Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

28 սեպտեմբերի 2013թ. ք. Երևան

ԵԿԴ-0156/01/13

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.

նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղարներ` Ա. Հովհաննիսյան,
Լ. Առաքելյան,

մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/
գլխավոր դատախազության
ավագ դատախազ Հ. Հարությունյանի,

պաշտպան Է. Աղաջանյանի,

տուժող Ռ. Վարդանյանի,


դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Հրանտ Համբարձումի Հովհաննիսյանի`
ծնված 1956թ. հուլիսի 01-ին Թալինի շրջանի Նորագյուղ գյուղում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ-մասնագիտական կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, բնութագրվում է դրական, վատառողջ է` 2-րդ խմբի հաշմանդամ է, հաշվառված է և բնակվում է ում, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։


Գործի դատավարական նախապատմությունը

Թիվ 62203213 քրեական գործը ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում հարուցվել է 2013թ. ապրիլի 15-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Ճանապարհային ոստիկանության 1-ին սպայական գումարտակի 2-րդ դասակի տեսուչ Ռոբերտ Վարդանյանի պաշտոնեական լիազորություններն անցնելու դեպքի առթիվ։
Քննիչի 2013թ. հունիսի 14-ի որոշմամբ, Հրանտ Հովհաննիսյանի կողմից հանցագործության մասին սուտ մատնություն կատարելու դեպքի առթիվ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 62205513 քրեական գործը, որն առանձնացվել է առանձին վարույթում։
Քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված թիվ 62203213 քրեական գործի վարույթը կարճվել է` հանցագործության դեպքի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալ Հրանտ Համբարձումի Հովհաննիսյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հետևյալ արարքի համար. «որ նա գիտակցելով, որ իր տրամադրած տեղեկատվությունը կեղծ է, հանցագործության մասին կատարել է սուտ մատնություն, որը զուգորդվել է անձին ծանր հանցագործության մեջ մեղադրելով։
Այսպես՝
Հրանտ Հովհաննիսյանը, Արագածոտնի մարզի Նոր Արթիկ գյուղում գտնվող հայրական տունը ՀՀ ոստի¬կա¬նու¬թյան «Ճանա¬պար¬հային ոս¬տի¬¬կա¬նու¬թյուն» ծառայության 1-ին սպայական գումարտակի 2-րդ դասակի տեսուչ Ռո¬բերտ Վար¬դան¬յանի հորը վաճառե¬լու կապակցությամբ վերջիններիս հետ ունեցած գույքային վեճով պայմանավորված, տևական ժամանակ հե¬տապնդե¬լ է Ռո¬բերտ Վար¬դան¬յանին և նրա դեմ բազմաթիվ բողոք¬ներ հասցեագրել պետական տարբեր ատյաններ, որոնց գործողություններից դժգոհ է մնա¬ցել Ռոբերտ Վար¬դան¬յա¬նին քրեական պատասխանատվության չենթարկելու, նվա¬զա¬գույնը՝ աշխատանքից չազատելու համար։
Վրեժխնդիր լինելու դիտավորությամբ միջադեպ սադրելու և հետագայում դրա շահարկմամբ բողոքելու նոր հիմք ստեղծելու նպատակով Հրանտ Հովհաննիսյանը 2013թ. մարտի 10-ին՝ ժամը 18.30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վազգեն Սարգսյան փողոցում՝ ՀՀ կենտրոնական բանկի մոտ, ականատես լինելով, որ Ռո¬բերտ Վար¬դան¬յանի վա¬րած «1103» կողային տարբերանիշով ՃՈ ավտոմեքենան կանգնեցրել է ՀՀ վարչական իրավախախ¬տում¬նե¬րի վերաբերյալ օրենսգրքի 1233-րդ հոդվածի պահանջները խախտած քաղաքացու ավտոմեքենա, տեսախցիկով նկարահանելով մոտեցել է վարչական իրավախախտ¬ման վերաբերյալ արձանագրություն կազմող՝ ՀՀ ոստիկանության «Ճանապար¬հա¬յին ոս¬տի¬¬կա¬նու¬թյուն» ծա¬ռա¬յության 1-ին սպայական գումարտակի 2-րդ դասակի տեսուչ Վա¬նիկ Ղազարյանին և իրավախախտում կատարած ավտոմեքենայի վարորդ Նարեկ Աղա¬միրյանին ու պարզաբանումներ կատարելով` ճշտել, որ վերջինս տրանսպորտային միջոցն իսկապես վա¬րել է անվտանգության ամրագոտին չամրակցված վիճակում։
Այնուհետև ՃՈ ավտոմեքենայից հեռանալու ընթացքում Հրանտ Հովհաննիսյանն իրեն հայհոյելու ակնհայտ սուտ պատրվակով պարզաբանում է պահանջել ՃՈ ավտոմեքե¬նայի ղեկի մոտ նստած Ռո¬բերտ Վար¬դան¬յանից, ով սադրանքից խուսափելու նպա¬տա¬կով խնդրել է չխանգարել ծառայությանը, անգամ` փակել է ավտոմեքենայի պատուհանը, սակայն Հրանտ Հովհաննիսյանն անգամ նման պայմաններում հայտարարել է, թե վեր¬ջինս հարվա¬ծել է իրեն, որպիսի գործողությունները տեսաձայնագրել է։
Դրանից հետո գիտակցելով, որ իր տրամադրած տեղեկություններն ակնհայտ կեղծ են և չեն համապատասխանում իրականությանը, Հրանտ Հովհաննիսյանն անմեղ անձին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու ակնկալիքով 2013թ. մարտի 12-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայություն է ներկայացրել 2013թ. մարտի 11-ի թվագրումով հանցագործության մասին հաղորդում, որով պաշտոնատար անձ, ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության 1-ին սպայական գումարտակի 2-րդ դասակի տեսուչ Ռոբերտ Վարդանյանին մեղադրել է ծանր հանցագործության` բռնության գործադրմամբ զուգորդված պաշտոնեական լիազորություններն անցնելու՝ 2013թ. մարտի 10-ին՝ ժամը 18.30-19.00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վազգեն Սարգսյան փողոցում՝ ՀՀ կենտրոնական բանկի մոտ, իր վարած ավտոմեքենան կանգնեցնելուց հետո իրեն հայհոյելու և դեմքին հարվածելու մեջ։
Հետագայում ևս խաթարելով իրավապահ մարմինների նորմալ գործունեությունը, միաժամանակ խախտելով Ռոբերտ Վարդանյանի իրավունքներն ու օրինական շահերը՝ Հրանտ Հովհաննիսյանը շարունակել է իր դիմումներով նույնաբովանդակ սուտ տեղեկություններ հաղորդել քրեական գործ հարուցելու կամ հանցագործության մասին իրենց հայտ¬նի դարձած փաստին արձագանքելու իրավասությամբ օժտված պետական մարմիններին։»։
2013թ. օգոստոսի 13-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։



Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները

Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Ամբաստանյալ Հրանտ Համբարձումի Հովհաննիսյանը 2013թ. մարտի 11-ին հանցագործության մասին հաղորդում է ներկայացրել ՀՀ հատուկ քննչական ծառայություն` նշելով, որ 2013թ. մարտի 10-ին, ժամը 18.30-ից 19.00-ի սահմաններում, ՀՀ կենտրո¬նա¬կան բանկի մոտ իրեն թվացել է, որ ՀՀ ոստի¬կա¬նու¬թյան «Ճանա¬պար¬հային ոստիկա¬նու¬թյուն» ծառայության 11.03 կողային համարանիշով ավտոմեքենան կանգնեցրել է նաև իր ավտոմեքենան։ Իջել է ավտոմեքենայից և ճանապարհային ոստիկանից պարզելով, որ իր ավտոմեքենան չեն կանգնեցրել` ցանկացել է վերադառնալ, սակայն ոստիկանության ավտոմե¬քե¬նա¬յի ղե¬կի մոտ նստած մյուս ճանապարհային ոստիկան Ռոբերտ Վար¬դան¬յանն իրեն հայհոյել է, որից հետո, այդտեղ հավաքված անձանց ներկայությամբ հարվածել է իր դեմքին։ Իրեն մարմնական վնասվածք հասցնելու պահը նկարահանել է։ Խնդրում է հարուցել քրեական գործ։
Վերոհիշյալ հաղորդման հիման վրա, ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում նախապատրաստվել են նյութեր, որի ընթացքում ՀՀ ոստի¬կա¬նու¬թյան «Ճանա¬պար¬հային ոստի¬¬կա¬նու¬թյուն» ծա¬ռա¬յության 1-ին սպայական գումարտակի 2-րդ դասակի տեսուչներ Ռոբերտ Վար¬դան¬յանը և Վանիկ Ղազարյանը, ինչպես նաև Հրանտ Հովհաննիսյանի վկայակո¬չած դեպքի ժամանակ ճանապարհային ոստիկանի կողմից վարչական պատասխանատ¬վության են¬թարկ¬ված Նարեկ Աղամիրյանը հերքել են Հ. Հովհաննիսյանի նշած հանգամանք¬նե¬րը։
Նյութերի նախապատրաստման ժամանակ զննվել է նաև Հրանտ Հովհան¬նիս¬յանի կողմից ներկայացված լազերային սկավառակը, որում Ռոբերտ Վար¬դան¬յանի կողմից Հրանտ Հովհաննիսյանին հայհոյելու կամ հարվածելու դեպք առկա չի եղել։
Հրանտ Հովհաննիսյանը նյութերի նախապատրաստման ընթացքում շարունակել է պնդել նույն փաստարկները։ 2013թ. ապրիլի 15-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությու¬նում, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 62202313 քրեական գործը։
Կատարված նախաքննությամբ հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալ Հրանտ Հովհաննիսյանի` Արագածոտնի մարզի Նոր Արթիկ գյուղում գտնվող հայ¬րա¬¬կան տունը ՀՀ ոստիկանության «Ճանա¬պար¬հային ոս¬տի¬¬կա¬նու¬թյուն» ծա¬ռա¬յության 1-ին սպայական գումարտակի 2-րդ դասակի տեսուչ, տուժող Ռո¬բերտ Վար¬դան¬յանի հորը 1988թ.-ին վաճառե¬լու վերաբերյալ գույքային վեճի պատճառով նրանց միջև ձևավորվել են լարված փոխհարաբերություններ։ Այդ գույքային վեճի արդյունքում հաջողության չհասնելով, ցանկանալով վրեժխնդիր լինել տուժողից և նրա հարազատներից` ամբաստանյալ Հ. Հովհաննիսյանը սկսել է տևական հե¬տևե¬լ Ռոբերտ Վար¬դան¬յանին և նրա դեմ բազմաթիվ բողոքներ հասցեագրել պետական մարմիններին, որոնց գործողություններից դժգոհ է մնա¬ցել, քանի որ Ռոբերտ Վար¬դան¬յա¬նը քրեական պատաս¬խա¬նատվության չի ենթարկվել և աշխատանքից չի ազատվել։
Միջադեպ սադրելու և հետագայում դրա շահարկմամբ տուժող Ռ. Վարդանյանի դեմ բողոքներ ներկայացնելու համար նոր հիմքեր ստեղծելու նպատակով, ամբաստանյալ Հրանտ Հովհաննիսյանը, 2013թ. մարտի 10-ին, ժամը 18.30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վազգեն Սարգսյան փողոցում՝ ՀՀ կենտրոնական բանկի մոտ, ականատես լինելով, որ Ռո¬բերտ Վար¬դան¬յանի վա¬րած «1103» կողային տարբերանիշով ճանապարհային ոստիկանության ավտոմեքենան կանգնեցրել է ՀՀ վարչական իրավախախ¬տում¬նե¬րի վերաբերյալ օրենսգրքի 1233-րդ հոդվածի պահանջները խախտած քաղաքացու ավտոմեքենան, տեսախցիկով նկարահանելով` մոտեցել է վարչական իրավախախտ¬ման վերաբերյալ արձանագրություն կազմող, ՀՀ ոստի¬կա¬նու¬թյան «Ճանապար¬հա¬յին ոստիկա¬նու¬թյուն» ծա¬ռա¬յության 1-ին սպայական գումարտակի 2-րդ դասակի տեսուչ, վկա Վա¬նիկ Ղազարյանին, իրավախախտում կատարած ավտոմեքենայի վարորդ, վկա Նարեկ Աղա¬միրյանին և ճշտել է, որ վերջինս տրանսպորտային միջոցն իսկապես վա¬րել է անվտանգության ամրագոտին չամրակցված վիճակում։
Այնուհետև, ճանապարհային ոստիկանության ավտոմեքենայից հեռանալու ընթացքում, իրեն հայհոյելու ակնհայտ սուտ պատրվակով ամբաստանյալ Հրանտ Հովհաննիսյանը պարզաբանում է պահանջել ճանապարհային ոստիկանության ավտոմեքե¬նայի ղեկի մոտ նստած, տուժող Ռո¬բերտ Վար¬դան¬յանից։ Վերջինս սադրանքից խուսափելու նպա¬տա¬կով պահանջել է չխանգարել իր ծառայության կատարմանը և փակել է ավտոմեքենայի պատուհանը, սակայն Հրանտ Հովհաննիսյանը հայտարարել է, թե վերջինս հարվա¬ծել է իրեն և ինքը տեսաձայնագրել է նրա կողմից իրեն հարվածելու գործողությունը։ Տեսուչ Վանիկ Ղազարյանի հորդորներից հետո Հրանտ Հովհաննիսյանը հեռացել է։
ՀՀ ոստի¬կա¬նու¬թյան «Ճանա¬պար¬հային ոստի¬¬կա¬նու¬թյուն» ծա¬ռա¬յության 1-ին սպա¬¬¬յական գումարտակի 2-րդ դասակի տեսուչ Ռո¬բերտ Վար¬դան¬յանի կողմից պաշ¬տո¬նեա¬կան լիազորություններն անցնելու, Հրանտ Հովհաննիսյանին հայհոյելու և հար¬վա¬ծե¬¬լու հանգամանքները հերքվել են։ Պարզվել է, որ Հրանտ Հովհաննիսյանը գիտակցելով, որ իր տրամադրած տեղեկությունները կեղծ են` հանցագործության մասին կատարել է սուտ մատնություն, որը զուգորդվել է անձին ծանր հանցագործության մեջ մեղադրելով։
2013թ. հունիսի 14-ին, թիվ 62203213 քրեական գործի նյութերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 62205513 քրեական գործը։ Նույն օրը կայացված մեկ այլ որոշմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված թիվ 62203213 քրեական գործի վա¬րույթը կարճվել է՝ հանցագործության դեպքի բացակայության պատճառա¬բա¬նու¬թյամբ։
Այսպիսով, թիվ 62205513 քրեական գործի նախաքննությամբ, իսկ այնուհետև դատական քննությամբ պարզվել և հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալ Հրանտ Հովհաննիսյանը գիտակցելով, որ իր տրամադրած տեղեկություններն ակնհայտ կեղծ են և չեն համապատասխանում իրականությանը, Ռ. Վարդանյանին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու ակնկալիքով, 2013թ. մարտի 12-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայություն է ներկայացրել 2013թ. մարտի 11-ի թվագրումով հանցագործության մասին հաղորդում, որով պաշտոնատար անձ, ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության 1-ին սպայական գումարտակի 2-րդ դասակի տեսուչ Ռոբերտ Վարդանյանին մեղադրել է ծանր հանցագործության` բռնության գործադրմամբ զուգորդված պաշտոնեական լիազորություններն անցնելու մեջ։
Հետագայում նույնպես, Ռոբերտ Վարդանյանի կողմից հանցագործություն կատարելու մասին նույն փաստարկների վկայակոչմամբ, 2013թ. մարտի 17-ին, մարտի 23-ին, ապրիլի 2-ին, ապրիլի 8-ին, ապրիլի 22-ին, մայիսի 15-ին, մայիսի 23-ին, մայիսի 31-ին և հունիսի 19-ին Հրանտ Հովհաննիսյանը դիմումներ է հասցեագրել ՀՀ Նախագահին, ՀՀ գլխավոր դատախազին, ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության պետին և ՀՀ ոստիկանապետին։
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Հ. Հովհաննիսյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, վատառողջ է` 2-րդ խմբի հաշմանդամ է, տառապում է «ՍԻՀ Լարվածության սպաբիլ ստենոկարդիա IV ֆ.դ.։ Հետինֆարկտային կարդիոսկլերոզ (ՍԻ 2004թ.)։ Զարկերակային հիպերտենզիա 3-րդ աստիճանի բարձր ռիսկ։ ԱՇԱ II-III ՖԴ (NYHA)։ Շաքարային դիաբետ, տիպ 2, միջին ծանրության։ Դիաբետիկ միկրո-մակրոանգիոպաթիա։ Ալիմենտար ճարպակալում 3-րդ աստիճան։ Լեղաքարային հիվանդություն։ Շականակագեղձի հիպերպլազիա» հիվանդություններով։



Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Ռոբերտ Ստոպայի Վարդանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Հրանտ Հովհաննիսյանի հետ ըն¬տա¬նիքներով եղել են շատ մտերիմ հարաբերությունների մեջ։ Գյուղում գտնվող նրա հայ¬րա¬կան տունը 1988թ.-ին իր հորը վաճառելուց հետո, երբ հին տան փոխարեն նոր` ավելի շքեղ տուն են կա¬ռու¬ցել, Հրանտ Հովհաննիսյանը սկսել է իրենց մեղադրել տունն ապօրինի խլելու մեջ։ Այդ առթիվ նա իրավապահ մարմիններում տարբեր բողոք-դիմումներ է ներկայացրել` ամեն կերպ փորձելով հետ ստանալ օրինական կարգով գնված տունը։
2013թ. ապրիլի 10-ին, իր գործընկեր Վանիկ Ղազարյանի հետ միասին, ծառայողական ավտոմեքենայով, Երևան քաղաքի կենտրոնական փողոցներով ծառայություն կատարելու ընթաց¬քում, Վազգեն Սարգսյան փողոցում նկատել են «Բի Էմ Դաբլյու Իքս 5» մակնիշի, 55 NA 551 պետհամա¬րանիշի ավտոմեքենան, որի վարորդը խախտել է ՀՀ վարչական իրավախախտումնե¬րի վերաբերյալ օրենսգրքի 1233-րդ հոդվածի պահանջները` տրանսպորտային միջոցը վարել է անվտանգության ամրագոտին չամրակցված վիճակում։ Վարորդից պահանջել են աջ ըն¬դու¬նել և կանգնել։ Ավտոմեքենան կանգնել է Վազգեն Սարգսյան փողոցի` ՀՀ կենտրո¬նա¬կան բանկի շրջակայքում։ Սահմանված կարգի համաձայն ինքը մնացել է ավտոմեքենայի մեջ, իսկ Վանիկ Ղազարյանն իջնելով և մոտենալով ավտոմեքենայի վարորդին` ներկայացրել է խախտումը, վերցրել փաստաթղթերը և վարորդի հետ մոտեցել են իրենց ավտոմեքենային։ Երբ գործընկերն ավտոմեքենայի շարժիչի ծածկոցի վրա կազմելիս է եղել վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրությունը` հետին տեսանելիության հայելիով նկա¬տել է, որ իրենց ավտոմեքենայից շուրջ 50 մետր հեռավորության վրա կանգնել է Հրանտ Հով¬հան¬նիսյանի վարած «Մերսեդես 190» մակնիշի ավտոմեքենան։ Վերջինս իջնելով ավ¬տո¬մե¬քենայից՝ տեսախցիկով նկարահանելով մոտեցել է Վանիկ Ղազարյանին և խախ¬տում կատարած վարորդին, նրանց հարցեր է ուղղել քաղաքացու կատարած խախտման մասին։ Թե գործընկերը և թե վարորդը պատասխանել են, որ ամրագոտին ամրակցված չի եղել։ Հրանտ Հովհաննիսյանը բարձրաձայն արտաբերել է խախտում կատարած վարորդի ավտոմեքենայի պետհամարանիշը, այնուհետև Վանիկ Ղազարյանից հարցրել է վերջինիս անու¬նը։ Գործընկերն այդ հարցին ևս պատասխանել է։ Ավելին` հետաքրքրվել է, թե ինչով կարող է օգտակար լինել։ Դրանից հետո, երբ Հրանտ Հով¬հան¬նիսյանն իրենց ավտո¬մե¬քենայի աջ կողմով անցել է, Վանիկ Ղազարյանը կրկին հարցրել է, թե ինչով կարող է օգ¬տակար լինել։ Հրանտ Հով¬հան¬նիսյանը վերադառնալով՝ ավտոմեքենայի առջևի աջ դռան պատուհանից նայել է իրեն, տեսախցիկն ուղղել է իր կողմ և հարցրել, թե ինչ ասեց։ Հաս¬կանալով զրուցակցի նպատակը՝ անմիջապես խնդրել է հեռանալ և չխանգարել ծա¬ռա¬¬¬յությանը, սակայն Հրանտ Հով¬հան¬նիսյանը ձեռքերով բռնել է պատուհանը։ Ինքը կրկին Հ. Հովհաննիսյանին հոր¬դորել է հեռանալ։ Այդ ընթացքում բարձ¬րաց¬րել է նաև ավտոմեքենայի աջ դռան ապակին։ Այդ ժամանակ Հրանտ Հովհան¬նիսյանը գոռացել է, իբրև թե ինքը նրան հարվածել և հայհոյել է և իբրև թե նա այդ պահը նկարահանել է։ Վանիկ Ղազարյանը նրան խնդրել է հեռանալ և չխանգարել իրենց ծառայությանը։ Հրանտ Հով¬հան¬նիսյանը բացել է ավտոմեքենայի դուռը, իրեն սպառնացել է և հեռացել։ Հետագայում տեղեկացել է, որ Հրանտ Հովհաննիսյանը հանցագործության մասին հաղորդում է ներկայացրել և հայտնել, իբրև թե ինքը նրան հայհոյել և հարվածել է դեմքին` իրեն մեղադրելով ծանր հանցագործության կատարման մեջ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 14-17, 118-126, հատոր 2, գ.թ. 105-108, 188-191/
Վկա Վանիկ Գևորգի Ղազարյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. ապրիլի 10-ին, Ռոբերտ Վարդանյանի հետ միասին, 1103 կողային տարբերանշանով, 565 ՈՍ 01 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով, Երևան քաղաքի կենտրոնական հատվածներում, Վազգեն Սարգսյան փողոցում ծառայություն իրականացնելու ընթացքում նկատել են «Բի Էմ Դաբլյու Իքս 5» մակնիշի, 55 NA 551 պետհամարանիշի ավտոմեքենա, որի վարորդն այն վարել է անվտանգության ամրագոտին չամրակցված վիճակում։ Նկատելով խախտումը` վարորդից պահանջել են աջ ընդունել և կանգնել։ Ավտոմեքենան կանգնել է Վազգեն Սարգսյան փողոցում` ՀՀ կենտրոնական բանկի մոտ։ Սահմանված կարգի համաձայն Ռոբերտ Վարդանյանը մնացել է ավտոմեքենայի մեջ, իսկ ինքն իջել և մոտեցել է ավտոմեքենայի վարորդին։ Վերջինիս ներկայացրել է խախտումը, որից հետո վերցնելով փաստաթղթերը` մոտեցել են ոստիկանական ավտոմեքենային։ Ավտոմեքենայի ծածկոցի վրա վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրությունը կազմելու ընթացքում իրեն և խախտում կատարած վարորդին մոտեցել է Հրանտ Հովհաննիսյանը և տեսախցիկով նկարահանում է կատարել։ Հ. Հովհաննիսյանը հարցրել է, թե ինչ խախտում է կատարել քաղաքացին։ Ինքը ճանաչել է Հրանտ Հովհաննիսյանին։ Նրա մասին Ռ. Վարդանյանը մինչ այդ իրեն պատմել է և նշել, որ Հ. Հովհաննիսյանն անձնական հարցի հետ կապված թշնամացել է նրա հետ։ Դեպքի օրը, ծառայություն կատարելու ընթացքում Հրանտ Հովհաննիսյանը հետևել է իրենց։ Ինքը շատ սիրալիր ձևով պատասխանել է, որ վարորդն ամրագոտի չի ամրակցել, սակայն Հրանտ Հովհաննիսյանն իրեն չհավատալով` նույն հարցն ուղղել է վարորդին։ Վերջինս հաստատել է խախտում կատարելու հանգամանքը։ Հրանտ Հովհաննիսյանը հարցրել է իր անունը։ Ինքը ոչ միայն պատասխանել է նրան, այլ նաև հարցրել է, թե ինչով կարող է օգտակար լինել։ Հրանտ Հովհաննիսյանը պատասխանել է, որ ոչնչով, որից հետո իր ձեռքի տեսախցիկով նկարահանելով` քայլելով անցել է իրենց ավտոմեքենայի աջ կողմով։ Նույն պահին կրկին հարցրել է, թե ինչով կարող է օգտակար լինել, սակայն Հրանտ Հովհաննիսյանն անմիջապես վերադառնալով իրենց ավտոմեքենայի մոտ` առջևի աջ դռան պատուհանից նայել է Ռոբերտ Վարդանյանին և տեսախցիկն ուղղել է նրա կողմը։ Անմիջապես հասկացել է, որ ինչ-որ բան է կատարվելու, գործընկերոջից շեղելու համար Հրանտ Հովհաննիսյանին կրկին հարցրել է, թե ինչով կարող է օգտակար լինել, սակայն վերջինս Ռոբերտ Վարդանյանին հարցրել է, թե ինչ ասեց իրեն և ինչու հայհոյեց։ Ռոբերտ Վարդանյանն անմիջապես պահանջել է հեռանալ և չխանգարել ծառայությանը, սակայն Հրանտ Հովհաննիսյանը ձեռքերով ամուր բռնել է պատուհանը և չի հեռացել։ Ռոբերտ Վարդանյանը կրկին զգուշացրել է հեռանալ և բարձրացրել է ավտոմեքենայի առջևի աջ դռան պատուհանը։ Այդ պահին Հրանտ Հովհաննիսյանը միանգամից և անսպասելիորեն գոռացել է, իբրև թե Ռոբերտ Վարդանյանն իրեն հարվածեց և հայհոյեց` միաժամանակ նշելով, որ նկարահանել է այդ ամենը։ Ինքը Հրանտ Հովհաննիսյանին խնդրել է հեռանալ և չխանգարել ծառայության կատարմանը։ Վերջինս բացել է ավտոմեքենայի դուռը և Ռոբերտ Վարդանյանին սպառնացել է` իբրև թե իրեն հարվածելու համար, որից հետո հեռացել է։ Հետագայում տեղեկացել է, որ Հ. Հովհաննիսյանը հանցագործության մասին հաղորդում է ներկայացրել` նշելով, իբրև թե Ռոբերտ Վարդանյանը հայհոյել է իրեն և հարվածել իր դեմքին։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 11-13, 127-129, հատոր 2, գ.թ. 109-111, 192-195/
Վկա Նարեկ Սամվելի Աղամիրյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2013թ. մարտի 10-ին, իր անձնական օգտագործման «Բի Էմ Դաբլյու Իքս 5» մակնիշի, 55 NA 551 պետհամարանիշի ավտոմեքենան, առանց ամրագոտին ամրակցելու վարել է Երևանի Վազգեն Սարգսյան փողոցով։ ՀՀ կենտրոնական բանկի մոտ ոստիկանության աշխատակցները կանգնեցրել են իր ավտոմեքենան։ Տեսուչներից մեկը մոտեցել և ներկայացրել է կատարած խախտումը, պահանջել է փաստաթղթերը և խնդրել է մոտենալ իրենց ավտոմեքենային, որը կանգնած է եղել իր ավտոմեքենայի հետնամասում։ Ներկայացնելով ավտոմեքենայի փաստաթղթերը` միասին մոտեցել են ոստիկանական ավտոմեքենային։ Ծածկոցի աջ հատվածում տեսուչը սկսել է կազմել խախտման վերաբերյալ արձանագրություն։ Նույն պահին իրենց է մոտեցել Հրանտ Հովհաննիսյանը, որը ձեռքին եղած սարքով տեսանկարահանում է կատարել։ Վերջինս մոտենալով տեսուչին` բարևել է, իսկ տեսուչը հարցրել է, թե ինչով կարող է օգտակար լինել։ Հրանտ Հովհաննիսյանը զրուցելով և միաժամանակ տեսանկարահանելով` հարցրել է. «Այս տղան ինչ է արել, որ կանգնեցրել եք»։ Ինքը սկզբում չի հասկացել, թե ով է այդ անձը, ինչ է ցանկանում, ինչու է հարցեր տալիս և տեսանկարահանում կատարում։ Ոստիկանն իր գործը շարունակելով՝ շատ սիրալիր ձևով պատասխանել է, որ ամրագոտի չամրակցելու համար են կանգնեցրել ավտոմեքենան։ Հրանտ Հովհաննիսյանը նորից հարցրել է. «Նկարած կա այդ պահը, թե ոչ»։ Դրանից հետո հավանաբար չհավատալով ոստիկանին` Հ. Հովհաննիսյանն իրենից է ճշտել, թե արդյոք ամրագոտի չի գցել։ Ինքը հաստատել է խախտում կատարած լինելու փաստը։ Հրանտ Հովհաննիսյանը նայել է իր ավտոմեքենային և բարձրաձայն արտասանել պետհամարանիշը։ Չի հասկացել, թե ինչ է կատարվում և հետաքրքրվել է, թե ինչ է ուզում դրանով ասել, սակայն Հրանտ Հովհաննիսյանը չի պատասխանել։ Նա տեսուչից հարցրել է նրա անունը և ոստիկանական ավտոմեքենան նկարահանելով` շրջվել է, որպեսզի գնա։ Տեսուչը կրկին հարցրել է, թե ինչով կարող է օգտակար լինել։ Այդ ընթացքում Հրանտ Հովհաննիսյանը միանգամից շրջվել է, կրկին վերադարձել է, սակայն ոչ թե արձանագրություն կազմող և նրա հետ զրուցող ոստիկանի կողմը, այլ` վարորդի, որն ամբողջ ընթացքում, առանց ձայն հանելու կամ խառնվելու, նստած է եղել ոստիկանական ավտոմեքենայի ղեկի մոտ։ Հ. Հովհաննիսյանն ագրեսիվ տոնով դիմելով վարորդ ոստիկանին` հարցրել է. «Այդ ին՞չ ասեցիր, ինչո՞ւ հայհոյեցիր»։ Ինքը կանգնած է եղել ավտոմեքենայի ծածկոցի կողքին և նկատել է, որ վարորդ ոստիկանը միանգամից փակել է ավտոմեքենայի առջևի աջ դռան պատուհանը և պահանջել է, որպեսզի Հրանտ Հովհաննիսյանը հեռանա և չխանգարի ծառայությանը։ Այդ ժամանակ Հրանտ Հովհաննիսյանն իրեն շատ զարմանալի կերպով բղավել է. «Ինձ հարվածեցիր, նկարահանել եմ, տեսա՞ք` ոնց հարվածեց», որից հետո հետո բացել է ավտոմեքենայի դուռը և նորից դիմել ոստիկանին` հայտնելով, որ ձեռքով հարվածելու պահը նկարահանել է։ Դրանից հետո մյուս տեսուչը Հրանտ Հովհաննիսյանից պահանջել է հեռանալ։ Վերջինս նստել է ավտոմեքենան և հեռացել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 18-20, 138-140, հատոր 2, գ.թ. 113-115, 206-208/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ա¬պա¬ցույց ճանաչված, Հրանտ Հովհաննիսյանի ներկայացրած լազերային սկավառակով և այն զննելու մասին 2013թ. ապրիլի 02-ի արձանագրությամբ, որոնց համաձայն` Հրանտ Հովհաննիսյանի կողմից կատարված տեսագրությունում բացակայում են Ռոբերտ Վար¬դան¬յանի կողմից Հրանտ Հովհաննիսյանին հայհոյելու կամ հարվածելու հանգամանքները։
Այդ սկավառակի վրա առկա տեսաձայնագրության զննությամբ պարզվել է նաև, որ ոստիկանության ավտոմե¬քե¬նա¬յի կողքով վերադառնալիս` Հրանտ Հովհաննիսյանն ավտոմեքենայի առջևի աջ բաց պատուհանից անմիջապես դիմել է ղեկի մոտ նստած Ռոբերտ Վարդանյա¬նին՝ հետաքրքրվելով, թե ինչ ասաց, միաժամանակ փորձելով բացել նաև ավտոմեքենայի դուռը։ Ռոբերտ Վար¬դան¬յա¬նը խնդրել է փակել դուռը։ Դրանից անմիջապես հետո Ռ. Վարդանյանը փակել է նաև ավտոմեքենայի աջ դռան պատուհանը, որի դիմաց կանգնած Հրանտ Հովհաննիսյանի դեմքի արտացոլանքը երևացել է ապակու վրա։ Նույն պահին Հրանտ Հով¬հան¬նիսյանը բացել է ավտոմեքենայի դուռը, մի քանի անգամ հայտարարել է, իբրև թե Ռոբերտ Վարդանյա¬նը հարվածել է իրեն և ինքը դա տեսանկարահանել է։
Դրանից հետո Ռոբերտ Վար¬դան¬յա¬նը Հրանտ Հով¬հան¬նիսյանին խնդրել է հեռանալ և չխանգարել իր ծառա¬յու¬թյան կատարմանը։ Նույն խնդրանքով Հրանտ Հովհաննիսյանին է դիմել նաև վերջինիս մոտեցած Վանիկ Ղազարյանը, որից հետո միջադեպն ավարտվել է և Հրանտ Հովհաննիսյանը վե¬րա¬դար¬ձել է իր ավտոմեքենայի մոտ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 30, 31-33, 55, 146/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ա¬պա¬ցույց ճանաչված, հանցագործության մասին 2013թ. մարտի 11-ի հա¬¬¬¬¬ղորդմամբ, որի համաձայն` Հրանտ Հովհաննիսյանը հայտնել է, որ 2013թ. մարտի 10-ին, ժամը 18.30-ից 19.00-ի սահմաններում, ՀՀ կենտ¬րո¬նա¬կան բանկի մոտ իրեն թվացել է, որ ՀՀ ոստիկանության «Ճանա¬պար¬հային ոս¬տի¬¬կա¬նու¬թյուն» ծառայության 1103 կողային համարանիշով ավտոմեքենան կանգնեցրել է նաև իր ավտոմեքենան։ Իջել է ավտոմեքենայից և ճանապարհային ոստիկանից պարզելով, որ իր ավ¬տո¬մե¬քենան չեն կանգնեցրել` ցանկացել է վերադառնալ, սակայն ոստիկանության ավտոմե¬քե¬նա¬յի ղե¬կի մոտ նստած մյուս ճանապարհային ոստիկան Ռոբերտ Վարդանյանն իրեն հայ¬հոյել է, որից հետո հարվածել իր դեմքին։ Իրեն մարմնական վնասվածք հասցնելու պահը նկարահանել է։ Խնդրում է հարուցել քրեական գործ։
/հատոր 1, գ.թ. 7, հատոր 2, գ.թ. 97/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, Հրանտ Հովհաննիսյանի կողմից ՀՀ Նախագահին, ՀՀ գլխավոր դատախազին, ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության պետին և ՀՀ ոստիկանապետին հասցեագրված 2013թ. մարտի 17-ի, մարտի 23-ի, ապրիլի 2-ի, ապրիլի 8-ի, ապրիլի 22-ի, մայիսի 15-ի, մայիսի 23-ի, մայիսի 31-ի, հունիսի 19-ի դիմումներով, որոնց համաձայն` Հ. Հովհաննիսյանը ներկայացնելով նույնաբովանդակ դիմումներ` շարունակել է պնդել Ռոբերտ Վարդանյանի կողմից հանցագործություն կատարելու մասին իր փաստարկները։
/հատոր 1, գ.թ. 21, 34, 35-36, 104-106, 115, 116-117, հատոր 2, գ.թ. 58-59, 70, 74-75, 97, 103/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ա¬պա¬ցույց ճանաչված, Ռոբերտ Վարդանյանին խիստ նկատողության հայտարարելու մասին ՀՀ ոստիկանության պետի 2010թ. սեպտեմբերի 2-ի հրամանով, ՀՀ ոստիկանապետին 2013թ. փետրվարի 7-ին հասցեագրված նույնաբովանդակ դիմումի արդյունքում ՀՀ ոստիկանության պետի տեղակալի կողմից կատարված ուսումասիրության վերաբերյալ տեղեկանքով, զեկուցագրով և այլ փաստաթղթերով, որոնց համաձայն՝ 2010թ.-ից Հրանտ Հովհաննիսյանը մշտապես հետևել է Ռոբերտ Վար¬դան¬յա¬նին, վերջինիս դեմ բազմաթիվ բողոքներ է հասցեագրել տարբեր պետական մարմիններին, որոնց գործողություններից դժգոհ է մնացել, քանի որ Ռոբերտ Վար¬դան¬յա¬նը քրեական պատաս¬խա¬նատվության չի ենթարկվել և աշխատանքից չի ազատվել։
ՀՀ ոստիկանության ներքին անվտանգության վարչությունում նախապատրաստված նյութերով, Հրանտ Հովհաննիսյանի կողմից իրավապահ մարմիններին ներկա¬յացված դիմում-հաղորդումներով, Վարդանյանների ընտանիքին պատ¬¬կա¬նող, Հրանտ Հովհաննիսյանից գնված սեփականության վիճարկման արդյունքում հա¬րուց¬ված և վարույթը կարճված քրեական գործի նյութերով, Հրանտ Հովհաննիսյանի կողմից մամուլում հրապարակված հոդվածներով պարզվել է, որ Հրանտ Հովհաննիսյանը, Ռոբերտ Վարդանյանը և վերջինիս ընտանիքի անդամները ոչ միայն վաղեմի ծանոթներ են, այլ նաև Հրանտ Հովհաննիսյանը և Ռոբերտ Վարդանյանի հայրը համադասարանցիներ են, Արագածոտնի մարզի Նոր Արթիկ գյուղի բնակիչներ և հարևան¬ներ։ Հրանտ Հովհաննիսյանի և Վարդանյանների միջև առկա գույքային վեճի վերաբերյալ տարբեր դատական ատյաններում քննված քաղաքացիական գործերով Հ. Հովհաննիսյանը հաջողու¬թյան չի հասել։ Դրա արդյունքում Վարդանյանների հետ Հ. Հովհաննիսյանի հարա¬բե¬րու¬¬թյուն¬նե¬րը լարված բնույթ են ստացել։
/հատոր 1, գ.թ. 38, 50-102, 113, 114, 122-126, 153-213, հատոր 2, գ.թ. 1-42, 97/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված թիվ 62202313 քրեական գործի նյութերով և քրեական գործով վարույթը կարճելու մասին 2013թ. հունիսի 14-ի որոշմամբ, որոնց համաձայն` հերքվել են ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության 1-ին սպայական գումարտակի 2-րդ դասակի տեսուչ Ռոբերտ Վարդանյանի կողմից պաշտոնեական լիազորություններն անցնելու և Հրանտ Հովհաննիսյանին հայհոյելու, հարվածելու հանգամանքները։
/հատոր 1, գ.թ. 1-213, հատոր 2, գ.թ. 1-92, 97/
Ամբաստանյալ Հրանտ Համբարձումի Հովհաննիսյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2013թ. մարտի 10-ին, ժամը 18։30-ի սահմաններում, ՀՀ կենտրոնական բանկի մոտով ընթանալիս` իրեն թվացել է, որ ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության 1103 կողային համարանիշով ավտոմեքենան կանգնեցրել է նաև իրեն։ Հետագա սադրանքներից խուսափելու համար, նախապես իր հետ վերցրել է ավտոմեքենայի դիմապակուն ամրակցված տեսախցիկը, տեսանկարահանելով մոտեցել է տեսուչին և պարզել, որ իր ավտոմեքենան չեն կանգնեցրել։ Տեղում համոզվել է նաև, որ «Բի Էմ Դաբլյու Իքս 5» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդն իրականում խախտում է կատարել, որի վերաբերյալ տեսուչը կազմել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրություն։ Ցանկացել է վերադառնալ ավտոմեքենայի մոտ, սակայն իրեն թվացել է, որ ոստիկանության ավտոմեքենայի ղեկին նստած տեսուչ Ռոբերտ Վարդանյանը հայհոյել է իրեն, որի պարզաբանման համար մոտեցել է նրան։ Վերջինս նստած տեղից ձեռքով հարվածել է իր դեմքին։ Իր տեսախցիկն այդ պահին միացված է եղել և տեսագրել է, սակայն իրեն հայհոյելու և հարվածելու պահերը չեն տեսագրվել, քանի որ իր տեսախցիկի տեխնիկական հնարավորությունները թույլ են և չեն կարողացել դա անել։
Ինչ վերաբերվում է իր կողմից Ռոբերտ Վարդանյանին հետապնդելուն, ապա դա իրականությանը չի համապատասխանում։ Նա ինքն է ամեն անգամ ընկել իր տեսադաշտը։ Իր տեսախցիկը մշտապես միացված է եղել և տեսագրել է, այդ թվում` Ռ. Վարդանյանի կողմից «Ֆորդ Տրանզիտ» մակնիշի երկու ավտոմեքենաների կողմից կատարված խախտումները չարձանագրելը։ Եթե իրենից հանցագործության մասին հաղորդում վերցնելիս նախազգուշացնեին սուտ մատնության համար սահմանված պատասխանատվության մասին, ապա միևնույն է` կասեր այն, ինչ ասել է։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 22-25, 147-149, հատոր 2, գ.թ. 120, 138, 153-154,188-191, 192-195, 206-208/


Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Վերլուծելով ամբաստանյալ Հրանտ Համբարձումի Հովհաննիսյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները, համադրելով դրանք քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հրանտ Համբարձումի Հովհաննիսյանի ցուցմունքներն իրականությանը չեն համապատասխանում, արժանահավատ չեն, քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ են հետապնդում և հերքվում են վերոհիշյալ ապացույցներով։
Վերլուծելով ամբաստանյալ Հրանտ Համբարձումի Հովհաննիսյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հրանտ Համբարձումի Հովհաննիսյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, հանցագործության մասին սուտ մատնություն կատարելը, որը զուգորդվել է ծանր հանցագործության մեջ մեղադրելով` ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Հրանտ Համբարձումի Հովհաննիսյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, վատառողջ է` 2-րդ խմբի հաշմանդամ է, տառապում է «ՍԻՀ Լարվածության սպաբիլ ստենոկարդիա IV ֆ.դ.։ Հետինֆարկտային կարդիոսկլերոզ (ՍԻ 2004թ.)։ Զարկերակային հիպերտենզիա 3-րդ աստիճանի բարձր ռիսկ։ ԱՇԱ II-III ՖԴ (NYHA)։ Շաքարային դիաբետ, տիպ 2, միջին ծանրության։ Դիաբետիկ միկրո-մակրոանգիոպաթիա։ Ալիմենտար ճարպակալում 3-րդ աստիճան։ Լեղաքարային հիվանդություն։ Շականակագեղձի հիպերպլազիա» հիվանդություններով։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Հրանտ Համբարձումի Հովհաննիսյանն իր կատարած, Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։
Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Հրանտ Հովհաննիսյանը պետք է կրի, քանի որ դրանց խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հրանտ Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունն ընտրված է ճիշտ և վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը`


Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Հրանտ Համբարձումի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով կալանավորման պահից։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։


ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ