վաստակել մեծ գումարներ, իսկ ք.Դուբայում գտնվող ղեկավարը երկու տարի մարմնավաճառությամբ զբաղվելու դեպքում նրա համար բնակարան կգնի ք.Երևանում։ Տուժող Ե.Նիկողոսյանը, գտնվելով ծանր նյութական վիճակում, համաձայնվել է մեկնել ք.Դուբայ և ամբաստանյալին է տվել իր անձնագիրը` ԱՄԷ-ի մուտքի թույլտվություն ստանալու համար։ Մոտ տաս օր անց ամբաստանյալը տեղեկացրել է, որ մուտքի թույլտվու-թյունը և տոմսը պատրաստ են ու տուժող Ե.Նիկողոսյանին է տվել ք.Դուբայից ուղարկված 200 ԱՄՆ դոլարը՝ ընթացիկ ծախսերի նպատակով տանը թողնելու համար։
2008թ. հունիսի 27-ին ամբաստանյալը «Զվարթնոց» օդանավակայանից տուժող Ե. Նիկողոսյանին անձամբ ճանապարհել է ԱՄԷ ք.Դուբայ, որտեղ նրան դիմավորել են և վեր-ցըրել անձնագիրը։
Ք.Դուբայում մարմնավաճառությամբ զբաղվող կանանց հսկող անձից տեղեկանալով, որ հաճախորդների հետ բացի սեռախան հարաբերությունից պետք է զբաղվի նաև սեքսուալ բնույթի գործողություններով, տուժող Ե.Նիկողոսյանը հայտնել է իր անհամաձայնությունը և, գիտակցելով, որ անձնագիը վերցնելով, իրեն կարող են պարտադրել զբաղվել վերը նշված գործողություններվ, կտրականապես պահանջել է իրեն հետ ուղարկել Հայաստան՝ սպառ-նալով, որ հակառակ դեպքում իր տեղն իմացող մայրը կդիմի համապատասխան մարմին-ներին։ Դրանից հետո նրան Թբիլիսի քաղաքով հետ են ուղարկել Հայաստան։
2009թ. դեկտեմբերին՝ ք.Մոսկվայում մատուցողուհի աշխատելու պատրվակով, ամ-բաստանյալը, իբր, ՌԴ-ում ժամանակավոր բնակության թույլտվություն ստանալու համար, վերցրել է տուժող Աննա Ավդալյանի անձնագիրը, որի պատճենը էլեկտրոնային փոստով ուղարկել է ք.Դուբայ, որտեղից որոշ ժամանակ անց ստացել է վերջինիս ԱՄԷ-ի մուտքի թույլ-տվությունը, Երևան-Դուբայ ավիաչվերթի տոմսը և գումար։ 2010թ. հունվարի 7-ին ամբաս-տանյալը «Զվարթնոց» օդանավակայանից տուժողին անձամբ ճանապարհել է ք.Դուբայ՝ նրան չտեղեկացնելով, որ այնտեղ համապատասխան անձնաց ղեկավարությամբ և հսկո-ղության տակ նա պետք է զբաղվի պոռնկությամբ։ Օդանավակայանում հաշվառում անցնե-լիս՝ մեկնման սրահում, տուժող Ա.Ավդալյանը նկատել է, որ իր ունեցած ավիատոմսը Երևան-Մոսկվա չվերթինը չէ։ Արդեն ինքնաթիռում համոզվելով, որ մեկնում է ք.Դուբայ, մինչդեռ՝ նման պայմանավորվածություն չի ունեցել ամբաստանյալի հետ, նա մտածել է ելք գտնել և վերադառնալ Հայաստան։ Ք.Դուբայ հասնելուց հետո նա դիմել է նույն ինքնաթիռով ժամա-նած մի կնոջ և, ցույց տալով ամբաստանյալի կողմից իրեն տրված փաստաթղթերը, խնդրել է բացատրել, թե դրանից որն է կարևորը։ Պարզելով, որ առանց մուտքի թույլտվության մասին օտարալեզու փաստաթուղթի չի կարող դուրս գալ օդանավակայանից, նա պատռել և նետել է նշված փաստաթուղթն ու այն կորցնելու մասին հայտնել է հաշվառման կետում։ Առանց նշված փաստաթղթի տուժող Ա.Ավդալյանին չեն թույլատրել դուրս գալ օդնավակայանից, իսկ հաջորդ օրը նա վերադարձել է ք.Երևան։
2012թ. դեկտեմբերին ամբաստանյալը, Իջևան քաղաքում՝ վկա Նվարդ Սարդարյանի բնակարանում, ծանոթանալով տուժող Աննա Սարուխանյանի հետ և նպատակ ունենալով մարմնավաճառությամբ զբաղվելու համար նրան խաբեությամբ ուղարկել ք.Դուբայ, նրան առաջարկել է մատուցողուհու աշխատանք ԱՄՆ-ում` ամսեկան 800 ԱՄՆ դոլար աշխատա-վարձով, սակայն տեսնելով, որ վերջինս չի հավատում իրեն, հայտնել է, որ իր ծանոթ կնոջ ղեկավարությամբ նա այնտեղ պետք է զբաղվի մարմնավաճառությամբ։ Տուժող Ա.Սարու-խանյանը չի ընդունել ամբաստանյալի առաջարկը, իսկ երբ վերջինս բազմիցս փորձել է հե-ռախոսազանգով խոսել տուժող Ա.Սարուխանյանի հետ և համոզել ընդունել իր առաջարկը, նրա վերջին հեռախոսազանգին պատասխանել է տուժող Ա.Սարուխանյանի մայրը, ով ամ-բաստանյալից պահանջել է չանհանգստացնել իրենց՝ սպառնալով դիմել ոստիկանություն։ Նշվածից հետո ամբաստանյալը դադարել է տուժող Ա.Սարուխանյանին համոզելու փորձեր կատարել։
Նույն ժամանակահատվածում՝ 2012թ. դեկտեմբերին, ամբաստանյալը, Իջևան քաղա-քում վկա Նվարդ Սարդարյանի միջոցով ծանոթանալով տուժող Շուշան Գրիգորյանի հետ և նպատակ ունենալով մարմնավաճառությամբ զբաղվելու համար նրան խաբեությամբ ուղար-կել ք.Դուբայ, նրան նույնպես առաջարկել է մատուցողուհու բարձր վարձատրվող աշխա-տանք ԱՄՆ-ում։ Ստանալով վերջինիս համաձայնությունը՝ տուժող Շ.Գրիգորյանին շահա-գրգռելու նպատակով ամբաստանյալը նրան խոստացել է, որ կհոգան նրա մեկնելու հետ կապված բոլոր ծախսերն ու նաև գումար կթողնի նրա մանկահասակ երեխային պահելու և խնամելու համար։ Հաջորդ օրը տուժող Շ.Գրիգորյանը, խորհրդակցել է աշխատանքային ըն-կերուհու` վկա Սիլվա Բաղրամյանի և իր ղեկավարի՝ վկա Դավիթ Ալիխանյանի հետ ու, հա-մաձայնվելով նրանց առարկությունների և իրեն խաբելու վերաբերյալ փաստարկների հետ, չի ընդունել ամբաստանյալի առաջարկը՝ այդ մասին հայտնելով նրան։ Ամբաստանյալը բազ-միցս փորձել է հեռախոսով խոսել տուժող Շ.Գրիգորյանի հետ, սակայն վերջինս չի պա-տասխանել նրա հեռախոսազանգերին։ Ամբաստանյալի վերջին հեռախոսազանգին տուժող Շ.Գրիգորյանի խնդրանքով պատասխանել է վկա Դ.Ալիխանյանը, ով ամբաստանյալից պահանջել է չանհանգստացնել տուժող Շ.Գրիգորյանին՝ սպառնալով դիմել ոստիկանութ-յուն։ Նշվածից հետո ամբաստանյալը դադարել է տուժող Շ.Գրիգորյանին համոզելու փոր-ձեր կատարել։
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Բ.Խաչատրյանն իրեն մեղավոր չճա-նաչեց` պատճառաբանելով, որ տուժողներին չի խաբել, չի համոզել, հակառակը՝ նրանք են իրեն համոզել, որ իրենց ուղարկի։ Քննիչն իրեն ասել է, որ ստորագրի փաստաթղթերի տակ ու գնա տուն։ Չնայած, պահանջել է թույլ տալ կարդալ, թե ինչի տակ է ստորագրում, սակայն քննիչը թույլ չի տվել՝ ասելով, որ ժամանակ չկա։ Նույնիսկ փաստաբան է պահանջել, սա-կայն ոստիկանությունում իրեն պաշտպան չեն տրամադրել։ Նախաքննական ցուցմունքներն իր ձեռքով չի գրել, ընդամենը պատասխանել է քննիչի մի քանի հարցին ու չի կարդացել իր ցուցմունքները։
Չի իմացել, որ քույրը ք.Դուբայում մարմնավաճառությամբ է զբաղվում, ու որ այնտեղ կավատ կա։
Մարմնավաճռությամբ զբաղվելու համար ք.Դուբայ աղջիկներ չի ուղարկել և 600 ԱՄՆ դոլար չի ստացել աղջիկների համար։
Ամբաստանյալի դատաքննական ցուցմունքի համաձայն՝ քրոջ մտերիմ ընկերուհուն՝ Ելենա Նիկողոսյանին, ինքը ճանաչել է 2006թ-ից։ 2008թ. հունիս կամ հուլիս ամսին, երբ նրա հրավերքով՝ նրա ծննդյան օրվա կապակցությամբ, գնացել է նրա տուն, նա հեռախոսով խո-սել է իր քրոջ՝ Հերիքնազի հետ և Ելենայից է տեղեկացել, որ քույրը ոչ թե ք.Մոսկվայում է աշ-խատում, այլ իրականում գտնվում է ք.Դուբայում։ Ելենան, տեղեկացնելով, որ Թուրքիայում զբաղվել է մարմնավաճառությամբ, սակայն գործերը լավ չեն եղել, հայտնել է, որ մարմնա-վաճառությամբ զբաղվելու համար ցանկանում է գնալ ք.Դուբայ և խնդրել է օգնել այդ հար-ցում։ Համաձայնվել է օգնել նրան՝ պարտքով գումար տալու ձևով, որի համար գրավադրել է իր ոսկեղենը։ Ելենան համաձայնվել է աշխատել ք.Դուբայում և գումար ուղարկել իրեն, որ-պեսզի կարողանա հետ ստանալ իր ոսկեղենը։ Այնուհետև, զանգահարել է քույրն ու խնդրել է Ելենային ճանապարհել ք.Դուբայ։ Այդ նպատակով նրա հետ գնացել և կարգավորել է նրա անձնագրի մեջ «վիզա խփելու» հարցը, նրա անձնագրի տվյալներն ուղարկել է ք.Դուբայ, որից հետո նրա մոր հետ գնացել ու տոմս է գնել Ելենայի համար։
Ք.Դուբայ մեկնելուց հետո՝ նույն օրվա գիշերը, Ելենան զանգահարել և ասել է, որ հետ է գալիս՝ խոստանալով պատճառների մասին պատմել վերադառնալուց հետո։
Իրենց տանը Ելենան պատմել է, որ ք.Դուբայում իրեն առաջարկություններ են արել, որոնց չի համաձայնվել, քանի որ մտածել է, որ պետք է միայն մեկ ձևով սեռական հարաբե-րություն ունենար։ Նա շատ գոհ է եղել, քանի որ վերադառնալիս նրան 500 ԱՄՆ դոլար են տված եղել և հեռախոս։
Մեկ ամիս չանցած, Ելենան գնացել է Թուրքիա, որից հետո չի կարողացել վերադար-ձընել պարտքը, և մտածում է, որ նա այդ պատճառով է բողոքել իր վրա։
Աննա Ավդալյանը 8 տարի բանկվել է իր տանը և քրոջ՝ Հերիքնազի հետ հեռախոսով զրուցելուց հետո որոշել է գնալ ք.Դուբայ՝ մատուցողուհի աշխատելու համար։ Նրան օգնելու համար նրա հետ գնացել է Ղարաբաղում և օգնել է, որպեսզի նրա անձնագրում «վիզա խը-փեն», գրավադրել է իր ունեցած ոսկեղենի մնացած մասը, դրանց դիմաց ստացած գումարով 2009թ. հունվարի 7-ին նրան ճանապարհել է ք.Դուբայ, որտեղ նա պետք է աշխատեր որպես մատուցողուհի և վերադարձներ իր գումարը։
Մեկնելուց հետո՝ նույն օրը, նա հետ է վերադարձել՝ ասելով, որ կորցրել է իր «վիզան», որի պատճառով թույլ չեն տվել մուտք գործել ք.Դուբայ։
Իջևան քաղաքում Նվարդի միջոցով ծանոթացել է Աննա Սարուխանյանի և Շուշանի-կի հետ, ովքեր իրեն խնդրել են օգնել աշխատանք գտնելու հարցում։ Նրանց մարմնավաճա-ռությամբ զբաղվելու համար ք.Դուբայ գնալու առաջարկ չի արել և գումարով կամ այլ հար-ցերում օգնելու խոստում չի տվել, այլ նրանց օգնելու նպատակով խոստացել է զանգահարել Ամերիկայում բնակվող ընկերուհուն և ճշտել, թե հնարավոր է, որ նա մատուցողուհու կարիք ունենա։ Դրանից հետո Աննային և Շուշանիկին ասել է, որ չի կարող օգնել նրանց, քանի որ նույնիսկ ք.Դուբայ մեկ օրում հնարավոր չէ գնալ։
Ինքը նրանց չի զանգահարել և չի անհանգստացրել։ Նրանց զանգահարել է Նվարդը, քանի որ Աննան և Շուշանիկը պարտք են եղել նրան, ու նա շատ է ցանկացել, որ նրանք աշ-խատեն ու մարեն իրենց պարտքերը։
Ամբաստանյալի՝ դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուցմունքների համաձայն՝ նրա կրտսեր քույրը` Հերիքնազ Խաչատրյանը, ում բոլորը ճանաչում են Հասմիկ անունով, 2006թ. դեկտեմբերին մեկնել է Հայաստանից, իսկ մի քանի ամիս անց զանգահարել և հայտնել է, որ գտնվում է Արաբական Միացյալ Էմիրությունների Դուբայ քաղաքում ու զբաղվում է մարմնավաճառությամբ։ Նա ամեն ամիս ուղարկել է մոտ 400 ԱՄՆ դոլար՝ իրենց ընտանիքի կարիքների համար։ Զանգահարելիս նա խոսել է շատ հակիրճ, տպավորություն է ստեղծվել, որ ինչ-որ բանից քաշվում է, վախենում և գաղտնի է խոսում։ Հնարավոր է նաև, որ նա խոսել է հեռախոսի բարձրախոսը միացված վիճակում։
2007թ. Հերիքնազը հերթական հեռախոսազրույցի ժամանակ հայտնել է, որ զբաղվում է մարմնավաճառությամբ Մարիամի /Նելլի Ներսիսյանի/ ղեկավարությամբ, և նրա առաջա-դըրած պայմանների համաձայն՝ նրա ղեկավարությամբ մարմնավաճառությամբ զբաղվող աղջիկներն ամեն օր նրան վճարում են 600 ԱՄՆ դոլար, նա աղջիկներին պահում է մշտա-կան հսկողության տակ, նույնիսկ, երբ նրանք գնում են մարմնավաճառությամբ զբաղվելու, նրաց հսկում և հետևում են ավտոմեքենաներով։ Իրենց ուղարկված գումարներն ուղարկել է Մարիամը։ Նա Հերիքնազին առձեռն գումար չի տվել՝ մտածելով, որ գումար ունենալու դեպ-քում նա կարող է փախչել։ Մարիամը քրոջը խոստացած է եղել հավաքված գումարով նրա համար բնակարան գնել ք.Երևանում, սակայն ոչ մի բնակարան էլ չի գնել, թեև Հերիքնազը 2006թ-ից զբաղվում է մարմնավաճառությամբ։
Նույն ժամանակահատվածում Հերիքնազն առաջարկել է Հայաստանում գտնել բարե-տես և երիտասարդ աղջիկներ, ովքեր կցանկանան մեկնել ք.Դուբայ՝ մարմնավաճառությամբ զբաղվելու, խոստանալով, որ աղջիկներին ուղարկելու համար Մարիամն իրեն «մաղարիչ» կանի։
Չունենալով մշտական աշխատանք, հասկացել է, որ Հերիքնազը լավ տարբերակ է առաջարկում գումար աշխատելու համար։
2008թ. ամռանը գնացել է քրոջ ընկերուհու՝ Ելենա Նիկողոսյանի տուն, և խոսակցութ-յան ընթացքում նրան տեղեկացրել է, որ քույրը՝ Հասմիկը, ՌԴ Մոսկվա քաղաքում աշխա-տում է քարի արտադրամասում։ Քիչ անց պատահական զանգահարել է քույրը։ Նրա հետ խոսելու նպատակով Ելենան վերցրել է բջջային հեռախոսը և համարից հասկացել է, որ Հաս-միկը գտնվում է Արաբական Միացյալ Էմիրություններում։ Նրանք զրուցել են Ելենայի՝ ք.Դու-բայ մեկնելու և այնտեղ մարմանվաճառությամբ զբաղվելու հնարավորության մասին։ Հա-ջորդ օրը քրոջը հայտնել է, որ Ելենան համաձայնվել է մեկնել, իսկ քույրը՝ իր հերթին, Ելե-նայի մեկնելու հարցը համաձայնացրել է իր ղեկավարի` Մարիամի հետ։ Ելենայի անձնագրի պատճենն ուղարկել է քրոջ նշած ելեկտրոնային փոստին և մոտ 15 օր անց նույն եղանակով ստացել է մուտքի թույտվությունը։ Մեկ ամիս անց Մարիամը բանկային փոխանցումով ու-ղարկել է 600 ԱՄՆ դոլար, քրոջ` Գայանեի անվամբ, որից 200-ը տվել է Ելենային, իսկ 400 ԱՄՆ դոլարով գնել է Երևան-Դուբայ-Երևան չվերթի տոմս։ Խոսակցության ընթացքում Ելե-նան իրեն հայտնել է, որ եթե ք.Դուբայում իրեն առաջարկեն զբաղվել տարբեր տեսակի սե-ռական հարաբերություններով, ապա չի համաձայնվի մեկնել։ Այդ մասին հայտնել է Հերիք-նազին, ով պատասխանել է, որ Մարիամը կարող է նման առաջարկ անել, սակայն հարաբե-րության պահին նա ներկա չի լինում, կարևոր չի ինչ տեսակի հարաբերություն է տեղի ունե-նում, կարևորը այն է, որ վճարեն նրա օրեկան գումարը։ Այդ մասին հայտնել է Ելենային և 2008թ. հունիսին նրան «Զվարթնոց» օդանավակայանից ճանապարհել է ք.Դուբայ։ Մի քանի ժամ անց նրա մորից տեղեկացել է, որ նա տեղ է հասել, սակայն ինչ-որ պատճառներով չի ցանկանում մնալ և վերադառնում է Հայաստան։ Հաջորդ օրը Ելենան վերադարձել է Հայաս-տան և պատմել, որ իրեն տարել են Հերիքնազի ղեկավարի՝ Մարիամի մոտ, ով իրենից պա-հանջել է հաճախորդների հետ զբաղվել ամեն տեսակի սեռական հարաբերությամբ, ինչին չի համաձայնվել, որի համար էլ իրեն հետ են ուղարկել։ Հետագայում Հերիքնազից տեղեկացել է, որ նա պետք է Ելենայի վրա ծախսված գումարները վերադարձնի Մարիամին։
2009թ. վերջին իրենց տանն է բնակվել իրենց ընտանիքի հետ մտերիմ հարաբերութ-յունների մեջ գտնվող Աննա Ավդալյանը, ով պարբերաբար դժգոհել է, որ չի կարողանում աշ-խատանք գտնել։ Աննային հայտնել է, որ քույրը` Հերիքնազը, Մոսկվա քաղաքում աշխա-տում է որպես մատուցողուհի։ Աննան ցանկություն է հայտնել մեկնել նրա մոտ՝ նույնպես մա-տուցողուհի աշխատելու։ Նույն օրը՝ երեկոյան, Հերիքնազին հեռախոսով հայտնել է, որ Ան-նային պատմել է, թե իբր նա ք.Մոսկվայում աշխատում է մատուցողուհի, և Աննան ցանկու-թյուն է հայտնել մեկնելու նրա մոտ։ Կրկին Աննայի անձնագրի պատճենն ուղարկել է էլեկ-տըրոնային փոստով և նույն եղանակով ստացել է նրա մուտքի թույլտվությունը։ Դրանից հե-տո, ստացել է նաև Մարիամի կողմից բանկային փոխանցումով ուղարկված գումարը, որով գնել է Աննայի տոմսը և 2010թ. հունվարին «Զվարթնոց» օդանավակայանից նրան ճանա-պարհել է ք.Դուբայ։ Աննային խաբել է, նրան չի նախազգուշացրել, որ ուղարկում է ք.Դուբայ՝ մարմնավաճառությամբ զբաղվելու, մտածելով, որ հասնելով տեղ, նա կհարմարվի և կզբաղվի մարմնավաճառությամբ, իսկ չհարմարվելու դեպքում՝ հույս է ունեցել, որ նրան հետ կուղար-կեն։ Հասնելով ք.Դուբայի օդանավակայան՝ Աննան զանգահարել է մորը և հայտնել, որ կոր-ցըրել է Էմիրությունների մուտքի թույլտվությունն ու իրեն չեն թողնում դուրս գալ օդանավա-կայանից, որի համար պետք է վերադառնա Հայաստան։ Մեկնելուց 1-2 օր անց Աննան վե-րադարձել է Հայաստան։
2012թ. դեկտեմբերին գնացել է ք.Իջևան՝ իր ծանոթ Նվարդ Սարդարյանի մոտ և նրա տանը ծանոթացել է Աննայի /Աննա Սարուխանյան/ հետ, ում առաջարկել է մեկնել ք.Դու-բայ` մարմնավաճառությամբ զբաղվելու։ Աննան սկզբում համաձայնվել է, սակայն ասել է, որ մեկնելու հարցը պետք է համաձայնեցնի մոր հետ, իսկ հաջորդ օրը զանգահարել և հայտնել է, որ մայրը չի թույլատրում մեկնել։
Դրանից հետո, Իջևանի ռեստորաններից մեկում ծանոթացել է մատուցողուհի Շուշա-նի /Շուշան Գրիգորյան/ հետ, ում ներկայացրել է, թե իբր քույրը բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և նրան այնտեղ անհրաժեշտ են հայ աղջիկներ՝ մատուցողուհի աշ-խատելու համար։ Շուշանը հեռախոսով զրուցել է Հերիքնազի հետ, ապա համաձայնվել է մեկնել ԱՄՆ, որից հետո պայմանավորվել են միասին գնալ ք.Երևան` նրա անձնագրի վավե-րացումը կատարելու համար, սակայն իրեն անհայտ պատճառներով Շուշանը հրաժարվել է մեկնել։
Աննա Ավդալյանին և Շուշան Գրիգորյանին խաբել է՝ աշխատանք առաջարկելով ք.Մոսկվայում և ԱՄՆ-ում, քանի որ եթե նրանց հայտներ ք.Դուբայ մեկնելու և այնտեղ մարմ-նավաճառությամբ զբաղվելու մասին, ապա նրանք կհրաժարվեին մեկնել, իսկ ք.Դուբայ հասնելուց հետո նրանք տեղում կհամաձայնվեին զբաղվել մարմնավաճառությանբ, քանի որ ունեցել են թեթև վարք, չնայած մինչ այդ մարմնավաճառությամբ չեն զբաղվել։ Նրանց չի հայտնել նաև ք.Դուբայում մարմնավաճառությամբ զբաղվելու պայմանների մասին։ Միայն նշել է, որ որոշակի գումար պետք է տան իրենց ղեկավարին։ Աղջիկներին չի հայտնել նաև, որ օրեկան 600 ԱՄՆ դոլար գումար պետք է վճարեն իրենց ղեկավար Մարիամին, որ նա խոս-տացել է բնակարան գնել քրոջ` Հերիքնազի համար, սակայն չի կատարել խոստումը։ Ուղղա-կի աղջիկներին հայտնել է, որ ք.Դուբայում լավ պայմաններում պետք է զբաղվեն մարմնա-վաճառությամբ, և նրանց ք.Դուբայ ուղարկելով՝ նպատակ է ունեցել վաստակել գումար, թեև քրոջ պատմելուց հասկացել և գիտակցել է, որ ինչպես քրոջը, այնպես էլ իր կողմից ուղարկած աղջիկներին կարող են խաբել և չտալ իրենց վաստակած գումարները։
Հետագա նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալը հրաժարվել է խոստովանա-կան ցուցմունքներից և առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել։
Տուժող Ելենա Նիկողոսյանի ցուցմունքի համաձայն՝ ինքը 2004-2005թ.թ-ից ճանաչում է ամբաստանյալի քրոջը՝ Հերիքնազ Խաչատրյանին, ում Հասմիկ են կոչում։ Դրանից հետո մտերմացել է ամբաստանյալի հետ՝ ում Աննա են կոչում։ Ինչպես Հերիքնազը, այնպես էլ ին-քը, Թուրքիայում զբաղվել են մարմնավաճառությամբ։
2008թ. ամռանն ամբաստանյալն այցելել է իրեն և, զրույցի ժամանակ հայտնելով, որ քույրը` Հերիքնազը, բնակվում է ՌԴ Մոսկվա քաղաքում և զինվորների հագուստներն է լվա-նում, առաջարկել է մեկնել նրա մոտ՝ աշխատելու։ Նրան հստակ պատասխան չի տվել` ասե-լով, որ կզրուցի Հերիքնազի հետ և դրանից հետո միայն կորոշի՝ մեկնել, թե ոչ։ Մի քանի օր անց իրեն զանգահարել է Հերիքնազը և, հայտնելով, որ Դուբայ քաղաքում Նելուշի /Նելլի Ներսիսյան/ ղեկավարությամբ զբաղվում է մարմնավաճառությամբ, առաջարկել է մեկնել իր մոտ։ Նա, վստահեցնելով, որ պետք է միայն նորմալ սեռական հարաբերություններ ունենա հաճախորդների հետ, նաև ասել է, որ իրենց վաստակած գումարները վերցնում է Նելուշը, սակայն ամսեկան իրենց վճարում է 5.000 ԱՄՆ դոլար, իսկ երկու տարի աշխատելու դեպքում տուն է գնում տվյալ անձի համար։ Նույնի մասին իրեն հայտնել է նաև ամբաստանյալը` ասելով, որ հաճախորդի հետ ամեն հանդիպումից կարող է վաստակել մինչև 1000 ԱՄՆ դո-լար։
Ամբաստանյալը նաև ասել է, որ ք.Դուբայ իր ուղարկած ամեն մի աղջկա համար Նե-լուշն ուղարկում է 600 ԱՄՆ դոլար։
Գտնվելով ծանր նյութական վիճակում՝ համաձայնվել է մեկնել ք.Դուբայ, ապա ամ-բաստանյալին է տվել իր անձնագիրը` Դուբայի մուտքի թույլտվություն ստանալու համար։ Մոտ 10 օր անց, վերջինս տեղեկացնելով, որ մուտքի թույլտվությունն ու տոմսը պատրաստ են, ասել է, որ դրանց համար Նելուշը ծախսել է 1.000 ԱՄՆ դոլար և իրեն է տվել է Նելուշի ուղարկված 200 ԱՄՆ դոլարը, որը թողել է տանը՝ ընթացիկ ծախսերի համար։ Նաև ասել է, որ Նելուշի ծախսած գումարը պետք է մարի ք.Դուբայում՝ մարմնավաճառությամբ զբաղվելով։
2008թ. հունիսի 27-ին ամբաստանյալն իրեն ուղեկցել է «Զվարթնոց» օդանավակայան և ճանապարհել է ք.Դուբայ, որտեղ իրեն դիմավորել է Անո անունով անծանոթ մի կին, ով վերցրել է իր անձնագիրն ու տաքսի ավտոմեքենայով իրեն տարել է Նելուշի բնակարան, ուր մոտ մեկ ժամ անց եկած Հերիքնազն իրեն տարել է մեկ այլ բնակարան, որտեղ բնակվել են մոտ 25 հայազգի աղջիկներ։ Այդ բնակարանում մնացել է մոտ 4-5 ժամ, և Նելուշի գալուց առաջ բնակարանում գտնվող աղջիկները խառնվել են իրար, սկսել են հավաքել բնակարա-նը, պահել ծխախոտը և, Նելուշին անվանելով «Մամայի», ասել են, որ նրա մոտ չեն ծխում։ Նելուշը, իրեն տանելով առանձին սենյակ, հայտնել է, որ հաճախորդի հետ պետք է ունենա տարբեր տեսակի սեռական հարաբերություններ, այդ թվում՝ օռալ և խմբակային հարաբերու-թյուններ մի քանի տղամարդու հետ։ Անակնկալի գալով՝ չի համաձայնվել նրա առաջարկին, որից հետո վերջինս, դիմելով Հասմիկին, հարցրել է, թե ինչու են իրեն բերել, եթե նման բանե-րով չի զբաղվելու։ Հասկանալով, որ անձնագիրը գտնվում է նրանց մոտ, չունի գումար, ծա-նոթներ և իրեն կարող են ստիպել ու պարտադրել զբաղվել Նելուշի նշածով, վերջինիս ասել է որ մայրը տեղյակ է, թե ինքը որտեղ և ում մոտ է գտնվում, ու եթե իր հետ որևէ բան պատահի, ապա մայրը կդիմի իրավապահ մարմիններին։ Նելուշի գնալուց հետո չնայած Հերիքնազն իրեն համոզել է մնալ և աշխատել, սակայն չի համաձայնվել ու նրա հեռախոսով զանգա-հարել է Հայաստան և մորն ասել, որ վերադառնում է։
Նելուշի պահանջով բջջային հեռախոս են տվել, որպեսզի մտքափոխվելու դեպքում զանգահարի ու հետ վերադառնա, և ասել են, որ եթե ՀՀ սահմանը հատելիս հարցնեն, թե ին-չու է շուտ վերադառնում, ապա պատասխանի, որ քույրը վատառողջ է, ինչի պատճառով էլ ստիպված շուտ է վերադառնում։
Այնուհետև, իրեն ճանապարհել են ք.Թբիլիսի, որտեղից վերադարձել է Հայաստան, և իրենց տանը տեսնելով ամբաստանյալին, հարձակվել է նրա վրա և ամոթանք տվել՝ հարցնե-լով, թե ինչու է խաբել իրեն։ Նա պատասխանել է, որ չի իմացել, որ իրեն պետք է այլ բան առաջարկեն և պահանջել է հատուցել Նելուշի ծախսած գումարները։ Նա իրեն նաև առա-ջարկել է աղջիկներ ուղարկել ք.Դուբայ, որի համար Նելուշն իրեն գումար կուղարկի, ինչը չի ընդունել։
Տուժող Աննա Ավդալյանի ցուցմունքի համաձայն՝ ինքը վաղուց ճանաչել է ամբաս-տանյալին ու նրա քույրերին։ 2000թ-ից մոր հետ բնակվել են Լեռնային Ղարաբաղում։ 2009թ. ապրիլին կամ մայիսին ամբաստանյալը հյուրընկալվել է իրենց տանը և նրա հետ զրույցի ժամանակ ասել է, որ աշխատանք է փնտրում։ Նա պատասխանել է, որ քույրը՝ Հերիքնազը, ՌԴ Մոսկվա քաղաքում աշխատում է մատոցողուհի և առաջարկել է մեկնել նրա մոտ ու աշ-խատել մատուցողուհի։ Համաձայնվել է նրա առաջարկին և օգոստոսի 30-ին նրա հետ գնացել են ք.Ստեփանակերտ, որտեղ ամբաստանյալը լուծել է իր անձնագրի վավերացման հարցը։ Դրանից հետո բնակվել է ք.Հրազդանում՝ ամբաստանյալի տանը և հեռոխոսով խոսել է նրա քրոջ՝ Հերիքնազի հետ, ով խոստացել է օգնել աշխատանքի հարցում։ Մինչև 2010թ. հունվարի 7-ն ամբաստանյալն իր անձնագիրը պահել է մոտը, այդ ընթացքում ստացել է անգ-լերեն լեզվով լրացված փաստաթուղթ՝ իր ասելով Ռուսաստանում ժամանակավոր գրանցման համար, ինչպես նաև՝ իր մեկնելու ավիատոմսը։ 2010թ. հունվարի 7-ին ամբաստանյալը «Զվարթնոց» օդանավակայանից իրեն ճանապարհել է՝ իր պատկերացմամբ, ք.Մոսկվա, սա-կայն չվերթի ցուցանակում գրված չի եղել Երևան-Մոսկվա, այլ եղել է նշում Երևան-Դուբայ չվերթի վերաբերյալ։ Ինքնաթիռում իր մոտ կասկածներ են առաջացել՝ կապված ք.Դուբայ մեկնելու հետ, քանի որ որևէ պայմանավորվածություն չի եղել, որ պետք է մեկնի ք.Դուբայ։ Հասկանալով, որ «իր գլխին խաղ են խաղում»՝ որոշել է իր հերթին խաղալ ամբաստանյալի ու նրա քրոջ հետ և անմիջապես հետ վերադառնալու ելք փնտրել։ Այդ նպատակով դիմել է իր կողքին նստած անծանոթ աղջկան, ով նայելով իր փաստաթղթերը՝ ասել է, որ անգլերեն լեզ-վով լրացված փաստաթուղթը չունենալու դեպքում չի կարող մուտք գործել ք.Դուբայ։ Տեղ հասնելուց հետո պատռել է նշված փաստաթուղթը՝ մուտքի թույլտվությունը, որի բացակա-յության պատճառով իրեն թույլ չեն տվել դուրս գալ օդանավակայանից։ Իրեն տարել են ա-ռանձին սենյակ, որտեղ գտնվող անծանոթ աղջկանից խնդրել է բջջային հեռախոս, զանգա-հարել է մորը կամ ամբաստանյալին ու պատմել կատարվածի մասին։ Քիչ անց նույն հա-մարին զանգահարել է Հերիքնազն ու, ճշտելով անձնագրի համարը, գումար է ուղարկել օդա-նավակայանում գտնվող բանկի միջոցով` սնունդ գնելու համար, և ասել է, որ կմտածի, թե ինչպես իրեն դուրս հանի օդանավակայանից։ Այդ օրը մնացել է օդանավակայանում, իսկ հաջորդ օրն իրեն հետ են ուղարկել Հայաստան՝ ժամկետից շուտ մեկնելու համար տուգանե-լով։
Հայաստան վերադառնալուց հետո զանգահարել է Հերիքնազին և հարցրել, թե ինչով պետք է զվաղվեր ք.Դուբայում։ Նա պատասխանել է, որ իր հետ գիշերները պետք է դուրս գար գումար աշխատելու։ Հասկացել և համոզվել է, որ ճիշտ են եղել իր կասկածները, ամ-բաստանյալը խաբել է իրեն և որ ք.Դուբայում պետք է զբաղվեր մարմնավաճառությամբ։
Հետագայում տեղեկացել է, որ ամբաստանյալն իր մորից պահանջել և ստացել է իրեն ք.Դուբայ ուղարկելու և վերադարձի տոմսի գումարները։
Տուժող Աննա Սարուխանյանի ցուցմունքի համաձայն՝ ինքը, բնակվելով Տաուշի մար-զի Ազատամուտ ավանում, ճանաչել և շփվել է նույն թաղամասում բնակվող Նվարդ Սար-դարյանի հետ, ում տանն էլ 2012թ. դեկտեմբերի 12-ին ծանոթացել է ամբաստանյալի հետ։ Քանի որ մինչ այդ Նվարդից տեղեկացած է եղել, որ ամբաստանյալը մարդ է փնտրում՝ մա-տուցողուհի կամ հյուրանոցում աշխատելու համար ԱՄՆ ուղարկելու նպատակով, երբ Նվարդը դուրս է եկել վառարանի համար փայտ բերելու, աշխատանքի հարցով դիմել է ամ-բաստանյալին, ով ասել է, որ ԱՄՆ-ում բնակվող և հյուրանոցում աշխատող քրոջն անհրա-ժեշտ են հայաստանցի աղջիկներ՝ հյուրանոցում որպես մատուցողուհի աշխատելու համար, և առաջարկել է իր ծախսերով ուղարկել ԱՄՆ՝ 800 դոլարով մատուցողուհի աշխատելու հա-մար։ Չհավատալով նրան ու հեռուստատեսային հաղորդումներից իմանալով, որ աղջիկնե-րին խաբելով տանում են ք.Դուբայ կամ Թուրքիա և ստիպում են մարմնավաճառությմաբ զբաղվել, ամբաստանյալին առաջարկել է ճիշտ ասել, թե ինչով պետք է զբաղվի ԱՄՆ-ում։ Նա պատասխանել է, որ Ամերիկայում աղջիկներ կան, ովքեր զբաղվում են մարմանավաճա-ռությամբ, վաստակած գումարները տալիս են իրենց գլխավորին, ով ամսեկան նրանց 800 ԱՄՆ դոլար է վճարում։ Նաև ասել է, որ իր քույրն էլ է այդ գործի վրա է, ու որ բացի մարմնա-վաճառությունից պետք է հաճախորդի հետ հաց ուտեն, խմեն ու նրանց ոսկիները և փողերը տանեն։ Նրան լսելուց հետո ասել է, որ ամեն ինչ իրեն պարզ է և գնացել է տուն, սակայն երե-կոյան ամբաստանյալը զանգահարել է իրեն և առաջարկել է խոսել։ Նրան ասել է, որ տրա-մադրություն չունի և անջատել է հեռախոսը։ Առավոտյան նորից զանգահարել է ամբաս-տանյալն ու առաջարկել է վերցնել անձնագիրն ու իր հետ գնալ՝ «վիզա խփելու», սակայն մերժել է նրան, որից հետո նա պահանջել է տալ Ազատամուտ հասնելու համար իր ծախսած գումարը։ Նրան պատասխանել է, որ պարտք չէ իրեն, որից հետո, տեսնելով, որ նա շարու-նակում է զանգահարել, անջատել է հեռախոսը։ Դրանից հետո նա զանգահարել է իր մոր հեռախոսին, սակայն մայրը պատասխանել է, որ չանհանգստացնեն իրենց ու սպառնացել է, որ կդիմի ոստիկանություն։
Վկա՝ տուժող Աննա Սարուխանյանի մայր, Ռիտա Սարուխանյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքի համաձայն՝ դուստրն իրեն տեղեկացրել է, ամբաստանյալն առաջարկում է մեկնել ք.Դուբայ և զբաղվել մարմնավաճառությամբ, սակայն ինքը չի համաձայնվել և մերժել է նրան։ Նրա հերթական հեռախոսազանգին պատասխանել է ինքը։ Ամբաստանյալը, անվայել խոսքերով վիրավորելով իրեն, հարցրել է, թե ինչու թույլ չի տալիս, որպեսզի դուստրը մեկնի ք.Դուբայ և սպառնացել է իրեն, որի համար կոպտել է նրան ու պահանջել է այլևս չզանգա-հարել ու չանհանգստացնել իրենց՝ սպառնալով, որ կդիմի ոստիկանություն։
Տուժող Շուշան Գրիգորյանի ցուցմունքի համաձայն՝ 2012թ. դեկտեմբերին իր աշխա-տանքի վայրում՝ Տավուշի մարզի Աչաջուր գյուղում գտնվող խորդկարանում, իր վաղեմի ծա-նոթ Նվարդի միջոցով ծանոթացել է ամբաստանյալի հետ, ով իր հետ առանձին զրույցի ըն-թացքում իրեն առաջարկել է մեկնել Ամերիկա և որպես մատուցողուհի՝ աշխատել քրոջ ռես-տորանում։ Նա նաև ասել է, որ ինքը չի կարողանում գնալ Ամերիկա, քանի որ խնամում է հի-վանդ մորը։ Ամբաստանյալը խոստացել է, որ քույրը կուղարկի 2.000 դոլար՝ մեկնելուց հետո իր երեխայի խնամքի և մյուս ծախսերի համար, ու խոստացել է, որ Ամերիկայում շատ փող կաշխատի՝ օրեկան 200-300 դոլար, և մեկ ամսվա ընթացքում կարող է հատուցել տոմսի հա-մար քրոջ վճարած ու մյուս ծախսերի գումարները։ Նա առաջարկել է միասին գնալ ք.Երե-վան՝ իր ծանոթի միջոցով 5 տարով «վիզա»-ի հարցը լուծելու համար, և խնդրել է իր առաջար-կի մասին ոչ մեկի չհայտնել։ Հաջորդ օրն ամբաստանյալը նորից հանդիպել է իրեն, զանգա-հարել է քրոջը, ում հետ խոսել է նաև ինքն ու համաձայնվել է գնալ նրա մոտ՝ Ամերիկա։ Ամ-բաստանյալն արագացրել է իրեն և առաջարկել է մինչև Նոր Տարի մեկնել՝ ասելով որ տոնի կապակցությամբ աշխատողներին ոսկեղեն են նվիրում։
Ամբաստանյալի առաջարկի մասին պատմել է իր աշխատանքային ընկերուհուն՝ Սիլ-վային, և խորտկարանի տիրոջը՝ Դավիթ Ալիխանյանին, ովքեր բացատրել են, որ ԱՄՆ մեկ-նելը շատ բարդ գործ է և որևէ մեկն անծանոթ մարդուն ԱՄՆ չի ուղարկի։ Հասկանալով, որ նրանք ճիշտ են ասում, Դավիթի առաջարկով անջատել է հեռախոսը։ Հաջորդ օրը, երբ ամ-բաստանյալը նորից է զանգահարել, նրան պատասխանել է Դավիթն ու ասել, որ նա իր հետ գործ չունենա, այլապես՝ կդիմի ոստիկանություն։
Վկաներ Դավիթ Ալիխանյանի և Սիլվա Բաղրամյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքնե-րի համաձայն՝ 2012 թվականի դեկտեմբերին իրենք Շուշան Գրիգորյանից տեղեկանալով, որ ամբաստանյալն առաջարկել է մատուցողուհի աշխատելու համար նրան ուղարկել ԱՄՆ, նրան բացատրել են, որ մեկ օրում անհնար է գնալ Ամերիկա և կասկած են հայտնել, որ կա-րող է իրեն ք.Դուբայ կամ Թուրքիա տանեն՝ մարմնավաճառությամբ զբաղվելու համար։
Քանի որ ամբաստանյալն անընդհատ հեռախոսով զանգահարել և անհանգստացրել է Շուշանին, վերջինիս խնդրանքով հերթական զանգին պատասխանել է Դավիթն ու պահան-ջել է հանգիստ թողնել Շուշանին՝ սպառնալով, որ հակառակ դեպքում կդիմեն ոստիկանու-թյուն։
Վկա Նվարդ Սարդարյանի ցուցմունքի համաձայն՝ ինքն ամբաստանյալից տեղեկա-ցած է եղել, որ նրա քույրը՝ Հերիքնազը, ում ճանաչել է վաղուց, բնակվում է ԱՄՆ-ում։
2012թ. դեկտեմբերին ամբաստանյալն իր տանը ծանոթացել է իր հարևանությամբ՝ նույն թաղամասում, բնակվող Աննա Սարուխանյանի հետ և իր բացակայությամբ զրուցել է նրա հետ։
Հաջորդ օրն իր անձնական գործերով ամբաստանյալի հետ գնացել է Աչաջուր գյուղ, որտեղ գործող խորտկարանում կրկին իր բացակայությամբ ամբաստանյալը զրուցել է խորտկարանի մատուցողուհի Շուշան Գրիգորյանի հետ, ով հաջորդ օրն իրեն ասել է, որ ամ-բաստանյալը նրան առաջարկել է մեկնել ԱՄՆ՝ մատուցողուհի աշխատելու համար։
Ամբաստանյալը՝ իր տանը բնակվելու ընթացքում, հեռախոսով խոսել է քրոջ հետ և ա-սել է, որ երկու աղջիկ կան, ովքեր ուզում են գնալ նրա մոտ և աշխատել՝ որպես մատուցո-ղուհի։
Ամբաստանյալի և Աննայի հանդիպումից հետո՝ երեկոյան, իրեն է զանգահարել Ան-նայի մայրը և վրդովված հարցրել, թե ուր են ցանկանում տանել իր աղջկան։
Աննան իրեն չի տեղեկացրել, որ ամբաստանյալը նրան առաջարկել է գնալ ք.Դուբայ և զբաղվել մարմնավաճառությմաբ։ Այդ մասին իրեն չի ասել նաև ամբաստանյալը։
«Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին» արձանագրության համա-ձայն՝ տուժող Ե.Նիկողոսյանը լուսանկարով ճանաչել է իրեն հաճախորդների հետ տարբեր տեսակի սեռական հարաբերություններ ունենալու առաջարկություն անող անձին։
Տուժող Ա.Ավդալյանի անձնագրի զննության մասին արձանագրության համաձայն՝ վերջինիս AK 0343391 անձնագրի էջերում առկա են եղել համապատասխան կնիքներ՝ 07.01.2010թ. «Զվարթնոց» օդանավակայանից մեկնելու և 08.01.2010թ. նույն օդանավակա-յան ժամանելու վերաբերյալ։
Դատարանը, նկատի ունենալով Ա.Բեգոյանի վերաբերյալ դրվագով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքի մասից մեղադրողի հրաժարվելը և այդ դրվագով ամբաստան-յալի նկատմամբ քրեական հետապնդում իրականացնելուց հրաժարվելու մասին նրա հայ-տարարությունը, չի անդրադառնում նշված դրվագով ապացույցներին։
Դատարանի վերլուծություն.
Դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքն ու համակ-ցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հանգա-մանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգում է հետևության, որ սույն քրեական գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաս-տի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ հաստատվում է, որ ամբաստանյալը, գործե-լով կազմակերպված խմբի կազմում, պոռնկության շահագործման մեջ դնելու նպատակով խաբեությամբ հավաքագրել ու փոխադրել է տուժողներ Ե.Նիկողոսյանին և Ա.Ավդալյանին, ինչպես նաև` փորձել է նույն նպատակով խաբեությամբ հավաքագրել ու փոխադրել տուժող-ներ Ա.Սարուխանյանին ու Շ.Գրիգորյանին, սակայն նրա կամքից անկախ հանգամանքնե-րով նշված հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել, այսինքն՝ կատարել է հանցագործու-թյուններ՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ու 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, որոնցով և նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի՝ առանց լրացուցիչ պատժի դատապարտվի ազատազրկման ու կրի նշանակված պատիժը։
Դատարանը, նկատի ունենալով Ա.Բեգոյանի վերաբերյալ դրվագով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքի մասից մեղադրողի հրաժարվելը և այդ դրվագով ամբաստան-յալի նկատմամբ քրեական հետապնդում իրականացնելուց հրաժարվելու մասին նրա հայ-տարարությունը, գտնում է, որ նշված դրվագով ամբաստանյալի նկատմամբ պետք է դադա-րեցվի քրեական հետապնդումը։
Դատարանը նաև գտնում է, որ մնացած մասով ամբաստանյալին առաջադրված մե-ղադրանքը ճիշտ է որակված։
Անդրադառնալով ամբաստանյալի պատճառաբանություններին, դատարանը գըտ-նում է, որ ինչպես դրանք, այնպես էլ պաշտպանի այն պատճառաբանություններն ու միջնոր-դությունը՝ որ առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալն անմեղ է, իսկ Ե.Նիկողոսյանի մասով նրան առաջադրված մեղադրանքը պետք է վերավորակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, անհիմն են, ամբաստանյալը կատարել է իրեն մեղսագրվող արարքները, հանցագործություններ չկատարելու կամ առաջադրված մեղադրանքից տար-բերվող այլ հանցագործություն կատարելու վերաբերյալ պատճառաբանություններով ամ-բաստանյալը ցանկանում է խուսափել կատարած հանցագործությունների համար պատաս-խանատվությունից և պատժից, դրանք դատաքննությամբ չհաստատվեցին, իսկ նրա կատա-րած հանցագործությունները հաստատվեցին դատաքննությամբ հետազոտված, դատարանի կողմից որպես արժանահավատ գնահատվող ապացույցների՝ ամբաստանյալի նախաքննա-կան խոստովանական ցուցմունքով, տուժողների և վկաների ցուցմունքներով ու սույն դա-տավճռի «Ապացույցների հետազոտում և գնահատում» մասում շարադրված մյուս ապա-ցույցների համակցությամբ։
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատիժների չափը որոշելիս, դա-տարանը հաշվի է առնում նրա կատարած հանցագործությունների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, կատարած արարքների քանակը, գործողություննե-րի ծավալն ու դրանց հետևանքները, կազմակերպված խմբում նրա համեմատաբար պասիվ դերը, անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգա-մանք` դատարանը հաշվի է առնում, որ նա առաջին անգամ է դատապարտվում։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատական քննությամբ չարձանագրվեցին։
Տուժողները քաղաքացիական հայցեր չհարուցեցին և հայցադիմումներ չներկայաց-րեցին։
Քննության առնելով ամբաստանյալի գույքի վրա դրված կալանքի հարցը՝ դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո նրանից առգրավված գույքի վրա դրված կալանքը պետք է վերացվի, նկատի ունենալով, որ վերացել է նշված գույքի վրա կալանք դնելուց բխող սահմանափակումների կիրառման անհրաժեշտությունը։
Քննության առնելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաս-տանյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը պետք է թողնվի անփոփոխ` մինչև դա-տավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս-գրքի 35-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ ու 369-372-րդ հոդվածներով` դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Բավական Սմբատի Խաչատրյանի նկատմամբ դադարեցնել տուժող Անահիտ Բե-գոյանի վերաբերյալ դրվագով քրեական հետապնդումը։
Բավական Սմբատի Խաչատրյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ու 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, և ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նրան դատապարտել ազատազրկ-ման 11 (տասնմեկ) տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման և որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկման, իսկ 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտել ազատազրկման 10 (տաս) տարի ժամկե-տով՝ առանց գույքի բռնագրավման և որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գոր-ծունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` նշանակված պատիժ-ները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, որպես վերջնական պատիժ՝ նշանակել ազատա-զրկում 11 (տասնմեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման և որո-շակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկման, որպիսի պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Բ.Խաչատրյանից առգրավված գույքի վրա դրված կալանքը վերացնել։
Բ.Խաչատրյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը և նրա պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2013թ. ապրիլի 6-ից։
Դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեա-կան դատարան` մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0170/01/13
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 04-09-2013 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | ԵԿԴ/0170/01/13 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | ՀՀ Գլխավոր դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 69103913 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Բավական Սմբատի Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա շահագործման նպատակով հավաքագրել է մարդկանց և կազմակերպել նրանց սեռական շահագործումը |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Բավական |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հայրանուն | Սմբատի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 132 Մաս 3 Կետ 1 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 2.2 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 04-09-2013 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 05-09-2013 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 05-09-2013 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 05-09-2013 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 27-09-2013 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գ. |
| Ազգանուն | Շահբազյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ալբերտ |
| Ազգանուն | Քարամյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Բավական |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ելենա |
| Ազգանուն | Նիկողոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Աննա |
| Ազգանուն | Ավդալյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Անահիտ |
| Ազգանուն | Բեգոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Աննա |
| Ազգանուն | Սարուխանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Շուշան |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 16-10-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-10-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 29-10-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 15-11-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 05-12-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 20-12-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-01-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-02-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 28-02-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-03-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 02-04-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 25-04-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 16-05-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 30-05-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 31-05-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 31-05-2014 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Բավական |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 31-05-2014 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԿԴ/0170/01/13 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 31 մայիսի 2014թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը` նախագահությամբ` դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ քարտուղարությամբ` Ա.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ Մ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ Ս.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ մասնակցությամբ` մեղադրող Գ.ՇԱՀԲԱԶՅԱՆԻ տուժողներ Ե.ՆԻԿՈՂՈՍՅԱՆԻ Ա.ԱՎԴԱԼՅԱՆԻ Ա.ԲԵԳՈՅԱՆԻ Ա.ՍԱՐՈՒԽԱՆՅԱՆԻ Շ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ տուժողների ներկ. Հ.ԱՐՍԵՆՅԱՆԻ ամբաստանյալ Բ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ պաշտպան Ա.ՔԱՐԱՄՅԱՆԻ դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի` Բավա-կան Սմբատի Խաչատրյանի` ծնված 21.08.1977թ. Հրազդան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, իր հայտարարությամբ` աշխատել է «Լիդեր» աշխատանքի տեղավորման գոր-ծակալությունում՝ որպես մենեջեր, ամուսնալուծված, 8-ամյա կրթությամբ և խնամքին մեկ անձ, առողջ, չդատված, հաշվառված է` ք.Հրազդան, Նարեկացու փողոց, տուն հ. 37, փաս-տացի բնակվել է` ք.Հրազդան, Երևանյան խճուղի, տուն հ. 1, արգելանքի տակ է 2013թ. ապ-րիլի 6-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։ Գործի դատավարական նախապատմությունը. ԼՂՀ Ստեփանակերտ քաղաքի դատախազի տեղակալ Մ.Աղաջանյանը 25.11.2008թ. որոշմամբ թիվ 142022.07 քրեական գործի նյութերով ԼՂՀ քրեական օրենսգրքի 1321-րդ հոդ-վածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով հարուցել է թիվ 122019.08 քրեական գործը, այն ա-ռանձնացրել թիվ 142022.07 քրեական գործի նյութերից և ըստ տարածքային ենթակայու-թյան՝ ուղարկել ՀՀ գլխավոր դատախազություն։ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ ՀԿԳ ավագ քննիչ Ն.Ղալումյանը 09.12.2008թ. որոշմամբ թիվ 122019.08 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ, Ազատուհի Հայրապետյա-նի և մյուսների արարքները համապատասխանեցրել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 1321-րդ հոդ-վածի 2-րդ մասի 3-րդ ու 4-րդ կետերին՝ քրեական գործին շնորհելով 69108408 համարը։ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ ավագ քննիչ Ս.Հարությունյանը 12.06.2009թ. որոշ-մամբ թիվ 69108408 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ։ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ վարչության 1-ին բաժնի պետի տեղակալ Ս.Հա-րությունյանը 06.04.2013թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 34-132-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հարուցել է թիվ 69103913 քրեական գործն ու այն ընդունել իր վարույթ։ 06.04.2013թ. ձերբակալվել է Բ.Խաչատրյանը։ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ վարչության 1-ին բաժնի պետի տեղակալ Ս.Հա-րությունյանի 08.04.2013թ. որոշմամբ Բ.Խաչատրյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով։ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության դատարանի 08.04.2013թ. որոշմամբ Բ.Խաչատրյանի նկատմամբ` որպես խափան-ման միջոց, կիրառվել է կալանքը։ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ վարչության 1-ին բաժնի պետի տեղակալ Ս.Հա-րությունյանը 10.07.2013թ. որոշմամբ թիվ 69103913 քրեական գործը միացրել է թիվ 69108408 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակել թիվ 69108408 համարով։ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ վարչության 1-ին բաժնի պետի տեղակալ Ս.Հա-րությունյանի 29.07.2013թ. որոշմամբ Բ.Խաչատրյանին նախկինում առաջադրված մեղադը-րանքը փոփոխվել է, լրացվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ վարչության 1-ին բաժնի պետի տեղակալ Ս.Հա-րությունյանը 06.08.2013թ. որոշմամբ թիվ 69108408 քրեական գործից անջատել է Բավական Խաչատրյանի վերաբերյալ մասը, կազմել առանձին վարույթ և շնորհել թիվ 69103913 համա-րը։ 2013թ. սեպտեմբերի 2-ին թիվ 69103913 քրեական գործը մեղադրական եզրակացութ-յամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհա-նուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար։ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Գ.Պողոսյանը 05.09.2013թ. որոշմամբ ԵԿԴ/0170/01/13 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ, իսկ 17.09.2013թ. որոշմամբ նշանա-կել դատաքննության։ Ամբաստանյալ Բ.Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մա-սի 1-ին կետով և 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «մարդու թրաֆիքինգի` շահագործման նպատակով մարդկանց հավա-քագրելու, տեղափոխելու, փոխանցելու, թաքցնելու, ստանալու, ինչպես նաև սեռական` պոռ-նըկության շահագործման վիճակի մեջ դնելու և պահելու դիտավորությամբ, միավորվելով Արաբական Միացյալ Էմիրություններում բնակվող կրտսեր քրոջ` Հերիքնազ Սմբատի Խա-չատրյանի և մարդկանց շահագործման նպատակով ստեղծված կազմակերպված խմբի ղե-կավար Նելլի Նոտարիկի Ներսիսյանի հետ, ԱՄԷ ուղարկված յուրաքանչյուր աղջկա համար 600 ԱՄՆ դոլար գումար ստանալու պայմանով անդամագրվել է նշված կազմակերպված խմբին, ապա իրենց հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով կատարել են հա-մապատասխան դերաբաշխում, այն է` Նելլի Ներսիսյանը, ղեկավարելով հանցավոր խմբի գործողությունները, անձամբ կատարել է հավաքագրված անձանց Դուբայ տեղափոխելու, մուտքի հրավեր ստանալու հետ կապված ծախսերը, ստացել է նրանց Դուբայ քաղաքում, վերցրել անձնագրերը, կազմակերպել է նրանց սեռական շահագործումը, իսկ Բավական և Հերիքնազ Խաչատրյանները կատարել են կանանց հավաքագրման և Դուբայ տեղափոխե-լուն, փոխանցելուն, թաքցնելուն ուղղված գործողությունները։ Մասնավորապես, կազմա-կերպված հանցավոր խմբի անդամները Բավական Խաչատրյանի անմիջական մասնակ-ցությամբ տևական ժամանակ` 2008 թվականի հունիսից մինչև 2012 թվականի դեկտեմբերն ընկած ժամանակահատվածում, խաբեությամբ, վստահությունը չարաշահելու և վիճակի խո-ցելիությունն օգտագործելու միջոցով, շահագործման նպատակով հավաքագրել և ԱՄԷ Դու-բայ քաղաք են տեղափոխել Ելենա Հրաչիկի Նիկողոսյանին և Աննա Ռոբերտի Ավդալյանին, հավաքագրել են Անահիտ Գագիկի Բեգոյանին, ինչպես նաև նույն եղանակով և նպատակով փորձել են հավաքագրել Աննա Սարուխանի Սարուխանյանին և Շուշան Խորենի Գրիգոր-յանին, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել։ Այսպես` Նելլի Ներսիսյանի կողմից ղեկավարած կազմակերպված հանցավոր խմբի անդամներ Բավական և Հերիքնազ Խաչատրյանները շահագործման նպատակով մարդուն հավաքա-գըրելու դիտավորությամբ, խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելով` Արաբական Մի-ացյալ Էմիրությունների Դուբայ քաղաքում իրենց ծանոթ Նելլի Ներսիսյանի ղեկավարութ-յամբ մարմնավաճառությամբ մեծ գումարներ վաստակելու կեղծ խոստումներով 2008 թվա-կանի հունիսին սեռական` պոռնկության շահագործման նպատակով, հավաքագրել են Ելե-նա Նիկողոսյանին։ Այնուհետև, Բավական Խաչատրյանը, վերցնելով Ելենա Նիկողոսյանի անձնագիրը, դրա պատճենն ուղարկել է Հերիքնազ Խաչատրյանի կողմից նշված էլեկտրո-նային փոստին և շուրջ 15 օր անց նույն եղանակով ստացել Ելենա Նիկողայանի ԱՄԷ մուտ-քի թույլտվությունը, որից հետո ստացել է նաև բանկային փոխանցումով Դուբայ քաղաքից ուղարկված գումարը, այդ գումարով գնել է Ելենա Նիկողոսյանի` Երևան-Դուբայ չվերթի տոմսը, ապա 2008 թվականի հունիսի 27-ին «Զվարթնոց» օդանավակայանից անձամբ ճա-նապարհելով, ՀՀ պետական սահմանը հատելով անձի տեղափոխումը կազմակերպելու մի-ջոցով Ելենա Նիկողոսյանին սեռական` պոռնկության շահագործման նպատակով տեղա-փոխել է ԱՄԷ Դուբայ քաղաք։ Այնուհետև, Նելլի Ներսիսյանի կողմից ղեկավարած կազմակերպված հանցավոր խմբի անդամներ Բավական և Հերիքնազ Խաչատրյանները կրկին շահագործման նպատա-կով մարդուն հավաքագրելու դիտավորությամբ, խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահե-լով` ՌԴ Մոսկվա քաղաքում մատուցողուհու բարձր վարձատրվող աշխատանք տրամադը-րելու կեղծ խոստումով, 2009 թվականի դեկտեմբերին, պոռնկության շահագործման նպատա-կով, հավաքագրել են Աննա Ավդալյանին։ Այնուհետև, Բավական Խաչատրյանը նույն եղա-նակով` Աննա Ավդալյանի անձնագրի պատճենը ելեկտրոնային փոստով ուղարկելով, ստա-ցել է վերջինիս ԱՄԷ մուտքի թույլտվությունը, որից հետո բանկային փոխանցումով Դուբայ քաղաքից ուղարկված գումարով գնել է Երևան-Դուբայ չվերթի տոմս, ապա 2010 թվականի հունվարի 07-ին «Զվարթնոց» օդանավակայանից անձամբ ճանապարհելով, ՀՀ պետական սահմանը հատելով` անձի տեղափոխումը կազմակերպելու միջոցով, Աննա Ավդալյանին սե-ռական` պոռնկության շահագործման նպատակով տեղափոխել է ԱՄԷ Դուբայ քաղաք։ Շարունակելով հանցավար գործունեությունը, Բավական և Հերիքնազ Խաչատրյան-ները նույն դիտավարությամբ և նպատակով, խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելով` Արաբական Միացյալ Էմիրությունների Դուբայ քաղաքում Նելլի Ներսիսյանի ղեկավարութ-յամբ մարմնավաճառությամբ մեծ գումարներ վաստակելու կեղծ խոստումներով, 2011 նո-յեմբերին, Երևան քաղաքում, պոռնկության շահագործման նպատակով հավաքագրել են Անահիտ Բեգոյանին։ Այդ թվում վերջինիս շահագրգռելու նպատակով, Բավական Խաչա-տըրյանը նրան տվել է Դուբայից փոխանցված 500 ԱՄՆ դոլար գումարն ընթացիկ ծախսերի համար, սակայն Անահիտ Բեգոյանը իր ծանոթից տեղեկանալով, որ Նելլի Ներսիսյանը շա-հագործման է ենթարկում մարմնավաճառությամբ զբաղվող աղջիկներին, խուսափել է Բա-վական Խաչատրյանի հետ հետագա հանդիպումներից և չի մեկնել Դուբայ։ Բացի այդ, Բավական և Հերիքնազ Խաչատրյանները նույն դիտավորությամբ, կրկին խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելով` արտասահմանում մարմնավաճառությամբ մեծ գումարներ վաստակելու կեղծ խոստումներով, 2012 թվականի դեկտեմբերին, Իջևան քա-ղաքում, սեռական` պոռնկության շահագործման նպատակով, փորձել են հավաքագրել Աննա Սարուխանյանին, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործու-թյունն ավարտին չեն հասցրել, քանի որ վերջինս խորհրդակցելով մոր հետ հրաժարվել է նրանց առաջարկից։ Այնուհետև, Նելլի Ներսիսյանի կողմից ղեկավարած կազմակերպված հանցավոր խմբի անդամներ Բավական և Հերիքնազ Խաչատրյանները կրկին շահագործման նպատա-կով մարդուն հավաքագրելու դիտավորությամբ, խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահե-լով` ԱՄՆ-ում մատուցողուհու բարձր վարձատրվող աշխատանք տրամադրելու կեղծ խոս-տումով, 2012 թվականի դեկտեմբերին, Իջևան քաղաքում, սեռական` պոռնկության շահա-գործման նպատակով փորձել են հավաքագրել Շուշան Գրիգորյանին, սակայն իրենց կամ-քից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել, քանի որ սկզբնական շրջանում տալով իր համաձայնությունը, Շուշան Գրիգորյանը խորհրդակցել է իր ծանոթների հետ և տեղեկանալով, որ հնարավոր չէ մեկ օրում ստանալ ԱՄՆ մեկնելու թույլտվություն, հրաժարվել է Բավական Խաչատրյանի առաջարկից»։ Դատաքննությամբ մեղադրողը հրաժարվեց Անահիտ Բեգոյանի վերաբերյալ դրվա-գով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքի մասից և հայտարարեց այդ դրվագով ամ-բաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդում իրականացնելուց հրաժարվելու մասին։ Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները. Դատաքննությամբ պարզվեց, որ սույն գործից անջատված քրեական գործով հետա-խուզման մեջ գտնվող՝ Արաբական Միացյալ Էմիրություններում բնակվող, անձը մարդկանց թրաֆիքինգ իրականացնելու նպատակով կազմակերպել է խումբ, որում ընդգրկել և միավորել է մի շարք անձանց, այդ թվում՝ ամբաստանյալ Բավական Խաչատրյանին՝ կատարելով դե-րաբաշխումներ, որի համաձայն՝ ամբաստանյալ Բ.Խաչատրյանը կատարել է Հայաստանում կանանց հավաքագրման և ք.Դուբայ տեղափոխելուն ուղղված գործողություններ։ Այդ նպատակով ամբաստանյալ Բ.Խաչատրյանը, 2008թ. հունիսին ք.Երևանում հան-դիպելով տուժող Ելենա Նիկողոսյանին առաջարկել է աշխատելու համար մեկնել ք.Մոսկվա։ Երբ վերջինս պարզել է, որ առաջարկը վերաբերվում է ԱՄԷ ք.Դուբայում մարմնվաճառու-թյամբ զբաղվելուն, ամբաստանյալը, նրան համոզելով ընդունել առաջարկը, կեղծ խոստում-ներ է տվել, որ նա կարող է վաստակել մեծ գումարներ, իսկ ք.Դուբայում գտնվող ղեկավարը երկու տարի մարմնավաճառությամբ զբաղվելու դեպքում նրա համար բնակարան կգնի ք.Երևանում։ Տուժող Ե.Նիկողոսյանը, գտնվելով ծանր նյութական վիճակում, համաձայնվել է մեկնել ք.Դուբայ և ամբաստանյալին է տվել իր անձնագիրը` ԱՄԷ-ի մուտքի թույլտվություն ստանալու համար։ Մոտ տաս օր անց ամբաստանյալը տեղեկացրել է, որ մուտքի թույլտվու-թյունը և տոմսը պատրաստ են ու տուժող Ե.Նիկողոսյանին է տվել ք.Դուբայից ուղարկված 200 ԱՄՆ դոլարը՝ ընթացիկ ծախսերի նպատակով տանը թողնելու համար։ 2008թ. հունիսի 27-ին ամբաստանյալը «Զվարթնոց» օդանավակայանից տուժող Ե. Նիկողոսյանին անձամբ ճանապարհել է ԱՄԷ ք.Դուբայ, որտեղ նրան դիմավորել են և վեր-ցըրել անձնագիրը։ Ք.Դուբայում մարմնավաճառությամբ զբաղվող կանանց հսկող անձից տեղեկանալով, որ հաճախորդների հետ բացի սեռախան հարաբերությունից պետք է զբաղվի նաև սեքսուալ բնույթի գործողություններով, տուժող Ե.Նիկողոսյանը հայտնել է իր անհամաձայնությունը և, գիտակցելով, որ անձնագիը վերցնելով, իրեն կարող են պարտադրել զբաղվել վերը նշված գործողություններվ, կտրականապես պահանջել է իրեն հետ ուղարկել Հայաստան՝ սպառ-նալով, որ հակառակ դեպքում իր տեղն իմացող մայրը կդիմի համապատասխան մարմին-ներին։ Դրանից հետո նրան Թբիլիսի քաղաքով հետ են ուղարկել Հայաստան։ 2009թ. դեկտեմբերին՝ ք.Մոսկվայում մատուցողուհի աշխատելու պատրվակով, ամ-բաստանյալը, իբր, ՌԴ-ում ժամանակավոր բնակության թույլտվություն ստանալու համար, վերցրել է տուժող Աննա Ավդալյանի անձնագիրը, որի պատճենը էլեկտրոնային փոստով ուղարկել է ք.Դուբայ, որտեղից որոշ ժամանակ անց ստացել է վերջինիս ԱՄԷ-ի մուտքի թույլ-տվությունը, Երևան-Դուբայ ավիաչվերթի տոմսը և գումար։ 2010թ. հունվարի 7-ին ամբաս-տանյալը «Զվարթնոց» օդանավակայանից տուժողին անձամբ ճանապարհել է ք.Դուբայ՝ նրան չտեղեկացնելով, որ այնտեղ համապատասխան անձնաց ղեկավարությամբ և հսկո-ղության տակ նա պետք է զբաղվի պոռնկությամբ։ Օդանավակայանում հաշվառում անցնե-լիս՝ մեկնման սրահում, տուժող Ա.Ավդալյանը նկատել է, որ իր ունեցած ավիատոմսը Երևան-Մոսկվա չվերթինը չէ։ Արդեն ինքնաթիռում համոզվելով, որ մեկնում է ք.Դուբայ, մինչդեռ՝ նման պայմանավորվածություն չի ունեցել ամբաստանյալի հետ, նա մտածել է ելք գտնել և վերադառնալ Հայաստան։ Ք.Դուբայ հասնելուց հետո նա դիմել է նույն ինքնաթիռով ժամա-նած մի կնոջ և, ցույց տալով ամբաստանյալի կողմից իրեն տրված փաստաթղթերը, խնդրել է բացատրել, թե դրանից որն է կարևորը։ Պարզելով, որ առանց մուտքի թույլտվության մասին օտարալեզու փաստաթուղթի չի կարող դուրս գալ օդանավակայանից, նա պատռել և նետել է նշված փաստաթուղթն ու այն կորցնելու մասին հայտնել է հաշվառման կետում։ Առանց նշված փաստաթղթի տուժող Ա.Ավդալյանին չեն թույլատրել դուրս գալ օդնավակայանից, իսկ հաջորդ օրը նա վերադարձել է ք.Երևան։ 2012թ. դեկտեմբերին ամբաստանյալը, Իջևան քաղաքում՝ վկա Նվարդ Սարդարյանի բնակարանում, ծանոթանալով տուժող Աննա Սարուխանյանի հետ և նպատակ ունենալով մարմնավաճառությամբ զբաղվելու համար նրան խաբեությամբ ուղարկել ք.Դուբայ, նրան առաջարկել է մատուցողուհու աշխատանք ԱՄՆ-ում` ամսեկան 800 ԱՄՆ դոլար աշխատա-վարձով, սակայն տեսնելով, որ վերջինս չի հավատում իրեն, հայտնել է, որ իր ծանոթ կնոջ ղեկավարությամբ նա այնտեղ պետք է զբաղվի մարմնավաճառությամբ։ Տուժող Ա.Սարու-խանյանը չի ընդունել ամբաստանյալի առաջարկը, իսկ երբ վերջինս բազմիցս փորձել է հե-ռախոսազանգով խոսել տուժող Ա.Սարուխանյանի հետ և համոզել ընդունել իր առաջարկը, նրա վերջին հեռախոսազանգին պատասխանել է տուժող Ա.Սարուխանյանի մայրը, ով ամ-բաստանյալից պահանջել է չանհանգստացնել իրենց՝ սպառնալով դիմել ոստիկանություն։ Նշվածից հետո ամբաստանյալը դադարել է տուժող Ա.Սարուխանյանին համոզելու փորձեր կատարել։ Նույն ժամանակահատվածում՝ 2012թ. դեկտեմբերին, ամբաստանյալը, Իջևան քաղա-քում վկա Նվարդ Սարդարյանի միջոցով ծանոթանալով տուժող Շուշան Գրիգորյանի հետ և նպատակ ունենալով մարմնավաճառությամբ զբաղվելու համար նրան խաբեությամբ ուղար-կել ք.Դուբայ, նրան նույնպես առաջարկել է մատուցողուհու բարձր վարձատրվող աշխա-տանք ԱՄՆ-ում։ Ստանալով վերջինիս համաձայնությունը՝ տուժող Շ.Գրիգորյանին շահա-գրգռելու նպատակով ամբաստանյալը նրան խոստացել է, որ կհոգան նրա մեկնելու հետ կապված բոլոր ծախսերն ու նաև գումար կթողնի նրա մանկահասակ երեխային պահելու և խնամելու համար։ Հաջորդ օրը տուժող Շ.Գրիգորյանը, խորհրդակցել է աշխատանքային ըն-կերուհու` վկա Սիլվա Բաղրամյանի և իր ղեկավարի՝ վկա Դավիթ Ալիխանյանի հետ ու, հա-մաձայնվելով նրանց առարկությունների և իրեն խաբելու վերաբերյալ փաստարկների հետ, չի ընդունել ամբաստանյալի առաջարկը՝ այդ մասին հայտնելով նրան։ Ամբաստանյալը բազ-միցս փորձել է հեռախոսով խոսել տուժող Շ.Գրիգորյանի հետ, սակայն վերջինս չի պա-տասխանել նրա հեռախոսազանգերին։ Ամբաստանյալի վերջին հեռախոսազանգին տուժող Շ.Գրիգորյանի խնդրանքով պատասխանել է վկա Դ.Ալիխանյանը, ով ամբաստանյալից պահանջել է չանհանգստացնել տուժող Շ.Գրիգորյանին՝ սպառնալով դիմել ոստիկանութ-յուն։ Նշվածից հետո ամբաստանյալը դադարել է տուժող Շ.Գրիգորյանին համոզելու փոր-ձեր կատարել։ Ապացույցների հետազոտում և գնահատում. Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Բ.Խաչատրյանն իրեն մեղավոր չճա-նաչեց` պատճառաբանելով, որ տուժողներին չի խաբել, չի համոզել, հակառակը՝ նրանք են իրեն համոզել, որ իրենց ուղարկի։ Քննիչն իրեն ասել է, որ ստորագրի փաստաթղթերի տակ ու գնա տուն։ Չնայած, պահանջել է թույլ տալ կարդալ, թե ինչի տակ է ստորագրում, սակայն քննիչը թույլ չի տվել՝ ասելով, որ ժամանակ չկա։ Նույնիսկ փաստաբան է պահանջել, սա-կայն ոստիկանությունում իրեն պաշտպան չեն տրամադրել։ Նախաքննական ցուցմունքներն իր ձեռքով չի գրել, ընդամենը պատասխանել է քննիչի մի քանի հարցին ու չի կարդացել իր ցուցմունքները։ Չի իմացել, որ քույրը ք.Դուբայում մարմնավաճառությամբ է զբաղվում, ու որ այնտեղ կավատ կա։ Մարմնավաճռությամբ զբաղվելու համար ք.Դուբայ աղջիկներ չի ուղարկել և 600 ԱՄՆ դոլար չի ստացել աղջիկների համար։ Ամբաստանյալի դատաքննական ցուցմունքի համաձայն՝ քրոջ մտերիմ ընկերուհուն՝ Ելենա Նիկողոսյանին, ինքը ճանաչել է 2006թ-ից։ 2008թ. հունիս կամ հուլիս ամսին, երբ նրա հրավերքով՝ նրա ծննդյան օրվա կապակցությամբ, գնացել է նրա տուն, նա հեռախոսով խո-սել է իր քրոջ՝ Հերիքնազի հետ և Ելենայից է տեղեկացել, որ քույրը ոչ թե ք.Մոսկվայում է աշ-խատում, այլ իրականում գտնվում է ք.Դուբայում։ Ելենան, տեղեկացնելով, որ Թուրքիայում զբաղվել է մարմնավաճառությամբ, սակայն գործերը լավ չեն եղել, հայտնել է, որ մարմնա-վաճառությամբ զբաղվելու համար ցանկանում է գնալ ք.Դուբայ և խնդրել է օգնել այդ հար-ցում։ Համաձայնվել է օգնել նրան՝ պարտքով գումար տալու ձևով, որի համար գրավադրել է իր ոսկեղենը։ Ելենան համաձայնվել է աշխատել ք.Դուբայում և գումար ուղարկել իրեն, որ-պեսզի կարողանա հետ ստանալ իր ոսկեղենը։ Այնուհետև, զանգահարել է քույրն ու խնդրել է Ելենային ճանապարհել ք.Դուբայ։ Այդ նպատակով նրա հետ գնացել և կարգավորել է նրա անձնագրի մեջ «վիզա խփելու» հարցը, նրա անձնագրի տվյալներն ուղարկել է ք.Դուբայ, որից հետո նրա մոր հետ գնացել ու տոմս է գնել Ելենայի համար։ Ք.Դուբայ մեկնելուց հետո՝ նույն օրվա գիշերը, Ելենան զանգահարել և ասել է, որ հետ է գալիս՝ խոստանալով պատճառների մասին պատմել վերադառնալուց հետո։ Իրենց տանը Ելենան պատմել է, որ ք.Դուբայում իրեն առաջարկություններ են արել, որոնց չի համաձայնվել, քանի որ մտածել է, որ պետք է միայն մեկ ձևով սեռական հարաբե-րություն ունենար։ Նա շատ գոհ է եղել, քանի որ վերադառնալիս նրան 500 ԱՄՆ դոլար են տված եղել և հեռախոս։ Մեկ ամիս չանցած, Ելենան գնացել է Թուրքիա, որից հետո չի կարողացել վերադար-ձընել պարտքը, և մտածում է, որ նա այդ պատճառով է բողոքել իր վրա։ Աննա Ավդալյանը 8 տարի բանկվել է իր տանը և քրոջ՝ Հերիքնազի հետ հեռախոսով զրուցելուց հետո որոշել է գնալ ք.Դուբայ՝ մատուցողուհի աշխատելու համար։ Նրան օգնելու համար նրա հետ գնացել է Ղարաբաղում և օգնել է, որպեսզի նրա անձնագրում «վիզա խը-փեն», գրավադրել է իր ունեցած ոսկեղենի մնացած մասը, դրանց դիմաց ստացած գումարով 2009թ. հունվարի 7-ին նրան ճանապարհել է ք.Դուբայ, որտեղ նա պետք է աշխատեր որպես մատուցողուհի և վերադարձներ իր գումարը։ Մեկնելուց հետո՝ նույն օրը, նա հետ է վերադարձել՝ ասելով, որ կորցրել է իր «վիզան», որի պատճառով թույլ չեն տվել մուտք գործել ք.Դուբայ։ Իջևան քաղաքում Նվարդի միջոցով ծանոթացել է Աննա Սարուխանյանի և Շուշանի-կի հետ, ովքեր իրեն խնդրել են օգնել աշխատանք գտնելու հարցում։ Նրանց մարմնավաճա-ռությամբ զբաղվելու համար ք.Դուբայ գնալու առաջարկ չի արել և գումարով կամ այլ հար-ցերում օգնելու խոստում չի տվել, այլ նրանց օգնելու նպատակով խոստացել է զանգահարել Ամերիկայում բնակվող ընկերուհուն և ճշտել, թե հնարավոր է, որ նա մատուցողուհու կարիք ունենա։ Դրանից հետո Աննային և Շուշանիկին ասել է, որ չի կարող օգնել նրանց, քանի որ նույնիսկ ք.Դուբայ մեկ օրում հնարավոր չէ գնալ։ Ինքը նրանց չի զանգահարել և չի անհանգստացրել։ Նրանց զանգահարել է Նվարդը, քանի որ Աննան և Շուշանիկը պարտք են եղել նրան, ու նա շատ է ցանկացել, որ նրանք աշ-խատեն ու մարեն իրենց պարտքերը։ Ամբաստանյալի՝ դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուցմունքների համաձայն՝ նրա կրտսեր քույրը` Հերիքնազ Խաչատրյանը, ում բոլորը ճանաչում են Հասմիկ անունով, 2006թ. դեկտեմբերին մեկնել է Հայաստանից, իսկ մի քանի ամիս անց զանգահարել և հայտնել է, որ գտնվում է Արաբական Միացյալ Էմիրությունների Դուբայ քաղաքում ու զբաղվում է մարմնավաճառությամբ։ Նա ամեն ամիս ուղարկել է մոտ 400 ԱՄՆ դոլար՝ իրենց ընտանիքի կարիքների համար։ Զանգահարելիս նա խոսել է շատ հակիրճ, տպավորություն է ստեղծվել, որ ինչ-որ բանից քաշվում է, վախենում և գաղտնի է խոսում։ Հնարավոր է նաև, որ նա խոսել է հեռախոսի բարձրախոսը միացված վիճակում։ 2007թ. Հերիքնազը հերթական հեռախոսազրույցի ժամանակ հայտնել է, որ զբաղվում է մարմնավաճառությամբ Մարիամի /Նելլի Ներսիսյանի/ ղեկավարությամբ, և նրա առաջա-դըրած պայմանների համաձայն՝ նրա ղեկավարությամբ մարմնավաճառությամբ զբաղվող աղջիկներն ամեն օր նրան վճարում են 600 ԱՄՆ դոլար, նա աղջիկներին պահում է մշտա-կան հսկողության տակ, նույնիսկ, երբ նրանք գնում են մարմնավաճառությամբ զբաղվելու, նրաց հսկում և հետևում են ավտոմեքենաներով։ Իրենց ուղարկված գումարներն ուղարկել է Մարիամը։ Նա Հերիքնազին առձեռն գումար չի տվել՝ մտածելով, որ գումար ունենալու դեպ-քում նա կարող է փախչել։ Մարիամը քրոջը խոստացած է եղել հավաքված գումարով նրա համար բնակարան գնել ք.Երևանում, սակայն ոչ մի բնակարան էլ չի գնել, թեև Հերիքնազը 2006թ-ից զբաղվում է մարմնավաճառությամբ։ Նույն ժամանակահատվածում Հերիքնազն առաջարկել է Հայաստանում գտնել բարե-տես և երիտասարդ աղջիկներ, ովքեր կցանկանան մեկնել ք.Դուբայ՝ մարմնավաճառությամբ զբաղվելու, խոստանալով, որ աղջիկներին ուղարկելու համար Մարիամն իրեն «մաղարիչ» կանի։ Չունենալով մշտական աշխատանք, հասկացել է, որ Հերիքնազը լավ տարբերակ է առաջարկում գումար աշխատելու համար։ 2008թ. ամռանը գնացել է քրոջ ընկերուհու՝ Ելենա Նիկողոսյանի տուն, և խոսակցութ-յան ընթացքում նրան տեղեկացրել է, որ քույրը՝ Հասմիկը, ՌԴ Մոսկվա քաղաքում աշխա-տում է քարի արտադրամասում։ Քիչ անց պատահական զանգահարել է քույրը։ Նրա հետ խոսելու նպատակով Ելենան վերցրել է բջջային հեռախոսը և համարից հասկացել է, որ Հաս-միկը գտնվում է Արաբական Միացյալ Էմիրություններում։ Նրանք զրուցել են Ելենայի՝ ք.Դու-բայ մեկնելու և այնտեղ մարմանվաճառությամբ զբաղվելու հնարավորության մասին։ Հա-ջորդ օրը քրոջը հայտնել է, որ Ելենան համաձայնվել է մեկնել, իսկ քույրը՝ իր հերթին, Ելե-նայի մեկնելու հարցը համաձայնացրել է իր ղեկավարի` Մարիամի հետ։ Ելենայի անձնագրի պատճենն ուղարկել է քրոջ նշած ելեկտրոնային փոստին և մոտ 15 օր անց նույն եղանակով ստացել է մուտքի թույտվությունը։ Մեկ ամիս անց Մարիամը բանկային փոխանցումով ու-ղարկել է 600 ԱՄՆ դոլար, քրոջ` Գայանեի անվամբ, որից 200-ը տվել է Ելենային, իսկ 400 ԱՄՆ դոլարով գնել է Երևան-Դուբայ-Երևան չվերթի տոմս։ Խոսակցության ընթացքում Ելե-նան իրեն հայտնել է, որ եթե ք.Դուբայում իրեն առաջարկեն զբաղվել տարբեր տեսակի սե-ռական հարաբերություններով, ապա չի համաձայնվի մեկնել։ Այդ մասին հայտնել է Հերիք-նազին, ով պատասխանել է, որ Մարիամը կարող է նման առաջարկ անել, սակայն հարաբե-րության պահին նա ներկա չի լինում, կարևոր չի ինչ տեսակի հարաբերություն է տեղի ունե-նում, կարևորը այն է, որ վճարեն նրա օրեկան գումարը։ Այդ մասին հայտնել է Ելենային և 2008թ. հունիսին նրան «Զվարթնոց» օդանավակայանից ճանապարհել է ք.Դուբայ։ Մի քանի ժամ անց նրա մորից տեղեկացել է, որ նա տեղ է հասել, սակայն ինչ-որ պատճառներով չի ցանկանում մնալ և վերադառնում է Հայաստան։ Հաջորդ օրը Ելենան վերադարձել է Հայաս-տան և պատմել, որ իրեն տարել են Հերիքնազի ղեկավարի՝ Մարիամի մոտ, ով իրենից պա-հանջել է հաճախորդների հետ զբաղվել ամեն տեսակի սեռական հարաբերությամբ, ինչին չի համաձայնվել, որի համար էլ իրեն հետ են ուղարկել։ Հետագայում Հերիքնազից տեղեկացել է, որ նա պետք է Ելենայի վրա ծախսված գումարները վերադարձնի Մարիամին։ 2009թ. վերջին իրենց տանն է բնակվել իրենց ընտանիքի հետ մտերիմ հարաբերութ-յունների մեջ գտնվող Աննա Ավդալյանը, ով պարբերաբար դժգոհել է, որ չի կարողանում աշ-խատանք գտնել։ Աննային հայտնել է, որ քույրը` Հերիքնազը, Մոսկվա քաղաքում աշխա-տում է որպես մատուցողուհի։ Աննան ցանկություն է հայտնել մեկնել նրա մոտ՝ նույնպես մա-տուցողուհի աշխատելու։ Նույն օրը՝ երեկոյան, Հերիքնազին հեռախոսով հայտնել է, որ Ան-նային պատմել է, թե իբր նա ք.Մոսկվայում աշխատում է մատուցողուհի, և Աննան ցանկու-թյուն է հայտնել մեկնելու նրա մոտ։ Կրկին Աննայի անձնագրի պատճենն ուղարկել է էլեկ-տըրոնային փոստով և նույն եղանակով ստացել է նրա մուտքի թույլտվությունը։ Դրանից հե-տո, ստացել է նաև Մարիամի կողմից բանկային փոխանցումով ուղարկված գումարը, որով գնել է Աննայի տոմսը և 2010թ. հունվարին «Զվարթնոց» օդանավակայանից նրան ճանա-պարհել է ք.Դուբայ։ Աննային խաբել է, նրան չի նախազգուշացրել, որ ուղարկում է ք.Դուբայ՝ մարմնավաճառությամբ զբաղվելու, մտածելով, որ հասնելով տեղ, նա կհարմարվի և կզբաղվի մարմնավաճառությամբ, իսկ չհարմարվելու դեպքում՝ հույս է ունեցել, որ նրան հետ կուղար-կեն։ Հասնելով ք.Դուբայի օդանավակայան՝ Աննան զանգահարել է մորը և հայտնել, որ կոր-ցըրել է Էմիրությունների մուտքի թույլտվությունն ու իրեն չեն թողնում դուրս գալ օդանավա-կայանից, որի համար պետք է վերադառնա Հայաստան։ Մեկնելուց 1-2 օր անց Աննան վե-րադարձել է Հայաստան։ 2012թ. դեկտեմբերին գնացել է ք.Իջևան՝ իր ծանոթ Նվարդ Սարդարյանի մոտ և նրա տանը ծանոթացել է Աննայի /Աննա Սարուխանյան/ հետ, ում առաջարկել է մեկնել ք.Դու-բայ` մարմնավաճառությամբ զբաղվելու։ Աննան սկզբում համաձայնվել է, սակայն ասել է, որ մեկնելու հարցը պետք է համաձայնեցնի մոր հետ, իսկ հաջորդ օրը զանգահարել և հայտնել է, որ մայրը չի թույլատրում մեկնել։ Դրանից հետո, Իջևանի ռեստորաններից մեկում ծանոթացել է մատուցողուհի Շուշա-նի /Շուշան Գրիգորյան/ հետ, ում ներկայացրել է, թե իբր քույրը բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և նրան այնտեղ անհրաժեշտ են հայ աղջիկներ՝ մատուցողուհի աշ-խատելու համար։ Շուշանը հեռախոսով զրուցել է Հերիքնազի հետ, ապա համաձայնվել է մեկնել ԱՄՆ, որից հետո պայմանավորվել են միասին գնալ ք.Երևան` նրա անձնագրի վավե-րացումը կատարելու համար, սակայն իրեն անհայտ պատճառներով Շուշանը հրաժարվել է մեկնել։ Աննա Ավդալյանին և Շուշան Գրիգորյանին խաբել է՝ աշխատանք առաջարկելով ք.Մոսկվայում և ԱՄՆ-ում, քանի որ եթե նրանց հայտներ ք.Դուբայ մեկնելու և այնտեղ մարմ-նավաճառությամբ զբաղվելու մասին, ապա նրանք կհրաժարվեին մեկնել, իսկ ք.Դուբայ հասնելուց հետո նրանք տեղում կհամաձայնվեին զբաղվել մարմնավաճառությանբ, քանի որ ունեցել են թեթև վարք, չնայած մինչ այդ մարմնավաճառությամբ չեն զբաղվել։ Նրանց չի հայտնել նաև ք.Դուբայում մարմնավաճառությամբ զբաղվելու պայմանների մասին։ Միայն նշել է, որ որոշակի գումար պետք է տան իրենց ղեկավարին։ Աղջիկներին չի հայտնել նաև, որ օրեկան 600 ԱՄՆ դոլար գումար պետք է վճարեն իրենց ղեկավար Մարիամին, որ նա խոս-տացել է բնակարան գնել քրոջ` Հերիքնազի համար, սակայն չի կատարել խոստումը։ Ուղղա-կի աղջիկներին հայտնել է, որ ք.Դուբայում լավ պայմաններում պետք է զբաղվեն մարմնա-վաճառությամբ, և նրանց ք.Դուբայ ուղարկելով՝ նպատակ է ունեցել վաստակել գումար, թեև քրոջ պատմելուց հասկացել և գիտակցել է, որ ինչպես քրոջը, այնպես էլ իր կողմից ուղարկած աղջիկներին կարող են խաբել և չտալ իրենց վաստակած գումարները։ Հետագա նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալը հրաժարվել է խոստովանա-կան ցուցմունքներից և առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել։ Տուժող Ելենա Նիկողոսյանի ցուցմունքի համաձայն՝ ինքը 2004-2005թ.թ-ից ճանաչում է ամբաստանյալի քրոջը՝ Հերիքնազ Խաչատրյանին, ում Հասմիկ են կոչում։ Դրանից հետո մտերմացել է ամբաստանյալի հետ՝ ում Աննա են կոչում։ Ինչպես Հերիքնազը, այնպես էլ ին-քը, Թուրքիայում զբաղվել են մարմնավաճառությամբ։ 2008թ. ամռանն ամբաստանյալն այցելել է իրեն և, զրույցի ժամանակ հայտնելով, որ քույրը` Հերիքնազը, բնակվում է ՌԴ Մոսկվա քաղաքում և զինվորների հագուստներն է լվա-նում, առաջարկել է մեկնել նրա մոտ՝ աշխատելու։ Նրան հստակ պատասխան չի տվել` ասե-լով, որ կզրուցի Հերիքնազի հետ և դրանից հետո միայն կորոշի՝ մեկնել, թե ոչ։ Մի քանի օր անց իրեն զանգահարել է Հերիքնազը և, հայտնելով, որ Դուբայ քաղաքում Նելուշի /Նելլի Ներսիսյան/ ղեկավարությամբ զբաղվում է մարմնավաճառությամբ, առաջարկել է մեկնել իր մոտ։ Նա, վստահեցնելով, որ պետք է միայն նորմալ սեռական հարաբերություններ ունենա հաճախորդների հետ, նաև ասել է, որ իրենց վաստակած գումարները վերցնում է Նելուշը, սակայն ամսեկան իրենց վճարում է 5.000 ԱՄՆ դոլար, իսկ երկու տարի աշխատելու դեպքում տուն է գնում տվյալ անձի համար։ Նույնի մասին իրեն հայտնել է նաև ամբաստանյալը` ասելով, որ հաճախորդի հետ ամեն հանդիպումից կարող է վաստակել մինչև 1000 ԱՄՆ դո-լար։ Ամբաստանյալը նաև ասել է, որ ք.Դուբայ իր ուղարկած ամեն մի աղջկա համար Նե-լուշն ուղարկում է 600 ԱՄՆ դոլար։ Գտնվելով ծանր նյութական վիճակում՝ համաձայնվել է մեկնել ք.Դուբայ, ապա ամ-բաստանյալին է տվել իր անձնագիրը` Դուբայի մուտքի թույլտվություն ստանալու համար։ Մոտ 10 օր անց, վերջինս տեղեկացնելով, որ մուտքի թույլտվությունն ու տոմսը պատրաստ են, ասել է, որ դրանց համար Նելուշը ծախսել է 1.000 ԱՄՆ դոլար և իրեն է տվել է Նելուշի ուղարկված 200 ԱՄՆ դոլարը, որը թողել է տանը՝ ընթացիկ ծախսերի համար։ Նաև ասել է, որ Նելուշի ծախսած գումարը պետք է մարի ք.Դուբայում՝ մարմնավաճառությամբ զբաղվելով։ 2008թ. հունիսի 27-ին ամբաստանյալն իրեն ուղեկցել է «Զվարթնոց» օդանավակայան և ճանապարհել է ք.Դուբայ, որտեղ իրեն դիմավորել է Անո անունով անծանոթ մի կին, ով վերցրել է իր անձնագիրն ու տաքսի ավտոմեքենայով իրեն տարել է Նելուշի բնակարան, ուր մոտ մեկ ժամ անց եկած Հերիքնազն իրեն տարել է մեկ այլ բնակարան, որտեղ բնակվել են մոտ 25 հայազգի աղջիկներ։ Այդ բնակարանում մնացել է մոտ 4-5 ժամ, և Նելուշի գալուց առաջ բնակարանում գտնվող աղջիկները խառնվել են իրար, սկսել են հավաքել բնակարա-նը, պահել ծխախոտը և, Նելուշին անվանելով «Մամայի», ասել են, որ նրա մոտ չեն ծխում։ Նելուշը, իրեն տանելով առանձին սենյակ, հայտնել է, որ հաճախորդի հետ պետք է ունենա տարբեր տեսակի սեռական հարաբերություններ, այդ թվում՝ օռալ և խմբակային հարաբերու-թյուններ մի քանի տղամարդու հետ։ Անակնկալի գալով՝ չի համաձայնվել նրա առաջարկին, որից հետո վերջինս, դիմելով Հասմիկին, հարցրել է, թե ինչու են իրեն բերել, եթե նման բանե-րով չի զբաղվելու։ Հասկանալով, որ անձնագիրը գտնվում է նրանց մոտ, չունի գումար, ծա-նոթներ և իրեն կարող են ստիպել ու պարտադրել զբաղվել Նելուշի նշածով, վերջինիս ասել է որ մայրը տեղյակ է, թե ինքը որտեղ և ում մոտ է գտնվում, ու եթե իր հետ որևէ բան պատահի, ապա մայրը կդիմի իրավապահ մարմիններին։ Նելուշի գնալուց հետո չնայած Հերիքնազն իրեն համոզել է մնալ և աշխատել, սակայն չի համաձայնվել ու նրա հեռախոսով զանգա-հարել է Հայաստան և մորն ասել, որ վերադառնում է։ Նելուշի պահանջով բջջային հեռախոս են տվել, որպեսզի մտքափոխվելու դեպքում զանգահարի ու հետ վերադառնա, և ասել են, որ եթե ՀՀ սահմանը հատելիս հարցնեն, թե ին-չու է շուտ վերադառնում, ապա պատասխանի, որ քույրը վատառողջ է, ինչի պատճառով էլ ստիպված շուտ է վերադառնում։ Այնուհետև, իրեն ճանապարհել են ք.Թբիլիսի, որտեղից վերադարձել է Հայաստան, և իրենց տանը տեսնելով ամբաստանյալին, հարձակվել է նրա վրա և ամոթանք տվել՝ հարցնե-լով, թե ինչու է խաբել իրեն։ Նա պատասխանել է, որ չի իմացել, որ իրեն պետք է այլ բան առաջարկեն և պահանջել է հատուցել Նելուշի ծախսած գումարները։ Նա իրեն նաև առա-ջարկել է աղջիկներ ուղարկել ք.Դուբայ, որի համար Նելուշն իրեն գումար կուղարկի, ինչը չի ընդունել։ Տուժող Աննա Ավդալյանի ցուցմունքի համաձայն՝ ինքը վաղուց ճանաչել է ամբաս-տանյալին ու նրա քույրերին։ 2000թ-ից մոր հետ բնակվել են Լեռնային Ղարաբաղում։ 2009թ. ապրիլին կամ մայիսին ամբաստանյալը հյուրընկալվել է իրենց տանը և նրա հետ զրույցի ժամանակ ասել է, որ աշխատանք է փնտրում։ Նա պատասխանել է, որ քույրը՝ Հերիքնազը, ՌԴ Մոսկվա քաղաքում աշխատում է մատոցողուհի և առաջարկել է մեկնել նրա մոտ ու աշ-խատել մատուցողուհի։ Համաձայնվել է նրա առաջարկին և օգոստոսի 30-ին նրա հետ գնացել են ք.Ստեփանակերտ, որտեղ ամբաստանյալը լուծել է իր անձնագրի վավերացման հարցը։ Դրանից հետո բնակվել է ք.Հրազդանում՝ ամբաստանյալի տանը և հեռոխոսով խոսել է նրա քրոջ՝ Հերիքնազի հետ, ով խոստացել է օգնել աշխատանքի հարցում։ Մինչև 2010թ. հունվարի 7-ն ամբաստանյալն իր անձնագիրը պահել է մոտը, այդ ընթացքում ստացել է անգ-լերեն լեզվով լրացված փաստաթուղթ՝ իր ասելով Ռուսաստանում ժամանակավոր գրանցման համար, ինչպես նաև՝ իր մեկնելու ավիատոմսը։ 2010թ. հունվարի 7-ին ամբաստանյալը «Զվարթնոց» օդանավակայանից իրեն ճանապարհել է՝ իր պատկերացմամբ, ք.Մոսկվա, սա-կայն չվերթի ցուցանակում գրված չի եղել Երևան-Մոսկվա, այլ եղել է նշում Երևան-Դուբայ չվերթի վերաբերյալ։ Ինքնաթիռում իր մոտ կասկածներ են առաջացել՝ կապված ք.Դուբայ մեկնելու հետ, քանի որ որևէ պայմանավորվածություն չի եղել, որ պետք է մեկնի ք.Դուբայ։ Հասկանալով, որ «իր գլխին խաղ են խաղում»՝ որոշել է իր հերթին խաղալ ամբաստանյալի ու նրա քրոջ հետ և անմիջապես հետ վերադառնալու ելք փնտրել։ Այդ նպատակով դիմել է իր կողքին նստած անծանոթ աղջկան, ով նայելով իր փաստաթղթերը՝ ասել է, որ անգլերեն լեզ-վով լրացված փաստաթուղթը չունենալու դեպքում չի կարող մուտք գործել ք.Դուբայ։ Տեղ հասնելուց հետո պատռել է նշված փաստաթուղթը՝ մուտքի թույլտվությունը, որի բացակա-յության պատճառով իրեն թույլ չեն տվել դուրս գալ օդանավակայանից։ Իրեն տարել են ա-ռանձին սենյակ, որտեղ գտնվող անծանոթ աղջկանից խնդրել է բջջային հեռախոս, զանգա-հարել է մորը կամ ամբաստանյալին ու պատմել կատարվածի մասին։ Քիչ անց նույն հա-մարին զանգահարել է Հերիքնազն ու, ճշտելով անձնագրի համարը, գումար է ուղարկել օդա-նավակայանում գտնվող բանկի միջոցով` սնունդ գնելու համար, և ասել է, որ կմտածի, թե ինչպես իրեն դուրս հանի օդանավակայանից։ Այդ օրը մնացել է օդանավակայանում, իսկ հաջորդ օրն իրեն հետ են ուղարկել Հայաստան՝ ժամկետից շուտ մեկնելու համար տուգանե-լով։ Հայաստան վերադառնալուց հետո զանգահարել է Հերիքնազին և հարցրել, թե ինչով պետք է զվաղվեր ք.Դուբայում։ Նա պատասխանել է, որ իր հետ գիշերները պետք է դուրս գար գումար աշխատելու։ Հասկացել և համոզվել է, որ ճիշտ են եղել իր կասկածները, ամ-բաստանյալը խաբել է իրեն և որ ք.Դուբայում պետք է զբաղվեր մարմնավաճառությամբ։ Հետագայում տեղեկացել է, որ ամբաստանյալն իր մորից պահանջել և ստացել է իրեն ք.Դուբայ ուղարկելու և վերադարձի տոմսի գումարները։ Տուժող Աննա Սարուխանյանի ցուցմունքի համաձայն՝ ինքը, բնակվելով Տաուշի մար-զի Ազատամուտ ավանում, ճանաչել և շփվել է նույն թաղամասում բնակվող Նվարդ Սար-դարյանի հետ, ում տանն էլ 2012թ. դեկտեմբերի 12-ին ծանոթացել է ամբաստանյալի հետ։ Քանի որ մինչ այդ Նվարդից տեղեկացած է եղել, որ ամբաստանյալը մարդ է փնտրում՝ մա-տուցողուհի կամ հյուրանոցում աշխատելու համար ԱՄՆ ուղարկելու նպատակով, երբ Նվարդը դուրս է եկել վառարանի համար փայտ բերելու, աշխատանքի հարցով դիմել է ամ-բաստանյալին, ով ասել է, որ ԱՄՆ-ում բնակվող և հյուրանոցում աշխատող քրոջն անհրա-ժեշտ են հայաստանցի աղջիկներ՝ հյուրանոցում որպես մատուցողուհի աշխատելու համար, և առաջարկել է իր ծախսերով ուղարկել ԱՄՆ՝ 800 դոլարով մատուցողուհի աշխատելու հա-մար։ Չհավատալով նրան ու հեռուստատեսային հաղորդումներից իմանալով, որ աղջիկնե-րին խաբելով տանում են ք.Դուբայ կամ Թուրքիա և ստիպում են մարմնավաճառությմաբ զբաղվել, ամբաստանյալին առաջարկել է ճիշտ ասել, թե ինչով պետք է զբաղվի ԱՄՆ-ում։ Նա պատասխանել է, որ Ամերիկայում աղջիկներ կան, ովքեր զբաղվում են մարմանավաճա-ռությամբ, վաստակած գումարները տալիս են իրենց գլխավորին, ով ամսեկան նրանց 800 ԱՄՆ դոլար է վճարում։ Նաև ասել է, որ իր քույրն էլ է այդ գործի վրա է, ու որ բացի մարմնա-վաճառությունից պետք է հաճախորդի հետ հաց ուտեն, խմեն ու նրանց ոսկիները և փողերը տանեն։ Նրան լսելուց հետո ասել է, որ ամեն ինչ իրեն պարզ է և գնացել է տուն, սակայն երե-կոյան ամբաստանյալը զանգահարել է իրեն և առաջարկել է խոսել։ Նրան ասել է, որ տրա-մադրություն չունի և անջատել է հեռախոսը։ Առավոտյան նորից զանգահարել է ամբաս-տանյալն ու առաջարկել է վերցնել անձնագիրն ու իր հետ գնալ՝ «վիզա խփելու», սակայն մերժել է նրան, որից հետո նա պահանջել է տալ Ազատամուտ հասնելու համար իր ծախսած գումարը։ Նրան պատասխանել է, որ պարտք չէ իրեն, որից հետո, տեսնելով, որ նա շարու-նակում է զանգահարել, անջատել է հեռախոսը։ Դրանից հետո նա զանգահարել է իր մոր հեռախոսին, սակայն մայրը պատասխանել է, որ չանհանգստացնեն իրենց ու սպառնացել է, որ կդիմի ոստիկանություն։ Վկա՝ տուժող Աննա Սարուխանյանի մայր, Ռիտա Սարուխանյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքի համաձայն՝ դուստրն իրեն տեղեկացրել է, ամբաստանյալն առաջարկում է մեկնել ք.Դուբայ և զբաղվել մարմնավաճառությամբ, սակայն ինքը չի համաձայնվել և մերժել է նրան։ Նրա հերթական հեռախոսազանգին պատասխանել է ինքը։ Ամբաստանյալը, անվայել խոսքերով վիրավորելով իրեն, հարցրել է, թե ինչու թույլ չի տալիս, որպեսզի դուստրը մեկնի ք.Դուբայ և սպառնացել է իրեն, որի համար կոպտել է նրան ու պահանջել է այլևս չզանգա-հարել ու չանհանգստացնել իրենց՝ սպառնալով, որ կդիմի ոստիկանություն։ Տուժող Շուշան Գրիգորյանի ցուցմունքի համաձայն՝ 2012թ. դեկտեմբերին իր աշխա-տանքի վայրում՝ Տավուշի մարզի Աչաջուր գյուղում գտնվող խորդկարանում, իր վաղեմի ծա-նոթ Նվարդի միջոցով ծանոթացել է ամբաստանյալի հետ, ով իր հետ առանձին զրույցի ըն-թացքում իրեն առաջարկել է մեկնել Ամերիկա և որպես մատուցողուհի՝ աշխատել քրոջ ռես-տորանում։ Նա նաև ասել է, որ ինքը չի կարողանում գնալ Ամերիկա, քանի որ խնամում է հի-վանդ մորը։ Ամբաստանյալը խոստացել է, որ քույրը կուղարկի 2.000 դոլար՝ մեկնելուց հետո իր երեխայի խնամքի և մյուս ծախսերի համար, ու խոստացել է, որ Ամերիկայում շատ փող կաշխատի՝ օրեկան 200-300 դոլար, և մեկ ամսվա ընթացքում կարող է հատուցել տոմսի հա-մար քրոջ վճարած ու մյուս ծախսերի գումարները։ Նա առաջարկել է միասին գնալ ք.Երե-վան՝ իր ծանոթի միջոցով 5 տարով «վիզա»-ի հարցը լուծելու համար, և խնդրել է իր առաջար-կի մասին ոչ մեկի չհայտնել։ Հաջորդ օրն ամբաստանյալը նորից հանդիպել է իրեն, զանգա-հարել է քրոջը, ում հետ խոսել է նաև ինքն ու համաձայնվել է գնալ նրա մոտ՝ Ամերիկա։ Ամ-բաստանյալն արագացրել է իրեն և առաջարկել է մինչև Նոր Տարի մեկնել՝ ասելով որ տոնի կապակցությամբ աշխատողներին ոսկեղեն են նվիրում։ Ամբաստանյալի առաջարկի մասին պատմել է իր աշխատանքային ընկերուհուն՝ Սիլ-վային, և խորտկարանի տիրոջը՝ Դավիթ Ալիխանյանին, ովքեր բացատրել են, որ ԱՄՆ մեկ-նելը շատ բարդ գործ է և որևէ մեկն անծանոթ մարդուն ԱՄՆ չի ուղարկի։ Հասկանալով, որ նրանք ճիշտ են ասում, Դավիթի առաջարկով անջատել է հեռախոսը։ Հաջորդ օրը, երբ ամ-բաստանյալը նորից է զանգահարել, նրան պատասխանել է Դավիթն ու ասել, որ նա իր հետ գործ չունենա, այլապես՝ կդիմի ոստիկանություն։ Վկաներ Դավիթ Ալիխանյանի և Սիլվա Բաղրամյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքնե-րի համաձայն՝ 2012 թվականի դեկտեմբերին իրենք Շուշան Գրիգորյանից տեղեկանալով, որ ամբաստանյալն առաջարկել է մատուցողուհի աշխատելու համար նրան ուղարկել ԱՄՆ, նրան բացատրել են, որ մեկ օրում անհնար է գնալ Ամերիկա և կասկած են հայտնել, որ կա-րող է իրեն ք.Դուբայ կամ Թուրքիա տանեն՝ մարմնավաճառությամբ զբաղվելու համար։ Քանի որ ամբաստանյալն անընդհատ հեռախոսով զանգահարել և անհանգստացրել է Շուշանին, վերջինիս խնդրանքով հերթական զանգին պատասխանել է Դավիթն ու պահան-ջել է հանգիստ թողնել Շուշանին՝ սպառնալով, որ հակառակ դեպքում կդիմեն ոստիկանու-թյուն։ Վկա Նվարդ Սարդարյանի ցուցմունքի համաձայն՝ ինքն ամբաստանյալից տեղեկա-ցած է եղել, որ նրա քույրը՝ Հերիքնազը, ում ճանաչել է վաղուց, բնակվում է ԱՄՆ-ում։ 2012թ. դեկտեմբերին ամբաստանյալն իր տանը ծանոթացել է իր հարևանությամբ՝ նույն թաղամասում, բնակվող Աննա Սարուխանյանի հետ և իր բացակայությամբ զրուցել է նրա հետ։ Հաջորդ օրն իր անձնական գործերով ամբաստանյալի հետ գնացել է Աչաջուր գյուղ, որտեղ գործող խորտկարանում կրկին իր բացակայությամբ ամբաստանյալը զրուցել է խորտկարանի մատուցողուհի Շուշան Գրիգորյանի հետ, ով հաջորդ օրն իրեն ասել է, որ ամ-բաստանյալը նրան առաջարկել է մեկնել ԱՄՆ՝ մատուցողուհի աշխատելու համար։ Ամբաստանյալը՝ իր տանը բնակվելու ընթացքում, հեռախոսով խոսել է քրոջ հետ և ա-սել է, որ երկու աղջիկ կան, ովքեր ուզում են գնալ նրա մոտ և աշխատել՝ որպես մատուցո-ղուհի։ Ամբաստանյալի և Աննայի հանդիպումից հետո՝ երեկոյան, իրեն է զանգահարել Ան-նայի մայրը և վրդովված հարցրել, թե ուր են ցանկանում տանել իր աղջկան։ Աննան իրեն չի տեղեկացրել, որ ամբաստանյալը նրան առաջարկել է գնալ ք.Դուբայ և զբաղվել մարմնավաճառությմաբ։ Այդ մասին իրեն չի ասել նաև ամբաստանյալը։ «Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին» արձանագրության համա-ձայն՝ տուժող Ե.Նիկողոսյանը լուսանկարով ճանաչել է իրեն հաճախորդների հետ տարբեր տեսակի սեռական հարաբերություններ ունենալու առաջարկություն անող անձին։ Տուժող Ա.Ավդալյանի անձնագրի զննության մասին արձանագրության համաձայն՝ վերջինիս AK 0343391 անձնագրի էջերում առկա են եղել համապատասխան կնիքներ՝ 07.01.2010թ. «Զվարթնոց» օդանավակայանից մեկնելու և 08.01.2010թ. նույն օդանավակա-յան ժամանելու վերաբերյալ։ Դատարանը, նկատի ունենալով Ա.Բեգոյանի վերաբերյալ դրվագով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքի մասից մեղադրողի հրաժարվելը և այդ դրվագով ամբաստան-յալի նկատմամբ քրեական հետապնդում իրականացնելուց հրաժարվելու մասին նրա հայ-տարարությունը, չի անդրադառնում նշված դրվագով ապացույցներին։ Դատարանի վերլուծություն. Դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքն ու համակ-ցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հանգա-մանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգում է հետևության, որ սույն քրեական գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաս-տի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ հաստատվում է, որ ամբաստանյալը, գործե-լով կազմակերպված խմբի կազմում, պոռնկության շահագործման մեջ դնելու նպատակով խաբեությամբ հավաքագրել ու փոխադրել է տուժողներ Ե.Նիկողոսյանին և Ա.Ավդալյանին, ինչպես նաև` փորձել է նույն նպատակով խաբեությամբ հավաքագրել ու փոխադրել տուժող-ներ Ա.Սարուխանյանին ու Շ.Գրիգորյանին, սակայն նրա կամքից անկախ հանգամանքնե-րով նշված հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել, այսինքն՝ կատարել է հանցագործու-թյուններ՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ու 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, որոնցով և նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի՝ առանց լրացուցիչ պատժի դատապարտվի ազատազրկման ու կրի նշանակված պատիժը։ Դատարանը, նկատի ունենալով Ա.Բեգոյանի վերաբերյալ դրվագով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքի մասից մեղադրողի հրաժարվելը և այդ դրվագով ամբաստան-յալի նկատմամբ քրեական հետապնդում իրականացնելուց հրաժարվելու մասին նրա հայ-տարարությունը, գտնում է, որ նշված դրվագով ամբաստանյալի նկատմամբ պետք է դադա-րեցվի քրեական հետապնդումը։ Դատարանը նաև գտնում է, որ մնացած մասով ամբաստանյալին առաջադրված մե-ղադրանքը ճիշտ է որակված։ Անդրադառնալով ամբաստանյալի պատճառաբանություններին, դատարանը գըտ-նում է, որ ինչպես դրանք, այնպես էլ պաշտպանի այն պատճառաբանություններն ու միջնոր-դությունը՝ որ առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալն անմեղ է, իսկ Ե.Նիկողոսյանի մասով նրան առաջադրված մեղադրանքը պետք է վերավորակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, անհիմն են, ամբաստանյալը կատարել է իրեն մեղսագրվող արարքները, հանցագործություններ չկատարելու կամ առաջադրված մեղադրանքից տար-բերվող այլ հանցագործություն կատարելու վերաբերյալ պատճառաբանություններով ամ-բաստանյալը ցանկանում է խուսափել կատարած հանցագործությունների համար պատաս-խանատվությունից և պատժից, դրանք դատաքննությամբ չհաստատվեցին, իսկ նրա կատա-րած հանցագործությունները հաստատվեցին դատաքննությամբ հետազոտված, դատարանի կողմից որպես արժանահավատ գնահատվող ապացույցների՝ ամբաստանյալի նախաքննա-կան խոստովանական ցուցմունքով, տուժողների և վկաների ցուցմունքներով ու սույն դա-տավճռի «Ապացույցների հետազոտում և գնահատում» մասում շարադրված մյուս ապա-ցույցների համակցությամբ։ Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատիժների չափը որոշելիս, դա-տարանը հաշվի է առնում նրա կատարած հանցագործությունների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, կատարած արարքների քանակը, գործողություննե-րի ծավալն ու դրանց հետևանքները, կազմակերպված խմբում նրա համեմատաբար պասիվ դերը, անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգա-մանք` դատարանը հաշվի է առնում, որ նա առաջին անգամ է դատապարտվում։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատական քննությամբ չարձանագրվեցին։ Տուժողները քաղաքացիական հայցեր չհարուցեցին և հայցադիմումներ չներկայաց-րեցին։ Քննության առնելով ամբաստանյալի գույքի վրա դրված կալանքի հարցը՝ դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո նրանից առգրավված գույքի վրա դրված կալանքը պետք է վերացվի, նկատի ունենալով, որ վերացել է նշված գույքի վրա կալանք դնելուց բխող սահմանափակումների կիրառման անհրաժեշտությունը։ Քննության առնելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաս-տանյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը պետք է թողնվի անփոփոխ` մինչև դա-տավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս-գրքի 35-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ ու 369-372-րդ հոդվածներով` դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Բավական Սմբատի Խաչատրյանի նկատմամբ դադարեցնել տուժող Անահիտ Բե-գոյանի վերաբերյալ դրվագով քրեական հետապնդումը։ Բավական Սմբատի Խաչատրյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ու 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, և ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նրան դատապարտել ազատազրկ-ման 11 (տասնմեկ) տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման և որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկման, իսկ 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտել ազատազրկման 10 (տաս) տարի ժամկե-տով՝ առանց գույքի բռնագրավման և որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գոր-ծունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` նշանակված պատիժ-ները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, որպես վերջնական պատիժ՝ նշանակել ազատա-զրկում 11 (տասնմեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման և որո-շակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկման, որպիսի պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։ Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Բ.Խաչատրյանից առգրավված գույքի վրա դրված կալանքը վերացնել։ Բ.Խաչատրյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը և նրա պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2013թ. ապրիլի 6-ից։ Դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեա-կան դատարան` մեկամսյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 31-05-2014 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 03-07-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-249, 2-206, 3-222, 4-103, 5-77 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 03-07-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-249, 2-206, 3-222, 4-103, 5-77 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-25013 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 07-07-2014 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 14-01-2015 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 19-01-2015 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 06-02-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-249,2-206,3-222,4-103,5-222 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 09-02-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-249,2-206,3-222,4-103,5-222 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0170/01/13
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 30-06-2014 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 30-06-2014 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Ալբերտ |
| Ազգանուն | Քարամյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Բավական Խաչատրյան Ամբողջությամբ բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Բավական Սմբատի Խաչատրյանի /ՀՀ քր. օր-ի 132 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-132 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով , ՀՀ քր.օր. 66 հոդ. վերջնական պատիժ - ազատազրկում 11 տարի 6 ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման և որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկման / վերաբերյալ 31.05.2014թ. դատավճիռը և քրեական գործն ուղարկել նոր դատաքննության : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 04-07-2014 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Գրիշա |
| Ազգանուն | Մելիք-Սարգսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Հենրիկ |
| Ազգանուն | Տեր-Ադամյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Կարինե |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 07-07-2014 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | Առկա չէն: |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 09-07-2014 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 30-07-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 30-07-2014 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Բավական |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա ՆՐ Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն Գործ. ԵԿԴ/0170/01/13 30 հուլիսի 2014թ. ք.Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ Հ. ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ա.ՋՈՒԼՀԱԿՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ` ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Գ.ՇԱՀԲԱԶՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ` Ա.ՔԱՐԱՄՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Բ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ ՏՈՒԺՈՂՆԵՐԻ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ` Հ.ԱՐՍԵՆՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով պաշտպան Ա.Քարամյանի վերաքննիչ բողոքը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Բավական Սմբատի Խաչատրյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 31.05.2014թ. դատավճռի դեմ. Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները. ԼՂՀ Ստեփանակերտ քաղաքի դատախազի տեղակալ Մ.Աղաջանյանը 25.11.2008թ. որոշմամբ թիվ 142022.07 քրեական գործի նյութերով ԼՂՀ քրեական օրենսգրքի 1321-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով հարուցել է թիվ 122019.08 քրեական գործը, այն առանձնացրել թիվ 142022.07 քրեական գործի նյութերից և ըստ տարածքային ենթակայու-թյան՝ ուղարկել ՀՀ գլխավոր դատախազություն։ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ ՀԿԳ ավագ քննիչ Ն.Ղալումյանը 09.12.2008թ. որոշմամբ թիվ 122019.08 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ, Ազատուհի Հայրապետյանի և մյուսների արարքները համապատասխանեցրել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 1321-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ ու 4-րդ կետերին՝ քրեական գործին շնորհելով 69108408 համարը։ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ ավագ քննիչ Ս.Հարությունյանը 12.06.2009թ. որոշ-մամբ թիվ 69108408 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ։ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ վարչության 1-ին բաժնի պետի տեղակալ Ս.Հա-րությունյանը 06.04.2013թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 34-132-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հարուցել է թիվ 69103913 քրեական գործն ու այն ընդունել իր վարույթ։ 06.04.2013թ. Բ.Խաչատրյանը ձերբակալվել է։ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ վարչության 1-ին բաժնի պետի տեղակալ Ս.Հա-րությունյանի 08.04.2013թ. որոշմամբ Բ.Խաչատրյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով։ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 08.04.2013թ. որոշմամբ Բ.Խաչատրյանի նկատմամբ` որպես խափանման միջոց, կիրառվել է կալանավորումը։ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ վարչության 1-ին բաժնի պետի տեղակալ Ս.Հա-րությունյանը 10.07.2013թ. որոշմամբ թիվ 69103913 քրեական գործը միացրել է թիվ 69108408 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակել թիվ 69108408 համարով։ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ վարչության 1-ին բաժնի պետի տեղակալ Ս.Հա-րությունյանի 29.07.2013թ. որոշմամբ Բ.Խաչատրյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, լրացվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ ՔՎ վարչության 1-ին բաժնի պետի տեղակալ Ս.Հա-րությունյանը 06.08.2013թ. որոշմամբ թիվ 69108408 քրեական գործից անջատել է Բավական Խաչատրյանի վերաբերյալ մասը, կազմել առանձին վարույթ և շնորհել թիվ 69103913 համարը։ Բավական Սմբատի Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մա-սի 1-ին կետով և 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «մարդու թրաֆիքինգի` շահագործման նպատակով մարդկանց հավաքագրելու, տեղափոխելու, փոխանցելու, թաքցնելու, ստանալու, ինչպես նաև սեռական` պոռնկության շահագործման վիճակի մեջ դնելու և պահելու դիտավորությամբ, միավորվելով Արաբական Միացյալ Էմիրություններում բնակվող կրտսեր քրոջ` Հերիքնազ Սմբատի Խաչատրյանի և մարդկանց շահագործման նպատակով ստեղծված կազմակերպված խմբի ղեկավար Նելլի Նոտարիկի Ներսիսյանի հետ, ԱՄԷ ուղարկված յուրաքանչյուր աղջկա համար 600 ԱՄՆ դոլար գումար ստանալու պայմանով անդամագրվել է նշված կազմակերպված խմբին, ապա իրենց հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով կատարել են համապատասխան դերաբաշխում, այն է` Նելլի Ներսիսյանը, ղեկավարելով հանցավոր խմբի գործողությունները, անձամբ կատարել է հավաքագրված անձանց Դուբայ տեղափոխելու, մուտքի հրավեր ստանալու հետ կապված ծախսերը, ստացել է նրանց Դուբայ քաղաքում, վերցրել անձնագրերը, կազմակերպել է նրանց սեռական շահագործումը, իսկ Բավական և Հերիքնազ Խաչատրյանները կատարել են կանանց հավաքագրման և Դուբայ տեղափոխե-լուն, փոխանցելուն, թաքցնելուն ուղղված գործողությունները։ Մասնավորապես, կազմա-կերպված հանցավոր խմբի անդամները Բավական Խաչատրյանի անմիջական մասնակ-ցությամբ տևական ժամանակ` 2008 թվականի հունիսից մինչև 2012 թվականի դեկտեմբերն ընկած ժամանակահատվածում, խաբեությամբ, վստահությունը չարաշահելու և վիճակի խոցելիությունն օգտագործելու միջոցով, շահագործման նպատակով հավաքագրել և ԱՄԷ Դուբայ քաղաք են տեղափոխել Ելենա Հրաչիկի Նիկողոսյանին և Աննա Ռոբերտի Ավդալյանին, հավաքագրել են Անահիտ Գագիկի Բեգոյանին, ինչպես նաև նույն եղանակով և նպատակով փորձել են հավաքագրել Աննա Սարուխանի Սարուխանյանին և Շուշան Խորենի Գրիգորյանին, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել։ Այսպես` Նելլի Ներսիսյանի կողմից ղեկավարած կազմակերպված հանցավոր խմբի անդամներ Բավական և Հերիքնազ Խաչատրյանները շահագործման նպատակով մարդուն հավաքագրելու դիտավորությամբ, խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելով` Արաբական Միացյալ Էմիրությունների Դուբայ քաղաքում իրենց ծանոթ Նելլի Ներսիսյանի ղեկավարությամբ մարմնավաճառությամբ մեծ գումարներ վաստակելու կեղծ խոստումներով 2008 թվականի հունիսին սեռական` պոռնկության շահագործման նպատակով, հավաքագրել են Ելենա Նիկողոսյանին։ Այնուհետև, Բավական Խաչատրյանը, վերցնելով Ելենա Նիկողոսյանի անձնագիրը, դրա պատճենն ուղարկել է Հերիքնազ Խաչատրյանի կողմից նշված էլեկտրոնային փոստին և շուրջ 15 օր անց նույն եղանակով ստացել Ելենա Նիկողայանի ԱՄԷ մուտքի թույլտվությունը, որից հետո ստացել է նաև բանկային փոխանցումով Դուբայ քաղաքից ուղարկված գումարը, այդ գումարով գնել է Ելենա Նիկողոսյանի` Երևան-Դուբայ չվերթի տոմսը, ապա 2008 թվականի հունիսի 27-ին «Զվարթնոց» օդանավակայանից անձամբ ճանապարհելով, ՀՀ պետական սահմանը հատելով անձի տեղափոխումը կազմակերպելու միջոցով Ելենա Նիկողոսյանին սեռական` պոռնկության շահագործման նպատակով տեղափոխել է ԱՄԷ Դուբայ քաղաք։ Այնուհետև, Նելլի Ներսիսյանի կողմից ղեկավարած կազմակերպված հանցավոր խմբի անդամներ Բավական և Հերիքնազ Խաչատրյանները կրկին շահագործման նպատա-կով մարդուն հավաքագրելու դիտավորությամբ, խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելով` ՌԴ Մոսկվա քաղաքում մատուցողուհու բարձր վարձատրվող աշխատանք տրամադրելու կեղծ խոստումով, 2009 թվականի դեկտեմբերին, պոռնկության շահագործման նպատակով, հավաքագրել են Աննա Ավդալյանին։ Այնուհետև, Բավական Խաչատրյանը նույն եղանակով` Աննա Ավդալյանի անձնագրի պատճենը ելեկտրոնային փոստով ուղարկելով, ստացել է վերջինիս ԱՄԷ մուտքի թույլտվությունը, որից հետո բանկային փոխանցումով Դուբայ քաղաքից ուղարկված գումարով գնել է Երևան-Դուբայ չվերթի տոմս, ապա 2010 թվականի հունվարի 07-ին «Զվարթնոց» օդանավակայանից անձամբ ճանապարհելով, ՀՀ պետական սահմանը հատելով` անձի տեղափոխումը կազմակերպելու միջոցով, Աննա Ավդալյանին սեռական` պոռնկության շահագործման նպատակով տեղափոխել է ԱՄԷ Դուբայ քաղաք։ Շարունակելով հանցավոր գործունեությունը, Բավական և Հերիքնազ Խաչատրյան-ները նույն դիտավարությամբ և նպատակով, խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելով` Արաբական Միացյալ Էմիրությունների Դուբայ քաղաքում Նելլի Ներսիսյանի ղեկավարությամբ մարմնավաճառությամբ մեծ գումարներ վաստակելու կեղծ խոստումներով, 2011 նոյեմբերին, Երևան քաղաքում, պոռնկության շահագործման նպատակով հավաքագրել են Անահիտ Բեգոյանին։ Այդ թվում վերջինիս շահագրգռելու նպատակով, Բավական Խաչատրյանը նրան տվել է Դուբայից փոխանցված 500 ԱՄՆ դոլար գումարն ընթացիկ ծախսերի համար, սակայն Անահիտ Բեգոյանը իր ծանոթից տեղեկանալով, որ Նելլի Ներսիսյանը շահագործման է ենթարկում մարմնավաճառությամբ զբաղվող աղջիկներին, խուսափել է Բավական Խաչատրյանի հետ հետագա հանդիպումներից և չի մեկնել Դուբայ։ Բացի այդ, Բավական և Հերիքնազ Խաչատրյանները նույն դիտավորությամբ, կրկին խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելով` արտասահմանում մարմնավաճառությամբ մեծ գումարներ վաստակելու կեղծ խոստումներով, 2012 թվականի դեկտեմբերին, Իջևան քաղաքում, սեռական` պոռնկության շահագործման նպատակով, փորձել են հավաքագրել Աննա Սարուխանյանին, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չեն հասցրել, քանի որ վերջինս խորհրդակցելով մոր հետ հրաժարվել է նրանց առաջարկից։ Այնուհետև, Նելլի Ներսիսյանի կողմից ղեկավարած կազմակերպված հանցավոր խմբի անդամներ Բավական և Հերիքնազ Խաչատրյանները կրկին շահագործման նպատա-կով մարդուն հավաքագրելու դիտավորությամբ, խաբեությամբ և վստահությունը չարաշահելով` ԱՄՆ-ում մատուցողուհու բարձր վարձատրվող աշխատանք տրամադրելու կեղծ խոստումով, 2012 թվականի դեկտեմբերին, Իջևան քաղաքում, սեռական` պոռնկության շահագործման նպատակով փորձել են հավաքագրել Շուշան Գրիգորյանին, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել, քանի որ սկզբնական շրջանում տալով իր համաձայնությունը, Շուշան Գրիգորյանը խորհրդակցել է իր ծանոթների հետ և տեղեկանալով, որ հնարավոր չէ մեկ օրում ստանալ ԱՄՆ մեկնելու թույլտվություն, հրաժարվել է Բավական Խաչատրյանի առաջարկից»։ Ընդհանուր իրավասության դատարանում դատաքննությամբ մեղադրողը հրաժարվել է Անահիտ Բեգոյանի վերաբերյալ դրվագով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքի մասից և հայտարարել այդ դրվագով ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդում իրականացնելուց հրաժարվելու մասին։ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհնաուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 31.05.2014թ. դատավճռով Բավական Սմբատի Խաչատրյանի նկատմամբ տուժող Անահիտ Բեգոյանի վերաբերյալ դրվագով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է։ Բավական Սմբատի Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ու 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտվել ազատազրկման 11 (տասնմեկ) տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման և որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկման, իսկ 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտվել ազատազրկման 10 (տասը) տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման և որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, որպես վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 11 (տասնմեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման և որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկման, որպիսի պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։ Վճռվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Բ.Խաչատրյանից առգրավված գույքի վրա դրված կալանքը վերացնել։ Բ.Խաչատրյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 2013թ. ապրիլի 6-ից։ 2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել պաշտպան Ա.Քարամյանը` հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով. Պաշտպանը գտել է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը հիմնականում հիմնված է նախաքննության սկզբնական փուլում Բավական Խաչատրյանի կողմից տրված <<ինքնախոստովանական>> ցուցմունքների վրա: Հետագայում պարզվել է, որ այդ ցուցմունքներով իրեն վերագրել է այնպիսի գործողությունների կատարում, որն ինքը չի կատարել և այդ ցուցմունքները չեն համապատասխանում իրականությանը: Բավական Խաչատրյանի նկատմամբ նախաքննական մարմնի կողմից կիրառվել է հարկադրանք, նա ենթարկվել է խոշտանգումների, նրան պատճառելով մարմնական վնասվածք: Բավական Խաչատրյանի մարմնական վնասվածքների վերաբերյալ նյութերը քրեական գործում չեն գտնվել: Դատարանում, դատաքննության ավարտին, դատախազի ճառից հետո միայն Բավական Խաչատրյանը հայտարարել է, որ իր նստատեղի մարմնական վնասվածքներն առաջացել են ոստիկանության բաժնում իրեն ծեծի ու խոշտանգումների ենթարկելու հետևանքով: Ակնհայտ է, որ Բավական Խաչատրյանի նկատմամբ գործադրվել է բռնություն և նրա մարմնի վրա հայտնաբերվել են խոշտանգման հետքեր, որի առաջացման վերաբերյալ դատաքննության ընթացքում Բ.Խաչատրյանի կողմից արված հայտարարությունը չի հերքվել պատշաճ իրավական ընթացակարգի պայմաններում: Նախաքննության ընթացքում Բավական Խաչատրյանի ձեռքով գրված ցուցմունքների վերաբերյալ դատաքննության ընթացքում նա հայտարարել է, որ այն գրվել է իր ձեռքով, սակայն քննիչի թելադրանքով: Նախաքննական մարմինը Բավական Խաչատրյանից ցուցմունքներ կորզելուց հետո, այն համարելով հաստատված հանգամանք, այլևս ջանքեր չի գործադրել այլ ապացույցներ ձեռք բերելու ուղղությամբ: Բավական Խաչատրյանի գործողություններում <<կայուն խումբը>> և <<նախապես պայմանավորվելու>> հանգամանքը բացակայում է, ուստի խոսք չի կարող լինել կազմակերպված խմբի մասին: Նախաքննական մարմինը կոպտորեն խախտել է ՀՀ Սահմանադրության 20-րդ հոդվածի պահանջները, որ յուրաքանչյուր ոք ունի ձերբակալման, խափանման միջոցի ընտրման կամ մեղադրանքի առաջադրման պահից իր ընտրությամբ պաշտպան ունենալու իրավունք: Նախաքննական մարմինը Բավական Խաչատրյանին զրկել է իր սահմանադրական իրավունքից, իսկ այն, որ նա իր ձեռքով գրել և հրաժարվել է պաշտպանի ծառայությունւից, դա ևս նախաքննական մարմնի կողմից հարկադրանքի ու նրա իրավունքների կոպիտ խախտման դրսևորում է: Նախաքննական մարմնի կողմից Բավական Խաչատրյանի նկատմամբ ծեծի, սպառնալիքի, բռնության, ծաղրուծանակի միջոցով ցուցմունքներ կորզելու, նրան պաշտպան ունենալու իրավունքից զրկելը օրենքի կոպիտ խախտում է: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներից ելնելով` Բավական Խաչատրյանի նախաքննական ցուցմունքները ձեռք են բերվել անօրինական ճանապարհով և այն չպետք է դրվեր դատավճռի հիմքում: ՀՀ գլխավոր դատախազության կոլեգիայի 10.08.2012թ. որոշման համաձայն` ստացված իրազեկումը դիտվել է որպես ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված նախաքննության մարմնի` իր լիազորությունների իրականացման ընթացքում հանցագործության նյութական հետքերի և հետևանքների հայտնաբերում և հիմնական վարույթից 19.06.2013թ. քրեական վարույթն առանձնացվել է Բավական Խաչատրյանի վերաբերյալ ստացած նյութերին ընթացք տալու համար: Նշված փաստի վերաբերյալ Բավական Խաչատրյանի` իրարամերժ բացատրության հիման վրա քրեական գործի հարուցումը մերժվել է, սակայն Բավական Խաչատրյանին պատճառված մարմնական վնասվածք հասցնելու փաստը չի ժխտվել: Ելնելով վերոգրյալից` պաշտպանը միջնորդել է ամբողջությամբ բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 31.05.2014թ. դատավճիռը և քրեական գործն ուղարկել նոր դատաքննության: 3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները. Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանի և ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքի հիմնավորումները և մեղադրողի պատասխանը դրանց դեմ, տուժողների ներկայացուցչի դիրքորոշումը վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել և Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014թ մայիսի 31-ի դատավճիռը պետք է թողնել անփոփոխ` հետևյալ պատճառաբանությամբ. Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Բ.Խաչատրյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել` պատճառաբանելով, որ տուժողներին չի խաբել, չի համոզել, հակառակը՝ նրանք են իրեն համոզել, որ իրենց ուղարկի։ Քննիչն իրեն ասել է, որ ստորագրի փաստաթղթերի տակ ու գնա տուն։ Չնայած, պահանջել է թույլ տալ կարդալ, թե ինչի տակ է ստորագրում, սակայն քննիչը թույլ չի տվել՝ ասելով, որ ժամանակ չկա։ Նույնիսկ փաստաբան է պահանջել, սակայն ոստիկանությունում իրեն պաշտպան չեն տրամադրել։ Նախաքննական ցուցմունքներն իր ձեռքով չի գրել, ընդամենը պատասխանել է քննիչի մի քանի հարցին ու չի կարդացել իր ցուցմունքները։ Չի իմացել, որ քույրը ք.Դուբայում մարմնավաճառությամբ է զբաղվում, ու որ այնտեղ կավատ կա։ Մարմնավաճռությամբ զբաղվելու համար ք.Դուբայ աղջիկներ չի ուղարկել և 600 ԱՄՆ դոլար չի ստացել աղջիկների համար։ Ամբաստանյալի դատաքննական ցուցմունքի համաձայն՝ քրոջ մտերիմ ընկերուհուն՝ Ելենա Նիկողոսյանին, ինքը ճանաչել է 2006թ-ից։ 2008թ. հունիս կամ հուլիս ամսին, երբ նրա հրավերքով՝ նրա ծննդյան օրվա կապակցությամբ, գնացել է նրա տուն, նա հեռախոսով խոսել է իր քրոջ՝ Հերիքնազի հետ և Ելենայից է տեղեկացել, որ քույրը ոչ թե ք.Մոսկվայում է աշխատում, այլ իրականում գտնվում է ք.Դուբայում։ Ելենան, տեղեկացնելով, որ Թուրքիայում զբաղվել է մարմնավաճառությամբ, սակայն գործերը լավ չեն եղել, հայտնել է, որ մարմնավաճառությամբ զբաղվելու համար ցանկանում է գնալ ք.Դուբայ և խնդրել է օգնել այդ հարցում։ Համաձայնվել է օգնել նրան՝ պարտքով գումար տալու ձևով, որի համար գրավադրել է իր ոսկեղենը։ Ելենան համաձայնվել է աշխատել ք.Դուբայում և գումար ուղարկել իրեն, որպեսզի կարողանա հետ ստանալ իր ոսկեղենը։ Այնուհետև, զանգահարել է քույրն ու խնդրել է Ելենային ճանապարհել ք.Դուբայ։ Այդ նպատակով նրա հետ գնացել և կարգավորել է նրա անձնագրի մեջ «վիզա խփելու» հարցը, նրա անձնագրի տվյալներն ուղարկել է ք.Դուբայ, որից հետո նրա մոր հետ գնացել ու տոմս է գնել Ելենայի համար։ Ք.Դուբայ մեկնելուց հետո՝ նույն օրվա գիշերը, Ելենան զանգահարել և ասել է, որ հետ է գալիս՝ խոստանալով պատճառների մասին պատմել վերադառնալուց հետո։ Իրենց տանը Ելենան պատմել է, որ ք.Դուբայում իրեն առաջարկություններ են արել, որոնց չի համաձայնվել, քանի որ մտածել է, որ պետք է միայն մեկ ձևով սեռական հարաբե-րություն ունենար։ Նա շատ գոհ է եղել, քանի որ վերադառնալիս նրան 500 ԱՄՆ դոլար են տված եղել և հեռախոս։ Մեկ ամիս չանցած, Ելենան գնացել է Թուրքիա, որից հետո չի կարողացել վերադարձնել պարտքը, և մտածում է, որ նա այդ պատճառով է բողոքել իր վրա։ Աննա Ավդալյանը 8 տարի բանկվել է իր տանը և քրոջ՝ Հերիքնազի հետ հեռախոսով զրուցելուց հետո որոշել է գնալ ք.Դուբայ՝ մատուցողուհի աշխատելու համար։ Նրան օգնելու համար նրա հետ գնացել է Ղարաբաղ և օգնել է, որպեսզի նրա անձնագրում «վիզա խփեն», գրավադրել է իր ունեցած ոսկեղենի մնացած մասը, դրանց դիմաց ստացած գումարով 2009թ. հունվարի 7-ին նրան ճանապարհել է ք.Դուբայ, որտեղ նա պետք է աշխատեր որպես մատուցողուհի և վերադարձներ իր գումարը։ Մեկնելուց հետո՝ նույն օրը, նա հետ է վերադարձել՝ ասելով, որ կորցրել է իր «վիզան», որի պատճառով թույլ չեն տվել մուտք գործել ք.Դուբայ։ Իջևան քաղաքում Նվարդի միջոցով ծանոթացել է Աննա Սարուխանյանի և Շուշանիկի հետ, ովքեր իրեն խնդրել են օգնել աշխատանք գտնելու հարցում։ Նրանց մարմնավաճա-ռությամբ զբաղվելու համար ք.Դուբայ գնալու առաջարկ չի արել և գումարով կամ այլ հար-ցերում օգնելու խոստում չի տվել, այլ նրանց օգնելու նպատակով խոստացել է զանգահարել Ամերիկայում բնակվող ընկերուհուն և ճշտել, թե հնարավոր է, որ նա մատուցողուհու կարիք ունենա։ Դրանից հետո Աննային և Շուշանիկին ասել է, որ չի կարող օգնել նրանց, քանի որ նույնիսկ ք.Դուբայ մեկ օրում հնարավոր չէ գնալ։ Ինքը նրանց չի զանգահարել և չի անհանգստացրել։ Նրանց զանգահարել է Նվարդը, քանի որ Աննան և Շուշանիկը պարտք են եղել նրան, ու նա շատ է ցանկացել, որ նրանք աշ-խատեն ու մարեն իրենց պարտքերը։ Ամբաստանյալի՝ դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուցմունքների համաձայն՝ նրա կրտսեր քույրը` Հերիքնազ Խաչատրյանը, ում բոլորը ճանաչում են Հասմիկ անունով, 2006թ. դեկտեմբերին մեկնել է Հայաստանից, իսկ մի քանի ամիս անց զանգահարել և հայտնել է, որ գտնվում է Արաբական Միացյալ Էմիրությունների Դուբայ քաղաքում ու զբաղվում է մարմնավաճառությամբ։ Նա ամեն ամիս ուղարկել է մոտ 400 ԱՄՆ դոլար՝ իրենց ընտանիքի կարիքների համար։ Զանգահարելիս նա խոսել է շատ հակիրճ, տպավորություն է ստեղծվել, որ ինչ-որ բանից քաշվում է, վախենում և գաղտնի է խոսում։ Հնարավոր է նաև, որ նա խոսել է հեռախոսի բարձրախոսը միացված վիճակում։ 2007թ. Հերիքնազը հերթական հեռախոսազրույցի ժամանակ հայտնել է, որ զբաղվում է մարմնավաճառությամբ Մարիամի /Նելլի Ներսիսյանի/ ղեկավարությամբ, և նրա առաջա-դըրած պայմանների համաձայն՝ նրա ղեկավարությամբ մարմնավաճառությամբ զբաղվող աղջիկներն ամեն օր նրան վճարում են 600 ԱՄՆ դոլար, նա աղջիկներին պահում է մշտա-կան հսկողության տակ, նույնիսկ, երբ նրանք գնում են մարմնավաճառությամբ զբաղվելու, նրաց հսկում և հետևում են ավտոմեքենաներով։ Իրենց ուղարկված գումարներն ուղարկել է Մարիամը։ Նա Հերիքնազին առձեռն գումար չի տվել՝ մտածելով, որ գումար ունենալու դեպ-քում նա կարող է փախչել։ Մարիամը քրոջը խոստացած է եղել հավաքված գումարով նրա համար բնակարան գնել ք.Երևանում, սակայն ոչ մի բնակարան էլ չի գնել, թեև Հերիքնազը 2006թ-ից զբաղվում է մարմնավաճառությամբ։ Նույն ժամանակահատվածում Հերիքնազն առաջարկել է Հայաստանում գտնել բարետես և երիտասարդ աղջիկներ, ովքեր կցանկանան մեկնել ք.Դուբայ՝ մարմնավաճառությամբ զբաղվելու, խոստանալով, որ աղջիկներին ուղարկելու համար Մարիամն իրեն «մաղարիչ» կանի։ Չունենալով մշտական աշխատանք, հասկացել է, որ Հերիքնազը լավ տարբերակ է առաջարկում գումար աշխատելու համար։ 2008թ. ամռանը գնացել է քրոջ ընկերուհու՝ Ելենա Նիկողոսյանի տուն, և խոսակցության ընթացքում նրան տեղեկացրել է, որ քույրը՝ Հասմիկը, ՌԴ Մոսկվա քաղաքում աշխատում է քարի արտադրամասում։ Քիչ անց պատահական զանգահարել է քույրը։ Նրա հետ խոսելու նպատակով Ելենան վերցրել է բջջային հեռախոսը և համարից հասկացել է, որ Հասմիկը գտնվում է Արաբական Միացյալ Էմիրություններում։ Նրանք զրուցել են Ելենայի՝ ք.Դուբայ մեկնելու և այնտեղ մարմանվաճառությամբ զբաղվելու հնարավորության մասին։ Հաջորդ օրը քրոջը հայտնել է, որ Ելենան համաձայնվել է մեկնել, իսկ քույրը՝ իր հերթին, Ելենայի մեկնելու հարցը համաձայնացրել է իր ղեկավարի` Մարիամի հետ։ Ելենայի անձնագրի պատճենն ուղարկել է քրոջ նշած ելեկտրոնային փոստին և մոտ 15 օր անց նույն եղանակով ստացել է մուտքի թույտվությունը։ Մեկ ամիս անց Մարիամը բանկային փոխանցումով ու-ղարկել է 600 ԱՄՆ դոլար, քրոջ` Գայանեի անվամբ, որից 200-ը տվել է Ելենային, իսկ 400 ԱՄՆ դոլարով գնել է Երևան-Դուբայ-Երևան չվերթի տոմս։ Խոսակցության ընթացքում Ելե-նան իրեն հայտնել է, որ եթե ք.Դուբայում իրեն առաջարկեն զբաղվել տարբեր տեսակի սե-ռական հարաբերություններով, ապա չի համաձայնվի մեկնել։ Այդ մասին հայտնել է Հերիք-նազին, ով պատասխանել է, որ Մարիամը կարող է նման առաջարկ անել, սակայն հարաբե-րության պահին նա ներկա չի լինում, կարևոր չի ինչ տեսակի հարաբերություն է տեղի ունե-նում, կարևորը այն է, որ վճարեն նրա օրեկան գումարը։ Այդ մասին հայտնել է Ելենային և 2008թ. հունիսին նրան «Զվարթնոց» օդանավակայանից ճանապարհել է ք.Դուբայ։ Մի քանի ժամ անց նրա մորից տեղեկացել է, որ նա տեղ է հասել, սակայն ինչ-որ պատճառներով չի ցանկանում մնալ և վերադառնում է Հայաստան։ Հաջորդ օրը Ելենան վերադարձել է Հայաս-տան և պատմել, որ իրեն տարել են Հերիքնազի ղեկավարի՝ Մարիամի մոտ, ով իրենից պա-հանջել է հաճախորդների հետ զբաղվել ամեն տեսակի սեռական հարաբերությամբ, ինչին չի համաձայնվել, որի համար էլ իրեն հետ են ուղարկել։ Հետագայում Հերիքնազից տեղեկացել է, որ նա պետք է Ելենայի վրա ծախսված գումարները վերադարձնի Մարիամին։ 2009թ. վերջին իրենց տանն է բնակվել իրենց ընտանիքի հետ մտերիմ հարաբերութ-յունների մեջ գտնվող Աննա Ավդալյանը, ով պարբերաբար դժգոհել է, որ չի կարողանում աշխատանք գտնել։ Աննային հայտնել է, որ քույրը` Հերիքնազը, Մոսկվա քաղաքում աշխատում է որպես մատուցողուհի։ Աննան ցանկություն է հայտնել մեկնել նրա մոտ՝ նույնպես մատուցողուհի աշխատելու։ Նույն օրը՝ երեկոյան, Հերիքնազին հեռախոսով հայտնել է, որ Աննային պատմել է, թե իբր նա ք.Մոսկվայում աշխատում է մատուցողուհի, և Աննան ցանկություն է հայտնել մեկնելու նրա մոտ։ Կրկին Աննայի անձնագրի պատճենն ուղարկել է էլեկտրոնային փոստով և նույն եղանակով ստացել է նրա մուտքի թույլտվությունը։ Դրանից հետո, ստացել է նաև Մարիամի կողմից բանկային փոխանցումով ուղարկված գումարը, որով գնել է Աննայի տոմսը և 2010թ. հունվարին «Զվարթնոց» օդանավակայանից նրան ճանապարհել է ք.Դուբայ։ Աննային խաբել է, նրան չի նախազգուշացրել, որ ուղարկում է ք.Դուբայ՝ մարմնավաճառությամբ զբաղվելու, մտածելով, որ հասնելով տեղ, նա կհարմարվի և կզբաղվի մարմնավաճառությամբ, իսկ չհարմարվելու դեպքում՝ հույս է ունեցել, որ նրան հետ կուղարկեն։ Հասնելով ք.Դուբայի օդանավակայան՝ Աննան զանգահարել է մորը և հայտնել, որ կորցրել է Էմիրությունների մուտքի թույլտվությունն ու իրեն չեն թողնում դուրս գալ օդանավակայանից, որի համար պետք է վերադառնա Հայաստան։ Մեկնելուց 1-2 օր անց Աննան վերադարձել է Հայաստան։ 2012թ. դեկտեմբերին գնացել է ք.Իջևան՝ իր ծանոթ Նվարդ Սարդարյանի մոտ և նրա տանը ծանոթացել է Աննայի /Աննա Սարուխանյան/ հետ, ում առաջարկել է մեկնել ք.Դու-բայ` մարմնավաճառությամբ զբաղվելու։ Աննան սկզբում համաձայնվել է, սակայն ասել է, որ մեկնելու հարցը պետք է համաձայնեցնի մոր հետ, իսկ հաջորդ օրը զանգահարել և հայտնել է, որ մայրը չի թույլատրում մեկնել։ Դրանից հետո, Իջևանի ռեստորաններից մեկում ծանոթացել է մատուցողուհի Շուշանի /Շուշան Գրիգորյան/ հետ, ում ներկայացրել է, թե իբր քույրը բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և նրան այնտեղ անհրաժեշտ են հայ աղջիկներ՝ մատուցողուհի աշխատելու համար։ Շուշանը հեռախոսով զրուցել է Հերիքնազի հետ, ապա համաձայնվել է մեկնել ԱՄՆ, որից հետո պայմանավորվել են միասին գնալ ք.Երևան` նրա անձնագրի վավերացումը կատարելու համար, սակայն իրեն անհայտ պատճառներով Շուշանը հրաժարվել է մեկնել։ Աննա Ավդալյանին և Շուշան Գրիգորյանին խաբել է՝ աշխատանք առաջարկելով ք.Մոսկվայում և ԱՄՆ-ում, քանի որ եթե նրանց հայտներ ք.Դուբայ մեկնելու և այնտեղ մարմնավաճառությամբ զբաղվելու մասին, ապա նրանք կհրաժարվեին մեկնել, իսկ ք.Դուբայ հասնելուց հետո նրանք տեղում կհամաձայնվեին զբաղվել մարմնավաճառությանբ, քանի որ ունեցել են թեթև վարք, չնայած մինչ այդ մարմնավաճառությամբ չեն զբաղվել։ Նրանց չի հայտնել նաև ք.Դուբայում մարմնավաճառությամբ զբաղվելու պայմանների մասին։ Միայն նշել է, որ որոշակի գումար պետք է տան իրենց ղեկավարին։ Աղջիկներին չի հայտնել նաև, որ օրեկան 600 ԱՄՆ դոլար գումար պետք է վճարեն իրենց ղեկավար Մարիամին, որ նա խոստացել է բնակարան գնել քրոջ` Հերիքնազի համար, սակայն չի կատարել խոստումը։ Ուղղակի աղջիկներին հայտնել է, որ ք.Դուբայում լավ պայմաններում պետք է զբաղվեն մարմնա-վաճառությամբ, և նրանց ք.Դուբայ ուղարկելով՝ նպատակ է ունեցել վաստակել գումար, թեև քրոջ պատմելուց հասկացել և գիտակցել է, որ ինչպես քրոջը, այնպես էլ իր կողմից ուղարկած աղջիկներին կարող են խաբել և չտալ իրենց վաստակած գումարները։ Հետագա նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալը հրաժարվել է խոստովանական ցուցմունքներից և առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել։ Տուժող Ելենա Նիկողոսյանի ցուցմունքի համաձայն՝ ինքը 2004-2005թ.թ-ից ճանաչում է ամբաստանյալի քրոջը՝ Հերիքնազ Խաչատրյանին, ում Հասմիկ են կոչում։ Դրանից հետո մտերմացել է ամբաստանյալի հետ՝ ում Աննա են կոչում։ Ինչպես Հերիքնազը, այնպես էլ ին-քը, Թուրքիայում զբաղվել են մարմնավաճառությամբ։ 2008թ. ամռանն ամբաստանյալն այցելել է իրեն և, զրույցի ժամանակ հայտնելով, որ քույրը` Հերիքնազը, բնակվում է ՌԴ Մոսկվա քաղաքում և զինվորների հագուստներն է լվանում, առաջարկել է մեկնել նրա մոտ՝ աշխատելու։ Նրան հստակ պատասխան չի տվել` ասելով, որ կզրուցի Հերիքնազի հետ և դրանից հետո միայն կորոշի՝ մեկնել, թե ոչ։ Մի քանի օր անց իրեն զանգահարել է Հերիքնազը և, հայտնելով, որ Դուբայ քաղաքում Նելուշի /Նելլի Ներսիսյան/ ղեկավարությամբ զբաղվում է մարմնավաճառությամբ, առաջարկել է մեկնել իր մոտ։ Նա, վստահեցնելով, որ պետք է միայն նորմալ սեռական հարաբերություններ ունենա հաճախորդների հետ, նաև ասել է, որ իրենց վաստակած գումարները վերցնում է Նելուշը, սակայն ամսեկան իրենց վճարում է 5.000 ԱՄՆ դոլար, իսկ երկու տարի աշխատելու դեպքում տուն է գնում տվյալ անձի համար։ Նույնի մասին իրեն հայտնել է նաև ամբաստանյալը` ասելով, որ հաճախորդի հետ ամեն հանդիպումից կարող է վաստակել մինչև 1000 ԱՄՆ դոլար։ Ամբաստանյալը նաև ասել է, որ ք.Դուբայ իր ուղարկած ամեն մի աղջկա համար Նե-լուշն ուղարկում է 600 ԱՄՆ դոլար։ Գտնվելով ծանր նյութական վիճակում՝ համաձայնվել է մեկնել ք.Դուբայ, ապա ամ-բաստանյալին է տվել իր անձնագիրը` Դուբայի մուտքի թույլտվություն ստանալու համար։ Մոտ 10 օր անց, վերջինս տեղեկացնելով, որ մուտքի թույլտվությունն ու տոմսը պատրաստ են, ասել է, որ դրանց համար Նելուշը ծախսել է 1.000 ԱՄՆ դոլար և իրեն է տվել է Նելուշի ուղարկված 200 ԱՄՆ դոլարը, որը թողել է տանը՝ ընթացիկ ծախսերի համար։ Նաև ասել է, որ Նելուշի ծախսած գումարը պետք է մարի ք.Դուբայում՝ մարմնավաճառությամբ զբաղվելով։ 2008թ. հունիսի 27-ին ամբաստանյալն իրեն ուղեկցել է «Զվարթնոց» օդանավակայան և ճանապարհել է ք.Դուբայ, որտեղ իրեն դիմավորել է Անո անունով անծանոթ մի կին, ով վերցրել է իր անձնագիրն ու տաքսի ավտոմեքենայով իրեն տարել է Նելուշի բնակարան, ուր մոտ մեկ ժամ անց եկած Հերիքնազն իրեն տարել է մեկ այլ բնակարան, որտեղ բնակվել են մոտ 25 հայազգի աղջիկներ։ Այդ բնակարանում մնացել է մոտ 4-5 ժամ, և Նելուշի գալուց առաջ բնակարանում գտնվող աղջիկները խառնվել են իրար, սկսել են հավաքել բնակարանը, պահել ծխախոտը և, Նելուշին անվանելով «Մամայի», ասել են, որ նրա մոտ չեն ծխում։ Նելուշը, իրեն տանելով առանձին սենյակ, հայտնել է, որ հաճախորդի հետ պետք է ունենա տարբեր տեսակի սեռական հարաբերություններ, այդ թվում՝ օռալ և խմբակային հարաբերություններ մի քանի տղամարդու հետ։ Անակնկալի գալով՝ չի համաձայնվել նրա առաջարկին, որից հետո վերջինս, դիմելով Հասմիկին, հարցրել է, թե ինչու են իրեն բերել, եթե նման բաներով չի զբաղվելու։ Հասկանալով, որ անձնագիրը գտնվում է նրանց մոտ, չունի գումար, ծա-նոթներ և իրեն կարող են ստիպել ու պարտադրել զբաղվել Նելուշի նշածով, վերջինիս ասել է որ մայրը տեղյակ է, թե ինքը որտեղ և ում մոտ է գտնվում, ու եթե իր հետ որևէ բան պատահի, ապա մայրը կդիմի իրավապահ մարմիններին։ Նելուշի գնալուց հետո չնայած Հերիքնազն իրեն համոզել է մնալ և աշխատել, սակայն չի համաձայնվել ու նրա հեռախոսով զանգահարել է Հայաստան և մորն ասել, որ վերադառնում է։ Նելուշի պահանջով բջջային հեռախոս են տվել, որպեսզի մտքափոխվելու դեպքում զանգահարի ու հետ վերադառնա, և ասել են, որ եթե ՀՀ սահմանը հատելիս հարցնեն, թե ինչու է շուտ վերադառնում, ապա պատասխանի, որ քույրը վատառողջ է, ինչի պատճառով էլ ստիպված շուտ է վերադառնում։ Այնուհետև, իրեն ճանապարհել են ք.Թբիլիսի, որտեղից վերադարձել է Հայաստան, և իրենց տանը տեսնելով ամբաստանյալին, հարձակվել է նրա վրա և ամոթանք տվել՝ հարցնելով, թե ինչու է խաբել իրեն։ Նա պատասխանել է, որ չի իմացել, որ իրեն պետք է այլ բան առաջարկեն և պահանջել է հատուցել Նելուշի ծախսած գումարները։ Նա իրեն նաև առաջարկել է աղջիկներ ուղարկել ք.Դուբայ, որի համար Նելուշն իրեն գումար կուղարկի, ինչը չի ընդունել։ Տուժող Աննա Ավդալյանի ցուցմունքի համաձայն՝ ինքը վաղուց ճանաչել է ամբաս-տանյալին ու նրա քույրերին։ 2000թ-ից մոր հետ բնակվել են Լեռնային Ղարաբաղում։ 2009թ. ապրիլին կամ մայիսին ամբաստանյալը հյուրընկալվել է իրենց տանը և նրա հետ զրույցի ժամանակ ասել է, որ աշխատանք է փնտրում։ Նա պատասխանել է, որ քույրը՝ Հերիքնազը, ՌԴ Մոսկվա քաղաքում աշխատում է մատոցողուհի և առաջարկել է մեկնել նրա մոտ ու աշխատել մատուցողուհի։ Համաձայնվել է նրա առաջարկին և օգոստոսի 30-ին նրա հետ գնացել են ք.Ստեփանակերտ, որտեղ ամբաստանյալը լուծել է իր անձնագրի վավերացման հարցը։ Դրանից հետո բնակվել է ք.Հրազդանում՝ ամբաստանյալի տանը և հեռոխոսով խոսել է նրա քրոջ՝ Հերիքնազի հետ, ով խոստացել է օգնել աշխատանքի հարցում։ Մինչև 2010թ. հունվարի 7-ն ամբաստանյալն իր անձնագիրը պահել է մոտը, այդ ընթացքում ստացել է անգլերեն լեզվով լրացված փաստաթուղթ՝ իր ասելով Ռուսաստանում ժամանակավոր գրանցման համար, ինչպես նաև՝ իր մեկնելու ավիատոմսը։ 2010թ. հունվարի 7-ին ամբաստանյալը «Զվարթնոց» օդանավակայանից իրեն ճանապարհել է՝ իր պատկերացմամբ, ք.Մոսկվա, սակայն չվերթի ցուցանակում գրված չի եղել Երևան-Մոսկվա, այլ եղել է նշում Երևան-Դուբայ չվերթի վերաբերյալ։ Ինքնաթիռում իր մոտ կասկածներ են առաջացել՝ կապված ք.Դուբայ մեկնելու հետ, քանի որ որևէ պայմանավորվածություն չի եղել, որ պետք է մեկնի ք.Դուբայ։ Հասկանալով, որ «իր գլխին խաղ են խաղում»՝ որոշել է իր հերթին խաղալ ամբաստանյալի ու նրա քրոջ հետ և անմիջապես հետ վերադառնալու ելք փնտրել։ Այդ նպատակով դիմել է իր կողքին նստած անծանոթ աղջկան, ով նայելով իր փաստաթղթերը՝ ասել է, որ անգլերեն լեզվով լրացված փաստաթուղթը չունենալու դեպքում չի կարող մուտք գործել ք.Դուբայ։ Տեղ հասնելուց հետո պատռել է նշված փաստաթուղթը՝ մուտքի թույլտվությունը, որի բացակայության պատճառով իրեն թույլ չեն տվել դուրս գալ օդանավակայանից։ Իրեն տարել են առանձին սենյակ, որտեղ գտնվող անծանոթ աղջկանից խնդրել է բջջային հեռախոս, զանգահարել է մորը կամ ամբաստանյալին ու պատմել կատարվածի մասին։ Քիչ անց նույն համարին զանգահարել է Հերիքնազն ու, ճշտելով անձնագրի համարը, գումար է ուղարկել օդանավակայանում գտնվող բանկի միջոցով` սնունդ գնելու համար, և ասել է, որ կմտածի, թե ինչպես իրեն դուրս հանի օդանավակայանից։ Այդ օրը մնացել է օդանավակայանում, իսկ հաջորդ օրն իրեն հետ են ուղարկել Հայաստան՝ ժամկետից շուտ մեկնելու համար տուգանելով։ Հայաստան վերադառնալուց հետո զանգահարել է Հերիքնազին և հարցրել, թե ինչով պետք է զվաղվեր ք.Դուբայում։ Նա պատասխանել է, որ իր հետ գիշերները պետք է դուրս գար գումար աշխատելու։ Հասկացել և համոզվել է, որ ճիշտ են եղել իր կասկածները, ամ-բաստանյալը խաբել է իրեն և որ ք.Դուբայում պետք է զբաղվեր մարմնավաճառությամբ։ Հետագայում տեղեկացել է, որ ամբաստանյալն իր մորից պահանջել և ստացել է իրեն ք.Դուբայ ուղարկելու և վերադարձի տոմսի գումարները։ Տուժող Աննա Սարուխանյանի ցուցմունքի համաձայն՝ ինքը, բնակվելով Տավուշի մարզի Ազատամուտ ավանում, ճանաչել և շփվել է նույն թաղամասում բնակվող Նվարդ Սարդարյանի հետ, ում տանն էլ 2012թ. դեկտեմբերի 12-ին ծանոթացել է ամբաստանյալի հետ։ Քանի որ մինչ այդ Նվարդից տեղեկացած է եղել, որ ամբաստանյալը մարդ է փնտրում՝ մատուցողուհի կամ հյուրանոցում աշխատելու համար ԱՄՆ ուղարկելու նպատակով, երբ Նվարդը դուրս է եկել վառարանի համար փայտ բերելու, աշխատանքի հարցով դիմել է ամբաստանյալին, ով ասել է, որ ԱՄՆ-ում բնակվող և հյուրանոցում աշխատող քրոջն անհրաժեշտ են հայաստանցի աղջիկներ՝ հյուրանոցում որպես մատուցողուհի աշխատելու համար, և առաջարկել է իր ծախսերով ուղարկել ԱՄՆ՝ 800 դոլարով մատուցողուհի աշխատելու համար։ Չհավատալով նրան ու հեռուստատեսային հաղորդումներից իմանալով, որ աղջիկներին խաբելով տանում են ք.Դուբայ կամ Թուրքիա և ստիպում են մարմնավաճառությմաբ զբաղվել, ամբաստանյալին առաջարկել է ճիշտ ասել, թե ինչով պետք է զբաղվի ԱՄՆ-ում։ Նա պատասխանել է, որ Ամերիկայում աղջիկներ կան, ովքեր զբաղվում են մարմանավաճառությամբ, վաստակած գումարները տալիս են իրենց գլխավորին, ով ամսեկան նրանց 800 ԱՄՆ դոլար է վճարում։ Նաև ասել է, որ իր քույրն էլ է այդ գործի վրա է, ու որ բացի մարմնավաճառությունից պետք է հաճախորդի հետ հաց ուտեն, խմեն ու նրանց ոսկիները և փողերը տանեն։ Նրան լսելուց հետո ասել է, որ ամեն ինչ իրեն պարզ է և գնացել է տուն, սակայն երեկոյան ամբաստանյալը զանգահարել է իրեն և առաջարկել է խոսել։ Նրան ասել է, որ տրա-մադրություն չունի և անջատել է հեռախոսը։ Առավոտյան նորից զանգահարել է ամբաս-տանյալն ու առաջարկել է վերցնել անձնագիրն ու իր հետ գնալ՝ «վիզա խփելու», սակայն մերժել է նրան, որից հետո նա պահանջել է տալ Ազատամուտ հասնելու համար իր ծախսած գումարը։ Նրան պատասխանել է, որ պարտք չէ իրեն, որից հետո, տեսնելով, որ նա շարունակում է զանգահարել, անջատել է հեռախոսը։ Դրանից հետո նա զանգահարել է իր մոր հեռախոսին, սակայն մայրը պատասխանել է, որ չանհանգստացնեն իրենց ու սպառնացել է, որ կդիմի ոստիկանություն։ Վկա՝ տուժող Աննա Սարուխանյանի մայր, Ռիտա Սարուխանյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքի համաձայն՝ դուստրն իրեն տեղեկացրել է, ամբաստանյալն առաջարկում է մեկնել ք.Դուբայ և զբաղվել մարմնավաճառությամբ, սակայն ինքը չի համաձայնվել և մերժել է նրան։ Նրա հերթական հեռախոսազանգին պատասխանել է ինքը։ Ամբաստանյալը, անվայել խոսքերով վիրավորելով իրեն, հարցրել է, թե ինչու թույլ չի տալիս, որպեսզի դուստրը մեկնի ք.Դուբայ և սպառնացել է իրեն, որի համար կոպտել է նրան ու պահանջել է այլևս չզանգահարել ու չանհանգստացնել իրենց՝ սպառնալով, որ կդիմի ոստիկանություն։ Տուժող Շուշան Գրիգորյանի ցուցմունքի համաձայն՝ 2012թ. դեկտեմբերին իր աշխա-տանքի վայրում՝ Տավուշի մարզի Աչաջուր գյուղում գտնվող խորդկարանում, իր վաղեմի ծանոթ Նվարդի միջոցով ծանոթացել է ամբաստանյալի հետ, ով իր հետ առանձին զրույցի ընթացքում իրեն առաջարկել է մեկնել Ամերիկա և որպես մատուցողուհի՝ աշխատել քրոջ ռեստորանում։ Նա նաև ասել է, որ ինքը չի կարողանում գնալ Ամերիկա, քանի որ խնամում է հիվանդ մորը։ Ամբաստանյալը խոստացել է, որ քույրը կուղարկի 2.000 դոլար՝ մեկնելուց հետո իր երեխայի խնամքի և մյուս ծախսերի համար, ու խոստացել է, որ Ամերիկայում շատ փող կաշխատի՝ օրեկան 200-300 դոլար, և մեկ ամսվա ընթացքում կարող է հատուցել տոմսի համար քրոջ վճարած ու մյուս ծախսերի գումարները։ Նա առաջարկել է միասին գնալ ք.Երևան՝ իր ծանոթի միջոցով 5 տարով «վիզա»-ի հարցը լուծելու համար, և խնդրել է իր առաջարկի մասին ոչ մեկի չհայտնել։ Հաջորդ օրն ամբաստանյալը նորից հանդիպել է իրեն, զանգահարել է քրոջը, ում հետ խոսել է նաև ինքն ու համաձայնվել է գնալ նրա մոտ՝ Ամերիկա։ Ամբաստանյալն արագացրել է իրեն և առաջարկել է մինչև Նոր Տարի մեկնել՝ ասելով որ տոնի կապակցությամբ աշխատողներին ոսկեղեն են նվիրում։ Ամբաստանյալի առաջարկի մասին պատմել է իր աշխատանքային ընկերուհուն՝ Սիլվային, և խորտկարանի տիրոջը՝ Դավիթ Ալիխանյանին, ովքեր բացատրել են, որ ԱՄՆ մեկնելը շատ բարդ գործ է և որևէ մեկն անծանոթ մարդուն ԱՄՆ չի ուղարկի։ Հասկանալով, որ նրանք ճիշտ են ասում, Դավիթի առաջարկով անջատել է հեռախոսը։ Հաջորդ օրը, երբ ամբաստանյալը նորից է զանգահարել, նրան պատասխանել է Դավիթն ու ասել, որ նա իր հետ գործ չունենա, այլապես՝ կդիմի ոստիկանություն։ Վկաներ Դավիթ Ալիխանյանի և Սիլվա Բաղրամյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքների համաձայն՝ 2012 թվականի դեկտեմբերին իրենք Շուշան Գրիգորյանից տեղեկանալով, որ ամբաստանյալն առաջարկել է մատուցողուհի աշխատելու համար նրան ուղարկել ԱՄՆ, նրան բացատրել են, որ մեկ օրում անհնար է գնալ Ամերիկա և կասկած են հայտնել, որ կարող է իրեն ք.Դուբայ կամ Թուրքիա տանեն՝ մարմնավաճառությամբ զբաղվելու համար։ Քանի որ ամբաստանյալն անընդհատ հեռախոսով զանգահարել և անհանգստացրել է Շուշանին, վերջինիս խնդրանքով հերթական զանգին պատասխանել է Դավիթն ու պահանջել է հանգիստ թողնել Շուշանին՝ սպառնալով, որ հակառակ դեպքում կդիմեն ոստիկանություն։ Վկա Նվարդ Սարդարյանի ցուցմունքի համաձայն՝ ինքն ամբաստանյալից տեղեկա-ցած է եղել, որ նրա քույրը՝ Հերիքնազը, ում ճանաչել է վաղուց, բնակվում է ԱՄՆ-ում։ 2012թ. դեկտեմբերին ամբաստանյալն իր տանը ծանոթացել է իր հարևանությամբ՝ նույն թաղամասում, բնակվող Աննա Սարուխանյանի հետ և իր բացակայությամբ զրուցել է նրա հետ։ Հաջորդ օրն իր անձնական գործերով ամբաստանյալի հետ գնացել է Աչաջուր գյուղ, որտեղ գործող խորտկարանում կրկին իր բացակայությամբ ամբաստանյալը զրուցել է խորտկարանի մատուցողուհի Շուշան Գրիգորյանի հետ, ով հաջորդ օրն իրեն ասել է, որ ամբաստանյալը նրան առաջարկել է մեկնել ԱՄՆ՝ մատուցողուհի աշխատելու համար։ Ամբաստանյալը՝ իր տանը բնակվելու ընթացքում, հեռախոսով խոսել է քրոջ հետ և ասել է, որ երկու աղջիկ կան, ովքեր ուզում են գնալ նրա մոտ և աշխատել՝ որպես մատուցողուհի։ Ամբաստանյալի և Աննայի հանդիպումից հետո՝ երեկոյան, իրեն է զանգահարել Աննայի մայրը և վրդովված հարցրել, թե ուր են ցանկանում տանել իր աղջկան։ Աննան իրեն չի տեղեկացրել, որ ամբաստանյալը նրան առաջարկել է գնալ ք.Դուբայ և զբաղվել մարմնավաճառությմաբ։ Այդ մասին իրեն չի ասել նաև ամբաստանյալը։ «Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին» արձանագրության համաձայն՝ տուժող Ե.Նիկողոսյանը լուսանկարով ճանաչել է իրեն հաճախորդների հետ տարբեր տեսակի սեռական հարաբերություններ ունենալու առաջարկություն անող անձին։ Տուժող Ա.Ավդալյանի անձնագրի զննության մասին արձանագրության համաձայն՝ վերջինիս AK 0343391 անձնագրի էջերում առկա են եղել համապատասխան կնիքներ՝ 07.01.2010թ. «Զվարթնոց» օդանավակայանից մեկնելու և 08.01.2010թ. նույն օդանավակա-յան ժամանելու վերաբերյալ։ Ընդհանուր իրավասության դատարանը, նկատի ունենալով Ա.Բեգոյանի վերաբերյալ դրվագով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքի մասից մեղադրողի հրաժարվելը և այդ դրվագով ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդում իրականացնելուց հրաժարվելու մասին նրա հայտարարությունը, չի անդրադարձել նշված դրվագով ապացույցներին։ Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը վերլուծության ու գնահատության ենթարկելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանցից յուրաքանչյուրը գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցները իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված և հաստատված է գործին վերաբերվող փոխկապակցված, հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, քրեական գործի ինչպես նախաքննությամբ, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում քրեադատավարական օրենքի էական խախտումներ, որոնք գործին մասնակցող անձանց օրենքով երաշխավորված իրավունքներից զրկելու կամ դրանցում սահմանափակելու կամ այլ ճանապարհով խոչընդոտել են գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտմանը, ազդել են կամ կարող են ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, թույլ չեն տրվել և գործի փաստական հանգամանքների մասին դատարանի դատավճռում շարադրված հետևությունները բխում են քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներից, ամբաստանյալի նկատմամբ կիրառվել է քրեական այն օրենքը, որը ենթակա էր կիրառման, այսինքն նրան մեղսագրված արարքները համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի և 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներին, որի համար նա պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության և նշանակված պատիժը պետք է կրի ազատազրկման ձևով: Անդրադառնալով վերաքննիչ բողոքի փաստարկներին վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ պաշտպանական կողմից կատարվել է ապացույցների յուրօրինակ գնահատում, պաշտպանի կողմից արտահայտած դիրքորոշումները չեն համապատասխանում գործով հաստատված փաստական հանգամանքներին, դատարանի կողմից արտահայտած դիրքորոշումները պատշաճ կարգով պատճառաբանվել են դատավճռում, ինչը հաստատված է վերոհիշյալ ապացույցներով: Ինչ վերաբերվում է պաշտպանի մատնանշած այն հանգամանքին, որ ամբաստանյալ Բ.Խաչատրյանի ինքնախոստովանական ցուցմունքը չի կարող դրվել մեղադրանքի հիմքում և չի կարող համարվել նրա մեղքը հիմնավորող ապացույց, քանի որ այն ձեռք է բերվել նրա պաշտպանության իրավունքի և քննչական գործողության կատարման կարգի խախտմամբ, ապա Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ այն ևս անհիմն է, քանի որ քրեական գործի նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալը զրկված չի եղել այդ հանգամանքները բարձրաձայնելու հնարավորությունից: Ելնելով վերոգրյալից Վերաքննիչ քրեական դատարանը գալիս է հետևության, որ կայացված դատավճիռը հիմնավորված և պատճառաբանված է, ամբաստանյալի արարքներին տրվել է ճիշտ քրեաիրավական գնահատական, նրան առաջադրված մեղադրանքը ապացուցված է, մեղավորությունը հաստատված, նրա նկատմամբ նշանակվել է արդարացի և համաչափ պատիժ, հետևաբար դատավճիռը բեկանելու և քրեական գործը նոր դատաքննության ուղարկելու հիմքեր չկան: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ հոդվածներով` վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը մերժել` օրինական ուժի մեջ թողնելով Բավական Սմբատի Խաչատրյանի նկատմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 31.05.2014թ. դատավճռիռը: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ¬ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 30-07-2014 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 02-09-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 249, 206, 222, 103, 155 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 02-09-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 249, 206, 222, 103, 155 |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-15934/14 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 16-10-2014 |
|---|
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0170/01/13
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 01-09-2014 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Ամբաստանյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Ալբերտ |
| Ազգանուն | Քարամյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ամբաստանյալ` Բավական Սմբատի Խաչատրյան |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
| Գործի առաքման ամսաթիվը | 02-09-2014 |
|---|---|
| Գրության համարը | Ե-15934 |
| Գործի ստացման ամսաթիվը | 04-09-2014 |
| Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ | 5 հատոր |
| Գործի համարը | ԵԿԴ/0170/01/13 |
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը | 1 |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 04-09-2014 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Սերժիկ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
Բողոքը վերադարձվել է թերությունները վերացնելու համար
| Ամսաթիվ | 03-10-2014 |
|---|---|
| Ժամկետ | 7 օր |
| Որոշման եզրափակիչ մաս | ԵԿԴ/0170/01/13 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 3 հոկտեմբերի 2014 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ քննարկելով Բավական Սմբատի Խաչատրյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2014 թվականի հուլիսի 30-ի որոշման դեմ Բ.Խաչատրյանի պաշտպան Ա.Քարամյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի մայիսի 31-ի դատավճռով Բավական Խաչատրյանի նկատմամբ տուժող Անահիտ Բեգոյանի վերաբերյալ դրվագով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է։ Բ.Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նա դատապարտվել է ազատազրկման` 11 (տասնմեկ) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման և որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկման` 10 (տասը) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման և որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հիման վրա` նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, Բ.Խաչատրյանը վերջնական դատապարտվել է ազատազրկման` 11 (տասնմեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման և որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկման։ Պաշտպան Ա.Քարամյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով գործը՝ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2014 թվականի հուլիսի 30-ի որոշմամբ օրինական ուժի մեջ է թողել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի մայիսի 31-ի դատավճիռը` մերժելով ներկայացված վերաքննիչ բողոքը։ Վերոգրյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել պաշտպան Ա.Քարամյանը` խնդրելով վճռաբեկ բողոքն ընդունել վարույթ, ամբողջությամբ բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2014 թվականի հուլիսի 30-ի որոշումը և գործն ուղարկել լրացուցիչ նախաքննության։ Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա է մինչև 2014 թվականի հունիսի 10-ի թիվ ՀՕ-48-Ն օրենքի 12-րդ հոդվածի ուժի մեջ մտնելը գործող խմբագրությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետով սահմանված հիմքը, այն է՝ վերաքննիչ դատարանի կողմից թույլ է տրված առերևույթ դատական սխալ, որը կարող է առաջացնել կամ առաջացրել է ծանր հետևանքներ։ Մինչդեռ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Վճռաբեկ բողոքն ընդունվում է քննության« եթե վճռաբեկ դատարանը հանգում է այն հետևության« որ` 1) բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար. 2) առերևույթ թույլ է տրվել դատական սխալ« որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա« կամ 3) առկա է նոր կամ նոր երևան եկած հանգամանք»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 1-ին մասի 61-րդ կետի համաձայն՝ վճռաբեկ բողոքը պետք է բովանդակի նույն օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի որևէ կետի հիմնավորումները։ Մինչդեռ, բողոքում բացակայում են վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հիմքերը և դրանց հիմնավորումները։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն` «(…) Վճռաբեկ բողոքին կցվում է նաև վճռաբեկ բողոքի էլեկտրոնային տարբերակը (էլեկտրոնային կրիչը)»։ Մինչդեռ, վճռաբեկ բողոքի ուսումնասիրությունից երևում է, որ բողոքին կցված չէ վճռաբեկ բողոքի էլեկտրոնային տարբերակը (էլեկտրոնային կրիչը)։ Այսինքն՝ պահպանված չէ նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 5-րդ մասի պահանջը։ Բացի այդ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի համաձայն` բողոքին կցվում են բողոքի պատճենը գործը քննած դատարան և դատավարության մասնակիցներին (բացառությամբ քննիչի և հետաքննության մարմնի) ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը։ Մինչդեռ, պաշտպան Ա.Քարամյանի բողոքի ուսումնասիրությունից երևում է, որ բացակայում են բողոքի պատճենը գործը քննած դատարան և դատավարության մասնակիցներին ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի պահանջներին, ուստի ներկայացված բողոքը ենթակա է վերադարձման։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Վճռաբեկ դատարանը բողոքը վերադարձնելու մասին որոշմամբ սահմանում է մինչև մեկամսյա ժամկետ՝ ձևական սխալները շտկելու և վճռաբեկ բողոքը կրկին ներկայացնելու համար»։ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում պաշտպան Ա.Քարամյանի վճռաբեկ բողոքի ձևական սխալները շտկելու և այն կրկին ներկայացնելու համար պետք է սահմանել 7-օրյա ժամկետ։ Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Բավական Սմբատի Խաչատրյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2014 թվականի հուլիսի 30-ի որոշման դեմ Բ.Խաչատրյանի պաշտպան Ա.Քարամյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել։ Վճռաբեկ բողոքի ձևական սխալները շտկելու և այն կրկին ներկայացնելու համար սահմանել 7-օրյա ժամկետ` սույն որոշումն ստանալու պահից։ Սահմանված ժամկետում բողոքը չներկայացնելու դեպքում այն համարվում է չտրված։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
Սահմանված ժամկետում կրկին ներկայացվել է բողոք
| Բողոքի ներկայացման ամսաթիվը | 27-10-2014 |
|---|
Վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվել է
| Ամսաթիվ | 24-12-2014 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակություն | ԵԿԴ/0170/01/13 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԱՐՈՒՅԹ ԸՆԴՈՒՆԵԼԸ ՄԵՐԺԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 24 դեկտեմբերի 2014 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով ամբաստանյալ Բավական Սմբատի Խաչատրյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2014 թվականի հուլիսի 30-ի որոշման դեմ Բ.Խաչատրյանի պաշտպան Ա.Քարամյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի (այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան) 2014 թվականի մայիսի 31-ի դատավճռով Բավական Խաչատրյանի նկատմամբ տուժող Անահիտ Բեգոյանի վերաբերյալ դրվագով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է։ Բ.Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նա դատապարտվել է ազատազրկման` 11 (տասնմեկ) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման և որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-132-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկման` 10 (տասը) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման և որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հիման վրա` նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, Բ.Խաչատրյանը վերջնական դատապարտվել է ազատազրկման` 11 (տասնմեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման և որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկման։ Պաշտպան Ա.Քարամյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով գործը՝ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան) 2014 թվականի հուլիսի 30-ի որոշմամբ օրինական ուժի մեջ է թողել Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի մայիսի 31-ի դատավճիռը` մերժելով ներկայացված վերաքննիչ բողոքը։ Վերոգրյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել պաշտպան Ա.Քարամյանը։ Վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի հոկտեմբերի 3-ի որոշմամբ Բ.Խաչատրյանի պաշտպան Ա.Քարամյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձվել է, և վճռաբեկ բողոքի ձևական սխալները շտկելու և այն կրկին ներկայացնելու համար սահմանվել է 7-օրյա ժամկետ։ Վճռաբեկ բողոքը կրկին ներկայացրել է ամբաստանյալ Բ.Խաչատրյանի պաշտպան Ա.Քարամյանը` խնդրելով այն ընդունել վարույթ, բեկանել ստորադաս դատարանների դատական ակտերը և Բ.Խաչատրյանին առաջադրված մեղադրանքներով ճանաչել անպարտ և արդարացնել։ Բողոք բերած անձը նշել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով սահմանված հիմքը, այն է` առերևույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա։ Բողոքաբերը նշել է, որ ստորադաս դատարանների դատական ակտերը կայացվել են ՀՀ Սահմանադրության 6-րդ, 20-րդ, 21-րդ, 22-րդ հոդվածների, «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 11-րդ, 17-րդ, 18-րդ, 105-րդ, 358-րդ, 386-րդ, 398-րդ հոդվածի 4-րդ կետի պահանջների խախտմամբ։ Մասնավորապես, ստորադաս դատարանի դատական ակտը հիմնված է նախաքննության սկզբնական փուլում Բ.Խաչատրյանի կողմից տրված ինքնախոստովանական ցուցմունքների վրա։ Նախաքննական մարմինը Բ.Խաչատրյանից ինքնախոստովանական ցուցմունքներ կորզելուց հետո որևէ ջանք չի գործադրել այլ ապացույցներ ձեռք բերելու ուղղությամբ։ Դատաքննության ընթացքում Բ.Խաչատրյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել` հայտնելով, որ նախաքննական ցուցմունքները գրվել են քննիչի կողմից և իրեն ստիպել են, որ այդ ցուցմունքների տակ ստորագրի առանց բովանդակությանը ծանոթանալու` մի դեպքում հայտնելով, որ ստորագրելուց հետո իրեն բաց կթողնեն, մեկ այլ դեպքում նրա նկատմամբ կիրառել են բռնություն, ծեծ և խոշտանգում։ Բացի այդ, Բ.Խաչատրյանը զրկվել է նաև ՀՀ Սահմանադրության 20-րդ հոդվածով երաշխավորված պաշտպան ունենալու իրավունքից։ Այսպիսով, ըստ բողոքի հեղինակի, ստորադաս դատարաններում դատաքննությունն իրականացվել է ոչ օբյեկտիվ, լրիվ ու բազմակողմանի, իսկ Բ.Խաչատրյանի մեղավորությունն ապացուցված է համարվել ՀՀ Սահմանադրության, Կոնվենցիայի, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի պահանջների խախտմամբ ձեռք բերված ապացույցներով։ Բողոքաբերի փաստարկների և բողոքարկվող դատական ակտի պատճառաբանությունների համադրված վերլուծության արդյունքում Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի կողմից չի հիմնավորվել այնպիսի դատական սխալ առերևույթ թույլ տրված լինելու հանգամանքը, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա։ Հետևաբար, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով նախատեսված հիմքը սույն գործով առկա չէ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվում է, եթե բացակայում են սույն օրենսգրքի 414.1 հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով և 414.2 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքերը, ուստի ներկայացված բողոքը ենթակա է մերժման։ Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ամբաստանյալ Բավական Սմբատի Խաչատրյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2014 թվականի հուլիսի 30-ի որոշման դեմ Բ.Խաչատրյանի պաշտպան Ա.Քարամյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընունելը մերժել։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
| Ամսաթիվ | 25-12-2014 |
|---|
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 29-12-2014 |
|---|---|
| Դատարան | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Այլ նշումներ | 5 հատոր` 249, 206, 222, 103, 199 թերթ: |