Գործ թիվ ԵԿԴ/0128/01/13




ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը ( այսուհետ` Դատարան )`

նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,

քարտուղարությամբ` Ժենյա Ավետիսյանի և
Էդուարդ Մկրտչյանի,

մասնակցությամբ`

մեղադրող, ՀՀ գլխավոր դատախազության
ընդհանուր բնույթի հանցագործութ-
յունների գործերով վարչության
ավագ դատախազ` Մանուչար Մարտիրոսյանի,


պաշտպան` Արթուր Մարտիրոսյանի,


2013թ. հոկտեմբերի 29-ին նույն դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, արա¬գաց¬ված դա¬տա¬կան քննության կարգով քննեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`
Արամայիս Ալեքսանի Հարությունյանի` (ծնված 1955թ. ապրիլի 15-ին, Երևան քաղաքում, ազ¬¬¬գութ¬յամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, խնամքին կինը և երեք զավակները, բարձրա¬գույն կրթութ¬¬¬յամբ, չի աշխատում, նախկինում չդատա¬պարտ¬ված, հաշ¬վառված և բնակվում է Երևան քաղաքի Մ.Խորենացու փողոցի 209-րդ շենքի 33-րդ բնակարանում)

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 69100213 քրեական գործն հարուցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետի հատկանիշներով 2013թ. փետրվարի 28-ին ՀՀ ոստիկա¬նության քննչական գլխավոր վարչության ՀԿԳ քննության վարչությունում։
2013թ. մայիսի 22-ին ձերբակալվել է դեռևս 2013թ. փետրվարի 28-ին ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչություն բերման ենթարկված Արամայիս Հարությունյանը։
2013թ. մայիսի 24-ին Արամայիս Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով։ Նույն օրը նախաքննական մարմնի որոշմամբ Արամայիս Հարությունյանը ազատ է արձակվել և վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։
2013թ. հունիսի 24-ին Արամայիս Հարությունյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով։
2013թ. հունիսի 27-ին քրեական գործը Արամայիս Ալեքսանի Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով հաստատված մեղադրական եզրա¬կացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ¬հանուր իրավա¬սության դա¬տարան և 2012թ. հուլիսի 9-ին ընդուն¬¬վել է վարույթ։

2. Առաջադրված մեղադրանքի բովանդակությունը.
Նախաքննական մարմինն ամբաստանյալ Արամայիս Հարությունյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով մեղադրանք է առա¬ջադրել այն բանի համար, որ նա «2011 թվականից իրեն պատկանող «ԲՄՎ-525» մակնիշի ավտոմեքենայով զբաղվել է տաքսի ծառայություն մատուցելով։ Հաճախորդներ գտնելու համար հիմնականում կայանել է «Ծղոտներ» հյուրանոցային համալիրի մոտ և տաքսի ծառայություն մատուցել նաև համալիր այցելող մարմ¬նա¬վա¬ճառներին։ Այդ ընթացքում ծանոթացել է մարմնավաճառներ Վիկտորիա Միրզոյանի, Անժելա Հովհան¬նիսյանի, Էլինա Մարգարյանի, Էլմիրա Օհանյանի և այլոց հետ, փոխանակվել է հեռախո¬սա¬համարով։ 2011 թվականից մինչև 2013թ. փետրվար ամսվա վերջերն ընկած ժամանա¬կա¬հատ¬վա¬ծում, պայմանա¬վոր¬վածության համաձայն, գույքային օգուտ ստանալով մարմնավաճառների կողմից պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելու դիտավորությամբ, պարբերաբար, գումարի դիմաց սեռական հարաբերություն ունենալու համար կազմակերպել է վերջիններիս ինտիմ հանդիպումները իր ծանոթ տղամարդկանց հետ, և յուրաքանչյուր դեպքով հաճախորդ ապահովելու ծառայության դիմաց նրանցից որպես միջնոր¬դավճար՝ 3.000-ական ՀՀ դրամ ստանալով, երկու և ավելի անձանց օգտագործելով, նպաստել է Անժելա Հովհաննիսյանի և մյուսների պոռնկությամբ զբաղվելուն»։

3. Արագացված դատական քննություն.
Մինչ դատաքննություն սկսելն ամբաստանյալ Արամայիս Հարությունյանը միջնորդեց գործը քննել դա¬տա¬կան քննության արագացված կարգով` հայտարարելով, որ վերը նշված միջ¬նոր¬¬դութ¬յունը ներկա¬յացնում է կամավոր` նախա¬պես խորհրդակցելով իր պաշտպանի հետ, գիտակ¬ցում է արա¬գացված կարգով դատաքննութ¬յուն անցկացնելու իրավական հետևանք¬ները։ Ամբաս¬տան¬յալն հայտարարեց նաև, որ առաջադրված մե¬ղադրանքն իրեն պարզ և հասկանալի է, հա¬մա¬ձայն է դրա հետ, ավելին` առա¬ջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանա¬չում։ Մե¬ղադրողը, Դա¬տա¬¬րանում փո¬խելով մեղադրա¬կան եզրա¬կացությամբ հայտնած իր դիրքո¬րոշումը, գործն արա¬գացված դա¬տաքննութ¬¬յան կարգով քննելու դեմ չա¬ռարկեց։
Քննության առնելով ամբաստանյալ Արամայիս Հարությունյանի վերոնշյալ միջնոր¬դութ¬յունը, հաշվի առ¬նելով մեղադրողի դիրքորոշումը, նկատի ունենալով, որ ամ¬բաս¬տանյալը չա¬փահաս է, մեղ¬սունակ է, փաստելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատա¬վա¬րության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդված¬ներով նախա¬տեսված` գործն արագացված դա¬տաքննութ¬յան կարգով քննելու հիմ¬քն ու բոլոր պայ¬ման¬ները` Դա¬տա¬¬րա¬նը, համապա¬տաս¬¬խան որոշ¬ման կայացմամբ, գործը քննեց արա¬գաց¬ված դա¬տաքննության կար¬գով։

4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով ամբաստանյալ Արամայիս Հարությունյանին առա¬¬ջադրված մեղադրանքը, բացի վերջինիս նախաքննական խոս¬տովանական ցուց¬¬մունքից, Դատարանն հաս¬տատված հա¬մա¬րեց վկաներ Վիկտորիա Միրզոյանի, Անժելա Հովհան¬նիս¬յանի, Էլինա Մարգարյանի, Էլմիրա Օհանյանի, Քրիստինե Իգիթյանի, Էդիտա Մելիք¬յանի նախաքննա¬կան ցուցմունքներով, մեղադրյալ Արամայիս Հարությունյանի 099-010877 հեռախո¬սահամարից կատար¬ված մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումները զննելու մասին 2013թ. հունիսի 21-ի արձանագրությամբ, որպես ապացույց ճանաչված փաստաթղթերի` «Արմեն¬տել» ՓԲ ընկերությունից ստաց¬ված Ա.Հարությունյանի հեռախոսային հաղորդակցության, բաժա¬նորդների ու տեղանշման վերա¬բերյալ տվյալներ պարունակող լազերային սկավառակի, Վ.Միր¬զո¬յանից, Է.Մարգարյանից, Ք.Իգիթյանից և Ա.Հովհաննիսյանից բացատրություն ստանալու վերաբերյալ արձանագրությունների առկայությամբ։
Նախաքննությամբ ձեռք բերված վերոնշյալ ապացույցները գնահատելիս` Դատարա¬նը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանին առաջադրված մեղադ¬րանքի հիմ¬քում դրված այդ ապա¬ցույցներն ըստ էության հա¬մա¬պա¬տաս¬խանում են ՀՀ քրեա¬կան դատա¬վա¬րութ¬յան օրենսգրքով սահմանված թույլատրելիության և վերա¬բերե¬լիության, իսկ համակ¬ցութ¬¬¬յամբ գործի ճիշտ լուծման տեսանկյու¬նով` բավարա¬րութ¬յան չափա¬նիշներին։
Դատա¬րա¬նը հաստատված է համարում այն, որ ամբաստանյալ Արամայիս Հարությունյանը նրան մեղ¬սագրվող հանցավոր արարքը` գույքային օգուտի դիմաց երկու կամ ավելի անձանց պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելը, ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 262-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով որակված է ճիշտ, ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանը քրեա¬կան պա¬տաս¬խա¬նատ¬վության ու պատժի ենթա¬կա է վերոնշյալ հոդվածի համապատասխան մասով և կետով։
Ամբաստանյալ Արամայիս Հարությունյանի նկատ¬մամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬կանգ¬¬նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հան¬ցա¬¬գոր¬ծությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հան¬ցանք կատա¬րած անձի նկատ¬մամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ¬գոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապա¬տասխանեն հանցանքի ծան¬րությանը, այն կա¬տա¬րելու հան¬գա¬մանք¬ներին, հան¬ցավորի անձնա¬¬վորությանը, անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գոր¬ծությունները կան¬խելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, իսկ նույն հոդ¬վածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցա¬գործության՝ հանրության համար վտան¬գա¬վո¬րության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատաս¬խա¬նատ¬վությունը և պատիժը մեղմաց¬նող և/կամ ծանրացնող հան¬գա¬մանքներով։ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համա¬ձայն` հանցագործության համար նախա¬տես¬ված պա¬տիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապա¬հովել պատժի նպատակները։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դա¬տա¬վա¬րա¬կան օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գոր¬ծով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպա¬կան դատա¬րա¬նի դատական ակ¬տի հիմնա¬վո¬րումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յուն¬ները, պարտադիր են դատարանի հա¬մար նույնանման փաստական հանգամանք¬ներով գործի քննության ժամա¬նակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկտեմ¬բերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված նորմը, նշել է, որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վությունը մեղմաց¬նող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ, քանի որ պա¬տիժ նշանակելիս Դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ, որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մացիոն կենտրոն 2013թ. փետրվարի 28-ին կատարված հարցման արդյունքների), ամուսնացած լինելը, բարձրագույն կրթություն ունենալը, խնամքին կնոջ` 1957թ. ծնված Կարինե Հարությունյանի և երեք զավակների` 1987թ. ծնված Վիկա Հարությունյանի, 1988թ. ծնված Լիաննա Հարությունյանի և 1995թ. ծնված Ժորա Հա¬րություն¬յանի առկայությունը (ըստ Էրեբունի թաղամասի համա¬տի¬րության կառավարչի պաշտոնակա¬տար Գ.Բուռնազյանի` 2013թ. հուլիսի 30-ի տրամադրած տեղեկանքի), իսկ որպես պա¬տասխանատվութ¬յունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքներ` անկեղծորեն զղջալն ու դեռևս մինչդա¬տա¬կան վարույթից իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, բնակության վայրում դրական բնութագրվելը (ըստ Էրեբունի թաղա¬մասի համա¬տի¬րության կառավարչի պաշտոնակատար Գ.Բուռնազյանի` 2013թ. հուլիսի 30-ի հաստա¬տած բնութագրի)։
Վերոնշյալ տվյալներն ու հանգա¬մանք¬ներն հաստատվել են քրեական գործի նյութերում առկա փաս¬¬տա¬կան տվյալ¬¬ներով, իրական են, նվազեցնում են ամբաս¬տանյալ Ա.Հարությունյանի հան¬րային վտան¬¬գա¬վո¬րութ¬յունը։
Ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հան¬գա¬մանք¬ներ Դատարանը չարձանագրեց։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ Ա.Հա¬րութ¬յուն¬յանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տե¬սակի ընտրության խնդրին` Դատա¬րանը փաս¬տում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված հան¬ցա¬կազմի պատ¬ժամասը բացար¬ձա¬կ որոշակի է, այսինքն` նախա¬տեսում է պատիժ բացառա¬պես ազա¬տազրկման ձևով, հետևաբար` քննարկման են¬թակա են ազատազրկման ձևով նշանակվող պատժի չափի, տվյալ հոդվածով նախա¬տես¬ված ազա¬տազրկման նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ նշանա¬կելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրա¬ռում) ինչ¬պես նաև այդ պատ¬ժատեսակը կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում) հարցերը։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանի` պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստած ան¬ձանց ու դրվագների քանակը, այդ հանցավոր գործունեությամբ զբաղվելու ժամանակա¬հատ¬¬վածը, նրան վերագրվող հանցա¬գոր¬ծութ¬յան բնույթն ու վտանգա¬վորության աստիճանը, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի տեսանկյու¬նով բացառիկ հան¬գա¬մանքների բացա¬կայությունը` Դա¬տարանը գտնում է, որ վեր¬ջինիս նկատ¬մամբ ազա¬տազրկման նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ նշա¬նակելու, ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող պատիժը պայ¬մանականորեն չկիրա¬ռելու հիմքերը բացա¬կա¬յում են։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով ամբաս¬տանյալ Ա.Հարությունյանն իր նկատ¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող պա¬տիժը պետք է կրի, այն արդարացի և անհրաժեշտ է նրան ուղղելու, նոր հան¬ցագոր¬ծությունների կատարումը կանխելու համար։ Դա¬տարանի համոզ¬մամբ ամբաս¬տանյալ Ա.Հարությունյանի պատասխա¬նատվությունը և պատի¬ժը մեղմացնող վե¬րոնշյալ հանգա¬մանք¬ները, ինչպես նաև անձը բնութագրող տվյալներն անհրաժեշտ է հաշվի առնել նրա նկատմամբ տվյալ հոդվածով նախատեսված հանցակազմի պատժամասի սահման¬ներում պատ¬ժաչափ սահմանելիս։
Ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվող պատժի չափը որոշելիս` Դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասի պա¬հանջն առ այն, որ արագացված դատական քննության կարգով մեղադրական դատավճիռ կա¬յաց¬¬նելիս դատա¬րանի նշանա¬կած պատիժը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագոր¬ծութ¬յան համար նա¬խա¬¬տեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը, տվյալ դեպքում` 4 (չորս) տարի ժամկետով ազատազրկումը։
Ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանի նկատմամբ որպես խա¬¬¬փանման միջոց ընտրված չհե¬ռա¬նալու մասին ստորագրության հարցը քննարկելիս` Դատա¬րանը գտնում է, որ այն անհրա¬ժեշտ է վերացնել` սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնե¬լուց հետո, իսկ նրա պատժի կրման սկիզբն հաշվել փաստացի նրան արգելանքի վերցնելու պա¬հից։ Տվյալ պարագայում Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն` ամ¬բաս¬¬տան¬յալ Ա.Հարությունյանի նկատմամբ նշանակված վերջ¬նական պատժին անհրաժեշտ է հաշ¬վակցել վեր¬ջինիս արգելանքի տակ գտնվելու (ձերբակալման) 3 (երեք) օրը։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով սահմանված լրացուցիչ պատժի` գույքի բռնագրավման նշա¬նակման հարցին` Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` գույքի բռնագրավում կիրառելիս դատարանը դրա հնարավոր չափը պետք է որոշի` հաշվի առնելով հան¬ցագործությամբ հասցված գույքային վնասի, ինչպես նաև հանցավոր ճանա¬պարհով ձեռք բերված գույքի չափը, ընդ որում` գույքի բռնագրավման չափը չի կարող գերազանցել հանցագործությամբ հասցված վնասի կամ հան¬ցավոր ճանապարհով ձեռք բերված օգուտի չափը։
Սույն գործով մեղադրող կողմը դեռևս մինչդատական վարույ¬թում մեկ շարունակվող հան¬ցա¬գոր¬ծության կազմում ընդգրկված դրվագների վաղե¬մության և բազմաթվության պատ¬ճառով չի կարո¬ղացել տարան¬ջատել և հստա¬կորեն պարզել յուրա¬քանչյուր մարմնավաճառից ամբաս¬տանյալ Ա.Հարություն¬յանի ստա¬ցած գույ¬քային օգուտի իրա¬կան չափը, փաստ, որն իր արտացոլումն է գտել Ա.Հարություն¬յանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշման, ինչպես նաև նրա նկատմամբ կազմված մեղադրական եզրակացության մեջ։ Առհասարակ տվյալ բնույթի հանցագործություն¬ներով պետությանը գույքային վնաս չի պատճառվում, բացի այդ, սույն գործով որևէ մարմ¬նավա¬ճառուհի տուժող չի ճանաչվել, քաղա¬քա¬ցիական հայց չի ներկա¬յացրել, հետևաբար` վերոնշյալ պայմաններում ամբաս¬տանյալ Ա.Հարութ¬յուն¬յանի նկատմամբ լրա¬ցուցիչ այդ պատիժը Դատարանը չի նշա¬նակում։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույց¬ների, դատական ծախ¬սերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի, քաղա¬¬քա¬ցիական հայցի հարցերին, սակայն Դատարանը, պարզելով, որ սույն քրեական գործով իրեղեն ապացույց¬ներ չկան, քաղա¬¬քա¬ցիական հայց չի ներկայացվել, սահմա¬նա¬փակվում է այդ փաստերի արձանագրմամբ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-8-րդ կետերով թվարկված դատական այլ ծախսերը, ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 375.3 հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն, ամ¬բաստանյալ Արամայիս Հարությունյանից բռնա¬գա¬նձ¬ման ենթակա չեն ։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանի անձնական խուզար¬կութ¬յամբ հայտնա¬բեր¬ված և Դատարանում պահվող գույքերի` «Նոկիա Ցե2-05» մակնիշի բջջային հեռախոսի և 20.000 (քսան հազար) ՀՀ դրամ գումարի վրա մինչդատական վարույթի ընթացքում` 2011թ. հունիսի 11-ին դրված կալանքը պահպանելու անհրաժեշտությանը` Դատարանը գտնում է, որ նշված գույքերի վրա դրված կալանքն անհրաժեշտ է վերացնել` դրանք վերադարձնելով սեփա¬կանա¬տիրոջը կամ վերջինիս լիա¬զորած անձին, քանի որ այն հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերելու հանգամանքը չի հաս¬տատվել և ամ¬բաստանյալի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ` գույքի բռնագրա¬վում սույն դատավճռով չի նշանակ¬վում։
Գնահատելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դա¬տա¬վարա¬կան օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-365-րդ, 375-րդ, 369-373-րդ և 375.1-375.4-րդ հոդված¬նե¬րով` Դա¬տա¬րանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝

Արամայիս Ալեքսանի Հարությունյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` ազա¬տազրկում 3 (երեք) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավ¬¬¬ման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կիրառմամբ Արամայիս Ալեքսանի Հարությունյանի արգելանքի տակ գտնվելու 3 (երեք) օրը պատժին հաշվակցելով` նրա նկատմամբ վերջ¬նական պատիժ նշանակել ազա¬տազրկում 2 (երկու) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 27(քսանյոթ) օր ժամկետով։
Արամայիս Հարությունյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել նրան փաս¬տացի արգելանքի վերց¬նե¬լու պահից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մա¬սին ստո¬րագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված` գործն արագացված դատաքննության կարգով քննելու պատճառաբանությամբ։
Արամայիս Հարությունյանի գույքերի` Դատարանում պահվող «Նոկիա Ցե2-05» մակնիշի բջջային հեռախոսի և 20.000 (քսան հազար) ՀՀ դրամ գումարի վրա դրված կալանքը վերացնել` դրանք վերադարձնելով սեփա¬կանատիրոջը։
Դատավճիռը հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում կարող է բողո¬քարկվել ՀՀ վե¬րաքննիչ քրեական դատարան` բացառությամբ գործի փաստական հանգա¬մանք¬ների վերա¬բերյալ Դատարանի հետևությունների։


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ