Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

02 հուլիսի 2013թ. ք. Երևան

ԵԿԴ-0066/01/13

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.

նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Ա. Հովհաննիսյան,

մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/
գլխավոր դատախազության
ավագ դատախազ Ա. Նադոյանի,

պաշտպան Ա. Փարսադանյանի,


դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Գևորգ Սամվելի Թոքմաջյանի`
ծնված 1991թ. դեկտեմբերի 18-ին Կոտայքի մարզի Աբովյան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված է և բնակվում է ք. Աբովյան, Եղբայրության փողոցի թիվ 3 շենքի թիվ 20 բնակարանում, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մասով։



Գործի դատավարական նախապատմությունը

Թիվ 62202013 քրեական գործը ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում հարուցվել է 2013թ. մարտի 27-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, Ավետիս Բալայանի կողմից Գևորգ Թոքմաջյանի կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով նրա գույքը բացահայտ հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Քննիչի 2013թ. ապրիլի 11-ի որոշմամբ, Գևորգ Սամվել Թոքմաջյանի կողմից հանցագործության մասին սուտ մատնություն կատարելու դեպքի առթիվ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է նոր քրեական գործ, որին միացվել է թիվ 62202013 քրեական գործը և նախաքննությունը շարունակվել է մեկ վարույթում։
Քննիչի 2013թ. ապրիլի 23-ի որոշմամբ, Ավետիս Բալայանի կողմից գույքի բացահայտ հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ քրեական գործի մասը կարճվել է և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` հանցագործության դեպքի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալ Գևորգ Սամվելի Թոքմաջյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար. «որ նա գիտակցելով, որ իր տրամադրած տեղեկատվությունը կեղծ է, 2013թ. մարտի 5-ին հանցագործության մասին կատարել է սուտ մատնություն։
Այսպես, Գևորգ Թոքմաջյանը, ունենալով ոչ ավանդական սեքսուալ կողմնորոշում, 2013թ. մարտի 2-ի գիշերը, Ավետիս Բալայանի հետ առանձնանալով Երևանի մեկուսի վայրերից մեկում՝ ավտոմեքենայի սրահում խաթարված ձևով սեռական հարաբերություն ունենալուց հետո հայտնաբերել է, որ գրպանում եղած 500 ԱՄՆ դոլարն ու 40000 ՀՀ դրամն անհայտացել է։ Ենթադրելով, որ գումարն Ավետիս Բալայանն է վերցրել, պահանջել է վերադարձնել այն, սակայն մերժում ստանալով՝ երկու օր անց՝ 2013թ. մարտի 5-ին, գնացել է ոստիկանության Երևան քաղաքի Կենտրոնական բաժին, որտեղ նախապես նախազգուշացվելով ակնհայտ սուտ մատնություն կատարելու համար նախատեսված պատասխանատվության մասին և գիտակցելով, որ իր տրամադրած տեղեկությունն իրականությանը չի համապատասխանում, ակնհայտ կեղծ գրավոր հաղորդում է ներկայացրել այն մասին, որ 2013թ. մարտի 2-ին՝ ժամը 02-ի սահմաններում, Ավետիս Բալայանը բռնություն գործադրելով իրենից 600 ԱՄՆ դոլար գումար է հափշտակել։»։
2013թ. մայիսի 02-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։



Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները

Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Ամբաստանյալ Գևորգ Թոքմաջյանը, 2007 թվականից սկսած, Երևանի քաղաքապետարանի հարևանությամբ գտնվող Կիրովի այգում, կրելով կանացի հագուստ` սեռական հարաբերություն ունենալու իր ծառայություններն է առաջարկել և այդպիսի ծառայություններ է մատուցել։
2013թ. մարտի 1-ի լույս 2-ի գիշերն ամբաստանյալ Գևորգ Թոքմաջյանը եղել է վերոհիշյալ վայրում։ Ժամը 01։00-ի սահմաններում, Կիրովի այգուն հարող Բեյրութի փողոցում նրան է մոտեցել Ավետիս Բալայանը և նրա վերոհիշյալ ծառայություններից օգտվելու ցանկություն է հայտնել։ Ամբաստանյալ Գ. Թոքմաջյանը համաձայնվել և նստել է Ա. Բալայանի ավտոմեքենան, որից հետո միասին ուղևորվել են դեպի Երևանի «Սիլաչի» կոչվող թաղամաս։ Այդտեղ, Ավետիս Բալայանի ավտոմեքենայում Գևորգ Թոքմաջյանը գումար է պահաջել Ա. Բալայանից` իր ծառայությունների դիմաց, սակայն Ա. Բալայանը հրաժարվել է նրան վճարել։ Այնուհետև Գ. Թոքմաջյանը չգտնելով իր գրպանում մինչ այդ եղած 500 ԱՄՆ դոլար և 40.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումարը, ենթադրելով, որ հարբած վիճակում գտնվող Ավետիս Բալայանն է այդ գումարը վերցրել` նրանից պահանջել է հետ վերադարձնել այն։ Այդ պատճառով նրանց միջև վեճ է ծագել։ Ա. Բալայանը հայհոյանքներ տալով` Գևորգ Թոքմաջյանին հրել, ավտոմեքենայի սրահից իջեցրել է և հեռացել։
2013թ. մարտի 5-ին Գ. Թոքմաջյանը գնացել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժին և գիտակցելով, որ իր տրամադրած տեղեկատվությունը կեղծ է, պատշաճ կարգով նախազգուշացվելով ակնհայտ սուտ մատնություն կատարելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածով նախատեսված պատասխանատվության մասին և իր ստորագրությամբ հաստատելով այդ հանգամանքը` գրավոր հաղորդում է ներկայացրել հետևյալ բովանդակությամբ. «տալիս եմ հաղորդում այն մասին, որ սույն թվականի մարտի 2-ին ժամը 2։00-ի սահմաններում Երևանի Արցախի փողոցի վրա կոնկրետ հասցեն չեմ կարող նշել իմ ծանոթ Արտոն իր LEXUZ LX470 մակնիշի 48AS888 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի մեջ ինձանից հափշտակեց 600 ԱՄՆ դոլար գումար, որից հետո ինձ թողնելով այդտեղ հեռացավ, հաղորդումը գրված է իմ կողմից ճիշտ է, որի համար ստորագրում եմ։»։
Հաղորդման կապակցությամբ նույն օրը Գևորգ Թոքմաջյանը նույնաբովանդակ բացատրություն է տվել։ Նախապատրաստված նյութերով ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում 2013թ. մարտի 27-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով հարուցվել է թիվ 62202013 քրեական գործը` Ավետիս Բալայանի կողմից Գևորգ Թոքմաջյանի կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով նրա գույքը բացահայտ հափշտակելու դեպքի առթիվ։
Քրեական գործի քննության ընթացքում ամբաստանյալ Գևորգ Թոքմաջյանը հայտնել է, որ սուտ մատնություն է կատարել, իրականում Ավետիս Բալայանն իրեն չի հարվածել և իր գումարը չի հափշտակել։
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Գ. Թոքմաջյանը նախկինում դատված չի եղել, սակայն նրա վերաբերյալ, հետաքննության և նախաքննության մարմինների կողմից իրականացվել են տարբեր վարույթներ և կայացվել են հետևյալ որոշումները`
1. ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի հետաքննիչ Ա. Փաշիկյանի կողմից նախապատրաստված նյութերով հիմնավորվել է Գ. Թոքմաջյանի 2010թ. հունվարի 16-ի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված արարքի հատկանիշները, սակայն հաշվի առնելով նրա դեմ բողոքի բացակայությունը` 05.02.2010թ. որոշմամբ քրեական գործի հարուցումը մերժվել է։
2. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում քննվող թիվ 13113710 քրեական գործով հիմնավորվել է, որ 09.03.2010թ. Գ. Թոքմաջյանը կատարել է հանցագործության մասին սուտ մատնություն, որը զուգորդվել է ծանր հանցագործության մեջ մեղադրելով, այսինքն կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործություն։ Այդ գործով նախաքննության մարմնի 30.06.2010թ. որոշմամբ, Գ. Թոքմաջյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` գործուն զղջալու պատճառաբանությամբ։
3. Նույն բաժնի քննիչ Հ. Սարգսյանի 29.06.2011թ. որոշմամբ, Գևորգ Թոքմաջյանի և Էդգար Մարտիրոսյանի վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով քրեական գործի հարուցումը մերժվել է` դիմողների բողոքների բացակայության պատճառաբանությամբ։
4. Նույն բաժնի քննիչ Գ. Մխեյանի 28.11.2011թ. որոշմամբ, Գ. Թոքմաջյանի հաղորդման վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերով քրեական գործի հարուցումը մերժվել է և Գ. Թոքմաջյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` դիմողի բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ։





Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Գևորգ Սամվելի Թոքմաջյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ մանուկ հասակից հակում է զգացել տղամարդկանց հանդեպ և արդեն հասուն տարիքում տղամարդկանց հետ պարբերաբար սեռական հարաբերություններ է ունեցել։ Այդ պատճառով, ինչպես նաև գումար վաստակելու նպատակով, շուրջ վեց տարի, գիշերային ժամերին, կերպարանափոխված վիճակում և կանացի հագուստներով կանգնում է Երևանի Կիրովի այգու տարածքում և հաճախորդներ է փնտրում՝ վճարովի սեքսուալ ծառայություններ մատուցելու համար։
Շուրջ 5 տարի ճանաչում է Արտո անունով, շուրջ 50 տարեկան մի տղամարդու, որն ամսեկան երկուսից երեք անգամ օգտվել է իր ծառայություններից և իր համար դարձել է մշտական հաճախորդ։ Իմացել է, որ Արտոն աշխատում է «Զվարթնոց» օդանավակայանի մաքսակետում։ Գործի քննության ընթացքում տեղեկացել է, որ Արտոն հանդիսանում է Ավետիս Բալայանը։
2013թ. մարտի 1-ի լույս 2-ի գիշերը, երբ գտնվել է Կիրովի այգուն հարող Բեյրութի փողոցում, ժամը 01։00-ի սահմաններում իրեն է մոտեցել «Լեքսուս» մակնիշի ավտոմեքենա, որի ղեկին եղել է Ավետիս Բալայանը։ Վերջինս առաջարկել է նստել։ Ինքը նստել է ավտոմեքենան, որից հետո ուղևորվել են Երևանի մի ամայի տարածք, որտեղ ավտոմեքենայի սրահում սեռական հարաբերություն են ունեցել։ Դրանից հետո Ավետիս Բալայանից պահանջել է իր գումարը վճարել, սակայն նա լինելով հարբած վիճակում` հրաժարվել է գումարը վճարել։ Նույն պահին ստուգելով իր տաբատի գրպանները` հայտնաբերել է, որ մի քանի ժամ առաջ իր ընկեր Կարեն Թորոսյանի կողմից իրեն փոխանցած 500 ԱՄՆ դոլարը և 40.000 ՀՀ դրամն անհետացել է։ Կասկածելով Ավետիս Բալայանին` պահանջել է վերադարձնել գումարը, ինչն ավելի է զայրացրել նրան։ Ա. Բալայանը հայհոյանքներ է տվել, իրեն ավտոմեքենայից հրելով` դուրս է հանել և հեռացել։
Դրանից երկու օր անց, համոզված լինելով, որ իր գումարն Ավետիսն է տարել` գնացել է ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին և հաղորդում է տվել այն մասին, որ 2013թ. մարտի 2-ի գիշերը, ոմն Արտոն, բռնություն գործադրելով հափշտակել է իր մոտ եղած 600 ԱՄՆ դոլար գումարը։
Դեպքից մի քանի օր անց գումարը գտել է իր կրծկալի ներսի կողմի պատռվածքի մեջ։
Կատարածի համար զղջում է։ Ոստիկանության բաժնում հաղորդում տալիս, ինչպես նաև քննիչի մոտ հարցաքննվելիս` եղել է շփոթված վիճակում, որի պատճառով գրել է, որ գումարն Ավետիս Բալայանն է հափշտակել, ինչպես նաև նկարագրել է այն հափշտակելու մանրամասները և նշել, որ տեսել է, թե ինչպես է Ավետիսը հանել իր գրպանում եղած գումարը` քաշելով թղթադրամների` գրպանից դուրս եկած մասից։ Ինքն Ավետիսին զրպարտելու և նրան վատություն անելու դիտավորություն չի ունեցել, պարզապես այդ պահին կարծել է, որ նա է իր գումարը հափշտակել։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 34-38, 53-55, 60-63, 78, 87-88/
Վկա Կարեն Թորոսի Թորոսյանի ցուցմունքներով այն մա¬սին, որ շուրջ 5 տարի ընկերություն է անում Գևորգ Թոքմաջյանի հետ և տեղյակ է նրա զբաղմունքի մասին։ 2012թ. հոկտեմբերից, հինգ ընկերներով վիճակախաղ են խաղում հետևյալ կերպ. յուրաքանչյուրն ամսեկան 50.000-ական ՀՀ դրամ գումար է ներդնում և հավաքված գումարը հաջորդաբար տրվում է խաղին մասնակցող որևէ մեկին։ 2013թ. մարտի 1-ին Գևորգ Թոքմաջյանի՝ գումարը ստանալու հերթն է եղել, բայց քանի որ վերջինս բնակվում է Աբովյան քաղաքում, նախորդ օրը մյուս ընկերներից հավաքել է 50.000-ական ՀՀ դրամ գումար, ավելացրել է իր գումարը և մարտի 1-ին, Գևորգի խնդրանքով տարադրամի փոխանակման կետում այն փոխանակել է 500 ԱՄՆ դոլարի։ Նույն օրը, ժամը 22։00-ի սահմաններում գնացել է Երևանի Կիրովի այգի, որտեղ հանդիպելով Գևորգ Թոքմաջյանին՝ նրան փոխանցել է 500 ԱՄՆ դոլար գումարը։
Նույն օրը, ժամը 01։00-ի սահմաններում, Գևորգ Թոքմաջյանը զանգահարել է իր բջջային հեռախոսին և հուզված ձայնով հայտնել, որ մշտական հաճախորդներից մեկն իրեն թալանել է և իր մոտից տարել է նշված 500 ԱՄՆ դոլարը, ինչպես նաև իր մոտ եղած 40.000 ՀՀ դրամը։
Հետագայում Գևորգից տեղեկացել է, որ նշված գումարը կրծկալի միջից հայտնաբերել է։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 50-51/
Վկա Ավետիս Ավագի Բալայանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մա¬սին, որ 2013թ. մարտի 1-ի լույս 2-ի գիշերը, ժամը 01-ի սահմաններում, իր վարած «Լեքսուս» մակնիշի ավտոմեքենայով, ալկոհոլ օգտագործած վիճակում վերադարձել է Աբովյանի «Օջախ» ռեստորանում կազմակերպված ընկերական խնջույքից։ Ընկերներից մեկին Երևանի Սախարովի հրապարակում իջեցնելով՝ ուղևորվել է դեպի տուն։ Կիրովի այգու հարակից Բեյրութի փողոցում նկատել է շիկահեր մի աղջկա։ Կանգնելով նրա կողքին` առաջարկել է նստել։ Վերջինս համաձայնվել է և նստել ավտոմեքենան, որից հետո ավտոմեքենան վարել է Սիլաչի թաղամասի ուղղությամբ։ Քանի որ շատ է խմած եղել` միանգամից չի կռահել, որ ավտոմեքենան նստածն աղջիկ չէ։ Վերջինս իրեն ներկայացել է Վիկա անունով։ Շուրջ 10 րոպե անց հասկացել է, որ նա տղա է։ Անմիջապես շրջադարձ է կատարել և վերջինիս տարել է այն վայր, որտեղ նա նստել էր իր ավտոմեքենան։ Այնուհետև Վիկան, որը ինչպես հետագայում պարզվել է` Գևորգ Թոքմաջյանն է եղել, պահանջել է վճարել կորցրած ժամանակի համար։ Ինքը հայհոյել է նրան և ավտոմեքենայի սրահից դուրս է հանել։ Գևորգ Թոքմաջյանից գումար չի հափշտակել, նրան չի հարվածել և չի սպառնացել։ Գ. Թոքմաջյանի` ոստիկանության բաժնում տված հաղորդումն իր կարծիքով պայմանավորված է նրանով, որ ինքը վերջինիս պահանջած գումարը չի վճարել, ինչից ելնելով էլ նա վրեժխնդիր է եղել։
/գ.թ. 45-46, 71-72/
Դատաբժշկական փորձաքննության 2013թ. մարտի 29-ի թիվ 875 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «Ավետիս Բալայանի հետանցքի և հետանցքի շրջանում մարմնական վնասվածքների օբյեկտիվ հատկանիշներ չեն հայտնաբերվել։»։
/գ.թ. 58-59/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, ամբաստանյալ Գ. Թոքմաջյանի կրծկալի լուսանկարներով, որոնց համաձայն` ամբաստանյալ Գ. Թոքմաջյանը 2013թ. ապրիլի 12-ին որպես կասկածյալ հարցաքննվելիս` ներկայացրել է վերոհիշյալ լուսանկարները և հայտնել, որ նշված կրծկալի ներսի կողմում արված պատռվածքի մեջ պահել է վերոհիշյալ գումարը և օրեր անց այն հայտնաբերել է այդ կրծկալի միջից։ Նշված կրծկալի ներսի աջ և ձախ կողմերում առկա են եղել պատռվածքներ։
/գ.թ. 79-80, 101-102/
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, հաղորդում ընդունելու մասին 2013թ. մարտի 5-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` 2013թ. մարտի 5-ին, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնում, ամբաստանյալ Գևորգ Թոքմաջյանը նախազգուշացվելով ակնհայտ սուտ մատնություն կատարելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածով նախատեսված պատասխանատվության մասին և ստորագրելով դրա տակ` իր ձեռքով հաղորդում է գրել իր ծանոթ Արտոյի կողմից իրենից 600 ԱՄՆ դոլար գումար հափշտակելու մասին։
/գ.թ. 4/


Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Վերլուծելով ամբաստանյալ Գևորգ Սամվելի Թոքմաջյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գևորգ Սամվելի Թոքմաջյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, հանցագործության մասին սուտ մատնություն կատարելը, որի ժամանակ անձը գործել է` գիտակցելով, որ իր տրամադրած տեղեկատվությունը կեղծ է` ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Գևորգ Սամվելի Թոքմաջյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, սակայն նրա վերաբերյալ, հետաքննության և նախաքննության մարմինների կողմից իրականացվել են տարբեր վարույթներ և կայացվել են հետևյալ որոշումները`
1. ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի հետաքննիչ Ա. Փաշիկյանի կողմից նախապատրաստված նյութերով հիմնավորվել է Գ. Թոքմաջյանի 2010թ. հունվարի 16-ի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված արարքի հատկանիշները, սակայն հաշվի առնելով նրա դեմ բողոքի բացակայությունը` 05.02.2010թ. որոշմամբ քրեական գործի հարուցումը մերժվել է։
2. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում քննվող թիվ 13113710 քրեական գործով հիմնավորվել է, որ 09.03.2010թ. Գ. Թոքմաջյանը կատարել է հանցագործության մասին սուտ մատնություն, որը զուգորդվել է ծանր հանցագործության մեջ մեղադրելով, այսինքն կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործություն։ Այդ գործով նախաքննության մարմնի 30.06.2010թ. որոշմամբ, Գ. Թոքմաջյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` գործուն զղջալու պատճառաբանությամբ։
3. Նույն բաժնի քննիչ Հ. Սարգսյանի 29.06.2011թ. որոշմամբ, Գևորգ Թոքմաջյանի և Էդգար Մարտիրոսյանի վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով քրեական գործի հարուցումը մերժվել է` դիմողների բողոքների բացակայության պատճառաբանությամբ։
4. Նույն բաժնի քննիչ Գ. Մխեյանի 28.11.2011թ. որոշմամբ, Գ. Թոքմաջյանի հաղորդման վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերով քրեական գործի հարուցումը մերժվել է և Գ. Թոքմաջյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` դիմողի բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Հաշվի առնելով գործի հանգամանքները, վերոհիշյալ որոշումներում նշված հանգամանքները և ամբաստանյալի անձը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գևորգ Սամվելի Թոքմաջյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից` տուգանքից առավել խիստ պատիժ կալանքի ձևով, քանի որ վերոհիշյալ հանգամանքների առկայության պարագայում պատժի նվազ խիստ տեսակ տուգանքը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Գևորգ Թոքմաջյանը պետք է կրի, քանի որ դրանց խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի` օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 15.04.2013թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, հաղորդում ընդունելու մասին 2013թ. մարտի 5-ի արձանագրությունը պետք է պահել քրեական գործի հետ միասին։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գևորգ Թոքմաջյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունն ընտրված է ճիշտ և վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը`


Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Գևորգ Սամվելի Թոքմաջյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել կալանքի 2 /երկու/ ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով կալանավորման պահից։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 15.04.2013թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, հաղորդում ընդունելու մասին 2013թ. մարտի 5-ի արձանագրությունը պահել քրեական գործի հետ միասին։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։


ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ