ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՔՐԵԱԿԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆ


Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների ընդհանուր
իրավասության դատարանի դատավճիռ
գործ թիվ ԵԿԴ/0091/01/13
նախագահող դատավոր` Մ.Պապոյանի

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

2 սեպտեմբերի 2013թ. ք.Երևան


ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
/այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Տ.Հակոբյանի

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ԲՈՂՈՔ ԲԵՐԱԾ ԱՆՁ ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.Բեգինյանի
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ժ.Յակուբովի
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ա.Ստեփանյանի
ԹԱՐԳՄԱՆԻՉ` Հ.Ստեփանյանի

Դռնբաց դատական նիստում, Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ` Ա.Բեգինյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ժորա Վլադիմիրի Յակուբովի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

ԳՈՐԾԻ ԴԱՏԱՎԱՐԱԿԱՆ ՆԱԽԱՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ
1. 2013 թվականի մարտի 19-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ն.Բարսեղյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13132513 քրեական գործը:
2. 2013 թվականի մայիսի 4-ին թիվ 13132513 քրեական գործով կասկածյալ Ժորա Վլադիմիրի Յակուբովի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրությունը չհեռանալու մասին:
3. 2013 թվականի մայիսի 8-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ն.Բարսեղյանի որոշմամբ թիվ 13132513 քրեական գործով Ժորա Վլադիմիրի Յակուբովին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
4. 2013 թվականի մայիսի 30-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ն.Բարսեղյանի որոշմամբ թիվ 13132513 քրեական գործով Ժորա Յակուբովին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
5. 2013 թվականի հունիսի 4-ին Ժորա Վլադիմիրի Յակուբովի վերաբերյալ թիվ 13132513 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԿԴ/0091/01/13 համարը:
6. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանն (այսուհետև` դատարան), կիրառելով դատական քննության արագացված կարգ, իր 28.06.2013թ. դատավճռով վճռել է`
Ժորա Վլադիմիրի Յակուբովին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և պատիժ նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հազարապատիկի չափով:
Ժորա Վլադիմիրի Յակուբովի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
7. Առաջին ատյանի դատարանի 28.06.2013թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ` Ա.Բեգինյանը:
8. Վերաքննիչ դատարանի 2013թ. օգոստոսի 9-ի որոշմամբ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել է քննության:
9. Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխան չի ներկայացվել:

ԳՈՐԾԻ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔՆԵՐԸ.
10. Ժորա Վլադիմիրի Յակուբովին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքի համար, որ նա 2013 թվականի մարտի 19-ին` ժամը 01:30-ի սահմաններում, իր մոտ եղած բանալիով բացել է Երևան քաղաքի Չարենցի փողոցի 125ա հասցեում գործող ավտոլվացման կետի ետնամասի մետաղապլաստե դռան փականը, ապա ապօրինի մուտք է գործել և այնտեղից գաղտնի հափշտակել Արամ Խաչատրյանին պատկանող զգալի չափի` 300.000 ՀՀ դրամ արժողության <<Կառչեռ>> տեսակի ավտոլվացման սարքը և 2.000 ՀՀ դրամի մետաղադրամներ:

ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔԻ ՀԻՄՔԵՐԸ, ՀԻՄՆԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐԸ, ԵՎ ՊԱՀԱՆՋԸ.
11. Վերաքննիչ բողոքը բերվել է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Մեղադրող Ա.Բեգինյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ Դատարանը, հիմք ընդունելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք համադրելու միջոցով, դրանք գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով կայացրել է մեղադրական դատավճիռ: Սակայն, միաժամանակ, խախտելով քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածները, մեղմ պատիժ է նշանակել ամբաստանյալ Ժորա Յակուբովի նկատմամբ:
Այսպես, դատարանը պատիժ սահմանելիս հաշվի է առել ամբաստանյալ Ժ.Յակուբովի կատարած հանցանքի՝ զգալի չափերով կատարված գաղտնի հափշտակության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը ու ամբաստանյալի ինքնությունը:
Դատարանը որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու անձը բնութագրող հանգամանք է դիտել ամբաստանյալը նախկինում դատապարտված չլինելը, ինքնախոստովանական ցուցմունք տալը, կատարածի համար զղջալը:
Դատարանն արձանագրել է, որ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Գտնում է, որ դատարանը հաշվի չի առել այն հանգամանքը, որ Ժորա Յակուբովը, հանդիսանալով նշված ավտոլվացման կետի նախկին աշխատակից, աշխատանքից ազատվելիս չի հանձնել ավտոլվացման կետի ետնամասի դռան բանալին, որն օգտագործելով՝ դռան փականը բացելով, ապօրինի մուտք է գործել և կատարել հափշտակություն: Այս կարևորագույն հանգամանքն ակնհայտ վկայում է Ժ.Յակուբովի մոտ հափշտակություն կատարելու նախապես ծրագրավորված, պլանավորված լինելու մասին, ինչը որ ավելի է բարձրացնում Ժ.Յակուբովի արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի չի առել նաև այն, որ ամբաստանյալ Ժ.Յակուբովը, ավտոլվացման կետ ապօրինի մուտք գործելիս, զգալի չափ հանդիսացող 300.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Կառչեռ>> տեսակի ավտոլվացման սարքը հափշտակելուց բացի, չսահմանափակվելով, հափշտակել է նաև ավտոլվացման կետում այդ պահին եղած 2.000 ՀՀ դրամի մետաղադրամները, ինչը վկայում է նրա կողմից ցանկացած արժողության և ցանկացած քիչ թե շատ արժեք ունեցող յուրաքանչյուր տեսակի ապրանք հափշտակելու դիտավորության մասին։ Բացի այդ, հանցանքը կատարելիս Ժ.Յակուբովն անտեսել է իր նախկին աշխատանքային ընկերների՝ հանապազօրյա հացը վաստակելու հնարավորությունը, ինչպես նաև խոչընդոտել է ՍՊ ընկերության բնականոն գործունեությունը։ Այսպիսով՝ Ժ.Յակուբովը հանցանքը կատարելով՝ վնաս է պատճառել այլ անձանց, ինչը ևս բարձրացնում է Ժ.Յակուբովի արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը:
Այս կապակցությամբ գտնում է, որ ամբաստանյալ Ժ.Յակուբովին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով որպես պատիժ տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հազարապատիկի չափով նշանակելով, Դատարանը չի վերականգնել սոցիալական արդարությունը, չի ուղղել ամբաստանյալին, չի կանխել հանցագործությունները, քանի որ Դատարանն ամբաստանյալ Ժ.Յակուբովին ակնհայտ մեղմ պատիժ է նշանակել:
Տուգանք նշանակելով, տվյալ դեպքում, Դատարանը պատժի նպատակներին չի հասել, քանի որ ակնհայտ է այն փաստը, որ եթե ամբաստանյալ Ժ.Յակուբովը գաղտնի հափշտակություն է կատարել` գողանալով նույնիսկ ավտոլվացման կետում այդ պահի դրությամբ առկա 2.000 ՀՀ դրամի մետաղադրամները, ապա հաշվի առնելով նրա գույքային դրությունը դժվար է պատկերացնել նրա կողմից նվազագույն աշխատավարձի հազարապատիկը վճարելու հնարավորությունը:
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը 28.06.2013թ. դատավճռով ամբաստանյալ Ժորա Յակուբովի նկատմամբ նշանակել է ակնհայտ մեղմ պատիժ, որով թույլ է տվել նյութական իրավունքի խախտում:
Խնդրել է Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի թիվ ԵԿԴ/0091/01/13 քրեական գործով 2013թ. հունիսի 28-ին կայացրած դատավճռի պատժի վերաբերյալ մասը բեկանել և Ժորա Վլադիմիրի Յակուբովի նկատմամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկման ձևով:

ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆԻ ՊԱՏՃԱՌԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ ԵՎ ԵԶՐԱՀԱՆԳՈՒՄԸ.
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով նաև բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին մեղադրողի պատճառաբանությունները, ամբաստանյալի և նրա պաշտպանի պատասխանը դրա դեմ, ինչպես նաև ուսումնասիրելով և վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, հանգում է այն հետևության, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
12. Վերաքննիչ դատարանը վերաքննիչ բողոքում բարձրացված և վերլուծման ենթակա հարցերին անդրադառնալուց առաջ հարկ է համարում արձանագրել հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում:
Նշանակված պատժի հարցը քննարկելիս Վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն: Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր անհատական մոտեցում ցուցաբերել ինչպես պատժի տեսակը, այնպես էլ չափը որոշելիս:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դրա կատարման հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
13. Քրեական գործի նյութերից երևում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը ամբաստանյալ Ժորա Յակուբովի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ է դիտել ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը և կատարածի համար զղջալը:
Ժորա Յակուբովի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտել նախկինում արատավորված` դատապարտված չլինելը:
Ժորա Յակուբովի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ Դատարանը չի արձանագրել:
14. Ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքի այն պատճառաբանությանը, որ Դատարանը ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի չի առել ամբաստանյալի արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այն, որ ամբաստանյալ Ժորա Յակուբովը հափշտակությունը կատարել է նախապես ծրագրավորված, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Ժ.Յակուբովի կողմից հափշտակությունը կատարելու նախապես ծրագրավորված լինելը գործի նյութերով չի հաստատվել, ընդհակառակը` ամբաստանյալ Ժ.Յակուբովն իր ցուցմունում նշել է, որ ավտոլվացման կետի հետնամասի դռան բանալին ինքը 2013թ. մարտ ամսին բաճկոնի գրպանում պատահաբար է հայտնաբերել: Ոստիկանության բաժին բերման ենթարկվելուց հետո օգնել և աջակցել է նախաքննությանը գողոնը հայտնաբերելու և տուժողին պատճառված նյութական վնասը հատուցելու ուղղությամբ:
Այս առումով ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր 2009 թվականի փետրվարի 17-ի Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. << (...) սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա: Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում կարևոր է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը: >>:
Այսպիսով, քրեական գործի նյութերից երևում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել կատարված արարքի հանրորեն վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ինչպես նաև ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը:
Դատարանը, վերը նշված հանգամանքները գնահատելով, հիմնավոր կերպով հանգել է հետևության, որ ամբաստանյալ Ժորա Յակուբովի նկատմամբ որպես պատժատեսակ պետք է նշանակվի տուգանքի ձևով:
Մեղադրողը չի հիմնավորել, թե հատկապես ինչու ամբաստանյալի նկատմամբ պետք է նշանակվի պատիժ ազատազրկման ձևով:
Ելնելով վերոգրյալից, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի պնդումը` պատիժը խստացնելու` ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու, վերաբերյալ, անհիմն է, քանի որ բողոքաբերը ոչ մի նոր փաստարկ չի ներկայացրել իր կողմից ներկայացված պնդումը հաստատելու համար, իսկ գործում առկա փաստերն Առաջին ատյանի դատարանի կողմից արդեն իսկ հաշվի են առնվել պատժի տեսակը և չափը որոշելիս ու նշանակվել է ամբաստանյալի անձին և կատարած հանցագործության ծանրությանը համապատասխան պատիժ:
Այսպիսով վերաքննիչ դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 22-րդ, 48-րդ, 61-63-րդ հոդվածներով, պատիժ նշանակելու ընդհանուր դրույթներով, նկատի ունենալով ամբաստանյալին մեղսագրված արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը` հանգում է այն հետևության, որ Ժորա Յակուբովի նկատմամբ նշանակվել է համաչափ պատիժ, որն արդարացի է և համապատասխանում է նրա անձնավորությանը և հանցանքի ծանրությանը, ուստի մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013թ. հունիսի 28-ի դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ, 412-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

1. Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ` Ա.Բեգինյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
2. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013թ. հունիսի 28-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Ժորա Վլադիմիրի Յակուբովի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ ստորագրություններ

Իսկականի հետ ճիշտ է

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ