Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

28 օգոստոսի 2013թ. ք. Երևան

ԵԿԴ-0153/01/13

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.

նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Ա. Հովհաննիսյան,

մասնակցությամբ
մեղադրող`
Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական
շրջանի դատախազության
ավագ դատախազ Մ. Ալեքսանյանի,

տուժող Լ. Չոբանյանի,


դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Արշակ Անուշավանի Մարտիրոսյանի`
ծնված 1950թ. հուլիսի 19-ին Երևանում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, վատառողջ է` 3-րդ խմբի հաշմանդամ, չի աշխատում, հաշվառված է և բնակվում է Երևան քաղաքի Այասի փողոցի թիվ 69 տանը, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։



Գործի դատավարական նախապատմությունը

Թիվ 16131113 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիայի քննչական բաժնում հարուցվել է 2013թ. հուլիսի 10-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, Ա. Մարտիրոսյանի կողմից Լ. Չոբանյանի` զգալի չափերի հասնող գույքը գաղտնի հափշտակելու փաստի առթիվ։
Ամբաստանյալ Արշակ Անուշավանի Մարտիրոսյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` հետևյալ արարքի համար. «որ նա 2013թ. մայիս ամսին, բաց դռնով ապօրինի մուտք է գործել Լիդա Սմբատի Չոբանյանին պատկանող` Երևան քաղաքի Այասի 72/1 հասցեում գտնվող կիսակառույց տուն և այնտեղից գաղտնի հափշտակել է 1 հատ լամինանտե դուռ` Լ. Չոբանյանին պատճառելով զգալի չափերի հասնող ընդհանուրը 35.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս։»։
2013թ. օգոստոսի 09-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։


Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները

Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
2013թ. մայիսին, ամբաստանյալ Արշակ Անուշավանի Մարտիրոսյանը, իրենց թաղամասում զբոսնելու ընթացքում նկատել է, որ Երևանի Այասի փողոցի թիվ 72/1 հասցեում գտնվող, տուժող Լիդա Սմբատի Չոբանյանին պատկանող կիսակառույց տան դուռը բաց է։ Ամբաստանյալ Ա. Մարտիրոսյանն այդ բաց դռնով ապօրինի մուտք է գործել տուժող Լիդա Սմբատի Չոբանյանին պատկանող կիսակառույց տուն և այնտեղից գաղտնի հափշտակել է մեկ հատ լամինապատ դուռ` Լ. Չոբանյանին պատճառելով զգալի չափերի` 35.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով նյութական վնաս։ Այնուհետև, ամբաստանյալ Ա. Մարտիրոսյանը վերոհիշյալ դուռը տարել և պահել է իր` Երևան քաղաքի Այասի փողոցի թիվ 69 տան խորդանոցում։
2013թ. հունիսի 05-ին ամբաստանյալ Ա. Մարտիրոսյանը, գողություն կատարելու կասկածանքով բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Մալաթիայի բաժին, որից հետո ներկայացրել է գողացած դուռը։
Այնուհետև, նույն օրը ՀՀ ոստիկանության նույն բաժին է հրավիրվել տուժող Լ. Չոբանյանը։ Նա ոստիկանության բաժնում տեղեկացել է իր գույքի գողության մասին և համապատասխան հաղորդում է ներկայացրել։
Քրեական գործի նախաքննության ընթացքում, Հայաստանի Հանրապետության «Փորձաքննությունների ազգային բյուրո» պետական ոչ առևտրային կազմակերպությունում կատարվել է դատաապրանքագիտական փորձաքննություն, որի արժեքը կազմել է 13.740 /տասներեք հազար յոթ հարյուր քառասուն/ ՀՀ դրամ գումար։
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Արշակ Մարտիրոսյանը նախկինում դատված չի եղել, վատառողջ է` 3-րդ խմբի հաշմանդամ է, տառապում է «ԱՁԱ։ Աորտալ փականի ստենոզ և անբավարարություն։ Աորտայի վերել հատվածի անևրիզմա։ Սրտի իշեմիկ հիվանդություն։ Ոչ ստաբիլ ստենոկարդիա։ Սրտային անբավարարություն 3-րդ աստիճան ֆ.դ.» հիվանդությամբ, իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելով և տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, տուժողի հետ հաշտվել են։


Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Արշակ Անուշավանի Մարտիրոսյանի նախաքննական ինքնախոստովանական ցուցմունքով այն մասին, որ 2013թ. մայիսին, ստույգ օրը չի հիշում, շրջել է իրենց տնից դեպի վերև ընկած թաղամասում և նկատել է մի կիսակառույց տուն, որի դուռը բաց է եղել։ Հետաքրքրության համար մտել է ներս, որտեղ նկատել է լամինապատ դուռ։ Այդ դուռը վերցրել է, դրել է ուսին, տարել և տեղավորել է իրենց տան խորդանոցում։ Հետագայում տեղեկացել է, որ այդ կիսակառույց տունը պատկանում է իր հարևան Լիդային և դուռը վերադարձրել է նրան։ Կատարած արարքի համար զղջում է և խնդրում է իր նկատմամբ մեղմ վերաբերվել։
/գ.թ. 42-43/
Ամբաստանյալ Արշակ Մարտիրոսյանը դատարանում հայտարարեց, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքը Լիդա Չոբանյանին պատկանող, Երևան քաղաքի Այասի փողոցի թիվ 72/1 հասցեում գտնվող կիսակառույց տուն չի մտել։ Դուռը դրված է եղել դրսում, որտեղից էլ այն վերցրել և տարել է տուն։ Ինքը ֆիզիկապես վատառողջ է և 5 կգ-ից ավել կշիռ ունեցող առարկա չի կարող վերցնել։
Ամբաստանյալ Արշակ Մարտիրոսյանի` նախաքննական ցուցմունքի հրապարակումից հետո վերջինիս հայտարարեց, որ այն ճիշտ է, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում, ներողություն է խնդրում տուժողից, անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար և խնդրում է մեղմ պատժել։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Տուժող Լիդա Սմբատի Չոբանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Երևանի Այասի փողոցի թիվ 72/1 հասցեում ունի կիսակառույց տուն, որի դուռը չի փակվում։ Այդ կիսակառույց տանն ունեցել է լամինապատ դուռ, որը պետք է վերանորոգման ժամանակ տեղադրվեր սենյակում։ 2013թ. հունիսի 05-ին իրեն զանգահարել են և հրավիրել ոստիկանության բաժին։ Այնտեղ տեղեկացել է, որ իր կիսակառույց տնից գողացվել է այդ լամինապատ դուռը և այդ գողությունը բացահայտվել է։ Այդ պահին նշված դուռն արդեն գտնվել է ոստիկանության բաժնում։ Կատարվածի մասին տվել է համապատասխան հաղորդում։ Տեղեկացել է, որ այդ դուռը գողացել է իր հարևան Արշակը։ Դրանից հետո Արշակի մտերիմները վերադարձրել են իր դուռը։ Ամբաստանյալի հետ հաշտվել է և նրա նկատմամբ որևէ պահանջ կամ բողոք չունի։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 24-25/
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության 2013թ. հուլիսի 26-ի թիվ 13-2156 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «Փորձաքննության տրամադրված դռան շուկայական արժեքը 2013թ. մայիս ամսվա դրությամբ կարող է կազմել շուրջ 35000 (երեսունհինգ հազար) ՀՀ դրամ։»։
/գ.թ. 29-33/
Դեպքի վայրի զննության մասին 2013թ. հուլիսի 01-ի արձանագրությամբ և դրան կից լուսանկարչական հավելվածով, որոնց համաձայն` դեպքի վայրը Երևանի Այասի փողոցի թիվ 72/1 հասցեում գտնվող կիսակառույց տունն է։ Այն երկկհարկանի շինություն է և ցանկապատված չէ։ Նշված տան ձախ կողային հատվածում գտնվում է աստիճանահարթակ, որի աջ հատվածում գտնվում է տան դուռը։ Կիսակառույց տան դուռը գտնվում է բաց վիճակում և դրա վրա փական առկա չէ։ Այդ դռնից դեպի ներս չվերանորոգված սենյակ է, որտեղ ըստ Լ. Չոբանյանի հայտարարության` դրված է եղել լամինապատ դուռը։
/գ.թ. 16-19/
Իրեղեն ապացույց ճանաչված լամինապատ դռնով։
/գ.թ. 64-65/

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.

Վերլուծելով ամբաստանյալ Արշակ Անուշավանի Մարտիրոսյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արշակ Մարտիրոսյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, շինություն ապօրինի մուտք գործելով գողություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Արշակ Անուշավանի Մարտիրոսյանի կատարած հանցագործության համար նրա նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, վատառողջ է` 3-րդ խմբի հաշմանդամ, տառապում է «ԱՁԱ։ Աորտալ փականի ստենոզ և անբավարարություն։ Աորտայի վերել հատվածի անևրիզմա։ Սրտի իշեմիկ հիվանդություն։ Ոչ ստաբիլ ստենոկարդիա։ Սրտային անբավարարություն 3-րդ աստիճան ֆ.դ.» հիվանդությամբ, իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելով և տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, տուժողի հետ հաշտվել են։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Արշակ Անուշավանի Մարտիրոսյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի տուգանքի ձևով։
Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Արշակ Մարտիրոսյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 31.07.2013թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված դուռը պետք է թողնել տուժող Լիդա Չոբանյանի տնօրինմանը։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արշակ Մարտիրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունն ընտրված է ճիշտ և վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քննարկելով դատական ծախսերի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արշակ Անուշավանի Մարտիրոսյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձման է ենթակա դատաապրանքագիտական փորձաքննության կատարման արժեք հանդիսացող 13.740 /տասներեք հազար յոթ հարյուր քառասուն/ ՀՀ դրամ գումարը` որպես դատական ծախսեր։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 168-169-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը`


Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Արշակ Անուշավանի Մարտիրոսյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 31.07.2013թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված դուռը թողնել տուժող Լիդա Չոբանյանի տնօրինմանը։
Ամբաստանյալ Արշակ Անուշավանի Մարտիրոսյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 13.740 /տասներեք հազար յոթ հարյուր քառասուն/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։

ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ