Գործ թիվ ԵԿԴ/0015/01/13






ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը (այսուհետ` Դատարան)`

նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,
քարտուղարությամբ` Ժենյա Ավետիսյանի,

մասնակցությամբ`

մեղադրող, Երևանի կայազորի
զինվորական դատախազության
դատախազ` Ռազմիկ Էլիզբարյանի,

2013թ. ապրիլի 8-ին նույն դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`

Ա ր թ ու ր Ա շ ո տ ի Հ ա ր ու թ յու ն յ ա ն ի `
(ծնված 1994թ. մայիսի 30-ին, Գյումրի քաղաքում, ազ¬գութ¬յամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուրի, միջնակարգ կրթությամբ, ՀՀ ՊՆ թիվ 54754 զորամասի ժամկետային զինծա¬ռայող, 2-րդ գումարտակի 4-րդ վաշտի հրաձիգ, կոչու¬մով շարքային, նախկինում չդատապարտված, վատառողջ է, հաշվառված է Շիրակի մար¬զի Գյումրի քաղաքի Կամոյի փողոցի 71ա շենքի 3-րդ բնակարանում, հանձնված է ՀՀ ՊՆ թիվ 88865 զորա¬մասի հրամանատարության հսկողությանը)

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 90204512 քրեական գործն հարուցվել է 2012թ. սեպտեմբերի 14-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկա¬նիշ¬նե¬րով Երևա¬նի կայազորի զինվորական դատախազությունում` ժամկետային զինծառայող Արթուր Հարությունյանի կողմից ծառայության չներկայանալու փաստի առ¬թիվ։
2012թ. սեպտեմբերի 19-ից սույն քրեական գործի նախաքննությունը կատարվել է ՀՀ ՊՆ քննչական ծառայության 4-րդ կայազորային քննչական բաժնում։
2012թ. հոկտեմբերի 15-ին Արթուր Հարությունյանն ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ՊՆ ռազ¬մական ոստիկանության վարչություն։
2012թ. նոյեմբերի 2-ին Արթուր Հարությունյանին մե¬ղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, և նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել զորամասի հրամանատարության հսկողության հանձնելը։
2013թ. փետրվարի 14-ին քրեական գործն Արթուր Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեա¬¬¬կան օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 4-րդ մասով կազմված մեղադրական եզրակացութ¬յամբ ուղարկ¬վել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատա¬րան և 2013թ. փետրվարի 21-ին ընդունվել վարույթ։



2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դատա¬րանը հաստատված հա¬մա¬րեց այն, որ սույն գործով ամբաստանյալ Արթուր Հարությունյանը, զին¬վորական ծառա¬յութ¬յունից ժամանակավորապես խուսափելու նպատակով մեկ ամսից ավել ժամա¬նա¬կով ինքնա¬կամ թողել է ծառայության վայրը, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյա¬լում.
ՀՀ ՊՆ 54574 զորամասի ժամկետային զինծառայող« շարքային Արթուր Հարություն¬յանը, 2012թ. օգոստոսի 25-ից ստացիոնար բուժման մեջ գտնվելով Երևանի Արմենակյան 153 հասցեում գործող «Նորք» ինֆեկցիոն կլինիկական հիվանդանոց ՓԲ ընկերությունում «Լակունար անգինա` ստրեպտոկոկկային էթիոլոգիայի» ախտորոշմամբ« 2012թ. սեպտեմբերի 3-ին` ժամը 12։20-ի սահ¬ման¬ներում, դուրս գրվելով հիվանդանոցից՝ ինքնակամ թողել է հիվանդանոցի տարածքը և միայն 2012թ. հոկտեմբերի 15-ին` ժամը 15։35-ին, ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ՊՆ ռազմական ոստիկա¬նություն` առանց հարգելի պատճառների մեկ ամսից ավելի ժամանակով ժամանակավորապես խուսափելով զինվորական ծառայութ¬յունից։
Վերոնշյալ հանցավոր արարքը կատարելու համար Արթուր Հարությունյանին մե¬ղադրանք է առա¬ջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արթուր Հարությունյանն իրեն մե¬ղավոր չճա¬նա¬չեց և Դատարանում հայտնեց, որ ունի բազմաթիվ առողջական խնդիրներ« ինչի պատճառով չի կա¬րո¬ղացել նորմալ ծառայել և ծառայության ընթացքում թիվ 54574 զորամասից տեղափոխվել ու բուժվել է «Նորք» ինֆեկցիոն հիվանդանոցում։ 2012թ. սեպտեմբերի սկզբներին, երբ իր բուժումն իբր ավարտվել է, իրեն հրամայել են հագնել համազգեստն ու նախապատրաստվել` նշելով, որ տեղա¬փոխվելու է ծառայության հիմնական վայր` թիվ 54574 զորամաս, սակայն առանց որևէ մեկի իրա¬զեկելու լքել է հիվանդանոցի տարածքը` իր բուժումն ինքնաբուժությամբ շարունակելու մտադրութ¬յամբ և միայն նույն թվականի հոկտեմբերի 15-ին է ինքնակամ ներկայացել ՀՀ ՊՆ ռազմական ոստիկանություն։ Նշեց, որ իր հիվանդությունների մի մասի (սեռական խանգարման) վերաբերյալ թե՛ նախքան ծառայության զորակոչվելը բժշկական հանձնաժողովին, թե՛ զորակոչվելուց հետո որևէ բժշկի, այդ թվում` փոր¬ձագիտական հանձնաժողովի անդամներին չի հայտնել` ամաչելու հետևան¬քով, թեև իրականում նման խնդիր ունի։ Դա այն դեպքում, երբ երազախաբության և ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանի այլ գանգատները քննարկվել են ամբուլատոր դատահոգեբուժական և ռազ¬մաբժշկա¬կան համալիր փորձաքննութ¬յան 2012թ. դեկտեմբերի 13-ի թիվ 449/12 եզրակացությունը տված բժշկական հանձնաժողովի կողմից։
Առողջական ծանր վիճակի բերումով ծառայության վայրը լքելու վերաբերյալ ամբաս¬տան¬յալ Արթուր Հարությունյանի պատճառաբանությունն անհիմն է, իսկ վատառողջության և այլ հիվան¬դությունով տառապելու վերաբերյալ պնդումները` համապատասխանաբար` ուռճացված կամ մտա¬ցածին, որոնք հե¬տապնդում են քրեական պատաս¬խա¬նատ¬վությունից խուսափելու նպատակ, որ¬պիսի հետևության Դատա¬րանն հանգեց դա¬տաքննության ընթաց¬քում պատ¬շաճ իրա¬վա¬կան ըն¬¬թա¬ցա¬կարգերի շրջա¬նակ¬նե¬րում հետա¬¬զոտ¬ված և գնահատ¬ված ներ¬քոհիշ¬յալ ապա¬ցույց¬ներով.
Գործով որպես վկա հարցաքննված` ՀՀ ՊՆ 54575 զորամասի 2-րդ գումարտակի 4-րդ վաշտի հրամանատար, կապիտան Պատվական Սարգսյանի ցուցմունքով.
Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ իր ղեկավարած վաշտի ժամկետային զինծա¬ռայող« շար¬քային Արթուր Հարությունյանն 2012թ. օգոստոսի 25-ին «Անգինա» հիվան¬դության կապակ¬ցութ¬յամբ տեղափոխվել է ստացիոնար բուժման «Նորք» ինֆեկցիոն հիվան¬դանոց։ 2012թ. սեպտեմբերի 3-ին տեղեկացել է« որ նույն օրը Ա.Հարությունյանը դուրս է գրվել այդ հիվանդանոցից, սակայն ինքնակամ թողել է հիվանդանոցի տարածքը և զորամաս այլևս չի վերադարձել։ Նշեց, որ Արթուր Հարութ¬յուն¬յանը զորամասում խնդիրներ չի ունեցել« նրա նկատմամբ բռնություն չեն գործադրել« իսկ համա¬ծա¬ռայողների և սպայական անձնակազմի հետ վերջինս գտնվել է նորմալ փոխհարաբերութ¬յունների մեջ։
Գործով որպես վկա հարցաքննված` նույն զորամասի 2-րդ գումարտակի 4-րդ վաշտի 2-րդ դասակի 3-րդ ջոկի հրամանատար, սերժանտ Սարմեն Մալխասյանի ցուց¬մունքով. վեր¬ջինս Դա¬տա¬րանում հայտնեց, որ 2012թ. օգոստոսի վերջին Արթուր Հարութ¬յուն¬յանը հիվանդության պատ¬ճառով տեղափոխվել է «Նորք» ինֆեկցիոն հիվանդանոց։ 2012թ. սեպտեմբերի 3-ին տեղեկացել է« որ Ա.Հարությունյանը հիվանդանոցից դիմել է փախուստի և զորամաս չի ներկայացել։ Արթուր Հարութ¬յունյանը զորամասում խնդիրներ չի ունեցել« վեր¬ջինս համածառայողների և սպայական անձնա¬կազմի հետ գտնվել է նորմալ փոխհարա¬բե¬րութ¬յունների մեջ։
Գործով որպես վկա հարցաքննված` ՀՀ ՊՆ 54575 զորամասի բժիշկ Հակոբ Բարսեղյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2012թ. սեպտեմբերի 3-ին ավտոմեքենայով մեկ¬նել են «Նորք» ինֆեկցիոն հիվանդանոց՝ բուժումն ավարտելու կապակցությամբ հիվանդանոցից դուրս գրվող 54574 զորա¬մա¬սի ժամ¬կե¬տա¬յին զինծառայողներին« այդ թվում` շարքային Արթուր Հա¬րութ¬յուն¬յանին, զորամաս տե¬ղափո¬խելու նպատակով։ Զինծառայողներին «Նորք» ինֆեկցիոն հի¬վան¬դանոցից զորամաս տե¬ղա¬փոխելու կապակցությամբ համապատասխան գրա¬նցումներ կատա¬րելու ժամանակ տեղեկացել է« որ զինծառայող Ա.Հարությունյանը նույն օրն ինքնա¬կամ թո¬ղել է հիվան¬դանոցի տարածքը, որի մասին զեկուցել է զորամասի հրամանա¬տա¬րութ¬յանը։
Վկա Թամարա Ակուլյանի ցուցմունքով. Նա Դատարանում նշեց, որ որդու` Արթուր Հարութ¬յուն¬¬յանի բնավորության մեջ նկատել է որոշակի տարօրինակություններ` ծայրահեղ մաքրա¬սի¬րութ¬յուն և այլն, որոնք սկզբնական շրջա¬նում ինքը պայմանավորել է նրա տարի¬քային (հասունացման) առանձնահատկություններով։ Ա.Հա¬րութ¬յունյանը պարբերաբար ունեցել է ուժեղ գլխացավեր, սրտի առիթմիա, սա¬կայն ցանկացել է անպայման ըն¬դուն¬վել Վ.Սարգսյանի անվան ռազ¬մա¬կան ուսում¬նա¬րան։ Առողջա¬կան խնդիրների կա¬պակ¬ցությամբ ընդունող բժշկական հանձնաժողովը նրան մերժել է, որից որդին հիասթափվել է, սակայն, այնուամենայնիվ, պատրաստակամություն է հայտնել մեկ¬նել պարտադիր զինվորական ծառայության։ Նշեց, որ 2012թ. օգոստոսի 25-ին «անգինա» հիվան¬դութ¬յան կապակ¬ցությամբ որդին բուժում է ստացել «Նորք» ինֆեկցիոն հի¬վան¬դանոցում։ 2012թ. սեպ¬տեմ¬բերի 3-ին վերջինս դուրս է գրվել հիվանդանոցից, սակայն նույն օրն ինք¬նակամ թողել է հիվան¬դա¬նոցի տարածքը և գնացել տատիկի՝ Ռիմա Հարությունյանի տուն` որտեղ բնակվում էր սկսած 2007թվականից։ Նշեց, որ որդին զորամասում խնդիրներ չի ունեցել« նրան ծեծի չեն ենթար¬կել, նրա նկատմամբ բռնություն չեն գործադրել։ Պնդեց, որ որդու կողմից մոտ մեկ ամիս ժամա¬նակով ծառա¬յության վայրն ինք¬նակամ լքելը պայմանավորված է եղել բացառապես նրա մոտ հիվան¬դությունների (այդ թվում` սեռական խանգարման) առկայությամբ։
«Նորք» ինֆեկցիոն կլինիկական հիվանդանոցի հերթապահ բուժքույր, գործով վկա Վարդա¬նուշ Մկրտչյանի` Դատարանում հրապարակված և հետազոտված ցուցմուն¬քով, հա¬մա¬¬ձայն որի` զին¬¬ծառայող Արթուր Հարությունյանը 2012թ. օգոստոսի 25-ից մինչև 2012թ. սեպտեմբերի 3-ը «Լա¬կունար անգինա` ստրեպտո¬կոկկային էթիոլոգիայի» ախտորոշումով ստացիոնար բուժում է ստա¬ցել «Նորք» ինֆեկցիոն կլինիկական հիվանդանոցում։ 2012թ. սեպտեմբերի 3-ին Արթուր Հա¬րութ¬յուն¬յանի բուժումն ավարտվել է, որի կապակցությամբ վերջինս դուրս է գրվել հիվանդանոցից։ Արթուր Հարությունյանին զորամաս տեղափոխելու օրը` 2012թ. սեպտեմբերի 3-ին« վերջինս ինքնա¬կամ թո¬ղել է հիվանդանոցի տարածքը, թեև բուժման ընթացքում ինֆեկցիոն կլինիկական հիվան¬դա¬նո¬ցում որևէ մեկի հետ խնդիրներ չի ունեցել։
Ամբուլատոր դատահոգեբուժական և ռազմաբժշկական համալիր փորձաքննութ¬յան 2012թ. դեկտեմբերի 13-ի թիվ 449/12 եզրակացությամբ, համաձայն որի` Արթուր Հարությունյանը խրո¬նի¬կա¬կան հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապել և չի տա¬ռապում« նրա մոտ հայտնաբերվել է «Անձի շեշտվածություն« թեթև տիկային խանգա¬րում¬ներով»։ Համաձայն ՀՀ պաշտպանության նախարարի 175-10 հրամանի 7Գ հոդվածի 1-ին սյունյակի` Ա.Հարութ¬յուն¬յանը պիտանի է ոչ շարային ծառա¬յութ¬յան համար։ Նշված փորձաքննության եզրակացության համաձայն` դրա ընթացքում փորձա¬գի¬տական հանձնաժողովը քննարկել և ուսումնասիրել է նաև ամբաս¬տան¬յալ Ա.Հարութ¬յունյանի գան¬գատները` գիշերային անքնության, 3-4 օրը մեկ հաճախականությամբ տեղի ունեցող երազա¬խա¬բության, գլխացավերի և կրծքա¬վան¬դակի շրջանի ցավերի առնչությամբ։
Որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերի` 2012թ. սեպտեմբերի 3-ի թիվ 503 (2) և 1157 հեռախոսագրերի, 2012թ. սեպտեմբերի 7-ի թիվ 199 և 2012թ. սեպ¬տեմբերի 7-ի (առանց ելքային համար) կազմված տեղեկանքների առկայությամբ, որոնք հաստա¬տում են ամբաստանյալ Ա.Հա¬րութ¬յունյանի կողմից ծառա¬յութ¬յան վայրն ինքնակամ լքելու փաստը և մեկ ամսից ավել ժամա¬նա¬կով լքելու տևողությունը, մասնավորապես` 2012թ. սեպտեմբերի 3-ին ծառայության վայրն ինք¬նա¬կամ թողելը և միայն 2012թ. հոկտեմբերի 15-ին ՌՈ ԶԻլ բա¬ժին ինքնա¬կամ ներկայանալը (ըստ 2012թ. հոկտեմբերի 16-ի թիվ 1337 հեռախոսագրի)։

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները` Դատա¬¬րա¬նը հաստատված համարեց այն, որ ժամկետային զինծառայող Արթուր Հարությունյանը զինվորական ծառայությունից ժամանակավորապես խուսափելու նպատակով առանց հարգելի պատճառների մեկ ամսից ավելի ժամանակով ինքնակամ թողել է ծառայության վայրը, այսինքն` կատարել է հանցա¬վոր արարք« որն համա¬պա¬տաս¬¬խանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախա¬տես¬ված հանցա¬գործության հատ¬կանիշ¬ներին, հետևաբար` վերջինս քրեա¬կան պա¬տաս¬¬խա¬նատ¬¬¬վության և պատժի ենթա¬¬կա է այդ հոդվածի համա¬պա¬տասխան մասով։
Դատարանը դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների, հատկապես` ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձաքննության 2012թ. դեկտեմբերի 13-ի թիվ 449/12 եզրակացության գնա¬հատման արդյունքներով փաստում է, որ բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդ¬վածի 7-րդ մասով նախատեսված հանգամանքի ուժով ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանին քրեա¬¬կան պա¬տաս¬¬խանատվությունից ազատելու հիմքը` մեղսագրվող հանցանքը ծանր հանգամանքների զու¬գորդ¬¬մամբ կատարելը, քանի որ առողջական վիճակի հետ պայմանավորված ամբաս¬տան¬յալի պատ¬ճառաբանությունը ստուգվել և հերքվել է մասնագիտական գիտելիքներ ունեցող փոր¬ձագիտական հանձնաժողովի եզրակացությամբ, իսկ նրա մոտ հայտնաբերված հիվանդութ¬յունը նույնիսկ ոչ շարային զինվորական ծառայությանը չի խոչընդոտում։ Բացի այդ, ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանի մոտ նույնիսկ որոշակի հիվանդության առկայությունը ծառայության վայրը տևական ժամանակ ինքնակամ թողնելու հարգելի պատճառ չէ, նման հիվանդության առկայության (սեռական խանգարման) պայմաններում անգամ ամբաս¬տան¬յալ Ա.Հարությունյանը պարտավոր էր այդ մասին բարձրաձայնել հրամանատարության կամ բժշկական անձնակազմի մոտ, որպիսի գոր¬ծո¬ղությունների անձամբ կամ միջնորդավորված չի դիմել` կատարելով նրան վերագրվող արարքը։
Ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որո¬շե¬լիս Դատարանն հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬կանգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչ¬պես նաև կան¬խել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի հա¬մա¬ձայն` հան¬ցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ¬գոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապա¬տասխանեն հան¬ցանքի ծան¬րութ¬յանը, այն կատա¬րելու հանգա¬մանք¬ներին, հանցավորի անձնա¬վո¬րութ¬յանը, անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կան¬խելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պա¬տիժ, իսկ նույն հոդ¬վածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագոր¬ծության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հան¬¬ցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմաց¬նող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համա¬ձայն` հան¬ցագործության համար նախա¬տեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապա¬հովել պատժի նպատակ¬ները։
Սույն գործով Դատարանը որպես ամբաստանյալ Արթուր Հարությունյանի անձը բնու¬թագրող տվյալներ է գնահատում վերջինիս երիտասարդ լինելը (ըստ 2012թ. հուլիսի 17-ին տրված OL սե¬րիայի 00004822 համարի զինվորական գրքույկի լուսապատճենի` ծնվել է 1994թ. մայիսի 30-ին), նախկինում դա¬տա¬պարտված չլինելը (ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2012թ. սեպ¬տեմբերի 25-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունքներով), վատառողջ լինելը ( ըստ ամբո¬ւլատոր դատահոգեբուժական և ռազմաբժշկա¬կան համալիր փոր¬ձաքննութ¬յան 2012թ. դեկտեմբերի 13-ի թիվ 449/12 եզրակացությամբ), միա¬կող¬մանի ծնողա¬զուրկ լինելը և փոքրահասակ տարիքում հայրական դաստիարակությունից զրկվելը ( վերջինիս հայրը` Աշոտ Հարությունյանը, ըստ 1998թ. մարտի 10-ի թիվ 071330 մահ¬վան վկայականի, մահացել է 1998թ. փետրվարի 20-ին)։
Ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս Դատարանն հաշվի է առնում նաև այն, որ վերջինս ծառայության վայրում բնութագրվում է բացասաբար ( ըստ ՀՀ ՊՆ 54575 զորամասի 2-րդ գումարտակի 4-րդ վաշտի հրամանատար, Պատվական Սարգսյա¬նի կողմից 2012թ. սեպտեմբերի 7-ին տրված բնու¬թագրի), թեև նախկինում դատապարտված չէ, սակայն նրա նկատմամբ Շիրակի մարզի քննչական բաժնի կողմից դեռևս 2012թ. մարտի 31-ին կայացված որոշ¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով քրեական հետապնդում չի իրակա¬նաց¬վել ոչ արդարացնող հիմքով (ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի 1-ին մաս)։
Ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը մեղմացնող և ծանրացնող հան¬գա¬մանքներ Դատարանը չարձանագրեց։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տան¬յալ¬ Ա.Հա¬րությունյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի նշանակման հարցերին` Դատա¬րանը փաս¬¬տում է, որ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 4-րդ մասով սահմանված հանցա¬կազ¬մի պատժա¬մասն այլընտրանքային է, նախա¬տեսում է պատժատեսակներ կարգապա¬հական գումար¬տակում պահելու կամ որոշակի ժամկետով ազատազրկման տեսքով, հետևա¬բար` քննարկման ենթակա է նշանակվող պատ¬ժատեսակի ընտ¬րության, պատժաչափի, ինչպես նաև պատիժը ռեալ կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում) հար¬ցերը։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արթուր Հարությունյանի անձը բնութագրող տվյալ¬ները, ինչպես նաև ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի ուղղակի պահան¬ջով` Դատա¬րանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 361-րդ հոդ¬վածի 4-րդ մասի պատժամասով նախա¬տես¬ված պատժա¬տե¬սակ¬ներից առա¬վել մեղմը` կարգա¬պահական գումարտակում պահելը։ Դատարանի համոզմամբ այդ պա¬տժի նշա¬նակումն ինքնին արդա¬րացի ու բավարար է ամբաս¬տանյալ Ա.Հարությունյանին ուղղելու և նոր հան¬ցա¬գոր¬ծությունները կանխելու հա¬մար։
Ամբաստանյալ Արթուր Հարությունյանի նկատմամբ որպես խա¬¬¬փանման միջոց ընտրված զորամասի հրամանատարության հսկողության հանձնելու հարցը քննարկելիս` Դատա¬րանը գտնում է, որ այն անհրա¬ժեշտ է թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնե¬լը։ Միաժամանակ Դատարանը գտնում է, որ Արթուր Հարությունյանի պատժի կրման սկիզբն անհրա¬ժեշտ է հաշվարկել նրան փաստացի արգելանքի վերց¬նելու պահից։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դա¬տավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույց¬ների, դա¬տական ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի, քաղա¬¬քա¬ցիական հայ¬ցի հարցերին։ Դատարանն արձանագրում է, որ դատական ծախսերն հիմնավորող ապացույցները, ինչպես նաև իրեղեն ապա¬ցույցները քրեական գործում բացակայում են, Ա.Հարությունյանի գույքի նկատմամբ արգելանք չի կիրառվել, քրեական գործով քաղա¬քա¬ցիական հայց չի ներկայացվել։
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույց¬ները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեա¬կան դատավարա¬կան օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-365-րդ և 369-373-րդ հոդված¬ներով, Դատա¬րանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց՝

Արթուր Աշոտի Հարությունյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պա¬տիժ` կարգապահական գումարտակում պահելը` 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
Արթուր Հարությունյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից, նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` զորամասի հրա¬մանատարության հսկո¬ղութ¬յան հանձնելը, թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեա¬կան դա¬տարան հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ