Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0117/01/13
Վիճակագրական տողի համար :
6.3
Պատասխանող
Տավրոս Ոսկանյան
Տավրոս Ոսկանյան Ալբերտի
Տավրոս Ոսկանյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Գրիշա Մելիք-Սարգսյան
Հենրիկ Տեր-Ադամյան
Կարինե Ղազարյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արշակ Վարդանյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Գրիշա Մելիք-Սարգսյան
Հենրիկ Տեր-Ադամյան
Կարինե Ղազարյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արշակ Վարդանյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2014-05-19 | 12:00 | 1 | Կայացվել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-03-27 | 16:30 | 5 | Կայացել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-03-19 | 12:30 | 3 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-03-06 | 12:30 | 3 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-02-26 | 12:30 | 3 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-01-24 | 16:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2013-09-19 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2013-09-02 | 12:30 | 3 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2013-08-08 | 12:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2013-07-29 | 12:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2013-07-18 | 14:30 | 5 | Չի կայացել |
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Գործ. ԵԿԴ/0117/01/13
19 մայիսի 2014թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Հ.ՏԵՐ- ԱԴԱՄՅԱՆ
Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՍԱՄՍՈՆՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Վ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Գ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Տ.ՈՍԿԱՆՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂ` Ս.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով պաշտպան Գ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Տավրոս Ալբերտի Ոսկանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով` երկու դրվագով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` երեք դրվագով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 27.03.2014թ. դատավճռի դեմ
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
22.09.2012թ. ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում անհայտ անձի կողմից բնակարան ապօրինի մուտք գործելու և քաղ. Սվետլանա Ստեպանովայի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 15108212 քրեական գործը:
05.11.2012թ. վերոնշյալ գողությունը կատարելու կասկածանքով ձերբակալվել է նույն օրը ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին բերման ենթարկված Տավրոս Ոսկանյանը։
07.11.2012թ. Տ.Ոսկանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով (տուժող Սվետլանա Ստեպանովայի դրվագով)։
Նույն օրը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, քննարկելով նախաքննական մարմնի հարուցած միջնորդությունը, մեղադրյալ Տավրոս Ոսկանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառել կալանավորում, որը հետագայում երկարացվել է։
Սույն քրեական գործին են միացվել և մեկ վարույթով շարունակվել գողությունների և կողոպուտի դեպքերի վերաբերյալ նախաքննական այլ մարմիններում քննված հետևյալ քրեական գործերը`
- 2012թ. նոյեմբերի 8-ին` տուժող Գոհար Մկրտչյանի 2012թ. հոկտեմբերի 19-ի հաղորդման հիման վրա Երևանի Տպագրիչների 15-րդ շենքի 15-րդ բնակարանից նույն օրը կողոպուտ կատարելու վերաբերյալ հարուցված թիվ 15114812 քրեական գործը,
- 2012թ. դեկտեմբերի 6-ին` տուժող Սեդա Պողոսյանի 2012թ. հուլիսի 9-ի հաղորդման հիման վրա Երևանի Լենինգրադյան փողոցի 48/5-րդ շենքի 28-րդ բնակարանից 2012թ. հուլիսի 6-ից 9-ն ընկած ժամանակահատվածում գողություն կատարելու վերաբերյալ 2012թ. հուլիսի 9-ին հարուցված թիվ 10119112 քրեական գործը,
- 2012թ. դեկտեմբերի 17-ին` 2012թ. օգոստոսի 28-ի քաղ. Ռուզաննա Հարոյանի հաղորդման հիման վրա Երևանի Մարգարյան 2-րդ նրբանցքի 5-րդ շենքի 21-րդ բնակարանից 2012թ. օգոստոսի 15-ից 28-ն ընկած ժամանակահատվածում գողություն կատարելու վերաբերյալ 2012թ. օգոստոսի 29-ին հարուցված թիվ 10126512 քրեական գործը (տուժողներ Սվետլանա և Վլադիմիր Հարոյանների և Գայանե Չիլինգարյանի դրվագներ),
- 2012թ. դեկտեմբերի 17-ին` տուժող Արմեն Բարսեղյանի 2012թ. սեպտեմբերի 2-ի հաղորդման հիման վրա Երևանի Ֆուչիկի 1-ին նրբանցքի 1-ին շենքի 5-րդ բնակարանից 2012թ. օգոստոսի 30-ից մինչև սեպտեմբերի 2-ն ընկած ժամանակահատվածում գողություն կատարելու վերաբերյալ 2012թ. սեպտեմբերի 2-ին հարուցված թիվ 10126912 քրեական գործը, ինչպես նաև
- 2012թ. դեկտեմբերի 24-ին` քաղ. Ռուբիկ Աբրահամյանի 2012թ. օգոստոսի 7-ի հաղորդման հիման վրա Երևանի Բաշինջաղյան փողոցի 190-րդ շենքի 9-րդ բնակարանից 2012թ. օգոստոսի 1-ից 7-ն ընկած ժամանակահատվածում գողություն կատարելու վերաբերյալ 2012թ. օգոստոսի 7-ին հարուցված թիվ 10122712 քրեական գործը (տուժող Ջուլիետա Աբրահամյանի դրվագ)։
12.04.2013թ. Տ.Ոսկանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, հետևյալի համար.
Տավրոս Ոսկանյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2012թ. հուլիսի 6-ից մինչև 2012թ. հուլիսի 9-ն ընկած ժամանակահատվածում, կոտրելով տուժող Սեդա Պողոսյանի՝ Երևանի Լենինգրադյան փողոցի 48/5 շենքի 28-րդ բնակարանի ննջասենյակի պատուհանի ապակին, ապօրինաբար մուտք է գործել բնակարան, որտեղից գաղտնի հափշտակել է առանձնապես խոշոր չափի՝ ընդհանուր 6.834.600 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք, այդ թվում՝ 600.000 ՀՀ դրամ և 3.000 ԱՄՆ դոլար կանխիկ գումարներ, ոսկյա զարդեր՝ ականջօղեր, մատանիներ, ձեռքի շղթա, կախազարդ, խաչ և ժամացույց, 48.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Քենոն>> մակնիշի ֆոտոխցիկ, 60.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Սամսունգ>> մակնիշի թվային ֆոտոխցիկ, տեսախցիկ, 220.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Սոնի Բրավիա>> տեսակի հեռուստացույց, <<Ջորջիո Արմանի>>, <<Շանել>> և այլ տեսակի օծանելիքներ, ամուսնու հագուստները, այդ թվում՝ 16.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Ջիրոտի>> տեսակի գոտին, ընդհանուր 4.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ չորս փողկապները, 9.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Մավի>> տեսակի բաճկոնը, 11.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Ստեֆանել>> ֆիրմայի ձմեռային բաճկոնը, 1.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ սպորտային գլխարկը:
Ապա, Տավրոս Ոսկանյանը, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2012թ. օգոստոսի 1-ից մինչև օգոստոսի 7-ն ընկած ժամանակահատվածում հարմարեցված առարկայով բացել է Երևան քաղաքի Բաշինջաղյան փողոցի 190-րդ շենքի 9-րդ բնակարանի ննջասենյակի պատուհանը, ապօրինաբար մուտք է գործել ներս, որտեղից գաղտնի հափշտակել է տուժող Ջուլիետա Աբրահամյանի զգալի չափի՝ ընդհանուր 475.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույքը, այդ թվում՝ նորկայից կանացի մուշտակը, զգեստները, 2.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ կոսմետիկ պարագաների պայուսակը, սպիտակեղեն, սրբիչները, վերջինիս ամուսնու՝ 7.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Տիգանա>> և 7.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Մետրաքս>> տեսակի կոշիկները, կոստյումը, վերնաշապիկները, սվիտերները, <<Նայք>> ապրանքանիշի սպորտային համազգեստը, 12.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ սափրվելու պարագաները:
Բացի այդ, Տավրոս Ոսկանյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2012թ. օգոստոսի 15-ից 28-ն ընկած ժամանակահատվածում, հարմարեցված առարկայով մետաղապլաստե դուռը բացելու միջոցով ապօրինաբար մուտք է գործել Երևանի Մարգարյան փողոցի 5-րդ շենքի 21-րդ բնակարան, որտեղից գաղտնի հափշտակել է տուժողներ Սվետլանա Հարոյանին, Գայանե Չիլինգարյանին և Վլադիմիր Հարոյանին պատկանող առանձնապես խոշոր չափի՝ 5.510.400 ՀՀ դրամի գույքը, մասնավորապես՝ Սվետլանա Հարոյանի ընդհանուր 2.415.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույքը, այդ թվում՝ <<ԷյջՊի>> մոդելի դյուրակիր համակարգիչը՝ պայուսակով, նույն ապրանքանիշի տպիչ սարքը, <<ԱՅ-ՓՈԴ>> տեսակի ձայնարկիչը, 15.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Վերսաչի>> ֆիրմայի արևային ակնոցները, 12.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Իվսեն Լոռան>> ֆիրմայի արևային ակնոցները, 80.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ռուսական արտադրության <<Սնեժանա>> տեսակի կանացի մուշտակը, մորթե բաճկոնը, 8.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ կանացի ջինսե վերարկուն, 3.800 ՀՀ դրամի մետաղադրամներ, երկու զույգ ձմեռային կոշիկները, ոսկյա և արծաթյա զարդերը, բնական մարգարիտից թևնոցն ու վզնոցը, ձեռքի պայուսակները, նույն բնակարանում գտնվող, սակայն տուժող Գայանե Չիլինգարյանին պատկանող ընդհանուր 783.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ կանացի հագուստները, այդ թվում՝ մուշտակը, երեկոյան զգեստը, կաշվե անձրևանոցը, կաշվե կոստյումը, ձեռքի պայուսակները, ինչպես նաև տուժող Վլադիմիր Հարոյանին պատկանող, ընդհանուր 2.312.400 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույքը, այդ թվում՝ 18.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Ռոմանսոն>> տեսակի ձեռքի ժամացույցը, <<Կազիո>> տեսակի ձեռքի ժամացույցը, <<Ասուս>> ապրանքանիշի համակարգիչը՝ հարթ էկրանով, 15.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Ջենիուս>> մակնիշի 4 բարձրախոսները, ընդհանուր 12.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ երեք վերնաշապիկները, ընդհանուր 19.500 ՀՀ դրամ արժողությամբ երեք տաբատները, վերարկուները, բաճկոնները, 6-7 գրամանոց ոսկյա մատանին:
Դեռ ավելին, Տավրոս Ոսկանյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2012թ. օգոստոսի 30-ից մինչև սեպտեմբերի 2-ն ընկած ժամանակահատվածում ապօրինաբար մուտք է գործել Երևանի Ֆուչիկի 1-ին նրբանցքի 1-ին շենքի 5-րդ բնակարան, որտեղից գաղտնի հափշտակել է տուժող Արմեն Բարսեղյանին պատկանող զգալի չափի՝ ընդհանուր 325.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ հագուստները, այդ թվում՝ երկու կոստյում, որից մեկը 58.300 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Քեմբրիջ>> ապրանքանիշի, նույն ապրանքանիշի 1.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ տղամարդու փողկապը, ինչպես նաև բաճկոնը, վերարկուն, վերնաշապիկները, երկու տաբատ:
Բացի այդ, Տավրոս Ոսկանյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2012թ. սեպտեմբերի 17-ից մինչև սեպտեմբերի 22-ի ժամը 16:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, երկաթե սուր առարկայի գործադրմամբ խոհանոցի պատուհանը բացելու միջոցով ապօրինաբար մուտք է գործել Երևանի Բայրոնի 12-րդ շենքի 51-րդ բնակարան, որտեղից գաղտնի հափշտակել է տուժող Սվետլանա Ստեպանովային պատկանող խոշոր չափի` ընդհանուր 2.502.100 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույքը, այդ թվում՝ 200.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ նորկայից շագանակագույն մուշտակը, 120.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Գլամուր>> տեսակի ձեռքի ժամացույցը, 135.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Տիսոտ>> ֆիրմայի ժամացույցը, 200.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Այֆոն>> տեսակի 0127490051822785 գործարանային համարի բջջային հեռախոսը, <<Սամսունգ>> տեսակի բջջային հեռախոսը, այլ մակնիշի բջջային ևս երեք հեռախոսներ, 100.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Տոշիբա>> տեսակի դյուրակիր համակարգիչը, դյուրակիր համակարգչի համար նախատեսված կաշվից և կտորից պայուսակները, 17.350 ՀՀ դրամ արժողությամբ հոսանքալարերը, ականջակալները, ոսկեջուր սկավառակը, 7.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Սումդեքս>> տեսակի պայուսակը, 1.500 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Բրաուն>> տեսակի հարդարիչը, 60.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Սոնի ՓՍ>> տեսակի ձեռքի համակարգիչը, 20.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Պրոտեժե>> ֆիրմայի գրիչները, բջջային հեռախոսի <<Սամսոնիետե>> գրառմամբ 250 ՀՀ դրամ արժողությամբ պատյանը, <<Պոեմա>>, «<<Դիոր>>, <<Նինա-Ռիչի>> և <<Շանել>> տեսակի օծանելիք, կաշվե դրամապանակը՝ դրանում առկա 40.000 ՀՀ դրամ գումարով, իր արծաթյա զարդերի հավաքածուն և այլ արդուզարդ, ինչպես նաև ամուսնու` նորկայից ձմեռային գլխարկը:
Ի վերջո, Տավրոս Ոսկանյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2012թ. հոկտեմբերի 19-ին` ժամը 20.50-ի սահմաններում, խոհանոցի բաց պատուհանով ապօրինաբար մուտք է գործել Երևանի Տպագրիչների 15 շենքի 15-րդ բնակարանի ննջասենյակ, որտեղից գաղտնի հափշտակել է ընդհանուր 720.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք, այդ թվում՝ ննջասենյակում գտնվող զարդատուփում առկա ոսկյա զարդերը, մասնավորապես՝ ԵՊՀ 90 ամյակին նվիրված հուշամեդալը, <<Նիկոլայի>> 10 ռուբլիանոց ոսկեդրամը, երեք մատանիներ, ոսկյա շղթա և խաչ, ինչպես նաև 30.000 ՀՀ դրամ գումար, սակայն գողության կատարման պահին նկատվելով նույն բնակարանի բնակչուհի, գործով տուժող Գոհար Մկրտչյանի կողմից՝ նույն ուղիով դիմել է փախուստի՝ իր հետ տանելով գողոնը և բացահայտորեն հափշտակելով այն:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 27.03.2014թ. դատավճռով Տավրոս Ալբերտի Ոսկանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով (2 դրվագներով), ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով (3 դրվագներով) նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասը, նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելով` Տավրոս Ալբերտի Ոսկանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 8 (ութ) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Տավրոս Ոսկանյանի պատժի կրման սկիզբը վճռվել է հաշվել 2012թ. նոյեմբերի 5-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վճռվել է իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժողներից յուրաքանչյուրին ի պահ հանձնված համապատասխան գույքը`թողնել նրանց տնօրինությանը` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Մյուս տուժողներին պարզաբանվել է նրանցից յուրաքանչյուրին հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասի չափով Տավրոս Ալբերտի Ոսկանյանից փոխհատուցում ստանալու պահանջով քաղաքացիադատավարական կարգով դատարան դիմելու իրավունքը։
2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալի պաշտպան Գ.Խաչատրյանը` հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Պաշտպանը գտել է, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 27.03.2014թ. դատավճիռն անհիմն է, այն կայացվել է նյութական և դատավարական նորմերի խախտումներով, ուստի ենթակա է բեկանման` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Սույն քրեական գործով չի հայտնաբերվել որևէ վկա, ով տեսել է Տ.Ոսկանյանին հափշտակությունը կատարելու պահին: Վերը նշված դրվագներով կատարված հանցագործությունների մասին հայտարարություն և ցուցմունքներ են տվել տուժողները, ովքեր չեն տեսել ամբաստանյալին` ենթադրյալ արարքը կատարելիս: Որևէ բնակարանում չեն հայտնաբերվել Տ.Ոսկանյանի մատնահետքերը:
2012թ. նոյեմբերի 1-ին Տավրոս Ոսկանյանը և իր կինը` Արմինե Պողոսյանը հրավիրվել են ոոստիկանության Կենտրոնի բաժին և որպես վկա ցուցմունք տվել հեռախոս վերավաճառելու մասին` բացատրելով տվյալ հեռախոսը ձեռք բերելու և վերավաճառելու նպատակի պատճառները, որտեղ իրենց բնակության վայրի հասցեն նշել են Երևան քաղաքի Մարգարյան 2-րդ նրբ. 7/1 շենք 31 բնակարանը, որտեղ հետագայում կատարվել է խուզարկություն և առգրավվել իրեր, որոնք, ինչպես պարզվել է, վերը նշված բնակարաններից գողացված իրերն են:
Ձերբակալվելուց հետ, նախաքննության ընթացքում իր պաշտպանյալը մի քանի դրվագով ընդունել է մեղքը, որը դատաքննության ընթացքում բացատրել է այն հանգամանքով, որ այն տվել է անմարդկային վերաբերմունքի և հոգեբանական ճնշման հետևանքով, քանի որ գիշերային ուշ ժամի բաժնում է գտնվել հղի կինը, որին սպառնացել են և թույլ չեն տվել գնալ տուն, որպեսզի վերջինս համոզի ամուսնուն ընդունել մեղքը:
Դատարանի միջնորդության հիման վրա ՀՔԾ-ն նյութեր է նախապատրաստել և 16.11.2013թ. որոշել քրեական գործի հարուցումը մերժել ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով, իսկ Տ.Ոսկանյանի և Ա.Պողոսյանի արարքներում` սուտ մատնություն կատարելու` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: ՈՒ թեև վերադաս դատախազը մերժել է բողոքը նշված որոշման դեմ, ակնհայտ է, որ եթե ոստիկանության աշխատակիցների արարքում հանցակազմ չլիներ, ապա ամբաստանյալին ու նրա կնոջը կմեղադրեին սուտ մատնության համար, հետևաբար եթե սուտ մատնություն կատարելու հանցակազմը բացակայում է, ապա անմարդկային վերաբերմունքի արժանանալու հայտարարությունը հիմնավոր է: Դատախազին բողոքարկելուց հետո ամբաստանյալի կինը` Արմինե Պողոսյանը, դատախազի անհիմն որոշման դեմ բողոք է ներկայացրել դատարան, որը մինչ օրս չի քննվել, ավելին, դատարանի գրասենյակում հայտնել են, որ նման բողոք չի ստացվել, սակայն կողմն ունի ապացույց` փոստի հետադարձ ծանուցման անդորրագիրը, որով հիմնավորվում է, որ բողոքը մուտք է եղել դատարան: Այս փաստը ևս վկայում է այն մասին, որ ամեն եղենակով փորձ է արվում կոծկել այս գործով տեղի ունեցած ապօրինությունները:
Ընդհանուր իրավասության դատարանն ու մեղադրողը ամբաստանյալի պատճառաբանությունը ինքնախոստովանական ցուցմունք տալու դրդապատճառների մասին, դիտել են որպես քրեական պատասխանատվություևնից խուսափելու միջոց, մինչդեռ, ըստ պաշտպանի, եթե իր պաշտպանյալը կատարած լիներ այդ գողությունները, ապա 2012թ. նոյեմբերի 1-ին ոստիկանության բաժնում որպես վկա ցուցմունք տալուց հետո, արդեն տեղեկանալով հափշտակությունների փաստի առթիվ հարուցված քրեական գործի մասին, վերջինս ուներ բավականին ժամանակ գողոնից ազատվելու համար կամ կարող էր բնակության հասցեն այլ նշեր և այլն, որն ապացուցում է այն փաստը, որ վերջինս չի կատարել իրեն մեղսագրվող արարքը և չի էլ իմացել, որ վերավաճառքի արդյունքում ձեռքբերված իրերը գողացված են:
Ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը հաստատված է համարել քննչական փորձարարության արձանագրությամբ: Ըստ պաշտպանի` միայն մեկ դրվագով ամբաստանյալը ցույց է տվել պատուհանը, այնուհետև բնակարանում շարունակել մատնացույց անել սենյակներն ու պահարանը: Միայն պատուհանն ու բնակարանում պահարանները մատնացույց անելը չի կարող դիտվել որպես քննչական փորձարարություն, քանի որ պատշաճ քննչական փորձարարություն չի կատարվել, մեղադրական եզրակացության մեջ որևէ դրվագով նշված չէ բնակարանների հարկերը, փորձարարությամբ չի պարզվել` արդյոք Ոսկանյանը իր առողջական վիճակով ունակ է պատուհաններով բարձրանալ նշված շենքերի 2-րդ և 3-րդ հարկերը, արդյոք հնարավոր է այդքան իրերը 2-րդ և 3-րդ հարկերից նույն ճանապարհով` պատուհանից դուրս բերել, ինչպես նաև մյուս դրվագներով քննչական փորձարարություն չի կատարվել:
Ապրանքագիտական փորձաքննությունների եզրակացություններով հիմնավորվում է, որ մեղադրողի առաջադրած մեղադրանքը չի համապատասխանում ՀՀ քրեական օրենսգրքով սահմանված մասին, քանի որ նշված ապրանքների արժեքի գումարն առանձնապես խոշոր չափ չի համարվում:
Խուզարկությամբ հայտնաբերված իրերը տուժողները ճանաչել են, որը և դրվել է մեղադրանքի հիմքում, մինչդեռ նախաքննության մարմինը և հետագայում դատարանը, չի ստուգել ամբաստանյալի հայտարարությունն այն մասին, թե որտեղից են դրանք ձեռք բերվել, առավել ևս մեղադրյալը, համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի` իրավունք ունի ցուցմունք տալ կամ հրաժարվել ցուցմունք տալուց և նա չի նախազգուշացվում ակնհայտ սուտ ցուցմունք տալու համար նախատեսված քրեական պատասխանատվության մասին, ինչպես նաև մեղադրյալի վրա չի կարող որևէ պատասխանատվություն դրվել իր տված ցուցմունքների և բացատրությունների համար, բացի այն դեպքերից, երբ նա հայտարարել է հանցագործությանն ակնհայտորեն առնչություն չունեցող անձի կողմից հանցանք կատարելու մասին: Սակայն սույն գործով բազմակողմանի քննություն չի իրականացվել, նախաքննության մարմինը, ունենալով տեղեկություններ ոմն Անդրանիկի մասին, որի անձը հաստատվել է, միջոցներ չի ձեռնարկել վերջինիս հայտնաբերելու և իր պաշտպանյալի ցուցմունքները ստուգելու ուղղությամբ: Փաստացի, մեղադրող կողմն ու դատարանը այս ցուցմունքը չեն համարել արժանահավատ, չունենալով հակառակը հիմնավորող որևէ ապացույց:
Ընդհանուր իրավասության դատարանը որպես ապացույց չի դիտել մեղադրողի կողմից մեղադրանքի և մեղադրական եզրակացության հիմքում դրված նաև որպես ապացույց ճանաչած և գործին կցված փաստաթղթի` <<ԱրմենՏել>> ՓԲ ընկերությունից ստացված 099-380202 հեռախոսահամարի վերծանումների զննման արձանագրությունը, համաձայն որի` գործով ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկանյանի անվամբ գրանցված այդ հեռախոսահամարից 2012թ. հուլիսի 8-ին` ժամը 19:40-ին և 19:42-ին, ինչպես նաև 2012թ. հուլիսի 9-ին` ժամը 07:42-ին և 08:15-ին կատարված մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերը սպասարկվել են Երևանի Հալաբյան 41ա հասցեում տեղակայված ալեհավաքի կողմից: 099-380202 հեռախոսահամարից 2012թ. օգոստոսի 7-ին` ժամը 10:04-ին կատարված ելքային հեռախոսազանգը սպասարկվել է Երևանի Բաշինջաղյան 177-րդ հասցեում տեղակայված ալեհավաքով, իսկ 2012թ. օգոստոսի 7-ին` ժամը 10:09-ին և 10:15-ին կատարված ելքային հեռախոսազանգերը սպասարկվել են Երևան քաղաքի 16-րդ թաղամասի թիվ 47/1 հասցեում տեղակայված ալեհավաքի կողմից: 099-380202 հեռախոսահամարով 2012թ. օգոստոսի 17-ին` ժամը 17:10-ին, օգոստոսի 18-ին` ժամը 13:13-ին, օգոստոսի 21-ին` ժամը 13:55-ին, օգոստոսի 22-ին` ժամը 04:01-ին կատարված մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերը սպասարկվել են Երևանի 16-րդ թաղամասի թիվ 47/1 հասցեում տեղակայված ալեհավաքով: Պատճառաբանելով, որ տվյալ ապցույցը ստուգելով, վերլուծելով և գնահատելով` ընդհանուր իրավասության դատարանը փաստել է, որ նախաքննական մարմինը մինչդատական վարույթի ընթացքում, իսկ մեղադրողները դատարանում բավարար չափով չեն փաստարկել և պատճառաբանել, թե այն ինչ չափանիշներով և տուժողների բնակարաններից կատարված հափշտակությունների որ դրվագներով է սույն գործով ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանին վերաբերելի, մինչդեռ ուսումնասիրելով այն, կարելի է փաստել, որ այս ապացույցը հիմնավորում է այն փաստը, որ ամբաստանյալը ենթադրյալ հափշտակության պահին գտնվել է այլ վայրում և չէր կարող կատարել իրեն մեղսագրվող արարքները: Այս մասին պաշտպանական կողմը հայտնել է ընդհանուր իրավասության դատարանում, որն անտեսվել է և դատարանի կողմից չի դիտվել որպես ամբաստանյալին արդարացնող հանգամանք:
Ըստ պաշտպանի` Տավրոս Ոսկանյանին առաջադրված մեղադրանքն ամբողջությամբ կառուցված է ենթադրությունների վրա, որը ՀՀ Սահմանադրության, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի և Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին եվրոպական կոնվենցիայի կոպիտ խախտում է:
Ելնելով վերոգրյալից` պաշտպանը միջնորդել է բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 27.03.2014թ. դատավճիռը և քրեական գործն ուղարկել ստորադաս դատարան` նոր քննության, իսկ մեղադրանքը հիմնավորված համարելու դեպքում` միջնորդել է մեղմացնել ամբաստանյալի պատիժը:
3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները
Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանական կողմի հիմնավորումները ներկայացված բողոքի կապակցությամբ, մեղադրողի և տուժողի պատասխանը դրանց դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Տավրոս Ալբերտի Ոսկանյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով` երկու դրվագով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` երեք դրվագով, նախատեսված արարքները կատարելու մեջ ապացուցված է, նշանակվել է արդարացի պատիժ, իսկ բերված պատճառաբանություններն ու վերաքննիչ բողոքի փաստարկներն անհիմն են` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Առաջադրված մեղադրանքի շուրջ ընդհանուր իրավասության դատարանում հարցաքննվելիս ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկանյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել` հերքելով իր առնչությունը վերագրվող հափշտակություններին։ Նշել է, թե իբր կնոջ հետ զբաղվել է բացառապես ապրանքների վերավաճառքով, որոնք գնել է մատակարար Անդրանիկից, ում հետ ծանոթ էր դեռևս <<Արթիկ>> քրեակատարողական հիմնարկում պատիժ կրելուց։ Չի բացառել վերջինիս կողմից գողություններ կատարելու հնարավորությունը, սակայն հերքել է դրանց իր մասնակցությունը` նույնիսկ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված այդ գույքը վաճառելու տեսանկյունով։ Չի ընդունել նաև կողոպուտ կատարելու, այդ ընթացքում անմիջականորեն տուժող Գ.Մկրտչյանի կողմից նկատվելու և հետագայում ճանաչվելու փաստը՝ պատճառաբանելով, թե իբր տուժողն իրեն շփոթել է այլ անձի հետ, ինքն այդ օրը գտնվել է կնոջ` Արմինե Պողոսյանի կողքին, ինչը կարող է վերջինս հաստատել։ Հրաժարվել է տուժող Ս.Ստեպանովայի բնակարանից կատարված գողության դրվագով մինչդատական վարույթի ընթացքում տված խոստովանական ցուցմունքներից՝ պատճառաբանելով, թե իբր դրանք տվել է իր նկատմամբ գործադրված բռնության` ոստիկանության բաժին բերման ենթարկված կնոջը ևս քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վերաբերյալ քրեական հետախուզության բաժնի աշխատակիցների կողմից հնչեցված նախազգուշացումների և սպառնալիքների ազդեցությամբ, այն դեպքում, երբ նրա այդ պատճառաբանությունը ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում նախապատրաստված նյութերով ստուգվել (Դատարանի նախաձեռնությամբ) և 2013թ. նոյեմբերի 16-ին կայացված որոշմամբ հերքվել է՝ գործով ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի հետ առնչված ոստիկանության աշխատակիցների արարքում պետական ծառայության դեմ ուղղված հանցագործությունների հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկանյանի վերոնշյալ պատճառաբանություններն անհիմն են և մտացածին, հերքված են, հետապնդում են քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակ։ Վերոնշյալ հետևությունների ընդհանուր իրավասության դատարանը հանգել է դատաքննության ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում հետազոտված հետևյալ ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունքներով.
Իր իսկ հակասական և իրարամերժ ցուցմունքներով. Այսպես ընդհանուր իրավասության դատարանում հարցաքննվելիս ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանը հայտնել է, որ 2012թ. հունիսի 1-ին պատժի կրումից ազատվելով՝ կնոջ հետ վարձակալել են բնակարան, վերջինիս տրամադրած գումարներով զբաղվել են ապրանքների վերավաճառքով։ Մինչ ազատվելը նախկին կալանավայրից` <<Արթիկ>> ՔԿՀ-ից ծանոթ Անդրանիկն իրեն տվել է հեռախոսահամարը` պատժից ազատվելուց հետո առաջարկելով ցանկացած հարցով իր օգնությունը։ Արդեն 2012թ. հունիսի 3-ից Անդրանիկի հետ զբաղվել են առևտրով, վերջինիցս գնել է նոր, ինչպես նաև օգտագործված ապրանքներ, որոնք այնուհետև կնոջ` Արմինե Պողոսյանի հետ վերավաճառել են, այդ թվում` համացանցի միջոցով հայտարարություն տալու եղանակով։ 2012թ. նոյեմբերի 1-ին իրեն և կնոջը գողացված բջջային հեռախոսի կապակցությամբ բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին և միայն այդ պահին է տեղեկացել, որ իր կողմից վերավաճառվող ապրանքների թվում կան նաև գողացված իրեր։ Մինչդեռ մինչդատական վարույթի ընթացքում` դեռևս 2012թ. դեկտեմբերի 5-ին և 2013թ. ապրիլի 12-ին հարցաքննվելիս` նշել էր, որ իր բնակարանից խուզարկությամբ հայտնաբերված տարբեր իրերը, այդ թվում՝ սույն գործով տուժողների բնակարաններից հափշտակված գողոնը, գնել է տարբեր խանութներից, իսկ կնոջ` Արմինե Պողոսյանին հայտնել էր, թե իբր դրանք գնում է պահեստից (ըստ վերջինիս դատաքննական ցուցմունքի)։
Նշել է նաև, թե իբր բերման ենթարկված հղի կնոջը փրկելու և բաժնից ազատ արձակելու նպատակով այդ բջջային հեռախոսի, ինչպես նաև վերավաճառքի նպատակով Անդրանիկից գնած այլ իրերի հափշտակությունը վերցրել է իր վրա՝ տալով ինքնազրպարտող ցուցմունքներ։ Քննիչի մոտ անընդհատ պնդել է, որ նշված ապրանքները գնել է Անդրանիկից, ում հեռախոսահամարը գրված էր բնակարանում պահած թղթի վրա, սակայն այն անհետացել է իր բնակարանում կատարված խուզարկությունից հետո։ Նշել է նաև, թե իբր կողոպուտի հետ ևս առնչություն չունի, քանի որ կողոպուտից ընդամենը վեց օր առաջ էր ամուսնացել, բացի այդ, նյութական որևէ խնդիր տվյալ պահին չուներ։
Նախաքննության ընթացքում տված խոստովանական ցուցմունքների վերաբերյալ հարցաքննվելիս նշել է, թե իբր ենթարկվել է հոգեբանական ճնշման, ոստիկանները պահանջել են ընդունել բջջային հեռախոսի գողության դրվագը, ավելին` պատմել կատարած այլ գողության դրվագներ։ Առաջին հարցաքննության ժամանակ ընդունել է միայն տուժող Ս.Ստեպանովայի բնակարանից կատարված գողության դրվագը, որից հետո հայտնվել է կողոպուտի դրվագով տուժողը։
Մինչդեռ, մինչդատական վարույթի ընթացքում՝ դեռևս 2012թ. նոյեմբերի 5-ին կասկածյալի, իսկ նոյեմբերի 7-ին մեղադրյալի կարգավիճակում հարցաքննվելիս ընդունել էր, որ հափշտակությունները կատարել է ընտանիքին նյութապես օգնելու նպատակով։ 2012թ. սեպտեմբերին, կոնկրետ օրը չի հիշում, ուշ ժամի զբոսնել է Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական տարածքում և Բայրոնի փողոցում նկատել է, որ 12-րդ շենքի 51-րդ բնակարանի լույսերն անջատված են, պատուհանները՝ փակ։ Գետնից վերցրել է երկաթե սուր կտրող գործիք, առաջին հարկում գտնվող ճաղավանդակի օգնությամբ բարձրացել է նշված բնակարանի պատուհանների մոտ և երկաթե կտորով բացելով պատուհանը՝ մտել ներս։ Այնուհետև համոզվելով, որ նշված բնակարանում որևէ անձ չկա՝ գողացել է աչքի ընկած իրերը՝ <<Այֆոն 4>> տեսակի բջջային հեռախոս, <<Գլամուր>> և <<Տիսոտ>> ֆիրմայի ժամացույցներ, <<Սոնի>> տեսակի ձեռքի խաղային համակարգիչ, <<Տոշիբա>> տեսակի դյուրակիր համակարգիչ, կանացի մուշտակ, այլ ապրանքներ, որոնք դրել է նույն բնակարանում հայտնաբերած պայուսակի մեջ և նույն ճանապարհով բնակարանից դուրս գալով՝ դիմել փախուստի։ Հայտնել է նաև, որ Բայրոնի 12-րդ շենքի 51-րդ բնակարանից գողացված վերոնշյալ ապրանքները թաքցրել է Երևան քաղաքի Մարգարյան 2-րդ նրբանցքի 7/1 շենքի 31 հասցեում գտնվող, իր վարձակալած բնակարանում։ Նույն ցուցմունքներում հերքել է այլ բնակարանային գողություններ կատարելու հանգամանքը։
Քննչական փորձարարություն կատարելու արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2012թ. նոյեմբերի 6-ին կատարված քննչական այդ գործողության ժամանակ գործով ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկանյանը, մատնացույց անելով Երևանի Բայրոնի 12-րդ շենքի 51-րդ բնակարանը, հայտարարել է, որ 2012թ. սեպտեմբերին երկաթե սուր առարկայի գործադրմամբ խոհանոցի պատուհանը բացելու միջոցով ապօրինաբար մուտք է գործել վերը նշված բնակարան, գողացել <<Տոշիբա>> մակնիշի դյուրակիր համակարգիչ, <<Գլամուր>> և <<Տիսոտ>> ապրանքանիշների կանացի ժամացույցներ, մուշտակ, <<Այֆոն>> տեսակի բջջային հեռախոս, ևս մի քանի բջջային հեռախոսներ։ Վերոնշյալը լցրել է բնակարանում գտած պայուսակի մեջ, նույն պատուհանով դուրս է եկել, իսկ գողացած ապրանքները տեղափոխել և պահել է իր բնակարանում։
Ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի պատճառաբանությունները հերքվել, իսկ նրան առաջադրված մեղադրանքը հաստատվել է հետևյալ ապացույցներով (ներկայացվում են ըստ դրվագների).
Տուժող Սվետլանա Ստեպանովայի` հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքներով` այն մասին, որ 2012թ. սեպտեմբերի 17-ին արձակուրդի կապակցությամբ մեկնել է ՀՀ-ից, իսկ Երևանի Բայրոնի 12-րդ շենքի 51 հասցեում գտնվող բնակարանի մուտքի դռան բանալին անվտանգության նկատառումով թողել է Արսեն Հախեյանի մոտ։ 2012թ. սեպտեմբերի 22-ին Ա.Հախեյանը զանգահարել և հայտնել է, որ իր բնակարանից գողություն է կատարվել։ Երբ վերադարձել է Հայաստան, մանրամասն ուսումնասիրությունից հետո պարզել է, որ բնակարանից բացակայում են ընդհանուր 3.730.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք՝ բաց գույնի նորկայից մուշտակը, մուգ շագանակագույն նորկայից կիսամուշտակը, ադամանդներով պատված ձեռքի ժամացույցը՝ <<Գլամուր>> ֆիրմայի, շվեյցարական արտադրության <<Տիսոտ>> ֆիրմայի սպիտակ գոտիով ժամացույցը, <<Այֆոն>> տեսակի 0127490051822785 գործարանային համարի բջջային հեռախոսը, բջջային հեռախոսի համար նախատեսված <<Սամսոնյետե>> ֆիրմայի պատյանը, <<Սոնի Փլեյսթեյշն>> տեսակի ձեռքի համակարգիչը, <<Սամսունգ>> տեսակի բջջային հեռախոսը, 3 հատ բջջային հեռախոսներ, <<Տոշիբա>> ֆիրմայի դյուրակիր համակարգիչը, դյուրակիր համակարգչի համար նախատեսված կաշվից և կտորից պայուսակները, <<Պրոտեժե>> տեսակի գրիչները, <<Բրաուն>> տեսակի հարդարիչը, <<Պոեմա>>, <<Դիոր>>, <<Շանել>> և <<Նինա-Ռիչի>> տեսակի օծանելիքը, իր կաշվե դրամապանակը, որի մեջ եղել է 40.000 ՀՀ դրամ գումար, իր արծաթյա զարդերի հավաքածուն և այլ զարդեր, ոսկեջուր սկավառակը, տեխնիկայի համար նախատեսված հոսանքալարերն ու ականջակալները, ինչպես նաև ամուսնու նորկայից ձմեռային գլխարկը։
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, համաձայն որոնց՝ տուժող Սվետլանա Ստեպանովան նրան ներկայացված առարկաների կազմում ճանաչել է իր շագանակագույն մուշտակը, <<Սոնի Փլեյսթեյշն>> տեսակի ձեռքի համակարգիչը, <<Բրաուն>> տեսակի հարդարիչը, <<Պրոտեժե>> տեսակի գրիչները, <<Գլամուր>> և <<Տիսոտ>> ֆիրմայի ձեռքի ժամացույցները, <<Շանել>> տեսակի օծանելիքը, <<Տոշիբա>> ֆիրմայի դյուրակիր համակարգիչը, բջջային հեռախոսի համար նախատեսված <<Սամսոնյետե>> ֆիրմայի պատյանը և հայտարարել, որ դրանք հափշտակվել են իր բնակարանից, 2012թ. սեպտեմբերի 17-ից մինչև սեպտեմբերի 22-ն ընկած ժամանակահատվածում։
Վկա Արսեն Հախեյանի` հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքներով՝ այն մասին որ, աշխատում է ՀՀ-ում ՌԴ դեսպանատան միգրացիոն ծառայությունում, որտեղից էլ ճանաչում է դեսպանատան աշխատակից Սվետլանա Ստեպանովային։ 2012թ. սեպտեմբերի 17-ին արձակուրդի կապակցությամբ վերջինս մեկնել է Հայաստանից, իսկ անվտանգության նկատառումով Երևանի Բայրոնի 12-րդ շենքի 51 հասցեում գտնվող բնակարանի մուտքի դռան բանալին թողել է իր մոտ։ 2012թ. սեպտեմբերի 22-ին գնացել է նշված բնակարան և բանալիով բացելով մուտքի դռան փականը և մտնելով ներս` հայտնաբերել է, որ բնակարանում ամեն ինչ խառնված վիճակում է, բաց է խոհանոցի պատուհանը։ Անմիջապես զանգահարել է Ս.Ստեպանովային, նրա հետ հեռախոսազրույցի արդյունքներով պարզել է, որ գողացվել են երեք մուշտակներ, <<Տոշիբա>> մակնիշի դյուրակիր համակարգիչը, արծաթյա և ոսկյա զարդեր, 2-3 բջջային հեռախոսներ, <<Այֆոն>> տեսակի բջջային հեռախոս։ Ս.Ստեպանովայի առաջարկով անմիջապես զանգահարել է ոստիկանություն, դեպքի մասին տեղեկացրել նաև նրանց։
Դեպքի վայրի զննման արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2012թ. սեպտեմբերի 22-ին Երևանի Բայրոնի 12-րդ շենքի 51 հասցեում գտնվող, տուժող Ս.Ստեպանովային պատկանող բնակարանում կատարված քննչական այդ գործողության արդյունքում պարզվել է, որ բնակարանի մուտքի դռան երկու փականներն անվնաս են։ Զննման մասնակից Ա.Հախեյանի հայտարարության համաձայն՝ բնակարանի մուտքի դուռը գողության փաստն հայտնաբերելու օրն եղել է կողպված վիճակում։ Զննման ընթացքում պարզվել է նաև, որ բնակարանի խոհանոցի լուսամուտի դուռը բաց վիճակում է, իսկ դրան կից պատուհանի փականի դիմացի հատվածում հայտնաբերվել են դեֆորմացման հետքեր։
Տվյալ դրվագի շրջանակներում ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի դատաքննական և նախաքննական իրարամերժ ցուցմունքները պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում միմյանց, ինչպես նաև դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույցների հետ համադրելու, վերլուծելու և գնահատելու արդյունքներով ընդհանուր իրավասության դատարանն առավել արժևորել է նախաքննականը, հաշվի առնելով, որ այն` բնակարան մուտք գործելու և բնակարանից հեռանալու եղանակի, հափշտակված իրերի (գողոնի) տեսականու վերաբերյալ, դրանց մի մասը գործով ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի վարձակալած բնակարանում հայտնաբերվելու և առգրավվելու, այդ առարկաները տուժող Տ.Ստեպանովայի կողմից ճանաչվելու փաստերով հաստատվել են նաև դատաքննությամբ հետազոտված, վերը թվարկված ապացույցներով.
Տուժող Գոհար Մկրտչյանի ցուցմունքներով. Վերջինս ընդհանուր իրավասության դատարանում հայտնել է, որ 2012թ. հոկտեմբերի 19-ին՝ ժամը 20:50-ի սահմաններում, գտնվել է իր բնակարանում, միջանցքից ձայներ լսելով՝ քայլել է ննջասենյակի ուղղությամբ, որտեղ նկատել է մինչ այդ անծանոթ մի երիտասարդի, ում ձեռքին եղել է ննջասենյակում գտնվող զարդատուփը։ Վախեցել և որևէ ձայն չի հանել, այլ հետևել է նրան, ով իրեն նկատելով՝ առանց որևէ բան ասելու, քայլելով մոտեցել է խոհանոցի բաց պատուհանին և դիմել փախուստի` իր հետ տանելով ապակյա զարդատուփը, որը պատշգամբից այդ երիտասարդի իջնելու ժամանակ վերջինիս ձեռքից ընկել և կոտրվել է։ Վերջինիս հեռանալուց հետո զանգահարել են ոստիկանություն, ուսումնասիրել և պարզել են, որ բնակարանի ննջասենյակից բացակայում է ոչ միայն վերոնշյալ զարդատուփը, այլև 720.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ ոսկյա զարդերը՝ ԵՊՀ 90 ամյակին նվիրված հուշամեդալը, <<Նիկոլայի>> 10 ռուբլիանոց ոսկեդրամը, երեք մատանիները, ոսկյա շղթան և խաչը, ինչպես նաև 30.000 ՀՀ դրամ գումար։ Նշել է, որ այդ պահին բնակարանի մուտքի դուռը եղել է կողպված, տվյալ անձն իրենց բնակարան է մտել և հեռացել խոհանոցի բաց պատուհանով։ Նշել է նաև, որ անձին ճանաչման ներկայացնելու քննչական գործողության ժամանակ այլ անձանց կազմում դեմքի կառուցվածքից, փոս ընկած աչքերից, մարմնակազմությունից և քայլվածքից ճանաչել է իրենց բնակարանում 2012թ. հոկտեմբերի 19-ին նկատած անձին՝ Տավրոս Ոսկանյանին, պնդել է, որ վերջինս է իրենց բնակարանից գումարն ու զարդերը հափշտակել։
Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին կազմված արձանագրությամբ, համաձայն որի` 2012թ. նոյեմբերի 7-ին կատարված քննչական այդ գործողության արդյունքում տուժող Գոհար Մկրտչյանը իր ճանաչմանը ներկայացված անձանց կազմում ճանաչել է Տավրոս Ոսկանյանին և հայտարարել, որ վերջինս հանդիսանում է իր բնակարանից 2012թ. հոկտեմբերի 19-ին` ժամը 20.50-ի սահմաններում, իրեն պատկանող գույքը հափշտակած անձնավորությունը։ Գործով ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանը հայտարարել է, որ տվյալ դեպքի հետ որևէ առնչություն չունի, ավելին՝ նշված օրը և ժամին եղել է տանը՝ կնոջ հետ։
Տուժող Սեդա Պողոսյանի ցուցմունքներով. Վերջինս ընդհանուր իրավասության դատարանում հայտնել է, որ 2012թ. հուլիսի 6-ին` ժամը 19.00-ի սահմաններում, դուրս են եկել բազմաբնակարան շենքի 2-րդ հարկում գտնվող իրենց բնակարանից՝ չորս անգամ պտտեցնելով բանալին և կողպելով բնակարանի մուտքի դուռը։ Բնակարան են վերադարձել միայն 2012թ. հուլիսի 9-ին` ժամը 16.00-ի սահմաններում, պարզել, որ մուտքի դռան փականը կողպված է բանալու երկու պտույտով, իսկ բացելով այն՝ հասկացել են, որ անհայտ անձը, ննջասենյակի պատուհանի ապակին կոտրելով, պատուհանից մուտք է գործել իրենց բնակարան, կատարել գողություն, որից հետո բնակարանում եղած բանալիների այլ օրինակի օգտագործմամբ բացել է մուտքի դուռը, գողոնով հեռանալուց առաջ կողպել այն։ Անմիջապես զանգահարել է ոստիկանություն և հայտնել կատարվածի մասին։ Պարզել և վարույթն իրականացնող մարմնին են ներկայացրել գողացված ապրանքների տեսականու և արժեքի վերաբերյալ ցուցակ, համաձայն որի՝ իր բնակարանից գողացվել էր ընդհանուր 6.834.600 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք, այդ թվում՝ <<Սոնի Բրավիա>> ապրանքանիշի հեռուստացույցը, <<Քենոն>> և <<Սամսունգ>> մակնիշի մեկական ֆոտոխցիկներ, տեսախցիկ, 3.000 ԱՄՆ դոլար կանխիկ գումար, <<Սամսունգ>> մակնիշի բջջային հեռախոս, ոսկյա զարդեր՝ ականջօղեր, մատանիներ, ձեռքի շղթա, կախազարդ, խաչ և ժամացույց ամուսնու օգտագործված հագուստները, այդ թվում՝ 5 բաճկոնները, ինը տաբատները, սպորտային գլխարկը, գոտին, փողկապները, <<Ջորջիո Արմանի>>, <<Շանել>> և այլ օծանելիք։
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, համաձայն որոնց` տուժող Սեդա Պողոսյանը նրան ներկայացված առարկաների կազմում ճանաչել է իր բնակարանից գողացված հեռուստացույցը, ֆոտոխցիկները, սպորտային գլխարկը, գոտին, 4 փողկապները, օծանելիքի դատարկ սրվակը, ամուսնու երկու բաճկոնները և հայտարարել, որ դրանք այլ ապրանքների հետ միասին 2012թ. հուլիսի 6-ից 9-ն ընկած ժամանակահատվածում գողացվել են իր բնակարանից։
Տուժող Ջուլիետա Աբրահամյանի` հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքներով՝ այն մասին, որ 2012թ. մայիսի 19-ին ամուսնու հետ մեկնել է ՀՀ-ից և Երևանի Բաշինջաղյան 190-րդ շենքի 9 հասցեում գտնվող իր բնակարանի մուտքի դռան բանալին թողել եղբոր` Ռուբիկ Աբրահամյանի մոտ։ 2012թ. օգոստոսի 7-ին եղբայրն իրեն զանգահարել և հայտնել է, որ նույն օրը միայն մասնագետի օգնությամբ է կարողացել բացել իր բնակարանի մուտքի դուռը, պարզել, որ բնակարանում բոլոր իրերը թափված են։ Եղբորը խնդրել է դիմել ոստիկանություն և հայտնել կատարվածի մասին։ 2012թ. հոկտեմբերի 5-ին վերադարձել է Հայաստան և զննելով տունը` նկատել, որ բնակարանից բացակայում է 475.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ գույք, այդ թվում՝ նորկայից իր մուշտակը, զգեստները, սպիտակեղենը, սրբիչները, հարդարանքի պարագաների պայուսակը, ամուսնու կոստյումը, վերնաշապիկները, սվիտերները, սափրվելու պարագաները, <<Նայք>> ապրանքանիշի սպորտային համազգեստը և կոշիկները։
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, համաձայն որոնց` տուժող Ջուլիետա Աբրահամյանը նրան ներկայացված առարկաների կազմում ճանաչել է ամուսնու երկու զույգ կոշիկները, իր հարդարանքի պարագաների պայուսակը, սափրվելու պարագաները` հայտարարելով, որ դրանք այլ ապրանքների հետ միասին գողացվել են իր բնակարանից։
Վկա Ռուբիկ Աբրահամյանի ցուցմունքներով. Վերջինս ընդհանուր իրավասության դատարանում հայտնել է, որ 2012թ. մայիսին քույրը՝ Ջուլիետա Աբրահամյանը, ընտանիքի հետ միասին մեկնել է ՀՀ-ից և բնակարանի բանալին թողել է իր մոտ։ 2012թ. օգոստոսի 1-ին գնալով վերջինիս պատկանող՝ Երևան քաղաքի Բաշինջաղյան 190-րդ շենքի 9-րդ բնակարան` տեսել է, որ այնտեղ ամեն ինչ նորմալ վիճակում է։ Հերթական անգամ՝ 2012թ. օգոստոսի 7-ին` ժամը 19.00-ի սահմաններում, գնալով նույն բնակարան` փորձել է բացել մուտքի դուռը, սակայն չի կարողացել։ Այնուհետև մասնագետի օգնությամբ բացել է դուռը և մտնելով ներս` նկատել, որ տանն ամեն ինչ թափթփված վիճակում է։ Անմիջապես զանգահարել է քրոջը` Ջուլիետա Աբրահամյանին, ապա վերջինիս առաջարկով՝ նաև ոստիկանություն։ Հարցերին պատասխանելիս նշել է, որ բնակարան մուտք էին գործել պատշգամբից, պատուհանը բացելու եղանակով, նախապես հանել էին այդ պատուհանին ամրացված միջատների դեմ նախատեսված ցանցը։ Քրոջ խոսքերից գիտի, որ թանկարժեք իրեր չէին հափշտակվել, գողացվել էր հագուստ, անկողնու պարագաներ և այլն։
Տուժող Սվետլանա Հարոյանի ցուցմունքներով. Վերջինս ընդհանուր իրավասության դատարանում հայտնել է, որ 2012թ. օգոստոսի 15-ին ընտանիքի անդամների, այդ թվում՝ Գայանե Չիլինգարյանի և Վլադիմիր Հարոյանի հետ միասին մեկնել են Լոռու մարզ` հանգստանալու։ Մի քանի օր անց իրեն է զանգահարել հորաքույրը՝ Ռուզաննա Հարոյանը և հայտնել, որ մտել է Երևանի Մարգարյան 2-րդ նրբանցք 5-րդ շենքի 21 հասցեում, 3-րդ հարկում գտնվող իրենց բնակարան և նկատել, որ իրերը գտնվել են թափթփված վիճակում։ Հասկանալով, որ գողություն է կատարվել` Ռ.Հարոյանն իրենց առաջարկով դիմել է ոստիկանություն և կատարվածի մասին հաղորդում տվել։ Պարզել են, որ անհայտ անձն իրենց բնակարան է մուտք գործել պատշգամբի դռնից, սակայն դուրս էր եկել բնակարանի մուտքի դռնից` այն փակելով տանը գտնվող բանալու օրինակով։ Երբ վերադարձել է բնակարան` նկատել է, որ բացակայում է իրեն պատկանող ընդհանուր 5.000.000 ՀՀ դրամի գույք, այդ թվում՝ բնական մուշտակը, մորթե բաճկոնը, վերարկուն, երեք ակնոցները, որոնցից մեկական <<Վերսաչի>> և <<Իվսեն Լոռան>> ապրանքանիշի, կոստյումը, երկու զույգ ձմեռային կոշիկները, ոսկյա և արծաթյա զարդերը, բնական մարգարիտից թևնոցը և վզնոցը, իր պայուսակները, <<ԷյջՊի>> մոդելի դյուրակիր համակարգիչը՝ պայուսակով, նույն ապրանքանիշի տպիչ սարքը, <<ԱՅ-ՓՈԴ>> տեսակի ձայնարկիչը, 3.800 ՀՀ դրամի մետաղադրամներ։
Մինչդեռ դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում տուժող Ս.Հարոյանը թվարկած վերոնշյալ ապրանքները գնահատել էր ընդամենը 2.415.000 ՀՀ դրամ, այդ և դատաքննական ցուցմունքները միմյանց հետ համադրելու և գնահատելու արդյունքում, նշված հակասության շուրջ այլ ապացույցների բացակայության պայմաններում, ընդհանուր իրավասության դատարանը առավել արժևորել է նախաքննականը՝ հաշվի առնելով նաև չփարատված կասկածներն հօգուտ ամբաստանյալի մեկնաբանելու սկզբունքը։
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, համաձայն որոնց՝ տուժող Սվետլանա Հարոյանը նրան ներկայացված առարկաների կազմում ճանաչել է իր <<ԱՅ-ՓՈԴ>> տեսակի ձայնարկիչը, <<Իվսեն Լոռան>> և <<Վերսաչի>> տեսակի արևային ակնոցները, մուշտակը, ջինսե վերարկուն և հայտարարել, որ դրանք իր և ընտանիքի մյուս անդամների այլ ապրանքների հետ միասին գողացվել են իրենց բնակարանից։
Տուժող Գայանե Չիլինգարյանի ցուցմունքներով. Վերջինս ընդհանուր իրավասության դատարանում հայտնել է, որ 2012թ. օգոստոսի 15-ին ընտանիքի անդամների, այդ թվում՝ Սվետլանա և Վլադիմիր Հարոյանների հետ միասին մեկնել են Լոռու մարզ` հանգստանալու։ 2012թ. օգոստոսի 28-ին զանգահարել է ամուսնու քույրը՝ Ռուզաննա Հարոյանը և հայտնել, որ մտել է իրենց բնակարան և տեսել, որ իրերը գտնվում են թափթփված վիճակում։ Հասկանալով, որ գողություն է կատարվել` Ռ.Հարոյանն իրենց առաջարկով դիմել է ոստիկանություն։ Երբ վերադարձել և մտել են բնակարան, նկատել է, որ բացակայում է իրեն պատկանող 783.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույքը, այն է՝ մուշտակը, երեկոյան զգեստը, կաշվե անձրևանոցը, կաշվե կոստյումը, իր պայուսակները։
Տուժող Վլադիմիր Հարոյանի ցուցմունքներով. Վերջինս ընդհանուր իրավասության դատարանում հայտնել է, որ 2012թ. օգոստոսի 15-ին ընտանիքի անդամների, այդ թվում՝ Գայանե Չիլինգարյանի և Սվետլանա Հարոյանի հետ միասին մեկնել են Լոռու մարզ` հանգստանալու։ 2012թ. օգոստոսի 28-ին քրոջը զանգահարել է հորաքույր Ռուզաննա Հարոյանը և հայտնել, որ մտել է իրենց բնակարան և տեսել, որ իրերը գտնվում են թափթփված վիճակում։ Իրենց առաջարկով Ռ.Հարոյանը դիմել է ոստիկանություն։ Երբ վերադարձել են բնակարան` նկատել է, որ բացակայում է 2.312.400 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ իր գույքը, այդ թվում՝ <<Ռոմանսոն>> և <<Կազիո>> ապրանքանիշների ժամացույցները, <<Ասուս>> ապրանքանիշի հարթ էկրանով համակարգիչը, <<Ջենիուս>> մակնիշի բարձրախոսները, բոլոր հագուստները` վերարկուները, բաճկոնները, վերնաշապիկները, անդրավարտիքները, գոտին, կոշիկները, 6-7 գրամանոց ոսկյա մատանին։
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, համաձայն որոնց՝ տուժող Վլադիմիր Հարոյանը նրան ներկայացված առարկաների կազմում ճանաչել է <<Ջենիուս>> մակնիշի 4 բարձրախոսները, գոտին, երեք անդրավարտիքները, երեք վերնաշապիկները, <<Ռոմանսոն>> տեսակի ձեռքի ժամացույցը՝ հայտարարելով, որ դրանք գողացվել են իրենց բնակարանից, իր և ընտանիքի մյուս անդամների այլ ապրանքների հետ միասին։
Տուժող Արմեն Բարսեղյանի` հրապարակված և հետազոտված նախաքննական, այդ թվում՝ գործով ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի հետ առերես ցուցմունքներով՝ այն մասին, որ մինչև գողության դեպքն իր բնակարան վերջին անգամ` 2012թ. օգոստոսի 30-ին, այցելել է մորաքույրը` Մարինե Իգնատյանը։ Միայն 2012թ. սեպտեմբերի 2-ին հարևանուհի Կարինեից է տեղեկացել, որ իր բնակարանից գողություն է կատարվել։ Անմիջապես ժամանելով Երևան՝ զանգահարել է ոստիկանություն և հայտնել կատարվածի մասին։ Ուսումնասիրելով բնակարանը՝ պարզել է, որ բացակայում է ընդհանուր 325.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք, այդ թվում՝ 100 եվրո գումար, երկու կոստյում, որոնցից մեկը <<Քեմբրիջ>> ապրանքանիշի, բաճկոնը, վերարկուն, վերնաշապիկները, երկու տաբատ, <<Քեմբրիջ>> ապրանքանիշի փողկապը։
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, համաձայն որոնց՝ տուժող Արմեն Բարսեղյանն իրեն ճանաչման ներկայացված առարկաների կազմում ճանաչել է <<Քեմբրիջ>> ֆիրմայի կոստյումն ու փողկապը՝ հայտարարելով, որ դրանք գողացվել են իր բնակարանից, այլ ապրանքների հետ միասին։
Վկա Արմինե Պողոսյանի ցուցմունքներով. Վերջինս ընդհանուր իրավասության դատարանում հրաժարվել է դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում ամուսնու՝ Տավրոս Ոսկանյանի դեմ տված ցուցմունքից՝ պատճառաբանելով, որ ամուսինը հոգեբանական ճնշման, ինչպես նաև սպառնալիքի ազդեցությամբ է ընդունել Երևան քաղաքի Բայրոնի 12 շենքի 51 բնակարանից գողություն կատարելու հանգամանքը, այդ մասին հայտնել նաև իրեն, սակայն իրականում ամուսնությունից` 2012թ. հոկտեմբերի 13-ից մինչև նրա ձերբակալման օրը մշտապես գտնվել են միասին։ Բացառել է այդ ժամանակահատվածում ամուսնու կողմից կողոպուտ կատարելու հնարավորությունը, սակայն դժվարացել է վստահաբար պնդել, թե վերագրվող գողություններին ամուսինը որևէ առնչություն կամ մասնակցություն իրականում ունեցել է, թե` ոչ։ Նշել է, որ պատժի կրումից ազատվելուց հետո Տ.Ոսկանյանն իր տրամադրած նյութական միջոցներով զբաղվել է օգտագործված և նոր ապրանքների գնմամբ և վերավաճառքով, հստակ չգիտի, արդյոք վերջինս նախապես տեղյակ էր այն մասին, որ ձեռք բերվող ապրանքները գողացված են։ Դատարանում հայտնել է, որ տեղյակ չէ, թե ամուսինն այդ ապրանքները ումից է գնել, սակայն նաև նշել է, որ երբ հերթական անգամ դիմել է ամուսնուն ապրանք ձեռք բերելու վայր իրեն ևս տանելու համար, վերջինս մերժել է` հայտնելով, որ այդ վայրը պահեստ է, ցանկալի չէ, որ ինքն էլ այդ վայր գա։ Հայտնել է նաև, որ իրենց բնակարանում գտնվող այդ իրերը ներկայացրել է ոստիկաններին, որոնց գերակշռող մասը վերադարձվել է, քանի որ տուժողները դրանք չեն ճանաչել։
Բնակարանի խուզարկության արձանագրությամբ (վերաբերելի է բոլոր դրվագներին), համաձայն որի` Տավրոս Ոսկանյանի բնակության վայրում` Երևանի Մարգարյան 2-րդ նրբանցքի 7/1 շենքի 31 հասցեով գտնվող, վարձակալված բնակարանում 2012թ. նոյեմբերի 5-ին կատարված քննչական այդ գործողության արդյունքում հայտնաբերվել և առգրավվել են տուժողների բնակարաններից հափշտակված հետևյալ գույքը ( գողոնը)՝ <<Տոշիբա>> տեսակի դյուրակիր համակարգիչ, <<Տիսոտ>> և <<Գլամուր>> ֆիրմայի կանացի ժամացույցներ, <<Պրոտեժե>> ֆիրմայի գրչատուփ` իր երեք գրիչներով, ձեռքի պայուսակ, <<Բրաուն>> ֆիրմայի մազերի հարդարիչ, <<Սալվադորե Ֆերագամո>> տեսակի թվով 3 հատ տղամարդու համար նախատեսված գոտիներ, <<Ռոմանսոն>> ֆիրմայի ժամացույց տուփով, <<Իվսեն Լոռան>> և <<Վերսաչի>> ֆիրմաների ակնոցներ` իրենց տուփերով, <<ԱյՓոդ>> տեսակի ձայնարկիչ, <<Ժիլետ>> ֆիրմայի ածելի, <<Դիոր>>, <<Բալդեզարինի Ամբեր>>, <<Յաչ Մեն>>, <<Շանել>>, <<Պակո Ռաբանի>>, <<Բուլգարի>>, թվով երկու <<Բուլգարի>> և <<Դյուպոն>> տեսակի օծանելիքներ, կապույտ գույնի պայուսակ, տարբեր տեսակի ֆոտո և տեսախցիկների պայուսակներ, <<Քենոն>> ֆիրմայի թվային ֆոտոխցիկ, <<Սամսունգ>> ֆիրմայի տեսախցիկ, <<Սնեժանա>> ֆիրմայի կանացի կիսամուշտակ, կանացի մուգ շագանակագույն կիսամուշտակ, <<Սոնի ՓՍ>> ֆիրմայի ձեռքի համակարգիչ, <<Տամռաչ»>> ֆիրմայի պայուսակ և այլն։
Գործով ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկանյանին հափշտակած իրերն իրավապահներին ներկայացնելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ Տ.Ոսկանյանի կին Արմինե Պողոսյանն այլ իրերի հետ մեկտեղ 2012թ. նոյեմբերի 6-ին իրավապահներին է ներկայացրել <<Սոնի Բրավիա>> ապրանքանիշի հեռուստացույցը, <<Ջենյուս>> մակնիշի բարձրախոսները, տղամարդու սպորտային գլխարկը, փողկապներ, կոշիկներ, տաբատներ, վերնաշապիկներ, որոնք հափշտակվել էին տուժողների բնակարաններից, իսկ մինչդատական վարույթի ընթացքում` վերջիններիս կողմից ճանաչվել համապատասխան քննչական գործողությունների (նմանատիպ այլ առարկաների հետ ճանաչման ներկայացվելու) արդյունքներով։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժողներին ի պահ հանձնված գույքի՝ <<Քենոն>> ֆիրմայի ֆոտոխցիկի, <<Սամսունգ>> տեսակի տեսախցիկի, <<Սոնի Բրավիա>> տեսակի հեռուստացույցի, <<Ջիրոտի>> տեսակի գոտու, 4 փողկապների, <<Մավի>> տեսակի տղամարդու բաճկոնի, <<Ստեֆանել>> ֆիրմայի տղամարդու ձմեռային բաճկոնի, տղամարդու գլխարկի, <<Տիգանա>> տեսակի կոշիկների, <<Մետրաքս>> տեսակի տղամարդու կոշիկների, կոսմետիկ պարագաների պայուսակի, սափրվելու պարագաների, <<Վերսաչի>> ֆիրմայի արևային ակնոցների, <<Իվսեն Լոռան>> ֆիրմայի արևային ակնոցների, <<Սնեժանա>> տեսակի կանացի մուշտակի, <<Ռոմանսոն>> տեսակի ձեռքի ժամացույցի, տղամարդու երեք վերնաշապիկների, տղամարդու երեք տաբատների, <<Ջենիուս>> տեսակի բարձրախոսների, <<Քեմբրիջ>> տեսակի կոստյումի, տղամարդու փողկապի, նորկայից մուշտակի, <<Գլամուր>> տեսակի կանացի ձեռքի ժամացույցի, <<Տիսոտ>> ֆիրմայի ժամացույցի, <<Այֆոն>> տեսակի բջջային հեռախոսի, <<Տոշիբա>> տեսակի դյուրակիր համակարգչի, <<Սումդեքս>> տեսակի պայուսակի, <<Բրաուն>> տեսակի հարդարչի, <<Սոնի ՓՍ>> տեսակի ձեռքի համակարգչի, հոսանքալարերի, <<Պրոտեժե>> ֆիրմայի գրիչների, <<Սամսոնիետե>> տեսակի պատյանի առկայությամբ, որոնք հայտնաբերվել են գործով ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի վարձակալած բնակարանի խուզարկությամբ կամ իրավապահներին են ներկայացվել վերջինիս կնոջ` Ա.Պողոսյանի կողմից։
Ապրանքագիտական փորձաքննությունների 2012թ. նոյեմբերի 30-ի թիվ 581, 2013թ. հունվարի 9-ի թիվ 622, ինչպես նաև 2012թ. նոյեմբերի 6-ի թիվ 529 եզրակացություններով, համաձայն որոնց՝ փորձաքննության տրամադրված ապրանքների շուկայական արժեքներն են՝ <<Քենոն>> ֆիրմայի ֆոտոխցիկինը՝ 48.000 ՀՀ դրամ, <<Սամսունգ>> թվային տեսախցիկինը՝ 60.000 ՀՀ դրամ, <<Սոնի Բրավիա>> տեսակի հեռուստացույցինը՝ 220.000 ՀՀ դրամ, <<Ջիրոտի>> տեսակի գոտունը՝ 16.000 ՀՀ դրամ, 4 փողկապներից յուրաքանչյուրինը՝ 1.000 ՀՀ դրամ, <<Մավի>> տեսակի տղամարդու բաճկոնինը՝ 9.000 ՀՀ դրամ, <<Ստեֆանել>> ֆիրմայի տղամարդու ձմեռային բաճկոնինը՝ 11.000 ՀՀ դրամ, տղամարդու գլխարկինը՝ 1.000 ՀՀ դրամ, <<Տիգանա>> տեսակի կոշիկներինը՝ 7.000 ՀՀ դրամ, <<Մետրաքս>> տեսակի տղամարդու կոշիկներինը՝ 7.000 ՀՀ դրամ, կոսմետիկ պարագաների պայուսակինը՝ 2.000 ՀՀ դրամ, սափրվելու պարագաներինը՝ 12.000 ՀՀ դրամ, <<Վերսաչի>> ֆիրմայի արևային ակնոցներինը՝ 15.000 ՀՀ դրամ, <<Իվսեն Լոռան>> ֆիրմայի արևային ակնոցներինը՝ 12.000 ՀՀ դրամ, <<Սնեժանա>> տեսակի կանացի մուշտակինը՝ 80.000 ՀՀ դրամ, <<Ռոմանսոն>> տեսակի ձեռքի ժամացույցինը՝ 18.000 ՀՀ դրամ, տղամարդու երեք վերնաշապիկներինը՝ ընդհանուր 12.000 ՀՀ դրամ, տղամարդու երեք տաբատների ընդհանուր գինը՝ 19.500 ՀՀ դրամ, <<Ջենիուս>> տեսակի բարձրախոսներինը՝ 15.000 ՀՀ դրամ, <<Քեմբրիջ>> տեսակի կոստյումինը՝ 58.300 ՀՀ դրամ, տղամարդու փողկապինը՝ 1.000 ՀՀ դրամ, նորկայից մուշտակինը՝ 200.000 ՀՀ դրամ, <<Գլամուր>> տեսակի կանացի ձեռքի ժամացույցինը՝ 120.000 ՀՀ դրամ, <<Տիսոտ>> ֆիրմայի ժամացույցինը՝ 135.000 ՀՀ դրամ, <<Այֆոն>> տեսակի բջջային հեռախոսինը՝ 200.000 ՀՀ դրամ, <<Տոշիբա>> տեսակի դյուրակիր համակարգչինը՝ 100.000 ՀՀ դրամ, <<Սումդեքս>> տեսակի պայուսակինը՝ 7.000 ՀՀ դրամ, <<Բրաուն>> տեսակի հարդարչինը՝ 1.500 ՀՀ դրամ, <<Սոնի ՓՍ>> տեսակի ձեռքի համակարգչինը՝ 60.000 ՀՀ դրամ, հոսանքալարերինը՝ 17.350 ՀՀ դրամ, <<Պրոտեժե>> ֆիրմայի գրիչներինը՝ 20.000 ՀՀ դրամ, <<Սամսոնիետե>> տեսակի պատյանինը՝ 250 ՀՀ դրամ։
Մեղադրանքի և մեղադրական եզրակացության հիմքում մեղադրող կողմը դրել է նաև որպես ապացույց ճանաչած և գործին կցված փաստաթղթի` <<ԱրմենՏել>> ՓԲ ընկերությունից ստացված 099-380202 հեռախոսահամարի վերծանումների զննման արձանագրությունը, համաձայն որի՝ գործով ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկանյանի անվամբ գրանցված այդ հեռախոսահամարից 2012թ. հուլիսի 8-ին` ժամը 19.40-ին և 19.42-ին, ինչպես նաև 2012թ. հուլիսի 9-ին` ժամը 07.42-ին և 08.15-ին կատարված մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերը սպասարկվել են Երևանի Հալաբյան 41ա հասցեում տեղակայված ալեհավաքի կողմից։ 099-380202 հեռախոսահամարից 2012թ. օգոստոսի 7-ին` ժամը 10.04-ին կատարված ելքային հեռախոսազանգը սպասարկվել է Երևանի Բաշինջաղյան 177-րդ հասցեում տեղակայված ալեհավաքով, իսկ 2012թ. օգոստոսի 7-ին` ժամը 10.09-ին և 10.15-ին կատարված ելքային հեռախոսազանգերը սպասարկվել են Երևանի 16-րդ թաղամասի թիվ 47/1 հասցեում տեղակայված ալեհավաքի կողմից։ 099-380202 հեռախոսահամարով 2012թ. օգոստոսի 17-ին` ժամը 17.10-ին, օգոստոսի 18-ին` ժամը 13.13-ին, օգոստոսի 21-ին` ժամը 13.55-ին, օգոստոսի 22-ին` ժամը 04.01-ին, կատարված մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերը սպասարկվել են Երևանի 16-րդ թաղամասի թիվ 47/1 հասցեում տեղակայված ալեհավաքով։
Տվյալ ապացույցը ստուգելով, վերլուծելով և գնահատելով՝ ընդհանուր իրավասության դատարանը փաստել է, որ նախաքննական մարմինը մինչդատական վարույթի ընթացքում, իսկ մեղադրողները` Դատարանում բավարար չափով չեն փաստարկել և պատճառաբանել, թե այն ինչ չափանիշներով և տուժողների բնակարանից կատարված հափշտակությունների որ դրվագներով է սույն գործով ամբաստանվող Տ.Ոսկանյանին վերաբերելի, հետևաբար՝ անորոշության կապակցությամբ սույն դատավճռի հիմքում, որպես ապացույց,Դատարանը չի դրել։
Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը վերլուծության ու գնահատության ենթարկելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանցից յուրաքանչյուրը գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված և հաստատված է գործին վերաբերվող փոխկապակցված, հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, քրեական գործի ինչպես նախաքննությամբ, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում քրեադատավարական օրենքի էական խախտումներ, որոնք գործին մասնակցող անձանց օրենքով երաշխավորված իրավունքներից զրկելու կամ դրանցում սահմանափակելու կամ այլ ճանապարհով խոչընդոտել են գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտմանը, ազդել են կամ կարող են ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, թույլ չեն տրվել և գործի փաստական հանգամանքների մասին դատարանի դատավճռում շարադրված հետևությունները բխում են քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներից, հետևաբար ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը բեկանելու և գործը նոր քննության ուղարկելու հիմքեր չկան:
Ինչ վերաբերում է պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի պահանջին` ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու վերաբերյալ, ապա այն ևս ենթակա է մերժման` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները:
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումը անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշանակված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված ու փոխհամաձայնեցված են, /մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները, և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին/: Այսինքն` պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի և արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում:
Այսինքն, դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա /հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության աստիճանը և այլն/:
Պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, դրանք բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը:
Պատասխանատվությունը և պատիժը անհատականացման հիմք են ոչ միայն արարքի հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այլև հանցավորի անձը բնութագրող բոլոր հատկանիշները` ընտանեական դրությունը, առողջական վիճակը, դատվածություն, դրսևորած վարքագիծը աշխատանքում, շրջապատում և կենցաղում, տարիքը և այլն, և պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ կհասնի պատժի նպատակներին:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին, և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը:
Սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակհայտ է դառնում, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով` երկու դրվագով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` երեք դրվագով մեղադրվող ամբաստանյալ Տավրոս Ալբերտի Ոսկանյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, և բավարար չափով ստուգման ու պատժաճ գնահատության է ենթարկել ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի կողմից կատարած հանցանքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում, Տավրոս Ոսկանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք գնահատելով հանցանքը կատարելու վտանգավոր ռեցիդիվը` հաշվի առնելով, որ վերջինս մինչև սույն գործով նրան վերագրված ծանր հանցագործությունների կատարումը 4 անգամ դատապարտվել է ազատազրկման դիտավորությամբ միջին ծանրության համասեռ հանցագործությունների կատարման համար, որպիսի հանցանքները կատարվել են չափահաս տարիքում և դրանց համար դատվածությունները չեն մարվել կամ հանվել, նրա նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքների ծանրությանը, դրանք կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին:
Ելնելով վերոգրյալից` Վերաքննիչ քրեական դատարանը եկավ հետևության, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 27.03.2014թ. կայացված դատավճիռը հիմնավորված է և պատճառաբանված, մեղադրանքը` ապացուցված, արարքներին տրվել է քրեաիրավական ճիշտ գնահատական, նշանակվել է արդարացի և համաչափ պատիժ, հետևաբար դատավճիռը բեկանելու, գործը նոր քննության ուղարկելու կամ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու հիմքեր չկան:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ հոդվածներով` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Պաշտպան Գ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել` օրինական ուժի մեջ թողնելով Տավրոս Ալբերտի Ոսկանյանի նկատմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով` երկու դրվագով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` երեք դրվագով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 27.03.2014թ. դատավճիռը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ. ՄԵԼԻՔ- ՍԱՐԳՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Հ. ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Գործ. ԵԿԴ/0117/01/13
19 մայիսի 2014թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Հ.ՏԵՐ- ԱԴԱՄՅԱՆ
Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՍԱՄՍՈՆՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Վ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Գ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Տ.ՈՍԿԱՆՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂ` Ս.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով պաշտպան Գ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Տավրոս Ալբերտի Ոսկանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով` երկու դրվագով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` երեք դրվագով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 27.03.2014թ. դատավճռի դեմ
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
22.09.2012թ. ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում անհայտ անձի կողմից բնակարան ապօրինի մուտք գործելու և քաղ. Սվետլանա Ստեպանովայի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 15108212 քրեական գործը:
05.11.2012թ. վերոնշյալ գողությունը կատարելու կասկածանքով ձերբակալվել է նույն օրը ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին բերման ենթարկված Տավրոս Ոսկանյանը։
07.11.2012թ. Տ.Ոսկանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով (տուժող Սվետլանա Ստեպանովայի դրվագով)։
Նույն օրը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, քննարկելով նախաքննական մարմնի հարուցած միջնորդությունը, մեղադրյալ Տավրոս Ոսկանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառել կալանավորում, որը հետագայում երկարացվել է։
Սույն քրեական գործին են միացվել և մեկ վարույթով շարունակվել գողությունների և կողոպուտի դեպքերի վերաբերյալ նախաքննական այլ մարմիններում քննված հետևյալ քրեական գործերը`
- 2012թ. նոյեմբերի 8-ին` տուժող Գոհար Մկրտչյանի 2012թ. հոկտեմբերի 19-ի հաղորդման հիման վրա Երևանի Տպագրիչների 15-րդ շենքի 15-րդ բնակարանից նույն օրը կողոպուտ կատարելու վերաբերյալ հարուցված թիվ 15114812 քրեական գործը,
- 2012թ. դեկտեմբերի 6-ին` տուժող Սեդա Պողոսյանի 2012թ. հուլիսի 9-ի հաղորդման հիման վրա Երևանի Լենինգրադյան փողոցի 48/5-րդ շենքի 28-րդ բնակարանից 2012թ. հուլիսի 6-ից 9-ն ընկած ժամանակահատվածում գողություն կատարելու վերաբերյալ 2012թ. հուլիսի 9-ին հարուցված թիվ 10119112 քրեական գործը,
- 2012թ. դեկտեմբերի 17-ին` 2012թ. օգոստոսի 28-ի քաղ. Ռուզաննա Հարոյանի հաղորդման հիման վրա Երևանի Մարգարյան 2-րդ նրբանցքի 5-րդ շենքի 21-րդ բնակարանից 2012թ. օգոստոսի 15-ից 28-ն ընկած ժամանակահատվածում գողություն կատարելու վերաբերյալ 2012թ. օգոստոսի 29-ին հարուցված թիվ 10126512 քրեական գործը (տուժողներ Սվետլանա և Վլադիմիր Հարոյանների և Գայանե Չիլինգարյանի դրվագներ),
- 2012թ. դեկտեմբերի 17-ին` տուժող Արմեն Բարսեղյանի 2012թ. սեպտեմբերի 2-ի հաղորդման հիման վրա Երևանի Ֆուչիկի 1-ին նրբանցքի 1-ին շենքի 5-րդ բնակարանից 2012թ. օգոստոսի 30-ից մինչև սեպտեմբերի 2-ն ընկած ժամանակահատվածում գողություն կատարելու վերաբերյալ 2012թ. սեպտեմբերի 2-ին հարուցված թիվ 10126912 քրեական գործը, ինչպես նաև
- 2012թ. դեկտեմբերի 24-ին` քաղ. Ռուբիկ Աբրահամյանի 2012թ. օգոստոսի 7-ի հաղորդման հիման վրա Երևանի Բաշինջաղյան փողոցի 190-րդ շենքի 9-րդ բնակարանից 2012թ. օգոստոսի 1-ից 7-ն ընկած ժամանակահատվածում գողություն կատարելու վերաբերյալ 2012թ. օգոստոսի 7-ին հարուցված թիվ 10122712 քրեական գործը (տուժող Ջուլիետա Աբրահամյանի դրվագ)։
12.04.2013թ. Տ.Ոսկանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, հետևյալի համար.
Տավրոս Ոսկանյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2012թ. հուլիսի 6-ից մինչև 2012թ. հուլիսի 9-ն ընկած ժամանակահատվածում, կոտրելով տուժող Սեդա Պողոսյանի՝ Երևանի Լենինգրադյան փողոցի 48/5 շենքի 28-րդ բնակարանի ննջասենյակի պատուհանի ապակին, ապօրինաբար մուտք է գործել բնակարան, որտեղից գաղտնի հափշտակել է առանձնապես խոշոր չափի՝ ընդհանուր 6.834.600 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք, այդ թվում՝ 600.000 ՀՀ դրամ և 3.000 ԱՄՆ դոլար կանխիկ գումարներ, ոսկյա զարդեր՝ ականջօղեր, մատանիներ, ձեռքի շղթա, կախազարդ, խաչ և ժամացույց, 48.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Քենոն>> մակնիշի ֆոտոխցիկ, 60.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Սամսունգ>> մակնիշի թվային ֆոտոխցիկ, տեսախցիկ, 220.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Սոնի Բրավիա>> տեսակի հեռուստացույց, <<Ջորջիո Արմանի>>, <<Շանել>> և այլ տեսակի օծանելիքներ, ամուսնու հագուստները, այդ թվում՝ 16.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Ջիրոտի>> տեսակի գոտին, ընդհանուր 4.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ չորս փողկապները, 9.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Մավի>> տեսակի բաճկոնը, 11.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Ստեֆանել>> ֆիրմայի ձմեռային բաճկոնը, 1.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ սպորտային գլխարկը:
Ապա, Տավրոս Ոսկանյանը, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2012թ. օգոստոսի 1-ից մինչև օգոստոսի 7-ն ընկած ժամանակահատվածում հարմարեցված առարկայով բացել է Երևան քաղաքի Բաշինջաղյան փողոցի 190-րդ շենքի 9-րդ բնակարանի ննջասենյակի պատուհանը, ապօրինաբար մուտք է գործել ներս, որտեղից գաղտնի հափշտակել է տուժող Ջուլիետա Աբրահամյանի զգալի չափի՝ ընդհանուր 475.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույքը, այդ թվում՝ նորկայից կանացի մուշտակը, զգեստները, 2.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ կոսմետիկ պարագաների պայուսակը, սպիտակեղեն, սրբիչները, վերջինիս ամուսնու՝ 7.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Տիգանա>> և 7.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Մետրաքս>> տեսակի կոշիկները, կոստյումը, վերնաշապիկները, սվիտերները, <<Նայք>> ապրանքանիշի սպորտային համազգեստը, 12.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ սափրվելու պարագաները:
Բացի այդ, Տավրոս Ոսկանյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2012թ. օգոստոսի 15-ից 28-ն ընկած ժամանակահատվածում, հարմարեցված առարկայով մետաղապլաստե դուռը բացելու միջոցով ապօրինաբար մուտք է գործել Երևանի Մարգարյան փողոցի 5-րդ շենքի 21-րդ բնակարան, որտեղից գաղտնի հափշտակել է տուժողներ Սվետլանա Հարոյանին, Գայանե Չիլինգարյանին և Վլադիմիր Հարոյանին պատկանող առանձնապես խոշոր չափի՝ 5.510.400 ՀՀ դրամի գույքը, մասնավորապես՝ Սվետլանա Հարոյանի ընդհանուր 2.415.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույքը, այդ թվում՝ <<ԷյջՊի>> մոդելի դյուրակիր համակարգիչը՝ պայուսակով, նույն ապրանքանիշի տպիչ սարքը, <<ԱՅ-ՓՈԴ>> տեսակի ձայնարկիչը, 15.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Վերսաչի>> ֆիրմայի արևային ակնոցները, 12.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Իվսեն Լոռան>> ֆիրմայի արևային ակնոցները, 80.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ռուսական արտադրության <<Սնեժանա>> տեսակի կանացի մուշտակը, մորթե բաճկոնը, 8.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ կանացի ջինսե վերարկուն, 3.800 ՀՀ դրամի մետաղադրամներ, երկու զույգ ձմեռային կոշիկները, ոսկյա և արծաթյա զարդերը, բնական մարգարիտից թևնոցն ու վզնոցը, ձեռքի պայուսակները, նույն բնակարանում գտնվող, սակայն տուժող Գայանե Չիլինգարյանին պատկանող ընդհանուր 783.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ կանացի հագուստները, այդ թվում՝ մուշտակը, երեկոյան զգեստը, կաշվե անձրևանոցը, կաշվե կոստյումը, ձեռքի պայուսակները, ինչպես նաև տուժող Վլադիմիր Հարոյանին պատկանող, ընդհանուր 2.312.400 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույքը, այդ թվում՝ 18.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Ռոմանսոն>> տեսակի ձեռքի ժամացույցը, <<Կազիո>> տեսակի ձեռքի ժամացույցը, <<Ասուս>> ապրանքանիշի համակարգիչը՝ հարթ էկրանով, 15.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Ջենիուս>> մակնիշի 4 բարձրախոսները, ընդհանուր 12.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ երեք վերնաշապիկները, ընդհանուր 19.500 ՀՀ դրամ արժողությամբ երեք տաբատները, վերարկուները, բաճկոնները, 6-7 գրամանոց ոսկյա մատանին:
Դեռ ավելին, Տավրոս Ոսկանյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2012թ. օգոստոսի 30-ից մինչև սեպտեմբերի 2-ն ընկած ժամանակահատվածում ապօրինաբար մուտք է գործել Երևանի Ֆուչիկի 1-ին նրբանցքի 1-ին շենքի 5-րդ բնակարան, որտեղից գաղտնի հափշտակել է տուժող Արմեն Բարսեղյանին պատկանող զգալի չափի՝ ընդհանուր 325.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ հագուստները, այդ թվում՝ երկու կոստյում, որից մեկը 58.300 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Քեմբրիջ>> ապրանքանիշի, նույն ապրանքանիշի 1.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ տղամարդու փողկապը, ինչպես նաև բաճկոնը, վերարկուն, վերնաշապիկները, երկու տաբատ:
Բացի այդ, Տավրոս Ոսկանյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2012թ. սեպտեմբերի 17-ից մինչև սեպտեմբերի 22-ի ժամը 16:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, երկաթե սուր առարկայի գործադրմամբ խոհանոցի պատուհանը բացելու միջոցով ապօրինաբար մուտք է գործել Երևանի Բայրոնի 12-րդ շենքի 51-րդ բնակարան, որտեղից գաղտնի հափշտակել է տուժող Սվետլանա Ստեպանովային պատկանող խոշոր չափի` ընդհանուր 2.502.100 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույքը, այդ թվում՝ 200.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ նորկայից շագանակագույն մուշտակը, 120.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Գլամուր>> տեսակի ձեռքի ժամացույցը, 135.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Տիսոտ>> ֆիրմայի ժամացույցը, 200.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Այֆոն>> տեսակի 0127490051822785 գործարանային համարի բջջային հեռախոսը, <<Սամսունգ>> տեսակի բջջային հեռախոսը, այլ մակնիշի բջջային ևս երեք հեռախոսներ, 100.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Տոշիբա>> տեսակի դյուրակիր համակարգիչը, դյուրակիր համակարգչի համար նախատեսված կաշվից և կտորից պայուսակները, 17.350 ՀՀ դրամ արժողությամբ հոսանքալարերը, ականջակալները, ոսկեջուր սկավառակը, 7.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Սումդեքս>> տեսակի պայուսակը, 1.500 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Բրաուն>> տեսակի հարդարիչը, 60.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Սոնի ՓՍ>> տեսակի ձեռքի համակարգիչը, 20.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Պրոտեժե>> ֆիրմայի գրիչները, բջջային հեռախոսի <<Սամսոնիետե>> գրառմամբ 250 ՀՀ դրամ արժողությամբ պատյանը, <<Պոեմա>>, «<<Դիոր>>, <<Նինա-Ռիչի>> և <<Շանել>> տեսակի օծանելիք, կաշվե դրամապանակը՝ դրանում առկա 40.000 ՀՀ դրամ գումարով, իր արծաթյա զարդերի հավաքածուն և այլ արդուզարդ, ինչպես նաև ամուսնու` նորկայից ձմեռային գլխարկը:
Ի վերջո, Տավրոս Ոսկանյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2012թ. հոկտեմբերի 19-ին` ժամը 20.50-ի սահմաններում, խոհանոցի բաց պատուհանով ապօրինաբար մուտք է գործել Երևանի Տպագրիչների 15 շենքի 15-րդ բնակարանի ննջասենյակ, որտեղից գաղտնի հափշտակել է ընդհանուր 720.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք, այդ թվում՝ ննջասենյակում գտնվող զարդատուփում առկա ոսկյա զարդերը, մասնավորապես՝ ԵՊՀ 90 ամյակին նվիրված հուշամեդալը, <<Նիկոլայի>> 10 ռուբլիանոց ոսկեդրամը, երեք մատանիներ, ոսկյա շղթա և խաչ, ինչպես նաև 30.000 ՀՀ դրամ գումար, սակայն գողության կատարման պահին նկատվելով նույն բնակարանի բնակչուհի, գործով տուժող Գոհար Մկրտչյանի կողմից՝ նույն ուղիով դիմել է փախուստի՝ իր հետ տանելով գողոնը և բացահայտորեն հափշտակելով այն:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 27.03.2014թ. դատավճռով Տավրոս Ալբերտի Ոսկանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով (2 դրվագներով), ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով (3 դրվագներով) նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասը, նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելով` Տավրոս Ալբերտի Ոսկանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 8 (ութ) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Տավրոս Ոսկանյանի պատժի կրման սկիզբը վճռվել է հաշվել 2012թ. նոյեմբերի 5-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վճռվել է իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժողներից յուրաքանչյուրին ի պահ հանձնված համապատասխան գույքը`թողնել նրանց տնօրինությանը` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Մյուս տուժողներին պարզաբանվել է նրանցից յուրաքանչյուրին հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասի չափով Տավրոս Ալբերտի Ոսկանյանից փոխհատուցում ստանալու պահանջով քաղաքացիադատավարական կարգով դատարան դիմելու իրավունքը։
2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալի պաշտպան Գ.Խաչատրյանը` հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Պաշտպանը գտել է, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 27.03.2014թ. դատավճիռն անհիմն է, այն կայացվել է նյութական և դատավարական նորմերի խախտումներով, ուստի ենթակա է բեկանման` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Սույն քրեական գործով չի հայտնաբերվել որևէ վկա, ով տեսել է Տ.Ոսկանյանին հափշտակությունը կատարելու պահին: Վերը նշված դրվագներով կատարված հանցագործությունների մասին հայտարարություն և ցուցմունքներ են տվել տուժողները, ովքեր չեն տեսել ամբաստանյալին` ենթադրյալ արարքը կատարելիս: Որևէ բնակարանում չեն հայտնաբերվել Տ.Ոսկանյանի մատնահետքերը:
2012թ. նոյեմբերի 1-ին Տավրոս Ոսկանյանը և իր կինը` Արմինե Պողոսյանը հրավիրվել են ոոստիկանության Կենտրոնի բաժին և որպես վկա ցուցմունք տվել հեռախոս վերավաճառելու մասին` բացատրելով տվյալ հեռախոսը ձեռք բերելու և վերավաճառելու նպատակի պատճառները, որտեղ իրենց բնակության վայրի հասցեն նշել են Երևան քաղաքի Մարգարյան 2-րդ նրբ. 7/1 շենք 31 բնակարանը, որտեղ հետագայում կատարվել է խուզարկություն և առգրավվել իրեր, որոնք, ինչպես պարզվել է, վերը նշված բնակարաններից գողացված իրերն են:
Ձերբակալվելուց հետ, նախաքննության ընթացքում իր պաշտպանյալը մի քանի դրվագով ընդունել է մեղքը, որը դատաքննության ընթացքում բացատրել է այն հանգամանքով, որ այն տվել է անմարդկային վերաբերմունքի և հոգեբանական ճնշման հետևանքով, քանի որ գիշերային ուշ ժամի բաժնում է գտնվել հղի կինը, որին սպառնացել են և թույլ չեն տվել գնալ տուն, որպեսզի վերջինս համոզի ամուսնուն ընդունել մեղքը:
Դատարանի միջնորդության հիման վրա ՀՔԾ-ն նյութեր է նախապատրաստել և 16.11.2013թ. որոշել քրեական գործի հարուցումը մերժել ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով, իսկ Տ.Ոսկանյանի և Ա.Պողոսյանի արարքներում` սուտ մատնություն կատարելու` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: ՈՒ թեև վերադաս դատախազը մերժել է բողոքը նշված որոշման դեմ, ակնհայտ է, որ եթե ոստիկանության աշխատակիցների արարքում հանցակազմ չլիներ, ապա ամբաստանյալին ու նրա կնոջը կմեղադրեին սուտ մատնության համար, հետևաբար եթե սուտ մատնություն կատարելու հանցակազմը բացակայում է, ապա անմարդկային վերաբերմունքի արժանանալու հայտարարությունը հիմնավոր է: Դատախազին բողոքարկելուց հետո ամբաստանյալի կինը` Արմինե Պողոսյանը, դատախազի անհիմն որոշման դեմ բողոք է ներկայացրել դատարան, որը մինչ օրս չի քննվել, ավելին, դատարանի գրասենյակում հայտնել են, որ նման բողոք չի ստացվել, սակայն կողմն ունի ապացույց` փոստի հետադարձ ծանուցման անդորրագիրը, որով հիմնավորվում է, որ բողոքը մուտք է եղել դատարան: Այս փաստը ևս վկայում է այն մասին, որ ամեն եղենակով փորձ է արվում կոծկել այս գործով տեղի ունեցած ապօրինությունները:
Ընդհանուր իրավասության դատարանն ու մեղադրողը ամբաստանյալի պատճառաբանությունը ինքնախոստովանական ցուցմունք տալու դրդապատճառների մասին, դիտել են որպես քրեական պատասխանատվություևնից խուսափելու միջոց, մինչդեռ, ըստ պաշտպանի, եթե իր պաշտպանյալը կատարած լիներ այդ գողությունները, ապա 2012թ. նոյեմբերի 1-ին ոստիկանության բաժնում որպես վկա ցուցմունք տալուց հետո, արդեն տեղեկանալով հափշտակությունների փաստի առթիվ հարուցված քրեական գործի մասին, վերջինս ուներ բավականին ժամանակ գողոնից ազատվելու համար կամ կարող էր բնակության հասցեն այլ նշեր և այլն, որն ապացուցում է այն փաստը, որ վերջինս չի կատարել իրեն մեղսագրվող արարքը և չի էլ իմացել, որ վերավաճառքի արդյունքում ձեռքբերված իրերը գողացված են:
Ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը հաստատված է համարել քննչական փորձարարության արձանագրությամբ: Ըստ պաշտպանի` միայն մեկ դրվագով ամբաստանյալը ցույց է տվել պատուհանը, այնուհետև բնակարանում շարունակել մատնացույց անել սենյակներն ու պահարանը: Միայն պատուհանն ու բնակարանում պահարանները մատնացույց անելը չի կարող դիտվել որպես քննչական փորձարարություն, քանի որ պատշաճ քննչական փորձարարություն չի կատարվել, մեղադրական եզրակացության մեջ որևէ դրվագով նշված չէ բնակարանների հարկերը, փորձարարությամբ չի պարզվել` արդյոք Ոսկանյանը իր առողջական վիճակով ունակ է պատուհաններով բարձրանալ նշված շենքերի 2-րդ և 3-րդ հարկերը, արդյոք հնարավոր է այդքան իրերը 2-րդ և 3-րդ հարկերից նույն ճանապարհով` պատուհանից դուրս բերել, ինչպես նաև մյուս դրվագներով քննչական փորձարարություն չի կատարվել:
Ապրանքագիտական փորձաքննությունների եզրակացություններով հիմնավորվում է, որ մեղադրողի առաջադրած մեղադրանքը չի համապատասխանում ՀՀ քրեական օրենսգրքով սահմանված մասին, քանի որ նշված ապրանքների արժեքի գումարն առանձնապես խոշոր չափ չի համարվում:
Խուզարկությամբ հայտնաբերված իրերը տուժողները ճանաչել են, որը և դրվել է մեղադրանքի հիմքում, մինչդեռ նախաքննության մարմինը և հետագայում դատարանը, չի ստուգել ամբաստանյալի հայտարարությունն այն մասին, թե որտեղից են դրանք ձեռք բերվել, առավել ևս մեղադրյալը, համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի` իրավունք ունի ցուցմունք տալ կամ հրաժարվել ցուցմունք տալուց և նա չի նախազգուշացվում ակնհայտ սուտ ցուցմունք տալու համար նախատեսված քրեական պատասխանատվության մասին, ինչպես նաև մեղադրյալի վրա չի կարող որևէ պատասխանատվություն դրվել իր տված ցուցմունքների և բացատրությունների համար, բացի այն դեպքերից, երբ նա հայտարարել է հանցագործությանն ակնհայտորեն առնչություն չունեցող անձի կողմից հանցանք կատարելու մասին: Սակայն սույն գործով բազմակողմանի քննություն չի իրականացվել, նախաքննության մարմինը, ունենալով տեղեկություններ ոմն Անդրանիկի մասին, որի անձը հաստատվել է, միջոցներ չի ձեռնարկել վերջինիս հայտնաբերելու և իր պաշտպանյալի ցուցմունքները ստուգելու ուղղությամբ: Փաստացի, մեղադրող կողմն ու դատարանը այս ցուցմունքը չեն համարել արժանահավատ, չունենալով հակառակը հիմնավորող որևէ ապացույց:
Ընդհանուր իրավասության դատարանը որպես ապացույց չի դիտել մեղադրողի կողմից մեղադրանքի և մեղադրական եզրակացության հիմքում դրված նաև որպես ապացույց ճանաչած և գործին կցված փաստաթղթի` <<ԱրմենՏել>> ՓԲ ընկերությունից ստացված 099-380202 հեռախոսահամարի վերծանումների զննման արձանագրությունը, համաձայն որի` գործով ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկանյանի անվամբ գրանցված այդ հեռախոսահամարից 2012թ. հուլիսի 8-ին` ժամը 19:40-ին և 19:42-ին, ինչպես նաև 2012թ. հուլիսի 9-ին` ժամը 07:42-ին և 08:15-ին կատարված մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերը սպասարկվել են Երևանի Հալաբյան 41ա հասցեում տեղակայված ալեհավաքի կողմից: 099-380202 հեռախոսահամարից 2012թ. օգոստոսի 7-ին` ժամը 10:04-ին կատարված ելքային հեռախոսազանգը սպասարկվել է Երևանի Բաշինջաղյան 177-րդ հասցեում տեղակայված ալեհավաքով, իսկ 2012թ. օգոստոսի 7-ին` ժամը 10:09-ին և 10:15-ին կատարված ելքային հեռախոսազանգերը սպասարկվել են Երևան քաղաքի 16-րդ թաղամասի թիվ 47/1 հասցեում տեղակայված ալեհավաքի կողմից: 099-380202 հեռախոսահամարով 2012թ. օգոստոսի 17-ին` ժամը 17:10-ին, օգոստոսի 18-ին` ժամը 13:13-ին, օգոստոսի 21-ին` ժամը 13:55-ին, օգոստոսի 22-ին` ժամը 04:01-ին կատարված մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերը սպասարկվել են Երևանի 16-րդ թաղամասի թիվ 47/1 հասցեում տեղակայված ալեհավաքով: Պատճառաբանելով, որ տվյալ ապցույցը ստուգելով, վերլուծելով և գնահատելով` ընդհանուր իրավասության դատարանը փաստել է, որ նախաքննական մարմինը մինչդատական վարույթի ընթացքում, իսկ մեղադրողները դատարանում բավարար չափով չեն փաստարկել և պատճառաբանել, թե այն ինչ չափանիշներով և տուժողների բնակարաններից կատարված հափշտակությունների որ դրվագներով է սույն գործով ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանին վերաբերելի, մինչդեռ ուսումնասիրելով այն, կարելի է փաստել, որ այս ապացույցը հիմնավորում է այն փաստը, որ ամբաստանյալը ենթադրյալ հափշտակության պահին գտնվել է այլ վայրում և չէր կարող կատարել իրեն մեղսագրվող արարքները: Այս մասին պաշտպանական կողմը հայտնել է ընդհանուր իրավասության դատարանում, որն անտեսվել է և դատարանի կողմից չի դիտվել որպես ամբաստանյալին արդարացնող հանգամանք:
Ըստ պաշտպանի` Տավրոս Ոսկանյանին առաջադրված մեղադրանքն ամբողջությամբ կառուցված է ենթադրությունների վրա, որը ՀՀ Սահմանադրության, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի և Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին եվրոպական կոնվենցիայի կոպիտ խախտում է:
Ելնելով վերոգրյալից` պաշտպանը միջնորդել է բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 27.03.2014թ. դատավճիռը և քրեական գործն ուղարկել ստորադաս դատարան` նոր քննության, իսկ մեղադրանքը հիմնավորված համարելու դեպքում` միջնորդել է մեղմացնել ամբաստանյալի պատիժը:
3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները
Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանական կողմի հիմնավորումները ներկայացված բողոքի կապակցությամբ, մեղադրողի և տուժողի պատասխանը դրանց դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Տավրոս Ալբերտի Ոսկանյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով` երկու դրվագով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` երեք դրվագով, նախատեսված արարքները կատարելու մեջ ապացուցված է, նշանակվել է արդարացի պատիժ, իսկ բերված պատճառաբանություններն ու վերաքննիչ բողոքի փաստարկներն անհիմն են` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Առաջադրված մեղադրանքի շուրջ ընդհանուր իրավասության դատարանում հարցաքննվելիս ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկանյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել` հերքելով իր առնչությունը վերագրվող հափշտակություններին։ Նշել է, թե իբր կնոջ հետ զբաղվել է բացառապես ապրանքների վերավաճառքով, որոնք գնել է մատակարար Անդրանիկից, ում հետ ծանոթ էր դեռևս <<Արթիկ>> քրեակատարողական հիմնարկում պատիժ կրելուց։ Չի բացառել վերջինիս կողմից գողություններ կատարելու հնարավորությունը, սակայն հերքել է դրանց իր մասնակցությունը` նույնիսկ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված այդ գույքը վաճառելու տեսանկյունով։ Չի ընդունել նաև կողոպուտ կատարելու, այդ ընթացքում անմիջականորեն տուժող Գ.Մկրտչյանի կողմից նկատվելու և հետագայում ճանաչվելու փաստը՝ պատճառաբանելով, թե իբր տուժողն իրեն շփոթել է այլ անձի հետ, ինքն այդ օրը գտնվել է կնոջ` Արմինե Պողոսյանի կողքին, ինչը կարող է վերջինս հաստատել։ Հրաժարվել է տուժող Ս.Ստեպանովայի բնակարանից կատարված գողության դրվագով մինչդատական վարույթի ընթացքում տված խոստովանական ցուցմունքներից՝ պատճառաբանելով, թե իբր դրանք տվել է իր նկատմամբ գործադրված բռնության` ոստիկանության բաժին բերման ենթարկված կնոջը ևս քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վերաբերյալ քրեական հետախուզության բաժնի աշխատակիցների կողմից հնչեցված նախազգուշացումների և սպառնալիքների ազդեցությամբ, այն դեպքում, երբ նրա այդ պատճառաբանությունը ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում նախապատրաստված նյութերով ստուգվել (Դատարանի նախաձեռնությամբ) և 2013թ. նոյեմբերի 16-ին կայացված որոշմամբ հերքվել է՝ գործով ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի հետ առնչված ոստիկանության աշխատակիցների արարքում պետական ծառայության դեմ ուղղված հանցագործությունների հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկանյանի վերոնշյալ պատճառաբանություններն անհիմն են և մտացածին, հերքված են, հետապնդում են քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակ։ Վերոնշյալ հետևությունների ընդհանուր իրավասության դատարանը հանգել է դատաքննության ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում հետազոտված հետևյալ ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունքներով.
Իր իսկ հակասական և իրարամերժ ցուցմունքներով. Այսպես ընդհանուր իրավասության դատարանում հարցաքննվելիս ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանը հայտնել է, որ 2012թ. հունիսի 1-ին պատժի կրումից ազատվելով՝ կնոջ հետ վարձակալել են բնակարան, վերջինիս տրամադրած գումարներով զբաղվել են ապրանքների վերավաճառքով։ Մինչ ազատվելը նախկին կալանավայրից` <<Արթիկ>> ՔԿՀ-ից ծանոթ Անդրանիկն իրեն տվել է հեռախոսահամարը` պատժից ազատվելուց հետո առաջարկելով ցանկացած հարցով իր օգնությունը։ Արդեն 2012թ. հունիսի 3-ից Անդրանիկի հետ զբաղվել են առևտրով, վերջինիցս գնել է նոր, ինչպես նաև օգտագործված ապրանքներ, որոնք այնուհետև կնոջ` Արմինե Պողոսյանի հետ վերավաճառել են, այդ թվում` համացանցի միջոցով հայտարարություն տալու եղանակով։ 2012թ. նոյեմբերի 1-ին իրեն և կնոջը գողացված բջջային հեռախոսի կապակցությամբ բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին և միայն այդ պահին է տեղեկացել, որ իր կողմից վերավաճառվող ապրանքների թվում կան նաև գողացված իրեր։ Մինչդեռ մինչդատական վարույթի ընթացքում` դեռևս 2012թ. դեկտեմբերի 5-ին և 2013թ. ապրիլի 12-ին հարցաքննվելիս` նշել էր, որ իր բնակարանից խուզարկությամբ հայտնաբերված տարբեր իրերը, այդ թվում՝ սույն գործով տուժողների բնակարաններից հափշտակված գողոնը, գնել է տարբեր խանութներից, իսկ կնոջ` Արմինե Պողոսյանին հայտնել էր, թե իբր դրանք գնում է պահեստից (ըստ վերջինիս դատաքննական ցուցմունքի)։
Նշել է նաև, թե իբր բերման ենթարկված հղի կնոջը փրկելու և բաժնից ազատ արձակելու նպատակով այդ բջջային հեռախոսի, ինչպես նաև վերավաճառքի նպատակով Անդրանիկից գնած այլ իրերի հափշտակությունը վերցրել է իր վրա՝ տալով ինքնազրպարտող ցուցմունքներ։ Քննիչի մոտ անընդհատ պնդել է, որ նշված ապրանքները գնել է Անդրանիկից, ում հեռախոսահամարը գրված էր բնակարանում պահած թղթի վրա, սակայն այն անհետացել է իր բնակարանում կատարված խուզարկությունից հետո։ Նշել է նաև, թե իբր կողոպուտի հետ ևս առնչություն չունի, քանի որ կողոպուտից ընդամենը վեց օր առաջ էր ամուսնացել, բացի այդ, նյութական որևէ խնդիր տվյալ պահին չուներ։
Նախաքննության ընթացքում տված խոստովանական ցուցմունքների վերաբերյալ հարցաքննվելիս նշել է, թե իբր ենթարկվել է հոգեբանական ճնշման, ոստիկանները պահանջել են ընդունել բջջային հեռախոսի գողության դրվագը, ավելին` պատմել կատարած այլ գողության դրվագներ։ Առաջին հարցաքննության ժամանակ ընդունել է միայն տուժող Ս.Ստեպանովայի բնակարանից կատարված գողության դրվագը, որից հետո հայտնվել է կողոպուտի դրվագով տուժողը։
Մինչդեռ, մինչդատական վարույթի ընթացքում՝ դեռևս 2012թ. նոյեմբերի 5-ին կասկածյալի, իսկ նոյեմբերի 7-ին մեղադրյալի կարգավիճակում հարցաքննվելիս ընդունել էր, որ հափշտակությունները կատարել է ընտանիքին նյութապես օգնելու նպատակով։ 2012թ. սեպտեմբերին, կոնկրետ օրը չի հիշում, ուշ ժամի զբոսնել է Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական տարածքում և Բայրոնի փողոցում նկատել է, որ 12-րդ շենքի 51-րդ բնակարանի լույսերն անջատված են, պատուհանները՝ փակ։ Գետնից վերցրել է երկաթե սուր կտրող գործիք, առաջին հարկում գտնվող ճաղավանդակի օգնությամբ բարձրացել է նշված բնակարանի պատուհանների մոտ և երկաթե կտորով բացելով պատուհանը՝ մտել ներս։ Այնուհետև համոզվելով, որ նշված բնակարանում որևէ անձ չկա՝ գողացել է աչքի ընկած իրերը՝ <<Այֆոն 4>> տեսակի բջջային հեռախոս, <<Գլամուր>> և <<Տիսոտ>> ֆիրմայի ժամացույցներ, <<Սոնի>> տեսակի ձեռքի խաղային համակարգիչ, <<Տոշիբա>> տեսակի դյուրակիր համակարգիչ, կանացի մուշտակ, այլ ապրանքներ, որոնք դրել է նույն բնակարանում հայտնաբերած պայուսակի մեջ և նույն ճանապարհով բնակարանից դուրս գալով՝ դիմել փախուստի։ Հայտնել է նաև, որ Բայրոնի 12-րդ շենքի 51-րդ բնակարանից գողացված վերոնշյալ ապրանքները թաքցրել է Երևան քաղաքի Մարգարյան 2-րդ նրբանցքի 7/1 շենքի 31 հասցեում գտնվող, իր վարձակալած բնակարանում։ Նույն ցուցմունքներում հերքել է այլ բնակարանային գողություններ կատարելու հանգամանքը։
Քննչական փորձարարություն կատարելու արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2012թ. նոյեմբերի 6-ին կատարված քննչական այդ գործողության ժամանակ գործով ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկանյանը, մատնացույց անելով Երևանի Բայրոնի 12-րդ շենքի 51-րդ բնակարանը, հայտարարել է, որ 2012թ. սեպտեմբերին երկաթե սուր առարկայի գործադրմամբ խոհանոցի պատուհանը բացելու միջոցով ապօրինաբար մուտք է գործել վերը նշված բնակարան, գողացել <<Տոշիբա>> մակնիշի դյուրակիր համակարգիչ, <<Գլամուր>> և <<Տիսոտ>> ապրանքանիշների կանացի ժամացույցներ, մուշտակ, <<Այֆոն>> տեսակի բջջային հեռախոս, ևս մի քանի բջջային հեռախոսներ։ Վերոնշյալը լցրել է բնակարանում գտած պայուսակի մեջ, նույն պատուհանով դուրս է եկել, իսկ գողացած ապրանքները տեղափոխել և պահել է իր բնակարանում։
Ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի պատճառաբանությունները հերքվել, իսկ նրան առաջադրված մեղադրանքը հաստատվել է հետևյալ ապացույցներով (ներկայացվում են ըստ դրվագների).
Տուժող Սվետլանա Ստեպանովայի` հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքներով` այն մասին, որ 2012թ. սեպտեմբերի 17-ին արձակուրդի կապակցությամբ մեկնել է ՀՀ-ից, իսկ Երևանի Բայրոնի 12-րդ շենքի 51 հասցեում գտնվող բնակարանի մուտքի դռան բանալին անվտանգության նկատառումով թողել է Արսեն Հախեյանի մոտ։ 2012թ. սեպտեմբերի 22-ին Ա.Հախեյանը զանգահարել և հայտնել է, որ իր բնակարանից գողություն է կատարվել։ Երբ վերադարձել է Հայաստան, մանրամասն ուսումնասիրությունից հետո պարզել է, որ բնակարանից բացակայում են ընդհանուր 3.730.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք՝ բաց գույնի նորկայից մուշտակը, մուգ շագանակագույն նորկայից կիսամուշտակը, ադամանդներով պատված ձեռքի ժամացույցը՝ <<Գլամուր>> ֆիրմայի, շվեյցարական արտադրության <<Տիսոտ>> ֆիրմայի սպիտակ գոտիով ժամացույցը, <<Այֆոն>> տեսակի 0127490051822785 գործարանային համարի բջջային հեռախոսը, բջջային հեռախոսի համար նախատեսված <<Սամսոնյետե>> ֆիրմայի պատյանը, <<Սոնի Փլեյսթեյշն>> տեսակի ձեռքի համակարգիչը, <<Սամսունգ>> տեսակի բջջային հեռախոսը, 3 հատ բջջային հեռախոսներ, <<Տոշիբա>> ֆիրմայի դյուրակիր համակարգիչը, դյուրակիր համակարգչի համար նախատեսված կաշվից և կտորից պայուսակները, <<Պրոտեժե>> տեսակի գրիչները, <<Բրաուն>> տեսակի հարդարիչը, <<Պոեմա>>, <<Դիոր>>, <<Շանել>> և <<Նինա-Ռիչի>> տեսակի օծանելիքը, իր կաշվե դրամապանակը, որի մեջ եղել է 40.000 ՀՀ դրամ գումար, իր արծաթյա զարդերի հավաքածուն և այլ զարդեր, ոսկեջուր սկավառակը, տեխնիկայի համար նախատեսված հոսանքալարերն ու ականջակալները, ինչպես նաև ամուսնու նորկայից ձմեռային գլխարկը։
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, համաձայն որոնց՝ տուժող Սվետլանա Ստեպանովան նրան ներկայացված առարկաների կազմում ճանաչել է իր շագանակագույն մուշտակը, <<Սոնի Փլեյսթեյշն>> տեսակի ձեռքի համակարգիչը, <<Բրաուն>> տեսակի հարդարիչը, <<Պրոտեժե>> տեսակի գրիչները, <<Գլամուր>> և <<Տիսոտ>> ֆիրմայի ձեռքի ժամացույցները, <<Շանել>> տեսակի օծանելիքը, <<Տոշիբա>> ֆիրմայի դյուրակիր համակարգիչը, բջջային հեռախոսի համար նախատեսված <<Սամսոնյետե>> ֆիրմայի պատյանը և հայտարարել, որ դրանք հափշտակվել են իր բնակարանից, 2012թ. սեպտեմբերի 17-ից մինչև սեպտեմբերի 22-ն ընկած ժամանակահատվածում։
Վկա Արսեն Հախեյանի` հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքներով՝ այն մասին որ, աշխատում է ՀՀ-ում ՌԴ դեսպանատան միգրացիոն ծառայությունում, որտեղից էլ ճանաչում է դեսպանատան աշխատակից Սվետլանա Ստեպանովային։ 2012թ. սեպտեմբերի 17-ին արձակուրդի կապակցությամբ վերջինս մեկնել է Հայաստանից, իսկ անվտանգության նկատառումով Երևանի Բայրոնի 12-րդ շենքի 51 հասցեում գտնվող բնակարանի մուտքի դռան բանալին թողել է իր մոտ։ 2012թ. սեպտեմբերի 22-ին գնացել է նշված բնակարան և բանալիով բացելով մուտքի դռան փականը և մտնելով ներս` հայտնաբերել է, որ բնակարանում ամեն ինչ խառնված վիճակում է, բաց է խոհանոցի պատուհանը։ Անմիջապես զանգահարել է Ս.Ստեպանովային, նրա հետ հեռախոսազրույցի արդյունքներով պարզել է, որ գողացվել են երեք մուշտակներ, <<Տոշիբա>> մակնիշի դյուրակիր համակարգիչը, արծաթյա և ոսկյա զարդեր, 2-3 բջջային հեռախոսներ, <<Այֆոն>> տեսակի բջջային հեռախոս։ Ս.Ստեպանովայի առաջարկով անմիջապես զանգահարել է ոստիկանություն, դեպքի մասին տեղեկացրել նաև նրանց։
Դեպքի վայրի զննման արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2012թ. սեպտեմբերի 22-ին Երևանի Բայրոնի 12-րդ շենքի 51 հասցեում գտնվող, տուժող Ս.Ստեպանովային պատկանող բնակարանում կատարված քննչական այդ գործողության արդյունքում պարզվել է, որ բնակարանի մուտքի դռան երկու փականներն անվնաս են։ Զննման մասնակից Ա.Հախեյանի հայտարարության համաձայն՝ բնակարանի մուտքի դուռը գողության փաստն հայտնաբերելու օրն եղել է կողպված վիճակում։ Զննման ընթացքում պարզվել է նաև, որ բնակարանի խոհանոցի լուսամուտի դուռը բաց վիճակում է, իսկ դրան կից պատուհանի փականի դիմացի հատվածում հայտնաբերվել են դեֆորմացման հետքեր։
Տվյալ դրվագի շրջանակներում ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի դատաքննական և նախաքննական իրարամերժ ցուցմունքները պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում միմյանց, ինչպես նաև դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույցների հետ համադրելու, վերլուծելու և գնահատելու արդյունքներով ընդհանուր իրավասության դատարանն առավել արժևորել է նախաքննականը, հաշվի առնելով, որ այն` բնակարան մուտք գործելու և բնակարանից հեռանալու եղանակի, հափշտակված իրերի (գողոնի) տեսականու վերաբերյալ, դրանց մի մասը գործով ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի վարձակալած բնակարանում հայտնաբերվելու և առգրավվելու, այդ առարկաները տուժող Տ.Ստեպանովայի կողմից ճանաչվելու փաստերով հաստատվել են նաև դատաքննությամբ հետազոտված, վերը թվարկված ապացույցներով.
Տուժող Գոհար Մկրտչյանի ցուցմունքներով. Վերջինս ընդհանուր իրավասության դատարանում հայտնել է, որ 2012թ. հոկտեմբերի 19-ին՝ ժամը 20:50-ի սահմաններում, գտնվել է իր բնակարանում, միջանցքից ձայներ լսելով՝ քայլել է ննջասենյակի ուղղությամբ, որտեղ նկատել է մինչ այդ անծանոթ մի երիտասարդի, ում ձեռքին եղել է ննջասենյակում գտնվող զարդատուփը։ Վախեցել և որևէ ձայն չի հանել, այլ հետևել է նրան, ով իրեն նկատելով՝ առանց որևէ բան ասելու, քայլելով մոտեցել է խոհանոցի բաց պատուհանին և դիմել փախուստի` իր հետ տանելով ապակյա զարդատուփը, որը պատշգամբից այդ երիտասարդի իջնելու ժամանակ վերջինիս ձեռքից ընկել և կոտրվել է։ Վերջինիս հեռանալուց հետո զանգահարել են ոստիկանություն, ուսումնասիրել և պարզել են, որ բնակարանի ննջասենյակից բացակայում է ոչ միայն վերոնշյալ զարդատուփը, այլև 720.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ ոսկյա զարդերը՝ ԵՊՀ 90 ամյակին նվիրված հուշամեդալը, <<Նիկոլայի>> 10 ռուբլիանոց ոսկեդրամը, երեք մատանիները, ոսկյա շղթան և խաչը, ինչպես նաև 30.000 ՀՀ դրամ գումար։ Նշել է, որ այդ պահին բնակարանի մուտքի դուռը եղել է կողպված, տվյալ անձն իրենց բնակարան է մտել և հեռացել խոհանոցի բաց պատուհանով։ Նշել է նաև, որ անձին ճանաչման ներկայացնելու քննչական գործողության ժամանակ այլ անձանց կազմում դեմքի կառուցվածքից, փոս ընկած աչքերից, մարմնակազմությունից և քայլվածքից ճանաչել է իրենց բնակարանում 2012թ. հոկտեմբերի 19-ին նկատած անձին՝ Տավրոս Ոսկանյանին, պնդել է, որ վերջինս է իրենց բնակարանից գումարն ու զարդերը հափշտակել։
Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին կազմված արձանագրությամբ, համաձայն որի` 2012թ. նոյեմբերի 7-ին կատարված քննչական այդ գործողության արդյունքում տուժող Գոհար Մկրտչյանը իր ճանաչմանը ներկայացված անձանց կազմում ճանաչել է Տավրոս Ոսկանյանին և հայտարարել, որ վերջինս հանդիսանում է իր բնակարանից 2012թ. հոկտեմբերի 19-ին` ժամը 20.50-ի սահմաններում, իրեն պատկանող գույքը հափշտակած անձնավորությունը։ Գործով ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանը հայտարարել է, որ տվյալ դեպքի հետ որևէ առնչություն չունի, ավելին՝ նշված օրը և ժամին եղել է տանը՝ կնոջ հետ։
Տուժող Սեդա Պողոսյանի ցուցմունքներով. Վերջինս ընդհանուր իրավասության դատարանում հայտնել է, որ 2012թ. հուլիսի 6-ին` ժամը 19.00-ի սահմաններում, դուրս են եկել բազմաբնակարան շենքի 2-րդ հարկում գտնվող իրենց բնակարանից՝ չորս անգամ պտտեցնելով բանալին և կողպելով բնակարանի մուտքի դուռը։ Բնակարան են վերադարձել միայն 2012թ. հուլիսի 9-ին` ժամը 16.00-ի սահմաններում, պարզել, որ մուտքի դռան փականը կողպված է բանալու երկու պտույտով, իսկ բացելով այն՝ հասկացել են, որ անհայտ անձը, ննջասենյակի պատուհանի ապակին կոտրելով, պատուհանից մուտք է գործել իրենց բնակարան, կատարել գողություն, որից հետո բնակարանում եղած բանալիների այլ օրինակի օգտագործմամբ բացել է մուտքի դուռը, գողոնով հեռանալուց առաջ կողպել այն։ Անմիջապես զանգահարել է ոստիկանություն և հայտնել կատարվածի մասին։ Պարզել և վարույթն իրականացնող մարմնին են ներկայացրել գողացված ապրանքների տեսականու և արժեքի վերաբերյալ ցուցակ, համաձայն որի՝ իր բնակարանից գողացվել էր ընդհանուր 6.834.600 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք, այդ թվում՝ <<Սոնի Բրավիա>> ապրանքանիշի հեռուստացույցը, <<Քենոն>> և <<Սամսունգ>> մակնիշի մեկական ֆոտոխցիկներ, տեսախցիկ, 3.000 ԱՄՆ դոլար կանխիկ գումար, <<Սամսունգ>> մակնիշի բջջային հեռախոս, ոսկյա զարդեր՝ ականջօղեր, մատանիներ, ձեռքի շղթա, կախազարդ, խաչ և ժամացույց ամուսնու օգտագործված հագուստները, այդ թվում՝ 5 բաճկոնները, ինը տաբատները, սպորտային գլխարկը, գոտին, փողկապները, <<Ջորջիո Արմանի>>, <<Շանել>> և այլ օծանելիք։
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, համաձայն որոնց` տուժող Սեդա Պողոսյանը նրան ներկայացված առարկաների կազմում ճանաչել է իր բնակարանից գողացված հեռուստացույցը, ֆոտոխցիկները, սպորտային գլխարկը, գոտին, 4 փողկապները, օծանելիքի դատարկ սրվակը, ամուսնու երկու բաճկոնները և հայտարարել, որ դրանք այլ ապրանքների հետ միասին 2012թ. հուլիսի 6-ից 9-ն ընկած ժամանակահատվածում գողացվել են իր բնակարանից։
Տուժող Ջուլիետա Աբրահամյանի` հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքներով՝ այն մասին, որ 2012թ. մայիսի 19-ին ամուսնու հետ մեկնել է ՀՀ-ից և Երևանի Բաշինջաղյան 190-րդ շենքի 9 հասցեում գտնվող իր բնակարանի մուտքի դռան բանալին թողել եղբոր` Ռուբիկ Աբրահամյանի մոտ։ 2012թ. օգոստոսի 7-ին եղբայրն իրեն զանգահարել և հայտնել է, որ նույն օրը միայն մասնագետի օգնությամբ է կարողացել բացել իր բնակարանի մուտքի դուռը, պարզել, որ բնակարանում բոլոր իրերը թափված են։ Եղբորը խնդրել է դիմել ոստիկանություն և հայտնել կատարվածի մասին։ 2012թ. հոկտեմբերի 5-ին վերադարձել է Հայաստան և զննելով տունը` նկատել, որ բնակարանից բացակայում է 475.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ գույք, այդ թվում՝ նորկայից իր մուշտակը, զգեստները, սպիտակեղենը, սրբիչները, հարդարանքի պարագաների պայուսակը, ամուսնու կոստյումը, վերնաշապիկները, սվիտերները, սափրվելու պարագաները, <<Նայք>> ապրանքանիշի սպորտային համազգեստը և կոշիկները։
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, համաձայն որոնց` տուժող Ջուլիետա Աբրահամյանը նրան ներկայացված առարկաների կազմում ճանաչել է ամուսնու երկու զույգ կոշիկները, իր հարդարանքի պարագաների պայուսակը, սափրվելու պարագաները` հայտարարելով, որ դրանք այլ ապրանքների հետ միասին գողացվել են իր բնակարանից։
Վկա Ռուբիկ Աբրահամյանի ցուցմունքներով. Վերջինս ընդհանուր իրավասության դատարանում հայտնել է, որ 2012թ. մայիսին քույրը՝ Ջուլիետա Աբրահամյանը, ընտանիքի հետ միասին մեկնել է ՀՀ-ից և բնակարանի բանալին թողել է իր մոտ։ 2012թ. օգոստոսի 1-ին գնալով վերջինիս պատկանող՝ Երևան քաղաքի Բաշինջաղյան 190-րդ շենքի 9-րդ բնակարան` տեսել է, որ այնտեղ ամեն ինչ նորմալ վիճակում է։ Հերթական անգամ՝ 2012թ. օգոստոսի 7-ին` ժամը 19.00-ի սահմաններում, գնալով նույն բնակարան` փորձել է բացել մուտքի դուռը, սակայն չի կարողացել։ Այնուհետև մասնագետի օգնությամբ բացել է դուռը և մտնելով ներս` նկատել, որ տանն ամեն ինչ թափթփված վիճակում է։ Անմիջապես զանգահարել է քրոջը` Ջուլիետա Աբրահամյանին, ապա վերջինիս առաջարկով՝ նաև ոստիկանություն։ Հարցերին պատասխանելիս նշել է, որ բնակարան մուտք էին գործել պատշգամբից, պատուհանը բացելու եղանակով, նախապես հանել էին այդ պատուհանին ամրացված միջատների դեմ նախատեսված ցանցը։ Քրոջ խոսքերից գիտի, որ թանկարժեք իրեր չէին հափշտակվել, գողացվել էր հագուստ, անկողնու պարագաներ և այլն։
Տուժող Սվետլանա Հարոյանի ցուցմունքներով. Վերջինս ընդհանուր իրավասության դատարանում հայտնել է, որ 2012թ. օգոստոսի 15-ին ընտանիքի անդամների, այդ թվում՝ Գայանե Չիլինգարյանի և Վլադիմիր Հարոյանի հետ միասին մեկնել են Լոռու մարզ` հանգստանալու։ Մի քանի օր անց իրեն է զանգահարել հորաքույրը՝ Ռուզաննա Հարոյանը և հայտնել, որ մտել է Երևանի Մարգարյան 2-րդ նրբանցք 5-րդ շենքի 21 հասցեում, 3-րդ հարկում գտնվող իրենց բնակարան և նկատել, որ իրերը գտնվել են թափթփված վիճակում։ Հասկանալով, որ գողություն է կատարվել` Ռ.Հարոյանն իրենց առաջարկով դիմել է ոստիկանություն և կատարվածի մասին հաղորդում տվել։ Պարզել են, որ անհայտ անձն իրենց բնակարան է մուտք գործել պատշգամբի դռնից, սակայն դուրս էր եկել բնակարանի մուտքի դռնից` այն փակելով տանը գտնվող բանալու օրինակով։ Երբ վերադարձել է բնակարան` նկատել է, որ բացակայում է իրեն պատկանող ընդհանուր 5.000.000 ՀՀ դրամի գույք, այդ թվում՝ բնական մուշտակը, մորթե բաճկոնը, վերարկուն, երեք ակնոցները, որոնցից մեկական <<Վերսաչի>> և <<Իվսեն Լոռան>> ապրանքանիշի, կոստյումը, երկու զույգ ձմեռային կոշիկները, ոսկյա և արծաթյա զարդերը, բնական մարգարիտից թևնոցը և վզնոցը, իր պայուսակները, <<ԷյջՊի>> մոդելի դյուրակիր համակարգիչը՝ պայուսակով, նույն ապրանքանիշի տպիչ սարքը, <<ԱՅ-ՓՈԴ>> տեսակի ձայնարկիչը, 3.800 ՀՀ դրամի մետաղադրամներ։
Մինչդեռ դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում տուժող Ս.Հարոյանը թվարկած վերոնշյալ ապրանքները գնահատել էր ընդամենը 2.415.000 ՀՀ դրամ, այդ և դատաքննական ցուցմունքները միմյանց հետ համադրելու և գնահատելու արդյունքում, նշված հակասության շուրջ այլ ապացույցների բացակայության պայմաններում, ընդհանուր իրավասության դատարանը առավել արժևորել է նախաքննականը՝ հաշվի առնելով նաև չփարատված կասկածներն հօգուտ ամբաստանյալի մեկնաբանելու սկզբունքը։
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, համաձայն որոնց՝ տուժող Սվետլանա Հարոյանը նրան ներկայացված առարկաների կազմում ճանաչել է իր <<ԱՅ-ՓՈԴ>> տեսակի ձայնարկիչը, <<Իվսեն Լոռան>> և <<Վերսաչի>> տեսակի արևային ակնոցները, մուշտակը, ջինսե վերարկուն և հայտարարել, որ դրանք իր և ընտանիքի մյուս անդամների այլ ապրանքների հետ միասին գողացվել են իրենց բնակարանից։
Տուժող Գայանե Չիլինգարյանի ցուցմունքներով. Վերջինս ընդհանուր իրավասության դատարանում հայտնել է, որ 2012թ. օգոստոսի 15-ին ընտանիքի անդամների, այդ թվում՝ Սվետլանա և Վլադիմիր Հարոյանների հետ միասին մեկնել են Լոռու մարզ` հանգստանալու։ 2012թ. օգոստոսի 28-ին զանգահարել է ամուսնու քույրը՝ Ռուզաննա Հարոյանը և հայտնել, որ մտել է իրենց բնակարան և տեսել, որ իրերը գտնվում են թափթփված վիճակում։ Հասկանալով, որ գողություն է կատարվել` Ռ.Հարոյանն իրենց առաջարկով դիմել է ոստիկանություն։ Երբ վերադարձել և մտել են բնակարան, նկատել է, որ բացակայում է իրեն պատկանող 783.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույքը, այն է՝ մուշտակը, երեկոյան զգեստը, կաշվե անձրևանոցը, կաշվե կոստյումը, իր պայուսակները։
Տուժող Վլադիմիր Հարոյանի ցուցմունքներով. Վերջինս ընդհանուր իրավասության դատարանում հայտնել է, որ 2012թ. օգոստոսի 15-ին ընտանիքի անդամների, այդ թվում՝ Գայանե Չիլինգարյանի և Սվետլանա Հարոյանի հետ միասին մեկնել են Լոռու մարզ` հանգստանալու։ 2012թ. օգոստոսի 28-ին քրոջը զանգահարել է հորաքույր Ռուզաննա Հարոյանը և հայտնել, որ մտել է իրենց բնակարան և տեսել, որ իրերը գտնվում են թափթփված վիճակում։ Իրենց առաջարկով Ռ.Հարոյանը դիմել է ոստիկանություն։ Երբ վերադարձել են բնակարան` նկատել է, որ բացակայում է 2.312.400 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ իր գույքը, այդ թվում՝ <<Ռոմանսոն>> և <<Կազիո>> ապրանքանիշների ժամացույցները, <<Ասուս>> ապրանքանիշի հարթ էկրանով համակարգիչը, <<Ջենիուս>> մակնիշի բարձրախոսները, բոլոր հագուստները` վերարկուները, բաճկոնները, վերնաշապիկները, անդրավարտիքները, գոտին, կոշիկները, 6-7 գրամանոց ոսկյա մատանին։
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, համաձայն որոնց՝ տուժող Վլադիմիր Հարոյանը նրան ներկայացված առարկաների կազմում ճանաչել է <<Ջենիուս>> մակնիշի 4 բարձրախոսները, գոտին, երեք անդրավարտիքները, երեք վերնաշապիկները, <<Ռոմանսոն>> տեսակի ձեռքի ժամացույցը՝ հայտարարելով, որ դրանք գողացվել են իրենց բնակարանից, իր և ընտանիքի մյուս անդամների այլ ապրանքների հետ միասին։
Տուժող Արմեն Բարսեղյանի` հրապարակված և հետազոտված նախաքննական, այդ թվում՝ գործով ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի հետ առերես ցուցմունքներով՝ այն մասին, որ մինչև գողության դեպքն իր բնակարան վերջին անգամ` 2012թ. օգոստոսի 30-ին, այցելել է մորաքույրը` Մարինե Իգնատյանը։ Միայն 2012թ. սեպտեմբերի 2-ին հարևանուհի Կարինեից է տեղեկացել, որ իր բնակարանից գողություն է կատարվել։ Անմիջապես ժամանելով Երևան՝ զանգահարել է ոստիկանություն և հայտնել կատարվածի մասին։ Ուսումնասիրելով բնակարանը՝ պարզել է, որ բացակայում է ընդհանուր 325.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք, այդ թվում՝ 100 եվրո գումար, երկու կոստյում, որոնցից մեկը <<Քեմբրիջ>> ապրանքանիշի, բաճկոնը, վերարկուն, վերնաշապիկները, երկու տաբատ, <<Քեմբրիջ>> ապրանքանիշի փողկապը։
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, համաձայն որոնց՝ տուժող Արմեն Բարսեղյանն իրեն ճանաչման ներկայացված առարկաների կազմում ճանաչել է <<Քեմբրիջ>> ֆիրմայի կոստյումն ու փողկապը՝ հայտարարելով, որ դրանք գողացվել են իր բնակարանից, այլ ապրանքների հետ միասին։
Վկա Արմինե Պողոսյանի ցուցմունքներով. Վերջինս ընդհանուր իրավասության դատարանում հրաժարվել է դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում ամուսնու՝ Տավրոս Ոսկանյանի դեմ տված ցուցմունքից՝ պատճառաբանելով, որ ամուսինը հոգեբանական ճնշման, ինչպես նաև սպառնալիքի ազդեցությամբ է ընդունել Երևան քաղաքի Բայրոնի 12 շենքի 51 բնակարանից գողություն կատարելու հանգամանքը, այդ մասին հայտնել նաև իրեն, սակայն իրականում ամուսնությունից` 2012թ. հոկտեմբերի 13-ից մինչև նրա ձերբակալման օրը մշտապես գտնվել են միասին։ Բացառել է այդ ժամանակահատվածում ամուսնու կողմից կողոպուտ կատարելու հնարավորությունը, սակայն դժվարացել է վստահաբար պնդել, թե վերագրվող գողություններին ամուսինը որևէ առնչություն կամ մասնակցություն իրականում ունեցել է, թե` ոչ։ Նշել է, որ պատժի կրումից ազատվելուց հետո Տ.Ոսկանյանն իր տրամադրած նյութական միջոցներով զբաղվել է օգտագործված և նոր ապրանքների գնմամբ և վերավաճառքով, հստակ չգիտի, արդյոք վերջինս նախապես տեղյակ էր այն մասին, որ ձեռք բերվող ապրանքները գողացված են։ Դատարանում հայտնել է, որ տեղյակ չէ, թե ամուսինն այդ ապրանքները ումից է գնել, սակայն նաև նշել է, որ երբ հերթական անգամ դիմել է ամուսնուն ապրանք ձեռք բերելու վայր իրեն ևս տանելու համար, վերջինս մերժել է` հայտնելով, որ այդ վայրը պահեստ է, ցանկալի չէ, որ ինքն էլ այդ վայր գա։ Հայտնել է նաև, որ իրենց բնակարանում գտնվող այդ իրերը ներկայացրել է ոստիկաններին, որոնց գերակշռող մասը վերադարձվել է, քանի որ տուժողները դրանք չեն ճանաչել։
Բնակարանի խուզարկության արձանագրությամբ (վերաբերելի է բոլոր դրվագներին), համաձայն որի` Տավրոս Ոսկանյանի բնակության վայրում` Երևանի Մարգարյան 2-րդ նրբանցքի 7/1 շենքի 31 հասցեով գտնվող, վարձակալված բնակարանում 2012թ. նոյեմբերի 5-ին կատարված քննչական այդ գործողության արդյունքում հայտնաբերվել և առգրավվել են տուժողների բնակարաններից հափշտակված հետևյալ գույքը ( գողոնը)՝ <<Տոշիբա>> տեսակի դյուրակիր համակարգիչ, <<Տիսոտ>> և <<Գլամուր>> ֆիրմայի կանացի ժամացույցներ, <<Պրոտեժե>> ֆիրմայի գրչատուփ` իր երեք գրիչներով, ձեռքի պայուսակ, <<Բրաուն>> ֆիրմայի մազերի հարդարիչ, <<Սալվադորե Ֆերագամո>> տեսակի թվով 3 հատ տղամարդու համար նախատեսված գոտիներ, <<Ռոմանսոն>> ֆիրմայի ժամացույց տուփով, <<Իվսեն Լոռան>> և <<Վերսաչի>> ֆիրմաների ակնոցներ` իրենց տուփերով, <<ԱյՓոդ>> տեսակի ձայնարկիչ, <<Ժիլետ>> ֆիրմայի ածելի, <<Դիոր>>, <<Բալդեզարինի Ամբեր>>, <<Յաչ Մեն>>, <<Շանել>>, <<Պակո Ռաբանի>>, <<Բուլգարի>>, թվով երկու <<Բուլգարի>> և <<Դյուպոն>> տեսակի օծանելիքներ, կապույտ գույնի պայուսակ, տարբեր տեսակի ֆոտո և տեսախցիկների պայուսակներ, <<Քենոն>> ֆիրմայի թվային ֆոտոխցիկ, <<Սամսունգ>> ֆիրմայի տեսախցիկ, <<Սնեժանա>> ֆիրմայի կանացի կիսամուշտակ, կանացի մուգ շագանակագույն կիսամուշտակ, <<Սոնի ՓՍ>> ֆիրմայի ձեռքի համակարգիչ, <<Տամռաչ»>> ֆիրմայի պայուսակ և այլն։
Գործով ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկանյանին հափշտակած իրերն իրավապահներին ներկայացնելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ Տ.Ոսկանյանի կին Արմինե Պողոսյանն այլ իրերի հետ մեկտեղ 2012թ. նոյեմբերի 6-ին իրավապահներին է ներկայացրել <<Սոնի Բրավիա>> ապրանքանիշի հեռուստացույցը, <<Ջենյուս>> մակնիշի բարձրախոսները, տղամարդու սպորտային գլխարկը, փողկապներ, կոշիկներ, տաբատներ, վերնաշապիկներ, որոնք հափշտակվել էին տուժողների բնակարաններից, իսկ մինչդատական վարույթի ընթացքում` վերջիններիս կողմից ճանաչվել համապատասխան քննչական գործողությունների (նմանատիպ այլ առարկաների հետ ճանաչման ներկայացվելու) արդյունքներով։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժողներին ի պահ հանձնված գույքի՝ <<Քենոն>> ֆիրմայի ֆոտոխցիկի, <<Սամսունգ>> տեսակի տեսախցիկի, <<Սոնի Բրավիա>> տեսակի հեռուստացույցի, <<Ջիրոտի>> տեսակի գոտու, 4 փողկապների, <<Մավի>> տեսակի տղամարդու բաճկոնի, <<Ստեֆանել>> ֆիրմայի տղամարդու ձմեռային բաճկոնի, տղամարդու գլխարկի, <<Տիգանա>> տեսակի կոշիկների, <<Մետրաքս>> տեսակի տղամարդու կոշիկների, կոսմետիկ պարագաների պայուսակի, սափրվելու պարագաների, <<Վերսաչի>> ֆիրմայի արևային ակնոցների, <<Իվսեն Լոռան>> ֆիրմայի արևային ակնոցների, <<Սնեժանա>> տեսակի կանացի մուշտակի, <<Ռոմանսոն>> տեսակի ձեռքի ժամացույցի, տղամարդու երեք վերնաշապիկների, տղամարդու երեք տաբատների, <<Ջենիուս>> տեսակի բարձրախոսների, <<Քեմբրիջ>> տեսակի կոստյումի, տղամարդու փողկապի, նորկայից մուշտակի, <<Գլամուր>> տեսակի կանացի ձեռքի ժամացույցի, <<Տիսոտ>> ֆիրմայի ժամացույցի, <<Այֆոն>> տեսակի բջջային հեռախոսի, <<Տոշիբա>> տեսակի դյուրակիր համակարգչի, <<Սումդեքս>> տեսակի պայուսակի, <<Բրաուն>> տեսակի հարդարչի, <<Սոնի ՓՍ>> տեսակի ձեռքի համակարգչի, հոսանքալարերի, <<Պրոտեժե>> ֆիրմայի գրիչների, <<Սամսոնիետե>> տեսակի պատյանի առկայությամբ, որոնք հայտնաբերվել են գործով ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի վարձակալած բնակարանի խուզարկությամբ կամ իրավապահներին են ներկայացվել վերջինիս կնոջ` Ա.Պողոսյանի կողմից։
Ապրանքագիտական փորձաքննությունների 2012թ. նոյեմբերի 30-ի թիվ 581, 2013թ. հունվարի 9-ի թիվ 622, ինչպես նաև 2012թ. նոյեմբերի 6-ի թիվ 529 եզրակացություններով, համաձայն որոնց՝ փորձաքննության տրամադրված ապրանքների շուկայական արժեքներն են՝ <<Քենոն>> ֆիրմայի ֆոտոխցիկինը՝ 48.000 ՀՀ դրամ, <<Սամսունգ>> թվային տեսախցիկինը՝ 60.000 ՀՀ դրամ, <<Սոնի Բրավիա>> տեսակի հեռուստացույցինը՝ 220.000 ՀՀ դրամ, <<Ջիրոտի>> տեսակի գոտունը՝ 16.000 ՀՀ դրամ, 4 փողկապներից յուրաքանչյուրինը՝ 1.000 ՀՀ դրամ, <<Մավի>> տեսակի տղամարդու բաճկոնինը՝ 9.000 ՀՀ դրամ, <<Ստեֆանել>> ֆիրմայի տղամարդու ձմեռային բաճկոնինը՝ 11.000 ՀՀ դրամ, տղամարդու գլխարկինը՝ 1.000 ՀՀ դրամ, <<Տիգանա>> տեսակի կոշիկներինը՝ 7.000 ՀՀ դրամ, <<Մետրաքս>> տեսակի տղամարդու կոշիկներինը՝ 7.000 ՀՀ դրամ, կոսմետիկ պարագաների պայուսակինը՝ 2.000 ՀՀ դրամ, սափրվելու պարագաներինը՝ 12.000 ՀՀ դրամ, <<Վերսաչի>> ֆիրմայի արևային ակնոցներինը՝ 15.000 ՀՀ դրամ, <<Իվսեն Լոռան>> ֆիրմայի արևային ակնոցներինը՝ 12.000 ՀՀ դրամ, <<Սնեժանա>> տեսակի կանացի մուշտակինը՝ 80.000 ՀՀ դրամ, <<Ռոմանսոն>> տեսակի ձեռքի ժամացույցինը՝ 18.000 ՀՀ դրամ, տղամարդու երեք վերնաշապիկներինը՝ ընդհանուր 12.000 ՀՀ դրամ, տղամարդու երեք տաբատների ընդհանուր գինը՝ 19.500 ՀՀ դրամ, <<Ջենիուս>> տեսակի բարձրախոսներինը՝ 15.000 ՀՀ դրամ, <<Քեմբրիջ>> տեսակի կոստյումինը՝ 58.300 ՀՀ դրամ, տղամարդու փողկապինը՝ 1.000 ՀՀ դրամ, նորկայից մուշտակինը՝ 200.000 ՀՀ դրամ, <<Գլամուր>> տեսակի կանացի ձեռքի ժամացույցինը՝ 120.000 ՀՀ դրամ, <<Տիսոտ>> ֆիրմայի ժամացույցինը՝ 135.000 ՀՀ դրամ, <<Այֆոն>> տեսակի բջջային հեռախոսինը՝ 200.000 ՀՀ դրամ, <<Տոշիբա>> տեսակի դյուրակիր համակարգչինը՝ 100.000 ՀՀ դրամ, <<Սումդեքս>> տեսակի պայուսակինը՝ 7.000 ՀՀ դրամ, <<Բրաուն>> տեսակի հարդարչինը՝ 1.500 ՀՀ դրամ, <<Սոնի ՓՍ>> տեսակի ձեռքի համակարգչինը՝ 60.000 ՀՀ դրամ, հոսանքալարերինը՝ 17.350 ՀՀ դրամ, <<Պրոտեժե>> ֆիրմայի գրիչներինը՝ 20.000 ՀՀ դրամ, <<Սամսոնիետե>> տեսակի պատյանինը՝ 250 ՀՀ դրամ։
Մեղադրանքի և մեղադրական եզրակացության հիմքում մեղադրող կողմը դրել է նաև որպես ապացույց ճանաչած և գործին կցված փաստաթղթի` <<ԱրմենՏել>> ՓԲ ընկերությունից ստացված 099-380202 հեռախոսահամարի վերծանումների զննման արձանագրությունը, համաձայն որի՝ գործով ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկանյանի անվամբ գրանցված այդ հեռախոսահամարից 2012թ. հուլիսի 8-ին` ժամը 19.40-ին և 19.42-ին, ինչպես նաև 2012թ. հուլիսի 9-ին` ժամը 07.42-ին և 08.15-ին կատարված մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերը սպասարկվել են Երևանի Հալաբյան 41ա հասցեում տեղակայված ալեհավաքի կողմից։ 099-380202 հեռախոսահամարից 2012թ. օգոստոսի 7-ին` ժամը 10.04-ին կատարված ելքային հեռախոսազանգը սպասարկվել է Երևանի Բաշինջաղյան 177-րդ հասցեում տեղակայված ալեհավաքով, իսկ 2012թ. օգոստոսի 7-ին` ժամը 10.09-ին և 10.15-ին կատարված ելքային հեռախոսազանգերը սպասարկվել են Երևանի 16-րդ թաղամասի թիվ 47/1 հասցեում տեղակայված ալեհավաքի կողմից։ 099-380202 հեռախոսահամարով 2012թ. օգոստոսի 17-ին` ժամը 17.10-ին, օգոստոսի 18-ին` ժամը 13.13-ին, օգոստոսի 21-ին` ժամը 13.55-ին, օգոստոսի 22-ին` ժամը 04.01-ին, կատարված մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերը սպասարկվել են Երևանի 16-րդ թաղամասի թիվ 47/1 հասցեում տեղակայված ալեհավաքով։
Տվյալ ապացույցը ստուգելով, վերլուծելով և գնահատելով՝ ընդհանուր իրավասության դատարանը փաստել է, որ նախաքննական մարմինը մինչդատական վարույթի ընթացքում, իսկ մեղադրողները` Դատարանում բավարար չափով չեն փաստարկել և պատճառաբանել, թե այն ինչ չափանիշներով և տուժողների բնակարանից կատարված հափշտակությունների որ դրվագներով է սույն գործով ամբաստանվող Տ.Ոսկանյանին վերաբերելի, հետևաբար՝ անորոշության կապակցությամբ սույն դատավճռի հիմքում, որպես ապացույց,Դատարանը չի դրել։
Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը վերլուծության ու գնահատության ենթարկելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանցից յուրաքանչյուրը գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված և հաստատված է գործին վերաբերվող փոխկապակցված, հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, քրեական գործի ինչպես նախաքննությամբ, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում քրեադատավարական օրենքի էական խախտումներ, որոնք գործին մասնակցող անձանց օրենքով երաշխավորված իրավունքներից զրկելու կամ դրանցում սահմանափակելու կամ այլ ճանապարհով խոչընդոտել են գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտմանը, ազդել են կամ կարող են ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, թույլ չեն տրվել և գործի փաստական հանգամանքների մասին դատարանի դատավճռում շարադրված հետևությունները բխում են քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներից, հետևաբար ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը բեկանելու և գործը նոր քննության ուղարկելու հիմքեր չկան:
Ինչ վերաբերում է պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի պահանջին` ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու վերաբերյալ, ապա այն ևս ենթակա է մերժման` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները:
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումը անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշանակված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված ու փոխհամաձայնեցված են, /մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները, և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին/: Այսինքն` պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի և արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում:
Այսինքն, դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա /հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության աստիճանը և այլն/:
Պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, դրանք բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը:
Պատասխանատվությունը և պատիժը անհատականացման հիմք են ոչ միայն արարքի հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այլև հանցավորի անձը բնութագրող բոլոր հատկանիշները` ընտանեական դրությունը, առողջական վիճակը, դատվածություն, դրսևորած վարքագիծը աշխատանքում, շրջապատում և կենցաղում, տարիքը և այլն, և պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ կհասնի պատժի նպատակներին:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին, և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը:
Սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակհայտ է դառնում, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով` երկու դրվագով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` երեք դրվագով մեղադրվող ամբաստանյալ Տավրոս Ալբերտի Ոսկանյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, և բավարար չափով ստուգման ու պատժաճ գնահատության է ենթարկել ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի կողմից կատարած հանցանքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում, Տավրոս Ոսկանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք գնահատելով հանցանքը կատարելու վտանգավոր ռեցիդիվը` հաշվի առնելով, որ վերջինս մինչև սույն գործով նրան վերագրված ծանր հանցագործությունների կատարումը 4 անգամ դատապարտվել է ազատազրկման դիտավորությամբ միջին ծանրության համասեռ հանցագործությունների կատարման համար, որպիսի հանցանքները կատարվել են չափահաս տարիքում և դրանց համար դատվածությունները չեն մարվել կամ հանվել, նրա նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքների ծանրությանը, դրանք կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին:
Ելնելով վերոգրյալից` Վերաքննիչ քրեական դատարանը եկավ հետևության, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 27.03.2014թ. կայացված դատավճիռը հիմնավորված է և պատճառաբանված, մեղադրանքը` ապացուցված, արարքներին տրվել է քրեաիրավական ճիշտ գնահատական, նշանակվել է արդարացի և համաչափ պատիժ, հետևաբար դատավճիռը բեկանելու, գործը նոր քննության ուղարկելու կամ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու հիմքեր չկան:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ հոդվածներով` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Պաշտպան Գ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել` օրինական ուժի մեջ թողնելով Տավրոս Ալբերտի Ոսկանյանի նկատմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով` երկու դրվագով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` երեք դրվագով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 27.03.2014թ. դատավճիռը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ. ՄԵԼԻՔ- ՍԱՐԳՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Հ. ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
Գործ թիվ ԵԿԴ/0117/01/13
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը (այսուհետ` Դատարան)`
նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,
քարտուղարությամբ` Ժենյա Ավետիսյանի,
Էլեն Ղուկասյանի և
Հասմիկ Ջանազյանի,
մասնակցությամբ`
մեղադրողներ, Երևանի Կենտրոն և
Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
դատախազի տեղակալ` Աշոտ Գալստյանի,
նույն վարչական շրջանների
դատախազության դատախազ` Վահագն Պողոսյանի,
տուժողներ` Սեդա Պողոսյանի,
Սվետլանա Հարոյանի,
Վոլոդյա Հարոյանի,
Գայանե Չիլինգարյանի և
Գոհար Մկրտչյանի,
պաշտպաններ` Գայանե Խաչատրյանի և
Էդուարդ Աղաջանյանի,
նույն Դատարանում` 2014թ. մարտի 27-ին կայացած դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`
Տավրոս Ալբերտի Ոսկանյանի` (ծնված 1982թ. փետրվարի 21-ին, Երևան քաղաքում, ազ¬գությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, փաստացի ամուսնացած, բարձրագույն կրթությամբ, նախկինում 4 ան¬գամ դատապարտված, մասնավորապես՝ 1.Կենտրոնի ժողդատարանի 2001թ. մայիսի 20-ի դատավճռով ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 86-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` 2 տարի ժամկետով ազատազրկման, 2. Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2003թ. հոկտեմբերի 27-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` 2 տարի ժամկետով ազատազրկման, պատժի կրումից պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է 2004թ. հոկտեմբերի 29-ին, 3. Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2008թ. փետրվարի 1-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ կետերով` 3 տարի ժամկետով ազատազրկման, պատժի կրումից պայմա¬նական վաղաժամկետ ազատվել է 2009թ. ապրիլի 28-ին, 2011թ.հունիսի 22-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ կետերը վերաորակվել են 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 4. Արաբկիր և Քանաքեռ - Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհա¬նուր իրավասության դատարանի 2010թ. նոյեմբերի 26-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով` 4 տարի ժամկետով ազատազրկման։ 2011թ.օգոստոսի 3-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետը վերաորակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կի¬րառ¬մամբ պատիժ է նշանակվել` ազատազրկում 2 տարի 7 ամիս ժամկետով, պատժի կրումից ազատ¬¬վել է 2012թ. հունիսի 1-ին, դատվածությունները չմարված, փաստացի բնակվել է Երևանի Մարգարյան 2-րդ նրբանցքի 7/1 շենքի 31-րդ բնակարանում, հաշվառված է Երևանի Ար¬շակունյաց պողոտայի 2-րդ տանը, սույն գործով արգե¬լանքի տակ է 2012թ. նոյեմբերի 5-ից)։
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 15108212 քրեական գործն հարուցվել է 2012թ. սեպտեմբերի 22-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետի հատկանիշներով` ՀՀ ոստիկա¬նութ¬յան Կենտ¬րո¬նականի բաժին դիմած քաղ. Արսեն Հախեյանի հաղորդ¬ման հիման վրա նա¬խա¬պատրատված նյութերի քննարկման արդյունքներով` անհայտ անձի կողմից բնակարան ապօրինի մուտք գործելու և քաղ. Սվետլանա Ստեպանովայի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատա¬րելու դեպքի առթիվ (տուժող Սվետլանա Ստեպանովայի դրվագ)։
2012թ. նոյեմբերի 5-ին վերոնշյալ գողությունը կատարելու կասկածանքով ձեր¬բակալվել է նույն օրը ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին բերման ենթարկված Տավրոս Ոսկանյանը։
2012թ. նոյեմբերի 7-ին Տ.Ոսկանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով (տուժող Սվետլանա Ստեպանովայի դրվագով)։
Նույն օրը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վա¬¬սության դատարանը, քննարկելով նախաքննական մարմնի հարու¬ցած միջնոր¬դությունը, մե¬ղադրյալ Տավրոս Ոսկանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կի¬րառել կալա¬նավորում, որը հե¬տա¬գայում երկարացվել է։
Սույն քրեական գործին են միացվել և մեկ վարույթով շարունակվել գո¬ղությունների և կողո¬պուտի դեպքերի վերաբերյալ նախաքննական այլ մարմիններում քննված հետևյալ քրեական գոր¬ծերը`
- 2012թ. նոյեմբերի 8-ին` տուժող Գոհար Մկրտչյանի 2012թ. հոկտեմբերի 19-ի հաղորդման հիման վրա Երևանի Տպագրիչների 15-րդ շենքի 15-րդ բնակարանից նույն օրը կողոպուտ կատարելու վերաբերյալ հա¬րուցված թիվ 15114812 քրեական գործը,
- 2012թ. դեկտեմբերի 6-ին` տուժող Սեդա Պողոսյանի 2012թ. հուլիսի 9-ի հաղորդման հի¬ման վրա Երևանի Լենինգրադյան փողոցի 48/5-րդ շենքի 28-րդ բնակարանից 2012թ. հուլիսի 6-ից 9-ն ընկած ժամանակահատվածում գողություն կատարելու վերաբերյալ 2012թ. հուլիսի 9-ին հարուց¬ված թիվ 10119112 քրեական գործը,
- 2012թ. դեկտեմբերի 17-ին` 2012թ. օգոստոսի 28-ի քաղ. Ռուզաննա Հարոյանի հաղորդման հիման վրա Երևանի Մարգարյան 2-րդ նրբանցքի 5-րդ շենքի 21-րդ բնակարանից 2012թ. օգոստոսի 15-ից 28-ն ընկած ժամանակահատվածում գողություն կատարելու վերաբերյալ 2012թ. օգոստոսի 29-ին հարուցված թիվ 10126512 քրեական գործը (տուժողներ Սվետլանա և Վլադիմիր Հարոյանների և Գայանե Չիլինգարյանի դրվագներ),
- 2012թ. դեկտեմբերի 17-ին` տուժող Արմեն Բարսեղյանի 2012թ. սեպտեմբերի 2-ի հաղորդ¬ման հիման վրա Երևանի Ֆուչիկի 1-ին նրբանցքի 1-ին շենքի 5-րդ բնակարանից 2012թ. օգոստոսի 30-ից մինչև սեպտեմբերի 2-ն ընկած ժամանակահատվածում գողություն կատարելու վերաբերյալ 2012թ. սեպտեմբերի 2-ին հարուցված թիվ 10126912 քրեական գործը, ինչպես նաև
- 2012թ. դեկտեմբերի 24-ին` քաղ. Ռուբիկ Աբրահամյանի 2012թ. օգոստոսի 7-ի հաղորդման հիման վրա Երևանի Բաշինջաղյան փողոցի 190-րդ շենքի 9-րդ բնակարանից 2012թ. օգոս¬տոսի 1-ից 7-ն ընկած ժամանակահատվածում գողություն կատարելու վերաբերյալ 2012թ. օ¬գոս¬¬¬¬տո¬սի 7-ին հարուցված թիվ 10122712 քրեական գործը (տուժող Ջուլիետա Աբրահամյանի դրվագ)։
2013թ. ապրիլի 12-ին Տ.Ոսկանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր (վերջնական) մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կե¬տե¬րով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։
2013թ. հունիսի 26-ին քրեական գործը Տավրոս Ալբերտի Ոսկանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով (2 դրվագներով), ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով (3 դրվագներով) կազմված մեղադրա¬կան եզրակացութ¬յամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտ¬րոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատա¬րան և 2013թ. հունիսի 27-ին ընդունվել վարույթ։
2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դատա¬րանը հաստատված հա¬մա¬րեց հետևյալը.
Ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկանյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2012թ. հուլիսի 6-ից մինչև 2012թ. հուլիսի 9-ն ընկած ժամանակահատվածում, կոտրելով տուժող Սեդա Պողոսյանի՝ Երևանի Լենինգրադյան փողոցի 48/5 շենքի 28-րդ բնակա¬րա¬նի ննջասենյակի պատուհանի ապակին, ապօրինաբար մուտք է գործել բնակարան, որտեղից գաղտնի հափշտակել է առանձնապես խոշոր չափի՝ ընդհանուր 6.834.600 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք, այդ թվում՝ 600.000 ՀՀ դրամ և 3.000 ԱՄՆ դոլար կանխիկ գումարներ, ոսկյա զարդեր՝ ականջօղեր, մատանիներ, ձեռքի շղթա, կախազարդ, խաչ և ժամացույց, 48.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Քենոն» մակնիշի ֆոտոխցիկ, 60.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ» մակնիշի թվային ֆոտոխցիկ, տեսախցիկ, 220.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սոնի Բրավիա» տեսակի հեռուստացույց, «Ջորջիո Արմանի», «Շանել» և այլ տեսակի օծանելիքներ, ամուսնու հագուստները, այդ թվում՝ 16.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Ջիրոտի» տեսակի գոտին, ընդհանուր 4.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ չորս փող¬կապները, 9.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Մավի» տեսակի բաճկոնը, 11.000 ՀՀ դրամ արժո¬ղությամբ «Ստեֆանել» ֆիրմայի ձմեռային բաճկոնը, 1.000 ՀՀ դրամ արժո¬ղությամբ սպորտային գլխարկը, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով։
Բացի այդ, Տավրոս Ոսկանյանը, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2012թ. օգոստոսի 1-ից մինչև օգոստոսի 7-ն ընկած ժամանակահատվածում հարմարեցված առարկայով բացել է Երևան քաղաքի Բաշինջաղյան փողոցի 190-րդ շենքի 9-րդ բնակարանի ննջասենյակի պատուհանը, ապօրինաբար մուտք է գործել ներս, որտեղից գաղտնի հափշտակել է տուժող Ջուլիետա Աբրահամյանի զգալի չափի՝ ընդհանուր 475.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույքը, այդ թվում՝ նորկայից կանացի մուշտակը, զգեստները, 2.000 ՀՀ դրամ արժո¬ղությամբ կոսմետիկ պարագաների պայու¬սակը, սպիտակեղեն, սրբիչները, վերջինիս ամուսնու՝ 7.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Տիգանա» և 7.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Մետրաքս» տեսակի կոշիկները, կոստյումը, վերնաշապիկները, սվիտերները, «Նայք» ապրանքանիշի սպոր¬տային համազգեստը, 12.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ սափրվելու պարագաները, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։
Ավելին, Տավրոս Ոսկանյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտա¬վորությամբ 2012թ. օգոստոսի 15-ից 28-ն ընկած ժամանակահատվածում, հարմարեցված առար¬կայով մետաղապլաստե դուռը բացելու միջոցով ապօրինաբար մուտք է գործել Երևանի Մար¬գարյան փողոցի 5-րդ շենքի 21-րդ բնակարան, որտեղից գաղտնի հափշտակել է տուժողներ Սվետ¬լանա Հարոյանին, Գայանե Չիլինգարյանին և Վլադիմիր Հարոյանին պատկանող առանձ¬նապես խոշոր չափի՝ 5.510.400 ՀՀ դրամի գույքը, մասնավորապես՝ Սվետլանա Հարոյանի ընդհանուր 2.415.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույքը, այդ թվում՝ «ԷյջՊի» մոդելի դյուրակիր համա¬կարգիչը՝ պայուսակով, նույն ապրանքանիշի տպիչ սարքը, «ԱՅ-ՓՈԴ» տեսակի ձայնարկիչը, 15.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Վերսաչի» ֆիրմայի արևային ակնոցները, 12.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Իվսեն Լոռան» ֆիրմայի արևային ակնոցները, 80.000 ՀՀ դրամ արժո¬ղությամբ ռուսական արտադրության «Սնեժանա» տեսակի կանացի մուշտակը, մորթե բաճկոնը, 8.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ կանացի ջինսե վերարկուն, 3.800 ՀՀ դրամի մետաղադրամներ, երկու զույգ ձմեռային կոշիկները, ոսկյա և արծաթյա զարդերը, բնական մարգարիտից թևնոցն ու վզնոցը, ձեռքի պայուսակները, նույն բնակարանում գտնվող, սակայն տուժող Գայանե Չիլինգարյանին պատկանող ընդհանուր 783.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ կանացի հագուստները, այդ թվում՝ մուշտակը, երեկոյան զգեստը, կաշվե անձրևանոցը, կաշվե կոստյումը, ձեռքի պայու¬սակները, ինչպես նաև տուժող Վլադիմիր Հարոյանին պատկանող, ընդհանուր 2.312.400 ՀՀ դրամ արժողութ¬յամբ գույքը, այդ թվում՝ 18.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Ռոմանսոն» տեսակի ձեռքի ժամացույցը, «Կազիո» տեսակի ձեռքի ժամացույցը, «Ասուս» ապրանքանիշի համակարգիչը՝ հարթ էկրանով, 15.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Ջենիուս» մակնիշի 4 բարձրախոսները, ընդհա¬նուր 12.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ երեք վերնաշապիկները, ընդհանուր 19.500 ՀՀ դրամ արժո¬ղութ¬յամբ երեք տաբատները, վերարկուները, բաճկոնները, 6-7 գրամանոց ոսկյա մատանին, այսինքն՝ մեկ գործո¬ղությամբ, միասնական դիտավորությամբ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախա¬տեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով։
Դեռ ավելին, Տավրոս Ոսկանյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտա¬վորությամբ 2012թ. օգոստոսի 30-ից մինչև սեպտեմբերի 2-ն ընկած ժամանակահատվածում ապօրինաբար մուտք է գործել Երևանի Ֆուչիկի 1-ին նրբանցքի 1-ին շենքի 5-րդ բնակարան, որտեղից գաղտնի հափշտակել է տուժող Արմեն Բարսեղյանին պատկանող զգալի չափի՝ ընդհա¬նուր 325.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ հագուստները, այդ թվում՝ երկու կոստյում, որից մեկը 58.300 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Քեմբրիջ» ապրանքանիշի, նույն ապրանքանիշի 1.000 ՀՀ դրամ արժողութ¬յամբ տղամարդու փողկապը, ինչպես նաև բաճկոնը, վերարկուն, վերնաշապիկները, երկու տաբատ, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։
Բացի այդ, Տավրոս Ոսկանյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դի¬տա¬վորությամբ 2012թ. սեպտեմբերի 17-ից մինչև սեպտեմբերի 22-ի ժամը 16։00-ն ընկած ժամանա¬կա¬հատվածում, երկաթե սուր առարկայի գործադրմամբ խոհանոցի պատուհանը բացելու միջոցով ապօրինաբար մուտք է գործել Երևանի Բայրոնի 12-րդ շենքի 51-րդ բնակարան, որտեղից գաղտնի հափշտակել է տուժող Սվետլանա Ստեպանովային պատկանող խոշոր չափի` ընդհանուր 2.502.100 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույքը, այդ թվում՝ 200.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ նորկայից շագանա¬կագույն մուշտակը, 120.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Գլամուր» տեսակի ձեռքի ժամացույցը, 135.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Տիսոտ» ֆիրմայի ժամացույցը, 200.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Այֆոն» տեսակի 0127490051822785 գործարանային համարի բջջային հեռա¬խոսը, «Սամսունգ» տեսակի բջջային հեռախոսը, այլ մակնիշի բջջային ևս երեք հեռախոսներ, 100.000 ՀՀ դրամ արժո¬ղությամբ «Տոշիբա» տեսակի դյուրակիր համակարգիչը, դյուրակիր համա¬կարգչի համար նախա¬տեսված կաշվից և կտորից պայուսակները, 17.350 ՀՀ դրամ արժողությամբ հոսանքալարերը, ականջա¬կալները, ոսկեջուր սկավառակը, 7.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սումդեքս» տեսակի պա¬յուսակը, 1.500 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Բրաուն» տեսակի հարդարիչը, 60.000 ՀՀ դրամ արժո¬ղությամբ «Սոնի ՓՍ» տեսակի ձեռքի համակարգիչը, 20.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Պրոտեժե» ֆիրմայի գրիչները, բջջային հեռախոսի «Սամսոնիետե» գրառմամբ 250 ՀՀ դրամ արժողությամբ պատյանը, «Պոեմա», «Դիոր», «Նինա-Ռիչի» և «Շանել» տեսակի օծանելիք, կաշվե դրամա¬պանակը՝ դրանում առկա 40.000 ՀՀ դրամ գումարով, իր արծաթյա զարդերի հավաքածուն և այլ արդուզարդ, ինչպես նաև ամուսնու նորկայից ձմեռային գլխարկը, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատես¬ված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։
Ի վերջո, Տավրոս Ոսկանյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտա¬վորությամբ 2012թ. հոկտեմբերի 19-ին` ժամը 20.50-ի սահմաններում, խոհանոցի բաց պատու¬հանով ապօրինաբար մուտք է գործել Երևանի Տպագրիչների 15 շենքի 15-րդ բնակարանի ննջասենյակ, որտեղից գաղտնի հափշտակել է ընդհանուր 720.000 ՀՀ դրամ ար¬ժո¬ղությամբ գույք, այդ թվում՝ ննջասենյակում գտնվող զարդատուփում առկա ոսկյա զարդերը, մասնավորապես՝ ԵՊՀ 90 ամյակին նվիրված հուշամեդալը, «Նիկոլայի» 10 ռուբլիանոց ոսկեդրամը, երեք մա¬տանիներ, ոսկյա շղթա և խաչ, ինչպես նաև 30.000 ՀՀ դրամ գումար, սակայն գողութ¬յան կա¬տար¬ման պահին նկատվելով նույն բնակարանի բնակչուհի, գործով տուժող Գոհար Մկրտչյա¬նի կող¬մից՝ նույն ուղիով դիմել է փախուստի՝ իր հետ տանելով գողոնը և բացահայտորեն հափշտա¬կելով այն, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։
Առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում հարցաքննվելիս ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկանյանն իրեն մեղավոր չճանաչեց` հերքելով իր առնչությունը վերագրվող հափշտակութ¬յուն¬ներին։ Նշեց, թե իբր կնոջ հետ զբաղվել է բացառապես ապրանքների վերավաճառքով, որոնք գնել է մատակա¬րա¬ր Անդրանիկից, ում հետ ծանոթ էր դեռևս «Արթիկ» քրեակատարողական հիմնարկում պատիժ կրելուց։ Չբացառեց վերջինիս կողմից գողություններ կատարելու հնարավո¬րությունը, սա¬կայն հեր¬քեց դրանց իր մասնակցությունը` նույնիսկ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված այդ գույքը վաճառելու տեսանկյունով։ Չընդունեց նաև կողոպուտ կատարելու, այդ ընթացքում անմի¬ջակա¬նո¬րեն տուժող Գ.Մկրտչյանի կողմից նկատվելու և հետագայում ճանաչ¬վելու փաստը՝ պատ¬ճա¬ռա¬բա¬նելով, թե իբր տուժողն իրեն շփոթել է այլ անձի հետ, ինքն այդ օրը գտնվել է կնոջ` Արմինե Պողոսյանի կողքին, ինչը կարող է վերջինս հաստատել։ Հրա¬ժարվեց տուժող Ս.Ստեպա¬նովայի բնակարանից կատարված գողության դրվագով մինչդատական վա¬րույթի ընթացքում տված խոստովանական ցուցմունքներից՝ պատ¬ճա¬ռաբանելով, թե իբր դրանք տվել է իր նկատ¬մամբ գործադրված բռնության` ոստիկանության բա¬ժին բերման ենթարկված կնոջը ևս քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վերաբերյալ քրեական հետախուզութ¬յան բաժնի աշխատա¬կիցների կողմից հնչեցված նախազգուշացումների և սպառնալիքների ազդեցությամբ, այն դեպ¬քում, երբ նրա այդ պատճառաբանությունը ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում նախապատ¬րաստ¬ված նյութերով ստուգվել (Դատարանի նախաձեռ¬նութ¬յամբ) և 2013թ. նոյեմբերի 16-ին կայացված որոշմամբ հերքվել է՝ գործով ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի հետ առնչված ոստիկանության աշխա¬տակիցների արարքում պե¬տա¬կան ծառայության դեմ ուղղված հանցագործությունների հանցակազմի բացակայության պատ¬ճա¬ռա¬բանությամբ։
Ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկանյանի վերոնշյալ պատճառաբանություններն անհիմն են և մտա¬¬ցածին, հերքված են, հետապնդում են քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու նպա¬¬տակ։ Վերոնշյալ հետևություն¬ների Դատարանն հանգեց դատաքննության ընթացքում պատ¬շաճ իրավական ընթացակարգերի շրջա¬նակ¬ներում հետազոտված հետևյալ ապացույցների հա¬մադրման և գնահատման արդյունք¬ներով.
Իր իսկ հակասական և իրարամերժ ցուցմունքներով. Այսպես Դատարանում հար¬ցաքննվե¬լիս ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանը հայտնեց, որ 2012թ. հունիսի 1-ին պատժի կրումից ազատվելով՝ կնոջ հետ վարձակալել են բնակարան, վերջինիս տրամադրած գումարներով զբաղվել են ապրանք¬ների վերավաճառքով։ Մինչ ազատվելը նախկին կալանավայրից` «Արթիկ» ՔԿՀ-ից ծա¬նոթ Անդրանիկն իրեն տվել է հեռախոսահամարը` պատժից ազատվելուց հետո առաջարկելով ցանկացած հարցով իր օգնությունը։ Արդեն 2012թ. հունիսի 3-ից Անդրանիկի հետ զբաղվել են առևտրով, վերջինիցս գնել է նոր, ինչպես նաև օգտագործված ապրանքներ, որոնք այնուհետև կնոջ` Արմինե Պողոսյանի հետ վերավա¬ճառել են, այդ թվում` համացանցի միջոցով հայտա¬րա¬րություն տալու եղանակով։ 2012թ. նոյեմբերի 1-ին իրեն և կնոջը գողացված բջջային հեռախոսի կապակցությամբ բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին և միայն այդ պահին է տեղեկացել, որ իր կողմից վերավաճառվող ապրանքների թվում կան նաև գո¬ղացված իրեր։ Մինչդեռ մինչ¬դատական վարույթի ընթացքում` դեռևս 2012թ. դեկտեմբերի 5-ին և 2013թ. ապրիլի 12-ին հար¬ցաքննվելիս` նշել էր, որ իր բնակարանից խուզար¬կությամբ հայտնաբերված տարբեր իրերը, այդ թվում՝ սույն գործով տուժողների բնակարաններից հափշտակված գողոնը, գնել է տարբեր խա¬նութ¬ներից, իսկ կնոջ` Արմինե Պողոսյանին հայտնել էր, թե իբր դրանք գնում է պահեստից (ըստ վեր¬ջինիս դատաքննական ցուցմունքի)։
Նշեց նաև, թե իբր բերման ենթարկված հղի կնոջը փրկե¬լու և բաժնից ազատ արձակելու նպա¬տակով այդ բջջային հեռախոսի, ինչպես նաև վերավաճառքի նպատակով Անդրանիկից գնած այլ իրերի հափշտա¬կությունը վերցրել է իր վրա՝ տալով ինքնազրպարտող ցուցմունքներ։ Քննիչի մոտ անընդհատ պնդել է, որ նշված ապրանքները գնել է Անդրանիկից, ում հեռախոսահամարը գրված էր բնակարանում պահած թղթի վրա, սակայն այն անհետացել է իր բնակարանում կա¬տարված խուզարկութ¬յունից հետո։ Նշեց նաև, թե իբր կողոպուտի հետ ևս առնչություն չունի, քանի որ կո¬ղոպուտից ընդամենը վեց օր առաջ էր ամուսնացել, բացի այդ, նյութական որևէ խնդիր տվյալ պահին չուներ։
Նախաքննության ընթացքում տված խոստովանական ցուցմունքների վերաբերյալ հար¬ցաքննվելիս նշեց, թե իբր ենթարկվել է հոգեբանական ճնշման, ոստիկանները պահանջել են ընդունել բջջային հեռախոսի գողության դրվագը, ավելին` պատմել կատարած այլ գողության դրվագներ։ Առաջին հարցաքննութ¬յան ժամանակ ընդունել է միայն տուժող Ս.Ստեպանովայի բնակարանից կատար¬ված գողության դրվագը, որից հետո հայտնվել է կողոպուտի դրվագով տուժողը։
Մինչդեռ, մինչդատական վարույթի ընթացքում՝ դեռևս 2012թ. նոյեմբերի 5-ին կասկածյալի, իսկ նոյեմբերի 7-ին մեղադրյալի կարգավիճակում հարցաքննվելիս ընդունել էր, որ հափշտակութ¬յուն¬¬ները կատարել է ընտանիքին նյութապես օգնելու նպատակով։ 2012թ. սեպ¬տեմ¬բերին, կոնկրետ օրը չի հիշում, ուշ ժամի զբոսնել է Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական տա¬րածքում և Բայրոնի փողոցում նկատել է, որ 12-րդ շենքի 51-րդ բնակարանի լույսերն անջատված են, պատուհանները՝ փակ։ Գետնից վերցրել է երկաթե սուր կտրող գործիք, առաջին հարկում գտնվող ճաղավանդակի օգնությամբ բարձրացել է նշված բնակարանի պատուհանների մոտ և եր¬կաթե կտորով բացելով պատուհանը՝ մտել ներս։ Այնուհետև համոզվելով, որ նշված բնակա¬րա¬նում որևէ անձ չկա՝ գողա¬ցել է աչքի ընկած իրերը՝ «Այֆոն 4» տեսակի բջջային հեռախոս, «Գլա¬մուր» և «Տի¬սոտ» ֆիրմայի ժամա¬ցույցներ, «Սոնի» տեսակի ձեռքի խաղային համակարգիչ, «Տո¬շի¬բա» տե¬սակի դյուրակիր համակարգիչ, կանացի մուշտակ, այլ ապրանքներ, որոնք դրել է նույն բնակա¬րանում հայտնա¬բերած պայուսակի մեջ և նույն ճանապարհով բնակարանից դուրս գալով՝ դիմել փախուս¬տի։ Հայտնել է նաև, որ Բայրոնի 12-րդ շենքի 51-րդ բնակարանից գողացված վերոնշյալ ապրանք¬ները թաքցրել է Երևան քաղաքի Մարգարյան 2-րդ նրբանցքի 7/1 շենքի 31 հասցեում գտնվող, իր վար¬ձակալած բնա¬կարանում։ Նույն ցուցմունքներում հերքել է այլ բնակարանային գողություններ կատարելու հան¬գա¬¬մանքը։
Քննչական փորձարարություն կատարելու արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2012թ. նո¬յեմ¬բերի 6-ին կատարված քննչական այդ գործողության ժամանակ գործով ամբաս¬տանյալ Տավ¬րոս Ոսկանյանը, մատնացույց անելով Երևանի Բայրոնի 12-րդ շենքի 51-րդ բնա¬կա¬րանը, հայ¬տա¬րա¬րել է, որ 2012թ. սեպտեմբերին երկաթե սուր առարկայի գործադրմամբ խոհանոցի պատուհանը բացելու միջոցով ապօրինաբար մուտք է գործել վերը նշված բնակարան, գողացել «Տոշիբա» մակ¬նիշի դյուրակիր համակարգիչ, «Գլամուր» և «Տիսոտ» ապրանքանիշների կանացի ժամացույցներ, մուշտակ, «Այֆոն» տեսակի բջջային հեռախոս, ևս մի քանի բջջային հեռախոս¬ներ։ Վերոնշյալը լցրել է բնակարանում գտած պայուսակի մեջ, նույն պատուհանով դուրս է եկել, իսկ գողացած ապրանքները տեղափոխել և պահել է իր բնակարանում։
Ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի պատճառաբանությունները հերքվել, իսկ նրան առա¬ջադրված մեղադրանքը հաստատվել է հետևյալ ապացույցներով (ներկայացվում են ըստ դրվագ¬ների).
Տուժող Սվետլանա Ստեպանովայի` հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմուն¬քներով` այն մասին, որ 2012թ. սեպտեմբերի 17-ին արձակուրդի կապակ¬ցությ¬ամբ մեկնել է ՀՀ-ից, իսկ Երևանի Բայրոնի 12-րդ շենքի 51 հասցեում գտնվող բնակարանի մուտքի դռան բանալին անվտանգության նկատառումով թողել է Արսեն Հախեյանի մոտ։ 2012թ. սեպտեմբերի 22-ին Ա.Հախեյանը զանգահարել և հայտնել է, որ իր բնակարանից գողություն է կատարվել։ Երբ վերադարձել է Հայաստան, մանրամասն ուսումնասիրությունից հետո պարզել է, որ բնակարանից բացակայում են ընդհանուր 3.730.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք՝ բաց գույնի նոր¬կայից մուշտակը, մուգ շագանակագույն նորկայից կիսամուշտակը, ադամանդներով պատված ձեռքի ժամացույցը՝ «Գլամուր» ֆիրմայի, շվեյցարական արտադրության «Տիսոտ» ֆիրմայի սպիտակ գոտիով ժամա¬ցույցը, «Այֆոն» տեսակի 0127490051822785 գործարանային համարի բջջային հեռա¬խոսը, բջջային հեռախոսի համար նախատեսված «Սամսոնյետե» ֆիրմայի պատյանը, «Սոնի Փլեյսթեյշն» տեսակի ձեռքի համակարգիչը, «Սամսունգ» տեսակի բջջային հեռախոսը, 3 հատ բջջային հեռախոսներ, «Տոշիբա» ֆիրմայի դյուրակիր համակարգիչը, դյուրակիր համակարգչի համար նախատեսված կաշվից և կտորից պայուսակները, «Պրո¬տեժե» տեսակի գրիչները, «Բրաուն» տեսակի հարդա¬րիչը, «Պոեմա», «Դիոր», «Շանել» և «Նինա-Ռիչի» տեսակի օծանելիքը, իր կաշվե դրամա¬պանակը, որի մեջ եղել է 40.000 ՀՀ դրամ գումար, իր արծաթյա զարդերի հավաքածուն և այլ զարդեր, ոսկեջուր սկավառակը, տեխնի¬կայի համար նախատեսված հոսանքալարերն ու ական¬ջա¬կալները, ինչպես նաև ամուսնու նորկայից ձմեռային գլխարկը։
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, հա¬մա¬¬ձայն որոնց՝ տուժող Սվետլանա Ստեպանովան նրան ներկայացված առարկաների կազմում ճանաչել է իր շագանակագույն մուշ¬տակը, «Սոնի Փլեյսթեյշն» տեսակի ձեռքի համա¬կար¬գիչը, «Բրաուն» տեսակի հարդարիչը, «Պրո¬տեժե» տեսակի գրիչները, «Գլամուր» և «Տիսոտ» ֆիր¬մայի ձեռքի ժամացույցները, «Շանել» տեսակի օծանելիքը, «Տոշիբա» ֆիրմայի դյուրակիր համա¬կարգիչը, բջջային հեռախոսի համար նախատեսված «Սամսոնյետե» ֆիրմայի պատյանը և հայտարարել, որ դրանք հափշտակվել են իր բնակարանից, 2012թ. սեպտեմբերի 17-ից մինչև սեպտեմբերի 22-ն ընկած ժամանակահատվածում։
Վկա Արսեն Հախեյանի` հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունք¬նե¬րով՝ այն մասին որ, աշխատում է ՀՀ-ում ՌԴ դեսպանատան միգրացիոն ծառայությունում, որ¬տե¬¬ղից էլ ճանաչում է դեսպանատան աշխատակից Սվետլանա Ստեպանովային։ 2012թ. սեպտեմ¬բերի 17-ին արձակուրդի կա¬պակ¬¬ցությամբ վերջինս մեկնել է Հայաստանից, իսկ անվտանգության նկատառումով Երևա¬նի Բայրոնի 12-րդ շենքի 51 հասցեում գտնվող բնակարանի մուտքի դռան բանալին թողել է իր մոտ։ 2012թ. սեպտեմբերի 22-ին գնացել է նշված բնակարան և բանալիով բացելով մուտքի դռան փականը և մտնելով ներս` հայտնաբերել է, որ բնակարանում ամեն ինչ խառնված վիճակում է, բաց է խոհանոցի պա¬տուհանը։ Անմիջապես զանգահարել է Ս.Ստեպա¬նովային, նրա հետ հեռախոսազրույցի արդ¬յունք¬ներով պարզել է, որ գողացվել են երեք մուշտակ¬ներ, «Տոշիբա» մակնիշի դյուրակիր համա¬կար¬գիչը, արծաթյա և ոսկյա զարդեր, 2-3 բջջային հեռա¬խոսներ, «Այֆոն» տեսակի բջջային հեռա¬խոս։ Ս.Ստեպանովայի առաջարկով անմիջապես զան¬գահարել է ոստիկանություն, դեպքի մա¬սին տեղեկացրել նաև նրանց։
Դեպքի վայրի զննման արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2012թ. սեպտեմբերի 22-ին Երևանի Բայրոնի 12-րդ շենքի 51 հասցեում գտնվող, տուժող Ս.Ստեպանովային պատկանող բնակարանում կատարված քննչական այդ գործողության արդյունքում պարզվել է, որ բնակա¬րանի մուտքի դռան երկու փականներն անվնաս են։ Զննման մասնակից Ա.Հախեյանի հայտարա¬րության հա¬մաձայն՝ բնակարանի մուտքի դուռը գողության փաստն հայտնաբերելու օրն եղել է կողպ¬¬¬ված վիճակում։ Զննման ընթացքում պարզվել է նաև, որ բնակարանի խոհանոցի լուսա¬մուտի դուռը բաց վիճակում է, իսկ դրան կից պատուհանի փականի դիմացի հատվածում հայտ¬նաբերվել են դեֆոր¬մացման հետքեր։
Տվյալ դրվագի շրջանակներում ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի դատաքննական և նա¬խաքննա¬կան (թույլատրելի) իրարամերժ ցուցմունքները պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում միմ¬յանց, ինչպես նաև դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույցների հետ համադրելու, վերլուծելու և գնահատելու արդյունք¬ներով Դատարանն առավել արժևորում է նա¬խաքննա¬կանը, հաշվի առնե¬լով, որ այն` բնակարան մուտք գործելու և բնակարանից հեռա¬նալու եղանակի, հափշտակված իրերի (գողոնի) տեսականու վերաբերյալ, դրանց մի մասը գործով ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի վարձակալած բնակարանում հայտնա¬բերվելու և առգրավվելու, այդ առարկաները տուժող Տ.Ստեպանովայի կողմից ճանաչվելու փաս¬տերով հաստատվել են նաև դատաքննությամբ հետազոտված, վերը թվարկված ապա¬ցույցներով.
Տուժող Գոհար Մկրտչյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2012թ. հոկտեմբերի 19-ին՝ ժամը 20։50-ի սահմաններում, գտնվել է իր բնակարանում, միջանց¬քից ձայներ լսե¬լով՝ քայլել է ննջասենյակի ուղղությամբ, որտեղ նկատել է մինչ այդ անծանոթ մի երիտասարդի, ում ձեռքին եղել է ննջասենյակում գտնվող զարդատուփը։ Վախեցել և որևէ ձայն չի հանել, այլ հետևել է նրան, ով իրեն նկատելով՝ առանց որևէ բան ասելու, քայլելով մոտեցել է խոհանոցի բաց պատուհանին և դիմել փախուստի` իր հետ տանելով ապակյա զարդա¬տուփը, որը պատշգամբից այդ երիտասարդի իջնելու ժամանակ վերջինիս ձեռքից ընկել և կոտրվել է։ Վերջինիս հեռանա¬լուց հետո զանգահարել են ոստիկանություն, ուսումնասիրել և պարզել են, որ բնակարանի ննջա¬սեն¬յակից բացակայում է ոչ միայն վերոնշյալ զարդատուփը, այլև 720.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ ոսկյա զարդերը՝ ԵՊՀ 90 ամյակին նվիրված հուշամեդալը, «Նիկոլայի» 10 ռուբլիանոց ոսկեդրամը, երեք մատանիները, ոսկյա շղթան և խաչը, ինչպես նաև 30.000 ՀՀ դրամ գումար։ Նշեց, որ այդ պահին բնակարանի մուտքի դուռը եղել է կողպված, տվյալ անձն իրենց բնակարան է մտել և հեռացել խոհանոցի բաց պատուհանով։ Նշեց նաև, որ անձին ճանաչման ներկայացնելու քննչական գործողության ժամանակ այլ անձանց կազմում դեմքի կառուցվածքից, փոս ընկած աչքերից, մարմնակազմությունից և քայլվածքից ճանաչել է իրենց բնակարանում 2012թ. հոկտեմ¬բերի 19-ին նկատած անձին՝ Տավրոս Ոսկանյանին, պնդեց, որ վերջինս է իրենց բնակա¬րանից գումարն ու զարդերը հափշտակել։
Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին կազմված արձանագրությամբ, համաձայն որի` 2012թ. նոյեմբերի 7-ին կատարված քննչական այդ գործողության արդյունքում տուժող Գոհար Մկրտչյանը իր ճանաչմանը ներկայացված անձանց կազմում ճանաչել է Տավրոս Ոսկանյանին և հայտարարել, որ վերջինս հանդիսանում է իր բնակարանից 2012թ. հոկտեմբերի 19-ին` ժամը 20.50-ի սահմաններում, իրեն պատկանող գույքը հափշտակած անձնավորությունը։ Գործով ամ¬բաս¬տանյալ Տ.Ոսկանյանը հայտարարել է, որ տվյալ դեպքի հետ որևէ առնչություն չունի, ավելին՝ նշված օրը և ժամին եղել է տանը՝ կնոջ հետ։
Տուժող Սեդա Պողոսյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2012թ. հուլիսի 6-ին` ժամը 19.00-ի սահմաններում, դուրս են եկել բազմաբնակարան շենքի 2-րդ հարկում գտնվող իրենց բնակարանից՝ չորս անգամ պտտեցնելով բանալին և կողպելով բնակարանի մուտ¬քի դուռը։ Բնակարան են վերադարձել միայն 2012թ. հուլիսի 9-ին` ժամը 16.00-ի սահմաննե¬րում, պարզել, որ մուտքի դռան փականը կողպված է բանալու երկու պտույտով, իսկ բացելով այն՝ հասկացել են, որ անհայտ անձը, ննջասենյակի պատուհանի ապակին կոտրելով, պատուհանից մուտք է գործել իրենց բնակարան, կատարել գողություն, որից հետո բնակարանում եղած բանալիների այլ օրինակի օգտագործմամբ բացել է մուտքի դուռը, գողոնով հեռանալուց առաջ կողպել այն։ Անմիջապես զանգահարել է ոստիկա¬նութ¬յուն և հայտնել կատար¬վածի մասին։ Պարզել և վարույթն իրակա¬նացնող մարմնին են ներկայացրել գողացված ապրանք¬ների տեսականու և արժեքի վերաբերյալ ցուցակ, համաձայն որի՝ իր բնակարանից գողացվել էր ընդհանուր 6.834.600 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք, այդ թվում՝ «Սոնի Բրավիա» ապրանքանիշի հեռուստացույցը, «Քենոն» և «Սամսունգ» մակնիշի մեկական ֆոտոխցիկներ, տեսախցիկ, 3.000 ԱՄՆ դոլար կանխիկ գումար, «Սամսունգ» մակնիշի բջջային հեռախոս, ոսկյա զարդեր՝ ականջ¬օղեր, մա¬տանիներ, ձեռքի շղթա, կախազարդ, խաչ և ժամացույց ամուսնու օգտագործված հա¬գուստները, այդ թվում՝ 5 բաճկոնները, ինը տաբատները, սպորտային գլխարկը, գոտին, փող¬կապները, «Ջորջիո Արմանի», «Շանել» և այլ օծանելիք։
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, համաձայն որոնց` տուժող Սեդա Պողոսյանը նրան ներկայացված առարկաների կազմում ճա¬նաչել է իր բնակա¬րանից գողացված հեռուստացույցը, ֆոտոխցիկները, սպորտային գլխարկը, գո¬տին, 4 փողկապ¬ները, օծանելիքի դատարկ սրվակը, ամուսնու երկու բաճկոնները և հայտա¬րա¬րել, որ դրանք այլ ապրանքների հետ միասին 2012թ. հուլիսի 6-ից 9-ն ընկած ժամանակա¬հատ¬վածում գողացվել են իր բնակարանից։
Տուժող Ջուլիետա Աբրահամյանի` հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուց¬մունքներով՝ այն մասին, որ 2012թ. մայիսի 19-ին ամուսնու հետ մեկնել է ՀՀ-ից և Երևանի Բաշին¬ջաղյան 190-րդ շենքի 9 հասցեում գտնվող իր բնակարանի մուտքի դռան բանալին թողել եղբոր` Ռուբիկ Աբրահամյանի մոտ։ 2012թ. օգոստոսի 7-ին եղբայրն իրեն զանգահարել և հայտնել է, որ նույն օրը միայն մասնագետի օգնութ¬յամբ է կարողացել բացել իր բնակարանի մուտքի դուռը, պարզել, որ բնակարանում բոլոր իրերը թափված են։ Եղբորը խնդրել է դիմել ոստիկանություն և հայտնել կատարվածի մասին։ 2012թ. հոկտեմբերի 5-ին վերադարձել է Հայաստան և զննելով տունը` նկատել, որ բնակարանից բացակայում է 475.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ գույք, այդ թվում՝ նորկայից իր մուշտակը, զգեստները, սպիտակեղենը, սրբիչները, հարդարանքի պա¬րագաների պայուսակը, ամուսնու կոստյումը, վերնաշապիկները, սվիտերները, սափրվելու պարա¬գաները, «Նայք» ապրանքանիշի սպորտային համազգեստը և կոշիկ¬ները։
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, հա¬մա¬ձայն որոնց` տու¬ժող Ջուլիետա Աբրահամյանը նրան ներկայացված առարկաների կազ¬մում ճա¬¬¬նաչել է ամուս¬նու երկու զույգ կոշիկները, իր հարդարանքի պարագաների պայուսակը, սափրվե¬¬լու պարագա¬նե¬րը` հայտարարելով, որ դրանք այլ ապրանքների հետ միասին գողացվել են իր բնակա¬րանից։
Վկա Ռուբիկ Աբրահամյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2012թ. մայիսին քույրը՝ Ջուլիետա Աբրահամյանը, ընտանիքի հետ միասին մեկնել է ՀՀ-ից և բնա¬կարանի բանալին թողել է իր մոտ։ 2012թ. օգոստոսի 1-ին գնալով վերջինիս պատկանող՝ Երևան քաղաքի Բաշինջաղյան 190-րդ շենքի 9-րդ բնակարան` տեսել է, որ այնտեղ ամեն ինչ նորմալ վիճակում է։ Հերթական անգամ՝ 2012թ. օգոստոսի 7-ին` ժամը 19.00-ի սահմաններում, գնալով նույն բնակարան` փորձել է բացել մուտքի դուռը, սակայն չի կարողացել։ Այնուհետև մասնագետի օգնությամբ բացել է դուռը և մտնելով ներս` նկատել, որ տանն ամեն ինչ թափթփված վիճակում է։ Անմիջապես զանգահարել է քրոջը` Ջուլիետա Աբրահամյանին, ապա վերջինիս առաջարկով՝ նաև ոստիկանություն։ Հարցերին պատասխանելիս նշեց, որ բնակարան մուտք էին գործել պատշգամ¬բից, պատուհանը բացելու եղանակով, նախապես հանել էին այդ պատուհանին ամրացված միջատ¬ների դեմ նախատեսված ցանցը։ Քրոջ խոսքերից գիտի, որ թանկարժեք իրեր չէին հափշտակ¬¬վել, գողացվել էր հագուստ, անկողնու պարագաներ և այլն։
Տուժող Սվետլանա Հարոյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2012թ. օգոստոսի 15-ին ընտանիքի անդամների, այդ թվում՝ Գայանե Չիլինգարյանի և Վլադիմիր Հա¬րո¬յանի հետ միասին մեկնել են Լոռու մարզ` հանգստանալու։ Մի քանի օր անց իրեն է զան¬գահարել հորաքույրը՝ Ռուզաննա Հարոյանը և հայտնել, որ մտել է Երևանի Մարգարյան 2-րդ նրբանցք 5-րդ շենքի 21 հասցեում, 3-րդ հարկում գտնվող իրենց բնակարան և նկատել, որ իրերը գտնվել են թափթփված վիճակում։ Հաս¬կանալով, որ գողություն է կատարվել` Ռ.Հարոյանն իրենց առաջարկով դիմել է ոստիկանություն և կատարվածի մասին հաղորդում տվել։ Պարզել են, որ անհայտ անձն իրենց բնակարան է մուտք գործել պատշգամբի դռնից, սակայն դուրս էր եկել բնակարանի մուտքի դռնից` այն փակելով տանը գտնվող բանալու օրինակով։ Երբ վերադարձել է բնակա¬րան` նկա¬տել է, որ բացակայում է իրեն պատկանող ընդհանուր 5.000.000 ՀՀ դրամի գույք, այդ թվում՝ բնա¬կան մուշտակը, մորթե բաճկոնը, վերարկուն, երեք ակնոցները, որոնցից մեկական «Վեր¬սաչի» և «Իվսեն Լոռան» ապրանքանիշի, կոստյումը, երկու զույգ ձմեռային կոշիկ¬ները, ոսկյա և արծաթյա զարդերը, բնական մարգարիտից թևնոցը և վզնոցը, իր պայուսակ¬ները, «ԷյջՊի» մոդելի դյուրակիր համակարգիչը՝ պայուսակով, նույն ապրանքանիշի տպիչ սարքը, «ԱՅ-ՓՈԴ» տեսակի ձայնարկիչը, 3.800 ՀՀ դրամի մետաղադրամ¬ներ։
Մինչդեռ դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում տուժող Ս.Հարոյանը թվարկած վե¬րոնշյալ ապրանքները գնահատել էր ընդամենը 2.415.000 ՀՀ դրամ, այդ և դատաքննական ցուցմունքները միմյանց հետ համադրելու և գնահատելու արդյունքում, նշված հակասության շուրջ այլ ապացույցների բացակայության պայմաններում, Դատարանը առավել արժևորում է նա¬խաքննա¬կանը՝ հաշվի առնելով նաև չփարատված կասկածներն հօգուտ ամբաստանյալի մեկ¬նա¬բա¬նելու սկզբունքը։
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, հա¬մա¬ձայն որոնց՝ տու¬ժող Սվետլանա Հարոյանը նրան ներկայացված առարկաների կազ¬մում ճա¬¬¬¬նաչել է իր «ԱՅ-ՓՈԴ» տեսակի ձայնարկիչը, «Իվսեն Լոռան» և «Վերսաչի» տեսակի արևային ակ¬նոց¬ները, մուշ¬տակը, ջինսե վերարկուն և հայտարարել, որ դրանք իր և ընտանիքի մյուս անդամների այլ ապրանքների հետ միասին գողացվել են իրենց բնակարանից։
Տուժող Գայանե Չիլինգարյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2012թ. օգոստոսի 15-ին ընտանիքի անդամների, այդ թվում՝ Սվետլանա և Վլադիմիր Հարոյանների հետ միասին մեկնել են Լոռու մարզ` հանգստանալու։ 2012թ. օգոստոսի 28-ին զանգահարել է ամուսնու քույրը՝ Ռուզաննա Հարոյանը և հայտնել, որ մտել է իրենց բնակարան և տեսել, որ իրերը գտնվում են թափթփված վիճակում։ Հասկանալով, որ գողություն է կատարվել` Ռ.Հարոյանն իրենց առաջարկով դիմել է ոստիկանություն։ Երբ վերադարձել և մտել են բնակարան, նկատել է, որ բացա¬կա¬յում է իրեն պատկանող 783.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույքը, այն է՝ մուշտակը, երեկոյան զգեստը, կաշվե անձրևանոցը, կաշվե կոստյումը, իր պայուսակները։
Տուժող Վլադիմիր Հարոյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2012թ. օգոստոսի 15-ին ընտանիքի անդամների, այդ թվում՝ Գայանե Չիլինգարյանի և Սվետլանա Հարո¬յանի հետ միասին մեկնել են Լոռու մարզ` հանգստանալու։ 2012թ. օգոս¬տո¬սի 28-ին քրոջը զան¬գա¬հարել է հորաքույր Ռուզաննա Հարոյանը և հայտնել, որ մտել է իրենց բնակարան և տեսել, որ ի¬րե¬րը գտնվում են թափթփված վիճակում։ Իրենց առաջարկով Ռ.Հարոյանը դիմել է ոստի¬կա¬նություն։ Երբ վերադարձել են բնակարան` նկատել է, որ բացակայում է 2.312.400 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ իր գույքը, այդ թվում՝ «Ռոմանսոն» և «Կազիո» ապրան¬քա¬նիշների ժամացույցները, «Ասուս» ապրանքանիշի հարթ էկրանով համակարգիչը, «Ջենիուս» մակ¬նի¬շի բարձրախոսները, բո¬լոր հագուստները` վերար¬կուները, բաճկոնները, վերնաշապիկները, անդրա¬վարտիքները, գոտին, կոշիկները, 6-7 գրամանոց ոսկյա մատանին։
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, հա¬մաձայն որոնց՝ տու¬ժող Վլադիմիր Հարոյանը նրան ներկայացված առարկաների կազ¬մում ճա¬¬¬¬նա¬չել է «Ջենիուս» մակ¬նի¬շի 4 բարձրախոսները, գոտին, երեք անդրավարտիքները, երեք վեր¬նա¬շա¬պիկները, «Ռո¬ման¬սոն» տեսակի ձեռքի ժամացույցը՝ հայտարարելով, որ դրանք գո¬ղացվել են իրենց բնակա¬րանից, իր և ընտանիքի մյուս անդամների այլ ապ¬րանք¬ների հետ միասին։
Տուժող Արմեն Բարսեղյանի` հրապարակված և հետազոտված նախաքննական, այդ թվում՝ գործով ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի հետ առերես ցուցմունք¬ներով՝ այն մասին, որ մինչև գողության դեպքն իր բնակարան վերջին անգամ` 2012թ. օգոստոսի 30-ին, այցելել է մորաքույրը` Մարինե Իգնատյանը։ Միայն 2012թ. սեպտեմբերի 2-ին հարևանուհի Կարի¬նեից է տեղեկացել, որ իր բնա¬կա¬րանից գողություն է կատարվել։ Անմիջապես ժամանելով Երևան՝ զանգահարել է ոստիկա¬նութ¬յուն և հայտնել կատարվածի մասին։ Ուսումնասիրելով բնա¬կարանը՝ պարզել է, որ բացակայում է ընդհանուր 325.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք, այդ թվում՝ 100 եվրո գումար, երկու կոստյում, որոնցից մեկը «Քեմբրիջ» ապրանքանիշի, բաճկոնը, վե¬րարկուն, վերնաշա¬պիկ¬ները, երկու տա¬բատ, «Քեմբրիջ» ապրանքանիշի փողկապը։
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, համաձայն որոնց՝ տու¬ժող Արմեն Բարսեղյանն իրեն ճանաչման ներկայացված առարկաների կազմում ճա¬նա¬¬չել է «Քեմբրիջ» ֆիրմայի կոստյումն ու փողկապը՝ հայտարարելով, որ դրանք գողաց¬վել են իր բնակա¬րանից, այլ ապրանքների հետ միասին։
Վկա Արմինե Պողոսյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հրաժարվեց դեռևս մինչ¬դատական վարույթի ընթացքում ամուսնու՝ Տավրոս Ոսկանյանի դեմ տված ցուցմունքից՝ պատ¬ճառաբանելով, որ ամուսինը հոգեբանական ճնշման, ինչպես նաև սպառնալիքի ազդեցությամբ է ընդունել Երևան քաղաքի Բայրոնի 12 շենքի 51 բնակարանից գողություն կատարելու հանգա¬մանքը, այդ մասին հայտնել նաև իրեն, սակայն իրականում ամուսնությունից` 2012թ. հոկտեմբերի 13-ից մինչև նրա ձերբակալ¬ման օրը մշտապես գտնվել են միասին։ Բացառեց այդ ժամանակա¬հատ¬վածում ամուսնու կողմից կողոպուտ կատարելու հնարավորությունը, սակայն դժվարացավ վստահաբար պնդել, թե վերագրվող գողություններին ամուսինը որևէ առնչություն կամ մաս¬նակցություն իրականում ունե¬ցել է, թե` ոչ։ Նշեց, որ պատժի կրումից ազատվելուց հետո Տ.Ոսկանյանն իր տրամադրած նյու¬¬թական միջոցներով զբաղվել է օգտագործված և նոր ապրանք¬ների գնմամբ և վերավաճառքով, հստակ չգի¬տի, արդյոք վերջինս նախապես տեղյակ էր այն մա¬սին, որ ձեռք բերվող ապրանքները գողացված են։ Դա¬տարանում հայտնեց, որ տեղյակ չէ, թե ամու¬սինն այդ ապրանքները ումից է գնել, սակայն նաև նշեց, որ երբ հերթական անգամ դիմել է ամուսնուն ապրանք ձեռք բերելու վայր իրեն ևս տանելու համար, վեր¬ջինս մերժել է` հայտնելով, որ այդ վայրը պահեստ է, ցանկալի չէ, որ ինքն էլ այդ վայր գա։ Հայտնեց նաև, որ իրենց բնակա¬րանում գտնվող այդ իրերը ներկայացրել է ոստի¬կաններին, որոնց գերակշռող մասը վերադարձ¬վել է, քանի որ տուժողները դրանք չեն ճանաչել։
Բնակարանի խուզարկության արձանագրությամբ (վերաբերելի է բոլոր դրվագներին), հա¬մա¬ձայն որի` Տավրոս Ոսկանյանի բնա¬կության վայրում` Երևանի Մարգարյան 2-րդ նրբանցքի 7/1 շենքի 31 հասցեով գտնվող, վար¬ձակալված բնակարանում 2012թ. նո¬յեմբերի 5-ին կատարված քննչական այդ գործողության արդ¬յունքում հայտնաբերվել և առգրավվել են տուժողների բնակա¬րաններից հափշտակված հետևյալ գույքը ( գողոնը)՝ «Տոշիբա» տեսակի դյուրակիր համա¬կարգիչ, «Տիսոտ» և «Գլամուր» ֆիրմայի կանացի ժամացույցներ, «Պրոտեժե» ֆիրմայի գրչա¬տուփ իր երեք գրիչներով, ձեռքի պայուսակ, «Բրաուն» ֆիրմայի մազերի հարդարիչ, «Սալվադորե Ֆերագամո» տեսակի թվով 3 հատ տղամար¬դու համար նախատեսված գոտիներ, «Ռոմանսոն» ֆիրմայի ժամա¬ցույց տուփով, «Իվսեն Լոռան» և «Վերսաչի» ֆիրմաների ակնոցներ` իրենց տուփերով, «ԱյՓոդ» տե¬սակի ձայ¬նարկիչ, «Ժիլետ» ֆիրմայի ածելի, «Դիոր», «Բալդե¬զարինի Ամբեր», «Յաչ Մեն» «Շանել», «Պակո Ռաբանի», «Բուլգարի», թվով երկու «Բուլգարի» և «Դյուպոն» տեսակի օծա¬նե¬լիք¬¬ներ, կապույտ գույնի պայուսակ, տարբեր տեսակի ֆոտո և տե¬սախցիկ¬ների պայուսակներ, «Քենոն» ֆիրմայի թվային ֆոտոխցիկ, «Սամսունգ» ֆիրմայի տեսախցիկ, «Սնեժանա» ֆիրմայի կանացի կիսա¬մուշտակ, կանացի մուգ շագանակագույն կիսամուշտակ, «Սոնի ՓՍ» ֆիրմայի ձեռքի համա¬կարգիչ, «Տամռաչ» ֆիրմայի պայուսակ և այլն։
Գործով ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկանյանին «գնած» իրերն իրավապահներին ներկա¬յացնելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ Տ.Ոսկանյանի կին Արմինե Պողոսյանն այլ իրե¬րի հետ մեկտեղ 2012թ. նոյեմբերի 6-ին իրավապահներին է ներկայացրել «Սոնի Բրավիա» ապ¬րան¬¬¬քանիշի հեռուստացույցը, «Ջենյուս» մակնիշի բարձրախոսները, տղամարդու սպոր¬տային գլխարկը, փող¬կապներ, կոշիկներ, տաբատներ, վերնաշապիկներ, որոնք հափշտակվել էին տու¬ժողների բնակա¬րաններից, իսկ մինչդատական վարույթի ընթացքում` վերջիններիս կողմից ճա¬նաչվել համա¬պատասխան քննչական գոր¬ծողությունների (նմանատիպ այլ առարկաների հետ ճա¬նաչման ներկայացվելու) արդյունքներով։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժողներին ի պահ հանձնված գույքի՝ «Քենոն» ֆիր¬մա¬յի ֆոտոխցիկի, «Սամսունգ» տեսակի տեսախցիկի, «Սոնի Բրավիա» տեսակի հեռուստացույցի, «Ջիրոտի» տեսակի գոտու, 4 փողկապների, «Մավի» տեսակի տղամարդու բաճկոնի, «Ստեֆանել» ֆիրմայի տղամարդու ձմեռային բաճկոնի, տղամարդու գլխարկի, «Տիգանա» տեսակի կոշիկների, «Մետրաքս» տեսակի տղամարդու կոշիկների, կոսմետիկ պարագաների պայուսակի, սափրվելու պարագաների, «Վերսաչի» ֆիրմայի արևային ակնոցների, «Իվսեն Լոռան» ֆիրմայի արևային ակնոցների, «Սնեժանա» տեսակի կանացի մուշտակի, «Ռոմանսոն» տեսակի ձեռքի ժամացույցի, տղա¬մարդու երեք վերնաշապիկների, տղամարդու երեք տաբատների, «Ջենիուս» տեսակի բարձրախոսների, «Քեմբրիջ» տեսակի կոստյումի, տղամարդու փողկապի, նորկայից մուշտակի, «Գլամուր» տեսակի կանացի ձեռքի ժամացույցի, «Տիսոտ» ֆիրմայի ժամացույցի, «Այֆոն» տե¬սակի բջջային հեռախոսի, «Տոշիբա» տեսակի դյուրակիր համակարգչի, «Սումդեքս» տեսակի պայուսակի, «Բրաուն» տեսակի հարդարչի, «Սոնի ՓՍ» տեսակի ձեռքի համակարգչի, հոսան¬քալարերի, «Պրոտեժե» ֆիրմայի գրիչների, «Սամսոնիետե» տեսակի պատյանի առկայությամբ, որոնք հայտնաբերվել են գործով ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի վարձակալած բնակարանի խուզար¬կությամբ կամ իրավապահներին են ներկայացվել վերջինիս կնոջ` Ա.Պողոսյանի կող¬մից։
Ապրանքագիտական փորձաքննությունների 2012թ. նոյեմբերի 30-ի թիվ 581, 2013թ. հուն¬վարի 9-ի թիվ 622, ինչպես նաև 2012թ. նոյեմբերի 6-ի թիվ 529 եզրակացություններով, համաձայն որոնց՝ փոր¬ձաքննության տրամադրված ապրանքների շուկայական արժեքներն են՝ «Քենոն» ֆիր¬մայի ֆոտոխցիկինը՝ 48.000 ՀՀ դրամ, «Սամսունգ» թվային տեսախցիկինը՝ 60.000 ՀՀ դրամ, «Սոնի Բրավիա» տեսակի հեռուստացույցինը՝ 220.000 ՀՀ դրամ, «Ջիրոտի» տե¬սակի գոտունը՝ 16.000 ՀՀ դրամ, 4 փողկապներից յուրաքանչյուրինը՝ 1.000 ՀՀ դրամ, «Մավի» տեսակի տղամարդու բաճկո¬նինը՝ 9.000 ՀՀ դրամ, «Ստեֆանել» ֆիրմայի տղամարդու ձմեռային բաճ¬կոնինը՝ 11.000 ՀՀ դրամ, տղամարդու գլխարկինը՝ 1.000 ՀՀ դրամ, «Տիգանա» տեսակի կոշիկ¬ներինը՝ 7.000 ՀՀ դրամ, «Մետրաքս» տեսակի տղամարդու կոշիկներինը՝ 7.000 ՀՀ դրամ, կոսմետիկ պարագաների պայուսակինը՝ 2.000 ՀՀ դրամ, սափրվելու պարագաներինը՝ 12.000 ՀՀ դրամ, «Վերսաչի» ֆիրմայի արևային ակնոցներինը՝ 15.000 ՀՀ դրամ, «Իվսեն Լոռան» ֆիրմայի արևային ակնոցներինը՝ 12.000 ՀՀ դրամ, «Սնեժանա» տեսակի կանացի մուշտակինը՝ 80.000 ՀՀ դրամ, «Ռո¬ման¬սոն» տեսակի ձեռքի ժամացույցինը՝ 18.000 ՀՀ դրամ, տղամարդու երեք վերնաշապիկներինը՝ ընդհանուր 12.000 ՀՀ դրամ, տղամարդու երեք տաբատների ընդհանուր գինը՝ 19.500 ՀՀ դրամ, «Ջենիուս» տեսակի բարձրախոսներինը՝ 15.000 ՀՀ դրամ, «Քեմբրիջ» տեսակի կոստյումինը՝ 58.300 ՀՀ դրամ, տղամարդու փողկապինը՝ 1.000 ՀՀ դրամ, նորկայից մուշ¬տակինը՝ 200.000 ՀՀ դրամ, «Գլամուր» տեսակի կանացի ձեռքի ժամացույցինը՝ 120.000 ՀՀ դրամ, «Տիսոտ» ֆիրմայի ժա¬մա¬ցույցինը՝ 135.000 ՀՀ դրամ, «Այֆոն» տեսակի բջջային հեռախոսինը՝ 200.000 ՀՀ դրամ, «Տոշիբա» տեսակի դյուրակիր համակարգչինը՝ 100.000 ՀՀ դրամ, «Սումդեքս» տե¬սակի պայու¬սակինը՝ 7.000 ՀՀ դրամ, «Բրաուն» տեսակի հարդարչինը՝ 1.500 ՀՀ դրամ, «Սոնի ՓՍ» տեսակի ձեռքի համակարգչինը՝ 60.000 ՀՀ դրամ, հոսանքալարերինը՝ 17.350 ՀՀ դրամ, «Պրոտեժե» ֆիրմայի գրիչներինը՝ 20.000 ՀՀ դրամ, «Սամսոնիետե» տեսակի պատյանինը՝ 250 ՀՀ դրամ։
Մեղադրանքի և մեղադրական եզրակացության հիմքում մեղադրող կողմը դրել է նաև որպես ապացույց ճանաչած և գործին կցված փաստաթղթի` «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունից ստաց¬ված 099-380202 հեռախոսահամարի վերծա¬նում¬ների զննման արձանագրությունը, համաձայն որի՝ գործով ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկան¬յանի անվամբ գրանցված այդ հեռախոսահամարից 2012թ. հուլիսի 8-ին` ժամը 19.40-ին և 19.42-ին, ինչպես նաև 2012թ. հուլիսի 9-ին` ժամը 07.42-ին և 08.15-ին կատարված մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերը սպասարկվել են Երևանի Հալաբյան 41ա հասցեում տեղակայված ալեհա¬վաքի կողմից։ 099-380202 հեռախոսահամարից 2012թ. օգոստոսի 7-ին` ժամը 10.04-ին կատարված ելքա¬յին հեռախոսազանգը սպասարկվել է Երևանի Բաշին¬ջաղ¬յան 177-րդ հասցեում տեղակայված ալե¬¬հա¬վաքով, իսկ 2012թ. օգոստոսի 7-ին` ժամը 10.09-ին և 10.15-ին կատարված ելքային հեռա¬խոսազանգերը սպասարկվել են Երևանի 16-րդ թաղամասի թիվ 47/1 հասցեում տե¬ղակայված ալե¬հավաքի կողմից։ 099-380202 հեռախոսահամարով 2012թ. օգոս¬տոսի 17-ին` ժամը 17.10-ին, օգոս¬տոսի 18-ին` ժամը 13.13-ին, օգոստոսի 21-ին` ժամը 13.55-ին, օգոստոսի 22-ին` ժամը 04.01-ին, կա¬տարված մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերը սպա¬սարկվել են Երևանի 16-րդ թաղա¬մասի թիվ 47/1 հասցեում տեղակայված ալեհավաքով։
Տվյալ ապացույցը ստուգելով, վերլուծելով և գնահատելով՝ Դատարանը փաստում է, որ նա¬խաքննական մարմինը մինչդատական վարույթի ընթացքում, իսկ մեղադրողները Դատարա¬նում բավարար չափով չեն փաստարկել և պատճառաբանել, թե այն ինչ չափանիշներով և տուժող¬ների բնակարանից կատարված հափշտակությունների որ դրվագներով է սույն գործով ամբաս¬տանվող Տ.Ոսկանյանին վերա¬բերելի, հետևաբար՝ անորոշության կապակցությամբ սույն դա¬տավճռի հիմ¬քում, որպես ապացույց,Դատարանը չի դնում։
3. Դատարանի իրավական վերլուծություններ.
Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում գնա¬հատելով դա¬տաքննութ¬¬¬յամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները` Դա¬տա¬¬րանը հաստատված հա¬մարեց այն, որ ամբաս¬տանյալներ Տավրոս Ոսկանյանը նրան վերագրվող արարքները կատարել է մեղավորությամբ, դրանք համա¬պա¬տաս¬խա¬նում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով (2 դրվագներով), ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով (3 դրվագներով) նախա¬տեսված հան¬ցագոր¬ծությունների հատ¬¬¬կանիշ¬ներին։ Վերջինս քրեական պատասխանատվության և պատժի են¬թակա է այդ հոդվածների համապատասխան մասերով և կետերով։
Ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի մեղավորության վերաբերյալ հետևության Դատարանը հանգեց նախապես քննարկելով նրան անպարտ ճանաչելու վերաբերյալ պաշտպանական ճառում վերջինիս և նրա պաշտպան Գ.Խաչատրյանի ներկայացրած միջնորդությունը։ Ըստ պաշտպանի` մեղադրանքի հիմքում դրվել են իր պաշտպանյալի խոստովանական ցուցմունքները, նրա մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարության արձանագրությունը, մինչդեռ դրանք, ըստ Տ.Ոսկանյանի հայտարարության, կորզվել են նրա կնոջը քրեական պատասխանատ¬վության ենթարկելու վերաբերյալ ոստիկանների գործադրած հոգեբանական սպառնալիքի ազդե¬ցությամբ, հետևաբար` անթույլատրելի ապացույցներ են։
Մինչդեռ, նման հայտա¬րա¬րությամբ ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանը հանդես է եկել միայն դատաքննության ավարտական փուլում` 2013թ. սեպտեմբերի 19-ին կայացած դատական նիստի ընթացքում, որը Դատարանի կողմից ուղարկվել է համապատասխան մարմինների ստուգմանը։ Այդ հայտարարության կապակցությամբ նա¬խա¬¬պատ¬րաստված նյութերի քննարկման արդյուն¬քում ՀՀ հատուկ քննչական ծա¬ռա¬յութ¬յունում Տ.Ոսկանյանի փաստարկները ստուգվել և չեն հաս¬տատվել, իսկ քրեա¬կան գործի հարուցումը 2013թ. նոյեմբերի 16-ին մերժվել է` վերջինիս հետ առնչված պաշտոնատար անձանց արարքում պետական ծառայության դեմ ուղղված որևէ հան¬ցա¬գոր¬ծության հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ, այսինքն` պաշտպա¬նա¬կան կողմի վերոնշյալ վարկածն ու փաստարկներն անկախ և անկողմնակալ մարմնի կողմից պաշ¬տո¬¬նական քննության արդյունք¬ներով ստուգվել և հերքվել են, այդ որոշումը ստացել է օրինական ուժ։ Հետևաբար` բացակայում են վիճարկվող վերոնշյալ ապա¬ցույց¬ներն անթույ¬լատրելի ճանաչելու վերաբերյալ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքը։
Վերոնշյալ վերլուծությունների և դատողությունների լույսի ներքո` Դատարանն արձա¬նագրում է, որ նախ` ենթադրյալ խոշտանգման մասին սույն գործով ամբաս¬¬տան¬յալի կողմից մինչ¬¬¬¬դատական վարույթի և դրա նկատմամբ դատական վերահսկողության ողջ ժամանակահատ¬վա¬ծում չբարձրա¬ձայնելու, նախաքննական մարմ¬նի կողմից ամբաստանյալի լռելու և պաշտ¬պա¬նա¬կան իրավունքները պար¬զա¬բանելու և այդ իրավունքները պատ¬շաճ ապահո¬վելու, խոշտանգ¬ման վերաբերյալ Դատարանի կողմից ՀՀ հատուկ քննչական ծառայութ¬յուն հաղորդում ուղար¬կելու և դրա կապակ¬ցությամբ նյութերի նախապատրաստման արդյունքներով հանցակազմի բա¬ցա¬կա¬յութ¬յան պատճա¬ռա¬¬բանութ¬յամբ քրեական գործի հարու¬ցումը մերժելու մասին 2013թ. նոյեմբերի 16-ին կայացված (չվերացված) որոշման առկայության պայմաններում են¬թադրյալ խոշ¬տանգ¬ման վերաբերյալ պաշտ¬պա¬նական կողմի պատ¬ճառա¬բա¬նություններն անհիմն են, վիճարկած ապա¬ցույց¬ներն այդ հիմքով անթույ¬լատ¬րելի ճանաչելու փաս¬տական և իրա¬վական հիմքերը բացա¬կա¬յում են։ Այդ ապա¬ցույց¬ները ՀՀ քրեական դա¬տավա¬րական օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի տեսանկյունով թույլատրելի են, միմյանց և այլ ապա¬ցույցների հետ հա¬մադրման ու գնահատման արդյունքներով կարող են դրվել դատավճռի հիմքում։
Ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկանյանի նկատ¬մամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որո¬շելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬¬կանգ¬նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչ¬պես նաև կանխել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի հա¬մա¬ձայն` հան¬ցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապա¬տասխանեն հան¬ցանքի ծան¬րութ¬յանը, այն կատա¬րելու հանգամանք¬նե¬րին, հանցավորի անձնա¬վո¬րութ¬յանը, անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պա¬տիժ, իսկ նույն հոդ¬վածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագոր¬ծութ¬յան՝ հան¬րության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հան¬ցավորի ան¬ձը բնու¬թագրող տվյալ¬ներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համա¬ձայն` հան¬ցագոր¬ծութ¬յան համար նախա¬տես¬ված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապա¬հովել պատժի նպատակ¬ները։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատա¬վարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրո¬պա¬կան դատա¬րա¬նի դատա¬կան ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յունները, պարտադիր են դատա¬րա¬նի համար նույնանման փաստական հանգա¬մանք¬ներով այլ գործի քննության ժամանակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված նորմը, նշել է, որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վութ¬յունը մեղմացնող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցո¬ղութ¬յամբ, քանի որ պա¬տիժ նշանա¬կե¬լիս Դա¬տարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ, որոնք նույն հոդ¬վածի առաջին մասում նշված չեն։
Սույն գործով որպես ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկանյանի անձը բնութագրող տվյալներ, ինչպես նաև նրա պատասխանատվությունը և պա¬տիժը մեղմացնող հանգամանքներ Դատարանը չարձա¬նագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկանյանի պատասխանատվությունը և պա¬տիժը ծանրաց¬նող հանգամանք է գնահատում հանցանքը կատարելու վտանգավոր ռեցիդիվը` հաշվի առնելով, որ վերջինս մինչև սույն գործով նրան վերագրված ծանր հանցագործությունների կատարումը 4 անգամ դատապարտվել է ազատազրկման դիտավորությամբ միջին ծանրության հանցագործությունների կատարման համար, որպիսի հանցանքները կատարվել են չափահաս տա¬¬¬րի¬¬¬քում և դրանց համար դատվածությունները չեն մարվել կամ հանվել, այսինքն՝ առկա է հան¬ցագործությունների վտան¬¬գավոր ռեցիդիվ (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախա¬տեսված հիմքով)։
Այսպես, համաձայն 2012թ. նոյեմբերի 5-ին ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն կատարված հարցման արդյունքների, ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանը դատապարտվել է՝ 1.Կենտ¬րո¬նի ժողդատարանի 2001թ. մայիսի 20-ի դատավճռով ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 86-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասով՝ 2 տարի ժամկետով ազատազրկման, 2. Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն հա¬մայնք¬ների առաջին ատյանի դատարանի 2003թ. հոկտեմբերի 27-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ 2 տարի ժամկետով ազա¬տազրկման, պատժի կրումից պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է 2004թ. հոկտեմբերի 29-ին, 3. Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2008թ. փետրվարի 1-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ կետերով՝ 3 տարի ժամկետով ազատազրկման, պատժի կրումից պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է 2009թ.ապրիլի 28-ին, 2011թ. հունիսի 22-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ կետե¬րը վերաորակվել են 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 4. Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. նոյեմբերի 26-ի դա¬¬տավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով՝ 4 տարի ժամկետով ազա¬տազրկման։ 2011թ. օգոստոսի 3-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետը վերաորակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդ¬վա¬ծի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժ է նշա¬նակ¬վել ազատազրկում 2 տարի 7 ամիս ժամկետով, պատժի կրումից ազատվել է 2012թ. հունիսի 1-ին։ Վերջինիս դատվա¬ծութ¬յուն¬ների ժամկետների հոսքը պարբերաբար ընդհատվել է Տավրոս Ոսկանյանի կողմից միջին ծան¬րության նոր դիտավորյալ հանցագոր¬ծության կատարմամբ, հետևա¬բար` բոլոր հանցագոր¬ծութ¬յունների համար դատվածությունը մարվելու ժամ¬կետը ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 7-րդ մասով նախատեսված կարգով պետք է հաշվարկվի վերստին` վերջին հան¬ցագործության համար պատիժը փաստորեն կրելուց հետո, տվյալ դեպքում` 2012թ. հունիսի 1-ից։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի համաձայն՝ հանցագոր¬ծությունների ռեցիդիվն առանձնապես վտանգավոր է համարվում անձի կողմից դիտավորությամբ այնպիսի հանցանք կատարելու դեպքում, որի համար նա դատապարտվում է ազատազրկման, եթե անձը նախկինում երեք անգամից ոչ պակաս ցանկացած հաջորդականությամբ ազատազրկման է դա¬տապարտվել միջին ծանրության դիտավորյալ հանցագործության, ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործության համար։ Տվյալ հոդվածի մեկնաբանությունից կարող է առաջանալ թյուր կարծիք` առ այն, որ ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի դեպքում առկա է հանցագործությունների առանձ¬նապես վտանգավոր ռեցիդիվ, սակայն միայն առաջին հայացքից։
Դատարանը փաստում է, որ «ցանկացած հաջորդականությամբ» եզրույթն օրենքի տառին համապատասխան մեկնաբանելու պարագայում նախկինում կատարված հանցագոր¬ծութ¬յունների կազմում պետք է միաժամանակ առկա լինեն նաև ծանր և առանձնապես ծանր հանցա¬գործություններ, ինչն ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի պարագայում բացակայում է։ Ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանը նախկինում կատարած դիտավորյալ հանցագործությունների համար ազա¬տազրկման է դատապարտվել 4 անգամ, բացառապես միջին ծան¬րության հանցագործությունների կատարման համար, հետևաբար՝ քրեական օրենքի վերոնշյալ (ոչ հստակ) կարգավորումը պետք է մեկնա¬բանվի հօգուտ ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի, քանի որ նախկինում նրա կատարած չորս հանցագործությունների կազմում բացակայում են ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործութ¬յուն¬ները։
Պատասխանատվություն ու պատիժը ծանրացնող վերոնշյալ հանգա¬մանքն հաս¬տատվել է քրեա¬կան գործի նյութերում առկա փաս¬տա¬կան տվյալ¬ներով (այդ թվում` դատաքննությամբ հետազոտված դատավճիռներով), իրական են և ողջամտորեն բարձրացնում է ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկան¬յանի անձի հան¬րա¬յին վտանգա¬վո¬րությունը։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ¬ի նկատ¬մամբ պատիժ նշանակելու կարգի և պատժատե¬սակի ընտրութ¬յան հար¬ցերին` Դատա¬րանը փաս¬¬տում է, որ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 176-րդ և 177-րդ հոդվածների 3-րդ մասերով սահ¬մանված հան¬¬¬¬ցա¬¬կազմերի պատժամասը նախատեսում է պատիժ բացառապես ազա¬տազրկման ձևով` գույ¬քի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա, հետևաբար` սույն գործով քննարկման ենթակա են՝ պատ¬ժա¬¬չափի, տվյալ հոդվածով նախատեսված ազատազրկումից ավելի մեղմ պատիժ կամ մեղմ պատ¬ժա¬¬տեսակ նշա¬նակելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում), որպես լրացուցիչ պատիժ` գույքի բռնագրավում նշանակելու նպատակահարմարության, հանցագործությունների համակ¬ցությամբ վերջ¬նա¬կան պատիժ նշանակելու, վերջնական պատիժը կրելու կամ չկրելու հարցերը (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կի¬րա¬ռում) հարցերը։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի պատաս¬խա¬նատ¬վութ¬յունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքի՝ հանցանքը կատարելու վտանգավոր ռեցի¬¬դիվի առկայությունը, նրան վերագրվող հանցա¬գոր¬ծութ¬յունների բնույթն ու վտանգա¬վորութ¬յան աստիճանը, հանցագործութ¬յուն¬ների բազմակիությունը, նախկինում պատժի կրումից պայմա¬նա¬կան վաղաժամկետ ազատվելու, սակայն պատշաճ հետևությունների չհանգելու փաստը, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬¬վածի տեսանկյու¬նով բացառիկ հան¬գա¬մանքների բացա¬կա¬¬յությունը` Դա¬տա¬րանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի նկատ¬մամբ ազա¬տազրկման նվազագույն չափից ավելի ցածր պա¬տիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ նշա¬նակելու, ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող վերջնական պատիժը պայ¬մանա¬կանորեն չկիրա¬ռելու հիմքերը բացա¬կա¬յում են։ Պատժի նպա¬տակներն ապահո¬վելու տեսանկյու¬¬նով ամբաս¬տանյալ Տ.Ոսկանյանն իր նկատմամբ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող վերջնական պա¬տիժը պետք է կրի, այն արդա¬րացի և անհրա¬ժեշտ է նրան ուղղելու, նոր հան¬ցագոր¬ծությունների կա¬տա¬րումը կան¬խելու համար։
Ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի նկատմամբ յուրաքանչյուր հանցագործությունով նշանակ¬վող ազատազրկման չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի պահանջը, համաձայն որի՝ հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվի համար պատիժը չի կարող պակաս լինել նույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի երկու երրորդից, տվյալ դեպքում՝ 5 տարի 4 ամիս ժամկետով ազատազրկումից։ Հափշտակության յուրաքանչյուր դրվագով ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի նկատմամբ պատիժ նշանա¬կելիս Դատարանը նաև հաշվի է առնում հափշտա¬կութ¬յան կատարման եղանակը՝ բացա¬հայտ է, թե գաղտնի, ինչպես նաև հափշտակված գույքի չափը։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ` գույքի բռնագրա¬վում նշա¬նակելու խնդրին` Դատարանը, հաշվի առնելով պատժի կրումից ազատվելու և կարճ ժամանակ անց սույն գործով վերագրվող հանցագործությունների կատարման կապակ¬ցութ¬յամբ վերստին անազատության մեջ հայտնվելու, ինքնուրույն վաստակի բացա¬կայութ¬յան, վերջին հաշվով՝ նյու¬թական ոչ բարվոք վիճակը, փաստում է, որ նրա նկատմամբ այն նշանակելու անհրա¬ժեշ¬¬տությունը բացակայում է։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` եթե հանցագոր¬ծութ¬յուն¬ների համակցությունն ընդգրկում է ծանր հանցանքներ, վերջ¬նական պատիժը նշանակվում է պա¬տիժ¬ները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու կանոն¬ներով, այսինքն` ծանր հանցագոր¬ծություն¬ներ կատարած ամբաս¬տան¬յալ Տ.Ոսկանյանի նկատ¬մամբ վերջնա¬կան պատիժ նշանա¬կելիս կիրառելի է նաև պա¬տիժները մասնակիորեն գումա¬րելու կանոնը։
Ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի նկատմամբ որպես խա¬¬¬փան¬ման միջոց ընտրված կա¬լա¬¬նավորման հարցը քննարկելիս` Դատարանը, հաշվի առնելով նրան ռեալ ազա¬տազրկման դատա¬պարտելու փաստը, ինչպես նաև ելնելով դա¬տավճռի կատարումն ապա¬հովելու անհրաժեշ¬տութ¬յունից, գտնում է, որ նրա նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց ընտրված կալա¬նա¬վորումն անհրա¬ժեշտ է թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Միաժա¬մա¬նակ անդրա¬դառնալով ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող պատժի կրման սկիզբն հաշ¬վարկելու և անազատության մեջ պահվելու ժամկետը նշանակվող պատ¬ժին հաշ¬վակցելու հարցերին` Դատա¬րանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկանյանի պատժի կրման սկիզբն անհրա¬ժեշտ է հաշվարկել նրան փաստացի արգելանքի վերց¬նելու պահից` 2012թ. նոյեմբերի 5-ից, որի դեպքում նրան կալանքի տակ պահելու ժամկետը լրա¬ցուցիչ հաշ¬վակցելու անհրա¬¬¬¬ժեշտութ¬¬յունը վերանում է, քանի որ հաշ¬վակցման ենթակա ժամկետն ինքնին ընդգրկում է այդ օրվանից մինչև սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելն ըն¬կած ժա¬մա¬նակա¬հատ¬վածը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի հա¬մա¬ձայն` դա¬տավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապա¬¬ցույց¬ների տնօ¬րին¬¬ման, դատական ծախսերի, գույ¬քի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի, քաղա¬¬քա¬ցիական հայցի հարցերին։ Դատարանը փաստում է, որ սույն գործի շրջանակներում ամ¬բաստանյալ Տ.Ոսկանյանի դեմ տուժողներից որևէ մեկը քաղ. հայց չի ներկայացրել, հետևաբար` վերջիններիս անհրաժեշտ է պարզաբանել նրան¬ցից յուրաքանչյուրին հան¬ցագոր¬ծութ¬յամբ անմի¬ջականորեն պատճառված վնասի չափով Տավրոս Ալբերտի Ոսկանյանից փոխհա¬տու¬ցում ստա¬նալու պահանջով քաղաքացիադատավարական կարգով դատարան դիմելու իրավունքը։ Քրեա¬կան գործի նյութերում բացակայում են դատական ծախսերի վերաբերյալ ապացույցները, հետևա¬բար՝ այդ հարցը Դատա¬րանը համարում է լուծված։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժողներից յուրաքանչյուրին ի պահ հանձնված համապա¬տասխան գույքի (գողոնի) տնօրինման խնդրին` Դատարանը գտնում է, որ դրանք անհրա¬ժեշտ է թողնել նրանցից յուրաքանչյուրի տնօրինությանը` սույն դատավճիռն օրի¬նա¬կան ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի անվամբ հաշ¬վառված որևէ շարժա¬կան կամ անշարժ գույքի նկատմամբ փաստացի արգելանքի չի կիրառվել` այդպիսին չհայտ¬¬նա¬բեր¬վելու հիմքով, հետևաբար` քաղաքացիական հայցի և դատական ծախսերի բացա¬կա¬յության, նրա նկատ¬մամբ լրացուցիչ պատիժ չնշանակելու պայմաններում այդ խնդրին չի անդրադառ¬նում։
Գնահատելով և ամփոփելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույց¬ները, ղեկավար¬վե¬լով ՀՀ քրեական դատավա¬րա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդված¬ներով, Դատա¬րանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց `
Տավրոս Ալբերտի Ոսկանյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով (2 դրվագներով), ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով (3 դրվագներով) նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասը, նշանակված պա¬տիժները մասնակիորեն գումարելով` Տավրոս Ալբերտի Ոսկանյանի նկատմամբ վերջ¬նական պա¬տիժ նշա¬նակել ազատազրկում` 8 (ութ) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Տավրոս Ոսկանյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել 2012թ. նոյեմբերի 5-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճիռն օրի¬նական ուժի մեջ մտնելը։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժողներից յուրաքանչյուրին ի պահ հանձնված համապա¬տասխան գույքը`թողնել նրանց տնօրինությանը` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Տուժողներին պարզաբանել նրան¬ցից յուրաքանչյուրին հան¬ցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասի չափով Տավրոս Ալբերտի Ոսկանյանից փոխհատուցում ստանալու պահանջով քաղաքացիադատավարական կարգով դատարան դիմելու իրավունքը։
Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված։
Դատավճիռը հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում կարող է բողո¬քարկվել ՀՀ վե¬րաքննիչ քրեական դատարան։
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը (այսուհետ` Դատարան)`
նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,
քարտուղարությամբ` Ժենյա Ավետիսյանի,
Էլեն Ղուկասյանի և
Հասմիկ Ջանազյանի,
մասնակցությամբ`
մեղադրողներ, Երևանի Կենտրոն և
Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
դատախազի տեղակալ` Աշոտ Գալստյանի,
նույն վարչական շրջանների
դատախազության դատախազ` Վահագն Պողոսյանի,
տուժողներ` Սեդա Պողոսյանի,
Սվետլանա Հարոյանի,
Վոլոդյա Հարոյանի,
Գայանե Չիլինգարյանի և
Գոհար Մկրտչյանի,
պաշտպաններ` Գայանե Խաչատրյանի և
Էդուարդ Աղաջանյանի,
նույն Դատարանում` 2014թ. մարտի 27-ին կայացած դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`
Տավրոս Ալբերտի Ոսկանյանի` (ծնված 1982թ. փետրվարի 21-ին, Երևան քաղաքում, ազ¬գությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, փաստացի ամուսնացած, բարձրագույն կրթությամբ, նախկինում 4 ան¬գամ դատապարտված, մասնավորապես՝ 1.Կենտրոնի ժողդատարանի 2001թ. մայիսի 20-ի դատավճռով ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 86-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` 2 տարի ժամկետով ազատազրկման, 2. Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2003թ. հոկտեմբերի 27-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` 2 տարի ժամկետով ազատազրկման, պատժի կրումից պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է 2004թ. հոկտեմբերի 29-ին, 3. Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2008թ. փետրվարի 1-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ կետերով` 3 տարի ժամկետով ազատազրկման, պատժի կրումից պայմա¬նական վաղաժամկետ ազատվել է 2009թ. ապրիլի 28-ին, 2011թ.հունիսի 22-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ կետերը վերաորակվել են 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 4. Արաբկիր և Քանաքեռ - Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհա¬նուր իրավասության դատարանի 2010թ. նոյեմբերի 26-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով` 4 տարի ժամկետով ազատազրկման։ 2011թ.օգոստոսի 3-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետը վերաորակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կի¬րառ¬մամբ պատիժ է նշանակվել` ազատազրկում 2 տարի 7 ամիս ժամկետով, պատժի կրումից ազատ¬¬վել է 2012թ. հունիսի 1-ին, դատվածությունները չմարված, փաստացի բնակվել է Երևանի Մարգարյան 2-րդ նրբանցքի 7/1 շենքի 31-րդ բնակարանում, հաշվառված է Երևանի Ար¬շակունյաց պողոտայի 2-րդ տանը, սույն գործով արգե¬լանքի տակ է 2012թ. նոյեմբերի 5-ից)։
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 15108212 քրեական գործն հարուցվել է 2012թ. սեպտեմբերի 22-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետի հատկանիշներով` ՀՀ ոստիկա¬նութ¬յան Կենտ¬րո¬նականի բաժին դիմած քաղ. Արսեն Հախեյանի հաղորդ¬ման հիման վրա նա¬խա¬պատրատված նյութերի քննարկման արդյունքներով` անհայտ անձի կողմից բնակարան ապօրինի մուտք գործելու և քաղ. Սվետլանա Ստեպանովայի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատա¬րելու դեպքի առթիվ (տուժող Սվետլանա Ստեպանովայի դրվագ)։
2012թ. նոյեմբերի 5-ին վերոնշյալ գողությունը կատարելու կասկածանքով ձեր¬բակալվել է նույն օրը ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին բերման ենթարկված Տավրոս Ոսկանյանը։
2012թ. նոյեմբերի 7-ին Տ.Ոսկանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով (տուժող Սվետլանա Ստեպանովայի դրվագով)։
Նույն օրը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վա¬¬սության դատարանը, քննարկելով նախաքննական մարմնի հարու¬ցած միջնոր¬դությունը, մե¬ղադրյալ Տավրոս Ոսկանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կի¬րառել կալա¬նավորում, որը հե¬տա¬գայում երկարացվել է։
Սույն քրեական գործին են միացվել և մեկ վարույթով շարունակվել գո¬ղությունների և կողո¬պուտի դեպքերի վերաբերյալ նախաքննական այլ մարմիններում քննված հետևյալ քրեական գոր¬ծերը`
- 2012թ. նոյեմբերի 8-ին` տուժող Գոհար Մկրտչյանի 2012թ. հոկտեմբերի 19-ի հաղորդման հիման վրա Երևանի Տպագրիչների 15-րդ շենքի 15-րդ բնակարանից նույն օրը կողոպուտ կատարելու վերաբերյալ հա¬րուցված թիվ 15114812 քրեական գործը,
- 2012թ. դեկտեմբերի 6-ին` տուժող Սեդա Պողոսյանի 2012թ. հուլիսի 9-ի հաղորդման հի¬ման վրա Երևանի Լենինգրադյան փողոցի 48/5-րդ շենքի 28-րդ բնակարանից 2012թ. հուլիսի 6-ից 9-ն ընկած ժամանակահատվածում գողություն կատարելու վերաբերյալ 2012թ. հուլիսի 9-ին հարուց¬ված թիվ 10119112 քրեական գործը,
- 2012թ. դեկտեմբերի 17-ին` 2012թ. օգոստոսի 28-ի քաղ. Ռուզաննա Հարոյանի հաղորդման հիման վրա Երևանի Մարգարյան 2-րդ նրբանցքի 5-րդ շենքի 21-րդ բնակարանից 2012թ. օգոստոսի 15-ից 28-ն ընկած ժամանակահատվածում գողություն կատարելու վերաբերյալ 2012թ. օգոստոսի 29-ին հարուցված թիվ 10126512 քրեական գործը (տուժողներ Սվետլանա և Վլադիմիր Հարոյանների և Գայանե Չիլինգարյանի դրվագներ),
- 2012թ. դեկտեմբերի 17-ին` տուժող Արմեն Բարսեղյանի 2012թ. սեպտեմբերի 2-ի հաղորդ¬ման հիման վրա Երևանի Ֆուչիկի 1-ին նրբանցքի 1-ին շենքի 5-րդ բնակարանից 2012թ. օգոստոսի 30-ից մինչև սեպտեմբերի 2-ն ընկած ժամանակահատվածում գողություն կատարելու վերաբերյալ 2012թ. սեպտեմբերի 2-ին հարուցված թիվ 10126912 քրեական գործը, ինչպես նաև
- 2012թ. դեկտեմբերի 24-ին` քաղ. Ռուբիկ Աբրահամյանի 2012թ. օգոստոսի 7-ի հաղորդման հիման վրա Երևանի Բաշինջաղյան փողոցի 190-րդ շենքի 9-րդ բնակարանից 2012թ. օգոս¬տոսի 1-ից 7-ն ընկած ժամանակահատվածում գողություն կատարելու վերաբերյալ 2012թ. օ¬գոս¬¬¬¬տո¬սի 7-ին հարուցված թիվ 10122712 քրեական գործը (տուժող Ջուլիետա Աբրահամյանի դրվագ)։
2013թ. ապրիլի 12-ին Տ.Ոսկանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր (վերջնական) մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կե¬տե¬րով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։
2013թ. հունիսի 26-ին քրեական գործը Տավրոս Ալբերտի Ոսկանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով (2 դրվագներով), ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով (3 դրվագներով) կազմված մեղադրա¬կան եզրակացութ¬յամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտ¬րոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատա¬րան և 2013թ. հունիսի 27-ին ընդունվել վարույթ։
2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դատա¬րանը հաստատված հա¬մա¬րեց հետևյալը.
Ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկանյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2012թ. հուլիսի 6-ից մինչև 2012թ. հուլիսի 9-ն ընկած ժամանակահատվածում, կոտրելով տուժող Սեդա Պողոսյանի՝ Երևանի Լենինգրադյան փողոցի 48/5 շենքի 28-րդ բնակա¬րա¬նի ննջասենյակի պատուհանի ապակին, ապօրինաբար մուտք է գործել բնակարան, որտեղից գաղտնի հափշտակել է առանձնապես խոշոր չափի՝ ընդհանուր 6.834.600 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք, այդ թվում՝ 600.000 ՀՀ դրամ և 3.000 ԱՄՆ դոլար կանխիկ գումարներ, ոսկյա զարդեր՝ ականջօղեր, մատանիներ, ձեռքի շղթա, կախազարդ, խաչ և ժամացույց, 48.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Քենոն» մակնիշի ֆոտոխցիկ, 60.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ» մակնիշի թվային ֆոտոխցիկ, տեսախցիկ, 220.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սոնի Բրավիա» տեսակի հեռուստացույց, «Ջորջիո Արմանի», «Շանել» և այլ տեսակի օծանելիքներ, ամուսնու հագուստները, այդ թվում՝ 16.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Ջիրոտի» տեսակի գոտին, ընդհանուր 4.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ չորս փող¬կապները, 9.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Մավի» տեսակի բաճկոնը, 11.000 ՀՀ դրամ արժո¬ղությամբ «Ստեֆանել» ֆիրմայի ձմեռային բաճկոնը, 1.000 ՀՀ դրամ արժո¬ղությամբ սպորտային գլխարկը, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով։
Բացի այդ, Տավրոս Ոսկանյանը, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2012թ. օգոստոսի 1-ից մինչև օգոստոսի 7-ն ընկած ժամանակահատվածում հարմարեցված առարկայով բացել է Երևան քաղաքի Բաշինջաղյան փողոցի 190-րդ շենքի 9-րդ բնակարանի ննջասենյակի պատուհանը, ապօրինաբար մուտք է գործել ներս, որտեղից գաղտնի հափշտակել է տուժող Ջուլիետա Աբրահամյանի զգալի չափի՝ ընդհանուր 475.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույքը, այդ թվում՝ նորկայից կանացի մուշտակը, զգեստները, 2.000 ՀՀ դրամ արժո¬ղությամբ կոսմետիկ պարագաների պայու¬սակը, սպիտակեղեն, սրբիչները, վերջինիս ամուսնու՝ 7.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Տիգանա» և 7.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Մետրաքս» տեսակի կոշիկները, կոստյումը, վերնաշապիկները, սվիտերները, «Նայք» ապրանքանիշի սպոր¬տային համազգեստը, 12.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ սափրվելու պարագաները, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։
Ավելին, Տավրոս Ոսկանյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտա¬վորությամբ 2012թ. օգոստոսի 15-ից 28-ն ընկած ժամանակահատվածում, հարմարեցված առար¬կայով մետաղապլաստե դուռը բացելու միջոցով ապօրինաբար մուտք է գործել Երևանի Մար¬գարյան փողոցի 5-րդ շենքի 21-րդ բնակարան, որտեղից գաղտնի հափշտակել է տուժողներ Սվետ¬լանա Հարոյանին, Գայանե Չիլինգարյանին և Վլադիմիր Հարոյանին պատկանող առանձ¬նապես խոշոր չափի՝ 5.510.400 ՀՀ դրամի գույքը, մասնավորապես՝ Սվետլանա Հարոյանի ընդհանուր 2.415.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույքը, այդ թվում՝ «ԷյջՊի» մոդելի դյուրակիր համա¬կարգիչը՝ պայուսակով, նույն ապրանքանիշի տպիչ սարքը, «ԱՅ-ՓՈԴ» տեսակի ձայնարկիչը, 15.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Վերսաչի» ֆիրմայի արևային ակնոցները, 12.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Իվսեն Լոռան» ֆիրմայի արևային ակնոցները, 80.000 ՀՀ դրամ արժո¬ղությամբ ռուսական արտադրության «Սնեժանա» տեսակի կանացի մուշտակը, մորթե բաճկոնը, 8.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ կանացի ջինսե վերարկուն, 3.800 ՀՀ դրամի մետաղադրամներ, երկու զույգ ձմեռային կոշիկները, ոսկյա և արծաթյա զարդերը, բնական մարգարիտից թևնոցն ու վզնոցը, ձեռքի պայուսակները, նույն բնակարանում գտնվող, սակայն տուժող Գայանե Չիլինգարյանին պատկանող ընդհանուր 783.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ կանացի հագուստները, այդ թվում՝ մուշտակը, երեկոյան զգեստը, կաշվե անձրևանոցը, կաշվե կոստյումը, ձեռքի պայու¬սակները, ինչպես նաև տուժող Վլադիմիր Հարոյանին պատկանող, ընդհանուր 2.312.400 ՀՀ դրամ արժողութ¬յամբ գույքը, այդ թվում՝ 18.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Ռոմանսոն» տեսակի ձեռքի ժամացույցը, «Կազիո» տեսակի ձեռքի ժամացույցը, «Ասուս» ապրանքանիշի համակարգիչը՝ հարթ էկրանով, 15.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Ջենիուս» մակնիշի 4 բարձրախոսները, ընդհա¬նուր 12.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ երեք վերնաշապիկները, ընդհանուր 19.500 ՀՀ դրամ արժո¬ղութ¬յամբ երեք տաբատները, վերարկուները, բաճկոնները, 6-7 գրամանոց ոսկյա մատանին, այսինքն՝ մեկ գործո¬ղությամբ, միասնական դիտավորությամբ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախա¬տեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով։
Դեռ ավելին, Տավրոս Ոսկանյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտա¬վորությամբ 2012թ. օգոստոսի 30-ից մինչև սեպտեմբերի 2-ն ընկած ժամանակահատվածում ապօրինաբար մուտք է գործել Երևանի Ֆուչիկի 1-ին նրբանցքի 1-ին շենքի 5-րդ բնակարան, որտեղից գաղտնի հափշտակել է տուժող Արմեն Բարսեղյանին պատկանող զգալի չափի՝ ընդհա¬նուր 325.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ հագուստները, այդ թվում՝ երկու կոստյում, որից մեկը 58.300 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Քեմբրիջ» ապրանքանիշի, նույն ապրանքանիշի 1.000 ՀՀ դրամ արժողութ¬յամբ տղամարդու փողկապը, ինչպես նաև բաճկոնը, վերարկուն, վերնաշապիկները, երկու տաբատ, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։
Բացի այդ, Տավրոս Ոսկանյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դի¬տա¬վորությամբ 2012թ. սեպտեմբերի 17-ից մինչև սեպտեմբերի 22-ի ժամը 16։00-ն ընկած ժամանա¬կա¬հատվածում, երկաթե սուր առարկայի գործադրմամբ խոհանոցի պատուհանը բացելու միջոցով ապօրինաբար մուտք է գործել Երևանի Բայրոնի 12-րդ շենքի 51-րդ բնակարան, որտեղից գաղտնի հափշտակել է տուժող Սվետլանա Ստեպանովային պատկանող խոշոր չափի` ընդհանուր 2.502.100 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույքը, այդ թվում՝ 200.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ նորկայից շագանա¬կագույն մուշտակը, 120.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Գլամուր» տեսակի ձեռքի ժամացույցը, 135.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Տիսոտ» ֆիրմայի ժամացույցը, 200.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Այֆոն» տեսակի 0127490051822785 գործարանային համարի բջջային հեռա¬խոսը, «Սամսունգ» տեսակի բջջային հեռախոսը, այլ մակնիշի բջջային ևս երեք հեռախոսներ, 100.000 ՀՀ դրամ արժո¬ղությամբ «Տոշիբա» տեսակի դյուրակիր համակարգիչը, դյուրակիր համա¬կարգչի համար նախա¬տեսված կաշվից և կտորից պայուսակները, 17.350 ՀՀ դրամ արժողությամբ հոսանքալարերը, ականջա¬կալները, ոսկեջուր սկավառակը, 7.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սումդեքս» տեսակի պա¬յուսակը, 1.500 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Բրաուն» տեսակի հարդարիչը, 60.000 ՀՀ դրամ արժո¬ղությամբ «Սոնի ՓՍ» տեսակի ձեռքի համակարգիչը, 20.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Պրոտեժե» ֆիրմայի գրիչները, բջջային հեռախոսի «Սամսոնիետե» գրառմամբ 250 ՀՀ դրամ արժողությամբ պատյանը, «Պոեմա», «Դիոր», «Նինա-Ռիչի» և «Շանել» տեսակի օծանելիք, կաշվե դրամա¬պանակը՝ դրանում առկա 40.000 ՀՀ դրամ գումարով, իր արծաթյա զարդերի հավաքածուն և այլ արդուզարդ, ինչպես նաև ամուսնու նորկայից ձմեռային գլխարկը, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատես¬ված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։
Ի վերջո, Տավրոս Ոսկանյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտա¬վորությամբ 2012թ. հոկտեմբերի 19-ին` ժամը 20.50-ի սահմաններում, խոհանոցի բաց պատու¬հանով ապօրինաբար մուտք է գործել Երևանի Տպագրիչների 15 շենքի 15-րդ բնակարանի ննջասենյակ, որտեղից գաղտնի հափշտակել է ընդհանուր 720.000 ՀՀ դրամ ար¬ժո¬ղությամբ գույք, այդ թվում՝ ննջասենյակում գտնվող զարդատուփում առկա ոսկյա զարդերը, մասնավորապես՝ ԵՊՀ 90 ամյակին նվիրված հուշամեդալը, «Նիկոլայի» 10 ռուբլիանոց ոսկեդրամը, երեք մա¬տանիներ, ոսկյա շղթա և խաչ, ինչպես նաև 30.000 ՀՀ դրամ գումար, սակայն գողութ¬յան կա¬տար¬ման պահին նկատվելով նույն բնակարանի բնակչուհի, գործով տուժող Գոհար Մկրտչյա¬նի կող¬մից՝ նույն ուղիով դիմել է փախուստի՝ իր հետ տանելով գողոնը և բացահայտորեն հափշտա¬կելով այն, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։
Առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում հարցաքննվելիս ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկանյանն իրեն մեղավոր չճանաչեց` հերքելով իր առնչությունը վերագրվող հափշտակութ¬յուն¬ներին։ Նշեց, թե իբր կնոջ հետ զբաղվել է բացառապես ապրանքների վերավաճառքով, որոնք գնել է մատակա¬րա¬ր Անդրանիկից, ում հետ ծանոթ էր դեռևս «Արթիկ» քրեակատարողական հիմնարկում պատիժ կրելուց։ Չբացառեց վերջինիս կողմից գողություններ կատարելու հնարավո¬րությունը, սա¬կայն հեր¬քեց դրանց իր մասնակցությունը` նույնիսկ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված այդ գույքը վաճառելու տեսանկյունով։ Չընդունեց նաև կողոպուտ կատարելու, այդ ընթացքում անմի¬ջակա¬նո¬րեն տուժող Գ.Մկրտչյանի կողմից նկատվելու և հետագայում ճանաչ¬վելու փաստը՝ պատ¬ճա¬ռա¬բա¬նելով, թե իբր տուժողն իրեն շփոթել է այլ անձի հետ, ինքն այդ օրը գտնվել է կնոջ` Արմինե Պողոսյանի կողքին, ինչը կարող է վերջինս հաստատել։ Հրա¬ժարվեց տուժող Ս.Ստեպա¬նովայի բնակարանից կատարված գողության դրվագով մինչդատական վա¬րույթի ընթացքում տված խոստովանական ցուցմունքներից՝ պատ¬ճա¬ռաբանելով, թե իբր դրանք տվել է իր նկատ¬մամբ գործադրված բռնության` ոստիկանության բա¬ժին բերման ենթարկված կնոջը ևս քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վերաբերյալ քրեական հետախուզութ¬յան բաժնի աշխատա¬կիցների կողմից հնչեցված նախազգուշացումների և սպառնալիքների ազդեցությամբ, այն դեպ¬քում, երբ նրա այդ պատճառաբանությունը ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում նախապատ¬րաստ¬ված նյութերով ստուգվել (Դատարանի նախաձեռ¬նութ¬յամբ) և 2013թ. նոյեմբերի 16-ին կայացված որոշմամբ հերքվել է՝ գործով ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի հետ առնչված ոստիկանության աշխա¬տակիցների արարքում պե¬տա¬կան ծառայության դեմ ուղղված հանցագործությունների հանցակազմի բացակայության պատ¬ճա¬ռա¬բանությամբ։
Ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկանյանի վերոնշյալ պատճառաբանություններն անհիմն են և մտա¬¬ցածին, հերքված են, հետապնդում են քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու նպա¬¬տակ։ Վերոնշյալ հետևություն¬ների Դատարանն հանգեց դատաքննության ընթացքում պատ¬շաճ իրավական ընթացակարգերի շրջա¬նակ¬ներում հետազոտված հետևյալ ապացույցների հա¬մադրման և գնահատման արդյունք¬ներով.
Իր իսկ հակասական և իրարամերժ ցուցմունքներով. Այսպես Դատարանում հար¬ցաքննվե¬լիս ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանը հայտնեց, որ 2012թ. հունիսի 1-ին պատժի կրումից ազատվելով՝ կնոջ հետ վարձակալել են բնակարան, վերջինիս տրամադրած գումարներով զբաղվել են ապրանք¬ների վերավաճառքով։ Մինչ ազատվելը նախկին կալանավայրից` «Արթիկ» ՔԿՀ-ից ծա¬նոթ Անդրանիկն իրեն տվել է հեռախոսահամարը` պատժից ազատվելուց հետո առաջարկելով ցանկացած հարցով իր օգնությունը։ Արդեն 2012թ. հունիսի 3-ից Անդրանիկի հետ զբաղվել են առևտրով, վերջինիցս գնել է նոր, ինչպես նաև օգտագործված ապրանքներ, որոնք այնուհետև կնոջ` Արմինե Պողոսյանի հետ վերավա¬ճառել են, այդ թվում` համացանցի միջոցով հայտա¬րա¬րություն տալու եղանակով։ 2012թ. նոյեմբերի 1-ին իրեն և կնոջը գողացված բջջային հեռախոսի կապակցությամբ բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին և միայն այդ պահին է տեղեկացել, որ իր կողմից վերավաճառվող ապրանքների թվում կան նաև գո¬ղացված իրեր։ Մինչդեռ մինչ¬դատական վարույթի ընթացքում` դեռևս 2012թ. դեկտեմբերի 5-ին և 2013թ. ապրիլի 12-ին հար¬ցաքննվելիս` նշել էր, որ իր բնակարանից խուզար¬կությամբ հայտնաբերված տարբեր իրերը, այդ թվում՝ սույն գործով տուժողների բնակարաններից հափշտակված գողոնը, գնել է տարբեր խա¬նութ¬ներից, իսկ կնոջ` Արմինե Պողոսյանին հայտնել էր, թե իբր դրանք գնում է պահեստից (ըստ վեր¬ջինիս դատաքննական ցուցմունքի)։
Նշեց նաև, թե իբր բերման ենթարկված հղի կնոջը փրկե¬լու և բաժնից ազատ արձակելու նպա¬տակով այդ բջջային հեռախոսի, ինչպես նաև վերավաճառքի նպատակով Անդրանիկից գնած այլ իրերի հափշտա¬կությունը վերցրել է իր վրա՝ տալով ինքնազրպարտող ցուցմունքներ։ Քննիչի մոտ անընդհատ պնդել է, որ նշված ապրանքները գնել է Անդրանիկից, ում հեռախոսահամարը գրված էր բնակարանում պահած թղթի վրա, սակայն այն անհետացել է իր բնակարանում կա¬տարված խուզարկութ¬յունից հետո։ Նշեց նաև, թե իբր կողոպուտի հետ ևս առնչություն չունի, քանի որ կո¬ղոպուտից ընդամենը վեց օր առաջ էր ամուսնացել, բացի այդ, նյութական որևէ խնդիր տվյալ պահին չուներ։
Նախաքննության ընթացքում տված խոստովանական ցուցմունքների վերաբերյալ հար¬ցաքննվելիս նշեց, թե իբր ենթարկվել է հոգեբանական ճնշման, ոստիկանները պահանջել են ընդունել բջջային հեռախոսի գողության դրվագը, ավելին` պատմել կատարած այլ գողության դրվագներ։ Առաջին հարցաքննութ¬յան ժամանակ ընդունել է միայն տուժող Ս.Ստեպանովայի բնակարանից կատար¬ված գողության դրվագը, որից հետո հայտնվել է կողոպուտի դրվագով տուժողը։
Մինչդեռ, մինչդատական վարույթի ընթացքում՝ դեռևս 2012թ. նոյեմբերի 5-ին կասկածյալի, իսկ նոյեմբերի 7-ին մեղադրյալի կարգավիճակում հարցաքննվելիս ընդունել էր, որ հափշտակութ¬յուն¬¬ները կատարել է ընտանիքին նյութապես օգնելու նպատակով։ 2012թ. սեպ¬տեմ¬բերին, կոնկրետ օրը չի հիշում, ուշ ժամի զբոսնել է Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական տա¬րածքում և Բայրոնի փողոցում նկատել է, որ 12-րդ շենքի 51-րդ բնակարանի լույսերն անջատված են, պատուհանները՝ փակ։ Գետնից վերցրել է երկաթե սուր կտրող գործիք, առաջին հարկում գտնվող ճաղավանդակի օգնությամբ բարձրացել է նշված բնակարանի պատուհանների մոտ և եր¬կաթե կտորով բացելով պատուհանը՝ մտել ներս։ Այնուհետև համոզվելով, որ նշված բնակա¬րա¬նում որևէ անձ չկա՝ գողա¬ցել է աչքի ընկած իրերը՝ «Այֆոն 4» տեսակի բջջային հեռախոս, «Գլա¬մուր» և «Տի¬սոտ» ֆիրմայի ժամա¬ցույցներ, «Սոնի» տեսակի ձեռքի խաղային համակարգիչ, «Տո¬շի¬բա» տե¬սակի դյուրակիր համակարգիչ, կանացի մուշտակ, այլ ապրանքներ, որոնք դրել է նույն բնակա¬րանում հայտնա¬բերած պայուսակի մեջ և նույն ճանապարհով բնակարանից դուրս գալով՝ դիմել փախուս¬տի։ Հայտնել է նաև, որ Բայրոնի 12-րդ շենքի 51-րդ բնակարանից գողացված վերոնշյալ ապրանք¬ները թաքցրել է Երևան քաղաքի Մարգարյան 2-րդ նրբանցքի 7/1 շենքի 31 հասցեում գտնվող, իր վար¬ձակալած բնա¬կարանում։ Նույն ցուցմունքներում հերքել է այլ բնակարանային գողություններ կատարելու հան¬գա¬¬մանքը։
Քննչական փորձարարություն կատարելու արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2012թ. նո¬յեմ¬բերի 6-ին կատարված քննչական այդ գործողության ժամանակ գործով ամբաս¬տանյալ Տավ¬րոս Ոսկանյանը, մատնացույց անելով Երևանի Բայրոնի 12-րդ շենքի 51-րդ բնա¬կա¬րանը, հայ¬տա¬րա¬րել է, որ 2012թ. սեպտեմբերին երկաթե սուր առարկայի գործադրմամբ խոհանոցի պատուհանը բացելու միջոցով ապօրինաբար մուտք է գործել վերը նշված բնակարան, գողացել «Տոշիբա» մակ¬նիշի դյուրակիր համակարգիչ, «Գլամուր» և «Տիսոտ» ապրանքանիշների կանացի ժամացույցներ, մուշտակ, «Այֆոն» տեսակի բջջային հեռախոս, ևս մի քանի բջջային հեռախոս¬ներ։ Վերոնշյալը լցրել է բնակարանում գտած պայուսակի մեջ, նույն պատուհանով դուրս է եկել, իսկ գողացած ապրանքները տեղափոխել և պահել է իր բնակարանում։
Ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի պատճառաբանությունները հերքվել, իսկ նրան առա¬ջադրված մեղադրանքը հաստատվել է հետևյալ ապացույցներով (ներկայացվում են ըստ դրվագ¬ների).
Տուժող Սվետլանա Ստեպանովայի` հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմուն¬քներով` այն մասին, որ 2012թ. սեպտեմբերի 17-ին արձակուրդի կապակ¬ցությ¬ամբ մեկնել է ՀՀ-ից, իսկ Երևանի Բայրոնի 12-րդ շենքի 51 հասցեում գտնվող բնակարանի մուտքի դռան բանալին անվտանգության նկատառումով թողել է Արսեն Հախեյանի մոտ։ 2012թ. սեպտեմբերի 22-ին Ա.Հախեյանը զանգահարել և հայտնել է, որ իր բնակարանից գողություն է կատարվել։ Երբ վերադարձել է Հայաստան, մանրամասն ուսումնասիրությունից հետո պարզել է, որ բնակարանից բացակայում են ընդհանուր 3.730.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք՝ բաց գույնի նոր¬կայից մուշտակը, մուգ շագանակագույն նորկայից կիսամուշտակը, ադամանդներով պատված ձեռքի ժամացույցը՝ «Գլամուր» ֆիրմայի, շվեյցարական արտադրության «Տիսոտ» ֆիրմայի սպիտակ գոտիով ժամա¬ցույցը, «Այֆոն» տեսակի 0127490051822785 գործարանային համարի բջջային հեռա¬խոսը, բջջային հեռախոսի համար նախատեսված «Սամսոնյետե» ֆիրմայի պատյանը, «Սոնի Փլեյսթեյշն» տեսակի ձեռքի համակարգիչը, «Սամսունգ» տեսակի բջջային հեռախոսը, 3 հատ բջջային հեռախոսներ, «Տոշիբա» ֆիրմայի դյուրակիր համակարգիչը, դյուրակիր համակարգչի համար նախատեսված կաշվից և կտորից պայուսակները, «Պրո¬տեժե» տեսակի գրիչները, «Բրաուն» տեսակի հարդա¬րիչը, «Պոեմա», «Դիոր», «Շանել» և «Նինա-Ռիչի» տեսակի օծանելիքը, իր կաշվե դրամա¬պանակը, որի մեջ եղել է 40.000 ՀՀ դրամ գումար, իր արծաթյա զարդերի հավաքածուն և այլ զարդեր, ոսկեջուր սկավառակը, տեխնի¬կայի համար նախատեսված հոսանքալարերն ու ական¬ջա¬կալները, ինչպես նաև ամուսնու նորկայից ձմեռային գլխարկը։
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, հա¬մա¬¬ձայն որոնց՝ տուժող Սվետլանա Ստեպանովան նրան ներկայացված առարկաների կազմում ճանաչել է իր շագանակագույն մուշ¬տակը, «Սոնի Փլեյսթեյշն» տեսակի ձեռքի համա¬կար¬գիչը, «Բրաուն» տեսակի հարդարիչը, «Պրո¬տեժե» տեսակի գրիչները, «Գլամուր» և «Տիսոտ» ֆիր¬մայի ձեռքի ժամացույցները, «Շանել» տեսակի օծանելիքը, «Տոշիբա» ֆիրմայի դյուրակիր համա¬կարգիչը, բջջային հեռախոսի համար նախատեսված «Սամսոնյետե» ֆիրմայի պատյանը և հայտարարել, որ դրանք հափշտակվել են իր բնակարանից, 2012թ. սեպտեմբերի 17-ից մինչև սեպտեմբերի 22-ն ընկած ժամանակահատվածում։
Վկա Արսեն Հախեյանի` հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունք¬նե¬րով՝ այն մասին որ, աշխատում է ՀՀ-ում ՌԴ դեսպանատան միգրացիոն ծառայությունում, որ¬տե¬¬ղից էլ ճանաչում է դեսպանատան աշխատակից Սվետլանա Ստեպանովային։ 2012թ. սեպտեմ¬բերի 17-ին արձակուրդի կա¬պակ¬¬ցությամբ վերջինս մեկնել է Հայաստանից, իսկ անվտանգության նկատառումով Երևա¬նի Բայրոնի 12-րդ շենքի 51 հասցեում գտնվող բնակարանի մուտքի դռան բանալին թողել է իր մոտ։ 2012թ. սեպտեմբերի 22-ին գնացել է նշված բնակարան և բանալիով բացելով մուտքի դռան փականը և մտնելով ներս` հայտնաբերել է, որ բնակարանում ամեն ինչ խառնված վիճակում է, բաց է խոհանոցի պա¬տուհանը։ Անմիջապես զանգահարել է Ս.Ստեպա¬նովային, նրա հետ հեռախոսազրույցի արդ¬յունք¬ներով պարզել է, որ գողացվել են երեք մուշտակ¬ներ, «Տոշիբա» մակնիշի դյուրակիր համա¬կար¬գիչը, արծաթյա և ոսկյա զարդեր, 2-3 բջջային հեռա¬խոսներ, «Այֆոն» տեսակի բջջային հեռա¬խոս։ Ս.Ստեպանովայի առաջարկով անմիջապես զան¬գահարել է ոստիկանություն, դեպքի մա¬սին տեղեկացրել նաև նրանց։
Դեպքի վայրի զննման արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2012թ. սեպտեմբերի 22-ին Երևանի Բայրոնի 12-րդ շենքի 51 հասցեում գտնվող, տուժող Ս.Ստեպանովային պատկանող բնակարանում կատարված քննչական այդ գործողության արդյունքում պարզվել է, որ բնակա¬րանի մուտքի դռան երկու փականներն անվնաս են։ Զննման մասնակից Ա.Հախեյանի հայտարա¬րության հա¬մաձայն՝ բնակարանի մուտքի դուռը գողության փաստն հայտնաբերելու օրն եղել է կողպ¬¬¬ված վիճակում։ Զննման ընթացքում պարզվել է նաև, որ բնակարանի խոհանոցի լուսա¬մուտի դուռը բաց վիճակում է, իսկ դրան կից պատուհանի փականի դիմացի հատվածում հայտ¬նաբերվել են դեֆոր¬մացման հետքեր։
Տվյալ դրվագի շրջանակներում ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի դատաքննական և նա¬խաքննա¬կան (թույլատրելի) իրարամերժ ցուցմունքները պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում միմ¬յանց, ինչպես նաև դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույցների հետ համադրելու, վերլուծելու և գնահատելու արդյունք¬ներով Դատարանն առավել արժևորում է նա¬խաքննա¬կանը, հաշվի առնե¬լով, որ այն` բնակարան մուտք գործելու և բնակարանից հեռա¬նալու եղանակի, հափշտակված իրերի (գողոնի) տեսականու վերաբերյալ, դրանց մի մասը գործով ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի վարձակալած բնակարանում հայտնա¬բերվելու և առգրավվելու, այդ առարկաները տուժող Տ.Ստեպանովայի կողմից ճանաչվելու փաս¬տերով հաստատվել են նաև դատաքննությամբ հետազոտված, վերը թվարկված ապա¬ցույցներով.
Տուժող Գոհար Մկրտչյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2012թ. հոկտեմբերի 19-ին՝ ժամը 20։50-ի սահմաններում, գտնվել է իր բնակարանում, միջանց¬քից ձայներ լսե¬լով՝ քայլել է ննջասենյակի ուղղությամբ, որտեղ նկատել է մինչ այդ անծանոթ մի երիտասարդի, ում ձեռքին եղել է ննջասենյակում գտնվող զարդատուփը։ Վախեցել և որևէ ձայն չի հանել, այլ հետևել է նրան, ով իրեն նկատելով՝ առանց որևէ բան ասելու, քայլելով մոտեցել է խոհանոցի բաց պատուհանին և դիմել փախուստի` իր հետ տանելով ապակյա զարդա¬տուփը, որը պատշգամբից այդ երիտասարդի իջնելու ժամանակ վերջինիս ձեռքից ընկել և կոտրվել է։ Վերջինիս հեռանա¬լուց հետո զանգահարել են ոստիկանություն, ուսումնասիրել և պարզել են, որ բնակարանի ննջա¬սեն¬յակից բացակայում է ոչ միայն վերոնշյալ զարդատուփը, այլև 720.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ ոսկյա զարդերը՝ ԵՊՀ 90 ամյակին նվիրված հուշամեդալը, «Նիկոլայի» 10 ռուբլիանոց ոսկեդրամը, երեք մատանիները, ոսկյա շղթան և խաչը, ինչպես նաև 30.000 ՀՀ դրամ գումար։ Նշեց, որ այդ պահին բնակարանի մուտքի դուռը եղել է կողպված, տվյալ անձն իրենց բնակարան է մտել և հեռացել խոհանոցի բաց պատուհանով։ Նշեց նաև, որ անձին ճանաչման ներկայացնելու քննչական գործողության ժամանակ այլ անձանց կազմում դեմքի կառուցվածքից, փոս ընկած աչքերից, մարմնակազմությունից և քայլվածքից ճանաչել է իրենց բնակարանում 2012թ. հոկտեմ¬բերի 19-ին նկատած անձին՝ Տավրոս Ոսկանյանին, պնդեց, որ վերջինս է իրենց բնակա¬րանից գումարն ու զարդերը հափշտակել։
Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին կազմված արձանագրությամբ, համաձայն որի` 2012թ. նոյեմբերի 7-ին կատարված քննչական այդ գործողության արդյունքում տուժող Գոհար Մկրտչյանը իր ճանաչմանը ներկայացված անձանց կազմում ճանաչել է Տավրոս Ոսկանյանին և հայտարարել, որ վերջինս հանդիսանում է իր բնակարանից 2012թ. հոկտեմբերի 19-ին` ժամը 20.50-ի սահմաններում, իրեն պատկանող գույքը հափշտակած անձնավորությունը։ Գործով ամ¬բաս¬տանյալ Տ.Ոսկանյանը հայտարարել է, որ տվյալ դեպքի հետ որևէ առնչություն չունի, ավելին՝ նշված օրը և ժամին եղել է տանը՝ կնոջ հետ։
Տուժող Սեդա Պողոսյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2012թ. հուլիսի 6-ին` ժամը 19.00-ի սահմաններում, դուրս են եկել բազմաբնակարան շենքի 2-րդ հարկում գտնվող իրենց բնակարանից՝ չորս անգամ պտտեցնելով բանալին և կողպելով բնակարանի մուտ¬քի դուռը։ Բնակարան են վերադարձել միայն 2012թ. հուլիսի 9-ին` ժամը 16.00-ի սահմաննե¬րում, պարզել, որ մուտքի դռան փականը կողպված է բանալու երկու պտույտով, իսկ բացելով այն՝ հասկացել են, որ անհայտ անձը, ննջասենյակի պատուհանի ապակին կոտրելով, պատուհանից մուտք է գործել իրենց բնակարան, կատարել գողություն, որից հետո բնակարանում եղած բանալիների այլ օրինակի օգտագործմամբ բացել է մուտքի դուռը, գողոնով հեռանալուց առաջ կողպել այն։ Անմիջապես զանգահարել է ոստիկա¬նութ¬յուն և հայտնել կատար¬վածի մասին։ Պարզել և վարույթն իրակա¬նացնող մարմնին են ներկայացրել գողացված ապրանք¬ների տեսականու և արժեքի վերաբերյալ ցուցակ, համաձայն որի՝ իր բնակարանից գողացվել էր ընդհանուր 6.834.600 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք, այդ թվում՝ «Սոնի Բրավիա» ապրանքանիշի հեռուստացույցը, «Քենոն» և «Սամսունգ» մակնիշի մեկական ֆոտոխցիկներ, տեսախցիկ, 3.000 ԱՄՆ դոլար կանխիկ գումար, «Սամսունգ» մակնիշի բջջային հեռախոս, ոսկյա զարդեր՝ ականջ¬օղեր, մա¬տանիներ, ձեռքի շղթա, կախազարդ, խաչ և ժամացույց ամուսնու օգտագործված հա¬գուստները, այդ թվում՝ 5 բաճկոնները, ինը տաբատները, սպորտային գլխարկը, գոտին, փող¬կապները, «Ջորջիո Արմանի», «Շանել» և այլ օծանելիք։
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, համաձայն որոնց` տուժող Սեդա Պողոսյանը նրան ներկայացված առարկաների կազմում ճա¬նաչել է իր բնակա¬րանից գողացված հեռուստացույցը, ֆոտոխցիկները, սպորտային գլխարկը, գո¬տին, 4 փողկապ¬ները, օծանելիքի դատարկ սրվակը, ամուսնու երկու բաճկոնները և հայտա¬րա¬րել, որ դրանք այլ ապրանքների հետ միասին 2012թ. հուլիսի 6-ից 9-ն ընկած ժամանակա¬հատ¬վածում գողացվել են իր բնակարանից։
Տուժող Ջուլիետա Աբրահամյանի` հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուց¬մունքներով՝ այն մասին, որ 2012թ. մայիսի 19-ին ամուսնու հետ մեկնել է ՀՀ-ից և Երևանի Բաշին¬ջաղյան 190-րդ շենքի 9 հասցեում գտնվող իր բնակարանի մուտքի դռան բանալին թողել եղբոր` Ռուբիկ Աբրահամյանի մոտ։ 2012թ. օգոստոսի 7-ին եղբայրն իրեն զանգահարել և հայտնել է, որ նույն օրը միայն մասնագետի օգնութ¬յամբ է կարողացել բացել իր բնակարանի մուտքի դուռը, պարզել, որ բնակարանում բոլոր իրերը թափված են։ Եղբորը խնդրել է դիմել ոստիկանություն և հայտնել կատարվածի մասին։ 2012թ. հոկտեմբերի 5-ին վերադարձել է Հայաստան և զննելով տունը` նկատել, որ բնակարանից բացակայում է 475.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ գույք, այդ թվում՝ նորկայից իր մուշտակը, զգեստները, սպիտակեղենը, սրբիչները, հարդարանքի պա¬րագաների պայուսակը, ամուսնու կոստյումը, վերնաշապիկները, սվիտերները, սափրվելու պարա¬գաները, «Նայք» ապրանքանիշի սպորտային համազգեստը և կոշիկ¬ները։
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, հա¬մա¬ձայն որոնց` տու¬ժող Ջուլիետա Աբրահամյանը նրան ներկայացված առարկաների կազ¬մում ճա¬¬¬նաչել է ամուս¬նու երկու զույգ կոշիկները, իր հարդարանքի պարագաների պայուսակը, սափրվե¬¬լու պարագա¬նե¬րը` հայտարարելով, որ դրանք այլ ապրանքների հետ միասին գողացվել են իր բնակա¬րանից։
Վկա Ռուբիկ Աբրահամյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2012թ. մայիսին քույրը՝ Ջուլիետա Աբրահամյանը, ընտանիքի հետ միասին մեկնել է ՀՀ-ից և բնա¬կարանի բանալին թողել է իր մոտ։ 2012թ. օգոստոսի 1-ին գնալով վերջինիս պատկանող՝ Երևան քաղաքի Բաշինջաղյան 190-րդ շենքի 9-րդ բնակարան` տեսել է, որ այնտեղ ամեն ինչ նորմալ վիճակում է։ Հերթական անգամ՝ 2012թ. օգոստոսի 7-ին` ժամը 19.00-ի սահմաններում, գնալով նույն բնակարան` փորձել է բացել մուտքի դուռը, սակայն չի կարողացել։ Այնուհետև մասնագետի օգնությամբ բացել է դուռը և մտնելով ներս` նկատել, որ տանն ամեն ինչ թափթփված վիճակում է։ Անմիջապես զանգահարել է քրոջը` Ջուլիետա Աբրահամյանին, ապա վերջինիս առաջարկով՝ նաև ոստիկանություն։ Հարցերին պատասխանելիս նշեց, որ բնակարան մուտք էին գործել պատշգամ¬բից, պատուհանը բացելու եղանակով, նախապես հանել էին այդ պատուհանին ամրացված միջատ¬ների դեմ նախատեսված ցանցը։ Քրոջ խոսքերից գիտի, որ թանկարժեք իրեր չէին հափշտակ¬¬վել, գողացվել էր հագուստ, անկողնու պարագաներ և այլն։
Տուժող Սվետլանա Հարոյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2012թ. օգոստոսի 15-ին ընտանիքի անդամների, այդ թվում՝ Գայանե Չիլինգարյանի և Վլադիմիր Հա¬րո¬յանի հետ միասին մեկնել են Լոռու մարզ` հանգստանալու։ Մի քանի օր անց իրեն է զան¬գահարել հորաքույրը՝ Ռուզաննա Հարոյանը և հայտնել, որ մտել է Երևանի Մարգարյան 2-րդ նրբանցք 5-րդ շենքի 21 հասցեում, 3-րդ հարկում գտնվող իրենց բնակարան և նկատել, որ իրերը գտնվել են թափթփված վիճակում։ Հաս¬կանալով, որ գողություն է կատարվել` Ռ.Հարոյանն իրենց առաջարկով դիմել է ոստիկանություն և կատարվածի մասին հաղորդում տվել։ Պարզել են, որ անհայտ անձն իրենց բնակարան է մուտք գործել պատշգամբի դռնից, սակայն դուրս էր եկել բնակարանի մուտքի դռնից` այն փակելով տանը գտնվող բանալու օրինակով։ Երբ վերադարձել է բնակա¬րան` նկա¬տել է, որ բացակայում է իրեն պատկանող ընդհանուր 5.000.000 ՀՀ դրամի գույք, այդ թվում՝ բնա¬կան մուշտակը, մորթե բաճկոնը, վերարկուն, երեք ակնոցները, որոնցից մեկական «Վեր¬սաչի» և «Իվսեն Լոռան» ապրանքանիշի, կոստյումը, երկու զույգ ձմեռային կոշիկ¬ները, ոսկյա և արծաթյա զարդերը, բնական մարգարիտից թևնոցը և վզնոցը, իր պայուսակ¬ները, «ԷյջՊի» մոդելի դյուրակիր համակարգիչը՝ պայուսակով, նույն ապրանքանիշի տպիչ սարքը, «ԱՅ-ՓՈԴ» տեսակի ձայնարկիչը, 3.800 ՀՀ դրամի մետաղադրամ¬ներ։
Մինչդեռ դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում տուժող Ս.Հարոյանը թվարկած վե¬րոնշյալ ապրանքները գնահատել էր ընդամենը 2.415.000 ՀՀ դրամ, այդ և դատաքննական ցուցմունքները միմյանց հետ համադրելու և գնահատելու արդյունքում, նշված հակասության շուրջ այլ ապացույցների բացակայության պայմաններում, Դատարանը առավել արժևորում է նա¬խաքննա¬կանը՝ հաշվի առնելով նաև չփարատված կասկածներն հօգուտ ամբաստանյալի մեկ¬նա¬բա¬նելու սկզբունքը։
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, հա¬մա¬ձայն որոնց՝ տու¬ժող Սվետլանա Հարոյանը նրան ներկայացված առարկաների կազ¬մում ճա¬¬¬¬նաչել է իր «ԱՅ-ՓՈԴ» տեսակի ձայնարկիչը, «Իվսեն Լոռան» և «Վերսաչի» տեսակի արևային ակ¬նոց¬ները, մուշ¬տակը, ջինսե վերարկուն և հայտարարել, որ դրանք իր և ընտանիքի մյուս անդամների այլ ապրանքների հետ միասին գողացվել են իրենց բնակարանից։
Տուժող Գայանե Չիլինգարյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2012թ. օգոստոսի 15-ին ընտանիքի անդամների, այդ թվում՝ Սվետլանա և Վլադիմիր Հարոյանների հետ միասին մեկնել են Լոռու մարզ` հանգստանալու։ 2012թ. օգոստոսի 28-ին զանգահարել է ամուսնու քույրը՝ Ռուզաննա Հարոյանը և հայտնել, որ մտել է իրենց բնակարան և տեսել, որ իրերը գտնվում են թափթփված վիճակում։ Հասկանալով, որ գողություն է կատարվել` Ռ.Հարոյանն իրենց առաջարկով դիմել է ոստիկանություն։ Երբ վերադարձել և մտել են բնակարան, նկատել է, որ բացա¬կա¬յում է իրեն պատկանող 783.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույքը, այն է՝ մուշտակը, երեկոյան զգեստը, կաշվե անձրևանոցը, կաշվե կոստյումը, իր պայուսակները։
Տուժող Վլադիմիր Հարոյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2012թ. օգոստոսի 15-ին ընտանիքի անդամների, այդ թվում՝ Գայանե Չիլինգարյանի և Սվետլանա Հարո¬յանի հետ միասին մեկնել են Լոռու մարզ` հանգստանալու։ 2012թ. օգոս¬տո¬սի 28-ին քրոջը զան¬գա¬հարել է հորաքույր Ռուզաննա Հարոյանը և հայտնել, որ մտել է իրենց բնակարան և տեսել, որ ի¬րե¬րը գտնվում են թափթփված վիճակում։ Իրենց առաջարկով Ռ.Հարոյանը դիմել է ոստի¬կա¬նություն։ Երբ վերադարձել են բնակարան` նկատել է, որ բացակայում է 2.312.400 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ իր գույքը, այդ թվում՝ «Ռոմանսոն» և «Կազիո» ապրան¬քա¬նիշների ժամացույցները, «Ասուս» ապրանքանիշի հարթ էկրանով համակարգիչը, «Ջենիուս» մակ¬նի¬շի բարձրախոսները, բո¬լոր հագուստները` վերար¬կուները, բաճկոնները, վերնաշապիկները, անդրա¬վարտիքները, գոտին, կոշիկները, 6-7 գրամանոց ոսկյա մատանին։
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, հա¬մաձայն որոնց՝ տու¬ժող Վլադիմիր Հարոյանը նրան ներկայացված առարկաների կազ¬մում ճա¬¬¬¬նա¬չել է «Ջենիուս» մակ¬նի¬շի 4 բարձրախոսները, գոտին, երեք անդրավարտիքները, երեք վեր¬նա¬շա¬պիկները, «Ռո¬ման¬սոն» տեսակի ձեռքի ժամացույցը՝ հայտարարելով, որ դրանք գո¬ղացվել են իրենց բնակա¬րանից, իր և ընտանիքի մյուս անդամների այլ ապ¬րանք¬ների հետ միասին։
Տուժող Արմեն Բարսեղյանի` հրապարակված և հետազոտված նախաքննական, այդ թվում՝ գործով ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի հետ առերես ցուցմունք¬ներով՝ այն մասին, որ մինչև գողության դեպքն իր բնակարան վերջին անգամ` 2012թ. օգոստոսի 30-ին, այցելել է մորաքույրը` Մարինե Իգնատյանը։ Միայն 2012թ. սեպտեմբերի 2-ին հարևանուհի Կարի¬նեից է տեղեկացել, որ իր բնա¬կա¬րանից գողություն է կատարվել։ Անմիջապես ժամանելով Երևան՝ զանգահարել է ոստիկա¬նութ¬յուն և հայտնել կատարվածի մասին։ Ուսումնասիրելով բնա¬կարանը՝ պարզել է, որ բացակայում է ընդհանուր 325.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք, այդ թվում՝ 100 եվրո գումար, երկու կոստյում, որոնցից մեկը «Քեմբրիջ» ապրանքանիշի, բաճկոնը, վե¬րարկուն, վերնաշա¬պիկ¬ները, երկու տա¬բատ, «Քեմբրիջ» ապրանքանիշի փողկապը։
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, համաձայն որոնց՝ տու¬ժող Արմեն Բարսեղյանն իրեն ճանաչման ներկայացված առարկաների կազմում ճա¬նա¬¬չել է «Քեմբրիջ» ֆիրմայի կոստյումն ու փողկապը՝ հայտարարելով, որ դրանք գողաց¬վել են իր բնակա¬րանից, այլ ապրանքների հետ միասին։
Վկա Արմինե Պողոսյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հրաժարվեց դեռևս մինչ¬դատական վարույթի ընթացքում ամուսնու՝ Տավրոս Ոսկանյանի դեմ տված ցուցմունքից՝ պատ¬ճառաբանելով, որ ամուսինը հոգեբանական ճնշման, ինչպես նաև սպառնալիքի ազդեցությամբ է ընդունել Երևան քաղաքի Բայրոնի 12 շենքի 51 բնակարանից գողություն կատարելու հանգա¬մանքը, այդ մասին հայտնել նաև իրեն, սակայն իրականում ամուսնությունից` 2012թ. հոկտեմբերի 13-ից մինչև նրա ձերբակալ¬ման օրը մշտապես գտնվել են միասին։ Բացառեց այդ ժամանակա¬հատ¬վածում ամուսնու կողմից կողոպուտ կատարելու հնարավորությունը, սակայն դժվարացավ վստահաբար պնդել, թե վերագրվող գողություններին ամուսինը որևէ առնչություն կամ մաս¬նակցություն իրականում ունե¬ցել է, թե` ոչ։ Նշեց, որ պատժի կրումից ազատվելուց հետո Տ.Ոսկանյանն իր տրամադրած նյու¬¬թական միջոցներով զբաղվել է օգտագործված և նոր ապրանք¬ների գնմամբ և վերավաճառքով, հստակ չգի¬տի, արդյոք վերջինս նախապես տեղյակ էր այն մա¬սին, որ ձեռք բերվող ապրանքները գողացված են։ Դա¬տարանում հայտնեց, որ տեղյակ չէ, թե ամու¬սինն այդ ապրանքները ումից է գնել, սակայն նաև նշեց, որ երբ հերթական անգամ դիմել է ամուսնուն ապրանք ձեռք բերելու վայր իրեն ևս տանելու համար, վեր¬ջինս մերժել է` հայտնելով, որ այդ վայրը պահեստ է, ցանկալի չէ, որ ինքն էլ այդ վայր գա։ Հայտնեց նաև, որ իրենց բնակա¬րանում գտնվող այդ իրերը ներկայացրել է ոստի¬կաններին, որոնց գերակշռող մասը վերադարձ¬վել է, քանի որ տուժողները դրանք չեն ճանաչել։
Բնակարանի խուզարկության արձանագրությամբ (վերաբերելի է բոլոր դրվագներին), հա¬մա¬ձայն որի` Տավրոս Ոսկանյանի բնա¬կության վայրում` Երևանի Մարգարյան 2-րդ նրբանցքի 7/1 շենքի 31 հասցեով գտնվող, վար¬ձակալված բնակարանում 2012թ. նո¬յեմբերի 5-ին կատարված քննչական այդ գործողության արդ¬յունքում հայտնաբերվել և առգրավվել են տուժողների բնակա¬րաններից հափշտակված հետևյալ գույքը ( գողոնը)՝ «Տոշիբա» տեսակի դյուրակիր համա¬կարգիչ, «Տիսոտ» և «Գլամուր» ֆիրմայի կանացի ժամացույցներ, «Պրոտեժե» ֆիրմայի գրչա¬տուփ իր երեք գրիչներով, ձեռքի պայուսակ, «Բրաուն» ֆիրմայի մազերի հարդարիչ, «Սալվադորե Ֆերագամո» տեսակի թվով 3 հատ տղամար¬դու համար նախատեսված գոտիներ, «Ռոմանսոն» ֆիրմայի ժամա¬ցույց տուփով, «Իվսեն Լոռան» և «Վերսաչի» ֆիրմաների ակնոցներ` իրենց տուփերով, «ԱյՓոդ» տե¬սակի ձայ¬նարկիչ, «Ժիլետ» ֆիրմայի ածելի, «Դիոր», «Բալդե¬զարինի Ամբեր», «Յաչ Մեն» «Շանել», «Պակո Ռաբանի», «Բուլգարի», թվով երկու «Բուլգարի» և «Դյուպոն» տեսակի օծա¬նե¬լիք¬¬ներ, կապույտ գույնի պայուսակ, տարբեր տեսակի ֆոտո և տե¬սախցիկ¬ների պայուսակներ, «Քենոն» ֆիրմայի թվային ֆոտոխցիկ, «Սամսունգ» ֆիրմայի տեսախցիկ, «Սնեժանա» ֆիրմայի կանացի կիսա¬մուշտակ, կանացի մուգ շագանակագույն կիսամուշտակ, «Սոնի ՓՍ» ֆիրմայի ձեռքի համա¬կարգիչ, «Տամռաչ» ֆիրմայի պայուսակ և այլն։
Գործով ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկանյանին «գնած» իրերն իրավապահներին ներկա¬յացնելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ Տ.Ոսկանյանի կին Արմինե Պողոսյանն այլ իրե¬րի հետ մեկտեղ 2012թ. նոյեմբերի 6-ին իրավապահներին է ներկայացրել «Սոնի Բրավիա» ապ¬րան¬¬¬քանիշի հեռուստացույցը, «Ջենյուս» մակնիշի բարձրախոսները, տղամարդու սպոր¬տային գլխարկը, փող¬կապներ, կոշիկներ, տաբատներ, վերնաշապիկներ, որոնք հափշտակվել էին տու¬ժողների բնակա¬րաններից, իսկ մինչդատական վարույթի ընթացքում` վերջիններիս կողմից ճա¬նաչվել համա¬պատասխան քննչական գոր¬ծողությունների (նմանատիպ այլ առարկաների հետ ճա¬նաչման ներկայացվելու) արդյունքներով։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժողներին ի պահ հանձնված գույքի՝ «Քենոն» ֆիր¬մա¬յի ֆոտոխցիկի, «Սամսունգ» տեսակի տեսախցիկի, «Սոնի Բրավիա» տեսակի հեռուստացույցի, «Ջիրոտի» տեսակի գոտու, 4 փողկապների, «Մավի» տեսակի տղամարդու բաճկոնի, «Ստեֆանել» ֆիրմայի տղամարդու ձմեռային բաճկոնի, տղամարդու գլխարկի, «Տիգանա» տեսակի կոշիկների, «Մետրաքս» տեսակի տղամարդու կոշիկների, կոսմետիկ պարագաների պայուսակի, սափրվելու պարագաների, «Վերսաչի» ֆիրմայի արևային ակնոցների, «Իվսեն Լոռան» ֆիրմայի արևային ակնոցների, «Սնեժանա» տեսակի կանացի մուշտակի, «Ռոմանսոն» տեսակի ձեռքի ժամացույցի, տղա¬մարդու երեք վերնաշապիկների, տղամարդու երեք տաբատների, «Ջենիուս» տեսակի բարձրախոսների, «Քեմբրիջ» տեսակի կոստյումի, տղամարդու փողկապի, նորկայից մուշտակի, «Գլամուր» տեսակի կանացի ձեռքի ժամացույցի, «Տիսոտ» ֆիրմայի ժամացույցի, «Այֆոն» տե¬սակի բջջային հեռախոսի, «Տոշիբա» տեսակի դյուրակիր համակարգչի, «Սումդեքս» տեսակի պայուսակի, «Բրաուն» տեսակի հարդարչի, «Սոնի ՓՍ» տեսակի ձեռքի համակարգչի, հոսան¬քալարերի, «Պրոտեժե» ֆիրմայի գրիչների, «Սամսոնիետե» տեսակի պատյանի առկայությամբ, որոնք հայտնաբերվել են գործով ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի վարձակալած բնակարանի խուզար¬կությամբ կամ իրավապահներին են ներկայացվել վերջինիս կնոջ` Ա.Պողոսյանի կող¬մից։
Ապրանքագիտական փորձաքննությունների 2012թ. նոյեմբերի 30-ի թիվ 581, 2013թ. հուն¬վարի 9-ի թիվ 622, ինչպես նաև 2012թ. նոյեմբերի 6-ի թիվ 529 եզրակացություններով, համաձայն որոնց՝ փոր¬ձաքննության տրամադրված ապրանքների շուկայական արժեքներն են՝ «Քենոն» ֆիր¬մայի ֆոտոխցիկինը՝ 48.000 ՀՀ դրամ, «Սամսունգ» թվային տեսախցիկինը՝ 60.000 ՀՀ դրամ, «Սոնի Բրավիա» տեսակի հեռուստացույցինը՝ 220.000 ՀՀ դրամ, «Ջիրոտի» տե¬սակի գոտունը՝ 16.000 ՀՀ դրամ, 4 փողկապներից յուրաքանչյուրինը՝ 1.000 ՀՀ դրամ, «Մավի» տեսակի տղամարդու բաճկո¬նինը՝ 9.000 ՀՀ դրամ, «Ստեֆանել» ֆիրմայի տղամարդու ձմեռային բաճ¬կոնինը՝ 11.000 ՀՀ դրամ, տղամարդու գլխարկինը՝ 1.000 ՀՀ դրամ, «Տիգանա» տեսակի կոշիկ¬ներինը՝ 7.000 ՀՀ դրամ, «Մետրաքս» տեսակի տղամարդու կոշիկներինը՝ 7.000 ՀՀ դրամ, կոսմետիկ պարագաների պայուսակինը՝ 2.000 ՀՀ դրամ, սափրվելու պարագաներինը՝ 12.000 ՀՀ դրամ, «Վերսաչի» ֆիրմայի արևային ակնոցներինը՝ 15.000 ՀՀ դրամ, «Իվսեն Լոռան» ֆիրմայի արևային ակնոցներինը՝ 12.000 ՀՀ դրամ, «Սնեժանա» տեսակի կանացի մուշտակինը՝ 80.000 ՀՀ դրամ, «Ռո¬ման¬սոն» տեսակի ձեռքի ժամացույցինը՝ 18.000 ՀՀ դրամ, տղամարդու երեք վերնաշապիկներինը՝ ընդհանուր 12.000 ՀՀ դրամ, տղամարդու երեք տաբատների ընդհանուր գինը՝ 19.500 ՀՀ դրամ, «Ջենիուս» տեսակի բարձրախոսներինը՝ 15.000 ՀՀ դրամ, «Քեմբրիջ» տեսակի կոստյումինը՝ 58.300 ՀՀ դրամ, տղամարդու փողկապինը՝ 1.000 ՀՀ դրամ, նորկայից մուշ¬տակինը՝ 200.000 ՀՀ դրամ, «Գլամուր» տեսակի կանացի ձեռքի ժամացույցինը՝ 120.000 ՀՀ դրամ, «Տիսոտ» ֆիրմայի ժա¬մա¬ցույցինը՝ 135.000 ՀՀ դրամ, «Այֆոն» տեսակի բջջային հեռախոսինը՝ 200.000 ՀՀ դրամ, «Տոշիբա» տեսակի դյուրակիր համակարգչինը՝ 100.000 ՀՀ դրամ, «Սումդեքս» տե¬սակի պայու¬սակինը՝ 7.000 ՀՀ դրամ, «Բրաուն» տեսակի հարդարչինը՝ 1.500 ՀՀ դրամ, «Սոնի ՓՍ» տեսակի ձեռքի համակարգչինը՝ 60.000 ՀՀ դրամ, հոսանքալարերինը՝ 17.350 ՀՀ դրամ, «Պրոտեժե» ֆիրմայի գրիչներինը՝ 20.000 ՀՀ դրամ, «Սամսոնիետե» տեսակի պատյանինը՝ 250 ՀՀ դրամ։
Մեղադրանքի և մեղադրական եզրակացության հիմքում մեղադրող կողմը դրել է նաև որպես ապացույց ճանաչած և գործին կցված փաստաթղթի` «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունից ստաց¬ված 099-380202 հեռախոսահամարի վերծա¬նում¬ների զննման արձանագրությունը, համաձայն որի՝ գործով ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկան¬յանի անվամբ գրանցված այդ հեռախոսահամարից 2012թ. հուլիսի 8-ին` ժամը 19.40-ին և 19.42-ին, ինչպես նաև 2012թ. հուլիսի 9-ին` ժամը 07.42-ին և 08.15-ին կատարված մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերը սպասարկվել են Երևանի Հալաբյան 41ա հասցեում տեղակայված ալեհա¬վաքի կողմից։ 099-380202 հեռախոսահամարից 2012թ. օգոստոսի 7-ին` ժամը 10.04-ին կատարված ելքա¬յին հեռախոսազանգը սպասարկվել է Երևանի Բաշին¬ջաղ¬յան 177-րդ հասցեում տեղակայված ալե¬¬հա¬վաքով, իսկ 2012թ. օգոստոսի 7-ին` ժամը 10.09-ին և 10.15-ին կատարված ելքային հեռա¬խոսազանգերը սպասարկվել են Երևանի 16-րդ թաղամասի թիվ 47/1 հասցեում տե¬ղակայված ալե¬հավաքի կողմից։ 099-380202 հեռախոսահամարով 2012թ. օգոս¬տոսի 17-ին` ժամը 17.10-ին, օգոս¬տոսի 18-ին` ժամը 13.13-ին, օգոստոսի 21-ին` ժամը 13.55-ին, օգոստոսի 22-ին` ժամը 04.01-ին, կա¬տարված մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերը սպա¬սարկվել են Երևանի 16-րդ թաղա¬մասի թիվ 47/1 հասցեում տեղակայված ալեհավաքով։
Տվյալ ապացույցը ստուգելով, վերլուծելով և գնահատելով՝ Դատարանը փաստում է, որ նա¬խաքննական մարմինը մինչդատական վարույթի ընթացքում, իսկ մեղադրողները Դատարա¬նում բավարար չափով չեն փաստարկել և պատճառաբանել, թե այն ինչ չափանիշներով և տուժող¬ների բնակարանից կատարված հափշտակությունների որ դրվագներով է սույն գործով ամբաս¬տանվող Տ.Ոսկանյանին վերա¬բերելի, հետևաբար՝ անորոշության կապակցությամբ սույն դա¬տավճռի հիմ¬քում, որպես ապացույց,Դատարանը չի դնում։
3. Դատարանի իրավական վերլուծություններ.
Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում գնա¬հատելով դա¬տաքննութ¬¬¬յամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները` Դա¬տա¬¬րանը հաստատված հա¬մարեց այն, որ ամբաս¬տանյալներ Տավրոս Ոսկանյանը նրան վերագրվող արարքները կատարել է մեղավորությամբ, դրանք համա¬պա¬տաս¬խա¬նում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով (2 դրվագներով), ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով (3 դրվագներով) նախա¬տեսված հան¬ցագոր¬ծությունների հատ¬¬¬կանիշ¬ներին։ Վերջինս քրեական պատասխանատվության և պատժի են¬թակա է այդ հոդվածների համապատասխան մասերով և կետերով։
Ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի մեղավորության վերաբերյալ հետևության Դատարանը հանգեց նախապես քննարկելով նրան անպարտ ճանաչելու վերաբերյալ պաշտպանական ճառում վերջինիս և նրա պաշտպան Գ.Խաչատրյանի ներկայացրած միջնորդությունը։ Ըստ պաշտպանի` մեղադրանքի հիմքում դրվել են իր պաշտպանյալի խոստովանական ցուցմունքները, նրա մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարության արձանագրությունը, մինչդեռ դրանք, ըստ Տ.Ոսկանյանի հայտարարության, կորզվել են նրա կնոջը քրեական պատասխանատ¬վության ենթարկելու վերաբերյալ ոստիկանների գործադրած հոգեբանական սպառնալիքի ազդե¬ցությամբ, հետևաբար` անթույլատրելի ապացույցներ են։
Մինչդեռ, նման հայտա¬րա¬րությամբ ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանը հանդես է եկել միայն դատաքննության ավարտական փուլում` 2013թ. սեպտեմբերի 19-ին կայացած դատական նիստի ընթացքում, որը Դատարանի կողմից ուղարկվել է համապատասխան մարմինների ստուգմանը։ Այդ հայտարարության կապակցությամբ նա¬խա¬¬պատ¬րաստված նյութերի քննարկման արդյուն¬քում ՀՀ հատուկ քննչական ծա¬ռա¬յութ¬յունում Տ.Ոսկանյանի փաստարկները ստուգվել և չեն հաս¬տատվել, իսկ քրեա¬կան գործի հարուցումը 2013թ. նոյեմբերի 16-ին մերժվել է` վերջինիս հետ առնչված պաշտոնատար անձանց արարքում պետական ծառայության դեմ ուղղված որևէ հան¬ցա¬գոր¬ծության հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ, այսինքն` պաշտպա¬նա¬կան կողմի վերոնշյալ վարկածն ու փաստարկներն անկախ և անկողմնակալ մարմնի կողմից պաշ¬տո¬¬նական քննության արդյունք¬ներով ստուգվել և հերքվել են, այդ որոշումը ստացել է օրինական ուժ։ Հետևաբար` բացակայում են վիճարկվող վերոնշյալ ապա¬ցույց¬ներն անթույ¬լատրելի ճանաչելու վերաբերյալ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքը։
Վերոնշյալ վերլուծությունների և դատողությունների լույսի ներքո` Դատարանն արձա¬նագրում է, որ նախ` ենթադրյալ խոշտանգման մասին սույն գործով ամբաս¬¬տան¬յալի կողմից մինչ¬¬¬¬դատական վարույթի և դրա նկատմամբ դատական վերահսկողության ողջ ժամանակահատ¬վա¬ծում չբարձրա¬ձայնելու, նախաքննական մարմ¬նի կողմից ամբաստանյալի լռելու և պաշտ¬պա¬նա¬կան իրավունքները պար¬զա¬բանելու և այդ իրավունքները պատ¬շաճ ապահո¬վելու, խոշտանգ¬ման վերաբերյալ Դատարանի կողմից ՀՀ հատուկ քննչական ծառայութ¬յուն հաղորդում ուղար¬կելու և դրա կապակ¬ցությամբ նյութերի նախապատրաստման արդյունքներով հանցակազմի բա¬ցա¬կա¬յութ¬յան պատճա¬ռա¬¬բանութ¬յամբ քրեական գործի հարու¬ցումը մերժելու մասին 2013թ. նոյեմբերի 16-ին կայացված (չվերացված) որոշման առկայության պայմաններում են¬թադրյալ խոշ¬տանգ¬ման վերաբերյալ պաշտ¬պա¬նական կողմի պատ¬ճառա¬բա¬նություններն անհիմն են, վիճարկած ապա¬ցույց¬ներն այդ հիմքով անթույ¬լատ¬րելի ճանաչելու փաս¬տական և իրա¬վական հիմքերը բացա¬կա¬յում են։ Այդ ապա¬ցույց¬ները ՀՀ քրեական դա¬տավա¬րական օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի տեսանկյունով թույլատրելի են, միմյանց և այլ ապա¬ցույցների հետ հա¬մադրման ու գնահատման արդյունքներով կարող են դրվել դատավճռի հիմքում։
Ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկանյանի նկատ¬մամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որո¬շելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬¬կանգ¬նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչ¬պես նաև կանխել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի հա¬մա¬ձայն` հան¬ցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապա¬տասխանեն հան¬ցանքի ծան¬րութ¬յանը, այն կատա¬րելու հանգամանք¬նե¬րին, հանցավորի անձնա¬վո¬րութ¬յանը, անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պա¬տիժ, իսկ նույն հոդ¬վածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագոր¬ծութ¬յան՝ հան¬րության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հան¬ցավորի ան¬ձը բնու¬թագրող տվյալ¬ներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համա¬ձայն` հան¬ցագոր¬ծութ¬յան համար նախա¬տես¬ված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապա¬հովել պատժի նպատակ¬ները։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատա¬վարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրո¬պա¬կան դատա¬րա¬նի դատա¬կան ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յունները, պարտադիր են դատա¬րա¬նի համար նույնանման փաստական հանգա¬մանք¬ներով այլ գործի քննության ժամանակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված նորմը, նշել է, որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վութ¬յունը մեղմացնող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցո¬ղութ¬յամբ, քանի որ պա¬տիժ նշանա¬կե¬լիս Դա¬տարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ, որոնք նույն հոդ¬վածի առաջին մասում նշված չեն։
Սույն գործով որպես ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկանյանի անձը բնութագրող տվյալներ, ինչպես նաև նրա պատասխանատվությունը և պա¬տիժը մեղմացնող հանգամանքներ Դատարանը չարձա¬նագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկանյանի պատասխանատվությունը և պա¬տիժը ծանրաց¬նող հանգամանք է գնահատում հանցանքը կատարելու վտանգավոր ռեցիդիվը` հաշվի առնելով, որ վերջինս մինչև սույն գործով նրան վերագրված ծանր հանցագործությունների կատարումը 4 անգամ դատապարտվել է ազատազրկման դիտավորությամբ միջին ծանրության հանցագործությունների կատարման համար, որպիսի հանցանքները կատարվել են չափահաս տա¬¬¬րի¬¬¬քում և դրանց համար դատվածությունները չեն մարվել կամ հանվել, այսինքն՝ առկա է հան¬ցագործությունների վտան¬¬գավոր ռեցիդիվ (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախա¬տեսված հիմքով)։
Այսպես, համաձայն 2012թ. նոյեմբերի 5-ին ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն կատարված հարցման արդյունքների, ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանը դատապարտվել է՝ 1.Կենտ¬րո¬նի ժողդատարանի 2001թ. մայիսի 20-ի դատավճռով ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 86-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասով՝ 2 տարի ժամկետով ազատազրկման, 2. Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն հա¬մայնք¬ների առաջին ատյանի դատարանի 2003թ. հոկտեմբերի 27-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ 2 տարի ժամկետով ազա¬տազրկման, պատժի կրումից պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է 2004թ. հոկտեմբերի 29-ին, 3. Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2008թ. փետրվարի 1-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ կետերով՝ 3 տարի ժամկետով ազատազրկման, պատժի կրումից պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է 2009թ.ապրիլի 28-ին, 2011թ. հունիսի 22-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ կետե¬րը վերաորակվել են 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 4. Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. նոյեմբերի 26-ի դա¬¬տավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով՝ 4 տարի ժամկետով ազա¬տազրկման։ 2011թ. օգոստոսի 3-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետը վերաորակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդ¬վա¬ծի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժ է նշա¬նակ¬վել ազատազրկում 2 տարի 7 ամիս ժամկետով, պատժի կրումից ազատվել է 2012թ. հունիսի 1-ին։ Վերջինիս դատվա¬ծութ¬յուն¬ների ժամկետների հոսքը պարբերաբար ընդհատվել է Տավրոս Ոսկանյանի կողմից միջին ծան¬րության նոր դիտավորյալ հանցագոր¬ծության կատարմամբ, հետևա¬բար` բոլոր հանցագոր¬ծութ¬յունների համար դատվածությունը մարվելու ժամ¬կետը ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 7-րդ մասով նախատեսված կարգով պետք է հաշվարկվի վերստին` վերջին հան¬ցագործության համար պատիժը փաստորեն կրելուց հետո, տվյալ դեպքում` 2012թ. հունիսի 1-ից։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի համաձայն՝ հանցագոր¬ծությունների ռեցիդիվն առանձնապես վտանգավոր է համարվում անձի կողմից դիտավորությամբ այնպիսի հանցանք կատարելու դեպքում, որի համար նա դատապարտվում է ազատազրկման, եթե անձը նախկինում երեք անգամից ոչ պակաս ցանկացած հաջորդականությամբ ազատազրկման է դա¬տապարտվել միջին ծանրության դիտավորյալ հանցագործության, ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործության համար։ Տվյալ հոդվածի մեկնաբանությունից կարող է առաջանալ թյուր կարծիք` առ այն, որ ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի դեպքում առկա է հանցագործությունների առանձ¬նապես վտանգավոր ռեցիդիվ, սակայն միայն առաջին հայացքից։
Դատարանը փաստում է, որ «ցանկացած հաջորդականությամբ» եզրույթն օրենքի տառին համապատասխան մեկնաբանելու պարագայում նախկինում կատարված հանցագոր¬ծութ¬յունների կազմում պետք է միաժամանակ առկա լինեն նաև ծանր և առանձնապես ծանր հանցա¬գործություններ, ինչն ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի պարագայում բացակայում է։ Ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանը նախկինում կատարած դիտավորյալ հանցագործությունների համար ազա¬տազրկման է դատապարտվել 4 անգամ, բացառապես միջին ծան¬րության հանցագործությունների կատարման համար, հետևաբար՝ քրեական օրենքի վերոնշյալ (ոչ հստակ) կարգավորումը պետք է մեկնա¬բանվի հօգուտ ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի, քանի որ նախկինում նրա կատարած չորս հանցագործությունների կազմում բացակայում են ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործութ¬յուն¬ները։
Պատասխանատվություն ու պատիժը ծանրացնող վերոնշյալ հանգա¬մանքն հաս¬տատվել է քրեա¬կան գործի նյութերում առկա փաս¬տա¬կան տվյալ¬ներով (այդ թվում` դատաքննությամբ հետազոտված դատավճիռներով), իրական են և ողջամտորեն բարձրացնում է ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկան¬յանի անձի հան¬րա¬յին վտանգա¬վո¬րությունը։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ¬ի նկատ¬մամբ պատիժ նշանակելու կարգի և պատժատե¬սակի ընտրութ¬յան հար¬ցերին` Դատա¬րանը փաս¬¬տում է, որ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 176-րդ և 177-րդ հոդվածների 3-րդ մասերով սահ¬մանված հան¬¬¬¬ցա¬¬կազմերի պատժամասը նախատեսում է պատիժ բացառապես ազա¬տազրկման ձևով` գույ¬քի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա, հետևաբար` սույն գործով քննարկման ենթակա են՝ պատ¬ժա¬¬չափի, տվյալ հոդվածով նախատեսված ազատազրկումից ավելի մեղմ պատիժ կամ մեղմ պատ¬ժա¬¬տեսակ նշա¬նակելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում), որպես լրացուցիչ պատիժ` գույքի բռնագրավում նշանակելու նպատակահարմարության, հանցագործությունների համակ¬ցությամբ վերջ¬նա¬կան պատիժ նշանակելու, վերջնական պատիժը կրելու կամ չկրելու հարցերը (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կի¬րա¬ռում) հարցերը։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի պատաս¬խա¬նատ¬վութ¬յունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքի՝ հանցանքը կատարելու վտանգավոր ռեցի¬¬դիվի առկայությունը, նրան վերագրվող հանցա¬գոր¬ծութ¬յունների բնույթն ու վտանգա¬վորութ¬յան աստիճանը, հանցագործութ¬յուն¬ների բազմակիությունը, նախկինում պատժի կրումից պայմա¬նա¬կան վաղաժամկետ ազատվելու, սակայն պատշաճ հետևությունների չհանգելու փաստը, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬¬վածի տեսանկյու¬նով բացառիկ հան¬գա¬մանքների բացա¬կա¬¬յությունը` Դա¬տա¬րանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի նկատ¬մամբ ազա¬տազրկման նվազագույն չափից ավելի ցածր պա¬տիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ նշա¬նակելու, ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող վերջնական պատիժը պայ¬մանա¬կանորեն չկիրա¬ռելու հիմքերը բացա¬կա¬յում են։ Պատժի նպա¬տակներն ապահո¬վելու տեսանկյու¬¬նով ամբաս¬տանյալ Տ.Ոսկանյանն իր նկատմամբ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող վերջնական պա¬տիժը պետք է կրի, այն արդա¬րացի և անհրա¬ժեշտ է նրան ուղղելու, նոր հան¬ցագոր¬ծությունների կա¬տա¬րումը կան¬խելու համար։
Ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի նկատմամբ յուրաքանչյուր հանցագործությունով նշանակ¬վող ազատազրկման չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի պահանջը, համաձայն որի՝ հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվի համար պատիժը չի կարող պակաս լինել նույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի երկու երրորդից, տվյալ դեպքում՝ 5 տարի 4 ամիս ժամկետով ազատազրկումից։ Հափշտակության յուրաքանչյուր դրվագով ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի նկատմամբ պատիժ նշանա¬կելիս Դատարանը նաև հաշվի է առնում հափշտա¬կութ¬յան կատարման եղանակը՝ բացա¬հայտ է, թե գաղտնի, ինչպես նաև հափշտակված գույքի չափը։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ` գույքի բռնագրա¬վում նշա¬նակելու խնդրին` Դատարանը, հաշվի առնելով պատժի կրումից ազատվելու և կարճ ժամանակ անց սույն գործով վերագրվող հանցագործությունների կատարման կապակ¬ցութ¬յամբ վերստին անազատության մեջ հայտնվելու, ինքնուրույն վաստակի բացա¬կայութ¬յան, վերջին հաշվով՝ նյու¬թական ոչ բարվոք վիճակը, փաստում է, որ նրա նկատմամբ այն նշանակելու անհրա¬ժեշ¬¬տությունը բացակայում է։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` եթե հանցագոր¬ծութ¬յուն¬ների համակցությունն ընդգրկում է ծանր հանցանքներ, վերջ¬նական պատիժը նշանակվում է պա¬տիժ¬ները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու կանոն¬ներով, այսինքն` ծանր հանցագոր¬ծություն¬ներ կատարած ամբաս¬տան¬յալ Տ.Ոսկանյանի նկատ¬մամբ վերջնա¬կան պատիժ նշանա¬կելիս կիրառելի է նաև պա¬տիժները մասնակիորեն գումա¬րելու կանոնը։
Ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի նկատմամբ որպես խա¬¬¬փան¬ման միջոց ընտրված կա¬լա¬¬նավորման հարցը քննարկելիս` Դատարանը, հաշվի առնելով նրան ռեալ ազա¬տազրկման դատա¬պարտելու փաստը, ինչպես նաև ելնելով դա¬տավճռի կատարումն ապա¬հովելու անհրաժեշ¬տութ¬յունից, գտնում է, որ նրա նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց ընտրված կալա¬նա¬վորումն անհրա¬ժեշտ է թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Միաժա¬մա¬նակ անդրա¬դառնալով ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող պատժի կրման սկիզբն հաշ¬վարկելու և անազատության մեջ պահվելու ժամկետը նշանակվող պատ¬ժին հաշ¬վակցելու հարցերին` Դատա¬րանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկանյանի պատժի կրման սկիզբն անհրա¬ժեշտ է հաշվարկել նրան փաստացի արգելանքի վերց¬նելու պահից` 2012թ. նոյեմբերի 5-ից, որի դեպքում նրան կալանքի տակ պահելու ժամկետը լրա¬ցուցիչ հաշ¬վակցելու անհրա¬¬¬¬ժեշտութ¬¬յունը վերանում է, քանի որ հաշ¬վակցման ենթակա ժամկետն ինքնին ընդգրկում է այդ օրվանից մինչև սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելն ըն¬կած ժա¬մա¬նակա¬հատ¬վածը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի հա¬մա¬ձայն` դա¬տավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապա¬¬ցույց¬ների տնօ¬րին¬¬ման, դատական ծախսերի, գույ¬քի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի, քաղա¬¬քա¬ցիական հայցի հարցերին։ Դատարանը փաստում է, որ սույն գործի շրջանակներում ամ¬բաստանյալ Տ.Ոսկանյանի դեմ տուժողներից որևէ մեկը քաղ. հայց չի ներկայացրել, հետևաբար` վերջիններիս անհրաժեշտ է պարզաբանել նրան¬ցից յուրաքանչյուրին հան¬ցագոր¬ծութ¬յամբ անմի¬ջականորեն պատճառված վնասի չափով Տավրոս Ալբերտի Ոսկանյանից փոխհա¬տու¬ցում ստա¬նալու պահանջով քաղաքացիադատավարական կարգով դատարան դիմելու իրավունքը։ Քրեա¬կան գործի նյութերում բացակայում են դատական ծախսերի վերաբերյալ ապացույցները, հետևա¬բար՝ այդ հարցը Դատա¬րանը համարում է լուծված։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժողներից յուրաքանչյուրին ի պահ հանձնված համապա¬տասխան գույքի (գողոնի) տնօրինման խնդրին` Դատարանը գտնում է, որ դրանք անհրա¬ժեշտ է թողնել նրանցից յուրաքանչյուրի տնօրինությանը` սույն դատավճիռն օրի¬նա¬կան ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի անվամբ հաշ¬վառված որևէ շարժա¬կան կամ անշարժ գույքի նկատմամբ փաստացի արգելանքի չի կիրառվել` այդպիսին չհայտ¬¬նա¬բեր¬վելու հիմքով, հետևաբար` քաղաքացիական հայցի և դատական ծախսերի բացա¬կա¬յության, նրա նկատ¬մամբ լրացուցիչ պատիժ չնշանակելու պայմաններում այդ խնդրին չի անդրադառ¬նում։
Գնահատելով և ամփոփելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույց¬ները, ղեկավար¬վե¬լով ՀՀ քրեական դատավա¬րա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդված¬ներով, Դատա¬րանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց `
Տավրոս Ալբերտի Ոսկանյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով (2 դրվագներով), ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով (3 դրվագներով) նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասը, նշանակված պա¬տիժները մասնակիորեն գումարելով` Տավրոս Ալբերտի Ոսկանյանի նկատմամբ վերջ¬նական պա¬տիժ նշա¬նակել ազատազրկում` 8 (ութ) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Տավրոս Ոսկանյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել 2012թ. նոյեմբերի 5-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճիռն օրի¬նական ուժի մեջ մտնելը։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժողներից յուրաքանչյուրին ի պահ հանձնված համապա¬տասխան գույքը`թողնել նրանց տնօրինությանը` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Տուժողներին պարզաբանել նրան¬ցից յուրաքանչյուրին հան¬ցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասի չափով Տավրոս Ալբերտի Ոսկանյանից փոխհատուցում ստանալու պահանջով քաղաքացիադատավարական կարգով դատարան դիմելու իրավունքը։
Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված։
Դատավճիռը հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում կարող է բողո¬քարկվել ՀՀ վե¬րաքննիչ քրեական դատարան։
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0117/01/13
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 26-06-2013 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0117/01/13 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 15108212 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Տավրես Ոսկանյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2012թ հուլիսի 6-ից մինչև 2012թ.–ի հուլիսի 9-ն ընկած ժամանակահատվածում կոտրելով Սեդա Վահանի Պողոսյանի Լենինգրադյան փողոցի 48/5 շենքի 28-րդ բնակարանի ննջասենյակի մետաղապլաստե պատուհանի ապակին, ապօրինի մուտք է գործել բնակարան և այնտեղից գաղտնի հափշտակել Սեդա Պողոսյանին պատկանող, առանձնապես խոշոր չափերի հասնող ընդհանուր 6.834.600 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք, այդ թվում 48.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Քենոն» ֆիրմայի արտադրության ֆոտոխցիկ, 60.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ» թվային տեսախցիկ, 220.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սոնի Բրավիա» տեսակի հեռուստացույց, 16.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Ջիրոտի» տեսակի գոտի, ընդհանուր 4.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ չորս փողկապներ, 9.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Մավի» տեսակի տղամարդու բաճկոն, 11.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Ստեֆանել» ֆիրմայի տղամարդու ձմեռային բաճկոն, 1.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ տղամարդու գլխարկ և 600.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար։ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Տավրոս |
| Ազգանուն | Ոսկանյան |
| Հայրանուն | Ալբերտի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 177 Մաս 3 Կետ 1, 1.1 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.3 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 26-06-2013 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 27-06-2013 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 28-06-2013 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 28-06-2013 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 18-07-2013 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Աշոտ |
| Ազգանուն | Գալստյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Տավրոս |
| Ազգանուն | Ոսկանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Էդուարդ |
| Ազգանուն | Աղաջանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սեդա |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ջուլիետա |
| Ազգանուն | Աբրահամյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սվետլանա |
| Ազգանուն | Հարոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վոլոդյա |
| Ազգանուն | Հարոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գայանե |
| Ազգանուն | Չիլինգարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Բարսեղյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սվետլանա |
| Ազգանուն | Ստեպանովա |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Դատական նիստը չի կայացել նախագահող դատավորի` սեմինարին մասնակցելու կաակցությամբ: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 29-07-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 08-08-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 02-09-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-09-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | դատական նիստը հետաձգվել է անորոշ ժամկետով` մինչև ՀՀ գլխավոր դատախազություն ուղարկված հաղորդման կապակցությամբ պատասխան ստանալը |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 24-01-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 26-02-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 06-03-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-03-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-03-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 27-03-2014 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Տավրոս |
| Ազգանուն | Ոսկանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 27-03-2014 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ թիվ ԵԿԴ/0117/01/13 ԴԱՏԱՎՃԻՌ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը (այսուհետ` Դատարան)` նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի, քարտուղարությամբ` Ժենյա Ավետիսյանի, Էլեն Ղուկասյանի և Հասմիկ Ջանազյանի, մասնակցությամբ` մեղադրողներ, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ` Աշոտ Գալստյանի, նույն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ` Վահագն Պողոսյանի, տուժողներ` Սեդա Պողոսյանի, Սվետլանա Հարոյանի, Վոլոդյա Հարոյանի, Գայանե Չիլինգարյանի և Գոհար Մկրտչյանի, պաշտպաններ` Գայանե Խաչատրյանի և Էդուարդ Աղաջանյանի, նույն Դատարանում` 2014թ. մարտի 27-ին կայացած դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի` Տավրոս Ալբերտի Ոսկանյանի` (ծնված 1982թ. փետրվարի 21-ին, Երևան քաղաքում, ազ¬գությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, փաստացի ամուսնացած, բարձրագույն կրթությամբ, նախկինում 4 ան¬գամ դատապարտված, մասնավորապես՝ 1.Կենտրոնի ժողդատարանի 2001թ. մայիսի 20-ի դատավճռով ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 86-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` 2 տարի ժամկետով ազատազրկման, 2. Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2003թ. հոկտեմբերի 27-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` 2 տարի ժամկետով ազատազրկման, պատժի կրումից պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է 2004թ. հոկտեմբերի 29-ին, 3. Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2008թ. փետրվարի 1-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ կետերով` 3 տարի ժամկետով ազատազրկման, պատժի կրումից պայմա¬նական վաղաժամկետ ազատվել է 2009թ. ապրիլի 28-ին, 2011թ.հունիսի 22-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ կետերը վերաորակվել են 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 4. Արաբկիր և Քանաքեռ - Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհա¬նուր իրավասության դատարանի 2010թ. նոյեմբերի 26-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով` 4 տարի ժամկետով ազատազրկման։ 2011թ.օգոստոսի 3-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետը վերաորակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կի¬րառ¬մամբ պատիժ է նշանակվել` ազատազրկում 2 տարի 7 ամիս ժամկետով, պատժի կրումից ազատ¬¬վել է 2012թ. հունիսի 1-ին, դատվածությունները չմարված, փաստացի բնակվել է Երևանի Մարգարյան 2-րդ նրբանցքի 7/1 շենքի 31-րդ բնակարանում, հաշվառված է Երևանի Ար¬շակունյաց պողոտայի 2-րդ տանը, սույն գործով արգե¬լանքի տակ է 2012թ. նոյեմբերի 5-ից)։ 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը. Թիվ 15108212 քրեական գործն հարուցվել է 2012թ. սեպտեմբերի 22-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետի հատկանիշներով` ՀՀ ոստիկա¬նութ¬յան Կենտ¬րո¬նականի բաժին դիմած քաղ. Արսեն Հախեյանի հաղորդ¬ման հիման վրա նա¬խա¬պատրատված նյութերի քննարկման արդյունքներով` անհայտ անձի կողմից բնակարան ապօրինի մուտք գործելու և քաղ. Սվետլանա Ստեպանովայի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատա¬րելու դեպքի առթիվ (տուժող Սվետլանա Ստեպանովայի դրվագ)։ 2012թ. նոյեմբերի 5-ին վերոնշյալ գողությունը կատարելու կասկածանքով ձեր¬բակալվել է նույն օրը ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին բերման ենթարկված Տավրոս Ոսկանյանը։ 2012թ. նոյեմբերի 7-ին Տ.Ոսկանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով (տուժող Սվետլանա Ստեպանովայի դրվագով)։ Նույն օրը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վա¬¬սության դատարանը, քննարկելով նախաքննական մարմնի հարու¬ցած միջնոր¬դությունը, մե¬ղադրյալ Տավրոս Ոսկանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կի¬րառել կալա¬նավորում, որը հե¬տա¬գայում երկարացվել է։ Սույն քրեական գործին են միացվել և մեկ վարույթով շարունակվել գո¬ղությունների և կողո¬պուտի դեպքերի վերաբերյալ նախաքննական այլ մարմիններում քննված հետևյալ քրեական գոր¬ծերը` - 2012թ. նոյեմբերի 8-ին` տուժող Գոհար Մկրտչյանի 2012թ. հոկտեմբերի 19-ի հաղորդման հիման վրա Երևանի Տպագրիչների 15-րդ շենքի 15-րդ բնակարանից նույն օրը կողոպուտ կատարելու վերաբերյալ հա¬րուցված թիվ 15114812 քրեական գործը, - 2012թ. դեկտեմբերի 6-ին` տուժող Սեդա Պողոսյանի 2012թ. հուլիսի 9-ի հաղորդման հի¬ման վրա Երևանի Լենինգրադյան փողոցի 48/5-րդ շենքի 28-րդ բնակարանից 2012թ. հուլիսի 6-ից 9-ն ընկած ժամանակահատվածում գողություն կատարելու վերաբերյալ 2012թ. հուլիսի 9-ին հարուց¬ված թիվ 10119112 քրեական գործը, - 2012թ. դեկտեմբերի 17-ին` 2012թ. օգոստոսի 28-ի քաղ. Ռուզաննա Հարոյանի հաղորդման հիման վրա Երևանի Մարգարյան 2-րդ նրբանցքի 5-րդ շենքի 21-րդ բնակարանից 2012թ. օգոստոսի 15-ից 28-ն ընկած ժամանակահատվածում գողություն կատարելու վերաբերյալ 2012թ. օգոստոսի 29-ին հարուցված թիվ 10126512 քրեական գործը (տուժողներ Սվետլանա և Վլադիմիր Հարոյանների և Գայանե Չիլինգարյանի դրվագներ), - 2012թ. դեկտեմբերի 17-ին` տուժող Արմեն Բարսեղյանի 2012թ. սեպտեմբերի 2-ի հաղորդ¬ման հիման վրա Երևանի Ֆուչիկի 1-ին նրբանցքի 1-ին շենքի 5-րդ բնակարանից 2012թ. օգոստոսի 30-ից մինչև սեպտեմբերի 2-ն ընկած ժամանակահատվածում գողություն կատարելու վերաբերյալ 2012թ. սեպտեմբերի 2-ին հարուցված թիվ 10126912 քրեական գործը, ինչպես նաև - 2012թ. դեկտեմբերի 24-ին` քաղ. Ռուբիկ Աբրահամյանի 2012թ. օգոստոսի 7-ի հաղորդման հիման վրա Երևանի Բաշինջաղյան փողոցի 190-րդ շենքի 9-րդ բնակարանից 2012թ. օգոս¬տոսի 1-ից 7-ն ընկած ժամանակահատվածում գողություն կատարելու վերաբերյալ 2012թ. օ¬գոս¬¬¬¬տո¬սի 7-ին հարուցված թիվ 10122712 քրեական գործը (տուժող Ջուլիետա Աբրահամյանի դրվագ)։ 2013թ. ապրիլի 12-ին Տ.Ոսկանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր (վերջնական) մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կե¬տե¬րով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։ 2013թ. հունիսի 26-ին քրեական գործը Տավրոս Ալբերտի Ոսկանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով (2 դրվագներով), ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով (3 դրվագներով) կազմված մեղադրա¬կան եզրակացութ¬յամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտ¬րոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատա¬րան և 2013թ. հունիսի 27-ին ընդունվել վարույթ։ 2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում. Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դատա¬րանը հաստատված հա¬մա¬րեց հետևյալը. Ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկանյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2012թ. հուլիսի 6-ից մինչև 2012թ. հուլիսի 9-ն ընկած ժամանակահատվածում, կոտրելով տուժող Սեդա Պողոսյանի՝ Երևանի Լենինգրադյան փողոցի 48/5 շենքի 28-րդ բնակա¬րա¬նի ննջասենյակի պատուհանի ապակին, ապօրինաբար մուտք է գործել բնակարան, որտեղից գաղտնի հափշտակել է առանձնապես խոշոր չափի՝ ընդհանուր 6.834.600 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք, այդ թվում՝ 600.000 ՀՀ դրամ և 3.000 ԱՄՆ դոլար կանխիկ գումարներ, ոսկյա զարդեր՝ ականջօղեր, մատանիներ, ձեռքի շղթա, կախազարդ, խաչ և ժամացույց, 48.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Քենոն» մակնիշի ֆոտոխցիկ, 60.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ» մակնիշի թվային ֆոտոխցիկ, տեսախցիկ, 220.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սոնի Բրավիա» տեսակի հեռուստացույց, «Ջորջիո Արմանի», «Շանել» և այլ տեսակի օծանելիքներ, ամուսնու հագուստները, այդ թվում՝ 16.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Ջիրոտի» տեսակի գոտին, ընդհանուր 4.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ չորս փող¬կապները, 9.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Մավի» տեսակի բաճկոնը, 11.000 ՀՀ դրամ արժո¬ղությամբ «Ստեֆանել» ֆիրմայի ձմեռային բաճկոնը, 1.000 ՀՀ դրամ արժո¬ղությամբ սպորտային գլխարկը, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով։ Բացի այդ, Տավրոս Ոսկանյանը, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2012թ. օգոստոսի 1-ից մինչև օգոստոսի 7-ն ընկած ժամանակահատվածում հարմարեցված առարկայով բացել է Երևան քաղաքի Բաշինջաղյան փողոցի 190-րդ շենքի 9-րդ բնակարանի ննջասենյակի պատուհանը, ապօրինաբար մուտք է գործել ներս, որտեղից գաղտնի հափշտակել է տուժող Ջուլիետա Աբրահամյանի զգալի չափի՝ ընդհանուր 475.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույքը, այդ թվում՝ նորկայից կանացի մուշտակը, զգեստները, 2.000 ՀՀ դրամ արժո¬ղությամբ կոսմետիկ պարագաների պայու¬սակը, սպիտակեղեն, սրբիչները, վերջինիս ամուսնու՝ 7.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Տիգանա» և 7.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Մետրաքս» տեսակի կոշիկները, կոստյումը, վերնաշապիկները, սվիտերները, «Նայք» ապրանքանիշի սպոր¬տային համազգեստը, 12.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ սափրվելու պարագաները, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։ Ավելին, Տավրոս Ոսկանյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտա¬վորությամբ 2012թ. օգոստոսի 15-ից 28-ն ընկած ժամանակահատվածում, հարմարեցված առար¬կայով մետաղապլաստե դուռը բացելու միջոցով ապօրինաբար մուտք է գործել Երևանի Մար¬գարյան փողոցի 5-րդ շենքի 21-րդ բնակարան, որտեղից գաղտնի հափշտակել է տուժողներ Սվետ¬լանա Հարոյանին, Գայանե Չիլինգարյանին և Վլադիմիր Հարոյանին պատկանող առանձ¬նապես խոշոր չափի՝ 5.510.400 ՀՀ դրամի գույքը, մասնավորապես՝ Սվետլանա Հարոյանի ընդհանուր 2.415.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույքը, այդ թվում՝ «ԷյջՊի» մոդելի դյուրակիր համա¬կարգիչը՝ պայուսակով, նույն ապրանքանիշի տպիչ սարքը, «ԱՅ-ՓՈԴ» տեսակի ձայնարկիչը, 15.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Վերսաչի» ֆիրմայի արևային ակնոցները, 12.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Իվսեն Լոռան» ֆիրմայի արևային ակնոցները, 80.000 ՀՀ դրամ արժո¬ղությամբ ռուսական արտադրության «Սնեժանա» տեսակի կանացի մուշտակը, մորթե բաճկոնը, 8.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ կանացի ջինսե վերարկուն, 3.800 ՀՀ դրամի մետաղադրամներ, երկու զույգ ձմեռային կոշիկները, ոսկյա և արծաթյա զարդերը, բնական մարգարիտից թևնոցն ու վզնոցը, ձեռքի պայուսակները, նույն բնակարանում գտնվող, սակայն տուժող Գայանե Չիլինգարյանին պատկանող ընդհանուր 783.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ կանացի հագուստները, այդ թվում՝ մուշտակը, երեկոյան զգեստը, կաշվե անձրևանոցը, կաշվե կոստյումը, ձեռքի պայու¬սակները, ինչպես նաև տուժող Վլադիմիր Հարոյանին պատկանող, ընդհանուր 2.312.400 ՀՀ դրամ արժողութ¬յամբ գույքը, այդ թվում՝ 18.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Ռոմանսոն» տեսակի ձեռքի ժամացույցը, «Կազիո» տեսակի ձեռքի ժամացույցը, «Ասուս» ապրանքանիշի համակարգիչը՝ հարթ էկրանով, 15.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Ջենիուս» մակնիշի 4 բարձրախոսները, ընդհա¬նուր 12.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ երեք վերնաշապիկները, ընդհանուր 19.500 ՀՀ դրամ արժո¬ղութ¬յամբ երեք տաբատները, վերարկուները, բաճկոնները, 6-7 գրամանոց ոսկյա մատանին, այսինքն՝ մեկ գործո¬ղությամբ, միասնական դիտավորությամբ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախա¬տեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով։ Դեռ ավելին, Տավրոս Ոսկանյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտա¬վորությամբ 2012թ. օգոստոսի 30-ից մինչև սեպտեմբերի 2-ն ընկած ժամանակահատվածում ապօրինաբար մուտք է գործել Երևանի Ֆուչիկի 1-ին նրբանցքի 1-ին շենքի 5-րդ բնակարան, որտեղից գաղտնի հափշտակել է տուժող Արմեն Բարսեղյանին պատկանող զգալի չափի՝ ընդհա¬նուր 325.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ հագուստները, այդ թվում՝ երկու կոստյում, որից մեկը 58.300 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Քեմբրիջ» ապրանքանիշի, նույն ապրանքանիշի 1.000 ՀՀ դրամ արժողութ¬յամբ տղամարդու փողկապը, ինչպես նաև բաճկոնը, վերարկուն, վերնաշապիկները, երկու տաբատ, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։ Բացի այդ, Տավրոս Ոսկանյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դի¬տա¬վորությամբ 2012թ. սեպտեմբերի 17-ից մինչև սեպտեմբերի 22-ի ժամը 16։00-ն ընկած ժամանա¬կա¬հատվածում, երկաթե սուր առարկայի գործադրմամբ խոհանոցի պատուհանը բացելու միջոցով ապօրինաբար մուտք է գործել Երևանի Բայրոնի 12-րդ շենքի 51-րդ բնակարան, որտեղից գաղտնի հափշտակել է տուժող Սվետլանա Ստեպանովային պատկանող խոշոր չափի` ընդհանուր 2.502.100 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույքը, այդ թվում՝ 200.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ նորկայից շագանա¬կագույն մուշտակը, 120.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Գլամուր» տեսակի ձեռքի ժամացույցը, 135.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Տիսոտ» ֆիրմայի ժամացույցը, 200.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Այֆոն» տեսակի 0127490051822785 գործարանային համարի բջջային հեռա¬խոսը, «Սամսունգ» տեսակի բջջային հեռախոսը, այլ մակնիշի բջջային ևս երեք հեռախոսներ, 100.000 ՀՀ դրամ արժո¬ղությամբ «Տոշիբա» տեսակի դյուրակիր համակարգիչը, դյուրակիր համա¬կարգչի համար նախա¬տեսված կաշվից և կտորից պայուսակները, 17.350 ՀՀ դրամ արժողությամբ հոսանքալարերը, ականջա¬կալները, ոսկեջուր սկավառակը, 7.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սումդեքս» տեսակի պա¬յուսակը, 1.500 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Բրաուն» տեսակի հարդարիչը, 60.000 ՀՀ դրամ արժո¬ղությամբ «Սոնի ՓՍ» տեսակի ձեռքի համակարգիչը, 20.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Պրոտեժե» ֆիրմայի գրիչները, բջջային հեռախոսի «Սամսոնիետե» գրառմամբ 250 ՀՀ դրամ արժողությամբ պատյանը, «Պոեմա», «Դիոր», «Նինա-Ռիչի» և «Շանել» տեսակի օծանելիք, կաշվե դրամա¬պանակը՝ դրանում առկա 40.000 ՀՀ դրամ գումարով, իր արծաթյա զարդերի հավաքածուն և այլ արդուզարդ, ինչպես նաև ամուսնու նորկայից ձմեռային գլխարկը, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատես¬ված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։ Ի վերջո, Տավրոս Ոսկանյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտա¬վորությամբ 2012թ. հոկտեմբերի 19-ին` ժամը 20.50-ի սահմաններում, խոհանոցի բաց պատու¬հանով ապօրինաբար մուտք է գործել Երևանի Տպագրիչների 15 շենքի 15-րդ բնակարանի ննջասենյակ, որտեղից գաղտնի հափշտակել է ընդհանուր 720.000 ՀՀ դրամ ար¬ժո¬ղությամբ գույք, այդ թվում՝ ննջասենյակում գտնվող զարդատուփում առկա ոսկյա զարդերը, մասնավորապես՝ ԵՊՀ 90 ամյակին նվիրված հուշամեդալը, «Նիկոլայի» 10 ռուբլիանոց ոսկեդրամը, երեք մա¬տանիներ, ոսկյա շղթա և խաչ, ինչպես նաև 30.000 ՀՀ դրամ գումար, սակայն գողութ¬յան կա¬տար¬ման պահին նկատվելով նույն բնակարանի բնակչուհի, գործով տուժող Գոհար Մկրտչյա¬նի կող¬մից՝ նույն ուղիով դիմել է փախուստի՝ իր հետ տանելով գողոնը և բացահայտորեն հափշտա¬կելով այն, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով։ Առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում հարցաքննվելիս ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկանյանն իրեն մեղավոր չճանաչեց` հերքելով իր առնչությունը վերագրվող հափշտակութ¬յուն¬ներին։ Նշեց, թե իբր կնոջ հետ զբաղվել է բացառապես ապրանքների վերավաճառքով, որոնք գնել է մատակա¬րա¬ր Անդրանիկից, ում հետ ծանոթ էր դեռևս «Արթիկ» քրեակատարողական հիմնարկում պատիժ կրելուց։ Չբացառեց վերջինիս կողմից գողություններ կատարելու հնարավո¬րությունը, սա¬կայն հեր¬քեց դրանց իր մասնակցությունը` նույնիսկ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված այդ գույքը վաճառելու տեսանկյունով։ Չընդունեց նաև կողոպուտ կատարելու, այդ ընթացքում անմի¬ջակա¬նո¬րեն տուժող Գ.Մկրտչյանի կողմից նկատվելու և հետագայում ճանաչ¬վելու փաստը՝ պատ¬ճա¬ռա¬բա¬նելով, թե իբր տուժողն իրեն շփոթել է այլ անձի հետ, ինքն այդ օրը գտնվել է կնոջ` Արմինե Պողոսյանի կողքին, ինչը կարող է վերջինս հաստատել։ Հրա¬ժարվեց տուժող Ս.Ստեպա¬նովայի բնակարանից կատարված գողության դրվագով մինչդատական վա¬րույթի ընթացքում տված խոստովանական ցուցմունքներից՝ պատ¬ճա¬ռաբանելով, թե իբր դրանք տվել է իր նկատ¬մամբ գործադրված բռնության` ոստիկանության բա¬ժին բերման ենթարկված կնոջը ևս քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վերաբերյալ քրեական հետախուզութ¬յան բաժնի աշխատա¬կիցների կողմից հնչեցված նախազգուշացումների և սպառնալիքների ազդեցությամբ, այն դեպ¬քում, երբ նրա այդ պատճառաբանությունը ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում նախապատ¬րաստ¬ված նյութերով ստուգվել (Դատարանի նախաձեռ¬նութ¬յամբ) և 2013թ. նոյեմբերի 16-ին կայացված որոշմամբ հերքվել է՝ գործով ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի հետ առնչված ոստիկանության աշխա¬տակիցների արարքում պե¬տա¬կան ծառայության դեմ ուղղված հանցագործությունների հանցակազմի բացակայության պատ¬ճա¬ռա¬բանությամբ։ Ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկանյանի վերոնշյալ պատճառաբանություններն անհիմն են և մտա¬¬ցածին, հերքված են, հետապնդում են քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու նպա¬¬տակ։ Վերոնշյալ հետևություն¬ների Դատարանն հանգեց դատաքննության ընթացքում պատ¬շաճ իրավական ընթացակարգերի շրջա¬նակ¬ներում հետազոտված հետևյալ ապացույցների հա¬մադրման և գնահատման արդյունք¬ներով. Իր իսկ հակասական և իրարամերժ ցուցմունքներով. Այսպես Դատարանում հար¬ցաքննվե¬լիս ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանը հայտնեց, որ 2012թ. հունիսի 1-ին պատժի կրումից ազատվելով՝ կնոջ հետ վարձակալել են բնակարան, վերջինիս տրամադրած գումարներով զբաղվել են ապրանք¬ների վերավաճառքով։ Մինչ ազատվելը նախկին կալանավայրից` «Արթիկ» ՔԿՀ-ից ծա¬նոթ Անդրանիկն իրեն տվել է հեռախոսահամարը` պատժից ազատվելուց հետո առաջարկելով ցանկացած հարցով իր օգնությունը։ Արդեն 2012թ. հունիսի 3-ից Անդրանիկի հետ զբաղվել են առևտրով, վերջինիցս գնել է նոր, ինչպես նաև օգտագործված ապրանքներ, որոնք այնուհետև կնոջ` Արմինե Պողոսյանի հետ վերավա¬ճառել են, այդ թվում` համացանցի միջոցով հայտա¬րա¬րություն տալու եղանակով։ 2012թ. նոյեմբերի 1-ին իրեն և կնոջը գողացված բջջային հեռախոսի կապակցությամբ բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին և միայն այդ պահին է տեղեկացել, որ իր կողմից վերավաճառվող ապրանքների թվում կան նաև գո¬ղացված իրեր։ Մինչդեռ մինչ¬դատական վարույթի ընթացքում` դեռևս 2012թ. դեկտեմբերի 5-ին և 2013թ. ապրիլի 12-ին հար¬ցաքննվելիս` նշել էր, որ իր բնակարանից խուզար¬կությամբ հայտնաբերված տարբեր իրերը, այդ թվում՝ սույն գործով տուժողների բնակարաններից հափշտակված գողոնը, գնել է տարբեր խա¬նութ¬ներից, իսկ կնոջ` Արմինե Պողոսյանին հայտնել էր, թե իբր դրանք գնում է պահեստից (ըստ վեր¬ջինիս դատաքննական ցուցմունքի)։ Նշեց նաև, թե իբր բերման ենթարկված հղի կնոջը փրկե¬լու և բաժնից ազատ արձակելու նպա¬տակով այդ բջջային հեռախոսի, ինչպես նաև վերավաճառքի նպատակով Անդրանիկից գնած այլ իրերի հափշտա¬կությունը վերցրել է իր վրա՝ տալով ինքնազրպարտող ցուցմունքներ։ Քննիչի մոտ անընդհատ պնդել է, որ նշված ապրանքները գնել է Անդրանիկից, ում հեռախոսահամարը գրված էր բնակարանում պահած թղթի վրա, սակայն այն անհետացել է իր բնակարանում կա¬տարված խուզարկութ¬յունից հետո։ Նշեց նաև, թե իբր կողոպուտի հետ ևս առնչություն չունի, քանի որ կո¬ղոպուտից ընդամենը վեց օր առաջ էր ամուսնացել, բացի այդ, նյութական որևէ խնդիր տվյալ պահին չուներ։ Նախաքննության ընթացքում տված խոստովանական ցուցմունքների վերաբերյալ հար¬ցաքննվելիս նշեց, թե իբր ենթարկվել է հոգեբանական ճնշման, ոստիկանները պահանջել են ընդունել բջջային հեռախոսի գողության դրվագը, ավելին` պատմել կատարած այլ գողության դրվագներ։ Առաջին հարցաքննութ¬յան ժամանակ ընդունել է միայն տուժող Ս.Ստեպանովայի բնակարանից կատար¬ված գողության դրվագը, որից հետո հայտնվել է կողոպուտի դրվագով տուժողը։ Մինչդեռ, մինչդատական վարույթի ընթացքում՝ դեռևս 2012թ. նոյեմբերի 5-ին կասկածյալի, իսկ նոյեմբերի 7-ին մեղադրյալի կարգավիճակում հարցաքննվելիս ընդունել էր, որ հափշտակութ¬յուն¬¬ները կատարել է ընտանիքին նյութապես օգնելու նպատակով։ 2012թ. սեպ¬տեմ¬բերին, կոնկրետ օրը չի հիշում, ուշ ժամի զբոսնել է Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական տա¬րածքում և Բայրոնի փողոցում նկատել է, որ 12-րդ շենքի 51-րդ բնակարանի լույսերն անջատված են, պատուհանները՝ փակ։ Գետնից վերցրել է երկաթե սուր կտրող գործիք, առաջին հարկում գտնվող ճաղավանդակի օգնությամբ բարձրացել է նշված բնակարանի պատուհանների մոտ և եր¬կաթե կտորով բացելով պատուհանը՝ մտել ներս։ Այնուհետև համոզվելով, որ նշված բնակա¬րա¬նում որևէ անձ չկա՝ գողա¬ցել է աչքի ընկած իրերը՝ «Այֆոն 4» տեսակի բջջային հեռախոս, «Գլա¬մուր» և «Տի¬սոտ» ֆիրմայի ժամա¬ցույցներ, «Սոնի» տեսակի ձեռքի խաղային համակարգիչ, «Տո¬շի¬բա» տե¬սակի դյուրակիր համակարգիչ, կանացի մուշտակ, այլ ապրանքներ, որոնք դրել է նույն բնակա¬րանում հայտնա¬բերած պայուսակի մեջ և նույն ճանապարհով բնակարանից դուրս գալով՝ դիմել փախուս¬տի։ Հայտնել է նաև, որ Բայրոնի 12-րդ շենքի 51-րդ բնակարանից գողացված վերոնշյալ ապրանք¬ները թաքցրել է Երևան քաղաքի Մարգարյան 2-րդ նրբանցքի 7/1 շենքի 31 հասցեում գտնվող, իր վար¬ձակալած բնա¬կարանում։ Նույն ցուցմունքներում հերքել է այլ բնակարանային գողություններ կատարելու հան¬գա¬¬մանքը։ Քննչական փորձարարություն կատարելու արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2012թ. նո¬յեմ¬բերի 6-ին կատարված քննչական այդ գործողության ժամանակ գործով ամբաս¬տանյալ Տավ¬րոս Ոսկանյանը, մատնացույց անելով Երևանի Բայրոնի 12-րդ շենքի 51-րդ բնա¬կա¬րանը, հայ¬տա¬րա¬րել է, որ 2012թ. սեպտեմբերին երկաթե սուր առարկայի գործադրմամբ խոհանոցի պատուհանը բացելու միջոցով ապօրինաբար մուտք է գործել վերը նշված բնակարան, գողացել «Տոշիբա» մակ¬նիշի դյուրակիր համակարգիչ, «Գլամուր» և «Տիսոտ» ապրանքանիշների կանացի ժամացույցներ, մուշտակ, «Այֆոն» տեսակի բջջային հեռախոս, ևս մի քանի բջջային հեռախոս¬ներ։ Վերոնշյալը լցրել է բնակարանում գտած պայուսակի մեջ, նույն պատուհանով դուրս է եկել, իսկ գողացած ապրանքները տեղափոխել և պահել է իր բնակարանում։ Ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի պատճառաբանությունները հերքվել, իսկ նրան առա¬ջադրված մեղադրանքը հաստատվել է հետևյալ ապացույցներով (ներկայացվում են ըստ դրվագ¬ների). Տուժող Սվետլանա Ստեպանովայի` հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմուն¬քներով` այն մասին, որ 2012թ. սեպտեմբերի 17-ին արձակուրդի կապակ¬ցությ¬ամբ մեկնել է ՀՀ-ից, իսկ Երևանի Բայրոնի 12-րդ շենքի 51 հասցեում գտնվող բնակարանի մուտքի դռան բանալին անվտանգության նկատառումով թողել է Արսեն Հախեյանի մոտ։ 2012թ. սեպտեմբերի 22-ին Ա.Հախեյանը զանգահարել և հայտնել է, որ իր բնակարանից գողություն է կատարվել։ Երբ վերադարձել է Հայաստան, մանրամասն ուսումնասիրությունից հետո պարզել է, որ բնակարանից բացակայում են ընդհանուր 3.730.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք՝ բաց գույնի նոր¬կայից մուշտակը, մուգ շագանակագույն նորկայից կիսամուշտակը, ադամանդներով պատված ձեռքի ժամացույցը՝ «Գլամուր» ֆիրմայի, շվեյցարական արտադրության «Տիսոտ» ֆիրմայի սպիտակ գոտիով ժամա¬ցույցը, «Այֆոն» տեսակի 0127490051822785 գործարանային համարի բջջային հեռա¬խոսը, բջջային հեռախոսի համար նախատեսված «Սամսոնյետե» ֆիրմայի պատյանը, «Սոնի Փլեյսթեյշն» տեսակի ձեռքի համակարգիչը, «Սամսունգ» տեսակի բջջային հեռախոսը, 3 հատ բջջային հեռախոսներ, «Տոշիբա» ֆիրմայի դյուրակիր համակարգիչը, դյուրակիր համակարգչի համար նախատեսված կաշվից և կտորից պայուսակները, «Պրո¬տեժե» տեսակի գրիչները, «Բրաուն» տեսակի հարդա¬րիչը, «Պոեմա», «Դիոր», «Շանել» և «Նինա-Ռիչի» տեսակի օծանելիքը, իր կաշվե դրամա¬պանակը, որի մեջ եղել է 40.000 ՀՀ դրամ գումար, իր արծաթյա զարդերի հավաքածուն և այլ զարդեր, ոսկեջուր սկավառակը, տեխնի¬կայի համար նախատեսված հոսանքալարերն ու ական¬ջա¬կալները, ինչպես նաև ամուսնու նորկայից ձմեռային գլխարկը։ Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, հա¬մա¬¬ձայն որոնց՝ տուժող Սվետլանա Ստեպանովան նրան ներկայացված առարկաների կազմում ճանաչել է իր շագանակագույն մուշ¬տակը, «Սոնի Փլեյսթեյշն» տեսակի ձեռքի համա¬կար¬գիչը, «Բրաուն» տեսակի հարդարիչը, «Պրո¬տեժե» տեսակի գրիչները, «Գլամուր» և «Տիսոտ» ֆիր¬մայի ձեռքի ժամացույցները, «Շանել» տեսակի օծանելիքը, «Տոշիբա» ֆիրմայի դյուրակիր համա¬կարգիչը, բջջային հեռախոսի համար նախատեսված «Սամսոնյետե» ֆիրմայի պատյանը և հայտարարել, որ դրանք հափշտակվել են իր բնակարանից, 2012թ. սեպտեմբերի 17-ից մինչև սեպտեմբերի 22-ն ընկած ժամանակահատվածում։ Վկա Արսեն Հախեյանի` հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունք¬նե¬րով՝ այն մասին որ, աշխատում է ՀՀ-ում ՌԴ դեսպանատան միգրացիոն ծառայությունում, որ¬տե¬¬ղից էլ ճանաչում է դեսպանատան աշխատակից Սվետլանա Ստեպանովային։ 2012թ. սեպտեմ¬բերի 17-ին արձակուրդի կա¬պակ¬¬ցությամբ վերջինս մեկնել է Հայաստանից, իսկ անվտանգության նկատառումով Երևա¬նի Բայրոնի 12-րդ շենքի 51 հասցեում գտնվող բնակարանի մուտքի դռան բանալին թողել է իր մոտ։ 2012թ. սեպտեմբերի 22-ին գնացել է նշված բնակարան և բանալիով բացելով մուտքի դռան փականը և մտնելով ներս` հայտնաբերել է, որ բնակարանում ամեն ինչ խառնված վիճակում է, բաց է խոհանոցի պա¬տուհանը։ Անմիջապես զանգահարել է Ս.Ստեպա¬նովային, նրա հետ հեռախոսազրույցի արդ¬յունք¬ներով պարզել է, որ գողացվել են երեք մուշտակ¬ներ, «Տոշիբա» մակնիշի դյուրակիր համա¬կար¬գիչը, արծաթյա և ոսկյա զարդեր, 2-3 բջջային հեռա¬խոսներ, «Այֆոն» տեսակի բջջային հեռա¬խոս։ Ս.Ստեպանովայի առաջարկով անմիջապես զան¬գահարել է ոստիկանություն, դեպքի մա¬սին տեղեկացրել նաև նրանց։ Դեպքի վայրի զննման արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2012թ. սեպտեմբերի 22-ին Երևանի Բայրոնի 12-րդ շենքի 51 հասցեում գտնվող, տուժող Ս.Ստեպանովային պատկանող բնակարանում կատարված քննչական այդ գործողության արդյունքում պարզվել է, որ բնակա¬րանի մուտքի դռան երկու փականներն անվնաս են։ Զննման մասնակից Ա.Հախեյանի հայտարա¬րության հա¬մաձայն՝ բնակարանի մուտքի դուռը գողության փաստն հայտնաբերելու օրն եղել է կողպ¬¬¬ված վիճակում։ Զննման ընթացքում պարզվել է նաև, որ բնակարանի խոհանոցի լուսա¬մուտի դուռը բաց վիճակում է, իսկ դրան կից պատուհանի փականի դիմացի հատվածում հայտ¬նաբերվել են դեֆոր¬մացման հետքեր։ Տվյալ դրվագի շրջանակներում ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի դատաքննական և նա¬խաքննա¬կան (թույլատրելի) իրարամերժ ցուցմունքները պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում միմ¬յանց, ինչպես նաև դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույցների հետ համադրելու, վերլուծելու և գնահատելու արդյունք¬ներով Դատարանն առավել արժևորում է նա¬խաքննա¬կանը, հաշվի առնե¬լով, որ այն` բնակարան մուտք գործելու և բնակարանից հեռա¬նալու եղանակի, հափշտակված իրերի (գողոնի) տեսականու վերաբերյալ, դրանց մի մասը գործով ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի վարձակալած բնակարանում հայտնա¬բերվելու և առգրավվելու, այդ առարկաները տուժող Տ.Ստեպանովայի կողմից ճանաչվելու փաս¬տերով հաստատվել են նաև դատաքննությամբ հետազոտված, վերը թվարկված ապա¬ցույցներով. Տուժող Գոհար Մկրտչյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2012թ. հոկտեմբերի 19-ին՝ ժամը 20։50-ի սահմաններում, գտնվել է իր բնակարանում, միջանց¬քից ձայներ լսե¬լով՝ քայլել է ննջասենյակի ուղղությամբ, որտեղ նկատել է մինչ այդ անծանոթ մի երիտասարդի, ում ձեռքին եղել է ննջասենյակում գտնվող զարդատուփը։ Վախեցել և որևէ ձայն չի հանել, այլ հետևել է նրան, ով իրեն նկատելով՝ առանց որևէ բան ասելու, քայլելով մոտեցել է խոհանոցի բաց պատուհանին և դիմել փախուստի` իր հետ տանելով ապակյա զարդա¬տուփը, որը պատշգամբից այդ երիտասարդի իջնելու ժամանակ վերջինիս ձեռքից ընկել և կոտրվել է։ Վերջինիս հեռանա¬լուց հետո զանգահարել են ոստիկանություն, ուսումնասիրել և պարզել են, որ բնակարանի ննջա¬սեն¬յակից բացակայում է ոչ միայն վերոնշյալ զարդատուփը, այլև 720.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ ոսկյա զարդերը՝ ԵՊՀ 90 ամյակին նվիրված հուշամեդալը, «Նիկոլայի» 10 ռուբլիանոց ոսկեդրամը, երեք մատանիները, ոսկյա շղթան և խաչը, ինչպես նաև 30.000 ՀՀ դրամ գումար։ Նշեց, որ այդ պահին բնակարանի մուտքի դուռը եղել է կողպված, տվյալ անձն իրենց բնակարան է մտել և հեռացել խոհանոցի բաց պատուհանով։ Նշեց նաև, որ անձին ճանաչման ներկայացնելու քննչական գործողության ժամանակ այլ անձանց կազմում դեմքի կառուցվածքից, փոս ընկած աչքերից, մարմնակազմությունից և քայլվածքից ճանաչել է իրենց բնակարանում 2012թ. հոկտեմ¬բերի 19-ին նկատած անձին՝ Տավրոս Ոսկանյանին, պնդեց, որ վերջինս է իրենց բնակա¬րանից գումարն ու զարդերը հափշտակել։ Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին կազմված արձանագրությամբ, համաձայն որի` 2012թ. նոյեմբերի 7-ին կատարված քննչական այդ գործողության արդյունքում տուժող Գոհար Մկրտչյանը իր ճանաչմանը ներկայացված անձանց կազմում ճանաչել է Տավրոս Ոսկանյանին և հայտարարել, որ վերջինս հանդիսանում է իր բնակարանից 2012թ. հոկտեմբերի 19-ին` ժամը 20.50-ի սահմաններում, իրեն պատկանող գույքը հափշտակած անձնավորությունը։ Գործով ամ¬բաս¬տանյալ Տ.Ոսկանյանը հայտարարել է, որ տվյալ դեպքի հետ որևէ առնչություն չունի, ավելին՝ նշված օրը և ժամին եղել է տանը՝ կնոջ հետ։ Տուժող Սեդա Պողոսյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2012թ. հուլիսի 6-ին` ժամը 19.00-ի սահմաններում, դուրս են եկել բազմաբնակարան շենքի 2-րդ հարկում գտնվող իրենց բնակարանից՝ չորս անգամ պտտեցնելով բանալին և կողպելով բնակարանի մուտ¬քի դուռը։ Բնակարան են վերադարձել միայն 2012թ. հուլիսի 9-ին` ժամը 16.00-ի սահմաննե¬րում, պարզել, որ մուտքի դռան փականը կողպված է բանալու երկու պտույտով, իսկ բացելով այն՝ հասկացել են, որ անհայտ անձը, ննջասենյակի պատուհանի ապակին կոտրելով, պատուհանից մուտք է գործել իրենց բնակարան, կատարել գողություն, որից հետո բնակարանում եղած բանալիների այլ օրինակի օգտագործմամբ բացել է մուտքի դուռը, գողոնով հեռանալուց առաջ կողպել այն։ Անմիջապես զանգահարել է ոստիկա¬նութ¬յուն և հայտնել կատար¬վածի մասին։ Պարզել և վարույթն իրակա¬նացնող մարմնին են ներկայացրել գողացված ապրանք¬ների տեսականու և արժեքի վերաբերյալ ցուցակ, համաձայն որի՝ իր բնակարանից գողացվել էր ընդհանուր 6.834.600 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք, այդ թվում՝ «Սոնի Բրավիա» ապրանքանիշի հեռուստացույցը, «Քենոն» և «Սամսունգ» մակնիշի մեկական ֆոտոխցիկներ, տեսախցիկ, 3.000 ԱՄՆ դոլար կանխիկ գումար, «Սամսունգ» մակնիշի բջջային հեռախոս, ոսկյա զարդեր՝ ականջ¬օղեր, մա¬տանիներ, ձեռքի շղթա, կախազարդ, խաչ և ժամացույց ամուսնու օգտագործված հա¬գուստները, այդ թվում՝ 5 բաճկոնները, ինը տաբատները, սպորտային գլխարկը, գոտին, փող¬կապները, «Ջորջիո Արմանի», «Շանել» և այլ օծանելիք։ Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, համաձայն որոնց` տուժող Սեդա Պողոսյանը նրան ներկայացված առարկաների կազմում ճա¬նաչել է իր բնակա¬րանից գողացված հեռուստացույցը, ֆոտոխցիկները, սպորտային գլխարկը, գո¬տին, 4 փողկապ¬ները, օծանելիքի դատարկ սրվակը, ամուսնու երկու բաճկոնները և հայտա¬րա¬րել, որ դրանք այլ ապրանքների հետ միասին 2012թ. հուլիսի 6-ից 9-ն ընկած ժամանակա¬հատ¬վածում գողացվել են իր բնակարանից։ Տուժող Ջուլիետա Աբրահամյանի` հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուց¬մունքներով՝ այն մասին, որ 2012թ. մայիսի 19-ին ամուսնու հետ մեկնել է ՀՀ-ից և Երևանի Բաշին¬ջաղյան 190-րդ շենքի 9 հասցեում գտնվող իր բնակարանի մուտքի դռան բանալին թողել եղբոր` Ռուբիկ Աբրահամյանի մոտ։ 2012թ. օգոստոսի 7-ին եղբայրն իրեն զանգահարել և հայտնել է, որ նույն օրը միայն մասնագետի օգնութ¬յամբ է կարողացել բացել իր բնակարանի մուտքի դուռը, պարզել, որ բնակարանում բոլոր իրերը թափված են։ Եղբորը խնդրել է դիմել ոստիկանություն և հայտնել կատարվածի մասին։ 2012թ. հոկտեմբերի 5-ին վերադարձել է Հայաստան և զննելով տունը` նկատել, որ բնակարանից բացակայում է 475.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ գույք, այդ թվում՝ նորկայից իր մուշտակը, զգեստները, սպիտակեղենը, սրբիչները, հարդարանքի պա¬րագաների պայուսակը, ամուսնու կոստյումը, վերնաշապիկները, սվիտերները, սափրվելու պարա¬գաները, «Նայք» ապրանքանիշի սպորտային համազգեստը և կոշիկ¬ները։ Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, հա¬մա¬ձայն որոնց` տու¬ժող Ջուլիետա Աբրահամյանը նրան ներկայացված առարկաների կազ¬մում ճա¬¬¬նաչել է ամուս¬նու երկու զույգ կոշիկները, իր հարդարանքի պարագաների պայուսակը, սափրվե¬¬լու պարագա¬նե¬րը` հայտարարելով, որ դրանք այլ ապրանքների հետ միասին գողացվել են իր բնակա¬րանից։ Վկա Ռուբիկ Աբրահամյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2012թ. մայիսին քույրը՝ Ջուլիետա Աբրահամյանը, ընտանիքի հետ միասին մեկնել է ՀՀ-ից և բնա¬կարանի բանալին թողել է իր մոտ։ 2012թ. օգոստոսի 1-ին գնալով վերջինիս պատկանող՝ Երևան քաղաքի Բաշինջաղյան 190-րդ շենքի 9-րդ բնակարան` տեսել է, որ այնտեղ ամեն ինչ նորմալ վիճակում է։ Հերթական անգամ՝ 2012թ. օգոստոսի 7-ին` ժամը 19.00-ի սահմաններում, գնալով նույն բնակարան` փորձել է բացել մուտքի դուռը, սակայն չի կարողացել։ Այնուհետև մասնագետի օգնությամբ բացել է դուռը և մտնելով ներս` նկատել, որ տանն ամեն ինչ թափթփված վիճակում է։ Անմիջապես զանգահարել է քրոջը` Ջուլիետա Աբրահամյանին, ապա վերջինիս առաջարկով՝ նաև ոստիկանություն։ Հարցերին պատասխանելիս նշեց, որ բնակարան մուտք էին գործել պատշգամ¬բից, պատուհանը բացելու եղանակով, նախապես հանել էին այդ պատուհանին ամրացված միջատ¬ների դեմ նախատեսված ցանցը։ Քրոջ խոսքերից գիտի, որ թանկարժեք իրեր չէին հափշտակ¬¬վել, գողացվել էր հագուստ, անկողնու պարագաներ և այլն։ Տուժող Սվետլանա Հարոյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2012թ. օգոստոսի 15-ին ընտանիքի անդամների, այդ թվում՝ Գայանե Չիլինգարյանի և Վլադիմիր Հա¬րո¬յանի հետ միասին մեկնել են Լոռու մարզ` հանգստանալու։ Մի քանի օր անց իրեն է զան¬գահարել հորաքույրը՝ Ռուզաննա Հարոյանը և հայտնել, որ մտել է Երևանի Մարգարյան 2-րդ նրբանցք 5-րդ շենքի 21 հասցեում, 3-րդ հարկում գտնվող իրենց բնակարան և նկատել, որ իրերը գտնվել են թափթփված վիճակում։ Հաս¬կանալով, որ գողություն է կատարվել` Ռ.Հարոյանն իրենց առաջարկով դիմել է ոստիկանություն և կատարվածի մասին հաղորդում տվել։ Պարզել են, որ անհայտ անձն իրենց բնակարան է մուտք գործել պատշգամբի դռնից, սակայն դուրս էր եկել բնակարանի մուտքի դռնից` այն փակելով տանը գտնվող բանալու օրինակով։ Երբ վերադարձել է բնակա¬րան` նկա¬տել է, որ բացակայում է իրեն պատկանող ընդհանուր 5.000.000 ՀՀ դրամի գույք, այդ թվում՝ բնա¬կան մուշտակը, մորթե բաճկոնը, վերարկուն, երեք ակնոցները, որոնցից մեկական «Վեր¬սաչի» և «Իվսեն Լոռան» ապրանքանիշի, կոստյումը, երկու զույգ ձմեռային կոշիկ¬ները, ոսկյա և արծաթյա զարդերը, բնական մարգարիտից թևնոցը և վզնոցը, իր պայուսակ¬ները, «ԷյջՊի» մոդելի դյուրակիր համակարգիչը՝ պայուսակով, նույն ապրանքանիշի տպիչ սարքը, «ԱՅ-ՓՈԴ» տեսակի ձայնարկիչը, 3.800 ՀՀ դրամի մետաղադրամ¬ներ։ Մինչդեռ դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում տուժող Ս.Հարոյանը թվարկած վե¬րոնշյալ ապրանքները գնահատել էր ընդամենը 2.415.000 ՀՀ դրամ, այդ և դատաքննական ցուցմունքները միմյանց հետ համադրելու և գնահատելու արդյունքում, նշված հակասության շուրջ այլ ապացույցների բացակայության պայմաններում, Դատարանը առավել արժևորում է նա¬խաքննա¬կանը՝ հաշվի առնելով նաև չփարատված կասկածներն հօգուտ ամբաստանյալի մեկ¬նա¬բա¬նելու սկզբունքը։ Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, հա¬մա¬ձայն որոնց՝ տու¬ժող Սվետլանա Հարոյանը նրան ներկայացված առարկաների կազ¬մում ճա¬¬¬¬նաչել է իր «ԱՅ-ՓՈԴ» տեսակի ձայնարկիչը, «Իվսեն Լոռան» և «Վերսաչի» տեսակի արևային ակ¬նոց¬ները, մուշ¬տակը, ջինսե վերարկուն և հայտարարել, որ դրանք իր և ընտանիքի մյուս անդամների այլ ապրանքների հետ միասին գողացվել են իրենց բնակարանից։ Տուժող Գայանե Չիլինգարյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2012թ. օգոստոսի 15-ին ընտանիքի անդամների, այդ թվում՝ Սվետլանա և Վլադիմիր Հարոյանների հետ միասին մեկնել են Լոռու մարզ` հանգստանալու։ 2012թ. օգոստոսի 28-ին զանգահարել է ամուսնու քույրը՝ Ռուզաննա Հարոյանը և հայտնել, որ մտել է իրենց բնակարան և տեսել, որ իրերը գտնվում են թափթփված վիճակում։ Հասկանալով, որ գողություն է կատարվել` Ռ.Հարոյանն իրենց առաջարկով դիմել է ոստիկանություն։ Երբ վերադարձել և մտել են բնակարան, նկատել է, որ բացա¬կա¬յում է իրեն պատկանող 783.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույքը, այն է՝ մուշտակը, երեկոյան զգեստը, կաշվե անձրևանոցը, կաշվե կոստյումը, իր պայուսակները։ Տուժող Վլադիմիր Հարոյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2012թ. օգոստոսի 15-ին ընտանիքի անդամների, այդ թվում՝ Գայանե Չիլինգարյանի և Սվետլանա Հարո¬յանի հետ միասին մեկնել են Լոռու մարզ` հանգստանալու։ 2012թ. օգոս¬տո¬սի 28-ին քրոջը զան¬գա¬հարել է հորաքույր Ռուզաննա Հարոյանը և հայտնել, որ մտել է իրենց բնակարան և տեսել, որ ի¬րե¬րը գտնվում են թափթփված վիճակում։ Իրենց առաջարկով Ռ.Հարոյանը դիմել է ոստի¬կա¬նություն։ Երբ վերադարձել են բնակարան` նկատել է, որ բացակայում է 2.312.400 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ իր գույքը, այդ թվում՝ «Ռոմանսոն» և «Կազիո» ապրան¬քա¬նիշների ժամացույցները, «Ասուս» ապրանքանիշի հարթ էկրանով համակարգիչը, «Ջենիուս» մակ¬նի¬շի բարձրախոսները, բո¬լոր հագուստները` վերար¬կուները, բաճկոնները, վերնաշապիկները, անդրա¬վարտիքները, գոտին, կոշիկները, 6-7 գրամանոց ոսկյա մատանին։ Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, հա¬մաձայն որոնց՝ տու¬ժող Վլադիմիր Հարոյանը նրան ներկայացված առարկաների կազ¬մում ճա¬¬¬¬նա¬չել է «Ջենիուս» մակ¬նի¬շի 4 բարձրախոսները, գոտին, երեք անդրավարտիքները, երեք վեր¬նա¬շա¬պիկները, «Ռո¬ման¬սոն» տեսակի ձեռքի ժամացույցը՝ հայտարարելով, որ դրանք գո¬ղացվել են իրենց բնակա¬րանից, իր և ընտանիքի մյուս անդամների այլ ապ¬րանք¬ների հետ միասին։ Տուժող Արմեն Բարսեղյանի` հրապարակված և հետազոտված նախաքննական, այդ թվում՝ գործով ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի հետ առերես ցուցմունք¬ներով՝ այն մասին, որ մինչև գողության դեպքն իր բնակարան վերջին անգամ` 2012թ. օգոստոսի 30-ին, այցելել է մորաքույրը` Մարինե Իգնատյանը։ Միայն 2012թ. սեպտեմբերի 2-ին հարևանուհի Կարի¬նեից է տեղեկացել, որ իր բնա¬կա¬րանից գողություն է կատարվել։ Անմիջապես ժամանելով Երևան՝ զանգահարել է ոստիկա¬նութ¬յուն և հայտնել կատարվածի մասին։ Ուսումնասիրելով բնա¬կարանը՝ պարզել է, որ բացակայում է ընդհանուր 325.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք, այդ թվում՝ 100 եվրո գումար, երկու կոստյում, որոնցից մեկը «Քեմբրիջ» ապրանքանիշի, բաճկոնը, վե¬րարկուն, վերնաշա¬պիկ¬ները, երկու տա¬բատ, «Քեմբրիջ» ապրանքանիշի փողկապը։ Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, համաձայն որոնց՝ տու¬ժող Արմեն Բարսեղյանն իրեն ճանաչման ներկայացված առարկաների կազմում ճա¬նա¬¬չել է «Քեմբրիջ» ֆիրմայի կոստյումն ու փողկապը՝ հայտարարելով, որ դրանք գողաց¬վել են իր բնակա¬րանից, այլ ապրանքների հետ միասին։ Վկա Արմինե Պողոսյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հրաժարվեց դեռևս մինչ¬դատական վարույթի ընթացքում ամուսնու՝ Տավրոս Ոսկանյանի դեմ տված ցուցմունքից՝ պատ¬ճառաբանելով, որ ամուսինը հոգեբանական ճնշման, ինչպես նաև սպառնալիքի ազդեցությամբ է ընդունել Երևան քաղաքի Բայրոնի 12 շենքի 51 բնակարանից գողություն կատարելու հանգա¬մանքը, այդ մասին հայտնել նաև իրեն, սակայն իրականում ամուսնությունից` 2012թ. հոկտեմբերի 13-ից մինչև նրա ձերբակալ¬ման օրը մշտապես գտնվել են միասին։ Բացառեց այդ ժամանակա¬հատ¬վածում ամուսնու կողմից կողոպուտ կատարելու հնարավորությունը, սակայն դժվարացավ վստահաբար պնդել, թե վերագրվող գողություններին ամուսինը որևէ առնչություն կամ մաս¬նակցություն իրականում ունե¬ցել է, թե` ոչ։ Նշեց, որ պատժի կրումից ազատվելուց հետո Տ.Ոսկանյանն իր տրամադրած նյու¬¬թական միջոցներով զբաղվել է օգտագործված և նոր ապրանք¬ների գնմամբ և վերավաճառքով, հստակ չգի¬տի, արդյոք վերջինս նախապես տեղյակ էր այն մա¬սին, որ ձեռք բերվող ապրանքները գողացված են։ Դա¬տարանում հայտնեց, որ տեղյակ չէ, թե ամու¬սինն այդ ապրանքները ումից է գնել, սակայն նաև նշեց, որ երբ հերթական անգամ դիմել է ամուսնուն ապրանք ձեռք բերելու վայր իրեն ևս տանելու համար, վեր¬ջինս մերժել է` հայտնելով, որ այդ վայրը պահեստ է, ցանկալի չէ, որ ինքն էլ այդ վայր գա։ Հայտնեց նաև, որ իրենց բնակա¬րանում գտնվող այդ իրերը ներկայացրել է ոստի¬կաններին, որոնց գերակշռող մասը վերադարձ¬վել է, քանի որ տուժողները դրանք չեն ճանաչել։ Բնակարանի խուզարկության արձանագրությամբ (վերաբերելի է բոլոր դրվագներին), հա¬մա¬ձայն որի` Տավրոս Ոսկանյանի բնա¬կության վայրում` Երևանի Մարգարյան 2-րդ նրբանցքի 7/1 շենքի 31 հասցեով գտնվող, վար¬ձակալված բնակարանում 2012թ. նո¬յեմբերի 5-ին կատարված քննչական այդ գործողության արդ¬յունքում հայտնաբերվել և առգրավվել են տուժողների բնակա¬րաններից հափշտակված հետևյալ գույքը ( գողոնը)՝ «Տոշիբա» տեսակի դյուրակիր համա¬կարգիչ, «Տիսոտ» և «Գլամուր» ֆիրմայի կանացի ժամացույցներ, «Պրոտեժե» ֆիրմայի գրչա¬տուփ իր երեք գրիչներով, ձեռքի պայուսակ, «Բրաուն» ֆիրմայի մազերի հարդարիչ, «Սալվադորե Ֆերագամո» տեսակի թվով 3 հատ տղամար¬դու համար նախատեսված գոտիներ, «Ռոմանսոն» ֆիրմայի ժամա¬ցույց տուփով, «Իվսեն Լոռան» և «Վերսաչի» ֆիրմաների ակնոցներ` իրենց տուփերով, «ԱյՓոդ» տե¬սակի ձայ¬նարկիչ, «Ժիլետ» ֆիրմայի ածելի, «Դիոր», «Բալդե¬զարինի Ամբեր», «Յաչ Մեն» «Շանել», «Պակո Ռաբանի», «Բուլգարի», թվով երկու «Բուլգարի» և «Դյուպոն» տեսակի օծա¬նե¬լիք¬¬ներ, կապույտ գույնի պայուսակ, տարբեր տեսակի ֆոտո և տե¬սախցիկ¬ների պայուսակներ, «Քենոն» ֆիրմայի թվային ֆոտոխցիկ, «Սամսունգ» ֆիրմայի տեսախցիկ, «Սնեժանա» ֆիրմայի կանացի կիսա¬մուշտակ, կանացի մուգ շագանակագույն կիսամուշտակ, «Սոնի ՓՍ» ֆիրմայի ձեռքի համա¬կարգիչ, «Տամռաչ» ֆիրմայի պայուսակ և այլն։ Գործով ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկանյանին «գնած» իրերն իրավապահներին ներկա¬յացնելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ Տ.Ոսկանյանի կին Արմինե Պողոսյանն այլ իրե¬րի հետ մեկտեղ 2012թ. նոյեմբերի 6-ին իրավապահներին է ներկայացրել «Սոնի Բրավիա» ապ¬րան¬¬¬քանիշի հեռուստացույցը, «Ջենյուս» մակնիշի բարձրախոսները, տղամարդու սպոր¬տային գլխարկը, փող¬կապներ, կոշիկներ, տաբատներ, վերնաշապիկներ, որոնք հափշտակվել էին տու¬ժողների բնակա¬րաններից, իսկ մինչդատական վարույթի ընթացքում` վերջիններիս կողմից ճա¬նաչվել համա¬պատասխան քննչական գոր¬ծողությունների (նմանատիպ այլ առարկաների հետ ճա¬նաչման ներկայացվելու) արդյունքներով։ Իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժողներին ի պահ հանձնված գույքի՝ «Քենոն» ֆիր¬մա¬յի ֆոտոխցիկի, «Սամսունգ» տեսակի տեսախցիկի, «Սոնի Բրավիա» տեսակի հեռուստացույցի, «Ջիրոտի» տեսակի գոտու, 4 փողկապների, «Մավի» տեսակի տղամարդու բաճկոնի, «Ստեֆանել» ֆիրմայի տղամարդու ձմեռային բաճկոնի, տղամարդու գլխարկի, «Տիգանա» տեսակի կոշիկների, «Մետրաքս» տեսակի տղամարդու կոշիկների, կոսմետիկ պարագաների պայուսակի, սափրվելու պարագաների, «Վերսաչի» ֆիրմայի արևային ակնոցների, «Իվսեն Լոռան» ֆիրմայի արևային ակնոցների, «Սնեժանա» տեսակի կանացի մուշտակի, «Ռոմանսոն» տեսակի ձեռքի ժամացույցի, տղա¬մարդու երեք վերնաշապիկների, տղամարդու երեք տաբատների, «Ջենիուս» տեսակի բարձրախոսների, «Քեմբրիջ» տեսակի կոստյումի, տղամարդու փողկապի, նորկայից մուշտակի, «Գլամուր» տեսակի կանացի ձեռքի ժամացույցի, «Տիսոտ» ֆիրմայի ժամացույցի, «Այֆոն» տե¬սակի բջջային հեռախոսի, «Տոշիբա» տեսակի դյուրակիր համակարգչի, «Սումդեքս» տեսակի պայուսակի, «Բրաուն» տեսակի հարդարչի, «Սոնի ՓՍ» տեսակի ձեռքի համակարգչի, հոսան¬քալարերի, «Պրոտեժե» ֆիրմայի գրիչների, «Սամսոնիետե» տեսակի պատյանի առկայությամբ, որոնք հայտնաբերվել են գործով ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի վարձակալած բնակարանի խուզար¬կությամբ կամ իրավապահներին են ներկայացվել վերջինիս կնոջ` Ա.Պողոսյանի կող¬մից։ Ապրանքագիտական փորձաքննությունների 2012թ. նոյեմբերի 30-ի թիվ 581, 2013թ. հուն¬վարի 9-ի թիվ 622, ինչպես նաև 2012թ. նոյեմբերի 6-ի թիվ 529 եզրակացություններով, համաձայն որոնց՝ փոր¬ձաքննության տրամադրված ապրանքների շուկայական արժեքներն են՝ «Քենոն» ֆիր¬մայի ֆոտոխցիկինը՝ 48.000 ՀՀ դրամ, «Սամսունգ» թվային տեսախցիկինը՝ 60.000 ՀՀ դրամ, «Սոնի Բրավիա» տեսակի հեռուստացույցինը՝ 220.000 ՀՀ դրամ, «Ջիրոտի» տե¬սակի գոտունը՝ 16.000 ՀՀ դրամ, 4 փողկապներից յուրաքանչյուրինը՝ 1.000 ՀՀ դրամ, «Մավի» տեսակի տղամարդու բաճկո¬նինը՝ 9.000 ՀՀ դրամ, «Ստեֆանել» ֆիրմայի տղամարդու ձմեռային բաճ¬կոնինը՝ 11.000 ՀՀ դրամ, տղամարդու գլխարկինը՝ 1.000 ՀՀ դրամ, «Տիգանա» տեսակի կոշիկ¬ներինը՝ 7.000 ՀՀ դրամ, «Մետրաքս» տեսակի տղամարդու կոշիկներինը՝ 7.000 ՀՀ դրամ, կոսմետիկ պարագաների պայուսակինը՝ 2.000 ՀՀ դրամ, սափրվելու պարագաներինը՝ 12.000 ՀՀ դրամ, «Վերսաչի» ֆիրմայի արևային ակնոցներինը՝ 15.000 ՀՀ դրամ, «Իվսեն Լոռան» ֆիրմայի արևային ակնոցներինը՝ 12.000 ՀՀ դրամ, «Սնեժանա» տեսակի կանացի մուշտակինը՝ 80.000 ՀՀ դրամ, «Ռո¬ման¬սոն» տեսակի ձեռքի ժամացույցինը՝ 18.000 ՀՀ դրամ, տղամարդու երեք վերնաշապիկներինը՝ ընդհանուր 12.000 ՀՀ դրամ, տղամարդու երեք տաբատների ընդհանուր գինը՝ 19.500 ՀՀ դրամ, «Ջենիուս» տեսակի բարձրախոսներինը՝ 15.000 ՀՀ դրամ, «Քեմբրիջ» տեսակի կոստյումինը՝ 58.300 ՀՀ դրամ, տղամարդու փողկապինը՝ 1.000 ՀՀ դրամ, նորկայից մուշ¬տակինը՝ 200.000 ՀՀ դրամ, «Գլամուր» տեսակի կանացի ձեռքի ժամացույցինը՝ 120.000 ՀՀ դրամ, «Տիսոտ» ֆիրմայի ժա¬մա¬ցույցինը՝ 135.000 ՀՀ դրամ, «Այֆոն» տեսակի բջջային հեռախոսինը՝ 200.000 ՀՀ դրամ, «Տոշիբա» տեսակի դյուրակիր համակարգչինը՝ 100.000 ՀՀ դրամ, «Սումդեքս» տե¬սակի պայու¬սակինը՝ 7.000 ՀՀ դրամ, «Բրաուն» տեսակի հարդարչինը՝ 1.500 ՀՀ դրամ, «Սոնի ՓՍ» տեսակի ձեռքի համակարգչինը՝ 60.000 ՀՀ դրամ, հոսանքալարերինը՝ 17.350 ՀՀ դրամ, «Պրոտեժե» ֆիրմայի գրիչներինը՝ 20.000 ՀՀ դրամ, «Սամսոնիետե» տեսակի պատյանինը՝ 250 ՀՀ դրամ։ Մեղադրանքի և մեղադրական եզրակացության հիմքում մեղադրող կողմը դրել է նաև որպես ապացույց ճանաչած և գործին կցված փաստաթղթի` «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունից ստաց¬ված 099-380202 հեռախոսահամարի վերծա¬նում¬ների զննման արձանագրությունը, համաձայն որի՝ գործով ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկան¬յանի անվամբ գրանցված այդ հեռախոսահամարից 2012թ. հուլիսի 8-ին` ժամը 19.40-ին և 19.42-ին, ինչպես նաև 2012թ. հուլիսի 9-ին` ժամը 07.42-ին և 08.15-ին կատարված մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերը սպասարկվել են Երևանի Հալաբյան 41ա հասցեում տեղակայված ալեհա¬վաքի կողմից։ 099-380202 հեռախոսահամարից 2012թ. օգոստոսի 7-ին` ժամը 10.04-ին կատարված ելքա¬յին հեռախոսազանգը սպասարկվել է Երևանի Բաշին¬ջաղ¬յան 177-րդ հասցեում տեղակայված ալե¬¬հա¬վաքով, իսկ 2012թ. օգոստոսի 7-ին` ժամը 10.09-ին և 10.15-ին կատարված ելքային հեռա¬խոսազանգերը սպասարկվել են Երևանի 16-րդ թաղամասի թիվ 47/1 հասցեում տե¬ղակայված ալե¬հավաքի կողմից։ 099-380202 հեռախոսահամարով 2012թ. օգոս¬տոսի 17-ին` ժամը 17.10-ին, օգոս¬տոսի 18-ին` ժամը 13.13-ին, օգոստոսի 21-ին` ժամը 13.55-ին, օգոստոսի 22-ին` ժամը 04.01-ին, կա¬տարված մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերը սպա¬սարկվել են Երևանի 16-րդ թաղա¬մասի թիվ 47/1 հասցեում տեղակայված ալեհավաքով։ Տվյալ ապացույցը ստուգելով, վերլուծելով և գնահատելով՝ Դատարանը փաստում է, որ նա¬խաքննական մարմինը մինչդատական վարույթի ընթացքում, իսկ մեղադրողները Դատարա¬նում բավարար չափով չեն փաստարկել և պատճառաբանել, թե այն ինչ չափանիշներով և տուժող¬ների բնակարանից կատարված հափշտակությունների որ դրվագներով է սույն գործով ամբաս¬տանվող Տ.Ոսկանյանին վերա¬բերելի, հետևաբար՝ անորոշության կապակցությամբ սույն դա¬տավճռի հիմ¬քում, որպես ապացույց,Դատարանը չի դնում։ 3. Դատարանի իրավական վերլուծություններ. Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում գնա¬հատելով դա¬տաքննութ¬¬¬յամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները` Դա¬տա¬¬րանը հաստատված հա¬մարեց այն, որ ամբաս¬տանյալներ Տավրոս Ոսկանյանը նրան վերագրվող արարքները կատարել է մեղավորությամբ, դրանք համա¬պա¬տաս¬խա¬նում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով (2 դրվագներով), ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով (3 դրվագներով) նախա¬տեսված հան¬ցագոր¬ծությունների հատ¬¬¬կանիշ¬ներին։ Վերջինս քրեական պատասխանատվության և պատժի են¬թակա է այդ հոդվածների համապատասխան մասերով և կետերով։ Ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի մեղավորության վերաբերյալ հետևության Դատարանը հանգեց նախապես քննարկելով նրան անպարտ ճանաչելու վերաբերյալ պաշտպանական ճառում վերջինիս և նրա պաշտպան Գ.Խաչատրյանի ներկայացրած միջնորդությունը։ Ըստ պաշտպանի` մեղադրանքի հիմքում դրվել են իր պաշտպանյալի խոստովանական ցուցմունքները, նրա մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարության արձանագրությունը, մինչդեռ դրանք, ըստ Տ.Ոսկանյանի հայտարարության, կորզվել են նրա կնոջը քրեական պատասխանատ¬վության ենթարկելու վերաբերյալ ոստիկանների գործադրած հոգեբանական սպառնալիքի ազդե¬ցությամբ, հետևաբար` անթույլատրելի ապացույցներ են։ Մինչդեռ, նման հայտա¬րա¬րությամբ ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանը հանդես է եկել միայն դատաքննության ավարտական փուլում` 2013թ. սեպտեմբերի 19-ին կայացած դատական նիստի ընթացքում, որը Դատարանի կողմից ուղարկվել է համապատասխան մարմինների ստուգմանը։ Այդ հայտարարության կապակցությամբ նա¬խա¬¬պատ¬րաստված նյութերի քննարկման արդյուն¬քում ՀՀ հատուկ քննչական ծա¬ռա¬յութ¬յունում Տ.Ոսկանյանի փաստարկները ստուգվել և չեն հաս¬տատվել, իսկ քրեա¬կան գործի հարուցումը 2013թ. նոյեմբերի 16-ին մերժվել է` վերջինիս հետ առնչված պաշտոնատար անձանց արարքում պետական ծառայության դեմ ուղղված որևէ հան¬ցա¬գոր¬ծության հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ, այսինքն` պաշտպա¬նա¬կան կողմի վերոնշյալ վարկածն ու փաստարկներն անկախ և անկողմնակալ մարմնի կողմից պաշ¬տո¬¬նական քննության արդյունք¬ներով ստուգվել և հերքվել են, այդ որոշումը ստացել է օրինական ուժ։ Հետևաբար` բացակայում են վիճարկվող վերոնշյալ ապա¬ցույց¬ներն անթույ¬լատրելի ճանաչելու վերաբերյալ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքը։ Վերոնշյալ վերլուծությունների և դատողությունների լույսի ներքո` Դատարանն արձա¬նագրում է, որ նախ` ենթադրյալ խոշտանգման մասին սույն գործով ամբաս¬¬տան¬յալի կողմից մինչ¬¬¬¬դատական վարույթի և դրա նկատմամբ դատական վերահսկողության ողջ ժամանակահատ¬վա¬ծում չբարձրա¬ձայնելու, նախաքննական մարմ¬նի կողմից ամբաստանյալի լռելու և պաշտ¬պա¬նա¬կան իրավունքները պար¬զա¬բանելու և այդ իրավունքները պատ¬շաճ ապահո¬վելու, խոշտանգ¬ման վերաբերյալ Դատարանի կողմից ՀՀ հատուկ քննչական ծառայութ¬յուն հաղորդում ուղար¬կելու և դրա կապակ¬ցությամբ նյութերի նախապատրաստման արդյունքներով հանցակազմի բա¬ցա¬կա¬յութ¬յան պատճա¬ռա¬¬բանութ¬յամբ քրեական գործի հարու¬ցումը մերժելու մասին 2013թ. նոյեմբերի 16-ին կայացված (չվերացված) որոշման առկայության պայմաններում են¬թադրյալ խոշ¬տանգ¬ման վերաբերյալ պաշտ¬պա¬նական կողմի պատ¬ճառա¬բա¬նություններն անհիմն են, վիճարկած ապա¬ցույց¬ներն այդ հիմքով անթույ¬լատ¬րելի ճանաչելու փաս¬տական և իրա¬վական հիմքերը բացա¬կա¬յում են։ Այդ ապա¬ցույց¬ները ՀՀ քրեական դա¬տավա¬րական օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի տեսանկյունով թույլատրելի են, միմյանց և այլ ապա¬ցույցների հետ հա¬մադրման ու գնահատման արդյունքներով կարող են դրվել դատավճռի հիմքում։ Ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկանյանի նկատ¬մամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որո¬շելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬¬կանգ¬նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչ¬պես նաև կանխել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի հա¬մա¬ձայն` հան¬ցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապա¬տասխանեն հան¬ցանքի ծան¬րութ¬յանը, այն կատա¬րելու հանգամանք¬նե¬րին, հանցավորի անձնա¬վո¬րութ¬յանը, անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կանխելու համար։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պա¬տիժ, իսկ նույն հոդ¬վածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագոր¬ծութ¬յան՝ հան¬րության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հան¬ցավորի ան¬ձը բնու¬թագրող տվյալ¬ներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համա¬ձայն` հան¬ցագոր¬ծութ¬յան համար նախա¬տես¬ված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապա¬հովել պատժի նպատակ¬ները։ Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատա¬վարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրո¬պա¬կան դատա¬րա¬նի դատա¬կան ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յունները, պարտադիր են դատա¬րա¬նի համար նույնանման փաստական հանգա¬մանք¬ներով այլ գործի քննության ժամանակ։ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված նորմը, նշել է, որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վութ¬յունը մեղմացնող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցո¬ղութ¬յամբ, քանի որ պա¬տիժ նշանա¬կե¬լիս Դա¬տարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ, որոնք նույն հոդ¬վածի առաջին մասում նշված չեն։ Սույն գործով որպես ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկանյանի անձը բնութագրող տվյալներ, ինչպես նաև նրա պատասխանատվությունը և պա¬տիժը մեղմացնող հանգամանքներ Դատարանը չարձա¬նագրեց։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկանյանի պատասխանատվությունը և պա¬տիժը ծանրաց¬նող հանգամանք է գնահատում հանցանքը կատարելու վտանգավոր ռեցիդիվը` հաշվի առնելով, որ վերջինս մինչև սույն գործով նրան վերագրված ծանր հանցագործությունների կատարումը 4 անգամ դատապարտվել է ազատազրկման դիտավորությամբ միջին ծանրության հանցագործությունների կատարման համար, որպիսի հանցանքները կատարվել են չափահաս տա¬¬¬րի¬¬¬քում և դրանց համար դատվածությունները չեն մարվել կամ հանվել, այսինքն՝ առկա է հան¬ցագործությունների վտան¬¬գավոր ռեցիդիվ (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախա¬տեսված հիմքով)։ Այսպես, համաձայն 2012թ. նոյեմբերի 5-ին ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն կատարված հարցման արդյունքների, ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանը դատապարտվել է՝ 1.Կենտ¬րո¬նի ժողդատարանի 2001թ. մայիսի 20-ի դատավճռով ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 86-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասով՝ 2 տարի ժամկետով ազատազրկման, 2. Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն հա¬մայնք¬ների առաջին ատյանի դատարանի 2003թ. հոկտեմբերի 27-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ 2 տարի ժամկետով ազա¬տազրկման, պատժի կրումից պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է 2004թ. հոկտեմբերի 29-ին, 3. Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2008թ. փետրվարի 1-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ կետերով՝ 3 տարի ժամկետով ազատազրկման, պատժի կրումից պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է 2009թ.ապրիլի 28-ին, 2011թ. հունիսի 22-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ կետե¬րը վերաորակվել են 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 4. Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. նոյեմբերի 26-ի դա¬¬տավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով՝ 4 տարի ժամկետով ազա¬տազրկման։ 2011թ. օգոստոսի 3-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետը վերաորակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդ¬վա¬ծի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժ է նշա¬նակ¬վել ազատազրկում 2 տարի 7 ամիս ժամկետով, պատժի կրումից ազատվել է 2012թ. հունիսի 1-ին։ Վերջինիս դատվա¬ծութ¬յուն¬ների ժամկետների հոսքը պարբերաբար ընդհատվել է Տավրոս Ոսկանյանի կողմից միջին ծան¬րության նոր դիտավորյալ հանցագոր¬ծության կատարմամբ, հետևա¬բար` բոլոր հանցագոր¬ծութ¬յունների համար դատվածությունը մարվելու ժամ¬կետը ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 7-րդ մասով նախատեսված կարգով պետք է հաշվարկվի վերստին` վերջին հան¬ցագործության համար պատիժը փաստորեն կրելուց հետո, տվյալ դեպքում` 2012թ. հունիսի 1-ից։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի համաձայն՝ հանցագոր¬ծությունների ռեցիդիվն առանձնապես վտանգավոր է համարվում անձի կողմից դիտավորությամբ այնպիսի հանցանք կատարելու դեպքում, որի համար նա դատապարտվում է ազատազրկման, եթե անձը նախկինում երեք անգամից ոչ պակաս ցանկացած հաջորդականությամբ ազատազրկման է դա¬տապարտվել միջին ծանրության դիտավորյալ հանցագործության, ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործության համար։ Տվյալ հոդվածի մեկնաբանությունից կարող է առաջանալ թյուր կարծիք` առ այն, որ ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի դեպքում առկա է հանցագործությունների առանձ¬նապես վտանգավոր ռեցիդիվ, սակայն միայն առաջին հայացքից։ Դատարանը փաստում է, որ «ցանկացած հաջորդականությամբ» եզրույթն օրենքի տառին համապատասխան մեկնաբանելու պարագայում նախկինում կատարված հանցագոր¬ծութ¬յունների կազմում պետք է միաժամանակ առկա լինեն նաև ծանր և առանձնապես ծանր հանցա¬գործություններ, ինչն ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի պարագայում բացակայում է։ Ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանը նախկինում կատարած դիտավորյալ հանցագործությունների համար ազա¬տազրկման է դատապարտվել 4 անգամ, բացառապես միջին ծան¬րության հանցագործությունների կատարման համար, հետևաբար՝ քրեական օրենքի վերոնշյալ (ոչ հստակ) կարգավորումը պետք է մեկնա¬բանվի հօգուտ ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի, քանի որ նախկինում նրա կատարած չորս հանցագործությունների կազմում բացակայում են ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործութ¬յուն¬ները։ Պատասխանատվություն ու պատիժը ծանրացնող վերոնշյալ հանգա¬մանքն հաս¬տատվել է քրեա¬կան գործի նյութերում առկա փաս¬տա¬կան տվյալ¬ներով (այդ թվում` դատաքննությամբ հետազոտված դատավճիռներով), իրական են և ողջամտորեն բարձրացնում է ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկան¬յանի անձի հան¬րա¬յին վտանգա¬վո¬րությունը։ Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ¬ի նկատ¬մամբ պատիժ նշանակելու կարգի և պատժատե¬սակի ընտրութ¬յան հար¬ցերին` Դատա¬րանը փաս¬¬տում է, որ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 176-րդ և 177-րդ հոդվածների 3-րդ մասերով սահ¬մանված հան¬¬¬¬ցա¬¬կազմերի պատժամասը նախատեսում է պատիժ բացառապես ազա¬տազրկման ձևով` գույ¬քի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա, հետևաբար` սույն գործով քննարկման ենթակա են՝ պատ¬ժա¬¬չափի, տվյալ հոդվածով նախատեսված ազատազրկումից ավելի մեղմ պատիժ կամ մեղմ պատ¬ժա¬¬տեսակ նշա¬նակելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում), որպես լրացուցիչ պատիժ` գույքի բռնագրավում նշանակելու նպատակահարմարության, հանցագործությունների համակ¬ցությամբ վերջ¬նա¬կան պատիժ նշանակելու, վերջնական պատիժը կրելու կամ չկրելու հարցերը (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կի¬րա¬ռում) հարցերը։ Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի պատաս¬խա¬նատ¬վութ¬յունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքի՝ հանցանքը կատարելու վտանգավոր ռեցի¬¬դիվի առկայությունը, նրան վերագրվող հանցա¬գոր¬ծութ¬յունների բնույթն ու վտանգա¬վորութ¬յան աստիճանը, հանցագործութ¬յուն¬ների բազմակիությունը, նախկինում պատժի կրումից պայմա¬նա¬կան վաղաժամկետ ազատվելու, սակայն պատշաճ հետևությունների չհանգելու փաստը, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬¬վածի տեսանկյու¬նով բացառիկ հան¬գա¬մանքների բացա¬կա¬¬յությունը` Դա¬տա¬րանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի նկատ¬մամբ ազա¬տազրկման նվազագույն չափից ավելի ցածր պա¬տիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ նշա¬նակելու, ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող վերջնական պատիժը պայ¬մանա¬կանորեն չկիրա¬ռելու հիմքերը բացա¬կա¬յում են։ Պատժի նպա¬տակներն ապահո¬վելու տեսանկյու¬¬նով ամբաս¬տանյալ Տ.Ոսկանյանն իր նկատմամբ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող վերջնական պա¬տիժը պետք է կրի, այն արդա¬րացի և անհրա¬ժեշտ է նրան ուղղելու, նոր հան¬ցագոր¬ծությունների կա¬տա¬րումը կան¬խելու համար։ Ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի նկատմամբ յուրաքանչյուր հանցագործությունով նշանակ¬վող ազատազրկման չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի պահանջը, համաձայն որի՝ հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվի համար պատիժը չի կարող պակաս լինել նույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի երկու երրորդից, տվյալ դեպքում՝ 5 տարի 4 ամիս ժամկետով ազատազրկումից։ Հափշտակության յուրաքանչյուր դրվագով ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի նկատմամբ պատիժ նշանա¬կելիս Դատարանը նաև հաշվի է առնում հափշտա¬կութ¬յան կատարման եղանակը՝ բացա¬հայտ է, թե գաղտնի, ինչպես նաև հափշտակված գույքի չափը։ Անդրադառնալով ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ` գույքի բռնագրա¬վում նշա¬նակելու խնդրին` Դատարանը, հաշվի առնելով պատժի կրումից ազատվելու և կարճ ժամանակ անց սույն գործով վերագրվող հանցագործությունների կատարման կապակ¬ցութ¬յամբ վերստին անազատության մեջ հայտնվելու, ինքնուրույն վաստակի բացա¬կայութ¬յան, վերջին հաշվով՝ նյու¬թական ոչ բարվոք վիճակը, փաստում է, որ նրա նկատմամբ այն նշանակելու անհրա¬ժեշ¬¬տությունը բացակայում է։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` եթե հանցագոր¬ծութ¬յուն¬ների համակցությունն ընդգրկում է ծանր հանցանքներ, վերջ¬նական պատիժը նշանակվում է պա¬տիժ¬ները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու կանոն¬ներով, այսինքն` ծանր հանցագոր¬ծություն¬ներ կատարած ամբաս¬տան¬յալ Տ.Ոսկանյանի նկատ¬մամբ վերջնա¬կան պատիժ նշանա¬կելիս կիրառելի է նաև պա¬տիժները մասնակիորեն գումա¬րելու կանոնը։ Ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի նկատմամբ որպես խա¬¬¬փան¬ման միջոց ընտրված կա¬լա¬¬նավորման հարցը քննարկելիս` Դատարանը, հաշվի առնելով նրան ռեալ ազա¬տազրկման դատա¬պարտելու փաստը, ինչպես նաև ելնելով դա¬տավճռի կատարումն ապա¬հովելու անհրաժեշ¬տութ¬յունից, գտնում է, որ նրա նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց ընտրված կալա¬նա¬վորումն անհրա¬ժեշտ է թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Միաժա¬մա¬նակ անդրա¬դառնալով ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող պատժի կրման սկիզբն հաշ¬վարկելու և անազատության մեջ պահվելու ժամկետը նշանակվող պատ¬ժին հաշ¬վակցելու հարցերին` Դատա¬րանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկանյանի պատժի կրման սկիզբն անհրա¬ժեշտ է հաշվարկել նրան փաստացի արգելանքի վերց¬նելու պահից` 2012թ. նոյեմբերի 5-ից, որի դեպքում նրան կալանքի տակ պահելու ժամկետը լրա¬ցուցիչ հաշ¬վակցելու անհրա¬¬¬¬ժեշտութ¬¬յունը վերանում է, քանի որ հաշ¬վակցման ենթակա ժամկետն ինքնին ընդգրկում է այդ օրվանից մինչև սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելն ըն¬կած ժա¬մա¬նակա¬հատ¬վածը։ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի հա¬մա¬ձայն` դա¬տավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապա¬¬ցույց¬ների տնօ¬րին¬¬ման, դատական ծախսերի, գույ¬քի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի, քաղա¬¬քա¬ցիական հայցի հարցերին։ Դատարանը փաստում է, որ սույն գործի շրջանակներում ամ¬բաստանյալ Տ.Ոսկանյանի դեմ տուժողներից որևէ մեկը քաղ. հայց չի ներկայացրել, հետևաբար` վերջիններիս անհրաժեշտ է պարզաբանել նրան¬ցից յուրաքանչյուրին հան¬ցագոր¬ծութ¬յամբ անմի¬ջականորեն պատճառված վնասի չափով Տավրոս Ալբերտի Ոսկանյանից փոխհա¬տու¬ցում ստա¬նալու պահանջով քաղաքացիադատավարական կարգով դատարան դիմելու իրավունքը։ Քրեա¬կան գործի նյութերում բացակայում են դատական ծախսերի վերաբերյալ ապացույցները, հետևա¬բար՝ այդ հարցը Դատա¬րանը համարում է լուծված։ Անդրադառնալով իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժողներից յուրաքանչյուրին ի պահ հանձնված համապա¬տասխան գույքի (գողոնի) տնօրինման խնդրին` Դատարանը գտնում է, որ դրանք անհրա¬ժեշտ է թողնել նրանցից յուրաքանչյուրի տնօրինությանը` սույն դատավճիռն օրի¬նա¬կան ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի անվամբ հաշ¬վառված որևէ շարժա¬կան կամ անշարժ գույքի նկատմամբ փաստացի արգելանքի չի կիրառվել` այդպիսին չհայտ¬¬նա¬բեր¬վելու հիմքով, հետևաբար` քաղաքացիական հայցի և դատական ծախսերի բացա¬կա¬յության, նրա նկատ¬մամբ լրացուցիչ պատիժ չնշանակելու պայմաններում այդ խնդրին չի անդրադառ¬նում։ Գնահատելով և ամփոփելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույց¬ները, ղեկավար¬վե¬լով ՀՀ քրեական դատավա¬րա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդված¬ներով, Դատա¬րանը Վ Ճ Ռ Ե Ց ` Տավրոս Ալբերտի Ոսկանյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով (2 դրվագներով), ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով (3 դրվագներով) նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասը, նշանակված պա¬տիժները մասնակիորեն գումարելով` Տավրոս Ալբերտի Ոսկանյանի նկատմամբ վերջ¬նական պա¬տիժ նշա¬նակել ազատազրկում` 8 (ութ) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ Տավրոս Ոսկանյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել 2012թ. նոյեմբերի 5-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճիռն օրի¬նական ուժի մեջ մտնելը։ Իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժողներից յուրաքանչյուրին ի պահ հանձնված համապա¬տասխան գույքը`թողնել նրանց տնօրինությանը` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Տուժողներին պարզաբանել նրան¬ցից յուրաքանչյուրին հան¬ցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասի չափով Տավրոս Ալբերտի Ոսկանյանից փոխհատուցում ստանալու պահանջով քաղաքացիադատավարական կարգով դատարան դիմելու իրավունքը։ Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված։ Դատավճիռը հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում կարող է բողո¬քարկվել ՀՀ վե¬րաքննիչ քրեական դատարան։ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 27-03-2014 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 28-04-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-383, 2-509, 3-120, 4-93, 5-49 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 28-04-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 383, 509, 120, 93, 49 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | 14680 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 30-04-2014 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 07-07-2014 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 09-07-2014 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 04-08-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 383, 509, 120, 93, 164, 48 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 04-08-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 383, 509, 120, 93, 164, 48 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0117/01/13
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 26-04-2014 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 26-04-2014 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Գայանե |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Տավրոս Ոսկանյան Բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք -Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի`ամբաստանյալ Տավրոս Ալբերտի Ոսկանյանի/ ՀՀ քր. օր-ի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, ՀՀ քր. օր-ի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով-ազ. 8 տարի ժամկետով/ վերաբերյալ 27.03.2014թ-ի դատավճիռը, մեղմացնել պատիժը , գործն ուղարկել ստորադաս դատարան` նոր քննության |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 29-04-2014 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Գրիշա |
| Ազգանուն | Մելիք-Սարգսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Հենրիկ |
| Ազգանուն | Տեր-Ադամյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Կարինե |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 30-04-2014 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | Կից փատաթղթեր առկա չեն: |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 05-05-2014 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 19-05-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 19-05-2014 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Տավրոս |
| Ազգանուն | Ոսկանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն Գործ. ԵԿԴ/0117/01/13 19 մայիսի 2014թ. ք.Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Հ.ՏԵՐ- ԱԴԱՄՅԱՆ Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՍԱՄՍՈՆՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ` ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Վ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ` Գ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Տ.ՈՍԿԱՆՅԱՆԻ ՏՈՒԺՈՂ` Ս.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով պաշտպան Գ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Տավրոս Ալբերտի Ոսկանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով` երկու դրվագով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` երեք դրվագով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 27.03.2014թ. դատավճռի դեմ Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները. 22.09.2012թ. ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում անհայտ անձի կողմից բնակարան ապօրինի մուտք գործելու և քաղ. Սվետլանա Ստեպանովայի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 15108212 քրեական գործը: 05.11.2012թ. վերոնշյալ գողությունը կատարելու կասկածանքով ձերբակալվել է նույն օրը ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին բերման ենթարկված Տավրոս Ոսկանյանը։ 07.11.2012թ. Տ.Ոսկանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով (տուժող Սվետլանա Ստեպանովայի դրվագով)։ Նույն օրը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, քննարկելով նախաքննական մարմնի հարուցած միջնորդությունը, մեղադրյալ Տավրոս Ոսկանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառել կալանավորում, որը հետագայում երկարացվել է։ Սույն քրեական գործին են միացվել և մեկ վարույթով շարունակվել գողությունների և կողոպուտի դեպքերի վերաբերյալ նախաքննական այլ մարմիններում քննված հետևյալ քրեական գործերը` - 2012թ. նոյեմբերի 8-ին` տուժող Գոհար Մկրտչյանի 2012թ. հոկտեմբերի 19-ի հաղորդման հիման վրա Երևանի Տպագրիչների 15-րդ շենքի 15-րդ բնակարանից նույն օրը կողոպուտ կատարելու վերաբերյալ հարուցված թիվ 15114812 քրեական գործը, - 2012թ. դեկտեմբերի 6-ին` տուժող Սեդա Պողոսյանի 2012թ. հուլիսի 9-ի հաղորդման հիման վրա Երևանի Լենինգրադյան փողոցի 48/5-րդ շենքի 28-րդ բնակարանից 2012թ. հուլիսի 6-ից 9-ն ընկած ժամանակահատվածում գողություն կատարելու վերաբերյալ 2012թ. հուլիսի 9-ին հարուցված թիվ 10119112 քրեական գործը, - 2012թ. դեկտեմբերի 17-ին` 2012թ. օգոստոսի 28-ի քաղ. Ռուզաննա Հարոյանի հաղորդման հիման վրա Երևանի Մարգարյան 2-րդ նրբանցքի 5-րդ շենքի 21-րդ բնակարանից 2012թ. օգոստոսի 15-ից 28-ն ընկած ժամանակահատվածում գողություն կատարելու վերաբերյալ 2012թ. օգոստոսի 29-ին հարուցված թիվ 10126512 քրեական գործը (տուժողներ Սվետլանա և Վլադիմիր Հարոյանների և Գայանե Չիլինգարյանի դրվագներ), - 2012թ. դեկտեմբերի 17-ին` տուժող Արմեն Բարսեղյանի 2012թ. սեպտեմբերի 2-ի հաղորդման հիման վրա Երևանի Ֆուչիկի 1-ին նրբանցքի 1-ին շենքի 5-րդ բնակարանից 2012թ. օգոստոսի 30-ից մինչև սեպտեմբերի 2-ն ընկած ժամանակահատվածում գողություն կատարելու վերաբերյալ 2012թ. սեպտեմբերի 2-ին հարուցված թիվ 10126912 քրեական գործը, ինչպես նաև - 2012թ. դեկտեմբերի 24-ին` քաղ. Ռուբիկ Աբրահամյանի 2012թ. օգոստոսի 7-ի հաղորդման հիման վրա Երևանի Բաշինջաղյան փողոցի 190-րդ շենքի 9-րդ բնակարանից 2012թ. օգոստոսի 1-ից 7-ն ընկած ժամանակահատվածում գողություն կատարելու վերաբերյալ 2012թ. օգոստոսի 7-ին հարուցված թիվ 10122712 քրեական գործը (տուժող Ջուլիետա Աբրահամյանի դրվագ)։ 12.04.2013թ. Տ.Ոսկանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, հետևյալի համար. Տավրոս Ոսկանյանն ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2012թ. հուլիսի 6-ից մինչև 2012թ. հուլիսի 9-ն ընկած ժամանակահատվածում, կոտրելով տուժող Սեդա Պողոսյանի՝ Երևանի Լենինգրադյան փողոցի 48/5 շենքի 28-րդ բնակարանի ննջասենյակի պատուհանի ապակին, ապօրինաբար մուտք է գործել բնակարան, որտեղից գաղտնի հափշտակել է առանձնապես խոշոր չափի՝ ընդհանուր 6.834.600 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք, այդ թվում՝ 600.000 ՀՀ դրամ և 3.000 ԱՄՆ դոլար կանխիկ գումարներ, ոսկյա զարդեր՝ ականջօղեր, մատանիներ, ձեռքի շղթա, կախազարդ, խաչ և ժամացույց, 48.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Քենոն>> մակնիշի ֆոտոխցիկ, 60.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Սամսունգ>> մակնիշի թվային ֆոտոխցիկ, տեսախցիկ, 220.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Սոնի Բրավիա>> տեսակի հեռուստացույց, <<Ջորջիո Արմանի>>, <<Շանել>> և այլ տեսակի օծանելիքներ, ամուսնու հագուստները, այդ թվում՝ 16.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Ջիրոտի>> տեսակի գոտին, ընդհանուր 4.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ չորս փողկապները, 9.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Մավի>> տեսակի բաճկոնը, 11.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Ստեֆանել>> ֆիրմայի ձմեռային բաճկոնը, 1.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ սպորտային գլխարկը: Ապա, Տավրոս Ոսկանյանը, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2012թ. օգոստոսի 1-ից մինչև օգոստոսի 7-ն ընկած ժամանակահատվածում հարմարեցված առարկայով բացել է Երևան քաղաքի Բաշինջաղյան փողոցի 190-րդ շենքի 9-րդ բնակարանի ննջասենյակի պատուհանը, ապօրինաբար մուտք է գործել ներս, որտեղից գաղտնի հափշտակել է տուժող Ջուլիետա Աբրահամյանի զգալի չափի՝ ընդհանուր 475.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույքը, այդ թվում՝ նորկայից կանացի մուշտակը, զգեստները, 2.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ կոսմետիկ պարագաների պայուսակը, սպիտակեղեն, սրբիչները, վերջինիս ամուսնու՝ 7.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Տիգանա>> և 7.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Մետրաքս>> տեսակի կոշիկները, կոստյումը, վերնաշապիկները, սվիտերները, <<Նայք>> ապրանքանիշի սպորտային համազգեստը, 12.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ սափրվելու պարագաները: Բացի այդ, Տավրոս Ոսկանյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2012թ. օգոստոսի 15-ից 28-ն ընկած ժամանակահատվածում, հարմարեցված առարկայով մետաղապլաստե դուռը բացելու միջոցով ապօրինաբար մուտք է գործել Երևանի Մարգարյան փողոցի 5-րդ շենքի 21-րդ բնակարան, որտեղից գաղտնի հափշտակել է տուժողներ Սվետլանա Հարոյանին, Գայանե Չիլինգարյանին և Վլադիմիր Հարոյանին պատկանող առանձնապես խոշոր չափի՝ 5.510.400 ՀՀ դրամի գույքը, մասնավորապես՝ Սվետլանա Հարոյանի ընդհանուր 2.415.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույքը, այդ թվում՝ <<ԷյջՊի>> մոդելի դյուրակիր համակարգիչը՝ պայուսակով, նույն ապրանքանիշի տպիչ սարքը, <<ԱՅ-ՓՈԴ>> տեսակի ձայնարկիչը, 15.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Վերսաչի>> ֆիրմայի արևային ակնոցները, 12.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Իվսեն Լոռան>> ֆիրմայի արևային ակնոցները, 80.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ռուսական արտադրության <<Սնեժանա>> տեսակի կանացի մուշտակը, մորթե բաճկոնը, 8.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ կանացի ջինսե վերարկուն, 3.800 ՀՀ դրամի մետաղադրամներ, երկու զույգ ձմեռային կոշիկները, ոսկյա և արծաթյա զարդերը, բնական մարգարիտից թևնոցն ու վզնոցը, ձեռքի պայուսակները, նույն բնակարանում գտնվող, սակայն տուժող Գայանե Չիլինգարյանին պատկանող ընդհանուր 783.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ կանացի հագուստները, այդ թվում՝ մուշտակը, երեկոյան զգեստը, կաշվե անձրևանոցը, կաշվե կոստյումը, ձեռքի պայուսակները, ինչպես նաև տուժող Վլադիմիր Հարոյանին պատկանող, ընդհանուր 2.312.400 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույքը, այդ թվում՝ 18.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Ռոմանսոն>> տեսակի ձեռքի ժամացույցը, <<Կազիո>> տեսակի ձեռքի ժամացույցը, <<Ասուս>> ապրանքանիշի համակարգիչը՝ հարթ էկրանով, 15.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Ջենիուս>> մակնիշի 4 բարձրախոսները, ընդհանուր 12.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ երեք վերնաշապիկները, ընդհանուր 19.500 ՀՀ դրամ արժողությամբ երեք տաբատները, վերարկուները, բաճկոնները, 6-7 գրամանոց ոսկյա մատանին: Դեռ ավելին, Տավրոս Ոսկանյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2012թ. օգոստոսի 30-ից մինչև սեպտեմբերի 2-ն ընկած ժամանակահատվածում ապօրինաբար մուտք է գործել Երևանի Ֆուչիկի 1-ին նրբանցքի 1-ին շենքի 5-րդ բնակարան, որտեղից գաղտնի հափշտակել է տուժող Արմեն Բարսեղյանին պատկանող զգալի չափի՝ ընդհանուր 325.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ հագուստները, այդ թվում՝ երկու կոստյում, որից մեկը 58.300 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Քեմբրիջ>> ապրանքանիշի, նույն ապրանքանիշի 1.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ տղամարդու փողկապը, ինչպես նաև բաճկոնը, վերարկուն, վերնաշապիկները, երկու տաբատ: Բացի այդ, Տավրոս Ոսկանյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2012թ. սեպտեմբերի 17-ից մինչև սեպտեմբերի 22-ի ժամը 16:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, երկաթե սուր առարկայի գործադրմամբ խոհանոցի պատուհանը բացելու միջոցով ապօրինաբար մուտք է գործել Երևանի Բայրոնի 12-րդ շենքի 51-րդ բնակարան, որտեղից գաղտնի հափշտակել է տուժող Սվետլանա Ստեպանովային պատկանող խոշոր չափի` ընդհանուր 2.502.100 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույքը, այդ թվում՝ 200.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ նորկայից շագանակագույն մուշտակը, 120.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Գլամուր>> տեսակի ձեռքի ժամացույցը, 135.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Տիսոտ>> ֆիրմայի ժամացույցը, 200.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Այֆոն>> տեսակի 0127490051822785 գործարանային համարի բջջային հեռախոսը, <<Սամսունգ>> տեսակի բջջային հեռախոսը, այլ մակնիշի բջջային ևս երեք հեռախոսներ, 100.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Տոշիբա>> տեսակի դյուրակիր համակարգիչը, դյուրակիր համակարգչի համար նախատեսված կաշվից և կտորից պայուսակները, 17.350 ՀՀ դրամ արժողությամբ հոսանքալարերը, ականջակալները, ոսկեջուր սկավառակը, 7.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Սումդեքս>> տեսակի պայուսակը, 1.500 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Բրաուն>> տեսակի հարդարիչը, 60.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Սոնի ՓՍ>> տեսակի ձեռքի համակարգիչը, 20.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Պրոտեժե>> ֆիրմայի գրիչները, բջջային հեռախոսի <<Սամսոնիետե>> գրառմամբ 250 ՀՀ դրամ արժողությամբ պատյանը, <<Պոեմա>>, «<<Դիոր>>, <<Նինա-Ռիչի>> և <<Շանել>> տեսակի օծանելիք, կաշվե դրամապանակը՝ դրանում առկա 40.000 ՀՀ դրամ գումարով, իր արծաթյա զարդերի հավաքածուն և այլ արդուզարդ, ինչպես նաև ամուսնու` նորկայից ձմեռային գլխարկը: Ի վերջո, Տավրոս Ոսկանյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2012թ. հոկտեմբերի 19-ին` ժամը 20.50-ի սահմաններում, խոհանոցի բաց պատուհանով ապօրինաբար մուտք է գործել Երևանի Տպագրիչների 15 շենքի 15-րդ բնակարանի ննջասենյակ, որտեղից գաղտնի հափշտակել է ընդհանուր 720.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք, այդ թվում՝ ննջասենյակում գտնվող զարդատուփում առկա ոսկյա զարդերը, մասնավորապես՝ ԵՊՀ 90 ամյակին նվիրված հուշամեդալը, <<Նիկոլայի>> 10 ռուբլիանոց ոսկեդրամը, երեք մատանիներ, ոսկյա շղթա և խաչ, ինչպես նաև 30.000 ՀՀ դրամ գումար, սակայն գողության կատարման պահին նկատվելով նույն բնակարանի բնակչուհի, գործով տուժող Գոհար Մկրտչյանի կողմից՝ նույն ուղիով դիմել է փախուստի՝ իր հետ տանելով գողոնը և բացահայտորեն հափշտակելով այն: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 27.03.2014թ. դատավճռով Տավրոս Ալբերտի Ոսկանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով (2 դրվագներով), ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով (3 դրվագներով) նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասը, նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելով` Տավրոս Ալբերտի Ոսկանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 8 (ութ) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ Տավրոս Ոսկանյանի պատժի կրման սկիզբը վճռվել է հաշվել 2012թ. նոյեմբերի 5-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Վճռվել է իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժողներից յուրաքանչյուրին ի պահ հանձնված համապատասխան գույքը`թողնել նրանց տնօրինությանը` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Մյուս տուժողներին պարզաբանվել է նրանցից յուրաքանչյուրին հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասի չափով Տավրոս Ալբերտի Ոսկանյանից փոխհատուցում ստանալու պահանջով քաղաքացիադատավարական կարգով դատարան դիմելու իրավունքը։ 2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալի պաշտպան Գ.Խաչատրյանը` հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով. Պաշտպանը գտել է, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 27.03.2014թ. դատավճիռն անհիմն է, այն կայացվել է նյութական և դատավարական նորմերի խախտումներով, ուստի ենթակա է բեկանման` հետևյալ պատճառաբանությամբ. Սույն քրեական գործով չի հայտնաբերվել որևէ վկա, ով տեսել է Տ.Ոսկանյանին հափշտակությունը կատարելու պահին: Վերը նշված դրվագներով կատարված հանցագործությունների մասին հայտարարություն և ցուցմունքներ են տվել տուժողները, ովքեր չեն տեսել ամբաստանյալին` ենթադրյալ արարքը կատարելիս: Որևէ բնակարանում չեն հայտնաբերվել Տ.Ոսկանյանի մատնահետքերը: 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Տավրոս Ոսկանյանը և իր կինը` Արմինե Պողոսյանը հրավիրվել են ոոստիկանության Կենտրոնի բաժին և որպես վկա ցուցմունք տվել հեռախոս վերավաճառելու մասին` բացատրելով տվյալ հեռախոսը ձեռք բերելու և վերավաճառելու նպատակի պատճառները, որտեղ իրենց բնակության վայրի հասցեն նշել են Երևան քաղաքի Մարգարյան 2-րդ նրբ. 7/1 շենք 31 բնակարանը, որտեղ հետագայում կատարվել է խուզարկություն և առգրավվել իրեր, որոնք, ինչպես պարզվել է, վերը նշված բնակարաններից գողացված իրերն են: Ձերբակալվելուց հետ, նախաքննության ընթացքում իր պաշտպանյալը մի քանի դրվագով ընդունել է մեղքը, որը դատաքննության ընթացքում բացատրել է այն հանգամանքով, որ այն տվել է անմարդկային վերաբերմունքի և հոգեբանական ճնշման հետևանքով, քանի որ գիշերային ուշ ժամի բաժնում է գտնվել հղի կինը, որին սպառնացել են և թույլ չեն տվել գնալ տուն, որպեսզի վերջինս համոզի ամուսնուն ընդունել մեղքը: Դատարանի միջնորդության հիման վրա ՀՔԾ-ն նյութեր է նախապատրաստել և 16.11.2013թ. որոշել քրեական գործի հարուցումը մերժել ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով, իսկ Տ.Ոսկանյանի և Ա.Պողոսյանի արարքներում` սուտ մատնություն կատարելու` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: ՈՒ թեև վերադաս դատախազը մերժել է բողոքը նշված որոշման դեմ, ակնհայտ է, որ եթե ոստիկանության աշխատակիցների արարքում հանցակազմ չլիներ, ապա ամբաստանյալին ու նրա կնոջը կմեղադրեին սուտ մատնության համար, հետևաբար եթե սուտ մատնություն կատարելու հանցակազմը բացակայում է, ապա անմարդկային վերաբերմունքի արժանանալու հայտարարությունը հիմնավոր է: Դատախազին բողոքարկելուց հետո ամբաստանյալի կինը` Արմինե Պողոսյանը, դատախազի անհիմն որոշման դեմ բողոք է ներկայացրել դատարան, որը մինչ օրս չի քննվել, ավելին, դատարանի գրասենյակում հայտնել են, որ նման բողոք չի ստացվել, սակայն կողմն ունի ապացույց` փոստի հետադարձ ծանուցման անդորրագիրը, որով հիմնավորվում է, որ բողոքը մուտք է եղել դատարան: Այս փաստը ևս վկայում է այն մասին, որ ամեն եղենակով փորձ է արվում կոծկել այս գործով տեղի ունեցած ապօրինությունները: Ընդհանուր իրավասության դատարանն ու մեղադրողը ամբաստանյալի պատճառաբանությունը ինքնախոստովանական ցուցմունք տալու դրդապատճառների մասին, դիտել են որպես քրեական պատասխանատվություևնից խուսափելու միջոց, մինչդեռ, ըստ պաշտպանի, եթե իր պաշտպանյալը կատարած լիներ այդ գողությունները, ապա 2012թ. նոյեմբերի 1-ին ոստիկանության բաժնում որպես վկա ցուցմունք տալուց հետո, արդեն տեղեկանալով հափշտակությունների փաստի առթիվ հարուցված քրեական գործի մասին, վերջինս ուներ բավականին ժամանակ գողոնից ազատվելու համար կամ կարող էր բնակության հասցեն այլ նշեր և այլն, որն ապացուցում է այն փաստը, որ վերջինս չի կատարել իրեն մեղսագրվող արարքը և չի էլ իմացել, որ վերավաճառքի արդյունքում ձեռքբերված իրերը գողացված են: Ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը հաստատված է համարել քննչական փորձարարության արձանագրությամբ: Ըստ պաշտպանի` միայն մեկ դրվագով ամբաստանյալը ցույց է տվել պատուհանը, այնուհետև բնակարանում շարունակել մատնացույց անել սենյակներն ու պահարանը: Միայն պատուհանն ու բնակարանում պահարանները մատնացույց անելը չի կարող դիտվել որպես քննչական փորձարարություն, քանի որ պատշաճ քննչական փորձարարություն չի կատարվել, մեղադրական եզրակացության մեջ որևէ դրվագով նշված չէ բնակարանների հարկերը, փորձարարությամբ չի պարզվել` արդյոք Ոսկանյանը իր առողջական վիճակով ունակ է պատուհաններով բարձրանալ նշված շենքերի 2-րդ և 3-րդ հարկերը, արդյոք հնարավոր է այդքան իրերը 2-րդ և 3-րդ հարկերից նույն ճանապարհով` պատուհանից դուրս բերել, ինչպես նաև մյուս դրվագներով քննչական փորձարարություն չի կատարվել: Ապրանքագիտական փորձաքննությունների եզրակացություններով հիմնավորվում է, որ մեղադրողի առաջադրած մեղադրանքը չի համապատասխանում ՀՀ քրեական օրենսգրքով սահմանված մասին, քանի որ նշված ապրանքների արժեքի գումարն առանձնապես խոշոր չափ չի համարվում: Խուզարկությամբ հայտնաբերված իրերը տուժողները ճանաչել են, որը և դրվել է մեղադրանքի հիմքում, մինչդեռ նախաքննության մարմինը և հետագայում դատարանը, չի ստուգել ամբաստանյալի հայտարարությունն այն մասին, թե որտեղից են դրանք ձեռք բերվել, առավել ևս մեղադրյալը, համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի` իրավունք ունի ցուցմունք տալ կամ հրաժարվել ցուցմունք տալուց և նա չի նախազգուշացվում ակնհայտ սուտ ցուցմունք տալու համար նախատեսված քրեական պատասխանատվության մասին, ինչպես նաև մեղադրյալի վրա չի կարող որևէ պատասխանատվություն դրվել իր տված ցուցմունքների և բացատրությունների համար, բացի այն դեպքերից, երբ նա հայտարարել է հանցագործությանն ակնհայտորեն առնչություն չունեցող անձի կողմից հանցանք կատարելու մասին: Սակայն սույն գործով բազմակողմանի քննություն չի իրականացվել, նախաքննության մարմինը, ունենալով տեղեկություններ ոմն Անդրանիկի մասին, որի անձը հաստատվել է, միջոցներ չի ձեռնարկել վերջինիս հայտնաբերելու և իր պաշտպանյալի ցուցմունքները ստուգելու ուղղությամբ: Փաստացի, մեղադրող կողմն ու դատարանը այս ցուցմունքը չեն համարել արժանահավատ, չունենալով հակառակը հիմնավորող որևէ ապացույց: Ընդհանուր իրավասության դատարանը որպես ապացույց չի դիտել մեղադրողի կողմից մեղադրանքի և մեղադրական եզրակացության հիմքում դրված նաև որպես ապացույց ճանաչած և գործին կցված փաստաթղթի` <<ԱրմենՏել>> ՓԲ ընկերությունից ստացված 099-380202 հեռախոսահամարի վերծանումների զննման արձանագրությունը, համաձայն որի` գործով ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկանյանի անվամբ գրանցված այդ հեռախոսահամարից 2012թ. հուլիսի 8-ին` ժամը 19:40-ին և 19:42-ին, ինչպես նաև 2012թ. հուլիսի 9-ին` ժամը 07:42-ին և 08:15-ին կատարված մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերը սպասարկվել են Երևանի Հալաբյան 41ա հասցեում տեղակայված ալեհավաքի կողմից: 099-380202 հեռախոսահամարից 2012թ. օգոստոսի 7-ին` ժամը 10:04-ին կատարված ելքային հեռախոսազանգը սպասարկվել է Երևանի Բաշինջաղյան 177-րդ հասցեում տեղակայված ալեհավաքով, իսկ 2012թ. օգոստոսի 7-ին` ժամը 10:09-ին և 10:15-ին կատարված ելքային հեռախոսազանգերը սպասարկվել են Երևան քաղաքի 16-րդ թաղամասի թիվ 47/1 հասցեում տեղակայված ալեհավաքի կողմից: 099-380202 հեռախոսահամարով 2012թ. օգոստոսի 17-ին` ժամը 17:10-ին, օգոստոսի 18-ին` ժամը 13:13-ին, օգոստոսի 21-ին` ժամը 13:55-ին, օգոստոսի 22-ին` ժամը 04:01-ին կատարված մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերը սպասարկվել են Երևանի 16-րդ թաղամասի թիվ 47/1 հասցեում տեղակայված ալեհավաքով: Պատճառաբանելով, որ տվյալ ապցույցը ստուգելով, վերլուծելով և գնահատելով` ընդհանուր իրավասության դատարանը փաստել է, որ նախաքննական մարմինը մինչդատական վարույթի ընթացքում, իսկ մեղադրողները դատարանում բավարար չափով չեն փաստարկել և պատճառաբանել, թե այն ինչ չափանիշներով և տուժողների բնակարաններից կատարված հափշտակությունների որ դրվագներով է սույն գործով ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանին վերաբերելի, մինչդեռ ուսումնասիրելով այն, կարելի է փաստել, որ այս ապացույցը հիմնավորում է այն փաստը, որ ամբաստանյալը ենթադրյալ հափշտակության պահին գտնվել է այլ վայրում և չէր կարող կատարել իրեն մեղսագրվող արարքները: Այս մասին պաշտպանական կողմը հայտնել է ընդհանուր իրավասության դատարանում, որն անտեսվել է և դատարանի կողմից չի դիտվել որպես ամբաստանյալին արդարացնող հանգամանք: Ըստ պաշտպանի` Տավրոս Ոսկանյանին առաջադրված մեղադրանքն ամբողջությամբ կառուցված է ենթադրությունների վրա, որը ՀՀ Սահմանադրության, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի և Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին եվրոպական կոնվենցիայի կոպիտ խախտում է: Ելնելով վերոգրյալից` պաշտպանը միջնորդել է բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 27.03.2014թ. դատավճիռը և քրեական գործն ուղարկել ստորադաս դատարան` նոր քննության, իսկ մեղադրանքը հիմնավորված համարելու դեպքում` միջնորդել է մեղմացնել ամբաստանյալի պատիժը: 3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանական կողմի հիմնավորումները ներկայացված բողոքի կապակցությամբ, մեղադրողի և տուժողի պատասխանը դրանց դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Տավրոս Ալբերտի Ոսկանյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով` երկու դրվագով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` երեք դրվագով, նախատեսված արարքները կատարելու մեջ ապացուցված է, նշանակվել է արդարացի պատիժ, իսկ բերված պատճառաբանություններն ու վերաքննիչ բողոքի փաստարկներն անհիմն են` հետևյալ պատճառաբանությամբ. Առաջադրված մեղադրանքի շուրջ ընդհանուր իրավասության դատարանում հարցաքննվելիս ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկանյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել` հերքելով իր առնչությունը վերագրվող հափշտակություններին։ Նշել է, թե իբր կնոջ հետ զբաղվել է բացառապես ապրանքների վերավաճառքով, որոնք գնել է մատակարար Անդրանիկից, ում հետ ծանոթ էր դեռևս <<Արթիկ>> քրեակատարողական հիմնարկում պատիժ կրելուց։ Չի բացառել վերջինիս կողմից գողություններ կատարելու հնարավորությունը, սակայն հերքել է դրանց իր մասնակցությունը` նույնիսկ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված այդ գույքը վաճառելու տեսանկյունով։ Չի ընդունել նաև կողոպուտ կատարելու, այդ ընթացքում անմիջականորեն տուժող Գ.Մկրտչյանի կողմից նկատվելու և հետագայում ճանաչվելու փաստը՝ պատճառաբանելով, թե իբր տուժողն իրեն շփոթել է այլ անձի հետ, ինքն այդ օրը գտնվել է կնոջ` Արմինե Պողոսյանի կողքին, ինչը կարող է վերջինս հաստատել։ Հրաժարվել է տուժող Ս.Ստեպանովայի բնակարանից կատարված գողության դրվագով մինչդատական վարույթի ընթացքում տված խոստովանական ցուցմունքներից՝ պատճառաբանելով, թե իբր դրանք տվել է իր նկատմամբ գործադրված բռնության` ոստիկանության բաժին բերման ենթարկված կնոջը ևս քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վերաբերյալ քրեական հետախուզության բաժնի աշխատակիցների կողմից հնչեցված նախազգուշացումների և սպառնալիքների ազդեցությամբ, այն դեպքում, երբ նրա այդ պատճառաբանությունը ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում նախապատրաստված նյութերով ստուգվել (Դատարանի նախաձեռնությամբ) և 2013թ. նոյեմբերի 16-ին կայացված որոշմամբ հերքվել է՝ գործով ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի հետ առնչված ոստիկանության աշխատակիցների արարքում պետական ծառայության դեմ ուղղված հանցագործությունների հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։ Ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկանյանի վերոնշյալ պատճառաբանություններն անհիմն են և մտացածին, հերքված են, հետապնդում են քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակ։ Վերոնշյալ հետևությունների ընդհանուր իրավասության դատարանը հանգել է դատաքննության ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում հետազոտված հետևյալ ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունքներով. Իր իսկ հակասական և իրարամերժ ցուցմունքներով. Այսպես ընդհանուր իրավասության դատարանում հարցաքննվելիս ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանը հայտնել է, որ 2012թ. հունիսի 1-ին պատժի կրումից ազատվելով՝ կնոջ հետ վարձակալել են բնակարան, վերջինիս տրամադրած գումարներով զբաղվել են ապրանքների վերավաճառքով։ Մինչ ազատվելը նախկին կալանավայրից` <<Արթիկ>> ՔԿՀ-ից ծանոթ Անդրանիկն իրեն տվել է հեռախոսահամարը` պատժից ազատվելուց հետո առաջարկելով ցանկացած հարցով իր օգնությունը։ Արդեն 2012թ. հունիսի 3-ից Անդրանիկի հետ զբաղվել են առևտրով, վերջինիցս գնել է նոր, ինչպես նաև օգտագործված ապրանքներ, որոնք այնուհետև կնոջ` Արմինե Պողոսյանի հետ վերավաճառել են, այդ թվում` համացանցի միջոցով հայտարարություն տալու եղանակով։ 2012թ. նոյեմբերի 1-ին իրեն և կնոջը գողացված բջջային հեռախոսի կապակցությամբ բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին և միայն այդ պահին է տեղեկացել, որ իր կողմից վերավաճառվող ապրանքների թվում կան նաև գողացված իրեր։ Մինչդեռ մինչդատական վարույթի ընթացքում` դեռևս 2012թ. դեկտեմբերի 5-ին և 2013թ. ապրիլի 12-ին հարցաքննվելիս` նշել էր, որ իր բնակարանից խուզարկությամբ հայտնաբերված տարբեր իրերը, այդ թվում՝ սույն գործով տուժողների բնակարաններից հափշտակված գողոնը, գնել է տարբեր խանութներից, իսկ կնոջ` Արմինե Պողոսյանին հայտնել էր, թե իբր դրանք գնում է պահեստից (ըստ վերջինիս դատաքննական ցուցմունքի)։ Նշել է նաև, թե իբր բերման ենթարկված հղի կնոջը փրկելու և բաժնից ազատ արձակելու նպատակով այդ բջջային հեռախոսի, ինչպես նաև վերավաճառքի նպատակով Անդրանիկից գնած այլ իրերի հափշտակությունը վերցրել է իր վրա՝ տալով ինքնազրպարտող ցուցմունքներ։ Քննիչի մոտ անընդհատ պնդել է, որ նշված ապրանքները գնել է Անդրանիկից, ում հեռախոսահամարը գրված էր բնակարանում պահած թղթի վրա, սակայն այն անհետացել է իր բնակարանում կատարված խուզարկությունից հետո։ Նշել է նաև, թե իբր կողոպուտի հետ ևս առնչություն չունի, քանի որ կողոպուտից ընդամենը վեց օր առաջ էր ամուսնացել, բացի այդ, նյութական որևէ խնդիր տվյալ պահին չուներ։ Նախաքննության ընթացքում տված խոստովանական ցուցմունքների վերաբերյալ հարցաքննվելիս նշել է, թե իբր ենթարկվել է հոգեբանական ճնշման, ոստիկանները պահանջել են ընդունել բջջային հեռախոսի գողության դրվագը, ավելին` պատմել կատարած այլ գողության դրվագներ։ Առաջին հարցաքննության ժամանակ ընդունել է միայն տուժող Ս.Ստեպանովայի բնակարանից կատարված գողության դրվագը, որից հետո հայտնվել է կողոպուտի դրվագով տուժողը։ Մինչդեռ, մինչդատական վարույթի ընթացքում՝ դեռևս 2012թ. նոյեմբերի 5-ին կասկածյալի, իսկ նոյեմբերի 7-ին մեղադրյալի կարգավիճակում հարցաքննվելիս ընդունել էր, որ հափշտակությունները կատարել է ընտանիքին նյութապես օգնելու նպատակով։ 2012թ. սեպտեմբերին, կոնկրետ օրը չի հիշում, ուշ ժամի զբոսնել է Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական տարածքում և Բայրոնի փողոցում նկատել է, որ 12-րդ շենքի 51-րդ բնակարանի լույսերն անջատված են, պատուհանները՝ փակ։ Գետնից վերցրել է երկաթե սուր կտրող գործիք, առաջին հարկում գտնվող ճաղավանդակի օգնությամբ բարձրացել է նշված բնակարանի պատուհանների մոտ և երկաթե կտորով բացելով պատուհանը՝ մտել ներս։ Այնուհետև համոզվելով, որ նշված բնակարանում որևէ անձ չկա՝ գողացել է աչքի ընկած իրերը՝ <<Այֆոն 4>> տեսակի բջջային հեռախոս, <<Գլամուր>> և <<Տիսոտ>> ֆիրմայի ժամացույցներ, <<Սոնի>> տեսակի ձեռքի խաղային համակարգիչ, <<Տոշիբա>> տեսակի դյուրակիր համակարգիչ, կանացի մուշտակ, այլ ապրանքներ, որոնք դրել է նույն բնակարանում հայտնաբերած պայուսակի մեջ և նույն ճանապարհով բնակարանից դուրս գալով՝ դիմել փախուստի։ Հայտնել է նաև, որ Բայրոնի 12-րդ շենքի 51-րդ բնակարանից գողացված վերոնշյալ ապրանքները թաքցրել է Երևան քաղաքի Մարգարյան 2-րդ նրբանցքի 7/1 շենքի 31 հասցեում գտնվող, իր վարձակալած բնակարանում։ Նույն ցուցմունքներում հերքել է այլ բնակարանային գողություններ կատարելու հանգամանքը։ Քննչական փորձարարություն կատարելու արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2012թ. նոյեմբերի 6-ին կատարված քննչական այդ գործողության ժամանակ գործով ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկանյանը, մատնացույց անելով Երևանի Բայրոնի 12-րդ շենքի 51-րդ բնակարանը, հայտարարել է, որ 2012թ. սեպտեմբերին երկաթե սուր առարկայի գործադրմամբ խոհանոցի պատուհանը բացելու միջոցով ապօրինաբար մուտք է գործել վերը նշված բնակարան, գողացել <<Տոշիբա>> մակնիշի դյուրակիր համակարգիչ, <<Գլամուր>> և <<Տիսոտ>> ապրանքանիշների կանացի ժամացույցներ, մուշտակ, <<Այֆոն>> տեսակի բջջային հեռախոս, ևս մի քանի բջջային հեռախոսներ։ Վերոնշյալը լցրել է բնակարանում գտած պայուսակի մեջ, նույն պատուհանով դուրս է եկել, իսկ գողացած ապրանքները տեղափոխել և պահել է իր բնակարանում։ Ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի պատճառաբանությունները հերքվել, իսկ նրան առաջադրված մեղադրանքը հաստատվել է հետևյալ ապացույցներով (ներկայացվում են ըստ դրվագների). Տուժող Սվետլանա Ստեպանովայի` հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքներով` այն մասին, որ 2012թ. սեպտեմբերի 17-ին արձակուրդի կապակցությամբ մեկնել է ՀՀ-ից, իսկ Երևանի Բայրոնի 12-րդ շենքի 51 հասցեում գտնվող բնակարանի մուտքի դռան բանալին անվտանգության նկատառումով թողել է Արսեն Հախեյանի մոտ։ 2012թ. սեպտեմբերի 22-ին Ա.Հախեյանը զանգահարել և հայտնել է, որ իր բնակարանից գողություն է կատարվել։ Երբ վերադարձել է Հայաստան, մանրամասն ուսումնասիրությունից հետո պարզել է, որ բնակարանից բացակայում են ընդհանուր 3.730.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք՝ բաց գույնի նորկայից մուշտակը, մուգ շագանակագույն նորկայից կիսամուշտակը, ադամանդներով պատված ձեռքի ժամացույցը՝ <<Գլամուր>> ֆիրմայի, շվեյցարական արտադրության <<Տիսոտ>> ֆիրմայի սպիտակ գոտիով ժամացույցը, <<Այֆոն>> տեսակի 0127490051822785 գործարանային համարի բջջային հեռախոսը, բջջային հեռախոսի համար նախատեսված <<Սամսոնյետե>> ֆիրմայի պատյանը, <<Սոնի Փլեյսթեյշն>> տեսակի ձեռքի համակարգիչը, <<Սամսունգ>> տեսակի բջջային հեռախոսը, 3 հատ բջջային հեռախոսներ, <<Տոշիբա>> ֆիրմայի դյուրակիր համակարգիչը, դյուրակիր համակարգչի համար նախատեսված կաշվից և կտորից պայուսակները, <<Պրոտեժե>> տեսակի գրիչները, <<Բրաուն>> տեսակի հարդարիչը, <<Պոեմա>>, <<Դիոր>>, <<Շանել>> և <<Նինա-Ռիչի>> տեսակի օծանելիքը, իր կաշվե դրամապանակը, որի մեջ եղել է 40.000 ՀՀ դրամ գումար, իր արծաթյա զարդերի հավաքածուն և այլ զարդեր, ոսկեջուր սկավառակը, տեխնիկայի համար նախատեսված հոսանքալարերն ու ականջակալները, ինչպես նաև ամուսնու նորկայից ձմեռային գլխարկը։ Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, համաձայն որոնց՝ տուժող Սվետլանա Ստեպանովան նրան ներկայացված առարկաների կազմում ճանաչել է իր շագանակագույն մուշտակը, <<Սոնի Փլեյսթեյշն>> տեսակի ձեռքի համակարգիչը, <<Բրաուն>> տեսակի հարդարիչը, <<Պրոտեժե>> տեսակի գրիչները, <<Գլամուր>> և <<Տիսոտ>> ֆիրմայի ձեռքի ժամացույցները, <<Շանել>> տեսակի օծանելիքը, <<Տոշիբա>> ֆիրմայի դյուրակիր համակարգիչը, բջջային հեռախոսի համար նախատեսված <<Սամսոնյետե>> ֆիրմայի պատյանը և հայտարարել, որ դրանք հափշտակվել են իր բնակարանից, 2012թ. սեպտեմբերի 17-ից մինչև սեպտեմբերի 22-ն ընկած ժամանակահատվածում։ Վկա Արսեն Հախեյանի` հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքներով՝ այն մասին որ, աշխատում է ՀՀ-ում ՌԴ դեսպանատան միգրացիոն ծառայությունում, որտեղից էլ ճանաչում է դեսպանատան աշխատակից Սվետլանա Ստեպանովային։ 2012թ. սեպտեմբերի 17-ին արձակուրդի կապակցությամբ վերջինս մեկնել է Հայաստանից, իսկ անվտանգության նկատառումով Երևանի Բայրոնի 12-րդ շենքի 51 հասցեում գտնվող բնակարանի մուտքի դռան բանալին թողել է իր մոտ։ 2012թ. սեպտեմբերի 22-ին գնացել է նշված բնակարան և բանալիով բացելով մուտքի դռան փականը և մտնելով ներս` հայտնաբերել է, որ բնակարանում ամեն ինչ խառնված վիճակում է, բաց է խոհանոցի պատուհանը։ Անմիջապես զանգահարել է Ս.Ստեպանովային, նրա հետ հեռախոսազրույցի արդյունքներով պարզել է, որ գողացվել են երեք մուշտակներ, <<Տոշիբա>> մակնիշի դյուրակիր համակարգիչը, արծաթյա և ոսկյա զարդեր, 2-3 բջջային հեռախոսներ, <<Այֆոն>> տեսակի բջջային հեռախոս։ Ս.Ստեպանովայի առաջարկով անմիջապես զանգահարել է ոստիկանություն, դեպքի մասին տեղեկացրել նաև նրանց։ Դեպքի վայրի զննման արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2012թ. սեպտեմբերի 22-ին Երևանի Բայրոնի 12-րդ շենքի 51 հասցեում գտնվող, տուժող Ս.Ստեպանովային պատկանող բնակարանում կատարված քննչական այդ գործողության արդյունքում պարզվել է, որ բնակարանի մուտքի դռան երկու փականներն անվնաս են։ Զննման մասնակից Ա.Հախեյանի հայտարարության համաձայն՝ բնակարանի մուտքի դուռը գողության փաստն հայտնաբերելու օրն եղել է կողպված վիճակում։ Զննման ընթացքում պարզվել է նաև, որ բնակարանի խոհանոցի լուսամուտի դուռը բաց վիճակում է, իսկ դրան կից պատուհանի փականի դիմացի հատվածում հայտնաբերվել են դեֆորմացման հետքեր։ Տվյալ դրվագի շրջանակներում ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի դատաքննական և նախաքննական իրարամերժ ցուցմունքները պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում միմյանց, ինչպես նաև դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույցների հետ համադրելու, վերլուծելու և գնահատելու արդյունքներով ընդհանուր իրավասության դատարանն առավել արժևորել է նախաքննականը, հաշվի առնելով, որ այն` բնակարան մուտք գործելու և բնակարանից հեռանալու եղանակի, հափշտակված իրերի (գողոնի) տեսականու վերաբերյալ, դրանց մի մասը գործով ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի վարձակալած բնակարանում հայտնաբերվելու և առգրավվելու, այդ առարկաները տուժող Տ.Ստեպանովայի կողմից ճանաչվելու փաստերով հաստատվել են նաև դատաքննությամբ հետազոտված, վերը թվարկված ապացույցներով. Տուժող Գոհար Մկրտչյանի ցուցմունքներով. Վերջինս ընդհանուր իրավասության դատարանում հայտնել է, որ 2012թ. հոկտեմբերի 19-ին՝ ժամը 20:50-ի սահմաններում, գտնվել է իր բնակարանում, միջանցքից ձայներ լսելով՝ քայլել է ննջասենյակի ուղղությամբ, որտեղ նկատել է մինչ այդ անծանոթ մի երիտասարդի, ում ձեռքին եղել է ննջասենյակում գտնվող զարդատուփը։ Վախեցել և որևէ ձայն չի հանել, այլ հետևել է նրան, ով իրեն նկատելով՝ առանց որևէ բան ասելու, քայլելով մոտեցել է խոհանոցի բաց պատուհանին և դիմել փախուստի` իր հետ տանելով ապակյա զարդատուփը, որը պատշգամբից այդ երիտասարդի իջնելու ժամանակ վերջինիս ձեռքից ընկել և կոտրվել է։ Վերջինիս հեռանալուց հետո զանգահարել են ոստիկանություն, ուսումնասիրել և պարզել են, որ բնակարանի ննջասենյակից բացակայում է ոչ միայն վերոնշյալ զարդատուփը, այլև 720.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ ոսկյա զարդերը՝ ԵՊՀ 90 ամյակին նվիրված հուշամեդալը, <<Նիկոլայի>> 10 ռուբլիանոց ոսկեդրամը, երեք մատանիները, ոսկյա շղթան և խաչը, ինչպես նաև 30.000 ՀՀ դրամ գումար։ Նշել է, որ այդ պահին բնակարանի մուտքի դուռը եղել է կողպված, տվյալ անձն իրենց բնակարան է մտել և հեռացել խոհանոցի բաց պատուհանով։ Նշել է նաև, որ անձին ճանաչման ներկայացնելու քննչական գործողության ժամանակ այլ անձանց կազմում դեմքի կառուցվածքից, փոս ընկած աչքերից, մարմնակազմությունից և քայլվածքից ճանաչել է իրենց բնակարանում 2012թ. հոկտեմբերի 19-ին նկատած անձին՝ Տավրոս Ոսկանյանին, պնդել է, որ վերջինս է իրենց բնակարանից գումարն ու զարդերը հափշտակել։ Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին կազմված արձանագրությամբ, համաձայն որի` 2012թ. նոյեմբերի 7-ին կատարված քննչական այդ գործողության արդյունքում տուժող Գոհար Մկրտչյանը իր ճանաչմանը ներկայացված անձանց կազմում ճանաչել է Տավրոս Ոսկանյանին և հայտարարել, որ վերջինս հանդիսանում է իր բնակարանից 2012թ. հոկտեմբերի 19-ին` ժամը 20.50-ի սահմաններում, իրեն պատկանող գույքը հափշտակած անձնավորությունը։ Գործով ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանը հայտարարել է, որ տվյալ դեպքի հետ որևէ առնչություն չունի, ավելին՝ նշված օրը և ժամին եղել է տանը՝ կնոջ հետ։ Տուժող Սեդա Պողոսյանի ցուցմունքներով. Վերջինս ընդհանուր իրավասության դատարանում հայտնել է, որ 2012թ. հուլիսի 6-ին` ժամը 19.00-ի սահմաններում, դուրս են եկել բազմաբնակարան շենքի 2-րդ հարկում գտնվող իրենց բնակարանից՝ չորս անգամ պտտեցնելով բանալին և կողպելով բնակարանի մուտքի դուռը։ Բնակարան են վերադարձել միայն 2012թ. հուլիսի 9-ին` ժամը 16.00-ի սահմաններում, պարզել, որ մուտքի դռան փականը կողպված է բանալու երկու պտույտով, իսկ բացելով այն՝ հասկացել են, որ անհայտ անձը, ննջասենյակի պատուհանի ապակին կոտրելով, պատուհանից մուտք է գործել իրենց բնակարան, կատարել գողություն, որից հետո բնակարանում եղած բանալիների այլ օրինակի օգտագործմամբ բացել է մուտքի դուռը, գողոնով հեռանալուց առաջ կողպել այն։ Անմիջապես զանգահարել է ոստիկանություն և հայտնել կատարվածի մասին։ Պարզել և վարույթն իրականացնող մարմնին են ներկայացրել գողացված ապրանքների տեսականու և արժեքի վերաբերյալ ցուցակ, համաձայն որի՝ իր բնակարանից գողացվել էր ընդհանուր 6.834.600 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք, այդ թվում՝ <<Սոնի Բրավիա>> ապրանքանիշի հեռուստացույցը, <<Քենոն>> և <<Սամսունգ>> մակնիշի մեկական ֆոտոխցիկներ, տեսախցիկ, 3.000 ԱՄՆ դոլար կանխիկ գումար, <<Սամսունգ>> մակնիշի բջջային հեռախոս, ոսկյա զարդեր՝ ականջօղեր, մատանիներ, ձեռքի շղթա, կախազարդ, խաչ և ժամացույց ամուսնու օգտագործված հագուստները, այդ թվում՝ 5 բաճկոնները, ինը տաբատները, սպորտային գլխարկը, գոտին, փողկապները, <<Ջորջիո Արմանի>>, <<Շանել>> և այլ օծանելիք։ Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, համաձայն որոնց` տուժող Սեդա Պողոսյանը նրան ներկայացված առարկաների կազմում ճանաչել է իր բնակարանից գողացված հեռուստացույցը, ֆոտոխցիկները, սպորտային գլխարկը, գոտին, 4 փողկապները, օծանելիքի դատարկ սրվակը, ամուսնու երկու բաճկոնները և հայտարարել, որ դրանք այլ ապրանքների հետ միասին 2012թ. հուլիսի 6-ից 9-ն ընկած ժամանակահատվածում գողացվել են իր բնակարանից։ Տուժող Ջուլիետա Աբրահամյանի` հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքներով՝ այն մասին, որ 2012թ. մայիսի 19-ին ամուսնու հետ մեկնել է ՀՀ-ից և Երևանի Բաշինջաղյան 190-րդ շենքի 9 հասցեում գտնվող իր բնակարանի մուտքի դռան բանալին թողել եղբոր` Ռուբիկ Աբրահամյանի մոտ։ 2012թ. օգոստոսի 7-ին եղբայրն իրեն զանգահարել և հայտնել է, որ նույն օրը միայն մասնագետի օգնությամբ է կարողացել բացել իր բնակարանի մուտքի դուռը, պարզել, որ բնակարանում բոլոր իրերը թափված են։ Եղբորը խնդրել է դիմել ոստիկանություն և հայտնել կատարվածի մասին։ 2012թ. հոկտեմբերի 5-ին վերադարձել է Հայաստան և զննելով տունը` նկատել, որ բնակարանից բացակայում է 475.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ գույք, այդ թվում՝ նորկայից իր մուշտակը, զգեստները, սպիտակեղենը, սրբիչները, հարդարանքի պարագաների պայուսակը, ամուսնու կոստյումը, վերնաշապիկները, սվիտերները, սափրվելու պարագաները, <<Նայք>> ապրանքանիշի սպորտային համազգեստը և կոշիկները։ Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, համաձայն որոնց` տուժող Ջուլիետա Աբրահամյանը նրան ներկայացված առարկաների կազմում ճանաչել է ամուսնու երկու զույգ կոշիկները, իր հարդարանքի պարագաների պայուսակը, սափրվելու պարագաները` հայտարարելով, որ դրանք այլ ապրանքների հետ միասին գողացվել են իր բնակարանից։ Վկա Ռուբիկ Աբրահամյանի ցուցմունքներով. Վերջինս ընդհանուր իրավասության դատարանում հայտնել է, որ 2012թ. մայիսին քույրը՝ Ջուլիետա Աբրահամյանը, ընտանիքի հետ միասին մեկնել է ՀՀ-ից և բնակարանի բանալին թողել է իր մոտ։ 2012թ. օգոստոսի 1-ին գնալով վերջինիս պատկանող՝ Երևան քաղաքի Բաշինջաղյան 190-րդ շենքի 9-րդ բնակարան` տեսել է, որ այնտեղ ամեն ինչ նորմալ վիճակում է։ Հերթական անգամ՝ 2012թ. օգոստոսի 7-ին` ժամը 19.00-ի սահմաններում, գնալով նույն բնակարան` փորձել է բացել մուտքի դուռը, սակայն չի կարողացել։ Այնուհետև մասնագետի օգնությամբ բացել է դուռը և մտնելով ներս` նկատել, որ տանն ամեն ինչ թափթփված վիճակում է։ Անմիջապես զանգահարել է քրոջը` Ջուլիետա Աբրահամյանին, ապա վերջինիս առաջարկով՝ նաև ոստիկանություն։ Հարցերին պատասխանելիս նշել է, որ բնակարան մուտք էին գործել պատշգամբից, պատուհանը բացելու եղանակով, նախապես հանել էին այդ պատուհանին ամրացված միջատների դեմ նախատեսված ցանցը։ Քրոջ խոսքերից գիտի, որ թանկարժեք իրեր չէին հափշտակվել, գողացվել էր հագուստ, անկողնու պարագաներ և այլն։ Տուժող Սվետլանա Հարոյանի ցուցմունքներով. Վերջինս ընդհանուր իրավասության դատարանում հայտնել է, որ 2012թ. օգոստոսի 15-ին ընտանիքի անդամների, այդ թվում՝ Գայանե Չիլինգարյանի և Վլադիմիր Հարոյանի հետ միասին մեկնել են Լոռու մարզ` հանգստանալու։ Մի քանի օր անց իրեն է զանգահարել հորաքույրը՝ Ռուզաննա Հարոյանը և հայտնել, որ մտել է Երևանի Մարգարյան 2-րդ նրբանցք 5-րդ շենքի 21 հասցեում, 3-րդ հարկում գտնվող իրենց բնակարան և նկատել, որ իրերը գտնվել են թափթփված վիճակում։ Հասկանալով, որ գողություն է կատարվել` Ռ.Հարոյանն իրենց առաջարկով դիմել է ոստիկանություն և կատարվածի մասին հաղորդում տվել։ Պարզել են, որ անհայտ անձն իրենց բնակարան է մուտք գործել պատշգամբի դռնից, սակայն դուրս էր եկել բնակարանի մուտքի դռնից` այն փակելով տանը գտնվող բանալու օրինակով։ Երբ վերադարձել է բնակարան` նկատել է, որ բացակայում է իրեն պատկանող ընդհանուր 5.000.000 ՀՀ դրամի գույք, այդ թվում՝ բնական մուշտակը, մորթե բաճկոնը, վերարկուն, երեք ակնոցները, որոնցից մեկական <<Վերսաչի>> և <<Իվսեն Լոռան>> ապրանքանիշի, կոստյումը, երկու զույգ ձմեռային կոշիկները, ոսկյա և արծաթյա զարդերը, բնական մարգարիտից թևնոցը և վզնոցը, իր պայուսակները, <<ԷյջՊի>> մոդելի դյուրակիր համակարգիչը՝ պայուսակով, նույն ապրանքանիշի տպիչ սարքը, <<ԱՅ-ՓՈԴ>> տեսակի ձայնարկիչը, 3.800 ՀՀ դրամի մետաղադրամներ։ Մինչդեռ դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում տուժող Ս.Հարոյանը թվարկած վերոնշյալ ապրանքները գնահատել էր ընդամենը 2.415.000 ՀՀ դրամ, այդ և դատաքննական ցուցմունքները միմյանց հետ համադրելու և գնահատելու արդյունքում, նշված հակասության շուրջ այլ ապացույցների բացակայության պայմաններում, ընդհանուր իրավասության դատարանը առավել արժևորել է նախաքննականը՝ հաշվի առնելով նաև չփարատված կասկածներն հօգուտ ամբաստանյալի մեկնաբանելու սկզբունքը։ Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, համաձայն որոնց՝ տուժող Սվետլանա Հարոյանը նրան ներկայացված առարկաների կազմում ճանաչել է իր <<ԱՅ-ՓՈԴ>> տեսակի ձայնարկիչը, <<Իվսեն Լոռան>> և <<Վերսաչի>> տեսակի արևային ակնոցները, մուշտակը, ջինսե վերարկուն և հայտարարել, որ դրանք իր և ընտանիքի մյուս անդամների այլ ապրանքների հետ միասին գողացվել են իրենց բնակարանից։ Տուժող Գայանե Չիլինգարյանի ցուցմունքներով. Վերջինս ընդհանուր իրավասության դատարանում հայտնել է, որ 2012թ. օգոստոսի 15-ին ընտանիքի անդամների, այդ թվում՝ Սվետլանա և Վլադիմիր Հարոյանների հետ միասին մեկնել են Լոռու մարզ` հանգստանալու։ 2012թ. օգոստոսի 28-ին զանգահարել է ամուսնու քույրը՝ Ռուզաննա Հարոյանը և հայտնել, որ մտել է իրենց բնակարան և տեսել, որ իրերը գտնվում են թափթփված վիճակում։ Հասկանալով, որ գողություն է կատարվել` Ռ.Հարոյանն իրենց առաջարկով դիմել է ոստիկանություն։ Երբ վերադարձել և մտել են բնակարան, նկատել է, որ բացակայում է իրեն պատկանող 783.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույքը, այն է՝ մուշտակը, երեկոյան զգեստը, կաշվե անձրևանոցը, կաշվե կոստյումը, իր պայուսակները։ Տուժող Վլադիմիր Հարոյանի ցուցմունքներով. Վերջինս ընդհանուր իրավասության դատարանում հայտնել է, որ 2012թ. օգոստոսի 15-ին ընտանիքի անդամների, այդ թվում՝ Գայանե Չիլինգարյանի և Սվետլանա Հարոյանի հետ միասին մեկնել են Լոռու մարզ` հանգստանալու։ 2012թ. օգոստոսի 28-ին քրոջը զանգահարել է հորաքույր Ռուզաննա Հարոյանը և հայտնել, որ մտել է իրենց բնակարան և տեսել, որ իրերը գտնվում են թափթփված վիճակում։ Իրենց առաջարկով Ռ.Հարոյանը դիմել է ոստիկանություն։ Երբ վերադարձել են բնակարան` նկատել է, որ բացակայում է 2.312.400 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ իր գույքը, այդ թվում՝ <<Ռոմանսոն>> և <<Կազիո>> ապրանքանիշների ժամացույցները, <<Ասուս>> ապրանքանիշի հարթ էկրանով համակարգիչը, <<Ջենիուս>> մակնիշի բարձրախոսները, բոլոր հագուստները` վերարկուները, բաճկոնները, վերնաշապիկները, անդրավարտիքները, գոտին, կոշիկները, 6-7 գրամանոց ոսկյա մատանին։ Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, համաձայն որոնց՝ տուժող Վլադիմիր Հարոյանը նրան ներկայացված առարկաների կազմում ճանաչել է <<Ջենիուս>> մակնիշի 4 բարձրախոսները, գոտին, երեք անդրավարտիքները, երեք վերնաշապիկները, <<Ռոմանսոն>> տեսակի ձեռքի ժամացույցը՝ հայտարարելով, որ դրանք գողացվել են իրենց բնակարանից, իր և ընտանիքի մյուս անդամների այլ ապրանքների հետ միասին։ Տուժող Արմեն Բարսեղյանի` հրապարակված և հետազոտված նախաքննական, այդ թվում՝ գործով ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի հետ առերես ցուցմունքներով՝ այն մասին, որ մինչև գողության դեպքն իր բնակարան վերջին անգամ` 2012թ. օգոստոսի 30-ին, այցելել է մորաքույրը` Մարինե Իգնատյանը։ Միայն 2012թ. սեպտեմբերի 2-ին հարևանուհի Կարինեից է տեղեկացել, որ իր բնակարանից գողություն է կատարվել։ Անմիջապես ժամանելով Երևան՝ զանգահարել է ոստիկանություն և հայտնել կատարվածի մասին։ Ուսումնասիրելով բնակարանը՝ պարզել է, որ բացակայում է ընդհանուր 325.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույք, այդ թվում՝ 100 եվրո գումար, երկու կոստյում, որոնցից մեկը <<Քեմբրիջ>> ապրանքանիշի, բաճկոնը, վերարկուն, վերնաշապիկները, երկու տաբատ, <<Քեմբրիջ>> ապրանքանիշի փողկապը։ Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, համաձայն որոնց՝ տուժող Արմեն Բարսեղյանն իրեն ճանաչման ներկայացված առարկաների կազմում ճանաչել է <<Քեմբրիջ>> ֆիրմայի կոստյումն ու փողկապը՝ հայտարարելով, որ դրանք գողացվել են իր բնակարանից, այլ ապրանքների հետ միասին։ Վկա Արմինե Պողոսյանի ցուցմունքներով. Վերջինս ընդհանուր իրավասության դատարանում հրաժարվել է դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում ամուսնու՝ Տավրոս Ոսկանյանի դեմ տված ցուցմունքից՝ պատճառաբանելով, որ ամուսինը հոգեբանական ճնշման, ինչպես նաև սպառնալիքի ազդեցությամբ է ընդունել Երևան քաղաքի Բայրոնի 12 շենքի 51 բնակարանից գողություն կատարելու հանգամանքը, այդ մասին հայտնել նաև իրեն, սակայն իրականում ամուսնությունից` 2012թ. հոկտեմբերի 13-ից մինչև նրա ձերբակալման օրը մշտապես գտնվել են միասին։ Բացառել է այդ ժամանակահատվածում ամուսնու կողմից կողոպուտ կատարելու հնարավորությունը, սակայն դժվարացել է վստահաբար պնդել, թե վերագրվող գողություններին ամուսինը որևէ առնչություն կամ մասնակցություն իրականում ունեցել է, թե` ոչ։ Նշել է, որ պատժի կրումից ազատվելուց հետո Տ.Ոսկանյանն իր տրամադրած նյութական միջոցներով զբաղվել է օգտագործված և նոր ապրանքների գնմամբ և վերավաճառքով, հստակ չգիտի, արդյոք վերջինս նախապես տեղյակ էր այն մասին, որ ձեռք բերվող ապրանքները գողացված են։ Դատարանում հայտնել է, որ տեղյակ չէ, թե ամուսինն այդ ապրանքները ումից է գնել, սակայն նաև նշել է, որ երբ հերթական անգամ դիմել է ամուսնուն ապրանք ձեռք բերելու վայր իրեն ևս տանելու համար, վերջինս մերժել է` հայտնելով, որ այդ վայրը պահեստ է, ցանկալի չէ, որ ինքն էլ այդ վայր գա։ Հայտնել է նաև, որ իրենց բնակարանում գտնվող այդ իրերը ներկայացրել է ոստիկաններին, որոնց գերակշռող մասը վերադարձվել է, քանի որ տուժողները դրանք չեն ճանաչել։ Բնակարանի խուզարկության արձանագրությամբ (վերաբերելի է բոլոր դրվագներին), համաձայն որի` Տավրոս Ոսկանյանի բնակության վայրում` Երևանի Մարգարյան 2-րդ նրբանցքի 7/1 շենքի 31 հասցեով գտնվող, վարձակալված բնակարանում 2012թ. նոյեմբերի 5-ին կատարված քննչական այդ գործողության արդյունքում հայտնաբերվել և առգրավվել են տուժողների բնակարաններից հափշտակված հետևյալ գույքը ( գողոնը)՝ <<Տոշիբա>> տեսակի դյուրակիր համակարգիչ, <<Տիսոտ>> և <<Գլամուր>> ֆիրմայի կանացի ժամացույցներ, <<Պրոտեժե>> ֆիրմայի գրչատուփ` իր երեք գրիչներով, ձեռքի պայուսակ, <<Բրաուն>> ֆիրմայի մազերի հարդարիչ, <<Սալվադորե Ֆերագամո>> տեսակի թվով 3 հատ տղամարդու համար նախատեսված գոտիներ, <<Ռոմանսոն>> ֆիրմայի ժամացույց տուփով, <<Իվսեն Լոռան>> և <<Վերսաչի>> ֆիրմաների ակնոցներ` իրենց տուփերով, <<ԱյՓոդ>> տեսակի ձայնարկիչ, <<Ժիլետ>> ֆիրմայի ածելի, <<Դիոր>>, <<Բալդեզարինի Ամբեր>>, <<Յաչ Մեն>>, <<Շանել>>, <<Պակո Ռաբանի>>, <<Բուլգարի>>, թվով երկու <<Բուլգարի>> և <<Դյուպոն>> տեսակի օծանելիքներ, կապույտ գույնի պայուսակ, տարբեր տեսակի ֆոտո և տեսախցիկների պայուսակներ, <<Քենոն>> ֆիրմայի թվային ֆոտոխցիկ, <<Սամսունգ>> ֆիրմայի տեսախցիկ, <<Սնեժանա>> ֆիրմայի կանացի կիսամուշտակ, կանացի մուգ շագանակագույն կիսամուշտակ, <<Սոնի ՓՍ>> ֆիրմայի ձեռքի համակարգիչ, <<Տամռաչ»>> ֆիրմայի պայուսակ և այլն։ Գործով ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկանյանին հափշտակած իրերն իրավապահներին ներկայացնելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ Տ.Ոսկանյանի կին Արմինե Պողոսյանն այլ իրերի հետ մեկտեղ 2012թ. նոյեմբերի 6-ին իրավապահներին է ներկայացրել <<Սոնի Բրավիա>> ապրանքանիշի հեռուստացույցը, <<Ջենյուս>> մակնիշի բարձրախոսները, տղամարդու սպորտային գլխարկը, փողկապներ, կոշիկներ, տաբատներ, վերնաշապիկներ, որոնք հափշտակվել էին տուժողների բնակարաններից, իսկ մինչդատական վարույթի ընթացքում` վերջիններիս կողմից ճանաչվել համապատասխան քննչական գործողությունների (նմանատիպ այլ առարկաների հետ ճանաչման ներկայացվելու) արդյունքներով։ Իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժողներին ի պահ հանձնված գույքի՝ <<Քենոն>> ֆիրմայի ֆոտոխցիկի, <<Սամսունգ>> տեսակի տեսախցիկի, <<Սոնի Բրավիա>> տեսակի հեռուստացույցի, <<Ջիրոտի>> տեսակի գոտու, 4 փողկապների, <<Մավի>> տեսակի տղամարդու բաճկոնի, <<Ստեֆանել>> ֆիրմայի տղամարդու ձմեռային բաճկոնի, տղամարդու գլխարկի, <<Տիգանա>> տեսակի կոշիկների, <<Մետրաքս>> տեսակի տղամարդու կոշիկների, կոսմետիկ պարագաների պայուսակի, սափրվելու պարագաների, <<Վերսաչի>> ֆիրմայի արևային ակնոցների, <<Իվսեն Լոռան>> ֆիրմայի արևային ակնոցների, <<Սնեժանա>> տեսակի կանացի մուշտակի, <<Ռոմանսոն>> տեսակի ձեռքի ժամացույցի, տղամարդու երեք վերնաշապիկների, տղամարդու երեք տաբատների, <<Ջենիուս>> տեսակի բարձրախոսների, <<Քեմբրիջ>> տեսակի կոստյումի, տղամարդու փողկապի, նորկայից մուշտակի, <<Գլամուր>> տեսակի կանացի ձեռքի ժամացույցի, <<Տիսոտ>> ֆիրմայի ժամացույցի, <<Այֆոն>> տեսակի բջջային հեռախոսի, <<Տոշիբա>> տեսակի դյուրակիր համակարգչի, <<Սումդեքս>> տեսակի պայուսակի, <<Բրաուն>> տեսակի հարդարչի, <<Սոնի ՓՍ>> տեսակի ձեռքի համակարգչի, հոսանքալարերի, <<Պրոտեժե>> ֆիրմայի գրիչների, <<Սամսոնիետե>> տեսակի պատյանի առկայությամբ, որոնք հայտնաբերվել են գործով ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի վարձակալած բնակարանի խուզարկությամբ կամ իրավապահներին են ներկայացվել վերջինիս կնոջ` Ա.Պողոսյանի կողմից։ Ապրանքագիտական փորձաքննությունների 2012թ. նոյեմբերի 30-ի թիվ 581, 2013թ. հունվարի 9-ի թիվ 622, ինչպես նաև 2012թ. նոյեմբերի 6-ի թիվ 529 եզրակացություններով, համաձայն որոնց՝ փորձաքննության տրամադրված ապրանքների շուկայական արժեքներն են՝ <<Քենոն>> ֆիրմայի ֆոտոխցիկինը՝ 48.000 ՀՀ դրամ, <<Սամսունգ>> թվային տեսախցիկինը՝ 60.000 ՀՀ դրամ, <<Սոնի Բրավիա>> տեսակի հեռուստացույցինը՝ 220.000 ՀՀ դրամ, <<Ջիրոտի>> տեսակի գոտունը՝ 16.000 ՀՀ դրամ, 4 փողկապներից յուրաքանչյուրինը՝ 1.000 ՀՀ դրամ, <<Մավի>> տեսակի տղամարդու բաճկոնինը՝ 9.000 ՀՀ դրամ, <<Ստեֆանել>> ֆիրմայի տղամարդու ձմեռային բաճկոնինը՝ 11.000 ՀՀ դրամ, տղամարդու գլխարկինը՝ 1.000 ՀՀ դրամ, <<Տիգանա>> տեսակի կոշիկներինը՝ 7.000 ՀՀ դրամ, <<Մետրաքս>> տեսակի տղամարդու կոշիկներինը՝ 7.000 ՀՀ դրամ, կոսմետիկ պարագաների պայուսակինը՝ 2.000 ՀՀ դրամ, սափրվելու պարագաներինը՝ 12.000 ՀՀ դրամ, <<Վերսաչի>> ֆիրմայի արևային ակնոցներինը՝ 15.000 ՀՀ դրամ, <<Իվսեն Լոռան>> ֆիրմայի արևային ակնոցներինը՝ 12.000 ՀՀ դրամ, <<Սնեժանա>> տեսակի կանացի մուշտակինը՝ 80.000 ՀՀ դրամ, <<Ռոմանսոն>> տեսակի ձեռքի ժամացույցինը՝ 18.000 ՀՀ դրամ, տղամարդու երեք վերնաշապիկներինը՝ ընդհանուր 12.000 ՀՀ դրամ, տղամարդու երեք տաբատների ընդհանուր գինը՝ 19.500 ՀՀ դրամ, <<Ջենիուս>> տեսակի բարձրախոսներինը՝ 15.000 ՀՀ դրամ, <<Քեմբրիջ>> տեսակի կոստյումինը՝ 58.300 ՀՀ դրամ, տղամարդու փողկապինը՝ 1.000 ՀՀ դրամ, նորկայից մուշտակինը՝ 200.000 ՀՀ դրամ, <<Գլամուր>> տեսակի կանացի ձեռքի ժամացույցինը՝ 120.000 ՀՀ դրամ, <<Տիսոտ>> ֆիրմայի ժամացույցինը՝ 135.000 ՀՀ դրամ, <<Այֆոն>> տեսակի բջջային հեռախոսինը՝ 200.000 ՀՀ դրամ, <<Տոշիբա>> տեսակի դյուրակիր համակարգչինը՝ 100.000 ՀՀ դրամ, <<Սումդեքս>> տեսակի պայուսակինը՝ 7.000 ՀՀ դրամ, <<Բրաուն>> տեսակի հարդարչինը՝ 1.500 ՀՀ դրամ, <<Սոնի ՓՍ>> տեսակի ձեռքի համակարգչինը՝ 60.000 ՀՀ դրամ, հոսանքալարերինը՝ 17.350 ՀՀ դրամ, <<Պրոտեժե>> ֆիրմայի գրիչներինը՝ 20.000 ՀՀ դրամ, <<Սամսոնիետե>> տեսակի պատյանինը՝ 250 ՀՀ դրամ։ Մեղադրանքի և մեղադրական եզրակացության հիմքում մեղադրող կողմը դրել է նաև որպես ապացույց ճանաչած և գործին կցված փաստաթղթի` <<ԱրմենՏել>> ՓԲ ընկերությունից ստացված 099-380202 հեռախոսահամարի վերծանումների զննման արձանագրությունը, համաձայն որի՝ գործով ամբաստանյալ Տավրոս Ոսկանյանի անվամբ գրանցված այդ հեռախոսահամարից 2012թ. հուլիսի 8-ին` ժամը 19.40-ին և 19.42-ին, ինչպես նաև 2012թ. հուլիսի 9-ին` ժամը 07.42-ին և 08.15-ին կատարված մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերը սպասարկվել են Երևանի Հալաբյան 41ա հասցեում տեղակայված ալեհավաքի կողմից։ 099-380202 հեռախոսահամարից 2012թ. օգոստոսի 7-ին` ժամը 10.04-ին կատարված ելքային հեռախոսազանգը սպասարկվել է Երևանի Բաշինջաղյան 177-րդ հասցեում տեղակայված ալեհավաքով, իսկ 2012թ. օգոստոսի 7-ին` ժամը 10.09-ին և 10.15-ին կատարված ելքային հեռախոսազանգերը սպասարկվել են Երևանի 16-րդ թաղամասի թիվ 47/1 հասցեում տեղակայված ալեհավաքի կողմից։ 099-380202 հեռախոսահամարով 2012թ. օգոստոսի 17-ին` ժամը 17.10-ին, օգոստոսի 18-ին` ժամը 13.13-ին, օգոստոսի 21-ին` ժամը 13.55-ին, օգոստոսի 22-ին` ժամը 04.01-ին, կատարված մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերը սպասարկվել են Երևանի 16-րդ թաղամասի թիվ 47/1 հասցեում տեղակայված ալեհավաքով։ Տվյալ ապացույցը ստուգելով, վերլուծելով և գնահատելով՝ ընդհանուր իրավասության դատարանը փաստել է, որ նախաքննական մարմինը մինչդատական վարույթի ընթացքում, իսկ մեղադրողները` Դատարանում բավարար չափով չեն փաստարկել և պատճառաբանել, թե այն ինչ չափանիշներով և տուժողների բնակարանից կատարված հափշտակությունների որ դրվագներով է սույն գործով ամբաստանվող Տ.Ոսկանյանին վերաբերելի, հետևաբար՝ անորոշության կապակցությամբ սույն դատավճռի հիմքում, որպես ապացույց,Դատարանը չի դրել։ Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը վերլուծության ու գնահատության ենթարկելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանցից յուրաքանչյուրը գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված և հաստատված է գործին վերաբերվող փոխկապակցված, հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, քրեական գործի ինչպես նախաքննությամբ, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում քրեադատավարական օրենքի էական խախտումներ, որոնք գործին մասնակցող անձանց օրենքով երաշխավորված իրավունքներից զրկելու կամ դրանցում սահմանափակելու կամ այլ ճանապարհով խոչընդոտել են գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտմանը, ազդել են կամ կարող են ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, թույլ չեն տրվել և գործի փաստական հանգամանքների մասին դատարանի դատավճռում շարադրված հետևությունները բխում են քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներից, հետևաբար ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը բեկանելու և գործը նոր քննության ուղարկելու հիմքեր չկան: Ինչ վերաբերում է պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի պահանջին` ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու վերաբերյալ, ապա այն ևս ենթակա է մերժման` հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները: Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումը անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշանակված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված ու փոխհամաձայնեցված են, /մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները, և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին/: Այսինքն` պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի և արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում: Այսինքն, դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա /հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության աստիճանը և այլն/: Պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, դրանք բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը: Պատասխանատվությունը և պատիժը անհատականացման հիմք են ոչ միայն արարքի հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այլև հանցավորի անձը բնութագրող բոլոր հատկանիշները` ընտանեական դրությունը, առողջական վիճակը, դատվածություն, դրսևորած վարքագիծը աշխատանքում, շրջապատում և կենցաղում, տարիքը և այլն, և պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ կհասնի պատժի նպատակներին: Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին, և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը: Սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակհայտ է դառնում, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով` երկու դրվագով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` երեք դրվագով մեղադրվող ամբաստանյալ Տավրոս Ալբերտի Ոսկանյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, և բավարար չափով ստուգման ու պատժաճ գնահատության է ենթարկել ամբաստանյալ Տ.Ոսկանյանի կողմից կատարած հանցանքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում, Տավրոս Ոսկանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք գնահատելով հանցանքը կատարելու վտանգավոր ռեցիդիվը` հաշվի առնելով, որ վերջինս մինչև սույն գործով նրան վերագրված ծանր հանցագործությունների կատարումը 4 անգամ դատապարտվել է ազատազրկման դիտավորությամբ միջին ծանրության համասեռ հանցագործությունների կատարման համար, որպիսի հանցանքները կատարվել են չափահաս տարիքում և դրանց համար դատվածությունները չեն մարվել կամ հանվել, նրա նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքների ծանրությանը, դրանք կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին: Ելնելով վերոգրյալից` Վերաքննիչ քրեական դատարանը եկավ հետևության, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 27.03.2014թ. կայացված դատավճիռը հիմնավորված է և պատճառաբանված, մեղադրանքը` ապացուցված, արարքներին տրվել է քրեաիրավական ճիշտ գնահատական, նշանակվել է արդարացի և համաչափ պատիժ, հետևաբար դատավճիռը բեկանելու, գործը նոր քննության ուղարկելու կամ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու հիմքեր չկան: Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ հոդվածներով` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Պաշտպան Գ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել` օրինական ուժի մեջ թողնելով Տավրոս Ալբերտի Ոսկանյանի նկատմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով` երկու դրվագով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով` երեք դրվագով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 27.03.2014թ. դատավճիռը: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ. ՄԵԼԻՔ- ՍԱՐԳՍՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Հ. ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 19-05-2014 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 23-06-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 383,509,120,93,164 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 23-06-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 383, 509, 120, 93, 164 |
| Ուր | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Գրության համարը | Ե-10921/14 |