Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ

Հ Ա Ն Ո Ւ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ո Ւ Թ Յ Ա Ն

04.11.2013թ. քաղաք Երևան
ԳՈՐԾ.N-ԵԿԴ/0038/01/13

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ՝

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`

ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ՆԱՂԴԱԼՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ա.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ի.ՀՈՎԱԿԻՄՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ինգա Վարդանի Հովակիմյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի փաստական հանգամանքներն ու դատավարական ընթացքը

Ինգա Հովակիմյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2013 թվականի հունվարի 26-ի ժամը 16-ից մինչև հունվարի 28-ի ժամը 12-ն ընկած ժամանակահատվածում, իր մոտ պահվող բանալիով մուտքի դուռը բացելու միջոցով, ապօրինի մուտք է գործել Երևանի Պուշկինի փողոցի 43 շենքի 37 բնակարան և ննջասենյակի զգեստապահարանում կախված բաճկոնի գրպանից գաղտնի հափշտակել է Իրանի Իսլամական Հանրապետության քաղաքացի Հեյդար Աշրաֆիին պատկանող 2.640.885 ՀՀ դրամին համարժեք` 6.500 ԱՄՆ դոլար և 654.972 ՀՀ դրամին համարժեք` 1.200 եվրո` Հեյդար Աշրաֆիին պատճառելով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող, ընդհանուրը` 3.295.857 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Վերոգրյալ հանցանքի համար Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013 թվականի օգոստոսի 06-ի դատավճռով Ինգա Հովակիմյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով և դատապարտվել ազատազրկման 4 տարի ժամկետով:
Ինգա Հովակիմյանի նկատմամբ նշանակված պատժի ժամկետին հաշվակցվել է սույն քրեական գործով 2013 թվականի փետրվարի 11-ից մինչև 2013 թվականի մարտի 5-ը կալանքի տակ գտնվելու ժամկետը` 23 օրը և վերջնական պատիժ է թողնվել կրելու` ազատազրկում 3 տարի 11 ամիս 7 օր ժամկետով:
Նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց գրավը փոփոխվել է, որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը և Ինգա Հովակիմյանը կալանավորել է դատական նիստերի դահլիճում:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2013 թվականի օգոստոսի 16-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված 1.400 ԱՄՆ դոլարը և 90.000 ՀՀ դրամը դատարանը որոշել է վերադարձնել տուժող Հեյդար Աշրաֆիին:
Տուժող Հեյդար Աշրաֆիի քաղաքացիական հայցը բավարարվել է և Ինգա Հովակիմյանից հօգուտ նրա բռնագանձվել է 199.311 ՀՀ դրամ` որպես հանցագործությամբ պատճառված վնաս:

Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկներն ու պահանջը

Պաշտպան Ա.Կարապետյանը վերաքննիչ բողոք է բերել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 06.08.2013թ-ի դատավճռի դեմ` միջնորդելով բեկանել այն և կայացնել արդարացման դատավճիռ, մեղավոր ճանաչելու դեպքում պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը փոփոխել:
Իր վերաքննիչ բողոքը պաշտպանը մասնավորապես պատճառաբանել է հետևյալով:
<<…Սույն քրեական գործի դատաքննության ընթացքում հիմնավորվել Է այն հանգամանքը, որ Ինգա Հովակիմյանը դեպքից մի քանի ամից առաջ ծանոթացել Է տուժողի հայր Ղոլամռեզա Աշրաֆիի հետ, ծանոթանալուց հետո փոխադարձ համաձայնությամբ Հովակիմյանը, ոչ հաստատագրված վճարի դիմաց, այսինքն ինչպես ցանկացել Է Ղոլամռեզան, կատարել Է նրա բնակարանի մաքրման աշխատանքներ, ինչպես նաև հաճախակի թարգմանչական աշխատանքներ։ Իսկ տվյալ բնակարանը վարձակալության իրավունքով պատկանել Է Ղոլամռեզաին։ Գործով հարցաքննված վկաների ցուցմունքի համաձայն, ինչպես նաև գործի նյութերի ամբողջական ուսումնասիրությունը հաստատում Է այն հանգամանքը, որ վերջիններիս միջև կապը աշխատանքայինից վերածվել Է անձնական բնույթի, և փաստ Է նաև այն, որ Հովակիմյանը և Ղոլամռեզան շատ հաճախակի այցելել են միմյանց տուն, նրանց միջև հարաբերությունները շատ մտերմիկ են եղել և բնակարանի բաճկոնում գտնվող գումարի մասին շատ վաղուց Է իմացել Հովակիմյանը։ Ըստ Հովակիմյանի ցուցմունքի, եղել են դեպքեր, երբ ինքը այդ նույն գրպանից Էլի գումար Է վերցրել, այնուհետև դրա մասին տեղյակ պահել Ղոլամռեզաին։ Ըստ Հովակիմյանի ցուցմունքի իր կարծիքով, ինքը ունեցել Է նման իրավունք, նրա բնակարանից գումարներ վերցնելու, չնայաց, որ հետագայում պետք Է դրա մասին տեղյակ պահեր Ղոլամռեզային, այսինքն վերջինս նրան տվել Է այդ իրավունքը։ Եթե նույնիսկ ընդունենք այն հանգամանքը, որ Ղոլամռեզան չի տվել նման իրավունք, դա դեռնս չի նշանակում, որ կատարվել է գույքի գաղտնի հափշտակություն։ Քանի որ գույքի գաղտնի հափշտակության դեպքում հանցավորը պետք է ուղղակի դիտավորությամբ, հասկանալով և գիտակցելով գաղտնի հափշտակման հանգամանքը, կատարի հանցավոր արարքը, տվյալ դեպքում կարծում եմ Հովակիմյանի կատարած արաքին տրվել է սխալ քրեաիրավական որակում։ Բացի այդ, գործի հանգամանքների վերլուծությունից երևում է, որ իրականում ամբաստանյալի և տուժողի հոր միջև հաճախակի սեռական հարաբերությունների առկայության պարագայում, առավել ևս, երբ Ղոլամռեզան նույնիսկ ամուսնության առաջարկ է արել Հովակիմյանին, խոսում է այն մասին, որ նաև իր բնակարանից իր կամ գումար վերցնելու թույլտվություն կտար։ Բացի այդ, անդրադառնալով բնակարանում ապօրինի մուտք գործելուն, ցանկանում եմ նշել, որ ըստ տուժող կողմի պնդման, Հովակիմյանը իրենց բնակարանից հափշտակել է բանալին և 40 րոպեի ընթացքում հանելով կրկնօրինակ, հետ է վերադարձրել բնօրինակը։ Այս հանգամանքը չհիմնավորված է և Հովակիմյանը այդ բնակարան է մուտք գործել օրինական ու տան տիրոջ թույլտվությամբ։ Այսպես, նախ ամենամեծ ցանկության դեպքում էլ 40 րոպեյում հնարավոր չի մուտքի դռան բանալու կրկնօրինակ հանել,եթե նույնիսկ Պուշկին փողոցի նրանց բնակարանի կողքին լինի բանալիների պատրաստման կետ, բացի այդ ամբողջ գործի հանգամանքները, այդ թվում նաև վկաների ցուցմունքները խոսում են այն մասին, որ Ղոլամռեզայի և Հովակիմյանի ջերմ, շուրջ մեկ տարի ձգվող փոխհարաբերությունների պարագայում, Ղոլամռեզանը Հովակիմյանին տվել է մուտքի դռան բանալին, թույլատրել նրան ազատ մուտք ու ելք անել, և վերջինս նաև առանց նրա թույլտվության մտել է տուն, կատարել մաքրման աշխատանքներ։ Այսինքն առաջադրված մեղադրանքը որակյալ դարձնող բնակարան ապօրինի մուտք գործելու հանգամանքը նույնպես անհիմն է։ Բացի այդ, Հովակիմյանին մեղադրանք է առաջադրվել նաև նրա համար, որ հափշտակել է բացի 6.000 դոլարից, նաև 1.200 եվրո և 500 դոլար ևս։ 6.000 դոլարի գոյության մասին, դեռևս նախաքննության փուլից սկսած Հովակիմյանը ընդունել է և հետ վերադարձրել, իսկ 1.200 եվրոյի և 500 դոլարի հանգամանքը չի ընդունել, հայտնելով, որ գրպանում եղել է ընդամենը 6.000 դոլար գումար։ Անտրամաբանական է, եթե այնտեղ եղել է նաև 1200 եվրո և 500 դոլար, ապա ինչու պետք է Հովակիմյանը հրաժարվեր, եթե ընդունել է 6.000 դոլարի գոյությունը, կամ, եթե 6.000 դոլարից ավել է հափշտակվել, ապա ինչու տուժողը, այդքան գումար Հովակիմյանի կողմից հետ վերադարձնելուց հետո բողոք պահանջ չի ներկայացրել նախաքննության փուլում և դրա վերաբերյալ գրել է ստացական: Տուժողի այն պնդումը, որ բողոք չի ներկայացրել, քանի որ ցանկացել է օգնել Հովակիմյանին նույնպես ճիշտ չի, քանի որ տվյալ դեպքում տուժողը, չէր արձանագրի այն, որ ստացել է ամբողջ գումարը, այլ ուղղակի կարձանագրեր օրինակ, որ մնացած գումարի պահանջ չի ներկայացնում, մինչդեռ հստակ տուժողի կողմից գրված է, որ ստացել է ամբողջ գումարը և բողոք, պահանջ չունի։ 1.200 եվրոյի և 500 դոլարի չափով մեղադրանքի ծավալի ավելացումը նույնպես իմ պաշտպանյալի մեղադրանքը որակյալ դարձնող ևս մեկ հատկանիշ է։ Այսինքն, եթե նույնիսկ Հովակիմյանի արաքը դիտվի որպես գույքի գաղտնի հափշտակություն, ապա ոչ թե 3-րդ մասով, այլ 2-րդ, քանի որ բնակարն ապօրինի մուտք գործելու և առանձնապես խոշոր չավարի հափշտակության հանգամանքը չի հիմնավորվել, այլ ընդհակառակը գործի բոլոր հանգամանքները և հետազոտված ապացույցները խոսում են այն մասին, որ Հովակիմյանը ապօրինի մուտք չի գործել բնակարան և նրա հափշտակածը 6.000 ԱՄՆ դոլար է։
…Այս բոլոր հանգամանքներից ելնելով, կարծում եմ Հովակիմյանին մեղավոր ճանաչել և դատապարտել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով հանգեցնելու է նյութական և դատավարական իրավունքի խախտմանը, ոտնահարվելու է անձի սահմանադրությամբ երաշխավորված իրավունքները և օրինական շահերը։
Այտուհանդերձ, եթե դատարանը կգտնի, որ Հովակիմյանի արաքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի հատկանիշներին և այն ապացուցված է, խնդրում եմ պատիժ նշանակելուց հաշվի առեք հանցանք կատարելու հանգամանքները, հանցավորի անձնավորությանը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։ Կարծում եմ, Հովակիմյանի արարքին ինչպիսի իրավաբանական որակում էլ որ տրվի պետք է հաշվի առնվի այն հանգամանքը, որ վերջինս միայնակ խնամում է 4 երեխաների, և ապօրինի եղանակով գումարի ձեռք բերման միակ նպատակը երեխաների կենցաղային, սոցիալական խնդիրների կարգավորման պատճառն է: Հովակիմյանը կին է, բնութագրվում է դրական, վերականգնել է տուժողին հասցված վնասը, կարծում եմ ազատազրկման ձևով պատիժը չի ծառայելու պատժի նպատակներին:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի համաձայն 1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձնով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետնության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։
…Կարծում եմ, սույն գործով, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Հովակիմյանը հետ է վերադարձրել տուժողին հասցված վնասը, կին է և ունի դրական բնութագիր, խնամքին են 4 երեխաները, հանցագործությունը կատարել է նյութական վատ վիճակից ելնելով և ազատազրկումը հետևանք է դառնալու 4 երեխաների նյութական ծանր վիճակի մեջ հայտնվելուն, դատարանի մոտ համոզվածություն կձևավորի, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կրելուն Հովակիմյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվի։ Դատարանը այս բոլոր հանգամանքները հաշվի չի առել, այն դիտել է որպես գործով հաստատված հանգամանքներ, անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացվող հանգամանքներ, սակայն նրա նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառել։
Փաստորեն դատարանը օբյեկտիվ ստուգման ու գնահատման չի ենթարկել Ինգա Հովակիմյանի կողմից կատարված հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու գործի կոնկրետ հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալները, հաշվի չի առել օրենքով պաշտպանվող հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը, որոնք նվազեցնում են Ինգա Հովակիմյանի կատարած հանցագործության վտանգավորության աստիճանը։
Այսինքն դատարանի կողմից վերը նշված օրենքների խախտումները ազդել են գործի ելքի վրա, որի հետևանքով Ի. Հովակիմյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին։
Կարծում եմ այս բոլոր հանգամանքները դատարանի մոտ համոզվածություն կձևավորեն, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակը ռեալ կրելու և Հովակիմյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվի>>։
Պաշտպան Ա.Կարապետյանի վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ պատասխան է ներկայացրել տուժող Հեյդար Աշրաֆիի ներկայացուցիչ Ա.Հարությունյանը` նշելով, որ ներկայացված վերաքննիչ բողոքը անհիմն է և ենթակա է մերժման:
Վերաքննիչ դատարանի դատաքննության ընթացքում պաշտպան Ա.Կարապետյանը և ամբաստանյալ Ի.Հովակիմյանը նույն հիմքով ու հիմնավորումներով ներկայացված վերաքննիչ բողոքը պնդեցին, մեղադրող Ա.Նաղդալյանը և տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Հարությունյանը բողոքի դեմ առարկելով` միջնորդեցին առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը թողնել անփոփոխ:

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումները

Ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, դատաքննության ընթացքում լսելով բողոքում ներկայացված իրենց հետևությունները հիմնավորելու մասին պաշտպանի և ամբաստանյալի պատճառաբանությունները, մեղադրողի և տուժողի ներկայացուցչի առարկությունները, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 06.08.2013թ-ի դատավճիռը պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը մերժել, հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով առաջադրված մեղադրանքում Ինգա Հովակիմյանն ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն և ցուցմունքներ տվել այն մասին, որ 2012 թվականի հունիսին Երևանում հյուրանոցի այցեքարտեր բաժանելու ժամանակ պատահաբար հանդիպել է ազգությամբ պարսիկ Ղոլամռեզա Աշրաֆիին և ծանոթացել նրա հետ: Ինքը կարողանում է խոսել պարսկերեն և խոսակցության ընթացքում Ղոլամռեզան իրեն առաջարկել է աշխատել նրա բնակարանում, որը գտնվել է Երևան քաղաքի Պուշկինի փողոցի 43-րդ հասցեում: Որոշ ժամանակ անց ինքն ու Ղոլամռեզան մտերմացել են և սեռական հարաբերություններ ունեցել: Ղոլամռեզան առաջարկել է իր հետ ամուսնանալ և խոստացել մեքենա նվիրել: Ամուսնության առաջարկը նա արել է իր ընկերուհիներ Եվա Թովմասյանի, Սուսաննա Թորոսյանի և Անահիտ Ոսկանյանի ներկայությամբ: 2012 թվականի հոկտեմբերին Ղոլամռեզան տվել է իր բնակարանի մուտքի դռան բանալին և ասել, որ կարող է ազատ մտնել բնակարան և մաքրել այն: Նա իրեն ասել է նաև, որ գումարի անհրաժեշտության դեպքում, որքան անհրաժեշտ լինի, ինքը կարող է նրա բաճկոնի գրպանից վերցնել: Նա իրեն շատ անգամներ բաճկոնի գրպանից գումար է տվել և ինքը տեղյակ է եղել, որ այդ բաճկոնը պատկանել է Ղոլամռեզայի որդուն: Մինչ Ղոլամռեզայի Իրանի Իսլամական Հանրապետություն գնալը` 2013 թվականի հունվարի 26-ը, նրան ասել է, որ դստեր նշանադրության համար իրեն գումար է անհրաժեշտ, ինչին վերջինս պատասխանել է, որ, որքան անհրաժեշտ լինի, կարող է բաճկոնի գրպանից վերցնել: Ինքը գնացել է Ղոլամռեզայի վերը նշված բնակարան, նրա տված բանալով բացել մուտքի դուռը և բաճկոնի գրպանից վերցրել 6.000 ԱՄՆ դոլար: Մինչ այդ եղել են դեպքեր, որ առանց Ղոլամռեզային տեղյակ պահելու գումարներ` 5.000 ՀՀ դրամ, 10.000 ՀՀ դրամ և 100 ԱՄՆ դոլար է վերցրել նրա բաճկոնի գրապանից, իսկ հետո այդ մասին տեղյակ պահել նրան: Վերցրած 6.000 ԱՄՆ դոլարից ինքը ծախսել է 4.500 ԱՄՆ դոլարը, իսկ մնացածը պահել է, որպեսզի Ղոլամռեզայի վերադառնալուց հետո նրա հետ միասին իրեն խոստացված մեքենան գնեն:
Նախնական քննության ընթացքում` 2013 թվականի մարտի 6-ին, Ինգա Հովակիմյանը լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Ղոլամռեզայի բաճկոնի գրպաններից գողացել է 6.500 ԱՄՆ դոլար և 1.200 եվրո, որոնցից 6.500 ԱՄՆ դոլարը եղել է ծոցագրպանում, իսկ եվրոն` դրսի գրպանում: Իր նախորդ ցուցմունքներում ինքը նշել է, որ հափշտակել է միայն 6.000 ԱՄՆ դոլար, սակայն այդ ժամանակ եղել է հուզված և շփոթված: Ցանկանում է շտկել իր ցուցմունքները և ստույգ հիշում է, որ հափշտակած գումարները եղել են 6.500 ԱՄՆ դոլար և 1.200 եվրո: Ինքն իր կողմից պատճառված վնասն ամբողջությամբ փոխհատուցել է, և իրենք միմյանց նկատմամբ պարտք ու պահանջ չունեն: Դեպքից հետո ինքը նրա բնակարանի բանալին կորցրել է: Այդ բանալին իրեն վստահել է Ղոլամռեզան, իսկ թե ինչու է նա հրաժարվում դրանից, կարծում է, որ նա ամաչում է որդուց և ընտանիքից` իր հետ ունեցած մոտ մեկ տարվա անձնական հարաբերությունների պատճառով:
Ամբաստանյալ Ինգա Հովակիմյանի վերոնշյալ պատճառաբանություններն անհիմն են, նպատակ են հետապնդում մեղմացնելու իր պատասխանատվությունն ու պատիժը, դրանք հերքվում և նրան մեղսագրված հանցանքը հիմնավորվում է գործի փաստական տվյալների ներքոշարադրյալ ամբողջությամբ:
Տուժող Հեյդար Աշրաֆիի ցուցմունքներով այն մասին, որ Հայաստան ինքն իր հոր և մոր հետ վարձակալությամբ բնակվում է Երևան քաղաքի Պուշկինի փողոցի 43-րդ շենքի 37-րդ բնակարանում: Հայաստանուն իրենք ունեն ընտանեկան բիզնես, որն իրականացվում է <<Լեքորիս>> ՍՊ ընկերության միջոցով: <<Լեքորիս>>ՍՊ ընկերության հիմնադիրն ու տնօրենը հանդիսանում է իր հայրը` Ղոլամռեզա Աշրաֆին: Նշված բնակարանը երբեմն ծառայում է նաև որպես աշխատանքային գրասենյակ: 2013 թվականի հունվարի սկզբներին <<Լեքորիս>>ՍՊ ընկերության միջոցներից կանխիկացվել է 8.000 ԱՄՆ դոլար և 2.000 եվրո: 2013 թվականի հունվարի 26-ին նշված գումարից մնացած է եղել 6.500 ԱՄՆ դոլար և 1.200 եվրո, որոնք դրված են եղել իրենց բնակարանի ննջասենյակի պահարանում գտնվող իր բաճկոնի գրպաններում: 2013 թվականի հունվարի 26-ին ժամը 15-ի սահմաններում իրենց տան մոտ հանդիպել է Ինգա Հովակիմյանին, ով մինչ այդ իր հոր համար թարգմանություններ է իրականացրել: Այդ ժամանակ Ինգան իրեն հրավիրել է ռեստորան և զրույցի ընթացքում հետաքրքրվել, թե որտեղ են գտնվում ծնողները, իսկ ինքը նրան պատասխանել է, որ մայրը գտնվում է Իրանում, իսկ հայրը այդ պահին գտնվում է տանը, սակայն նույն օրը ժամը 16:30-ի չվերթով նա մեկնելու է Իրանի Իսլամական Հանրապետություն: Ինգային նաև ասել է, որ ինքն է հորը ուղեկցելու օդանավակայան, այսինքն` Ինգան տեղյակ է եղել, որ նշված ժամանակահատվածում իրենց բնակարանում ոչ ոք չի լինելու: Օդանավակայանից վերադառնալուց հետո իրենց բնակարանի ննջասենյակի պահարանում գտնվող իր բաճկոնի գրպաններում եղած գումարները չի ստուգել, սակայն հաջորդ օրը` 2013 թվականի հունվարի 27-ին, ժամը 12-ի սահմաններում ցանկացել է բաճկոնի գրպանից գումար վերցնել, սակայն որևէ գումար այնտեղ չի եղել, որից հետո զանգահարել է հորը և հարցրել, թե արդյոք նա տեղյակ է գումարների գտնվելու վայրի մասին, ինչին հայրը պատասխանել է, որ տեղյակ չէ և ավելացրել, որ նա այդտեղից գումար չի վերցրել: Դրանից հետո հոր հետ կրկին հեռախոսազրույց է ունեցել, որի ժամանակ հայրն ասել է, որ գումարների հափշտակության մեջ նա Ինգային է կասկածում: Ինքն այդ մասին տեղյակ է պահել ոստիկանությանը: Առանց իրենց գիտության Ինգան իրավունք չի ունեցել մուտք գործելու բնակարան, և նրան իրենց բնակարանի մուտքի դռան բանալին չեն տվել: Երբ ինքը գտնվել է Իսպանիայում, Ինգան մի քանի անգամ եկել է բնակարան: Հետագայում հայրն իրեն ասել է, որ երբ Ինգան եղել է իրենց բնակարանում, մուտքի դռան բանալին կորել է: Այդ ժամանակ Ինգան որոշ ժամանակով տնից դուրս է եկել, իսկ վերադառնալուց հետո հորն ասել, որ այն բանալին, որը նա փնտրում է, գտնվում է խոհանոցում և այն տվել է նրան: Իրենք մտածում են, որ այդ ժամանակ Ինգան վերցրել է մուտքի դռան բանալին, դուրս եկել և պատրաստել դրա կրկնօրինակը, իսկ երբ իմացել է, որ իրենց բնակարանում որևէ մեկը չկա, այդ կրկնօրինակ բանալու միջոցով մուտք է գործել բնակարան և հափշտակել 6.500 ԱՄՆ դոլար և 1.200 եվրո: Այդ գումարները եղել են իրենը և իր հորինը, դրանք կանխիկացվել են իրենց ընկերության հաշվեհամարից` իրենց ծախսերը հոգալու համար: Բացի այդ դեպքից ինքը չի նկատել և չի զգացել, որ երբևէ բնակարանից ինչ-որ բան գողացված լինի:
Վկա Ղոլամռեզա Աշրաֆին ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ Հայաստանի Հանրապետությունում ինքը վարձակալությամբ բնակվում է Երևանի Պուշկինի փողոցի 43-րդ շենքի 37-րդ բնակարանում: Հայաստանում իրենք ունեն ընտանեկան բիզնես, որն իրականացվում է <<Լեքորիս>> ՍՊ ընկերության միջոցով: <<Լեքորիս>> ՍՊ ընկերության հիմնադիրն ու տնօրենը հանդիսանում է ինքը: 2013 թվականի հունվարի սկզբներին <<Լեքորիս>> ՍՊ ընկերության միջոցներից կանխիկացվել է 8.000 ԱՄՆ դոլար և 2.000 եվրո: 2013 թվականի հունվարի 26-ին նշված գումարից մնացած է եղել 6.500 ԱՄՆ դոլար և 1.200 եվրո, որոնք դրված են եղել իրենց բնակարանի ննջասենյակի պահարանում գտնվող իր որդու բաճկոնի գրպաններում: Ինքն ու որդին ապրում են միասին և վարում համատեղ տնտեսություն, այսինքն` այդ գումարները հանդիսանում են, թե իրենը և թե իր որդունը: 2013 թվականի հունվարի 26-ին ինքը մեկնել է Իրանի Իսլամական Հանրապետություն: Դրա հաջորդ օրը որդին զանգահարել և հարցրել է, թե արդյոք ինքը տեղյակ է, թե որտեղ են նրա բաճկոնի գրպաններում եղած գումարները, ինչին պատասխանել է, որ տեղյակ չէ: Այնուհետև զանգահարել է որդուն և ասել, որ գումարների հափշտակության մեջ կասկածում է Ինգա Հովակիմյանին: Մինչ այդ Ինգան մի քանի անգամ վճարովի ծառայություն է մատուցել իրեն և եղել է իրենց տանը: Մի անգամ, երբ Ինգան եղել է իրենց բնակարանում, մուտքի դռան բանալին կորել է: Այդ ժամանակ Ինգան 30-45 րոպեով դուրս է եկել, իսկ վերադառնալուց հետո ասել, որ բանալին խոհանոցում է: Ինքը, ինչպես նաև իր ընտանիքի անդամները, բնակարանի բանալին չեն վստահել Ինգային, նա առանց իրենց գիտության իրավունք չի ունեցել մուտք գործել այնտեղ: Ինքն Ինգային ամուսնության առաջարկ չի արել, նրա հետ երբևէ սեռական հարաբերությունների մեջ չի եղել և իրենց տան բանալին նրան չի տվել:
Տուժող Հեյդար Աշրաֆին և վկա Ղոլամռեզա Աշրաֆին իրենց ցուցմունքները պնդել են նաև նախաքննության ընթացքում Ինգա Հովակիմյանի հետ կատարված առերես հարցաքննության ընթացքում:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը բավարարելով պաշտպանական կողմի միջնորդությունը` որպես վկաներ հարցաքննել է Սուսաննա Թորոսյանին. Եվա Թովմասյանին և Անահիտ Ոսկանյանին:
Վկա Սուսաննա Թորոսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Ինգա Հովակիմյանն իր ընկերուհին է: Ինքը Ղոլամռեզա Աշրաֆիին մի քանի անգամ տեսել է Ինգայի բնակարանում, ինչպես նաև նրանց հետ մի քանի անգամ եղել է սրճարանում: Իր ներկայությամբ Ղոլամռեզան Ինգային ասել է, որ սիրում է նրան և ցանկանում է, որպեսզի նա իր կինը լինի: Մի անգամ, երբ Ղոլամռեզան եղել է Ինգայի տանը և վերջինը գումարի կարիք է ունեցել, Ղոլամռեզան ասել է, որ նա իր վերնաշապիկի գրպանից կարող է գումար վերցնել: Իր ներկայությամբ Ղոլամռեզան Ինգային բանալի չի տվել, սակայն ասել է, որ նրա համար պետք է մեքենա գնի: Դա Ղոլամռեզան պարսկերեն է ասել, իսկ նրա ասածն իրեն թարգմանել է Ինգան: Իր ներկայությամբ նրանք գրկախառնվել են և համբուրվել: Ինքը տեղյակ է եղել, որ նրանց միջև սեռական հարաբերություններ են եղել: Այդ ժամանակ ինքը Ինգային հարցրել է, թե այդ տարիքով անձի հետ ինչ գործ ունի, իսկ նա պատասխանել է, որ այլ կերպ չի կարող: Ինքը տեղյակ է եղել, որ Ինգան ազատ ելումուտ է ունեցել Ղոլամռեզայի բնակարան, քանի որ այն նա է մաքրել:
Վկա Եվա Թովմասյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Ինգա Հովակիմյանն իր ընկերուհին է: Ինքը Ղոլամռեզային տեսել է նրա տանը: Ղոլամռեզան Ինգային ամուսնության առաջարկություն է արել, սակայն իրենք կարծել են, թե նա կատակում է: Այդ ժամանակ Ինգայի տանը եղել են ինքը, Սուսաննա Թորոսյանը, Ինգան և Ղոլամռեզան: Ամուսնության առաջարկը Ղոլամռեզան ասել է հայերեն լեզվով: Մեկ անգամ ինքը Ղոլամռեզայի և Ինգայի հետ եղել է սրճարանում: Եղել է դեպք, երբ ինքն ու Ինգան եղել են սրճարանում ու Ինգան գնացել է, որպեսզի մաքրի Ղոլամռեզայի բնակարանը: Այդ ժամանակ ինքը սրճարանի սեղանի վրա բանալի է տեսել, սակայն չի կարող ասել, թե դա Ղոլամռեզայի բնակարանի բանալին է եղել, թե ոչ: Ինգան իրեն ասել էնաև, որ Ղոլամռեզայի բնակարանից վերցրել է մոտ 6.000 ԱՄՆ դոլար:
Վկա Անահիտ Ոսկանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Ինգան իր հարևանն է: Մինչ դեպքը պատահական իրենց շենքի մուտքում տեսել է Ղոլամռեզային: Դեպքից հետո Ինգան իրեն պատմել է, որ նա գնացել է Ղոլամռեզայի բնակարան, մաքրել այն և այնտեղից գումար վերցրել, իսկ ինքը նրան ասել է, որ նա շատ սխալ բան է արել: Այդ ժամանակ Ինգան իրեն ասել է, որ չի հասկացել, թե ինչ է արել: Իր ներկայությամբ Ղոլամռեզան Ինգային բանալի չի տվել:
Գործով ձեռք բերված ապացույցների համադրությամբ գնահատելով վկաներ Սուսաննա Թորոսյանի և Եվա Թովմասյանի ցուցմունքները, առաջին ատյանի դատարանն իրավացիորեն գտել է, որ դրանք քրեական գործի լուծման համար որևէ ուղղակի օբյեկտիվ տվյալներ չեն պարունակում, ինչպես նաև նրանց ցուցմունքներում նկատվում է իրենց ընկերուհուն օգնելու միտում, այսինքն` նրանք շահագրգռված են քրեական գործի լուծման` Ինգա Հովակիմյանի համար բարենպաստ ելքով:
Դեպքի վայրի զննության մասին 2013 թվականի հունվարի 28-ի արձանագրության համաձայն` դեպքի վայրը հանդիսանում է Երևան քաղաքի Պուշկինի փողոցի 43-րդ շենքի 37-րդ բնակարանը, որը գտնվում է նշված շենքի 2-րդ հարկի աստիճանահարթակի աջ կողմում: Բնակարանի մուտքի դուռը զննության պահին գտնվել է բաց վիճակում: Դռան վրա առկա են եղել երկու փականներ, որոնք գտնվել են անվնաս վիճակում: Մուտքի դռան, ինչպես նաև փականի շրջանակի վրա, օտար մարմնի ներգործության հետքեր զննության պահին չեն հայտնաբերվել: Բնակարանի ննջասենյակում առկա է եղել երկտեղանոց մահճակալ, մեկ աթոռ և պահարան: Ննջասենյակի դիմացի պատի տակ առկա է եղել զգեստապահարան, որի աջ կողմի երկու փեղկերը գտնվել են բաց վիճակում: Զննության մասնակից Հեյդար Աշրաֆին պահարանից հանել է կանաչ գույնի կտորե բաճկոնը և հայտարարել, որ դրա աջ կողմի ծոցագրպանից բացակայում է 6.500 ԱՄՆ դոլար, իսկ դրսի կողմի կրծքավանդակի աջ գրպանից` 1.200 եվրո: Բաճկոնի տվյալ գրպանների վրա առկա են եղել շղթաներ, որոնք զննության պահին գտնվել են բաց վիճակում:
Համաձայն խուզարկություն կատարելու մասին 2013 թվականի փետրվարի 11-ի արձանագրության, Ինգա Հովակիմյանի` Երևանի Արարատյան փողոցի 62-րդ շենքի 47-րդ բնակարանից հայտնաբերվել և առգրավվել են տասնչորս հատ 100 հարյուր ԱՄՆ դոլարանոց թղթադրամներ, ընդհանուր` 1.400 ԱՄՆ դոլար և 90.000 ՀՀ դրամ` չորս հատ 20.000 ՀՀ դրամանոց և մեկ հատ 10.000 դրամանոց թղթադրամներով: Առգրավվել են նաև տարբեր տեսակի 20 հատ բանալիներ և <<Սոնի>> տեսակի թվային ֆոտոխցիկ` իր պայուսակով, որի մեջ գտնվել են առգրավված գումարները: Ինգա Հովակիմյանը հայտարարել է, որ հայտնաբերված գումարներից 400 ԱՄՆ դոլարն ու 90.000 ՀՀ դրամը պատկանում են իրեն, իսկ մնացած գումարը 2013 թվականի հունվարի վերջին Երևան քաղաքի Պուշկինի փողոցի 43-րդ շենքի 37-րդ բնակարանից Հեյդար Աշրաֆիից գողացված 6.000 ԱՄՆ դոլարի մնացորդն է:
Բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված 1.400 ԱՄՆ դոլարը և 90.000 ՀՀ դրամը 2013 թվականի օգոստոսի 16-ի որոշմամբ ճանաչվել են որպես իրեղեն ապացույց:
Համաձայն քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 2013 թվականի փետրվարի 12-ի արձանագրության` Ինգա Հովակիմյանը հայտարարել է, որ 2013 թվականի հունվարի վերջին, իր մոտ գտնվող բանալով դուռը բացելու միջոցով, մուտք է գործել նշված Երևան քաղաքի Պուշկինի փողոցի 43-րդ շենքի 37-րդ բնակարան և հափշտակել 6.000 ԱՄՆ դոլար: Ինգա Հովակիմյանը մատնացույց է արել մուտքի դռնից աջ գտնվող ննջասենյակի պատի տակ գտնվող զգեստապահարանի աջ կողմում կախված կանաչ գույնի, <<Mountain hart wear>> անգլերեն գրառումով պիտակով բաճկոնը և հայտարարել, որ իր կողմից հափշտակված 6.000 ԱՄՆ դոլարն ամբողջությամբ եղել է նշված բաճկոնի արտաքին կողմի կրծքավանդակի աջ գրպանում:
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` 2008 թվականի մարտի 12-ին Ինգա Հովակիմյանի վերաբերյալ թիվ 59100908 քրեական գործի վարույթը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով կարճվել է` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետով նախատեսված հիմքով: Երևան քաղաքի Շենգավիթ համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի սեպտեմբերի 4-ի դատավճռով Ինգա Հովակիմյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում երկու տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ Ինգա Հովակիմյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան մեկ տարի ժամկետով:
Կոտայքի մարզի Պռոշյան համայնքի ղեկավարի կողմից տրված տեղեկանքների համաձայն` Ինգա Հովակիմյանը հաշվառված է Կոտայքի մարզի Պռոշյան համայնքի Թումանյան փողոցի 1-ին նրբանցքի 22/2 տանը և ունի չորս երեխա` Տաթևիկ Հովակիմյան` ծնված 1993 թվականին, Տիգրանուհի Հովակիմյան` ծնված 1994 թվականին, Կարոտ Հովակիմյան` ծնված 1995 թվականին և Արսեն Հովակիմյան` ծնված 1996 թվականին, որոնք գտնվում են նրա խնամքին:
Կոտայքի մարզի Պռոշյան համայնքի ղեկավարի կողմից տրված բնութագրի համաձայն` Ինգա Հովակիմյանը բնութագրվում է դրականորեն:
Հեյդար Աշրաֆին ներկայացրել է քաղաքացիական հայց և խնդրել է Ինգա Հովակիմյանից հօգուտ իրեն բռնագանձել 500 ԱՄՆ դոլարին և 1.200 եվրոյին համարժեք 858.117 ՀՀ դրամ` որպես հանցագործությամբ պատճառված վնաս:
Այսպիսով դատաքննությամբ և գործով ձեռք բերված ապացույցներով վերաքննիչ դատարանը հաստատված է համարում, որ Ինգա Հովակիմյանը 2013 թվականի հունվարի 26-ին ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Պուշկինի փողոցի 43 շենքի 37 բնակարան և նշված բնակարանի ննջասենյակի զգեստապահարանում գտնվող` Հեյդար Աշրաֆիի բաճկոնի գրպաններից գաղտնի հափշտակել է 3.295.857 ՀՀ դրամին համարժեք` 6.500 ԱՄՆ դոլար և 1.200 եվրո, այսինքն նրա հանցանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով ճիշտ է որակված և բացակայում են առաջադրված մեղադրանքում նրան անմեղ ճանաչելու հիմքերը:
Առաջին ատյանի դատարանը ամբաստանյալի նկատմամբ պատժի նշանակումը և դրա կրման անհրաժեշտությունը, ինչպես նաև տուժողի կողմից ներկայացված քազաքացիական հայցի բավարարումը մասնավորապես պատճառաբանել է հետևյալով:
<<Ինգա Վարդանի Հովակիմյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք է տասնչորս տարին լրացած և չափահաս երեխաներ ունենալը:
Դատարանը գտնում է, որ Ինգա Վարդանի Հովակիմյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են դրականորեն բնութագրվելը և տուժողին պատճառված վնասի մի մասը փոխհատուցելը:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Ինգա Վարդանի Հովակիմյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Ինգա Վարդանի Հովակիմյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Ինգա Վարդանի Հովակիմյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ սանկցիայով նախատեսված նվազագույն պատժի նշանակմամբ: Ընդ որում` ամբաստանյալ Ինգա Վարդանի Հովակիմյանի նկատմամբ չպետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ սանկցիայով նախատեսված լրացուցիչ պատիժը գույքի բռնագրավում:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը մի շարք այլ հարցերի հետ միասին պետք է լուծի նաև այն հարցը, թե ամբաստանյալը արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ եթե կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելիս դատարանը հանգում է հետևության, որ անձի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է կայացնել որոշում այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է. «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է: Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու»:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2008 թվականի փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես` տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը:
Թեև ամբաստանյալ Ինգա Հովակիմյանի կողմից հատուցվել է պատճառված վնասի մի մասը, սակայն Դատարանը, հաշվի առնելով հանցագործության բնույթը և կատարման հանգամանքները, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հնարավոր չէ հասնել առանց ամբաստանյալի կողմից ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելու:
...Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ և 119-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2013 թվականի օգոստոսի 16-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված` 1.400 ԱՄՆ դոլարը և 90.000 ՀՀ դրամը պետք է վերադարձվի տուժող Հեյդար Աշրաֆիին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է այն հարցը, թե քաղաքացիական հայցը ենթակա է արդյոք բավարարման, ում օգտին և ինչ չափով։
Սույն քրեական գործով Հեյդար Աշրաֆին ներկայացրել է քաղաքացիական հայց` ամբաստանյալ Ինգա Հովակիմյանից պահանջելով 500 ԱՄՆ դոլարին և 1.200 եվրոյին համարժեք 858.117 ՀՀ դրամ: Դատարանը, նկատի ունենալով, որ սույն գործով ձեռք բերված ապացույցներով հաստատվում է, որ Ինգա Հովակիմյանի կողմից Հեյդար Աշրաֆիին հանցագործությամբ պատճառվել է 3.295.857 ՀՀ դրամի վնաս, որից 2.437.740 (6.000x406,29=2.437.740) ՀՀ դրամը փոխահտուցվել է, իսկ վերոգրյալ հիմնավորմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված 1.400 ԱՄՆ դոլարը (որը համարժեք է 568.806 ՀՀ դրամի (1.400x406,29=568.806)) և 90.000 ՀՀ դրամը պետք է վերադարձվի տուժող Հեյդար Աշրաֆիին, գտնում է, որ Ինգա Հովակիմյանի դեմ Հեյդար Աշրաֆիի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցի պահանջը պետք է բավարարել մասնակի և Ինգա Հովակիմյանից հօգուտ Հեյդար Աշրաֆիի պետք է բռնագանձել 199.311 (3.295.857-(2.437.740+568.806+90.000)= 199.311) ՀՀ դրամ` որպես հանցագործությամբ պատճառված վնաս>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է. <<Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից Ինգա Հովակիմյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը համապատասխանում է կատարված հանցագործության բնույթին ու ամբաստանյալի անձնավորությանը, բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10, 48, 61 հոդվածներով սահմանված պատժի արդարացիության, անհատականացման սկզբունքներից ու նպատակներից:
Նկատի ունենալով նաև, որ, ըստ տուժողի ներկայացուցչի հայտարարության, Ինգա Հովակիմյանի հարազատները դատավճռի կայացումից հետո տուժողին են վճարել 199.311 ՀՀ դրամը, որով ամբողջությամբ հատուցել են պատճառված վնասը, որպես ամբաստանյալի անձը բնութագրող հանգամանք հաշվի առնելով, որ նա նախկինում երկու անգամ քրեական պատասխանատվության է ենթարկվել գողություն կատարելու համար, մասնավորապես, 2008 թվականի մարտի 12-ին Ինգա Հովակիմյանի վերաբերյալ թիվ 59100908 քրեական գործի վարույթը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով կարճվել է` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետով նախատեսված հիմքով, իսկ Երևանի Շենգավիթ համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի սեպտեմբերի 4-ի դատավճռով նա մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով և դատապարտվել ազատազրկման երկու տարի ժամկետով, ինչը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան մեկ տարի ժամկետով վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ուղղվելու համար առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժը ամբաստանյալ Հովակիմյանը պետք է կրի, և վերաքննիչ բողոքում մատնանշված հանգամանքները, որոնք նաև հաշվի են առնվել պատիժ նշանակելիս, հիմք չեն կարող հանդիսանալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառմամբ նրան պայմանականորեն դատապարտելու համար, ուստի այդ մասով նույնպես պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը ենթակա է մերժման:

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394 հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013 թվականի օգոստոսի 06-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Ինգա Վարդանի Հովակիմյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1 կետերով թողնել անփոփոխ, պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:






Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանին` հրապարակումից մեկամսյա ժամկետում:



ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ

Իսկականի հետ ճիշտ է`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ