Գործ
ԵԿԴ/0148/01/13

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


,,02,, հունիսի 2014թ. ք.Երևան

ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը
/այսուհետև` դատարան/

Նախագահությամբ դատավոր Մ. ՄԱԿՅԱՆԻ

Քարտուղարությամբ՝ Կ. Կարապետյանի
Ժ. Մինասյանի
Մասնակցությամբ` Թ. Խաչատրյանի

Մեղադրողներ` Ա. Մարգարյանի
Ա. Բարսեղյանի

Տուժողներ` Ա. Կիրակոսյանի
Վ. Ղազարյանի
Մ. Բասեյանի

Տուժողի ներկայացուցիչներ` Հ. Արսենյանի
Հ. Բասեյանի
Հ. Բասեյանի
Լ. Բախտամյանի

Հանրային պաշտպան Մ. Թովմասյանի

դռնբաց դատական նիստում, Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`


Արման Անատոլիի Գիվարգիզովի` ծնված 11.03.1991թ.-ին ազգությամբ
Ասորի, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, նախկինում չդատված,
չի աշխատում, հաշվառված է ք. Արարատ, Խանջյան փողոցի թիվ 30 շենքի
40 բն-ում., մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 132.2-րդ հոդվածի 2-րդ
մասի 1-ին կետով, 165-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ
մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։



1.Գործի դատավարական նախապատմությունը

Ըստ ՀՀ Գլխավոր դատախազության կողմից դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի`

«Գործով մեղադրյալ Արման Անատոլիի Գիվարգիգովը երկու և ավելի երեխաների հավաքագրելու, շահագործման մեջ դնելու ու պահելու և նրանց կողմից Երևանի տարբեր փողոցներում մուրացկանությամբ վաստակած գումարները ստանալու և տնօրինելու դիտավորությամբ՝ 2013թ. հունվարի կեսերին, Մաշտոցի պողոտայում գտնվող ինտերնետ ակումբում ծանոթացել է գործով տուժող, անչափահաս Արարատ Սևակի Կիրակոսյանի հետ, և տեղեկանալով, որ նա փախել է տանից, բնակության վայր չունի, հայրը վաղուց լքել է նրանց և մեկնել ՌԴ, օգտագործելով նշված առումով վերջինիս վիճակի խոցելիությունը, խաբեությամբ հետագայում նրա համար անձնագիր ու վարորդական իրավունքի վկայական ձեռք բերելու, իր հետ ՌԴ Ռոստով քաղաք տանելու, մեծահարուստ աղջկա հետ ամուսնացնելու և բարեկեցիկ կյանքով ապահովելու, ինչպես նաև ընտանիքից հեռացած նրա հորը գտնելու և նրանց հանդիպումը կազմակերպելու կեղծ խոստումներ տալով, մուրացկանությամբ զբաղվելու համար հավաքագրել է Արարատ Կիրակոսյանին և մինչև մարտի 19-ը դրել ու պահել է շահագործման մեջ, որի ընթացքում ստացել ու տնօրինել է Երևանի տարբեր փողոցներում վերջինիս կողմից մուրացկանությամբ վաստակած, ընդհանուրը՝ մոտ 250.000 ՀՀ դրամ գումարները։

Այնուհետև, 2013թ.-ի հունվարի 18-ին Արման Գիվարգիզովը նույն ինտերնետ ակումբում ծանոթացել է գործով տուժող, անչափահաս, «թեթև աստիճանի մտավոր հետամնացություն վարքային նշանակալի խանգարումներով» ախտորոշմամբ սակավամտությամբ և իր գործողությունների նշանակությունը հասկանալու և դրանք ղեկավարելու ունակությունից զրկված Վռամ Վահանի Ղազարյանի հետ, և տեղեկանալով, որ նա զբաղվում է մուրացկանությամբ, օգտագործելով ինչպես հիվանդության, այնպես էլ ծնողական հսկողությունից դուրս մնալու առումով վերջինիս վիճակի խոցելիությունը, խաբեությամբ՝ նրա համար անձնագիր ու վարորդական իրավունքի վկայական ձեռք բերելու, բջջային հեռախոս գնելու, դերասան դարձնելու և այլ կեղծ խոստումներ տալով, մուրացկանությամբ զբաղվելու համար նույն օրը հավաքագրել է Վռամ Ղազարյանին, 2013թ. հունվարի 19-ին ու 20-ին դրել և պահել է շահագործման մեջ, որի ընթացքում ստացել ու տնօրինել է Երևանի տարբեր փողոցներում նրա կողմից մուրացկանությամբ վաստակած, ընղհանուրը՝ շուրջ 7.400 ՀՀ դրամ գումարները։
Դրանից հետո՝ 2013թ. հունվարի վերջերին, գործով դեռևս չպարզված օրը, Արման Գիվարգիզովը Երևան քաղաքի Թումանյան և Նալբանդյան փողոցների խաչմերուկում տեսել է մուրացկանությամբ զբաղվող, սույն գործով տուժող, տասնութ տարին չլրացած Միսակ Համլետի Բասեյանին, ծանոթացել է նրա հետ և տեղեկանալով, որ նա հանդիսանում է «Թիվ 1 հատուկ կրթահամալիրի» սան, օգտագործելով ծնողական հսկողությունից դուրս մնալու առումով վերջինիս վիճակի խոցելիությունը, խաբեությամբ՝ իբրև հետագայում ամսեկան 250.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձով իրեն թիկնապահ աշխատանքի ընդունելու, նրա համար անձնագիր և վարորդական իրավունքի վկայական ձեռք բերելու, իր հետ ՌԴ Ռոստով քաղաք տանելու և բարեկեցիկ կյանքով ապահովելու կեղծ խոստումներով, մուրացկանությամբ զբաղվելու համար հավաքագրել է Միսակ Բասեյանին և շուրջ 5 օր դրել ու պահել է շահագործման մեջ՝ ստանալով և տնօրինելով Երևանի տարբեր փողոցներում Միսակ Բասեյանի կողմից մուրացկանությամբ վաստակած, ընդհանուրը՝ շուրջ 25.000 ՀՀ դրամ գումարները։

Բացի դրանից, Արման Գիվարգիզովը, 2013թ. հունվարի վերջերին, գործով դեռևս չպարզված օրը, իր կողմից շահագործման վիճակում գտնվող Արարատ Կիրակոսյանին, Միսակ Բասեյանին և իրենց հետ նույն հարկի տակ բնակվող անչափահաս Ալբերտ Հովհաննիսյանին հայտնել է, որ պատրաստվում է զբաղվել օգտագործված եվրոպական հագուստի առևտրով, որի համար իրեն անհրաժեշտ է 50.000 ՀՀ դրամ և հարցրել Արարատ Կիրակոսյանին ու Միսակ Բասեյանին՝ կարո՞ղ են արդյոք 1-2 օրում մուրացկանությամբ հավաքել այդքան գումար։ Ստանալով բացասական պատասխան, Արման Գիվարգիզովը հայտնել է, որ այդ դեպքում նշված 50.000 ՀՀ դրամ գումարը հայթայթելու համար պետք է կատարեն գողություն ու միաժամանակ հարցրել, ով, ինչ տարբերակ կարող է առաջարկել, թե որտեղից կատարեն գողությունը։ Սույն գործով մեղադրյալ Ալբերտ Հովհաննիսյանը Արման Գիվարգիզովի՝ գողություն կատարելու վերաբերյալ հորդորներին ի պատասխան, հայտնել է, որ իր նախկին աշխատանքի վայրում՝ Երևանի Նոր Արեշի 46-րդ փող. 76 հասցեում գտնվող ավտոտեխսպասարկման կետում, կայանում են տաքսի ավտոմեքենաներ, որոնց վրայից գիշերվա ընթացքում ապամոնտաժելու եղանակով հնարավոր է գողանալ գազի գլանանոթ։ Տեղեկանալով այդ մասին, Արման Գիվարգիզովը, գողություն կատարելու դիտավորությունն իրականացնելու, գողոնն իրացնելու նպատակով, խաբեությամբ և շահագրգռելու եղանակով, հանցագործության կատարմանը ներգրավել է անչափահասներ՝ իր կողմից շահագործման վիճակում գտնվող Միսակ Բասեյանին և Արարատ Կիրակոսյանին, ինչպես նաև ծնողական հսկողությունից դուրս մնացած Ալբերտ Հովհաննիսյանին, որոնց միջև կատարել է դերաբաշխում. այն է՝ հանձնարարել է անչափահասներ Միսակ Բասեյանին և Ալբերտ Հովհաննիսյանին կատարել գազի գլանանոթի գողությունը՝ այն իրացնելու պարտավորությունը վերցնելով իր և Արարատ Կիրակոսյանի վրա։ Նույն գիշերը Միսակ Բասեյանը և Ալբերտ Հովհաննիսյանը՝ նախնական համաձայնությամբ, Արման Գիվարգիզովի կազմակերպմամբ, գնացել են Երևանի Նոր Արեշի 46-րդ փողոցի 76 հասցեում գտնվող ավտոտեխսպասարկման կետ, դարպասի ապակին կոտրելու եղանակով բացել են այն, ապօրինի մուտք են գործել ներս, որտեղ կայանված «Գոլդ-ուեյ» ՍՊԸ-ին պատկանող` «Շկոդա» մակնիշի` Տ7181 համարանիշի ավտոմեքենայից գաղտնի հափշտակել են գազի գլանանոթը` «Գոլդ-ուեյ» ՍՊԸ-ին պատճառելով զգալի չափերով` 120.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։ Հաջորդ օրը Արման Գիվարգիզովն ու Արարատ Կիրակոսյանը փորձել են վաճառել գողացված գազի գլանանոթը, սակայն չեն կարողացել, իսկ մի քանի օր անց այն 30.000 ՀՀ դրամով գործով չպարզված անձին է վաճառել Ալբերտ Հովհաննիսյանը»։

Փաստի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ հատկապես կարևոր գործերի քննության վարչության կողմից 22.03.2013թ-ին հարուցվել է քրեական գործ։

25.03.2013թ. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ հատկապես կարևոր գործերի քննության վարչության կողմից կայացվել է որոշում` Արման Անատոլիի Գիվարգիզովին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրա նկատմամբ մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132.2-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։

29.07.2013թ. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ հատկապես կարևոր գործերի քննության վարչության կողմից կայացվել է որոշում` Արման Անատոլիի Գիվարգիզովին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և լրացնելու մասին և նկատմամբ մեղադրանքներ են առաջադրվել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 132.2-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 165-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։

Քրեական գործը Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 08.08.2013թ.-ին։

Նույն դատարանի 01.04.2014թ.-ի որոշմամբ նշված քրեական գործից անջատվել է ամբաստանյալ Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանի մասը և քանի որ նրա գտնվելու վայրը հայտնի չի եղել և վերջինս խուսափել է դատական քննությունից՝ նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում, վերջինիս նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնվել է անփոփոխ, իսկ քրեական գործից անջատված մասը կասեցվել է մինչև Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանին այտնաբերելը։

Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանին հայտնաբերելուց հետո, քրեական գործի վարույթը վերսկսվել է, որից հետո նրա նկատմամբ հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցվել է՝ համաներման ակտի հիմքով։

2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Առաջադրված մեղադրանքներում ամբաստանյալ Արման Անատոլիի Գիվարգիզովն իրեն ընդհանրապես մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2013 թվականի հունվար ամսին ինտերնետ ակումբում ծանոթացել է գործով տուժող Արարատի Կիրակոսյանի հետ և զրույցի ընթացքում տեղեկանալով, որ նա բնակվելու տեղ չունի՝ առաջարկել է իր կողմից նոր բացվող ստուդիայում մասնակցել նկարահանումների, որին Արարատը համաձայնել է։ Դրանից հետո, Արարատը գնացել է իր կողմից վարձակալված` Մաշտոցի պողոտայում գտնվող Դերասանի տանը վարձակալած տարածք։ Որոշ ժամանակ նա բնակվել է այդտեղ և ինքը նրա նկատմամբ հոգ տանելով վերջինիս է տվել ինչպես հագուստներ այնպես էլ սնունդ։ Ինքը, խղճալով Արարատին, նրան է տվել իր հագուստներից մի քանիսը։ Նշել է, որ այդ տարածքը վարձակալել է ամսեկան 120.000 ՀՀ դրամով։ Արարատի՝ իր մոտ բնակվելու ժամանակահատվածում, հերթական անգամ գնացել են Մաշտոցի պողոտայում գտնվող ինտերնետ ակումբ, որտեղ ծանոթացել է նաև Արարատի անչափահաս ծանոթ Վռամի հետ և Արարատից տեղեկանալով, որ Վռամի մայրը նրան ծեծել և տանից դուրս է հանել ու նա մնալու տեղ չունի՝ առաջարկել է նրան ժամանակավոր բնակվել իրենց հետ՝ «Դերասանի տան» շենքի իր վարձակալած տարածքում։
Դրանից որոշ ժամանակ անց, գրասենյակ է եկել իր ծանոթ Աբոն և նրա հետ վարձակալած բնակարան գնալու ճանապարհին՝ Թումանյան-Նալբանդյան փողոցների խաչմերուկում, հանդիպել են Աբոյի ծանոթ Միսակ Բասեյանին ու տեղեկանալով, որ վերջինս նույնպես ապրելու տեղ չունի, առաջարկել է նրան ևս բնակվել իրենց հետ։ Միսակը համաձայնել է։ Միսակ Բասեյանի հետ հետ ծանոթանալուց հետո նա առհասարակ մուրացկանությամբ չի զբաղվել, այլ աշխատել է երկաթի ընդունման կետում, իսկ նրա ստացած գումարները վերջինիս հայրը պարբերաբար գալով Միսակի մոտ՝ վերցրել է։
Ամբաստանյալը դատարանում ցուցմունք է տվել, որ իրականում ինքն իմացել է, որ այդ տղաները մուրացկանությամբ էին զբաղվում, սակայն երբևէ նպատակ կամ առավել ևս դիտավորություն չի ունեցել այդ ճանապարհով շահագործել նրանց և այդ տղաներին իր վարձակալած տարածք է տարել «Արմենիա» հեռուստաընկերությունից սերիալներում նկարահանվելու համար երիտասարդներ պահանջվելու դեպքում՝ նրանց այդ առաջարկն անելու և այդ կերպ միասին գումար վաստակելու համար։ Ավելին, նրանց քանիցս հորդորել է դադարել մուրացկանությամբ զբաղվելը և ապրել արժանապատիվ կյանքով։
Գործով տուժող Վռամ Ղազարյանի առումով ամբաստանյալը ցուցմունք է տվել, որ նրան ևս գտնելով, որպես անօթևան և ծնողական հսկողությունից դուրս մնացած երեխա, այդպիսի վիճակում վերջինիս չթողնելու համար կապվել է Վռամի մոր հետ և ասել, որ նա գտնվում է իր վարձակալած տարածքում և նա կարող է գալ և տուն տանել իրն որդուն, սակայն նրա մայրը գալով իր վարձակալած տարածք, Վռամին տուն չի տարել և նա նույնպես ստիպված մնացել է իր մոտ։ Հայտնել է, որ Վռամին խղճալով նրա համար գնել է բջջային հեռախոս և նրան արգելել է զբավել մուրացկանությամբ։
Արարատ Կիրակոսյանի հետ կապված ամբաստանյալը ցուցմունք է տվել, որ վերջինիս հետ ծանոթացել է «Ֆինքա» վարկային կազմակերպությունից վարկ ստանալիս, որտեղ վերջինիս մայրն իրեն խնդրել էր որպեսզի իրենց կողմից ստանալջք վարկի առումով ստանձնի երաշխավորի պարտականություն։
Ինչ վերաբերվում է Ալբերտին Հովհաննիսյանին ապա նրա հետ եղել են ուղղակի ծանոթներ և նա իր հետ է ապրել իր կամքով։
Ամբաստանյալը կտրականապես հերքել է իր կողմից որևէ մեկին՝ այդ թվում տուժողներին, մուրացկանությամբ զբաղվելուն հարկադրելու և նրանց՝ որպես անչափահասների, գողության մեջ ներգրավելու փաստերը, հայտնելով, որ իրականում իր նպատակն է եղել կտրել այդ անչափահասներին փողոցի բարքերից, նրանց կանգնեցնել ճիշտ ճանապարհին և իր համար անհասկանալի է, թե ինչու են տղաները նման մեղադրանքներ հնչեցնում իր հասցեին։ Իրականում ինքը նրանց վերաբերվել է ծնողի պես, գնել է հագուստ, ուտելիք, բջջային հեռախոսներ, բացի այդ պատրաստվել են միասին զբաղվել բիզնեսով։ Նշել է, որ վերջիիներս իր մոտ երկու ամիս բնակվել են իրենց կամքով, տեղյակ է, որ այդ ժամանակահատվածում նրանք մուրացկանությամբ են զբաղվել, սակայն հերքել է, որ հավաքած գումարները նրանք տվել են իրեն։ Պնդելով, որ ինքն ապահովված ընտանքից է և իր ծնողները մշտապես իրեն բավականաչափ գումարներ են ուղարկել արտերկրից, ամբաստանյալը չի կարողացել դատարանին տալ տրամաբանական պատասխաններ առ այն, թե այդ դեպքում ինչու էր տղաներից պահանջում, որպեսզի նրանք հայթհայթեն ընդամենը 50.000 ՀՀ դրամ, իբր ինչ-որ ապրանքներ մաքսազերծելու համար։ Ավելին, ամբաստանյալն ընդունելով, որ իրականում տղաներն իրեն որոշակի գումարներ են տվել, չկարողացավ դատարանին պարզաբանել, թե ինպես նա չի իմացել, թե ինչ ճանապարհով են նրանք վաստակում այդ գումարները, նկատի ունենալով ներկայումս աշխատանք գտնելու /այն էլ անչափահասների կողմից/ և օրեկան շուրջ 5.000 ՀՀ դրամ վաստակելու դժվարությունները։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանը լսելով ամբաստանյալ Արման Գիվարգիզովին, հանգեց այն հետևութան, որ նրա կողմից մեղքը չընդունելը, ինչպես նաև իր կատարած արարքները հերքելու մասին արված հայտարարություններն իրականությանը չեն համապատասխանում, առարկայազուրկ են և ոչ արժանահավատ, քանի որ վերջինիս առաջադրված մեղադրանքները դատարանում հիմնավորվեցին պատշաճ իրավական ընթացակարգի սահմաններում հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցներով.

տուժող Արարատ Կիրակոսյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ Արման Գիվարգիզովի հետ ծանոթացել է 2013 թվականի հունվարի 11-ին՝ ինտերնետ ակումբում։ Ծանոթության ժամանակ Արմանն իրեն առաջարկել է ապահովել աշխատանքով, անձնագրով, իսկ հետագայում ՌԴ տեղափոխելու խոստումներ է տվել, ինչպես նաև հայտնել է, որ իր հայրն այնտեղ աշխատում է նրա հոր մոտ։ Փոխարենն իրենից պահանջել է, որպեսզի աշխատի իր հետ քասթինգ ստուդիայում։ Ինքը մտածելով, որ ՌԴ մեկնելու դեպքում կհանդիպի հորը, որին չի տեսել 1996 թ-ից, բացի այդ, Արմանի խոստման համաձայն կունենա վարորդական իրավանքի վկայական, համաձայնել ու մնացել է Արմանի մոտ։ Սկզբնական մի քանի օրը գիշերել և սնվել է Արմանի գումարներով, իսկ դրանք վերջանալուց հետո, Արմանն իրեն առաջարկել է գողանալ պայուսակ կամ այլ իրեր, քանի որ ապրելու համար անհրաժեշտ են եղել գումարներ։ Ինքը կտրականապես հրաժարվել է գողություն անելուց, որից հետո չթողենելով այլընտարքն, Արմանն իրեն առաջարկել է մարցկանություն անել։ Ինքը համաձայնվել է ու սկսել անցորդներից գումար մուրալ և քանի որ այդ ժամանակահատվածում ապրելու մշտական վայր չի ունեցել՝ իր հավաքած գումարով գնացել ու գիշերել են ինտերնետ ակումբում։ Այնուհետև, Արմանը վարձակալել է «Դերասանի տան» շենքում գտնվող օֆիսային տարածքներից մեկը՝ քասթինգ ստուդիա բացելու համար։ Սկսել են բնակվել Արմանի կողմից «Դերասանի տանը» վարձակալած օֆիսային տարածքում, որի ժամակահատվածում, ամեն օր ինքը մուրացկանությամբ գումարներ է հավաքել ու տվել Արմանին։ Քաստինք ստուդիան բացելու համար պանջվող գումարներն ինքն է մուրացել, հաց գնելու և վարձակալած տարածքի վարձավճարի գումարները ևս մուրացկանության միջոցով ինքն է վաստակել ու տվել Արմանին։ «Դերասանի տանը» բնակվելու ժամանակ, քասթինգ ստուդիա է դիմել Մարինե Խալաթյանը, ով ցանկացել է նկարահանվել սերիալում։ Արմանը խոստացել է կազմակերպել նրա նկարահանումը, բայց հետագայում ասել է, որ դա չի ստացվում և նրան ընդունել է աշխատանքի քասթինգ ստուդիայում որպես քարտուղարուհի։ Այդ ընթացքում Արմանը նաև ասել է, որ իրենք պետք է թափառաշրջիկ, մուրացկան, ծնողներ չունեցող կամ անտեր երեխաներ հավաքեն, ովքեր մուրացկանություն կանեն ու գումարներր կտան նրան՝ իրենց «տիրություն» անելու դիմաց։ Այդ նպատակով Արմանն իրեն ուղարկել է «Զատիկ» մանկատուն, որպեսզի այնտեղից երեխաներ բերի՝ մուրացկանություն անելու նպատակով, սակայն դա իրեն չի հաջողվել։ Հետագայում, ինտերնետ ակումբի մոտ տեսել է մուրացկանություն անող մի երեխայի՝ սույն գործով մյուս տուժող Վռամ Ղազարյանին, ում նախկինում էլ էր տեսել և՝ ճանաչել։ Նրան հայտնել է Արմանի ու վերջինիս մտադրության մասին մասին, որից հոտո Վռամին ծանոթացրել է Արմանի հետ։ Արմանը համոզել է նրան մնալ իրենց հետ։ Հաջորդ օրվանից արդեն ինքն ու Վռամն են սկսել մուրացկանությամբ գումարներ հավաքել ու տալ Արմանին։ Մուրացկանությամբ զբաղվել են տարբեր փողոցներում, հատկապես այնտեղ որտեղ եղել են քիչ ոստիկաններ։ Դրանից հետո, հանդիպել են իր ծանոթ Ալբերտ Հովհաննիսյանին, ով տեղեկանալով, որ Արմանը քասթինգ ստուդիայի տնօրեն է, ցանկություն է հայտնել նկարահանվել ֆիլմում և Արմանի հետ զրույցից հետո, այդ օրվանից սկսել է բնակվել իրենց հետ, սակայն մուրացկանություն չի արել։
Այնուհետև, Արմանի և Ալբերտի հետ Թումանյան-Նալբանդյան փողոցների խաչմերուկում տեսել են նաև մյուս տուժող Միսակ Բասեյանին՝ մուրացկանություն անելիս։ Ծանոթացել են նրա հետ, որից հետո վերջինիս ծանոթացրել են նաև արման Գիվարգիզովի հետ։ Արմանը նրան կրկին համոզելով ներքաշել է իրենց՝ մուրացկանությամբ զբաղվող երեխաների, խմբի մեջ։
Տուժող Արարատ Կիրակոսյանն իր ցուցմունքում նշել է, որ մուրացկանությամբ զբաղվել է 2013 թվականի հունվարի 11-ից մինչև մարտի 19-ը։ Հայտնել է, որ հավաքված գումարները մշտապես տվել է Արման Գիվարգիզովին։ Նշել է, որ մի անգամ Արմանի հետ վիճելուց հետո հեռացել է նրա մոտից, սակայն Արմանն իրեն գտնելով կրկին ետ է կանչել, ասելով, որ ՌԴ գնալու համար իրենց տոմսերն արդեն գնել է։ Այդ իմանալով կրկին վերադարձել է Արմանի մոտ, սակայն Արմանը կրկին խաբել է իրեն և տարբեր պատճառաբանություններ բերելով համոզել է, որ ինքը մնա նրա մոտ։
Հայտնել է, որ մինչ Արման Գիվարգիզովին հանդիպելը ինքը ընտանիքում ունեցած անախորժությունների հետևանքով է հեռացել տանից և այդ ընթացքում գոյատևել է մուրացկանություն անելով։ Արմանին հանդիպելուց հետո նա իրեն ապահովել է հագուստով, կերակուրով, բնակվել է նրա վարձակալած օֆիսում և դրանց դիմաց երբևիցե չի վճարել, սակայն իր մուրացկանությամբ վաստակած՝ օրեկան 2-3 հազար դրամով, գնել են իրենց անհրաժեշտ պարագաներ։


/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Տուժող Վռամ Ղազարյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2013թ. հունվարի 18-ին ինտերնետ ակումբում ծանոթացել է Արման անունով մի տղայի հետ, ով իրեն խոստացել է դերասան դարձնել, իր համար բջջային հեռախոս գնել և էլի այլ խոստումներ է տվել, փոխարենը պահանջելով իր համար մուրացկանություն անել։ Միասին գնացել են ինչ-որ տեղ, որտեղ ծանոթացել է Արարատ անունով մեկ այլ տղայի հետ։ Արմանն իրեն ասել է, որ պետք է ապրի իրենց հետ, փողոցներում մուրացկանությամբ գումար հավաքի ու տա իրեն։ Մուրացկանությամբ զբաղվել է երկու օր, ընդհանուր առմամբ վաստակելով մոտ 10.000 ՀՀ դրամ, որն ամբողջությամբ տվել Արմանին, չնայած այն բանին, որ Արմանն իրենից օրական պահանջել է 2500 ՀՀ դրամ։ Նշվածը պայմանավորված է եղել նրանով, որ ինչքան շատ գումար նա տար Արմանին, այնքան շատ կարող էր այդ օրն ուտել, «իսկ ուտել ինքը շատ է սիրում»։
Հունվարի 19-ի առավոտյան հայրն ու մայրը եկել են իր ետևից, սակայն ինքը Արմանի հորդորով թաքնվել է, որպեսզի մայրն իրեն չտեսնի։
Իրենք, տղաներով հավաքած գումարները տվել են Արմանին, ում հետ միասին մեկ անգամ գնացել են «Սթար» սուպերմարկետ և այնտեղից ուտելիք են գնել, սակայն չգիտի, թե ինչ չափի գումար է վճարել Արմանը։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Տուժող Միսակ Բասեյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, Երևան քաղաքի Նալբանդյան-Թումանյան փողոցների խաչմերուկում մուրացկանություն անելու ժամանակ հանդիպել է իր ծանոթ Ալբերտ Հովհաննիսյանին՝ 2 անծանոթ տղաների հետ։ Ծանոթացել են, նրանցից մեկը եղել է Արարատը, իսկ մյուսը՝ Արմանը։ Արմանն իրեն առաջարկել է աշխատել որպես իր թիկնապահ՝ 250.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձով, ինչին ինքը համաձայնվել է։ Հաջորդ օրն առավոտյան միասին գնացել են Մաշտոցի պողոտայում գտնվող «Դերասանի տուն», Արմանի քասթինգ ստուդիա, որտեղ վերջինս ասել է, որ 50.000 ՀՀ դրամ գումար է պետք որպեսզի արտերկրից ներմուծվող հագուստները մաքսազրեծվի ու իրենք միասին զբաղվեն այդ հագուսների վաճառքով։ Այդ նպատակով, այսինքն, մաքսազերման գումարը վաստակելու համար Արմանն ռաջարկել է իրեն մուրացկանությամբ գումար հավաքել։ Ինքը նրան չի մերժել, քանի որ Արմանի ասելով հագուստները տեղ հասնելուց հետո այլևս իրենք մուրացկանությամբ չպետք է զբաղվեին։ Միաժամանակ, Արմանն իրեն ու Արարատին ուղարկել է մուրացկանության, ասելով, որ վերադառնան այն ժամանակ, երբ յուրաքանչյուրը հավաքած կլինեն 5.000 ՀՀ դրամ։ Արարատի հետ դուրս գալով շենքից, առանձնացել են տարբեր ուղություններով և օրվա վերջում հավաքելով 5.000 ՀՀ դրամ վերադարձել է ու այդ գումարը տվել Արմանին։ Այդպես շուրջ 5 օր Արմանն իրեն ուղարկել է մուրացկանության, ինքն ամեն օր հավաքել է մոտ 5.000 ՀՀ դրամ և տվել նրան։ Մուրացկանությամբ զբաղվել է ընդամենը 5 օր և Արմանին է տվել ընդհանուր առմամբ 25.000 ՀՀ դրամ։ Որոշ ժամանակ անց, Արմանն ասել է, որ շտապ գումար է պետք, իրեն հարցրել, թե որտեղից կարող են գողություն անել։ Ինքը պատասխանել է, որ նման տեղ չգիտի, իսկ Ալբերտն ասել է, որ աշխատել է մեքենա նորոգելու կայանում, որտեղից կարող են գազի գլանանոթ գողանալ։ Արմանն իրեն ու Ալբերտին ասել է, որ գնան անեն այդ և գողությունը, սակայն ինքր սկզբում հրաժարվել է, առաջարկելով, որ իր փոխարեն Արարատը գնա գողության, սակայն Արմանն ասել է, որ Արարատը գործեր ունի և չի կարող գնալ։ Նույն գիշերը Ալբերտի հետ գնացել են ավտոտեխսպասարկման կետ, որտեղից գողացել են գազի բալոնը և տաքսիով այն տարել են «Դերասանի տուն»։ Հետագայում Ալբերտը գազի բալոնը վաճառել է 35.000 ՀՀ դրամով, իսկ գումարը տվել է Արմանին։ Դրանից հետո, Արմանի և Ալբերտի միջև վեճ է առաջացել, քանի որ Ալբերտն ասել է, որ իրեն չուղարկի մուրացկանության։ Հաջորդ օդվանից ինքը ևս հրաժարվել է գնալ մուրացկանության, և գնացել է տուն։ Դրանից երկու օր անց իրենց կանչել են ոստիկանություն, որտեղից էլ տեղեկացել է, որ Արմանին, Ալբերտին և Արարատին ոստիկանները բռնել են։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Քրեական գործից անջատված մասով անցնող մյուս ամբաստանյալ Ալբերտ Վարդանի Հովհաննիսյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Արման Գիվարգիզովի հետ ծանոթացել է ինտերնետ ակումբում։ Արմանի հետ, զրույցի ընթացքում իմացել է, որ վերջինս քասթինգ ստուդիա ունի ու պատրաստվում է Վռամին ուղարկել սովորելու, որպեսզի դերասան դառնա։ Ինքը նույպես ցանկություն է հայտնել դերասան դառնալու։ Արման Գիվարգիզովը Վռամին և Արարատին չի ստիպել, չի համոզել և չի ուղարկել մուրացկանություն անելու, այլ նրանց ասել է, որ գումար է հարկավոր, եթե հնարավորություն ունեն իրեն օգնեն, նրանք էլ իրենց հերթին առանց ասելու, թե որտեղից են գումար ճարելու՝ խոստացել են, որ կճարեն և Արմանին գումարներ են բերել։ Ինքը տեսել է, որ Արմանին տերբեր օրերի Վռամը, Միսակը և Արարատը տարբեր չափերի գումարներ են տվել։ Եղել է մեկ դեպք, երբ Արմանը ցանկացել է նրանց մուրացկանության ուղարկել, սակայն ինքը չի թողել, այդ առթիվ վիճել է Արմանի հետ և նրանք մուրացկանություն անելու չեն գնացել։ Դրանից հետո, եղել են դեպքեր, երբ ինքը Արմանի և տղաների հետ չի բնակվել և չի կարող ասել, թե այդ ընթացքում Արմանը տղաներին մուրցկանություն անելու ուղարկել է, թե ոչ։
Ինչ վերաբերվում է գողության դեպքին, ապա Արմանը չի ստիպել, սակայն հորդորել է, որպեսզի գողություն կատարելու միջոցով իրեն գումար տրամադրեն։ Այն բանից հետո, երբ ինքն ասել է, թե տեղ գիտի որտեղից կարելի է գողություն կատարել, Արմանն իրենց ասել է, որ գնան գողություն անելու։ Որոշել են, որ ինքն ու Միսակը ավտոմեքենայի գազի բալոնը գողանան, իսկ Արմանն ու Արարատը այն վաճառեն։ Գողություն կատարելուց հետո Արմանը չի կարողացել վաճառել այդ գազի բալոնը, որից հետո ինքն է վաճառել այն 30.000 ՀՀ դրամով։ Այդ գումարից 15.000 ՀՀ դրամով պարտք է մարել, 1000 ՀՀ դրամով վճարել է տաքսու վարձը, իսկ մնացած 14.000 ՀՀ դրամը տվել է Արման։ Արմանն ասել է, որ իրեն շտապ 50.000 ՀՀ դրամ գումար է պետք, քանի որ ինչ որ օգտագործված եվրոպական հագուստներ պետք է շատ էժան գնով գնի ու թանկ վերավաճառի։ Ասել է, որ ամեն ինչ պետք է անեն, որպեսզի այդ գումարը ճարեն։ Հայտնել է, որ իրենք այդ քայլին ստիպված են գնացել, քանի որ, երբ Արմանին հայտնել է, որ իր նախկին աշխատավայրից հնարավոր է գողություն կատարել, Արմանը ստիպել է, որպեսզի իրենք գնան այդ քայլին և իրենք հարկադրաբար են կատարել այդ գողությունը։ Նշել է, որ եթե Արման Գիվարգիզովն իրենց չստիպեր՝ գողություն չէին կատարի։
Տեղյակ է նաև, որ Արմանը տղաներին խաբեությամբ է պահել իր մոտ, նրանց խոստացել էր ապահովել աշխատանքով, հետագայում տանել ՌԴ Ռոստով քաղաք, բացի այդ, տվել է նաև այլ խոստումներ։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Լիաննա Ալեքսանի Բախտամյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է Վռամ Վահանի Ղազարյանի մայրը։
2013թ. հունվարի 18-ին, ժամը 15-ի սահմաններում նրան նստեցրել է ավտոբուս, որպեսզի գնա Աբովյան քաղաք՝ իր մոր տուն։ ժամը 23-ի սահմաններում Վռամը զանգահարել է ու ասել, որ տատիկի տուն չի գնացել և գտնվում է «Օպերայի» մոտ՝ ինտերնետ ակումբում և որոշ ժամանակ անց կգա տուն, սակայն գիշերը տուն չի եկել։ Հաջորդ օրը կեսօրին իրեն է զանգահարել Արման անունով մի տղա, ասել, որ Վռամն իր մոտ է, իսկ ինքը գտնվում է Մաշտոցի պողոտայում գտնվող Դերասանի տանը։ Ինքը գնացել է դերասանի տուն, ծանոթացել Արմանի հետ, սակայն Վռամն այնտեղ չի եղել։ Արմանն իրեն ասել է, որ պատրաստվում է բեմականացում նկարահանել, որում նկարահանվելու է նաև Վռամը և ժամը 23-ին էլ փորձ ունեն, որից հետո նոր նրան տուն կուղարկի։ Ինքը վերադադձել է տուն, բայց Արմանը Վռամին տուն չի ուղարկել։ Հաջորդ օրն առավոտյան գնացել է «Դերասանի տուն»՝ Արմանի մոտ, սակայն Վռամը կրկին այնտեղ չի եղել, իսկ Արմանն ասել է, որ նա մեկ ժամից կգա։ Մոտ մեկ ժամից կրկին գնացել է այնտեղ և, տեսնելով որ Վռամը նորից չկա, սպառնացել է նրա տեղը չասելու դեպքում դիմել ոստիկանություն։ Արմանը խոստացել է երեկոյան տուն ուղարկել նրան։ Վռամը տուն է եկել ու պատմել, որ այդ 2 օրերին, որ եղել է Արմանի մոտ, տարբեր փողոցներում զբաղվել է մուրացկանությամբ։ Նշել է, որ Արմանն իր որդուն խաբել է և շահագործել է մուրացկանության մեջ։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Անի Հարությունյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ կոնկրեն օրը չի հիշում, զանգահարել է իր ծանոթ Մարինեն, աշխատանք առաջարկել ինչ որ օֆիսում։ Հանդիպելով Մարինեին, վերջինս ծանոթացրել է այդ օֆիսի տնօրեն Արմանին, ով ասել է, որ օֆիսը քասթինգ ստուդիա է, իր աշխատանքը կայանալու է նրանում, որ պետք է Մարինեի հետ ֆիլմերում, սերիալներում, տեսահոլովակներում նկարահանվել ցանկացող մարդկանց ընդունեն գրասենյակ, գրանցեն համապատասխան տետրում և յուրաքանչյուրից գանձեն 5.000-ական ՀՀ դրամ։ Միաժամանակ, 1-ին ամսվա համար խոստացել է 60.000 ՀՀ դրամ, իսկ 2-րդ ամսվանից սկսած՝ ամսական 100.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ։
Պայմանավորվածության համաձայն, հաջորդ օրը Մարինեի հետ գնացել է «Դերասանի տան» շենքի 2-րդ հարկում գտնվող, վերոնշված գրասենյակ, որտեղ ծանոթացել է Արարատի և Ալբերտի հետ։ Արմանը ներկայացել է որպես քասթինգ ստուդիայի տնօրեն, ասել, որ Արարատը ընկերն է, Ալբերտը ինչ որ բարեկամ, իսկ մի քանի ժամից գրասենյակ եկած Միսակի մասին ասել է, որ նրան վերցրել է մանկատնից և պահում է։ Հաջոդը 2 օրերին գնացել է աշխատանքի այդ գրասենյակ, որից հետո Մարինեն իրեն ասել է, որ միառժամանակ աշխատանքի չգնա՝ մինչև լրացուցիչ կկանչեն։ Մի քանի օրից ևս 3 օրով իրեն աշխատանքի են կանչել, որից հետո գրասենյակը տեղափոխվել է Կիևյան փողոցում գտնվող մի շենքի 1-ին հարկ, ուր աշխատանքի է գնացել մոտ 1 շաբաթ, իսկ այնուհետև՝ դուրս եկել աշխատանքից։ Նշված գրասենյակում աշխատած ժամանակահատվածում Արմանի խոսակցություններից լսել է, որ նրա ծնողները ՌԴ Ռոստով քաղաքում են, որ նա Արարատին ու Միսակին խոստանում է տանել Ռոստով քաղաք։ Բացի այդ, նկատել է, որ Արմանն Արարատին ու Միսակին ամեն օր ինչ-որ տեղ է ուղարկել և նրանք վերադառնալուց հետո Արմանին գումարներ են տվել։ Ինքը նկատել է նաև, որ Միսակը Արմանին ինչ-որ գումարներ է տվել, որոնք եղել են մետաղադրամներ, սակայն դրանց չափի մասին տեղեկություններ չունի։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Գեղամ Սարգսյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատել է Նոր Արեշ 46 փողոց հասցեում գտնվող ավտոտեխսպասարկման կետում՝ որպես պատասխանատու։ Կոնկրետ օրը չի հիշում, առավոտյան գնալով աշխատանքի, տեսել է, որ տեխսպասարկման կետի դարպասը բաց է, իսկ ներսում կայանած, ավտոմեքենայի գազի գլանանոթը բացակայում է։ Հասկացել է, որ այն գողացել են, սակայն ոստիկանություն չի դիմել։ Հետագայում իմացել է, որ գողությունը կատարել է Ալբերտ Հովհաննիսյանը ինչ-որ անձի հետ։ Նշել է, որ Ալբերտ Հովհաննիսյանը 2012թ. դեկտեմբերի վերջերից մինչև 2013թ. հունվարի վերջերն աշխատել է նշված ավտոտեխսպասարկման կետում որպես պահակ և գողությունից մետ 3-4 օր առաջ սկսել է աշխատանքի չգալ։ Հայտնել է, որ գազի գլանանոթի արժեքը կազմում է մոտ 100.000-ից 120.000 ՀՀ դրամ, սակայն ամբաստանյալի նկատմամբ պողոք կամ որևէ պահանջ չունի։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

ՀՀ քրեական օրենսգքրի 342-րդ հոդվածի կարգով հրապարակված` Մարինե Ռաֆիկի Խալաթյանի նախաքննական ցուցմունքով, այն մասին, որ 2013թ. հունվարին, Մաշտոցի պողոտայում փակցված հայտարարություն է կարդացել այն մասին, որ «պահանջվում են տղաներ և աղջիկներ, սերիալներում և ֆիլմերում նկարահանվեու համար»։ Զանգահարել է հայտարարությունում նշված հեռախոսահամարով, պայմանավորվել ու գնացել է «Դերասանի տան» 2-րդ հարկում գտնվող գրասենյակ, որտեղ ծանոթացել է Արման Գիվարգիզովի հետ, ով ասել է, որ պետք է գրանցվի իրենց մոտ, վճարի 10.000 ՀՀ դրամ, հետո նոր իրեն կուղարկեն նկարահանվելու։ Ինքն ասել է, որ գումար չունի, խնդրել է նկարահանվելուց հետո՝ երբ վարձատրվի, այդ ժամանակ վճարի, ինչին Արմանը պատասխանել է, որ կփորձի դա դասավորել։ Հետագայում Արմանն իրեն առաջարկել է աշխատել այդ գրասենյակում որպես իր օգնական, ինչին ինքը համաձայնվել է։ Այդ ընթացքում ծանոթացել է Արարատի, Վռամի, Ալբերտի և Միսակի հետ, որոնց Արմանը ներկայացրել է որպես իր ընկերներ։ Սկզբնական շրջանում նկատել է, որ նրանք գիշերները մնում են գրասենյակում, իսկ Արմանը պատճառաբանել է, որ մինչև ուշ գիշեր աշխատում են, այդ պատճառով տուն չեն գտնում։ Որոշ ժամանակ անց հանձնել են «Դերասանի տան» գրասենյակը և նոր գրասենյակ վարձել Կիևյան փողոցում, սակայն մոտ 10 օրից իրենց հանել են այդ գրասենյակից, քանի որ Արմանը վարձը չի վճարել։ Հետագայում նոր տարածք են փնտրել, որ վարձակալեն, բայց չեն գտել։ Արմանի մոտ աշխատելու ընթացքում նկատել է, որ նա ամեն առավոտ Արարատին և Միսակին ինչ որ տեղ է ուղարկել, որտեղից վերադառնալով նրանք գումարներ են տվել Արմանին։
2013թ. մարտի կեսերին, երբ Արմանի և Արարատի հետ գրասենյակի տարածք են փնտրելիս եղել, Արմանն իրենից թաքուն Արարատին ինչ որ բան է ասել, վերջինս առանձնացել է իրենցից և ինքը տեսել է, որ նա անցորդներից գումար է մուրում։ Հասկացել է, որ Արմանը նրան ուղարկում է մուրացկանության։

/տես` հատոր 1, գ.թ. 113-117, դատական նիստի արձանագրությունը/

Բացի վերոգրյալներից, ամբաստանյալ Արման Գիվարգիզովի կողմից կատարած հանցանքը հիմնավորվել են նաև քրեական գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացուցների համակցությամբ.

դատահոգեբանական և դատահոգեբուժական համալիր փորձաքննության թիվ 13-1100 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ «Վ.Ղազարյանը հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապում, նրա մոտ ախտորոշվել է «Թեթև աստիճանի մտավոր հետամնացություն վարքային նշանակալի խանգարումներով» ախտորոշմամբ սակավամտություն, ինչը զրկել է նրան իր գործողությունների նշանակությունը հասկանալու և դրանք ղեկավարելու ունակությունից։ Վ.Ղազարյանի մտավոր մակարդակը չի համապատասխանում տարիքին, նրա մոր ախտորոշվել է «Թեթև աստիճանի մտավոր հետամնացություն վարքային նշանակալի խանգարումներով» ախտորոշմամբ սակավամտություն։ Վ.Ղազարյանին բնորոշ են այնպիսի անհատական հոգեբանական առանձնահատկություններ, ինչպիսիք են հիշողության զարգացվածության միջին մակարդակը, ուշադրության անկայունությունը, մակերեսային դիտողությունները, ագրեսիվությունը, հակասոցիալական վարքը, իրավիճակի նկատմամբ ոչ քննադատական վերաբերմունքը։ Հաշվի առնելով Վ.Ղազարյանի մտավոր զարգացման մակարդակը, «Թեթև աստիճանի մտավոր հետամնացություն վարքային նշանակալի խանգարումներով» ախտորոշմամբ սակավամտություն ախտորոշումը Վ.Ղազարյանը չէր կարող հասկանալ իր հետ կատարվող գործողությունների նշանակությունը և կանխատեսել դրանց հետևանքները։ Հաշվի առնելով Վ.Ղազարյանի մտավոր զարգացման մակարդակը, անհատական հոգեբանական առանձնահատկությունները՝ մասնավորապես, հիշողության զարգացվածությունը, նա կարող էր ճիշտ ընկալել շրջապատում կատարված իրողությունների արտաքին կողմը /նշել տեղը, որտեղ ծանոթացել է Ա.Գիվարգիզովի հետ, նաև նշել իրողությունների հաջորդականությունը/ և վերարտադրել դրանք»»։

/տես` հատոր 2՝ գ.թ. 135-152, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատահոգեբանական և դատահոգեբուժական համալիր փորձաքննության թիվ 13-1098 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ «Միսակ Բասեյանը հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապել և նեդկայումս չի տառապում, այլ նրա մոտ առկա է «սոց-մանկավարժական բարձիթողի վիճակ»։ Իրավախախտում կատարելու ժամանակ Մ.Բասեյանը հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապել, որպես հոգեկան հիվանդությամբ տառապող անձ` նա ինչպես իրավախախտում կատարելու պահին, այնպես էլ ներկայում, կարող էր գիտակցել իր գործողությունների փաստացի բնույթը, հանրորեն վտանգավորությունը և ղեկավարել դրանք, ինչպես նաև կարող էր ճիշտ ընկալել և վերարտադրել գործի համար նշանակություն ունեցեղ հանգամանքները։ Մ.Բասեյանը իրավախախտում կատարելու ժամանակ եղել է մեղսունակ։ Մ.Բասեյանը հարկադիր բուժման կարիք չունի։ Մ.Բասեյանի մտավոր զարգացման մակարդակը համապատասխանում է ստացած կրթությանը և կենսափորձին, նրան բնորոշ են այնպիսի անհատական հոգեբանական առանձնահատկություններ, ինչպիսիք են ինտելեկտուալ զարգացման միջին մակարդակը, հնարամտությունը, մտածողության մակերեսայնությունը, շփվողականությունը, իմպուլսիվությունը, ցուցադրականությունը, միջավայրի ազդեցությունից կախյալությունը, վարքի ճկունությունը, նախաձեռնողականությունը, բարձր սոցիալական հարմարվողականությունր։ Հաշվի առնելով Մ.Բասեյանի մտավոր զարգացման մակարդակը և անհատական հոգեբանական առանձնահատկությունները, նա կարող էր հասկանալ իր հետ կատարվող գործողությունների բնույթը և բովանդակությունը։ Նրա մոտ բավարար ձևավորված չեն սոցիալական և բարոյական արժեքները, ինչով էլ պայմանավորված է նրա վարքը հետազոտվող իրավիճակում։ Հաշվի առնելով Մ.Բասեյանի մտավոր զարգացման մակարդակը և անհատական հոգեբանական առանձնահատկությունները, նա կարող էր ճիշտ ընկալել իր հետ կամ շրջապատում կատարվածը և հետագայում դրանք ճիշտ վերարտադրել»»։

/տես` հատոր 2՝ գ.թ. 153-171, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատահոգեբանական և դատահոգեբուժական համալիր փորձաքննության թիվ 13-1099 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ «Արարատ Կիրակոսյանը չի տառապել և ներկայում նույնպես չի տառապում հոգեկան հիվանդությամբ, նա հանդիսանում է «Հոգեպես առողջ» անձ։ Ա.Կիրակոսյանի մտավոր զարգացման մակարդակը համապատասխանում է ստացած կրթությանը և կենսափորձին, նրան բնորոշ են այնպիսի անհատական հոգեբանական առանձնահատկություններ, ինչպիսիք են ինտելեկտուալ զարգացման միջինից բարձր մակարդակը, շփվողականությունը, ագրեսիվության միջին մակարդակը։ Հաշվի առնելով ԱԿիրակոսյանի մտավոր զարգացման մակարդակը և անհատական հոգեբանական առանձնահատկությունները, նա կարող էր հասկանալ իր հետ կատարվող գործողությունների բնույթը։ Հաշվի առնելով Ա.Կիրակոսյանի մտավոր զարգացման մակարդակը և անհատական հոգեբանական առանձնահատկությունները, նա կարող էր ճիշտ ընկալել իր հետ կամ շրջապատում կատարվածը և հետագայում դրանք ճիշտ վերարտադրել»»։

/տես` հատոր 2՝ գ.թ. 172-188, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանում հետազոտվել են նաև ամբաստանյալ Արման Գիվարգիզովի վերաբերյալ ՀՀ ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագիրը։

/տես` հատոր 1, գ.թ. 121-13, դատական նիստի արձանագրությունը/

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Այսպիսով դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով ապացույցներն իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից` հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ ամբաստանյալ Արման Անատոլիի Գիվարգիգովը երկու և ավելի երեխաների հավաքագրելու, շահագործման մեջ դնելու ու պահելու և նրանց կողմից Երևանի տարբեր փողոցներում մուրացկանությամբ վաստակած գումարները ստանալու և տնօրինելու դիտավորությամբ՝ 2013թ. հունվարի կեսերին, Մաշտոցի պողոտայում գտնվող ինտերնետ ակումբում ծանոթացել է գործով տուժող, անչափահաս Արարատ Սևակի Կիրակոսյանի հետ, և տեղեկանալով, որ նա փախել է տանից, բնակության վայր չունի, հայրը վաղուց լքել է նրանց և մեկնել ՌԴ, օգտագործելով նշված առումով վերջինիս վիճակի խոցելիությունը, խաբեությամբ հետագայում նրա համար անձնագիր ու վարորդական իրավունքի վկայական ձեռք բերելու, իր հետ ՌԴ Ռոստով քաղաք տանելու, մեծահարուստ աղջկա հետ ամուսնացնելու և բարեկեցիկ կյանքով ապահովելու, ինչպես նաև ընտանիքից հեռացած նրա հորը գտնելու և նրանց հանդիպումը կազմակերպելու կեղծ խոստումներ տալով, մուրացկանությամբ զբաղվելու համար հավաքագրել է Արարատ Կիրակոսյանին և մինչև մարտի 19-ը դրել ու պահել է շահագործման մեջ, որի ընթացքում ստացել ու տնօրինել է Երևանի տարբեր փողոցներում վերջինիս կողմից մուրացկանությամբ վաստակած, ընդհանուրը՝ մոտ 250.000 ՀՀ դրամ գումարները։

Այնուհետև, 2013թ.-ի հունվարի 18-ին Արման Գիվարգիզովը նույն ինտերնետ ակումբում ծանոթացել է գործով տուժող, անչափահաս, «թեթև աստիճանի մտավոր հետամնացություն վարքային նշանակալի խանգարումներով» ախտորոշմամբ սակավամտությամբ և իր գործողությունների նշանակությունը հասկանալու և դրանք ղեկավարելու ունակությունից զրկված Վռամ Վահանի Ղազարյանի հետ, և տեղեկանալով, որ նա զբաղվում է մուրացկանությամբ, օգտագործելով ինչպես հիվանդության, այնպես էլ ծնողական հսկողությունից դուրս մնալու առումով վերջինիս վիճակի խոցելիությունը, խաբեությամբ՝ նրա համար անձնագիր ու վարորդական իրավունքի վկայական ձեռք բերելու, բջջային հեռախոս գնելու, դերասան դարձնելու և այլ կեղծ խոստումներ տալով, մուրացկանությամբ զբաղվելու համար նույն օրը հավաքագրել է Վռամ Ղազարյանին, 2013թ. հունվարի 19-ին ու 20-ին դրել և պահել է շահագործման մեջ, որի ընթացքում ստացել ու տնօրինել է Երևանի տարբեր փողոցներում նրա կողմից մուրացկանությամբ վաստակած, ընղհանուրը՝ շուրջ 7.400 ՀՀ դրամ գումարները։
Դրանից հետո՝ 2013թ. հունվարի վերջերին, գործով դեռևս չպարզված օրը, Արման Գիվարգիզովը Երևան քաղաքի Թումանյան և Նալբանդյան փողոցների խաչմերուկում տեսել է մուրացկանությամբ զբաղվող, սույն գործով տուժող, տասնութ տարին չլրացած Միսակ Համլետի Բասեյանին, ծանոթացել է նրա հետ և տեղեկանալով, որ նա հանդիսանում է «Թիվ 1 հատուկ կրթահամալիրի» սան, օգտագործելով ծնողական հսկողությունից դուրս մնալու առումով վերջինիս վիճակի խոցելիությունը, խաբեությամբ՝ իբրև հետագայում ամսեկան 250.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձով իրեն թիկնապահ աշխատանքի ընդունելու, նրա համար անձնագիր և վարորդական իրավունքի վկայական ձեռք բերելու, իր հետ ՌԴ Ռոստով քաղաք տանելու և բարեկեցիկ կյանքով ապահովելու կեղծ խոստումներով, մուրացկանությամբ զբաղվելու համար հավաքագրել է Միսակ Բասեյանին և շուրջ 5 օր դրել ու պահել է շահագործման մեջ՝ ստանալով և տնօրինելով Երևանի տարբեր փողոցներում Միսակ Բասեյանի կողմից մուրացկանությամբ վաստակած, ընդհանուրը՝ շուրջ 25.000 ՀՀ դրամ գումարները։

Բացի դրանից, Արման Գիվարգիզովը, 2013թ. հունվարի վերջերին, գործով դեռևս չպարզված օրը, իր կողմից շահագործման վիճակում գտնվող Արարատ Կիրակոսյանին, Միսակ Բասեյանին և իրենց հետ նույն հարկի տակ բնակվող անչափահաս Ալբերտ Հովհաննիսյանին հայտնել է, որ պատրաստվում է զբաղվել օգտագործված եվրոպական հագուստի առևտրով, որի համար իրեն անհրաժեշտ է 50.000 ՀՀ դրամ և հարցրել Արարատ Կիրակոսյանին ու Միսակ Բասեյանին՝ կարո՞ղ են արդյոք 1-2 օրում մուրացկանությամբ հավաքել այդքան գումար։ Ստանալով բացասական պատասխան, Արման Գիվարգիզովը հայտնել է, որ այդ դեպքում նշված 50.000 ՀՀ դրամ գումարը հայթայթելու համար պետք է կատարեն գողություն ու միաժամանակ հարցրել, ով, ինչ տարբերակ կարող է առաջարկել, թե որտեղից կատարեն գողությունը։ Սույն գործով մեղադրյալ Ալբերտ Հովհաննիսյանը Արման Գիվարգիզովի՝ գողություն կատարելու վերաբերյալ հորդորներին ի պատասխան, հայտնել է, որ իր նախկին աշխատանքի վայրում՝ Երևանի Նոր Արեշի 46-րդ փող. 76 հասցեում գտնվող ավտոտեխսպասարկման կետում, կայանում են տաքսի ավտոմեքենաներ, որոնց վրայից գիշերվա ընթացքում ապամոնտաժելու եղանակով հնարավոր է գողանալ գազի գլանանոթ։ Տեղեկանալով այդ մասին, Արման Գիվարգիզովը, գողություն կատարելու դիտավորությունն իրականացնելու, գողոնն իրացնելու նպատակով, խաբեությամբ և շահագրգռելու եղանակով, հանցագործության կատարմանը ներգրավել է անչափահասներ՝ իր կողմից շահագործման վիճակում գտնվող Միսակ Բասեյանին և Արարատ Կիրակոսյանին, ինչպես նաև ծնողական հսկողությունից դուրս մնացած Ալբերտ Հովհաննիսյանին, որոնց միջև կատարել է դերաբաշխում. այն է՝ հանձնարարել է անչափահասներ Միսակ Բասեյանին և Ալբերտ Հովհաննիսյանին կատարել գազի գլանանոթի գողությունը՝ այն իրացնելու պարտավորությունը վերցնելով իր և Արարատ Կիրակոսյանի վրա։ Նույն գիշերը Միսակ Բասեյանը և Ալբերտ Հովհաննիսյանը՝ նախնական համաձայնությամբ, Արման Գիվարգիզովի կազմակերպմամբ, գնացել են Երևանի Նոր Արեշի 46-րդ փողոցի 76 հասցեում գտնվող ավտոտեխսպասարկման կետ, դարպասի ապակին կոտրելու եղանակով բացել են այն, ապօրինի մուտք են գործել ներս, որտեղ կայանված «Գոլդ-ուեյ» ՍՊԸ-ին պատկանող` «Շկոդա» մակնիշի` Տ7181 համարանիշի ավտոմեքենայից գաղտնի հափշտակել են գազի գլանանոթը` «Գոլդ-ուեյ» ՍՊԸ-ին պատճառելով զգալի չափերով` 120.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։ Հաջորդ օրը Արման Գիվարգիզովն ու Արարատ Կիրակոսյանը փորձել են վաճառել գողացված գազի գլանանոթը, սակայն չեն կարողացել, իսկ մի քանի օր անց այն 30.000 ՀՀ դրամով գործով չպարզված անձին է վաճառել Ալբերտ Հովհաննիսյանը»։

Դատարանն ամբաստանյալի մեղքը հիմնավորված համարելու տեսանկյունից կարևորում է այն, որ ՀՀ քր. օր-ի 132.2 հոդվածը պատասխանատվություն է սահմանում երեխայի կամ հոգեկան խանգարման հետևանքով իր արարքի բնույթն ու նշանակությունը ամբողջությամբ կամ մասամբ գիտակցելու կամ դա ղեկավարելու հնարավորությունից զրկված անձին հավաքագրելու, տեղափոխելու, փոխանցելու, թաքցնելու կամ ստանալու, ինչպես նաև այդպիսի անձանց շահագործելու կամ շահագործման վիճակի մեջ դնելու կամ պահելու համար։

Հոդվածի բովանդակությունից հետևում է, որ տվյալ դեպքում խոսքը անչափահասների և անմեղսունակների կամ սահմանափակ մեղսունակների թրաֆիքինգի մասին է, որը քրեորեն պատժելի է անկախ արարքի կատարման եղանակից։ Հետևաբար շահագործման նպատակով երեխային հավաքագրելը, տեղափոխելը, փոխանցելը, թաքցնելը կամ ստանալը, ինչպես նաև այդպիսի անձանց շահագործելը կամ շահագործման վիճակի մեջ դնելը ենթակա է որակման քննարկվող հոդվածով, ինչպես բռնություն գործադրելու կամ դա գործադրելու սպառնալիքի կամ հարկադրանքի այլ ձևերի, խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու, վիճակի խոցելիիությունն օգտագործելու, կամ տուժողին վերահսկող անձի հետ համաձայնություն ձեռք բերելու նպատակով նյութական կամ այլ օգուտ տալու կամ ստանալու կամ այդպիսիք խոստանալու, այնպես էլ տուժողին համոզելու, հորդորելու և այլ միջոցներով։

Քննարկվող հանցագործության հիմնական անմիջական օբյեկտը մարդու՝ տվյալ դեպքում երեխաների, ազատության պատվի և արժանապատվության ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերություններն են։ Լրացուցիչ անմիջական օբյեկտներն են՝ նշված անձի կյանքը, առողջությունը, սեռական ազատությունը կամ անձեռնմխելիությունը։

Տվյալ հանցագործության տուժող կարող է հանդիսանալ ինչպես իգական, այնպես էլ արական սեռի ցանկացած երեխա կամ հոգեկան խանգարման հետևանքով իր արարքի բնույթն ու նշանակությունը գիտակցելու կամ դա ղեկավարելու հնարավորությունից զրկված անձ։

Օբյեկտիվ կողմից հանցագործությունը բնութագրվում է ակտիվ գործողություններով, որոնք դրսևորվում են նշված անձանց հավաքագրելով, տեղափոխելով, փոխանցելով, թաքցնելով կամ ստանալով, ինչպես նաև տուժողին շահագործելով կամ շահագործման վիճակի մեջ դնելով կամ պահելով։

Բնութագրելով նշված գործողություններից մի քանիսը անհրաժեշտ է նշել, որ դրանց համակցությունը կազմում է մարդու շահագործմանը հանգեցնող գործողությունների ամբողջական շղթան։ Պետք է, սակայն, նկատի ունենալ, որ արարքը որպես մարդու թրաֆիքինգ որակելու համար պարտադիր չէ նշված գործողությունների համակցության առկայությունը։ Բավարար է ՀՀ քր. օր-ի 132-րդ հոդվածի 1-ին մասում թվարկված գործողություններից որևէ մեկի առկայությունը, եթե այն կատարվել է նույն հոդվածի նույն մասում թվարկված միջոցներից մեկի կիրառմամբ և հետապնդել է նույն հոդվածի 4-րդ մասի իմաստով շահագործման նպատակ։

Մասնավորապես, հավաքագրելը դրսևորվում է տուժողին մարդկանց առևտրի մեջ ներգրավված անձանց կազմում ընդգրկելով։

Մարդկանց հավաքագրման եղանակները կախված են հանցագործության կատարման եղանակից և թրաֆիքինգ իրականացնող անձանց կազմակերպվածության աստիճանից, ինչպես նաև այն խոցելի խմբից, որին ուղղված են գործողությունները (կանայք, աղջիկներ, սոցիալապես անապահով ընտանիքների երեխաներ և այլ խմբեր)։

Մարդու շահագործման դեպքում այլընտրանքային գործողություններն են` մարդուն շահագործելը, շահագործման մեջ դնելը կամ մարդուն շահագործման մեջ պահելը։
Մարդուն շահագործման մեջ դնելը արտահայտվում է նրանում, որ անձն իր կամքին հակառակ կամ դրա անտեսմամբ դրվում է այնպիսի վիճակի (դրության) մեջ, որ չշահագործվելուն այլընտրանք չունի։ Նա անկախ իր կամքից հայտնվում է այն վիճակում, որ հանցագործը կարող է նրան շահագործել, կամ տուժողը չունի այլընտրանք չշահագործվելու, քանի որ նրա համաձայնությունն անտեսվում է։

Մարդուն շահագործելը նշանակում է, որ տուժողը փաստացի սկսում է կատարել շահագործողների կամ երրորդ անձանց օգտին աշխատանք, մատուցել ծառայություններ, վերածվել սեռական կամ սեքսուալ այլ կրքերի բավարարման առարկայի, կատարել ստրկական կամ դրան նմանվող վիճակի մեջ գտնվող անձի կարգավիճակից բխող գործողություններ, գնվել կամ վաճառվել, նրանից վերցվում են օրգանները կամ հյուսվածքները։

Մարդուն շահագործման մեջ պահելն արտահայտվում է նրանում, որ շահագործման մեջ դրված անձն իր կամքին հակառակ կամ դրա անտեսմամբ պահվում է շահագործման վիճակի(դրության) մեջ, և այդ վիճակում չմնալուն այլընտրանք չունի։ Նա հարկադրված շարունակում է շահագործողների կամ երրորդ անձանց օգտին կատարել աշխատանք, մատուցել ծառայություններ և այլն։

Քննարկվող հանցագործությունը նախատեսված է ձևական հանցակազմով։ Այսինքն` արարքն ավարտված է համարվում օրենքում նշված նպատակով տուժողին հավաքագրելու, տեղափոխելու, փոխանցելու, թաքցնելու կամ ստանալու, ինչպես նաև շահագործում կամ շահագործման վիճակի մեջ դնել կամ պահել հանդիսացող որևէ գործողության կատարելու պահից։

Սուբյեկտիվ կողմից հանցագործությունը բնութագրվում է միայն ուղղակի դիտավորությամբ, ընդ որում, տուժողին հավաքագրելու, տեղափոխելու, փոխանցելու, թաքցնելու կամ ստանալու պարագայում հանցագործության պարտադիր հատկանիշ է շահագործման նպատակը։

Հետևաբար տվյալ հանցակազմի առկայության համար անհրաժեշտ է, որպեսզի հանցավորը գիտակցի, որ ինքը տուժողին հավաքագրում, տեղափոխում, փոխանցում, թաքցնում կամ ստանում է` պոռնկության շահագործման կամ սեքսուալ շահագործման այլ ձևերի, հարկադիր աշխատանքի կամ ծառայությունների, ստրկության կամ ստրկությանը նմանվող վիճակի մեջ դնելու, առքի կամ վաճառքի, օրգանները կամ հյուսվածքները վերցնելու նպատակով կամ այդ նպատակներից մի քանիսով։

ՀՀ քր. օր-ի 132.2 հոդվածով նախատեսված հանցագործության սուբյեկտը 16 տարին լրացած յուրաքանչյուր մեղսունակ ֆիզիկական անձն է, իսկ քննարկվող հանցագործության ծանրացնող և առավել ծանրացնող հանգամանքները նախատեսված են վերոհիշյալ հոդվածի 2-րդ և 3-րդ մասերով։

Համադրելով գործում առկա փաստերն ու ձեռք բերված ապացույցները, ինչպես նաև լսելով ամբաստանյալի պատճառաբանությունները, դատարանը եկավ այն եզրահագման, որ ամբաստանյալի բերած պատճառաբանությունները հիմնազուրկ են և մտացածին, քանի որ վերջինս չկարողացավ դատարանին պարզաբանել, թե ինչ շահագրգռվածությունից են տուժողները նման մեղադրական ցուցմունքներ տալիս իր դեմ այն դեպքում, երբ իր պնդմամբ նա հետևողականորեն հոգ է տարել վերջիններիս նկատմամբ, եղել առավել քան նրանց ծնողները, արել ամեն ինչ, որ նրանք ապրեն արժանապատիվ կյանքով։

Դատարանը գործի քննությամբ եկավ այն եզրահագման, որ ամբաստանյալի հիմնազուրկ պատճառաբանությունները չեն բխում, ավելին, հակասում են գործով նրա դեմ ձեռք բերված ապացույցների բավարար ամբողջությանը և նշված համատեքստում դատարանն առավել հիմնավորված և արժանահավատ է համարում ինչպես գործով տուժողների, այնպես էլ սույն գորից անջատված մասով ամբաստանյալ Հովհաննիսյանի այն մեղադրող ցուցմունքները, համաձայն որոնց՝ Գիվարգիզովն իրենց կանգնեցրել է երկընտրանքի առջև՝ կամ կատարել գողություն կամ զբաղվել մուրացկանությամբ և վաստակած գումարները հանձնել իրեն։ Տվյալ պայմաններում, անչափահասներն, ամեն դեպքում, խուսափելով գողության գնալու մտքից՝ ստիպված զբաղվել են մուրացկանությամբ՝ ամբաստանյալի կողմից տրված՝ լավ կյանքով ապրելու, ՌԴ ծնողի մոտ տանելու, վարորդական իրավունքի վկայական հանելու, միասին գործարարությամբ զբաղվելու և գումարներ վաստակելու մասին սին խոստումներն իրականություն դարձնելու նպատակով։ Այլ կերպ, ամբաստանյալը հստակ գնահատելով իր կողմից ոչ պատահական «չափորոշիչներով ընտրված» սոցիալական և ինտելեկտուալ խոցելի խմբերին պատկանող երեխաների կարողություններն ու պատկերացումները կյանքի նկատմամբ, նրանց ներգրավել է իր կողմից ձևավորված, հատուկ այդ նպատակի համար ստեղծված խմբում ու նրանց շահագործման ենթարկել մուրացկանությամբ զբաղվելու և դրանից ստացված շահույթն անձամբ տնօրինելու միջոցով։
Ինչ վերաբերվում է անչափահաս անձանց ներգրավմամբ ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակության կազմակերպմանն ու դրան դրդելուն, ապա այս մասով դատարանը նույնպես ապացուցված է համարում ամբաստանյալի մեղքն ամբողջությամբ, քանի որ ինչպես հաստատվեց գործի քննությամբ՝ գողությանը մասնակցած տուժողները և ամբաստանյալ Հովհաննիսյանը միաբերան պնդեցին, որ եթե նա իրենց չուղարկեր գողության ապա նրանք հաստատ չէին անի դա։ Ավելին, ամբաստանյալ Գիվարգիզովի պնդմամբ մյուս ամբաստանյալ Հովհաննիսյանը, ոչ թե գողացել է գազի գլանանոթը, այլ այն վերցրել է ավտոտեխսպասարկման կայանի կողմից իրեն նախկինում ունեցած պարտքի դիմաց։ Այդուամենայնիվ, Գիվարգիզովն այդ դեպքում չկարողացավ տրամաբանել, թե նման պայմաններում որն էր իր պարտավորությունը վաճառել այդ գլանանոթը, կամ, ավելին, ինչու դա իրեն չհաջողվելուց հետո, երբ Հովհաննիսյանը կարողացավ վաճառել այն, ստացված եկամուտը ոչ թե պահեց իրեն, որպես ավտոտեխսպասարկման կայանի կողմից իրեն նախկինում ունեցած պարտքի վերադարձ, այլ տվեց նույն իրեն՝ Արման Գիվարգիզովին։

Վերը նշված ապացույցների համադրմամբ և դատարանի իրավական վերլուծության արդյունքում դատարանն ապացուցված և հաստատված է համարում այն, որ ամբաստանյալ Արման Անատոլիի Գիվարգիգովը կատարել է հանցավոր արարքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 132.2-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 165-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ուստի վերջինս ։
կատած հանցավոր արարքների համար ենթակա է պատժի։

Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։

Դատարանը, որպես Արման Գիվարգիզովի անձը բնութագրող դրական հանգամանք հաշվի է առնում նաև այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատապարտված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։

/տես` հատոր1, գ.թ. 12-13, դատական նիստի արձանագրությունը/

Միաժամանակ, դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածների համաձայն ամբաստանյալ Արման Գիվարգիզովի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ չկան։

/տես` քրեական գործի նյութերը, դատական նիստի արձանագրությունը/


Ելնելով գործի հանգամանքներից, ինչպես նաև հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի՝ «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի՝ «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և 61-րդ հոդվածը, ըստ որի՝ «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արման Գիվարգիզովի կողմից կատարված հանցավոր արարքների համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժներ նշանակվեն առանց գույքի բռնագրավման և որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու՝ ազատազրկման ձևով, որպիսի պատիժը նա պետք է կրի։

Դատարանն անդրադառնալով Արման Գիվարգիզովի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` կալանավորման, հարցին գտնում է, որ այն պետք թողնվի անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։

Լուծելով դատական ծախսերի հարցը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 169-րդ հոդվածով, դատարանը գտնում է, որ փորձաքննությունների համար ծախսված 210. 222 ՀՀ դրամ գումարը, որպես դատական ծախս պետք է բռնագանձվի ամբաստանյալ Արման Գիվարգիզովից։


4. Եզրափակիչ մաս

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարաության օրենսգրքի 357-359, 360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Արման Անատոլիի Գիվարգիզովին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 132.2-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 165-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ։

ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 132.2-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով Արման Անատոլիի Գիվարգիզովի նկատմամբ պատիժ նշանակել` ազատազրկում 10 /տասը/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման և որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու։ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 165-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ նշանակել ազատազրկում` 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով պատիժ նշանակել` ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կարգով, հանցանքների համակցությամբ, նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով` Արման Անատոլիի Գիվարգիզովի նկատմամբ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 132.2-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով՝ առանց գույքի բռնագրավման և որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու 10 /տասը/ տարի ժամկետով նշանակված ազատազրկմանը գումարել` ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 165-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված պատժից 6 /վեց/ ամիսը, ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նշանակված պատժից` 6 /վեց/ ամիսը և վերջնական պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում 11 /տասնմեկ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման և որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու։

Արման Անատոլիի Գիվարգիզովի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2013թ.-ի մարտի 22-ից։

Արման Անատոլիի Գիվարգիզովից հօգուտ պետական բյուջեի բռնագանձել 210. 222 /երկու հարյուր տասը հազար երկու հարյուր քսաներկու/ ՀՀ դրամ` որպես դատական ծախսեր։

Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։


Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն