Հիմնական

Գործի համար: ԵԿԴ/0047/01/13
Վիճակագրական տողի համար : 6.1

Պատասխանող

Արարատ Ճաղարյան
Արարատ Ճաղարյան Ալեքսանդրի

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Սեվակ Համբարձումյան

Մանուշակ Պետրոսյան

Արարատ Պետրոսյան

Կենտրոն և Նորք-Մարաշ

Մխիթար Պապոյան

Հոդվածներ

Կենտրոն և Նորք-Մարաշ

ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգիրք

Հոդված 116,119,379,450,457,462-464

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Սեվակ Համբարձումյան

Մանուշակ Պետրոսյան

Արարատ Պետրոսյան

Կենտրոն և Նորք-Մարաշ

Մխիթար Պապոյան

Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն: Արարատ Ճաղարյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2013թ. փետրվարի 22-ին ժամը 23.15-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Մաշտոց-Պարոնյան փողոցների հատման մասի գետնանցումում Արմեն Թամրազյանի առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով ծեծի է ենթարկել վերջինիս ու նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել թեթև վնաս առողջության կարճատև քայքայումով, ապա ավազակությամբ հափշտակելով Ա. Թամրազյանի զգալի չափի` 103.800 ՀՀ դրամ արժողության ձեռքի պայուսակը, <<Այֆոն>> տեսակի բջջային հեռախոսը, հագուստները և հարդարման պարագաները, դիմել է փախուստի, սակայն բռնվել է իրեն հետապնդող ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության աշխատակիցների կողմից:
Դատարան Օր Ժամ Դատարանի դահլիճի համար Ստատուս Որոշում Այլ նշումներ
Քրեական վերաքննիչ 2013-08-21 15:00 5 Կայացվել է
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ 2013-05-17 17:00 2 Կայացել է
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ 2013-05-06 16:30 2 Կայացել է
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԵԿԴ/0047/01/13
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանի
դատավճիռը կայացրած դատարանի կազմը
նախագահող դատավոր` Մ.Պապոյանի

ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

21 օգոստոսի 2013թ. ք.Երևան

ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ`
Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ

քարտուղարությամբª Ռ.Դավոյանի

մասնակցությամբ`
դատախազ` Ս.Հարությունյանի
պաշտպան` Կ.Սիմիդյանի
օրինական ներկայացուցիչներ` Ա.Ճաղարյանի, Օ.Ճաղարյանի



դռնբաց դատական նիստում պաշտպան Կ.Սիմիդյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա ստուգելով <<Անմեղսունակ վիճակում քրեական օրենքով չթույլատրված արարք կատարած անձի նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոց կիրառելու մասին>> Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013թ. մայիսի 17-ի որոշման օրինականությունը և հիմնավորվածությունը





Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. Թիվ 13119813 քրեական գործը հարուցվել է 23.02.2013թ. ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Գ.Սաղոյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով: Նույն որոշմամբ այն ընդունվել է վարույթ:
2. 2013թ. փետրվարի 23-ին Ա.Ճաղարյանը ձերբակալվել է:
3. Նախաքննության մարմնի 2013թ. փետրվարի 25-ի որոշմամբ Ա.Ճաղարյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով:
4. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 25.02.2013թ. որոշմամբ մեղադրյալ Ա.Ճաղարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով:
5. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 15.03.2013թ. որոշմամբ ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Գ.Սաղոյանի միջնորդությունը բավարարվել է և նրան թույլատրվել է մեղադրյալ Ա.Ճաղարյանին մինչև ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության ավարտը, սակայն ոչ ավելի, քան 2 /երկու/ ամիս ժամկետով, տեղավորել բժշկական հաստատությունում` ՀՀ ԱՆ <<Հոգեբուժական բժշկական կենտրոն>> ՓԲ ընկերության <<Նուբարաշեն>> կլինիկայում` ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննություն կատարելու համար:
6. ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Բ.Գալստյանի 19.03.2013թ. որոշմամբ թիվ 13119813 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
7. Նախաքննության մարմնի 05.04.2013թ. որոշմամբ թիվ 13119813 քրեական գործով մեղադրյալ Ա.Ճաղարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
8. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ս.Հարությունյանի 08.04.2013թ. որոշմամբ Ա.Ճաղարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը վերացվել է:
9. Նախաքննության մարմնի 08.04.2013թ. որոշմամբ Ա.Ճաղարյանի նկատմամբ հարուցվել է բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու վարույթ:
10. Նույն մարմնի 08.04.2013թ. որոշմամբ անմեղսունակության վիճակում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարք կատարած Ա.Ճաղարյանը տեղավորվել է ՀՀ ԱՆ <<Հոգեբուժական բժշկական կենտրոն>> ՓԲԸ-ի Ավանի կլինիկայի ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում:
11. Նախաքննության մարմնի 10.04.2013թ. որոշմամբ թիվ 13119813 քրեական գործն ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` անմեղսունակության վիճակում քրեական օրենքով արգելված արարք կատարած Ա.Ճաղարյանի նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու համար:
12. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Մ.Պապոյանի 2013թ. ապրիլի 12-ի որոշմամբ Արարատ Ալեքսանդրի Ճաղարյանի նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոց կիրառելու մասին գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 26.04.2013թ. որոշմամբ քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության:
13. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013թ. մայիսի 17-ի որոշմամբ Ա.Ճաղարյանն ազատվել է քրեական պատասխանատվությունից և պատժից: Վերջինիս նկատմամբ նշանակվել է հոգեբուժական կազմակերպությունների ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում հարկադիր բուժում:
14. Առաջին ատյանի դատարանի վերոնշյալ որոշման դեմ 17.06.2013թ. վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել պաշտպան Կ.Սիմիդյանը:
15. ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 26.06.2013թ. որոշմամբ պաշտպան Կ.Սիմիդյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է Վերաքննիչ դատարանի վարույթ և քրեական գործը Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության է նշանակվել 2013թ. հուլիսի 12-ին:

Գործի փաստական հանգամանքները.
16. Արարատ Ճաղարյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2013թ. փետրվարի 22:00-ին ժամը 23:15-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Մաշտոց-Պարոնյան փողոցների հատման մասի գետնանցումում Արմեն Թամրազյանի առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով ծեծի է ենթարկել վերջինիս ու նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, ապա ավազակությամբ հափշտակելով Ա.Թամրազյանի զգալի չափի` 103.800 ՀՀ դրամ արժողության ձեռքի պայուսակը, <<Այֆոն>> տեսակի բջջային հեռախոսը, հագուստները և հարդարման պարագաները, դիմել է փախուստի, սակայն բռնվել է իրեն հետապնդող ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության աշխատակիցների կողմից:

Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
17. Պաշտպան Կ.Սիմիդյանն իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ որոշում կայացնելիս դատարանը թույլ է տվել նյութական և դատավարական նորմերի կոպիտ խախտումներ, որոնք անդրադարձել են գործի ելքի վրա։
Չի ղեկավարվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ, 18-րդ, 23-րդ, 97-րդ, 98-րդ, 99-րդ հոդվածներով։
Չի անդրադարձել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 463-րդ հոդվածին ամբողջությամբ, այլ ղեկավարվել է հոդվածի մասով, այն է` դատարանը պետք է լուծի նաև այն հարցը, թե անձը կարիք ունի արդյո՞ք իր նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու և հատկապես ինչպիսի՞ միջոցներ, շրջանցելով հոդվածի շարունակությունը, մասնավորապես, դատարանը պետք է պարզի, անձը գտնվում է արդյոք անմեղսունակության վիճակում դատական քննության ընթացքում, թե ոչ, ինչն էլ հանգեցրել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464-րդ հոդվածի սխալ կիրառմանը։
Հաստատված համարելով իր պաշտպանյալի մեղքն իրեն մեղսագրված հանցանքում, անտեսվել է, որ գործում չկա իրեղեն ապացույց հանդիսացող, տուժողի կողմից հիշատակված Այ ֆոն տեսակի հեռախոսի առկայության վերաբերյալ ապացույց, բացի դա քննիչի որոշմամբ հիշատակված Արմեն Թամրազյանին զգալի չափի 103.800 ՀՀ դրամ արժողությամբ վնաս պատճառելու հանգամանքն ամբողջությամբ ժխտվել է փորձագետի 2013թ. մարտի 07-ի թիվ 139-ԱՊ եզրակացությամբ, համաձայն որի` Թամրազյանի պայուսակի, վերնաշապիկի, սրբիչի, տաբատի և վերնազգեստի ընդհանուր շուկայական արժեքը 2013թ. փետրվարի 22-ի դրությամբ կազմել է 3.800 ՀՀ դրամ, միաժամանակ չի գնահատվել, որ գործում առկա են իրարամերժ ցուցմունքներ, որոնք որպես արժանահավատ գնահատել և դրանով հաստատված համարել Արարատ Ճաղարյանի մեղքն իրեն մեղսագրված հանցանքում պարզապես անհեթեթություն է։
Ասվածը հաստատվում է հետևյալ ապացույցներով։
Այսպես, համաձայն տուժող Ա.Թամրազյանի 23.02.2013թ. հարցաքննության արձանագրության` ինքը 2013թ. փետրվարի 22-ին ժամը 22։00-ի սահմաններում գտնվելով Հանրապետության հրապարակից դեպի Երևանի քաղաքապետարան գնացող այգում, նստել է նստարանին, երբ իրեն է մոտեցել անծանոթ մի երիտասարդ և հարցրել կարող է իր մոտ նստել, թե ոչ։ Ստանալով դրական պատասխան, նստել է նստարանին և սկսել զրուցել իր հետ։
Իմանալով, որ նա գիշերելու տեղ չունի, առաջարկել է վերջինին գնալ իրենց տուն, ստանալով մերժում` առաջարկել է գնալ իր պապու հողամաս, ասելով, որ այնտեղ տնակ կա և որ ինքը կարող է գիշերել այնտեղ։ Երբ վերջինը համաձայնվել է, երկուսով դուրս են եկել այգուց և քայլելով հասել Մաշտոց-Պարոնյան փողոցների խաչմերուկ։ Հասնելով այնտեղ, իր պաշտպանյալն առաջարկել է անցնել փողոցը գետնանցումով, ասելով, թե ճանապարհն անցնելու համար տուգանում են։
Վերոգրյալ հանգամանքները ո՛չ վարույթն իրականացնող քննիչի, ո՛չ դատարանի կողմից հավուր պատշաճի քննության առարկա չեն դարձվել, քննիչը դատահոգեբուժական և դատահոգեբանական փորձաքննություն նշանակելու մասին որոշման մեջ, որպես ելակետային տվյալ ցուցմունքում հիշատակվածը չի շեշտադրել, իսկ փորձագետն էլ առանց ծանոթանալու քրեական գործի նյութերին, հիմնվելով իր պաշտպանյալի այն հայտարարության վրա, թե նա շուտով կնքվելու և ամուսնանալու է, չգիտես ինչու հանգել է հետևության, որ Արարատ ճաղարյանը իրավախախտումը կատարելիս գտնվել է հիվանդագին վիճակում, որը նրան զրկել է իր գործողությունների համար իրեն հաշիվ տալու և դրանք ղեկավարելու հնարավորությունից։ Ներկայումս նույնպես նա չի կարող գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունն ու ղեկավարել դրանք։
Մինչդեռ գտնում է, որ վերը հիշատակվածը օգնություն ցուցաբերելու ցանկությունը, իրավախախտում կատարելու համար պատասխանատվության ենթարկվելու գիտակցումը բնորոշ չէ անձի, ով չի գիտակցում իր գործողությունների բնույթն ու վտանգավորությունը, այս առումով փորձագետի եզրակացությունը, ինչի վրա հիմնվել է դատարանը դատական ակտ կայացնելիս, արժանահավատ չէ։
Որոշման մեջ որպես իր պաշտպանյալին մեղսագրված հանցանքի հիմնավորվածությունը հաստատող ապացույցներ են գնահատվել վկաներ Վրույր Գաբրիելյանի և Ավետիք Քալաշյանի ցուցմունքները, որոնք ի սկզբանե պետք է համարվեին անարժանահավատ, նկատի ունենալով, որ տեսուչների ցուցմունքները, ովքեր իբրև նույն օրը միասին իրականացրել են գիշերային հերթափոխ, հակասում են միմյանց։
Այսպես, ըստ Քալաշյանի դատաքննական ցուցմունքի, ինքն ու իր գործընկեր Վրույր Գաբրիելյանը ծառայության իրականացման ընթացքում, Երևան քաղաքի Մաշտոց և Գրիգոր Լուսավորիչ փողոցների խաչմերուկում տեսել են, որ երկու քաղաքացիներ քաշքշում են միմյանց, իրենք մոտեցել և սաստել են, մեկի քթից արյուն է հոսել, Արարատը ցանկացել է պայուսակը տանել։ Մինչդեռ, համաձայն վկա ոստիկանության տեսուչ Գաբրիելյանի ցուցմունքի` 2013թ. ծառայության իրականացման ընթացքում Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանում, դեպի Ձկան խանութ տանող ճանապարհին, նկատել են երկու անձանց, ովքեր քաշքշել են իրար և նրանցից մեկը` Արարատ ճաղարյանը, պայուսակը ձեռքին վազել է։ Իրենք նստել են մեքենան, մոտեցել նրանց, որից հետո մի քանի մետր վազելով բռնել նրան։
Գտնում է, որ վերը թվարկված վկաների ցուցմունքները որպես ապացույց գնահատելն անթույլատրելի է, նկատի ունենալով, որ մեկը մյուսից էականապես տարբերվում են, դրանք շահագրգիռ ցուցմունքներ են` ուղղված օգնելու վարույթն իրականացնող մարմնին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորելու համար։ Գործում բացի այս և տուժողի ցուցմունքից այլ ապացույցներ չկան։ Փաստորեն հարուցվել և քննության առարկա է դարձվել մի միջադեպ, որի եղելիությունն ի սկզբանե կասկածելի է, ապացույցներով չհիմնավորված։ Այնուամենայնիվ, վարույթն իրականացնող մարմինը կեղծ գործի արդյունքում նշանակված փորձաքննության եզրակացության հիման վրա հարուցել է բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու վարույթ, հիմքում դնելով չպատճառաբանված դատահոգեբուժական փորձաքննության եզրակացությունը, համաձայն որի Արարատ ճաղարյանն իր ներկա վիճակով վտանգ է ներկայացնում ինչպես իր, այնպես էլ շրջապատի համար, չի կարող մասնակցել դատաքննչական գործողություններին, կարիք ունի հարկադիր բուժման ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում, դրանով իսկ զրկելով իր պաշտպանյալին ցուցմունք տալու և օրենքով չարգելված բոլոր միջոցներով պաշտպանվելու, իրականությունը հայտնելու հնարավորությունից։
Նշանակելով հարկադիր բուժում ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում, դատարանը չի պատասխանել այն հարցին, թե արդյո՞ք իր պաշտպանյալը կարիք ունի հոգեբուժական հիվանդանոցում բուժվելու, կամ արդյո՞ք այդ բուժումը հնարավոր չէ արտահիվանդանոցային պայմաններում, կամ արդյո՞ք նա գտնվում է անմեղսունակության վիճակում դատական քննության պահին, ինչը թերևս պարտավոր էր անելու, ապահովելով քրեական գործի լրիվությունն ու բազմակողմանիությունը:
Նկատի ունենալով որ իր պաշտպանյալ Արարատ ճաղարյանի կողմից այլ անձանց էական վնաս պատճառելու հանգամանքը չի հիմնավորվել և սպառվել են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու հնարավորությունները, միաժամանակ վերջինը տառապում է հեպատիտ C և ՁԻԱՀ հիվանդություններով, հաշվառված է Արմենիկում կենտրոնում, իսկ ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում գտնվելն ավելի է վատթարացնում նրա առողջական վիճակը, մասնավորապես նա չի ստանում համապատասխան բուժում հեպատիտ C-ի և ՁԻԱՀ-ի դիմաց, ուստի գտնում է, որ դատարանը կարող է փոխել նրա նկատմամբ ընտրված հարկադիր բուժման եղանակը և նշանակել արտահիվանդանոցային բուժում, հնարավորություն ընձեռնելով կոմպլեքս բուժման պարագայում վերականգնել կամ գոնե պահպանել վերջինիս առողջությունը։
Այն, որ նա չի հանդիսանում տվյալ բաժանմունքի հիվանդ, կարող է հաստատել նաև վերջինիս նկատմամբ հսկողություն իրականացնող բժիշկը, ով անհրաժեշտության դեպքում կտա համապատասխան ցուցմունք:
18. Վերոգրյալի հիման վրա բողոք բերած անձը Վերաքննիչ դատարանին խնդրում է բողոքն ընդունել վարույթ: Ստուգել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 17.05.2013թ. որոշման օրինականությունն ու հիմնավորվածութունը, բեկանել այն, կայացնել նոր դատական ակտ:

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով առաջին ատյանի դատարանի որոշումը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, իսկ որոշումը բեկանելու հիմքեր չկան` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
19. Արարատ Ալեքսանդրի Ճաղարյանի կողմից քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարք կատարելու փաստը հիմնավորվել է քրեական գործով ձեռք բերված և առաջին ատյանի դատարանի դատական քննության ընթացքում հետազոտված հետևյալ ապացույցներով:
Տուժող Արմեն Թամրազյանի նախնական քննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2013թ. փետրվարի 21-ին ինքն աշխատանք փնտրելու նպատակով Տավուշի մարզից եկել է Երևան քաղաք և գիշերելու տեղ չունենալու նպատակով ողջ օրն անց է կացրել Հանրապետության հրապարակում: Հաջորդ օրն ինքն աշխատանք գտնելու համար շրջել է Երևան քաղաքում, սակայն աշխատանք չգտնելով երեկոյան գնացել է Հանրապետության հրապարակից քիչ ներքև գտնվող այգի և նստել նստարանին: Այնուհետև իրեն մոտեցել է անծանոթ մի երիտասարդ, ում ձեռքին օղու շիշ է եղել: Վերջինը նստել է նույն նստարանին, ապա իրեն առաջարկել միասին օղի խմել, ինչին ինքը չի համաձայնել: Խոսակցության ընթացքում ինքը տեղեկացել է, որ այդ երիտասարդը հանդիսանում է Երևան քաղաքի Քանաքեռ թաղամասի բնակիչ Արարատ Ճաղարյանը: Արարատը, տեղեկանալով, որ ինքը գիշերելու տեղ չունի, առաջարկել է գնալ իրենց բնակարան, սակայն ինքը չի համաձայնել: Այնուհետև Արարատն իրեն առաջարկել է գնալ իր պապի հողամաս և գիշերել այդտեղ գտնվող տնակում, ինչին ինքը համաձայնել է: Իրենք միասին քայլելով գնացել են դեպի Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի կողմը, ապա հասնելով Պարոնյան փողոցի և Մաշտոցի պողոտայի խաչմերուկ, Արարատի առաջարկով մտել են գետնանցում: Այդ ժամանակ Արարատը զրուցել է բջջային հեռախոսով և անսպասելի ետևից բռունցքով հարվածել է իր գլխին, որի հետևանքով ինքն ընկել է գետնին: Դրանից հետո Արարատը շարունակել է հարվածներ հասցնել իր դեմքի, կրծքավանդակի և ոտքերի շրջաններում, ապա վերցնելով իր ձեռքի պայուսակը, դիմել է փախուստի: Ինքը ոտքի կանգնելով` հետևել է Արարատին և տեսել, որ ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության աշխատակիցները բռնել են նրան: Ինքն անմիջապես պահանջել է իր պայուսակը, որը վերցնելով տեսել է, որ իր բջջային հեռախոսը չկա: Այնուհետև ինքը ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին և կատարվածի մասին հաղորդում տվել: Արարատի հայրը` Ալեքսանդրը, փոխհատուցել է իր բջջային հեռախոսի արժեքը, ուստի ինքը Արարատից որևէ պարտք ու պահանջ չունի:
Վկա Վրույր Գաբրիելյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության առաջին գումարտակի երրորդ դասակում` որպես տեսուչ: 2013 թվականին, չի հիշում, թե որ ամսին, գիշերը` ժամը 23:00-ից մինչև 24:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ինքն ու իր գործընկերը ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանում և դեպի <<Ձկան խանութ>> տանող ճանապարհին նկատել են երկու անձանց, ովքեր քաշքշել են իրար և նրանցից մեկը` Արարատ Ճաղարյանը, պայուսակը ձեռքին վազել է: Իրենք նստել են մեքենան, մոտեցել են նրանց, որից հետո մի քանի մետր վազելով բռնել են նրան: Նրա ձեռքին պայուսակ և շորեր են եղել, իսկ տուժողն ասել է, որ նրա <<Այֆոն>> բջջային հեռախոսը չկա: Այդ ժամանակ տուժողի քթից արյուն է հոսել: Տուժողն իրեն ասել է, որ Արարատը գետնանցումում նրան հարվածել է, պայուսակը վերցրել և հեռախոսը միջից հանել է:
Վկա Ավետիք Քալաշյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանությունում` որպես տեսուչ: Ինքն ու իր գործընկեր Վրույր Գաբրիելյանը ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքի Մաշտոց և Գրիգոր Լուսավորիչ փողոցների խաչմերուկում ու տեսել, որ երկու քաղաքացիներ քաշքշում են միմյանց: Իրենք մոտեցել և սաստել են նրանց: Նրանք քաշքշել են միմյանց, իսկ մեկի քթից արյուն է հոսել: Արարատը ցանկացել է մյուսի պայուսակը տանել: ՀՀ ոստիկանության բաժնում տուժողն ասել է, որ պայուսակի մեջ <<Այֆոն>> տեսակի բջջային հեռախոս է եղել:
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 507 եզրակացությամբ, որի համաձայն` <<…Արմեն Թամրազյանի մարմնական վնասվածքները` քթի, աջ թշային շրջանների քերծվածքների, քթի ոսկրերի կոտրվածքի ձևով, հասցվել են` բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է նշված ժամկետում ու հանգամանքներում և պատճառվել է առողջությանը թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը` ոչ պակաս 6 օրից և ոչ ավելի 21 օրից>>:
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 139 եզրակացությամբ, որի համաձայն` <<…Արմեն Աշոտի Թամրազյանի պայուսակի, վերնաշապիկի, սրբիչի, տաբատի և վերնազգեստի ընդհանուր շուկայական արժեքը 2013 թվականի փետրվարի 22-ի դրությամբ կազմել է 3.800 ՀՀ դրամ>>:
Ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 27 եզրակացությամբ, որի համաձայն` <<…Արարատ Ալեքսանդրի Ճաղարյանը տառապել և տառապում է <<Իմունոանբավարարության վիրուսով /ՄԻՎ/ պայմանավորված թուլամտությամբ>>: Այդ մասին են վկայում ինչպես անամնեստիկ տվյալները, այնպես էլ ներկա հետազոտման արդյունքները: Իրավախախտումը կատարելիս փորձաքննվողը գտնվել է վերը նշված հիվանդագին խանգարված վիճակում, որը զրկել է նրան իր գործողությունների համար իրեն հաշիվ տալու և դրանք ղեկավարելու հնարավորությունից: Ներկայումս նա նույնպես չի կարող գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը և ղեկավարել դրանք: Ուստի իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Արարատ Ալեքսանդրի Ճաղարյանին հարկ է ճանաչել անմեղսունակ: Իր ներկա հոգեկան վիճակով նա վտանգ է ներկայացնում ինչպես իր, այնպես էլ շրջապատի համար, չի կարող մասնակցել դատաքննչական գործողություններին, կարիք ունի հարկադիր բուժման ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում>>:
Քրեական գործով որպես իրեղեն ապացույցներ ճանաչված և քրեական գործին կցված` տուժող Ա.Թամրազյանի պայուսակով, վերնաշապիկով, սրբիչով, տաբատով, վերնազգեստով և հիգիենիկ պարագաներով:
20. Հիմնազուրկ է վերաքննիչ բողոքի այն պնդումը, թե <<քրեական գործով որպես վկա հարցաքննված ոստիկանության աշխատակիցներ Վրույր Գաբրիելյանի և Ավետիք Քալաշյանի ցուցմունքները որպես ապացույց գնահատելն անթույլատրելի է>>, նկատի ունենալով, որ վերոնշյալ ապացույցները ձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքով սահմնաված կանոնների պահպանմամբ, դրանք վերաբերելի են և ցուցմունքների միջև էական հակասություններ չկան:
21. Ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքի այն պնդմանը, թե <<…ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության եզրակացությունը պատճառաբանված չէ, որի համաձայն Ա.Ճաղարյանն իր ներկա վիճակով վտանգ է ներկայացնում ինչպես իր, այնպես էլ շրջապատի համար>>, ապա այն նույնպես չի բխում քրեական գործի նյութերից և վերոնշյալ փորձաքննության արդյունքներից:
Այսպես, փորձագիտական հանձնաժողովը Ա.Ճաղարյանի անմեղսունակության վերաբերյալ համապատասխան եզրակացության է եկել փորձաքննության ընթացքում ձեռք բերված հետևյալ տվյալների հիման վրա:
Փորձագիտական հանձնաժողովը պարզել է, որ <<փորձաքննվող Ա.Ճաղարյանը տվյալ փորձաքննության իմաստն ու նպատակը չի հասկանում, ասում է. <<Եթե նա մայր չհայհոյեր, ես չէի ծեծի>>, առաջադրված մեղադրանքը ժխտում է, միայն ընդունում ծեծելու փաստը և խնդրում իրեն ներել ու տուն թողնել, չհասկանալով քրեական օրենսգրքի պատժելիությունը։
Բաժանմունքում գտնված ժամանակաընթացքում, առաջին իսկ օրվանից եղել է անհանգիստ, շատախոս, վարքը անհեթեթ, անադեկվատ, տրամադրությունը անադեկվատ բարձր, չի համապատասխանել ստեղծված իրավիճակին, ոչ մեկի հետ տարածություն չի պահպանել, եղել է սանձարձակ, ապարգելակված, կատարել է տափակ կատակներ, անլուրջ արտահայտություններ. <<բոլորին հրավիրել իր կնունքին>>, ասել, որ <<շուտով պետք է ամուսնանա>>։ Անձնական հիգիենային չի հետևել, եղել է թափթփված, անմաքուր, հիգիենիկ բոլոր գործողությունները կատարել է բուժանձնակազմի միջամտությամբ։ 01.04.2013թ. աղտոտել է մենախցում, որը բացատրել է նրանով, որ չի կարողանում զսպել իրեն։
Փորձաքննվողը բաժանմունքում գտնված ամբողջ ժամանակաընթացքում պահվել է առանձին խցում, քանի որ եղել է չհարմարվող, դանդաղաշարժ, կպչուն, աֆեկտը դժվար անցողիկ և անմաքուր։ Հանձնաժողովային զննումների և համայցների ժամանակ շարունակել է մնալ դանդաղաշարժ, կպչուն, հանգամանային, հաճախ մի միտքը թողնելով անավարտ` անցել է մյուսին, եղել է անադեկվատ, ապարգելակված, չսպասելով զրուցակցի հարցերին` շատախոսել է, ստեղծված իրավիճակով չի ծանրաբեռնվել, եղել է անհոգ, մանկամտորեն հավատացել, որ պետք է տուն գնա, կնունք և հարսանիք անեն և բոլորին, առանց տարբերակման հրավիրել է իր խնջույքին։ Իրավախախտման շուրջ զրուցելիս ասել է <<Ի՞նչ եմ արել, որ նրա պայուսակը չեմ գողացել, ինձ տուն թողեք, ամսի 07-ին կնունքս է>>:
Պրոդուկտիվ հոգեախտաբանական ախտանիշներ չեն հայտնաբերվել, նրա մոտ գերակշռում են վարքային խանգարումները, հուզակամային ոլորտի իջեցումը, հետաքրքրությունների շրջանակների նեղացումը։ Սնվել է բավարար, քնել ոչ կանոնավոր։
Իրեն չի հետևել, եղել է անփույթ, թափթփված, անմաքուր։ Մտածողությունը կպչուն է, հանգամանային, անհեթեթ։ Անհոգ է, տրամադրությունը անկայուն. մերթ անադեկվատ բարձր, մերթ՝ ընկած դիսֆորիկ երանգով։ Դատողությունները անհետևողական են, ոչ ճիշտ։
Հուզապես անադեկվատ է։ Հիշողությունը թուլացած է, ուշադրությունը շուտ շեղվող, կենտրոնացնում է դժվարությամբ։ Հետաքրքրությունների շրջանակը նեղացած է, կամային ոլորտը, ինտելեկտը իջած են։ Քննադատությունը իր վիճակի և ստեղծված դատաքննչական իրավիճակի նկատմամբ բացակայում է>>։
22. Վերոնշյալ ապացույցների հիման վրա առաջին ատյանի դատարանը եկել է այն ճիշտ եզրահանգման, որ Արարատ Ալեքսանդրի Ճաղարյանը 2013 թվականի փետրվարի 22-ին` ժամը 23:15-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի և Պարոնյան փողոցի խաչմերուկում գտնվող գետնանցումում Արմեն Աշոտի Թամրազյանի առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով ծեծի է ենթարկել վերջինին ու նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, ապա ավազակությամբ հափշտակել Արմեն Թամրազյանի ձեռքի պայուսակը, <<Այֆոն>> տեսակի բջջային հեռախոսը, հագուստները և հարդարման պարագաները, ինչը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին:
23. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքում առկա խնդրանքը` Ա.Ճաղարյանի նկատմամբ ընտրված հարկադիր բուժման եղանակը փոխելու և արտահիվանդանոցային բուժում նշանակելու վերաբերյալ, հանգում է այն հետևության, որ այն հիմնավորված չէ և ենթակա է մերժման, նկատի ունենալով, որ առաջին ատյանի դատարանը հիմնվելով ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության եզրակացության հետևությունների վրա` ճիշտ եզրահանգման է եկել Ա.Ճաղարյանի նկատմամբ կիրառման ենթակա հարկադիր բուժման տեսակի ընտրության հարցում` հարկադիր բուժումը նշանակելով ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում:
Հետագայում, դատարանը, ելնելով անձի առողջական բարելավումից կամ նրա լրիվ առողջանալուց, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 465-րդ հոդվածով, բժշկական հանձնաժողովի եզրակացության հիման վրա առողջապահության մարմնի միջնորդությամբ կարող է քննել բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցը վերացնելու կամ փոխելու հարցը:
24. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը պաշտպան Կ.Սիմիդյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում հանգում է այն հետևության, որ բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, իսկ դատական ակտը բեկանելու հիմքեր չկան, նկատի ունենալով, որ դատարանը որոշում կայացնելիս թույլ չի տվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք կարող էին հանգեցնել դատական սխալի:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ և 394-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ քրեական դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

1. Պաշտպան Կ.Սիմիդյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել, իսկ <<Անմեղսունակ վիճակում քրեական օրենքով չթույլատրված արարք կատարած անձի նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոց կիրառելու մասին>> Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013թ. մայիսի 17-ի որոշումը թողնել օրինական ուժի մեջ:
2. Սույն որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել այն հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին:



Իսկականի հետ ճիշտ է`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
*
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0047/01/13
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
Երբ է գործը ստացվել 10-04-2013
Քրեական գործի համարը 0047/01/13
Ինչ կարգով է գործը ստացվել Առաջին անգամ
Դատախազություն Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն
Նախաքննական գործի համարը 13119813
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Արարատ Ճաղարյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2013թ. փետրվարի 22-ին ժամը 23.15-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Մաշտոց-Պարոնյան փողոցների հատման մասի գետնանցումում Արմեն Թամրազյանի առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով ծեծի է ենթարկել վերջինիս ու նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել թեթև վնաս առողջության կարճատև քայքայումով, ապա ավազակությամբ հափշտակելով Ա. Թամրազյանի զգալի չափի` 103.800 ՀՀ դրամ արժողության ձեռքի պայուսակը, <<Այֆոն>> տեսակի բջջային հեռախոսը, հագուստները և հարդարման պարագաները, դիմել է փախուստի, սակայն բռնվել է իրեն հետապնդող ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության աշխատակիցների կողմից:
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Արարատ
Ազգանուն Ճաղարյան
Հայրանուն Ալեքսանդրի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Վիճակագրական տողի համարը 6.1
Չափահաս Այո
Մակագրել
Երբ 10-04-2013
Նախագահող դատավոր
Անուն Մխիթար
Ազգանուն Պապոյան
Ընդունվել է վարույթ
Երբ 12-04-2013
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին 12-04-2013
Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը 12-04-2013
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 06-05-2013
Դատավարության կողմեր Մեղադրող
Դատավարության կողմեր Քրեական օրենքով արգելված արարք կատարած անձ
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր
Անուն Ս.
Ազգանուն Հարությունյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Դատավարության կողմեր
Անուն Արարատ
Ազգանուն Ճաղարյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Դատավարության կողմեր
Անուն Կարինե
Ազգանուն Սիմիդյան
Հասցե ---------------
Սեռ 2
Ժամ 16:30
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 17-05-2013
Ժամ 17:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացել է
Բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ
Ամսաթիվ 17-05-2013
Օրենսգիրք Քրեական դատավարության օրենսգիրք
Հոդված
Որոշման բովանդակությունը ԵԿԴ/0047/01/13




ՈՐՈՇՈՒՄ

ԱՆՄԵՂՍՈՒՆԱԿ ՎԻՃԱԿՈՒՄ ՔՐԵԱԿԱՆ ՕՐԵՆՔՈՎ
ՉԹՈՒՅԼԱՏՐՎԱԾ ԱՐԱՐՔ ԿԱՏԱՐԱԾ ԱՆՁԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԲԺՇԿԱԿԱՆ
ԲՆՈՒՅԹԻ ՀԱՐԿԱԴՐԱԿԱՆ ՄԻՋՈՑ ԿԻՐԱՌԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ


«17» մայիսի 2013թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը (այսուհետ` Դատարան)


Նախագահող դատավոր
դատական նիստերի քարտուղար
դատախազ
տուժող
օրինական ներկայացուցիչ
պաշտպան
Մ.Պապոյան
Կ.Կարապետյան
Ս.Հարությունյան
Ա.Թամրազյան
Ա.Ճաղարյան
Կ.Սիմիդյան


դռնբաց դատական նիստում քննեց Արարատ Ալեքսանդրի Ճաղարյանի (ծնված 1981 թվականի հունվարի 29-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՌԴ քաղաքացի, չամուսնացած, նախկինում չդատապարտված, բնակվել է Երևան քաղաքի Զ.Քանաքեռցու փողոցի 131-րդ շենքի 28-րդ բնակարանում) նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոց կիրառելու մասին գործը:
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2013 թվականի փետրվարի 23-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Գ.Սաղոյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13119813 քրեական գործը:
2013 թվականի փետրվարի 25-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Գ.Սաղոյանի որոշմամբ թիվ 13119813 քրեական գործով Արարատ Ալեքսանդրի Ճաղարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով:
2013 թվականի մարտի 19-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Բ.Գալստյանի որոշմամբ թիվ 13119813 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2013 թվականի ապրիլի 5-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Բ.Գալստյանի որոշմամբ թիվ 13119813 քրեական գործով Արարատ Ալեքսանդրի Ճաղարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով` այն արարքի համար, որ նա, 2013 թվականի փետրվարի 22-ին` ժամը 23:15-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Մաշտոց-Պարոնյան փողոցների հատման մասի գետնանցումում Արմեն Աշոտի Թամրազյանի առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով ծեծի է ենթարկել վերջինին ու նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, ապա ավազակությամբ հափշտակելով Արմեն Թամրազյանի զգալի չափի` 103.800 ՀՀ դրամ արժողության ձեռքի պայուսակը, «Այֆոն» տեսակի բջջային հեռախոսը, հագուստները և հարդարման պարագաները, դիմել է փախուստի, սակայն բռնվել է իրեն հետապնդող ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության աշխատակիցների կողմից:
2013 թվականի ապրիլի 8-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Բ.Գալստյանի որոշմամբ թիվ 13119813 քրեական գործով Արարատ Ալեքսանդրի Ճաղարյանի նկատմամբ հարուցվել է բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու վարույթ:
2013 թվականի ապրիլի 10-ին Արարատ Ալեքսանդրի Ճաղարյանի նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու համար գործն ուղարկվել է Դատարան, որին շնորհվել է ԵԿԴ/0047/01/13 համարը:
2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Նախնական քննության ընթացքում տուժող Արմեն Թամրազյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2013 թվականի փետրվարի 21-ին ինքն աշխատանք փնտրելու նպատակով Տավուշի մարզից եկել է Երևան քաղաք և գիշերելու տեղ չունենալու նպատակով ողջ օրն անց է կացրել Հանրապետության հրապարակում: Հաջորդ օրն ինքն աշխատանք գտնելու համար շրջել է Երևան քաղաքում, սակայն աշխատանք չգտնելով երեկոյան գնացել է Հանրապետության հրապարակից քիչ ներքև գտնվող այգի և նստել նստարանին: Այնուհետև իրեն մոտեցել է անծանոթ մի երիտասարդ, ում ձեռքին օղու շիշ է եղել: Վերջինը նստել է նույն նստարանին, ապա իրեն առաջարկել միասին օղի խմել, ինչին ինքը չի համաձայնել: Խոսակցության ընթացքում ինքը տեղեկացել է, որ այդ երիտասարդը հանդիսանում է Երևան քաղաքի Քանաքեռ թաղամասի բնակիչ Արարատ Ճաղարյանը: Արարատը, տեղեկանալով, որ ինքը գիշերելու տեղ չունի, առաջարկել է գնալ իրենց բնակարան, սակայն ինքը չի համաձայնել: Այնուհետև Արարատն իրեն առաջարկել է գնալ իր պապի հողամաս և գիշերել այդտեղ գտնվող տնակում, ինչին ինքը համաձայնել է: Իրենք միասին քայլելով գնացել են դեպի Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի կողմը, ապա հասնելով Պարոնյան փողոցի և Մաշտոցի պողոտայի խաչմերուկ, Արարատի առաջարկով մտել են գետնանցում: Այդ ժամանակ Արարատը զրուցել է բջջային հեռախոսով և անսպասելի ետևից բռունցքով հարվածել է իր գլխին, որի հետևանքով ինքն ընկել է գետնին: Դրանից հետո Արարատը շարունակել է հարվածներ հասցնել իր դեմքի, կրծքավանդակի և ոտքերի շրջաններում, ապա վերցնելով իր ձեռքի պայուսակը, դիմել է փախուստի: Ինքը ոտքի կանգնելով հետևել է Արարատին և տեսել, որ ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության աշխատակիցները բռնել են նրան: Ինքն անմիջապես պահանջել է իր պայուսակը, որը վերցնելով տեսել է, որ իր բջջային հեռախոսը չկա: Այնուհետև ինքը ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին և կատարվածի մասին հաղորդում տվել: Արարատի հայրը` Ալեքսանդրը, փոխհատուցել է իր բջջային հեռախոսի արժեքը, ուստի ինքը Արարատից որևէ պարտք ու պահանջ չունի:
Վկա Վրույր Գաբրիելյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության առաջին գումարտակի երրորդ դասակում` որպես տեսուչ: 2013 թվականին, չի հիշում, թե որ ամսին, գիշերը` ժամը 23:00-ից մինչև 24:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ինքն ու իր գործընկերը ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանում և դեպի «Ձկան խանութ» տանող ճանապարհին նկատել են երկու անձանց, ովքեր քաշքշել են իրար և նրանցից մեկը` Արարատ Ճաղարյանը, պայուսակը ձեռքին վազել է: Իրենք նստել են մեքենան, մոտեցել են նրանց, որից հետո մի քանի մետր վազելով բռնել են նրան: Նրա ձեռքին պայուսակ և շորեր են եղել, իսկ տուժողն ասել է, որ նրա «Այֆոն» բջջային հեռախոսը չկա: Այդ ժամանակ տուժողի քթից արյուն է հոսել: Տուժողն իրեն ասել է, որ Արարատը գետնանցումում նրան հարվածել է, պայուսակը վերցրել և հեռախոսը միջից հանել է:
Վկա Ավետիք Քալաշյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանությունում` որպես տեսուչ: Ինքն ու իր գործընկեր Վրույր Գաբրիելյանը ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքի Մաշտոց և Գրիգոր Լուսավորիչ փողոցների խաչմերուկում ու տեսել, որ երկու քաղաքացիներ քաշքշում են միմյանց: Իրենք մոտեցել և սաստել են նրանց: Նրանք քաշքշել են միմյանց, իսկ մեկի քթից արյուն է հոսել: Արարատը ցանկացել է մյուսի պայուսակը տանել: ՀՀ ոստիկանության բաժնում տուժողն ասել է, որ պայուսակի մեջ «Այֆոն» տեսակի բջջային հեռախոս է եղել:
Փորձագետի 2013 թվականի մարտի 6-ի թիվ 507 եզրակացության համաձայն` որոշմամբ առաջադրված հարցերին հնարավոր կլինի պատասխանել` Արմեն Թամրազյանի կատարված քթի ոսկրերի ռենտգեն նկարահանման պատասխանը և ռենտգեն նկարները ՀՀ ԱՆ ԴԲԳԳԿ ներկայացվելու դեպքում:
Ի լրումն փորձագետի 2013 թվականի մարտի 6-ի թիվ 507 եզրակացության` Արմեն Թամրազյանի մարմնական վնասվածքները` քթի, աջ թշային շրջանների քերծվածքների, քթի ոսկրերի կոտրվածքի ձևով, հասցվել են` բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է նշված ժամկետում ու հանգամանքներում և պատճառվել է առողջությանը թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը` ոչ պակաս 6 օրից և ոչ ավելի 21 օրից:
Փորձագետի 2013 թվականի մարտի 7-ի թիվ 139-ԱՊ եզրակացության համաձայն` Արմեն Աշոտի Թամրազյանի պայուսակի, վերնաշապիկի, սրբիչի, տաբատի և վերնազգեստի ընդհանուր շուկայական արժեքը 2013 թվականի փետրվարի 22-ի դրությամբ կազմել է 3.800 ՀՀ դրամ:
Ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության 2013 թվականի ապրիլի 3-ի թիվ 27 եզրակացության համաձայն` Արարատ Ալեքսանդրի Ճաղարյանը տառապել և տառապում է «Իմունոանբավարարության վիրուսով (ՄԻՎ) պայմանավորված թուլամտությամբ»: Այդ մասին են վկայում ինչպես անամնեստիկ տվյալները, այնպես էլ ներկա հետազոտման արդյունքները: Իրավախախտումը կատարելիս փորձաքննվողը գտնվել է վերը նշված հիվանդագին խանգարված վիճակում, որը զրկել է նրան իր գործողությունների համար իրեն հաշիվ տալու և դրանք ղեկավարելու հնարավորությունից: Ներկայումս նա նույնպես չի կարող գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը և ղեկավարել դրանք: Ուստի իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Արարատ Ալեքսանդրի Ճաղարյանին հարկ է ճանաչել անմեղսունակ: Իր ներկա հոգեկան վիճակով նա վտանգ է ներկայացնում ինչպես իր, այնպես էլ շրջապատի համար, չի կարող մասնակցել դատաքննչական գործողություններին, կարիք ունի հարկադիր բուժման ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում:
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու և քրեական գործին կցելու մասին 2013 թվականի մարտի 19-ի որոշման համաձայն` թիվ 13119813 քրեական գործով Արմեն Թամրազյանի պայուսակը, վերնաշապիկը, սրբիչը, տաբատը, վերնազգեստը և հիգիենիկ պարագաները ճանաչվել են իրեղեն ապացույց և կցվել քրեական գործին:
Սթափության վիճակի զննության թիվ 100489 արձանագրության համաձայն` 2013 թվականի փետրվարի 23-ին` ժամը 02:05-ին, կատարված զննությամբ Արարատ Ալեքսանդրի Ճաղարյանը գտնվել է երրորդ աստիճանի խմածության վիճակում:
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` Արարատ Ալեքսանդրի Ճաղարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված թիվ 17125012 քրեական գործի վարույթը կարճվել է:
Ձերբակալման մասին 2013 թվականի փետրվարի 23-ի արձանագրության համաձայն` 2013 թվականի փետրվարի 23-ին` ժամը 12:45-ին, Արարատ Ալեքսանդրի Ճաղարյանը ձերբակալվել է:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի փետրվարի 25-ի որոշման համաձայն` թիվ 13119813 քրեական գործով մեղադրյալ Արարատ Ալեքսանդրի Ճաղարյանի նկատմամբ որպես խափանման ընտրվել է կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ս.Հարությունյանի 2013 թվականի ապրիլի 8-ի որոշման համաձայն` թիվ 13119813 քրեական գործով Արարատ Ալեքսանդրի Ճաղարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը վերացվել է:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի ապրիլի 8-ի որոշման համաձայն` հաստատվել է Արարատ Ալեքսանդրի Ճաղարյանին ՀՀ ԱՆ «Հոգեբուժական բժշկական կենտրոն» ՓԲ ընկերության Ավանի կլինիկայի ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում տեղավորելու մասին քննիչի որոշումը:
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերոգրյալ ապացույցների հիման վրա Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ Արարատ Ալեքսանդրի Ճաղարյանը 2013 թվականի փետրվարի 22-ին` ժամը 23:15-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի և Պարոնյան փողոցի խաչմերուկում գտնվող գետնանցումում Արմեն Աշոտի Թամրազյանի առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով ծեծի է ենթարկել վերջինին ու նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, ապա ավազակությամբ հափշտակել Արմեն Թամրազյանի ձեռքի պայուսակը, «Այֆոն» տեսակի բջջային հեռախոսը, հագուստները և հարդարման պարագաները, ինչը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին:
Քննարկելով հանցանքը կատարելու ժամանակ Արարատ Ալեքսանդրի Ճաղարյանի մեղսունակության հարցը` Դատարանը գտնում է, որ նա տառապել է «Իմունոանբավարարության վիրուսով (ՄԻՎ) պայմանավորված թուլամտությամբ» և վերը նշված արարքը կատարելիս գտնվել է անմեղսունակ վիճակում, ինչը նրան զրկել է իր գործողությունների վտանգավորությունը գիտակցելուց և դրանք ղեկավարելուց:
Այսպիսով`
-կատարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարք,
-հանրորեն վտանգավոր արարքը կատարել է Արարատ Ալեքսանդրի Ճաղարյանը,
-Արարատ Ալեքսանդրի Ճաղարյանն արարքը կատարել է անմեղսունակության վիճակում,
-դատական քննության պահին Արարատ Ալեքսանդրի Ճաղարյանը տառապում է «Իմունոանբավարարության վիրուսով (ՄԻՎ) պայմանավորված թուլամտությամբ», որը նրան զրկում է իր գործողությունների վտանգավորությունը գիտակցելու և դրանք ղեկավարելու հնարավորությունից:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 463-րդ հոդվածի 4-րդ կետի համաձայն` դատարանը պետք է լուծի նաև այն հարցը, թե անձը կարիք ունի արդյոք իր նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու և հատկապես ինչպիսի միջոցներ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` անձի կողմից քրեական օրենքով չթույլատրված արարքն անմեղսունակության վիճակում կատարելն ապացուցված համարելով` դատարանը որոշում է կայացնում անձին քրեական պատասխանատվությունից և պատժից ազատելու ու նրա նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու մասին, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` եթե անձը հասարակության համար մեծ վտանգ չի ներկայացնում և կարիք չունի իր նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցների կիրառման, ապա դատարանը կայացնում է գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին որոշում: Եթե արարքը կատարելու պահին անձը գտնվել է անմեղսունակության վիճակում, իսկ դատական քննության պահին առողջացել է, դատարանը նույնպես որոշում է կայացնում գործով վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն` բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ դատարանը կարող է նշանակել այն անձի նկատմամբ, ով հանցանքը կատարել է անմեղսունակության վիճակում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 100-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հոգեբուժական կազմակերպությունների ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում դատարանի որոշմամբ հարկադիր բուժում կարող է նշանակվել, եթե անձի հոգեկան խանգարման վիճակը պահանջում է բուժման, խնամքի և հսկողության այնպիսի պայմաններ, որոնք կարող են իրականացվել միայն հիվանդանոցային ձևով:
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ Արարատ Ալեքսանդրի Ճաղարյանը տառապում է «Իմունոանբավարարության վիրուսով (ՄԻՎ) պայմանավորված թուլամտությամբ» և նրա հոգեկան խանգարման վիճակը պահանջում է բուժման, խնամքի և հսկողության այնպիսի պայմաններ, որոնք կարող են իրականացվել միայն հիվանդանոցային ձևով, գտնում է, որ նրան պետք է ազատել քրեական պատասխանատվությունից ու պատժից` նշանակելով հոգեբուժական կազմակերպությունների ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում հարկադիր բուժում:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ և 119-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված` պայուսակը, վերնաշապիկը, սրբիչը, տաբատը, վերնազգեստը և հիգիենիկ պարագաները, պետք է վերադարձնել Արմեն Աշոտի Թամրազյանին:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 119-րդ, 379-րդ, 450-րդ, 457-րդ և 462-464-րդ հոդվածներով` Դատարանը

ՈՐՈՇԵՑ

Արարատ Ալեքսանդրի Ճաղարյանին ազատել քրեական պատասխանատվությունից և պատժից:
Արարատ Ալեքսանդրի Ճաղարյանի նկատմամբ նշանակել հոգեբուժական կազմակերպությունների ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում հարկադիր բուժում:
Որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված` պայուսակը, վերնաշապիկը, սրբիչը, տաբատը, վերնազգեստը և հիգիենիկ պարագաները, վերադարձնել Արմեն Աշոտի Թամրազյանին:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
Դատական ակտ
Դատական ակտի բովանդակությունը *
Դատական ակտի ամսաթիվը 17-05-2013
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 21-06-2013
Էջերի քանակ 145, 53
Գործն ուղարկվել է
Գործը ուղարկվել է 21-06-2013
Էջերի քանակը 145, 53
ՈՒր(դատարան) Քրեական վերաքննիչ
Ելքի գրության համարը Ե-16352
Գործը բողոքարկվել է
Ամսաթիվ 24-06-2013
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
Ամսաթիվ 28-09-2013
Դատավճռի, որոշման կատարում
Ամսաթիվ 01-10-2013
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 02-10-2013
Էջերի քանակ 145, 137
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 02-10-2013
Էջերի քանակը 145, 137
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0047/01/13
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 17-06-2013
Ամսաթիվ 17-06-2013
Ում կողմից է բերվել բողոքը Պաշտպան
Բողոքը բերող անձը
Անուն Կարինե
Ազգանուն Սիմիդյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Արարատ Ճաղարյան Բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` Արարատ Ալեքսանդրի Ճաղարյանի /ՀՀ քր.օր. 175 հոդ. 1-ին մասով / նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոց կիրառելու մասին 17.05.2013թ. որոշումը , կայացնել նոր դատական ակտ :
Բողոքի ստացման կարգը Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ
Չափահաս Այո
Բողոքը ստացվել է Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
Մակագրել
Ամսաթիվ 18-06-2013
Նախագահող դատավոր
Անուն Սեվակ
Ազգանուն Համբարձումյան
Դատավոր
Անուն Մանուշակ
Ազգանուն Պետրոսյան
Դատավոր
Անուն Արարատ
Ազգանուն Պետրոսյան
Քրեական գործի մուտքագրում
Ամսաթիվ 24-06-2013
Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց Առդիր ` քրեական գործը 2 հատոր, համապատասխանաբար` 145, 53 թերթերից և Արարատ Ճաղարյանի անձնագիրը:
Ընդունվել է վարույթ
Ամսաթիվ 26-06-2013
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 12-07-2013
Ժամ 11:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացվել է
Պատճառը պաշտպանի միջնորդության հիման վրա
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 06-08-2013
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացվել է
Պատճառը պաշտպանի չներկայանալու պատճառով
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 21-08-2013
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացվել է
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
Անփոփոխ թողնված դատական ակտը Պատճառաբանվել է
Ամսաթիվ 21-08-2013
Ամբաստանյալ
Անուն Արարատ
Ազգանուն Ճաղարյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր.օր. հոդված
Դատական ակտ
Դատական ակտ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԵԿԴ/0047/01/13
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանի
դատավճիռը կայացրած դատարանի կազմը
նախագահող դատավոր` Մ.Պապոյանի

ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

21 օգոստոսի 2013թ. ք.Երևան

ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ`
Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ

քարտուղարությամբª Ռ.Դավոյանի

մասնակցությամբ`
դատախազ` Ս.Հարությունյանի
պաշտպան` Կ.Սիմիդյանի
օրինական ներկայացուցիչներ` Ա.Ճաղարյանի, Օ.Ճաղարյանի



դռնբաց դատական նիստում պաշտպան Կ.Սիմիդյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա ստուգելով <<Անմեղսունակ վիճակում քրեական օրենքով չթույլատրված արարք կատարած անձի նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոց կիրառելու մասին>> Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013թ. մայիսի 17-ի որոշման օրինականությունը և հիմնավորվածությունը





Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. Թիվ 13119813 քրեական գործը հարուցվել է 23.02.2013թ. ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Գ.Սաղոյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով: Նույն որոշմամբ այն ընդունվել է վարույթ:
2. 2013թ. փետրվարի 23-ին Ա.Ճաղարյանը ձերբակալվել է:
3. Նախաքննության մարմնի 2013թ. փետրվարի 25-ի որոշմամբ Ա.Ճաղարյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով:
4. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 25.02.2013թ. որոշմամբ մեղադրյալ Ա.Ճաղարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով:
5. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 15.03.2013թ. որոշմամբ ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Գ.Սաղոյանի միջնորդությունը բավարարվել է և նրան թույլատրվել է մեղադրյալ Ա.Ճաղարյանին մինչև ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության ավարտը, սակայն ոչ ավելի, քան 2 /երկու/ ամիս ժամկետով, տեղավորել բժշկական հաստատությունում` ՀՀ ԱՆ <<Հոգեբուժական բժշկական կենտրոն>> ՓԲ ընկերության <<Նուբարաշեն>> կլինիկայում` ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննություն կատարելու համար:
6. ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Բ.Գալստյանի 19.03.2013թ. որոշմամբ թիվ 13119813 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
7. Նախաքննության մարմնի 05.04.2013թ. որոշմամբ թիվ 13119813 քրեական գործով մեղադրյալ Ա.Ճաղարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
8. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ս.Հարությունյանի 08.04.2013թ. որոշմամբ Ա.Ճաղարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը վերացվել է:
9. Նախաքննության մարմնի 08.04.2013թ. որոշմամբ Ա.Ճաղարյանի նկատմամբ հարուցվել է բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու վարույթ:
10. Նույն մարմնի 08.04.2013թ. որոշմամբ անմեղսունակության վիճակում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարք կատարած Ա.Ճաղարյանը տեղավորվել է ՀՀ ԱՆ <<Հոգեբուժական բժշկական կենտրոն>> ՓԲԸ-ի Ավանի կլինիկայի ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում:
11. Նախաքննության մարմնի 10.04.2013թ. որոշմամբ թիվ 13119813 քրեական գործն ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` անմեղսունակության վիճակում քրեական օրենքով արգելված արարք կատարած Ա.Ճաղարյանի նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու համար:
12. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Մ.Պապոյանի 2013թ. ապրիլի 12-ի որոշմամբ Արարատ Ալեքսանդրի Ճաղարյանի նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոց կիրառելու մասին գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 26.04.2013թ. որոշմամբ քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության:
13. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013թ. մայիսի 17-ի որոշմամբ Ա.Ճաղարյանն ազատվել է քրեական պատասխանատվությունից և պատժից: Վերջինիս նկատմամբ նշանակվել է հոգեբուժական կազմակերպությունների ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում հարկադիր բուժում:
14. Առաջին ատյանի դատարանի վերոնշյալ որոշման դեմ 17.06.2013թ. վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել պաշտպան Կ.Սիմիդյանը:
15. ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 26.06.2013թ. որոշմամբ պաշտպան Կ.Սիմիդյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է Վերաքննիչ դատարանի վարույթ և քրեական գործը Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության է նշանակվել 2013թ. հուլիսի 12-ին:

Գործի փաստական հանգամանքները.
16. Արարատ Ճաղարյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2013թ. փետրվարի 22:00-ին ժամը 23:15-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Մաշտոց-Պարոնյան փողոցների հատման մասի գետնանցումում Արմեն Թամրազյանի առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով ծեծի է ենթարկել վերջինիս ու նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, ապա ավազակությամբ հափշտակելով Ա.Թամրազյանի զգալի չափի` 103.800 ՀՀ դրամ արժողության ձեռքի պայուսակը, <<Այֆոն>> տեսակի բջջային հեռախոսը, հագուստները և հարդարման պարագաները, դիմել է փախուստի, սակայն բռնվել է իրեն հետապնդող ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության աշխատակիցների կողմից:

Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
17. Պաշտպան Կ.Սիմիդյանն իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ որոշում կայացնելիս դատարանը թույլ է տվել նյութական և դատավարական նորմերի կոպիտ խախտումներ, որոնք անդրադարձել են գործի ելքի վրա։
Չի ղեկավարվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ, 18-րդ, 23-րդ, 97-րդ, 98-րդ, 99-րդ հոդվածներով։
Չի անդրադարձել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 463-րդ հոդվածին ամբողջությամբ, այլ ղեկավարվել է հոդվածի մասով, այն է` դատարանը պետք է լուծի նաև այն հարցը, թե անձը կարիք ունի արդյո՞ք իր նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու և հատկապես ինչպիսի՞ միջոցներ, շրջանցելով հոդվածի շարունակությունը, մասնավորապես, դատարանը պետք է պարզի, անձը գտնվում է արդյոք անմեղսունակության վիճակում դատական քննության ընթացքում, թե ոչ, ինչն էլ հանգեցրել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464-րդ հոդվածի սխալ կիրառմանը։
Հաստատված համարելով իր պաշտպանյալի մեղքն իրեն մեղսագրված հանցանքում, անտեսվել է, որ գործում չկա իրեղեն ապացույց հանդիսացող, տուժողի կողմից հիշատակված Այ ֆոն տեսակի հեռախոսի առկայության վերաբերյալ ապացույց, բացի դա քննիչի որոշմամբ հիշատակված Արմեն Թամրազյանին զգալի չափի 103.800 ՀՀ դրամ արժողությամբ վնաս պատճառելու հանգամանքն ամբողջությամբ ժխտվել է փորձագետի 2013թ. մարտի 07-ի թիվ 139-ԱՊ եզրակացությամբ, համաձայն որի` Թամրազյանի պայուսակի, վերնաշապիկի, սրբիչի, տաբատի և վերնազգեստի ընդհանուր շուկայական արժեքը 2013թ. փետրվարի 22-ի դրությամբ կազմել է 3.800 ՀՀ դրամ, միաժամանակ չի գնահատվել, որ գործում առկա են իրարամերժ ցուցմունքներ, որոնք որպես արժանահավատ գնահատել և դրանով հաստատված համարել Արարատ Ճաղարյանի մեղքն իրեն մեղսագրված հանցանքում պարզապես անհեթեթություն է։
Ասվածը հաստատվում է հետևյալ ապացույցներով։
Այսպես, համաձայն տուժող Ա.Թամրազյանի 23.02.2013թ. հարցաքննության արձանագրության` ինքը 2013թ. փետրվարի 22-ին ժամը 22։00-ի սահմաններում գտնվելով Հանրապետության հրապարակից դեպի Երևանի քաղաքապետարան գնացող այգում, նստել է նստարանին, երբ իրեն է մոտեցել անծանոթ մի երիտասարդ և հարցրել կարող է իր մոտ նստել, թե ոչ։ Ստանալով դրական պատասխան, նստել է նստարանին և սկսել զրուցել իր հետ։
Իմանալով, որ նա գիշերելու տեղ չունի, առաջարկել է վերջինին գնալ իրենց տուն, ստանալով մերժում` առաջարկել է գնալ իր պապու հողամաս, ասելով, որ այնտեղ տնակ կա և որ ինքը կարող է գիշերել այնտեղ։ Երբ վերջինը համաձայնվել է, երկուսով դուրս են եկել այգուց և քայլելով հասել Մաշտոց-Պարոնյան փողոցների խաչմերուկ։ Հասնելով այնտեղ, իր պաշտպանյալն առաջարկել է անցնել փողոցը գետնանցումով, ասելով, թե ճանապարհն անցնելու համար տուգանում են։
Վերոգրյալ հանգամանքները ո՛չ վարույթն իրականացնող քննիչի, ո՛չ դատարանի կողմից հավուր պատշաճի քննության առարկա չեն դարձվել, քննիչը դատահոգեբուժական և դատահոգեբանական փորձաքննություն նշանակելու մասին որոշման մեջ, որպես ելակետային տվյալ ցուցմունքում հիշատակվածը չի շեշտադրել, իսկ փորձագետն էլ առանց ծանոթանալու քրեական գործի նյութերին, հիմնվելով իր պաշտպանյալի այն հայտարարության վրա, թե նա շուտով կնքվելու և ամուսնանալու է, չգիտես ինչու հանգել է հետևության, որ Արարատ ճաղարյանը իրավախախտումը կատարելիս գտնվել է հիվանդագին վիճակում, որը նրան զրկել է իր գործողությունների համար իրեն հաշիվ տալու և դրանք ղեկավարելու հնարավորությունից։ Ներկայումս նույնպես նա չի կարող գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունն ու ղեկավարել դրանք։
Մինչդեռ գտնում է, որ վերը հիշատակվածը օգնություն ցուցաբերելու ցանկությունը, իրավախախտում կատարելու համար պատասխանատվության ենթարկվելու գիտակցումը բնորոշ չէ անձի, ով չի գիտակցում իր գործողությունների բնույթն ու վտանգավորությունը, այս առումով փորձագետի եզրակացությունը, ինչի վրա հիմնվել է դատարանը դատական ակտ կայացնելիս, արժանահավատ չէ։
Որոշման մեջ որպես իր պաշտպանյալին մեղսագրված հանցանքի հիմնավորվածությունը հաստատող ապացույցներ են գնահատվել վկաներ Վրույր Գաբրիելյանի և Ավետիք Քալաշյանի ցուցմունքները, որոնք ի սկզբանե պետք է համարվեին անարժանահավատ, նկատի ունենալով, որ տեսուչների ցուցմունքները, ովքեր իբրև նույն օրը միասին իրականացրել են գիշերային հերթափոխ, հակասում են միմյանց։
Այսպես, ըստ Քալաշյանի դատաքննական ցուցմունքի, ինքն ու իր գործընկեր Վրույր Գաբրիելյանը ծառայության իրականացման ընթացքում, Երևան քաղաքի Մաշտոց և Գրիգոր Լուսավորիչ փողոցների խաչմերուկում տեսել են, որ երկու քաղաքացիներ քաշքշում են միմյանց, իրենք մոտեցել և սաստել են, մեկի քթից արյուն է հոսել, Արարատը ցանկացել է պայուսակը տանել։ Մինչդեռ, համաձայն վկա ոստիկանության տեսուչ Գաբրիելյանի ցուցմունքի` 2013թ. ծառայության իրականացման ընթացքում Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանում, դեպի Ձկան խանութ տանող ճանապարհին, նկատել են երկու անձանց, ովքեր քաշքշել են իրար և նրանցից մեկը` Արարատ ճաղարյանը, պայուսակը ձեռքին վազել է։ Իրենք նստել են մեքենան, մոտեցել նրանց, որից հետո մի քանի մետր վազելով բռնել նրան։
Գտնում է, որ վերը թվարկված վկաների ցուցմունքները որպես ապացույց գնահատելն անթույլատրելի է, նկատի ունենալով, որ մեկը մյուսից էականապես տարբերվում են, դրանք շահագրգիռ ցուցմունքներ են` ուղղված օգնելու վարույթն իրականացնող մարմնին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորելու համար։ Գործում բացի այս և տուժողի ցուցմունքից այլ ապացույցներ չկան։ Փաստորեն հարուցվել և քննության առարկա է դարձվել մի միջադեպ, որի եղելիությունն ի սկզբանե կասկածելի է, ապացույցներով չհիմնավորված։ Այնուամենայնիվ, վարույթն իրականացնող մարմինը կեղծ գործի արդյունքում նշանակված փորձաքննության եզրակացության հիման վրա հարուցել է բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու վարույթ, հիմքում դնելով չպատճառաբանված դատահոգեբուժական փորձաքննության եզրակացությունը, համաձայն որի Արարատ ճաղարյանն իր ներկա վիճակով վտանգ է ներկայացնում ինչպես իր, այնպես էլ շրջապատի համար, չի կարող մասնակցել դատաքննչական գործողություններին, կարիք ունի հարկադիր բուժման ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում, դրանով իսկ զրկելով իր պաշտպանյալին ցուցմունք տալու և օրենքով չարգելված բոլոր միջոցներով պաշտպանվելու, իրականությունը հայտնելու հնարավորությունից։
Նշանակելով հարկադիր բուժում ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում, դատարանը չի պատասխանել այն հարցին, թե արդյո՞ք իր պաշտպանյալը կարիք ունի հոգեբուժական հիվանդանոցում բուժվելու, կամ արդյո՞ք այդ բուժումը հնարավոր չէ արտահիվանդանոցային պայմաններում, կամ արդյո՞ք նա գտնվում է անմեղսունակության վիճակում դատական քննության պահին, ինչը թերևս պարտավոր էր անելու, ապահովելով քրեական գործի լրիվությունն ու բազմակողմանիությունը:
Նկատի ունենալով որ իր պաշտպանյալ Արարատ ճաղարյանի կողմից այլ անձանց էական վնաս պատճառելու հանգամանքը չի հիմնավորվել և սպառվել են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու հնարավորությունները, միաժամանակ վերջինը տառապում է հեպատիտ C և ՁԻԱՀ հիվանդություններով, հաշվառված է Արմենիկում կենտրոնում, իսկ ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում գտնվելն ավելի է վատթարացնում նրա առողջական վիճակը, մասնավորապես նա չի ստանում համապատասխան բուժում հեպատիտ C-ի և ՁԻԱՀ-ի դիմաց, ուստի գտնում է, որ դատարանը կարող է փոխել նրա նկատմամբ ընտրված հարկադիր բուժման եղանակը և նշանակել արտահիվանդանոցային բուժում, հնարավորություն ընձեռնելով կոմպլեքս բուժման պարագայում վերականգնել կամ գոնե պահպանել վերջինիս առողջությունը։
Այն, որ նա չի հանդիսանում տվյալ բաժանմունքի հիվանդ, կարող է հաստատել նաև վերջինիս նկատմամբ հսկողություն իրականացնող բժիշկը, ով անհրաժեշտության դեպքում կտա համապատասխան ցուցմունք:
18. Վերոգրյալի հիման վրա բողոք բերած անձը Վերաքննիչ դատարանին խնդրում է բողոքն ընդունել վարույթ: Ստուգել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 17.05.2013թ. որոշման օրինականությունն ու հիմնավորվածութունը, բեկանել այն, կայացնել նոր դատական ակտ:

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով առաջին ատյանի դատարանի որոշումը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, իսկ որոշումը բեկանելու հիմքեր չկան` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
19. Արարատ Ալեքսանդրի Ճաղարյանի կողմից քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարք կատարելու փաստը հիմնավորվել է քրեական գործով ձեռք բերված և առաջին ատյանի դատարանի դատական քննության ընթացքում հետազոտված հետևյալ ապացույցներով:
Տուժող Արմեն Թամրազյանի նախնական քննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2013թ. փետրվարի 21-ին ինքն աշխատանք փնտրելու նպատակով Տավուշի մարզից եկել է Երևան քաղաք և գիշերելու տեղ չունենալու նպատակով ողջ օրն անց է կացրել Հանրապետության հրապարակում: Հաջորդ օրն ինքն աշխատանք գտնելու համար շրջել է Երևան քաղաքում, սակայն աշխատանք չգտնելով երեկոյան գնացել է Հանրապետության հրապարակից քիչ ներքև գտնվող այգի և նստել նստարանին: Այնուհետև իրեն մոտեցել է անծանոթ մի երիտասարդ, ում ձեռքին օղու շիշ է եղել: Վերջինը նստել է նույն նստարանին, ապա իրեն առաջարկել միասին օղի խմել, ինչին ինքը չի համաձայնել: Խոսակցության ընթացքում ինքը տեղեկացել է, որ այդ երիտասարդը հանդիսանում է Երևան քաղաքի Քանաքեռ թաղամասի բնակիչ Արարատ Ճաղարյանը: Արարատը, տեղեկանալով, որ ինքը գիշերելու տեղ չունի, առաջարկել է գնալ իրենց բնակարան, սակայն ինքը չի համաձայնել: Այնուհետև Արարատն իրեն առաջարկել է գնալ իր պապի հողամաս և գիշերել այդտեղ գտնվող տնակում, ինչին ինքը համաձայնել է: Իրենք միասին քայլելով գնացել են դեպի Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի կողմը, ապա հասնելով Պարոնյան փողոցի և Մաշտոցի պողոտայի խաչմերուկ, Արարատի առաջարկով մտել են գետնանցում: Այդ ժամանակ Արարատը զրուցել է բջջային հեռախոսով և անսպասելի ետևից բռունցքով հարվածել է իր գլխին, որի հետևանքով ինքն ընկել է գետնին: Դրանից հետո Արարատը շարունակել է հարվածներ հասցնել իր դեմքի, կրծքավանդակի և ոտքերի շրջաններում, ապա վերցնելով իր ձեռքի պայուսակը, դիմել է փախուստի: Ինքը ոտքի կանգնելով` հետևել է Արարատին և տեսել, որ ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության աշխատակիցները բռնել են նրան: Ինքն անմիջապես պահանջել է իր պայուսակը, որը վերցնելով տեսել է, որ իր բջջային հեռախոսը չկա: Այնուհետև ինքը ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին և կատարվածի մասին հաղորդում տվել: Արարատի հայրը` Ալեքսանդրը, փոխհատուցել է իր բջջային հեռախոսի արժեքը, ուստի ինքը Արարատից որևէ պարտք ու պահանջ չունի:
Վկա Վրույր Գաբրիելյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության առաջին գումարտակի երրորդ դասակում` որպես տեսուչ: 2013 թվականին, չի հիշում, թե որ ամսին, գիշերը` ժամը 23:00-ից մինչև 24:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ինքն ու իր գործընկերը ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանում և դեպի <<Ձկան խանութ>> տանող ճանապարհին նկատել են երկու անձանց, ովքեր քաշքշել են իրար և նրանցից մեկը` Արարատ Ճաղարյանը, պայուսակը ձեռքին վազել է: Իրենք նստել են մեքենան, մոտեցել են նրանց, որից հետո մի քանի մետր վազելով բռնել են նրան: Նրա ձեռքին պայուսակ և շորեր են եղել, իսկ տուժողն ասել է, որ նրա <<Այֆոն>> բջջային հեռախոսը չկա: Այդ ժամանակ տուժողի քթից արյուն է հոսել: Տուժողն իրեն ասել է, որ Արարատը գետնանցումում նրան հարվածել է, պայուսակը վերցրել և հեռախոսը միջից հանել է:
Վկա Ավետիք Քալաշյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանությունում` որպես տեսուչ: Ինքն ու իր գործընկեր Վրույր Գաբրիելյանը ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքի Մաշտոց և Գրիգոր Լուսավորիչ փողոցների խաչմերուկում ու տեսել, որ երկու քաղաքացիներ քաշքշում են միմյանց: Իրենք մոտեցել և սաստել են նրանց: Նրանք քաշքշել են միմյանց, իսկ մեկի քթից արյուն է հոսել: Արարատը ցանկացել է մյուսի պայուսակը տանել: ՀՀ ոստիկանության բաժնում տուժողն ասել է, որ պայուսակի մեջ <<Այֆոն>> տեսակի բջջային հեռախոս է եղել:
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 507 եզրակացությամբ, որի համաձայն` <<…Արմեն Թամրազյանի մարմնական վնասվածքները` քթի, աջ թշային շրջանների քերծվածքների, քթի ոսկրերի կոտրվածքի ձևով, հասցվել են` բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է նշված ժամկետում ու հանգամանքներում և պատճառվել է առողջությանը թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը` ոչ պակաս 6 օրից և ոչ ավելի 21 օրից>>:
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 139 եզրակացությամբ, որի համաձայն` <<…Արմեն Աշոտի Թամրազյանի պայուսակի, վերնաշապիկի, սրբիչի, տաբատի և վերնազգեստի ընդհանուր շուկայական արժեքը 2013 թվականի փետրվարի 22-ի դրությամբ կազմել է 3.800 ՀՀ դրամ>>:
Ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 27 եզրակացությամբ, որի համաձայն` <<…Արարատ Ալեքսանդրի Ճաղարյանը տառապել և տառապում է <<Իմունոանբավարարության վիրուսով /ՄԻՎ/ պայմանավորված թուլամտությամբ>>: Այդ մասին են վկայում ինչպես անամնեստիկ տվյալները, այնպես էլ ներկա հետազոտման արդյունքները: Իրավախախտումը կատարելիս փորձաքննվողը գտնվել է վերը նշված հիվանդագին խանգարված վիճակում, որը զրկել է նրան իր գործողությունների համար իրեն հաշիվ տալու և դրանք ղեկավարելու հնարավորությունից: Ներկայումս նա նույնպես չի կարող գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը և ղեկավարել դրանք: Ուստի իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Արարատ Ալեքսանդրի Ճաղարյանին հարկ է ճանաչել անմեղսունակ: Իր ներկա հոգեկան վիճակով նա վտանգ է ներկայացնում ինչպես իր, այնպես էլ շրջապատի համար, չի կարող մասնակցել դատաքննչական գործողություններին, կարիք ունի հարկադիր բուժման ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում>>:
Քրեական գործով որպես իրեղեն ապացույցներ ճանաչված և քրեական գործին կցված` տուժող Ա.Թամրազյանի պայուսակով, վերնաշապիկով, սրբիչով, տաբատով, վերնազգեստով և հիգիենիկ պարագաներով:
20. Հիմնազուրկ է վերաքննիչ բողոքի այն պնդումը, թե <<քրեական գործով որպես վկա հարցաքննված ոստիկանության աշխատակիցներ Վրույր Գաբրիելյանի և Ավետիք Քալաշյանի ցուցմունքները որպես ապացույց գնահատելն անթույլատրելի է>>, նկատի ունենալով, որ վերոնշյալ ապացույցները ձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքով սահմնաված կանոնների պահպանմամբ, դրանք վերաբերելի են և ցուցմունքների միջև էական հակասություններ չկան:
21. Ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքի այն պնդմանը, թե <<…ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության եզրակացությունը պատճառաբանված չէ, որի համաձայն Ա.Ճաղարյանն իր ներկա վիճակով վտանգ է ներկայացնում ինչպես իր, այնպես էլ շրջապատի համար>>, ապա այն նույնպես չի բխում քրեական գործի նյութերից և վերոնշյալ փորձաքննության արդյունքներից:
Այսպես, փորձագիտական հանձնաժողովը Ա.Ճաղարյանի անմեղսունակության վերաբերյալ համապատասխան եզրակացության է եկել փորձաքննության ընթացքում ձեռք բերված հետևյալ տվյալների հիման վրա:
Փորձագիտական հանձնաժողովը պարզել է, որ <<փորձաքննվող Ա.Ճաղարյանը տվյալ փորձաքննության իմաստն ու նպատակը չի հասկանում, ասում է. <<Եթե նա մայր չհայհոյեր, ես չէի ծեծի>>, առաջադրված մեղադրանքը ժխտում է, միայն ընդունում ծեծելու փաստը և խնդրում իրեն ներել ու տուն թողնել, չհասկանալով քրեական օրենսգրքի պատժելիությունը։
Բաժանմունքում գտնված ժամանակաընթացքում, առաջին իսկ օրվանից եղել է անհանգիստ, շատախոս, վարքը անհեթեթ, անադեկվատ, տրամադրությունը անադեկվատ բարձր, չի համապատասխանել ստեղծված իրավիճակին, ոչ մեկի հետ տարածություն չի պահպանել, եղել է սանձարձակ, ապարգելակված, կատարել է տափակ կատակներ, անլուրջ արտահայտություններ. <<բոլորին հրավիրել իր կնունքին>>, ասել, որ <<շուտով պետք է ամուսնանա>>։ Անձնական հիգիենային չի հետևել, եղել է թափթփված, անմաքուր, հիգիենիկ բոլոր գործողությունները կատարել է բուժանձնակազմի միջամտությամբ։ 01.04.2013թ. աղտոտել է մենախցում, որը բացատրել է նրանով, որ չի կարողանում զսպել իրեն։
Փորձաքննվողը բաժանմունքում գտնված ամբողջ ժամանակաընթացքում պահվել է առանձին խցում, քանի որ եղել է չհարմարվող, դանդաղաշարժ, կպչուն, աֆեկտը դժվար անցողիկ և անմաքուր։ Հանձնաժողովային զննումների և համայցների ժամանակ շարունակել է մնալ դանդաղաշարժ, կպչուն, հանգամանային, հաճախ մի միտքը թողնելով անավարտ` անցել է մյուսին, եղել է անադեկվատ, ապարգելակված, չսպասելով զրուցակցի հարցերին` շատախոսել է, ստեղծված իրավիճակով չի ծանրաբեռնվել, եղել է անհոգ, մանկամտորեն հավատացել, որ պետք է տուն գնա, կնունք և հարսանիք անեն և բոլորին, առանց տարբերակման հրավիրել է իր խնջույքին։ Իրավախախտման շուրջ զրուցելիս ասել է <<Ի՞նչ եմ արել, որ նրա պայուսակը չեմ գողացել, ինձ տուն թողեք, ամսի 07-ին կնունքս է>>:
Պրոդուկտիվ հոգեախտաբանական ախտանիշներ չեն հայտնաբերվել, նրա մոտ գերակշռում են վարքային խանգարումները, հուզակամային ոլորտի իջեցումը, հետաքրքրությունների շրջանակների նեղացումը։ Սնվել է բավարար, քնել ոչ կանոնավոր։
Իրեն չի հետևել, եղել է անփույթ, թափթփված, անմաքուր։ Մտածողությունը կպչուն է, հանգամանային, անհեթեթ։ Անհոգ է, տրամադրությունը անկայուն. մերթ անադեկվատ բարձր, մերթ՝ ընկած դիսֆորիկ երանգով։ Դատողությունները անհետևողական են, ոչ ճիշտ։
Հուզապես անադեկվատ է։ Հիշողությունը թուլացած է, ուշադրությունը շուտ շեղվող, կենտրոնացնում է դժվարությամբ։ Հետաքրքրությունների շրջանակը նեղացած է, կամային ոլորտը, ինտելեկտը իջած են։ Քննադատությունը իր վիճակի և ստեղծված դատաքննչական իրավիճակի նկատմամբ բացակայում է>>։
22. Վերոնշյալ ապացույցների հիման վրա առաջին ատյանի դատարանը եկել է այն ճիշտ եզրահանգման, որ Արարատ Ալեքսանդրի Ճաղարյանը 2013 թվականի փետրվարի 22-ին` ժամը 23:15-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի և Պարոնյան փողոցի խաչմերուկում գտնվող գետնանցումում Արմեն Աշոտի Թամրազյանի առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով ծեծի է ենթարկել վերջինին ու նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, ապա ավազակությամբ հափշտակել Արմեն Թամրազյանի ձեռքի պայուսակը, <<Այֆոն>> տեսակի բջջային հեռախոսը, հագուստները և հարդարման պարագաները, ինչը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին:
23. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքում առկա խնդրանքը` Ա.Ճաղարյանի նկատմամբ ընտրված հարկադիր բուժման եղանակը փոխելու և արտահիվանդանոցային բուժում նշանակելու վերաբերյալ, հանգում է այն հետևության, որ այն հիմնավորված չէ և ենթակա է մերժման, նկատի ունենալով, որ առաջին ատյանի դատարանը հիմնվելով ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության եզրակացության հետևությունների վրա` ճիշտ եզրահանգման է եկել Ա.Ճաղարյանի նկատմամբ կիրառման ենթակա հարկադիր բուժման տեսակի ընտրության հարցում` հարկադիր բուժումը նշանակելով ընդհանուր հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում:
Հետագայում, դատարանը, ելնելով անձի առողջական բարելավումից կամ նրա լրիվ առողջանալուց, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 465-րդ հոդվածով, բժշկական հանձնաժողովի եզրակացության հիման վրա առողջապահության մարմնի միջնորդությամբ կարող է քննել բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցը վերացնելու կամ փոխելու հարցը:
24. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը պաշտպան Կ.Սիմիդյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում հանգում է այն հետևության, որ բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, իսկ դատական ակտը բեկանելու հիմքեր չկան, նկատի ունենալով, որ դատարանը որոշում կայացնելիս թույլ չի տվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք կարող էին հանգեցնել դատական սխալի:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ և 394-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ քրեական դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

1. Պաշտպան Կ.Սիմիդյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել, իսկ <<Անմեղսունակ վիճակում քրեական օրենքով չթույլատրված արարք կատարած անձի նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոց կիրառելու մասին>> Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013թ. մայիսի 17-ի որոշումը թողնել օրինական ուժի մեջ:
2. Սույն որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել այն հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին:



Իսկականի հետ ճիշտ է`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 21-08-2013
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Ամսաթիվ 25-09-2013
Էջերի քանակը 145, 128
Գործին կից նյութեր Արարատ Ճաղարյանի անձնագիրը
Գործն ուղարկվել է
Գործն ուղարկվել է 25-09-2013
Էջերի քանակը 145, 128
Գործին կից նյութերը Արարատ Ճաղարյանի անձնագիրը
Ուր Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գրության համարը Ե-16676/13