ԵԿԴ/0012/01/13


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
27 մարտի 2013թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը`

նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ա.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող Հ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ
տուժող Հ.ՆԱԶԱՐՅԱՆԻ
ամբաստանյալ Ա.ՀՈՎՍԵՓՅԱՆԻ
պաշտպան Ա.ԱԼԻԽԱՆՅԱՆԻ

դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի` Արամա-յիս Ազատի Հովսեփյանի` ծնված 23.12.1987թ. Արարատի մարզի Արտաշատ քաղաքում, ազ-գությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուրի, իր հայտարարությամբª խնամքին մեկ անձ, 8-ամյա կրթությամբ, առողջ, չի աշխատել, չդատված, իր հայտարաությամբª բնակվել է` ք.Երևան, Աճեմյան փողոց, 3-րդ նրբանցք, տուն հ. 1, հաշվառված էª ք.Արտաշատ, Մարքսի փողոց, 3-րդ շենք, բնակարան հ. 47, արգելանքի տակ է 2013թ. հունվարի 17-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասերով:
Ամբաստանյալ Արամայիս Հովսեփյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասերով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. ՙ2011թ. մայիսի 18-ին` ժամը 11-15-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի ՙՍուրբ Սարգիս՚ եկե-ղեցու մոտ գտնվող ՙՀրազդան՚ կիրճումª ձեռքից քաշելու միջոցով, բացահայտ հափշտակել է Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության քաղաքացի Բարբարա Դամբերքի ձեռքին եղած պայուսակը, որում եղել է նրա անձնագիրը, միջազգային և գերմանական վարորդական իրավունքի վկայականները, ՙՍամսունգ՚ տեսակի բջջային հեռախոսը, դրամապանակը` 200 եվրո և 45.000 ՀՀ դրամ գումարներով, ՙմաստեր՚ պլաստիկ բանկային քարտ և արևային ակ-նոցներ` վերջինիս պատճառելով ընդհանուրը զգալի չափերիª 400.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Բացի այդ, Ա.Հովսեփյանը 2012թ. ապրիլի 12-ին Երևան քաղաքի Նորքի-Այգիներ 160 տնից գաղտնի հափշտակել է Հովհաննես Նազարյանին պատկանող թվով 4 հատ բջջային հեռախոսներ` Հ.Նազարյանին պատճառելով զգալի չափի` 310.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս՚:
Ամբաստանյալ Ա.Հովսեփյանը` մինչև դատաքննությունն սկսվելը, միջնորդեց կիրա-ռել արագացված դատական քննության կարգ և հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկա-յացնում է կամավոր` իր պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո, առաջադրված մեղա-դրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում և գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները:
Դատարանի որոշմամբ ամբաստանյալի միջնորդությունը բավարարվել է և դատական քննությունն անցկացվել է արագացված կարգով:
Դատարանը, հաշվի առնելով առաջադրված մեղադրանքի հետ ամբաստանյալի հա-մաձայն լինելու հանգամանքն ու հանգելով եզրակացության, որ մեղադրանքը, որի հետ հա-մաձայնվեց ամբաստանյալը, հիմնավորված է և հաստատվում է քրեական գործով հավաք-ված ապացույցներով, գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա.Հովսեփյանը կատարել է հանցանք-ներ` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասերով, որոնցով և նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատիժի տեսակն ու չափը որոշե-լիս, դատարանը հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործությունների բնույթը, հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և հետևանքները, այնպես էլ արագաց-ված կարգով անցկացված դատական քննության ընթացքում ուսումնասիրված` նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները:
Որպես ամբաստանյալ Ա.Հովսեփյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ-մացնող հանգամանքներ` դատարանը հաշվի է առնում, որ նա առաջին անգամ է դատա-պարտվում, համաձայնվեց մեղադրանքի հետ և անկեղծորեն զղջաց կատարած հանցանք-ների համար:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատաքննությամբ չարձանագրվեցին:
Դատարանը, նկատի ունենալով ամբաստանյալի անձը, նրա կատարած հանցանք-ների քանակը և ելնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ ու 61-րդ հոդվածներով սահ-մանվածª արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանա-կելու ընդհանուր սկզբունքներից, հանգում է հետևության, որ նրա կատարած հանացագոր-ծությունների համար նախատեսված նվազ խիստ պատժատեսակները չեն կարող ապահովել պատժի նպատակները, և նա պետք է դատապարտվի ազատազրկման, որպիսի պատիժը պետք է կրի, քանի որ նրա ուղղվելը հնարավոր չէ ՀՀ քրեական օրենսգքրի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով, ինչը չի կարող նաև համար-վել անհրաժեշտ ու բավարար միջոցª սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և նրա կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար:
Տուժողը քաղաքացիական հայց չհարուցեց:
Դատարանը, քննության առնելով խափանման միջոցի հարցը, գտնում է, որ ամբաս-տանյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, պետք է թողնվի անփոփոխ:
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս-գրքի 357-րդ, 359-րդ, 360-րդ և 3753-րդ հոդվածներովª դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Արամայիս Ազատի Հովսեփյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին ու 177-րդ հոդվածի 1-ին մասերով, և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նրան դատապարտել ազատազրկման 9 (ինը) ամիս ժամկետով, իսկ 177-րդ հոդ-վածի 1-ին մասով` ազատազրկման 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` պատիժները մասնա-կիորեն գումարելու միջոցով, որպես վերջնական պատիժ` նշանակել ազատազրկում 1 (մեկ) տարի ժամկետով, որպիսի պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարո-ղական հիմնարկում:
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2013թ. հունվարի 17-ից:
Ա.Հովսեփյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` մինչև դատավճռի օրի-նական ուժի մեջ մտնելը, թողնել անփոփոխ:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապա-րակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ