Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0020/01/13
Վիճակագրական տողի համար :
1.9
Պատասխանող
Արման Ավետիսյան
Արման Ավետիսյան Արսենի
Արման Ավետիսյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Եվա Դարբինյան
Սերգեյ Չիչոյան
Գագիկ Ավետիսյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մխիթար Պապոյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Եվա Դարբինյան
Սերգեյ Չիչոյան
Գագիկ Ավետիսյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մխիթար Պապոյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2013-06-27 | 14:00 | 2 | Կայացվել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2013-04-30 | 17:00 | 2 | Կայացել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2013-04-23 | 17:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2013-04-13 | 12:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2013-04-02 | 15:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2013-03-25 | 16:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2013-03-12 | 14:00 | 2 | Կայացել է |
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՔՐԵԱԿԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆ
Հայաստանի Հանրապետության
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների ընդհանուր
իրավասության դատարանի դատավճիռ
գործ թիվ ԵԿԴ/0020/01/13
նախագահող դատավոր` Մ.Պապոյան
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
27 հունիսի 2013թ. ք.Երևան
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
/այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Տ.Հակոբյանի
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ԲՈՂՈՔ ԲԵՐԱԾ ԱՆՁ
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Հ.Մելքոնյանի
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Արման Ավետիսյանի
ՊԱՇՏՊԱՆ` Արմեն Ֆերոյանի
Դռնբաց դատական նիստում, Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ` Հ.Մելքոնյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արման Արսենի Ավետիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
ԳՈՐԾԻ ԴԱՏԱՎԱՐԱԿԱՆ ՆԱԽԱՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ.
1. 2012 թվականի նոյեմբերի 4-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Է.Կարապետյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 15118512 քրեական գործը:
2. 2012 թվականի նոյեմբերի 8-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Է.Կարապետյանի որոշմամբ թիվ 15118512 քրեական գործով Արման Արսենի Ավետիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
3. 2013 թվականի փետրվարի 15-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Է.Կարապետյանի որոշմամբ թիվ 15118512 քրեական գործով Արման Արսենի Ավետիսյանի, Գևորգ Վարդանի Սեդրակյանի, Ռաֆիկ Վարդանի Սեդրակյանի, Ալեքսանդր Կարենի Հակոբյանի և Գոռ Զոհրաբի Վահանյանի նկատմամբ խուլիգանության դեպքի առթիվ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` նրանց արարքներում հանցակազմի բացակայության հիմքով, իսկ Արթուր Մեսրոպի Խաչատրյանի նկատմամբ Արման Ավետիսյանին ծեծի ենթարկելու դեպքի առթիվ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` տուժողի բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ, իսկ խուլիգանության դեպքի առթիվ` արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով:
4. 2013 թվականի փետրվարի 22-ին Արման Արսենի Ավետիսյանի վերաբերյալ թիվ 15118512 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԿԴ/0020/01/13 համարը:
5. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետև` դատարան) 30.04.2013թ. դատավճռով վճռել է`
Արման Արսենի Ավետիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2012 թվականի նոյեմբերի 5-ից:
Արման Արսենի Ավետիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
6. 30.04.2013թ. Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ` Հ.Մելքոնյանը:
7. Վերաքննիչ դատարանի 2013թ. հունիսի 6-ի որոշմամբ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել է քննության վճռաբեկության կարգով:
8. Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխան է ներկայացրել ամբաստանյալ Արման Ավետիսյանը:
ԳՈՐԾԻ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔՆԵՐ.
9. Արման Արսենի Ավետիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով` այն արարքի համար, որ նա 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 20:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի մոտ երեխաների համար նախատեսված ճոճանակների վրա նստելու հետ կապված վիճաբանել է Երևան քաղաքի Սունդուկյան փողոցի 23/34 բնակարանի բնակիչ Արթուր Մեսրոպի Խաչատրյանի հետ, որի ընթացքում սուր կտրող-ծակող առարկայով հարվածել է վերջինի կրծքավանդակի և որովայնի աջ կողմնային հատվածին` դիտավորությամբ Արթուր Խաչատրյանին պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնասվածք:
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔԻ ՀԻՄՔԵՐԸ, ՀԻՄՆԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐԸ, ԵՎ ՊԱՀԱՆՋԸ.
Վերաքննիչ բողոքը բերվել է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
10. Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ` Հ.Մելքոնյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ, որն ազդել է գործի ելքի վրա, ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը, չեն պահպանվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածներով սահմանված պահանջները, խախտվել են կատարած արարքի և նշանակված պատժի համաչափության վերաբերյալ նյութական իրավունքի նորմերը, ինչպես նաև խաթարվել են պատժի նպատակները, խախվտել սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը, որպիսի պայմաններում դատական ակտը ենթակա է բեկանման:
Դատարանը դատավճռում ամրագրել է, որ Արման Ավետիսյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք է կատարածի համար զղջալը և այդ հանգամանքը հաշվի է առել նրա նկատմամբ պատիժ նշանակելիս:
Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Ա.Ավետիսյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունքներ չի տվել, իսկ նախաքննության ընթացքում տվել է ցուցմունքներ, որ Ա.Խաչատրյանի հետ վիճաբանելիս ինքնապաշտպանության նպատակով իր մոտ եղած դանակով վախեցնելու համար անկանոն շարժումներ է արել, ինչից հետո ազատվելով անծանոթ երիտասարդներից դիմել է փախուստի: Այսինքն, ամբաստանյալը որևէ ձևով չի ընդունել իրեն վերագրվող արարքը, որը հիմնավորվել է դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցների համակցությամբ և նրա կողմից կատարածի համար զղջալու մասին հայտարարությունը միայն ամբաստանյալի վերջին խոսքում, փաստորեն, կրել է զուտ ձևական բնույթ և նպատակ է հետապնդել միայն որոշակիորեն մեղմացնել իր նկատմամբ նշանակվող պատիժը, բայց ոչ ավելին: Եթե Ա.Ավետիսյանն ընդհանրապես չի ընդունել իր կողմից արարքը կատարելու հանգամանքը և իրեն մեղավոր չի ճանաչել, ապա ինչ կատարած արարքի համար է զղջացել: Ուստի կատարածի համար զղջալու ամբաստանյալի հայտարարությունը նպատակահարմար չէ դիտել որպես նրան դրականորեն բնութագրող հանգամանք և հաշվի առնել պատիժ նշանակելիս:
Դատաքննության ընթացքում որպես վկա հարցաքննված Գևորգ Սեդրակյանի և Ռաֆիկ Մուրադյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքների համաձայն, երբ 2012թ. նոյեմբերի 3-ին ժամը 20:30-ի սահմաններում Արթուր Խաչատրյանի հետ նստել և հանգիստ զրուցել են Երևան քաղաքի Սարյան 4 շենքի մոտ գտնվող երեխաների համար նախատեսված ճոճանակների վրա, իրենց մոտեցել են երկու անծանոթ երիտասարդներ և ճոճանակների վրա նստելու կապակցությամբ դիտողություն արել, որին իրենք շատ հանգիստ և քաղաքավարի ձևով են պատասխանել, սակայն նրանք անտեղի շարունակել են այդ կապակցությամբ խոսակցությունն ագրեսիվ տոնով, և այդ պատճառով ծագել է վիճաբանություն, որի ընթացքում և Ա.Ավետիսյանի կողմից Ա.Խաչատրյանի առողջությանը պատճառվել է կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս: Նշել են նաև, որ եթե մոտեցած անձիք, որոնցից մեկն ինչպես հիմնավորվեց դատաքննությամբ` Արման Ավետիսյանն է եղել, չշարունակեին խոսակցությունն ագրեսիվ ձևով և իրենց պատասխանին համաչափ արձագանքեին, ապա որևէ վիճաբանություն չէր առաջանա: Այսինքն, Ա.Ավետիսյանն իր ոչ իրավաչափ և հակաբարոյական պահվածքով հրահրել և նախաձեռնել է վիճաբանությունը, որի ընթացքում մարմնական վնաս է հասցրել տուժողին:
Դատարանը ամբաստանյալ Արման Ավետիսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս բավարար չափով հաշվի չի առել նրա կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները (23.11.2009թ. Արաբկիրի առաջին ատյանի դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով դատապարտվել է 3 տարի 6 ամիս ազատազրկման, նույն դատավճոով դատարանի կողմից ոչ արդարացման հիմքով` համաներման որոշման հիման վրա ազատվել է պատժից), նշանակելով 3 տարի 6 ամիս ժամկետով ազատազրկում չի եկել ճիշտ եզրահանգման` ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակելով ոչ արդարացի և ոչ համաչափ պատիժ և այն պետք է խստացման առումով փոփոխել:
Խնդրել է Առաջին ատյանի դատարանի 30.04.2013թ. ԵԿԴ/0020/01/13 դատավճիռը բեկանել մասնակի` նշանակված պատժի մասով, Արման Ավետիսյանի նկատմամբ նշանակել համաչափ` առավել խիստ պատիժ, քան նրա նկատմամբ նշանակված 3 տարի 6 ամիս ժամկետով ազատազրկումը:
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔԻ ԳՐԱՎՈՐ ՊԱՏԱՍԽԱՆԸ.
11. Ամբաստանյալ Արման Ավետիսյանը վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանում նշել է, որ ներկայացված վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկում է ամբողջությամբ և գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի ապրիլի 30-ին կայացված դատավճիռը բեկանելու հիմքեր առկա չեն:
Իր անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ են ամուսնացած լինելը և կատարածի համար զղջալը: Պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են` խնամքին 14 տարին չլրացած երկու երեխաների առկայությունը, ընտանիքի միակ կերակրող հանդիսանալը (մայրը և կինը չեն աշխատում, իսկ հայրը տառապում է անբուժելի քաղցկեղ հիվանդությամբ), տուժողին պատճառված նյութական վնասը կամովին վերականգնելը, դրականորեն բնութագրվելը, վատառողջ լինելը (ներկայում բուժվում է <<Նուբարաշեն>> քրեակատարողական հիմնարկի բուժմասում), ի սկզբանե խոստովանական ցուցմունքներ տալը, որով ակտիվորեն օժանդակել է վարույթն իրականացնող մարմինների աշխատանքին:
Բացի այդ իր կողմից հանցագործության կատարմանը նպաստել է տուժողի վարքագիծը, ինչն արտահայտվել է տուժողի կողմից իր հասցեին հայհոյանքներ հնչեցնելու և հարվածներ հասցնելու ձևով: Ուստի, իր պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել տուժողի հակաօրինական և հակաբարոյական վարքագիծը:
Մեջբերելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածները, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի թիվ ԵՇԴ/0025/01/08 քրեական գործով 2008 թվականի հոկտեմբերի 31-ի որոշումը` նշել է, որ վերաքննիչ բողոքը, բացի ինչ-որ վերացական ձևակերպումներից, զուրկ է որևէ փաստական և իրավական հիմնավորումից: Մասնավորապես վերաքննիչ բողոքն ըստ էության կառուցված է բացառապես այն հանգամանքի վրա, որ Դատարանն իր կողմից կատարած արարքի համար զղջալու հանգամանքը դիտել է, որպես իրեն դրականորեն բնութագրող հանգամանք, ինչը մեղադրողի կարծիքով անթույլատրելի է և հանգեցրել է դատական սխալի, որն էլ իր հեթին հիմք է կայացված դատական ակտի բեկանման համար:
Փաստորեն մեղադրողը գտնում է, որ Դատարանը նախ իր կողմից կատարած արարքի համար զղջալու վերաբերյալ հայտարարությունը չպետք է դիտեր որպես անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք և պետք է հաշվի առներ այն, որ ինքը դատաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց:
Ինքը ի սկզբանե տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, որով ակտիվորեն օժանդակել է վարույթն իրականացնող մարմինների աշխատանքին: Սույն քրեական գործում որպես իր մեղքը հիմնավորող միակ ապացույց ըստ էության հանդիսանում է սեփական ցուցմունքները: Քրեական գործի, ինչպես նախաքննության այնպես էլ դատաքննության ընթացքում, թե տուժողը և թե վկաները թեև նկարագրել են կատարված միջադեպը, սակայն նրանցից և ոչ ոք հաստատապես չի նշել, որ տուժողին մարմնական վնասվածք հասցնող անձնավորությունը եղել է հենց ինքը: Եթե մեկ ակնթարթ փորձենք ենթադրել, որ ինքն ի սկզբանե խոստովանական ցուցմունքներ չի տվել, ապա այս դեպքում ուղղակիորեն հարց է առաջանում, թե իրեն ի վերջո որ ապացույցի կամ ապացույցների համադրման արդյունքում են մեղադրանք առաջադրել կամ ազատազրկման դատապարտել, քանի որ սույն քրեական գործում բացի իր ցուցմունքներից առկա չէ իր մեղքը հաստատող որևէ ուղղակի ապացույց:
Ինչ վերաբերում է վկա Գոռ Վահանյանի ցուցմունքներին, ապա վերջինս թեև իր նախաքննական ցուցմունքում հիշատակում է Արման անունը, սակայն, դարձյալ հաստատապես չի նշում, որ տուժողին մարմնական վնասվածք հասցնողը եղել է հենց իր նշած Արմանը:
Ինքն ի սկզբանե տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, որով ակտիվորեն օժանդակել է վարույթն իրականացնող մարմինների աշխատանքին, հետևաբար կատարածի համար զղջալու վերաբերյալ արված հայտարարությունը որպես <<ձևական բնույթ>> գնահատելը պարզապես անթույլատրելի է:
Մեջբերելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 65-րդ հոդվածը` նշել է, որ եթե նույնիսկ ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տված չլիներ, ապա նույնիսկ այս դեպքում այդ հանգամանքը չէր կարող մեկնաբանվել ի վնաս իրեն և առաջացնել որևէ անբարենպաստ հետևանք:
Գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի թիվ ԵԿԴ/0020/01/13 քրեական գործով 2013 թվականի ապրիլի 30-ին դատավճիռը կայացվել է վերոհիշյալ իրավանորմերի և ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումների հիման վրա և նշանակվել է արդարացի պատիժի, հետևաբար այն բեկանելու հիմքեր առկա չեն:
Խնդրել է թիվ ԵԿԴ/0020/01/13 քրեական գործով ներկայացված վերաքննիչ բողոքն ամբողջությամբ մերժել` անհիմն լինելու պատճառաբանությամբ:
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆԻ ՊԱՏՃԱՌԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ ԵՎ ԵԶՐԱՀԱՆԳՈՒՄԸ.
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով նաև բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին մեղադրողի պատճառաբանությունները, ամբաստանյալի պատասխանը դրա դեմ, ինչպես նաև ուսումնասիրելով և վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, հանգում է այն հետևության, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
12. Նշանակված պատժի հարցը քննարկելիս Վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն: Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր անհատական մոտեցում ցուցաբերել ինչպես պատժի տեսակը, այնպես էլ չափը որոշելիս:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դրա կատարման հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
Քրեական գործի նյութերից երևում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը ամբաստանյալ Արման Ավետիսյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ է դիտել` ամուսնացած լինելը և կատարածի համար զղջալը:
Արման Ավետիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտել` խնամքին 14 տարին չլրացած երկու երեխաների առկայությունը, տուժողին պատճառված նյութկան վնասը կամովին վերականգնելը և դրականորեն բնութագրվելը:
Արման Ավետիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ Դատարանը չի արձանագրել:
13. Ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքի այն պատճառաբանությանը, որ ամբաստանյալը որևէ ձևով չի ընդունել իրեն վերագրվող արարքը և նրա կողմից կատարածի համար զղջալու մասին հայտարարությունը, միայն ամբաստանյալի վերջին խոսքում, կրել է ձևական բնույթ, ուստի Դատարանը որպես ամբաստանյալ Արման Ավետիսյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք չպետք է դիտեր կատարածի համար զղջալը, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն անհիմն է, քանի որ գործի նյութերով հաստատված է, որ ամբաստանյալ Ա.Ավետիսյանն իր նախաքննական ցուցմունքներում ընդունել է մեղքը` դեպքի առնչությամբ տալով մանրամասն ցուցմունքներ, որոնցում մշտապես ընդունել է, որ տուժողին ինքն է իր մոտ եղած դանակով հարվածել և մարմնական վնասվածք պատճառել, սակայն առարկել է արարքի քրեաիրավական որակման դեմ: Իսկ արարքի հետևանքի համար ամբաստանյալը զղջացել է:
Ուստի Առաջին ատյանի դատարանն իրավացիորեն ամբաստանյալ Ա.Ավետիսյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք է դիտել կատարածի համար զղջալը:
Իսկ ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքի այն պատճառաբանությանը, որ Դատարանը հաշվի չի առել ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները` այն, որ 23.11.2009թ. Արաբկիրի առաջին ատյանի դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով դատապարտվել է 3 տարի 6 ամիս ազատազրկման ու համաներման որոշման հիման վրա ազատվել է պատժից, և ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է ոչ արդարացի և ոչ համաչափ պատիժ, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը ամբաստանյալի անձը դրականորեն բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայության պայմաններում նշանակել է հոդվածի սանկցիայով նախատեսված մինիմում պատժից ավելի խիստ պատիժ` հաշվի առնելով նաև ամբաստանյալի կողմից նախկինում հանցագործություն կատարած լինելու հանգամանքը:
Այսպիսով, քրեական գործի նյութերից երևում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել կատարված արարքի հանրորեն վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ինչպես նաև ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը:
Դատարանը, վերը նշված հանգամանքները գնահատելով, հիմնավոր կերպով հանգել է հետևության, որ ամբաստանյալ Արման Ավետիսյանի նկատմամբ որպես պատժատեսակ պետք է նշանակվի ազատազրկումը` 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով, որպիսին նա պետք է կրի:
Ելնելով վերոգրյալից, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի պնդումը` պատիժը խստացնելու վերաբերյալ, անհիմն է, քանի որ բողոքաբերը ոչ մի նոր փաստարկ չի ներկայացրել իր կողմից ներկայացված պնդումը հաստատելու համար, իսկ գործում առկա փաստերն Առաջին ատյանի դատարանի կողմից արդեն իսկ հաշվի են առնվել պատժի տեսակը և չափը որոշելիս ու նշանակվել է ամբաստանյալի անձին և կատարած հանցագործության ծանրությանը համապատասխան պատիժ:
14. Ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանի այն պատճառաբանությանը, որ ամբաստանյալ Ա.Ավետիսյանի կողմից հանցագործության կատարմանը նպաստել է տուժողի հակաբարոյական վարքագիծը, ուստի Դատարանը, ելնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 7-րդ կետից, որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտեր տուժողի հակաօրինական և հակաբարոյական վարքագիծը, ապա Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ նման պահանջով վերաքննիչ բողոք Դատարանին չի ներկայացվել, ուստի Վերաքննիչ դատարանը այդ հարցի քննարկմանը չի անդրադառնում:
Այսպիսով վերաքննիչ դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 22-րդ, 48-րդ, 61-63-րդ հոդվածներով, պատիժ նշանակելու ընդհանուր դրույթներով, նկատի ունենալով ամբաստանյալին մեղսագրված արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները` հանգում է այն հետևության, որ Արման Ավետիսյանի նկատմամբ նշանակվել է համաչափ պատիժ, որն արդարացի է և համապատասխանում է նրա անձնավորությանը և հանցանքի ծանրությանը, ուստի մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013թ. ապրիլի 30-ի դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ, 412-րդ և 418-րդ հոդվածներով` վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
1. Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ` Հ.Մելքոնյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
2. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013թ. ապրիլի 30-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Արման Արսենի Ավետիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
ՔՐԵԱԿԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆ
Հայաստանի Հանրապետության
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների ընդհանուր
իրավասության դատարանի դատավճիռ
գործ թիվ ԵԿԴ/0020/01/13
նախագահող դատավոր` Մ.Պապոյան
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
27 հունիսի 2013թ. ք.Երևան
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
/այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Տ.Հակոբյանի
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ԲՈՂՈՔ ԲԵՐԱԾ ԱՆՁ
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Հ.Մելքոնյանի
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Արման Ավետիսյանի
ՊԱՇՏՊԱՆ` Արմեն Ֆերոյանի
Դռնբաց դատական նիստում, Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ` Հ.Մելքոնյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արման Արսենի Ավետիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
ԳՈՐԾԻ ԴԱՏԱՎԱՐԱԿԱՆ ՆԱԽԱՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ.
1. 2012 թվականի նոյեմբերի 4-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Է.Կարապետյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 15118512 քրեական գործը:
2. 2012 թվականի նոյեմբերի 8-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Է.Կարապետյանի որոշմամբ թիվ 15118512 քրեական գործով Արման Արսենի Ավետիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
3. 2013 թվականի փետրվարի 15-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Է.Կարապետյանի որոշմամբ թիվ 15118512 քրեական գործով Արման Արսենի Ավետիսյանի, Գևորգ Վարդանի Սեդրակյանի, Ռաֆիկ Վարդանի Սեդրակյանի, Ալեքսանդր Կարենի Հակոբյանի և Գոռ Զոհրաբի Վահանյանի նկատմամբ խուլիգանության դեպքի առթիվ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` նրանց արարքներում հանցակազմի բացակայության հիմքով, իսկ Արթուր Մեսրոպի Խաչատրյանի նկատմամբ Արման Ավետիսյանին ծեծի ենթարկելու դեպքի առթիվ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` տուժողի բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ, իսկ խուլիգանության դեպքի առթիվ` արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով:
4. 2013 թվականի փետրվարի 22-ին Արման Արսենի Ավետիսյանի վերաբերյալ թիվ 15118512 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԿԴ/0020/01/13 համարը:
5. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետև` դատարան) 30.04.2013թ. դատավճռով վճռել է`
Արման Արսենի Ավետիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2012 թվականի նոյեմբերի 5-ից:
Արման Արսենի Ավետիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
6. 30.04.2013թ. Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ` Հ.Մելքոնյանը:
7. Վերաքննիչ դատարանի 2013թ. հունիսի 6-ի որոշմամբ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել է քննության վճռաբեկության կարգով:
8. Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխան է ներկայացրել ամբաստանյալ Արման Ավետիսյանը:
ԳՈՐԾԻ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔՆԵՐ.
9. Արման Արսենի Ավետիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով` այն արարքի համար, որ նա 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 20:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի մոտ երեխաների համար նախատեսված ճոճանակների վրա նստելու հետ կապված վիճաբանել է Երևան քաղաքի Սունդուկյան փողոցի 23/34 բնակարանի բնակիչ Արթուր Մեսրոպի Խաչատրյանի հետ, որի ընթացքում սուր կտրող-ծակող առարկայով հարվածել է վերջինի կրծքավանդակի և որովայնի աջ կողմնային հատվածին` դիտավորությամբ Արթուր Խաչատրյանին պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնասվածք:
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔԻ ՀԻՄՔԵՐԸ, ՀԻՄՆԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐԸ, ԵՎ ՊԱՀԱՆՋԸ.
Վերաքննիչ բողոքը բերվել է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
10. Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ` Հ.Մելքոնյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ, որն ազդել է գործի ելքի վրա, ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը, չեն պահպանվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածներով սահմանված պահանջները, խախտվել են կատարած արարքի և նշանակված պատժի համաչափության վերաբերյալ նյութական իրավունքի նորմերը, ինչպես նաև խաթարվել են պատժի նպատակները, խախվտել սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը, որպիսի պայմաններում դատական ակտը ենթակա է բեկանման:
Դատարանը դատավճռում ամրագրել է, որ Արման Ավետիսյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք է կատարածի համար զղջալը և այդ հանգամանքը հաշվի է առել նրա նկատմամբ պատիժ նշանակելիս:
Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Ա.Ավետիսյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունքներ չի տվել, իսկ նախաքննության ընթացքում տվել է ցուցմունքներ, որ Ա.Խաչատրյանի հետ վիճաբանելիս ինքնապաշտպանության նպատակով իր մոտ եղած դանակով վախեցնելու համար անկանոն շարժումներ է արել, ինչից հետո ազատվելով անծանոթ երիտասարդներից դիմել է փախուստի: Այսինքն, ամբաստանյալը որևէ ձևով չի ընդունել իրեն վերագրվող արարքը, որը հիմնավորվել է դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցների համակցությամբ և նրա կողմից կատարածի համար զղջալու մասին հայտարարությունը միայն ամբաստանյալի վերջին խոսքում, փաստորեն, կրել է զուտ ձևական բնույթ և նպատակ է հետապնդել միայն որոշակիորեն մեղմացնել իր նկատմամբ նշանակվող պատիժը, բայց ոչ ավելին: Եթե Ա.Ավետիսյանն ընդհանրապես չի ընդունել իր կողմից արարքը կատարելու հանգամանքը և իրեն մեղավոր չի ճանաչել, ապա ինչ կատարած արարքի համար է զղջացել: Ուստի կատարածի համար զղջալու ամբաստանյալի հայտարարությունը նպատակահարմար չէ դիտել որպես նրան դրականորեն բնութագրող հանգամանք և հաշվի առնել պատիժ նշանակելիս:
Դատաքննության ընթացքում որպես վկա հարցաքննված Գևորգ Սեդրակյանի և Ռաֆիկ Մուրադյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքների համաձայն, երբ 2012թ. նոյեմբերի 3-ին ժամը 20:30-ի սահմաններում Արթուր Խաչատրյանի հետ նստել և հանգիստ զրուցել են Երևան քաղաքի Սարյան 4 շենքի մոտ գտնվող երեխաների համար նախատեսված ճոճանակների վրա, իրենց մոտեցել են երկու անծանոթ երիտասարդներ և ճոճանակների վրա նստելու կապակցությամբ դիտողություն արել, որին իրենք շատ հանգիստ և քաղաքավարի ձևով են պատասխանել, սակայն նրանք անտեղի շարունակել են այդ կապակցությամբ խոսակցությունն ագրեսիվ տոնով, և այդ պատճառով ծագել է վիճաբանություն, որի ընթացքում և Ա.Ավետիսյանի կողմից Ա.Խաչատրյանի առողջությանը պատճառվել է կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս: Նշել են նաև, որ եթե մոտեցած անձիք, որոնցից մեկն ինչպես հիմնավորվեց դատաքննությամբ` Արման Ավետիսյանն է եղել, չշարունակեին խոսակցությունն ագրեսիվ ձևով և իրենց պատասխանին համաչափ արձագանքեին, ապա որևէ վիճաբանություն չէր առաջանա: Այսինքն, Ա.Ավետիսյանն իր ոչ իրավաչափ և հակաբարոյական պահվածքով հրահրել և նախաձեռնել է վիճաբանությունը, որի ընթացքում մարմնական վնաս է հասցրել տուժողին:
Դատարանը ամբաստանյալ Արման Ավետիսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս բավարար չափով հաշվի չի առել նրա կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները (23.11.2009թ. Արաբկիրի առաջին ատյանի դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով դատապարտվել է 3 տարի 6 ամիս ազատազրկման, նույն դատավճոով դատարանի կողմից ոչ արդարացման հիմքով` համաներման որոշման հիման վրա ազատվել է պատժից), նշանակելով 3 տարի 6 ամիս ժամկետով ազատազրկում չի եկել ճիշտ եզրահանգման` ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակելով ոչ արդարացի և ոչ համաչափ պատիժ և այն պետք է խստացման առումով փոփոխել:
Խնդրել է Առաջին ատյանի դատարանի 30.04.2013թ. ԵԿԴ/0020/01/13 դատավճիռը բեկանել մասնակի` նշանակված պատժի մասով, Արման Ավետիսյանի նկատմամբ նշանակել համաչափ` առավել խիստ պատիժ, քան նրա նկատմամբ նշանակված 3 տարի 6 ամիս ժամկետով ազատազրկումը:
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔԻ ԳՐԱՎՈՐ ՊԱՏԱՍԽԱՆԸ.
11. Ամբաստանյալ Արման Ավետիսյանը վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանում նշել է, որ ներկայացված վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկում է ամբողջությամբ և գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի ապրիլի 30-ին կայացված դատավճիռը բեկանելու հիմքեր առկա չեն:
Իր անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ են ամուսնացած լինելը և կատարածի համար զղջալը: Պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են` խնամքին 14 տարին չլրացած երկու երեխաների առկայությունը, ընտանիքի միակ կերակրող հանդիսանալը (մայրը և կինը չեն աշխատում, իսկ հայրը տառապում է անբուժելի քաղցկեղ հիվանդությամբ), տուժողին պատճառված նյութական վնասը կամովին վերականգնելը, դրականորեն բնութագրվելը, վատառողջ լինելը (ներկայում բուժվում է <<Նուբարաշեն>> քրեակատարողական հիմնարկի բուժմասում), ի սկզբանե խոստովանական ցուցմունքներ տալը, որով ակտիվորեն օժանդակել է վարույթն իրականացնող մարմինների աշխատանքին:
Բացի այդ իր կողմից հանցագործության կատարմանը նպաստել է տուժողի վարքագիծը, ինչն արտահայտվել է տուժողի կողմից իր հասցեին հայհոյանքներ հնչեցնելու և հարվածներ հասցնելու ձևով: Ուստի, իր պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել տուժողի հակաօրինական և հակաբարոյական վարքագիծը:
Մեջբերելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածները, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի թիվ ԵՇԴ/0025/01/08 քրեական գործով 2008 թվականի հոկտեմբերի 31-ի որոշումը` նշել է, որ վերաքննիչ բողոքը, բացի ինչ-որ վերացական ձևակերպումներից, զուրկ է որևէ փաստական և իրավական հիմնավորումից: Մասնավորապես վերաքննիչ բողոքն ըստ էության կառուցված է բացառապես այն հանգամանքի վրա, որ Դատարանն իր կողմից կատարած արարքի համար զղջալու հանգամանքը դիտել է, որպես իրեն դրականորեն բնութագրող հանգամանք, ինչը մեղադրողի կարծիքով անթույլատրելի է և հանգեցրել է դատական սխալի, որն էլ իր հեթին հիմք է կայացված դատական ակտի բեկանման համար:
Փաստորեն մեղադրողը գտնում է, որ Դատարանը նախ իր կողմից կատարած արարքի համար զղջալու վերաբերյալ հայտարարությունը չպետք է դիտեր որպես անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք և պետք է հաշվի առներ այն, որ ինքը դատաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց:
Ինքը ի սկզբանե տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, որով ակտիվորեն օժանդակել է վարույթն իրականացնող մարմինների աշխատանքին: Սույն քրեական գործում որպես իր մեղքը հիմնավորող միակ ապացույց ըստ էության հանդիսանում է սեփական ցուցմունքները: Քրեական գործի, ինչպես նախաքննության այնպես էլ դատաքննության ընթացքում, թե տուժողը և թե վկաները թեև նկարագրել են կատարված միջադեպը, սակայն նրանցից և ոչ ոք հաստատապես չի նշել, որ տուժողին մարմնական վնասվածք հասցնող անձնավորությունը եղել է հենց ինքը: Եթե մեկ ակնթարթ փորձենք ենթադրել, որ ինքն ի սկզբանե խոստովանական ցուցմունքներ չի տվել, ապա այս դեպքում ուղղակիորեն հարց է առաջանում, թե իրեն ի վերջո որ ապացույցի կամ ապացույցների համադրման արդյունքում են մեղադրանք առաջադրել կամ ազատազրկման դատապարտել, քանի որ սույն քրեական գործում բացի իր ցուցմունքներից առկա չէ իր մեղքը հաստատող որևէ ուղղակի ապացույց:
Ինչ վերաբերում է վկա Գոռ Վահանյանի ցուցմունքներին, ապա վերջինս թեև իր նախաքննական ցուցմունքում հիշատակում է Արման անունը, սակայն, դարձյալ հաստատապես չի նշում, որ տուժողին մարմնական վնասվածք հասցնողը եղել է հենց իր նշած Արմանը:
Ինքն ի սկզբանե տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, որով ակտիվորեն օժանդակել է վարույթն իրականացնող մարմինների աշխատանքին, հետևաբար կատարածի համար զղջալու վերաբերյալ արված հայտարարությունը որպես <<ձևական բնույթ>> գնահատելը պարզապես անթույլատրելի է:
Մեջբերելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 65-րդ հոդվածը` նշել է, որ եթե նույնիսկ ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տված չլիներ, ապա նույնիսկ այս դեպքում այդ հանգամանքը չէր կարող մեկնաբանվել ի վնաս իրեն և առաջացնել որևէ անբարենպաստ հետևանք:
Գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի թիվ ԵԿԴ/0020/01/13 քրեական գործով 2013 թվականի ապրիլի 30-ին դատավճիռը կայացվել է վերոհիշյալ իրավանորմերի և ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումների հիման վրա և նշանակվել է արդարացի պատիժի, հետևաբար այն բեկանելու հիմքեր առկա չեն:
Խնդրել է թիվ ԵԿԴ/0020/01/13 քրեական գործով ներկայացված վերաքննիչ բողոքն ամբողջությամբ մերժել` անհիմն լինելու պատճառաբանությամբ:
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆԻ ՊԱՏՃԱՌԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ ԵՎ ԵԶՐԱՀԱՆԳՈՒՄԸ.
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով նաև բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին մեղադրողի պատճառաբանությունները, ամբաստանյալի պատասխանը դրա դեմ, ինչպես նաև ուսումնասիրելով և վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, հանգում է այն հետևության, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
12. Նշանակված պատժի հարցը քննարկելիս Վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն: Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր անհատական մոտեցում ցուցաբերել ինչպես պատժի տեսակը, այնպես էլ չափը որոշելիս:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դրա կատարման հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
Քրեական գործի նյութերից երևում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը ամբաստանյալ Արման Ավետիսյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ է դիտել` ամուսնացած լինելը և կատարածի համար զղջալը:
Արման Ավետիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտել` խնամքին 14 տարին չլրացած երկու երեխաների առկայությունը, տուժողին պատճառված նյութկան վնասը կամովին վերականգնելը և դրականորեն բնութագրվելը:
Արման Ավետիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ Դատարանը չի արձանագրել:
13. Ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքի այն պատճառաբանությանը, որ ամբաստանյալը որևէ ձևով չի ընդունել իրեն վերագրվող արարքը և նրա կողմից կատարածի համար զղջալու մասին հայտարարությունը, միայն ամբաստանյալի վերջին խոսքում, կրել է ձևական բնույթ, ուստի Դատարանը որպես ամբաստանյալ Արման Ավետիսյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք չպետք է դիտեր կատարածի համար զղջալը, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն անհիմն է, քանի որ գործի նյութերով հաստատված է, որ ամբաստանյալ Ա.Ավետիսյանն իր նախաքննական ցուցմունքներում ընդունել է մեղքը` դեպքի առնչությամբ տալով մանրամասն ցուցմունքներ, որոնցում մշտապես ընդունել է, որ տուժողին ինքն է իր մոտ եղած դանակով հարվածել և մարմնական վնասվածք պատճառել, սակայն առարկել է արարքի քրեաիրավական որակման դեմ: Իսկ արարքի հետևանքի համար ամբաստանյալը զղջացել է:
Ուստի Առաջին ատյանի դատարանն իրավացիորեն ամբաստանյալ Ա.Ավետիսյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք է դիտել կատարածի համար զղջալը:
Իսկ ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքի այն պատճառաբանությանը, որ Դատարանը հաշվի չի առել ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները` այն, որ 23.11.2009թ. Արաբկիրի առաջին ատյանի դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով դատապարտվել է 3 տարի 6 ամիս ազատազրկման ու համաներման որոշման հիման վրա ազատվել է պատժից, և ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է ոչ արդարացի և ոչ համաչափ պատիժ, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը ամբաստանյալի անձը դրականորեն բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայության պայմաններում նշանակել է հոդվածի սանկցիայով նախատեսված մինիմում պատժից ավելի խիստ պատիժ` հաշվի առնելով նաև ամբաստանյալի կողմից նախկինում հանցագործություն կատարած լինելու հանգամանքը:
Այսպիսով, քրեական գործի նյութերից երևում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել կատարված արարքի հանրորեն վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ինչպես նաև ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը:
Դատարանը, վերը նշված հանգամանքները գնահատելով, հիմնավոր կերպով հանգել է հետևության, որ ամբաստանյալ Արման Ավետիսյանի նկատմամբ որպես պատժատեսակ պետք է նշանակվի ազատազրկումը` 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով, որպիսին նա պետք է կրի:
Ելնելով վերոգրյալից, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի պնդումը` պատիժը խստացնելու վերաբերյալ, անհիմն է, քանի որ բողոքաբերը ոչ մի նոր փաստարկ չի ներկայացրել իր կողմից ներկայացված պնդումը հաստատելու համար, իսկ գործում առկա փաստերն Առաջին ատյանի դատարանի կողմից արդեն իսկ հաշվի են առնվել պատժի տեսակը և չափը որոշելիս ու նշանակվել է ամբաստանյալի անձին և կատարած հանցագործության ծանրությանը համապատասխան պատիժ:
14. Ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանի այն պատճառաբանությանը, որ ամբաստանյալ Ա.Ավետիսյանի կողմից հանցագործության կատարմանը նպաստել է տուժողի հակաբարոյական վարքագիծը, ուստի Դատարանը, ելնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 7-րդ կետից, որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտեր տուժողի հակաօրինական և հակաբարոյական վարքագիծը, ապա Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ նման պահանջով վերաքննիչ բողոք Դատարանին չի ներկայացվել, ուստի Վերաքննիչ դատարանը այդ հարցի քննարկմանը չի անդրադառնում:
Այսպիսով վերաքննիչ դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 22-րդ, 48-րդ, 61-63-րդ հոդվածներով, պատիժ նշանակելու ընդհանուր դրույթներով, նկատի ունենալով ամբաստանյալին մեղսագրված արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները` հանգում է այն հետևության, որ Արման Ավետիսյանի նկատմամբ նշանակվել է համաչափ պատիժ, որն արդարացի է և համապատասխանում է նրա անձնավորությանը և հանցանքի ծանրությանը, ուստի մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013թ. ապրիլի 30-ի դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ, 412-րդ և 418-րդ հոդվածներով` վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
1. Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ` Հ.Մելքոնյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
2. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013թ. ապրիլի 30-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Արման Արսենի Ավետիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
ԵԿԴ/0020/01/13
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
«30» ապրիլի 2013թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը (այսուհետ` Դատարան)
Նախագահող դատավոր Մ.Պապոյան
դատական նիստերի քարտուղար Կ.Կարապետյան
մեղադրող Հ.Մելքոնյան
տուժող Ա.Խաչատրյան
պաշտպան Ռ.Չիբուխչյան
դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Արման Արսենի Ավետիսյանի` ծնված 1991 թվականի դեկտեմբերի 17-ին Լիտվայի Հանրապետությունում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, դատվածություն չունեցող, բնակվել է Երևան քաղաքի Սարյանի փողոցի 4-րդ շենքի 48-րդ բնակարանում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, արգելանքի տակ է 2012 թվականի նոյեմբերի 5-ից:
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2012 թվականի նոյեմբերի 4-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Է.Կարապետյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 15118512 քրեական գործը:
2012 թվականի նոյեմբերի 8-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Է.Կարապետյանի որոշմամբ թիվ 15118512 քրեական գործով Արման Արսենի Ավետիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2013 թվականի փետրվարի 15-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Է.Կարապետյանի որոշմամբ թիվ 15118512 քրեական գործով Արման Արսենի Ավետիսյանի, Գևորգ Վարդանի Սեդրակյանի, Ռաֆիկ Վարդանի Սեդրակյանի, Ալեքսանդր Կարենի Հակոբյանի և Գոռ Զոհրաբի Վահանյանի նկատմամբ խուլիգանության դեպքի առթիվ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` նրանց արարքներում հանցակազմի բացակայության հիմքով, իսկ Արթուր Մեսրոպի Խաչատրյանի նկատմամբ Արման Ավետիսյանին ծեծի ենթարկելու դեպքի առթիվ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` տուժողի բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ, իսկ խուլիգանության դեպքի առթիվ` արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով:
2013 թվականի փետրվարի 22-ին Արման Արսենի Ավետիսյանի վերաբերյալ թիվ 15118512 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԿԴ/0020/01/13 համարը:
Արման Արսենի Ավետիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով` այն արարքի համար, որ նա 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 20:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի մոտ երեխաների համար նախատեսված ճոճանակների վրա նստելու հետ կապված վիճաբանել է Երևան քաղաքի Սունդուկյան փողոցի 23/34 բնակարանի բնակիչ Արթուր Մեսրոպի Խաչատրյանի հետ, որի ընթացքում սուր կտրող-ծակող առարկայով հարվածել է վերջինի կրծքավանդակի և որովայնի աջ կողմնային հատվածին` դիտավորությամբ Արթուր Խաչատրյանին պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնասվածք:
2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Ամբաստանյալ Արման Արսենի Ավետիսյանը դատական քննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և հրաժարվեց ցուցմունք տալ: Սակայն դատական վիճաբանությունների փուլում ամբաստանյալ Արման Արսենի Ավետիսյանը զղջաց կատարածի համար և խնդրեց մեղմ վերաբերվել:
Ամբաստանյալ Արման Արսենի Ավետիսյանը նախնական քննության ընթացքում` 2012 թվականի նոյեմբերի 5-ին, որպես կասկածյալ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի 48-րդ բնակարանում: 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 20:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցից գնացել է դեպի Սարյան փողոց, որպեսզի գնա իր տուն: Այդ ժամանակ Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի մոտ գտնվող ճոճանակների վրա նստած է եղել մի երիտասարդ, ով իր պատկերացմամբ փչացրել է ճոճանակը` ոտքը դրել է նստատեղին և ուժգին ճոճորել է այն: Մոտ երեք մետր հեռավորությունից ինքն այդ երիտասարդին հարցրել է, թե ինչու է նա կոտրում, փչացնում ճոճանակը, իսկ նա պատասխանել է. «մոտիկացի նոր խոսա»: Ինքը մոտեցել է նրան և կրկին ասել է, թե ինչու է նա փչացնում ճոճանակը: Դրանից հետո ինքը չի հիշում, թե իրենցից կոնկրետ ով ինչ է ասել, որից հետո կարծես անկախ իրենցից քայլել են դեպի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի և դրա հարևանությամբ` պատի միջև գտնվող նեղ հատվածը: Նշված վայրում իրենք շարունակել են զրուցել, իսկ երկու րոպե անց սկսել են քաշքշել միմյանց հագուստներից: Այդ ժամանակ այդ երիտասարդն իր հասցեին սեռական բնույթի հայհոյանք է տվել, ավելի կոնկրետ իր մոր հասցեին, որից հետո ինքն իր ձախ բռունցքով հարվածել է նրա աջ ուսին, իսկ նա սկսել է ձեռքերով հարվածել իր գլխին ու ձախ ուսին: Երբ նա իրեն հարվածել է, ինքը կռացել և իր գլուխն է պահել հարվածներից: Այդ պահին ինքը նկատել է, որ ինչ-որ իր է ընկել այդ երիտասարդի գրպանից, և նա կռացել է, որպեսզի վերցնի այն, որից ինքն ավելի է վախեցել և հիշելով, որ իր տաբատի աջ գրպանում դանակ կա, հանել է այն և պահել աջ ձեռքում, որպեսզի պաշտպանվի: Այդ ժամանակ ինքը ձեռքերով հրել է այդ երիտասարդին և փորձել փախչել: Մի պահ նա դադարել է հարվածել, և ինքը փախել է: Այնուհետև նստել է տաքսի ավտոմեքենա և ուղևորվել Երևան քաղաքի Նոր-Նորք թաղամասի ուղղությամբ: Ճանապարհին բաճկոնի աջ գրպանից հանել է դանակը և նկատել, որ դրա շեղբի վրա արյուն է, որից շատ է վախեցել: Այնուհետև տաքսու վարորդին ասել է, որպեսզի նա վարի դեպի Ջրվեժ, իսկ Ջրվեժն անցնելուց հետո կանգնեցրել է տաքսին և դանակը նետել է ձորը: Դրանից հետո ինքը գնացել է Գյումրի քաղաք, իսկ 2012 թվականի նոյեմբերի 5-ին` ժամը 7:00-ի սահմաններում, ցանկացել է գնալ Վրաստան: Ինքն իր մոտ եղած դանակով մեկ կամ երկու անգամ է հարվածել է իր հետ վիճաբանող տղային, սակայն ինքը նրան սպանել չի ցանկացել: Իր մոտ եղած դանակը եղել է մոտ 15-17 սմ երկարությամբ, ծալովի և փայտե բռնակով:
Մեղադրյալ Արման Ավետիսյանը նախնական քննության ընթացքում` 2012 թվականի նոյեմբերի 8-ին, առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք տվել այն մասին, որ ինքը 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 20:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի մոտ վիճաբանել է Արթուր Խաչատրյանի հետ, որի ընթացքում դանակով հարվածել է վերջինին և դիմել փախուստի:
Մեղադրյալ Արման Ավետիսյանը նախնական քննության ընթացքում` 2012 թվականի նոյեմբերի 14-ին, լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ից առաջ և հետո ինքն օգտագործել է 094-27-58-04 հեռախոսահամարը:
Մեղադրյալ Արման Ավետիսյանը նախնական քննության ընթացքում` 2012 թվականի նոյեմբերի 14-ին, լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքն իր մարմնի վրա հայտնաբերված վնասվածքները ստացել է 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին տեղի ունեցած վիճաբանության ընթացքում իր հետ վիճաբանած անձի կողմից ձեռքերով և ոտքերով իրեն հարվածելու արդյունքում:
Մեղադրյալ Արման Ավետիսյանը նախնական քննության ընթացքում` 2012 թվականի նոյեմբերի 14-ին, լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իրեն մարմնական վնասվածք հասցրած անձի դեմ բողոք չունի: Այդ մարմնական վնասվածքներն իրեն հասցրել է այն անձը, ում հետ ինքը վիճաբանել է: Ինքը չգիտի իր հետ վիճաբանող անձի հետ այլ անձինք եղել են, թե ոչ, քանի որ այլ անձ չի նկատել:
Մեղադրյալ Արման Ավետիսյանը նախնական քննության ընթացքում` 2012 թվականի նոյեմբերի 30-ին, լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 20:00-21:00-ի սահմաններում, երբ ինքը միայնակ Հ.Թումանյանի թանգարանի կողմից գնացել է Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի կողմ, իրենց շենքի դիմացի հատվածում գտնվող ճոճանակների վրա իրեն անծանոթ երեք երիտասարդներ ճոճանակները ոտքերով կեղտոտել, փչացրել են: Ինքը, որպես այդ շենքի բնակիչ, հեռվից նրանց ասել է, որ չփչացնեն: Նրանցից մեկն ինչ-որ բան է ասել, որն իրեն դուր չի եկել: Ինքը մոտեցել է նրանց, չի հիշում` ով ինչ է խոսել, և իրենք` չորսով միասին, քայլել են դեպի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի կողքի նեղ հատվածը, որտեղ իրենց միջև խոսակցությունը վերածվել է վիճաբանության: Ինքը վիճաբանել է նշված երեք երիտասարդների հետ, սակայն չի հիշում, թե կոնկրետ ով է սկսել վիճաբանությունը: Ինքը և նշված երեք երիտասարդները քաշքշել են միմյանց, և իրեն մայր է հայհոյել այն անձը, ում հետո ինքը դանակով հարվածել է: Այդ ժամանակ նրանք երեքով ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ են հասցրել իր գլխին, կողերին, որը տևել է մեկից երկու րոպե: Այդ հարվածներից պաշտպանվելու համար ինքը մի պահ կռացել է, ձեռքերով պահել գլուխը և նկատել, որ այն անձի գրպանից, ում հետո ինքը դանակով հարվածել է, ինչ-որ իր է ընկել գետնին: Ինքն այդ պահին ենթադրել է, որ ընկած իրը կարող է դանակ լինել, քանի որ նա կռացել է, որպեսզի վերցնի այն ու այդ պահին իրեն հայհոյելով ասել է. «հլը կայնի»: Այդ ժամանակ ինքն իր գրպանից հանել է իր մոտ եղած դանակը, անկանոն շարժումներ արել, որպեսզի վախեցնի և չի զգացել, թե ինչպես է հարվածել նրան: Դրանից հետո ինքը կարողացել է ազատվել նրանցից ու փախել: Դեպքի ժամանակ որոշակի հեռավորության վրա կանգնած է եղել իրենց շենքում բնակվող երիտասարդներից մեկը, ում անուն ազգանունը, բնակարանի կոնկրետ համարն ինքը չգիտի, և ես մեկ անձ:
Տուժող Արթուր Խաչատրյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին իր ընկեր Ռաֆիկ Մուրադյանի հետ, Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի բակում գտնվող ճոճանակների վրա նստած սպասել են Գևորգ Սեդրակյանին: Գևորգի գալուց հետո երկու երիտասարդ մոտեցել են իրենց և հարցրել, թե ինչու են իրենք նստել երեխաների համար նախատեսված ճոճանակի վրա, իսկ իրենք պատասխանել են, որ ճոճանակի վրա նստելով այն չի կոտրվի: Դրանից հետո իրենց միջև կռիվ է սկսվել, որից հետո ինքը զգացել, որ իր մեջքից արյուն է գալիս: Վիճաբանության ժամանակ ինքը հարվածել է իր հետ վիճաբանող տղաներից ցածրահասակին: Ինքը չի կարող ասել, թե իրենց հետ վիճաբանող տղաներից մեկը եղել է ամբաստանյալ Արման Ավետիսյանը, թե ոչ: Հնրավոր է, որ վիճաբանության ժամանակ իր գրպանից ինչ-որ իր ընկած լինի, սակայն ինքը չի կռացել, որպեսզի վերցնի այն: Վիճաբանության ժամանակ իր մոտ եղած հեռախոսն ընկել է, որի մասին ինքն իմացել է այդտեղից հեռանալուց հետո:
Տուժող Արթուր Խաչատրյանը դատական քննության ընթացքում հայտնեց, որ Արման Ավետիսյանի հոր կողմից իրեն պատճառված 135.000 ՀՀ դրամը նյութական վնասը ամբողջությամբ վերականգնվել է:
Տուժող Արթուր Խաչատրյանը նախնական քննության ընթացքում` 2012 թվականի նոյեմբերի 12-ին, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը օգտագործում է 091-52-01-02 և 077-50-05-17 հեռախոսահամարները: Ռաֆիկ Մուրադյանն իր ընկերն է, ում միջոցով ծանոթացել է Գևորգ Սեդրակյանի հետ: 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 20:00-ի սահմաններում, ինքը, Ռաֆիկը և Գևորգը եղել են Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի մոտ: Այդ ժամանակ ինքն ու Գևորգը նստած են եղել նշված վայրում գտնվող ճոճանակների վրա, իսկ Ռաֆիկը հեռախոսով զրուցել է: Ժամը 20:30-ի սահմաններում Սարյան փողոցի մայթին կանգնած երկու երիտասարդներից ավելի կարճահասակն իրենց ասել է. «նստել եք, ճոճանակը կարող եք կոտրեք»: Նրանք մոտեցել են իրենց և նորից նույն թեմայով զրուցել: Ինքը նրանց ասել է, որ նստելուց առաջ մտածել է, որ «եթե կոտրել եմ, ապա տեր կլինեմ իմ արածին»: Այնուհետև զրուցել են քմծիծաղ տալու հետ կապված և նրանցից ավելի կարճահասակն առաջարկել է առանձնանալ` գնալ Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի կողքը: Ինքը Ռաֆիկը, Գևորգը և երկու երիտասարդները գնացել են այդ ուղղությամբ, որտեղ իրենց են միացել ևս երկու կամ երեք երիտասարդներ: Շենքի առջևում նորից շարունակվել է խոսակցությունը, կարճահասակն ասել է, որ ինքը նրան չի ճանաչում, բռնել է իր շորից, բորբոքվել է, մի քիչ ետ գնացել և ոտքով հարվածել իրեն: Իր հիշելով ինքն էլ նրան է հարվածել, սակայն չի հիշում նրա մարմնի որ մասին: Այնուհետև սկսվել է քաշքշոց և վիճաբանություն, սակայն կոնկրետ յուրաքանչյուրի գործողություններ չի հիշում: Այդ խառը իրավիճակում իրենց հետ վիճաբանող երիտասարդները միանգամից փախել են: Ինքը, Գևորգը և Ռաֆիկը այդտեղից դուրս են եկել և գնացել Գևորգի մեքենայի կողմը, սակայն ճանապարհին ինքը նկատել է, որ իր ակնոցները չկան, որի պատճառով ետ է գնացել, որպեսզի ակնոցները վերցնի: Այդ ժամանակ ինքը ձեռքը տարել է իր մեջքի կողմ և նկատել է, որ ամբողջությամբ արյուն է, որի պատճառով գնացել է հիվանդանոց: Ինքը վիճաբանության ժամանակ վիճաբանող անձանց մոտ դանակ, սուր կտրող-ծակող առարկաներ չի նկատել: Վիճաբանության ժամանակ ինքը չի նկատել, որ իրեն դանակով հարվածած լինեն, քանի որ խառը քաշքշոց և վիճաբանություն է եղել: Ինքը չի նկատել, թե ինչպես են իր ակնոցները և բջջային հեռախոսը ընկել: Իր մոտ դանակ կամ նմանատիպ այլ առարկաներ չեն եղել:
Վկա Գևորգ Սեդրակյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2012 թվականի նոյեմբեր ամսին (կոնկրետ օրը չի հիշում)` ժամը 21:00-ի սահմաններում, ինքը Ռաֆիկ Մուրադյանը և Արթուր Խաչատրյանը եղել են Երևան քաղաքի Սայրան փողոցում: Այդ ժամանակ, երբ ինքն ու Արթուրը նստած են եղել ճոճանակի վրա, փողոցի կողմից երկու երիտասարդներ մոտեցել են իրենց, և ճոճանակների վրա նստելու կապակցությամբ իրենց միջև վիճաբանություն է սկսվել: Այնուհետև իրենք գնացել են շենքի կողքը, որտեղ հրմշտել են միմյանց: Դրանից հետո Արթուրն ասել է, որ մեջքից արյուն է գալիս, որի պատճառով ինքը նրան մեքենայով տարել է հիվանդանոց: Այդ վիճաբանության ժամանակ ինքը որևէ մեկին չի հարվածել, և իրեն նույնպես որևէ մեկը չի հարվածել: Իրենց մոտեցող երիտասարդները եղել են 20-25 տարեկան:
Վկա Գևորգ Սեդրակյանը նախնական քննության ընթացքում` 2012 թվականի նոյեմբերի 4-ին, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 20:30-ի սահմաններում, ինքը Արթուր Խաչատրյանը և Ռաֆիկ Մուրադյանը եղել են Երևան քաղաքի Սարյան փողոցում գտնվող այգում: Այդ ժամանակ, երբ ինքը և Արթուրը նստած են եղել այդտեղ գտնվող ճոճանակների վրա, իսկ Ռաֆիկը զրուցելիս է եղել հեռախոսով, երկու երիտասարդ մի քանի րոպե ուշադիր նայել են իրենց: Այնուհետև նրանցից մեկն ասել է. «խի եք ճոճվում ախպեր, բա կարողա ջարդեք»: Նա նշվածն ասել է կոպիտ տոնով, և որպեսզի գոռալով չխոսեն, Ռաֆիկն ասել է. «տղեք ջան, եկեք ըստեղ խոսանք»: Նրանք մոտեցել են իրենց և ասել, որ ճոճանակը տեղադրել են, որպեսզի այդ շենքի երեխաները խաղան, իսկ իրենք փորձել են նրանց բացատրել, որ այնպես են ճոճվում, որպեսզի այն չկոտրվի: Այնուհետև խոսակցությունը մի քիչ բորբոքվել է, քանի որ նրանք կարծես չեն հասկացել իրենց: Դրանից հետո այդ երկու երիտասարդներից մեկն առաջարկել է գնալ շենքի կողքը: Երբ քայլել են նշված վայրը, ինքը նկատել է, որ մի քանի այլ տղաներ էլ են ավելացել: Զրույցը շարունակվել է Արթուրի և նրանցից մեկի միջև, վերջինն հարցրել է, թե ինչու է Արթուրը քմծիծաղ տվել, իսկ Արթուրը փորձել է բացատրել, որ ոչ մի վատ նպատակ չի ունեցել: Այդ երիտասարդը բորբոքվել է և ձախ ոտքով հարվածել Արթուրի աջ թևին: Այդ ժամանակ Ռաֆիկը միանգամից մտել է նրանց միջև: Այնուհետև սկսվել է խառը հրմշտոց, և ինքը չի կարող ասել, թե ով ում է հարվածել: Այնուհետև նրանք գնացել են շենքի ուղղությամբ, իսկ ինքը, Արթուրը և Ռաֆիկը քայլել են դեպի իր մեքենան, սակայն ճանապարհին Արթուրն ասել է, որ աջ կողքը ցավում է, ձեռքը տարել է այդ կողմ, և իրենք տեսել են, որ ամբողջությամբ արյուն է: Իր հիշելով Արթուրն ասել է, որ նրա հեռախոսն ընկել է, և Ռաֆիկը գնացել, գտել և բերել է այն: Քաշքշուկի ժամանակ իրեն ոչ ոք չի հարվածել, և ինքը ոչ ոքի չի հարվածել: Ինքն օգտագործում է 098-03-93-48 և 099-49-49-44 հեռախոսահամարները:
Վկա Ռաֆիկ Մուրադյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ երբ Արթուրը և Գևորգը նստած են եղել Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի բակում գտնվող ճոճանակների վրա, իրենց մոտեցել են երկու երիտասարդներ, և ճոճանակի վրա նստելու համար իրենց միջև վիճաբանություն է սկսվել: Այնուհետև վիճաբանությունը շարունակվել է շենքի կողքի հատվածում, որտեղ Արթուրին դանակով հարվածել են: Միջադեպի ժամանակ ինքը որևէ մեկի չի հարվածել, և իրեն նույնպես որևէ մեկը չի հարվածել:
Վկա Ռաֆիկ Մուրադյանը նախնական քննության ընթացքում` 2012 թվականի նոյեմբերի 4-ին, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին Արթուր Խաչատրյանը զանգահարել է իրեն, որպեսզի հանդիպեն: Նույն օրը` ժամը 16:30-ի սահմաններում, իրենք հանդիպել են: Այնուհետև ինքն առաջարկել է գնալ Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի մոտ, որտեղ բնակվում է իր ընտրած աղջիկը: Նշված վայրում իրենց միացել է իր ընկեր Գևորգ Սեդրակյանը: Այնուհետև Արթուրն և Գևորգը նստել են նշված վայրում գտնվող ճոճանակների վրա և սկսել ճոճորվել: Քիչ անց, երկու երիտասարդներ իրենց նկատելով կանգ են առել, ու նրանցից մեկն ասել է. «ճոճանակը սարքել են շենքի երեխեքի համար, մթոմ խի եք նստել ճոճվում»: Նա դա ասել է շատ կոպիտ տոնով և ինքն այդ ժամանակ նրանց ասել է. «մոտ եկեք խոսենք, որպեսզի գոռալով չխոսենք իրար հետ»: Դրանից հետո նրանք եկել են, և սկսել են զրուցել: Այդ ժամանակ այդ երիտասարդները նորից նրանց ասածն են կրկնել: Ինքն ասել է. «եղածը երկաթի կտոր ա, մեծ բան չի, որ էս տոնով իրար հետ խոսենք», իսկ Գևորգն էլ ասել է, որ նույնիսկ եթե կոտրվի, իրենք այն կվերանորոգեն: Դրանից հետո խոսակցությունը մի փոքր թեժացել է: Այնուհետև խոսակցությունը շարունակելու համար նրանցից մեկը առաջարկել է գնալ նշված շենքի կողային հատվածում գտնվող թունելատիպ մաս: Մինչ նշված վայր գնալը նրանց միացել են ևս երեք տղաներ: Խոսակցությունը շարունակվել է Արթուրի և առաջին երիտասարդի միջև: Ինքը հասկացել է, որ արդեն միմյանց հարվածելու պահն է հասունանում, որի պատճառով փորձել է բաժանել նրանց: Այդ պահին նույն երիտասարդը ձախ ոտքով հարվածել է Արթուրի կողքին: Ինքը միանգամից մտել է նրանց միջև, որպեսզի կանխի կռիվը: Այդ ժամանակ սկսվել է խառը քաշքշուկ, հրմշտոց, Արթուրը հարվածել է նրանցից ինչ-որ մեկին: Հետո Արթուրին են հարվածել, սակայն ինքը չի նկատել, թե ով և ինչպես: Այնուհետև բոլոր երիտասարդները վազելով փախել են դեպի Թումանյան փողոց կողմ, իսկ իրենք քայլել են դեպի Սարյան փողոցում կայանված Գևորգի ավտոմեքենան: Այդ ժամանակ նկատել են, որ Արթուրի մեջքի աջ կողմից արյուն է հոսում: Այնուհետև Արթուրն ասել է, որ նա հեռախոսներից մեկը կորցրել է, որն ինքը գտել է վիճաբանության վայրից: Ինքն օգտագործում է 055-40-86-91 հեռախոսահամարը: Իր աջ ձեռքի դաստակի վրա առկա քերծվածքներն ինքը ստացել է քաշքշոցի ժամանակ պատին դիպչելու հետևանքով:
Վկա Գոռ Վահանյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Երևան քաղաքի Սարյան փողոցում գտնվող դալանից բարձր ձայներ լսելու պատճառով, ինքն ու Ալեքսանդր Հակոբյանը գնացել են այդտեղ, սակայն որևէ վիճաբանություն չեն տեսել: Այլ մանրամասներ չի հիշում:
Վկա Գոռ Վահանյանը նախնական քննության ընթացքում` 2012 թվականի նոյեմբերի 4-ին, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 21:00-ի սահմաններում, ինքն ու Ալեքսանդր Հակոբյանը գնացել են Ալեքսանդրենց շենքի դիմաց: Այդ ժամանակ ինքը նկատել է, որ իրենցից մի քանի մետր հեռավորության վրա 3-4 անձ կանգնած զրուցել են: Նրանցից ինքը միայն ճանաչել է Արմանին, ով այդ բակի բնակիչ է: Այնուհետև Արմանը և մնացած երիտասարդները քայլելով գնացել են դեպի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի և դրա հարևանությամբ` ավտոտնակների միջև գտնվող դալանատիպ հատվածը, իսկ 5 րոպե անց այդ կողմից լսվել են վիճաբանության ձայներ: Ինքն ու Ալեքսանդրը գնացել են այդ կողմ և տեսել, որ Արմանը քաշքշել է այդ անծանոթ երիտասարդներից մեկին, իսկ մյուս երիտասարդները փորձել են բաժանել նրանց: Իրենք նույնպես մոտեցել են և փորձել բաժանել նրանց: Մոտ 1 րոպե հետո բոլորը սկսել են փախչել: Ինքն օգտագործում է 091-61-08-06 հեռախոսահամարը:
Վկա Գոռ Վահանյանը նախնական քննության ընթացքում` 2013 թվականի հունվարի 18-ին, լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը նկատելով վիճաբանությունը, որ Արմանը քաշքշել է անծանոթ երիտասարդներից մեկին, իսկ մյուս երկուսը փորձել են նրան բաժանել, ինքն էլ մոտեցել է, որպեսզի բաժանի նրանց: Ինքն ականատես չի եղել այն հանգամանքին, որ երեք երիտասարդներ ծեծի ենթարկեն Արմանին: Ինքը չի նկատել, որ այնտեղ առկա անձանցից ինչ-որ մեկի մոտից ինչ-որ առարկա ընկած լինի գետնին, նույնիսկ այդպիսի ձայն չի լսել:
Առերես հարցաքննության մասին 2012 թվականի դեկտեմբերի 19-ի արձանագրության համաձայն` առերեսում է կատարվել Գևորգ Սեդրակյանի և Արման Ավետիսյանի միջև: Գևորգ Սեդրակյանը հայտնել է, որ 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 20:00-ի սահմաններում, ինքը, Ռաֆիկ Մուրադյանը և Արթուրը գտնվել են Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի դիմացի հատվածի ճոճանակների մոտ: Ինքն ու Արթուրը նստած են եղել ճոճանակների վրա, իսկ Ռաֆիկը կանգնած է եղել իրենց կողքին: Այդ ժամանակ ինքը լսել է, որ ինչ-որ մեկն ասել է. «ինչու եք նստել ճոճանակներին, այն երեխաների համար է նախատեսված»: Ինքը շրջվել ու տեսել է, որ երկու երիտասարդ մոտենում են իրենց: Ինքը մանրամասն չի հիշում, թե ինչ խոսակցություն է տեղի ունեցել: Այնուհետև իրենք բոլորով գնացել են Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի կողքի նեղ հատվածը, որտեղ խոսակցություն է տեղի ունեցել իրենց մոտեցած երկու երիտասարդներից մեկի հետ: Դրանից հետո այդ երիտասարդը հարվածել է Արթուրին, ինքը չի խառնվել, սակայն Ռաֆիկը փորձել է բաժանել: Այնտեղ մի քանի անձիք ևս եղել են, սակայն ինքը չի հիշում նրանց գործողությունները, նրանք միջամտել են, թե ոչ: Այնուհետև իրեն անծանոթ երիտասարդներն այդ արանքով փախել են: Դրանից հետո Արթուրը ձեռքը տանելով մեջքի ետևը տեսել է, որ արյուն է: Իրենք նրան անմիջապես տեղափոխել են հիվանդանոց: Ինքը վիճաբանության ժամանակ ոչ մեկին չի հարվածել և չի ծեծել: Իսկ Արման Ավետիսյանը հայտնել է, որ 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 20:00-ից 21:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ինքը միայնակ քայլել է Երևան քաղաքի Սարյան փողոցով, որտեղ տեսել է դիմացի հատվածում գտնվող ճոճանակների վրա նստած երեք երիտասարդների, ովքեր իր պատկերացմամբ փչացրել են ճոճանակները: Ինքը նրանց ասել է, որ դրանք երեխաների համար են նախատեսված, որ չփչացնեն, իսկ նրանք էլ ասել են, թե ինչու է ինքը բարձր տոնով խոսում: Այդ ժամանակ իրենք խոսելով քայլել են դեպի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի կողքի նեղ հատվածը, որտեղ վիճաբանություն է սկսվել իր և այդ երեք երիտասարդների միջև: Վիճաբանության ընթացքում քաշքշուկ է սկսվել, այդ երեք երիտասարդները ձեռքերով և ոտքերով հարվածել են իր մարմնի տարբեր հատվածներին: Ինքը մի պահ կռացել և ձեռքերով պահել է իր գլուխը: Այդ ժամանակ ինքը նկատել է, որ այն անձի գրպանից, ում հետո ինքը դանակով հարվածել է, ինչ-որ առարկա է ընկել գետնին, սակայն ինքը կոնկրետ չգիտի և չի տեսել, թե դա ինչ է եղել, իսկ վերջինը կռացել է, որ վերցնի: Ինքը կարծել է, թե այն դանակ է և իր գրպանում եղած դանակը հանել է և վախեցնելու համար շարժումներ է արել: Այդ ժամանակ նա իր մոր հասցեին հայհոյանք է տվել: Դրանից հետո նրանցից ազատվելու համար դիմել է փախուստի:
Առերես հարցաքննության մասին 2012 թվականի դեկտեմբերի 19-ի արձանագրության համաձայն` առերեսում է կատարվել Ռաֆիկ Մուրադյանի և Արման Ավետիսյանի միջև: Ռաֆիկ Մուրադյանը հայտնել է, որ 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 21:00-ի սահմաններում, ինքը, Արթուր Խաչատրյանը և Գևորգ Սեդրակյանը գտնվել են Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի դիմացի հատվածում, որտեղ գտնվող ճոճանակների վրա Արթուրը և Գևորգը նստած ճոճորվել են: Այդ պահին Սարյան փողոցի կողմից երկու անծանոթ երիտասարդներ են եկել, որոնցից մեկն ասել է, որ չճոճորվեն, որ դրանք երեխաների համար են նախատեսված, որ կկոտրեն, իսկ իրենք էլ պատասխանել են, որ եղածը երկաթի կտոր է: Նրանք մոտեցել են իրենց, կոնկրետ չի հիշում ինչ խոսակցություն է եղել և այդ ընթացքում չի հիշում, թե կոնկրետ ում կողմից է առաջարկվել գնալ և խոսակցությունը շարունակել Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի կողքի նեղ հատվածում: Նշված վայրում շարունակվել է խոսակցությունը, որի ընթացքում քաշքշուկ է տեղի ունեցել անծանոթ երիտասարդներից մեկի և Արթուրի միջև: Իր հիշելով անծանոթ երիտասարդը հարվածել է Արթուրին, չի հիշում որ մասին, իր հիշելով Արթուրը չի հարվածել, այդ ժամանակ ինքը փորձել է բաժանել նրանց, դա տևել է մի քանի վայրկյան, որից հետո այդ անծանոթ երիտասարդները փախել են: Դրանից հետո ինքը, Արթուրը և Գևորգը դուրս են եկել այդ նեղ հատվածից և Արթուրը ձեռքը տանելով մեջքի ետևը տեսել է, որ արյունոտված է, որից հետո իրենք նրան տեղափոխել են հիվանդանոց: Նշված վիճաբանության ժամանակ ինքը ոչ մեկին չի հարվածել և ծեծի չի ենթարկել, միայն փորձել է բաժանել Արթուրին և անծանոթ երիտասարդներից մեկին: Իսկ Արման Ավետիսյանը հայտնել է, որ 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 21:00-ի սահմաններում, ինքը միայնակ քայլել է Սարյան փողոցով, որտեղ գտնվող ճոճանակների վրա տեսել է երեք անծանոթ երիտասարդների, ովքեր իր պատկերացմամբ փչացրել են ճոճանակը: Ինքը նրանց ասել է, որ չփչացնեն, որ դա երեխաների համար է, իսկ նրանք ասել են, թե ինչու է նա բարձր խոսում: Ինքը մոտեցել է նրանց: Այնուհետև քայլելով գնացել են Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի կողքի նեղ հատվածը, որտեղ իր և նշված երեք երիտասարդների միջև վիճաբանություն է սկսվել: Վիճաբանության ընթացքում նշված երեք երիտասարդները ձեռքերով և ոտքերով հարվածել են իրեն, որի ժամանակ ինքը մի պահ կռացել ու ձեռքերով պահել է իր գլուխը, որպեսզի պաշտպանվի հարվածներից: Այդ ժամանակ ինքը նկատել է, որ այն անձի գրպանից, ում հետո ինքը դանակով հարվածել է, ինչ-որ առարկա է ընկել, սակայն ինքը չգիտի և չի տեսել, թե դա ինչ է եղել, իսկ վերջինը կռացել է, որպեսզի վերցնի այն: Այդ պահին նա իր մոր հասցեին սեռական բնույթի հայհոյանք է տվել, և ինքը կարծել է, որ դա դանակ է ու իր գրպանում եղած դանակը հանելով` վախեցնելու նպատակով շարժումներ է արել, որի ժամանակ ազատվելով նրանցից դիմել է փախուստի:
Դեպքի վայրի զննության մասին 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ի արձանագրության համաձայն` դեպքի վայրը հանդիսանում է Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի և ավտոտնակների միջև գտնվող հատվածը: Զննությամբ հայտնաբերվել է կարմիր գույնի վկայական, որի վրա առկա է եղել «Հայաստանի Հանրապետության Կառավարություն» գրառումը, իսկ վկայականի ձախ կողմում առկա է եղել «N274, Արթուր Մեսրոպի Խաչատրյան, տեղեկատվության և հատուկ համակարգերի բաժնի ավագ ինժեներ» գրառումը: Վկայականի մեջ եղել է 1984 թվականի օգոստոսի 23-ին ծնված Արթուր Մեսրոպի Խաչատրյանի անվամբ վարորդական իրավունքի վկայական: Նշված վկայականի ձախ կողմում, 8սմ հեռավորության վրա առկա է եղել «MT» ծխախոտի տուփ, իսկ դրանից ձախ առկա է եղել «ՎիվաՍել» ՓԲ ընկերության 098-32-81-14 հեռախոսահամարի վճարման թիվ 00016067 կտրոնը: Նշված վայրից մոտ 250սմ դեպի վեր առկա է եղել 4 աստիճանավանդակ: 4-րդ աստիճանավանդակի և Սարյան փողոցի 2-րդ շենքի բակ տանող ճանապարհի պատի տակ առկա են եղել արյան հետքեր:
Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 2012 թվականի նոյեմբերի 6-ի արձանագրության համաձայն` կասկածյալ Արման Ավետիսյանը մատնացույց է արել այն վայրը, որտեղ նկատել է իրեն նախկինում անծանոթ անձին: Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի դիմացի այգու հատվածում առկա ճոճանակների մոտ զրուցել են, որից հետո քայլելով գնացել են Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի կողային հատվածը: Արման Ավետիսյանը մատնացույց է արել Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի կողային այն հատվածը, որը գտնվում է «Եվա» համակարգչային դասընթացներ կենտրոնի հարևանությամբ և հայտարարել է, որ այդտեղ են մտել ինքը և անծանոթ անձը: Դրանից հետո մտել են Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի կողքի հատվածը, որտեղ Արման Ավետիսյանը մատնացույց է արել աստիճանավանդակներով ասֆալտապատ այն հատվածը, որտեղ վիճաբանել է անծանոթ երիտասարդի հետ, և քաշքշել միմյանց: Նշված վայրում այդ երիտասարդը ձեռքերով հարվածել է իր գլխին ու ուսին: Վերջինի գրպանից ինչ-որ իր է ընկել, և ինքը վախենալով հանել է իր տաբատի գրպանում եղած դանակը, այն բացել ու մի քանի անգամ հարվածել է: Արման Ավետիսյանն այնուհետև մատնացույց է արել Սարյան փողոցի 2-րդ շենքի 3-րդ երկկողմանի մուտքը և հայտարարել է, որ այդ մուտքով մտնելով Սարյան փողոց` նստել է պատահական տաքսի ավտոմեքենա, այնտեղից գնացել է Նոր-Նորքի թաղամաս, այնուհետև Ջրվեժով դեպի Գառնի: Արման Ավետիսյանի մատնանշած երթուղով` Մյասնիկյան պողոտայով, Նոր-Նորքի 2-րդ զանգվածով շարժվել են դեպի Ջրվեժ, այնուհետև դեպի Ձորաղբյուր գյուղ, այն անցնելուց հետո «Չարենցի կամար» կոչվող հուշարձան չհասած, Արման Ավետիսյանի ցուցումով կանգնել են մայրուղու աջակողմյան հատվածի մոտ, որտեղ Արման Ավետիսյանը մատնացույց է արել կիրճը և հայտարարել է, որ 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 23:00-ի սահմաններում, այդ վայրում է նետել դանակը, ինչով հարվածել էր անծանոթ երիտասարդին: Արման Ավետիսյանը հայտարարել է, որ չի հիշում, թե կոնկրետ որտեղ է ընկել դանակը: Տարածքի զննությամբ դանակ չի հայտնաբերվել:
Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին 2012 թվականի նոյեմբերի 6-ի արձանագրության համաձայն` վկա Ռաֆիկ Մուրադյանը ճանաչման ներկայացված անձանց զննելուց հետո հայտնել է, որ ներկայացված անձանցից 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 21:00-ի սահմաններում, իր ընկեր Արթուր Խաչատրյանի հետ վիճաբանող անձին նմանեցրել է ձախից 4-րդը կանգնած անձին, ում նմանեցնում է մազերի ձևից, քթից, մարմնակազմությունից:
Փորձագետի 2012 թվականի նոյեմբերի 19-ի թիվ 3468 եզրակացության համաձայն` Արման Ավետիսյանի մարմնական վնասվածքները` ձախ ուսահոդի, սրունքի շրջանների քերծվածքների ձևով, հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է` որոշման մեջ նշված ժամկետում, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում:
Փորձագետի 2012 թվականի դեկտեմբերի 3-ի թիվ 1638/հ եզրակացության համաձայն` Արթուր Խաչատրյանի ստացած մարմանական վնասվածքները կրծքավանդակի աջ կեսի ծակած-կտրած թափանցող արյունահոսող վերքի` թոքի վնասումով, 6-րդ կողի բեկորային կոտրվածքով, հեմոպնևմոթորաքսով, որովայնի աջ կողմնային պատի ծակած-կտրած արյունահոսող վերքի ձևերով` ուղեկցված 2-3 աստիճանի հեմոռագիկ և տրավմատիկ շոկով պատճառվել են սուր ծակող-կտրող գործիքի(ների) ներգործության հետևանքով, որոնք պատճառել են առողջությանը ծանր վնաս` որպես կյանքին վտանգ սպառնացող:
Փորձագետի 2012 թվականի դեկտեմբերի 24-ի թիվ 2068 եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը ներկայացված Արթուր Խաչատրյանի ժակետի, կարճաթև շապիկի և անթև շապիկի վրա առկա են երկուական ծակած-կտրած բնույթի վնասվածքներ, որոնք կարող էին առաջանալ մեկ սայրանի ծակող-կտրող շեղբ ունեցող առարկայի(ների)` հնարավոր է դանակի(ների) շեղբի ներգործությունների արդյունքում: Փորձաքննությանը ներկայացված Արթուր Խաչատրյանի ժակետի, կարճաթև շապիկի և անթև շապիկի վրա առկա երկուական վնասվածքներն իրենց տեղակայությամբ, չափսերով և առաջացման մեխանիզմով հիմնականում համապատասխանում են վերջինի դատաբժշկական փորձագետի թիվ 1638/հ եզրակացության մեջ նշված կրծքավանդակի աջ կեսի ծակած-կտրած թափանցող արյունահոսող վերքի` թոքի վնասումով, 6-րդ կողի բեկորային կոտրվածքով, հեմոպնևմոթորաքսով, որովայնի աջ կողմնային պատի ծակած-կտրած արյունահոսող վերքերի հետ:
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 2013 թվականի փետրվարի 15-ի որոշման համաձայն` իրեղեն ապացույց են ճանաչվել Արթուր Խաչատրյանի ժակետը, կարճաթև շապիկը և անթև շապիկը:
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` 2008 թվականի դեկտեմբերի 12-ին Արման Արսենի Ավետիսյանի նկատմամբ 117-րդ հոդվածով հարուցված թիվ 13127708 քրեական գործի վարույթը կարճվել է` տուժողի հաշվելու հիմքով: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի նոյեմբերի 23-ի դատավճռով Արման Արսենի Ավետիսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով և դատապարտվել ազատազրկման 3 տարի 6 ամիս ժամկետով: «Համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային Ժողովի 2009 թվականի հունիսի 19-ի թիվ Ն-152-4 որոշման 2-րդ կետի 3-րդ ենթակետի կիրառմամբ Արման Արսենի Ավետիսյանը ազատվել է պատժից:
Արմավիրի մարզի Արևաշատ գյուղի գյուղապետարանի կողմից 2012 թվականի նոյեմբերի 7-ին տրված թիվ 435 տեղեկանքի համաձայն` Արմավիրի մարզի Արևաշատ գյուղի բնակիչ Արման Ավետիսյանի ընտանիքը բաղկացած է հետևյալ անձանցից.
1. Արման Արսենի Ավետիսյան` ծնված 1991 թվականի դեկտեմբերի 17-ին,
2. կինը` Լիանա Սարգսի Պողոսյան` ծնված 1991 թվականի հունիսի 30-ին,
3. դուստրը` Ֆլորա Արմանի Ավետիսյան` ծնված 2009 թվականի հունիսի 27-ին,
4. որդին` Արսեն Արմանի Ավետիսյան` ծնված 2010 թվականի հուլիսի 7-ին:
Արմավիրի մարզի Արևաշատ գյուղի գյուղապետի կողմից տրված բնութագրի համաձայն` Արման Արսենի Ավետիսյանը բնութագրվում է դրականորեն:
Կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու մասին միջնորդությունը քննելու վերաբերյալ 2012 թվականի նոյեմբերի 8-ի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշման համաձայն Արման Արսենի Ավետիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով, կալանավորման սկիզբը հաշվվել է 2012 թվականի նոյեմբերի 5-ից:
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերոգրյալ ապացույցների հիման վրա Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ Արման Արսենի Ավետիսյանը 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 20:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի բակում վիճաբանության ընթացքում դանակով դիտավորյալ հարվածել է Արթուր Մեսրոպի Խաչատրյանի կրծքավանդակի և որովայնի աջ կողմնային հատվածին, որի հետևանքով վերջինի առողջությանը պատճառվել է կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնասվածք, ինչը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին:
Ապացուցված է Արման Արսենի Ավետիսյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:
Արման Ավետիսյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ են ամուսնացած լինելը և կատարածի համար զղջալը:
Արման Ավետիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են խնամքին 14 տարին չլրացած երկու երեխաների առկայությունը, տուժողին պատճառված նյութկան վնասը կամովին վերականգնելը և դրականորեն բնութագրվելը:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Արման Ավետիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Արման Ավետիսյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Արման Ավետիսյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին հասնելու համար նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի համաձայն` մեղադրյալին կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվվում է ձերբակալելիս անձին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` մինչև դատավճռի oրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` մեկ օրը հաշվելով մեկ օրվա դիմաց: Ամբաստանյալ Արման Ավետիսյանի պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել 2012 թվականի նոյեմբերի 5-ից, քանի որ նա ձերբակալվել է այդ օրը, իսկ 2012 թվականի նոյեմբերի 8-ին նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը:
Դատարանը գտնում է, որ Արման Ավետիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ և 119-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո 2013 թվականի փետրվարի 15-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված` Արթուր Մեսրոպի Խաչատրյանի հագուստները պետք է վերադարձնել նրան:
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մաuի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախսերը դատարանի նախաձեռնությամբ ամբաստանյալ Արման Արսենի Ավետիսյանից ենթակա չէ բռնագանձման, քանի որ տուժողին պատճառված վնասը փոխհատուցվել է: Բռնագանձման ենթակա չեն նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերը, քանի որ 4-րդ և 6-րդ կետերով նախատեսված ծախս սույն քրեական գործով առկա չէ, իսկ 2-րդ, 3-րդ և 5-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են: Ավելին` նման պահանջ դատարանին չի ներկայացվել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 119-րդ, 138-րդ, 168-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` Դատարանը
ՎՃՌԵՑ
Արման Արսենի Ավետիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2012 թվականի նոյեմբերի 5-ից:
Արման Արսենի Ավետիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2013 թվականի փետրվարի 15-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված` Արթուր Մեսրոպի Խաչատրյանի հագուստները վերադարձնել նրան:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
«30» ապրիլի 2013թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը (այսուհետ` Դատարան)
Նախագահող դատավոր Մ.Պապոյան
դատական նիստերի քարտուղար Կ.Կարապետյան
մեղադրող Հ.Մելքոնյան
տուժող Ա.Խաչատրյան
պաշտպան Ռ.Չիբուխչյան
դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Արման Արսենի Ավետիսյանի` ծնված 1991 թվականի դեկտեմբերի 17-ին Լիտվայի Հանրապետությունում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, դատվածություն չունեցող, բնակվել է Երևան քաղաքի Սարյանի փողոցի 4-րդ շենքի 48-րդ բնակարանում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, արգելանքի տակ է 2012 թվականի նոյեմբերի 5-ից:
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2012 թվականի նոյեմբերի 4-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Է.Կարապետյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 15118512 քրեական գործը:
2012 թվականի նոյեմբերի 8-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Է.Կարապետյանի որոշմամբ թիվ 15118512 քրեական գործով Արման Արսենի Ավետիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2013 թվականի փետրվարի 15-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Է.Կարապետյանի որոշմամբ թիվ 15118512 քրեական գործով Արման Արսենի Ավետիսյանի, Գևորգ Վարդանի Սեդրակյանի, Ռաֆիկ Վարդանի Սեդրակյանի, Ալեքսանդր Կարենի Հակոբյանի և Գոռ Զոհրաբի Վահանյանի նկատմամբ խուլիգանության դեպքի առթիվ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` նրանց արարքներում հանցակազմի բացակայության հիմքով, իսկ Արթուր Մեսրոպի Խաչատրյանի նկատմամբ Արման Ավետիսյանին ծեծի ենթարկելու դեպքի առթիվ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` տուժողի բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ, իսկ խուլիգանության դեպքի առթիվ` արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով:
2013 թվականի փետրվարի 22-ին Արման Արսենի Ավետիսյանի վերաբերյալ թիվ 15118512 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԿԴ/0020/01/13 համարը:
Արման Արսենի Ավետիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով` այն արարքի համար, որ նա 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 20:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի մոտ երեխաների համար նախատեսված ճոճանակների վրա նստելու հետ կապված վիճաբանել է Երևան քաղաքի Սունդուկյան փողոցի 23/34 բնակարանի բնակիչ Արթուր Մեսրոպի Խաչատրյանի հետ, որի ընթացքում սուր կտրող-ծակող առարկայով հարվածել է վերջինի կրծքավանդակի և որովայնի աջ կողմնային հատվածին` դիտավորությամբ Արթուր Խաչատրյանին պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնասվածք:
2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Ամբաստանյալ Արման Արսենի Ավետիսյանը դատական քննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և հրաժարվեց ցուցմունք տալ: Սակայն դատական վիճաբանությունների փուլում ամբաստանյալ Արման Արսենի Ավետիսյանը զղջաց կատարածի համար և խնդրեց մեղմ վերաբերվել:
Ամբաստանյալ Արման Արսենի Ավետիսյանը նախնական քննության ընթացքում` 2012 թվականի նոյեմբերի 5-ին, որպես կասկածյալ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի 48-րդ բնակարանում: 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 20:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցից գնացել է դեպի Սարյան փողոց, որպեսզի գնա իր տուն: Այդ ժամանակ Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի մոտ գտնվող ճոճանակների վրա նստած է եղել մի երիտասարդ, ով իր պատկերացմամբ փչացրել է ճոճանակը` ոտքը դրել է նստատեղին և ուժգին ճոճորել է այն: Մոտ երեք մետր հեռավորությունից ինքն այդ երիտասարդին հարցրել է, թե ինչու է նա կոտրում, փչացնում ճոճանակը, իսկ նա պատասխանել է. «մոտիկացի նոր խոսա»: Ինքը մոտեցել է նրան և կրկին ասել է, թե ինչու է նա փչացնում ճոճանակը: Դրանից հետո ինքը չի հիշում, թե իրենցից կոնկրետ ով ինչ է ասել, որից հետո կարծես անկախ իրենցից քայլել են դեպի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի և դրա հարևանությամբ` պատի միջև գտնվող նեղ հատվածը: Նշված վայրում իրենք շարունակել են զրուցել, իսկ երկու րոպե անց սկսել են քաշքշել միմյանց հագուստներից: Այդ ժամանակ այդ երիտասարդն իր հասցեին սեռական բնույթի հայհոյանք է տվել, ավելի կոնկրետ իր մոր հասցեին, որից հետո ինքն իր ձախ բռունցքով հարվածել է նրա աջ ուսին, իսկ նա սկսել է ձեռքերով հարվածել իր գլխին ու ձախ ուսին: Երբ նա իրեն հարվածել է, ինքը կռացել և իր գլուխն է պահել հարվածներից: Այդ պահին ինքը նկատել է, որ ինչ-որ իր է ընկել այդ երիտասարդի գրպանից, և նա կռացել է, որպեսզի վերցնի այն, որից ինքն ավելի է վախեցել և հիշելով, որ իր տաբատի աջ գրպանում դանակ կա, հանել է այն և պահել աջ ձեռքում, որպեսզի պաշտպանվի: Այդ ժամանակ ինքը ձեռքերով հրել է այդ երիտասարդին և փորձել փախչել: Մի պահ նա դադարել է հարվածել, և ինքը փախել է: Այնուհետև նստել է տաքսի ավտոմեքենա և ուղևորվել Երևան քաղաքի Նոր-Նորք թաղամասի ուղղությամբ: Ճանապարհին բաճկոնի աջ գրպանից հանել է դանակը և նկատել, որ դրա շեղբի վրա արյուն է, որից շատ է վախեցել: Այնուհետև տաքսու վարորդին ասել է, որպեսզի նա վարի դեպի Ջրվեժ, իսկ Ջրվեժն անցնելուց հետո կանգնեցրել է տաքսին և դանակը նետել է ձորը: Դրանից հետո ինքը գնացել է Գյումրի քաղաք, իսկ 2012 թվականի նոյեմբերի 5-ին` ժամը 7:00-ի սահմաններում, ցանկացել է գնալ Վրաստան: Ինքն իր մոտ եղած դանակով մեկ կամ երկու անգամ է հարվածել է իր հետ վիճաբանող տղային, սակայն ինքը նրան սպանել չի ցանկացել: Իր մոտ եղած դանակը եղել է մոտ 15-17 սմ երկարությամբ, ծալովի և փայտե բռնակով:
Մեղադրյալ Արման Ավետիսյանը նախնական քննության ընթացքում` 2012 թվականի նոյեմբերի 8-ին, առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք տվել այն մասին, որ ինքը 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 20:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի մոտ վիճաբանել է Արթուր Խաչատրյանի հետ, որի ընթացքում դանակով հարվածել է վերջինին և դիմել փախուստի:
Մեղադրյալ Արման Ավետիսյանը նախնական քննության ընթացքում` 2012 թվականի նոյեմբերի 14-ին, լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ից առաջ և հետո ինքն օգտագործել է 094-27-58-04 հեռախոսահամարը:
Մեղադրյալ Արման Ավետիսյանը նախնական քննության ընթացքում` 2012 թվականի նոյեմբերի 14-ին, լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքն իր մարմնի վրա հայտնաբերված վնասվածքները ստացել է 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին տեղի ունեցած վիճաբանության ընթացքում իր հետ վիճաբանած անձի կողմից ձեռքերով և ոտքերով իրեն հարվածելու արդյունքում:
Մեղադրյալ Արման Ավետիսյանը նախնական քննության ընթացքում` 2012 թվականի նոյեմբերի 14-ին, լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իրեն մարմնական վնասվածք հասցրած անձի դեմ բողոք չունի: Այդ մարմնական վնասվածքներն իրեն հասցրել է այն անձը, ում հետ ինքը վիճաբանել է: Ինքը չգիտի իր հետ վիճաբանող անձի հետ այլ անձինք եղել են, թե ոչ, քանի որ այլ անձ չի նկատել:
Մեղադրյալ Արման Ավետիսյանը նախնական քննության ընթացքում` 2012 թվականի նոյեմբերի 30-ին, լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 20:00-21:00-ի սահմաններում, երբ ինքը միայնակ Հ.Թումանյանի թանգարանի կողմից գնացել է Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի կողմ, իրենց շենքի դիմացի հատվածում գտնվող ճոճանակների վրա իրեն անծանոթ երեք երիտասարդներ ճոճանակները ոտքերով կեղտոտել, փչացրել են: Ինքը, որպես այդ շենքի բնակիչ, հեռվից նրանց ասել է, որ չփչացնեն: Նրանցից մեկն ինչ-որ բան է ասել, որն իրեն դուր չի եկել: Ինքը մոտեցել է նրանց, չի հիշում` ով ինչ է խոսել, և իրենք` չորսով միասին, քայլել են դեպի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի կողքի նեղ հատվածը, որտեղ իրենց միջև խոսակցությունը վերածվել է վիճաբանության: Ինքը վիճաբանել է նշված երեք երիտասարդների հետ, սակայն չի հիշում, թե կոնկրետ ով է սկսել վիճաբանությունը: Ինքը և նշված երեք երիտասարդները քաշքշել են միմյանց, և իրեն մայր է հայհոյել այն անձը, ում հետո ինքը դանակով հարվածել է: Այդ ժամանակ նրանք երեքով ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ են հասցրել իր գլխին, կողերին, որը տևել է մեկից երկու րոպե: Այդ հարվածներից պաշտպանվելու համար ինքը մի պահ կռացել է, ձեռքերով պահել գլուխը և նկատել, որ այն անձի գրպանից, ում հետո ինքը դանակով հարվածել է, ինչ-որ իր է ընկել գետնին: Ինքն այդ պահին ենթադրել է, որ ընկած իրը կարող է դանակ լինել, քանի որ նա կռացել է, որպեսզի վերցնի այն ու այդ պահին իրեն հայհոյելով ասել է. «հլը կայնի»: Այդ ժամանակ ինքն իր գրպանից հանել է իր մոտ եղած դանակը, անկանոն շարժումներ արել, որպեսզի վախեցնի և չի զգացել, թե ինչպես է հարվածել նրան: Դրանից հետո ինքը կարողացել է ազատվել նրանցից ու փախել: Դեպքի ժամանակ որոշակի հեռավորության վրա կանգնած է եղել իրենց շենքում բնակվող երիտասարդներից մեկը, ում անուն ազգանունը, բնակարանի կոնկրետ համարն ինքը չգիտի, և ես մեկ անձ:
Տուժող Արթուր Խաչատրյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին իր ընկեր Ռաֆիկ Մուրադյանի հետ, Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի բակում գտնվող ճոճանակների վրա նստած սպասել են Գևորգ Սեդրակյանին: Գևորգի գալուց հետո երկու երիտասարդ մոտեցել են իրենց և հարցրել, թե ինչու են իրենք նստել երեխաների համար նախատեսված ճոճանակի վրա, իսկ իրենք պատասխանել են, որ ճոճանակի վրա նստելով այն չի կոտրվի: Դրանից հետո իրենց միջև կռիվ է սկսվել, որից հետո ինքը զգացել, որ իր մեջքից արյուն է գալիս: Վիճաբանության ժամանակ ինքը հարվածել է իր հետ վիճաբանող տղաներից ցածրահասակին: Ինքը չի կարող ասել, թե իրենց հետ վիճաբանող տղաներից մեկը եղել է ամբաստանյալ Արման Ավետիսյանը, թե ոչ: Հնրավոր է, որ վիճաբանության ժամանակ իր գրպանից ինչ-որ իր ընկած լինի, սակայն ինքը չի կռացել, որպեսզի վերցնի այն: Վիճաբանության ժամանակ իր մոտ եղած հեռախոսն ընկել է, որի մասին ինքն իմացել է այդտեղից հեռանալուց հետո:
Տուժող Արթուր Խաչատրյանը դատական քննության ընթացքում հայտնեց, որ Արման Ավետիսյանի հոր կողմից իրեն պատճառված 135.000 ՀՀ դրամը նյութական վնասը ամբողջությամբ վերականգնվել է:
Տուժող Արթուր Խաչատրյանը նախնական քննության ընթացքում` 2012 թվականի նոյեմբերի 12-ին, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը օգտագործում է 091-52-01-02 և 077-50-05-17 հեռախոսահամարները: Ռաֆիկ Մուրադյանն իր ընկերն է, ում միջոցով ծանոթացել է Գևորգ Սեդրակյանի հետ: 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 20:00-ի սահմաններում, ինքը, Ռաֆիկը և Գևորգը եղել են Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի մոտ: Այդ ժամանակ ինքն ու Գևորգը նստած են եղել նշված վայրում գտնվող ճոճանակների վրա, իսկ Ռաֆիկը հեռախոսով զրուցել է: Ժամը 20:30-ի սահմաններում Սարյան փողոցի մայթին կանգնած երկու երիտասարդներից ավելի կարճահասակն իրենց ասել է. «նստել եք, ճոճանակը կարող եք կոտրեք»: Նրանք մոտեցել են իրենց և նորից նույն թեմայով զրուցել: Ինքը նրանց ասել է, որ նստելուց առաջ մտածել է, որ «եթե կոտրել եմ, ապա տեր կլինեմ իմ արածին»: Այնուհետև զրուցել են քմծիծաղ տալու հետ կապված և նրանցից ավելի կարճահասակն առաջարկել է առանձնանալ` գնալ Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի կողքը: Ինքը Ռաֆիկը, Գևորգը և երկու երիտասարդները գնացել են այդ ուղղությամբ, որտեղ իրենց են միացել ևս երկու կամ երեք երիտասարդներ: Շենքի առջևում նորից շարունակվել է խոսակցությունը, կարճահասակն ասել է, որ ինքը նրան չի ճանաչում, բռնել է իր շորից, բորբոքվել է, մի քիչ ետ գնացել և ոտքով հարվածել իրեն: Իր հիշելով ինքն էլ նրան է հարվածել, սակայն չի հիշում նրա մարմնի որ մասին: Այնուհետև սկսվել է քաշքշոց և վիճաբանություն, սակայն կոնկրետ յուրաքանչյուրի գործողություններ չի հիշում: Այդ խառը իրավիճակում իրենց հետ վիճաբանող երիտասարդները միանգամից փախել են: Ինքը, Գևորգը և Ռաֆիկը այդտեղից դուրս են եկել և գնացել Գևորգի մեքենայի կողմը, սակայն ճանապարհին ինքը նկատել է, որ իր ակնոցները չկան, որի պատճառով ետ է գնացել, որպեսզի ակնոցները վերցնի: Այդ ժամանակ ինքը ձեռքը տարել է իր մեջքի կողմ և նկատել է, որ ամբողջությամբ արյուն է, որի պատճառով գնացել է հիվանդանոց: Ինքը վիճաբանության ժամանակ վիճաբանող անձանց մոտ դանակ, սուր կտրող-ծակող առարկաներ չի նկատել: Վիճաբանության ժամանակ ինքը չի նկատել, որ իրեն դանակով հարվածած լինեն, քանի որ խառը քաշքշոց և վիճաբանություն է եղել: Ինքը չի նկատել, թե ինչպես են իր ակնոցները և բջջային հեռախոսը ընկել: Իր մոտ դանակ կամ նմանատիպ այլ առարկաներ չեն եղել:
Վկա Գևորգ Սեդրակյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2012 թվականի նոյեմբեր ամսին (կոնկրետ օրը չի հիշում)` ժամը 21:00-ի սահմաններում, ինքը Ռաֆիկ Մուրադյանը և Արթուր Խաչատրյանը եղել են Երևան քաղաքի Սայրան փողոցում: Այդ ժամանակ, երբ ինքն ու Արթուրը նստած են եղել ճոճանակի վրա, փողոցի կողմից երկու երիտասարդներ մոտեցել են իրենց, և ճոճանակների վրա նստելու կապակցությամբ իրենց միջև վիճաբանություն է սկսվել: Այնուհետև իրենք գնացել են շենքի կողքը, որտեղ հրմշտել են միմյանց: Դրանից հետո Արթուրն ասել է, որ մեջքից արյուն է գալիս, որի պատճառով ինքը նրան մեքենայով տարել է հիվանդանոց: Այդ վիճաբանության ժամանակ ինքը որևէ մեկին չի հարվածել, և իրեն նույնպես որևէ մեկը չի հարվածել: Իրենց մոտեցող երիտասարդները եղել են 20-25 տարեկան:
Վկա Գևորգ Սեդրակյանը նախնական քննության ընթացքում` 2012 թվականի նոյեմբերի 4-ին, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 20:30-ի սահմաններում, ինքը Արթուր Խաչատրյանը և Ռաֆիկ Մուրադյանը եղել են Երևան քաղաքի Սարյան փողոցում գտնվող այգում: Այդ ժամանակ, երբ ինքը և Արթուրը նստած են եղել այդտեղ գտնվող ճոճանակների վրա, իսկ Ռաֆիկը զրուցելիս է եղել հեռախոսով, երկու երիտասարդ մի քանի րոպե ուշադիր նայել են իրենց: Այնուհետև նրանցից մեկն ասել է. «խի եք ճոճվում ախպեր, բա կարողա ջարդեք»: Նա նշվածն ասել է կոպիտ տոնով, և որպեսզի գոռալով չխոսեն, Ռաֆիկն ասել է. «տղեք ջան, եկեք ըստեղ խոսանք»: Նրանք մոտեցել են իրենց և ասել, որ ճոճանակը տեղադրել են, որպեսզի այդ շենքի երեխաները խաղան, իսկ իրենք փորձել են նրանց բացատրել, որ այնպես են ճոճվում, որպեսզի այն չկոտրվի: Այնուհետև խոսակցությունը մի քիչ բորբոքվել է, քանի որ նրանք կարծես չեն հասկացել իրենց: Դրանից հետո այդ երկու երիտասարդներից մեկն առաջարկել է գնալ շենքի կողքը: Երբ քայլել են նշված վայրը, ինքը նկատել է, որ մի քանի այլ տղաներ էլ են ավելացել: Զրույցը շարունակվել է Արթուրի և նրանցից մեկի միջև, վերջինն հարցրել է, թե ինչու է Արթուրը քմծիծաղ տվել, իսկ Արթուրը փորձել է բացատրել, որ ոչ մի վատ նպատակ չի ունեցել: Այդ երիտասարդը բորբոքվել է և ձախ ոտքով հարվածել Արթուրի աջ թևին: Այդ ժամանակ Ռաֆիկը միանգամից մտել է նրանց միջև: Այնուհետև սկսվել է խառը հրմշտոց, և ինքը չի կարող ասել, թե ով ում է հարվածել: Այնուհետև նրանք գնացել են շենքի ուղղությամբ, իսկ ինքը, Արթուրը և Ռաֆիկը քայլել են դեպի իր մեքենան, սակայն ճանապարհին Արթուրն ասել է, որ աջ կողքը ցավում է, ձեռքը տարել է այդ կողմ, և իրենք տեսել են, որ ամբողջությամբ արյուն է: Իր հիշելով Արթուրն ասել է, որ նրա հեռախոսն ընկել է, և Ռաֆիկը գնացել, գտել և բերել է այն: Քաշքշուկի ժամանակ իրեն ոչ ոք չի հարվածել, և ինքը ոչ ոքի չի հարվածել: Ինքն օգտագործում է 098-03-93-48 և 099-49-49-44 հեռախոսահամարները:
Վկա Ռաֆիկ Մուրադյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ երբ Արթուրը և Գևորգը նստած են եղել Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի բակում գտնվող ճոճանակների վրա, իրենց մոտեցել են երկու երիտասարդներ, և ճոճանակի վրա նստելու համար իրենց միջև վիճաբանություն է սկսվել: Այնուհետև վիճաբանությունը շարունակվել է շենքի կողքի հատվածում, որտեղ Արթուրին դանակով հարվածել են: Միջադեպի ժամանակ ինքը որևէ մեկի չի հարվածել, և իրեն նույնպես որևէ մեկը չի հարվածել:
Վկա Ռաֆիկ Մուրադյանը նախնական քննության ընթացքում` 2012 թվականի նոյեմբերի 4-ին, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին Արթուր Խաչատրյանը զանգահարել է իրեն, որպեսզի հանդիպեն: Նույն օրը` ժամը 16:30-ի սահմաններում, իրենք հանդիպել են: Այնուհետև ինքն առաջարկել է գնալ Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի մոտ, որտեղ բնակվում է իր ընտրած աղջիկը: Նշված վայրում իրենց միացել է իր ընկեր Գևորգ Սեդրակյանը: Այնուհետև Արթուրն և Գևորգը նստել են նշված վայրում գտնվող ճոճանակների վրա և սկսել ճոճորվել: Քիչ անց, երկու երիտասարդներ իրենց նկատելով կանգ են առել, ու նրանցից մեկն ասել է. «ճոճանակը սարքել են շենքի երեխեքի համար, մթոմ խի եք նստել ճոճվում»: Նա դա ասել է շատ կոպիտ տոնով և ինքն այդ ժամանակ նրանց ասել է. «մոտ եկեք խոսենք, որպեսզի գոռալով չխոսենք իրար հետ»: Դրանից հետո նրանք եկել են, և սկսել են զրուցել: Այդ ժամանակ այդ երիտասարդները նորից նրանց ասածն են կրկնել: Ինքն ասել է. «եղածը երկաթի կտոր ա, մեծ բան չի, որ էս տոնով իրար հետ խոսենք», իսկ Գևորգն էլ ասել է, որ նույնիսկ եթե կոտրվի, իրենք այն կվերանորոգեն: Դրանից հետո խոսակցությունը մի փոքր թեժացել է: Այնուհետև խոսակցությունը շարունակելու համար նրանցից մեկը առաջարկել է գնալ նշված շենքի կողային հատվածում գտնվող թունելատիպ մաս: Մինչ նշված վայր գնալը նրանց միացել են ևս երեք տղաներ: Խոսակցությունը շարունակվել է Արթուրի և առաջին երիտասարդի միջև: Ինքը հասկացել է, որ արդեն միմյանց հարվածելու պահն է հասունանում, որի պատճառով փորձել է բաժանել նրանց: Այդ պահին նույն երիտասարդը ձախ ոտքով հարվածել է Արթուրի կողքին: Ինքը միանգամից մտել է նրանց միջև, որպեսզի կանխի կռիվը: Այդ ժամանակ սկսվել է խառը քաշքշուկ, հրմշտոց, Արթուրը հարվածել է նրանցից ինչ-որ մեկին: Հետո Արթուրին են հարվածել, սակայն ինքը չի նկատել, թե ով և ինչպես: Այնուհետև բոլոր երիտասարդները վազելով փախել են դեպի Թումանյան փողոց կողմ, իսկ իրենք քայլել են դեպի Սարյան փողոցում կայանված Գևորգի ավտոմեքենան: Այդ ժամանակ նկատել են, որ Արթուրի մեջքի աջ կողմից արյուն է հոսում: Այնուհետև Արթուրն ասել է, որ նա հեռախոսներից մեկը կորցրել է, որն ինքը գտել է վիճաբանության վայրից: Ինքն օգտագործում է 055-40-86-91 հեռախոսահամարը: Իր աջ ձեռքի դաստակի վրա առկա քերծվածքներն ինքը ստացել է քաշքշոցի ժամանակ պատին դիպչելու հետևանքով:
Վկա Գոռ Վահանյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Երևան քաղաքի Սարյան փողոցում գտնվող դալանից բարձր ձայներ լսելու պատճառով, ինքն ու Ալեքսանդր Հակոբյանը գնացել են այդտեղ, սակայն որևէ վիճաբանություն չեն տեսել: Այլ մանրամասներ չի հիշում:
Վկա Գոռ Վահանյանը նախնական քննության ընթացքում` 2012 թվականի նոյեմբերի 4-ին, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 21:00-ի սահմաններում, ինքն ու Ալեքսանդր Հակոբյանը գնացել են Ալեքսանդրենց շենքի դիմաց: Այդ ժամանակ ինքը նկատել է, որ իրենցից մի քանի մետր հեռավորության վրա 3-4 անձ կանգնած զրուցել են: Նրանցից ինքը միայն ճանաչել է Արմանին, ով այդ բակի բնակիչ է: Այնուհետև Արմանը և մնացած երիտասարդները քայլելով գնացել են դեպի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի և դրա հարևանությամբ` ավտոտնակների միջև գտնվող դալանատիպ հատվածը, իսկ 5 րոպե անց այդ կողմից լսվել են վիճաբանության ձայներ: Ինքն ու Ալեքսանդրը գնացել են այդ կողմ և տեսել, որ Արմանը քաշքշել է այդ անծանոթ երիտասարդներից մեկին, իսկ մյուս երիտասարդները փորձել են բաժանել նրանց: Իրենք նույնպես մոտեցել են և փորձել բաժանել նրանց: Մոտ 1 րոպե հետո բոլորը սկսել են փախչել: Ինքն օգտագործում է 091-61-08-06 հեռախոսահամարը:
Վկա Գոռ Վահանյանը նախնական քննության ընթացքում` 2013 թվականի հունվարի 18-ին, լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը նկատելով վիճաբանությունը, որ Արմանը քաշքշել է անծանոթ երիտասարդներից մեկին, իսկ մյուս երկուսը փորձել են նրան բաժանել, ինքն էլ մոտեցել է, որպեսզի բաժանի նրանց: Ինքն ականատես չի եղել այն հանգամանքին, որ երեք երիտասարդներ ծեծի ենթարկեն Արմանին: Ինքը չի նկատել, որ այնտեղ առկա անձանցից ինչ-որ մեկի մոտից ինչ-որ առարկա ընկած լինի գետնին, նույնիսկ այդպիսի ձայն չի լսել:
Առերես հարցաքննության մասին 2012 թվականի դեկտեմբերի 19-ի արձանագրության համաձայն` առերեսում է կատարվել Գևորգ Սեդրակյանի և Արման Ավետիսյանի միջև: Գևորգ Սեդրակյանը հայտնել է, որ 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 20:00-ի սահմաններում, ինքը, Ռաֆիկ Մուրադյանը և Արթուրը գտնվել են Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի դիմացի հատվածի ճոճանակների մոտ: Ինքն ու Արթուրը նստած են եղել ճոճանակների վրա, իսկ Ռաֆիկը կանգնած է եղել իրենց կողքին: Այդ ժամանակ ինքը լսել է, որ ինչ-որ մեկն ասել է. «ինչու եք նստել ճոճանակներին, այն երեխաների համար է նախատեսված»: Ինքը շրջվել ու տեսել է, որ երկու երիտասարդ մոտենում են իրենց: Ինքը մանրամասն չի հիշում, թե ինչ խոսակցություն է տեղի ունեցել: Այնուհետև իրենք բոլորով գնացել են Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի կողքի նեղ հատվածը, որտեղ խոսակցություն է տեղի ունեցել իրենց մոտեցած երկու երիտասարդներից մեկի հետ: Դրանից հետո այդ երիտասարդը հարվածել է Արթուրին, ինքը չի խառնվել, սակայն Ռաֆիկը փորձել է բաժանել: Այնտեղ մի քանի անձիք ևս եղել են, սակայն ինքը չի հիշում նրանց գործողությունները, նրանք միջամտել են, թե ոչ: Այնուհետև իրեն անծանոթ երիտասարդներն այդ արանքով փախել են: Դրանից հետո Արթուրը ձեռքը տանելով մեջքի ետևը տեսել է, որ արյուն է: Իրենք նրան անմիջապես տեղափոխել են հիվանդանոց: Ինքը վիճաբանության ժամանակ ոչ մեկին չի հարվածել և չի ծեծել: Իսկ Արման Ավետիսյանը հայտնել է, որ 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 20:00-ից 21:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ինքը միայնակ քայլել է Երևան քաղաքի Սարյան փողոցով, որտեղ տեսել է դիմացի հատվածում գտնվող ճոճանակների վրա նստած երեք երիտասարդների, ովքեր իր պատկերացմամբ փչացրել են ճոճանակները: Ինքը նրանց ասել է, որ դրանք երեխաների համար են նախատեսված, որ չփչացնեն, իսկ նրանք էլ ասել են, թե ինչու է ինքը բարձր տոնով խոսում: Այդ ժամանակ իրենք խոսելով քայլել են դեպի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի կողքի նեղ հատվածը, որտեղ վիճաբանություն է սկսվել իր և այդ երեք երիտասարդների միջև: Վիճաբանության ընթացքում քաշքշուկ է սկսվել, այդ երեք երիտասարդները ձեռքերով և ոտքերով հարվածել են իր մարմնի տարբեր հատվածներին: Ինքը մի պահ կռացել և ձեռքերով պահել է իր գլուխը: Այդ ժամանակ ինքը նկատել է, որ այն անձի գրպանից, ում հետո ինքը դանակով հարվածել է, ինչ-որ առարկա է ընկել գետնին, սակայն ինքը կոնկրետ չգիտի և չի տեսել, թե դա ինչ է եղել, իսկ վերջինը կռացել է, որ վերցնի: Ինքը կարծել է, թե այն դանակ է և իր գրպանում եղած դանակը հանել է և վախեցնելու համար շարժումներ է արել: Այդ ժամանակ նա իր մոր հասցեին հայհոյանք է տվել: Դրանից հետո նրանցից ազատվելու համար դիմել է փախուստի:
Առերես հարցաքննության մասին 2012 թվականի դեկտեմբերի 19-ի արձանագրության համաձայն` առերեսում է կատարվել Ռաֆիկ Մուրադյանի և Արման Ավետիսյանի միջև: Ռաֆիկ Մուրադյանը հայտնել է, որ 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 21:00-ի սահմաններում, ինքը, Արթուր Խաչատրյանը և Գևորգ Սեդրակյանը գտնվել են Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի դիմացի հատվածում, որտեղ գտնվող ճոճանակների վրա Արթուրը և Գևորգը նստած ճոճորվել են: Այդ պահին Սարյան փողոցի կողմից երկու անծանոթ երիտասարդներ են եկել, որոնցից մեկն ասել է, որ չճոճորվեն, որ դրանք երեխաների համար են նախատեսված, որ կկոտրեն, իսկ իրենք էլ պատասխանել են, որ եղածը երկաթի կտոր է: Նրանք մոտեցել են իրենց, կոնկրետ չի հիշում ինչ խոսակցություն է եղել և այդ ընթացքում չի հիշում, թե կոնկրետ ում կողմից է առաջարկվել գնալ և խոսակցությունը շարունակել Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի կողքի նեղ հատվածում: Նշված վայրում շարունակվել է խոսակցությունը, որի ընթացքում քաշքշուկ է տեղի ունեցել անծանոթ երիտասարդներից մեկի և Արթուրի միջև: Իր հիշելով անծանոթ երիտասարդը հարվածել է Արթուրին, չի հիշում որ մասին, իր հիշելով Արթուրը չի հարվածել, այդ ժամանակ ինքը փորձել է բաժանել նրանց, դա տևել է մի քանի վայրկյան, որից հետո այդ անծանոթ երիտասարդները փախել են: Դրանից հետո ինքը, Արթուրը և Գևորգը դուրս են եկել այդ նեղ հատվածից և Արթուրը ձեռքը տանելով մեջքի ետևը տեսել է, որ արյունոտված է, որից հետո իրենք նրան տեղափոխել են հիվանդանոց: Նշված վիճաբանության ժամանակ ինքը ոչ մեկին չի հարվածել և ծեծի չի ենթարկել, միայն փորձել է բաժանել Արթուրին և անծանոթ երիտասարդներից մեկին: Իսկ Արման Ավետիսյանը հայտնել է, որ 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 21:00-ի սահմաններում, ինքը միայնակ քայլել է Սարյան փողոցով, որտեղ գտնվող ճոճանակների վրա տեսել է երեք անծանոթ երիտասարդների, ովքեր իր պատկերացմամբ փչացրել են ճոճանակը: Ինքը նրանց ասել է, որ չփչացնեն, որ դա երեխաների համար է, իսկ նրանք ասել են, թե ինչու է նա բարձր խոսում: Ինքը մոտեցել է նրանց: Այնուհետև քայլելով գնացել են Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի կողքի նեղ հատվածը, որտեղ իր և նշված երեք երիտասարդների միջև վիճաբանություն է սկսվել: Վիճաբանության ընթացքում նշված երեք երիտասարդները ձեռքերով և ոտքերով հարվածել են իրեն, որի ժամանակ ինքը մի պահ կռացել ու ձեռքերով պահել է իր գլուխը, որպեսզի պաշտպանվի հարվածներից: Այդ ժամանակ ինքը նկատել է, որ այն անձի գրպանից, ում հետո ինքը դանակով հարվածել է, ինչ-որ առարկա է ընկել, սակայն ինքը չգիտի և չի տեսել, թե դա ինչ է եղել, իսկ վերջինը կռացել է, որպեսզի վերցնի այն: Այդ պահին նա իր մոր հասցեին սեռական բնույթի հայհոյանք է տվել, և ինքը կարծել է, որ դա դանակ է ու իր գրպանում եղած դանակը հանելով` վախեցնելու նպատակով շարժումներ է արել, որի ժամանակ ազատվելով նրանցից դիմել է փախուստի:
Դեպքի վայրի զննության մասին 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ի արձանագրության համաձայն` դեպքի վայրը հանդիսանում է Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի և ավտոտնակների միջև գտնվող հատվածը: Զննությամբ հայտնաբերվել է կարմիր գույնի վկայական, որի վրա առկա է եղել «Հայաստանի Հանրապետության Կառավարություն» գրառումը, իսկ վկայականի ձախ կողմում առկա է եղել «N274, Արթուր Մեսրոպի Խաչատրյան, տեղեկատվության և հատուկ համակարգերի բաժնի ավագ ինժեներ» գրառումը: Վկայականի մեջ եղել է 1984 թվականի օգոստոսի 23-ին ծնված Արթուր Մեսրոպի Խաչատրյանի անվամբ վարորդական իրավունքի վկայական: Նշված վկայականի ձախ կողմում, 8սմ հեռավորության վրա առկա է եղել «MT» ծխախոտի տուփ, իսկ դրանից ձախ առկա է եղել «ՎիվաՍել» ՓԲ ընկերության 098-32-81-14 հեռախոսահամարի վճարման թիվ 00016067 կտրոնը: Նշված վայրից մոտ 250սմ դեպի վեր առկա է եղել 4 աստիճանավանդակ: 4-րդ աստիճանավանդակի և Սարյան փողոցի 2-րդ շենքի բակ տանող ճանապարհի պատի տակ առկա են եղել արյան հետքեր:
Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 2012 թվականի նոյեմբերի 6-ի արձանագրության համաձայն` կասկածյալ Արման Ավետիսյանը մատնացույց է արել այն վայրը, որտեղ նկատել է իրեն նախկինում անծանոթ անձին: Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի դիմացի այգու հատվածում առկա ճոճանակների մոտ զրուցել են, որից հետո քայլելով գնացել են Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի կողային հատվածը: Արման Ավետիսյանը մատնացույց է արել Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի կողային այն հատվածը, որը գտնվում է «Եվա» համակարգչային դասընթացներ կենտրոնի հարևանությամբ և հայտարարել է, որ այդտեղ են մտել ինքը և անծանոթ անձը: Դրանից հետո մտել են Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի կողքի հատվածը, որտեղ Արման Ավետիսյանը մատնացույց է արել աստիճանավանդակներով ասֆալտապատ այն հատվածը, որտեղ վիճաբանել է անծանոթ երիտասարդի հետ, և քաշքշել միմյանց: Նշված վայրում այդ երիտասարդը ձեռքերով հարվածել է իր գլխին ու ուսին: Վերջինի գրպանից ինչ-որ իր է ընկել, և ինքը վախենալով հանել է իր տաբատի գրպանում եղած դանակը, այն բացել ու մի քանի անգամ հարվածել է: Արման Ավետիսյանն այնուհետև մատնացույց է արել Սարյան փողոցի 2-րդ շենքի 3-րդ երկկողմանի մուտքը և հայտարարել է, որ այդ մուտքով մտնելով Սարյան փողոց` նստել է պատահական տաքսի ավտոմեքենա, այնտեղից գնացել է Նոր-Նորքի թաղամաս, այնուհետև Ջրվեժով դեպի Գառնի: Արման Ավետիսյանի մատնանշած երթուղով` Մյասնիկյան պողոտայով, Նոր-Նորքի 2-րդ զանգվածով շարժվել են դեպի Ջրվեժ, այնուհետև դեպի Ձորաղբյուր գյուղ, այն անցնելուց հետո «Չարենցի կամար» կոչվող հուշարձան չհասած, Արման Ավետիսյանի ցուցումով կանգնել են մայրուղու աջակողմյան հատվածի մոտ, որտեղ Արման Ավետիսյանը մատնացույց է արել կիրճը և հայտարարել է, որ 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 23:00-ի սահմաններում, այդ վայրում է նետել դանակը, ինչով հարվածել էր անծանոթ երիտասարդին: Արման Ավետիսյանը հայտարարել է, որ չի հիշում, թե կոնկրետ որտեղ է ընկել դանակը: Տարածքի զննությամբ դանակ չի հայտնաբերվել:
Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին 2012 թվականի նոյեմբերի 6-ի արձանագրության համաձայն` վկա Ռաֆիկ Մուրադյանը ճանաչման ներկայացված անձանց զննելուց հետո հայտնել է, որ ներկայացված անձանցից 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 21:00-ի սահմաններում, իր ընկեր Արթուր Խաչատրյանի հետ վիճաբանող անձին նմանեցրել է ձախից 4-րդը կանգնած անձին, ում նմանեցնում է մազերի ձևից, քթից, մարմնակազմությունից:
Փորձագետի 2012 թվականի նոյեմբերի 19-ի թիվ 3468 եզրակացության համաձայն` Արման Ավետիսյանի մարմնական վնասվածքները` ձախ ուսահոդի, սրունքի շրջանների քերծվածքների ձևով, հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է` որոշման մեջ նշված ժամկետում, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում:
Փորձագետի 2012 թվականի դեկտեմբերի 3-ի թիվ 1638/հ եզրակացության համաձայն` Արթուր Խաչատրյանի ստացած մարմանական վնասվածքները կրծքավանդակի աջ կեսի ծակած-կտրած թափանցող արյունահոսող վերքի` թոքի վնասումով, 6-րդ կողի բեկորային կոտրվածքով, հեմոպնևմոթորաքսով, որովայնի աջ կողմնային պատի ծակած-կտրած արյունահոսող վերքի ձևերով` ուղեկցված 2-3 աստիճանի հեմոռագիկ և տրավմատիկ շոկով պատճառվել են սուր ծակող-կտրող գործիքի(ների) ներգործության հետևանքով, որոնք պատճառել են առողջությանը ծանր վնաս` որպես կյանքին վտանգ սպառնացող:
Փորձագետի 2012 թվականի դեկտեմբերի 24-ի թիվ 2068 եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը ներկայացված Արթուր Խաչատրյանի ժակետի, կարճաթև շապիկի և անթև շապիկի վրա առկա են երկուական ծակած-կտրած բնույթի վնասվածքներ, որոնք կարող էին առաջանալ մեկ սայրանի ծակող-կտրող շեղբ ունեցող առարկայի(ների)` հնարավոր է դանակի(ների) շեղբի ներգործությունների արդյունքում: Փորձաքննությանը ներկայացված Արթուր Խաչատրյանի ժակետի, կարճաթև շապիկի և անթև շապիկի վրա առկա երկուական վնասվածքներն իրենց տեղակայությամբ, չափսերով և առաջացման մեխանիզմով հիմնականում համապատասխանում են վերջինի դատաբժշկական փորձագետի թիվ 1638/հ եզրակացության մեջ նշված կրծքավանդակի աջ կեսի ծակած-կտրած թափանցող արյունահոսող վերքի` թոքի վնասումով, 6-րդ կողի բեկորային կոտրվածքով, հեմոպնևմոթորաքսով, որովայնի աջ կողմնային պատի ծակած-կտրած արյունահոսող վերքերի հետ:
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 2013 թվականի փետրվարի 15-ի որոշման համաձայն` իրեղեն ապացույց են ճանաչվել Արթուր Խաչատրյանի ժակետը, կարճաթև շապիկը և անթև շապիկը:
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` 2008 թվականի դեկտեմբերի 12-ին Արման Արսենի Ավետիսյանի նկատմամբ 117-րդ հոդվածով հարուցված թիվ 13127708 քրեական գործի վարույթը կարճվել է` տուժողի հաշվելու հիմքով: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի նոյեմբերի 23-ի դատավճռով Արման Արսենի Ավետիսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով և դատապարտվել ազատազրկման 3 տարի 6 ամիս ժամկետով: «Համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային Ժողովի 2009 թվականի հունիսի 19-ի թիվ Ն-152-4 որոշման 2-րդ կետի 3-րդ ենթակետի կիրառմամբ Արման Արսենի Ավետիսյանը ազատվել է պատժից:
Արմավիրի մարզի Արևաշատ գյուղի գյուղապետարանի կողմից 2012 թվականի նոյեմբերի 7-ին տրված թիվ 435 տեղեկանքի համաձայն` Արմավիրի մարզի Արևաշատ գյուղի բնակիչ Արման Ավետիսյանի ընտանիքը բաղկացած է հետևյալ անձանցից.
1. Արման Արսենի Ավետիսյան` ծնված 1991 թվականի դեկտեմբերի 17-ին,
2. կինը` Լիանա Սարգսի Պողոսյան` ծնված 1991 թվականի հունիսի 30-ին,
3. դուստրը` Ֆլորա Արմանի Ավետիսյան` ծնված 2009 թվականի հունիսի 27-ին,
4. որդին` Արսեն Արմանի Ավետիսյան` ծնված 2010 թվականի հուլիսի 7-ին:
Արմավիրի մարզի Արևաշատ գյուղի գյուղապետի կողմից տրված բնութագրի համաձայն` Արման Արսենի Ավետիսյանը բնութագրվում է դրականորեն:
Կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու մասին միջնորդությունը քննելու վերաբերյալ 2012 թվականի նոյեմբերի 8-ի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշման համաձայն Արման Արսենի Ավետիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով, կալանավորման սկիզբը հաշվվել է 2012 թվականի նոյեմբերի 5-ից:
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերոգրյալ ապացույցների հիման վրա Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ Արման Արսենի Ավետիսյանը 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 20:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի բակում վիճաբանության ընթացքում դանակով դիտավորյալ հարվածել է Արթուր Մեսրոպի Խաչատրյանի կրծքավանդակի և որովայնի աջ կողմնային հատվածին, որի հետևանքով վերջինի առողջությանը պատճառվել է կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնասվածք, ինչը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին:
Ապացուցված է Արման Արսենի Ավետիսյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:
Արման Ավետիսյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ են ամուսնացած լինելը և կատարածի համար զղջալը:
Արման Ավետիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են խնամքին 14 տարին չլրացած երկու երեխաների առկայությունը, տուժողին պատճառված նյութկան վնասը կամովին վերականգնելը և դրականորեն բնութագրվելը:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Արման Ավետիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Արման Ավետիսյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Արման Ավետիսյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին հասնելու համար նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի համաձայն` մեղադրյալին կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվվում է ձերբակալելիս անձին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` մինչև դատավճռի oրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` մեկ օրը հաշվելով մեկ օրվա դիմաց: Ամբաստանյալ Արման Ավետիսյանի պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել 2012 թվականի նոյեմբերի 5-ից, քանի որ նա ձերբակալվել է այդ օրը, իսկ 2012 թվականի նոյեմբերի 8-ին նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը:
Դատարանը գտնում է, որ Արման Ավետիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ և 119-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո 2013 թվականի փետրվարի 15-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված` Արթուր Մեսրոպի Խաչատրյանի հագուստները պետք է վերադարձնել նրան:
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մաuի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախսերը դատարանի նախաձեռնությամբ ամբաստանյալ Արման Արսենի Ավետիսյանից ենթակա չէ բռնագանձման, քանի որ տուժողին պատճառված վնասը փոխհատուցվել է: Բռնագանձման ենթակա չեն նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերը, քանի որ 4-րդ և 6-րդ կետերով նախատեսված ծախս սույն քրեական գործով առկա չէ, իսկ 2-րդ, 3-րդ և 5-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են: Ավելին` նման պահանջ դատարանին չի ներկայացվել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 119-րդ, 138-րդ, 168-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` Դատարանը
ՎՃՌԵՑ
Արման Արսենի Ավետիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2012 թվականի նոյեմբերի 5-ից:
Արման Արսենի Ավետիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2013 թվականի փետրվարի 15-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված` Արթուր Մեսրոպի Խաչատրյանի հագուստները վերադարձնել նրան:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0020/01/13
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 22-02-2013 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0020/01/13 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 15118512 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Արման Ավետիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա Սարյան 4 շենքի մոտ երեխաների համար նախատեսված ճոճանակների վրա նստելու հետ կապված վիճաբանել է Երևան քաղաքի Սունդւկյան 23/34 բնակարանի բանկիչ Արթուր Խաչատրյանի հետ, որի ընթացքում սուր կտրող-ծակող առարկայով հարվածել է վերջինիս կրծքավանդակի և որովայնի աջ կողմնային հատվածին` դիտավորությամբ Ա. Խաչատրյանին պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնասվածք: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արման |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Հայրանուն | Արսենի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 1.9 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 22-02-2013 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մխիթար |
| Ազգանուն | Պապոյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 25-02-2013 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 25-02-2013 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 25-02-2013 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 12-03-2013 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հակոբ |
| Ազգանուն | Մելքոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արման |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ռուբեն |
| Ազգանուն | Չիբուխչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 25-03-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 02-04-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 13-04-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 23-04-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 30-04-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 30-04-2013 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Արման |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 30-04-2013 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԿԴ/0020/01/13 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆ ԴԱՏԱՎՃԻՌ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ «30» ապրիլի 2013թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը (այսուհետ` Դատարան) Նախագահող դատավոր Մ.Պապոյան դատական նիստերի քարտուղար Կ.Կարապետյան մեղադրող Հ.Մելքոնյան տուժող Ա.Խաչատրյան պաշտպան Ռ.Չիբուխչյան դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արման Արսենի Ավետիսյանի` ծնված 1991 թվականի դեկտեմբերի 17-ին Լիտվայի Հանրապետությունում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, դատվածություն չունեցող, բնակվել է Երևան քաղաքի Սարյանի փողոցի 4-րդ շենքի 48-րդ բնակարանում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, արգելանքի տակ է 2012 թվականի նոյեմբերի 5-ից: 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2012 թվականի նոյեմբերի 4-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Է.Կարապետյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 15118512 քրեական գործը: 2012 թվականի նոյեմբերի 8-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Է.Կարապետյանի որոշմամբ թիվ 15118512 քրեական գործով Արման Արսենի Ավետիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 2013 թվականի փետրվարի 15-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Է.Կարապետյանի որոշմամբ թիվ 15118512 քրեական գործով Արման Արսենի Ավետիսյանի, Գևորգ Վարդանի Սեդրակյանի, Ռաֆիկ Վարդանի Սեդրակյանի, Ալեքսանդր Կարենի Հակոբյանի և Գոռ Զոհրաբի Վահանյանի նկատմամբ խուլիգանության դեպքի առթիվ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` նրանց արարքներում հանցակազմի բացակայության հիմքով, իսկ Արթուր Մեսրոպի Խաչատրյանի նկատմամբ Արման Ավետիսյանին ծեծի ենթարկելու դեպքի առթիվ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` տուժողի բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ, իսկ խուլիգանության դեպքի առթիվ` արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով: 2013 թվականի փետրվարի 22-ին Արման Արսենի Ավետիսյանի վերաբերյալ թիվ 15118512 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԿԴ/0020/01/13 համարը: Արման Արսենի Ավետիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով` այն արարքի համար, որ նա 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 20:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի մոտ երեխաների համար նախատեսված ճոճանակների վրա նստելու հետ կապված վիճաբանել է Երևան քաղաքի Սունդուկյան փողոցի 23/34 բնակարանի բնակիչ Արթուր Մեսրոպի Խաչատրյանի հետ, որի ընթացքում սուր կտրող-ծակող առարկայով հարվածել է վերջինի կրծքավանդակի և որովայնի աջ կողմնային հատվածին` դիտավորությամբ Արթուր Խաչատրյանին պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնասվածք: 2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում. Ամբաստանյալ Արման Արսենի Ավետիսյանը դատական քննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և հրաժարվեց ցուցմունք տալ: Սակայն դատական վիճաբանությունների փուլում ամբաստանյալ Արման Արսենի Ավետիսյանը զղջաց կատարածի համար և խնդրեց մեղմ վերաբերվել: Ամբաստանյալ Արման Արսենի Ավետիսյանը նախնական քննության ընթացքում` 2012 թվականի նոյեմբերի 5-ին, որպես կասկածյալ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի 48-րդ բնակարանում: 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 20:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցից գնացել է դեպի Սարյան փողոց, որպեսզի գնա իր տուն: Այդ ժամանակ Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի մոտ գտնվող ճոճանակների վրա նստած է եղել մի երիտասարդ, ով իր պատկերացմամբ փչացրել է ճոճանակը` ոտքը դրել է նստատեղին և ուժգին ճոճորել է այն: Մոտ երեք մետր հեռավորությունից ինքն այդ երիտասարդին հարցրել է, թե ինչու է նա կոտրում, փչացնում ճոճանակը, իսկ նա պատասխանել է. «մոտիկացի նոր խոսա»: Ինքը մոտեցել է նրան և կրկին ասել է, թե ինչու է նա փչացնում ճոճանակը: Դրանից հետո ինքը չի հիշում, թե իրենցից կոնկրետ ով ինչ է ասել, որից հետո կարծես անկախ իրենցից քայլել են դեպի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի և դրա հարևանությամբ` պատի միջև գտնվող նեղ հատվածը: Նշված վայրում իրենք շարունակել են զրուցել, իսկ երկու րոպե անց սկսել են քաշքշել միմյանց հագուստներից: Այդ ժամանակ այդ երիտասարդն իր հասցեին սեռական բնույթի հայհոյանք է տվել, ավելի կոնկրետ իր մոր հասցեին, որից հետո ինքն իր ձախ բռունցքով հարվածել է նրա աջ ուսին, իսկ նա սկսել է ձեռքերով հարվածել իր գլխին ու ձախ ուսին: Երբ նա իրեն հարվածել է, ինքը կռացել և իր գլուխն է պահել հարվածներից: Այդ պահին ինքը նկատել է, որ ինչ-որ իր է ընկել այդ երիտասարդի գրպանից, և նա կռացել է, որպեսզի վերցնի այն, որից ինքն ավելի է վախեցել և հիշելով, որ իր տաբատի աջ գրպանում դանակ կա, հանել է այն և պահել աջ ձեռքում, որպեսզի պաշտպանվի: Այդ ժամանակ ինքը ձեռքերով հրել է այդ երիտասարդին և փորձել փախչել: Մի պահ նա դադարել է հարվածել, և ինքը փախել է: Այնուհետև նստել է տաքսի ավտոմեքենա և ուղևորվել Երևան քաղաքի Նոր-Նորք թաղամասի ուղղությամբ: Ճանապարհին բաճկոնի աջ գրպանից հանել է դանակը և նկատել, որ դրա շեղբի վրա արյուն է, որից շատ է վախեցել: Այնուհետև տաքսու վարորդին ասել է, որպեսզի նա վարի դեպի Ջրվեժ, իսկ Ջրվեժն անցնելուց հետո կանգնեցրել է տաքսին և դանակը նետել է ձորը: Դրանից հետո ինքը գնացել է Գյումրի քաղաք, իսկ 2012 թվականի նոյեմբերի 5-ին` ժամը 7:00-ի սահմաններում, ցանկացել է գնալ Վրաստան: Ինքն իր մոտ եղած դանակով մեկ կամ երկու անգամ է հարվածել է իր հետ վիճաբանող տղային, սակայն ինքը նրան սպանել չի ցանկացել: Իր մոտ եղած դանակը եղել է մոտ 15-17 սմ երկարությամբ, ծալովի և փայտե բռնակով: Մեղադրյալ Արման Ավետիսյանը նախնական քննության ընթացքում` 2012 թվականի նոյեմբերի 8-ին, առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք տվել այն մասին, որ ինքը 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 20:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի մոտ վիճաբանել է Արթուր Խաչատրյանի հետ, որի ընթացքում դանակով հարվածել է վերջինին և դիմել փախուստի: Մեղադրյալ Արման Ավետիսյանը նախնական քննության ընթացքում` 2012 թվականի նոյեմբերի 14-ին, լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ից առաջ և հետո ինքն օգտագործել է 094-27-58-04 հեռախոսահամարը: Մեղադրյալ Արման Ավետիսյանը նախնական քննության ընթացքում` 2012 թվականի նոյեմբերի 14-ին, լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքն իր մարմնի վրա հայտնաբերված վնասվածքները ստացել է 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին տեղի ունեցած վիճաբանության ընթացքում իր հետ վիճաբանած անձի կողմից ձեռքերով և ոտքերով իրեն հարվածելու արդյունքում: Մեղադրյալ Արման Ավետիսյանը նախնական քննության ընթացքում` 2012 թվականի նոյեմբերի 14-ին, լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իրեն մարմնական վնասվածք հասցրած անձի դեմ բողոք չունի: Այդ մարմնական վնասվածքներն իրեն հասցրել է այն անձը, ում հետ ինքը վիճաբանել է: Ինքը չգիտի իր հետ վիճաբանող անձի հետ այլ անձինք եղել են, թե ոչ, քանի որ այլ անձ չի նկատել: Մեղադրյալ Արման Ավետիսյանը նախնական քննության ընթացքում` 2012 թվականի նոյեմբերի 30-ին, լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 20:00-21:00-ի սահմաններում, երբ ինքը միայնակ Հ.Թումանյանի թանգարանի կողմից գնացել է Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի կողմ, իրենց շենքի դիմացի հատվածում գտնվող ճոճանակների վրա իրեն անծանոթ երեք երիտասարդներ ճոճանակները ոտքերով կեղտոտել, փչացրել են: Ինքը, որպես այդ շենքի բնակիչ, հեռվից նրանց ասել է, որ չփչացնեն: Նրանցից մեկն ինչ-որ բան է ասել, որն իրեն դուր չի եկել: Ինքը մոտեցել է նրանց, չի հիշում` ով ինչ է խոսել, և իրենք` չորսով միասին, քայլել են դեպի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի կողքի նեղ հատվածը, որտեղ իրենց միջև խոսակցությունը վերածվել է վիճաբանության: Ինքը վիճաբանել է նշված երեք երիտասարդների հետ, սակայն չի հիշում, թե կոնկրետ ով է սկսել վիճաբանությունը: Ինքը և նշված երեք երիտասարդները քաշքշել են միմյանց, և իրեն մայր է հայհոյել այն անձը, ում հետո ինքը դանակով հարվածել է: Այդ ժամանակ նրանք երեքով ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ են հասցրել իր գլխին, կողերին, որը տևել է մեկից երկու րոպե: Այդ հարվածներից պաշտպանվելու համար ինքը մի պահ կռացել է, ձեռքերով պահել գլուխը և նկատել, որ այն անձի գրպանից, ում հետո ինքը դանակով հարվածել է, ինչ-որ իր է ընկել գետնին: Ինքն այդ պահին ենթադրել է, որ ընկած իրը կարող է դանակ լինել, քանի որ նա կռացել է, որպեսզի վերցնի այն ու այդ պահին իրեն հայհոյելով ասել է. «հլը կայնի»: Այդ ժամանակ ինքն իր գրպանից հանել է իր մոտ եղած դանակը, անկանոն շարժումներ արել, որպեսզի վախեցնի և չի զգացել, թե ինչպես է հարվածել նրան: Դրանից հետո ինքը կարողացել է ազատվել նրանցից ու փախել: Դեպքի ժամանակ որոշակի հեռավորության վրա կանգնած է եղել իրենց շենքում բնակվող երիտասարդներից մեկը, ում անուն ազգանունը, բնակարանի կոնկրետ համարն ինքը չգիտի, և ես մեկ անձ: Տուժող Արթուր Խաչատրյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին իր ընկեր Ռաֆիկ Մուրադյանի հետ, Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի բակում գտնվող ճոճանակների վրա նստած սպասել են Գևորգ Սեդրակյանին: Գևորգի գալուց հետո երկու երիտասարդ մոտեցել են իրենց և հարցրել, թե ինչու են իրենք նստել երեխաների համար նախատեսված ճոճանակի վրա, իսկ իրենք պատասխանել են, որ ճոճանակի վրա նստելով այն չի կոտրվի: Դրանից հետո իրենց միջև կռիվ է սկսվել, որից հետո ինքը զգացել, որ իր մեջքից արյուն է գալիս: Վիճաբանության ժամանակ ինքը հարվածել է իր հետ վիճաբանող տղաներից ցածրահասակին: Ինքը չի կարող ասել, թե իրենց հետ վիճաբանող տղաներից մեկը եղել է ամբաստանյալ Արման Ավետիսյանը, թե ոչ: Հնրավոր է, որ վիճաբանության ժամանակ իր գրպանից ինչ-որ իր ընկած լինի, սակայն ինքը չի կռացել, որպեսզի վերցնի այն: Վիճաբանության ժամանակ իր մոտ եղած հեռախոսն ընկել է, որի մասին ինքն իմացել է այդտեղից հեռանալուց հետո: Տուժող Արթուր Խաչատրյանը դատական քննության ընթացքում հայտնեց, որ Արման Ավետիսյանի հոր կողմից իրեն պատճառված 135.000 ՀՀ դրամը նյութական վնասը ամբողջությամբ վերականգնվել է: Տուժող Արթուր Խաչատրյանը նախնական քննության ընթացքում` 2012 թվականի նոյեմբերի 12-ին, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը օգտագործում է 091-52-01-02 և 077-50-05-17 հեռախոսահամարները: Ռաֆիկ Մուրադյանն իր ընկերն է, ում միջոցով ծանոթացել է Գևորգ Սեդրակյանի հետ: 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 20:00-ի սահմաններում, ինքը, Ռաֆիկը և Գևորգը եղել են Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի մոտ: Այդ ժամանակ ինքն ու Գևորգը նստած են եղել նշված վայրում գտնվող ճոճանակների վրա, իսկ Ռաֆիկը հեռախոսով զրուցել է: Ժամը 20:30-ի սահմաններում Սարյան փողոցի մայթին կանգնած երկու երիտասարդներից ավելի կարճահասակն իրենց ասել է. «նստել եք, ճոճանակը կարող եք կոտրեք»: Նրանք մոտեցել են իրենց և նորից նույն թեմայով զրուցել: Ինքը նրանց ասել է, որ նստելուց առաջ մտածել է, որ «եթե կոտրել եմ, ապա տեր կլինեմ իմ արածին»: Այնուհետև զրուցել են քմծիծաղ տալու հետ կապված և նրանցից ավելի կարճահասակն առաջարկել է առանձնանալ` գնալ Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի կողքը: Ինքը Ռաֆիկը, Գևորգը և երկու երիտասարդները գնացել են այդ ուղղությամբ, որտեղ իրենց են միացել ևս երկու կամ երեք երիտասարդներ: Շենքի առջևում նորից շարունակվել է խոսակցությունը, կարճահասակն ասել է, որ ինքը նրան չի ճանաչում, բռնել է իր շորից, բորբոքվել է, մի քիչ ետ գնացել և ոտքով հարվածել իրեն: Իր հիշելով ինքն էլ նրան է հարվածել, սակայն չի հիշում նրա մարմնի որ մասին: Այնուհետև սկսվել է քաշքշոց և վիճաբանություն, սակայն կոնկրետ յուրաքանչյուրի գործողություններ չի հիշում: Այդ խառը իրավիճակում իրենց հետ վիճաբանող երիտասարդները միանգամից փախել են: Ինքը, Գևորգը և Ռաֆիկը այդտեղից դուրս են եկել և գնացել Գևորգի մեքենայի կողմը, սակայն ճանապարհին ինքը նկատել է, որ իր ակնոցները չկան, որի պատճառով ետ է գնացել, որպեսզի ակնոցները վերցնի: Այդ ժամանակ ինքը ձեռքը տարել է իր մեջքի կողմ և նկատել է, որ ամբողջությամբ արյուն է, որի պատճառով գնացել է հիվանդանոց: Ինքը վիճաբանության ժամանակ վիճաբանող անձանց մոտ դանակ, սուր կտրող-ծակող առարկաներ չի նկատել: Վիճաբանության ժամանակ ինքը չի նկատել, որ իրեն դանակով հարվածած լինեն, քանի որ խառը քաշքշոց և վիճաբանություն է եղել: Ինքը չի նկատել, թե ինչպես են իր ակնոցները և բջջային հեռախոսը ընկել: Իր մոտ դանակ կամ նմանատիպ այլ առարկաներ չեն եղել: Վկա Գևորգ Սեդրակյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2012 թվականի նոյեմբեր ամսին (կոնկրետ օրը չի հիշում)` ժամը 21:00-ի սահմաններում, ինքը Ռաֆիկ Մուրադյանը և Արթուր Խաչատրյանը եղել են Երևան քաղաքի Սայրան փողոցում: Այդ ժամանակ, երբ ինքն ու Արթուրը նստած են եղել ճոճանակի վրա, փողոցի կողմից երկու երիտասարդներ մոտեցել են իրենց, և ճոճանակների վրա նստելու կապակցությամբ իրենց միջև վիճաբանություն է սկսվել: Այնուհետև իրենք գնացել են շենքի կողքը, որտեղ հրմշտել են միմյանց: Դրանից հետո Արթուրն ասել է, որ մեջքից արյուն է գալիս, որի պատճառով ինքը նրան մեքենայով տարել է հիվանդանոց: Այդ վիճաբանության ժամանակ ինքը որևէ մեկին չի հարվածել, և իրեն նույնպես որևէ մեկը չի հարվածել: Իրենց մոտեցող երիտասարդները եղել են 20-25 տարեկան: Վկա Գևորգ Սեդրակյանը նախնական քննության ընթացքում` 2012 թվականի նոյեմբերի 4-ին, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 20:30-ի սահմաններում, ինքը Արթուր Խաչատրյանը և Ռաֆիկ Մուրադյանը եղել են Երևան քաղաքի Սարյան փողոցում գտնվող այգում: Այդ ժամանակ, երբ ինքը և Արթուրը նստած են եղել այդտեղ գտնվող ճոճանակների վրա, իսկ Ռաֆիկը զրուցելիս է եղել հեռախոսով, երկու երիտասարդ մի քանի րոպե ուշադիր նայել են իրենց: Այնուհետև նրանցից մեկն ասել է. «խի եք ճոճվում ախպեր, բա կարողա ջարդեք»: Նա նշվածն ասել է կոպիտ տոնով, և որպեսզի գոռալով չխոսեն, Ռաֆիկն ասել է. «տղեք ջան, եկեք ըստեղ խոսանք»: Նրանք մոտեցել են իրենց և ասել, որ ճոճանակը տեղադրել են, որպեսզի այդ շենքի երեխաները խաղան, իսկ իրենք փորձել են նրանց բացատրել, որ այնպես են ճոճվում, որպեսզի այն չկոտրվի: Այնուհետև խոսակցությունը մի քիչ բորբոքվել է, քանի որ նրանք կարծես չեն հասկացել իրենց: Դրանից հետո այդ երկու երիտասարդներից մեկն առաջարկել է գնալ շենքի կողքը: Երբ քայլել են նշված վայրը, ինքը նկատել է, որ մի քանի այլ տղաներ էլ են ավելացել: Զրույցը շարունակվել է Արթուրի և նրանցից մեկի միջև, վերջինն հարցրել է, թե ինչու է Արթուրը քմծիծաղ տվել, իսկ Արթուրը փորձել է բացատրել, որ ոչ մի վատ նպատակ չի ունեցել: Այդ երիտասարդը բորբոքվել է և ձախ ոտքով հարվածել Արթուրի աջ թևին: Այդ ժամանակ Ռաֆիկը միանգամից մտել է նրանց միջև: Այնուհետև սկսվել է խառը հրմշտոց, և ինքը չի կարող ասել, թե ով ում է հարվածել: Այնուհետև նրանք գնացել են շենքի ուղղությամբ, իսկ ինքը, Արթուրը և Ռաֆիկը քայլել են դեպի իր մեքենան, սակայն ճանապարհին Արթուրն ասել է, որ աջ կողքը ցավում է, ձեռքը տարել է այդ կողմ, և իրենք տեսել են, որ ամբողջությամբ արյուն է: Իր հիշելով Արթուրն ասել է, որ նրա հեռախոսն ընկել է, և Ռաֆիկը գնացել, գտել և բերել է այն: Քաշքշուկի ժամանակ իրեն ոչ ոք չի հարվածել, և ինքը ոչ ոքի չի հարվածել: Ինքն օգտագործում է 098-03-93-48 և 099-49-49-44 հեռախոսահամարները: Վկա Ռաֆիկ Մուրադյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ երբ Արթուրը և Գևորգը նստած են եղել Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի բակում գտնվող ճոճանակների վրա, իրենց մոտեցել են երկու երիտասարդներ, և ճոճանակի վրա նստելու համար իրենց միջև վիճաբանություն է սկսվել: Այնուհետև վիճաբանությունը շարունակվել է շենքի կողքի հատվածում, որտեղ Արթուրին դանակով հարվածել են: Միջադեպի ժամանակ ինքը որևէ մեկի չի հարվածել, և իրեն նույնպես որևէ մեկը չի հարվածել: Վկա Ռաֆիկ Մուրադյանը նախնական քննության ընթացքում` 2012 թվականի նոյեմբերի 4-ին, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին Արթուր Խաչատրյանը զանգահարել է իրեն, որպեսզի հանդիպեն: Նույն օրը` ժամը 16:30-ի սահմաններում, իրենք հանդիպել են: Այնուհետև ինքն առաջարկել է գնալ Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի մոտ, որտեղ բնակվում է իր ընտրած աղջիկը: Նշված վայրում իրենց միացել է իր ընկեր Գևորգ Սեդրակյանը: Այնուհետև Արթուրն և Գևորգը նստել են նշված վայրում գտնվող ճոճանակների վրա և սկսել ճոճորվել: Քիչ անց, երկու երիտասարդներ իրենց նկատելով կանգ են առել, ու նրանցից մեկն ասել է. «ճոճանակը սարքել են շենքի երեխեքի համար, մթոմ խի եք նստել ճոճվում»: Նա դա ասել է շատ կոպիտ տոնով և ինքն այդ ժամանակ նրանց ասել է. «մոտ եկեք խոսենք, որպեսզի գոռալով չխոսենք իրար հետ»: Դրանից հետո նրանք եկել են, և սկսել են զրուցել: Այդ ժամանակ այդ երիտասարդները նորից նրանց ասածն են կրկնել: Ինքն ասել է. «եղածը երկաթի կտոր ա, մեծ բան չի, որ էս տոնով իրար հետ խոսենք», իսկ Գևորգն էլ ասել է, որ նույնիսկ եթե կոտրվի, իրենք այն կվերանորոգեն: Դրանից հետո խոսակցությունը մի փոքր թեժացել է: Այնուհետև խոսակցությունը շարունակելու համար նրանցից մեկը առաջարկել է գնալ նշված շենքի կողային հատվածում գտնվող թունելատիպ մաս: Մինչ նշված վայր գնալը նրանց միացել են ևս երեք տղաներ: Խոսակցությունը շարունակվել է Արթուրի և առաջին երիտասարդի միջև: Ինքը հասկացել է, որ արդեն միմյանց հարվածելու պահն է հասունանում, որի պատճառով փորձել է բաժանել նրանց: Այդ պահին նույն երիտասարդը ձախ ոտքով հարվածել է Արթուրի կողքին: Ինքը միանգամից մտել է նրանց միջև, որպեսզի կանխի կռիվը: Այդ ժամանակ սկսվել է խառը քաշքշուկ, հրմշտոց, Արթուրը հարվածել է նրանցից ինչ-որ մեկին: Հետո Արթուրին են հարվածել, սակայն ինքը չի նկատել, թե ով և ինչպես: Այնուհետև բոլոր երիտասարդները վազելով փախել են դեպի Թումանյան փողոց կողմ, իսկ իրենք քայլել են դեպի Սարյան փողոցում կայանված Գևորգի ավտոմեքենան: Այդ ժամանակ նկատել են, որ Արթուրի մեջքի աջ կողմից արյուն է հոսում: Այնուհետև Արթուրն ասել է, որ նա հեռախոսներից մեկը կորցրել է, որն ինքը գտել է վիճաբանության վայրից: Ինքն օգտագործում է 055-40-86-91 հեռախոսահամարը: Իր աջ ձեռքի դաստակի վրա առկա քերծվածքներն ինքը ստացել է քաշքշոցի ժամանակ պատին դիպչելու հետևանքով: Վկա Գոռ Վահանյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Երևան քաղաքի Սարյան փողոցում գտնվող դալանից բարձր ձայներ լսելու պատճառով, ինքն ու Ալեքսանդր Հակոբյանը գնացել են այդտեղ, սակայն որևէ վիճաբանություն չեն տեսել: Այլ մանրամասներ չի հիշում: Վկա Գոռ Վահանյանը նախնական քննության ընթացքում` 2012 թվականի նոյեմբերի 4-ին, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 21:00-ի սահմաններում, ինքն ու Ալեքսանդր Հակոբյանը գնացել են Ալեքսանդրենց շենքի դիմաց: Այդ ժամանակ ինքը նկատել է, որ իրենցից մի քանի մետր հեռավորության վրա 3-4 անձ կանգնած զրուցել են: Նրանցից ինքը միայն ճանաչել է Արմանին, ով այդ բակի բնակիչ է: Այնուհետև Արմանը և մնացած երիտասարդները քայլելով գնացել են դեպի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի և դրա հարևանությամբ` ավտոտնակների միջև գտնվող դալանատիպ հատվածը, իսկ 5 րոպե անց այդ կողմից լսվել են վիճաբանության ձայներ: Ինքն ու Ալեքսանդրը գնացել են այդ կողմ և տեսել, որ Արմանը քաշքշել է այդ անծանոթ երիտասարդներից մեկին, իսկ մյուս երիտասարդները փորձել են բաժանել նրանց: Իրենք նույնպես մոտեցել են և փորձել բաժանել նրանց: Մոտ 1 րոպե հետո բոլորը սկսել են փախչել: Ինքն օգտագործում է 091-61-08-06 հեռախոսահամարը: Վկա Գոռ Վահանյանը նախնական քննության ընթացքում` 2013 թվականի հունվարի 18-ին, լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը նկատելով վիճաբանությունը, որ Արմանը քաշքշել է անծանոթ երիտասարդներից մեկին, իսկ մյուս երկուսը փորձել են նրան բաժանել, ինքն էլ մոտեցել է, որպեսզի բաժանի նրանց: Ինքն ականատես չի եղել այն հանգամանքին, որ երեք երիտասարդներ ծեծի ենթարկեն Արմանին: Ինքը չի նկատել, որ այնտեղ առկա անձանցից ինչ-որ մեկի մոտից ինչ-որ առարկա ընկած լինի գետնին, նույնիսկ այդպիսի ձայն չի լսել: Առերես հարցաքննության մասին 2012 թվականի դեկտեմբերի 19-ի արձանագրության համաձայն` առերեսում է կատարվել Գևորգ Սեդրակյանի և Արման Ավետիսյանի միջև: Գևորգ Սեդրակյանը հայտնել է, որ 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 20:00-ի սահմաններում, ինքը, Ռաֆիկ Մուրադյանը և Արթուրը գտնվել են Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի դիմացի հատվածի ճոճանակների մոտ: Ինքն ու Արթուրը նստած են եղել ճոճանակների վրա, իսկ Ռաֆիկը կանգնած է եղել իրենց կողքին: Այդ ժամանակ ինքը լսել է, որ ինչ-որ մեկն ասել է. «ինչու եք նստել ճոճանակներին, այն երեխաների համար է նախատեսված»: Ինքը շրջվել ու տեսել է, որ երկու երիտասարդ մոտենում են իրենց: Ինքը մանրամասն չի հիշում, թե ինչ խոսակցություն է տեղի ունեցել: Այնուհետև իրենք բոլորով գնացել են Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի կողքի նեղ հատվածը, որտեղ խոսակցություն է տեղի ունեցել իրենց մոտեցած երկու երիտասարդներից մեկի հետ: Դրանից հետո այդ երիտասարդը հարվածել է Արթուրին, ինքը չի խառնվել, սակայն Ռաֆիկը փորձել է բաժանել: Այնտեղ մի քանի անձիք ևս եղել են, սակայն ինքը չի հիշում նրանց գործողությունները, նրանք միջամտել են, թե ոչ: Այնուհետև իրեն անծանոթ երիտասարդներն այդ արանքով փախել են: Դրանից հետո Արթուրը ձեռքը տանելով մեջքի ետևը տեսել է, որ արյուն է: Իրենք նրան անմիջապես տեղափոխել են հիվանդանոց: Ինքը վիճաբանության ժամանակ ոչ մեկին չի հարվածել և չի ծեծել: Իսկ Արման Ավետիսյանը հայտնել է, որ 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 20:00-ից 21:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ինքը միայնակ քայլել է Երևան քաղաքի Սարյան փողոցով, որտեղ տեսել է դիմացի հատվածում գտնվող ճոճանակների վրա նստած երեք երիտասարդների, ովքեր իր պատկերացմամբ փչացրել են ճոճանակները: Ինքը նրանց ասել է, որ դրանք երեխաների համար են նախատեսված, որ չփչացնեն, իսկ նրանք էլ ասել են, թե ինչու է ինքը բարձր տոնով խոսում: Այդ ժամանակ իրենք խոսելով քայլել են դեպի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի կողքի նեղ հատվածը, որտեղ վիճաբանություն է սկսվել իր և այդ երեք երիտասարդների միջև: Վիճաբանության ընթացքում քաշքշուկ է սկսվել, այդ երեք երիտասարդները ձեռքերով և ոտքերով հարվածել են իր մարմնի տարբեր հատվածներին: Ինքը մի պահ կռացել և ձեռքերով պահել է իր գլուխը: Այդ ժամանակ ինքը նկատել է, որ այն անձի գրպանից, ում հետո ինքը դանակով հարվածել է, ինչ-որ առարկա է ընկել գետնին, սակայն ինքը կոնկրետ չգիտի և չի տեսել, թե դա ինչ է եղել, իսկ վերջինը կռացել է, որ վերցնի: Ինքը կարծել է, թե այն դանակ է և իր գրպանում եղած դանակը հանել է և վախեցնելու համար շարժումներ է արել: Այդ ժամանակ նա իր մոր հասցեին հայհոյանք է տվել: Դրանից հետո նրանցից ազատվելու համար դիմել է փախուստի: Առերես հարցաքննության մասին 2012 թվականի դեկտեմբերի 19-ի արձանագրության համաձայն` առերեսում է կատարվել Ռաֆիկ Մուրադյանի և Արման Ավետիսյանի միջև: Ռաֆիկ Մուրադյանը հայտնել է, որ 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 21:00-ի սահմաններում, ինքը, Արթուր Խաչատրյանը և Գևորգ Սեդրակյանը գտնվել են Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի դիմացի հատվածում, որտեղ գտնվող ճոճանակների վրա Արթուրը և Գևորգը նստած ճոճորվել են: Այդ պահին Սարյան փողոցի կողմից երկու անծանոթ երիտասարդներ են եկել, որոնցից մեկն ասել է, որ չճոճորվեն, որ դրանք երեխաների համար են նախատեսված, որ կկոտրեն, իսկ իրենք էլ պատասխանել են, որ եղածը երկաթի կտոր է: Նրանք մոտեցել են իրենց, կոնկրետ չի հիշում ինչ խոսակցություն է եղել և այդ ընթացքում չի հիշում, թե կոնկրետ ում կողմից է առաջարկվել գնալ և խոսակցությունը շարունակել Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի կողքի նեղ հատվածում: Նշված վայրում շարունակվել է խոսակցությունը, որի ընթացքում քաշքշուկ է տեղի ունեցել անծանոթ երիտասարդներից մեկի և Արթուրի միջև: Իր հիշելով անծանոթ երիտասարդը հարվածել է Արթուրին, չի հիշում որ մասին, իր հիշելով Արթուրը չի հարվածել, այդ ժամանակ ինքը փորձել է բաժանել նրանց, դա տևել է մի քանի վայրկյան, որից հետո այդ անծանոթ երիտասարդները փախել են: Դրանից հետո ինքը, Արթուրը և Գևորգը դուրս են եկել այդ նեղ հատվածից և Արթուրը ձեռքը տանելով մեջքի ետևը տեսել է, որ արյունոտված է, որից հետո իրենք նրան տեղափոխել են հիվանդանոց: Նշված վիճաբանության ժամանակ ինքը ոչ մեկին չի հարվածել և ծեծի չի ենթարկել, միայն փորձել է բաժանել Արթուրին և անծանոթ երիտասարդներից մեկին: Իսկ Արման Ավետիսյանը հայտնել է, որ 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 21:00-ի սահմաններում, ինքը միայնակ քայլել է Սարյան փողոցով, որտեղ գտնվող ճոճանակների վրա տեսել է երեք անծանոթ երիտասարդների, ովքեր իր պատկերացմամբ փչացրել են ճոճանակը: Ինքը նրանց ասել է, որ չփչացնեն, որ դա երեխաների համար է, իսկ նրանք ասել են, թե ինչու է նա բարձր խոսում: Ինքը մոտեցել է նրանց: Այնուհետև քայլելով գնացել են Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի կողքի նեղ հատվածը, որտեղ իր և նշված երեք երիտասարդների միջև վիճաբանություն է սկսվել: Վիճաբանության ընթացքում նշված երեք երիտասարդները ձեռքերով և ոտքերով հարվածել են իրեն, որի ժամանակ ինքը մի պահ կռացել ու ձեռքերով պահել է իր գլուխը, որպեսզի պաշտպանվի հարվածներից: Այդ ժամանակ ինքը նկատել է, որ այն անձի գրպանից, ում հետո ինքը դանակով հարվածել է, ինչ-որ առարկա է ընկել, սակայն ինքը չգիտի և չի տեսել, թե դա ինչ է եղել, իսկ վերջինը կռացել է, որպեսզի վերցնի այն: Այդ պահին նա իր մոր հասցեին սեռական բնույթի հայհոյանք է տվել, և ինքը կարծել է, որ դա դանակ է ու իր գրպանում եղած դանակը հանելով` վախեցնելու նպատակով շարժումներ է արել, որի ժամանակ ազատվելով նրանցից դիմել է փախուստի: Դեպքի վայրի զննության մասին 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ի արձանագրության համաձայն` դեպքի վայրը հանդիսանում է Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի և ավտոտնակների միջև գտնվող հատվածը: Զննությամբ հայտնաբերվել է կարմիր գույնի վկայական, որի վրա առկա է եղել «Հայաստանի Հանրապետության Կառավարություն» գրառումը, իսկ վկայականի ձախ կողմում առկա է եղել «N274, Արթուր Մեսրոպի Խաչատրյան, տեղեկատվության և հատուկ համակարգերի բաժնի ավագ ինժեներ» գրառումը: Վկայականի մեջ եղել է 1984 թվականի օգոստոսի 23-ին ծնված Արթուր Մեսրոպի Խաչատրյանի անվամբ վարորդական իրավունքի վկայական: Նշված վկայականի ձախ կողմում, 8սմ հեռավորության վրա առկա է եղել «MT» ծխախոտի տուփ, իսկ դրանից ձախ առկա է եղել «ՎիվաՍել» ՓԲ ընկերության 098-32-81-14 հեռախոսահամարի վճարման թիվ 00016067 կտրոնը: Նշված վայրից մոտ 250սմ դեպի վեր առկա է եղել 4 աստիճանավանդակ: 4-րդ աստիճանավանդակի և Սարյան փողոցի 2-րդ շենքի բակ տանող ճանապարհի պատի տակ առկա են եղել արյան հետքեր: Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 2012 թվականի նոյեմբերի 6-ի արձանագրության համաձայն` կասկածյալ Արման Ավետիսյանը մատնացույց է արել այն վայրը, որտեղ նկատել է իրեն նախկինում անծանոթ անձին: Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի դիմացի այգու հատվածում առկա ճոճանակների մոտ զրուցել են, որից հետո քայլելով գնացել են Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի կողային հատվածը: Արման Ավետիսյանը մատնացույց է արել Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի կողային այն հատվածը, որը գտնվում է «Եվա» համակարգչային դասընթացներ կենտրոնի հարևանությամբ և հայտարարել է, որ այդտեղ են մտել ինքը և անծանոթ անձը: Դրանից հետո մտել են Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի կողքի հատվածը, որտեղ Արման Ավետիսյանը մատնացույց է արել աստիճանավանդակներով ասֆալտապատ այն հատվածը, որտեղ վիճաբանել է անծանոթ երիտասարդի հետ, և քաշքշել միմյանց: Նշված վայրում այդ երիտասարդը ձեռքերով հարվածել է իր գլխին ու ուսին: Վերջինի գրպանից ինչ-որ իր է ընկել, և ինքը վախենալով հանել է իր տաբատի գրպանում եղած դանակը, այն բացել ու մի քանի անգամ հարվածել է: Արման Ավետիսյանն այնուհետև մատնացույց է արել Սարյան փողոցի 2-րդ շենքի 3-րդ երկկողմանի մուտքը և հայտարարել է, որ այդ մուտքով մտնելով Սարյան փողոց` նստել է պատահական տաքսի ավտոմեքենա, այնտեղից գնացել է Նոր-Նորքի թաղամաս, այնուհետև Ջրվեժով դեպի Գառնի: Արման Ավետիսյանի մատնանշած երթուղով` Մյասնիկյան պողոտայով, Նոր-Նորքի 2-րդ զանգվածով շարժվել են դեպի Ջրվեժ, այնուհետև դեպի Ձորաղբյուր գյուղ, այն անցնելուց հետո «Չարենցի կամար» կոչվող հուշարձան չհասած, Արման Ավետիսյանի ցուցումով կանգնել են մայրուղու աջակողմյան հատվածի մոտ, որտեղ Արման Ավետիսյանը մատնացույց է արել կիրճը և հայտարարել է, որ 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 23:00-ի սահմաններում, այդ վայրում է նետել դանակը, ինչով հարվածել էր անծանոթ երիտասարդին: Արման Ավետիսյանը հայտարարել է, որ չի հիշում, թե կոնկրետ որտեղ է ընկել դանակը: Տարածքի զննությամբ դանակ չի հայտնաբերվել: Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին 2012 թվականի նոյեմբերի 6-ի արձանագրության համաձայն` վկա Ռաֆիկ Մուրադյանը ճանաչման ներկայացված անձանց զննելուց հետո հայտնել է, որ ներկայացված անձանցից 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 21:00-ի սահմաններում, իր ընկեր Արթուր Խաչատրյանի հետ վիճաբանող անձին նմանեցրել է ձախից 4-րդը կանգնած անձին, ում նմանեցնում է մազերի ձևից, քթից, մարմնակազմությունից: Փորձագետի 2012 թվականի նոյեմբերի 19-ի թիվ 3468 եզրակացության համաձայն` Արման Ավետիսյանի մարմնական վնասվածքները` ձախ ուսահոդի, սրունքի շրջանների քերծվածքների ձևով, հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է` որոշման մեջ նշված ժամկետում, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում: Փորձագետի 2012 թվականի դեկտեմբերի 3-ի թիվ 1638/հ եզրակացության համաձայն` Արթուր Խաչատրյանի ստացած մարմանական վնասվածքները կրծքավանդակի աջ կեսի ծակած-կտրած թափանցող արյունահոսող վերքի` թոքի վնասումով, 6-րդ կողի բեկորային կոտրվածքով, հեմոպնևմոթորաքսով, որովայնի աջ կողմնային պատի ծակած-կտրած արյունահոսող վերքի ձևերով` ուղեկցված 2-3 աստիճանի հեմոռագիկ և տրավմատիկ շոկով պատճառվել են սուր ծակող-կտրող գործիքի(ների) ներգործության հետևանքով, որոնք պատճառել են առողջությանը ծանր վնաս` որպես կյանքին վտանգ սպառնացող: Փորձագետի 2012 թվականի դեկտեմբերի 24-ի թիվ 2068 եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը ներկայացված Արթուր Խաչատրյանի ժակետի, կարճաթև շապիկի և անթև շապիկի վրա առկա են երկուական ծակած-կտրած բնույթի վնասվածքներ, որոնք կարող էին առաջանալ մեկ սայրանի ծակող-կտրող շեղբ ունեցող առարկայի(ների)` հնարավոր է դանակի(ների) շեղբի ներգործությունների արդյունքում: Փորձաքննությանը ներկայացված Արթուր Խաչատրյանի ժակետի, կարճաթև շապիկի և անթև շապիկի վրա առկա երկուական վնասվածքներն իրենց տեղակայությամբ, չափսերով և առաջացման մեխանիզմով հիմնականում համապատասխանում են վերջինի դատաբժշկական փորձագետի թիվ 1638/հ եզրակացության մեջ նշված կրծքավանդակի աջ կեսի ծակած-կտրած թափանցող արյունահոսող վերքի` թոքի վնասումով, 6-րդ կողի բեկորային կոտրվածքով, հեմոպնևմոթորաքսով, որովայնի աջ կողմնային պատի ծակած-կտրած արյունահոսող վերքերի հետ: Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 2013 թվականի փետրվարի 15-ի որոշման համաձայն` իրեղեն ապացույց են ճանաչվել Արթուր Խաչատրյանի ժակետը, կարճաթև շապիկը և անթև շապիկը: ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` 2008 թվականի դեկտեմբերի 12-ին Արման Արսենի Ավետիսյանի նկատմամբ 117-րդ հոդվածով հարուցված թիվ 13127708 քրեական գործի վարույթը կարճվել է` տուժողի հաշվելու հիմքով: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2009 թվականի նոյեմբերի 23-ի դատավճռով Արման Արսենի Ավետիսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով և դատապարտվել ազատազրկման 3 տարի 6 ամիս ժամկետով: «Համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային Ժողովի 2009 թվականի հունիսի 19-ի թիվ Ն-152-4 որոշման 2-րդ կետի 3-րդ ենթակետի կիրառմամբ Արման Արսենի Ավետիսյանը ազատվել է պատժից: Արմավիրի մարզի Արևաշատ գյուղի գյուղապետարանի կողմից 2012 թվականի նոյեմբերի 7-ին տրված թիվ 435 տեղեկանքի համաձայն` Արմավիրի մարզի Արևաշատ գյուղի բնակիչ Արման Ավետիսյանի ընտանիքը բաղկացած է հետևյալ անձանցից. 1. Արման Արսենի Ավետիսյան` ծնված 1991 թվականի դեկտեմբերի 17-ին, 2. կինը` Լիանա Սարգսի Պողոսյան` ծնված 1991 թվականի հունիսի 30-ին, 3. դուստրը` Ֆլորա Արմանի Ավետիսյան` ծնված 2009 թվականի հունիսի 27-ին, 4. որդին` Արսեն Արմանի Ավետիսյան` ծնված 2010 թվականի հուլիսի 7-ին: Արմավիրի մարզի Արևաշատ գյուղի գյուղապետի կողմից տրված բնութագրի համաձայն` Արման Արսենի Ավետիսյանը բնութագրվում է դրականորեն: Կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու մասին միջնորդությունը քննելու վերաբերյալ 2012 թվականի նոյեմբերի 8-ի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշման համաձայն Արման Արսենի Ավետիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով, կալանավորման սկիզբը հաշվվել է 2012 թվականի նոյեմբերի 5-ից: 3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները. Վերոգրյալ ապացույցների հիման վրա Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ Արման Արսենի Ավետիսյանը 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 20:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի բակում վիճաբանության ընթացքում դանակով դիտավորյալ հարվածել է Արթուր Մեսրոպի Խաչատրյանի կրծքավանդակի և որովայնի աջ կողմնային հատվածին, որի հետևանքով վերջինի առողջությանը պատճառվել է կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնասվածք, ինչը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին: Ապացուցված է Արման Արսենի Ավետիսյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ: Արման Ավետիսյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ են ամուսնացած լինելը և կատարածի համար զղջալը: Արման Ավետիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են խնամքին 14 տարին չլրացած երկու երեխաների առկայությունը, տուժողին պատճառված նյութկան վնասը կամովին վերականգնելը և դրականորեն բնութագրվելը: Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Արման Ավետիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան: Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Արման Ավետիսյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: Դատարանը, հաշվի առնելով Արման Ավետիսյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին հասնելու համար նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի համաձայն` մեղադրյալին կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվվում է ձերբակալելիս անձին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` մինչև դատավճռի oրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` մեկ օրը հաշվելով մեկ օրվա դիմաց: Ամբաստանյալ Արման Ավետիսյանի պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել 2012 թվականի նոյեմբերի 5-ից, քանի որ նա ձերբակալվել է այդ օրը, իսկ 2012 թվականի նոյեմբերի 8-ին նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը: Դատարանը գտնում է, որ Արման Ավետիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ և 119-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո 2013 թվականի փետրվարի 15-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված` Արթուր Մեսրոպի Խաչատրյանի հագուստները պետք է վերադարձնել նրան: Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մաuի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախսերը դատարանի նախաձեռնությամբ ամբաստանյալ Արման Արսենի Ավետիսյանից ենթակա չէ բռնագանձման, քանի որ տուժողին պատճառված վնասը փոխհատուցվել է: Բռնագանձման ենթակա չեն նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերը, քանի որ 4-րդ և 6-րդ կետերով նախատեսված ծախս սույն քրեական գործով առկա չէ, իսկ 2-րդ, 3-րդ և 5-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են: Ավելին` նման պահանջ դատարանին չի ներկայացվել: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 119-րդ, 138-րդ, 168-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` Դատարանը ՎՃՌԵՑ Արման Արսենի Ավետիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2012 թվականի նոյեմբերի 5-ից: Արման Արսենի Ավետիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2013 թվականի փետրվարի 15-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված` Արթուր Մեսրոպի Խաչատրյանի հագուստները վերադարձնել նրան: Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 30-04-2013 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 01-06-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 250, 189 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 01-06-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 250, 189 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | E-14101 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 03-06-2013 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 07-08-2013 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 08-08-2013 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 14-08-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 149, 189, 175 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 14-08-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 149, 189, 175 |
Ստացվել է տեղեկատվություն դատավճիռն ի կատար ածելու վերաբերյալ
| Ամսաթիվ | 30-08-2013 |
|---|---|
| Ստացվել է տեղեկատվություն դատավճիռն ի կատար ածելու վերաբերյալ | Սևան ՔԿՀ Արման Ավետիսյան |
| Ստացվել է | Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժների կատարման ստորաբաժանումից |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0020/01/13
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 24-05-2013 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 23-05-2013 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Մեղադրող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Հ |
| Ազգանուն | Մելքոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Արման Ավետիսյան Մասնակի բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Արման Արսենի Ավետիսյանի /ՀՀ քր. օր-ի 112 հոդ. 1-ին մասով - ազատազրկում 3 տարի 6 ամիս ժամկետով / վերաբերյալ 30.04.2013թ. դատավճիռը` նշանակված պատժի մասով , Արման Ավետիսյանի նկատմամբ նշանակել համաչափ , առավել խիստ պատիժ , քան նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 01-06-2013 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Եվա |
| Ազգանուն | Դարբինյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Սերգեյ |
| Ազգանուն | Չիչոյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 03-06-2013 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | չկա |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 06-06-2013 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 18-06-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 27-06-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 27-06-2013 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Արման |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆ Հայաստանի Հանրապետության Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռ գործ թիվ ԵԿԴ/0020/01/13 նախագահող դատավոր` Մ.Պապոյան Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 27 հունիսի 2013թ. ք.Երևան ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Տ.Հակոբյանի ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ` ԲՈՂՈՔ ԲԵՐԱԾ ԱՆՁ ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Հ.Մելքոնյանի ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Արման Ավետիսյանի ՊԱՇՏՊԱՆ` Արմեն Ֆերոյանի Դռնբաց դատական նիստում, Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ` Հ.Մելքոնյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արման Արսենի Ավետիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Պ Ա Ր Զ Ե Ց ԳՈՐԾԻ ԴԱՏԱՎԱՐԱԿԱՆ ՆԱԽԱՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ. 1. 2012 թվականի նոյեմբերի 4-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Է.Կարապետյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 15118512 քրեական գործը: 2. 2012 թվականի նոյեմբերի 8-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Է.Կարապետյանի որոշմամբ թիվ 15118512 քրեական գործով Արման Արսենի Ավետիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 3. 2013 թվականի փետրվարի 15-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Է.Կարապետյանի որոշմամբ թիվ 15118512 քրեական գործով Արման Արսենի Ավետիսյանի, Գևորգ Վարդանի Սեդրակյանի, Ռաֆիկ Վարդանի Սեդրակյանի, Ալեքսանդր Կարենի Հակոբյանի և Գոռ Զոհրաբի Վահանյանի նկատմամբ խուլիգանության դեպքի առթիվ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` նրանց արարքներում հանցակազմի բացակայության հիմքով, իսկ Արթուր Մեսրոպի Խաչատրյանի նկատմամբ Արման Ավետիսյանին ծեծի ենթարկելու դեպքի առթիվ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` տուժողի բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ, իսկ խուլիգանության դեպքի առթիվ` արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով: 4. 2013 թվականի փետրվարի 22-ին Արման Արսենի Ավետիսյանի վերաբերյալ թիվ 15118512 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԿԴ/0020/01/13 համարը: 5. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետև` դատարան) 30.04.2013թ. դատավճռով վճռել է` Արման Արսենի Ավետիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2012 թվականի նոյեմբերի 5-ից: Արման Արսենի Ավետիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: 6. 30.04.2013թ. Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ` Հ.Մելքոնյանը: 7. Վերաքննիչ դատարանի 2013թ. հունիսի 6-ի որոշմամբ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել է քննության վճռաբեկության կարգով: 8. Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխան է ներկայացրել ամբաստանյալ Արման Ավետիսյանը: ԳՈՐԾԻ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔՆԵՐ. 9. Արման Արսենի Ավետիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով` այն արարքի համար, որ նա 2012 թվականի նոյեմբերի 3-ին` ժամը 20:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 4-րդ շենքի մոտ երեխաների համար նախատեսված ճոճանակների վրա նստելու հետ կապված վիճաբանել է Երևան քաղաքի Սունդուկյան փողոցի 23/34 բնակարանի բնակիչ Արթուր Մեսրոպի Խաչատրյանի հետ, որի ընթացքում սուր կտրող-ծակող առարկայով հարվածել է վերջինի կրծքավանդակի և որովայնի աջ կողմնային հատվածին` դիտավորությամբ Արթուր Խաչատրյանին պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնասվածք: ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔԻ ՀԻՄՔԵՐԸ, ՀԻՄՆԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐԸ, ԵՎ ՊԱՀԱՆՋԸ. Վերաքննիչ բողոքը բերվել է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով. 10. Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ` Հ.Մելքոնյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ, որն ազդել է գործի ելքի վրա, ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը, չեն պահպանվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածներով սահմանված պահանջները, խախտվել են կատարած արարքի և նշանակված պատժի համաչափության վերաբերյալ նյութական իրավունքի նորմերը, ինչպես նաև խաթարվել են պատժի նպատակները, խախվտել սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը, որպիսի պայմաններում դատական ակտը ենթակա է բեկանման: Դատարանը դատավճռում ամրագրել է, որ Արման Ավետիսյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք է կատարածի համար զղջալը և այդ հանգամանքը հաշվի է առել նրա նկատմամբ պատիժ նշանակելիս: Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Ա.Ավետիսյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունքներ չի տվել, իսկ նախաքննության ընթացքում տվել է ցուցմունքներ, որ Ա.Խաչատրյանի հետ վիճաբանելիս ինքնապաշտպանության նպատակով իր մոտ եղած դանակով վախեցնելու համար անկանոն շարժումներ է արել, ինչից հետո ազատվելով անծանոթ երիտասարդներից դիմել է փախուստի: Այսինքն, ամբաստանյալը որևէ ձևով չի ընդունել իրեն վերագրվող արարքը, որը հիմնավորվել է դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցների համակցությամբ և նրա կողմից կատարածի համար զղջալու մասին հայտարարությունը միայն ամբաստանյալի վերջին խոսքում, փաստորեն, կրել է զուտ ձևական բնույթ և նպատակ է հետապնդել միայն որոշակիորեն մեղմացնել իր նկատմամբ նշանակվող պատիժը, բայց ոչ ավելին: Եթե Ա.Ավետիսյանն ընդհանրապես չի ընդունել իր կողմից արարքը կատարելու հանգամանքը և իրեն մեղավոր չի ճանաչել, ապա ինչ կատարած արարքի համար է զղջացել: Ուստի կատարածի համար զղջալու ամբաստանյալի հայտարարությունը նպատակահարմար չէ դիտել որպես նրան դրականորեն բնութագրող հանգամանք և հաշվի առնել պատիժ նշանակելիս: Դատաքննության ընթացքում որպես վկա հարցաքննված Գևորգ Սեդրակյանի և Ռաֆիկ Մուրադյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքների համաձայն, երբ 2012թ. նոյեմբերի 3-ին ժամը 20:30-ի սահմաններում Արթուր Խաչատրյանի հետ նստել և հանգիստ զրուցել են Երևան քաղաքի Սարյան 4 շենքի մոտ գտնվող երեխաների համար նախատեսված ճոճանակների վրա, իրենց մոտեցել են երկու անծանոթ երիտասարդներ և ճոճանակների վրա նստելու կապակցությամբ դիտողություն արել, որին իրենք շատ հանգիստ և քաղաքավարի ձևով են պատասխանել, սակայն նրանք անտեղի շարունակել են այդ կապակցությամբ խոսակցությունն ագրեսիվ տոնով, և այդ պատճառով ծագել է վիճաբանություն, որի ընթացքում և Ա.Ավետիսյանի կողմից Ա.Խաչատրյանի առողջությանը պատճառվել է կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս: Նշել են նաև, որ եթե մոտեցած անձիք, որոնցից մեկն ինչպես հիմնավորվեց դատաքննությամբ` Արման Ավետիսյանն է եղել, չշարունակեին խոսակցությունն ագրեսիվ ձևով և իրենց պատասխանին համաչափ արձագանքեին, ապա որևէ վիճաբանություն չէր առաջանա: Այսինքն, Ա.Ավետիսյանն իր ոչ իրավաչափ և հակաբարոյական պահվածքով հրահրել և նախաձեռնել է վիճաբանությունը, որի ընթացքում մարմնական վնաս է հասցրել տուժողին: Դատարանը ամբաստանյալ Արման Ավետիսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս բավարար չափով հաշվի չի առել նրա կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները (23.11.2009թ. Արաբկիրի առաջին ատյանի դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով դատապարտվել է 3 տարի 6 ամիս ազատազրկման, նույն դատավճոով դատարանի կողմից ոչ արդարացման հիմքով` համաներման որոշման հիման վրա ազատվել է պատժից), նշանակելով 3 տարի 6 ամիս ժամկետով ազատազրկում չի եկել ճիշտ եզրահանգման` ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակելով ոչ արդարացի և ոչ համաչափ պատիժ և այն պետք է խստացման առումով փոփոխել: Խնդրել է Առաջին ատյանի դատարանի 30.04.2013թ. ԵԿԴ/0020/01/13 դատավճիռը բեկանել մասնակի` նշանակված պատժի մասով, Արման Ավետիսյանի նկատմամբ նշանակել համաչափ` առավել խիստ պատիժ, քան նրա նկատմամբ նշանակված 3 տարի 6 ամիս ժամկետով ազատազրկումը: ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔԻ ԳՐԱՎՈՐ ՊԱՏԱՍԽԱՆԸ. 11. Ամբաստանյալ Արման Ավետիսյանը վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանում նշել է, որ ներկայացված վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկում է ամբողջությամբ և գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի ապրիլի 30-ին կայացված դատավճիռը բեկանելու հիմքեր առկա չեն: Իր անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ են ամուսնացած լինելը և կատարածի համար զղջալը: Պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են` խնամքին 14 տարին չլրացած երկու երեխաների առկայությունը, ընտանիքի միակ կերակրող հանդիսանալը (մայրը և կինը չեն աշխատում, իսկ հայրը տառապում է անբուժելի քաղցկեղ հիվանդությամբ), տուժողին պատճառված նյութական վնասը կամովին վերականգնելը, դրականորեն բնութագրվելը, վատառողջ լինելը (ներկայում բուժվում է <<Նուբարաշեն>> քրեակատարողական հիմնարկի բուժմասում), ի սկզբանե խոստովանական ցուցմունքներ տալը, որով ակտիվորեն օժանդակել է վարույթն իրականացնող մարմինների աշխատանքին: Բացի այդ իր կողմից հանցագործության կատարմանը նպաստել է տուժողի վարքագիծը, ինչն արտահայտվել է տուժողի կողմից իր հասցեին հայհոյանքներ հնչեցնելու և հարվածներ հասցնելու ձևով: Ուստի, իր պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել տուժողի հակաօրինական և հակաբարոյական վարքագիծը: Մեջբերելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածները, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի թիվ ԵՇԴ/0025/01/08 քրեական գործով 2008 թվականի հոկտեմբերի 31-ի որոշումը` նշել է, որ վերաքննիչ բողոքը, բացի ինչ-որ վերացական ձևակերպումներից, զուրկ է որևէ փաստական և իրավական հիմնավորումից: Մասնավորապես վերաքննիչ բողոքն ըստ էության կառուցված է բացառապես այն հանգամանքի վրա, որ Դատարանն իր կողմից կատարած արարքի համար զղջալու հանգամանքը դիտել է, որպես իրեն դրականորեն բնութագրող հանգամանք, ինչը մեղադրողի կարծիքով անթույլատրելի է և հանգեցրել է դատական սխալի, որն էլ իր հեթին հիմք է կայացված դատական ակտի բեկանման համար: Փաստորեն մեղադրողը գտնում է, որ Դատարանը նախ իր կողմից կատարած արարքի համար զղջալու վերաբերյալ հայտարարությունը չպետք է դիտեր որպես անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք և պետք է հաշվի առներ այն, որ ինքը դատաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց: Ինքը ի սկզբանե տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, որով ակտիվորեն օժանդակել է վարույթն իրականացնող մարմինների աշխատանքին: Սույն քրեական գործում որպես իր մեղքը հիմնավորող միակ ապացույց ըստ էության հանդիսանում է սեփական ցուցմունքները: Քրեական գործի, ինչպես նախաքննության այնպես էլ դատաքննության ընթացքում, թե տուժողը և թե վկաները թեև նկարագրել են կատարված միջադեպը, սակայն նրանցից և ոչ ոք հաստատապես չի նշել, որ տուժողին մարմնական վնասվածք հասցնող անձնավորությունը եղել է հենց ինքը: Եթե մեկ ակնթարթ փորձենք ենթադրել, որ ինքն ի սկզբանե խոստովանական ցուցմունքներ չի տվել, ապա այս դեպքում ուղղակիորեն հարց է առաջանում, թե իրեն ի վերջո որ ապացույցի կամ ապացույցների համադրման արդյունքում են մեղադրանք առաջադրել կամ ազատազրկման դատապարտել, քանի որ սույն քրեական գործում բացի իր ցուցմունքներից առկա չէ իր մեղքը հաստատող որևէ ուղղակի ապացույց: Ինչ վերաբերում է վկա Գոռ Վահանյանի ցուցմունքներին, ապա վերջինս թեև իր նախաքննական ցուցմունքում հիշատակում է Արման անունը, սակայն, դարձյալ հաստատապես չի նշում, որ տուժողին մարմնական վնասվածք հասցնողը եղել է հենց իր նշած Արմանը: Ինքն ի սկզբանե տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, որով ակտիվորեն օժանդակել է վարույթն իրականացնող մարմինների աշխատանքին, հետևաբար կատարածի համար զղջալու վերաբերյալ արված հայտարարությունը որպես <<ձևական բնույթ>> գնահատելը պարզապես անթույլատրելի է: Մեջբերելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 65-րդ հոդվածը` նշել է, որ եթե նույնիսկ ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տված չլիներ, ապա նույնիսկ այս դեպքում այդ հանգամանքը չէր կարող մեկնաբանվել ի վնաս իրեն և առաջացնել որևէ անբարենպաստ հետևանք: Գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի թիվ ԵԿԴ/0020/01/13 քրեական գործով 2013 թվականի ապրիլի 30-ին դատավճիռը կայացվել է վերոհիշյալ իրավանորմերի և ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումների հիման վրա և նշանակվել է արդարացի պատիժի, հետևաբար այն բեկանելու հիմքեր առկա չեն: Խնդրել է թիվ ԵԿԴ/0020/01/13 քրեական գործով ներկայացված վերաքննիչ բողոքն ամբողջությամբ մերժել` անհիմն լինելու պատճառաբանությամբ: ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆԻ ՊԱՏՃԱՌԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ ԵՎ ԵԶՐԱՀԱՆԳՈՒՄԸ. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով նաև բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին մեղադրողի պատճառաբանությունները, ամբաստանյալի պատասխանը դրա դեմ, ինչպես նաև ուսումնասիրելով և վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, հանգում է այն հետևության, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ. 12. Նշանակված պատժի հարցը քննարկելիս Վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն: Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր անհատական մոտեցում ցուցաբերել ինչպես պատժի տեսակը, այնպես էլ չափը որոշելիս: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դրա կատարման հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: Քրեական գործի նյութերից երևում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը ամբաստանյալ Արման Ավետիսյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ է դիտել` ամուսնացած լինելը և կատարածի համար զղջալը: Արման Ավետիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտել` խնամքին 14 տարին չլրացած երկու երեխաների առկայությունը, տուժողին պատճառված նյութկան վնասը կամովին վերականգնելը և դրականորեն բնութագրվելը: Արման Ավետիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ Դատարանը չի արձանագրել: 13. Ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքի այն պատճառաբանությանը, որ ամբաստանյալը որևէ ձևով չի ընդունել իրեն վերագրվող արարքը և նրա կողմից կատարածի համար զղջալու մասին հայտարարությունը, միայն ամբաստանյալի վերջին խոսքում, կրել է ձևական բնույթ, ուստի Դատարանը որպես ամբաստանյալ Արման Ավետիսյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք չպետք է դիտեր կատարածի համար զղջալը, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն անհիմն է, քանի որ գործի նյութերով հաստատված է, որ ամբաստանյալ Ա.Ավետիսյանն իր նախաքննական ցուցմունքներում ընդունել է մեղքը` դեպքի առնչությամբ տալով մանրամասն ցուցմունքներ, որոնցում մշտապես ընդունել է, որ տուժողին ինքն է իր մոտ եղած դանակով հարվածել և մարմնական վնասվածք պատճառել, սակայն առարկել է արարքի քրեաիրավական որակման դեմ: Իսկ արարքի հետևանքի համար ամբաստանյալը զղջացել է: Ուստի Առաջին ատյանի դատարանն իրավացիորեն ամբաստանյալ Ա.Ավետիսյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք է դիտել կատարածի համար զղջալը: Իսկ ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքի այն պատճառաբանությանը, որ Դատարանը հաշվի չի առել ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները` այն, որ 23.11.2009թ. Արաբկիրի առաջին ատյանի դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով դատապարտվել է 3 տարի 6 ամիս ազատազրկման ու համաներման որոշման հիման վրա ազատվել է պատժից, և ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է ոչ արդարացի և ոչ համաչափ պատիժ, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը ամբաստանյալի անձը դրականորեն բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայության պայմաններում նշանակել է հոդվածի սանկցիայով նախատեսված մինիմում պատժից ավելի խիստ պատիժ` հաշվի առնելով նաև ամբաստանյալի կողմից նախկինում հանցագործություն կատարած լինելու հանգամանքը: Այսպիսով, քրեական գործի նյութերից երևում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել կատարված արարքի հանրորեն վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ինչպես նաև ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը: Դատարանը, վերը նշված հանգամանքները գնահատելով, հիմնավոր կերպով հանգել է հետևության, որ ամբաստանյալ Արման Ավետիսյանի նկատմամբ որպես պատժատեսակ պետք է նշանակվի ազատազրկումը` 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով, որպիսին նա պետք է կրի: Ելնելով վերոգրյալից, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի պնդումը` պատիժը խստացնելու վերաբերյալ, անհիմն է, քանի որ բողոքաբերը ոչ մի նոր փաստարկ չի ներկայացրել իր կողմից ներկայացված պնդումը հաստատելու համար, իսկ գործում առկա փաստերն Առաջին ատյանի դատարանի կողմից արդեն իսկ հաշվի են առնվել պատժի տեսակը և չափը որոշելիս ու նշանակվել է ամբաստանյալի անձին և կատարած հանցագործության ծանրությանը համապատասխան պատիժ: 14. Ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանի այն պատճառաբանությանը, որ ամբաստանյալ Ա.Ավետիսյանի կողմից հանցագործության կատարմանը նպաստել է տուժողի հակաբարոյական վարքագիծը, ուստի Դատարանը, ելնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 7-րդ կետից, որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտեր տուժողի հակաօրինական և հակաբարոյական վարքագիծը, ապա Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ նման պահանջով վերաքննիչ բողոք Դատարանին չի ներկայացվել, ուստի Վերաքննիչ դատարանը այդ հարցի քննարկմանը չի անդրադառնում: Այսպիսով վերաքննիչ դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 22-րդ, 48-րդ, 61-63-րդ հոդվածներով, պատիժ նշանակելու ընդհանուր դրույթներով, նկատի ունենալով ամբաստանյալին մեղսագրված արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները` հանգում է այն հետևության, որ Արման Ավետիսյանի նկատմամբ նշանակվել է համաչափ պատիժ, որն արդարացի է և համապատասխանում է նրա անձնավորությանը և հանցանքի ծանրությանը, ուստի մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013թ. ապրիլի 30-ի դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ, 412-րդ և 418-րդ հոդվածներով` վերաքննիչ քրեական դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց 1. Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ` Հ.Մելքոնյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել: 2. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013թ. ապրիլի 30-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Արման Արսենի Ավետիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ: 3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 27-06-2013 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 02-08-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-250,2-189,3-166 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 02-08-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 250, 189, 166 |
| Ուր | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Գրության համարը | Ե-13251/13 |