Գործ
ԵԿԴ/0141/01/13

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆ


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


,,03,, հոկտեմբերի 2014թ. ք.Երևան


Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը
/այսուհետև` դատարան/

ՆԱԽԱԳԱՀՈՒԹՅԱՄԲ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ. ՄԱԿՅԱՆԻ

Քարտուղարությամբ՝ Կ. Կարապետյանի
Ժ. Մինասյանի
Մասնակցությամբ` Թ. Խաչատրյանի


Մեղադրողներ Ն. Միքայելյանի
Վ. Ասատրյանի

Տուժողներ Ա. Ներսիսյանի
Օ. Գորոյանի
Կ. Գրիգորյանի

Պաշտպաններ Վ. Գևորգյանի
Թ. Բաղդասարյանի

դռնբաց դատական նիստում, Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

Սանասար Հարությունի Շաքարյանի` ծնված 16.07.1974թ.-ին
քաղաք Չարենցավան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի,
միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, գրանցված` Կոտայքի
մարզ ք.Չարենցավան 1-ին թաղ., 1-ին շենք., 16-րդ բնակարան,
բնակվում է Արարատի մարզ գ. Գեղաշեն, մեղադրվում է 8 /ութ/
դրվագներով՝ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ
մասի 1-ին կետով, 2 /երկու/ դրվագներով՝ ՀՀ Քրեական
օրենսգրքի 38-324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 5 /հինգ/
դրվագներով՝ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին
մասով,

Արմինե Բենիկի Անդրեասյանի` ծնված 03.07.1992թ.-ին
Վրաստանի հանրապետություն, գ.Բոլնիսի, ազգությամբ հայ,
ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում,
գրանցված` Լոռու մարզ ք. Ստեփանավան Դուրյան 42-րդ տուն,
մեղադրվում է 3 /երեք/ դրվագներով՝ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի
178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 3 /երեք/ դրվագներով՝
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։


1.Գործի դատավարական նախապատմությունը

Ըստ դատարանում ստացված քրեական գործի նյութերի՝

«Մեղադրյալներ՝ ՀՀ Արարատի մարզի Նորաշեն գյուղի բնակիչ, Սանասար Հարությունի Շաքարյանը և Լոռու մարզի Ստեփանավան քաղաքի Դուրյան 49 տան բնակչուհի՝ Արմինե Բենիկի Անդրեասյանը, 2012թ. ապրիլ ամսից ծանոթանալով միմյանց հետ, ապրել են համատեղ և համատեղ բնակության ժամանակ չունենելով աշխատանք՝ ուրիշի անձնագրեր հափշտակելու, կեղծելու, դրանք օգտագործելու միջոցով խաբեության եղանակով կատարել են ուրիշի գույքի մի շարք հափշտակություններ.

Այսպես՝ Սանասար Հարությունի Շաքարյանը հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով ինքնությունը չպարզված անձի հետ Կամսար Աուրիկի Գրիգորյանի անվամբ տրված ՀՀ քաղաքացու AG02016625 սերիայի անձնագրի լուսանկարի փոխարեն կպչուն ժապավենի միջոցով տեղագրելով անհայտ անձի լուսանկարը Կ.Գրիգորյանի լուսանկարի փոխարեն պատրաստել է կեղծ փաստաթուղթ և իրացրել անհայտ անձին, որն էլ կեղծված անձնագիրը, օգտագործելով 2012թ. մայիսի 22-ին ներկայացրել է «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի 129/6 հասցեում գործող գրասենյակ, ներկայացել որպես Կամսար Գրիգորյան և նրա ստորագրոթյունը կեղծելով խաբեությամբ ապառիկ կարգով ձեռք է բերել «Սամսունգ GT-19100» մոդելի 354 060 ՀՀ դրամ արժողության բջջային հեռախոս, այն հանձնել Ս.Շաքարյանին, իսկ վերջինս վաճառելով բջջային հեռախոսը չի կատարել դրա համար սահմանված հետագա վճարումները։ /դրվագ 1/

Բացի այդ, Սանասար Շաքարյանը քննությամբ չպարզված հանգամանքներում և ժամանակ ձեռք է բերել Մարզպետ Գևորգի Կարապետյանի անվամբ տրված ՀՀ քաղաքացու АЕ0624797 սերիայի անձնագիրը և հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով ինքնությունը չպարզված անձի հետ, վերջինիս լուսանկարը կպչուն ժապավենի միջոցով տեղադրելով Մ.Կարապետյանի անձնագրի լուսանկարի փոխարեն պատրաստել է կեղծ փաստաթուղթ և իրացրել ինքնությունը չպարզված անձին, որն էլ կեղծված անձնագիրը օգտագործելով 2012թ. մայիսի 28-ին ներկայացրել է «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության Սարկավագի 129/6 հասցեում գործող գրասենյակ, ներկայացել որպես Մարզպետ Կարապետյան և կեղծելով վերջինիս ստորագրությունը խաբեությամբ ապառիկ կարգով ձեռք է բերել «Նոկիա N9» մոդելի 301.000 ՀՀ դրամ արժողության բջջային հեռախոս, այն հանձնել Ս.Շաքարյանին, որն էլ վաճառելով բջջային հեռախոսը չի կատարել դրա համար սահմանված հետագա վճարումները։ /դրվագ 2/

Բացի այդ, Սանասար Շաքարյանը քննությամբ չպարզված հանգամանքներում և ժամանակ ձեռք է բերել Կարեն Բադալյանի անվամբ տրված ՀՀ քաղաքացու АВ0321800 սերիայի անձնագիրը և հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով ինքնությունը չպարզված անձի հետ, վերջինիս լուսանկարը կպչուն ժապավենի միջոցով տեղադրելով Կ.Բադալյանի անձնագրի լուսանկարի փոխարեն, պատրաստել է կեղծ փաստաթուղթ և իրացրել ինքնությունը չպարզված անձին, որն էլ կեղծված անձնագիրը օգտագործելով 2012թ. մայիսի 28-ին ներկայացրել է «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության Ահարոնյան 2 հասցեում գործող գրասենյակ, ներկայացել որպես Կարեն Բադալյան և կեղծելով վերջինիս ստորագրությունը, խաբեությամբ, ապառիկ կարգով ձեռք է բերել «Նոկիա N9» մոդելի 301.000 ՀՀ դրամ արժողության բջջային հեռախոս, այն հանձնել Ս Շաքարյանին, որն էլ վաճառելով բջջային հեռախոսը չի կատարել դրա համար սահմանված հետագա վճարումները։ /դրվագ 3/

Բացի այդ, Սանասար Շաքարյանը նախապես իմանալով Կամսար Սուրիկի Գրիգորյանի անվամբ տրված անձնագրի առկայության մասին, այն շահադիտական դրդումներով հափշտակելու դիտավորությամբ, դրդել է Արմինե Բենիկի Անդրեասյանին 2012թ. մայիս ամսին Երևան քաղաքի Մանանդյան 15շ., 2-րդ բնակարանից գաղտնի հափշտակել Կամսար Սուրիկի Գրիգորյանի անվամբ տրված ՀՀ քաղաքացու AG0201662 սերիայի անձնագիրը, որն էլ կատարել է այն։ /դրվագ 4/

Բացի այդ, Սանասար Հարությունի Շաքարյանը քննությամբ չպարզված հանգամանքներում և ժամանակ ձեռք է բերել Օգանեզ Արիստակեսի Գորոյանի անվամբ տրված ՀՀ քաղաքացու АМ0413803 սերիայի անձնագիրը և հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով ինքնությունը չպարզված անձի հետ, վերջինիս լուսանկարը կպչուն ժապավենի միջոցով տեղադրելով Օգանեզ Գորոյանի անձնագրի լուսանկարի փոխարեն պատրաստել է կեղծ փաստաթուղթ և իրացրել ինքնությունը չպարզված անձին, որն էլ կեղծված անձնագիրը օգտագործելով 2012թ. հունիսի 03-ին ներկայացրել է «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության Երևան քաղաքի էրեբունհ 18/5 հասցեում գործող գրասենյակ, ներկայացել որպես Օգանեզ Գորոյան և կեղծելով վերջինիս ստորագրությունը խաբեությամբ ապառիկ կարգով ձեռք է բերել «Նոկիա 800» մոդելի 298.320 ՀՀ դրամ արժողության բջջային հեռախոս, այն հանձնել Ս.Շաքարյանին, որն էլ վաճառելով բջջային հեռախոսը չի կատարել դրա համար սահմանված հետագա վճարումները։ /դրվագ 5/

Բացի այդ, Սանասար Շաքարյանը քննությամբ չպարզված հանգամանքներում և ժամանակ ձեռք է բերել Արմինե Ներսիսյանի անվամբ տրված АВ0377404 սերիայի անձնագիրը, հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով Արմինե Բենիկի Անդրեասյանի հետ Ա.Ներսիսյանի անվամբ տրված անձնագիրը հանձնել է նրան, որն էլ Ա.Ներսիսյանի անվամբ տրված անձնագիրը 2012թ. հունիսի 03-ին ներկայացրել է «Օրանժ Արմենիա» ՓԲ ընկերության Երևան քաղաքի Դավիթաշեն 4-րդ թաղամաս, 11/1 հասցեում գործող գրասենյակ, հանդես եկել որպես Արմինե Ներսիսյան, և նրա ստորագրությունը կեղծելով խաբեությամբ ապառիկ կարգով ձեռք է բերել «Սամսունգ» ֆիրմայի «С5212» մոդելի 45 000 ՀՀ դրամ արժողության բջջային հեռախոս, այն հանձնել Ս.Շաքարյանին. և վաճառելով բջջային հեռախոսը չեն կատարել դրա համար սահմանված հետագա վճարումները։ /դրվագ 6/

Բացի այդ, Սանասար Շաքարյանը քննությամբ չպարզված հանգամանքներում և ժամանակ ձեռք է բերել Արմինե Ներսիսյանի անվամբ տրված АВ0377404 սերիայի անձնագիրը, հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով Արմինե Բենիկի Անդրեասյանի հետ, Ա.Ներսիսյանի անվամբ տրված անձնագիրը հանձնել է նրան, որն էլ Ա.Ներսիսյանի անվամբ տրված անձնագիրը 2012թ. հունիսի 06-ին ներկայացրել է «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության Էրեբունի 18/5 հասցեում գործող գրասենյակ, հանդես եկել որպես Արմինե Ներսիսյան, և նրա ստորագրությունը կեղծելով խաբեությամբ ապառիկ կարգով ձեռք է բերել «Նոկիա 800» մոդելի 298 320 ՀՀ դրամ արժողության բջջային հեռախոս, այն հանձնել Ս.Շաքարյանին, և վաճառելով բջջային հեռախոսը չեն կատարել դրա համար սահմանված հետագա վճարումները։ /դրվագ 7/

Բացի այդ, Սանասար Շաքարյանը նախապես իմանալով Արամ Պարգևի Գրիգորյանի անվամբ տրված ՀՀ քաղաքացու АЕ0401839 սերիայի անձնագրի գտնվելու վայրի մասին, այն շահադիտական դրդումներով հափշտակելու դիտավորությամբ դրդել է Արմինե Բենիկի Անդրեասյանին 2012թ. հունիսի 22-ին ԼՂՀ Ստեփանակերտ քաղաքի Ռուբենի 31 տնից գաղտնի հափշտակել Արամ Պարգևի Գրիգորյանի անվամբ տրված ՀՀ քաղաքացու AE0401839 սերիայի անձնագիրը, որն էլ կատարել է այն։ /դրվագ 8/

Բացի այդ, Սանասար Շաքարյանը հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով ինքնությունը չպարզված ոմն Արսենի հետ, Արամ Պարգևի Գրիգորյանի անվամբ տրված ՀՀ քաղաքացու AE0401839 սերիայի անձնագրի լուսանկարի փոխարեն կպչուն ժապավենի միջոցով տեղադրելով ոմն Արսենի լուսանկարը Ա.Գրիգորյանի լուսանկարի փոխարեն պատրաստել է կեղծ փաստաթուղթ և իրացրել անհայտ անձին, որն էլ կեղծված անձնագիրը օգտագործելով 2012թ. հունիսի 24-ին ներկայացրել է «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության Երևան քաղաքի Սաֆարյան 5 հասցեում գործող գրասենյակ, ներկայացել որպես Արամ Գրիգորյան և նրա ստորագրոթյունը կեղծելով, խաբեությամբ, ապառիկ կարգով ձեռք է բերել «Նոկիա 800» մոդելի 298.320 ՀՀ դրամ արժողության բջջային հեռախոս, այն հանձնել Ս.Շաքարյանին, իսկ վերջինս վաճառելով բջջային հեռախոսը չի կատարել դրա համար սահմանված հետագա վճարումները։ /դրվագ 9/

Բացի այդ, Սանասար Հարությունի Շաքարյանը հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ նախնական համաձայնության գալով Արմինե Բենիկի Անդրեասյանի հետ, առաջարկել է վերջինիս խաբեության միջոցով «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունից բջջային հեռախոս ձեռք բերելու նպատակով ձեռք բերել այլ անձի պատկանող անձնագիր։ Այդ նպատակով Արմինե Բենիկի Անդրեասյանը 2012թ. հունիսի 24-ին գտնվելով ընկերուհի Լիանա Սիմոնի Չատինյանի Երևան քաղաքի Արզումանյան 13շ.. 33 բնակարանում ննջասենյակի փոքր պահարանի դարակից գաղտնի հափշտակել է վերջիսնիս ՀՀ քաղաքացու AG0263230 սերիայի անձնագիրը, և նույն օրը «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության Երևան քաղաքի Վարդանանց 15/5 հասցեում գործող գրասենյակում ներկայացրել է Լիանա Չատինյանի անձնագիրը, հանդես եկել որպես Լ.Չատինյան և վերջինիս ստորագրությունը կեղծելու միջոցով խաբեությամբ ապառիկ կարգով ձեռք է բերել «Նոկիա 800» մոդելի 298.320 ՀՀ դրամ արժողության բջջային հեռախոս այն հանձնել Ս.Շաքարյանին և վաճառելով բջջային հեռախոսը չեն կատարել դրա համար սահմանված հետագա վճարումները։ /դրվագ 10/

Իր հերթին՝ Արմինե Բենիկի Անդրեասյանը Սանասար Հարությունի Շաքարյանի դրդչությամբ, շահադիտական դրդումներով խաբեությամբ ապառիկ կարգով բջջային հեռախոս ձեռք բերելու նպատակով 2012թ. մայիս ամսին Երևան քաղաքի Մանանդյան 15շ, 2-րդ բնակարանից գաղտնի հափշտակել է Կամսար Սուրիկի Գրիգորյանի անվւսմբ տրված ՀՀ քաղաքացու AG0201662 սերիայի անձնագիրը և այն հանձնել Սանասար Շաքարյանին։ /դրվագ1/

Բացի այդ, Արմինե Անդրեասյանը հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով Սանասար Հարությունի Շաքարյանի հետ խաբեության միջոցով «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունից բջջային հեռախոս ձեռք բերելու նպատակով վերջինիս կողմից իրեն տրված Ա.Ներսիսյանի անվամբ տրված անձնագիրը օգտագործելով 2012թ. հունիսի 03-ին ներկայացրել է «Օրանժ Արմենիա» ՓԲ ընկերության Երևան քաղաքի Դավիթաշեն 4-րդ թաղամաս. 11/1 հասցեում գործող գրասենյակ, հանդես եկել որպես Արմինե Ներսիսյան և նրա ստորագրությունը կեղծելով խաբեությամբ ապառիկ կարգով ձեռք է բերել «Սամսունգ» ֆիրմայի «С5212» մոդելի 45.000 ՀՀ դրամ արժողության բջջային հեռախոս, այն հանձնել Ս.Շաքարյանին, և վաճառելով բջջային հեռախոսը չեն կատարել դրա համար սահմանված հետագա վճարումները։ /դրվագ 2/

Բացի այդ, Արմինե Բենիկի Ադրեասյանը հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով Սանասար Հարությունի Շաքարյանի հետ խաբեության միջոցով «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունից բջջային հեռախոս ձեռք բերելու նպատակով վերջինիս կողմից իրեն տրված Ա.Ներսիսյանի անվամբ տրված անձնագիրը օգտագործելով 2012թ. հունիսի 06-ին ներկայացրել է «ԱրմենՏելե ՓԲ ընկերության էրեբունի 18/5 հասցեում գործող գրասենյակ, հանդես եկել որպես Արմինե Ներսիսյան, և նրա ստորագրությունը կեղծելով խաբեությամբ ապառիկ կարգով ձեռք է բերել «Նոկիա 800» մոդելի 298.320 ՀՀ դրամ արժողության բջջային հեռախոս, այն հանձնել Ս.Շաքարյանին, և վաճառելով բջջային հեռախոսը չեն կատարել դրա համար սահմանված հետագա վճարումները։ /դրվագ 3/

Բացի այդ, Արմինե Բենիկի Անդրեասյանը Սանասար Հարությունի Շաքարյանի դրդչությամբ, շահադիտական դրդումներով «ԱրմենՏել» ՓԲԸ-ից խաբեությամբ ապառիկ կարգով բջջային հեռախոս ձեռք բերելու նպատակով 2012թ. հունիսի 22-ին ԼՂՀ Ստեփանակերտ քաղաքի Ռուբենի 31 տնից գաղտնի հափշտակել է Արամ Պարգևի Գրիգորյանի անվամբ տրված ՀՀ քաղաքացու AE0401839 սերիայի անձնագիրը և այն հանձնել Սանասար Շաքարյանին։/դրվագ4/

Բացի այդ, Արմինե Բենիկի Անդրեասյանը շահադիտական դրդումներով խաբեության միջոցով «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունից բջջային հեռախոս ձեռք բերելու նպատակով 2012թ. հունիսի 24-ին գտնվելով ընկերուհի Լիանա Սիմոնի Չատինյանի Երևան քաղաքի Արզումանյան 13շ., 33 բնակարանում ննջասենյակի փոքր պահարանի դարակից գաղտնի հափշտակհլ է վերջինիս ՀՀ քաղաքացու AG0263230 սերիայի անձնագիրը»։ /դրվագ 5/

Բացի այդ Արմինե Բենիկի Անդրեասյանը հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով Սանասար Շաքարյանի հետ 2012թ. հունիսի 24-ին Լիանա Սիմոնի Չատինյանի Երևան քաղաքի Արզումանյան 13շ., 33 բնակարանի ննջասենյակի փոքր պահարանի դարակից գաղտնի հափշտակած վերջիսնիս անվամբ տրված ՀՀ քաղաքացու AG0263230 սերիայի անձնագիրը ներկայացրել է «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության Երևան քաղաքի Վարդանանց 15/5 հասցեում գործող գրասենյակ, հանդես եկել որպես Լիանա Չատինյան և վերջինիս ստորագրությունը կեղծելու միջոցով խաբեությամբ ապառիկ կարգով ձեռք է բերել «Նոկիա 800» մոդելի 298.320 ՀՀ դրամ արժողության բջջային հեռախոս այն հանձնել Ս.Շաքարյանին և վաճառելով բջջային հեռախոսը չեն կատարել դրա համար սահմանված հետագա վճարումները։ /դրվագ 6/
Փաստի առթիվ ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից 19.01.2012թ-ին հարուցվել է թիվ 15122912 քրեական գործը։

16.03.2013թ. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Սանասար Շաքարյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրա նկատմամբ մեղադրանք է առաջադրվել 5 /հինգ/ դրվագներով՝ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 2 /երկու/ դրվագներով՝ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 38-324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 3 /երեք/ դրվագներով՝ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով։

02.07.2013թ. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Սանասար Շաքարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու մասին և նրա նկատմամբ նոր մեղադրանք է առաջադրվել 8 /ութ/ դրվագներով՝ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 2 /երկու/ դրվագներով՝ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 38-324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 5 /հինգ/ դրվագներով՝ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով։

13.03.2013թ. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Արմինե Անդրեասյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրա նկատմամբ մեղադրանք է առաջադրվել 2 /երկու/ դրվագներով՝ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 3 /երեք/ դրվագներով՝ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։

02.07.2013թ. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Արմինե Անդրեասյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու մասին և նրա նկատմամբ նոր մեղադրանք է առաջադրվել 3 /երեք/ դրվագներով՝ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 3 /երեք/ դրվագներով՝ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։

Քրեական գործը Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 31.07.2013թ.-ին։

2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Առաջադրված մեղադրանքներում ամբաստանյալ Սանասար Շաքարյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին և պնդելով իր կողմից տրված նախաքննական ցուցմունքները, հավելել է, որ եղբոր կողմից մասնակիորեն վերականգնվել են իր կողմից պատճառված վնասները, իսկ մնացած մասը պարտավորվել է հատուցել մինչև սույն գործով դատաքննության ավարտը, որն այդպես էլ չի արել։

/տես` հատոր 4, գ.թ. 243 և հատոր 5, գ.թ. 82-83 և 93, դատական նիստի արձանագրությունը/

Առաջադրված մեղադրանքներում ամբաստանյալ Արմինե Անդրասյանն իրեն նույնպես մեղավոր է ճանաչել, սակայն դատարանում հրաժարվել է ցուցմունք տալուց։
ՀՀ քրեական դատավարության 337-րդ հոդվածի համաձայն հրապարակվել են ամբաստանյալի նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ Սանասար Հարությունի Շաքարյանի ասելով, ապառիկ կարգով բջջային հեռախոս ձեռք բերելու նպատակով, 2012թ. մայիս ամսին Երևան քաղաքի Մանանդյան 15շ. 2-րդ բնակարանից գաղտնի հափշտակել է Կամսար Սուրիկի Գրիգորյանի անվամբ տրված ՀՀ քաղաքացու AG0201662 սերիայի անձնագիրը և այն հանձնել Սանասար Շաքարյանին։ Համաձայնության գալով Ս.Շաքարյանի հետ և օգտագործելով Ա.Ներսիսյանի անձնագիրը, 2012թ. հունիսի 03-ին ներկայացրել է «Օրանժ Արմենիա» ՓԲ ընկերության Երևան քաղաքի Դավիթաշեն 4-րդ թաղամաս, 11/1 հասցեում գործող գրասենյակ, հանդես է եկել որպես Արմինե Ներսիսյան, նրա ստորագրությունը կեղծել և ապառիկ կարգով ձեռք է բերել «Սամսունգ» ֆիրմայի «С5212» մոդելի 45.000 ՀՀ դրամ արժողության բջջային հեռախոս, այն հանձնել Ս.Շաքարյանին, որից հետո վաճառել են բջջային հեռախոսը և չեն կատարել դրա համար սահմանված հետագա վճարումները։
Բացի այդ նախնական համաձայնության գալով Սանասար Հարությունի Շաքարյանի հետ, օգտագործելով Ա.Ներսիսյանի անվամբ տրված անձնագիրը, 2012թ. հունիսի 06-ին ներկայացրել է «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության Էրեբունի 18/5 հասցեում գործող գրասենյակ, հանդես է եկել որպես Արմինե Ներսիսյան, նրա ստորագրությունը կեղծել, ապառիկ կարգով ձեռք է բերել «Նոկիա 800» մոդելի 298.320 ՀՀ դրամ արժողության բջջային հեռախոս, այն հանձնել Ս.Շաքարյանին, որն էլ վաճառելով բջջային հեռախոսը՝ չեն կատարել դրա համար սահմանված հետագա վճարումները։
Բացի այդ, Ս.Շաքարյանի ասելով «ԱրմենՏել» ՓԲԸ-ից ապառիկ կարգով բջջային հեռախոս ձեռք բերելու նպատակով, 2012թ. հունիսի 22-ին ԼՂՀ Ստեփանակերտ քաղաքի Ռուբենի 31 տնից գաղտնի հափշտակել է Արամ Պարգևի Գրիգորյանի անվամբ տրված ՀՀ քաղաքացու AE0401839 սերիայի անձնագիրը և այն հանձնել Սանասար Շաքարյանին։
Դրանից բացի «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունից բջջային հեռախոս ձեռք բերելու նպատակով, 2012թ. հունիսի 24-ին գտնվելով ընկերուհի Լիանա Սիմոնի Չատինյանի Երևան քաղաքի Արզումանյան 13շ., 33 բնակարանում, ննջասենյակի փոքր պահարանի դարակից գաղտնի հափշտակել է վերջինիս՝ ՀՀ քաղաքացու AG0263230 սերիայի անձնագիրը։
Բացի դրանից նախնական համաձայնության գալով Ա.Շաքարյանի հետ, 2012թ. հունիսի 24-ին, Լ.Չատինյանի Երևան քաղաքի Արզումանյան 13շ,, 33 բնակարանի ննջասենյակի պահարանի դարակից գաղտնի հափշտակած, վերջինիս անձնագրով ներկայացրել է «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերության Երևան քաղաքի Վարդանանց 15/5 հասցեում գործող գրասենյակ, հանդես եկել որպես Լիանա Չատինյան և վերջինիս ստորագրությունը կեղծելով՝ ապառիկ կարգով ձեռք է բերել «Նոկիա 800» մոդելի 298 320 ՀՀ դրամ արժողության բջջային հեռախոս և այն հանձնել է Ս.Շաքարյանին և վաճառելով բջջային հեռախոսը չեն կատարել դրա համար սահմանված հետագա վճարումները։
Նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո Արմիե Անդրեասյանը հայտնել է, որ իր կողմից տրված նախաքննական ցուցմունքները ճիշտ են և ամբողջովին համապատասխանում են իրականությանը։

/տես` հատոր 4, գ.թ. 11-12 և 21, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալներին մեղսագրված հանցավոր արարքների կատարումը հիմնավորվել են ինչպես նրանց խոստովանական ցուցմունքներով, այնպես էլ դատաքննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.

տուժող Արմինե Հրահատի Ներսիսյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2011թ. մայիսի իրեն անհայտ հանգամանքներում կորցրել է անձնագիրը, դիմել անձնագրային բաժանմունք և կորստյան կապակցությամբ ստացել նորը։ Դրանից հետո սեպտեմբեր և հոկտեմբեր ամիսների ընթացքում «ԱրմենՏել» ՓԲԸ-ից ստացել է ծանուցումներ այն մասին, որ իր պարտքն ընկերության հանդեպ կազմում է մոտ 270 000 ՀՀ դրամ, որը եղել է շատ անսպասելի, քանի որ «ԱրմենՏել» ընկերության հետ ոչ մի պայմանագիր չի ունեցել կնքած։
Տուժողին դատարանում բացատրվել է քաղաքացիական հայց ներկայացնելու կարգը և իր իրավունքը։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Տուժող Կամսար Սուրիկի Գրիգորյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2012թ հունիս ամսին հայտնաբերել է անձնագրի կորստյան փաստը, իսկ նույն թվականի սեպտեմբերին «ԱրմենՏել» ՓԲԸ-ից ստացել է ծանուցում այն մասին, որ ընկերության հանդեպ իր ունեցած պարտքը կազմում է 295.881 ՀՀ դրամ, որն իր համար եղել է անսպասելի, քանի որ ընկերության հետ ոչ մի պայմանագիր չի ունեցել կնքված։ 2012թ. դեկտեմբեր ամսին հեռախոսազրույց ունենալով Արմինե Անդրեասյանի հետ, վերջինս իրեն հայտնել է, որ ինքն է գողացել անձնագիրը, տվել Սանասար Շաքարյանին, որն էլ դրանով ապառիկ կարգով բջջային հեռախոս է ձեռք բերել։
Տուժողին դատարանում բացատրվել է քաղաքացիական հայց ներկայացնելու կարգը և իր իրավունքը։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Տուժող Օգանեզ Արիստակեսի Գորոյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2012թ. հունիսի 3-ին տանը պարզելով, որ անձնագիրը կորցրել է, դիմել է անձնագրային բաժանմունք և կորստյան կապակցությամբ ստացել նորը, սակայն 2012թ. հոկտեմբեր ամսին ստացել է ծանուցում «ԱրմենՏել» ՓԲԸ-ից, որի համաձայն ընկերությանը պարտք է 252.850 ՀՀ դրամ գումար, որն իր համար եղել է զարմանալի։ Դրանից հետո դիմել է «Արմենտել» ընկերություն, պահանջել իր անվամբ կնքված պայմանագրի պատճեները և պարզել, որ իր անվան դիմաց առկա ստրորագրությունները այլ անձի կողմից են կատարվել, քանի որ ինքը երբեք «ԱրմենՏել» ընկերության հետ ոչ մի պայմսյնագիր չի կնքել, բացի այդ պայմանագրում առկա իր անձնագրի պատճենի լուսանկարի փոխարեն փակցված է եղել իրեն անծանոթ անձի լուսանկար։
Տուժողին դատարանում բացատրվել է քաղաքացիական հայց ներկայացնելու կարգը և իր իրավունքը։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի համաձայն դատարանում հրապարակված, տուժող Լիանա Սիմոնի Չատինյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2012թ. հունիս ամսին վերադառնալով տուն` Երևան քաղաքի Արզումանյան 33շ.. 13 բնակարան, իմացել է, որ բնակարան է այցելել Արմինե Անդրեասյանը, որոշ ժամանակ մնացել իր սենյակում և հեռացել։ Դրանից հետո իրեն զանգահարել են «ԱրմենՏել» ՓԲԸ-ից և ասել, որ իր անձնագրով ապառիկ կարգով բջջային հեռախոս է վերցվել ընկերության գրասենյակից, որը իր համար եղել է անսպասելի, քանի որ ընկերությւսն հետ ոչ մի պայմանագիր չի կնքել։ Զննելով սենյակի պահարանի մեջ եղած իրերը, հայտնաբերել է, որ անձնագիրը չկա և հասկացել, որ Արմինե Անդրեասյանն է այն գողացել և իր ստորագրությունը կեղծելով ապառիկ կարգով ձեռք է բերել բջջային հեռախոս։

/տես` հատոր 2, գ.թ. 82-85, դատական նիստի արձանագրությունը/

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի համաձայն դատարանում հրապարակված, տուժող Արամ Պարգևի Գրիգորյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2012թ. հունիս ամսին Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության Ստեփանակերտ քաղաքի Ռուբենի 31 տանը բնակվելու ընթացքում մի քանի օր հարևան սենյակում են բնակվել նաև Սանասար Շաքարյանը և Արմինե Անդրեասյանը։
2012թ. հունիսի 27-ին աշխատանքից տուն վերադառնալով ոստիկանության աշխատողներից իմացել է, որ իր անձնագիրը հայտնաբերվել է Սանասար Շաքարյանի մոտից։ Դրանից հետո՝ 2012թ. հոկտեմբեր ամսին, «ԱրմենՏել» ՓԲԸ-ից ստացել է ծանուցում՝ համաձայն որի, ընկերության հանդեպ իր պարտքը կազմում է մոտ 251.278 ՀՀ դրամ գումար, որը իր համար շատ անսպասելի է եղել, քանի որ «ԱրմենՏել» ընկերության հետ ոչ մի պայմանագիր չի ունեցել կնքված։

/տես` հատոր 2, գ.թ. 45-48, դատական նիստի արձանագրությունը/

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի համաձայն դատարանում հրապարակված, տուժող Մարզպետ Կարապետյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2006 թվականին ընտանիքի հետ միասին մեկնել է ՌԴ Մոսկվա քաղաք՝ հետագայում Գերմաիայի հանրապետություն մեկնելու նպատակով, սակայն հանգամանքների բերումով մնացել են անտեղ։ Մոսկվա քաղաքում բնակվել են հյուրանոցում և իրենց անձնագրերը ամեն երրորդ օրը տարել են ժամանակավոր բնակության համար ժամկետը երկարացնելու։ Հերթական անգամ ժամկետի երկարացման համար անձնագրերը պահանջել է կնոջից, սակայն կինը անձնագրերը չի տվել, ասելով, որ դրանք չի գտնում, հավանաբար կորել են։ Նշել է, որ Մոսկվա քաղաք բացի իր ընտանիքի անդամներից այլ անձ իրենց հետ չի մեկնել և իրենց հետ չի բնակվել։ Դիմելով ՀՀ դեսպանատանը և դեսպանատանը եղած փաստաթղթերի հիմքերի հիման վրա վերադարձել են Հայաստան և ստեցել են նոր անձնագրեր։ Նշել է, որ իրեն կամ իր կնոջը Սանասար Շաքարյան և Արմինե Անդրեասյան անուն ազգանուններն անծանոթ են, նման անձանց չեն ճանաչում։ Միաժամանակ, հայտնել է, որ իրենք երբևիցե «Արմենտել» ՓԲ ընկերությունում պայմանագիր չեն կնքել և որևէ ապառիկ չեն ձևակերպել։

/տես` հատոր 2, գ.թ. 105-107, դատական նիստի արձանագրությունը/

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի համաձայն դատարանում հրապարակված, տուժող Հակոբ Գրիգորյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է «Արմենտել» ՓԲ ընկերությունում՝ որպես ավագ իրավախորհրդատու։ Տեղեկացված է, որ Երևան քաղաքի «Արմենտել» ՓԲԸ-ի Սարկավագի 129/6 հասցեում գտնվող վաճառքի և սպասարկման գրասենյակից ապառիկ վճարման պայմանով ձեռք է բերվել «Սամսունգ ԳՏ 9100» բջջային հեռախոսասարք` 291301 դրամ արժողության։ Իրենց հայտնի է, որ գոծարքը կատարվել է քաղաքացի Կամսար Գրիգորյանի թիվ ԱԳ 0201662 անձնագրով, որը հետագայում պարզվել է, որ կեղծված է։ 22.05.2012 թվականին կնքված թիվ 116756164 պայմանագրով Կամսար Գրիգորյանի անձնագիրը ներկայացրած անձի կողմից կատարված հանցավոր արարքի հետևանքով «Արմենտել» ՓԲԸ-ին պատճառվել է 269301 ՀՀ դրամի նյութական վնա։

/տես` հատոր 3, գ.թ. 116-117, դատական նիստի արձանագրությունը/

Բացի վերը նշվածից, ամբաստանյալների մեղքը դատարանում հիմնավորվել է նաև դատաքննությամբ հետազոտված և հրապարակված հետևյալ ապացույցներով.

դատաձեռագրաբանական փորձաքննության թիվ 33411201 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ «24.06.2012թ. «Նոկիա 800» բջջային հեռախոսի առքուվաճառքի թիվ 116835339 պայմանագրի պատճենի 2-րդ թերթի վերևի աջ՝ «Գնորդ Չատինյան Լիաննա» բառերի տակ, թիվ 116835339 պայմանագրի պատվեր-դիմումի պատճենի ներքևի աջ՝ «Բաժանորդ Չատինյան Լիաննա» բառերի դիմաց, «Ստորագրություն» տողագծի վրա, լրացուցիչ համաձայնագիր շարժական կապի պայմանագրային համակարգի ծառայությունների մատուցման թիվ 116835339 պայմանագրի պատճենի ներքևի աջ՝ «Բաժանորդ Չատինյան Լիանա» բառերի տակ, դիմում- համաձայնագրի պատճենի աջ՝ «դիմողի ստորագրություն» բառերի տակ տեղավորված ստորագրությունները կատարվել են Արմինե Անդրեասյանի կողմից։ Փորձաքննությանը տրամադրված 02.06.2012թ. թիվ 005-0774 պատվեր-դիմումի պատճենի ներքևի աջ` «Բաժանորդ» բառի դիմաց, «անուն ազգանուն» տողագծի վրա, 02 06.2012թ. լրացուցիչ համաձայնագիր շարժական կապի պայմանագրային համակարգի ծառայությունների մատուցման թիվ 116777408 պայմանագրի պատճենի ներքևի աջ՝ «Բաժանորդ» բառի տակ, 02.06.2012թ. «Նոկիա 800» բջջային հեռախոսի առքուվաճառքի թիվ 116777408 պայմանագրի պատճենի 2-րդ թերթի վերևի աջ՝ «Գնորդ» բառի տակ, 02.06.2012թ. դիմում համաձայնագրի պատճենի ներքևի աջ «դիմողի ստորագրություն» բառերից վերև տեղավորված «Ներսիսյան Արմինե» ձեռագիր գրառումները կատարվել են Արմինե Անդրեասյանի կողմից»»։

/տես` հատոր 2, գ.թ. 122-126, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատաձեռագրաբանական փորձաքննության թիվ 07221301 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ ««03.06.2012թ. թիվ 005-0985 պատվեր-դիմումի ներքևի հատվածում «Գորոյան Օգանեզ» ձեռագրի գրառման տակ 03.06.2012թ. Նոկիա 800 բջջային հեռախոսի առքուվաճառքի պայմանագրի 2-րդ թերթի վերևի աջ՝ «Գնորդ» հատվածում, «Գորոյան Օգանեզ» ձեռագիր գրառման տակ, 03.06.2012թ. «ԱրմենՏել» ՓԲԸ բաժանորդների սպասարկման գրասենյակի մենեջերին հասցեագրված Դիմում-համաձայնագրի ներքևի հատվածում՝ «Գորոյան Օգանեզ» ձեռագրի գրառման դիմաց, 03.06.2012թ. շարժական կապի պայմանագրային համակարգի ծառայությունների մատուցման թիվ 116779137 պայմանագրին լրացուցիչ համաձայնագրի ներքևի «Բաժանորդ» հատվածում. «Գորոյան Օգանզ» ձեռագիր գրառման տակ տեղավորված ստորագրությունները չեն կատարվել Օգանեզ Գորոյանի կողմից, այլ կատարվել են մեկ այլ անձի կողմից»»։

/տես` հատոր 4, գ.թ. 60-62, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատաձեռագրաբանական փորձաքննության թիվ 07431301 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ ««փորձաքննությանը տրամադրված 24.06.2012թ. թիվ 116835367 պայմանագրում /Nokia Lumia 800 բջջային հեռախոսի առքուվաճառքի/, 24.06.2012թ. հավելված թիվ 3՝ լրացուցիչ համաձայնագիր շարժական կապի պայմանագրային համակարգի ծառայությունների մատուցման թիվ 116835367 պայմանագրի, 24.06.2012թ. թիվ 116835367 պայմանագրի պատվեր-դիմումում. երաշխիքային կտրոնում «Գնորդ» և «Բաժանորդ» հատվածում տեղավորված Արամ Գրիգորյանի անունից ստորագրությունները, հավանաբար չեն կատարվել Արամ Պարգևի Գրիգորյանի կողմից, այլ կատարվել են մեկ այլ անձի կողմից։ Փորձաքննությանը տրամադրված 28.05.2012թ. թիվ 015-335 պատվեր-դիմումի ներքևի աջ՝ «Բաժանորդ» բառի դիմաց. «Անուն ազգանուն» տողագծի վրա, 28.05.2012թ. լրացուցիչ համաձայնագիր շարժական կապի պայմանագրային ծառայությունների մատուցման թիվ 116763657 պայմանագրի ներքևի աջ՝ «Բաժանորդ» բառի տակ, 28.05.2012թ. «Նոկիա N9» բջջային հեռախոսի առքուվաճառքի թիվ 116763657 պայմանագրի դարձերեսի վերևի աջ՝ «Գնորդ» բառի տակ, 28.05.2012թ. երաշխիքային կտրոնի միջնամասում «Գնորդ Покупатель» բառերի դիմաց, «ստորագրություն/подпись» տողագծի վրա, 28 05 2012թ. N116598348. 116598338, 116598332. 116598325 պլստվեր դիմումի ներքևի աջ՛ «Բաժանորդ» բառի դիմաց. «Անուն, ազգանուն» տողագծի վրա տեղավորված «Կարապետյան Մարզպետ» ձեռագիր գրառումները և ստորագրությունները կատարվել են միևնույն անձի կողմից և հավանաբար չեն կատարվել Մարզպետ Կարապետյանի կողմից, այլ կատարվել են մեկ այլ անձի կողմից»»։

/տես` հատոր 4, գ.թ. 72-76, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատաձեռագրաբանական փորձաքննության թիվ 14471301 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ ««թիվ 2040503 բաժանորդային պայմանագրի առաջին, երկրորդ, երրորդ և չորրորդ էջերի «բաժանորդի ստորագրությունը» անվանումների դիմաց, թիվ 2040503 բաժանորդային պայմանագրին կից հարցաթերթիկի երկրորդ էջում «Արմինե Ներսիսյան» անվանումի դիմաց, թիվ 2040503 բաժանորդային պայմանագրին կից երաշխավորության պայմանագրի երրորդ էջի «Արմինե Ներսիսյան» անվանման դիմաց ստորագրությունները կատարվել են Արմինե Անդրեասյանի կողմից։ Թիվ 2040503 բաժանորդային պայմանագրին կից երաշխավորության պայմանագրի երրորդ էջի «Օգանեզ Գորոյան» անվանման տակ ստորագրությունը հավանաբար չի կատարվել Օգանեզ Գորոյանի կողմից»»։

/տես` հատոր 4, գ.թ. 264-268, դատական նիստի արձանագրությունը/

Այլ փաստաթուղթ հանդիսացող թիվ 116763657. թիվ 116835367, թիվ 116779137, թիվ 116763740 և թիվ 2040503 պայմանագրերի առկայությամբ։

/տես` հատոր 3-րդ, գ.թ, 230-239, հատոր 4-րդ, գ.թ. 78-89, 269-289 և հատոր 5-րդ, գ.թ., 108-110, դատական նիստի արձանագրությունը/

Իրեղեն ապացույց ճանաչված Մարզպետ Գևորգի Կարապետյանի անվամբ արված ՀՀ քաղաքացու АЕ0624797 սերիայի անձնագրի, Կարեն Բադալյանին անվամբ տրված ՀՀ քաղաքացու АВ0321800 սերիայի անձնագրի, Արմինե Ներսիսյանի անվամբ տրված АВ0377404 սերիայի անձնագրի, Լիանա Սիմոնի Չատինյանի ՀՀ քաղաքացու AG0263230 սերիայի անձնագրի առկայությամբ։

/տես` հատոր 5-րդ, գ.թ, 104-107, դատական նիստի արձանագրությունը/

Հետազոտվել են նաև ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված` ամբաստանյալներ Սանասար Շաքարյանի և Արմինե Անդրեասյանի վերաբերյալ պահանջագիրը, Սանասար Շաքարյանի հոր ինչպես նաև վերջինիես կողմից ներկայացված գումարների վճարման անդրորրագրերը և Սանասար Շաքարյանի հիվանդության վերաբերյալ տեղեկանքը։

/տես` հատոր 1, գ.թ. 162-165, դատական նիստի արձանագրությունը/

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Այսպիսով դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով ապացույցներն իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից` հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում Սանասար Շաքարյանի կողմից 8 /ութ/ դրվագներով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 2 /երկու/ դրվագներով՝ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 38-324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 5 /հինգ/ դրվագներով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ Արմինե Անդրեասյանի կողմից՝ 3 /երեք/ դրվագներով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 3 /երեք/ դրվագներով՝ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքները կատարելը և գտնում, որ ամբաստանյալները կատարած հանցավոր արարքների համար ենթակա են պատժի։

Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալների կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրանցից յուրաքանչյուրի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։

Որպես Սանասար Շաքարյանի անձը բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով անցնում է, որպես նախկինում մեկ անգամ դատապարտված, սակայն դատվածությունը մարված անձ։

/տես` հատոր1, գ.թ. 162-163, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 9-րդ և 10-րդ կետերի համաձայն՝ ամբաստանյալ Սանասար Շաքարյանի արարքում որպես նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող է դիտում մի շարք հանգամանքներ` հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը, բջջային օպերատոր «Արմենտել» ՓԲԸ-ին պատճառված վնասը մասնակի հատուցելը։

/ տես` քրեական գործի նյութերը, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ կետի համաձայն, ամբաստանյալ Սանասար Շաքարյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում նաև խոստովանական ցուցմունքներով հանդես գալը, կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն ամբաստանյալ Սանասար Շաքարյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանցագործության մեջ նրա առանձնապես ակտիվ դերը՝ այն, որ նա է մտահղացել և կազմակերպել հանցագործությունները, դրա համար մշակել հանցանքի կատարման եղանակներ, իսկ որոշ դեպքերում էլ՝ դրդել է Արմինե Անդրեասյանին հափշտակելու այլ անձանց փաստաթղթերը։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Որպես Արմինե Բենիկի Անդրեասյանի անձը բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով անցնում է որպես նախկինում մեկ անգամ դատապարտված, սակայն դատվածությունը մարված անձ։

/տես` հատոր1, գ.թ. 164-165, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 9-րդ կետի համաձայն ամբաստանյալ Արմինե Բենիկի Անդրեասյանի արարքում որպես նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող է դիտում` հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը։

/ տես` քրեական գործի նյութերը, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ կետի համաձայն, ամբաստանյալ Արմինե Բենիկի Անդրեասյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում նաև խոստովանական ցուցմունքներով հանդես գալը, կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի համաձայն ամբաստանյալ Արմինե Բենիկի Անդրեասյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Սանասար Շաքարյանի կողմից կատարված արարքների համար նրացից՝ վերջինիս նկատմամբ պետք է պատիժներ նշանակվեն ազատազրկման, իսկ Արմինե Բենիկի Անդրեասյանի նկատմամբ` տուգանքի ձևով։

Անդրադառնալով ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակվելիք պատժատեսակների ընտրության, պատժաչափերի և այդպիսիք նրանց կողմից կրելու հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.

ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրեսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ` մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.

«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։

Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։

Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։

Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։

Դատարանը հանրության համար վտանգավորության բնույթը որոշելու ժամանակ պետք է պարզի և հաշվի առնի նաև պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը հանցանքի կատարման պահին»։

Սույն գործով պատիժ նշանակելիս դատարանը, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորած վերոշարադրյալ դրիրքորոշումների լույսի ներքո հաշվի է առնում ամբաստանյալների՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և այս՝ կոնկրետ, գործով անհատականացնել պատիժը։

Պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը։ Դրանք բարձրացնում կամ իջեցնում են անձի՝ որպես հանցավորի, հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում են պատժի վրա։

Քրեական օրենքի ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա՝ նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը։

Այլ կերպ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից և Վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ պատժաչափի նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա՝ օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքներին համապատասխան, նպատակ ունենալով ապահովելու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10, 48, 61-րդ հոդվածների պահանջները։

Քննված քրեական գործով դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալներ Սանասար Շաքարյանի և Արմինե Անդրեասյանի անձերը բնութագրվում են միայն դրական հատկանիշներով։ Միաժամանակ, դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալների արարքներում առկա են մի շարք` օրենքով նախատեսված, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող, իսկ Սանասար Շաքարյանի պարագայում նաև՝ ծանրացնող հանգամանքներ։
/տես՝ վերևում/

Ինչ վերաբերվում է ամբաստանյալ Սանասար Շաքարյանի նկատմամբ «ՀՀ անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 03.10.2013թ. համաներման ակտը կիրառելու հարցին, դատարանը գտնում է, որ այն վերջինիս նկատմամբ կիրառելի չէ, քանի որ ըստ նշված որոշման 9-րդ կետի 2-րդ ենթակետի բ/ մասի` համաներումը ենթակա չէ կիրառման՝

«2/ այն անձանց նկատմամբ, որոնց նկատմամբ վերջին տաս տարվա ընթացքում`

բ. ….. պատիժը կրելուց ազատվել են Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի՝ ներում շնորհելու մասին հրամանագրի կամ Հայաստանի Հանրապետության Ազգային Ժողովի՝ համաներում հայտարարելու մասին որոշման հիման վրա և կարող են մեղադրվել կամ մեղադրվում են կրկին դիտավորյալ հանցագործություն կատարելու մեջ կամ դատապարտվել են կրկին դիտավորյալ հանցագործություն կատարելու համար... »։

Ըստ քրեական գործի նյութերի` ամբաստանյալ Սանասար Շաքարյանը Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, դատապարտվել է տուգանքի` 200.000 ՀՀ դրամի չափով և նշանակված պատժից ազատվել է «ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 19.06.2009թ.-ի որոշման հիման վրա։

Դատարանն արձանագրելով, որ Ս.Շաքարյանը պետք է կրի իր նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը, փաստում է, որ հաշվի առնելով, որ նա սույն գործով իր նկատմամաբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրվելուց հետո մինչև գրավով ազատ արձակվելը՝ 15.05.2013թ.-ից մինչև 19.05.2013թ-ը, չորս օր գտնվել է կալանքի տակ, ուստի Սանասար Շաքարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ կետի կանոններով առ այն, որ`

«3. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով նշանակված պատժին՝ մեկ օրը հաշվելով մեկ օրվա դիմաց/…/»։

Ինչ վերաբերվում է ամբաստանյալ Արմինե Անդրեասյանի նկատմամբ՝ «ՀՀ անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» 03.10.2013 թվականին Ազգային Ժողովի կողմից ընդունված որոշման կիրառման հնարավորության հարցին, ապա, դատարանը գտնում է, որ այն կիրառելի չէ, քանի որ առկա են այդ որոշման 9-րդ կետի 6-րդ ենթակետով նախատեսված արգելքները։

Ըստ «ՀՀ անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 03.10.2013թ. որոշման 9-րդ կետի 6-րդ ենթակետի սահմանված է, որ` համաներումը չկիրառել.

« /…/ այն անձանց նկատմամբ, որոնք մինչև դատական ակտի օրինական ուժի մեջ մտնելը չեն հատուցել կամ այլ կերպ չեն հարթել ենթադրյալ հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասը, կամ առկա է վեճ հանցագործությամբ պատճառված և հատուցման ենթակա վնաի կամ դրա չափի կապակցությամբ /.../»։

Դատարանը փաստում է, որ սկսած քրեական գործի հարուցումից մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դատարանի խորհրդակցական սենյակ հեռանալը ամբաստանյալներ Սանասար Շաքարյանի և Արմինե Անդրեասյանի կողմից ամբողջությամբ չեն վերականգնվել մեղասգրված հանցագործությամբ պատճառված վնասը` այն հատուցված է մասամբ՝ 1.197.460 ՀՀ դրամի չափով, ինչը նույնպես խոչըդոտ է վերջիններիս նկատմամբ համաներման ակտը կիրառելու համար, վերը նշված հիմնավորումներով։

16.05.2014թ.-ին դատարանին ներկայացրած հայցադիմումով տուժող Օգանեզ Գորոյանի կողմից ընդդեմ ամբաստանյալներ Սանասար Շաքարյանի և Արմինե Անդրեասյանի ներկայացվել է քաղաքացիական հայց, ըստ որի` հայցվորը խնդրել է պատասխանողներից հօգուտ իրեն բռնագանձել 302.460 /երեք հարյուր երկու հազար չորս հարյուր վաթսուն/ ՀՀ դրամ, որպես հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասի փոխհատուցում։

Քննության առնելով տուժող Օգանեզ Գորոյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը դատարանը գտնում է, որ այն ենթակա է մերժման` հետևյալ պատճառաբանությամբ.

ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1058-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ քաղաքացու անձին կամ գույքին, ինչպես նաև իրավաբանական անձի գույքին պատճառված վնասը լրիվ ծավալով ենթակա է հատուցման այն պատճառած անձի կողմից։ Վնասի հատուցման պարտականությունն օրենքով կարող է դրվել վնաս չպատճառած անձի վրա։

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 58-րդ հոդվածի համաձայն` տուժող է ճանաչվում այն անձը, ում քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով անմիջականորեն պատճառվել է բարոյական, ֆիզիկական կամ գույքային վնաս։

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 60-րդ հոդվածը սահմանում է, որ քաղաքացիական հայցվոր է ճանաչվում քրեական գործով վարույթի ընթացքում հայց ներկայացրած ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը, որի նկատմամբ բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ նրան քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով պատճառվել է քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա գույքային վնաս։

Ըստ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 2-րդ մասի` քաղաքացիական հայցը հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների հետևանքով։

Շարադրվածից հետևում է, որ քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան է կազմում հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասը, որի հատուցման մասին պահանջը հայցվորը ներկայացնում է մեղադրյալին կամ նրա գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձին։

Քաղաքացիական հայցի առարկայի որոշման համար անհրաժեշտ է, որպեսզի վնասն անմիջականորեն հանցագործությամբ պատճառված լինի։

Դատարանը փաստում է, որ քննվող քրեական գործով հաստատվեց և հիմնավորվեց Սանասար Շաքարյանի կողմից 8 /ութ/ դրվագներով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 2 /երկու/ դրվագներով՝ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 38-324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 5 /հինգ/ դրվագներով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ Արմինե Անդրեասյանի կողմից՝ 3 /երեք/ դրվագներով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 3 /երեք/ դրվագներով՝ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքները կատարելը, սակայն դատարանում պարզ դարձավ, որ ամբաստանյալների կողմից ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով օրենքով չթույլատրված արարքներ կատարելու հետևանքով վնասներ են պատճառվե, ոչ թե տուժող Օգանեզ Գորոյանին, այլ «Արմենտել» և «Օրանժ» ՓԲԸ ներին՝ համապատասխանաբար 2.149.340 և 45.000 ՀՀ դրամ գումարների չափով, որից մասնակի վերականգնվել է միայն «Արմենտել» ընկերությանը պատճառված վնասից 1.197.460 դրամը։ Այլ կերպ, տուժող Օգանեզ Գորոյանը սույն գործով տուժող է միայն իրենից հափշտակված փաստաթղթի՝ անձնագրի, առումով, որի վերաբերյալ, սակայն, վերջինս ամբաստանյալների դեմ որևէ պահանջ չի ներկայացրել։ Այլ խոսքով, դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալներին մեղսագրված՝ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված, արարքներից որևէ մեկի հետևանքով տուժող Գորոյանին որևէ նյութական վնաս չի պատճառվել, իսկ նրա կողմից ապագային վերաբերող իրադարձությունների մասին մտավախությունը /«Արմենտել» ՓԲԸ-ին կողմից իրենից հետագայում գումար բռնագանձելու վտանգը/ չի կարող հիմք հանդիսանալ ներկայացված քաղաքացիական հայցը բավարարելու համար։

Այսպիսով, քննության առնելով տուժող Օգանեզ Գորոյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը, դատարանը գտնում է, որ այն ենթակա է մերժման։

Դատարանն անդրադառնալով տուժողի ներկայացուցիչ Հակոբ Գրիգորյանի կողմից նախաքննության ընթացքում ներկայացված քաղաքացիական հայցին, գտնում է որ այն պետք է թողնվի առանց քննության, քանի որ տուժողի ներկայացուցիչը սահմանված կարգով քրեական գործի դատական քննության ընթացքում քաղաքացիական հայց չի ներկայացրել, ինչպես նաև դատարանում չի պնդել նախաքննության ընթացքում ներկայացրած հայցը, այսինքն, դատարանի համար պարզ չէ տուժող կազմակերպության դիրքորոշումը նախկինում /շուրջ մեկ և ավելի տարի առաջ/ ներկայացված հայցի կապակցությամբ։ Բացի այդ, դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Շաքարյանի կողմից այս ժամանակահատվածում հատուցվել է վնասի որոշակի մասը, որը ենթակա է ճշգրտման հետագայում՝ հնարավոր քաղաքացիական հայցը հարուցելու և լուծելու ժամանակ։

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերի համաձայն՝

1. Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայց կարող է հարուցվել յուրաքանչյուր պահի` սկսած քրեական գործի հարուցումից մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դատարանի հեռանալը խորհրդակցական սենյակ։

2. Քաղաքացիական հայց հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար։

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 2-րդ և 3-րդ կետերի համաձայն՝

3. Քրեական դատավարությունում հարուցված քաղաքացիական հայցը, որը դատարանի կողմից թողնվել է առանց քննության, կարող է հետագայում հարուցվել քաղաքացիական դատավարության կարգով,,։

Հիմք ընդունելով վերը թվարկված իրավական նորմերը դատարանը գտնում է, որ քաղաքացիական հայցվորի ներկայացուցչի կողմից ներկայացրած քաղաքացիական հայցը պետք է թողնել առանց քննության` քաղաքացիական հայցվորին բացատրելով քաղաքացիական դատավարության կարգով հայց ներկայացնելու նրա իրավունքը։

Անդրադառնալով ամաբաստանյալների նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցների հարցին, դատարանը գտնում է, որ Սանասար Շաքարյանի նկատմամբ որպես կալանավորմանն այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված գրավը, պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո օրինական հիքերի առկայության դեպքում` պետք է վերադարձնել գրավատուին, իսկ Արմինե Անդրեասյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք թողնվի անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։

Հնրարավոր քաղաքացիական հայցեր ապահովելու նպատակով քրեական գործի նախաքննության ընթացքում քննիչի կողմից Սանասար Շաքարյանի և Արմինե Անդրեասյանի գույքի վրա դրված կալանքները պետք է պահպանել` դատական ակտն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո մեկ ամսվա ընթացքում, որից հետո դրանք պետք է վերացնել։

4. Եզրափակիչ մաս


Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարաության օրենսգրքի 357-359, 360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը




Վ Ճ Ռ Ե Ց

1. Սանասար Հարությունի Շաքարյանին մեղավոր ճանաչել 8 դրվագներով` ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով /դրվագներ 1.2.3.5.6.7.9.10/, 2 դրվագներով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով /դրվագներ 4.8/ և 5 դրվագներով` ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով /դրվագներ 1.2.3.5.9./ նախատեսված թվով 15 հանցագործությունների կատարման մեջ։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով /դրվագներ 1.2.3.5.6.7.9.10/, Սանասար Հարությունի Շաքարյանի նկատմամբ յուրաքանչյուր դրվագի համար պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում` 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով /դրվագներ 4.8/ յուրաքանչյուր դրվագի համար պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում՝ 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով /դրվագներ 1.2.3.5.9./ յուրաքանչյուր դրվագի համար պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ, հանցանքների համակցությամբ` պատիժները մասնակիորեն գումարելլու միջոցով՝ Սանասար Հարությունի Շաքարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով։

Նշանակված պատժում հաշվակցել Սանասար Հարությունի Շաքարյանի՝ 2013թ.-ի մայիսի 15-ից մինչև 19-ն ընկած ժամանակահատվածում կալանքի տակ գտնվելու ժամկետը, և վերջնական պատիժ սահմանել՝ ազատազրկում 4 /չորս/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 26 /քսավեց/ օր ժամկետով։

Սանասար Հարությունի Շաքարյանի նկատմամբ որպես կալանավորմանն այլընտանքային խափանման միջոց ընտրված գրավը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո՝ օրինական հիմքերի առկայության դեպքում, վերադարձնել գրավատուին։

Սանասար Հարությունի Շաքարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։

2. Արմինե Բենիկի Անդրեասյանին մեղավոր ճանաչել 3 դրվագներով` ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով /դրվագներ 2.3.6./ և 3 դրվագներով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով /դրվագներ 1.4.5/ նախատեսված թվով 6 հանցագործությունների կատարման մեջ։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով /դրվագներ 2.3.6./, Արմինե Բենիկի Անդրեասյանի նկատմամբ յուրաքանչյուր դրվագի համար պատիժ նշանակել՝ տուգանք՝ ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի՝ 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի, չափով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով /դրվագներ 1.4.5/ յուրաքանչյուր դրվագի համար պատիժ նշանակել՝ տուգանք՝ ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի՝ 300.000 /երեք հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի, չափով։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ, հանցանքների համակցությամբ, նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, Արմինե Բենիկի Անդրեասյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել՝ տուգանք՝ ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի ութհարյուրապատիկի՝ 800.000 /ութ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։

Արմինե Բենիկի Անդրեասյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։

Դատաքննության ընթացքում Օգանեզ Գորոյանի կողմից ընդդեմ Սանասար Շաքարյանի և Արմինե Անդրեասյանի ներկայացված քաղաքացիական հայցը մերժել, իսկ նախաքննության ընթացքում «Արմենտել» ՓԲԸ կողմից ներկայացված քաղքացիական հայցը թողնել առանց քննության։

Հնարավոր քաղաքացիական հայցերն ապահովելու նպատակով քրեական գործի նախաքննության ընթացքում քննիչի կողմից Սանասար Շաքարյանի և Արմինե Անդրեասյանի գույքի վրա դրված կալանքները պահպանել՝ դատական ակտն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո մեկ ամսվա ընթացքում, որից հետո` դրանք վերացնել։

Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։



Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն