Գործ թիվ ԵԿԴ/0132/01/13



ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը ( այսուհետ` Դատարան )`

նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,
քարտուղարությամբ` Էլեն Ղուկասյանի և
Հասմիկ Ջանազյանի,

մասնակցությամբ`

մեղադրող, Երևանի Կենտրոն
և Նորք-Մարաշ վարչական
շրջանների դատախազի տեղակալ` Աշոտ Գալստյանի,

պաշտպան` Խաչատուր Խաչատրյանի,

2013թ. օգոստոսի 6-ին նույն դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, արա¬գաց¬ված դա¬տա¬կան քննության կարգով քննեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`

Գ ա ր ե գ ի ն Ռ ա ֆ ա յ ե լ ի Ա բ ր ա հ ա մ յ ա ն ի`
(ծնված 1988թ. հունիսի 19-ին, Երևան քաղաքում, ազ¬¬գութ¬յամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջ¬նակարգ կրթութ¬¬¬յամբ, ամուսնացած, խնամքին` մինչև տասնչորս տարեկան հինգ երեխա և կենսա¬թոշակառու մայրը, չի աշխատել, նախկինում չդատա¬պարտ¬ված, հաշ¬վառված և բնակ¬վել է Երևանի Սարի Թաղ 21-րդ փողոցի, 19-րդ տանը, սույն գործով անընդմեջ արգելանքի տակ է սկսած 2013թ. մարտի 26-ից)

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 13129413 քրեական գործն հարուցվել է 2013թ. մարտի 11-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում` ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ի մասի հատկանիշներով` Գարեգին Աբրահամյանի կողմից ապօրինաբար զենք պա¬հելու և կրելու դեպքի առթիվ։
2013թ. մարտի 12-ին վերոնշյալ հանցանքը կատարելու կասկածանքով ձերբակալվել է ՀՀ ոստի¬կանության Կենտրոնականի բաժին դեռևս 2013թ. մարտի 11-ին բերման ենթարկված Գարեգին Աբրա¬համ¬յանը։
2013թ. մարտի 13-ին Գ.Աբրահամյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2013թ. մարտի 13-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վար¬չական շրջան¬ների ընդհանուր իրա¬վա¬սության դատարանը, բավարարելով նախաքննական մարմնի միջնորդությունը, մեղադրյալ Գ.Աբրա¬համ¬յանի նկատմամբ որպես խա¬¬փան¬ման միջոց է ընտրվել կալա¬նավորումը` միա¬ժա¬մանակ թույլատ¬րելի համարելով գրավի կիրառման հնարավորութ¬յունը։
2013թ. մարտի 13-ին գրավի գումարի մուծման վերաբերյալ անդորրագիրն ստանալով` նա¬խաքննական մարմինը համապատասխան որոշման կայացմամբ մեղադրյալ Գարեգին Աբրահամյանին ազա¬տել է կալանքից։
2013թ. մարտի 26-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը առաջին ատյանի դատարանի վերոնշյալ որոշումը գրավի վերաբերյալ մասով բեկանել, իսկ մեղադրյալ Գ.Աբրահամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորման մասով թողել է անփոփոխ։
2013թ. հուլիսի 10-ին քրեական գործը Գարեգին Աբրահամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով հաստատված մե¬ղադրա¬կան եզրակացութ¬յամբ ու¬ղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք - Մարաշ վարչական շրջան¬ների ընդհանուր իրավա¬սութ¬յան դատա¬րան և 2013թ. հուլիսի 12-ին ընդունվել վարույթ։

2. Առաջադրված մեղադրանքի բովանդակությունը.
Նախաքննական մարմինն ամբաստանյալ Գարեգին Աբրահամյանին մեղադրանք է առա¬ջադրել այն բանի համար, որ նա «ապօրինի ձեռք է բերել ակոսափող հրազեն հանդիսացող 7,62մմ տրա¬մա¬չա¬փի գործարանային արտադրության «ՏՏ» տեսակի «СП 1007» և «РУ 486» համարների ատրճանակ, որը 2013թ. մարտի 11-ին ապօրինաբար կրել է։
Այնուհետև, 2013թ. մարտի 11-ին` ժամը 01.30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Կորյունի փողոցի 19/7 հասցեում գործող «Այս» ակումբ-սրճարանի դիմաց տեղի ունեցած վիճաբանության և ծեծկռտուքի ժամանակ Գարեգին Աբրահամյանը նշված ատրճանակի բռնակի ներքևի հատվածով հար¬վածներ է հասցրել ԻԻՀ քաղաքացի Շայան Սասանի Քամրուզի գլխի հատվածին՝ վերջինիս պատ¬ճառելով մարմնական վնասվածք, որտեղ էլ հենց Գ.Աբրահամյանի կողմից ապօրինի կերպով ձեռք բերված և կրվող հրազենը հայտնաբերվել է ոստիկանության աշխատակիցների կողմից»։
Վերոնշյալ հանցավոր արարքը կատարելու համար Գարեգին Աբրահամյանին մեղադ¬րանք է առա¬ջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ Շայան Քամրուզի առողջութ¬յանը դիտավորությամբ թեթև վնաս պատճառելու վերաբերյալ մասով որոշում է կայացվել քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` վերջինիս բողոքի բացակայության հիմքով։

3. Արագացված դատական քննություն.
Մինչ դատաքննություն սկսելն ամբաստանյալ Գարեգին Աբրահամյանը միջնորդեց գործը քննել դա¬տա¬կան քննության արագացված կարգով` հայտարարելով, որ վերը նշված միջ¬նոր¬¬դութ¬յունը ներկա¬յացնում է կամավոր` նախա¬պես խորհրդակցելով իր պաշտպանի հետ, գիտակ¬ցում է արա¬գացված կարգով դատաքննութ¬յուն անցկացնելու իրավական հետևանք¬ները։ Ամբաս¬տան¬յալն հայտարարեց նաև, որ առաջադրված մե¬ղադրանքն իրեն պարզ և հասկանալի է, հա¬մա¬ձայն է դրա հետ, ավելին` առա¬ջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանա¬չում։ Մե¬ղադրողը, Դատա¬րանում վերահաս¬տա¬տելով մեղադրա¬կան եզրա¬կացությամբ հայտնած իր դիրքո¬րոշումը, չա¬ռարկեց։
Քննության առնելով ամբաստանյալ Գարեգին Աբրահամյանի վերոնշյալ միջնոր¬դութ¬յունը, հաշվի առ¬նելով այն, որ մեղադրողը մեղադրական եզրակացությունն հաստատելիս չի առարկել գործն արա¬գաց¬ված դա¬տաքննութ¬յան կարգով քննելու դեմ, նկատի ունենալով, որ ամ¬բաս¬տանյալը չա¬փահաս է, մեղ¬սունակ է, փաստելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատա¬վա¬րության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդ¬ված¬ներով նախա¬տեսված` գործն արագացված դա¬տաքննութ¬յան կարգով քննելու հիմ¬քն ու բոլոր պայման¬ները` Դա¬տա¬¬րա¬նը, համապա¬տաս¬¬խան որոշ¬ման կայացմամբ, գործը քննեց արա¬գաց¬ված դա¬տաքննութ¬յան կար¬գով։

4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալ Գարեգին Աբրահամյանին առա¬¬ջադրված մեղադրանքը, բացի վերջինիս նախաքննական խոս¬տովանական ցուց¬¬մունքից, Դատա¬րանն հաս¬տատված հա¬մա¬րեց գործով որպես վկա հարցանքնված անձանց` «Այս» ակումբի տոմսա¬վաճառ Մահդի Մոհամմադվալիի Ջա¬մուրի, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի աշխատակիցներ Արթուր Սարգսյանի և Արմեն Սահակյանի նախաքննական ցուցմունքներով, դա¬տաձգա¬բանական փոր¬ձաքննության 2013թ. մարտի 11-ի թիվ 496 եզրակացությամբ, իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության ՓՔ վարչությանն ի պահ հանձնված 7,62մմ տրամաչափի գործարա¬նա¬յին արտադրության «ՏՏ» տեսակի «հկ 1007» և «Հձ 486» համարի ատրճանակի առկայութ¬յամբ։
Նախաքննությամբ ձեռք բերված վերոնշյալ ապացույցները գնահատելիս` Դատարա¬նը եկավ այն հետևության, որ ամբաստանյալ Գարեգին Աբրահամյանին առաջադրված մեղադ¬րանքի հիմ¬քում դրված այդ ապա¬ցույցներն ըստ էության հա¬մա¬պա¬տաս¬խանում են ՀՀ քրեա¬կան դատա¬վա¬րութ¬յան օրենսգրքով սահմանված թույլատրելիության և վերա¬բերե¬լիության, իսկ համակ¬ցութ¬¬¬յամբ գործի ճիշտ լուծման տեսանկյու¬նով` բավարա¬րութ¬յան չափա¬նիշներին։
Դատա¬րա¬նը հաստատված է համարում այն, որ ամբաստանյալ Գարեգին Աբրահամյանը նրան մեղ¬սագրվող հանցավոր արարքը` հրազեն հանդիսացող ատրճանակն ապօրինաբար ձեռք բերելը և կրելը, ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 235-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով որակված է ճիշտ, ամբաստանյալը քրեա¬կան պատաս¬խա¬նատ¬վության ու պատժի ենթա¬կա է վերոնշյալ հոդվածի համապատասխան մասով։
Ամբաստանյալ Գարեգին Աբրահամյանի նկատ¬մամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬կանգ¬¬նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հան¬ցա¬¬գոր¬ծությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հան¬ցանք կատա¬րած անձի նկատ¬մամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ¬գոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապա¬տասխանեն հանցանքի ծան¬րությանը, այն կա¬տա¬րելու հան¬գա¬մանքներին, հան¬ցավորի անձ¬նա¬վորությանը, անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կան¬խելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցա¬գործության՝ հանրության համար վտան¬գավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատաս¬խա¬նատվությունը և պատիժը մեղմաց¬նող և/կամ ծանրացնող հան¬գա¬մանքներով։ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համա¬ձայն` հանցագործության համար նախա¬տես¬ված պա¬տիժ¬ներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպա¬տակները։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դա¬տա¬վա¬րա¬կան օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպա¬կան դատա¬րա¬նի դատական ակտի հիմնա¬վո¬րումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յուն¬ները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգամանք¬ներով գործի քննության ժամա¬նակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկտեմ¬բերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված նորմը, նշել է, որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վությունը մեղմաց¬նող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ, քանի որ պա¬տիժ նշանակելիս Դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ, որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Գարեգին Աբրահամյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնա¬հա¬տում նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2013թ. մարտի 12-ին կատարված հարցման արդյունքների), երիտասարդ լինելը (ըստ ՀՀ քաղաքացու AG սերիայի 0388967 համարի անձնագրի` ծնվել է 1988թ. հունիսի 19-ին), վերջինիս ընտանիքի` որպես նպաստառու հաշվառված լինելու հանգամանքը (համաձայն` Երևանի քաղաքապե¬տա¬րանի Էրեբունու սոցիալական ծառայությունների տարածքային բաժնի պետ Վ.Ղուկասյանի` 2013թ. մարտի 12-ին տված թիվ 86 տեղեկանքի), ինը հոգուց բաղկացած ընտանիքի միակ կերակրող լինելը, խնամքին կենսաթոշակառու և վատառողջ մոր (ըստ ՀՀ ՊՆ Կենտրոնական կլինիկական զինվորական հոսպիտալի ռադիոլոգիայի բաժանմունքի պետ Ա.Գևրոգյանի` 2012թ. հունիսի 22-ին տված տեղե¬կանքի)` Համասփյուռ Մանուկի Սահակյանի, կնոջ` Ջուլիետա Վլադիմիրի Հարությունյանի, եղբոր կնոջ` Օվսաննա Արտուշի Աբրահամյանի առկայությունը (ըստ Երևանի Էրեբունու վարչական շրջանի թիվ 11 տեղամասի լիազոր ներկայացուցիչ Է.Սիմոնյանի` 2013թ. մարտի 12-ին տրամադրած տեղեկանքի և բնութագրի), վատառողջ լինելը և պարտադիր զինվորական ծառայությունից այդ հիմքով ազատվելը (ըստ 2009թ. մարտի 26-ին տրված թիվ ЦУ 118314 զինվորական գրքույկի), արևելյան մար¬տարվեստների տիրապետելը, որպես մարզիկ` մրցանակային տեղեր զբաղեցնելն ու բազմիցս պարգևատրվելը։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Գարեգին Աբրահամյանի պա¬տասխանատվությունը և պա¬տիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքներ է գնահատում` անկեղծորեն զղջալը, դեռևս մինչդա¬տա¬կան վարույ¬թից իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, բնա¬կութ¬յան վայրում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ Երևանի Էրեբունու վարչական շրջանի թիվ 11 տեղամասի լիազոր ներկայացուցիչ Է.Սիմոնյանի` 2013թ. մարտի 12-ին հաստատած բնութագրի), խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան հինգ երեխա¬ների, (ըստ Երևանի Էրեբունու վարչական շրջանի թիվ 11 տեղամասի լիազոր ներկայացուցիչ Է.Սիմոնյանի` 2013թ. մարտի 12-ին տրամադրած տեղեկանքի և բնութագրի), այդ թվում` իր երկու զավակների` 2008թ. փետրվարի 23-ին ծնված Ռաֆայել Գարեգին Աբրահամյանի (ըստ 2008թ. փետրվարի 23-ին տրված թիվ ԱԱ 172388 ծննդյան վկայականի) և 2010թ. փետրվարի 1-ին ծնված Արտյոմ Գարեգին Աբրահամյանի (ըստ 2010թ. հունվարի 11-ին տրված թիվ ԱԲ 043565 ծննդյան վկայականի), ինչպես նաև քրեա¬կա¬տարողական հիմնարկում պատիժ կրող եղբոր` Արտեմ Աբրահամյանի երեք երեխաների` նույն հասցեում բնակվող 2007թ. դեկտեմբերի 25-ին ծնված Աննա Արտեմի Աբրա¬համյանի ( ըստ 2007թ. դեկտեմբերի 27-ին տրված թիվ ԱԱ 172053 ծննդյան վկայականի), 2001թ. հուլիսի 26-ին ծնված Լիանա Արտեմի Աբրահամյանի (ըստ 2004թ. սեպտեմբերի 16-ին տրված թիվ ԱԱ 003794 ծննդյան վկայականի) և 2003թ. հուլիսի 26-ին ծնված Հայկ Արտեմի Աբրահամյանի ( ըստ 2004թ. սեպտեմբերի 16-ին տրված թիվ ԱԱ 003793 ծննդյան վկայականի) առկայությունը։
Վերոնշյալ հանգա¬մանք¬ներն հաստատվել են քրեական գործի նյութերում առկա փաս¬տա¬կան տվյալ¬¬ներով, իրական են, նվազեցնում են ամբաս¬տանյալ Գ.Աբրահամյանի հան¬րային վտան¬¬գա¬վո¬րութ¬յունը։
Արագացված դատաքննության ընթացքում ուսումնասիրված ապացույցի` սթափության վիճակի մասին թիվ 2013թ. մարտի 11-ին թիվ 100648 արձանագրության համաձայն` ամբաստանյալ Գարեգին Աբրահամյանը հանցանքը կա¬տա¬րելու պահին գտնվել է ալկոհոլի ազդե¬ցության տակ (1-ին աստիճանի ալկո¬հոլային խմածություն)։
Դատարանը գտնում է, որ այն որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք գնահատելու հարցը որոշելիս կիրառելի է Դ.Հովհաննիսյանի վերաբերյալ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2009թ. դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման մեջ արտահայ¬տած մեկնա¬բա¬նութ¬յունը, համաձայն որի` հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը, որպես պատասխա¬նատ¬վությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք գնահատելու համար անհրաժեշտ է հանգա¬մա¬նո¬րեն պարզել և հաշվի առնել, թե հանցավոր արարքն իր բնույթով կապվա՞ծ է արդյոք հանցանք կատա¬րած անձի՝ ալկոհոլ օգտագործած լինելու հետ, այսինքն` ալկոհոլի օգտագոր¬ծումն հանցանքը կատա¬րելուն նպաստող պայման հանդիսացել է, թե` ոչ։
Ելնելով ամբաստանյալ Գարեգին Աբրահամյանի մեղսագրվող արարքի բնույթից և քննվող դեպքի հանգամանքներից` հաշվի առնելով, որ ալկոհոլի գոր¬ծածումը Դատարանի համոզմամբ չի նպաստել ապօրինաբար հրազեն ձեռք բերելուն ու կրելուն, ալկոհոլի ազդեցության տակ մեղսագրվող հան¬ցանք կա¬¬տա¬րելը որպես ամբաստանյալ Գ.Աբրահամյանի պատաս¬խա¬նատ¬վությունը և պա¬տիժը ծանրացնող հանգա¬մանք չի գնա¬հատում։
Այսպիսով, ամբաստանյալ Գարեգին Աբրահամյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծան¬րացնող հանգամանքներ Դատարանը չարձանագրեց։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ Գարեգին Աբրահամյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տե¬սակի ընտրության խնդրին` Դատարանը փաս¬տում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահ¬մանված հան¬¬ցա¬¬կազմերի պատժամասը նա¬խատեսում է այլընտրանքային պատ¬ժա¬տե¬սակներ` կալանք կամ որոշակի ժամկետով ազա¬տազրկում, հետևա¬բար` քննարկման ենթակա են ամբաս¬տան¬յա¬լի նկատ¬¬¬մամբ նշանակվող պատ¬ժի տեսակի ընտ¬րութ¬յան, պատժաչափի, տվյալ հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատ¬ժա¬չափ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ նշա¬նակելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառման), պատիժը կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդ¬վածի կի¬րա¬ռման) հարցերը։
Ամբաստանյալ Գ.Աբրահամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալա¬նա¬վո¬րում, ինչը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 57-րդ հոդվածի 1-ին մասի ուժով` նրա նկատմամբ կալանքն որպես պատժատեսակ նշանակելու իրավական խոչընդոտ է, հետևաբար` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված (նվազ խիստ պատ¬ժա¬տեսակ նշանակելու) կանո¬նը տվյալ դեպ¬քում կիրառելի չէ, ամբաստանյալ Գ.Աբրահամյանի նկատ¬մամբ տվյալ հոդվածի պատժամասի սահ¬ման¬ներում կարող է նշանակվել պատիժ բացառապես ազատազրկման ձևով։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալի կատարած հանցագոր¬ծության¬ բնույթն ու վտանգա¬վո¬րութ¬յան աստիճանը, ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի տեսանկյու¬նով բա¬ցառիկ հան¬գա¬մանքների բացա¬կայությունը` Դատարանն արձա¬նագրում է, որ ամբաս¬տան¬յալ Գ.Աբրահամյանի նկատմամբ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող պատիժը պայմա¬նա¬¬կանորեն չկիրա¬ռելու, ազա¬տազրկման նվա¬զագույն չափից ավելի ցածր պատիժ նշանակելու հիմքերը բացա¬կայում են։ Պատժի նպա¬տակներն ապահո¬վելու տես¬անկյու¬¬նով Դատարանը գտնում է, որ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող պա¬տիժն ամբաստանյալը պետք է կրի, այն արդա¬րացի և անհրաժեշտ է նրան ուղղելու, նոր հան¬ցագոր¬ծությունների կատա¬րումը կանխելու համար։ Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ¬ներին, նրա պատաս¬խա¬նատ¬վություն ու պատիժը մեղ¬մաց¬նող վերը թվարկված հանգա¬մանքներին, ապա Դատա¬րանը դրանք հաշվի է առնում ամբաստանյալ¬ի նկատմամբ պատժաչափ սահմանելիս։
Ամբաս¬տան¬յալ Գ.Աբրահամյանի նկատմամբ նշանակվող ազատազրկման չափը որոշելիս Դա¬տա¬¬րանը նախևառաջ հաշվի է առնում արագացված կար¬գով դատական քննության կարգով մեղադ¬րա¬կան դա¬տավճիռ կայացնելիս պատիժ նշա¬նա¬կելու` ՀՀ քրեական դատա¬վա¬րության օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասով սահմանված սկզբունքը, համաձայն որի` այն ամբաստանյալ Գ.Աբրահամյանի դեպ¬¬քում նշանակվող ազատազրկման չափը չի կարող գերազանցել 2 (երկու) տարին։
Քննարկելով ամբաստանյալ Գարեգին Աբրահամյանի նկատ¬մամբ ընտրված խափանման միջոց կալա¬նա¬վորման հարցը, հաշվի առնելով նաև վերջինիս ռեալ պատժի` ազատազրկման դատա¬պար¬տելու հանգամանքը` Դատարանը գտնում է, որ այն անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ` մինչև դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Միաժամանակ անդրա¬դառնալով պատժի կրման սկիզբն հաշ¬վարկելու և անազատության մեջ պահվելու ժամկետն նշանակվող պատ¬ժին հաշվակցելու հարցերին` Դատա¬րանը գտնում է, որ ամ¬բաստանյալ Գ.Աբրահամյանի պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվարկել գրավի վերաբերյալ մասով առա¬ջին ատյանի դատարանի կայաց¬րած դատական ակտը բեկանելու և նրան կալանավորելու պա¬հից` 2013թ. մարտի 26-ից` սակայն պատժին հաշվակցելով 2013թ. մարտի 12-ից մինչև 2013թ. մարտի 13-ն ընկած ժամանակահատվածում վերջինիս ձերբակալման տակ գտնվելու 2 (երկու) օրը։
Ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձագիտական հանձնաժողովի 2013թ. ապրիլի 25-ի թիվ 161/13 եզրակա¬ցության համաձայն` ամբաստանյալ Գարեգին Աբրահամյանը թեև հոգեկան հիվան¬դությամբ չի տառապել և չի տառապում, սակայն հանդիսանում է «Անձի էմոցիոնալ անկայունության խան¬գարում» ախտորոշմամբ փսիխոպաթ անձնավորություն։ Որպես հոգեկան հիվանդությամբ չտառա¬պող անձ` նա կարող էր ինչպես իրավախախտումը կատարելու պահին, այնպել էլ ներկայումս գի¬տակցել իր գործո¬ղութ¬յունների վտանգավորությունը և ղեկավարել դրանք, ուստի նույն եզրակացությամբ իրեն մեղսագրվող արար¬քի նկատմամբ Գ.Աբրահամյանը ճանաչվել է մեղսունակ։ Ըստ նույն եզրակա¬ցության` դատապարտվելու դեպ¬քում ամբաստանյալ Գ.Աբրահամյանը կալանավայրի պայմաններում կա¬րիք ունի նյարդահոգեբույժի ամ¬բուլատոր հսկողության։ Նման պայմաններում ամբաստանյալ Գ.Աբրահամյանին իրա¬կան պատժի դատապարտելով` Դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժը կրելու ընթացքում անհրաժեշտ է սահմանել նյարդա¬հո¬գե¬բույժի ամբուլատոր հսկողություն։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դա¬տավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույց¬ների, դատական ծախ¬սերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի, քաղա¬¬քա¬ցիա¬կան հայցի հարցերին։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը` Դատարանը գտնում է, որ գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վար¬չութ¬յունում պահվող գործարանային արտադրության 7.62 մմ տրամաչափի «ՏՏ» տեսակի «СП 1007» և «РУ 486» համարի ատրճանակն անհրաժեշտ է թողնել պետական այդ հիմնարկի տնօրի¬նութ¬յանը` դատավճիռն օրինա¬կան ուժի մեջ մտնե¬¬լուց հետո։
Նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 375.3 հոդվածի 8-րդ մասի հա¬մաձայն` նույն օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-8-րդ կետերում թվարկված դա¬տական ծախսերն ամբաստանյալից բռնագանձման ենթակա չեն, Դատարանը դատական ծախ¬¬սերի հարցն համարում է լուծված։ Դատարանն արձա¬նագրում է նաև, որ ամբաստանյալ Գ.Աբրահամյանի գույքի նկատմամբ ար¬գելանք չի կիրառ¬վել, նրա դեմ քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել։
Գնահատելով և ամփոփելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույց¬ները, ղեկավար¬վելով ՀՀ քրեական դա¬տա¬վա¬րա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ, ինչպես նաև 375.1-375.4-րդ հոդվածներով Դատա¬րանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝

Գարեգին Ռաֆայելի Աբրահամյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշա¬¬նակել պատիժ` ազատազրկում 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
Գարեգին Աբրահամյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել կալանավորման պահից` 2013թ. մարտի 26-ից, արգելանքի տակ գտնվելու 2 (երկու) օրը նշանակված պատժին հաշ¬վակցելով` Գարեգին Ռա¬ֆա¬յելի Աբրա¬համ¬յանի նկատ¬մամբ վերջ¬նական պատիժ նշանակել ազատազրկում 5 (հինգ) ամիս 28 (քսանութ) օր ժամ¬կետով։
Պատժի կրման ընթացքում Գարեգին Ռաֆայելի Աբրահամյանի նկատմամբ սահմանել նյարդահոգեբույժի ամբուլատոր հսկողություն։
Գարեգին Աբրահամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վար¬չութ¬յունում պահվող գործարանային արտադրության 7.62 մմ տրամաչափի «ՏՏ» տեսակի «СП 1007» և «РУ 486» համարի ատրճանակը թողնել պետական այդ հիմնարկի տնօրի¬նութ¬յանը` դատավճիռն օրինա¬կան ուժի մեջ մտնե¬¬լուց հետո։
Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված` գործն արագացված դա¬տաքննության կար¬գով քննելու հիմքով։
Դատավճիռը հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում կարող է բողո¬քարկվել ՀՀ վե¬րաքննիչ քրեական դատարան` բացառությամբ գործի փաստական հանգա¬մանք¬ների վերա¬բերյալ Դատարանի հետևությունների։

ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ