Գործ թիվ ԵԿԴ/0100/01/13





ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը ( այսուհետ` Դատարան )`


նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,
քարտուղարությամբ` Էլեն Ղուկասյանի,

մասնակցությամբ`

մեղադրող, ՀՀ գլխավոր դատախազության
ընդհանուր բնույթի հանցագործությունների
գործերով վարչության ավագ դատախազ` Մանուչար Մարտիրոսյանի,


ամբաստանյալ Դ.Մկրտչյանի պաշտպան` Յուրիկ Խաչատրյանի,



2013թ. հուլիսի 24-ին նույն դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, արա¬գաց¬ված դա¬տա¬կան քննության կարգով քննեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`

Դ ա վ ի թ Ս ե ր ժ ի կ ի Մ կ ր տ չ յ ա ն ի`
(ծնված 1978թ. սեպտեմբերի 15-ին, Երևան քաղաքում, ազ¬¬գութ¬յամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուրի, միջնակարգ կրթութ¬¬¬յամբ, անհատ ձեռնարկատեր, նախկինում չդատա¬պարտ¬ված, հաշ¬վառված և բնակ¬վել է Երևանի Դավիթա¬շեն 3-րդ թաղամասի 21-րդ շենքի 20-րդ բնակարանում, սույն գործով կալանքի տակ է 2013թ. մարտի 26-ից)


1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 69103613 քրեական գործն հարուցվել է 2013թ. մարտի 27-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ հատկապես կարևոր գործերի քննության վարչությունում ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ի մասի հատկանիշներով` Դավիթ Մկրտչյանի, Վաչագան Սաֆարյանի և Երվանդ Սարգսյանի կողմից ապօրինի կերպով հրազեն և ռազմամթերք ձեռք բերելու, պահելու և կրելու դեպքի առթիվ։
2013թ. մարտի 27-ին վերոնշյալ հանցանքը կատարելու կասկածանքով ձերբակալվել են Երվանդ Սարգսյանը, Դավիթ Մկրտչյանը և Վաչագան Սաֆարյանը։
2013թ. մարտի 29-ին Դավիթ Մկրտչյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նույն օրը նրա նկատմամբ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջաների ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշմամբ որպես խա¬¬փան¬ման միջոց է ընտրվել կալա¬նավորում։
2013թ. մարտի 29-ին կասկածյալ Երվանդ Սարգսյանը ազատվել է արգելանքից` կալանքի տակ պահելու անհրաժեշտությունը վերանալու պատճառաբանությամբ։
2013թ. մարտի 29-ին կասկածյալ Վաչագան Սաֆարյանը ազատվել է արգելանքից և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրություն։
2013թ. մայիսի 31-ին որոշում է կայացվել Վաչագան Սաֆարյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` նրա արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րսդ մասով նախատեսված հանցակազմի բացակայության հիմքով։

2013թ. հունիսի 3-ին որոշում է կայացվել Դավիթ Մկրտչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդեվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` ռազմամթերք հանդիսացող 5.6 մմ տրա¬մաչափի երեք փամփուշտները կամովին հանձնելու հիմքով։
2013թ. հունիսի 3-ին Դավիթ Մկրտչյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` պայ¬մանա¬վորված արհեստագործական եղանակով պատրաստված, հրազեն հանդիսացող ատրճանակ ապ¬օրինի ձեռք բերելու, կրելու, ինչպես նաև ատրճանակներն ու փամփուշտն ապօրինաբար ձեռք բերելու հանգամանքների հստակեցմամբ։
2013թ. հունիսի 16-ին քրեական գործը Դավիթ Սերժիկի Մկրտչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով կազմված մե¬ղադրա¬կան եզրակացութ¬յամբ ու¬ղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջան¬ների ընդհանուր իրավա¬սութ¬յան դատա¬րան և 2013թ. հունիսի 17-ին ընդունվել վարույթ։

2. Առաջադրված մեղադրանքի բովանդակությունը.
Նախաքննական մարմինն ամբաստանյալ Դավիթ Մկրտչյանին մեղադրանք է առա¬ջադրել այն բանի համար, որ նա «2013թ. մարտի 26-ին Երևան քաղաքի Դավիթաշենի կամուրջի տակից գտնելու եղանակով ապօրինի կերպով ձեռք է բերել գործարանային արտադրության, 7.65մմ տրա¬մաչափի, «CZ 27» մոդելի, «201707» համարի, ակոսափող հրազեն հանդիսացող ատրճանակ` պա¬հու¬նակում ռազմամթերք հանդիսացող 7.65 մմ տրամաչափի յոթ փամփուշտներով, արհես¬տա¬գոր¬ծական եղանակով պատրաստված 5.6 մմ տրամաչափի ակոսափող հրազեն հանդիսացող ատրճա¬նակ, ինչպես նաև ռազմամթերք հանդիսացող 5.45 մմ տրամաչափի փամփուշտ, որից հետո ատրճա¬նակ¬ներն ապօրինի կերպով կրել է իր մոտ, իսկ փամփուշտը` ապօրինի կերպով պահել իրեն պատ¬կանող Երևան քաղաքի Դավիթաշեն 3-րդ թաղամասի 21-րդ շենքի թիվ 20 հասցեում գտնվող բնակա¬րանում։
Ատրճանակները 2013թ. մարտի 26-ին հայտնաբերվել են Դավիթ Մկրտչյանի մոտից` Երևանի Սայաթ Նովա փողոցից ոստիկանության աշխատակիցների կողմից ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ բերման ենթարկվելու ժամանակ, իսկ փամփուշտը` 2013թ. մարտի 28-ին` Երևանի Դավիթաշեն 3-րդ թաղամասի 21-րդ շենքի 20 հասցեում գտնվող բնակարանում կատարված խուզարկությամբ»։
Վերոնշյալ հանցավոր արարքը կատարելու համար Դավիթ Մկրտչյանին մեղադ¬րանք է առա¬ջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։

3. Արագացված դատական քննություն.
Մինչ դատաքննություն սկսելն ամբաստանյալ Դավիթ Մկրտչյանը միջնորդեց գործը քննել դա¬տա¬կան քննության արագացված կարգով` հայտարարելով, որ վերը նշված միջ¬նոր¬¬դութ¬յունը ներկա¬յացնում է կամավոր` նախա¬պես խորհրդակցելով իր պաշտպանի հետ, գիտակ¬ցում է արա¬գացված կարգով դատաքննութ¬յուն անցկացնելու իրավական հետևանք¬ները։ Ամբաս¬տան¬յալն հայտարարեց նաև, որ առաջադրված մե¬ղադրանքն իրեն պարզ և հասկանալի է, հա¬մա¬ձայն է դրա հետ, ավելին` առա¬ջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանա¬չում։ Մե¬ղադրողը, Դատա¬րանում փոփո¬խելով մեղադրա¬կան եզրա¬կացությամբ հայտնած իր դիրքո¬րոշումը, գործն արա¬գացված դա¬տաքննութ¬յան կարգով քննելու դեմ չա¬ռարկեց։
Քննության առնելով ամբաստանյալ Դավիթ Մկրտչյանի վերոնշյալ միջնոր¬դութ¬յունը, հաշվի առ¬նելով մեղադրողի վերոնշյալ դիրքորոշումը, նկատի ունենալով, որ ամ¬բաս¬տանյալը չա¬փահաս է, մեղսունակ է, փաստելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատա¬վա¬րության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդվածներով նախա¬տեսված` գործն արագացված դա¬տաքննութ¬յան կարգով քննելու հիմ¬քն ու բոլոր պայմանները` Դա¬տա¬¬րա¬նը, համապա¬տաս¬¬խան որոշ¬ման կայացմամբ, գործը քննեց արա¬գաց¬ված դա¬տաքննության կար¬գով։

4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալ Դավիթ Մկրտչյանին առա¬¬ջադրված մեղադրանքը, բացի վերջինիս նախաքննական խոս¬տովանական ցուց¬¬մունքից, Դատարանն հաս¬տատված հա¬մա¬րեց վկաներ Վաչագան Սաֆարյանի և Երվանդ Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքներով, իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վար¬չութ¬¬յունում պահվող գործարանային արտադրության 7.65 մմ տրամաչափի «CZ 27» մոդելի «201707» համարի ատրճանակի, 7.65 մմ տրամաչափի յոթ փամփուշտների, արհեստագործական եղանակով պատրաստված 5.6 մմ տրամաչափի ակոսափող ատրճանակի, 5.45 մմ տրամաչափի փամփուշտի, Դավիթ Մկրտչյանի` 2013թ. մարտի 26-ի անձնական խուզարկության արձա¬նագրության, վերջինիս բնակարանում 2013թ. մարտի 28-ին կատարված խուզարկության արձա¬նագրության, դատաձգա¬բանական փորձաքննությունների 2013թ. մարտի 28-ի թիվ 632 և 656, ինչպես նաև 2013թ. մարտի 30-ի թիվ 664 եզրակացությունների առկայութ¬յամբ։
Նախաքննությամբ ձեռք բերված վերոնշյալ ապացույցները գնահատելիս` Դատարա¬նը եկավ այն հետևության, որ ամբաստանյալ Դավիթ Մկրտչյանին առաջադրված մեղադ¬րանքի հիմ¬քում դրված այդ ապա¬ցույցներն ըստ էության հա¬մա¬պա¬տաս¬խանում են ՀՀ քրեա¬կան դատա¬վա¬րութ¬յան օրենսգրքով սահմանված թույլատրելիության և վերա¬բերե¬լիության, իսկ համակ¬ցութ¬¬¬յամբ գործի ճիշտ լուծման տեսանկյու¬նով` բավարա¬րութ¬յան չափա¬նիշներին։
Դատա¬րա¬նը հաստատված է համարում այն, որ ամբաստանյալ Դավիթ Մկրտրչյանը նրան մեղ¬սագրվող հանցավոր արարքը` հրազեն հանդիսացող ատրճանակներ և ռազմամթերք հանդիսացող փամփուշտներ ապօրինաբար ձեռք բերելը, պահելը և կրելը, ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 235-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով որակված է ճիշտ, ամբաստանյալը քրեա¬կան պատաս¬խա¬նատ¬վության ու պատժի ենթա¬կա է վերոնշյալ հոդվածի համապատասխան մասով։
Ամբաստանյալ Դավիթ Մկրտչյանի նկատ¬մամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬կանգ¬¬նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հան¬ցա¬¬գոր¬ծությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հան¬ցանք կատա¬րած անձի նկատ¬մամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ¬գոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապա¬տասխանեն հանցանքի ծան¬րությանը, այն կա¬տա¬րելու հան¬գա¬մանքներին, հան¬ցավորի անձնա¬վորությանը, անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կան¬խելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցա¬գործության՝ հանրության համար վտան¬գավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմաց¬նող և/կամ ծանրացնող հան¬գա¬մանքներով։ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համա¬ձայն` հանցագործության համար նախա¬տես¬ված պա¬տիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դա¬տա¬վա¬րա¬կան օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպա¬կան դատա¬րա¬նի դատական ակտի հիմնա¬վո¬րումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յուն¬ները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգամանք¬ներով գործի քննության ժամա¬նակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկտեմ¬բերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված նորմը, նշել է, որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վությունը մեղմաց¬նող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ, քանի որ պա¬տիժ նշանակելիս Դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ, որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Դավիթ Մկրտչյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնա¬հա¬տում նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2013թ. մարտի 27-ին կատարված հարցման արդյունքների), երիտասարդ լինելը (ըստ 2008թ. նոյեմ¬բերի 14-ին տրված թիվ AH06943043 անձնագրի` ծնվել է 1998թ. սեպտեմբերի 15-ին), խնամքին 1-ին և 2-րդ խմբի հաշմանդամ ծնողների` Սերժիկ և Գոհար Մկրտչյանների առկայությունը (ըստ Երևանի Դավթաշեն ՍՄՍ համատիրության նախագահ Ս.Մկրտչյանի հաստատած բնութագրի և 2013թ. մարտի 27-ին տրված թիվ 86 տեղեկանքի), իսկ որպես պա¬տասխանատվությունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքներ` անկեղծորեն զղջալն ու դեռևս մինչդա¬տա¬կան վարույթից իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, քննվող դեպքի բոլոր հանգա¬մանք¬նե¬րը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելը, բնա¬կութ¬յան վայրում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ Երևանի Դավթաշեն ՍՄՍ համատիրության նախագահ Ս.Մկրտչյանի հաստատած բնութագրի)։
Վերոնշյալ հանգա¬մանք¬ներն հաստատվել են քրեական գործի նյութերում առկա փաս¬տա¬կան տվյալ¬¬ներով, իրական են, նվազեցնում են ամբաս¬տանյալ Դ.Մկրտչյանի հան¬րային վտան¬¬գա¬վո¬րութ¬յունը։
Ամբաստանյալ Դավիթ Մկրտչյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հան¬գա¬մանքներ Դատարանը չարձանագրեց։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ Դավիթ Մկրտչյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տե¬սակի ընտրության խնդրին` Դատարանը փաս¬տում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահ¬մանված հան¬¬ցա¬¬կազմերի պատժամասը նա¬խատեսում է այլընտրանքային պատ¬ժա¬տե¬սակներ` կալանք կամ որոշակի ժամկետով ազա¬տազրկում, հետևա¬բար` քննարկմանենթակա են ամբաս¬տան¬յա¬լի նկատ¬¬¬մամբ նշանակվող պատ¬ժի տեսակի ընտ¬րութ¬յան, պատժաչափի, տվյալ հոդվածով նախատեսված պատիժներից ավելի մեղմ պատ¬ժա¬տեսակ նշա¬նակելու(ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառման), այն կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդ¬վածի կի¬րա¬ռման) հարցերը։
Ամբաստանյալ Դ.Մկրտչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալա¬նա¬վո¬րում, ինչը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 57-րդ հոդվածի 1-ին մասի ուժով` նրա նկատմամբ կալանքն որպես պատժատեսակ նշանակելու իրավական խոչընդոտ է, հետևաբար` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված (նվազ խիստ պատ¬ժա¬տեսակ նշանակելու) կանո¬նը տվյալ դեպքում կիրառելի չէ, ամբաստանյալ Դ.Մկրտչյանի նկատ¬մամբ տվյալ հոդվածի պատժամասի սահմաններում կարող է նշանակվել պատիժ բացառապես ազատազրկման ձևով։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալի կատարած հանցագոր¬ծության¬ բնույթն ու վտանգա¬վո¬րութ¬յան աստիճանը, հայտնաբերված հրազենների քանակը, ինչպես նաև ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի տեսանկյու¬նով բա¬ցառիկ հան¬գա¬մանքների բացա¬կայությունը` Դատարանն արձա¬նագրում է, որ ամբաս¬տան¬յալ Դ.Մկրտչյանի նկատմամբ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող պատիժը պայմա¬նա¬¬կանորեն չկիրա¬ռելու, ազա¬տազրկման նվա¬զագույն չափից ավելի ցածր պատիժ նշանակելու հիմքերը բացա¬կայում են։ Պատժի նպա¬տակներն ապահո¬վելու տես¬անկյու¬¬նով Դատարանը գտնում է, որ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող պա¬տիժն ամբաստանյալը պետք է կրի, այն արդա¬րացի և անհրաժեշտ է նրան ուղղելու, նոր հան¬ցագոր¬ծությունների կատա¬րումը կանխելու համար։ Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ¬ներին, նրա պատաս¬խա¬նատ¬վություն ու պատիժը մեղ¬մաց¬նող վերը թվարկված հանգա¬մանքներին, ապա Դատարանը դրանք հաշվի է առնում ամբաստանյալ¬ի նկատմամբ պատժաչափ սահմանելիս։
Ամբաս¬տան¬յալ Դ.Մկրտչյանի նկատմամբ նշանակվող ազատազրկման չափը որոշելիս Դատա¬րանը նախևառաջ հաշվի է առնում արագացված կարգով դատական քննության կարգով մեղադրական դա¬տավճիռ կայացնելիս պատիժ նշա¬նա¬կելու` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասով սահմանված սկզբունքը, համաձայն որի` այն Դ.Մկրտչյանի դեպքում չի կարող գերազանցել 2 (երկու) տարին։
Քննարկելով ամբաստանյալ Դավիթ Մկրտչյանի նկատ¬մամբ ընտրված խափանման միջոց կալա¬նա¬վորման հարցը, հաշվի առնելով նաև վերջինիս ռեալ պատժի` ազատազրկման դատա¬պար¬տելու հանգամանքը` Դատարանը գտնում է, որ այն անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ` մինչև դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Միաժամանակ անդրա¬դառնալով պատժի կրման սկիզբն հաշ¬վարկելու և անազատության մեջ պահվելու ժամկետն նշանակվող պատ¬ժին հաշվակցելու հարցերին` Դատա¬րանը գտնում է, որ թեև ամբաստանյալ Մկրտչյանը ձերբակալվել է 2013թ. մարտի 27-ին, սակայն նրա պատժի կրման սկիզբն անհրաժեշտ է հաշվարկել բերման ենթարկելու պահից` 2013թ. մարտի 26-ին` ժամը 21։55-ից։ Այդ դեպքում ամբաստանյալին կալանքի տակ պա¬հելու ժամկետը լրացուցիչ հաշ¬վակցելու անհրա¬ժեշտությունը կվերանա, քանի որ հաշվակցման ենթա¬կա ժամկետն ինքնին կընդգրկի 2013թ. մարտի 26-ից մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելն ըն¬կած ժամանակա¬հատվածը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դա¬տավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույց¬ների, դատական ծախ¬սերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի, քաղա¬¬քա¬ցիա¬կան հայցի հարցերին։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը` Դատարանը գտնում է, որ գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վար¬չութ¬¬յունում պահվող գործարանային արտադրության 7.65 մմ տրամաչափի «CZ 27» մոդելի «201707» համարի ատրճա¬նակը, 7.65 մմ տրամաչափի յոթ փամփուշտները, արհեստագործական եղանակով պատրաստված 5.6 մմ տրամաչափի ակոսափող ատրճանակը, 5.45 մմ տրամաչափի փամփուշտն անհրաժեշտ է թողնել պետական այդ հիմնարկի տնօրի¬նութ¬յանը` դատավճիռն օրինա¬կան ուժի մեջ մտնե¬¬լուց հետո։ (Իրավապահներին ամբաստանյալ Դ.Մկրտչյանի կամովին հանձնած և փորձագիտական հետազո¬տության ենթարկված 5.6 մմ տրամաչափի երեք փամփուշտները թեև արդարացիորեն սույն գործով իրեղեն ապացույց չեն ճանաչվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 5-րդ մասի հիմքով, սակայն դրանք անհրաժեշտ է ևս թողնել ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վար¬չութ¬¬յան տնօրինությանը` այդ իրերի քաղաքացիարավական շրջանառությունից հանված լինելու պատճառա¬բա¬նությամբ)։
Նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 375.3 հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն` նույն օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-8-րդ կետերում թվարկված դա¬տական ծախսերն ամբաստանյալից բռնագանձման ենթակա չեն, Դատարանը դատական ծախ¬¬սերի հարցն համարում է լուծված։ Դատարանն արձա¬նագրում է նաև, որ ամբաստանյալ Դ.Մկրտչյանի գույքի նկատմամբ արգելանք չի կիրառ¬վել, նրա դեմ քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել։
Գնահատելով և ամփոփելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույց¬ները, ղեկավար¬վելով ՀՀ քրեական դա¬տա¬վա¬րա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ և 369-373-րդ, ինչպես նաև 375.1-375.4-րդ հոդված¬ներով, Դատա¬րանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝

Դավիթ Սերժիկի Մկրտչյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 1(մեկ) տարի ժամկետով։
Դավիթ Մկրտչյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել 2013թ. մարտի 26-ից, նրա նկատմամբ որ¬պես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վար¬չությունում պահվող գործարանային արտադրության 7.65 մմ տրամաչափի «CZ 27» մոդելի «201707» համարի ատրճանակը, 7.65 մմ տրամաչափի յոթ փամփուշտները, արհեստագործական եղանակով պատրաստված 5.6 մմ տրամաչափի ակոսափող ատրճանակը, 5.45 մմ տրամաչափի փամփուշտը թողնել պետական այդ հիմնարկի տնօրինությանը` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված` գործն արագացված դատաքննության կարգով քննելու հիմքով։
Դատավճիռը հրապարակման օրվանից մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` բացառությամբ գործի փաստական հանգամանքների վերաբերյալ Դատարանի հետևությունների։



ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ