ԵԿԴ/0147/01/13






ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը (այսուհետ` Դատարան)`

նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,
քարտուղարությամբ` Ժենյա Ավետիսյանի,

մասնակցությամբ`
մեղադրողներ` Կարեն Հովհաննիսյանի,
Արսեն Բեգինյանի,
Աշոտ Գալստյանի և
Հայկ Էյրամջյանի,

պաշտպաններ` Կարեն Գրիգորյանի և
Արշակ Հարությունյանի (ամբ. Հ.Ղազարյան),

Հրանտ Գևորգյանի,
Գարեգին Մարգարյանի և
Արմինե Ղասաբողլյանի (ամբ. Մ.Ստեփանյան),

նույն Դատարանում` 2014թ. սեպտեմբերի 27-ին կայացած դռնբաց դատական նիստում, քննեց և ավարտեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`
1. Հովհաննես Վարուժանի Ղազարյանի՝ (ծնված 1990թ. մարտի 13-ին, Երևան քաղաքում, ազ¬գութ¬յամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուրի, չի աշխատում, ութամյա կրթությամբ, նախկինում դատա¬պարտ¬ված՝ 1. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դա¬տա¬րանի 2007թ. հունիսի 18-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 5-րդ կետերով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ կետերով դատա¬պարտվել է ազա¬տազրկման 4 տարի ժամկետով, նույն դատարանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 5-րդ կետերով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ կե¬տե¬րով կատարված արարքները համապատասխանեցվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ կետերին, 183-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 37-183-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 2-րդ կետին և նշանակված վերջնական պատիժը թողնվել է անփոփոխ, պա¬տի¬ժը լրիվ կրելով՝ ազատվել է 2011թ. փետրվարի 28-ին, 2. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջան¬ների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. մարտի 6-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագոր¬ծութ¬յան կա¬տարման մեջ և նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ` ազատազրկում 3 տարի ժամկետով։ Նույն դա¬տավճռով նրա նկատմամբ կիրառվել է 2013թ. հոկտեմբերի 3-ին ընդունված համաներման ակտը և վեր¬ջինս ազատվել է նշանակված պատժից, դատվածությունը չմարված, հաշ¬վառված է Երևան քաղաքի Արզու¬մանյան փողո¬ցի 3-րդ շենքի 29-րդ բնակարանում, փաստացի բնակվել է Երևան քաղաքի Հալաբ¬յան 9/1 շենքի 67-րդ բնակարանում, սույն գործով նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորում),
2. Մհեր Յուրիի Ստեփանյանի՝ (ծնված 1963թ. հունվարի 22-ին, Սևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, չի աշխատում, միջնակարգ կրթությամբ, նախկինում դատա¬պարտված Երևանի Արաբ¬կիր և Քանաքեռ - Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանի 2010թ. փետրվա¬¬րի 10-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին և 268-րդ հոդվածի 1-ին մա¬սերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման՝ 3 տարի 6 ամիս ժամկետով։ Պատժի կրման սկիզբն հաշվարկվել է 2009թ. սեպտեմբերի 18-ից։ 2011թ. հոկ¬տեմբերի 21-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշ¬մամբ պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատժի մնացած մասը՝ 1 տարի 4 ամիս 27 օրը կրելուց, դատվածությունը չմարված, հաշվառված է Երևան քաղաքի Երզնկյան փողոց 44ա տանը, սույն գործով նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կա¬լա¬նավորում)։

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 13144612 քրեական գործը հարուցվել է 2012թ. օգոստոսի 2-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով ՀՀ ոստիկա¬նութ¬յան ՔԳՎ Կենտրոնականի քննչական բաժ¬նում` քաղ. Արմեն Ներսիսյանի կողմից անհայտ անձից առանց իրացնելու նպատակի 0.0023 գրամ «բուպ¬¬րենորֆին» տեսակի թմրամիջոց ապօրինաբար ձեռք բերելու դեպքի առթիվ։
2012թ. օգոստոսի 2-ին չհեռանալու մասին ստորագրություն է ընտրվել թմրամիջոց պահելու և գործածելու կասկածանքով նույն օրը ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին բեր¬ման ենթարկված¬ներ քաղ.Աննա Ասրյանի, ինչպես նաև թմրամիջոց պահելու, գործածելու և իրացնելու կասկածանքով բերման ենթարկված Արմեն Ներսիսյանի նկատմամբ։
2012թ. օգոստոսի 9-ին Աննա Ասրյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2012թ. օգոստոսի 9-ին Արմեն Ներսիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2012թ. օգոստոսի 23-ին որոշում է կայացվել Մհեր Ստեփանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին, նրա նկատ¬մամբ հայ¬տա¬րարվել է հետախուզում և Դատարանի որոշմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել կա¬լա¬նավո¬րում։
2012թ. օգոստոսի 28-ին հետախուզվող Մ.Ստեփանյանը հայտնաբերվել է, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Նույն օրը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, վերստին քննարկելով մեղադրյալ Մ.Ստեփանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորում ընտրելու միջնոր¬դությունը, այն բա¬վարարել է, որի ժամկետը հետագայում երկարացվել է։
2012թ. հոկտեմբերի 2-ին ձերբակալվել է նույն օրը ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին թմրամիջոցներ օգտագործելու և իրացնելու կասկածանքով բերման ենթարկված Հովհաննես Ղազար¬յա¬նը։
2012թ. հոկտեմբերի 5-ին Հովհաննես Ղազարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասերով։
2012թ. հոկտեմբերի 5-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, բավարարելով նախաքննական մարմնի միջնորդությունը, մեղադրյալ Հ.Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրել կալանավորում, որի ժամկետը հետա¬գայում երկարացվել է։
2013թ. փետրվարի 20-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում Մհեր Ստեփանյանին սույն գործով ապօ¬րինի բերման ենթարկելու, նրա նկատմամբ ապօրինի հետախուզում հայտարարելու, կալա¬նա¬վորելու, ոստիկանության աշխատակիցների կողմից խոշտանգելու վերաբերյալ Մհեր Ստե¬փանյանի և վերջինիս հայր Յուրի Ստեփանյանի նույնաբովանդակ դիմումների հիման վրա նախա¬պատ¬րաստված նյութերով քրեական գործի հարուցումը մերժվել է՝ ՀՀ ոստիկանության Կենտրո¬նականի բաժնի աշ¬խա¬տակիցների և ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Տոնոյանի գործո¬ղութ¬յուններում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
2013թ. ապրիլի 3-ին Ա.Ներսիսյանին և Ա.Ասրյանին առաջադրված մեղադրանքները փոփոխվել և նրանցից յուրաքանչյուրին նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ պայմանավորված սկզբնական մեղադրանքում որպես վերջիններիս ապօրինաբար թմրա¬միջոց իրացնող անձ հիշատակված ոմն Մհերի ինքնության պարզմամբ, ով ըստ նախաքննական մարմ¬նի, հանդիսանում է Մհեր Յուրիի Ստեփանյանը։
2013թ. մայիսի 29-ին քրեական գործը քննչական ենթակայության կարգով ուղարկվել է ՀՀ հա¬տուկ քննչական ծառայություն, սակայն 2013թ. հունիսի 19-ին որոշում է կայացվել Հովհաննես Ղա¬զար¬յանին խոշտանգելու, վերջինիս բնակարանում թմրամիջոց դնելու, այն խուզարկությամբ հայտ¬նա¬բերելու վերաբերյալ նրա և վերջինիս մայր Սիրանուշ Հակոբյանի ըստ էության նույնա¬բովանդակ ցուցմունքների կապակցությամբ ՀՀ ոստիկանության ՔՀԳՎ օպերլիազոր Սենիկ Երանոսյանի նկատ¬մամբ քրեական հետապնդում չիրակա¬նաց¬նելու մասին՝ նրա գործողություններում պաշտոնեա¬կան լիա¬զո¬րությունները չարաշահելու, դրանք սահմանազանցելու, ապացույցներ կեղծելու հանցակազ¬մե¬րի բացա¬¬կայության պատճառաբանությամբ։
2013թ. հունիսի 19-ին կայացրած մեկ այլ որոշմամբ սույն քրեական գործը քննչական ենթա¬կայության կարգով վերադարձվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Կենտրոնականի քննչական բաժին՝ Հ.Ղազարյանի, Մ.Ստեփանյանի, Ա.Ներսիսյանի և Ա.Ասրյանի վերաբերյալ մասով քրեական գործի նա¬խաքննությունը շարունակելու համար։
2013թ. հուլիսի 20-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնում որոշում է կայացվել քաղ. Մարիամ Խաչանովային թրաֆիքինգի ենթարկելու դրվագով Հովհաննես Ղազարյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին՝ նրա արարքում հանցակազմի բացա¬կա¬յության պատճառաբանությամբ։
2013թ. հուլիսի 20-ին որոշում է կայացվել առանց իրացնելու նպատակի ապօրինաբար թմրամի¬ջոց ձեռք բերելու չորս դրվագներով Աննա Ասրյանի և Արմեն Ներսիսյանի, իսկ տաս դրվագներով Մարիամ Խաչա¬նովայի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմի բացակայության պատճառաբա¬նութ¬յամբ (ձեռք բերած թմրամիջոցի չափը պարզված չլինելու հանգամանքն հօգուտ նրանց մեկնաբա¬նելու ուժով)։
2013թ. հուլիսի 20-ին Հովհաննես Ղազարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրաց¬վել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով (14 դրվագներով) և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2013թ. հուլիսի 20-ին Մհեր Ստեփանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով (4 դրվագ¬ներով)։
2013թ. հուլիսի 22-ին սույն քրեական գործի նյութերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել և առանձին վարույթ է առանձնացվել թիվ 15135013 քրեական գործը՝ մեղադրյալ Մ.Ստեփանյանին ապօրինաբար թմրամիջոց իրացրած քննությամբ չպարզված անձի վերաբերյալ։
2013թ. օգոստոսի 5-ին քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Հովհաննես Վարուժանի Ղազար¬յանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Մհեր Յուրիի Ստեփանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Արմեն Ադամի Ներսիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Աննա Գագիկի Ասրյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով կազմված մեղադրական եզրակացութ¬յամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան, 2013թ. օգոստոսի 8-ին ընդունվել վարույթ և նշա¬նակվել դատական քննության։
2013թ. նոյեմբերի 19-ին, քննարկելով ամբաստանյալ Աննա Ասրյանի և վերջինիս պաշտպանի միջնորդութ¬յունը, Դատարանը որոշում է կայացրել Ա.Ասրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված քրեա¬կան հետապնդումը դադա¬րեցնելու մասին` «Հայաստանի Հան¬րա¬պետության անկախության հռչակման 22-րդ տարե¬դարձի կա¬պակցությամբ համա¬ներում հայտա¬րա¬րելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկ¬տեմ¬բերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 5-րդ կետի 2-րդ են¬թա¬կետի կիրառմամբ, որի արդյունքում գործի դատական քննությունը շարու¬նակվել է միայն ամբաս¬տան¬յալներ Հ.Ղազարյանի, Մ.Ստեփանյանի և Ա.Ներսիսյանի վե¬րա¬բերյալ մասով։
2014թ. սեպտեմբերի 12-ին, քննարկելով ամբաստանյալ Արմեն Ներսիսյանի և վերջինիս պաշտ¬պանի միջնոր¬դությունը, Դատարանը որոշում է կայացրել Ա.Ներսիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված քրեա¬կան հետապնդումը դադա¬րեցնելու մասին` նրան քրեական պատասխա¬նատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբա¬նութ¬յամբ, որի արդյունքում գործի դատական քննությունը շարունակվել է միայն ամբաստանյալներ Հ.Ղազարյանի և Մ.Ստեփանյանի մասով։


2. Նախաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Նախաքննական մարմինը Հովհաննես Ղազարյանին մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա «2007թ. Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի դատա¬րանի կողմից քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ կետերով դատա¬պարտված լինելով չորս տարի ազատազրկման, 28.02.2011թ. ազատվել է պատժի կրումից, դատ¬վա¬ծութ¬յունը չմարված 2011թ. մայիսի կեսերին իր ընկերուհի Մարիամ Տիգրանի Խաչանովայի հետ Երևան քա¬ղաքի Հալաբյան 9/1 շենքի 67-րդ բնակարանում համատեղ բնակվելու ընթացքում վերջինիս հյու¬րա¬սի¬րելու եղանակով ապօրինի իրացրել է «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց, այսինքն՝ կատարել է հան¬ցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով (Դրվագ 1)։
Բացի այդ, Հ.Ղազարյանը 2011թ. մայիսի վերջին Երևան քաղաքի Հալաբյան 9/1 շենքի, 67-րդ բնա¬¬կարանում Մ.Խաչանովային հյուրասիրելու եղանակով ապօրինի իրացրել է «բուպրենորֆին» տե¬սա¬կի թմրամիջոց, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով (Դրվագ 2)։
Բացի այդ, Հ. Ղազարյանը 2011թ. օգոստոս ամսին Երևան քաղաքի Հալաբյան 9/1 շենքի, 67-րդ բնակարանում Մ.Խաչանովային հյուրասիրելու եղանակով ապօրինի իրացրել է «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով (Դրվագ 3)։
Բացի այդ, Հ.Ղազարյանը 2011թ. օգոստոսին Երևան քաղաքի Հալաբյան 9/1 շենքի, 67-րդ բնա¬կարանում Մ.Խաչանովային հյուրասիրելու եղանակով ապօրինի իրացրել է «բուպրենորֆին» տե¬սա¬կի թմրամիջոց, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով (Դրվագ 4)։
Բացի այդ, Հ.Ղազարյանը 2011թ. օգոստոսին Երևան քաղաքի Հալաբյան 9/1 շենքի, 67-րդ բնակա¬րանում Մ.Խաչանովային հյուրասիրելու եղանակով ապօրինի իրացրել է «բուպրենորֆին» տե¬սա¬¬կի թմրամիջոց, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով (Դրվագ 5)։
Բացի այդ, Հ.Ղազարյանը 2011թ. օգոստոսին Երևան քաղաքի Հալաբյան 9/1 շենքի, 67-րդ բնա¬կա¬րանում Մ.Խաչանովային 15.000 ՀՀ դրամով վաճառելու եղանակով ապօրինի իրացրել է «բուպրե¬նորֆին» տեսակի թմրամիջոց, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով(Դրվագ 6)։
Բացի այդ, Հ.Ղազարյանը 2011թ. օգոստոսին Երևան քաղաքի Հալաբյան 9/1 շենքի, 67-րդ բնակարանում Արմեն Ներսիսյանին նրա ընկերուհի Աննա Ասրյանի հետ ընդհանուր օգտագործման նպա¬¬տակով հյուրասիրելու միջոցով ապօրինի իրացրել է «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով (Դրվագ 7)։
Բացի այդ, Հ.Ղազարյանը 2011թ. օգոստոսին Երևան քաղաքի Հալաբյան 9/1 շենքի, 67-րդ բնակարանում Արմեն Ներսիսյանին նրա ընկերուհի Աննա Ասրյանի հետ ընդհանուր օգտագործման նպատակով հյուրասիրելու եղանակով ապօրինի իրացրել է «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով (Դրվագ 8)։
Բացի այդ, Հ.Ղազարյանը 2011թ. օգոստոսին Երևան քաղաքի Հալաբյան 9/1 շենքի, 67-րդ բնակարանում Արմեն Ներսիսյանին նրա ընկերուհի Աննա Ասրյանի հետ ընդհանուր օգտագործման նպատակով 10.000 ՀՀ դրամով վաճառելու եղանակով ապօրինի իրացրել է «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով (Դրվագ 9)։
Բացի այդ, Հ. Ղազարյանը 2011թ. օգոստոսին Երևան քաղաքի Հալաբյան 9/1 շենքի, 67-րդ բնա¬կարանում Արմեն Ներսիսյանին նրա ընկերուհի Աննա Ասրյանի հետ ընդհանուր օգտագործման նպա¬տակով 15.000 ՀՀ դրամով վաճառելու եղանակով ապօրինի իրացրել է «բուպրենորֆին» տեսակի թմրա¬միջոց, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով (Դրվագ 10)։
Բացի այդ, Հ.Ղազարյանը 2011թ. ամռանը Երևան քաղաքի Հալաբյան 9/1 շենքի, 67-րդ բնակա¬րա¬նում Մ.Խաչանովային 25.000 ՀՀ դրամով վաճառելու եղանակով ապօրինի իրացրել է «բուպրե¬նոր¬ֆին» տեսակի թմրամիջոց, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով (Դրվագ 11)։
Բացի այդ, Հ.Ղազարյանը 2011թ. աշնանը Երևան քաղաքի Հալաբյան 9/1 շենքի, 67-րդ բնակա¬րա¬նում Մ.Խաչանովային 25.000 ՀՀ դրամով վաճառելու եղանակով ապօրինի իրացրել է «բուպ¬րե¬նոր¬ֆին» տեսակի թմրամիջոց, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով (Դրվագ 12)։
Բացի այդ, Հ.Ղազարյանը 2011թ. աշնանը Երևանի Հալաբյան փողոցում գտնվող «Արմին» ռեստորանային համալիրում Մ.Խաչանովային հյուրասիրելու եղանակով ապօրինի իրացրել է «բուպրե¬նոր¬ֆին» տեսակի թմրամիջոց, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով (Դրվագ 13)։
Բացի այդ, Հ.Ղազարյանը 2011թ. դեկտեմբերի 29-30-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Հալաբյան 9/1 շենքի, 67-րդ բնակարանում 10.000 ՀՀ դրամով վաճառելու եղանակով Մ.Խաչա¬նովային ապօրինի իրացրել է «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով (Դրվագ 14)։
Բացի այդ, Հ.Ղազարյանը, առանց իրացնելու նպատակի, գործով չպարզված հանգամանք¬ներում ապօրինի ձեռք է բերել և իր բնակության վայրում` Երևան քաղաքի Հալաբյան փողոցի 9/1 շենքի 67-րդ բնակարանի հյուրասենյակի բազմոցի արանքում պահել է զգալի չափի` 0,0082 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց, որը 02.10.2012թ. հայտնաբերվել է վերջինիս բնակարանում կատարված խուզար¬կութ¬յան ժամանակ, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով (Դրվագ 15)»։
Նախաքննական մարմինը Մհեր Ստեփանյանին մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա «2010թ. Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների առաջին ատյանի դատարանի կողմից քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով և 268 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտված լինե¬լով երեք տարի վեց ամիս ժամկետով ազատազրկման, 21.10.2011թ-ին պայմանական վաղա¬ժամ¬կետ ազատվել է պատժի հետագա կրումից, դատվածությունը չմարված, 2012թ. հուլիս ամսին Երևան քաղաքի Օրբելի փողոցում 15.000 ՀՀ դրամով վաճառելու եղանակով Արմեն Ներսիսյանին ապօրինի իրացրել է «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց, որը վերջինս ընկերուհու` Աննա Ասրյանի հետ ներարկվելու միջոցով օգտագործել է Երևանի Աբելյան 6/2 հասցեում գտնվող «Ժասմին» հյուրա¬նոցային համալիրի առանձնասենյակում, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով (Դրվագ 1)։
Բացի այդ, Մ. Ստեփանյանը 2012թ. հուլիս ամսին Երևան քաղաքի Երզնկյան փողոցում 10.000 ՀՀ դրամով վաճառելու եղանակով Ա.Ներսիսյանին ապօրինի իրացրել է «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց, որը վերջինս ընկերուհու` Ա.Ասրյանի հետ ներարկվելու միջոցով օգտագործել է Երևանի Շինարարներ 29 հասցեում գտնվող «Գալակտիկա» ինտերնետային ակումբի առանձնասենյակում, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով (Դրվագ 2)։
Բացի այդ, Մ. Ստեփանյանը 2012թ. հուլիս ամսին Երևան քաղաքի Օրբելի փողոցում 10.000 ՀՀ դրամով վաճառելու եղանակով Ա.Ներսիսյանին ապօրինի իրացրել է «բուպրենորֆին» տեսակի թմրա¬միջոց, որը վերջինս ընկերուհու` Ա.Ասրյանի հետ ներարկվելու միջոցով օգտագործել է Երևանի Շինա¬րարներ 29 հասցեում գտնվող «Գալակտիկա» ինտերնետային ակումբի առանձնասենյակում, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով (Դրվագ 3)։
Բացի այդ, Մ. Ստեփանյանը 2012թ. օգոստոսի 1-ին Երևան քաղաքի Օրբելի փողոցի 12 շենքի մոտ Ա.Ներսիսյանին 10.000 ՀՀ դրամով վաճառելու եղանակով ապօրինի իրացրել է 0,0023 գրամ` զգալի չափի « բուպրենորֆին » տեսակի թմրամիջոց, որը վերջինս լցնելով ներարկիչի մեջ և ապօրինի պահելով իր մոտ գնացել է Երևան քաղաքի Շինարարներ փողոցի 29 շենքում գտնվող «Գալակտիկա» ինտերնետ ակումբ, որտեղ հանդիպել է ընկերուհուն` Ա. Ասրյանին և առանձնասենյակում ցանկացել են ձեռք բերված թմրամիջոցը ներարկվելու միջոցով օգտագործել, սակայն ներս են մտել ոստիկանության աշխա¬տակիցները, ուստի թմրամիջոցով լցված ներարկիչը թաքցնելու նպատակով Ա. Ներսիսյանն այն նետել է Ա.Ասրյանի պայուսակը, որը ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում անձնական խուզար¬կութ¬յամբ հայտնաբերվել է վերջինիս պայուսակի միջից, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով (Դրվագ 4)։
Նախաքննական մարմինը Արմեն Ներսիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա «առանց իրացնելու նպատակի, ներարկ¬վելու միջոցով համատեղ գործածելու համար թմրամիջոց ձեռք բերելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով իր ընկերուհու` Աննա Գագիկի Ասրյանի հետ, վերջինիցս վերցրել է 10.000 ՀՀ դրամ գումար և 2012թ. օգոստոսի 01-ին Երևան քաղաքի Օրբելի փողոցի 12 շենքի մոտից Մհեր Յուրիի Ստեփանյանից 10.000 ՀՀ դրամով գնելու եղանակով ապօրինի ձեռք է բերել և պատրաստել զգալի չափի` 0,0023 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց, լցրել ներարկիչի մեջ և ապօրինի պահելով իր մոտ գնացել է Երևան քաղաքի Շինարարներ փողոցի 29 շենքում գտնվող «Գալակտիկա» ինտերնետ ակումբ, որտեղ հանդիպել է Ա.Ասրյանին և առանձնասենյակում ցանկացել են ձեռք բերված թմրամի¬ջո¬ցը ներարկվելու միջոցով օգտագործել, սակայն ներս են մտել ոստիկանության աշխատակիցները, ուստի թմրամիջոցով լցված ներարկիչը թաքցնելու նպատակով Ա. Ներսիսյանն այն նետել է Ա.Ասրյանի պայուսակը, որը ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում անձնական խուզարկությամբ հայտնա¬բեր¬վել է վերջինիս պայուսակի միջից»։
Նախաքննական մարմինը Աննա Ասրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մա¬սով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա «առանց իրացնելու նպատակի, ներարկվելու միջոցով համատեղ գործածելու համար թմրամիջոց ձեռք բերելու դիտավորությամբ, նախնական համա¬ձայնության գալով իր ընկեր` Արմեն Ադամի Ներսիսյանի հետ, վերջինիս տվել է 10.000 ՀՀ դրամ գու¬մար, որով Ա.Ներսիսյանը 2012թ. օգոստոսի 1-ին գնելու միջոցով Մհեր Յուրիի Ստեփանյանից Երևան քաղաքի Օրբելի փողոցի 12 շենքի մոտից ապօրինի ձեռք է բերել զգալի չափի 0,0023 գրամ քաշով «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց և ապօրինի պահելով իր մոտ՝ գնացել է Երևան քաղաքի Շինա¬րար¬ներ փողոցի 29 շենքում գտնվող «Գալակտիկա» ինտերնետ ակումբ, որտեղ հանդիպել է Ա. Ասրյա¬նին և առանձնասենյակում ցանկացել են ձեռք բերված թմրամիջոցը ներարկվելու միջոցով օգտագործել, սակայն ներս են մտել ոստիկանության աշխատակիցները, ուստի թմրամիջոցով լցված ներարկիչը թաքցնե¬լու նպատակով Ա.Ներսիսյանն այն նետել է Ա. Ասրյանի պայուսակը, որը ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել է վերջինիս պայուսակի միջից»։
Ամբաստանյալներին առաջադրած մեղադրանքների հիմքում նախաքննական մարմինը դրել և նրանց առաջադրած մեղադրանքներն հիմնավորված է համարել հետևյալ ապացույցներով.
Արմեն Ներսիսյանի խոստովանական ցուցմունքներով՝ այն մասին, որ «2011թ. օգոստոս ամսին ընկերուհու` Աննա Ասրյանի հետ առաջին անգամ գնացել են Հալաբյան փողոցում գտնվող Հ.Ղազար¬յանի տուն, որտեղ ցանկություն է առաջացել թմրանյութ օգտագործել, ուստի իրենց ընդհանուր օգտա¬գործ¬ման համար Հովոն առանց գումարի հյուրասիրել է ներարկիչի մեջ լցված բուպրենորֆին «սուբո¬տեքս» տեսակի թմրամիջոց արդեն պատրաստված վիճակում, որը օգտագործել է Աննայի հետ միասին։ Հովոն և նրա ընկերուհի Մարիշը /Մարիամ Խաչանովա/ ևս օգտագործել են թմրանյութ ներարկվելու միջոցով։
Դրանից մի քանի օր անց Աննայի հետ նորից գնացել են Հովոյի տուն և կրկին եղել են վերոնշյալ չորս անձով։ Այդ անգամ ևս Հովոն առանց գումարի` հյուրասիրել է նույն թմրամիջոցից` իրեն տվել է ներարկիչով, որն օգտագործել է Աննայի հետ միասին։ Նա և Մարիշը ևս օգտագործել են այդ թմրանյու¬թից։
Կրկին 2011թ. օգոստոս ամսին Աննայի հետ գտնվել են Հովոյի տանը և ցանկացել են թմրամիջոց օգտագործել, պայմանավորել են, որ գումարը հետո փոխանցեն Հովոյին։ Վերջինս տվել է ներարկիչի մեջ լցված թմրանյութը, որն օգտագործել է Աննայի հետ միասին, Հովոն ու Մարիշը ևս օգտագործել են թմրանյութ։ Գումարը` 15.000 դրամ, հետո փոխանցել են Հովոյին։
2011թ. օգոստոսին Հովոյի տանն են գտնվել, որտեղ եղել է նաև Մարիշը։ Որոշել են բոլորն էլ թմրանյութ օգտագործել և իր ու Աննայի ընդհանուր օգտագործման նպատակով թմրանյութ տալու համար Հովոյին տվել է 10.000 ՀՀ դրամ, նա գնացել ու բերել է «սուբ» տեսակի թմրամիջոց, որը նույն կերպ բաժանելով օգտագործել են ներարկվելու միջոցով։ Եղել են էլի դեպքեր, որոնք չի հիշել։ Իր և Ա. Ասրյանի ընդհանուր օգտագործման համար թմրանյութ է ձեռք բերել նաև Մհեր Ստեփանյանից, որն ունեցել է «Դյուկ» մականունը։ 2012թ. հուլիս ամսին Մ. Ստեփանյանին տեսել է Օրբելի փողոցի վրա, հարց¬րել, թե կարող է թմրանյութ տալ։ Նա ասել է, որ կլինի։ Ապա 15.000 դրամով նրանից գնել է «սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց մանր կտորներով, որն Աննայի հետ միասին ներարկելու միջոցով օգտագործել են «Ժասմին» հյուրանոցային համալիրում։
Մյուսը` 2012թ. հուլիս ամսին հեռախոսով կապվել է Մհերի հետ, որքան հիշում է երկու հատ 70 թիվը պարունակող «Օրանժի» հեռախոսահամար է եղել, հանդիպել են նրա թաղամասում` Երզնկյան փողոցում, տվել է 10.000 դրամ, իսկ նա դրա դիմաց իրեն տվել է թղթի մեջ փաթաթված «սուբի» փոշի, որը Աննայի հետ օգտագործել են Շինարարների փողոցում գտնվող «Գալակտիկա» ինտերնետ ակում¬բի «ՎԻՊ» սենյակում։
2012 թ. հուլիսի վերջերին կրկին նույն համարով կապ է հաստատել Մհերի հետ, ապա հանդիպել Երզնկյան փողոցում, նրան ասել է, որ թմրանյութ է պետք։ Քիչ անց արդեն Օրբելի փողոցի վրա Մհերը 10.000 դրամի դիմաց տվել է «սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց` թղթի մեջ լցված վիճակում։
Վերջին անգամ` 2012թ. օգոստոսի 1-ին, կրկին Մ. Ստեփանյանին հանդիպել է Օրբելի փողոցի մոտ, փոխանցել 10.000 դրամը։ Վերջինս գնացել է, ապա որոշ ժամանակ անց վերադառնալով իրեն է տվել «սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոցի զանգած։ Այնուհետև Ա. Ասրյանին հայտնել է, որ թմրամիջոցն արդեն ձեռք է բերել և երեկոյան պայմանավորվել ու հանդիպել են «Գալակտիկա» ինտերնետ ակումբ, որտեղ` առանձնասենյակում, գնած թմրամիջոցը լցրել է ներարկիչի մեջ, խառնել թորած ջրով, ապա ցանկացել են ձեռք բերված թմրամիջոցը ներարկվելու միջոցով օգտագործել, սակայն ներս են մտել ոստի¬կանության աշխատակիցները, ուստի թմրամիջոցով լցված ներարկիչը թաքցնելու նպատակով նե¬տել է մի կողմ, որը հնարավոր է ընկել է Ա. Ասրյանի պայուսակը։ Այնուհետև իրենց բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին, որտեղ տեղեկացել է, որ թմրամիջոցով ներարկիչը ոստիկանության Կենտրո¬նա¬կանի բաժնում անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել է վերջինիս պայուսակի միջից։ Հայտնել է, որ դա իր օգտագործման համար նախատեսված թմրանյութ է, որը ձեռք է բերել Մհերից։
Մեղադրյալ Ա.Ներսիսյանն իր ցուցմունքը պնդել է մեղադրյալ Մ.Ստեփանյանի հետ առերես հարցաքննությամբ։
Մեղադրյալ Աննա Ասրյանի խոստովանական ցուցմունքներով՝ այն մասին, որ իր ընկեր Արմենի հետ թմրամիջոց առաջին անգամ օգտագործել են 2011թ. օգոստոս ամսին, երբ միասին գնացել են Հալաբյան փողոցում գտնվող Հովոյի ու Մարիշի տուն` հյուր։ Այնտեղ իրենց համաձայնությամբ Հովոն ներարկիչի մեջ լցված թմրանյութ է հյուրասիրել «բուպրենորֆին» (սուբ) տեսակի, այն տվել է Արմենին, կիսել են ու ներարկվելու միջոցով օգտագործել։ Հովոն ու Մարիշը ևս ներարկվելու միջոցով օգտագործել են նույն թմրանյութից։
Երկրորդ անգամ նորից 2011թ. օգոստոս ամսին Արմենի հետ գնացել են Հովոյենց տուն, որտեղ եղել է նաև Մարիշը և նույն ձևով Հովոն իրենց բոլորին հյուրասիրել է «սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց։
Նույն ամսին Հովոյենց տանը, կրկին Մարիշի ներկայությամբ, իր և Արմենի օգտագործման հա¬մար գումար են դրել 10.000 դրամ ու Հովոն տվել է ներարկիչով «սուբ» տեսակի թմրամիջոցը, նույն թմրամիջոցից տվել է նաև Մարիշին, ապա բոլորով օգտագործել են։
Մեկ անգամ ևս Հովոյի տանը, խնդրել են նրան թմրանյութ տալ` գումարը հետո վճարելու պայմանով, նա էլ տվել է ներարկիչի մեջ լցված «սուբ» տեսակի թմրամիջոց Մարիշին, ինչպես նաև իրեն ու Արմենին` ընդհանուր օգտագործման համար։ Այդ թմրանյութի համար 15.000 դրամ փոխանցել է Հո¬վոյին։ Դրանից հետո Արմենի հետ կապերը խզվել են, ապա սկսել են հանդիպել ու արդեն 2012թ. հուլիս ամսին «սուբ» տեսակի թմրամիջոց են միասին օգտագործել «Ժասմին» հյուրանոցային համալիրում և «Գալակտիկա» ինտերնետ ակումբում։ Այդ անգամները 10.000 ՀՀ դրամ, պատահել է նաև 15.000 դրամ գումար են դրել ինքն ու Արմենը` թմրանյութը գնելու համար, տեղյակ չէ, թե ումից է նա թմրանյութը ձեռք բերել։ 2012թ. օգոստոսի 1-ին հանդիպել է Արմենին, նրան թմրանյութ ձեռք բերելու համար տվել 10.000 դրամ, ապա երեկոյան Արմենը տեղեկացրել է, որ գնել է թմրամիջոցը և հանդիպել են «Գալակ¬տիկա» ինտերնետ ակումբում, որտեղ Արմենը ներարկիչի մեջ բացել է թմրամիջոցը և ցանկացել են օգտագոր¬ծել, երբ ներս են մտել ոստիկանության աշխատակիցներ, ուստի Արմենը թմրամիջոցով նե¬րար¬կիչը նե¬տել է իր պայուսակի մեջ, որտեղից էլ հայտնաբերել են այն, երբ ընթերակաների ներկա¬յությամբ խուզարկել են իրեն։
Իր ցուցմունքը մեղադրյալ Ա.Ասրյանը պնդել է մեղադրյալ Հ.Ղազարյանի հետ առերես հար¬ցաքննությամբ։
Մեղադրյալներ Հովհաննես Ղազարյանի, Մհեր Ստեփանյանի, Արմեն Ներսիսյանի և Աննա Ասրյա¬նին առաջադրած մեղադրանքները նախաքննական մարմինը հիմնավորված է համարել քրեա¬կան գործի քննությամբ ձեռք բերած ներքոհիշ¬յալ ապացույցներով.
Վկա Մարիամ Խաչանովայի ցուցմունքներով՝ այն մասին, որ ծանոթացել է Հ.Ղազարյանի հետ, ապա 2011թ. ապրիլի սկզբներից սկսել է համատեղ բնակվել նրա հետ Հալաբյան 9/1 շենքի 67-րդ բնա¬կարանում, որտեղ 2011թ. օգոստոս ամսին իրենց հյուրընկալել է նաև Հովոյի ընկեր Արմեն Ներսիս¬յանն ու նրա ընկերուհին` Աննա Ասրյանը։ Հ.Ղազարյանի հետ համատեղ բնակելու ընթացքում նկատել է, որ վերջինս թմրանյութ է օգտագործել, ուստի, հետաքրքրությունից դրդված, առաջարկել է իրեն ևս տալ։ 2011թ. մայիսից սկսել է թմրամիջոց օգտագործել։ 2011թ. մայիսի կեսերին, երբ Հովոյի հետ Հալաբ¬յան փողոցի վրա գտնվող իրենց տանը մենակ են եղել, նա առաջարկել է թմրամիջոց օգտագործել, բերել է մոտ կես կոճակ «բուպրենորֆին» (սուբ) տեսակի թմրամիջոց, որի համեմատաբար մեծ մասը գցել է ներարկիչի մեջ, ապա «դիմիդրոլով» և թորած ջրով պատրաստել թմրանյութը և օգտագործել, ապա նույն ձևով պատրաստել ու հյուրասիրել` ներարկել է այդ թմրամիջոցից իր ձախ թևի երակից։
Մյուս դեպքը, որ հիշել է, եղել է 2011թ. մայիսի վերջին, երբ Հովոն դարձյալ կես կոճակ «բուպրենորֆին» (սուբ) Հալաբյանի վրայի իր տանը նույն ձևով սարքել է և հյուրասիրել իրեն։
2011թ. ամռանը, երբ կրկին երկուսով մենակ են եղել տանը, Հովոն դարձյալ ներարկիչով բացել է «դեղը» /սուբը/ և իր պարանոցից ներարկել իրեն։ Դրա համար նախապես իրենից վերցրել է 25.000 դրամ գումար։
2011թ. աշնանը գտնվել է «Մոնոթո» ակումբում, երբ Հովոն զանգել և հայտնել է, որ թմրամիջոցը բերել է, որի համար մինչև ակումբ գնալն իրենից վերցրել էր 25.000 դրամ։ Գնացել է Հալաբյանի վրա գտնվող բնակարանը, որտեղ Հովոն կրկին պատրաստել ու ներարկել է իրեն այդ բուպրենորֆին /սուբ/ տեսակի թմրանյութը։
Մեկ անգամ էլ եղբոր երեխայի կնունքին «Արմին» ռեստորանում գտնվելու ընթացքում իրեն կան¬չել ու տարել է զուգարան, որտեղ հյուրասիրել` պարանոցից ներարկել է արդեն պատրաստած «սուբ» տեսակի թմրամիջոցը։
2011թ. դեկտեմբերի 29-ին կամ 30-ին ամանորյա տոների համար Հ. Ղազարյանը ցանկացել է թմրանյութ գնել, ուստի նրան տվել է 10.000 դրամ, որի դիմաց իրեն ևս տվել է թմրանյութ։
Բացի Հ.Ղազարյանի հետ առանձին գտնվելիս թմրամիջոց օգտագործելու դեպքերը, նաև 2011թ. օգոստոս ամսին, երբ գտնվել են Հալաբյանի վրայի Հովոյի բնակարանում, եկել են Արմենն ու Աննան և ցանկություն են հայտնել թմրամիջոց օգտագործել։ Ինքը, ինչպես նաև Արմենը` իր ու Աննայի համար գումար են տվել Հովոյին` ինքը 15.000 դրամ, իսկ Արմենը` 10.000 դրամ։ Հովոն բերել է «սուբ» տեսակի թմրամիջոց կես կոճակի չափով, դրա մի մասը ներարկիչի մեջ բացելով տվել է Արմենին ու Աննային, իսկ մի մասն էլ ներարկիչի մեջ բացելով տվել է իրեն։
Մեկ անգամ ևս, հիշել է, որ նույն բնակարանում Հովոն իր մոտ եղած «սուբ» տեսակի թմրա¬մի¬ջոցից սարքել ու չի հիշել, թե որքան գումարի դիմաց տվել է Արմենին, որ Աննայի հետ օգտա¬գործեն, իրեն ևս տվել է այդ թմրամիջոցից, սակայն այդ անգամ անվճար։ Իր կարծիքով Հ.Ղազարյանն իրեն ու Ա.Ներ¬սիս¬յանին ու Ա.Ասրյանին թմրամիջոցից կախվածության մեջ է գցել, որպեսզի հետագայում իրենցից վերցրած գումարներով իր համար ևս կարողանա թմրամիջոց գնելու գումար ապահովել։ Եղել են նաև այլ դեպքեր, որոնք չի կարող հիշել։
Իր ցուցմունքը վկա Մ.Խաչանովան պնդել է մեղադրյալ Հ.Ղազարյանին առերես հար¬ցաքննութ¬յամբ։
Վկա Ռոբերտ Թադևոսյանի ցուցմունքներով՝ այն մասին, որ 2012թ. հոկտեմբերի 2-ին ոստիկա¬նության աշխատակիցների հրավերով, որպես ընթերակա, մասնակցել է ավտոտնակում և Հալաբյան 9/1 շենքի 67-րդ բնակարանում իրականացվող խուզարկությանը, որի ժամանակ ներկա են եղել նաև ևս մեկ ընթերակա` դիմացի շենքի բնակիչ Ռաֆիկ Դավթյանը, նաև ավտոտնակի սեփականատեր Սիրանուշը։ Բնակարանի խուզարկության ժամանակ հյուրասենյակի բազմոցի արանքից հայտնաբերվել է սպիտակ գույնի դեղահաբի կտորներ։ Բոլոր հայտնաբերված իրերը փաթեթավորել և կնքվել են, կազմել է արձա¬նագրություն, որը հաստատել է իր ստորագրությամբ։
Վկա Ռաֆիկ Դավթյանի ցուցմունքներով՝ այն մասին, որ 2012թ. հոկտեմբերի 2-ին ոստիկա¬նութ¬յան աշխա¬տա¬կից¬ների հրավերով, որպես ընթերակա, մասնակցել է և Հալաբյան 9/1 շենքի 67-րդ բնակարանի և դրան օժանդակ շինություններում իրականացվող խուզարկությանը, որի ժամանակ ներ¬կա են եղել նաև ևս մեկ ընթերակա` Ռոբերտ Թադևոսյանը, ներկա է եղել նաև Սիրանուշը։ Բնակարանի խուզար¬կության ժամանակ հյուրասենյակի բազմոցի արանքից հայտնաբերվել է սպիտակ գույնի դեղահաբի կտորներ։ Բոլոր հայտնաբերված իրերը փաթեթավորել և կնքվել են, կազմել է արձանագրություն, որը հաստատել է իր ստորագրությամբ։
Վկա Արմենուհի Սարգսյանի ցուցմունքներով՝ այն մասին, որ 2012թ. օգոստոսի 2-ին ընկերուհու` Սեդայի հետ ոստիկանության աշխատակիցների հրավերով որպես ընթերակա ոստիկա¬նութ¬յան Կենտ¬րո¬նական բաժնում մասնակցել են նախկինում անծանոթ Աննա Ասրյանի անձնական խու¬զար¬կութ¬յանը, որի ընթացքում վերջինիս պայուսակից, մի շարք այլ իրերի հետ միասին, հայտ¬նաբերվել է 2 մլ ներար¬կիչ` կաթնագույն զանգվածով։ Ա.Ասրյանը հայտարարել է, որ ներարկիչի մեջ լցված զանգ¬¬վածը հանդիսանում է «սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց, որը 10.000 դրամով բերել է իր ընկեր Արմենը, այն պետք է ներարկվեին, սակայն այդ պահին իրենց բռնել են ոստիկանները և Արմենն այն նետել է իր պայուսակի մեջ։ Հայտնաբերված իրերը փաթեթավորվել և կնքվել են, կազմվել է համապա¬տաս¬խան արձանագրութ¬յուն, որի տակ ստորագրել են ինքն ու Սեդան։
Վկա Սեդա Ղանդիլյանի ցուցմունքներով՝ այն մասին, որ 2012թ. օգոստոսի 2-ին ընկերուհու` Արմենուհու հետ ոստիկանության աշխատակիցների հրավերով որպես ընթերակա ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում մասնակցել են նախկինում անծանոթ Աննա Ասրյանի անձնական խուզար¬կությանը, որի ընթացքում վերջինիս պայուսակից, մի շարք այլ իրերի հետ միասին, հայտնաբերվել է 2 մլ ներարկիչ` կաթնագույն զանգվածով։ Ա.Ասրյանը հայտարարել է, որ ներարկիչի մեջ լցված զանգ¬վածը հանդիսանում է «սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց, որը 10.000 դրամով բերել է իր ընկեր Արմենը և պետք է ներարկվեին, սակայն այդ պահին իրենց բռնել են ոստիկանները և Արմենն այն նետել է իր պայուսակի մեջ։ Հայտնաբերված իրերը փաթեթավորվել, կնքվել են, կազմվել է համապա¬տաս¬խան արձանագրություն, որի տակ ստորագրել են ինքն ու Արմենուհին։
Ա.Ասրյանին անձնական խուզարկության ենթարկելու արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում 2012թ. օգոստոսի 2-ին կատարված քննչական այդ գործո¬ղության արդյունքներով վերջինիս մոտ եղած ձեռքի սև, կարմիր գծերով պայուսակից մի շարք այլ իրերի հետ միասին հայտնաբերվել է 2 մգ տարողությամբ ներարկիչ` ասեղով, որի մեջ առկա է եղել մոտ 0,5 մլ կաթ¬նագույն զանգված։ Խուզարկվող Ա.Ասրյանը ընթերակաների ներկայությամբ բարձրա¬ձայն հայ¬տա¬րա¬րել է, որ ներարկիչի զանգվածը հանդիսանում է «սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց, որը 10.000 դրամով բերել է իր ընկեր Արմենը, որպեսզի ներարկի իրեն, սակայն բռնվելու պահին վերջինս այն գցել է իր պայուսակը։ Հայտնաբերվածը (Դատարանի մեջբերումը) առգրավվել, փաթեթավորվել և կնքվել է ՀՀ ոստիկանության Կենտ¬րոնա¬կանի բաժնի կնիքով։
Դատաքիմիական փորձաքննության 2012թ. օգոստոսի 2-ի թիվ 20111205 եզրակացությամբ, համաձայն որի` Աննա Ասրյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և փոր¬ձաքննությանը ներկա¬յացված ներարկիչում առկա 0,5 մլ հեղուկն իր բաղադրութ¬յան մեջ պարունակել է 0,0023 գրամ քաշով «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Նույն եզրա¬կացության նկարագրական մասի համաձայն (Դատարանի մեջբերումը)՝ վերոնշյալ հետազոտելի նյութը փորձագետին ներ¬կա¬յացվել է մեկ փաթեթով, ամրակնքված «ՀՀ ոստի¬կա¬նության Երևան քաղաքի վարչության Կենտ¬րոնականի բաժին Ծրարների համար» գրառում¬ներով կլոր կնիքի դրոշմներով և հաստատված ստո¬րագրութ¬յուններով։ Զննությամբ փաթեթավորման և ամ¬րակնքման ամբողջականության խախտումներ փորձագետը չի հայտնաբերել։
Բնակարանում խուզարկություն կատարելու մասին կազմված արձանագրությամբ, համաձայն որի` Երևան քաղաքի Հալաբյան 9/1 շենքի 67 հասցեում գտնվող բնակարանի հյուրասենյակում՝ բազ¬մո¬ցի աջակողմյան հենակի և նստատեղի արանքից, հայտնաբերվել է ֆոլգայով փաթեթավորված 2 փաթեթ, որոնցից մեկի մեջ առկա է եղել սպիտակ դեղահաբ, որի վրա առկա է եղել «8» թիվը, այն կշռվել է ոսկերչական կշեռքով և քաշը կազմել է մոտ 0,3 գրամ, իսկ մյուս փաթեթի մեջ առկա է եղել սպիտակ դեղահաբի 8 մասնիկներ, որը ոսկերչական կշեռքով կշռվել է, և քաշը կազմել է մոտ 0,1 գրամ։
Դատաքիմիական փորձաքննության 2012թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ 29661205 եզրակացությամբ, համաձայն որի` գործով ամբաստանյալ Հ.Ղազարյանի բնակարանից խուզարկությամբ հայտնա¬բեր¬ված և փոր¬ձաքննությանը ներկայացված 1 հատ 0,25 գրամ քաշով, «8» դաջվածքով սպիտակ դեղա¬հա¬տի հատ¬վածը և ընդհանուր 0,16 գրամ քաշով սպիտակ դեղահատի հատվածներն իրենց բա¬ղադ¬¬րության մեջ պարունակում են ընդհանուր 0,0082 գրամ քաշով «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Մեղադրյալ Հովհաննես Ղազարյանին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին արձա¬նագրությամբ, համաձայն որի՝ մեղադրյալ Ա.Ներսիսյանը նրա ճանաչմանը ներկայացված լու¬սանկար¬ների կազմում ճանաչել է Հ.Ղազարյանի լուսանկարը՝ հայտարարելով, որ դա նույն Հովիկն է, ով իրեն առաջարկել է թմրամիջոց օգտագործել, որից հետո 10.000 դրամով մի քանի անգամ նրանից գնել է «սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց։
Մեղադրյալ Մհեր Ստեփանյանին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին արձա¬նագրությամբ, համաձայն որի՝ 2012թ. օգոստոսի 8-ին կայացած քննչական այդ գործողության ընթաց¬քում մեղադրյալ Ա.Ներսիսյանը նրա ճանաչմանը ներկայացված լուսանկարների կազմում ճա¬նա¬¬¬չել է Մ.Ստեփանյանի լուսանկարը՝ հայտարարելով, որ դա նույն Մհերն է, ով 2012թ. օգոստոսի 1-ին՝ ժամը 18։00-ի սահմաններում Օրբելի 12 շենքի կողքից 10.000 ՀՀ դրամով իրեն է վաճառել «սուբո¬տեքս» տեսակի թմրամիջոց, որը հայտ¬նաբերվել է Ա.Ասրյանի մոտից։ Ա. Ներսիսյանը հայտարարել է նաև, որ բացի այդ, Մհերից «սուբոտեքս» գնել է նաև հուլիս ամսվա ընթացքում։
Դատաբժշկական փորձաքննության 2013թ. մարտի 20-ի թիվ 27 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ Մ.Ստեփան¬յանի հիվանդությունը՝ թոքաբորբը, որով նա տառապել է մինչև 2012թ. օգոստոսի 26-ը, ներկա վիճակում հանդիսանում է լավացած։ Ըստ հիվանդության բնույթի և ներկայիս առողջական վի¬ճակի տվյալների՝ հիվանդությունը հանդիսանում է լավացած և չկա որևէ հավանականություն հիվան¬դութ¬յան հետագա խորացման կամ բարդացման առումով։ Վերոնշյալ թոքաբորբով հիվանդանալու պա¬րա¬գայում այդ հիվանդությունը Մ.Ստեփանյանին չէր կարող զրկել ինքնուրույն գործողություններ կատարելու, մասնավորապես՝ տեղաշարժվելու հնարավորությունից։
Տոքսիկաքիմիական փորձաքննության 2012թ. օգոստոսի 17-ի թիվ 12-2810 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ Արմեն Ներսիսյանից 2012թ. օգոստոսի 2-ին ստացած նմուշներում, այդ թվում՝ 2 սմ մազի մեջ՝ հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցների գործածման հետ¬քեր։
Տոքսիկաքիմիական փորձաքննության 2012թ. հոկտեմբերի 15-ի թիվ 12-3912 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ Հովհաննես Ղազարյանից 2012թ. հոկտեմբերի 8-ին ստացած նմուշներում, այդ թվում՝ 2 սմ մազի մեջ՝ հայտնաբերվել են ափիոնի և կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցների գործածման հետքեր։
Անձին այդ թվում՝ լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրություններով, հա¬մաձայն որոնց՝
Աննա Ասրյանը 2012թ. օգոստոսի 8-ին նրա ճանաչմանը ներկայացված լուսանկարների կազ¬մում ճանաչել է Հովհան¬նես Ղազարյանի լուսանկարը՝ հայտարարելով, որ դա այն Հովիկն է, ով իրեն և Արմենին առաջարկել է թմրամիջոց օգտագործել, ապա Արմենը 10.000 դրամով «սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց է գնել նրանից։
Արմեն Ներսիսյանը 2012թ. օգոստոսի 8-ին նրա ճանաչմանը ներկայացված լուսանկարների կազմում ճանաչել է Հովհան¬նես Ղազարյանի լուսանկարը՝ հայտարարելով, որ դա այն Հովիկն է, ով իրեն առաջարկել է թմրա¬միջոց օգտա¬գործել, որից հետո 10.000 դրամով մի քանի անգամ նրանից գնել է «սուբոտեքս» տեսակի թմրա¬միջոց։
Արմեն Ներսիսյանը 2012թ. օգոստոսի 8-ին նրա ճանաչմանը ներկայացված լուսանկարների կազմում ճանաչել է Մհեր Ստեփանյանի լուսանկարը՝ հայտարարելով, որ դա այն Մհերն է, որից 2012թ. օգոստոսի 1-ին՝ ժամը 18։00-ի սահմաններում, Օրբելի 12 շենքի կողքից 10.000 գնել է «սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց։
Արմեն Ներսիսյանը 2012թ. օգոստոսի 26-ին նրա ճանաչմանը ներկայացված անձանց կազմում ճանաչել է Մհեր Ստեփանյանին՝ հայտարարելով, որ դա այն Մհերն է, որից 2012թ. օգոստոսի 1-ին Երևան քաղաքի Օրբելի 12 շենքի մոտից 10.000 դրամով գնել է «սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել է ընկերուհու մոտից։ Ա. Ներսիսյանը հայտարարել է նաև, որ բացի այդ, «սուբոտեքս» գնել է Մհերից նաև հուլիս ամսվա ընթացքում։
Դատանարկոլոգիական ամբուլատոր փորձաքննության 2013թ. հունվարի 23-ի թիվ 10-13 եզրակացությամբ, համաձայն որի` Մհեր Ստե¬փանյանը տառապում է «ափիոնային թմրամոլություն, դադարի շրջան» ախտորոշմամբ, ուստի հար¬կադիր բուժման կարիք չունի։
Դատանարկոլոգիական ամբուլատոր փորձաքննության 2013թ. հունվարի 22-ի թիվ 08-13 եզրակացությամբ, համաձայն որի` Արմեն Ներսիսյանը տառապում է «օփիոիդային թմրամոլությամբ», ուստի հարկադիր բուժման կարիք ունի, որի համար հակացուցումներ չկան։
Դատանարկոլոգիական ամբուլատոր փորձաքննության 2013թ. հունվարի 23-ի թիվ 11-13 եզրակացությամբ, համաձայն որի` Հովհաննես Ղազար¬յանը տառապում է «ափիոնային թմրամոլութ¬յամբ», ուստի հարկադիր բուժման կարիք ունի, որի համար հակացուցումներ չկան։
Դատանարկոլոգիական ամբուլատոր փորձաքննության 2013թ. հունվարի 22-ի թիվ 09-13 եզրակացությամբ, համաձայն որի` Աննա Ասրյանը տառապում է «ափիոիդային թմրամոլությամբ», ուստի հարկադիր բուժման կարիք ունի, որի համար հակացուցումներ չկան։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված՝ Ա.Ասրյանի անձնական խուզարկությամբ հայտ¬նաբերված ներարկիչի մեջ լցված 0,0023 գրամ քաշով «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցի, ինչպես նաև Հ.Ղազար¬յանի բնակության վայր հանդիսացող Երևանի Հալաբյան փողոցի 9/1 շենքի 67 բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված 0,0082 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցի առկայությամբ։
Որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված՝ մեղադրյալներ Արմեն Ներսիսյանի, Աննա Ասրյանի և Հովհաննես Ղազարյանի շահագործած բջջային հեռախոսահամարներից 2011թ. օգոստոսի 1-ից մինչև 2012թ. օգոստոսի 2-ն ընկած ժամանակահատվածում կատարված ելքային և մուտքային հեռա¬խոսազանգերի վերծա¬նումների առկայությամբ և դրանց զննության արձանագրությամբ, որոնց հա¬մա¬ձայն՝ արձանագրվել են մեղադրյալ Ա. Ներսիսյանի շահագործած 094-030144 հեռախո¬սա¬համա¬րից բազմաթիվ ելքային և մուտքային հեռախոսազանգեր մեղադրյալ Ա.Ասրյանի 077-596386 հեռա¬խո¬սա¬համարին սկսած 2012թ. հունիս ամսից։ Վերջիններս ակտիվ հեռախոսակապ են պահել նաև 2012թ. օգոստոսի 1-ին։
Վերծանումներում ֆիքսված են նաև մեղադրյալ Ա.Ներսիսյանի շահագործած 094-030144 և մեղադրյալ Հ.Ղազարյանի` 093-665811 և 093-668511 հեռախոսահամարների միջև ելքային և մուտքային ակտիվ հեռախոսազանգեր 2011թ. օգոստոսի 1-ից մինչև 2012թ. հունվար ամիսն ընկած ժամանակա¬հատ¬¬վածում։
Վերոնշյալ վերծանումների զննությամբ պարզվել է նաև, որ մեղադրյալ Ա.Ներսիսյանի շահա¬գործած 094-030144 հեռախոսահամարից ելքային հեռախոսազանգեր են կատարվել մեղադրյալ Մ.Ստե¬փանյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 055-707082 հեռախոսահա¬մարին, մաս¬նավորապես՝ ֆիքսվել է Ա.Ներսիսյանի նշված հեռախոսահամարից ելքային հեռախոսազանգ Մ.Ստե¬փան¬յանի նշված հեռախոսահամարին 02.07.2012թ.՝ ժամը 14։31-ին` 1 րոպե 25 վայրկյան, ժամը 15։02-ին` 24 վայրկյան, ժամը 15։33-ին` 33 վայրկյան, ժամը 15։40-ին` 17 վայրկյան տևողությամբ, ինչպես նաև 03.07.2012թ., ժամը 17։22-ին` 1 րոպե 24 վայրկյան և 14.07.2012թ., ժամը 20։53-ին` 50 վայրկյան տևո¬ղութ¬¬յամբ հեռախոսազանգեր։
«Ղ-Տելեկոմ» և «Օրանժ Արմենիա» ՓԲ ընկերություններից ստացված՝ գոր¬ծով մեղադրյալներ Արմեն Ներսիսյանի 094-030144 և Մհեր Ստեփանյանի 055-707082 հեռախոսա¬համար¬ների ելքային և մուտքային հեռախոսազանգերի ու դրանք սպասարկած ալեհավաքների տեղա¬կայման վերծա¬նումների զննություն կատարելու մասին կազմված արձանագրությամբ, որի համաձայն` մեղադրյալ Մ.Ստե¬փան¬յանի շահագործած 055-707082 հեռախոսահամարը 2012թ. օգոստոսի 1-ին՝ ժամը 09։54-ից 13։19-ն ըն¬կած ժամանակահատվածում, աշխատել է Երևան քաղաքի Դավիթաշեն 4-րդ թաղ., 38 հասցեում տեղա¬կայ¬¬ված ալեհավաքի կողմից, ապա ժամը 13։48-ին` Թբիլիսյան խճուղի, ժամը 14։03-ից ժամը 14։05-ն ընկած ժամանակահատ¬վածում` Սևանի խճուղի, ժամը 14։09-ին` Զովունի գյուղի, ժամը 14։15-ից ժամը 14։17-ն ընկած ժամանակահատվածում` Ազատության պողոտայի, ժամը 14։19-ին` Քանաքեռ 15 փ., ժամը 14։22-ից ժամը 14։24-ն ընկած ժամանակահատվածում` Զովունի գյուղի, ժամը 14։43-ից ժամը 15։02-ն ընկած ժամանակահատվածում` Հր.Քոչար 41, ժամը 15։00-ին` Կիևյան 16, ժամը 15։43-ին` Հ.Հա¬¬կոբյան 3, ժամը 16։00-ին` կրկին Հր. Քոչար 41, ժամը 16։51-ից ժամը 18։21-ն ընկած ժամանակա¬հատ¬վածում` Ավան, Հ.Հովհաննիսյան 50, ժամը 19։00-ին` Հր. Քոչար 21, ժամը 20։09-ին` Գյուլբենկյան 27/1 հասցեներում տեղակայված ալեհավաքների կողմից։
Այնուհետև, 01.08.2012թ.՝ ժամը 20։16-ից ժամը 20։27-ն ընկած ժամանակահատվածում, Մ.Ստե¬փան¬յանի 055-707082 հեռախոսահամարից կատարված ելքային և մուտքային հեռախոսազանգերը սպասարկվել են Օրբելի 41, ժամը 20։32-ից 20։35-ն ընկած ժամանակահատվածում` Կիևյան 16 հասցե¬ներում տեղակայված ալեհավաքների կողմից, որից հետո Մ.Ստեփանյանի նշված հեռախոսա¬համարի հեռախոսազանգ է ֆիքսվել նույն օրը՝ ժամը 21։16-ին, որը սպասարկվել է արդեն Դավիթաշեն 4-րդ թաղ., այնուհետև Քանաքեռի համապատասխան ալեհավաքների կողմից։ Իսկ նույն օրը՝ ժամը 20։45-ից 20։50-ն ընկած ժամանակահատվածում, գործով մյուս մեղադրյալ Ա.Ներսիսյանի շահա¬գոր¬ծած 094-030144 հեռախոսահամարից կատարված ելքային և մուտքային հեռախոսազանգերը սպա¬սարկ¬վել են Բաղրամյան 51ա, ապա՝ Օրբելի 41, այնուհետև՝ Կիևյան 16 հասցեներում տեղակայված ալեհավաքների կողմից։ Այսպիսով, վերծանումների զննությամբ նախաքննական մարմինը պարզել է, որ մեղադրյալ Ա.Ներսիսյանի 094-030144 հեռախոսահամարը 2012թ. օգոստոսի 1-ին՝ ժամը 20։45-ից աշխատել է Երևանի Բաղ¬րամ¬յան 51ա, Օրբելի 41 և Կիևյան 16 հասցեների շրջակայքում, որտեղ` Օրբելի 41 և Կիևյան 16 հաս¬ցեների շրջակայքում, նույն օրը՝ ժամը 20։16-ից և ընդհուպ ժամը 20։35-ին Մ.Ստեփան¬յանի վերոնշյալ հա¬մարի hեռախոսազանգը սպասարկվել է հենց Կիևյան 16 հասցեում տեղակայված ալեհա¬վաքի կող¬մից։
Մեղադրյալներին առաջադրած մեղադրանքը նախաքննական մարմին հաստատված է համա¬րել նաև՝ քննչական փորձարարության արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ կասկածյալի կարգավիճակով Արմեն Ներսիս¬յանի մասնակցությամբ 2012թ. օգոստոսի 6-ին կատարված քննչական այդ գործո¬ղութ¬յան ընթացքում վերջինս մատնացույց է արել Երևանի Հալաբյան 9/1 շենքի 67-րդ բնակարանը՝ նշելով, որ Հովոն (Հովհան¬նես Ղազարյանը) այդ բնակարանում է առաջարկել թմրամիջոց գործածել, որից հետո նույն բնակա¬րա¬նում Հովոյից 10.000 ՀՀ դրամով գնել է «սուբ»։ Դրանից հետ Ա.Ներսիսյանը մատնացույց է արել Երևա¬նի Օրբելի փողոցի 12-րդ շենքի աջ հատվածը, որտեղ Մհերից 2012թ. օգոստոսի 1-ին՝ ժամը 18-ի սահմաններում, 10.000 ՀՀ դրամով գնել է «սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց, որը և հայտնաբերվել է ոստիկանների կողմից Ա.Ասրյանի խուզար¬կության ժամանակ։
Քննչական փորձարարության արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2012թ. օգոստոսի 7-ին կայացած քննչական այդ գործողության ընթացքում Աննա Ասրյանը մատնացույց է արել Հալաբյան 9/1 շենքի 67 հասցեում գտնվող Հովհաննես Ղազարյանի բնակարանը՝ նշելով, որ այդ բնակարանում է վերջինս իրեն և Արմենին թմրամիջոց հյուրասիրել, դրանից հետո թմրամիջոցը Հ.Ղազարյանից գնել են և ներարկվել նույն բնակարանում՝ վերջինիս և Մարիամ Խաչանովայի հետ միասին։

3. Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների համադրում նախաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցների հետ, ապացույցների վերլուծություն և գնահատում.
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դա¬տարանն հաս¬¬¬¬տատված համարեց այն, որ Հովհաննես Ղազարյանը 2011թ. օգոստոսին՝ երկու տարբեր օրերի, Երևան քաղաքի Հալաբ¬յան 9/1 շենքի 67 հասցեում գտնվող իր բնակարանում Արմեն Ներսիսյանին և վերջինիս ընկերուհի Աննա Ասրյանին, ինչպես նաև իր հետ համատեղ բնակվող Մարիամ Խաչա¬նո¬վային ընդհանուր գործածման նպատակով հյուրա¬սիրել և այդ կերպ ապօրինաբար նրանց իրացրել է նա¬խա¬պես մասնատած և առանձին ներարկիչների մեջ ներարկման համար պատրաստած չպարզ¬ված քաշի «բուպ¬րենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «սուբոտեքսի» դեղահատ, որը վերջիններս, ինչպես և Հ.Ղազարյանը տեղում ներարկվելու եղանա¬կով գործա¬ծել են, այսինքն՝ Հ.Ղազարյանը կատարել է հան¬ցավոր արարքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Տվյալ դրվագներով Արմեն Ներսիս¬յանի, Աննա Ասրյանի և Մարիամ Խաչանովայի նկատմամբ նախաքննական մարմինը դեռևս 2013թ. հուլիսի 20-ին որոշում է կայացրել քրեական հետապնդում չիրա¬կա¬նաց¬նելու մասին՝ նրանց արար¬քում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նա¬խատես¬ված հան¬ցակազմի բացակայության պատճառաբա¬նութ¬յամբ։
Բացի այդ, Հ.Ղազարյանը 2011թ. օգոստոսին Երևան քաղաքի Հալաբյան 9/1 շենքի 67 հաս¬ցեում գտնվող իր բնակարանում ընդհանուր գործածման նպատակով Մարիամ Խաչանովային 15.000 ՀՀ դրամով, իսկ Արմեն Ներսիսյանին և նրա ընկերուհի Աննա Ասրյանին 10.000 ՀՀ դրամով վաճառել և այդ կերպ ապօրի¬նաբար իրացրել է նա¬խա¬պես մասնատած և առանձին ներարկիչների մեջ ներարկման համար պատրաստած չպարզ¬ված քաշի «բուպ¬րենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «սուբո¬տեքսի» դեղա¬հատ, որը վերջին¬ներս, ինչպես և Հ.Ղազարյանը տեղում ներարկվելու եղանակով գործա¬ծել են, այսինքն՝ Հ.Ղազարյանը կատարել է հան¬ցավոր արարք, որը նա¬խա¬տես¬ված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Տվյալ դրվագով Արմեն Ներսիս¬յանի, Աննա Ասրյանի և Աննա Խաչանովայի նկատմամբ նա¬խաքննական մարմինը դեռևս 2013թ. հուլիսի 20-ին որոշում է որոշում է կայացրել քրեական հե¬տապնդում չիրականացնելու մասին՝ նրանց արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախա¬տեսված հան¬ցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Ավելին, Հ.Ղազարյանը հերթական անգամ, դարձյալ 2011թ. օգոստոսին Երևան քաղաքի Հալաբ¬յան 9/1 շենքի 67 հասցեում գտնվող բնակա¬րանում ընդհանուր գործածման նպատակով, հետագայում 15.000 ՀՀ դրամ գումար ստանալու պայմանով Արմեն Ներսիս¬յանին և վերջինիս ընկերուհի Աննա Ասրյանին վաճառել, իսկ իր հետ համա¬տեղ բնակվող Մարիամ Խաչա¬նովային հյուրասիրել և այդ կերպ ապօրինաբար իրացրել է նա¬խա¬պես մասնատած և առանձին ներարկիչների մեջ ներարկման համար պատրաստած չպարզ¬ված քաշի «բուպ¬րենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «սուբոտեքսի» դեղահատ, որը վերջիններս, ինչպես և Հ.Ղազարյանը ներարկվե¬լու եղա¬նակով տեղում գործա¬ծել են, իսկ 15.000 ՀՀ դրամ գումարը հետագայում Մ.Խաչանովայի միջոցով փո¬խանցվել է Հ.Ղա¬զար¬յա¬նին, այսինքն՝ Հ.Ղազարյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նա¬խատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Տվյալ դրվագով Արմեն Ներսիս¬յանի, Աննա Ասրյանի և Մարիամ Խաչանովայի նկատմամբ նախաքննական մարմինը դեռևս 2013թ. հուլիսի 20-ին որոշում է որոշում է կայացրել քրեական հե¬տապնդում չիրա¬կանացնելու մասին՝ նրանց արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախա¬տեսված հան¬ցակազմի բացակայության պատ¬ճառաբանությամբ։
Այնուհետև, Հ.Ղազարյանը քննությամբ չպարզված աղբյուրից, առանց իրացնելու նպատակի ապօրինաբար ձեռք է բերել և իր բնակության վայրում` Երևան քաղաքի Հալաբյան փողոցի 9/1 շենքի 67-րդ բնակարանի հյուրասենյակի բազմոցի մեջ թաքցնելով՝ ապօրինաբար պահել է զգալի չափի` 0,0082 գրամ «բուպրե¬նորֆին» տեսակի թմրամիջոց, որը 2012թ. հոկտեմբերի 2-ին հայտնաբերվել է ՀՀ ոստիկա¬նութ¬յան Կենտրոնական բաժնի աշխատակիցների կողմից նրա բնակարանում կատարված խուզարկութ¬յան արդյունքներով, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Դա¬տարանը հաս¬¬¬տատված համարեց նաև այն, որ Մհեր Ստեփանյանը 2012թ. օգոստոսի 1-ին՝ երեկոյան, Երևան քաղաքի Օրբելի փողոցի 12-րդ շենքի մոտ Արմեն Ներսիսյանին 10.000 ՀՀ դրամով վաճառել և այդ կերպ ապօրինաբար իրացրել է զգալի չափի՝ 0,0023 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց, որը վերջինս, լցնելով ներարկիչի մեջ և գոր¬ծածման համար նախապատրաստելով, պահել և տեղափոխել է Երևան քաղաքի Շինարարների փողոցի 29 հասցեում գտնվող «Գալակտիկա» ինտեր¬նետ ակումբ՝ այդ գումարը տրամադրած իր ընկե¬րուհի Աննա Ասրյանի հետ ակումբի առանձնասեն¬յա¬կում նե¬րարկ¬վելու նպատակով, սակայն առանձնա¬սենյակ մուտք գործած ոստիկանութ¬յան աշխա¬տա¬կից¬ները նրանց բռնել և 2012թ. օգոստոսի լույս 2-ի գիշերը բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին, որտեղ և Աննա Ասրյանի անձնական խուզարկության արդյունքներով վեր¬ջի¬նիս ձեռքի պայուսակից հայտնաբերվել է ներարկիչի մեջ հեղուկ վիճակում առկա վերոնշյալ թմրա¬միջոցը, այսինքն՝ Մհեր Ստեփանյանը կատարել է հան¬ցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Տվյալ դրվագով Աննա Ասրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդ¬վածի 1-ին մա¬սով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցվել է «Հայաստանի Հանրապետութ¬յան անկա¬խութ¬յան հռչակման 22-րդ տարե¬դարձի կա¬պակցությամբ համաներում հայտարարելու մա¬սին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013թ. հոկ¬տեմ¬բերի 3-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 5-րդ կետի 2-րդ ենթակետը նրա նկատմամբ կիրառելու, իսկ Արմեն Ներսիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդ¬վածի 1-ին մա¬սով հարուցված քրեական հետապնդումը՝ քրեա¬կան պատասխանատվության ենթարկելու վաղե¬մության ժամ¬կետն անց¬նելու պատճառա¬բանութ¬յամբ։
Առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում հարցաքննվելիս ամբաստանյալ Հովհաննես Ղազարյանն իրեն ըստ էության մեղավոր չճանաչեց։ Նշեց, որ կալանավայրից ազատվելուց հետո տա¬ռապել է անքնութ¬յամբ, սկսել է բուժվել, որի ընթացքում դեղամիջոցներ է օգտագործել։ Շուրջ 4 ամիս թմրամիջոց չի օգտա¬գործել։ Իր բնակարանում կատարված խուզարկությամբ հայտնաբերված «սուբո¬տեքսն» իրենը չէ, թեև այն իբր հայտնաբերել են, այն էլ՝ իր մոր ներկայությամբ։
Հնարավոր համարեց իր բնակարանում չորս անգամ փոշի օգտագործելու հան¬գա¬մանքը, նշեց, որ մեկ անգամ Արմեն Ներսիսյանի հետ յուրաքանչյուրը 10.000 ՀՀ դրամ են ներդրել, որից հետո ինքը Վրեժից ձեռք է բերել փոշի, ինքն իր բաժինն է օգտագործել, իսկ Արմենը վերջինիս ընկերուհի Աննայի հետ՝ նրանց բաժինը։ Բացի այդ, Արմենի հետ յուրաքանչյուրի ներդրած 5.000 ՀՀ դրամով ևս մեկ-երկու անգամ ձեռք են բերել և օգտագործել նույն փոշուց, հնարավոր համարեց, որ նրանցից մեկը գումարը ներդրած լինի, սակայն պնդեց, որ գոր¬ծածել են բոլորով։ Նշեց, որ փոշին մշտապես ձեռք է բերել Վրեժից՝ ոչ թե այլ անձի իրացնելու, այլ ընդհանուր օգտագործման համար, որևէ անձի, այդ թվում` Ար¬մեն Ներսիսյանին և Աննա Ասրյանին, Մարիամ Խաչանովային թմրամիջոց չի իրացրել։ Նշեց, որ չգիտի, թե իրենց գործածածն արդյոք «սուբոտեքս» էր, թե`ոչ, քանի որ Վրեժից ձեռք է բերել բացառա¬պես փոշու տեսքով։ Հայտնեց, որ իր բնակարանում օգտա¬գործել է փոշու իր բաժինը, Արմենն ու նրա ընկերուհին` նրանց մասնաբաժինը։
Նշեց, որ փոշին ձեռք է բերել միայն Վրեժից, մեկ անգամ` Արմեն Ներսիսյանի հետ, Մհեր Ստե¬փանյանից երբևէ թմրամիջոց ձեռք չի բերել։ Նշեց նաև, որ Աննա Ասրյանի նախաքննական ցուց¬մունքն այն մասին, թե իբր ինքը թմրամիջոց է առաջարկել ու հյուրասիրել նրանց, իրականությանը չի համա¬պա¬¬տասխանում։
Առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դա¬տարանում հարցաքննվելիս ամբաստանյալ Մհեր Ստեփանյանն իրեն մեղավոր չճանաչեց։ Թեև նախաքննության ընթացքում հրաժարվել էր ցուց¬մունք տալուց, սակայն Դատարանում փոխելով սկզբնական դիրքորոշումը` հայտնեց, որ 2012թ. օգոստոսի 25-ին կնոջ հետ միասին մեկնել է հողամաս` ծառերը ջրելու նպատակով։ Նույն օրը՝ ժամը 17։00-ից մինչև 19։00-ն ընկած ժամանակահատվածում, իր բջջային հեռախոսահամարին բազ¬մաթիվ զանգեր են կատարվել, զանգահարողները ներկայացել են որպես ոստիկանության աշխա¬տա¬կիցներ և նշելով, որ «կարևոր բան կա»` առաջակել են գալ քաղաք, սակայն մերժել է այդ առաջարկը՝ ասելով, որ հողամասը ոռոգելու պատճառով չի կարող քաղաք գալ։ Գործերը վերջացնելուց հետո գնացել է «Հա¬յաս¬տան» հանրախանութ, իր հարևանն է մեքենայով տարել այնտեղ, զանգահարել է իրեն զանգահա¬րած և որպես ոստիկան ներկայացած անձի հեռախոսահամարին, հայտնել, որ եկել է, որից հետո պայմանավորված վայր եկած ոստիկանության այդ աշխատակիցներն իրեն բերման են ենթարկել բա¬ժին։ Նրանք պատճառաբանել են, թե իբր ինքը ոմն Արմենչիկի թմրանյութ է վաճառել։ Ճանաչման գործողության ժամանակ Արմենչիկը մատնացույց է արել իրեն՝ հայ¬տարարելով, թե իբր ինքը նրան 2012թ. օգոստոսի 1-ին թմրանյութ է վաճառել։ Արմենչիկին՝ նույն ինքը Արմեն Ներսիսյանին անմիջա¬պես չի ճանաչել, սակայն նրա ձեռքերի դաջվածք¬ներից վերհիշել է, որ նրան նախկինում երկու անգամ տեսել էր Երևանի Կիևյան թաղամասում, իր համադասարանցու եղբայր Գևորգի հետ։ Ինքը ծիրան էր բերել վաճառելու, ուր և տեսել է Արմենչիկին, որին Գևորգը ծանոթացնելիս ներկայացրել է որպես ընկերոջ և միաժամանակ Երևանի «Կվարտալ» անվանվող թաղամասի բնակչի։ Մեկ անգամ ևս տեսել էր Արմենչիկին Կիևյանի նույն բակում, ուր դարձյալ գնացել էր ծիրան վաճառելու։ Նշեց, որ 2012թ. օգոստոսի 1-ին թոքաբորբով հիվանդ էր, պառկած էր տանը, նույնիսկ կաթիլային էր ընդունում, այդ ընթացքում տանից չի բացակայել, բուժվել է, բժիշկ է այցելել իր տուն և նշանակումներ արել, հետևա¬բար՝ որևէ մեկի թմրամիջոց չէր կարող իրացնել։ Իր նկատմամբ հայտարարված հետա¬խուզման կա¬պակ¬ցությամբ նշեց, որ այն կայացվել է անօրինական, առանց բավարար հիմքերի, քանի որ իրենց տանը մշտապես մարդ է եղել, ավելին` հուլիսի 23-ին նշել են հոր՝ Յուրի Ստեփանյանի տարե¬դարձը, խնջույքին հարևանները նույնպես մասնակցել են, ուստի հարևանները չէին կարող տեսուչների այցե¬լութ¬յան ժամանակ նրանց հայտնել, թե իբր տանը մարդ չկա։
Նշեց, որ թոքաբորբի ժամանակ 055-707082 հեռախոսահամարով իր բջջային հեռախոսը շա¬հագործել են նաև իր ընտանիքի անդամները, քանի որ այդ կապակցությամբ որևէ արգելք չի եղել։ Նշեց, որ վերծանումների հետ ծանոթանալուց հետո է վերհիշել, որ Արմենչիկն իրեն զանգահարել և հե¬տաքրքրվել է Գևորգով, զանգահարելուց հետո՝ նույն օրը, պատա¬հական տեսել է նրան։ Նշեց, որ տեղ¬յակ չէր, թե արդյո՞ք Գևորգը թմրանյութի հետ առնչություն ուներ, թե՝ոչ։ Վերջինս իրեն Արմենչիկի մա¬սին որևէ բան չի պատմել։ Ինքը և Արմենչիկը հեռախոսա¬համարներով չեն փոխանակվել։ Ըստ հե¬ռա¬խոսազանգերի վերծանումների` իրենց բջջային հեռախոս¬ների ալեհավաքների տեղակայման տվյալ¬ներով իր և Արմենչիկի` նույն վայրում գտնվելու փաստը մեկնաբանեց որպես պատահա¬կա¬նութ¬յուն, պնդեց, որ այդ օրը գտնվել է հորական տանը` թոքաբորբով պառկած վիճակում և տնից ի վիճակի չէր դուրս գալ։
Ամբաստանյալի կարգավիճակում հարցաքննված Արմեն Ներսիսյանը, օգտվելով դատավա¬րական իր իրավունքից, հրաժարվեց Դատարանում ցուցմունք տալ և հարցերին պատաս¬խա¬նել, պնդեց Դատարանում հրապարկված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքները։
Ամբաստանյալի կարգավիճակում հարցաքննված Աննա Ասրյանը, օգտվելով դատավարական իր իրավունքից` հրաժարվեց Դատարանում ցուցմունք տալ և հարցերին պատասխանել, պնդեց Դատա¬րանում հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքները։
Վկա Մարիամ Խաչանովան Դատարանում հայտնեց, որ 2011թ. ապրիլի սկզբներից սկսել է համատեղ բնակվել Հովհաննես Ղազարյանի հետ Երևանի Հալաբյան 9/1 շեն¬քի 67-րդ բնակարանում։ Հ.Ղազարյանի հետ համատեղ բնակելու ընթացքում նկատել է, որ վերջինս թմրանյութ է օգտագործում, ուս¬տի, հետաքրքրությունից դրդված` ցանկություն է հայտնել նույն¬պես գործածել այն և այդ կերպ 2011թ. մայիսից սկսել է թմրամիջոց գործածել։ 2011թ. մայիսի կեսերին Հ.Ղազարյանը Երևանի Հալաբ¬¬¬յան փողոցի վրա գտնվող իրենց բնակարանում մոտ կես կոճակ «սուբ» տեսակի թմրամիջոցի հա¬մե¬մատաբար մեծ մասը գցել է ներարկիչի մեջ, ապա «դիմիդրոլով» և թորած ջրով լուծելով՝ պատրաս¬տել թմրանյութ, որը գործածել է, այնուհետև նույն ձևով պատրաստել ու հյուրասիրել է նաև իրեն` ներար¬կե¬լով իր ձախ թևի երակից։ Նշեց, որ հերթական անգամ 2011թ. մայիսի վերջին Հալաբյանի վրա գտնվող իրենց բնակա¬րանում նույն եղանակով Հ.Ղազարյանը կես կոճակ «սուբից» պատրաստել է թմրամիջոց և հյուրասիրել իրեն։ 2011թ. ամռանը, երբ բնակարանում կրկին երկուսով են եղել, Հ.Ղազարյանը դարձյալ ներարկիչով բացել է «սուբը» և պարանոցի հատվածից ներարկել իրեն։ Դրա համար իրենից Հ.Ղազար¬յանը նախապես վերցրել էր 25.000 ՀՀ դրամ գումար։
2011թ. օգոստոսին իրենց բնակարանում հյուրընկա¬լել են նաև Հ.Ղազարյանի ընկեր Արմեն Ներսիս¬յանին և վերջինիս ընկերուհի Աննա Ասրյանին։ Վերջիններս ևս ցանկություն են հայտնել թմրա¬միջոց օգտագործել։ Գումար են տվել Հ.Ղազարյանին` ինքը 15.000 դրամ, իսկ Արմենը` 10.000 դրամ, որից հետո Հ.Ղազարյանը բերել է կես կոճակի չափով «սուբ» տեսակի թմրամիջոց, դրա մի մասը ներար¬կիչի մեջ բացելով՝ հանձնել Արմենին ու Աննային, իսկ մյուս մասն էլ ներարկիչի մեջ բացելուց հետո՝ իրեն։
Մեկ անգամ ևս նույն բնակարանում Հ.Ղազարյանը մոտը եղած «սուբ» տեսակի թմրամիջոցից սարքել ու չի հիշում, թե որքան գումարի դիմաց տվել է Արմենին, որ վերջինս Աննայի հետ ներարկվի, իրեն ևս տվել է այդ թմրամիջոցից, սակայն այդ անգամ անվճար հիմունքներով։ Նշեց, որ իր կարծիքով Հ.Ղազարյանն իրեն, Ա.Ներսիսյանին ու Ա.Ասրյանին թմրամիջոցից կախվածության մեջ է գցել, որ հետագայում, արդեն իրենց գումարներով կարողանա սեփական գործածման համար ևս թմրամիջոց գնել։ Նշեց նաև, որ եղել են նաև այլ դեպքեր, որոնք դժվարացավ վերհիշել։
Վկա Մ.Խաչանովան նաև նշեց, որ 2011թ. աշնանը գտնվել է «Մոնոթո» ակումբում, երբ Հ.Ղա¬զար¬յանը զանգել և հայտնել է, որ թմրամիջոցը բերել է, որը ձեռք բերելու համար նույն օրը՝ նախապես, իրենից վերցրել էր 25.000 ՀՀ դրամ։ Ակումբից վերադարձել է Հալաբյանի վրա գտնվող բնակարան, որտեղ Հ.Ղազարյանը կրկին պատրաս¬տել ու ներարկել է «սուբ» տեսակի թմրանյութ։
Մեկ անգամ էլ Հ.Ղազարյանի եղբոր երեխայի կնունքին «Արմին» ռեստորանում գտնվելու ըն¬թաց¬¬քում Հ.Ղազարյանն իրեն կան¬չել է զուգարան, որտեղ հյուրասիրելով` պարանոցից ներարկել է ար¬դեն պատրաստած «սուբ» տեսակի թմրամիջոցը։
Ամանորյա տոների ընթացքում գործածելու նպատակով 2011թ. դեկտեմբերի 29-ին կամ 30-ին Հ.Ղազարյանը ցանկացել է թմրանյութ գնել, ուստի նրան է հանձնել 10.000 ՀՀ դրամ, և այդ գումարի դիմաց Հ.Ղազարյանը իրեն ևս թմրանյութ է տվել։
Դատարանում հարցերին պատասխանելիս նշեց նաև, որ համատեղ բնակվելու ընթացքում Հ.Ղա¬զարյանը ստացել է հակաթմրամոլային բուժում, բուժման դեղերը բերել է բնակարան, սակայն այդ ընթացքում ևս շարունակել է թմրանյութ գործածել։ Իր վաստակած գումարները նույնպես Հ.Ղազար¬յանի մոտ էին, որոնցով նա թմրանյութ էր ձեռք բերում։ Նշեց, որ աշնան 3 ամիսների ընթացքում նե¬րարկ¬վել է համարյա ամեն օր կամ օրը մեջ։ Էական հակասությունների առկայության կապակցությամբ նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո նշեց, որ պնդում է թմրա¬միջոց օգտագործելու դեպքերի և ժամանակահատվածի վերաբերյալ սկզբնա¬կան ցուց¬մունք¬ները։
Վկա Ռոբերտ Թադևոսյանի` Դատարանում հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքներով, որոնք սույն դատական ակտում արդեն ներկայացվել են և անհարկի կրկնությունից խուսափելու նպատակով վերստին չեն շարադրվում։
Վկա Ռաֆիկ Դավթյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2012թ. հոկ¬տեմբերի 2-ին ոստիկանության աշխատակիցների հրավերով, որպես ընթերակա, մասնակցել է Երևա¬նի Հալաբյան 9/1 շենքի 67-րդ բնակարանի և դրան օժանդակ շինություններում իրականացվող խուզար¬կութ¬յանը, որին, որպես ընթերակա, ներկա է գտնվել նաև Ռոբերտ Թադևոսյանը, ինչպես նաև Սիրա¬նուշը։ Բնակարանի խուզարկության ժամանակ հյուրասենյակի բազմոցի արանքից հայտնա¬բերվել է սպիտակ դեղահաբի կտորներ, որը կշռվել է։ Բոլոր հայտնաբերված իրերը փաթեթավորվել և կնքվել են, կազմվել է արձանագրություն, որը հաստատվել է նաև իր ստորագրությամբ։
Վկա Արմենուհի Սարգսյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ կեսօրին եղել է ինտերնետ ակումբում, որտեղ մինչ այդ անծանոթ Աննա Ասրյանին ոստիկանները բռնել են, նրա սև պայուսակից հանել են ներարկիչ, որը նկատել է պայուսակից հանելու պահին։ Ներարկիչի մեջ եղել կաթնագույն դեղ, որը նախքան ոստիկանների վերցնելը տեսել է Աննային ձեռքին։ Այդ հեղուկի չափը որոշվել է ներարկիչի վրա առկա նիշերով։ Նշեց, որ ներարկիչի պարունակության և ձեռքբերման գնի վերաբերյալ Աննան որևէ հայտարարություն չի արել, համենայն դեպս՝ ինքը չի լսել։ Ակումբում Աննայի հետ եղել է ինչ-որ երիտասարդ։ Այդտեղից ոստիկանների հրավերով գնացել է ոստի¬¬¬կանության բաժին։ Խուզարկության արձանագրությունը կազմվել է ոստիկանության բաժնում, Աննա Ասրյա¬նի անձնական խուզար¬կութ¬յանը մասնակցել է նաև Սեդա անունով մի կին։ Նշեց, որ մաս¬նակցել է միայն Աննայի ձեռքից հայտնաբերված ներարկիչի խուզարկությանը, իսկ պայուսակի խու¬զար¬կությանը չի մասնակցել, իր իրավունքները և պարտակա¬նությունները նախապես չեն պարզա¬բան¬վել, արձանագրությունը բարձրաձայն չի ընթերցվել, արձա¬նագրության բովանդակությանը ծանոթ չէ, թեև նախքան այդ` նույն հարցաքննության ընթացքում, նշել էր, որ ստորագրել է խուզար¬կության արձանագրությունը, այն եղել է ճիշտ, իսկ ներարկիչը փաթեթավորվել է պոլիէթիլենային փաթեթով։ Նշել էր նաև, որ փաթեթի վրա չի ստորագրել, չի տեսել, թե այն դրոշմավորված կնիքով կնքվել է, թե` ոչ, ընդունել էր նաև, որ ոստիկա¬նությունում ցուցմունքներ տալիս նշել է իրակա¬նությունը։
Դատարանում նաև նշեց, որ հայտնաբերվածն իր ներկայությամբ չի կշռվել, արձանագրության մեջ հիշատակված Ա.Ասրյա¬նի հայտարարությունը, թե ներարկիչի մեջ լցված զանգվածը հանդիսանում է «սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց, որը 10.000 ՀՀ դրամով ձեռք բերել նրա ընկեր Արմենը, որը պետք է նրա հետ ներարկվեին, իր հարցաքննության արձանագրությունում արտա¬ցոլվել է ոստիկանների հուշ¬մամբ։
Մինչդեռ, էական հակասությունների կապակցությամբ հրապարակված նախաքննական ցուց¬մունքում՝ դեռևս 2012թ. սեպտեմբերի 5-ին (Հատոր 1, գ.թ. 244-245) հարցաքննվելիս իրավունքների վե¬րա¬բերյալ պարզաբանում ստանալուց հետո, հայտնել էր, որ 2012թ. օգոստոսի 2-ին՝ ժամը 1-ից 2-ի սահ¬մաններում, ոստիկանների հրավերով ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում որպես ընթե¬րակա, մասնակցել է նախկինում անծանոթ Աննա Ասրյա¬նի անձնական խուզար¬կութ¬յանը, որի ընթաց¬քում վեր¬ջինիս պայուսակից մի շարք այլ իրերի հետ միասին, հայտնաբերվել է 2 մլ ներարկիչ` կաթնա¬գույն զանգվածով։ Խուզարկվող Ա.Ասրյանը հայտարարել է, որ ներար¬կիչի մեջ լցված զանգ¬վածը հանդի¬սա¬նում է «սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց, որը 10.000 դրամով բերել է իր ընկեր Արմենը և պետք է ներարկվեին, սակայն այդ պահին նրանց բռնել են ոստիկանները և Արմենն այն նետել է իր պայուսակի մեջ։ Հայտնաբերված իրերը փաթեթավորվել և կնքվել են, կազմվել է համապա¬տասխան արձա¬նագրություն, որի տակ ստորագրել են ինքն ու մյուս ընթերական։
Նախաքննական ցուց¬մունքները հրապարակելուց հետո նշեց, որ «սուբի», թմրամիջոցի արժեքի վերաբերյալ իր ցուցմունքները ճիշտ են, խուզարկվող Ա.Ասրյանը նման հայտարարություն խուզար¬կության ժամանակ արել է, սակայն այսուհետև՝ պաշտպանների հարցադրումներին տրամագծորեն հակառակ պատասխան տալով՝ նշեց, որ ցուցմունքներ տալիս թմրանյու¬թի` «սուբոտեքս» անվա¬նումը, խու¬զար¬կության ժամանակ հայտնաբերված հե¬ռա¬խոսա¬համարները և բջջային հեռախոսների գործա¬րա¬¬նային համարները քննիչն է թե¬լադրել, քաշի և գումարի մասին Աննայի հայտա¬րարությունը՝ ևս։
Վկա Սեդա Ղանդիլյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ թեև մասնակցել է ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում կատարված Աննա Ասրյանի խուզարկությանը որպես ընթերակա, սակայն չի նկատել, թե նրա պայուսակից ինչ է հայտնաբերվել, ոստիկաններն ասել են, որ ասեղով ներարկիչի մեջը հեղուկ կա, ինքն էլ այդպես է գրել ցուցմունքում։ Նշեց նաև, որ հայտնա¬բերվածը չի կշռվել կամ կնքվել, հայտնաբերվածի կապակցությամբ խուզարկվողը որևէ հայտա¬րարություն չի արել, ինքը նման բան չի լսել։ Տեսել է, որ ներարկիչը պայուսակից հանել են, ուշադիր չի եղել, թե ներարկչի մեջ հեղուկ եղել է, թե` ոչ, քանի որ այն եղել է իր աչքից հեռու։ Նշեց, որ մոտ մեկ տարի է անցել այդ դեպքից, մոռացել է այն, ուստի պնդում է նախաքննական ցուցմունքը։ Նշեց, որ դեղը սովորական կլոր դեղ էր, եղել է իր տուփով, պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ, իրեն չեն ասել, թե հայտ¬նաբերվածը ինչ դեղ է։ Այնուհետև նշեց, որ կարող է հայտարարություն եղել է, այդ թվում՝ խու¬զարկվո¬ղի կողմից, սակայն չի հիշում դա, եթե արձանագրության մեջ նշված է, ուրեմն եղել է։ Նշեց, որ հայտ¬նաբերված ամեն ինչը փաթեթավորվել է, սակայն փաթեթի վրա չի ստորագրել, սակայն խուզար¬կության արձա¬նագրության տակ ստորագրել է։ Հայտնեց, թե իբր ցուցմունքը տվել է խուզարկության արձա¬նագրությունը կազմելու օրը։ Այդ խուզարկությունը եղել է ցերեկը, ոստիկանները մոտեցել և հայտնել են, որ դեպք ենք բացահայտել, առաջարկել են մասնակցել որպես ընթերակա խուզար¬կությանը, ներսում եղել են ինքը, իր նման մի ընթերակա, Ա.Ասրյանը, երեք ոստիկան, որոնցից մեկն արձանագրողն էր։ Նշեց, որ Ա.Ասրյանի պայուսակը բացելուց հետո ներարկիչն անմիջապես երևացել է։ Հարցաքննության վերջ¬նամասում նշեց, որ եղել է Ա.Ասրյանին ինտերնետ ակումբում բռնելուն ականատես, դեղը չի կշռվել, սակայն վերջինիս մոտ հայտնաբերվածը՝ ներարկիչը, ասեղը և դեղը փաթեթավորել են մեկ փաթեթով։ Հայտնեց նաև, թե իբր «սուբո¬տեքսի» անունը հուշել է արձանագրողը, քանի որ ինքը չէր կարող իմանալ այն, քաշը նույն¬պես նա է հուշել։
Մինչդեռ, էական հակասությունների կապակցությամբ հրապարակված նախաքննական ցուց¬մունքում՝ դեռևս 2012թ. սեպտեմբերի 29-ին (Հատոր 1, գ.թ. 260-261) հար¬ցաքննվելիս, իրավունքների վե¬րա¬բերյալ պարզաբանում ստանալուց հետո, հայտնել էր, որ 2012թ. օգոստոսի 2-ին՝ ժամը 1-ից 2-ի սահ¬մաններում, ոստիկա¬նութ¬յան աշխատակիցների հրավերով որպես ընթերակա մասնակցել է նախկի¬նում անծանոթ Աննա Ասրյա¬նի՝ ոստիկանության Կենտրո¬նա¬կան բաժնում տեղի ունեցող անձնական խու¬զար¬կությանը, որի ընթացքում վերջինիս պայուսակից, մի շարք այլ իրերի հետ միասին, հայտնա¬բերվել է 2 մլ ներար¬կիչ` կաթնագույն զանգվածով։ Խու¬զարկվող Ա.Ասրյանը հայտարարել է, որ նե¬րար¬կիչի մեջ լցված զանգ¬վածը հանդիսանում է «սուբո¬տեքս» տեսակի թմրամիջոց, որը 10.000 դրամով բերել է իր ընկեր Արմենը և պետք է ներարկվեին, սակայն այդ պահին իրենց բռնել են ոստիկանները և Արմենն այն նետել է իր պայուսակի մեջ։ Հայտնաբերված իրերը փաթեթավորվել և կնքվել են, կազմվել է համապա¬տաս¬խան արձանագրություն, որի տակ ստորագրել են ինքը և մյուս ընթերական։
Վկաներ Ա.Սարգսյանի և Ս.Ղանդիլյանի իրարամերժ նախաքննական և դատաքննական ցուց¬մունք¬ները միմյանց, ինչպես նաև դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույցների հետ համադրե¬լու և գնահատելու արդյունք¬ներով Դատարանը, ի հաշիվ դատաքննականի, առավել արժևորում և կարևո¬¬րում է նրանց նախաքննականը՝ արձանագրելով, որ դրանք հաստատվել են դատաքննութ¬յամբ հետա¬¬զոտ¬ված հետևյալ ապացույցներով.
Անձնական խուզարկության ենթարկված Աննա Ասրյանի հայտարարությունն արձա¬նագրված է ոչ միայն վերոնշյալ վկաների նախաքննական ցուցմունքներում, այլև անմիջականորեն խուզարկության արձա¬նագրության մեջ, որի ընթացքն ու արդյունքներն իրենց ստո¬րագրութ¬յուն¬ներով հաստատել են նաև տվյալ քննչական գործողությանը որպես ընթերակա մասնակցած Արմենուհի Սարգսյանը և Սեդա Ղանդիլ¬յանը, խուզարկվող Ա.Ասրյանը։ Ավելին, խուզարկության արձանագրությունը կազմել է հետաքննութ¬¬յան մարմնի աշխատակիցը և ոչ թե ընթերականներին հետագայում հարցաքննած նա¬խաքննա¬կան մարմինը՝ քննիչը, խուզարկության ընթացքն ու արդյունքները, այդ թվում՝ հայտնաբեր¬ված հեղուկի՝ թմրամիջոց հանդիսանալը, թմրամիջոցի տեսակը, քաշը, պատկանելիությունը, դրանց վերա¬բերյալ հայտարարության բովանդակությունը, նույնիսկ Դատարանում, չի վիճարկել անգամ խուզար¬կության ենթարկված անձը՝ Աննա Ասրյանը, այդ թվում իր նախաքննական որևէ ցուցմունքում, անուղ¬ղակիորեն՝ նաև նրա հետ նույն վայրից բերման ենթարկված և բացատրություն, այնուհետև՝ ցուցմունք¬ներ տված Արմեն Ներսիս¬յանը, թեև վերջիններիս բացառապես այդ դրվագով էր մեղադրանք առա¬ջադրվել և նրանց վերաբերյալ քրեական գործն ուղարկվել դատախազին, այնուհետև՝ Դատարան։
Ամբաստանյալ Մ.Ստեփանյանի շահերը ներկայացնող պաշտպանների միջնորդությամբ Դա¬տարան հրավիրվեցին և հարցաքննվեցին նաև հետևյալ անձինք՝
Յուրի Ստեփանյանի հարևանուհի, վկա Գրետա Իգիթյանը Դատարանում հայտնեց, որ 2012թ. հուլիսի 25-ից մինչև օգոստոսի 15-ը կամ 20-ն ընկած ժամանակահատվածում Մհերը հիվանդացել է թոքաբոր¬բով, ինքն տվյալ ժամանակաշրջանում այցելել է նրանց տուն, տեսել, որ Մհերն անկողնային հիվանդ է, ունի ջերմությամբ։ 2012թ. օգոստոսի 22-ին` Մհերի հոր ծննդյան օրը, նույն¬պես տեսել է նրան` արդեն ապաքինված։ Մհերի` հիվանդ լինելու ժամանակ ինքն անհանգստացել է և անընդհատ այցելել է նրան, մորից հետաքրքրվել Մհերի առողջությամբ։ Եթե այդ ժամանակա¬հատ¬վածում Մհերը տանից դուրս գար, ինքը տեղյակ չէր լինի, սակայն չի կար¬ծում, որ կա¬րող էր դուրս գալ, քանի որ մոր խոսքերի համաձայն՝ ուներ բարձր ջերմություն, տեղյակ է նաև, որ Մհերին տարել էին ռենտ¬գեն հետազո¬տության։ Նշեց, որ այցելությունների ժամանակ Յուրի Ստեփանյանի տանը գտնվել է մոտ 30 րոպե, Մհերին տեսել է անկողնում պառկած, նրա մոտ կամ մոտակայքում բջջային հեռա¬խոս չի նկատել։
Յուրի Ստեփանյանի հարևանուհի, վկա Նաիրա Ղամբարյանը Դատարանում հայտնեց, որ հիմ¬նականում Մհերի ծնողների հետ շփվում է բակից, քանի որ իրենց տները գտնվում են կողք կողքի, մեկ-մեկ էլ այցելում է այդ տուն` սուրճ խմելու։ 2012թ. ամռանը Մհերի մայրը` Սվետան ասել է, որ Մհերը թոքա¬բորբով հիվանդ է։ Իր իմանալով` Մհերը պառկած էր, հիվանդության ժամանակ նրան բակում չի տեսել։ Մհերի մոր խոսքերից տեղյակ է, որ Մհերին տարել են ռենտգեն հետազոտության, պարզվել է, որ վերջինս թոքաբորբ ունի։ Ինքը չի լսել, որ Մհերը թմրամոլությամբ է զբաղվում, տեղյակ չէ՝ նման հակում¬ներ արդյոք ունի, թե` ոչ։ Մհերի հիվանդության տևողությունը չի կարող հայտնել, սակայն հիշում է, որ հունիս կամ հուլիս ամիսն էր, ենթադրում է, որ այդ հիվանդությունը տևել է մեկ ամիս։ Տեղյակ չէ, թե Մհերը բուժումից հետո արդյոք հայրական տնից տեղափոխվել է, քանի որ վերջինս հաճախակի է այ¬ցե¬¬լել այդ տուն։ Նշեց նաև, որ եթե հիվանդության ընթացքում Մհերը հայրական տանից ելումուտ աներ, հնարավոր է, որ ինքը նրան չնկատեր։ Հիվանդության ժամանակ Մհերին անձամբ չի տեսել։
Վկա Աղվան Վարդանյանը Դատարանում հայտնեց, որ Մհեր Ստեփանյանը հանդիսանում է իր աշխատան¬քային ընկերոջ որդին։ Մի քանի անգամ այցելել է Յուրիենց տուն, 2012թ. օգոստոսի 22-ին մասնակցել է վերջինիս ծննդյան տարեդարձի խնջույքին, որին վերջինիս որդին` Մհերը ևս մասնակցել է։ Մինչև ծննդյան օրը` օգոստոսի 22-ը, մի քանի անգամ այցելել է Յուրիենց տուն, ուր ընթանում էին շինվերանորոգման աշխատանքներ, Մհերին տեսել է նստած վիճակում, ուստի չի կարող ասել, արդյոք նա հիվանդ էր, թե՝ ոչ։ Նշեց, որ Յուրին իրեն միշտ զանգահարել է քաղաքային հեռախոսահամարով, հնարավոր է բջջային հեռախոս ևս ունի, սա¬կայն ինքը չգիտի, քանի որ վերջինս երբեք բջջայինից իրեն չի զանգահարել։
Ամբաստանյալ Մհեր Ստեփանյանի հայր, վկա Յուրի Ստեփանյանը հայտնեց, որ 2012թ. հուլի¬սին Մհերը գտնվել է ամառանոցում, հուլիսի 22-ին վերջինիս կինը զան¬գա¬հարել է իրեն և ասել, որ Մհերը ծանր հիվանդ է, ինքը գնացել է ամառանոց և որդուն տեղափոխել Երևանի թիվ 1 հիվանդանոց, ուր ռենտ¬գեն հետազոտության արդյունքում ախտորոշել են թոքերի բոր¬բոքում, նշանակվել է դեղորայքային բուժում։ Այ¬նուհետև Մհերին բերել են տուն, որտեղ վերջինս ստացել է բուժումներ, բժշկուհին ևս այցելել է իրենց տուն։ Մհերն իրենց տանը մնացել է 2012թ. հուլիսի 24-ից մինչև օգոստոսի 7-ը կամ 10-ը, նրան տարել են ամառանոց, քանի որ տանը վերանորոգման աշխատանքներ են կատարել, իսկ ներ¬կանյութի հոտն ազդել է Մհերի առող¬ջութ¬յան վրա։ Իրեն տանը գտնվելիս Մհերը գեթ մեկ րոպե տնից չի բացա¬կա¬յել, պառկած էր տան 2-րդ հարկում, թեև հնարավոր է, որ առաջին հարկ իջած լիներ կամ իրենց այգում նստեր։
Նշեց, որ Մհերը շահագործել է բջջային հեռախոս, որի համարը չի հիշում, նրա հիվանդության ժա¬մա¬նակ վերջինիս բջջային հեռախոսն ինքն է շահագործել, քանի որ անձամբ բջջային հեռախոս չունի, այն պահել է հիմնականում իր մեքենայի մեջ։ Այդ ընթացքում Մհերի հեռախոսին զանգեր են եկել, մի քա¬նիսին պատասխանել է` ասելով, որ Մհերը քաղաքից բացակայում է։ Օգոստոսի 1-ին իր «Նիվա» մակ¬նիշի ավտոմեքենայով գնացել է ամառանոց` Մհերի հեռախոսը գտնվել է մեքենայում, այն վերցրել է իր հետ` մտածելով, որ հնարավոր է դրա անհրաժեշտությունն ամառանոցում առաջանա։ Բջջային հեռա¬խոսը Մհերին վերադարձրել է ամառանոցից վերադառնալուց որոշ ժամանակ անց, երբ Մհերը բնակության նպատակով վերադարձել է ամառանոց։ Որդու բջջային հեռախոսն իր կողմից շահագործե¬լու վերաբերյալ քննիչին չի հայտնել, քանի որ նպատակահարմար չի գտել։ Մինչև ամառանոց հասնելը շրջել է քաղաքում` այցե¬լելով 3-րդ մասում և Ավանի թաղամասում բնակվող քույրերին։
2012թ. օգոստոսի 22-ին տանը նշել են իր ծննդյան տարեդարձը, որին Մհերը նույնպես մասնակցել է։ Վերջինս այդ օրը կնոջ հետ էր այցելել իրենց։ Նշեց նաև, որ նշված ժամանակահատվածում ոս¬տիկանության աշխատակիցներն իրենց տուն չեն այցելել։ Վերանորոգման աշխատանքները Կարեն ա¬նու¬նով վարպետը (ըստ դատաքննության արդյունքների՝ Կարապետ Նալբանդյանը) կատարել է 2012թ. հուլիսի 15-ից մինչև օգոստոսի 15-ը, յուրաքանչյուր օր աշխատելով ժամը 9-ից մինչև ժամը 21։00-ը։
Ամբաստանյալ Մհեր Ստեփանյանի կին, վկա Էլիդա Կոստանյանը Դատարանում հայտնեց, որ ընտանիքով ձմռանը բնակվել են ամուսնու հայրական տանը, իսկ ամռանը` ամառանոցում։ Մինչև Մհերի ձերբակալ¬վելը ոստիկանությունից ոչ-ոք իրենց տուն չի եկել, ծանուցագիր չեն ստացել։ 2012թ. հուլիսի 25-ից, երբ գտնվել են ամառանոցում, Մհերը հիվանդացել է, ջերմությունը բարձրացել է մինչև 39 ու կես աստիճան, որի մասին տեղեկացրել է Մհերի հորը։ Տաքսի ավտոմեքենայով Մհերին տեղափոխել են Երևանի «Հանրապետական» հիվանդանոց, ռենտգեն հետազոտություն են կատարել և պարզել, որ Մհերը թոքաբորբ է, որի բաժման համար նշանակումներ են կատարվել։ Վերադարձել են հայրա¬կան տուն` Երևանի Երզնկյան 44 հասցե, որտեղ Մհերը բուժում է ստացել 2012թ. հուլիսի 25-ից մինչև օգոս¬տոսի 10-ն ընկած ժամանակահատվածում։ Բժիշկը մի քանի անգամ այցելել է իրենց տուն, հետևել Մհերի բուժմանը։ Այդ ընթացքում Մհերը չէր կարող տանից դուրս գալ, քանի որ ջերմությամբ պառկած էր, մեկ շաբաթյա ներարկումներից հետո նրա ջերմությունը աստիճանաբար իջել է, որից հետո շարու¬նակել է բուժումը, չնայած նրան, որ այլևս ջերմություն չուներ։ Այդ ընթացքում Մհերի բջջային հեռա¬խոսը եղել է նրա հոր մոտ, քանի որ բժիշկը խորհուրդ էր տվել պառկել հանգիստ պայմաններում։ Մհերը հիվանդության ընթացքում բջջային հեռախոսը չի օգտագործել, քանի որ ինքն էլ է դուրս ու ներս արել, վերցրել է այն, որ կապի մեջ լինեն։ Այդ ընթացքում Յ.Ստեփանյանի տանը վերանորոգման աշխա¬տանքներ են կատարվել, ուստի Մհերի հիվանդության մասին կարող են վկայություն տալ նաև վար¬պետները, ովքեր աշխատել են այդ տանը։ Քանի որ վերանորոգման աշխատանքներ էին կատար¬վում, վերանորոգումը դեռ չավարտած՝ բժշկուհու խորհրդով Մհերին տեղափոխել են ամառանոց։ Հայրական տանը Մհերը պառկած է եղել ննջասենյակում, բացի խոհանոցից՝ վերանորո¬գողները աշխա¬տանքներ են կատարել նաև այլ սենյակներում, տեսել են Մհերին, հարցրել, թե իրեն ինչպես է զգում։ Պնդեց, որ Մհերի հիվանդութ¬յան ժամանակ նրա բջջային հեռախոսը՝ 055-707082 հեռախո¬սահամարով, շահագործել է Մհերի հայրը, հնարավոր է, որ նա զանգեր է կատարել և պատասխանել հեռախո¬սա¬զան¬գերին, քանի որ անձնական բջջային հեռախոս չուներ, Մհերի բջջային հեռախոսն էր վերցրել իր մոտ։
Նշեց, որ նախաքննության ընթացքում քննիչի մոտ հարցաքննվելիս իրեն ոչինչ չեն հուշել կամ հարկադրել ցանկալի ցուցմունքներ տալ։ Նշեց նաև, որ 2012թ. օգոստոսի 5-ից հետո են ինքն ու Մհերը վերադարձել ամառանոց՝ բնակվելու, իսկ օգոստոսի 22-ին սկեսրոջ ծնունդը նշելու նպատակով այցելել են վերջինիս տուն։
Վկա Կարապետ Նալբանդյանը Դատարանում հայտնեց, որ վերանորոգման աշխատանքներ է կատարել Մհեր Ստեփանյանի հայրական տանը։ 2012թ. հուլիսի 25-ին սկսել է վերանորոգման աշխա¬տանքները, ավարտել նույն թվականի օգոստոսի 10-ին։ Աշխատանքի է եկել ամեն օր՝ ժամը 8-ից 10-ն ընկած ժամանակահատվածում և այն ավարտել ժամը 20։00-ից 21։00-ի սահմաններում։ Մհերը պառ¬կած է եղել 2-րդ հարկում, ինքը շինարարական աշխատանքներ է կատարել 1-ին հարկում, նրան բուժ¬քույր է այցելել։ Այդ ընթացքում Մհերը տանից դուրս չի եկել, երբեմն իջել է ներքև` հեռուստացույց դիտելու։ Ինքն աշխատել է բակի հիմնական մուտքի մոտ, որտեղ Մհերին չի տեսել, հետևի բակը ելքի տեղ չունի, այսինքն՝ եթե Մհերը փողոց դուրս գար, պետք է իր մոտով անցներ։ Իր իմանալով Մհերի հի¬վանդությունը թոքերի բորբոքում էր։ Նշեց նաև, թե իբր այդ օրը` նրանց տանը գտնվելու ողջ ժամա¬նակա¬հատվածում, Մհեր Ստեփանյանը տնից չի բացա¬կայել, թեև վերջինիս 055-707082 հեռախոսա¬համարից կատարված զանգերի տեղանշման տվալների համաձայն` ժամը 09։54-ից մինչև 21։16-ն ընկած ժամա¬նա¬կահատվածում այն սպասարկվել է Երևան քաղաքի տարբեր թաղա¬մասերում տե¬ղադրված ալեհա¬վաք¬¬ներով` տվյալ հեռախոսահամարը Յուրի Ստեփանյանի կողմից շահագործվելու վե¬¬րա¬¬բերյալ պաշտպանական կողմի առաջ քաշած վարկածն դատաքննությամբ հերքվելու պարա¬գա¬յում։
Վկա Գևորգ Բերբերյանը Դատարանում հայտնեց, որ հանդիսանում է Մհեր Ստեփանյանի հարևա¬նը, առիթների դեպքում այցելում է նրանց տուն, մասնագիտությամբ սանտեխնիկ է և իր այցե¬լութ¬¬¬յան նպատակն եղել է նաև ջրի խողովակները վերանորոգելը։ 2012թ. օգոս¬տոսի 1-ին Յուրին այցելել է իրենց տուն և տեղեկացրել, որ կոյուղատար համակարգն է վնասվել, վերա¬նորոգ¬ման համար գնացել է նրանց տուն, զանգ է տվել, դուռը բացել է վարպետը և ասել, որ Մհերը հի¬վանդ է և 2-րդ հարկում պառկած է։ Ինքը բարձրացել է և տեսել Մհերին` հիվանդ պառկած, տկար վիճակում, որից հետո սկսել է զբաղվել կոյուղատարի վերանորոգմամբ։ Այդ օրը Մհերի հայրական տուն է ներկայացել առավոտ¬յան` ժամը 10։00-ին, խանութ գնացել է ժամը 13։00-ի սահմաններում, վերադարձել և շարունակել է վերանո¬րոգել ժամը 18։00-ից մինչև 19։00-ի սահմաններում, գործն ավարտել էր և Յուրին էլ արդեն տուն էր վերա¬դարձել։ Յուրին գնալուց առաջ իրեն չէր տեղեկացրել, թե Մհերը տանն է, թե` ոչ, ասել է միայն, որ «մալյառն է տանը, դուռը կբացի»։ Վարպետից հարցրել է Մհերի մասին, քանի որ եթե տանը վարպետ է աշխատում, ապա ընտանիքի անդամներից մեկը գոնե պետք է տանը լիներ։ Ինքն աշխատել է տան խոհանոցում, տան մուտքը խոհանոցից է և այդ ժամանակա¬հատվածում Մհերը դուրս ու ներս չի արել։ Նշեց, որ հնարավոր է, որ տնից Մհերի դուրս գալը չտեսներ միայն այն ժամանակ, երբ ինքը զուգա¬րա¬նում մոտ 15-20 րոպե տևողությամբ գործ է արել, որից հետո աշխատանքը շարունակել է խո¬հա¬նոցում։ Չի կարող ասել, թե Մհերը երբվանից է հիվանդ եղել։ Օգոստոսի 1-ը տպավորվել է, քանի որ Յուրին ասել է, որ ջուր են տվել և գնալու է հողամաս` ջրելու։ Բացի օգոստոսի 1-ից Յուրիենց տուն դարձյալ այցելել է, սակայն չի հիշում` Մհերին տեսել է, թե` ոչ։ Մհերին տեսել է նաև նրա հոր՝ Յուրիի ծննդյան օրը՝ հուլիսի 25-ին կամ 26-ին, վերջինիս տանը։ Նշեց նաև, որ մոտ քառասուն տարի մտերմություն են անում Յուրիի հետ, վերջին տարիներին նրա ծննդյան գրեթե բոլոր միջոցառումներին մասնակցել է, սակայն միևնույն ժամանակ չկարողացավ մեկնաբանել, թե ինչու մինչդատական վարույթի ընթացքում հարցաքննվելիս կարողացել էր նշել Յուրիի ծննդյան օրը` օգոստոսի 22-ը, իսկ Դատարանում դժվարացավ նույնիսկ դա հստակ վերհիշել (թեև զարմանալիորեն օգոստոսի 1-ի իրադարձությունները «վերհիշեց»)։ Նշեց նաև, որ Յուրիի բջջային հեռախոսա¬համարը չգի¬տի, նրա տուն այցելելու ժամանակ սեղանին նկատել է բջջային հեռախոս, սակայն չգիտի, թե ով է այն շահագործել։
Նշեց, որ 2012թ. հոկտեմբերի 2-ին տված իր նախաքննական ցուցմունքում նույն թվականի օգոս¬տոսի 1-ի մասին որևէ բան չի նշել, քանի որ քննիչը կոնկրետ հարցադրում չի կատարել, թեև նույն հար¬ցաքննության արձանագրության գրառումների համաձայն` քննիչի ուղղակի հարցադրմանը պա¬տաս¬խանել է, որ Յուրիի վատառողջ լինելու պատճառով վերջինս կնոջ հետ միասին հողամաս այցելել են շաբաթը 1-2 անգամ` առանց գիշերելու, եղել է դեպք, որ Յուրին միայնակ է գնացել հողամաս, սակայն տեղյակ չէ, թե վերջին անգամ երբ է նա հողամաս գնացել, ինչպես նաև քանի անգամ է գնացել։
Գնահատելով պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ հարցաքննված վերոնշյալ վկաների ցուցմունքները՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դրանք ամենևին էլ չեն բացառում հայրական տնից հիվանդության հիմքով ամբաստանյալ Մ.Ստեփանյանի բացակայության փաստը, այդ կերպ նաև՝ 2012թ. օգոստոսի 1-ի դրվագով այլուրեքության վերաբերյալ ամբաստանյալ Մ.Ստեփանյանի առաջ քա¬շած վարկածը, քանի որ կառուցված են ամբաստանյալի հետ մերձավոր ազգակցական կապի մեջ գտնվող անձանց` վերջինիս հոր և կնոջ ցուցմունքների, ինչպես նաև ամբաստանյալի հայր Յուրի Ստեփանյանի հարևանությամբ բնակվող կամ նրա հետ ջերմ փոխհարաբերությունների մեջ գտնվող անձանց ցուցմունքների վրա։ Վերջիններս (հարևանները, վարպետները և Յ.Ստեփանյանի ընկերը) Մ.Ստեփանյանի հիվանդության ողջ ժամանակա¬հատ¬վա¬ծում Յ.Ստեփանյանի բնակարանում չեն գտնվել և չէին կարող գտնվել, հետևաբար՝ տնից Մ.Ստեփան¬յանի կարճաժամկետ բացակայության վերաբերյալ հավաստի տվյալներ օբյեկտիվորեն չեն կարող հայտնել։
Բացի այդ, հատկապես վերոնշյալ անձանց դատաքննական ցուցմունքներով հաստատվեց, որ հակառակ ամբաս¬տանյալ Մ.Ստեփանյանի կին Էլիդա Կոստանյանի, ինչպես նաև հայր Յուրի Ստե¬փանյանի պնդումների` վերջինիս անվամբ հաշվառված է բջջային հեռախո¬սահամար, այն է՝ 093-655215, որն ակտիվորեն շահա¬գործվել է ոչ միայն քննվող դեպքի օրը՝ 2012թ. օգոստոսի 1-ին, այլև 2012թ. հունվարի 1-ից մինչև 2012թ. դեկտեմ¬բերի 31-ն ընկած ժամանակա¬հատ¬վածում, ըստ տեղանշման տվյալների` նաև Երևան քաղաքի տարբեր վարչական շրջանների և Կոտայքի մարզում տեղակայված ալեհավաքներով, այսինքն` ամենևին էլ տանը շահագործվող հեռախոսահամար չէ (հաս¬տատվել է Դա¬տա¬րանի նախաձեռ¬նությամբ «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերություն 2014թ. հունիսի 3-ին կա¬տար¬ված հարցման պա¬տասխանով)։
Նման պայմաններում Մ.Ստեփանյանի առող¬¬¬ջական վիճակն ուռ¬ճաց¬նելու և հայրա¬կան տնից դուրս գալու հնարավորութ¬յունը ֆիզիկապես բա¬ցա¬ռելու, քննվող դեպքի օրն իրականում Մ.Ստեփանյանի շահագործած 055-707082 հեռախո¬սա¬հա¬մարի շահագործումը վերջինիս հորը՝ Յուրի Ստեփանյանին վերագրելու վերաբերյալ վերջինիս և Էլիդա Կոստանյանի ցուցմունք¬ներն արհեստածին են, հետապնդում են նրանց հետ մերձավոր ազգակցական կապի մեջ գտնվող գործով ամբաստանյալ Մ.Ստեփանյանի այլուրեքությունն արհես¬տա¬¬¬կանորեն հիմնավորելու նպատակ, հերքված են նրանց իսկ միջնորդությամբ հրավիրված և հար¬ցաքննված անձանց ցուցմունքներով, ինչպես նաև դա¬տաբժշկական փորձաքննութ¬յան 2013թ. մարտի 20-ի թիվ 27 եզրակա¬ցութ¬յամբ, վկա Յուրի Ստե¬փանյանի շահագոր¬ծած 093-655215 հեռա¬խոսահամարից 2012թ. հունվարի 1-ից մինչև 2012թ. դեկտեմ¬բերի 31-ն ընկած ժամա¬նա¬կահատ¬վածում կատարված մուտ¬քային և ելքային զանգերի վերծանումներով (ըստ «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկե¬րությունից ստաց¬ված նյութերի), այդ և 055-707082 հեռախոսահամարներից կա¬տարված մուտքային և ելքային զանգերի, դրանց տեղանշման վե¬րաբերյալ տվյալներ¬ի առկայութ¬յամբ։ Այդ ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունք¬ներով Դատարանը փաստում է, որ Յուրի Ստեփանյանը, հակառակ վերջինիս դատաքննական պնդում¬ների, շահագործել է սեփական բջջային հեռախոսը, հետևաբար` որդու` Մհեր Ստեփանյանի հիվան¬դության ժամանակահատվածում վերջինիս բջջային հեռախոսը վերցնելու և ժամանակավո¬րա¬պես շա¬հագործելու շարժառիթ չի ունեցել, նման ցուց¬մունքներ տալով` փորձում է արհեստականորեն հիմնա¬վորել Արմեն Ներսիսյանի հետ հանդիպման գնացած և վերջինիս ապօրինաբար թմրամիջոց իրացրած Մ.Ստե¬փանյանի այլուրեքությունը` զերծ պահելով հնարավոր քրեական պատասխանատվությունից։
Ամբաստանյալների մեղավորության վերաբերյալ հետևության (դատաքննությամբ հաստատ¬ված հանգամանքների շրջանակներում) Դատարանը հանգեց նաև ստորև թվարկված ապացույցների գնա¬հատման արդյունք¬ներով.
Ամբուլատոր հանձնաժողովային դատահոգեբուժական փորձաքննության 2014թ. հուլիսի 24-ի թիվ 279/14 եզրակացությամբ, համաձայն որի` Արմեն Ներսիսյանը մեղսունակ է, հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապել և ներկայումս չի տառապում, հանդիսանում է «Անձի հակասոցիալական խանգարում» ախ¬տո¬րոշմամբ փսիխոպաթ անձնավորություն։ Այն հոգեկան հիվանդություն չի համարվում, այլ իրենից ներկայացնում է անձի, անհատի զարգացման անոմալիա, բնավորության դիսհարմոնիկ գծերի գե¬րակշռում։ Ելնելով անհատական հոգեբանական առանձնահատկություններից, մտա¬վոր զարգացման մակարդակից և հոգեվիճակից՝ հանձնաժողովը եզրակացրել է, որ Ա.Ներսիսյանն ինչպես մինչ¬դատա¬կան վարույթի ողջ ժամանակահատվածում, այդ թվում՝ 2012թ. օգոստոսի 2-ից մինչև 2013թ. մայիսի 13-ը հարցաքննվելիս, Դատարանում ունակ էր և ունակ է ճիշտ ըն¬կալել, հիշել, վերարտադրել և հասկանալ քրեական գործի համար կարևոր նշանակություն ունեցող հանգա¬մանք¬ները և տալ ճշմարիտ ցուց¬մունքներ։
Գործով ամբաստանյալ Մհեր Ստեփանյանի խուզարկության արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2012թ. օգոստոսի 26-ին կատարված քննչական այդ գործողության ընթացքում վերջի¬նիս մոտ հայտնաբերվել է «Սամ¬սունգ» մոդելի բջջային հեռախոս, որի մեջ տեղադրված էր 055-707082 և 077-980003 հեռախոսահամարները։
Տոքսիկաքիմիական փորձաքննության 2013թ. փետրվարի 27-ի թիվ 13-0423 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ Մարիամ Խաչանովայից 2013թ. փետրվարի 11-ին վերցված փորձանմուշներում, այդ թվում՝ 12 սմ երկարությամբ մազի փորձանմուշում թմրամիջոցի գործածման հետքեր չեն հայտ¬նա¬բերվել։
Տոքսիկաքիմիական փորձաքննության 2012թ. օգոստոսի 17-ի թիվ 12-2809 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ Աննա Ասրյանի 2012թ. օգոստոսի 2-ին վերցված փորձանմուշներում, այդ թվում՝ 11 սմ երկարությամբ մազի փորձանմուշում, թմրամիջոցի գործածման հետքեր չեն հայտնաբերվել։
Տոքսիկաքիմիական փորձաքննության 2012թ. սեպտեմբերի 26-ի թիվ 12-3541 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ Մհեր Ստեփանյանից 2012թ. սեպտեմբերի 10-ին ստացված փորձանմուշներում, այդ թվում՝ 1 սմ երկարությամբ մազի փորձանմուշում, թմրամիջոցի գործածման հետքեր չեն հայտնաբերվել։
Տոքսիկաքիմիական փորձաքննության 2012թ. հոկտեմբերի 8-ի թիվ 12-3912 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ Հովհաննես Ղազարյանից 2012թ. հոկտեմբերի 2-ին ստացված փորձանմուշներում, այդ թվում՝ 2 սմ երկարությամբ մազի փորձանմուշում, հայտնաբերվել են ափիոնի և կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցների գործածման հետքեր։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված՝ Ա.Ասրյանի անձնական խուզարկությամբ հայտ¬նաբերված մեկանգամյա գործածման 2 մլ տարողունակությամբ և դրանում առկա հեղուկի հաշ¬վարկման սանդղակով դատարակ ներարկչի և ասեղի (օգտագործված), ինչպես նաև Հովհաննես Ղազարյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված երկու առանձին փայլաթիթեղներում առկա ընդհանուր 0,0082 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցի կտորների առ¬կայութ¬յամբ, որոնց զննման արդյունքներով (արձանագրությամբ) Դատարանում պարզվեց նաև, որ թե՛ նե¬րարկչի և ասեղի, թե՛ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցի փաթեթները մինչև հետազոտման նպա¬տա¬կով փորձագի¬տական կենտրոն ներկայացվելը կնքված են եղել խուզարկությունները կատա¬րած մարմ¬նի` ՀՀ ոստի¬կանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրո¬նականի բաժնի ծրարների համար կլոր կնիքի դրոշմ¬ներով, որոնց վրա առկա են համապա¬տաս¬խանա¬բար` հայերեն «Դ» և ռու¬սերեն «Ա» տա¬ռադար¬ձություններով սկսվող մեկական, ինչպես նաև հայերեն «Ա» տառադար¬ձութ¬յամբ սկսվող, միան¬ման մեկ ստորագրություններ, իսկ մյուսի վրա` բարդ, անընթեռնելի տա¬ռա¬դար¬ձությամբ երկու ստո¬րագրութ¬յուններ, որոնք տառադարձություններով համընկնում, իսկ կատար¬ման եղանակ¬նե¬րով չեն տար¬¬բերվում տվյալ քննչական գործողություններին որպես ընթերակա մաս¬նակցած անձանց, ինչպես նաև խու¬զարկվող Ա.Ասրյանի ստո¬րագրութ¬¬յուն¬ներից ( ըստ խուզարկության արձանագրություններում, ինչպես նաև հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունք¬ներում առկա նրանցից յուրա¬քանչյու¬րի ստորագրութ¬յունների հետ համադրության արդյունքների)։
Ամբաստանյալներ Հովհաննես Ղազարյանին և Մհեր Ստեփանյանին առաջադրված մեղադ¬րանք¬¬ների և մե¬ղադ¬րական եզրակա¬ցութ¬յան հիմ¬քում դրված այլ ապացույցներից յուրաքանչյուրի հե¬տա¬¬զոտ¬մանը (Ա.Ասրյանին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրության, դատա¬քիմիական փորձաքննության թիվ 20111205 և թիվ 29661205 եզրակացությունների, Հ.Ղազարյանի բնա¬կա¬րանի խուզար¬կության արձանագրության, մեղադրյալ Հովհաննես Ղազարյանին և Մհեր Ստեփան¬յա¬նին լուսանկարով, Մ.Ստեփանյանին նաև անձնական ճանաչմանը ներկայացնելու արձա¬նագրութ¬յունների, նարկոլոգիական փորձաքննության թիվ 10-13 և թիվ 11-13 եզրակացութ¬յունների, տոքսիկաքի¬միա¬կան փորձաքննության 2012թ. օգոստոսի 17-ի թիվ 12-2810 եզրակացության, որպես ապա¬¬ցույց ճա¬նաչ¬ված և գործին կցված վերծա¬նումների և դրանց զննության արձանագրութ¬յուն¬ների, մե¬ղադրյալ¬ներ Արմեն Ներսիսյանի և Աննա Ասրյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձա¬րարության արձանագրությունների, իրեղեն ապացույցների) և ապացու¬ցողական արժեքին Դատա¬¬րանը համակող¬մանիորեն անդրադարձել է սույն դա¬տական ակ¬տում («Նա¬խաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցների հետա¬զո¬տում և գնա¬հատում» բաժ¬նում), հետևաբար` փաս¬տելով, որ դրանք թույլատրելի և վերաբերելի ապացույցներ են` վերստին չի շա¬րադրում` անհար¬կի կրկնություններից խու¬սափե¬լու նպա¬¬¬տա¬կով։
Պաշտպանական կողմի վիճարկումների կապակցությամբ հետազոտելով Աննա Ասրյանի անձ¬նական խուզար¬կութ¬յան, ինչպես նաև գորոծով ամբաստանյալ Հովհաննես ղազարյանի բնակարանի խուզարկության արձանագրությունները ՀՀ քրեական դատավա¬րա¬կան օրենսգրքի 230-րդ հոդ¬վա¬ծով ներկայացվող վավերապայմանների տեսանկյունով` Դատարանը փաստում է, որ դրանք համա¬պա¬տասխանում են ՀՀ քրեադատավարական օրենքի պահանջ¬ներին, արտա¬քուստ բովանդակում են ապա¬ցույցի այդ տեսակին ներկայացվող թույլատ¬րե¬լիութ¬¬յան չափա¬նիշները։
Խուզարկության կատարման հիմքերը նախատեսված են ՀՀ քրեական դատավա¬րական օրենսգրքի 225-րդ հոդվածով, համաձայն որի` քննիչը, բավարար հիմքեր ունենալով ենթադրելու, որ որևէ շենքում կամ այլ տեղ կամ որևէ անձի մոտ գտնվում են հանցագործության գործիքներ, հան¬ցավոր ճանապարհով ձեռք բերված առարկաներ ու արժեքներ, ինչպես նաեւ այլ առարկաներ և փաս¬տաթղթեր, որոնք կարող են նշանակություն ունենալ գործի համար, խուզարկություն է կատա¬րում դրանք գտնելու և վերցնելու համար։
ՀՀ քրեական դատավա¬րական օրենսգրքի 227-րդ հոդվածի համաձայն` խուզար¬կությունը կա¬տար¬¬վում է ընթերակաների մասնակցությամբ։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` խուզար¬կություն կատարելիս պետք է ապահովվի այն անձի և նրա ընտանիքի չափահաս անդամի ներկայությունը, որոնց ներկայությամբ կատարվում է խուզարկությունը։ ՀՀ քրեական դատավա¬րական օրենսգրքի 227-րդ հոդ¬վածի 5-րդ հոդվածի համաձայն` անձինք, որոնց մոտ կատարվում է խուզար¬կություն, ինչպես նաև ընթե¬րակաները (...) իրավունք ունեն ներկա գտնվել քննիչի բոլոր գոր¬ծո¬¬ղություններին, անել հայտա¬րարութ¬յուններ, որոնք պետք է մտցվեն արձանագրության մեջ։
Ամբաստանյալ Մ.Ստեփանյանի շահերը ներկայացնող պաշտպանական կողմը, հղում կատարելով խուզարկության մասնակցող անձանց` ընթերականեր Արմենուհի Սարգսյանի և Սեդա Ղանդիլյանի՝ մինչդատական և դատական վարույթների ընթացքում տված իրարամերժ ցուցմունքներին` վիճարկեց խուզարկության ըն¬թացքի և արդյունքների վերաբերյալ արձանագրության գրառումների իսկությունը, դրանով իսկ այդ քննչական գործողության արձա¬նագրության արդյունքներն ամբաս¬տանյալ Մ.Ստեփանյանին առա¬ջադրված մեղադրանքի և դատավճռի հիմքով դնելու հիմնավոր¬վածությունն ու օրինականությունը, այն դեպքում, երբ դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցը բովանդակում են ապա¬ցույցի այդ տեսակին ներկայացվող բոլոր վավերապայմանները, այդ թվում` խուզարկության ընթաց¬քի և արդյունքների ճշտության վերաբերյալ բոլոր մասնակիցների ստորագրությունները։ Բացի այդ, խուզար¬կության ենթարկված անձ Աննա Ասրյանը, անուղղակիորեն նաև Ա.Ներսիսյանը, նույնիսկ վերոնշյալ ընթերակաները՝ մինչդա¬տական վարույթի ընթացքում տված ցուցմունքներում հաս¬տատել են կազմված այդ արձա¬նագրության գրա¬ռումների իսկությունը, հնարավոր խախտումների վերաբերյալ որևէ հայտա¬րա¬րություններ և դիտո¬ղութ¬յուններ չեն արել։
Այն, որ Աննա Ասրյանի անձնական խուզարկության արդ¬յունք¬¬ներով հայտնաբերված ներարկիչն և դրա մեջ առկա հեղուկը փաթեթավորվել է մեկ փաթեթով, ներկա¬յացվել ընթերակաների ստորագրմանը (որով բացառվել է այդ իրեղեն ապացույցը փոխելու և որպես ապա¬ցույց օգտա¬գոր¬ծելու ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 115-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի պահանջը) Դատարանը հաս¬¬տատված համարեց դա¬տաքննութ¬յամբ հետա¬զոտ¬ված փորձա¬գի¬տա¬կան եզրակա¬ցությունում այդ փաթեթների բացման ու զննման վերաբերյալ փորձագետ¬ների գրառում¬ների լրա¬ցուցիչ ուսումնա¬սի¬րության արդյունք¬ներով, մաս¬¬նավորապես` դատա¬քիմիական թիվ 20111205 փոր¬ձաքննության 2012թ. օգոստոսի 2-ին (խուզարկությամբ այն հայտնաբերելու նույն օրը) ներկայացվել է մեկ փաթեթ` ամրակնքված «ՀՀ ոստիկանության Երևան քա¬ղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժին, Ծրարների համար» կլոր կնիքի դրոշմներով և հաստատված ստորագրություն¬ներով։ Փա¬թեթը բացած և զննած փորձագետը փաթեթավորման և ամրակնքման ամբողջականության խախտումներ չի հայտնա¬բե¬րել (ստո¬րագրութ¬յուններ բովանդակող կնիքի այդ դրոշմը դեռևս գտնվում է նույն փաթեթում)։ Ներկա¬յացված փաթեթը բացելուց հետո` փորձագետն այնտեղ հայտնաբերել է 2-3մլ համար նախատեսված ներարկիչ և ասեղ, որում` 0,5 մլ անգույն, պղտոր հեղուկ, ինչը համապատասխանում է Ա.Ասրյանի անձ¬նական խուզարկության ենթարկելու վերաբերյալ 2012թ. օգոստոսի 2-ին կազմված արձա¬նագրության գրառումներին։
Ամբաստանյալ Մ.Ստեփանյանի պաշտպանների վերոնշյալ պատճառաբանությունները վերլու¬ծելիս տեղին է վկայակոչել նաև Սիրակ Սա¬քան¬յանի վերաբերյալ թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 գործով 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի նախադեպային որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումը, համաձայն որի` որոշակի հանգամանքներ ապացուցված կամ հերքված համարելու համար ապացույց¬ների բավարարության հարցը չի կարող որոշ¬վել թվաբանական ցուցանիշով, հետևա¬բար` որպես վկա հարցաքննված ընթերա¬կաների դատաքննա¬կան ցուցմունքներն առավել արժևորել, ի հաշիվ նրանց իսկ ստո¬րագրութ¬յուններով հաստատված ապա¬ցույ¬ցի` խուզար¬կության արձա¬¬նագրութ¬յան, Դատարանի հա¬մոզ¬մամբ ակնհայտ անհիմն է՝ հատկապես վիճարկվող արձա¬նագրության գրա¬ռում¬ների իսկությունը հաստատող՝ այդ անձանց, դեպքի կապակ¬ցութ¬յամբ Ոստիկա¬նության բաժին բեր¬ման ենթարկված¬ներ Աննա Ասրյանի և Արմեն Ներսիսյանի հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքների առկայության պայման¬ներում։
Այն, որ գործով ամբաստանյալ Հովհաննես Ղազարյանի բնակարանի խուզարկության արդ¬յունք¬¬ներով հայտնաբերված նյութերը, այդ թվում՝ թմրամիջոցը փաթեթավորվել են, ներկա¬յացվել ընթերա¬կաների ստորագրմանը (որով բացառվել է այդ իրեղեն ապացույցը փոխելու և որպես ապա¬ցույց օգտա¬գոր¬ծելու ՀՀ քրեական դատա¬վարական օրենսգրքի 115-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի պահանջը) Դատարանը հաս¬¬տատված, իսկ պաշտպան Կարեն Գրիգորյանի պատճառաբանությունները հերքված է համարում դա¬տաքննութ¬յամբ հետա¬զոտ¬ված փորձա¬գի¬տա¬կան եզրակա¬ցությունում այդ փաթեթների բացման ու զննման վերաբերյալ փորձագետ¬ների գրառում¬ների լրա¬ցուցիչ ուսումնա¬սի¬րության արդյունք¬ներով. դատա¬քիմիական թիվ 20111205 փոր¬ձաքննության 2012թ. հոկտեմբերի 3-ին (խուզար¬կությամբ այն հայտ¬նաբերելու հաջորդ օրը) ներկայացվել է երկու փաթեթ` ամրակնքված «ՀՀ ոստի¬կա¬նության Երևան քա¬¬ղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժին, Ծրարների համար» կլոր կնիքի դրոշմ¬ներով։ 2-րդ փա¬թեթը բացելուց հետո` փորձագետն այնտեղ հայտնաբերել է փայլաթիթեղյա փաթեթ, որում առկա է եղել 0,25 գրամ քաշով «8» դաջվածքով սպիտակ դեղահատի հատված, իսկ մյուս փայլա¬թիթեղյա փաթեթում` ընդհանուր 0,16 գրամ քաշով սպիտակ դեղահատի հատվածներ (կշռումը փոր¬ձագետը կատարել է «MWP-300» տիպի էլեկտրոնային կշեռքով), ինչը հայտնաբերված նյութերի արտաքին նկարագրի տես¬անկյունով լիովին համապա¬տասխանում է բնակարանի խու¬զար¬կության վերաբերյալ 2012թ. հոկտեմ¬բերի 2-ին կազմված արձա¬¬նագրության գրառում¬նե¬րին։ Ինչ վերաբերում է խուզար¬կության արձա¬նագրութ¬յան և փորձագիտական եզրակացության միջև թմրա¬միջոցի քաշի 0,01 գրամի չափով շեղ¬մանը, ապա տարբեր տեսակի, ենթադրաբար նաև զգա¬յու¬նութ¬յան կշեռքների օգտագործման (խու¬զար¬կության ընթացքում հայտնաբերված թմրամիջոցը կշռվել է «A07 DIGITAL SCALE » կշեռքով), վե¬րոնշյալ թմրամիջոցը հայտնաբերելու, պատշաճ կարգով արձա¬նագրե¬լու, փաթեթավորելու և փորձա¬գե¬տին տրամադրելու պայմաններում` պաշտպանական կողմի վիճար¬կումներն ու շահարկումները` «8» դաջ¬վածքն ունեցող դեղահատի կտորը Դատա¬րանում իրեղեն ապացույցների զննման ժամանակ որպես ամբողջական կտոր չհայտ¬նաբերելու, Հ.Ղազարյանի բնակարանից ենթադ¬րա¬¬բար հայտ¬նաբերված նյու¬թերը հետաքննության մարմնի աշխատակիցների կողմից իբր այդ թմրամիջոցով փոխարինելու վերա¬բերյալ, անհիմն են և մտա¬ցածին։

4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները, դատողությունները և եզրահանգումը.
Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում հետազոտված ապա¬ցույց¬ների գնա¬հատ¬¬ման արդյունքներով Դատարանը հաստատված է համարում այն, որ ամբաստանյալ Մհեր Ստե¬փանյանը 2012թ. օգոստոսի 1-ին ապօրինաբար թմրամիջոց է իրացրել Արմեն Ներսիսյանին, այսինքն՝ մեղավորությամբ կա¬տարել է հանցավոր արարք¬, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախա¬տես¬ված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Հովհաննես Ղազարյանը չորս դրվագներով ապօրինաբար թմրամիջոց է իրացրել միաժամանակ Արմեն Ներսիս¬յանին, Աննա Ասրյանին և Մարիամ Խաչանովային, ինչպես նաև առանց իրացնելու նպատակի ապօրի¬նաբար ձեռք է բերել և պահել զգալի չափի թմրամիջոց, այսինքն՝ մեղավո¬րութ¬յամբ կատարել է հան¬ցա¬վոր արարք¬ներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով (4 դրվագներով) նախա¬տես¬ված հանցագործությունների և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալները քրեա¬կան պա¬տաս¬¬խա¬նատ¬¬¬վության և պատժի ենթա¬կա են վերոնշյալ հոդ¬ված¬ների հա¬մա¬պատաս¬խան մասերով նախա¬տեսված հանցագործությունների կատարման համար։
Անդրադառնալով մինչդատական վարույթի արդյունքներով (մեղադրական եզրակացությամբ) ամբաս¬տանյալներ Մհեր Ստեփան¬յա¬նին և Հովհաննես Ղազարյանին այլ դրվագներով առաջադրված մեղադ¬րանք¬¬ների հիմնավորվա¬ծութ¬յան խնդրին՝ Դատարանը փաստում է, որ հան¬ցագործության այդ դեպ¬քերի առկա¬յությունը (տեղի ունենալը) ապացույց¬ների բավարար համակ¬ցութ¬յամբ չի հաստատվել (ապացուցվել), իսկ ամբաստանյալ Հ.Ղազարյանին վերագրված արարքներն որոշ դրվագներով արհես¬տա¬¬կա¬¬նորեն աղճատվել և մինչդատական վարույթում ճիշտ չեն որակ¬վել։
Նման հետևության Դատարանը հանգեց հետևյալ իրավական վերլուծությունների և դատո¬ղութ¬յուն¬ների արդյունքներով.
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դա¬տա¬վա¬րա¬կան օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գոր¬ծով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպա¬կան դատա¬րա¬նի դատական ակ¬տի հիմնա¬վո¬րումները« այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յուն¬ները« պարտադիր են դատարանի հա¬մար նույնանման փաստական հանգամանք¬ներով գործի քննության ժամա¬նակ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի համակարգային վերլու¬ծութ¬յան հիման վրա Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի նախադեպային որոշման մեջ արձանագրել է ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդ¬հա¬նուր չա¬փա¬նիշները՝
1) վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունք,
2) դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն,
3) անմեղության կանխավարկած։
Ապացույցների բավարարությունը որոշելու առաջին չափանիշը վարույթն իրականացնող մար¬մինների ներքին համոզմունքն է։ Վերջինիս Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Մ.Հովհան¬նիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ որոշման մեջ և դիրքորոշում ձևավորել այն մասին, որ ներքին համոզ¬մունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գոր¬ծոն¬ների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապա¬ցույց¬ների բավարար հա¬մակցութ¬յունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առա¬ջաց¬նի այն վստահությունը, որ ապացույցներն հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահ¬պան¬մամբ։
Ապացույցները, որոնք հավաքվել և ստուգվել են օրենքին համապատասխան, կազմում են ներ¬քին համոզմունքի այն օբյեկտիվ հիմքը, որն իր դրսևորումն է գտնում ընդունվող որոշումներում։ Թեպետ ապա¬ցույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող լինել կամա¬յա¬կան։ Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակող¬մա¬¬նի քննությունը։
Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ ներքին համոզմունքը վարույթն իրականացնող մարմնի հա¬մոզ¬մունքն է առ այն, որ առկա ապացույցները բավարար են գործի ճիշտ լուծման համար անհրաժեշտ հանգա¬մանք¬ները բացահայտված դիտելու համար։
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է նաև, որ ապացույցների բավարարությունը չի կարող որոշ¬վել թվաբանական ցուցանիշով, այդ պատճառով ՀՀ քրեադատավարական օրենքն օգտա¬գոր¬ծում է «ա¬պա¬¬¬ցույցների համակցություն» հասկացությունը, միևնույն ժամանակ փաստել է, որ ապա¬ցույցները բավարար չեն, եթե`
1) գործում բացակայում է որևէ ապացույց գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հանգամանքի պարզման համար,
2) եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հանգամանքն անհրաժեշտ խորությամբ և լրի¬վությամբ,
3) այդ հանգամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում։
Ապացույցների բավարարությունը որոշելու երկրորդ չափանիշը ՀՀ քրեական դատավա¬րութ¬յան օրենսգրքով սահմանված դատավարական որոշումների հիմնավորվածության և պատճառա¬բան¬վա¬ծութ¬յան պահանջն է։
Քրեական վարույթի ընթացքում ընդունվում են բազմաթիվ դատավարական որոշումներ, որոն¬ցից յուրաքանչյուրը պահանջում է ապացուցման առարկայի մեջ մտնող հանգամանքների ապացուց¬վա¬ծութ¬յան տարբեր աստիճաններ, ընդ որում` մինչդատական վարույթն ամփոփող դատավարական որո¬շում` տվյալ դեպքում մեղադրական եզրակացություն և դատական քննությունն ամփոփող դատա¬վա¬րա¬կան որո¬շում` մեղադրական դա¬տավճիռ կայաց¬նելու դեպքում պա¬հանջ¬վում է այդ հան¬գամանքների հավաս¬տի ապացուցվածություն։
Ապացույցների բավարարությունը որոշելու երրորդ չափանիշը անմեղության կանխավարկածի սկզբունքն է (անմեղության կանխավարկածի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանն իր դիրքորոշումն է արտահայտել Արմեն Բաբայանի և Սուրեն Թումանյանի վերաբերյալ 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 որոշման 14-րդ կետում)։
Վճռաբեկ դատարանը թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 նախադեպային որոշման մեջ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) դատարանի կարգավիճակի բնու¬թագրական կողմերից մեկն էլ այն է, որ որպես քրեական գործը քննող անկախ և անկողմնակալ մարմին, դատարանը չի կարող հանդես գալ մե¬ղադ¬րանքի կամ պաշտ¬պանության կողմում և պետք է ար¬տահայտի միայն իրավունքի շահերը։ Քրեական գործը քննող դատա¬րանը, պահպանելով օբյեկտիվությունը և անկողմնակալությունը, մեղադ¬րան¬քի և պաշտպա¬նութ¬յան կողմերի համար պետք է ստեղծի գործի հանգամանքների բազմակողմանի և լրիվ հետազոտման անհրա¬ժեշտ պայմաններ՝ դրանով իսկ ապահովելով մրցակցության սկզբունքի կենսագործումը և հաս¬նե¬լով քրեական դատավարության առջև դրված խնդիրների իրագործմանը»։
Վերոնշյալից հետևում է, որ դատարանը չի կրում մեղադրանքն ապացուցելու կամ քրեական հե¬տապնդման մարմնի թույլ տված թերացումները, բացթողումները վերացնելու պարտականություն։ Ապա¬¬ցուցմանը մասնակցելը դատարանի իրավունքն է, այլ ոչ թե պարտականությունը, մեղադրանքը ապա¬¬ցուցելու պարտականութ¬յունը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ և 124-րդ հոդ¬ված¬ների ուժով, կրում են քրեական հետապնդման մարմինները։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն` դատա¬վո¬րը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազն ապացույցները գնա¬հա¬տում են իրենց ներքին համոզ¬մամբ։ Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաս¬տատված ապա¬ցույցի ուժ չունի։ Դա¬տավորը, ինչպես նաև հետաքննութ¬յան մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մո¬տե¬ցում ցուցաբերեն ապա¬ցույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշա¬նա¬կություն տան՝ մինչև դրանց հետազո¬տումը պատշաճ իրա¬վա¬կան ընթացակարգի շրջանակ¬ներում։
Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 2010թ. փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ /0632/01/08 քրեական գործով ՀՀ Վճռա¬բեկ դատարանն այն իրավական դիրքորո¬շում¬ն է ար¬տա¬հայտել, որ «թեպետ ապացույց¬ների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող կամայական լինել։ Դրա հիմ¬քում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգա¬մանք¬նե¬րի լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը։ Ապա¬ցույց¬ների գնահատումն համապատաս¬խան որոշումնե¬րում պետք է արտահայտվի պատ¬ճա¬ռա¬բանական եզրահանգումների ձևով՝ հիմնավորելով, թե ինչու որոշ ապա¬ցույցներ դրվել են որոշման հիմքում, իսկ մյուսները՝ մերժվել են՝ ճանաչվելով ոչ հավաստի»։ Համաձայն նույն նախադեպային որոշման` հակա¬սական ապացույց¬ների առկայության պա¬րա¬գայում, երբ հնա¬րա¬վոր չէ հիմնավորված հետևության հանգել անձի մեղավորության կամ անմեղության և այլ հարցերի վե¬րա¬բերյալ, վարույթն իրա¬կանացնող մարմինը միայն ապացույց¬ների հետազո¬տությունից և գնա¬հա¬տու¬¬մից հետո կարող է ապացույցների մի մա¬սին մյուսների նկատմամբ առավելություն կամ նվազ կարևո¬¬րութ¬յուն տալ։
Վերոնշյալ մեջբերման լույսի ներքո Դատարանը փաստում է, որ գործն ըստ էության քննող դա¬տա¬րանը կաշկանդված չէ քննվող դեպքի և դրա հանգամանքների վերաբերյալ նախորդ դատավա¬րա¬կան փուլերում տրված գնահատականներով, քանի որ դրանց վերաբերյալ ապացույց¬ները գնահա¬տելիս ղեկավարվում է իր ներքին համոզմուն¬քով, ինչը կարող է տրամագծորեն տարբերվել մինչդատա¬կան վարույթի ընթաց¬քում նույն ապա¬ցույց¬ներին, դրանց թույ¬լատրե¬լիության, վերաբերե¬լիութ¬յան, գործի լուծ¬ման տեսանկյու¬նով` բավարա¬րության վերա¬բերյալ տրված գնահատականներից` պայմանով, որ ապա¬ցույց¬ների գնա¬հատումը լինի օրինա¬կան, փաս¬տարկված և պատճառաբանված։
ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ, ինչպես նաև ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածների համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մե¬ղա¬վո¬րութ¬յան մա¬սին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գոր¬¬ծին վերաբերող փոխ¬կա¬պակցված հա¬վաս¬տի ապացույցների բավարար ամբողջութ¬յամբ։ Մեղադ¬րանքն ապացուց¬ված լինե¬լու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն փա¬րատ¬վել ՀՀ քրեադա¬տա¬վարական օրենսգրքի դրույթներին համապա¬տաս¬¬խան պատ¬շաճ իրա¬վա¬կան ընթա¬ցա¬կար¬գի շրջա¬նակ¬ներում, մեկնա¬բան¬¬վում են հօգուտ մեղադրյա¬լի։ Կասկած¬յալը կամ մեղադրյալը պար¬տա¬վոր չէ ապա¬ցուցել իր անմե¬ղութ¬յունը, նրա անմե¬ղութ¬յան ապացուցման պարտա¬կանությունը չի կարող դրվել պաշտ¬պա¬նութ¬յան կողմի վրա։ Մեղադ¬րան¬քի ապա¬ցուց¬ման և մեղադրյալին ի պաշտ¬պանություն բեր¬ված փաս¬տարկ¬ների հերք¬ման պարտա¬կա¬նությունը կրում է մեղադրանքի կողմը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադ¬րա¬կան դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայաց¬վում է միայն այն դեպ¬քում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորութ¬յունն ապա¬ցուցված է դա¬տա¬կան քննութ¬յան ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաս¬տանյալի մեղավորությունը կա¬րող է համար¬վել ապա¬¬ցուց¬¬ված, եթե դատարանը, ղեկա¬վար¬վելով անմեղության կանխավար¬կա¬ծով, հիմնվելով պատ¬շաճ իրա¬վա¬կան ընթացա¬կարգի շրջանակներում դատական քննության ընթաց¬քում գործի հանգա¬մանք¬նե¬րի հետազոտման արդյունքների և դատաքննության ժամանակ հե¬տա¬զոտ¬ված հավաստի ապա¬ցույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատված բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկ¬նաբանելով, նույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ից 4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ։
Վերոնշյալ իրավական վերլուծությունները սույն գործով հետազոտված ապացույցների և դրան¬ցով պարզված փաստական հանգամանքների վրա տարածելով՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
Ամբաստանյալ Մհեր Ստեփանյանին մեղադրող կողմը վերագրել է թմրամիջոցի ապօ¬րի¬նի իրացման չորս դրվագ, որոնցից միայն վերջին՝ 2012թ. օգոստոսի 1-ի դրվագով է հայտնաբերվել իրեղեն ապացույց ճանաչված, զգալի չափի թմրամիջոցը։ Նախորդող երեք դրվագներով ամբաս¬տան¬յալ Մ.Ստեփան¬յանին առաջադրված մեղադրանքը մեղադրող կողմը հաստատված է համարել մեկ աղբյու¬րից ստացված ապացույցներով՝ բացա¬ռապես Արմեն Ներսիսյանի մասնակցությամբ կատարված քննչա¬կան գործո¬ղությունների արդյունք¬ներով՝ հարցաքննությունների, ճանաչման ներկայացնելու, առե¬րես¬ման, քննչա¬կան փորձա¬րա¬րության արձա¬նագրութ¬յուններով, քանի որ ամբաստանյալ Մ.Ստե¬փան¬յանը խոստո¬վանական որևէ ցուց¬մունք չի տվել, իրեղեն ապացույցները չեն հայտնաբերվել և վերցվել, ձեռքբերման-իրացման գործընթացին կողմնակի այլ անձ ներկա չի գտնվել, այն տեխնիկական միջոցների կիրառմամբ չի ֆիքսվել։ Թեև ամբաստանյալ Մ.Ստեփանյանին թմրամիջոցների իրացման առաջին երեք դրվագներով վերագրած արարքները մեղադրող կողմն հաստատված է համարել Արմեն Ներսիսյանի ցուցմունքները համադրելով վերջինիս և Մհեր Ստեփանյանի բջջային հեռախոսա¬համար¬ների միջև կատարված զանգերի առկայությամբ և դրանց զննման արձանագրությամբ, սակայն դեռևս մինչդատական վարույթից գործով ամբաստանյալ Մ.Ստեփանյանը չի հերքել Ա.Ներսիսյանից զանգեր ստանալու փաս¬տը, տվել է այդ հե¬ռա¬խոսազանգերի կատարման պատճառների և հեռախոսազրույց¬ների բովան¬դա¬կության վերաբերյալ յուրովի մեկնաբանություն, որի պայմաններում Դատարանը չի կա¬րող հստակ հետևության հանգել այդ հեռա¬խոսազրույցների իրական բովանդա¬կության մասին (թմրամի¬ջոց ձեռք բերելու գործընթացին վե¬րա¬բերել էին, թե՝ ոչ, առավել ևս այն պարագայում, երբ Ա.Ներսիսյանի նա¬խաքննական ցուցմունքների համաձայն՝ թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով Մ.Ստե¬փանյանի հետ հանդիպման է գնացել նաև պատա¬հաբար նրան տեսնելու ակնկալիքով), հետևաբար՝ տվյալ դրվագներով դրանք ըստ էության Մ.Ստեփան¬յանի մեղավո¬րությունն հաստատող ապացույցներ չեն։
Այսպես, ըստ մեղադրական եզրակացության՝ Մ.Ստեփանյանը 2012թ. հուլիս ամսին Երևան քաղաքի Օրբելի փողոցում 15.000 ՀՀ դրամով վաճառելու եղանակով Արմեն Ներսիսյանին ապօրի¬նա¬բար իրացրել է «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց, որը վերջինս ընկերուհու` Աննա Ասրյանի հետ ներարկվելու միջոցով օգտագործել է Երևանի Աբելյան 6/2 հասցեում գտնվող «Ժասմին» հյուրա¬նո¬ցա¬յին համալիրի առանձնասենյակում, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով (ամբաստանյալ Մ.Ստեփանյանին վերագրված Դրվագ 1)։
Բացի այդ, 2012թ. հուլիս ամսին Երևան քաղաքի Երզնկյան փողոցում 10.000 ՀՀ դրամով վաճառելու եղանակով Ա.Ներսիսյանին ապօրինաբար իրացրել է «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց, որը վերջինս ընկերուհու` Ա.Ասրյանի հետ ներարկվելու միջոցով օգտագործել է Երևանի Շինարարների 29 հասցեում գտնվող «Գալակտիկա» ինտերնետային ակումբի առանձնասենյակում, այսինքն՝ կատա¬րել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով (Դրվագ 2)։
Այնուհետև, 2012թ. հուլիսին Երևան քաղաքի Օրբելի փողոցում 10.000 ՀՀ դրամով վաճա¬ռելու եղանակով Ա.Ներսիսյանին ապօրինաբար իրացրել է «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց, որը վեր¬ջինս ընկերուհու` Ա.Ասրյանի հետ ներարկվելու միջոցով օգտագործել է Երևանի Շինարարներ 29 հաս¬¬ցե¬ում գտնվող «Գալակտիկա» ինտերնետային ակումբի առանձնասենյակում, այսինքն՝ կատարել է հան¬¬¬ցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով (Դրվագ 3)։
Դատարանում գործով որպես ամբաստանյալ հարցաքննված Աննա Ասրյանը հրաժարվեց ցուցմունքներ տալ և նրան առաջադրված հարցերին պատասխանել, որի կապակցությամբ հրապա¬րակ¬վեցին և հետազոտվեցին մինչդատական վարույթի ընթացքում վերջինիս տված բոլոր ցուցմունք¬ները։
Այսպես, կասկածյալի կարգավիճակում 2012թ. օգոստոսի 2-ին հարցաքննվելիս (Հատոր 1, գ.թ. 39-43) Ա.Ասրյանը հայտնել էր, որ ընդհանուր գործածման համար անհրաժեշտ թմրամիջոցը ձեռք բերելիս Արմեն Ներսիսյանը մշտապես եղել է միայնակ, չգիտի, թե նա որտեղից և ինչ ձևով էր գնում այն։
2012թ. օգոստոսի 8-ին Արմեն Ներսիսյանի հետ առերես հարցաքննվելիս (Հատոր 1, գ.թ. 98) Ա.Ասրյանը հայտնել է, որ 2012թ. հունիսին Արմենը թմրամիջոցը գնել է Գևորից, իսկ նույն թվականի հուլիսին՝ չգիտի, թե ումից։ Գևորի անունն իրեն հայտնի է դարձել վերջինիս հետ Արմենի կայացած հե¬ռա¬խոսազրույցից, որի ընթացում Գևորը պահանջել է նրան այլևս չզանգահարել՝ պատճառաբանելով, որ թմրամիջոցի իրաց¬ման հարցով այլևս չի զբաղ¬վում։
Մեղադրյալի կարգավիճակում 2012թ. օգոստոսի 9-ին հարցաքննվելիս (Հատոր 1, գ.թ. 112-114) Ա.Ասրյանը հայտնել է, որ թմրամիջոցը գնելիս Արմենը եղել է միայնակ, չգիտի, թե որտեղից և ինչ ձևով է այն գնել։ Ինքը թմրամիջոց չի գնել կամ դրան երբևէ ներկա գտնվել։ Մհեր անունն Արմենից երբևէ չի լսել, որպես իրենց թմրամիջոց վաճառողի՝ նրանից լսել է միայն Գևորի մասին։
Այսպիսով, տվյալ հարցի շուրջ Ա.Ասրյանի՝ հրապարակված և հետազոտված նախաքննական բոլոր ցուցմունքների վերլուծության և գնահատման արդյունքներով Դատարանը փաստում է, որ գործով ամբաս¬տանյալ Մ.Ստեփան¬յանի վերաբերյալ մեղադրող բնույթի որևէ փաստական տվյալ նա այդ ցուցմունքներում չի հայտ¬նել, ընդհակառակը՝ նշել է Արմեն Ներսիսյանի կողմից թմրամիջոց ձեռք բե¬րե¬լու այլ աղբյուրի՝ ոմն Գևորի մասին։
Դատարանում գործով որպես ամբաստանյալ հարցաքննված Արմեն Ներսիսյանը ևս հրա¬ժարվեց ցուցմունքներ տալ և նրան առաջադրված հարցերին պատասխանել, որի կապակցությամբ հրա¬¬պա¬րակ¬վեցին և հետազոտվեցին մինչդատական վարույթի ընթացքում վերջինիս տված բոլոր ցուց¬մունք¬¬ները։ Նշված երեք դրվագների վերաբերյալ Ա.Ներսիսյանը մինչդատական վարույթի ընթաց¬քում ընդ¬հան¬րացված բնույթի փաստական տվյալներ է հայտնել՝
2012թ. օգոստոսի 2-ին բացատրություն տալիս ( Հատոր 1, գ.թ. 8), որի ընթացքում հայտնել է, որ թմրամիջոցը ձեռք է բերել Մհերից, ով բնակվում է Երևանի Բաղրամյանի փողոցի վրա, կոնկրետ հասցեն չգիտի։ «Սուբի» կես կոճակի համար վերջինիս վճարել է 10.000-ից 20.000 ՀՀ դրամ, իսկ շաբաթվա ըն¬թացքում Մհերից թմրամիջոց է ձեռք է բերել 2-ից 3 անգամ, վերջին անգամ 15.000 ՀՀ դրամով կես կո¬ճա¬կից պակաս «սուբը » ձեռք է բերել Բաղրամյան փողոցի «Պարմա» սուպերմարկետի մոտ 2012թ. օգոս¬¬տոսի 1-ին։
Կասկածյալի կարգավիճակում 2012թ. օգոստոսի 2-ին հարցաքննվելիս ( Հատոր 1, գ.թ. 50) հայտնել է, որ 2012թ. հուլիսի սկզբներին Բաղրամյան փողոցի վրա գործող «ՍԱՍ» սուպերմարկետի մոտ բնակ¬վող Մհերին հանդիպել է պատահական, հայտնել, որ թմրամիջոց է անհրաժեշտ, Մհերը խոստացել է օգնել։ Նրան ամեն անգամ տվել է 15.000-ից 20.000 ՀՀ դրամ գումար։ Իր հետ Մհերը կապի էր դուրս գալիս տարբեր հեռախոսահամարներից իրեն զանգահարելով՝ պատճառա¬բանելով, որ անձնական, մշտական հեռախոսա¬համար չունի։ Մհերից «սուբոտեքսի» 1/4-րդ մասը գնել է 10.000 ՀՀ դրամով, որը գործածել են Աննայի հետ միասին։ 2012թ. հունիս-հուլիս ամիսներին թմրամիջոցը Մհերից ձեռք է բերել «ՍԱՍ» սուպերմարկետի հետևի բակից, միշտ վերջինս է իրեն զանգահարել և թմրամիջոց առաջարկել, որից հետո պայմանավորվել են, գնացել է հանդիպման, վճարել գումարը և ստացել թմրամիջոցը։ Նշել է նաև, որ Աննային հայտնել է Գևորի անունը, սակայն վերջինիցս թմրամիջոց ձեռք չի բերել։ Գևորն ապրում է «Ատլանտա» խանութի հետևի բակում, նրա անունը Աննային հայտնել է թմրամիջոցն իրա¬կա¬նում վաճառող Մհերի անունը թաքցնելու նպատակով։ Նշել է նաև, որ Մհերից գնած թմրամիջոցը գլխա¬վո¬րապես եղել է փոշենման զանգված, թեև եղել են դեպքեր, որ թմրամիջոցն իրեն է տրվել ներարկման համար պատրաստված վիճակում։
2012թ. օգոստոսի 6-ին կատարված քննչական փորձարարության ժամանակ ( Հատոր 1, գ.թ. 67) կասկածյալ Ա.Ներսիսյանը մատնացույց է արել Երևանի Օրբելի փողոցի 12-րդ շենքի աջ հատ¬վա¬ծը, որտեղ Մհերից 2012թ. օգոստոսի 1-ին՝ ժամը 18-ի սահմաններում, 10.000 ՀՀ դրամով գնել է «սու¬բոտեքս» տեսակի թմրամիջոց։ Այլ դրվագների մասին հայտարարություն Ա.Ներսիսյանը տվյալ քննչա¬կան գոր¬ծո¬¬ղության ընթացքում չի արել։
Կասկածյալի կարգավիճակում 2012թ. օգոստոսի 8-ին հարցաքննվելիս ( Հատոր 1, գ.թ. 104) հայտնել է, որ Մհեր Ստեփանյանից 2012թ. օգոստոսի 1-ին 10.000 ՀՀ դրամով «սուբ» գնելուց բացի՝ դեռևս 2012թ. հունիս-հուլիս ամիսներին 10-ից 15 անգամ նույն գնով «սուբ» է գնել նրանից։
Մեղադրյալի կարգավիճակում 2012թ. օգոստոսի 9-ին հարցաքննվելիս (Հատոր 1, գ.թ. 119-120) հայտնել է, որ տեղյակ լինելով, որ Մհեր Ստեփանյանը թմրամիջոց է գործածում՝ Բաղրամյան փողոցի վրա հանդիպել է նրան, հարցրել կարող է արդյոք վերջինիս իր համար թմրամիջոց՝ «սուբ» բերել։ Մհերը խոստացել է գումարի դիմաց, ուստի նրան տվել է 10.000 ՀՀ դրամ սուբի 1/6 մասի համար, ավելի ուշ այն Մհերից ստացել փոշու տեսքով։ Թմրամիջոցը պատրաստել և Ա.Ասրյանի հետ օգտագործել են ինտեր¬նետ ակումբում կամ «Ժասմին» հյուրանոցում, մի երկու անգամ թմրամիջոց պատրաստելուն ներկա է գտնվել նաև Աննան։ Նշել է նաև, որ թմրամիջոցը մշտապես գնել է Մհերից, Օրբելի փողոցի թիվ 12 շենքի բակում, Գևորից թմրամիջոց չի գնել։ Աննայից թաքցրել է իրեն թմրամիջոց վաճառողի իրական անունը՝ նշելով Գևորի մասին, սակայն իրականում թմրամիջոցը ձեռք է բերել Մհերից։
Ճանաչման ներկայացնելու արձանագրության համաձայն՝ 2012թ. օգոստոսի 26-ին՝ ժամը 15.45-ից մինչև 16.05-ը կատարված այդ քննչական գործողության ընթացքում Ա.Ներսիսյանը մատնա¬ցույց է արել և ճանաչել է Մհեր Ստեփանյանին՝ նշելով, որ բացի 2012թ. օգոստոսի 1-ի դեպքից՝ Մհերից թմրա¬միջոց է գնել նաև հունիս-հուլիս ամիսների ընթացքում։ Ի պատասխան՝ ճանաչման ներկայացված Մհեր Ստեփանյանը հայտնել է, որ Արմենին ճանաչում է կիևյանցի Գևորի միջոցով, ով Արմենի ընկերն է, նրան տեսել է 2 անգամ, միաժամանակ հերքել է Արմենին թմրամիջոց վաճառելու վերաբերյալ վեր¬ջինիս պնդումը։
Ա.Ներսիսյանի և Մ.Ստեփանյանի միջև 2012թ. օգոստոսի 26-ին՝ ժամը 16.20-ից մինչև 17.05-ն ընկած ժամանակահատվածում կատարված առերեսման ընթացքում Ա.Ներսիսյանը հայտնել է, որ իր հետ առերեսվողին հանդիպել է Բաղրամյան փողոցի վրա, հարցրել, թե վերջինս թմրամիջոց կարող է «տալ», նա խոստացել է հետաքրքրվել և ասել։ Հետո Մհերը զանգել է իրեն, հանդիպել է նրան, գումար է տվել Մհերին, ով կես ժամ անց վերադարձել և տվել է «սուբը»։ Մշտապես Մհերի հետ հանդիպել է Բաղրամ¬յան փողոցի վրա։ Մհերը զանգել է իրեն, հայտնել, որ տվյալ օրը կարող է «սուբ» տալ, ուստի հան¬դիպել են Բաղրամյան փողոցի վրա, գումար է տվել Մհերին, վերցրել թմրամիջոցը կամ նույն վայրում կամ էլ Օրբելի 12 շենքի բակում։ Առերեսման ժամանակ Ա.Ներսիսյանը նաև պնդել է, որ 2012թ. օգոստոսի 1-ի դեպքից առաջ` 2012թ. հունիս-հուլիս ամիսների ընթացքում, մոտ 5 անգամ Մհերից գնել է թմրամիջոց։ Հայտնել է նաև, որ չի հիշում, թե ինչ պայմաններում է ծանոթացել Մհերի հետ, սակայն միևնույն ժամանակ բացառել կիևյանցի Գևորի միջոցով ծանոթանալու հանգամանքը` անուղղակիորեն ընդունելով այդ անձի գոյության փաստը։
Մեղադրյալի կարգավիճակում 2013թ. փետրվարի 11-ին լրացուցիչ հարցաքննվելիս ( Հատոր 3, գ.թ.53-54) նշել է նաև, որ Մհերին ճանաչում է իրենց բակից, լսել է, որ վերջինս թմրամիջոց է գործածում, հնարավոր է նաև, որ վաճառում է։ Թմրամիջոց հայթայթելու հարցով Մհերին դիմել է 2012թ. հուլիսին, նրանից «սուբ» է ձեռք բերել, կարծես` 7 անգամ։ Մհերը հիմնական հեռախոսահամար չունի, ուստի մե¬ծա¬մասամբ գնացել է նրա տան մոտ գտնվող վայր՝ Օրբելի փողոցի վրա, որը մատնացույց է արել փոր¬ձարարության ժամանակ։ Որպես կանոն այդտեղ գնացել է ժամը 17-ից 18-ի սահմաններում, հան¬դիպել Մհերին։ Մհերը թմրամիջոցը կամ միանգամից է տվել կամ նրա սպասել է մոտ մեկ ժամ, որից հետո միայն նա վերադարձել և իրեն է հանձնել թմրամիջոցը։ Ամեն անգամ 10.000 ՀՀ դրամի դիմաց նա իրեն տվել է «սուբի» կոճակի մոտ 1/5-րդ մասը։ Նշել է նաև, որ ինքն է Մհերին զանգել, Մհերն իրեն չի զանգել։
Միայն մեղադրյալի կարգավիճակում 2013թ. մայիսի 13-ին լրացուցիչ հարցաքննվելիս (Հատոր 3, գ.թ. 211-212) Ա.Ներսիսյանը վերոնշյալ դրվագներից յուրաքանչյուրով տվել է առանձնացված ցուց¬մունք¬ներ, մասնավորապես՝ նշել է, որ՝
2012թ. հուլիսին, երբ Մհերին պատահաբար հանդիպել է Օրբելի փողոցի վրա, թմրամիջոց է խնդրել, վերջինս խոստացել է 15.000 ՀՀ դրամով, բայց ավելի ուշ ժամի։ Այդ գումարով Մհերից գնել է «սուբ»՝ մանր կտորներով, որը Աննայի հետ ներարկվել են «Ժասմին» հյուրանոցային համալիրի հա¬մարներից մեկում։
2012թ. հուլիսին հեռախոսով զանգել է Մհերին, կարծես երկու հատ 70 թիվը պարունակող «Օրանժի» համար էր, Երևանի Երզնկյան փողոցի նույն վայրում հանդիպել է նրան, տվել 10.000 ՀՀ դրամ, ստացել թղթի մեջ եղած «սուբի» փոշին, որն ավելի ուշ «Գալակտիկա» ինտերնետ ակումբում Աննայի հետ ներարկվել են։
2012թ. հուլիսի վերջերին դարձյալ բջջային նույն համարով զանգահարել է Մհերին, հանդի¬պել Երզնկյան փողոցում, ասել, որ թմրամիջոց է անհրաժեշտ և քիչ անց արդեն Օրբելի փողոցի վրա 10.000 ՀՀ դրամով Մհերից գնել է «սուբ» տեսակի թմրամիջոց, որը եղել է թղթի մեջ փաթեթավորված վի¬ճա¬կում։
Համադրելով և գնահատելով մինչդատական վարույթի ընթացքում Արմեն Ներսիսյանի տված, Դատարանում հրապարակված և հետազոտված վերոնշյալ ցուցմունքները, նրա մասնակցությամբ կատարված քննչական այլ գործողությունների արձանագրությունների տվյալները՝ Դատարանը փաս¬տում է, որ ամբաստանյալ Մ.Ստեփանյանին վերագրված հանցագործության առաջին երեք դրվագների վերաբերյալ տված ցուցմունքներում և քննչական այլ գործողությունների արձա¬նագրութ¬յուններում առկա են ակնհայտ հակասական և իրարամերժ փաստական տվյալներ, մաս¬նա¬վորապես՝ թմրա¬միջոցի ձեռք բերման օրերի, ձեռքբերման-իրացման դրվագների, թմրամիջոցի քա¬նակի, թմրա¬միջոցի արժեքի, հանդիպումը կազմակերպելու եղանակի, այսինքն՝ վերջին հաշվով յուրաքանչյուր դրվագով ապա¬ցուց¬ման ենթակա էական հանգամանքների վերաբերյալ։
Վերոնշյալ դատողությունների լույսի ներքո Դատարանն արձանագրում է, որ թմրամիջոցների իրացման առաջին երեք դրվագ¬ներով ամբաստանյալ Մ.Ստեփանյանին առաջադրված մեղադրանքի և մեղադրական եզրակացության հիմքում մեղադրող կողմը դրել է բացառապես Արմեն Ներսիսյանի նախաքննական, այդ թվում՝ ամբաստանյալ Մ.Ստեփանյանի հետ առերեսման ընթացքում տված ցուց¬մունք¬ները, ապացուցողական այդ բազան դատաքննությամբ չի լրացվել, այն պարագայում, երբ այդ ցուցմունքներն ինքնին խիստ հակասական, նույնիսկ իրարամերժ են, հետևաբար՝ համոզիչ և բավարար չեն հանգելու այն հետևության (համոզման), որ ենթադրյալ հանցագործությունների այդ դեպքերն իրա¬կա¬նում տեղի են ունեցել և գործով ամբաս¬տանյալ Մ.Ստե¬փանյանը կարող էր դրանց առնչվել։ Այս¬պի¬սով, Դատարանն արձանագրում է, որ նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատաքննությամբ հե¬տա¬¬զոտ¬ված վերոնշյալ ապացույցները թույլ չեն տալիս անհրաժեշտ խորությամբ և լրի¬վությամբ պարզել և հաս¬տատված համարել ենթադրյալ հանցագործության 3 դեպքերի` իրականության մեջ տեղի ունենալու փաս¬տը։
Ամբաստանյալ Մ.Ստեփանյանին վե¬րագրված 4-րդ (2012թ. օգոստոսի 1-ին կատարված) դրվա¬գի վերաբերյալ Արմեն Ներսիսյանի՝ հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքների համադրման և վերլուծության արդյունքներով Դատարանը փաստում է, որ դրանք, ըստ էության, նույ¬նա¬բո¬վանդակ են, վերջինիս կողմից տրվել են գործով ամբաստանյալ Մ.Ստեփանյանի հետ նաև առերես հարցաքննութ¬յան ժամանակ։ Տվյալ դրվագով Ա.Ներսիսյանի ցուցմունքների արժանահավա¬տությունը հաստատ¬վել է դա¬տաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույցներով, այդ թվում՝ իրեղեն ապացույց ճանաչված 0,0023 գրամ` զգալի չափի «բուպ¬րե¬¬նորֆին» տեսակի թմրամիջոցի առկայությամբ, դրա վերաբերյալ դատաքիմիական փոր¬ձաքննության թիվ 20111205 եզրա¬կացությամբ, այսինքն՝ տվյալ դրվա¬գով ամբաս¬տանյալ Մ.Ստե¬փան¬յանին մեղ¬սագրվող արարքում հանցագործության դեպքի առկայության, ամբաս¬տանյալի մեղավո¬րության և դատավճիռ կայացնելիս լուծման ենթակա այլ հարցերի վերաբերյալ հետևութ¬յան Դա¬տա¬¬րանը հանգում է դա¬տաքննութ¬յամբ հետա¬զոտված այլ ապացույցների հետ Ա.Ներսիսյանի նախաքննա¬կան ցուցմունքները համադրելու և գնահատելու արդյունքներով, ինչը բխում է նաև ՄԻԵԴ-ի` «Մամիկոն¬յանն ընդդեմ Հայաս¬տանի» գործով 2010թ. փետրվարի 23-ին արտահայտած իրավական դիրքորո¬շումների ոգուց։
Այսպես, ամբաստանյալ Մ.Ստեփանյանին մեղսագրված թմրամիջոցի իրացման 4-րդ դրվագի շուրջ Արմեն Ներսիսյանը դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում հայտնել է հետևյալը.
2012թ. օգոստոսի 2-ին բացատրություն տալիս նշել է, որ Մհերից վերջին անգամ 15.000 ՀՀ դրամով կես կոճակից պակաս «սուբը » ձեռք է բերել Բաղրամյան փողոցի «Պարմա» սուպերմարկետի մոտ։ Այն Շինարարների փողոցի՝ իրենց շենքի հետնամասում բացել է, ապա օգոստոսի 2-ին՝ ժամը 00.30-ի սահմաններում գնացել է «Գալակտիկա» ինտերնետ ակումբ, պայմանավորվածության համա¬ձայն՝ իր մոտ է եկել Աննա Ասրյանը, սակայն ներարկվելը չի հաջողվել, քանի որ Աննայից հետո նույն սենյակ են մտել ոստիկանները և կանխել դա։
Կասկածյալի կարգավիճակում 2012թ. օգոստոսի 2-ին հարցաքննվելիս (Հատոր 1, գ.թ. 50) հայտնել է, որ 2012թ. օգոստոսի 1-ի Աննային հանդիպել է ինտերնետ ակումբում, վերջինիս զանգա¬հա¬րել, ապա հանդիպել է իրեն, նա իրեն տվել 40.000 ՀՀ դրամ գումար՝ նրա բջջայինի պարտքը մարելու, իսկ 10.000 ՀՀ դրամով «սուբ» ձեռք բերելու համար։ Ցերեկը Աննան զանգահարել և հե¬տաքրքրվել է, արդ¬յոք թմրամիջոցը լինելու է, թե՝ ոչ։ Գնացել է նշված բակ, որտեղ մշտապես հանդիպում էր Մհերին, մոտ 1 կամ 1 ժամ 30 րոպե սպասելուց հետո այնտեղ հանդիպել է նրան և տվել գումարը, որոշ ժամա¬նակ անց նույն վայրում Մհերից ստացել ներարկիչի մեջ լցված «սուբի» չոր զանգվածը։ Վերադարձել է իրենց բակ, Աննային տեղեկացրել, որ թմրամիջոցը գնել է։ Արդեն ժամը 22.30-ի սահման¬ներում նա եկել է, գնացել են ինտերնետ ակումբ, ներարկիչի մեջ լցրել է թորած ջուր, սակայն ներս են մտել ոստիկան¬ները և իրենց բռնել։
Քննչական փորձարարության արձանագրության համաձայն՝ կասկածյալ Ա.Ներսիսյանի մաս¬նակցությամբ 2012թ. օգոստոսի 6-ին կատարված քննչական այդ գործո¬ղութ¬յան ընթացքում վեր¬ջինս մատնացույց է արել Երևանի Օրբելի փողոցի 12-րդ շենքի աջ հատվածը, որտեղ Մհերից 2012թ. օգոս¬տոսի 1-ին՝ ժամը 18-ի սահմաններում, 10.000 ՀՀ դրամով գնել է «սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց, որը և հայտնաբերվել է ոստիկանների կողմից Ա.Ասրյանի անձնական խուզար¬կության ժամանակ։
Կասկածյալի կարգավիճակում 2012թ. օգոստոսի 8-ին լրացուցիչ հարցաքննվելիս (Հատոր 1, գ.թ. 104) հայտնել է, որ Մհեր Ստեփանյանից 2012թ. օգոստոսի 1-ին 10.000 ՀՀ դրամով գնել է «սուբ»։
Ճանաչման ներկայացնելու արձանագրության համաձայն՝ 2012թ. օգոստոսի 26-ին կատարված քննչական այդ գործողության ընթացքում Ա.Ներսիսյանը ճանաչել է Մհերին՝ նշե¬լով, որ վերջինս է 2012թ. օգոստոսի 1-ին Օրբելի փողոցի 12-րդ շենքի մոտ 10.000 ՀՀ դրամով իրեն «սուբ» վաճառել, որն հետագայում հայտնաբերվել է իր ընկերուհի Աննայի մոտից։ Ի պատասխան՝ ճանաչման ներկայացված Մհեր Ստեփանյանը հայտնել է, որ Արմենին ճանաչում է կիևյանցի Գևորի միջոցով, ով Ար¬մենի ընկերն է, նրան տեսել է 2 անգամ, միաժամանակ հերքել է Արմենին թմրամիջոց վաճառելու հան¬գամանքը։
Մ.Ստեփանյանի հետ 2012թ. օգոստոսի 26-ին կատարված առերեսման ընթացքում Ա.Ներսիս¬յանը պնդել է, որ 2012թ. օգոստոսի 1-ին թմրամիջոցը ձեռք է բերել Մհերից, այդ օրը նրան հանդիպել է Բաղրամյան փողոցի վրա գտնվող «ՍԱՍ» սուպերմարկետի բակում, վճարել է 10.000 ՀՀ դրամ, իսկ թմրամիջոցը ստացել թղթի մեջ։
Մեղադրյալի կարգավիճակում 2013թ. փետրվարի 11-ին լրացուցիչ հարցաքննվելիս (Հատոր 3, գ.թ 53-54) հայտնել է, որ 2012թ. օգոստոսի 1-ին Բաղրամյան փողոցի «ՍԱՍ» սուպերմարկետի հետևի բա¬կում հանդիպել է Մհերին, տեղեկացել, որ կարող է նրանից թմրամիջոց ձեռք բերել։ Վերջինիս հանձնել է նախապես Աննայից ստացած 10.000 ՀՀ դրամը, որից հետո Մհերը հեռացել և վերադարձել է մոտ 30 րոպե անց՝ ներարկիչի մեջ լցված «սուբի» փոշենման զանգվածով, այն հանձնել իրեն։ Այդ թմրա¬միջոցն է հետագայում հայտնաբերվել Աննայի մոտ ոստիկանների կողմից։ Նշել է նաև, որ ինքն է Մհերին զանգել, Մհերն իրեն չի զանգել։
Մեղադրյալի կարգավիճակում 2013թ. մայիսի 13-ին լրացուցիչ հարցաքննվելիս (Հատոր 3, գ.թ 211-212) հայտնել է, որ վերջին անգամ 2012թ. օգոստոսի 1-ին, Մհերին Օրբելի փողոցի վրա 10.000 դրամ վճարելով, ձեռք է բերել «սուբ» տեսակի թմրամիջոց, որը ցանկացել են Աննայի հետ նույն օրը ին¬տերնետ ակումբում գործածել, սակայն բռնվել են։ Հայտնել է նաև, որ մնացած մանրամասները նշել է նախորդ ցուցմունքներում, այլ բան չի հիշում և ավելացնելու ոչինչ չունի։
Դատարանը նաև փաստում է, որ անձի մեղավորության հարցը որոշելիս մինչդատական վա¬րույթի ընթացքում տված ցուց¬մունքների օգ¬տա¬գործումը չի խախտում Մարդու իրավունքների եվրոպա¬կան կոն¬վեն¬ցիայի 6-րդ հոդվածի 3-րդ մասի «դ» կետով նախատեսված՝ անձի արդար դատաքննության իրավուն¬քը, որպիսի հետևության հանգում է հետևյալ իրավական վերլուծությունների և դատողություն¬ների արդյունքներով.
ՀՀ քրեական դատա¬վարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հան¬գա¬մանք¬ներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրո¬պա¬կան դատա¬րա¬նի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յունները, պար¬տադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգա¬մանք¬ներով այլ գործի քննության ժամանակ։
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» կոն¬վենցիայի
(այսուհետ նաև` Եվրոպական կոնվենցիա) 6-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` քրեական հանցագոր¬ծություն կատարելու մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր ոք ունի հետևյալ նվա¬զագույն իրավունքները (….)
(դ) հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տվող վկաներին կամ իրավունք ունենալու, որ այդ վկա¬ները ենթարկվեն հարցաքննության և իրավունք ունենալու` իր վկաներին կանչելու ու հար¬ցաքննելու միևնույն պայմաններով, ինչ իր դեմ ցուցմունք տված վկաները,
«Մամիկոնյանն ընդդեմ Հայաստանի» գանգատի քննարկման շրջանակներում 2010թ. փետրվա¬¬րի 23-ին կայացրած վճռում ՄԻԵԴ փաստել է, որ ապացույցի թույլատրե¬լիության հարցն առաջին հերթին կարգավորվում է ներպետական օրենսդրությամբ և, որպես կանոն, ներպետական դատարան¬ներն են գնահատում ներկայացված ապացույցները, մինչդեռ Եվրոպա¬կան դատարանի խնդիրն է հա¬վաստել, թե արդյոք բոլոր ընթացակարգերն իրենց ամբողջութ¬յան մեջ (ներառյալ ապա¬ցույց¬ների ձեռքբերումը) եղել են արդար։
Բոլոր ապացույցները, որպես կանոն, պետք է ներկայացվեն մեղադրյալի մասնակ¬ցությամբ իրա¬կա¬նացվող հրապարակային դատաքննության ընթացքում, որպեսզի մեղադրյալն հնարավո¬րութ¬յուն ունենա հակափաստարկներ ներկայացնելու։ Դա չի նշանակում, սակայն, որ որպես ապացույց օգտա¬գործվելու համար վկաների ցուցմունքները միշտ պետք է տրվեն դատա¬րանում` հրապա¬րա¬կա¬յին դա¬տաքննության ընթացքում։ Եվրոպական դատարանն արձանագրել է, որ նախաքննության ըն¬թաց¬քում ձեռք բեր¬ված նման ապացույցների կիրառումն ինքնին անհամա¬պա¬տասխան չէ Կոն¬վենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին մասին և 3-րդ մասի (դ) կետին, որն սահմանում է պաշտպանության իրա¬վունքի ապա¬հովման անհրա¬ժեշտութ¬յունը։ Որպես կանոն, այդ իրավունք¬ը պահանջում է, որ¬պեսզի մեղադրյա¬լին տրամադրվի համապատասխան և պատշաճ հնարավորութ¬յուն հարցաքննե¬լու իր դեմ ցուցմունք տված վկային և վիճարկելու նրա ցուցմունքը ցուցմունք տալու ժամանակ կամ վարույթի հետագա փու¬լերում։
Դատարանում պաշտպանական և մեղադրող կողմին, ինչպես նաև Դատարանին չի հաջողվել հարցեր առա¬ջադրել և հար¬ցաքննե¬լ Արմեն Ներսիսյանին, քանի որ վերջինս, ամբաստանյալի կարգավի¬ճակում հարցաքննվելով՝ օգտվել է լռելու սահմանադրական իրավունքից, թեև միաժամանակ պնդել և վերահաստատել է մինչդատական վարույթի ընթացքում տված ցուցմունքների արժանա¬հավա¬տութ¬յունը։ Դատարանը փաստում է, որ Ա.Ներսիսյանը դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում առերես հար¬ցաքննվել է գործով ամբաս¬տանյալ Մ.Ստեփանյանի հետ և վերջինս ունեցել է այդ քննչական գործո¬ղության ընթացքում նրան հար¬ցեր ուղղելու և պատաս¬խաններ ստանալու հնարավորություն, որից և օգտվել է։
Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Հովհաննես Ղազարյանին մեղադրող կողմը վե¬րագրել է թմրամիջոցի ապօրինի իրացման 14 դեպք, առանց իրացնելու նպատակի թմրամիջոց ձեռք բե¬րելու ու պահելու 1 դեպք և միայն այդ դրվագով է հայտնաբերվել իրեղեն ապացույց ճա¬նաչված թմրա¬միջոցը։ Մյուս դրվագներով ամբաս¬տանյալ Մ.Ստեփանյանին առաջադրված մեղադ¬րանքը մե¬ղադրող կողմը հիմնավորված է համարել բացառապես անձնական ապացույցներով՝ վկա Մարիամ Խաչա¬նովայի, դրվագների մի մասը՝ վերջինիս և գործով որպես ամբաստանյալ հարցաքննված Արմեն Ներսիսյանի ու Աննա Ասրյանի ցուցմունքներով, քանի որ ամբաստանյալ Հ.Ղազարյանը խոստո¬վանա¬կան որևէ ցուց¬մունք չի տվել, իրե¬ղեն ապացույց հանդիսացած թմրամիջոցը գործածվել և բնականաբար չի հայտնաբերվել։
Դատարանը փաստում է, որ մեղադրական եզրակացության և դրա հիմքում դրված ապացու¬ցո¬ղական բազայի համաձայն՝ ամբաստանյալ Հ.Ղա¬զար¬յանին վերագրված թմրամիջոցի իրացման դրվագ¬ներում բացակայում է իրացված թմրամի¬ջոցի քաշի վերաբերյալ որևէ հիշատակում, ընդ որում՝ վերոնշյալ 1-ից 6-րդ, ինչպես նաև 11-ից 14-րդ դրվագներով ամբաստանյալ Հ.Ղա¬զարյանն ապօրի¬նա¬բար թմրամիջոց է իրացրել գործով վկա Մարիամ Խաչանովային, որի նկատմամբ դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում որոշում էր կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին՝ տվյալ հոդվածով նախա¬տեսված հանցակազմի օբյեկ¬տիվ կողմի պարտադիր հատկանիշի՝ ձեռք բերված թմրամիջոցի քաշի վերա¬բերյալ տվյալների, հետևաբար՝ նաև հանցակազմի բացակայության պատճառաբանութ¬յամբ։ 11-ից 14-րդ դրվագ¬ներով ամբաստանյալ Հ.Ղազարյանին առաջադրած մեղադրանքը մեղադրող կողմը հիմնավոր¬ված է համարել բացառապես վկա Մ.Խաչանովայի ցուցմունքներով, ընդ որում՝ թմրամիջոցների ենթադրյալ իրացման դեպքերին այլ անձ, նույնիսկ՝ Արմեն Ներսիսյանը և Աննա Ասրյանը ներկա չեն գտնվել։
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունքներով Դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ դրվագներով ամբաստանյալ Հ.Ղազարյանին առաջադրված մե¬ղադ¬րանքը կառուցված է գլխավորապես վկա Մ.Խաչանովայի նախաքննական, որոշ դրվագներով նաև դատաքննական ցուցմունքներով։
Դատարանը նաև փաստում է, որ գործով ամբաստանյալ Հ.Ղազարյանից 2011թ. մայիսի կեսերից մինչև 2011թ. օգոստոսն ընկած ժամա¬նա¬կա¬հատվածում թմրամիջոց ձեռք բերելու և գործածելու վերա¬բերյալ վկա Մարիամ Խաչանովայի ցուցմունք¬ները չեն հաստատվել նույնիսկ տոքսիկաքիմիական փոր¬ձաքննության եզրակացությամբ (2013թ. փետրվարի 27-ի թիվ 13-0423 եզրակացության համաձայն՝ Մ.Խաչանո¬վայից 2013թ. փետրվարի 11-ին վերցված փորձանմուշներում, այդ թվում՝ 12 սմ երկարութ¬յամբ մազի փորձանմուշում, թմրամիջոցի գործածման հետքեր չեն հայտ¬նա¬բերվել), քանի որ փոր¬ձանմուշներում նույն թմրամիջոցի գործածման հետքերի հայտնաբերումն անուղղակիորեն կարող էր հաստատել նաև ապօրինաբար թմրամիջոց ձեռք բերելու, իսկ Մ.Խաչանովայի ցուցմունքների հետ համադրության արդյունքում՝ նաև այդ թմրամիջոցը գործով Հ.Ղազարյանից ձեռք բերելու վերաբերյալ նրա պնդումը։
Թեև տոքսիկաքիմիական փորձաքննության 2012թ. հոկտեմբերի 8-ի թիվ 12-3912 եզրակացութ¬յամբ Հովհաննես Ղազարյանից 2012թ. հոկտեմբերի 2-ին ստացված փորձանմուշ¬ներում, այդ թվում՝ 2 սմ երկարությամբ մազի փորձանմուշում, հայտնաբերվել են ափիոնի և կանա¬բի¬նոիդ¬ների խմբին պատ¬կանող թմրամիջոցների գործածման հետքեր, սակայն տվյալ ապացույցը Հ.Ղազարյանին 2011թ. մայիսի կեսերից մինչև 2011թ. դեկ¬տեմբերի 30-ը վերագրված ենթադրյալ հանցագործության դրվագ¬ներին (թմրամիջոցի իրացման առհասարակ բոլոր դրվագներին) վերաբերելի ապացույց չէ, քանզի քննվող դեպքերի հետ ժամանակային առումով չի համընկնում, այդ չափանիշով պատճառահետևան¬քային կապը բացակայում է։
Այսպիսով, բացառապես մեկ վկայի, այն էլ՝ գործով ամբաս¬տանյալ Հ.Ղազարյանի հետ քննվող գործով լարված փոխհա¬րաբերությունների մեջ գտնվող Մարիամ Խաչանովայի ցուց¬մունքները, դա¬տաքննութ¬յամբ հե¬տա¬զոտված այլ ապացույց¬ների բացակայության պարագայում, Դատարանի համոզ¬մամբ բա¬վա¬րար չեն հանգելու այն համոզ¬ման, որ նրան ենթադրաբար թմրամիջոց իրացնելու վերա¬բերյալ հան¬ցա¬գործության վերոնշյալ դեպքերն իրականում տեղի են ունեցել և դրանց ամբաս¬տան¬յալ Հ.Ղազարյանն առնչություն ունի։ Հետևաբար՝ տվյալ դրվագներով ամբաստանյալ Հ.Ղազար¬յանն ենթակա է արդարացման՝ ապօրինաբար թմրամիջոց իրացնելու հանցագործության դեպքերի առկա¬յութ¬յունն հաստատող բավարար ապացույցների բացակայության, ուստիև՝ հանցա¬գործության դեպ¬քե¬րի բացակայության պատճառաբանությամբ ( ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հիմքի կիրառման իրավաչափության վերաբերյալ ՀՀ Սահմանադրական դատարանի 2010թ. մարտի 30-ի ՍԴՈ-871 որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշմանը հա¬մապատասխան)։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Հ.Ղազարյանի բնակարանում Արմեն Ներսիսյանի և Աննա Ասրյանի ներկա¬յությամբ ամբաստանյալ Մ.Խաչանովային ապօրինաբար թմրամիջոց իրացնելու դրվագ¬¬¬ներին, որոնք, որ¬պես ինքնուրույն դրվագներ, առանձին որակմամբ, սակայն առանց այդ դեպքերը միմյանցից անհա¬տա¬¬կանացնող տվյալների (բոլոր դեպքերը կատարվել են 2011թ. օգոստոս ամսին, նույն բնակարանում) արհեստականորեն տարանջատվել են Արմեն Ներսիսյանին և Աննա Ասրյանին թմրամիջոցների իրացնելու համար Հ.Ղազարյանին վերագրված հանցագործության դեպքերից և իրենց ինքնուրույն արտա¬ցոլումն են գտել գործով ամբաս¬տան¬յալ Հ.Ղազարյանին առաջադրված մեղադ¬րանքի և մեղադրական եզրակացության հիմքում՝ Դատա¬րա¬նը փաստում է, որ իրացման յուրաքանչյուր դրվա¬գի շրջանակներում ամբաս¬տան¬յալ Հ.Ղազարյանը ղեկա¬վարվել է գործածման համար միաժամանակ երեք անձանց այն ապօրի¬նա¬բար իրաց¬նելու և բոլո¬րով գործածելու մեկ միաս¬նական դիտավո¬րությամբ, ըստ էության՝ մեկ արարքով, այն է՝ ընդհանուր գոր¬ծածման հա¬մար «բուպրենորֆին» տեսակի թմրա¬միջոց պարունակող նույն դեղահատը մասնատելու, մի մասն Արմեն Ներսիսյանին և Աննա Ասրյանին, իսկ մյուս մասը նույն պահին Մարիամ Խաչանո¬վային իրացնելու, իր բնակարանում այն նրանց հետո համատեղ գոր¬ծածելու մտադրությամբ, որպիսի դիտա¬վո¬րութ¬յունը տեղում թմրամիջոցը գործածելու փաս¬տով ավարտել է։
Նման պարագայում Հ.Ղազարյանի բնակարանում նույն օրը «բուպրենորֆին» տեսակի թմրա¬մի¬ջոց պարունակող դեղահատի մի մասն Արմեն Ներսիսյանին և Աննա Ասրյանին, իսկ մյուս մասն իր հետ համատեղ բնակվող Մարիամ Խաչանովային գրեթե միաժամանակ ապօրինաբար իրացնելը, տե¬ղում այդ թմրամի¬ջոցը բոլորով գործածելը մեղադրող կողմը պետք է որակեր ոչ թե առանձին-առանձին՝ ըստ նույն թմրա¬միջոցը ձեռք բերած անձանց քանա¬կի, այսինքն՝ մեղադրական եզրակացությունում տեղ գտած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված 2 առանձին դրվագ¬նե¬րով (թեև նույնիսկ այդ պարագայում անգամ ձեռքբերողները երեք անձ էին, այսինքն` մեղադրողը կողմն այդ տրամա¬բանությամբ շարժվելիս` պետք է Հ.Ղազարյանին մեղադրանք առաջադրեր երեք առանձին դրվագներով (որակումներով) կամ Ա.Ասրյանին թմրա¬միջոց ներարկելու համար մեղադրանք առա¬ջադրեր Ա.Ներսիս¬յա¬նին), այլ որպես ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախա¬տես¬ված հանցագործության մեկ դրվագ, քանի որ գործով ամբաստանյալ Հ.Ղազարյանի այդ գոր¬ծո¬ղութ¬յուն¬ները կազմել են մեկ արարք, դիտավորության ուղղվածության տեսանկյունով կազմել են մեկ միաս¬նա¬կան հանցա¬գոր¬ծություն։
Նշված վերլուծությունների և դատողությունների արդյունքներով Դատա¬րա¬նը փաստում է, որ ամբաստանյալ Հ.Ղազարյանը մեղադրական եզրակացությամբ նրան վերագրված 3-ից 6-րդ դրվագ¬նե¬րով քրեական պատասխանատվության և պատժի ենթակա չէ. թեև Մ.Խաչանովային ապօրի¬նաբար թմրա¬միջոց իրացնելու հանցագոր¬ծութ¬յան վերոնշյալ 4 դեպքերն առերևույթ առկա են, սակայն ամբաս¬տանյալ Հ.Ղազարյանին այդ դրվագներով վերագրված գործողությունները հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմի տեսանկյունով կազմում են Արմեն Ներսիսյանին և Աննա Ասրյանին ապօրինաբար իրացրած և նույն եզրակացության 7-ից 10-րդ դրվագ¬ներով ամբաս¬տանյալ Հ.Ղազար¬յա¬նին վերագրված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով (4 դրվագներով) նախատեսված հանցագոր¬ծութ¬յուններից յուրա¬քանչյուրի բաղ¬կա¬ցուցիչ մաս, այդ հանցակազմերից յուրաքանչյուրի օբյեկտիվ կողմի շարունակություն։
Դատարանն ամբաստանյալներ Մհեր Ստեփանյանին և Հովհաննես Ղազարյանին առա¬ջադրված մեղադրանքներում վերոնշյալ փո¬փո¬¬խութ¬յու¬նը կա¬տարելիս հաշվի է առնում ՀՀ քրեա¬կան դատավարա¬կան օրենսգրքի 309-րդ հոդ¬վածի պահանջը` այն, որ ամբաս¬տանյալներ Հովհաննես Ղա¬զարյանի և Մհեր Ստեփանյանի վիճակը դրանով չի վատթա¬րանում, նրանց պաշ¬պա¬նության իրա¬վուն¬քը չի խախտ¬վում։
Այսպիսով, Դատարանն ամբաստանյալ Հ.Ղազարյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնա¬վոր¬ված (ապացուցված) է համարում այն դրվագներով (բացառությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված դրվագի), որոնցով թմրամիջոցի իրացման փաստն հաս¬տա¬տել են այն վերջինիցս միաժամանակ ձեռք բերած Արմեն Ներսիսյանը, Աննա Ասրյանը և Մարիամ Խաչանո¬վան։
Ամբաստանյալ Հովհաննես Ղազարյանի մեղավորության վերաբերյալ հետևության Դատարանը հանգեց` նախապես քննարկելով և մերժելով վերջինիս մեղավորությունը վիճարկող պաշտպանական կողմի պնդում¬¬ները, մասնավորապես` 1-ին դրվագով ամբաստանյալ Հ.Ղազարյանի մեղավորության վերա¬բեր¬¬յալ հետևության Դատարանը հանգել է`
Վկա Մարիամ Խաչանովայի՝ հրապարակված և հետազոտված 2012թ. հոկտեմբերի 3-ի նա¬խաքննական ցուցմունքով, համաձայն որի՝ 2011թ. օգոստոսի սկզբներին, երբ Արմենը և Աննան գտնվել են իր և Հ.Ղազարյանի բնակարանում, վերջինս նրանց թմրամիջոց է առաջարկել, որին նրանք համա¬ձայ¬նել են։ Հ.Ղազարյանը սենյակ է բերել «սուբ» տեսակի դեղահաբ, այն, հեղուկ «դիմիդրոլը» բացել և լցրել է ներարկիչի մեջ, ապա պատրաստած թմրամիջոցը ներարկել է Արմենին և իրեն, իսկ Արմենն իր հերթին պարանոցից ներարկել է Աննային։
Վկա Մ.Խաչանովայի՝ հրապարակված և հետազոտված 2012թ. հոկտեմբերի 3-ի նախաքննական ցուցմունքով, համաձայն որի՝ դրանից հետո ևս 2-3 անգամ Հովոն Արմենին և Աննային «սուբ» տեսակի թմրամիջոց է հյուրասիրել։
Կասկածյալ Արմեն Ներսիսյանի՝ հրապարակված և հետազոտված 2012թ. օգոստոսի 8-ի լրացու¬ցիչ ցուցմունքով, համաձայն որի՝ Հ.Ղազարյանը 2011թ. օգոստոսին նրա բնակա¬րանում իրեն և Ան¬նային «սուբ» է հյու¬րասիրել։
Մեղադրյալ Ա.Ներսիսյանի՝ հրապարակված և հետազոտված 2012թ. օգոստոսի 9-ի ցուցմունքով, համաձայն որի՝ 2011թ. օգոստոսի սկզբներին Հովոն ներարկել է Աննային, իսկ ինքն անձամբ է ներարկ¬վել Հովոյի հյուրասիրած թմրամիջոցը։
Մեղադրյալ Ա.Ներսիսյանի՝ հրապարակված և հետազոտված 2013թ. մայիսի 13-ի լրացուցիչ ցուցմունքով, համաձայն որի՝ 2011թ. օգոստոսին Աննայի հետ գնացել են Հովոյի բնակարան, որտեղ վերջինս իրենց հյուրասիրել է ներարկիչի մեջ լցված «սուբ»։
Կասկածյալ Աննա Ասրյանի՝ հրապարակված և հետազոտված 2012թ. օգոստոսի 2-ի ցուց¬մունքով, համաձայն որի՝ 2011թ. օգոստոսին, երբ գտնվել են «Գիժ» մականվամբ Հովոյի բնա¬կարանում, վերջի¬նիս թմրամիջոց է առաջարկել ՝ պատճառաբանելով, թե իբր այն կախվա¬ծութ¬յուն չի առաջացնում, որին համաձայնել են, իր և Արմենի համաձայնությամբ Հ.Ղազարյանն իրենց ներարկել է։
Քննչական փորձարարության արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2012թ. օգոստոսի 7-ին կատարված քննչական այդ գործողության ընթացքում Ա.Ասրյանը մատնացույց է արել Հալաբյան 9/1 շենքի 67 հասցեում գտնվող Հ.Ղազարյանի բնակարանը՝ նշելով, որ այդ բնակարանում է վերջինս իրեն և Արմենին թմրամիջոց հյուրասիրել։
Ա.Ասրյանի և Ա.Ներսիսյանի միջև կատարված առերեսմամբ, որի ընթացքում Ա.Ասրյանը պնդել է, որ 2011թ. օգոստոսին ինքն ու Արմենը գնացել են Հ.Ղազարյանի բնակարան, որտեղ վերջինս ապրում էր Մարիամ Խաչանովայի հետ։ Հ.Ղազարյանն իրենց թմրամիջոց է առաջարկել, համաձայնել են, որից հետո Հովոն իրեն հյուրասիրել և ներարկել է, իսկ Արմենն ինքնաներարկվել է։ Իրենց հետ թմրամիջոց է գործածել նաև Մարիամը։ Առերեսման մասնակից Ա.Ներսիսյանը հաստատել է Աննայի ցուցմունքները։
Ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2012թ. օգոստոսի 8-ին կա¬յացած քննչական այդ գործողության ընթացքում կասկածյալ Ա.Ասրյանը այլ անձանց կազմում ճանա¬չել է «Գիժ» մականվամբ Հ.Ղազարյանին՝ հայտարարելով, որ վերջինս է իրեն և Արմենին առա¬ջարկել և թմրամիջոց հյուրասիրել, որից հետո Արմենը 10.000 ՀՀ դրամով «սուբոտեքս» տեսակի թմրա¬միջոց է գնել Հ.Ղազարյանից։
Կասկածյալ Ա.Ասրյանի՝ հրապարակված և հետազոտված 2012թ. օգոստոսի 8-ին լրացուցիչ ցուցմունքով, համաձայն որի՝ վերջինս ճանաչել է «Գիժ» մականվամբ Հովիկին, ով բնակվել է Հալաբյան 9/1 շենքի 2-րդ հարկում։ Այդ անձն է իրեն և Արմենին «սուբոտեքս» հյուրասիրել, որից հետո իրենք 10.000 ՀՀ դրամով նրանից թմրամիջոց են գնել։
Մեղադրյալ Ա.Ասրյանի՝ հրապարակված և հետազոտված 2013թ. մայիսի 13-ի լրացուցիչ ցուցմունքով, համաձայն որի՝ առաջին անգամ Հ.Ղազարյանի բնակարանում վերջինս իրենց թմրամիջոց է հյուրասիրել 2011թ. օգոստոսին, ներարկվել են նաև Ղազարյանը, Արմենը և Մարիամը։
2-րդ դրվագով ամբաստանյալ Հ.Ղազարյանի մեղավորության վերաբերյալ հետևության Դատա¬րանը հանգել է հետևյալ ապացույցներով (ներկայացվում են սեղմ).
Վկա Մարիամ Խաչանովայի՝ հրապարակված և հետազոտված 2012թ. հոկտեմբերի 3-ի նախաքննական ցուցմունքով, համաձայն որի՝ Հ.Ղազարյանը Արմենին և Աննային ևս մեկ անգամ «սուբ» տեսակի թմրամիջոց է հյուրասիրել,
Մեղադրյալ Ա.Ներսիսյանի՝ հրապարակված և հետազոտված 2013թ. մայիսի 13-ի լրացուցիչ ցուցմունքով, համաձայն որի՝ մի քանի օր անց Հ.Ղազարյանը դարձյալ հյուրա¬սիրել է «սուբ», ինքը և Աննան ներարկվել են, իսկ Հ.Ղազարյանը և Մարիամ Խաչանովան՝ առանձին։
Մեղադրյալ Ա.Ասրյանի՝ հրապարակված և հետազոտված 2013թ. մայիսի 13-ի լրացուցիչ ցուց¬մուն¬քով, համաձայն որի՝ 2-րդ անգամ Հ.Ղազարյանը թմրամիջոց հյուրասիրել է վերջինիս բնակա¬րա¬նում, դարձյալ 2011թ. օգոստոսին։
3-րդ դրվագով ամբաստանյալ Հ.Ղազարյանի մեղավորության վերաբերյալ հետևության Դա¬տարանը հանգել է հետևյալ ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունքներով (ներկա¬յացվում են սեղմ).
Վկա Մարիամ Խաչանովայի դատաքննական ցուցմունքով, համաձայն որի՝ 2011թ. օգոստոսին, Երևանի Հալաբյանի վրա գտնվող բնակարանում Հ.Ղազարյանի հետ դեռևս բնակվելիս, այնտեղ են եկել Արմեն Ներսիսյանը ու Աննա Ասրյանը, ովքեր ևս ցանկություն են հայտնել թմրամիջոց օգտագործել։ Ինքը, ինչպես նաև Արմենը` իր ու Աննայի համար գումար են տվել Հ.Ղազարյանին` ինքը 15.000 դրամ, իսկ Արմենը` 10.000 դրամ։ Հ.Ղազարյանը բերել է կես կոճակի չափով «սուբ» տեսակի թմրամիջոց, դրա մի մասը ներարկիչի մեջ բացելով՝ տվել է Արմենին ու Աննային, իսկ մի մասն էլ ներարկիչի մեջ բացելուց հետո՝ իրեն։
Վկա Մ. Խաչանովայի՝ հրապարակված և հետազոտված 2013թ. մայիսի 13-ի նախաքննա¬կան լրացուցիչ ցուցմունքով, համաձայն որի՝ 2011թ. օգոստոսին Հալաբյանի փողոցի վրա գտնվող բնակա¬րան են եկել Հովոյի ծանոթ Արմենը և վերջինիս ընկերուհի Աննան, ովքեր ցանկացել են թմրամիջոց գոր¬ծածել։ Արմենն ու Աննան, ինչպես նաև ինքը Հովոյին տվել են համապատասխանաբար՝ 10.000 և 15.000 ՀՀ դրամ գումարներ, Հովոն բերել է «սուբի» կես կոճակ, որի մի մասը ներարկիչի մեջ սարքելով՝ տվել է Արմենին և Աննային, իսկ մի հատ էլ՝ իրեն։
Կասկածյալ Ա.Ներսիսյանի՝ հրապարակված և հետազոտված 2012թ. օգոստոսի 8-ի լրացուցիչ ցուցմունքով, համաձայն որի՝ 2011թ. օգոստոսին Հ.Ղազարյանի բնակարանում նրանից ինքն ու Աննան 10.000 ՀՀ դրամով համատեղ օգտագործման նպատակով ձեռք են բերել «սուբ» տեսակի թմրամիջոց, որը տեղում ներարկվել են։
Մեղադրյալ Ա.Ներսիսյանի՝ հրապարակված և հետազոտված 2012թ. օգոստոսի 9-ի ցուցմունքով, համաձայն որի՝ ինքն ու Աննան Հ.Ղազարյանի բնակարանում 10.000 ՀՀ դրամ գումար են տվել Ղա¬զար¬յանին, ապա նրա բնակարանում ներարկվել են վերջինիս պատրաս¬տած «սուբից»։
Մեղադրյալ Ա.Ներսիսյանի՝ հրապարակված և հետազոտված 2013թ. մայիսի 13-ի լրացուցիչ ցուց¬մունքով, համաձայն որի՝ 2011թ. օգոստոսին գնացել են Հ.Ղազարյանի բնակարան, որտեղ իր և Աննայի անունից Հ.Ղազարյանին 10.000 ՀՀ դրամ գումար է տվել, որով վերջինս գնացել է թմրամիջոց ձեռք բերելու, վերադարձել «սուբով», որը բաժանել են չորս անձի մեջ և ներարկվել։
Մեղադրյալ Աննա Ասրյանի՝ հրապարակված և հետազոտված 2013թ. մայիսի 13-ի լրացուցիչ ցուցմունքով, համաձայն որի՝ հերթական անգամ Մարիամի ներկա¬յությամբ ինքը և Արմենը մեկ ներար¬կիչով ներարկվել են Հ.Ղազարյանից 10.000 ՀՀ դրամով գնած «սուբ», ներարկվել են նաև Մարիամը և Հովոն։
4-րդ դրվագով ամբաստանյալ Հ.Ղազարյանի մեղավորության վերաբերյալ հետևության Դատա¬րա¬նը հանգել է հետևյալ ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունքներով. (ներկայացվում են սեղմ).
Վկա Մարիամ Խաչանովայի դատաքննական ցուցմունքով, համաձայն որի` վերոնշյալ դեպքերից հետո ևս մեկ անգամ նույն բնակարանում Հ.Ղազարյանը մոտը եղած «սուբ» տեսակի թմրամիջոցից պատրաստել, սակայն չի հիշում, թե որքան գումարի դիմաց տվել է Արմենին, որ վերջինս Աննայի հետ ներարկվի, իրեն ևս տվել է այդ թմրամիջոցից, սակայն այդ անգամ անվճար հիմունքներով։
Մեղադրյալ Ա.Ներսիսյանի տված՝ հրապարակված և հետազոտված 2013թ. մայիսի 13-ի լրա¬ցուցիչ ցուցմունքով, համաձայն որի՝ 2011թ. օգոստոս ամսին այցելել են Հ.Ղազարյանի բնակարան, որոշել են դարձյալ թմրամիջոց գործածել՝ խոստանալով այդ թմրամիջոցի համար անհրա¬ժեշտ 15.000 ՀՀ դրամը վճարել ավելի ուշ։ Հ.Ղազարյանը ներարկչով «սուբ» է տվել, որը տեղում ինքն ու Աննան գործա¬ծել են, Հ.Ղազարյանը և Մարիամը ևս ներարկվել են։ Հետա¬գայում Աննան Մարիամի միջոցով Հ.Ղազարյանին է փոխանցել խոստացված 15.000 ՀՀ դրամը։
Մեղադրյալ Ա.Ասրյանի՝ հրապարակված և հետազոտված 2013թ. մայիսի 13-ի լրացուցիչ ցուց¬մունքով, համաձայն որի՝ մեկ անգամ էլ Հ.Ղազարյանից թմրամիջոց են խնդրել և ներարկվել՝ պար¬տա¬վոր¬վելով դրա գումարը տալ հետագայում։ Կես «սուբը» Ղազարյանը տվել է ներարկիչի մեջ պատրաստ¬ված վիճակում, որից հետո այն բոլորով գործածել են, իսկ 15.000 ՀՀ դրամը հետագայում փոխանցել են Ղազարյանին։
Այսպիսով, դա¬տաքննութ¬յամբ հետազոտված ապացույցների հա¬մադրման և գնահատման արդյունքներով Դատարանը փաստում է, որ վերոնշյալ դրվագներով ամբաստանյալ Հ.Ղազարյանի մեղա¬վորությունը հաստատվել (ապացուցվել) է թույլատրելի և վերաբերելի ապա¬¬ցույցների բավարար ամբող¬ջությամբ, այն է՝ որպես ամ¬բաս¬տանյալ հարցաքննված Արմեն Ներ¬սիս¬յանի և Աննա Ասրյանի՝ հրապա¬րակված և հետազոտված նա¬խաքննա¬կան (այդ թվում` առերես), վկա Մարիամ Խաչանո¬վա¬յի դատաքննական և հրապա¬րակված նա¬խաքննական ցուցմունքներով։
Ամբաստանյալ Հ.Ղազարյանին մեղադրական եզրակացությամբ վերագրված հանցագործության 15-րդ, իսկ դատաքննության արդյունքներով հաստատված 5-րդ դրվագը Դատարանը հաստատված (ապացուցված) է համարում՝ Հ.Ղազարյանի բնակա¬րանի խու¬զարկությամբ թմրամիջոցը հայտ¬նա¬բե¬րելու փաս¬տով (համապատասխան արձա¬նագրութ¬յամբ), դա¬տա¬քիմիական փոր¬ձաքննության 29661205 եզրակա¬ցությամբ, համաձայն որի՝ հայտնաբերվածը թմրամիջոց է, իրեղեն ապացույց ճանաչ¬ված այդ թմրամիջոցի առկա¬յությամբ, խու¬զարկությանը որպես ընթերակա մասնակցած և որպես վկա հար¬ցաքննված Ռաֆիկ Դավթյանի և Ռոբերտ Թադևոսյանի ցուց¬մունքներով և այլն։
Ամբաստանյալների նկատմամբ պատ¬իժ նշա¬նա¬կելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬կանգ¬նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատ¬մամբ կի¬րառ¬¬վող պատիժը և քրեաիրավական ներգոր¬ծության այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համա¬պա¬¬տասխանեն հանցանքի ծան¬րութ¬յանը, այն կատարելու հանգա¬մանք¬ներին, հանցավորի անձնա¬վո¬րութ¬յանը, անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կան¬խելու հա¬մար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հան¬րության համար վտանգա¬վո¬րութ¬յան աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալ¬ներով, այդ թվում՝ պատասխա¬նատ¬վությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծան¬րացնող հանգամանքներով։ Նույն հոդ¬վածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար նա¬խա¬տեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-149/07 գոր¬ծով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախա¬տես¬ված իրա¬վանորմը, նշել է, որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատվությունը մեղմացնող հան¬գամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ, քանի որ պա¬տիժ նշանակելիս Դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ, որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։
Դատարանն ամբաստանյալ Հովհաննես Ղազարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, որպես նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք, հաշվի է առ¬նում սոցիա¬լական անա¬պահով ընտանիքի անդամ հանդիսանալու փաստը և դաստիա¬րակության ոչ լիարժեք պայման¬ները` նկա¬տի ունենալով այն, որ վերջինիս հայրը` Վարուժան Հովիկի Ղազարյանը, տառապել է «թեթև աստիճանի մտավոր հետամնացություն, չափավոր արտա¬հայտված դեբիլություն» հոգեկան հի¬վան¬դությամբ (ըստ ՀՀ ԱՆ կից ամբուլատոր դատահո¬գե¬բու¬ժական փորձագիտական հանձնաժողովի 2009թ. մարտի 31-ի թիվ 83/09 եզրակացության, որի հիման վրա ճանաչվել է անգործունակ)։ Բացի այդ, ամբաս¬տանյալ Հ.Ղազար¬յանը, որպես սոցիալապես անապահով ընտանիքի զավակ, 1997թ. մինչև 2004թ. ընկած ժամանակահատ¬վածում ուսանել է Երևանի թիվ 2 գիշերօթիկ դպրոցում, ներկայիս ՀՀ կրթության և գիտության նախարա¬րության Երևանի Բժշկահոգեբանամանկավարժական գնահատման կենտ¬րոնում (ըստ նույն կենտրոնի տնօրեն Վ.Կատինյանի 2013թ. ապրիլի 15-ի թիվ 82 և 84 նամակների)։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Հ.Ղազարյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծան¬րացնող հանգամանք է գնահատում հանցանքները կատարելու ռեցիդիվը։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Մհեր Ստեփանյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնահատում՝ բարձրագույն կրթություն ունենալը (ըստ ՆՎ թիվ 746173 դիպլոմի), ՀՀ սահմանների պաշտ¬պանությանը մասնակցելը, վիրավորվելն ու այդ կապակցությամբ 2-րդ խմբի հաշմանդամ դառնալը (ըստ ՀՀ պաշտպանության նախարարության սոցիալական վարչության պետ Հ.Բալյանի՝ 2003թ. սեպ¬տեմ¬բերի 8-ին տրամադրած տեղեկանքի), ՀՀ Նախագահի 2006թ. հունվարի 27-ի հրամանագրով մարտական ծառայության մեդալով պարգևատրվելը (ըստ թիվ 001963 վկայագրի), իսկ որպես պատաս¬խանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք՝ դրականորեն բնութագրվելը (ըստ «Շահումյան-Գետաշեն» բարեգործական-հայրենակցա¬կան միության նախագահ Է.Բալայանի՝ 2007թ. մայիսի 12-ին տրված շնոր¬հա¬կալագրի)։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Մ.Ստեփանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծան¬րացնող հանգամանք է գնահատում հանցանքները կատարելու վտանգավոր ռեցիդիվը։
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների՝ դատանարկոլոգիական ամբուլատոր փոր¬ձաքննության 2013թ. հունվարի 23-ի թիվ 11-13 եզրակացության համաձայն ՝ գործով ամբաստանյալ Հով¬հան¬նես Ղազարյանը տառապում է «ափիոնային թմրամոլութ¬յամբ», ունի հարկադիր բուժման կա¬րիք, սա¬կայն Դատարանը, ղեկա¬վար¬վելով ՀՀ քրեական դա¬տա¬¬վա¬րական օրենսգրքի 63-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի պահանջով և ելնե¬լով ամբաստանյալ Հ.Ղազարյանի կատարած հանցա¬գոր¬ծութ¬յունների բնույ¬թից, հաշվի առնելով, որ թմրամիջոցի գոր¬ծածումը չի նպաստել վերոնշյալ հան¬ցանք¬ների կատար¬մանը, թմրամի¬ջոց¬¬¬ների ազդեցության տակ այդ հանցանքներ կա¬¬տա¬րելն որպես նրա պատաս¬խա¬նատ¬վությունը և պա¬տիժը ծանրացնող հանգա¬մանք չի գնահատում։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ¬ներ Մ.Ստե¬փան¬յանի և Հ.Ղազարյանի նկատ¬մամբ նշանակվող պատժի տե¬սակի ընտրութ¬յան և այն կրելու անհրա¬ժեշ¬տութ¬յան հար¬ցե¬րին` Դատա¬րանը փաստում է, որ նրանց կատարած հանցանքների պատ¬ժատեսակը որո¬շակի է, նախատեսում է պատիժ բացառապես ազատազրկման ձևով (բացառությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի)։ Ավելին, ամբաստանյալների նկատմամբ պատժաչափը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով` նաև պատժատեսակը, նույն օրենսգրքի 67.1 հոդվա¬ծով որոշակիորեն սահմանափակված է։ Տվյալ դեպքում քննարկ¬ման և լուծման են¬¬թակա են պատժա¬չա¬փի, հան¬ցա¬գործություն¬ների (ամբաստանյալ Հ.Ղազարյանի) և դատավճիռ¬ների (ամբաստանյալ Մ.Ստե¬փանյան) համակցությամբ վերջնական պատիժ սահմանելու, վերջնա¬կան պատիժը կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրա¬ռում), ամբաս¬տան¬յալ¬ Հ.Ղազարյանի նկատմամբ հար¬կադրա¬կան բուժում նշանակելու հար¬ցերը։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալների կատարած հան¬¬¬ցա¬¬¬գոր¬ծությունների բնույթն ու հասարա¬կա¬կան վտանգավո¬րութ¬¬յան աստիճանը, ծանր հանցագործություն հանդիսանալու փաստը, այլ անձանց թմրա¬միջոցի գործածման մեջ ներքաշելու հանգամանքը, հանցագործությունների հասարակ (ամբաս¬տան¬յալ Հ.Ղազարյանի) և վտան¬գավոր (ամբաստանյալ Մ.Ստե¬փանյան) ռեցիդիվի առկայութ¬յունը, ամ¬բաս¬տանյալ Մ.Ստեփան¬յանի պարագայում՝ չկրած պատժի առկայությունը, այդ ընթացքում սույն գոր¬ծով վերագրված նոր հան¬¬ցանք կատարելը և դա¬տավճիռների համակցությամբ նրա նկատմամբ պատիժ նշանակելու օրենսդրա¬կան պահանջը, ամբաստանյալ Հ.Ղազարյանի պարագայում` հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ների քանակը և հանցանքների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելու անհրա¬ժեշտութ¬յունը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի տեսանկյու¬¬նով բացառիկ հան¬գա¬մանք¬ների բացա¬կա¬յութ¬յունը` Դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակներն ապահովելու տես¬անկյու¬նով վեր¬ջիններիս նկատ¬¬¬մամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող վերջնական պատիժ նրանցից յուրաքանչյուրը պետք է կրի։
Նույն պատճառաբանությամբ Դա¬տարանը գտնում է նաև, որ բացա¬կայում են ամբաս¬տան¬յալ¬նե¬րի նկատմամբ ազա¬տազրկման նվա¬զագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատ¬ժա¬¬տե¬սակ նշա¬նակելու հիմքերը։ Ամբաստանյալ¬ների անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ¬ները, նրանց պա¬տաս¬խա¬նատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերը նշած հանգամանքները Դա¬¬տա¬րանը հաշվի է առ¬նում նրանց կատարած յուրաքանչյուր հանցագործության համար ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող պատ¬ժի չափը սահ¬մանելիս, ինչպես նաև վերջնական պատիժ նշանակելիս։
Այդ պատիժն է արդարացի և անհրա¬ժեշտ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու, ամբաս¬տանյալներից յուրաքանչյուրին ուղ¬ղելու, նրանց կողմից նոր հան¬ցագոր¬ծութ¬յուն¬ների կատա¬րումը կան¬խե¬լու համար։
Հաշվի առնելով չափահաս տարիքում կատարած վերը նշված դիտավորյալ հանցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ների համար ազատազրկման դատապարտվելու, դատ¬վա¬ծության առկայության փաստը` Դատարանը փաս¬տում է, որ հանցագոր¬ծություն¬ների ռեցիդիվը պետք է հաշվի առնվի նաև ամբաս¬տանյալների նկատ¬մամբ պատիժ նշանակելիս, որպիսի հետևության է հանգում հետևյալ իրավական վերլուծությունների և դատողությունների արդյունքներով.
2011թ. մայիսի 23-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդվածի լրացում կատա¬րելով` օրենսդիրը սահմանել է հանցագործությունների ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշա¬նա¬¬կե¬լու հա¬տուկ կարգ, թեև մինչ այդ ռեցիդիվը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածով սահ¬ման¬ված բացա¬¬ռապես պատասխանատ¬վութ¬յունը և պատիժը խստացնող հանգա¬մանք էր։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի մեկնաբանմամբ` հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատվածություն ունի նախ¬կինում դիտավորությամբ կատարված հանցանքի համար։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի համաձայն՝ հանցագործությունների ռեցիդիվը վտանգավոր է համարվում ծանր հանցանք կատարելու դեպքում, երբ անձը նախկինում ազատազրկման է դատա¬պարտ¬¬վել ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործության համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն` անձը դատվածություն ունեցող է հա¬մար¬վում մեղադրական դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից մինչև դատ¬վա¬ծությունը մարվելու կամ հանվելու պահը, ընդ որում` դատվածության ժամկետի հոսքը սկսվում է նշանակված պատիժը կրելու ավարտից կամ պատիժը կրելուց ազատ¬վելու պահից։ Դատվածության մարման ժամկետն ընդհատվում է, երբ անձը մինչև դատվածության մարվելը նոր հանցանք է կատարում։
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների՝ Մ.Ստեփանյանի նկատմամբ Երևանի Արաբ¬կիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանի 2010թ. փետրվա¬¬րի 10-ին կայացված դատավճռի համաձայն՝ վերջինս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդ¬վածի 1-ին և 268-րդ հոդվածի 1-ին մա¬սերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ դա¬տա¬պարտվել է ազատազրկման 3 տարի 6 ամիս ժամկետով։ Պատժի կրման սկիզբն հաշվարկվել է 2009թ. սեպտեմբերի 18-ից։ Համաձայն Մ.Ստեփանյանի վերաբերյալ ԱԶ սերիայի թիվ 022262 տեղեկանքի (ազատականի)՝ 2011թ. հոկ¬տեմբերի 21-ի Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջան¬ների ընդ¬հա¬նուր իրավասության դատարանի որոշմամբ վերջինս պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատ¬ժի մնացած մասը՝ 1 տարի 4 ամիս 27 օրը կրելուց։
Սույն գործով նրան մեղսագրվող արարքն ամբաստանյալ Մ.Ստեփանյանը կատարել է 2012թ. օգոստոսի 1-ին, այսինքն` նախքան դատվածությունը մարվելը, ավելին՝ պատժի չկրած մասի ընթացքում, ուստի 67.1 հոդվածի (վտանգավոր ռեցիդիվի համար նախատեսված) կարգով պատիժ նշանակելուց զատ` Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 76-րդ հոդվածի 6-րդ մասի 3-րդ կետի պա¬հան¬ջով, նրա նկատ¬մամբ պատիժ է նշանակում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածով նախա¬տես¬ված կանոններով` դատավճիռների համակցությամբ։
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների՝ դատվածության պահանջագրի և Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ¬հանուր իրավասության դատարանի 2014թ. մարտի 6-ին կայացրած դատավճռի համաձայն՝ Հով¬հան¬նես Ղազարյանը Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դա¬տա¬րանի 2007թ. հունիսի 18-ի դա¬տավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 5-րդ կետերով և 34-177-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ կետերով դատա¬պարտվել է ազա¬տազրկման 4 տարի ժամ¬կետով։ Վարչական շրջանների նույն դատարանի որոշմամբ Հ.Ղազարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 5-րդ կետերով և 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ կե¬տե¬րով կատարված արարքները համապատաս¬խանեցվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ կետերին, 183-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 37-183-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 2-րդ կետին և նշանակված վերջ¬նական պատիժը թողնվել է անփոփոխ։ Հ.Ղազարյանը, պա¬տի¬ժը լրիվ կրելով, ազատվել է 2011թ. փետրվարի 28-ին։
Սույն գործով ամբաստանյալ Հ.Ղազարյանը առաջին հանցագործությունը կատարել է 2011թ. օգոս¬տոսին, այսինքն` նախքան միջին ծանրության հանցանքների կատարման համար նախատեսված դատվածության մարվելը, հետևաբար՝ առկա է հասարակ ռեցիդիվ և ամբաստանյալ Հ.Ղազարյանի նկատմամբ ևս պատիժ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդ¬վածի կարգով։
Թեև ամբաստանյալ Հ.Ղազարյանը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ¬հանուր իրավասության դատարանի 2014թ. մարտի 6-ին կայացրած դատավճռով մեղավոր է ճանաչ¬վել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կա¬տարման մեջ և նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ` ազատազրկում 3 տարի ժամկետով, կիրառվել 2013թ. հոկտեմբերի 3-ին ընդունված համաներման ակտը, և վերջինս ազատվել է նշանակված պատժից, սակայն վերոնշյալ հանցանքը Հ.Ղազարյանը կատարել է սույն գործով քննվող դեպքերից հետո, հետևա¬բար` ռեցիդիվի տեսակը որոշելիս քրեաիրավական որևէ նշանակություն այդ փաստը չունի և չի կարող ունենալ։
Վերոնշյալ վերլուծությունների լույսի ներքո Դատարանը փաստում է, որ տվյալ դեպքում հան¬ցա¬գոր¬ծությունների ռեցիդիվը Դատարանը պետք է հաշվի առնի ոչ միայն որպես ամբաս¬տանյալների պա¬տաս¬խանատվությունն ու պա¬տիժը ծան¬րացնող հանգամանք, այլև վերջինիս նկատմամբ պատիժ նշա¬նա¬կելու հա¬տուկ կարգի կիրա¬ռումն հիմնավորող փաս¬տարկ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի համաձայն` հանցագործությունների ռեցիդիվի, վտան¬գա¬վոր և առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս անհրա¬ժեշտ է հաշվի առնել կատարված հանցագործությունների քանակը, բնույթը և ծան¬րության աստիճանը, այն հան¬գա¬¬մանք¬ները, որոնց հետևանքով նախկին պատիժը բավարար չի եղել մեղավորի ուղղման համար, ինչպես նաև նոր հանցագործության բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործությունների ռեցիդիվի համար նշանակված պա¬¬¬տիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապա¬տաս¬խան հոդվածի սանկցիա¬¬¬¬¬¬¬յով նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից, իսկ վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում՝ երկու երրորդից..։
Ամբաստանյալ Հովհաննես Ղազարյանի կատարած յուրաքանչյուր հանցանքի համար պատիժ, իսկ հան¬¬ցանք¬ների համակցությամբ վերջնական պատիժ սահմանելիս Դատարանն հաշվի է առնում նաև այն, որ սույն գործով վերջինիս մեղսագրվում է ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգա¬վո¬րության աստի¬ճանի` ծանր հանցա¬գոր¬ծությունների կատարում, հետևաբար` նրա նկատ¬մամբ պատիժ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, որը կիրա¬ռելի է համա¬րում նաև պատիժները մասնակիորեն գումա¬րելու կանոնը։
Ամբաստանյալ Մհեր Ստեփանյանի նկատմամբ դատավճիռների համակցությամբ պատիժ նշա¬նա¬կելիս և վերջնական պատիժ սահմանելիս Դատարանը հաշվի է առնում այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածը կիրառելի է համարում նոր դատավճռով նշանակված պատժին նախորդ դա¬տավճռով նշանակված պատժի չկրած մասի լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու կանոնը՝ պայմանով, որ դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժն ավելի մեծ լինի ինչպես նոր հան¬ցագործության համար նշանակված պատժից, այնպես էլ նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից։
Դատանարկոլոգիական ամբուլատոր փորձաքննության 2013թ. հունվարի 23-ի թիվ 11-13 եզրա¬կացության համաձայն` ամբաստանյալ Հովհաննես Ղազար¬յանը տառապում է «ափիոնային թմրա¬մոլութ¬յամբ», ուստի հարկադիր բուժման կարիք ունի, որի համար հակացուցումներ չկան։ Դատա¬րանը հաշվի առնելով ամբաստանյալ Հ.Ղազարյանի կողմից տևական ժամանակ անազատութ¬յան մեջ գտնվե¬լու փաստը՝ գտնում է, որ այլևս վերացել է նրա նկատմամբ թմրամոլությունից հարկադրական բուժում նշանա¬կելու նպատակահարմարությունը։ Դատանարկոլոգիական ամբուլատոր փորձաքննութ¬յան 2013թ. հունվարի 23-ի թիվ 10-13 եզրակացության համաձայն` ամբաստանյալ Մհեր Ստե¬փանյանը տառապում է «ափիոնային թմրամոլություն դադարի շրջան» ախտորոշմամբ, սակայն հար¬կադիր բուժ¬ման կարիք չունի, հետևաբար՝ Դատարանն այդ հարցը համարում է լուծված։
Քննարկելով ամբաստանյալներ Մհեր Ստեփանյանի և Հովհաննես Ղազարյանի նկատ¬մամբ ընտրված խափանման միջոց կալա¬նա¬վորման հարցը` Դատարանը, հաշվի առնելով վեր¬ջիններիս եր¬կա¬րամյա ազատազրկման դատա¬պարտելու փաստը, գտնում է, որ այն անհրաժեշտ է թող¬նել անփո¬փոխ` դա¬տավճռի կատարումն ապահովելու նպատակով։ Միաժամանակ անդրա¬դառ¬նալով ամբաս¬տան¬¬¬¬յալների պատ¬ժի կրման սկիզբն հաշ¬վար¬կելու և անազատության մեջ պահ¬վելու ժամկետն հաշ¬վակցելու հարցե¬րին` Դատա¬րանը գտնում է, որ պատժի կրման սկիզբն անհրա¬¬ժեշտ է հաշվարկել նրանց բերման ենթարկելու պահից, համապատասխանաբար՝ 2012թ. օգոստոսի 26-ից և 2012թ. հոկտեմբերի 2-ից։ Այդ դեպ¬քում ամբաս¬տանյալ¬ներից յուրա¬քանչյուրին կալան¬քի տակ պահելու ժամկետը լրացուցիչ հաշ¬վակցելու անհրա¬ժեշ¬տութ¬¬յունը վերա¬նում է, քանի որ հաշ¬վակցման ենթակա ժամկետն ինքնին ընդգրկում է համապատասխանաբար՝ 2012թ. օգոստոսի 26-ից և 2012թ. հոկտեմբերի 2-ից մինչև սույն դա¬տավճիռն օրինա¬կան ուժի մեջ մտնելն ըն¬կած ժամանակա¬հատ¬վածը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դա¬տավճիռ կա¬յաց¬նելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույցների տնօրինման, դա¬տա¬կան ծախսերի, գույ¬քի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի, քա¬ղա¬¬¬քա¬ցիական հայցի հար¬ցե¬րին։ Վերոնշյալի կապակցությամբ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով ամ¬բաս¬տանյալների գույքի նկատմամբ փաստացի արգելանք չի կի¬րառվել, այն կիրառելու հիմքերը բացա¬կայում են, նրանց դեմ քաղա¬քա¬¬ցիական հայց չի ներկայացվել։
Դատարանը փաստում է, որ որպես դատական ծախս՝ ամբաստանյալներից հօգուտ պետական բյուջեի անհրաժեշտ է բռնագանձել փորձագիտական եզրակա¬ցությունների կազմման վրա կատարված ծախսը, Հովհաննես Վարուժանի Ղազարյանից՝ 74.436 (յոթանասունչորս հազար չորս հարյուր երեսունվեց) ՀՀ դրամ գումար (տոքսիկաքիմիական փորձաքննության 2012թ. հոկտեմբերի 15-ի թիվ 12-3912 և դատակենսաբանական և թմրամիջոցների քրեագիտական 2012թ. հոկտեմբերի 3-ի թիվ 29661205 եզրակացություններ), իսկ Մհեր Յուրիի Ստեփանյանից՝ 55.200 (հիսունհինգ հազար երկու հարյուր) ՀՀ դրամ գումար (դատաքիմիական փորձաքննության 2012թ. օգոստոսի 2-ի թիվ 20111205 եզրակա¬ցութ¬յուն)։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման խնդրին` Դատարանը գտնում է, որ գործով ամբաստանյալ Հ.Ղազարյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված 0,0082 գրամ «բուպրե¬նորֆին» տեսակի թմրամիջոցն անհրաժեշտ է ոչնչաց¬նել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Ինչ վերաբերում է Աննա Ասրյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 0,0023 գրամ քաշով «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամի¬ջոցի տնօ¬րին¬մանը, ապա տվյալ հարցն անհրաժեշտ է համարել լուծված՝ դատաքիմիական հետազո¬տութ¬յան (թիվ 20111205 եզրակացություն) հետևան¬¬քով այն սպառվելու պատ¬¬ճա¬¬ռաբանությամբ։
Գնահատելով և ամփոփելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույց¬ները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարա¬կան օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ և 369-373-րդ հոդված¬ներով, Դա¬տա¬րանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց՝

1. Մհեր Յուրիի Ստեփանյանին ճանաչել անպարտ և արդարացնել՝
2012թ. հուլիսին թմրամիջոց իրացնելու դրվագով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում՝ հանցագործության դեպ¬քի բացակա¬յության հիմքով,
2012թ. հուլիսին թմրամիջոց իրացնելու դրվագով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում՝ հանցագործության դեպ¬քի բացակա¬յության հիմքով,
2012թ. հուլիսին թմրամիջոց իրացնելու դրվագով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում՝ հանցագործության դեպ¬քի բացակա¬յության հիմքով։
Մհեր Յուրիի Ստեփանյանին ճանաչել մեղավոր 2012թ. օգոստոսի 1-ին ապօրինաբար թմրա¬միջոց իրացնելու դրվագով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով նախատեսված հան¬¬ցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառ¬մամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ` սույն դատավճռով նշանակված 5 տարի ժամկետով ազատազրկմանը մասնակիորեն գումա¬րել Երևանի Արաբ¬կիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վար¬չա¬կան շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանի 2010թ. փետրվա¬¬րի 10-ի դատավճռով ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին և 268-րդ հոդվածի 1-ին մա¬սերով նշանակված, սակայն չկրած 1 տարի 4 ամիս 27 օր պատժից 6 վեց ամիս ժամկետով ազատազրկումը՝ Մհեր Յուրիի Ստեփան¬յանի նկատ¬¬մամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկե¬տով։
Մհեր Ստեփանյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել 2012թ. օգոստոսի 26-ից, նրա նկատ¬մամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։

2. Հովհաննես Վարուժանի Ղազարյանին ճանաչել անպարտ և արդարացնել՝
Մարիամ Խաչանովային 2011թ. մայիսի կեսերին թմրամիջոց իրացնելու դրվագով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում՝ հանցագործության դեպ¬քի բացակա¬յության հիմքով,
Մարիամ Խաչանովային 2011թ. մայիսի վերջերին թմրամիջոց իրացնելու դրվագով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում՝ հանցագործության դեպ¬քի բա¬ցա¬կա¬յության հիմքով,
Մարիամ Խաչանովային 2011թ. ամռանը թմրամիջոց իրացնելու դրվագով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում՝ հանցագործության դեպ¬քի բա¬ցակա¬յության հիմքով,
Մարիամ Խաչանովային 2011թ. աշնանը թմրամիջոց իրացնելու դրվագով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում՝ հանցագործության դեպ¬քի բացակա¬յության հիմքով,
Մարիամ Խաչանովային 2011թ. դեկտեմբերի վերջերին թմրամիջոց իրացնելու դրվագով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում՝ հանցագործության դեպ¬քի բացակա¬յության հիմքով։
Հովհաննես Վարուժանի Ղազարյանին ճանաչել մեղավոր՝
2012թ. օգոստոսին ապօրինաբար թմրամիջոց իրացնելու դրվագներով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով 4 (չորս) դրվագներով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մա¬սով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ նշանակել պատիժ`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով՝ ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով՝ ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով՝ ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով՝ ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով՝ ազատազրկում 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասը, նշանակված պա¬տիժները մաս¬նակիորեն գումարելով` Հովհաննես Վարուժանի Ղազարյանի նկատմամբ որպես վերջ¬նական պա¬տիժ նշա¬¬նակել ազա¬տազրկում` 5 (հինգ) տարի ժամկետով։
Հովհաննես Ղազարյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել 2012թ. հոկտեմբերի 2-ից, նրա նկատ¬մամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դա¬տա¬րանում պահվող` 0,0082 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցը ոչնչաց¬նել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իսկ 0,0023 գրամ քաշով «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցի տնօ¬րին¬ման հարցն համարել լուծված՝ դատաքիմիական հետազոտության հետևանքով սպառվելու պատ¬¬ճա¬¬ռաբանությամբ։
Որպես դատական ծախս` Հովհաննես Վարուժանի Ղազարյանից հօ¬գուտ պետական բյուջեի բռնագանձել 74.436 (յոթանասունչորս հազար չորս հարյուր երեսունվեց) ՀՀ դրամ, իսկ Մհեր Յուրիի Ստեփանյանից՝ 55.200 (հիսունհինգ հազար երկու հարյուր) ՀՀ դրամ գումարներ։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեա¬կան դա¬տարան հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում։



ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ