Գործ թիվ ԵԿԴ/0106/01/13






ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը (այսուհետ` Դատարան)`

նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,
քարտուղարությամբ` Էլեն Ղուկասյանի,

մասնակցությամբ`

մեղադրող, Երևան քաղաքի
դատախազության
ավագ դատախազ` Արայիկ Մնացականյանի,

պաշտպան (հանրային)` Հայկ Իսրայելյանի,



2013թ. հուլիսի 13-ին նույն դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, արագացված դատաքննության կարգով քննեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`

Հ ո վ հ ա ն ն ե ս Յ ո ւ ր ի կ ի Մ ի ս ա կ յ ա ն ի `
(ծնված 1983թ. մարտի 30-ին, Երևանում, ազ¬գութ¬յամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, խնամքին մեկ անձ, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխա¬տել, նախ¬կի¬նում չդատա¬պարտված, հաշ¬¬¬վառված է Կոտայքի մարզի Քաղսի գյուղի 10-րդ փողոցի 3-րդ նրբանցքի 3-րդ տանը, փաստացի բնակվել է Երևան քա¬ղա¬քի Բաղրամյան պողոտայի 1-ին նրբանցքի 14-րդ շենքի 68-րդ բնակա¬րանում, սույն գործով կալանքի տակ է 2013թ. ապրիլի 27-ից)

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 60111613 քրեական գործն հարուցվել է 2013թ. ապրիլի 27-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 244-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների հատկա¬նիշ¬նե¬րով ՀՀ ոստիկա¬նության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժ¬նում` ճա¬նապարհային երթևեկության կանոնների պահանջների խախտմամբ Հարություն Փչախչյանին վրաերթի ենթարկելու, վերջինիս անզգու¬շությամբ մահ պատճառելու և ճանապարհատրանսպորտա¬յին պատահարի վայրը թողնելու դեպքերի առթիվ։
2013թ. ապրիլի 27-ին ձերբակալվել է նույն օրը ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին մեղայականով ներկայացած Հովհաննես Միսակյանը։
2013թ. ապրիլի 29-ին Հովհաննես Միսակյանին մե¬ղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 244-րդ հոդվածով։
2013թ. ապրիլի 29-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշմամբ Հ.Միսակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալա¬նա¬վորումը։
2013թ. հունիսի 17-ին Հովհաննես Միսակյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրաց¬¬վել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬սով և 244-րդ հոդվածով (փոփոխությունը նախաքննական մարմինը պայմանավորել է ոչ սթափ` թեթև աստիճանի ալկոհոլային հարբածության վիճակի վերաբերյալ դատաքիմիական փոր¬ձաքննութ¬¬յան 2013թ. մա¬յիսի 2-ի թիվ 13-1248 եզրակացության արդյունքները որպես մեղադրյալ ներգրա¬վելու որշման մեջ ար¬տացոլելու անհրաժեշությամբ)։
2013թ. հունիսի 17-ին քրեական գործը Հովհաննես Միսակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեա¬¬¬կան օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 244-րդ հոդվածով կազմված մեղադրական եզրակացութ¬յամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատա¬րան և 2013թ. հունիսի 19-ին ընդունվել վարույթ։

2. Առաջադրված մեղադրանքի բովանդակությունը.
Նախաքննական մարմինը Հովհաննես Միսակյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 244-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասով և 244-րդ հոդվածով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա 2013թ. ապրիլի 27-ին` ժամը 01։00-ի սահմաներում, խախտելով «Ճանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովման մասին» ՀՀ օրենքի 24-րդ հոդվածի 7-րդ կետի պահանջը, այն է` գտնվելով թեթև ատիճանի ալկոհոլային հարբածության վիճակում (1,1 գ/լ), իրեն վստահված «ԲՄՎ 523» մակնիշի 85 AT 085 պ/հ ավտոմեքենայով Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցով` Ագաթանգեղոս փողոցի կողմից դեպի Սայաթ-Նովա պողոտայի ուղղությամբ երթևե¬կելիս, հասնելով Խանջյան փողոցի թիվ 19 հասցեի դիմաց` խախտել է ՃԵԿ-ի 65-րդ և 67-րդ կետերի պահանջները, այն է` ավտոմեքենան վարել է սահմանված 60 կմ/ժամ թույլատրելի արա¬գությունը գերազանցող՝ 80 կմ/ժամ արագությամբ և հայտնաբերելով իր մեքենայի ընթացքագո¬տում 4-5 վայրկյան, կանգնած վիճակում գտնվող հետիոտն Հարություն Բյուզանդի Փչակչյանին` ընդհուպ մինչև ավտոմեքենան կանգնեցնելը միջոցներ չի ձեռարկել ավտոմեքենայի արագությունն իջեցնելու ուղղությամբ, որի տեխնիկական հնարավորությունն ունեցել է` ինքն իրեն զրկելով վրաերթը կանխելու տեխնիկական հնարավորությունից, որի հետևանքով ավտոմեքենայի առջևի կենտրոնական մասով վրաերթի է ենթարկել հետիոտն Հարություն Փչակչյանին ու վերջինիս անզգու¬շությամբ պատճառել մահ։ Այնուհետև ՃԵԿ-ի պահանջները խախտելու հետևանքով վրաերթ կատարելուց հետո Հ.Միսակյանը թողել է ճանապարհատրանսպորտային պատահարի վայրը և հեռացել։

3. Արագացված դատական քննություն.
Մինչ դատաքննություն սկսելն ամբաստանյալ Հովհաննես Միսակյանը միջնորդեց գործը քննել դատական քննության արագացված կարգով` հայտարարելով, որ այդ միջնոր¬դությունը ներկա¬յացնում է կամավոր, նախա¬պես խորհրդակցելով իր պաշտպանի հետ, գիտակ¬ցում արա¬գացված կարգով դատաքննութ¬յուն անցկացնելու իրավական հետևանքները։ Ամբաս¬տանյալը հայտարարեց նաև, որ առաջադրված մե¬ղադրանքն իրեն պարզ և հաս¬կա¬նա¬լի է, համաձայն է դրա հետ, ավելին` առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճա¬նա¬չում։ Մեղադրողը, Դատարանում փո¬խելով մեղադրական եզրա¬կացությունը հաստատելիս հայտ¬նած դիրքորոշումը, գործն արա¬գացված դա¬տաքննության կարգով քննելու դեմ չա¬ռարկեց։
Դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Հովհաննես Միսակյանի վերոնշյալ միջ¬նոր¬¬դութ¬յունը, հաշվի առնելով մե¬ղադրողի դիրքորոշման փոփոխությունը, ինչպես նաև այն, որ տու¬ժո¬ղի իրավահաջորդ Լուսինե Փչակչյանը նաև Դատա¬րա¬նին հասցեագրած դիմումով հրա¬ժարվել է սույն քրեական գործի շրջանակներում քաղաքացիական հայց ներկայացնելուց, որևէ կերպ չի առարկել գործն այդ կարգով քննելու դեմ, փաստելով, որ առկա են ՀՀ քրեա¬կան դատավա¬րութ¬յան օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդվածներով նախա¬տեսված հիմ¬քն ու պայման¬նե¬րը, համապա¬տաս¬¬խան որոշման կայացմամբ գործը քննեց արա¬գաց¬ված դա¬տաքննության կար¬գով։

4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Ամբաստանյալ Հովհաննես Միսակյանին առա¬ջադրված մեղադրանքը վերջինիս խոստո¬վա¬նա¬կան ցուց¬մունք¬¬¬ներից բացի, Դատարանը հաստատված համարեց նաև` տուժողի իրավահա¬ջորդ Լուսինե Փչակչյանի, վկաներ Քրիստինե Պետրոսյանի, Գոհար Աղայանի, Արամ Մարտիրոս¬յանի նախաքննական ցուցմունքներով, դատաքիմիական փորձաքննության 2013թ. ապրիլի 29-ի թիվ 13-1248, դատահետքաբանական-դատաքիմիական համալիր փորձաքննության 2013թ. հու¬նիսի 14-ի թիվ 15141304, դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության 2013թ. մայիսի 6-ի թիվ 15131308 և 2013թ. հունիսի 14-ի թիվ 20751308, Հարություն Փչակչյանի դիակի դատաբժշկական փոր¬ձաքննության 2013թ. հունիսի 3-ի թիվ 414 եզրակացություններով, ճանապարհատրանսպոր¬տա¬յին պատահարի դեպքի վայրի և տրանսպորտային միջոցի զննության, ինչպես նաև դեպքի վայրը կասկածյալ Հ.Միսակյանի կողմից մատնացույց անելու և զննելու վերաբերյալ 2013թ. ապրիլի 27-ին կազմված արձանագրություններով, իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում պահվող` տուժող Հ.Փչակչյանի հագուս¬տների, կոշիկների, գլխարկի և ակնոցների շրջանակի առկայութ¬յամբ, ինչպես նաև դրանց զննության վերաբերյալ 2013թ. ապրիլի 27-ին կազմված արձա¬նագրութ¬յամբ։
Նախաքննությամբ ձեռք բերված վերոնշյալ ապացույցները գնահատելիս` Դատարա¬նը եկավ այն հետևության, որ Հովհաննես Միսակյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմ¬քում դրված այդ ապա¬ցույցներն ըստ էության հա¬մա¬պա¬տաս¬խանում են ՀՀ քրեական դատա¬վա¬րութ¬յան օրենսգրքով սահմանված թույլատրելիության և վերա¬բերելիության, իսկ համակ¬ցութ¬¬¬յամբ գործի ճիշտ լուծման տեսանկյու¬նով` բավարա¬րութ¬յան չափանիշներին։
Դատա¬րա¬նը հաստատված է համարում այն, որ ամբաստանյալ Հովհաննես Միսակյանը նրան մեղ¬սագրվող հանցավոր արարքները` իրեն վստահված ավտոմեքենան ոչ սթափ վիճակում վարելով «Ճանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովման մասին կանոնները, ինչպես նաև ճանապարհային երթևեկության պահանջները խախտելու հետևանքով հետիոտն Հարություն Փչակչյանին անզգուշությամբ մահ պատճառելը, ինչպես նաև ճանապարհատրա¬նսպոր¬¬տային այդ պատահարի վայրը թողնելը, կատարել է մեղավորությամբ, դրանք համապա¬տաս¬¬խանաբար` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 244-րդ հոդվածով որակված են ճիշտ, ամբաստանյալ Հ.Միսակյանը քրեա¬կան պատաս¬խա¬¬նատ¬վության ու պատժի ենթակա է այդ հոդվածներով (համա¬պա¬տաս¬խան մասով)։
Ամբաստանյալ Հ.Միսակյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշե¬լիս Դատարանն հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬կանգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչ¬պես նաև կան¬խել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի հա¬մա¬ձայն` հան¬ցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ¬գոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապա¬տասխանեն հան¬ցանքի ծան¬րութ¬յանը, այն կատա¬րելու հանգա¬մանք¬ներին, հանցավորի անձնա¬վո¬րութ¬յանը, անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կան¬խելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պա¬տիժ, իսկ նույն հոդ¬վածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագոր¬ծության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հան¬¬ցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմաց¬նող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համա¬ձայն` հանցա¬գործության համար նախա¬տեսված պատիժներից ա¬ռա¬վել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպա¬տակ¬ները։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատա¬վարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրո¬պա¬կան դատա¬րա¬նի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգա¬մանք¬ներով այլ գործի քննության ժամանակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ իր 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված նորմը, նշել է, որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վութ¬յունը մեղմացնող հանգա¬մանք¬ների կիրառման լայն հայեցո¬ղութ¬յամբ, քանի որ պա¬տիժ նշանակելիս Դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ, որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։
Սույն գործով Դատարանը որպես ամբաստանյալ Հովհաննես Միսակյանի անձը դրա¬կա¬նո¬րեն բնու¬թագրող տվյալներ է գնահատում վերջինիս երիտասարդ լինելը (ըստ AM սերիայի 0305673 համարի անձնագրի լուսապատճենի` ծնվել է 1983թ. մարտի 3-ին), նախկինում դա¬տա¬պարտված չլինելը (ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2013թ. ապրիլի 29-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունքներով տրված դատվածության տեղեկանքի համաձայն), խնա¬մքին հղի կնոջ` Աննա Խաչատրյանի առկայությունը(ըստ «թիվ 8 պոլիկլինիկա» ՓԲ ընկերության տնօրեն Ա.Հարութ¬յունյանի տրամադրած ամբուլատոր քարտի և թիվ 18 տեղեկանքի), իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հան¬գա¬մանքներ` բնակության վայրում ամբաստանյալ Հ.Միսակյանի դրականորեն բնութագրվելը (Կոտայքի մարզի Քաղսիի համայնքի ղեկավար Ս.Դավթյանի կողմից տված բնութագրի), մեղայականով ներկայանալը, քննվող դեպքի բոլոր ման¬րա¬մասները բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելը, իրեն լիովին մե¬ղավոր ճանաչելը և ան¬կող¬¬ծորեն զղջալը։
Դատաքիմիական փորձաքննության 2013թ. ապրիլի 29-ի թիվ 13-1248 եզրակացության համաձայն` Հովհաննես Միսակյանի արյան փորձանմուշի մեջ հայտնաբերվել է էթիլ սպիրտ (ալկոհոլ) 24,0 mmol/L քանակությամբ (1,1 գ/լ), որը համապատասխանում է թեթև աստիճանի ալկոհոլային հարբածության վիճակին։ Թեև հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը նախատեսված է պատաս¬խա¬նատվությունը և պատիժը ծան¬րացնող, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասում սպառիչ թվարկված հանգա¬մանքների ցանկում, սակայն նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ելնելով հանցագործության բնույթից Դատարանը կարող է վերոնշյալ հանգամանքը ծանրացնող չհա¬մարել։
Ալկոհոլի ազդեցության տակ հանցանք կատարելը սույն գործով որպես ծանրացնող հան¬գա¬մանք գնահատելու հարցը քննարկելիս` Դատարանը կիրառելի է համարում Դ.Հով¬հաննիսյա¬նի վերաբերյալ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2009թ. դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման մեջ արտահայ¬տած մեկնաբանությունը, համաձայն որի` այն որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք գնահատելու համար դա¬¬տա¬¬րանը պարտավոր է հանգա¬մա¬նորեն պարզել և հաշվի առնել, թե հանցավոր արարքն իր բնույ¬թով կապվա՞ծ է արդյոք հանցանք կատարած անձի՝ ալկոհոլ օգտագործած լինելու հետ, այսինքն` ալկոհոլի օգտագոր¬ծումն հան¬ցանքը կատարելուն նպաստող պայման հան¬դիսացել է, թե` ոչ։
Ելնելով ամբաստանյալ Հովհաննես Միսակյանին մեղսագրվող արարքի բնույթից, քննվող դեպքի հանգաման¬քներից` Դատարանը գտնում է, որ ալկոհոլի թեկուզ չնչին քանակության օգտա¬գործումը նախորդել և վարորդի զգոնությունը կորցնելու տեսանկյունով, այնուա¬մենայնիվ, նպաս¬տել է վրաերթի կա¬տար¬մանը, ուստի դրա օգտագործումը գնահա¬տում է որպես ամբաս¬տանյալ Հ.Միասկյանի պատասխանատվությունը և պա¬տիժը ծանրացնող հանգա¬մանք։
Ամբաստանյալ Հովհաննես Միսակյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող այլ հան¬գա¬մանքներ Դատարանը չարձանագրեց։
Վերոնշյալ հանգա¬մանքներն հաս¬տատվել են քրեա¬կան գործի նյութերում առկա փաս¬տական տվյալ¬ներով, իրական են և ողջամտորեն նվազեցնում կամ բարձրացնում են ամբաստանյալ Հովհաննես Միսակյանի անձի հան¬րային վտանգա¬վո¬րությունը։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տան¬յալ¬ Հ.Միսակյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի նշանակման հարցերին` Դատա¬րանը փաս¬տում է, որ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված հանցա¬կազմի պատժամասը նախա¬տեսում է որպես հիմնական պատժատեսակ բացառապես որո¬շակի ժամկետով ազա¬տազրկման, իսկ լրացուցիչ պատիժ` որո¬շակի պաշտոններ կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղ¬վե¬լու իրավունքից զրկելու տեսքով։ Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 244-րդ հոդվածին, ապա դրա հան¬ցակազմն այլընտրանքային է, նախատեսում է որպես հիմնական պատիժներ տուգանքի, կալանքի և որոշակի ժամկե¬տով ազատազրկման և լրացուցիչ պատիժ` որոշակի պաշտոններ կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու ձևով։
Հետևա¬բար` սույն գործի շրջանակներում քննարկման ենթակա են ամբաստանյալ Հ.Միսակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով պատժաչափ նշա¬նակելու, ինչպես նաև լրացուցիչ պատիժ նշանակելու նպա¬տակահարմարության, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 244-րդ հոդվածով` նրա նկատմամբ նշանակ¬վող պատժա¬տեսակի ընտ¬րության, տվյալ հոդվածներով նախա¬տեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի մեղմ պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժա¬տեսակ նշա¬նակելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում), ինչպես նաև հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պա¬տիժներ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելու, ինչպես նաև նշանակվող պատիժը կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կի¬րա¬ռում) հարցերը։
Ամբաստանյալ Հ.Միսակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 244-րդ հոդվածով նշանակ¬վող պատժա¬տեսակի ընտ¬րության հարցին անդրադառնալիս Դատարանը փաս¬տում է, որ նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը, ինչը ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 57-րդ հոդվածի 1-ին մասի ուժով` նրա նկատմամբ կալանքն որպես պատժատեսակ նշանակելու իրավական խոչընդոտ է։ Ավելին, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Հովհաննես Միսակյանի անձը բնու¬¬թագրող տվյալները, նրա պատաս¬խա¬նատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերը շա¬րադրված հանգա¬մանք¬¬ները, այդ թվում` նախկինում դատապարտված չլինելը, մեղայականով ներկայանալը, անկեղծորեն զղջալն ու իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, խնամքին հղի կնոջ առկայությունը, դրականորեն բնութագրվելը, ինչպես նաև ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի ուղղակի պահան¬ջով` Դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 244-րդ հոդվածով նախա¬տես¬ված պատժա¬տե¬սակ¬ներից անհրա¬ժեշտ է նշանակել նվազ խիստը` տու¬գանքը։ Այդ պա¬տիժն է արդարացի և բավա¬րար ամբաստանյալ Հ.Միսակյանին ուղղելու և նոր հանցա¬գոր¬ծությունները կանխելու հա¬մար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամբաս¬տան¬յալ Հ.Միսակյանին մեղ¬սագրված հանցագործության համար նշա¬նակվող ազա¬տազրկման չափը որոշելիս Դա¬տա¬րանը հաշ¬վի է առնում նաև արագացված կար¬գով դատական քննության կարգով մե¬ղադ¬րա¬¬կան դա¬տավճիռ կայացնելիս պատիժ նշա¬նա¬կելու` ՀՀ քրեա¬կան դատա¬վա¬րության օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասով սահմանված սկզբունքը, համաձայն որի` ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով պատիժ նշանակելիս այն չի կարող գերազանցել 3 տարի 4 ամի¬սը։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Հ.Միսակյանի կատարած յուրաքանչյուր հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար նախատեսված լրացուցիչ պատիժ` վարորդական իրավունքից զրկում նշանակելու խնդրին` Դատարանը, հաշվի առնելով ալկոհոլ օգտագործելու, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 244-րդ հոդ¬վածի պարագայում` նաև տուժողին մահ պատճառելու հանգամանքները, գտնում է, որ պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նից անհրաժեշտ է ամբաստանյալ Հ.Միսակյանին ողջամիտ ժամկետով զրկել վա¬րոր¬դական իրավունքից։
Ամբաստանյալ Հ.Միսակյանի կատարած յուրաքանչյուր հանցանքի համար պատիժ, իսկ հան¬¬ցանքների համակցությամբ վերջնական պատիժ սահմանելիս Դատարանն հաշվի է առնում նաև այն, որ սույն գործով վերջինիս մեղսագրվում է ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգա¬վո¬րության աստիճանի` ոչ մեծ և միջին ծանրության հան¬ցա¬գոր¬ծությունների կատարում, հետևաբար` ամբաստանյալ Հ.Միսակյանի նկատ¬մամբ պա¬տիժ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, որը կիրառելի է համարում պատիժներն ինչպես լրիվ, այնպես էլ մաս¬նակիորեն գումա¬րելու կանոնը։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Հ.Միսակյանի անձը բնութագրող տվյալ¬ները, նրան վե¬րագրվող հանցա¬գոր¬ծութ¬յան բնույթն ու վտանգա¬վորության աստիճանը, հանցանքն ալկոհոլ օգ¬տա¬գործած վիճակում կատարելու փաստը, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի տեսանկյու¬նով բացառիկ հանգա¬մանք¬¬¬ների բացակա¬յությունը` Դա¬տա¬րանը գտնում է, որ վեր¬ջինիս նկատ¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող պատիժը, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի հետ համակցությամբ նշանակվող վերջնական պատիժը պայ¬մանականորեն չկիրա¬ռելու, ազա¬տազրկման նվազագույն չափից ավելի ցածր պա¬տիժ կամ ավելի մեղմ պատ¬ժա¬տեսակ նշա¬նակելու հիմքերը բացա¬կայում են։
Դատարանի համոզմամբ ամբաստանյալ Հ.Միսակյանի ուղղվելը և նոր հանցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ների կանխումն հնա¬րավոր է ազատազրկման ձևով նրա նկատմամբ նշա¬նակվող պատիժը ռեալ (իրական) կրելու պայման¬ներում, իսկ պատաս¬խա¬նատվությունն ու պա¬տիժը մեղմացնող հանգա¬մանք¬¬ները, անձը դրականորեն բնութագրող վերոնշյալ տվյալները, այդ թվում` խնամքին հղի կնոջ առկա¬յությունը, տուժողի իրավահաջորդի նյութաիրավական պահանջի բացակայությունը, անհրա¬ժեշտ է հաշվի առնել սույն գործով նրա նկատ¬մամբ պատժաչափ և վերջնական պատիժ սահմա¬նելիս։
Քննարկելով ամբաստանյալ Հովհաննես Միսակյանի նկատ¬մամբ ընտրված խափանման միջոց կա¬լա¬¬նա¬վորման հարցը, հաշվի առնելով նաև վերջինիս ռեալ պատժի` ազատազրկման դատա¬պար¬տելու հանգամանքը` Դատարանը գտնում է, որ այն անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ` մինչև դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Միաժամանակ անդրա¬դառնալով պատժի կրման սկիզբն հաշ¬վարկելու և անազատության մեջ պահվելու ժամկետը նշանակվող պատ¬ժին հաշ¬վակցելու հար¬ցե¬րին` Դատա¬րանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Միսակյանի պատժի կրման սկիզբն անհրա¬ժեշտ է հաշվարկել նրան փաս¬տա¬ցի արգելանքի վերց¬նելու պահից` 2013թ. ապրիլի 27-ից, որի դեպ¬քում նրան կալանքի տակ պա¬հելու ժամկետը լրացուցիչ հաշ¬վակցելու անհրա¬ժեշտութ¬¬յունը վե¬րա¬նում է, քա¬նի որ հաշ¬վակցման ենթա¬կա ժամկետն ինքնին ընդգրկում է 2013թ. ապրիլի 27-ից մինչև սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելն ըն¬կած ժամանակա¬հատվածը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի հա¬մա¬ձայն` դա¬տավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապա¬¬ցույց¬ների տնօրին¬¬¬ման, դատական ծախսերի, գույ¬քի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգե¬լանքի, քաղա¬¬քա¬ցիական հայցի հարցերին։ Ի կատարումն քրեադատավարական օրենքի այդ պահանջի` Դատա¬րանն արձա¬նագրում է, որ ամբաստանյալ Հ.Միսակյանի շարժական կամ անշարժ գույքերի նկատ¬մամբ ար¬գելանք չի կիրառվել, տուժողի իրավահաջորդ Լուսինե Փչակչյանը հրաժարվել է քաղա¬քա¬ցիա¬¬կան հայց ներկայացնելուց։
ՀՀ քրեական դատա¬վա¬րական օրենսգրքի 375.3 հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն` նույն օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-8-րդ կետերում թվարկված դա¬տական ծախսերն ամ¬բաս¬տանյալից բռնագանձման ենթակա չեն, հետևա¬բար` Դատարանը դատական այդ ծախ¬¬սերի հարցը ևս համարում է լուծված։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին` Դատարանը գտնում է, իրե¬ղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում պահվող` տուժող Հարություն Փչակչյանի հագուստները, կոշիկները, գլխարկը և ակնոցների շրջանակն անհրաժեշտ է վերադարձնել վերջինիս իրավահաջորդ Լուսինե Հարությունի Փչակչյանին` դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Գնահատելով և ամփոփելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույց¬ները, ղեկավար¬վե¬լով ՀՀ քրեական դատավա¬րա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-375-րդ, ինչպես նաև 375.1-375.4-րդ հոդված¬ներով, Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝

Հովհաննես Յուրիկի Միսակյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասով և 244-րդ հոդվածով նախատեսված հանցա¬գործությունների կատարման մեջ, նրա նկատ¬մամբ նշա¬¬նակել պատիժ`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասով` ազատազրկում` 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` վարորդական իրա¬վուն¬քից զրկելով 1 (մեկ) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 244-րդ հոդվածով` տուգանք 100.000 (հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով` վարորդական իրա¬վուն¬քից զրկելով 1 (մեկ) տարի ժամ¬կետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները լրիվ գումարելով` Հովհաննես Յուրիկի Միսակյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազա¬տազրկում 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով և տուգանք` 100.000 ( հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով` վարորդական իրա¬վուն¬քից զրկելով 2 (երկու) տարի ժամ¬կետով։
Հովհաննես Միսակյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել նրան ձերբակալելու պահից` 2013թ. ապրիլի 27-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավարումը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում պահվող` տուժող Հարություն Փչակչյանի հագուստները, կոշիկները, գլխարկը և ակնոցների շրջանակը վերադարձնել վերջինիս իրավահաջորդ Լուսինե Հարությունի Փչակչյանին` դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Հովհաննես Միսակյանի գործողությունների հետևանքով տուժողին պատճառված վնասի հա¬տուց¬ման հարցն սույն քրեական գործի շրջանակներում համարել լուծված` վերջինիս իրա¬վա¬հա¬ջորդ Լուսինե Փչակչյանի կողմից քաղա¬քացիական հայց ներկայացնելուց հրաժարվելու հիմքով։
Դատական այլ ծախսերի հարցն համարել լուծված` գործն արագացված դատաքննության կարգով քննելու հիմքով։
Դատավճիռը հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում կարող է բողո¬քարկվել ՀՀ վե¬րաքննիչ քրեական դատարան` բացառությամբ գործի փաստական հանգա¬մանք¬ների վերա¬բերյալ Դատարանի հետևությունների։



ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ