ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԵԿԴ/0133/01/13
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

06 դեկտեմբերի 2013 թվական ք.Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

նախագահող դատավոր` Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
դատավորներ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ

քարտուղարությամբ` Ա.ՋՈՒԼՀԱԿՅԱՆԻ

մասնակցությամբ`
մեղադրող` Ն.ՄԻՔԱՅԵԼՅԱՆԻ
պաշտպան` Տ.ԱԲՐԱՀԱՄՅԱՆԻ
ամբաստանյալ` Գ.ԱԼՊԵԵՎԻ

դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով ամբաստանյալ Գևորգ Վասիլիի Ալպեևի վերաքննիչ բողոքը` բերված իր վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 12-ի դատավճռի դեմ, և վերանայելով դատական ակտը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
ԳՈՐԾԻ ԴԱՏԱՎԱՐԱԿԱՆ ՆԱԽԱՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ

1. ՀՀ Ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Պ.Աղաբաբյանի 2013 թվականի ապրիլի 24-ի որոշմամբ Գևորգ Ալպեևի կողմից <<Լիլիթ-91>> Ա/Կ-ին պատկանող <<Պանդոկ N 1>> հացատուն ապօրինի մուտք գործելով գողության փորձ կատարելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 13149413 քրեական գործը:
2. Գևորգ Վասիլիի Ալպեևը 2013 թվականի ապրիլի 24-ին ձերբակալվել է:
3. Նախաքննական մարմնի 2013 թվականի ապրիլի 26-ի որոշմամբ Գևորգ Վասիլիի Ալպեևը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և վերջինիս մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
4. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի ապրիլի 24-ի որոշմամբ թիվ 13149413 քրեական գործով մեղադրյալ Գևորգ Վասիլիի Ալպեևի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը` 2 /երկու/ ամիս ժամկետով:
5. Նախաքննական մարմնի 2013 թվականի հունիսի 05-ի որոշմամբ թիվ 13149413 քրեական գործով մեղադրյալ Գևորգ Վասիլիի Ալպեևին 26.04.2013թ. առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` մեղադրանքի ծավալի մեջ նշելով ապրանքագիտական փորձաքննության եզրակացությամբ նշված արժեքը:
6. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի հունիսի 18-ի որոշմամբ թիվ 13149413 քրեական գործով մեղադրյալ Գևորգ Վասիլիի Ալպեևի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացվել է 1 /մեկ/ ամիս ժամանակով:
7. 2013 թվականի հուլիսի 11-ին Գևորգ Վասիլիի Ալպեևի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով թիվ 13149413 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ` առաջին ատյանի դատարան/:
8. Առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 12-ի դատավճռով Գևորգ Վասիլիի Ալպեևը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և դատապարտվել է ազատազրկման 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով, որպիսի պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 2013 թվականի. ապրիլի 24-ից։
Գ.Ալպեևի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, թողնվել է անփոփոխ։
Դատավճռով որոշվել է նաև իրեղեն ապացույցները`1.1 կգ քաշով «Հորած», 1.2 կգ քաշով «Սուլգունի», 2.2 կգ քաշով «Լոռի», 2.1 կգ քաշով «Հոլանդական», 1 կտոր «Ռոքֆոր, 1.6 կգ քաշով «Զելանդական» տեսակների պանիրները, 8.65 կգ քաշով խոզի միսը, 0.5 կգ քաշով հավի թևերը, 3.3 կգ քաշով գառի միսը, 1.35 կգ քաշով իշխան ձուկը, 1 կգ քաշով քյուֆտան, 30 հատ իշլի քյուֆտան, 2 շիշ «Պառլամենտ», 2 շիշ «Ֆինլանդիա», 3 շիշ «Ռուսկիյ գրաֆին», 2 շիշ «Տալկա», 2 շիշ «Ցարսկայա Զալատայա», 1 շիշ «Բելայա բերյոզկա», 1 շիշ «Ցելսի», 1 շիշ «Վիբորովա», 2 շիշ «Նեմիրոֆֆ», 1 փոքր շիշ «Նեմիրոֆֆ», 1 շիշ «Պյատ օզյոր» տեսակների օղիները, թողնել տուժողի ներկայացուցիչ Ն.Ահարոնյանի տնօրինմանը, իսկ սև գլխարկը, 1 զույգ բրդյա ձեռնոցը, տոպրակը և պտուտակահանը՝ ոչնչացնել։
9. Առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 12-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Գ.Ալպեևը:
Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխաններ չեն ստացվել:
10. Ամբաստանյալ Գ.Ալպեևի վերաքննիչ բողոքը փոստին հանձնվել է 2013 թվականի հոկտեմբերի 11-ին, իսկ վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2013 թվականի հոկտեմբերի 14-ին:
Քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գևորգ Վասիլիի Ալպեևի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2013 թվականի հոկտեմբերի 24-ին:
11. Վերաքննիչ դատարանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 25-ի որոշմամբ ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գևորգ Վասիլիի Ալպեևի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, նշանակվել է վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության 2013 թվականի նոյեմբերի 14-ին, ժամը` 14.00-ին, Երևան քաղաքում:
ԳՈՐԾԻ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔՆԵՐԸ

12. Գևորգ Վասիլիի Ալպեևը նախկինում հափշտակություններ կատարելու համար լինելով դատապարտված, որոնցից վերջինը` 2009 թվականին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով նախատեսված արարքի համար 3 տարի 6 ամիս ժամկետով ազատազրկման, դատվածությունը չմարված, ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ 2013թ. ապրիլի 24-ի ժամը 05։00-ի սահմաններում տեխնիկական միջոցի գործադրման եղանակով բացելով Երևան քաղաքի Արշակունյաց 6 հասցեում գործող՝ «Լիլիթ-91» Ա/Կ-ին պատկանող, «Պանդոկ N1» հացատան մուտքի դուռը, ապօրինի մուտք է գործել այնտեղ և փորձել գաղտնի հափշտակել 1870 ՀՀ դրամ արժողությամբ 1.1 կգ հորած պանիր, 2850 ՀՀ դրամ արժողությամբ 1.2 կգ սուլուգունի պանիր, 5280 ՀՀ դրամ արժողությամբ 2.2 կգ լոռի պանիր, 6300 ՀՀ դրամ արժողությամբ 2.1 կգ հոլանդական պանիր, 750 ՀՀ դրամ արժողությամբ 1 կտոր ռոքֆոր պանիր, 2550 ՀՀ դրամ արժողությամբ 1.6 կգ զելանդական պանիր, 24.420 ՀՀ դրամ արժողությամբ 8.65 կգ խոզի միս, 780 ՀՀ դրամ արժողությամբ 0.5 կգ հավի թևեր, 10.230 ՀՀ դրամ արժողությամբ 3.3 կգ գառի միս, 2160 ՀՀ դրամ արժողությամբ 1.35 կգ իշխան ձուկ, 2300 ՀՀ դրամ արժողությամբ 1 կգ քյուֆտա, 9000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 30 հատ իշլի քյուֆտա, 4400 ՀՀ դրամ արժողությամբ 2 շիշ «Պառլամենտ» օղի, 7800 ՀՀ դրամ արժողությամբ 2 շիշ «Ֆինլանդիա» օղի, 5700 ՀՀ դրամ արժողությամբ 3 շիշ «Ռուսկիյ գրաֆին» օղի, 4400 ՀՀ դրամ արժողությամբ 2 շիշ «Տալկա» օղի, 7000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 2 շիշ «Ցարսկայա Զալատայա» օղի, 2700 ՀՀ դրամ արժողությամբ 1 շիշ «Բելայա բերյոզկա» օղի, 3600 ՀՀ դրամ արժողությամբ 1 շիշ «Ցելսի» օղի, 2200 ՀՀ դրամ արժողությամբ 1 շիշ «Վիբորովա» օղի, 7000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 2 շիշ «Նեմիրոֆֆ» օղի, 1500 ՀՀ դրամ արժողությամբ 1 փոքր շիշ «Նեմիրոֆֆ» օղի, 3500 ՀՀ դրամ արժողությամբ 1 շիշ «Պյատ օզյոր» օղի, սակայն հանցագործությունն իր կամքից անկախ հանգամանքներում ավարտին չի հասցրել, քանի որ բռնվել է դեպքի վայրում ոստիկանության աշխատակիցների կողմից:

ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔԻ ՀԻՄՔԵՐԸ, ՀԻՄՆԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐԸ, ՊԱՀԱՆՋԸ

Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
13. Ամբաստանյալ Գևորգ Ալպեևը վերաքննիչ բողոքով խնդրել է պատժի մասով բեկանել առաջին ատյանի դատարանի 12.09.2013թ. դատավճիռը և իր նկատմամբ դատավճռով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել:
Ի հիմնավորումն իր վերաքննիչ բողոքի` ամբաստանյալ Գևորգ Ալպեևը մասնավորապես նշել է հետևյալը.
14. Ամբաստանյալ Գևորգ Ալպեևը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը, նշելով, որ իր կողմից ներկայացված միջնորդության հիման վրա առաջին ատյանի դատարանում գործի քննությունն անցկացվել է արագացված կարգով, վերաքննիչ դատարանին հայտնել է, որ առաջին ատյանի դատարանն իր նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատավճռում թեև արձանագրել է, որ որպես իր պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել այն, որ ինքը համաձայն է մեղադրանքի հետ, անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, սակայն ըստ էության դրանք հաշվի չի առել:
Ըստ ամբաստանյալ Գևորգ Ալպեևի, եթե առաջին ատյանի դատարանն իրականում հաշվի առներ իր անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ապա իր նկատմամբ կկիրառեր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի պահանջները և դատավճռով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չէր կիրառի:

ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆԻ ՊԱՏՃԱՌԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐՆ ՈՒ ԵԶՐԱՀԱՆԳՈՒՄԸ

Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով դատավճիռը, լսելով ամբաստանյալ Գ.Ալպեևի և վերջինիս պաշտպան Տ.Աբրահամյանի հիմնավորումները, մեղադրող Ն.Միքայելյանի պատասխանը, ուսումնասիրելով և գնահատության ենթարկելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Գևորգ Վասիլիի Ալպեևի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 12-ի դատավճիռը թողնել անփոփոխ` հետևյալ պատճառաբանությամբ.

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման անհնարինությունը

15. Առաջին ատյանի դատարանում, մինչև դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալ Գևորգ Վասիլիի Ալպեևը միջնորդել է դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարել, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում և գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները:
16. Ընդհանուր իրավասության դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները, հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` գտել է, որ ամբաստանյալ Գևորգ Վասիլիի Ալպեևը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված արարք, և որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին:
17. Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 5-րդ մասի` դատարանն արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելիս քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված ապացույցների հետազոտություն չի կատարում: Սակայն ուսումնասիրում է ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները:
18. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով:>>:
19. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<1. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:>>:
20. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածում սահմանված են պատժի հասկացությունը և նպատակները:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի. <<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:>>:
21. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Վերոհիշյալ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:>>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածով նախատեսված են պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները:
22. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:>>:
Փաստորեն պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:>>:
Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: /տես` Ս. Մարգարյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2008 թվականի հոկտեմբերի 31-ի ԵԿԴ/0034/01/08 որոշումը/
23. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները սպառիչ չեն: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Այլ կերպ` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը: /տես` Գ. Մարտիրոսյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2008 թվականի փետրվարի 1-ի ՎԲ-/01/08 որոշումը/
24. Անձի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված հարցերին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է մի շարք որոշումներում, <<…որոնցում հայտնել և վերահաստատել է իրավական դիրքորոշում այն մասին, որ, չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, այնուհանդերձ, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը:
Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը…>>: /տես` ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի հուլիսի 23-ի ԵԷԴ/0138/01/09 որոշումը, ինչպես նաև ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 23-ի ԵԿԴ/0126/01/10 որոշումը/
25. ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, իր 2009 թվականի նոյեմբերի 26-ի ԵԿԴ/0098/01/09 որոշմամբ նշել է հետևյալը. <<Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը (տես Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը:)…>>:
26. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<1. Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`…
6/ ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7/ ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8/ ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը…>>
27. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 6-րդ մասի` Դատարանը արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժի երկու երրորդը փոքր է տվյալ հանցագործության համար նախատեսված առավել մեղմ պատժից` ապա առավել մեղմ պատիժը:
28. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասով պատիժ է նախատեսված ազատազրկում երկուսից հինգ տարի ժամկետով, որը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` դասվում է միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին:
29. Առաջին ատյանի դատարանը, կիրառելով դատական քննության արագացված կարգ, Գևորգ Վասիլիի Ալպեևին մեղավոր ճանաչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, վերջինիս դատապարտել է ազատազրկման 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
30. Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Գևորգ Վասիլիի Ալպեևի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում արձանագրել և պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել հետևյալը. <<Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատիժի տեսակն ու չափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթը, հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և հետևանքները, այնպես էլ արագացված կարգով անցկացված դատական քննության ընթացքում ուսումնասիրված` նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալ Գ.Ալպեևի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` դատարանը հաշվի է առնում, որ նա համաձայնվեց մեղադրանքի հետ և անկեղծորեն զղջաց կատարած հանցանքի համար, իսկ որպես նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք` հանցանք կատարելու ռեցիդիվը։>>:
31. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով Գևորգ Վասիլիի Ալպեևի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակների իրացվելիության հարցերը, նկատի ունենալով վերջինիս կողմից կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, դրա ծանրության աստիճանը, հանցագործության կատարման հանգամանքները, սույն որոշման 12-րդ կետում շարադրված փաստական տվյալների առկայության պայմաններում բացառում է վերջինիս նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորությունը և գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանը հանգել է ճիշտ հետևության, որ վերջինս պետք է կրի իր նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը:
32. Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում փաստել, որ նման պայմաններում վերաքննիչ դատարանը չունի համոզվածություն, վստահություն, առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու ամբաստանյալ Գևորգ Ալպեևի ուղղվելու հնարավորության մասին, ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքում նշված, ինչպես նաև Վերաքննիչ դատարանում` դատաքննության ժամանակ, ամբաստանյալի և պաշտպանի հայտնած փաստարկներն արդեն իսկ հաշվի են առնվել առաջին ատյանի դատարանի կողմից ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, ուստի դրանք հիմք չեն կարող դառնալ ամբաստանյալ Գևորգ Վասիլիի Ալպեևի նկատմամբ դատավճռով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու համար:
33. Այսինքն, Վերաքննիչ դատարանը նույնպես հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Գևորգ Վասիլիի Ալպեևը ենթակա է պատժի իր կատարած հանցանքի համար և, որ նա պետք է կրի իր նկատմամբ 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը, որով ապահովվում է սոցիալական արդարության արդյունավետ իրականացումը:
34. Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը վերոշարադրյալ հիմքերով առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 12-ի դատավճիռը համարում է օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված, իսկ վերաքննիչ բողոքում ամբաստանյալ Գևորգ Վասիլիի Ալպեևի կողմից բերված փաստարկներն` անհիմն:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ հոդվածներով, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը

à ð à Þ º ò

1. Ամբաստանյալ Գևորգ Վասիլիի Ալպեևի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
2. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 12-ի դատավճիռը` Գևորգ Վասիլիի Ալպեևի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ


ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ


Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ