Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Գործ. ԵԿԴ/0164/01/13
10 ապրիլի 2014թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Հ.ՏԵՐ- ԱԴԱՄՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ա.ՋՈՒԼՀԱԿՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Թ.ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ա.ԳՐԻԿՈՒՐՈՎԱՅԻ

Դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով ամբաստանյալ Ա.Գրիկուրովայի և վերջինիս պաշտպան Կ.Սարյանի վերաքննիչ բողոքները` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Արմինե Վաչագանի Գրիկուրովայի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132.2-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով և 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 09.01.2014թ դատավճռի դեմ.



Պ Ա Ր Զ Ե Ց


1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
18.04.2013թ. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչությունում Արմինե Գրիկուրովայի կողմից երեխային շահագործման նպատակով հավաքագրելու և շահագործման ենթարկելու փաստի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132.2-րդ հոդվածի 1-ին մասով, հարուցվել է թիվ 69104313 քրեական գործը ։
08.08.2013թ. նախաքննական մարմնի որոշմամբ Գուրգեն Գաբրիելյանի կողմից 16 տարին չլրացած Լիլիթ Մկրտչյանի հետ սեռական հարաբերություն ունենալու մասով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` արարքը կատարելու պահին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու` օրենքով սահմանված տարիքին հասած չլինելու պատճառաբանությամբ։
Նախաքննական մարմնի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ, Իրեն Եղիազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132.2-րդ հոդվածով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` արարքը կատարելու պահին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու` օրենքով սահմանված տարիքին հասած չլինելու պատճառաբանությամբ։
Նախաքննական մարմնի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ, Տիգրան Ազատյանի կողմից Մարինե Հակոբյանի հետ սեռական հարաբերություն ունենալու, ինչպես նաև «Անտիկ» բարի առանձնասենյակը պոռնկությամբ զբաղվելու համար մարմնավաճառներին տրամադրելու մասով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
08.08.2013թ. Արմինե Վաչագանի Գրիկուրովային նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132.2-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով, 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով հետևյալ արարքների համար. «որ նա 2012թ. ամռան ընթացքում այլ ձևով՝ անչափահաս Իրեն Եղիազարյանի՝ մարմնավաճառությամբ զբաղվելու համար հաճախորդներ գտնելու, սեռական հարաբերություն ունենալու դիմաց հաճախորդից նախապես ստացված գումարն ապահովության համար իր մոտ պահելու, օտարազգի հաճախորդների մոտ վերջինիս ուղեկցելու և ապահովության համար նրան միայնակ չթողնելու եղանակով, գույքային օգուտ ստանալով, այն է՝ անչափահաս Իրեն Եղիազարյանի՝ մարմնավաճառությամբ վաստակած 10.000-ական ՀՀ դրամ գումարներից 3.000-4.000-ական ՀՀ դրամ ստանալով, նպաստել է Իրեն Եղիազարյանի պոռնկությամբ զբաղվելուն։
Բացի այդ, Արմինե Գրիկուրովան երկու և ավելի երեխաների սեռական շահագործման ենթարկելու դիտավորությամբ, 2012թ. ամռանը, տարբեր օրերին, Երևան քաղաքում պատահական հանդիպելով ծնողական հսկողությունից դուրս մնացած և փողոցում թափառող անչափահասներ` Մարինե Արամայիսի Հակոբյանին, Լիլիթ Կարապետի Մկրտչյանին և Անահիտ Աբրահամի Պողոսյանին, օգտվելով նրանց երեխա լինելու հանգամանքից, խաբեությամբ` նրանց հագուստ, սնունդ գնելու, զվարճանքի վայրեր տանելու, նյութական վիճակը բարելավելու և հետագայում բարեկեցիկ կյանքով ապրելու կեղծ խոստումներով, հավաքագրել է վերջիններիս։ Այնուհետև՝ նրանց համար հաճախորդներ ձեռք բերելու նպատակով շրջել է Երևան քաղաքի Օպերայի շենքի և Կասկադի շրջակայքում, որտեղ ծանոթացել է ազգությամբ պարսիկ տղաների հետ, որոնց գումարի դիմաց սեռական բնույթի ծառայություն մատուցելու առաջարկություն է արել։ Ապա՝ համաձայնության գալուց հետո անչափահասներ Մարինե Հակոբյանին, Լիլիթ Մկրտչյանին և Անահիտ Պողոսյանին ուղեկցել է պարսիկ հաճախորդների բնակարաններ, որտեղ վերջիններիցս նախապես ստանալով սեռական հարաբերություն ունենալու դիմաց պայմանավորված 10.000-ական ՀՀ դրամ գումարները, երեխաներին ուղղորդել է սեռական հարաբերություն ունենալուն։ Նշված ժամանակահատվածում Արմինե Գրիկուրովան յուրաքանչյուր անգամ երեխաներից Լիլիթ Մկրտչյանին և Անահիտ Պողոսյանին խաբեությամբ՝ հետագայում գումարները նրանց վրա ծախսելու կեղծ խոստումներով, իսկ Մարինե Հակոբյանի նկատմամբ մեկ դեպքով նաև բռնություն գործադրելով՝ մարմնավաճառությամբ վաստակած 10.000 ՀՀ դրամ գումարը հրել-քաշքշելուց և վայր գցելուց հետո նրա ձեռքից վերցնելով, ենթարկել է պոռնկության շահագործման և տիրացել երեխաների՝ մարմնավաճառությամբ վաստակած գումարներին։
Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, ընդհանուր իրավասության դատարանը հիմնավորված է համարել հետևյալը.
Ամբաստանյալ Արմինե Գրիկուրովան, անչափահաս, 1996թ. հոկտեմբերի 01-ին ծնված Իրեն Եղիազարյանին ճանաչել է որպես միևնույն թաղամասի բնակչի, միասին հաճախել են նույն դպրոցը։ 2012թ. մայիսից նրանց հարաբերություններն ավելի են մտերմացել և հաճախ միասին զբոսնել են։ Այդ ընթացքում որոշել են մարմնավաճառությամբ գումար վաստակել և հաճախորդներ գտնելու համար շրջել են Երևանի Օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի, «Կասկադ» կոչվող համալիրի շրջակայքում, այնտեղ ծանոթացել են ազգությամբ պարսիկ տղամարդկանց հետ և որոշակի վարձատրության դիմաց սեռական բնույթի ծառայություններ մատուցելու առաջարկություն են արել նրանց։ Համաձայնության գալու յուրաքանչյուր դեպքով` նրանք ազգությամբ պարսիկ տղամարդկանց հետ գնացել են նրանց բնակարան, որտեղ ամբաստանյալ Արմինե Գրիկուրովան սեռական բնույթի ծառայության մեկ դրվագի համար նրանցից նախապես վերցրել է 10.000 ՀՀ դրամ գումար, պահել է իր մոտ, որից հետո միայն Իրեն Եղիազարյանը սեռական հարաբերություն է ունեցել այդ տղամարդու հետ։ Տնից դուրս գալուց հետո Արմինե Գրիկուրովան սկզբնական շրջանում գումարն ամբողջությամբ փոխանցել է Իրեն Եղիազարյանին, սակայն հետագայում Իրեն Եղիազարյանի` մարմնավաճառությամբ վաստակած 10.000-ական ՀՀ դրամ գումարներից 3-ից 4 հազար ՀՀ դրամը պահել է իր մոտ` պատճառաբանելով, որ ինքն է Իրեն Եղիազարյանի համար հաճախորդ գտնում, նրա հետ գնում է պարսիկների բնակարան, նախապես ինքն է վերցնում և իր մոտ պահում ծառայության համար վճարվելիք գումարը։
2012թ. ամռան ընթացքում, այլ ձևով՝ անչափահաս Իրեն Եղիազարյանի՝ մարմնավաճառությամբ զբաղվելու համար հաճախորդներ գտնելու, սեռական հարաբերություն ունենալու դիմաց հաճախորդից նախապես ստացված գումարն ապահովության համար իր մոտ պահելու, օտարազգի հաճախորդների մոտ վերջինիս ուղեկցելու և ապահովության համար նրան միայնակ չթողնելու եղանակով գույքային օգուտ ստանալով, այն է՝ անչափահաս Իրեն Եղիազարյանի՝ մարմնավաճառությամբ վաստակած 10.000-ական ՀՀ դրամ գումարներից 3.000-ից 4.000-ական ՀՀ դրամ գումար ստանալով` ամբաստանյալ Արմինե Գրիկուրովան բազմիցս նպաստել է անչափահաս Իրեն Եղիազարյանի` պոռնկությամբ զբաղվելուն։
Նույն ժամանակահատվածում` 2012թ. ամռանը, ամբաստանյալ Արմինե Գրիկուրովան Երևանի Օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի մոտակայքում պատահաբար ծանոթացել է այդ ժամանակ դեռևս տասնհինգ տարեկան Մարինե Հակոբյանի հետ։ Թաքցնելով իր իրական անունը` Արմինե Գրիկուրովան նրան ներկայացել է Անի անունով։ Մարինե Հակոբյանն ասել է, որ տասնվեց տարեկան է և 5.000 ՀՀ դրամ գումարով զբաղվում է մարմնավաճառությամբ։ Ա. Գրիկուրովան անչափահաս տուժող Մարինե Հակոբյանին առաջարկել է շարունակել զբաղվել մարմնավաճառությամբ` իրենց հետ միասին, պատճառաբանելով, որ այդ դեպքում կարող է ավելի շատ գումար աշխատել, հագուստ գնել և այլ օգուտներ ունենալ։ Նույն օրն Արմինե Գրիկուրովան և Իրեն Եղիազարյանը, Երևանի «Կասկադ» կոչվող համալիրի տարածքում ծանոթացել են ազգությամբ պարսիկ երկու տղամարդկանց հետ և միասին գնացել նրանց բնակարան, որտեղ ամբաստանյալ Ա. Գրիկուրովան այդ տղամարդկանցից նախապես վերցրել է 20.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ Մարինե Հակոբյանը և Իրեն Եղիազարյանը դրա դիմաց սեռական հարաբերություն են ունեցել այդ տղամարդկանց հետ։ Մարմնավաճառությամբ վաստակած գումարից` ամբաստանյալ Արմինե Գրիկուրովան Մարինե Հակոբյանին գումար չի տվել` պատճառաբանելով, որ այդ գումարով նրա համար պետք է հագուստ գնի։ Դրան հաջորդող օրերին, ամբաստանյալ Արմինե Գրիկուրովան, պայմանավորվածության համաձայն, Երևանի Օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի և «Կասկադ» կոչվող համալիրի շրջակայքում հանդիպել է Մարինե Հակոբյանին և պարբերաբար նրա համար պարսիկ հաճախորդներ գտնելով` ուղեկցել է հաճախորդի տուն, նախապես հաճախորդից վերցրել է գումարը, որից հետո ուղղորդել է Մարինե Հակոբյանին` սեռական հարաբերություն ունենալ այդ տղամարդկանց հետ և տիրացել է Մ. Հակոբյանի` մարմնավաճառությամբ վաստակած գումարներին։
2012թ. ամռանը, հերթական անգամ, ազգությամբ պարսիկ տղամարդու հետ սեռական հարաբերություն ունենալուց հետո, պայմանավորված 10.000 ՀՀ դրամ գումարը տրվել է Մարինե Հակոբյանին, սակայն այդ տղամարդու բնակարանից դուրս գալուց հետո ամբաստանյալ Ա. Գրիկուրովան պահանջել է իրեն տալ գումարը։ Տեսնելով, որ Մարինե Հակոբյանը հրաժարվում է գումարը տալուց` ամբաստանյալ Ա. Գրիկուրովան փորձել է այն բռնությամբ վերցնել նրա ձեռքից, իսկ երբ Մարինե Հակոբյանը մարմնավաճառությամբ վաստակած 10.000 ՀՀ դրամն իրեն պահելու համար փախել է` Արմինե Գրիկուրովան հետապնդել, բռնել է նրան, քաշքշել է և վայր գցելուց հետո գումարը խլել է նրա ձեռքից։
2012թ. ամռան ընթացքում անչափահաս տուժող Մարինե Հակոբյանը շուրջ 20 դեպքով ամբաստանյալ Արմինե Գրիկուրովայի ղեկավարմամբ զբաղվել է մարմնավաճառությամբ, որից շուրջ 6 դեպքով ամբաստանյալ Ա. Գրիկուրովան ստանալով գումարները` նրան ընդհանրապես գումար չի տվել և պատճառաբանել է, իբրև թե այդ գումարով նրա համար պետք է հագուստներ գնի, իսկ մնացած դեպքերում տվել է ընդամենը 2000-ից 3.000-ական ՀՀ դրամ գումար։
2012թ. ամռանը, ամբաստանյալ Արմինե Գրիկուրովան ծանոթացել է անչափահաս Լիլիթ Մկրտչյանի հետ և տեղեկանալով, որ վերջինս 16 տարեկան է և զբաղվում է մարմնավաճառությամբ` որոշել է նրան նույնպես տանել մարմնավաճառությամբ զբաղվելու և տիրանալ նրա վաստակած գումարներին։ Ամբաստանյալ Արմինե Գրիկուրովան անչափահաս տուժող Լիլիթ Մկրտչյանին առաջարկել է զբաղվել մարմնավաճառությամբ` շահագրգռելով, որ իրենց հետ կարող է ավելի շատ գումար վաստակել և հագուստներ գնել։ Անչափահաս տուժող Լիլիթ Մկրտչյանը համաձայնվել է։ Դրանից հետո ամբաստանյալ Արմինե Գրիկուրովան Լիլիթ Մկրտչյանի համար հաճախորդներ գտնելու նպատակով շրջել է Երևանի Օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի և «Կասկադ» կոչվող համալիրի շրջակայքում, ծանոթացել է ազգությամբ պարսիկ տղամարդկանց հետ և գումարի դիմաց սեռական ծառայություն մատուցելու առաջարկություն է արել նրանց։ Այնուհետև, ամբաստանյալ Ա. Գրիկուրովան անչափահաս տուժող Լիլիթ Մկրտչյանի հետ գնացել է այդ տղամարդկանց բնակարան, որտեղ Մ. Հակոբյանը 10.000 ՀՀ դրամ գումարի դիմաց սեռական հարաբերություն է ունեցել նրանց հետ։ Ստացած գումարներն Արմինե Գրիկուրովան պահել է իր մոտ` պատճառաբանելով, իբրև թե հետագայում այդ գումարով նրա համար հագուստ կգնի և նրան ժամանցի վայրեր կտանի։
2012թ. ամռան ընթացքում, անչափահաս տուժող Լիլիթ Մկրտչյանը բազմիցս, ամբաստանյալ Արմինե Գրիկուրովայի ղեկավարմամբ զբաղվել է մարմնավաճառությամբ, սակայն այդ եղանակով նրա վաստակած գումարներին տիրացել է ամբաստանյալ Արմինե Գրիկուրովան։
Բացի այդ, նույն ժամանակաշրջանում` 2012թ. ամռանը, ամբաստանյալ Արմինե Գրիկուրովան, Երևանի «Կասկադ» կոչվող համալիրի տարածքում, անչափահաս տուժող Մարինե Հակոբյանի միջոցով ծանոթացել է անչափահաս Անահիտ Պողոսյանի հետ և տեղեկանալով, որ նա կույս չէ` առաջարկել է գումար վաստակելու և բարեկեցիկ կյանքով ապրելու համար իր հետ միասին մարմնավաճառությամբ զբաղվել, ինչին Ա. Պողոսյանը համաձայնվել է։ Դրանից հետո, շուրջ յոթ դեպքով, ամբաստանյալ Արմինե Գրիկուրովան, անչափահաս տուժող Անահիտ Պողոսյանի համար հաճախորդներ գտնելու նպատակով շրջել է Երևանի Օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի և «Կասկադ» կոչվող համալիրի շրջակայքում, որտեղ ծանոթացել է ազգությամբ պարսիկ տղամարդկանց հետ և գումարի դիմաց սեռական բնույթի ծառայություն մատուցելու առաջարկություն է արել նրանց։ Այնուհետև, ամբաստանյալ Ա. Գրիկուրովան, անչափահաս տուժող Անահիտ Պողոսյանի հետ գնացել է այդ տղամարդկանց բնակարան, որտեղ Ա. Պողոսյանը 10.000 ՀՀ դրամ գումարի դիմաց սեռական հարաբերություն է ունեցել նրանց հետ։ Այդ գումարներին միշտ տիրացել է ամբաստանյալ Արմինե Գրիկուրովան` պատճառաբանելով, իբրև թե հետագայում այդ գումարով նրա համար հագուստ կգնի։ Ամբաստանյալ Արմինե Գրիկուրովան ներկայացել է «Անի» անունով, իսկ Իրեն Եղիազարյանը` «Էլեն» անունով։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 09.01.2014թ. դատավճռով Արմինե Վաչագանի Գրիկուրովան մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132.2-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով, 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և դատապարտվել.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132.2-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով ազատազրկման 10 /տասը/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման և առանց որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու, 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով` ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման և առանց որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված` պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Արմինե Գրիկուրովայի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 10 /տասը/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման և առանց որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու` պատժի սկիզբը հաշվելով 2013թ. ապրիլի 18-ից։
Ամբաստանյալ Ա.Գրիկուրովայի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Ամբաստանյալ Արմինե Գրիկուրովայի գույքի վրա նախաքննության մարմնի 2013թ. օգոստոսի 08-ի որոշմամբ դրված կալանքը վերացվել է։
2/. Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, փաստարկները և պահանջները.
Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են բերել ամբաստանյալ Ա.Գրիկուրովան և վերջինիս պաշտպան Կ.Սարյանը` հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Ամբաստանյալն իր վերաքննիչ բողոքով խնդրել է <<իր հետ արդար վարվել, քանի որ ինքը տարված է եղել ընկերուհու խորհրդի մոլուցքով, ով, օգտվելով իր միամտությունից, փորձում էր իրեն նույնպես շեղել, սակայն իրեն գերել էր միայն պարելը և ուրախանալը: Ինքը զգացել է իր սխալը և կարողացել է ճիշտ ժամանակին հետ կանգնել հանուն ծնողների: Խնդրում է իրեն հնարավորություն տալ կրկին հայտնվել ազատության մեջ, հիվանդ ծնողների կողքին, քանի որ ինքն անմեղ է և 9 ամիս շարունակ պայքարել է իր ազատության և անմեղության համար, հանուն նրանց: Խնդրում է կայացնել արդար դատական ակտ>>:
Ամբաստանյալի պաշտպանը գտել է, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 09.01.2014թ. դատավճիռը չի բխում գործի իրական հանգամանքներից, դատարանը հիմնվել է մեղադրողի կողմից ճառում նշված մտացածին, ենթադրյալ, իրարամերժ և չհիմնավորված ապացույցների վրա, որոնք ներկայացրել է խեղաթյուրված երանգներով, առանց հաշվի առնելու դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցները և դրանց իրարամերժ լինելը:
Ընդհանուր իրավասության դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ` ինչպես նյութական, այնպես էլ քրեադատավարական իրավունքի կոպիտ խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա և հանգեցրել են չհիմնավորված մեղադրական դատական ակտ կայացնելուն:
Ընդհանուր իրավասության դատարանը դատավճիռ կայացնելիս թույլ է տվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ, 360-րդ, 365-րդ հոդվածների խախտումներ, որոնք էապես ազդել են գործի ելքի վրա, որի պայմաններում, ըստ պաշտպանի, ընդհանուր իրավասության դատարանը պետք է կարճեր քրեական գործի վարույթը` հանցակազմի բացակայության պատճառով: Դատավճիռն անհիմն է, չպատճառաբանված, դատարանի հետևությունները հիմնավորված չեն դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով:
Ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից խախտվել են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ, 127-րդ, 107-րդ հոդվածների պահանջները, դատարանը չի կատարել իրավական ստուգում` համապատասխան գնահատականի ենթարկելով ամբաստանյալի պատճառաբանությունները` այն համադրելով քրեական գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցների հետ, ուղղակիորեն նշել է, որ դրանք չեն համապատասխանում իրականությանը:
Դատարանը բազմակողմանի չի վերլուծել յուրաքանչյուր ապացույցը թույլատրելիության, վերաբերելիության քրեադատավարական պահանջների տեսանկյունից, ապացույցների ամբողջ համակցությունը` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, չի ղեկավարվել օրենքով, իրավագիտակցությամբ, պարզապես հանգել է հետևության, որ ամբաստանյալի պատճառաբանություններն արժանահավատ չեն, նպատակ են հետապնդում խուսափել քրեական պատասխանատվությունից և պատժից, նրա կողմից կատարված հանցանքը և նրա մեղքը հաստատված է:
Դատավճիռն ամբողջությամբ զուրկ է պատճառաբանական մասից, քանի որ <<Դատարանի իրավական վերլուծությունները>> մասում ուղղակիորեն դատարանը նշել է, որ Արմինե Գրիկուրովան կատարել է արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132.2-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերի և 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետի հատկանիշներին: Այլ պատճառաբանություն կամ իրավական վերլուծություն չի կատարել, չի կատարվել <<անկողմնակալ>> տուժողների և վկաների ցուցմունքների վերլուծություն և համադրում:
Դատարանը դատավճիռ կայացնելիս անտեսել է պաշտպանական կողմի կողմից բերված ծանրակշիռ փաստերը և ապացույցները Արմինե Գրիկուրովայի անմեղության և նրա` մեղսագրվող արարքների հետ կապ չունենալու մասին:
Արմինե Գրիկուրովան պարսկերեն խոսել չգիտեր, հետևաբար չէր կարող խոսել և այդ կերպ պարսիկ հաճախորդներ գտնել ինչպես Իրեն Եղիազարյանի, այնպես էլ տուժողների համար: Ըստ պաշտպանի` այդ փաստն արդեն իսկ հիմնավորվել է տուժողների կողմից տրված ցուցմունքներով, ինչը սակայն հաշվի չի առնվել դատարանի կողմից մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս:
Բացի այդ, ընդհանուր իրավասության դատարանը պետք է հաշվի առներ, որ Իրեն Եղիազարյանի և Արմինե Գրիկուրովայի փոխհարաբերություններում առկա է թշնամանք և Իրեն Եղիազարյանը նման կերպ վրեժխնդիր է եղել նրանից այն բանի համար, որ թիվ ԵԿԴ/0254/01/12 քրեական գործի ընթացքում Արմինե Գրիկուրովան ցուցմունք է տվել Իրեն Եղիազարյանի դեմ, իսկ վերջինս էլ սույն գործով իր կողմից կատարված արարքները վերագրել է Ա.Գրիկուրովային, ինչը հիմնավորվում է բոլոր տուժողների ցուցմունքներով:
Ընդհանուր իրավասության դատարանը, ականատես լինելով տուժողներից և վկաներից յուրաքանչյուրի դրսևորած անբարո վարքագծին, հաշվի չի առել, որ նրանցից յուրաքանչյուրը ցուցմունք է տվել այդ պահին ինչպես ուզեր և ինչպես իրեն հարմար էր` անտեսելով այն փաստը, որ Արմինե Գրիկուրովան մեղադրվում է առանձնապես ծանր հանցագործության մեջ, ընդամենը 21 տարեկան է և ուղղակիորեն ընկել է Իրեն Եղիազարյանի ազդեցության տակ, որն առավել քան հասարակության համար մեծ վտանգավորություն ներկայացնող անձ է:
Ընդհանուր իրավասության դատարանը դատավճիռ կայացնելիս թույլ է տվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի, <<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի պահանջների խախտում, որն էապես ազդել է գործի ելքի վրա, քանի որ դատարանը դատավճռի հիմքում դնելով վերը նշված <<անկողմնակալ անձանց>> ցուցմունքները, Արմինե Գրիկուրովային մեղավոր է ճանաչել մեղսագրվող արարքում, մինչդեռ վերը նշված ապացույցների հետազոտման և գործի օբյեկտիվ քննության դեպքում դատարանը կարձանագրեր պաշտպանական կողմի կողմից ներկայացրած փաստերը, որոնք հիմնված են դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցների վրա:
Դատարանը որպես ապացույց հաշվի է առել նաև <<Որպես այլ փաստաթուղթ>> ապացույց ճանաչված, Արմինե Գևրիկուրովայի 2013թ. ապրիլի 18-ի բացատրությունն այն դեպքում, երբ վերջինս իր դատաքննական ցուցմունքով հայտնել է, թե ինչպիսի պայմաններում է տվել այդ բացատրությունը: Մասնավորապես, Արմինե Գրիկուրովան, զրկված լինելով իր իրավունքներն իրականացնելու բոլոր միջոցներից և հատկապես լռելու և իր դեմ ցուցմունք չտալու իրավունքից, երկար ժամանակ` արգելանքի տակ վերցված լինելով, հոգեբանական ճնշումների ազդեցության տակ/գրի կգնաս, թե չէ` դատելու ենք, ով եկել` գրել է, դուրս է եկել` նկատի ունենալով տուժողներին/ տվել է իր դեմ բացատրություն, որը դատարանն առանց հաշվի առնելու, օգտագործել է որպես ապացույց և դրել մեղադրական դատավճռի հիմքում:
Վերոգրյալ պատճառաբանություններով պաշտպանը գտել է, որ Արմինե Գրիկուրովայի արարքներում բացակայում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132.2-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով և 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշները, ուստի եթե դատարանը կատարեր օբյեկտիվ հետևություններ, ապա դատավճիռ կկայացներ քրեական գործով վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու վերաբերյալ` հանցակազմի բացակայության պատճառով:
Ելնելով վերոգրյալից` պաշտպանը միջնորդել է ամբողջությամբ բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 09.01.2014թ. դատավճիռը` կարճել քրեական գործի վարույթը և դադարեցնել քրեական հետապնդումը, Արմինե Գրիկուրովային առաջադրված մեղադրանքներում ճանաչել անմեղ և նրա նկատմամբ կայացնել արդարացման դատական ակտ:
3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները
Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանական կողմի հիմնավորումները ներկայացված բողոքի կապակցությամբ, մեղադրողի պատասխանը դրանց դեմ, ներկայացված բողոքների հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Արմինե Վաչագանի Գիրկուրովայի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132.2-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով և 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված արարքները կատարելու մեջ հաստատված է, իսկ պաշտպանական կողմից բերված պատճառաբանություններն ու վերաքննիչ բողոքների փաստարկները հերքված են ներքոհիշյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Արմինե Վաչագանի Գրիկուրովայի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012թ. գարնանը սկսել է մտերմություն անել իրենց թաղամասի բնակիչ Իրեն Եղիազարյանի հետ։ Այդ ընթացքում նա առաջարկել է պարսիկների հետ զբաղվել մարմնավաճառությամբ, սակայն ինքը չի համաձայնվել և մարմնավաճառությամբ զբաղվել է միայն Իրենը։ Նրա խնդրանքով հաճախորդներ գտնելու համար շրջել են Երևանի Օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի և «Կասկադ» կոչվող տարածքի շրջակայքում, որտեղ Իրենը ծանոթացել է պարսիկների հետ և գումարի դիմաց սեռական բնույթի ծառայություններ մատուցելու առաջարկություն է արել նրանց։ Համաձայնության գալուց հետո Իրենի հետ գնացել է պարսիկ հաճախորդի տուն, որտեղ Իրենը սեռական բնույթի ծառայություն է մատուցել։ Վաստակած գումարով Իրենի հետ գնացել են սրճարան և կարաոկե-ակումբ։ Երկու դեպքում էլ հաճախորդի տված գումարը պահել է իր մոտ և Իրենի կողմից հաճախորդին սեռական բնույթի ծառայություն մատուցելուց հետո փոխանցել է Իրենին։
Իրենի հետ շրջելու, նրա հետ հաճախորդի տուն գնալու և առհասարակ մարմնավաճառությամբ զբաղվելու ընթացքում նրա կողքին լինելու համար Իրենից գումար չի պահանջել, սակայն նա մի քանի անգամ որպես շնորհակալություն իրեն տվել է 1.000-ից 2.000 ՀՀ դրամ գումար։
2012թ. ամռանը, Իրենի հետ Երևանում զբոսնելիս պատահաբար ծանոթացել են Լիլիթ անունով աղջկա հետ։ Վերջինս հայտնել է, որ 17 տարեկան է։ Տեղեկանալով, որ Լիլիթն ապրում է խորթ հոր հետ, նրանց հարաբերությունները լարված են և այդ պատճառով տնից հեռացել է` նրան առաջարկել են իրենց հետ մարմնավաճառությամբ զբաղվել` խոստանալով, որ յուրաքանչյուր անգամ սեռական հարաբերության համար կստանա 5.000-ից 10.000 ՀՀ դրամ գումար։ Իրենի հետ նախապես պայմանավորվել է, որ Լիլիթի՝ մարմնավաճառությամբ վաստակած գումարներից չնչին գումար կտան Լիլիթին, իսկ մնացածը կբաժանեն իրենց միջև։ Դրանից հետո շուրջ երկու ամիս Լիլիթին իրենց հետ տարել են մարմնավաճառության։ Նրա հետ սեռական հարաբերություն ունենալ ցանկացող պարսիկների հետ գումարի վերաբերյալ պայմանավորվել և գումարը վերցրել է ինքը կամ Իրենը։ Սեռական հարաբերություն ունենալուց հետո հաճախորդից վերցրած 10.000 ՀՀ դրամից Լիլիթին տվել են 1.000-ից 3.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ մնացած գումարը բաժանել են իր և Իրենի միջև։ Եղել են դեպքեր, որ Լիլիթը պահանջել է մարմնավաճառությամբ վաստակած ամբողջ գումարը, սակայն նրան համոզել է` ասելով, որ իրենք պայմանավորվել են, որ ամբողջ գումարը չեն տալու։
Նույն ժամանակաշրջանում Իրենի հետ զբոսնելիս` «Կասկադ» կոչվող տարածքում ծանոթացել են Մարիշ անունով աղջկա հետ, որը հայտնել է, որ 16 տարեկան է։ Իրենը նրան հայտնել է, որ զբաղվում են մարմնավաճառությամբ։ Ինքը միջամտելով խոսակցությանը` Մարիշին առաջարկել է իրենց հետ մարմնավաճառությամբ զբաղվել` շահագրգռելով, որ վաստակած գումարով հագուստ կգնի։ Մարիշը համաձայնվել է, որից հետո շուրջ երկու ամիս նրան իրենց հետ տարել են մարմնավաճառության։ Նրա հետ սեռական հարաբերություն ունենալ ցանկացող պարսիկների հետ գումարի վերաբերյալ պայմանավորվել և գումարը վերցրել է ինքը կամ Իրենը։ Սեռական հարաբերություն ունենալուց հետո հաճախորդից վերցրած 10.000 ՀՀ դրամից Մարիշին գումար չեն տվել։ Նրան գումար տալու դեպքում տվել են 1.000-ից 2.000 ՀՀ դրամ, իսկ մնացած գումարը բաժանել են իր և Իրենի միջև։ Եղել են դեպքեր, որ Մարիշին Իրենի հետ միասին ծեծել են, քանի որ նա ընդհանուր ծանոթների շրջանում պատմել է պարսիկների հետ մարմնավաճառությամբ զբաղվելու մասին։
Այդ ընթացքում Իրենի հետ զբոսնելիս պատահաբար ծանոթացել են նաև Տիգրանուհի անունով աղջկա հետ, որը հայտնել է, որ 20 տարեկան է։ Տիգրանուհուն նույնպես առաջարկել են իրենց հետ մարմնավաճառությամբ զբաղվել։ Վերջինս համաձայնվել է և նույն եղանակով նրան իրենց հետ տարել են մարմնավաճառության։ Տիգրանուհու հետ սեռական հարաբերություն ունենալ ցանկացող պարսիկների հետ նույնպես գումարի վերաբերյալ պայմանավորվել և հաճախորդից գումարը ստացել է ինքը կամ Իրենը։ Յուրաքանչյուր անգամ ստացած 10.000 ՀՀ դրամից Տիգրանուհուն գումար չեն տվել կամ եթե տվել են, ապա` 1.000-ից 2.000 ՀՀ դրամի չափով, իսկ մնացած գումարը բաժանել են իր և Իրենի միջև։
/գ.թ. 48-52, 85, 237-238/
Ամբաստանյալ Արմինե Գրիկուրովան իր նախաքննական ցուցմունքը պնդել է նաև վկա Իրեն Եղիազարյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ, իսկ Մարինե Հակոբյանի հետ առերես հարցաքնության ժամանակ ընդունել է բռնություն գործադրելով` նրան հետապնդելու, քաշքշելու, վայր գցելու և մարմնավաճառությամբ վաստակած 10.000 ՀՀ դրամ գումարը նրա ձեռքից վերցնելու հանգամանքը։
/գ.թ. 71-75, 76-78/
Ամբաստանյալ Արմինե Գրիկուրովան ընդհանուր իրավասության դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ չնայած բնակվել են նույն թաղամասում և նույն դպրոցն են հաճախել, սակայն չի իմացել, որ Իրեն Եղիազարյանն անչափահաս է, քանի որ վերջինս իրեն հայտնել է, որ 18 տարեկան է։ Իր նախաքննական ցուցմունքներն իրականությանը չեն համապատասխանում, դրանք գրվել են քննիչի թելադրանքով։ Այդ ընթացքում գտնվել է շատ ծանր հոգեվիճակի մեջ, իսկ քննիչը ներկայացնելով տուժողների ցուցմունքները` հայտնել է, որ պետք է այդ ցուցմունքներին համապատասխան ցուցմունքներ տա, որից հետո կարող է տուն գնալ։ Կալանավորվելուց հետո հասկացել է, որ խաբվել է, սակայն իրավապահ մարմիններին չի դիմել, քանի որ չի հասկացել, թե ում և ինչպես կարող է դիմել։ Իրենի հետ գնալու իր շահագրգռվածությունը կայացել է նրանում, որ դրանից հետո միասին գնացել են հաց ուտելու և կարաոկե-ակումբ։ Բացի այդ, Իրենն իրենց բակից էր և իր մտերիմ ընկերուհին։ Մինչև պարսիկների հետ սեռական հարաբերություններ ունենալը` տուժողներն արդեն իսկ զբաղվելիս են եղել մարմնավաճառությամբ։ Իրենը նրանց ասել է, որ պարսիկների հետ սեռական հարաբերություններ ունենալով` շատ գումարներ կարող են վաստակել, լավ հագնվել, որի պատճառով նրանք համաձայնվել են իրենց հետ գնալ։ Ինքն ընդհանրապես չի միջամտել տուժողներին մարմնավաճառությամբ զբաղվելու առաջարկ անելուն, սակայն մշտապես ներկա է գտնվել այդ խոսակցություններին։ Ինքը Մարինեի նկատմամբ բռնություն չի գործադրել։ Չի եղել նաև, որ օծանելիքի շշով հարվածի Լիլիթին, քանի որ իր մոտ օծանելիքի շիշ ընդհանրապես չի եղել։ Իրենն է տուժողների վրա բղավել և հարվածել նրանց, իսկ ինքը մշտապես պաշտպանել է տուժողներին։ Ինքը երբևէ հաճախորդներից գումար չի վերցրել։ Իրենն է գումարի շուրջ պայմանավորվել և գումարը վերցրել։ Մինչև Իրենին հանդիպելը` սեքսուալ բնույթի հարաբերություններ չի ունեցել։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Անչափահաս տուժող Մարինե Արամայիսի Հակոբյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Սարի Թաղի 10-րդ շարքի թիվ 9 տանը, ծնողների` Անահիտ Առաքելյանի և Արամայիս Հարությունյանի, եղբոր, վերջինիս կնոջ հետ միասին։ Տասներկու տարեկան հասակում, «Լունապարկ» կոչվող այգում միայնակ զբոսնելու ընթացքում ծանոթացել է Մենուա անունով 18 տարեկան մի տղայի հետ։ Փոխադարձ համաձայնությամբ նրա հետ սեռական հարաբերություն է ունեցել և զրկվել կուսությունից։ Դրանից հետո տնից հաճախակի փախել է, թափառել է տարբեր փողոցներում և առանց գումարի տարբեր տղաների հետ սեռական հարաբերություն է ունեցել։ 15 տարեկան դառնալուց հետո սկսել է սեռական հարաբերություն ունենալու համար պահանջել 5000-ից 15.000 ՀՀ դրամ գումար։
2012թ. ամռանը, «Կասկադ» կոչվող տարածքում պատահաբար ծանոթացել է Էլեն և Անի անուններով աղջիկների հետ։ Նրանք հետաքրքրվել են, թե ինչու է իր հագուստը թափթփված և կեղտոտ, ինչով է զբաղվում։ Նրանց հայտնել է, որ 5.000 ՀՀ դրամ գումարի դիմաց զբաղվում է մարմնավաճառությամբ։ Անին և Էլենն առաջարկել են իրենց հետ միասին զբաղվել մարմնավաճառությամբ` շահագրգռելով, որ կարող է ավելի շատ գումար վաստակել։ Ինքը համաձայնվել է և նույն օրը «Կասկադ» կոչվող տարածքում ծանոթացել են երկու պարսիկների հետ։ Բոլորով գնացել են այդ պարսիկների տուն, որտեղ Անին պարսիկներից վերցրել է 20.000 ՀՀ դրամ գումար, որից հետո ինքն ու Էլենը սեռական հարաբերություն են ունեցել երկու պարսիկների հետ։ Տնից դուրս գալուց հետո Անին 20.000 ՀՀ դրամը տվել է Էլենին, իսկ վերջինս իրեն տվել է 4.000 ՀՀ դրամ գումար։ Դրան հաջորդող օրերին` 2012թ. ամռան ընթացքում, Անին և Էլենն իր համար պարսիկ հաճախորդներ են գտել, որոնց հետ սեռական հարաբերություն է ունեցել։ Գումարը նախապես վերցրել են Անին և Էլենը, իսկ իրեն տվել են ընդամենը 2.000 կամ 3.000 ՀՀ դրամ։ Որոշ դեպքերում իրեն ընդհանրապես գումար չեն տվել` խոստանալով, որ հագուստ կգնեն կամ կգնան դիսկոտեկ, սակայն խաբել են։
2012թ. ամռանը, հերթական անգամ երկու պարսիկների հետ ինքն ու Էլենը սեռական հարաբերություն են ունեցել և այնպես է ստացվել, որ պայմանավորված 10.000 ՀՀ դրամ գումարը պարսիկ հաճախորդը փոխանցել է իրեն։ Հաճախորդի տնից դուրս գալուց հետո Անին իրենից պահանջել է գումարը։ Ինքը հրաժարվել է գումարը տալ` ասելով, որ ցանկանում է այն իր մոտ պահել։ Անին բարկացել է և փորձել բռնությամբ ձեռքից վերցնել 10.000 ՀՀ դրամը։ Ինքը վազելով փախել է, սակայն Անին հետապնդել, բռնել է իրեն, քաշքշել է և վայր գցելով` ձեռքից խլել է 10.000 ՀՀ դրամ գումարը։ Այդ նույն օրն Անիի և Էլենի հետ գնացել է Սևան, որտեղ Անին իրեն կարգադրել է այնտեղ գտնվող տղաներից մեկի հետ սեռական հարաբերություն ունենալ, սակայն ինքը հրաժարվել է` պատճառաբանելով, որ իրեն գումար չեն տալիս։ Այդ պատճառով Անին զայրացել և պահանջել է հեռանալ։
Անիի և Էլենի հետ ծանոթության ամբողջ ժամանակահատվածում շուրջ քսան անգամ զբաղվել է մարմնավաճառությամբ, որից շուրջ վեց անգամ իրեն ընդհանրապես գումար չեն տվել` խաբելով, որ իր համար հագուստներ կգնեն։ Մնացած դեպքերում տվել են ընդամենը 2000-ից 3.000 ՀՀ դրամ։ Պարսիկների հետ պայմանավորվել և գումարները վերցրել են Անին և Էլենը, սակայն Անին է որոշել, թե իրեն որքան գումար պետք է տան և բոլոր հարցերում Էլենը ենթարկվել է Անիին։ Հետագայում տեղեկացել է, որ Անիի իրական անունը Արմինե է, իսկ Էլենի անունը` Իրեն։
Արմինեն ցանկացել է նույնիսկ իր համար տուն վարձել, որպեսզի կարողանա հեշտ գտնել իրեն։ Առաջարկել է նաև մի քանի ընկերուհի գտնել, որպեսզի միասին ապրեն այդ տանը։ Եղել է նաև դեպք, որ Իրենի բացակայությամբ Արմինեի հետ գնացել է մարմնավաճառության և վաստակած 10.000 ՀՀ դրամից Արմինեն իրեն տվել է ընդամենը 1000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ երբ Արմինեի բացակայությամբ Իրենի հետ է գնացել է մարմնավաճառության` վաստակած 10.000 ՀՀ դրամ գումարն Իրենն ամբողջությամբ տվել է իրեն։ Արմինեից վախեցել է, որի պատճառով բավարարվել է իրեն տրված չնչին գումարներով։ Չգիտի, թե ինչու է շարունակել նրանց հետ ընկերություն անել, սակայն իրեն երբևէ չեն ստիպել այդ գործով զբաղվել։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 56-59, 150-152, 215/
Անչափահաս տուժող Մարինե Հակոբյանն իր նախաքննական ցուցմունքը պնդել է նաև Արմինե Գրիկուրովայի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ։
/գ.թ. 76-78/
Անչափահաս տուժող Լիլիթ Կարապետի Մկրտչյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012թ. ամռանը, Երևանի Օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի մոտակայքում ծանոթացել է Արմինեի և Իրենի հետ, որոնք ներկայացել են Անի և Էլեն անուններով։ Նրանք սկսել են հետաքրքրվել, թե ինչով է զբաղվում։ Տեղեկանալով, որ 16 տարեկան է և զբաղվում է մարմնավաճառությամբ` Արմինեն առաջարկել է իրենց հետ միասին պարսիկների հետ մարմնավաճառությամբ զբաղվել` խոստանալով, որ իր համար հաճախորդներ կգտնի, կպայմանավորվի, ստացած գումարով կարող է տուն ունենալ և հագուստ գնել։ Քանի որ այդ ժամանակահատվածում տնից հեռացել էր` համաձայնվել է նրանց հետ աշխատել։ Նույն օրը «Կասկադ» կոչվող տարածքում ծանոթացել են երկու պարսիկների հետ, որոնց Արմինեն ու Իրենը սեռական բնույթի ծառայություն մատուցելու առաջարկություն են արել։ Դրանից հետո գնացել են պարսիկների տուն, որտեղ սեռական հարաբերության համար վճարվելիք 20.000 ՀՀ դրամ գումարը նախապես պարսիկներից վերցրել է Արմինեն, իսկ ինքն ու Իրենը սեռական հարաբերություն են ունեցել նրանց հետ։ Երբ հաճախորդի տնից դուրս են եկել` Արմինեն Իրենի հասանելիք 10.000 ՀՀ դրամը տվել է նրան, իսկ իր 10.000 ՀՀ դրամը չի տվել` պատճառաբանելով, որ հետո իր համար հագուստ կգնի։
Դրանից հետո նույնպես մի քանի անգամ Արմինեի և Իրենի հետ զբաղվել է մարմնավաճառությամբ։ Յուրաքանչյուր հանդիպման վերջում Արմինեի և Իրենի հետ պայմանավորվել են հաջորդ հանդիպման տեղի և ժամանակի մասին։ Բոլոր դեպքերում հաճախորդների հետ պայմանավորվել է Արմինեն և նախապես վերցրել է սեռական հարաբերության համար վճարվելիք գումարը, սակայն խաբելով, որ հետագայում հագուստ կգնի` իրեն գումար չի տվել։ Արմինեն և Իրենն իրեն վախեցրել և ասել են, որ եթե իրեն խելոք չպահի և իրենց ղեկավարությամբ մարմնավաճառությամբ չզբաղվի` իրեն որպես անչափահաս կհանձնեն ոստիկանությանը։ Եղել է նաև դեպք, որ Արմինեն և Իրենը օծանելիքի շշով հարվածել են իր գլխին։ Տեսնելով, որ Արմինեն և Իրենը խաբում են և տիրանում են մարմնավաճառությամբ վաստակած իր գումարներին` այլևս նրանց հետ որևէ տեղ չի գնացել։ Այդ պատճառով Արմինեն բղավել է իր վրա, քաշել է իր մազերը և ասել է. «Կասկադը իմ տարածքն ա, այստեղ հանկարծ չգաս»։ Մինչև Արմինեին և Իրենին հանդիպելը` երկու կամ երեք անգամ, առանց գումարի զբաղվել է մարմնավաճառությամբ։ Եղել է դեպք, երբ Իրենն ասել է, որ Արմինեի հետ գործ չունենա և իր հետ միայն գործ անի, իսկ մեկ անգամ էլ հակառակն է եղել։ Մարինեն նույնպես իրենց հետ զբաղվել է մարմնավաճառությամբ և ստացած գումարները նույն կարգով վերցրել են Արմինեն և Իրենը։ Տիգրանուհուն նույնպես ճանաչում է, սակայն նրա մասին տեղեկություն չունի։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 68-70, 171-172, 219-220/
Անչափահաս տուժող Լիլիթ Մկրտչյանն իր նախաքննական ցուցմունքները պնդել է նաև վկա Իրեն Եղիազարյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ։
/գ.թ. 168-169/
Անչափահաս տուժող Անահիտ Աբրահամի Պողոսյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ շրջապատում հայտնի է Տիգրանուհի անունով։ 2012թ. ամռանը, Երևան քաղաքի «Լունապարկ» այգում ծանոթացել է Մարիշ անունով աղջկա հետ։ Վերջինիս միջոցով նույն ժամանակահատվածում ծանոթացել է Արմինեի և Իրենի հետ, որոնք ներկայացել են Անի և Էլեն անուններով։ Նրանք սկսել են հետաքրքրվել` արդյոք ինքը կույս է և մարմնավաճառությամբ զբաղվում է, թե ոչ։ Տեղեկանալով, որ 15 տարեկան է և կույս չէ` առաջարկել են իրենց հետ միասին զբաղվել մարմնավաճառությամբ` խոստանալով, որ իր համար հաճախորդներ կգտնեն։ Համաձայնվել է և նույն օրը «Կասկադ» կոչվող տարածքում Արմինեն և Իրենը ծանոթացել են չորս պարսիկների հետ, որոնց սեռական բնույթի ծառայություն մատուցելու առաջարկություն են արել։ Դրանից հետո գնացել են պարսիկների տուն, որտեղ ինքը և Մարիշը մեկական, իսկ Իրենը` երկու պարսիկների հետ սեռական հարաբերություն են ունեցել։ Այնուհետև պարսիկ հաճախորդները սեռական հարաբերության համար Իրենին տվել են 40.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումար, որից իր հասանելիք 20.000 ՀՀ դրամն Իրենը վերցրել է, իսկ մնացածը փոխանցել է Արմինեին, որն իրեն գումար չի տվել` խոստանալով, որ հետագայում իր և Մարիշի համար հագուստներ կգնի։
Դրանից հետո նույնպես մի քանի անգամ Արմինեի և Իրենի հետ զբաղվել է մարմնավաճառությամբ։ Բոլոր դեպքերում նրանք են հաճախորդների հետ պայմանավորվել, նախապես վերցրել են սեռական հարաբերության համար վճարվելիք գումարը և խաբելով, որ հետագայում հագուստ կգնեն` իրեն գումար չեն տվել։ Տեսնելով, որ Արմինեն և Իրենը խաբում, աշխատեցնում են իրեն և գումար չեն տալիս` այլևս նրանց հետ որևէ տեղ չի գնացել։
/գ.թ. 181-184, 188/
Վկա Իրեն Կամոյի Եղիազարյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012թ. ընթացքում սկսել է մտերմություն անել իրենց թաղամասի բնակիչ Արմինե Գրիկուրովայի հետ։ Միասին հաճախակի զբոսնել են Երևան քաղաքում, այցելել են տարբեր սրճարաններ և կարաոկե-ակումբներ։ Այդ ընթացքում Արմինեն առաջարկել է մարմնավաճառությամբ գումար աշխատել, տուն վարձել և մեքենա գնել։ Ինքը դրանից շահագրգռվելով՝ որոշել է զբաղվել մարմնավաճառությամբ։ Մինչև Արմինեի հետ շփվելը` սեռական հարաբերություններ չի ունեցել։ Արմինեի խորհրդով իր կուսությունը վաճառել է 35.000 ՀՀ դրամ գումարով։ Նրա խորհրդով ծանոթացել են պարսիկների հետ, որոնց գումարի դիմաց սեռական հարաբերություն ունենալու առաջարկություն են արել և պայմանավորվածության գալով՝ գնացել են նրանց տուն, որտեղ ինքը սեռական հարաբերություն է ունեցել, ինչի համար ստացել է 35.000 ՀՀ դրամ գումար, որը ծախսել են Արմինեի հետ միասին։ Դրանից հետո կրկին Արմինեի հետ զբոսնել են Երևան քաղաքում, ծանոթացել են պարսիկների հետ, որոնց հետ 10.000 ՀՀ դրամ գումարի դիմաց սեռական հարաբերություն է ունեցել և վաստակած գումարները ծախսել են Արմինեի հետ` այցելելով սրճարաններ և կարաոկե-ակումբներ։ Յուրաքանչյուր անգամ պարսիկների հետ սեռական հարաբերություն ունենալու վերաբերյալ պայմանավորվածություն Արմինեն է ձեռք բերել, որից հետո գնացել են պարսիկ հաճախորդի տուն, որտեղ Արմինեն նախապես վերցրել և ապահովության համար իր մոտ է պահել վճարվելիք գումարը, իսկ հետո ինքը սեռական հարաբերություն է ունեցել և հաճախորդի տնից դուրս են եկել։ Չորսից հինգ դեպքով վաստակած 10.000-ական ՀՀ դրամներից Արմինեն 3.000-ից 4.000 ՀՀ դրամ գումարը պահել է իր մոտ` պատճառաբանելով, որ ինքն է պարսիկ հաճախորդ գտնում, նրանց հետ պայմանավորվում, ուղեկցում հաճախորդի տուն, ապահովության համար նախապես վերցնում և իր մոտ է պահում սեռական հարաբերություն ունենալու համար վճարվելիք գումարը։
Այդ ընթացքում պատահաբար ծանոթացել են Մարիշ անունով աղջկա հետ և տեղեկանալով, որ նա զբաղվում է մարմնավաճառությամբ` Արմինեն նրան առաջարկել է իրենց հետ զբաղվել մարմնավաճառությամբ, ինչին Մարիշը համաձայնել է։ Արմինեն իրեն նախապես հայտնել է, որ Մարիշին իրենց հետ կտանեն մարմնավաճառության և նրա վաստակած գումարները կկիսեն միմյանց միջև։ Դրանից հետո Մարիշի և Արմինեի հետ շրջել են Երևանի Օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի և «Կասկադ» կոչվող տարածքի մոտակայքում, որտեղ Արմինեն իրենց համար պարսիկ հաճախորդներ է գտել, նրանց հետ գին է պայմանավորվել, որից հետո գնացել են հաճախորդի տուն, որտեղ 10.000 ՀՀ դրամ գումարի դիմաց ինքն ու Մարիշը սեռական հարաբերություն են ունեցել։ Յուրաքանչյուր անգամ Արմինեն է հաճախորդի հետ պայմանավորվածություն ձեռք բերել, նախապես հաճախորդից վերցրել և իր մոտ է պահել սեռական հարաբերություն ունենալու դիմաց վճարած գումարը, որից հետո ինքն ու Մարիշը սեռական հարաբերություն են ունեցել հաճախորդի հետ։ Տնից դուրս գալուց հետո Արմինեն իր հասանելիք գումարը տվել է, իսկ Մարիշի գումարը պահել է իր մոտ` խաբելով, թե նրա համար հագուստ է գնելու։
Հերթական անգամ մարմնավաճառությամբ զբաղվելու ժամանակ պարսիկ հաճախորդը Մարիշի հետ սեռական հարաբերություն ունենալուց հետո նրան վճարել է 10.000 ՀՀ դրամ գումար, որն Արմինեն պահանջել է նրանից։ Մարիշը գումարն Արմինեին չտալու համար փախել է, սակայն Արմինեն նրան հետապնդել, բռնել է, քաշքշել, վայր է գցել և ձեռքից խլել է 10.000 ՀՀ դրամ գումարը։
2012թ. ամռանը Մարիշի միջոցով ծանոթացել են նաև Լիլիթ և Տիգրանուհի անուններով աղջիկների հետ։ Տեղեկանալով, որ նրանք մարմնավաճառներ են` Արմինեն նրանց նույնպես առաջարկել է իրենց հետ մարմնավաճառությամբ զբաղվել` շահագրգռելով, որ իրենց հետ շատ գումար կաշխատեն և հագուստ կգնեն։ Լիլիթն ու Տիգրանուհին համաձայնվել են։ Արմինեն նրանց համար նույնպես պարսիկ հաճախորդներ է գտել, պայմանավորվել և միասին գնացել են հաճախորդի տուն, որտեղ Արմինեն պայմանավորված գումարը հաճախորդից նախապես վերցրել և իր մոտ է պահել, իսկ իրենք սեռական հարաբերություն են ունեցել պարսիկների հետ։ Հաճախորդի տնից դուրս գալուց հետո Արմինեն իր հասանելիք 10.000 ՀՀ դրամ գումարը տվել է, իսկ Լիլիթի և Տիգրանուհու հասանելիք գումարները պահել է իր մոտ` խաբելով, թե նրանց համար հագուստ է գնելու։
Արմինե Գրիկուրովան մարմնավաճառությամբ չի զբաղվել և սկզբնական շրջանում օգտվել է մարմնավաճառությամբ վաստակած իր գումարներից, որից հետո արդեն օգտագործել է Մարիշին, Լիլիթին, Տիգրանուհուն և տիրացել մարմնավաճառությամբ վաստակած նրանց գումարներին։ Արմինեն Մարիշի, Լիլիթի և Տիգրանուհու՝ մարմնավաճառությամբ վաստակած գումարներից իրեն գումար չի տվել։ Չի եղել դեպք, որ իրենց տան մոտակայքում ինքը բացահայտ սեռական հարաբերություն ունենա։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 53-55, 62-64,71-75, 168-169, 228-229/
Վկա Արմինե Արարատի Մարգարյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ շուրջ 10 տարի զբաղվում է մարմնավաճառությամբ։ 2012թ. ամռանը, Հանրապետության հրապարակում ծանոթացել է Արմինեի և Իրենի հետ։ Տեղյակ է, որ նրանք պարսիկների հետ զբաղվում են մարմնավաճառությամբ և հաճախորդներին ներկայանում են Անի և Էլեն անուններով։ Նույն ժամանակ իր ծանոթ Սյուզիից, որի իրական անունը Հեղնար է, տեղեկացել է, որ նա պատահաբար ծանոթացել է փողոցում թափառող Լիլիթ անունով աղջկա հետ, որին մի քանի օր պահել է իր տանը, որտեղից հետագայում նա փախել է։ Դրանից հետո Սյուզիի հետ Հանրապետության հրապարակում զբոսնելիս` նկատել են Լիլիթին։ Սյուզին նրանից հարցուփորձ է արել, թե ինչու է նա տնից փախել և ինչով է զբաղվում։ Լիլիթն իրենց պատմել է, որ Անիի և Էլենի հետ զբաղվում է մարմնավաճառությամբ և նրանք իր ձեռքից խլում են մարմնավաճառությամբ վաստակած գումարները։
2012թ. աշնանը, երեկոյան ուշ ժամի, Հանրապետության հրապարակում պատահաբար ծանոթացել է Տիգրանուհի անունով աղջկա հետ, որի իրական անունն Անահիտ է։ Վերջինս իրեն պատմել է, որ Անին և Էլենն իրեն 20.000 ՀՀ դրամ գումարով տանում են մարմնավաճառության, սակայն իրեն տալիս են 1.000-ից 2.000, իսկ երբեմն` 3000 ՀՀ դրամ գումար։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 173-174/
Վկա Մարինե Վաչագանի Գրիկուրովայի ցուցմունքներով այն մասին, որ հանդիսանում է Արմինե Գրիկուրովայի հարազատ քույրը։ Արմինեն մինչև 2011թ. դեկտեմբերը հաճախել է «Օրրան» բարեգործական-հասարակական կազմակերպություն, որից հետո որևէ զբաղմունք չի ունեցել և օրվա մեծ մասն անցկացրել է տանը կամ բակում։ 2012թ.-ի սկզբներին Արմինեն սկսել է մտերմություն անել իրենց թաղամասի բնակիչ Իրենի հետ, որի պատճառով շատ հաճախ Արմինեին պատժել են։
2012թ. հուլիս-օգոստոս ամիսներին, Արմինեն տանը տեղեկացրել է, որ աշխատում է կարաոկե-ակումբներից մեկում` որպես մատուցողուհի։ Այդ օրերին, ժամը 17։00-ի սահմաններում Արմինեն տնից դուրս է եկել և վերադարձել ուշ ժամի։ Այդ օրերի ընթացքում Արմինեի մոտ նկատել է 6.000-ից մինչև 10.000 ՀՀ դրամ գումարներ։ Մտածել է, որ դրանք Արմինեն վաստակում է մատուցողուհու աշխատանքով։ Գտնում է, որ կատարվածի մեղավորն Իրենն է և իր քույրը գտնվել է նրա ազդեցության տակ։ Իրենի հայրն ու եղբայրը դատված են եղել։ Լսել է, որ Իրենն իր մոր կատարելագործված տեսակն է։ Նրանց ընտանիքին ոչ ոք չի սիրում։ Իրենը վերջին 3-ից 4 տարիների ընթացքում բացահայտ զբաղվել է մարմնավաճառությամբ։ Անցած տարվա ամռանը, կեսգիշերին տեսել է, թե ինչպես է Իրենը փողոցում սեռական հարաբերություն ունենում։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 221-222/
Վկա Հեղնար Դերենիկի Գրիգորյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ զբաղվում է մարմնավաճառությամբ և ճանաչում է Արմինե Գրիկուրովային։ Նրա հետ ծանոթացել է «Օրրան» բարեգործական կազմակերպություն այցելելու ընթացքում։ Արմինեի միջոցով ծանոթացել է Իրենի հետ և տեղյակ է, որ նա նույնպես զբաղվում է մարմնավաճառությամբ։
2012թ. ամռանը, Հանրապետության հրապարակում պատահաբար ծանոթացել է Լիլիթ անունով աղջկա հետ և տեսնելով, որ նա բնակության վայր չունի` տարել և մի քանի օր պահել է իր տանը։ Դրանից մեկ ամիս հետո հանդիպել է Լիլիթին։ Նա իրեն պատմել է, որ Անիի և Էլենի հետ զբաղվում է մարմնավաճառությամբ։ Հետագայում տեղեկացել է, որ Անին հանդիսանում է Արմինեն, իսկ Էլենը` Իրենը։
Ճանաչում է նաև Մարիշ և Տիգրանուհի անուններով աղջիկների և տեղյակ է, որ նրանք նույնպես Արմինեի և Իրենի հետ զբաղվում են մարմնավաճառությամբ։ Մարիշից տեղեկացել է, որ Արմինեն և Իրենը մարմնավաճառությամբ ստացած գումարներից նրան գումար չեն տվել, որի փոխարեն սնունդ են գնել կամ տվել են ընդամենը 1.000-ից 2.000 ՀՀ դրամ գումար։
/գ.թ. 176-178/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, առարկայի զննության մասին 2013թ. օգոստոսի 5-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` «Քաղաքացիական հասարակության ինստիտուտ» հասարակական կազմակերպության կողմից վարույթն իրականացնող մարմնին ներկայացված, ԵԿԴ/0254/01/12 քրեական գործի դատական նիստերի արձանագրության համակարգչային արձանագրման կրիչի զննությամբ պարզվել է, որ 2013թ. հունվարի 17-ի դատական նիստի ժամանակ, այդ քրեական գործով ամբաստանյալ Իրեն Եղիազարյանը պատասխանելով իր պաշտպան Սիրանուշ Հարությունյանի հարցերին` հայտարարել է, որ Արմինե Գրիկուրովան անչափահաս երեխաների ներգրավում է սեռական շահագործման։
/գ.թ. 225-227/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, Արմինե Գրիկուրովայի 2013թ. ապրիլի 18-ի բացատրությամբ այն մասին, որ նյութական ծանր վիճակում գտնվելու պատճառով, շուրջ մեկ տարի, 10.000 ՀՀ դրամ գումարի դիմաց զբաղվում է ձեռնաշարժությամբ։ Իրեն Եղիազարյանն իր հարևանուհին է և 2012թ.-ից սկսել են միասին զբոսնել Երևանի «Կասկադ» կոչվող տարածքում։ Իրենն իրեն ասել է, որ կարող են պարսիկների հետ ծանոթանալ և նրանց հետ սեռական հարաբերություն ունենալ։ Ինքն Իրենին պատասխանել է, որ նման բաներով չի զբաղվում, իսկ Իրենն իրեն խնդրել է միայն իր հետ գնալ, որից հետո միասին կգնան հաց ուտելու։ Քանի որ գումարի կարիք է ունեցել` այդ պատճառով համաձայնվել է։ Նույն օրն իրենք մոտեցել են մի պարսիկի, Իրենը նրան առաջարկել է սեռական հարաբերություն ունենալ, որից հետո միասին գնացել են այդ պարսիկի բնակարան, որտեղ Իրենը 10.000 ՀՀ դրամ գումարի դիմաց սեռական հարաբերություն է ունեցել նրա հետ։ Նույն եղանակով ծանոթացել են այլ պարսիկների հետ և Իրենի մատուցած սեռական հարաբերությունների դիմաց ստացված գումարների մի մասը ծախսել են սնունդի վրա։ Այնուհետև ինքը նույնպես սկսել է սեռական բնույթի ծառայություն մատուցել պարսիկներին` ձեռնաշարժության միջոցով։ Ինքն ու Իրենը օրեկան սպասարկել են երկուսից երեք պարսիկ հաճախորդների և յուրաքանչյուրը վերցրել է 10.000 ՀՀ դրամ գումար։
2012թ.-ին Երևանի Օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի մոտ ծանոթացել են Լիլիթ անունով աղջկա հետ, որի հետ զրուցելուց հետո հայտնել է, որ ինքն ու Իրենը գումարի դիմաց սեռական բնույթի ծառայություններ են մատուցում պարսիկներին։ Ինքն առաջարկել է Լիլիթին իրենց հետ միասին նույն գործով զբաղվել և հայտնել է, որ կարող է վաստակել 5000-ից 10.000 ՀՀ դրամ գումար։ Լիլիթը համաձայնվել է, որից հետո նրան տարել են իրենց հետ։ Լիլիթի հասանելիք գումարի մասին պարսիկների հետ պայմանավորվել և գումարը վերցրել են ինքն ու Իրենը, սակայն Լիլիթին գումարն ամբողջությամբ չի տրվել։ 10.000 ՀՀ դրամ գումարից նրան տվել են 2000-ից 3000 ՀՀ դրամ գումար։ Նույն եղանակով ինքն ու Իրենը Լիլիթին մի քանի անգամ տարել են մարմնավաճառության, վերցրել են գումարները և նրան տվել են գումարի չնչին մասը։ Իմացել է, որ Լիլիթը 17 տարեկան է։ Մինչև Լիլիթին մարմնավաճառությամբ զբաղվելու առաջարկ կատարելը` ինքն ու Իրենը նախօրոք պայմանավորվել են, որ նրան հասանելիք գումարները պարսիկներից պետք է իրենք վերցնեն, դրա չնչին մասը տան Լիլիթին, իսկ մնացած մասը` պետք է կիսվեն իր և Իրենի միջև։ Եղել են դեպքեր, որ Իրենը հաճախորդից վերցրած գումարներից ընդհանրապես Լիլիթին գումար չի տվել։ Երբ Լիլիթը պահանջել է տալ մարմնավաճառության դիմաց ստացված ամբողջ գումարը, ինքը սաստել է նրան, իսկ Իրենը մի քանի անգամ բղավել է նրա վրա։
Նույն թվականի ամռանը, «Կասկադ» կոչվող տարածքում ինքն ու Իրենը ծանոթացել են Մարինե անունով աղջկա հետ։ Նրան Իրենն առաջարկել է գումարի դիմաց սեռական հարաբերություն ունենալ պարսիկների հետ։ Այդ առաջարկին ինքը նույնպես միացել է և Մարինեին ասել է, որ այդ գործով կարող է գումար աշխատել և հագուստ գնել։ Մարինեն հայտնել է, որ 16 տարեկան է և համաձայնվել է իրենց առաջարկի հետ։ Նույն եղանակով Մարինեին տարել են մարմնավաճառության և ստացված 10000 ՀՀ դրամ գումարից նրան տվել են 1000 կամ 2000 ՀՀ դրամ գումար։ Մարինեին մարմնավաճառության տանելու ընթացքում մի քանի անգամ ծեծել են նրան, քանի որ նա իրենց ծանոթներին պատմել է, որ պարսիկների հետ գործ են անում։ Թե Լիլիթի, թե Մարինեի հետ Իրենը շատ կոպիտ է վարվել և մշտապես բղավել է նրանց վրա, որպեսզի նրանք հնազանդ լինեն և ենթարկվեն նրա ասածներին։ Ինքը նույնպես Իրենի հետ միասին գոռգոռացել է Մարիշի և Լիլիթի վրա, որպեսզի իրենց խելոք պահեն, իրենց պահանջները կատարեն և հաճախորդների հետ նորմալ վերաբերվեն։
Նույն թվականի ամռանը կամ աշնանը ծանոթացել են Տիգրանուհի անունով աղջկա հետ, որին նույնպես առաջարկել են մարմնավաճառությամբ զբաղվել։ Տիգրանուհին համաձայնվել է և նրան նույնպես շատ չնչին գումար են տվել կամ ընդհանրապես գումար չեն տվել։
/գ.թ. 34-37, 227/
Պաշտպանության կողմի միջնորդությամբ դատարանում որպես վկա հարցաքննված ներքոհիշյալ անձինք ընդհնաուր իրավասության դատարանում ցուցմունքներ են տվել հետևյալի մասին`
Վկա Մուշեղ Ավետիքի Գրիգորյանը դատարանին հայտնել է, որ աշխատում է «Աֆրոդիտե» կարաոկե-ակումբում որպես «Դի Ջեյ» /«DG»/։ Արմինե Գրիկուրովային դեմքով ճանաչում է որպես հաճախորդ։ Իրենց միջև որևէ հարաբերություն չի եղել և նրանից երբևէ գումար չի պահանջել։ Իրեն Եղիազարյան անուն-ազգանունով անձի չի ճանաչում։ Ինքը հաճախորդներին անուններով չի ճանաչում։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Վկա Անահիտ Ժորայի Առաքելյանը դատարանին հայտնել է, որ հանդիսանում է տուժող Մարինե Հակոբյանի մայրը։ Արմինեի և Իրենի մասին իրեն որևէ բան հայտնի չէ։ Մարինեին այդ աղջիկների հետ երբևէ չի տեսել։ Մարինեն երբևէ գումար չի տարել տուն և նրա համար այդ աղջիկները երբևէ հագուստ չեն գնել։ Պարզապես նրանք օգտագործել են իր դստերը` գումարներ աշխատելու համար։ Մարինեն 9-րդ դասարանում ավտովթարի է ենթարկվել և ուղեղի ցնցում է ստացել, որից հետո հոգեբանական խնդիրներ է ունեցել։ Մարինեն իրեն ասել է, որ Էլենն է իրեն տարել մարմնավաճառության և մի քանի անգամ հարվածել ու վերցրել է Մարինեի մոտ եղած գումարը։ Շուրջ մեկ տարի առաջ եղել է նաև դեպք, որ Մարինեն տուն է վերադարձել հագուստները պատռված և երեսը վնասված վիճակում։ Ինքը ցանկացել է ոստիկանություն դիմել, սակայն Մարինեն թույլ չի տվել և հայտնել է, որ չի հիշում իրեն ծեծի ենթարկող անձին։
Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը, վերլուծության ու գնահատության ենթարկելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանցից յուրաքանչյուրը գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցները իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված և հաստատված է գործին վերաբերվող փոխկապակցված, հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, քրեական գործի ինչպես նախաքննությամբ, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում քրեադատավարական օրենքի էական խախտումներ, որոնք գործին մասնակցող անձանց օրենքով երաշխավորված իրավունքներից զրկելու կամ դրանցում սահմանափակելու կամ այլ ճանապարհով խոչընդոտել են գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտմանը, ազդել են կամ կարող են ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, թույլ չեն տրվել և գործի փաստական հանգամանքների մասին դատարանի դատավճռում շարադրված հետևությունները բխում են քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներից, ամբաստանյալի նկատմամբ կիրառվել է քրեական այն օրենքը, որը ենթակա էր կիրառման, այսինքն` նրան մեղսագրված արարքները համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132.2-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերի և 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետի հատկանիշներին, որի համար նա պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության և նշանակված պատիժը պետք է կրի ազատազրկման ձևով:
Անդրադառնալով վերաքննիչ բողոքի փաստարկներին` վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ պաշտպանական կողմից կատարվել է ապացույցների յուրօրինակ գնահատում, պաշտպանի և ամբաստանյալի կողմից արտահայտած դիրքորոշումները չեն համապատասխանում գործով հաստատված փաստական հանգամանքներին, դատարանի կողմից արտահայտած դիրքորոշումները պատշաճ կարգով պատճառաբանվել են դատավճռում, ինչը հաստատված է վերոհիշյալ ապացույցներով:
Ինչ վերաբերվում է պաշտպանի մատնանշած այն հանգամանքին, որ որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, Արմինե Գրիկուրովայի 2013թ. ապրիլի 18-ի բացատրությունը չի կարող դրվել մեղադրանքի հիմքում և չի կարող համարվել նրա մեղքը հիմնավորող ապացույց, քանի որ այն ձեռք է բերվել նրա պաշտպանության իրավունքի և քննչական գործողության կատարման կարգի խախտմամբ, ապա Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ այն ևս անհիմն է, քանի որ քրեական գործի նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալը զրկված չի եղել այդ հանգամանքները բարձրաձայնելու հնարավորությունից:
Ելնելով վերոգրյալից` Վերաքննիչ քրեական դատարանը գալիս է հետևության, որ կայացված դատավճիռը հիմնավորված և պատճառաբանված է, ամբաստանյալի արարքներին տրվել է ճիշտ քրեաիրավական գնահատական, նրան առաջադրված մեղադրանքը ապացուցված է, մեղավորությունը` հաստատված, նրա նկատմամբ նշանակվել է արդարացի և համաչափ պատիժ, հետևաբար դատավճիռը բեկանելու, քրեական գործի վարույթը կարճելու, քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և ամբաստանյալին արդարացնելու հիմքեր չկան:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ հոդվածներով` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Ամբաստանյալ Ա.Գրիկուրովայի և վերջինիս պաշտպան Կ.Սարյանի վերաքննիչ բողոքները մերժել` օրինական ուժի մեջ թողնելով Արմինե Վաչագանի Գրիկուրովայի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132.2-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով և 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 09.01.2014թ դատավճիռը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:





ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ. ՄԵԼԻՔ- ՍԱՐԳՍՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ

Հ. ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ