Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0011/01/13
Վիճակագրական տողի համար :
6.5
Պատասխանող
Հրանուշ Դանիելյան
Վազգեն Խաչիկյան
Աշոտ Աբրահամյան
Հովհաննես Գրիգորյան
Վիգեն Գևորգյան
Վահագն Խաչատրյան
Բագրատ Մուրադյան
Արմեն Խաչատրյան
Հովհաննես Հովհաննիսյան
Արթուր Սուքիասյան
Սարգիս Սարգսյան
Սամվել Էլբակյան
Համլետ Մարտիրոսյան
Վազգեն Խաչիկյան Յուրիկի
Աշոտ Աբրահամյան Ռազմիկի
Հովհաննես Գրիգորյան Վոլոդիայի
Վիգեն Գևորգյան Լևոնի
Վահագն Խաչատրյան Հենրիկի
Սամվել Էլբակյան Գրիգորի
Հովհաննես Հովհաննիսյան Պողոսի
Սարգիս Սարգսյան Մամիկոնի
Արթուր Սուքիասյան Ֆերդինանտի
Համլետ Մարտիրոսյան Օնիկի
Հրանուշ Դանիելյան Հմայակի
Բագրատ Մուրադյան Ռուբենի
Արմեն Խաչատրյան Կառլենի
Հրանուշ Դանիելյան
Համլետ Մարտիրոսյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Գագիկ Ավետիսյան
Սերգեյ Չիչոյան
Ռուզաննա Բարսեղյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մխիթար Պապոյան
Արշակ Վարդանյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Ելիզավետա Դանիելյան
Հոդվածներ
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգիրք
Հոդված 41, 42, 313, 433, 437, 438
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Գագիկ Ավետիսյան
Սերգեյ Չիչոյան
Ռուզաննա Բարսեղյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մխիթար Պապոյան
Արշակ Վարդանյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Ելիզավետա Դանիելյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-12-11 | Կայացել է | ||||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-05-06 | Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ դատական ակտի կատարումը հետաձգելու մասին « 6 » մայիսի 2016թ. ք.Երևան ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը (այսուհետ` Դատարան), նախագահությամբ` դատավոր Ա.Վարդանյանի, քարտու¬ղա¬րությամբ` Գ.Պողոս¬յանի, մասնակցությամբ` միջնորդություն հարուցած անձ, պաշտպան Հովիկ Արսենյանի, դատա¬պարտյալ Համլետ Մարտիրոսյանի, ավագ դատախազ Կարեն Հովհաննիսյանի, դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով ԵԿԴ/0011/01/13 գործով դատա¬պարտ¬յալ Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատժի կատարումը հե¬տաձգելու վերաբերյալ հարուցված միջնորդությունը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց ` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը թիվ ԵԿԴ/0011/01/13 քրեական գործով 2014թ. դեկտեմբերի 8-ի դատավճռով վճռել է` «Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագոր¬ծութ¬յուն¬ների կա¬տարման մեջ, նրան ազատել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով նախա¬տես¬ված քրեական պատաս¬խա¬նատ¬վութ¬յունից՝ քրեական պատասխանատ¬վության ենթար¬կելու վաղե¬մութ¬յան ժամ¬կետն անցնելու պատճառա¬բանությամբ։ Համլետ Մարտիրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավ¬¬¬¬ման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի նկատ¬¬¬¬մամբ ազատազրկման ձևով նշա¬նակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահ¬մանել փոր¬ձաշրջան 1 (մեկ) տարի ժամկետով։ Համլետ Մարտիրոսյանի նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց ընտրված չհեռանալու վերա¬բերյալ ստորագրությունը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո»։ Վերոնշյալ դատավճռով Դատարանը հաստատված է համարել այն, որ «2010 թվականի հոկ¬տեմ¬բերին, երբ Ծառայության գործունեությունը դեռևս ստուգվում էր ՀՀ վերահսկիչ պալատի աշխա¬տա¬կիցների կողմից, ստուգման արդյունքները հօ¬գուտ Ծառայության կանխորոշելու պատրվակով Վ.Խաչիկյանն անձամբ, ինչպես նաև Աշոտ Աբրա¬¬համյանի միջոցով հրահանգել, ինչպես նաև ել¬քագրվող գումարը մինչև տարեվերջ վերա¬դարձնելու խոստում տալով համոզել, այդ կերպ պաշտո¬նեա¬կան կեղծիք կատարելու միջոցով առանձնապես խոշոր չափի գումար ելքագրելուն են հակել Շենգավիթ տարած¬քային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանին՝ պահանջելով տրամադրել անհրաժեշտ տեղեկատ¬վություն, այն է` տարած¬քային տվյալ բաժնի շտեմարանից պատահակա¬նութ¬յան սկզբունքով ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթո¬շակա¬ռուների տվյալներ և սահմանված ընթա¬ցակարգի խախտ¬մամբ՝ առանց դեպոնացված կեն¬սաթոշակների վճարումը վերսկսելու դիմում¬ների` սեղմ ժամկե¬տում ներկայացնել Ծառայության սոցիա¬լական ապահովագրության ծրագրերի տվյալ¬ների մշակ¬ման բաժ¬նի պետ Վահագն Խա¬չատրյա¬նին` դե¬պո¬նենտի ելքագրման համար համապատաս¬խան ծած¬կագրեր տրամադրելու նպատակով։ Ս.Էլբակ¬¬յանը համաձայնել և Ծառայության պետ Վ.Խա¬չիկ¬յանից ստացած հանձնա¬րա¬րութ¬¬յունը փոխանցել է իր տեղակալ, Ծառայության պետի 2008թ. հոկտեմբերի 2-ի թիվ 552-Ա հրամանի հա¬մաձայն` իր հանձնա¬րարութ¬յունները կատարելու, օրենսդրութ¬յամբ սահ¬մանված կար¬գով կենսա¬թո¬շակային սոցիալական ապահովագրութ¬յան համակարգի (անձնա¬վորված) հաշվառման տվյալ¬ների շտեմարանի (բազայի) վարումն ապահովելու պարտա¬կանութ¬յուններ կրող, պաշտո¬նատար անձ հանդիսացող Համլետ Մարտի¬րոսյանին, ինչպես նաև տա¬րած¬¬քային բաժնի օպե¬րատոր, պաշտոնատար անձ չհանդիսացող Հրանուշ Դանիելյանին։ Ի կատա¬րումն Ծա¬ռա¬յության պետից Ս.Էլբակյանի միջոցով ստացած վերոնշյալ հանձնարարության` Ծառա¬յության պետին չհա¬կադրվելու և հանձնա¬րարությունը կա¬տա¬րելու անձնական շա¬հագրգռվա¬¬ծութ¬յամբ օպերա¬տոր Հր.Դա¬նիել¬յանը տարած¬քային բաժնի շտեմարանից պատահականության սկզբունքով ի վերջո ընտրել է 24 կենսաթո¬շակառուների տվյալ¬ներ և կազ¬մել նախնական ցանկ, որը Ս.Էլբակյանը ներ¬կայացրել է Ծառա¬յություն։ Բաժնի պետ Վա¬հագն Խա¬չատրյանի փո¬խան¬ցած համա¬պատասխան ծած¬կագրերի տվյալ¬ներով նույն ցանկը Ս.Էլբակյանը վերադարձրել է Հր.Դանիել¬¬յա¬նին՝ պաշտոնական փաս¬տա¬թուղթ հան¬դիսացող վճարման ցուցակներ ձևա¬վորելու նպատակով։ Տրա¬մադրած ծած¬կագրե¬րի հի¬ման վրա Հր.Դանիելյանը համակարգչա¬յին ծրագիր է մուտքագրել վերոնշյալ 24 կենսաթոշա¬կառու¬ների կողմից իբր կենսաթոշակների դեպո¬նացված գումարները պահանջելու վերաբերյալ ակնհայտ կեղծ տեղեկութ¬յուններ, ձևավորել է վճարային ցուցակ¬ներ, որոնք հաս¬տատվել են Հր.Դանիելյանի և բաժնի պետին փոխա¬րի¬նող Համլետ Մար¬տի¬¬րոսյանի ստո¬րագրութ¬յուններով, իսկ ավելի ուշ ներկայացվել բաժնի պետ Ս.Էլբակյա¬նին, ով, ի կատարումն Վ.Խաչիկ¬յանի հանձ¬նարարա¬կա¬նի, վերջինիս և Ա.Աբրահամ¬յանի հետ անմիջականորեն ձեռք բերված նախ¬նական համաձայ¬նության շրջա¬նակ¬ներում պաշտո¬նական կեղծ այդ փաստաթղթերը հանձնել է վճա¬րում¬ների ծառա¬յութ¬յան պետ Հովհաննես Գրիգորյանին։ Վերոնշյալ գործողություններով միմյանց հետ ձեռք բերած նախ¬նա¬կան համա¬ձայ¬նության շրջանակներում Ս.Էլբակյանը, Հ.Մար¬տիրոսյանը և Հր.Դանիելյանն օժան¬դակել են Վ.Խաչիկյանի, վերջինիս հանձնարարությամբ այդ գումարի ել¬քագրմա¬նն ի պաշտոնե մաս¬¬նակցած հանցավոր խմբի անդամ¬ներ Աշոտ Աբրա¬համ¬յանի, Վահագն Խաչատրյանի, Հով¬հաննես Գրիգորյանի և Վիգեն Գևորգյանի կողմից պաշտո¬նեական դիրքի օգ¬տագործմամբ առանձ¬¬նա¬պես խոշոր չափի՝ 20.489.226 ՀՀ դրամ գու¬մարի յուրացմանը։ Թեև վճարման վերոնշյալ կեղծ ցուցակ¬ների հիման վրա դեպոնենտ գումարները փաս¬տացի ելքագրվե¬լ և նույն ցուցակները վճա¬րումների ծառայությունից առձեռն վերա¬դարձվել են բաժ¬նի պետ Ս.Էլբակյանին` կենսաթո¬շակառուների փոխա¬րեն ևս ստորագրելու, վերջիններիս ստո¬¬րագրությունները կեղծելու պահանջով և ոչնչացվել նրա կողմից, սակայն վճարումների ծա¬ռա¬յության տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի միջոցով այդ ցուցակների հիման վրա արդեն ելքագրված 20.489.226 ՀՀ դրամ գումարը փո¬խանցվել է Վազ¬գեն Խա¬չիկ¬յանին և յուրացվել վերջինիս ղեկա¬վարած և այդ գումարի ել¬քագրմա¬նն իրենց պաշտո¬նեական լիազորությունների սահմաններում մասնակցած կազմա¬կերպված խմբի անդամ¬ներ Աշոտ Աբրա¬համյանի, Վահագն Խաչատրյանի, Հովհաննես Գրիգորյանի և Վիգեն Գևորգյանի կողմից։ Մաս¬նա¬վորապես՝ տվյալ տարածքային բաժնում կազմված վճարման ցուցակներով են ելքագրվել և յուրացվել՝ 2010թ. հոկտեմ¬բերին` Կարա¬պետ Պետրոսի Կերկերյանի անվամբ` 904.360 ՀՀ դրամ, Քնարիկ Պետրոսի Սիմոն¬յանի անվամբ` 1.307.876 ՀՀ դրամ, Ժենյա Կարապետի Դանիելյանի անվամբ` 1.166.840 ՀՀ դրամ, Շուրա Նշանի Գուլնազարյանի անվամբ` 481.389 ՀՀ դրամ, Սեդա Սարդարի Վար¬դանյանի անվամբ` 653.600 ՀՀ դրամ, Վարսենիկ Մուշեղի Ստեփանյանի անվամբ` 875.174 ՀՀ դրամ, Լաուրա Ռուբենի Գրիգոր¬յանի անվամբ` 829.580 ՀՀ դրամ, Սերյոժա Մխիթարի Յազիչյանի ան¬վամբ` 885.383 ՀՀ դրամ, Գևորգ Դերենիկի Ղարագյոզյանի անվամբ` 1.004.342 ՀՀ դրամ, Լաուրա Խաչիկի Ղահրա¬ման¬յանի անվամբ` 1.201.181 ՀՀ դրամ, Ռոզա Համայակի Խնոյանի անվամբ` 701.732 ՀՀ դրամ, Անիչ¬կա Վանեսի Գևորգյանի անվամբ` 725.336 ՀՀ դրամ, Ռիմա Բագրատի Մովսիսյանի անվամբ` 914.210 ՀՀ դրամ, Մելսիկ Վաղարշի Ջալավյանի ան¬վամբ` 1.113.740 ՀՀ դրամ, Սեդա Սարգսի Բոստանջյանի անվամբ` 540.761 ՀՀ դրամ, Սուսան Սողո¬մոնի Սարգսյանի անվամբ` 914.210 ՀՀ դրամ, Անուշ Հայրապետի Պետրոսյանի անվամբ` 802.601 ՀՀ դրամ, Սուրիկ Գրիգորի Առաքելյանի անվամբ` 973.682 ՀՀ դրամ, Նադեժդա Նիկոլայի Մա¬նաս¬¬տիրշինայի անվամբ` 776.240 ՀՀ դրամ, Գրետա Սանասարի Աջամյանի անվամբ` 1.035.617 ՀՀ դրամ, Շմավոն Սարգսի Ղասաբյանի ան¬վամբ` 791.660 ՀՀ դրամ, Սվետլանա Նիկո¬լայի Պողոսովայի անվամբ` 750.479 ՀՀ դրամ, Լենա Իվանի Մելքումյանի անվամբ` 623.543 ՀՀ դրամ, Վրեժ Սաշայի Ներսեսյանի անվամբ` 515.690 ՀՀ դրամ կենսաթոշակների դեպոնացված գումարները»։ Դատավճռով նաև փաստվել է, որ վերոնշյալ քա¬ղա¬¬¬¬քացիական պա¬տաս¬խանող¬ներից «հօգուտ ՀՀ պետա¬կան բյուջեի համա¬պար¬տության կարգով ենթակա են բռնա¬¬գանձ¬ման հետևյալ գումարը` Սամ¬վել Էլբակյանից, Համլետ Մարտի¬րոսյանից, Հրանուշ Դանիելյանից և կազմակերպված խմբի հիմնական անդամ¬ներից 15.327.226 ՀՀ դրամը, քանի որ յուրացված 20.489.226 ՀՀ դրամ գու¬մարից մինչև վերոնշյալ դատական ակտի կայացումը Սամվել Էլբակյանը վերականգնել էր 2.600.000 ՀՀ դրամը, իսկ Համլետ Մարտիրոսյանը` 2.562.000 ՀՀ դրամը»։ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015թ. ապրիլի 1-ի որոշմամբ Համլետ Մարտիրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված արարքը վերա¬որակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, վերացվել է ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու մասը` դատավճռով նշանակված պատիժը թողնելով անփոփոխ։ Համլետ Մարտիրոսյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվարկել է նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2015թ. սեպտեմբերի 29-ի որոշմամբ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դա¬տարանի վերոնշյալ որոշման դեմ ամբաստանյալներ Վազգեն Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վա¬րոս¬յանի, Հովհաննես Գրիգորյանի պաշտպան Ա.Զաքարյանի, Վիգեն Գևորգյանի պաշտպան Հ.Անանյանի, Վահագն Խաչատրյանի պաշտպան Ռ.Մանվելյանի, Հովհաննես Հովհան¬նիս¬յանի պաշտպան Ե.Վա¬րոս¬յանի, Սարգիս Սարգսյանի պաշտպան Ս.Աբրահամյանի, Սամվել Էլբակյանի պաշտպան Գ.Հա¬կոբ¬յանի, Համլետ Մարտիրոսյանի պաշտպան Հ.Արսենյանի, գործով կողմ չհանդի¬սացող Լիլիթ Ասատրյա¬նի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանի վճռաբեկ բողոքների վարույթ ընդունելը մերժվել է։ Վերոնշյալ դատական ակտերն օրինական ուժի մեջ են մտել 2015թ. սեպտեմբերի 29-ին։ Քրեական գործը ՀՀ վճռաբեկ դատարանից վերադարձվել է 2015թ. հոկտեմբերի 8-ին, քրեական գործը դատավոր Ա.Վարդանյանին փաս¬տացի հանձնվել է 2015թ. հոկտեմբերի 9-ին։ Մինչև քրեական գործը վերադաս դատական ատյանից ստացվելը և նշված դատական ակտը կատարման հանձնելը՝ 2015թ. հոկտեմբերի 2-ին, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջան¬ների ընդհա¬նուր իրավասության դատարան է մուտքագրվել դատապարտյալ Համլետ Մարտի¬րոս¬յանի շահերի պաշտ¬պան Հովիկ Արսենյանի միջնորդությունը` պաշտպանյալի վերաբերյալ կայացված դա¬տա¬կան ակտերի կատարումը հետաձգելու մասին։ Որպես միջնորդության հիմնավորում` պաշտպան Հովիկ Արսենյանը նշել է, որ իր պաշտ¬պանյալը 3-րդ խմբի հաշմանդամ է, նրա մոտ առկա են` «սուբէնդոկարդինալ ինֆարկտից հետո ոչ ստաբիլ ստենոկարդիա, սրտի ռիթմի խանգարում, նախասրտերի շողացում պառօքսիզմալ ձև, սինու¬սային հանգույցի թուլություն, զարկերակային հիպերտենզիա 2-րդ աստիճան, Բ. ռ. Ա օ, խոցային հիվան¬դություն, որոնք անհնար են դարձ¬նում Մարտիրոսյանի պատիժը կրելուն ուղարկելու հնա¬րավո¬րութ¬յունը։ Միջնորդությանը կցվել են Հ.Մարտիրոսյանի հաշմանդամությունը և վատառող¬ջությունը հիմնավորող որոշակի փաստաթղթեր։ 2015թ. հոկտեմբերի 26-ին Դատարանը պաշտպան Հ.Արսենյանի միջ¬նորդության հիման վրա որոշում է կայացրել հանձնաժողովային դա¬տաբժշկական փորձաքննություն նշանակելու մասին` պար¬զելու Համլետ Մարտիրոսյանի առողջական վիճակը, արդյոք նա տառապում է ծանր հիվանդությամբ, և այն խոչընդոտում է Հ.Մարտիրոսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելուն։ 2016թ. ապրիլի 2-ին Դատարանի գրասենյակ է մուտքագրվել ՀՀ ԱՆ միջգերատեսչական բժշկական հանձնաժողովի 2016թ. մարտի 30-ի թիվ 228/հձ եզրակացությունը, համաձայն որի` Համլետ Մարտի¬րոսյանը ներկայումս տառապում է հետևյալ հիվանդություններով` «Սրտի սինուսային հան¬գույցի դիսֆունկցիա /սինուսային հանգույցի թուլություն/, ՍԻՀ /սրտի իշեմիկ հիվանդություն/։ Լարվածության ստենոկարդիա 3-րդ ՖԴ /ֆունկցիոնալ դաս/։ Տարած սրտամկանի սուբէնդոկարդիալ ինֆարկտ /1994թ./։ Զարկերակային հիպերտենզիա 3-րդ/երրորդ/ աստիճան։ Փորոքային էքստրա¬սիստոլիկ առիթմիա, AV պաշարում 1-ին /առաջին/ աստիճան, սինուսային բրադիառիթմիա։ Սրտային անբավարարություն 2-րդ ՖԴ /NYHA/»։ Նույն եզրակացության համաձայն` Համլետ Մարտիրոսյանի հիվանդությունները, որոնցով նա ներկայումս տառապում է, համարվում են ծանր հիվանդություններ, որոնք հանդիսանում են խոչընդոտ նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելու համար։ Դատական նիստի ժամանակ դատապարտյալ Համլետ Մարտիրոսյանի շահերի պաշտպան Հովիկ Արսենյանը խնդրեց բավարարել իր միջ¬նորդությունը` հաշվի առնելով միջգերատեսչական բժշկական հանձնաժողովի եզրակացությունը, նշեց, որ իր պաշտպանյալը և դատապարտյալ Ս.Էլբակյանն ամբողջությամբ վերա¬կանգնել են պետությանը պատճառված գույքային վնասը, Դա¬տարանին ներկայացրեց այդ փաստը հաստատող վճարման հանձնարարագրերի բնօրինակները։ Դատապարտյալ Համլետ Մարտիրոսյանը միացավ իր պաշտպանի դիրքորոշմանը։ Գործի քննությանը մասնակցող ավագ դատախազ (ԵԿԴ/0011/01/13 քրեական գործով մեղադրող) Կարեն Հովհաննիսյանը չառարկեց միջնորդության դեմ։ Դատարանը, քննության առնելով պաշտպան Հովիկ Արսենյանի միջնորդությունը՝ իր պաշտ¬պանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը հետաձգելու մասին, լսելով կող¬մերի կարծիքները, հետազոտելով միջնորդությանը կից ներկայացված փաստաթղթերը, ինչպես նաև միջգերատեսչական բժշկական հանձնաժողովի եզրակացությունը` գտնում է, որ այն հիմնա¬վոր է և ենթակա բավարարման` հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդա¬րացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հան¬ցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գոր¬ծությունները կանխելու համար։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ոչ ոք չպետք է ենթարկվի խոշ¬տանգումների կամ դաժան, անմարդկային կամ իր արժանապատվությունը նվաստացնող վերաբեր¬մունքի կամ պատժի։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 431-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն՝ 1. «Ազատազրկման դատապարտված անձի նկատմամբ դատական որոշման կա¬տարումը որոշում կայացրած դատարանը կարող է հետաձգել, եթե առկա է հետևյալ հիմքերից որևէ մեկը` 1) «դատապարտյալի ծանր հիվանդությունը, որը խոչընդոտում է պատիժը կրելուն` մինչև նրա առողջանալը....» Դատարան արձանագրում է, որ միջնորդության քննարկման արդյունքներով, մասնավորապես, ՀՀ ԱՆ միջգերատեսչական բժշկական հանձնաժողովի 2016թ. մարտի 30-ի թիվ 228/հձ եզրակա¬ցությամբ հիմնավորվել է, որ դատապարտյալ Համլետ Մար¬տիրոսյանի մոտ ախտորոշվել է սրտա¬նոթային ծանր հիվան¬դություններ, այն է` «Սրտի սինուսային հանգույցի դիսֆունկցիա /սինուսային հանգույցի թուլություն/, սրտի իշեմիկ հիվանդություն /ՍԻՀ/։ Լարվածության ստենոկարդիա 3-րդ ՖԴ /ֆունկցիոնալ դաս/։ Տարած սրտամկանի սուբէնդոկարդիալ ինֆարկտ /1994թ./։ Զարկերակային հիպերտենզիա 3-րդ/երրորդ/ աստիճան։ Փորոքային էքստրասիստոլիկ առիթմիա, AV պաշարում 1-ին /առաջին/ աստիճան, սինուսային բրադիառիթմիա։ Սրտային անբավարարություն 2-րդ ՖԴ /NYHA/»։ Նշված ախտո¬րոշումներից Զարկերակային հիպերտենզիա 3-րդ/երրորդ/ աստիճան», ՍԻՀ /սրտի իշեմիկ հիվանդություն, տարած սրտամկանի սուբէնդոկարդիալ ինֆարկտ հիվանդությունները համապատասխանում են ՀՀ Կառա¬վարության 2006թ. մայիսի 26-ի թիվ 825-Ն որոշման թիվ 2-րդ հավել¬վածի «Արյան շրջանառության օրգանների հիվանդություններ» բաժնի 28-րդ կետի 4-րդ ենթակետում և 29-րդ կետում թվարկված` պատիժը կրելու հետ անհամատեղելի ծանր հի¬վան¬դութ¬յուն¬ների ցանկին։ Դատարանը փաստում է, որ տվյալ պարագայում առկա է Համլետ Մարտիրոսյանի նկատ¬մամբ կայացված դատական ակտերի (Առաջին ատյանի և այն մասնակիորեն փոփոխած ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի) կատարումը հետաձգելու փաստական և իրավական հիմքը, որը պայմանա¬վորված է դատա¬պարտյալ Համլետ Մարտիրոսյանի մոտ ներկա պահին ախտորոշված և նրա նկատ¬մամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելուն խոչընդոտող ծանր հիվանդությունների առկա¬յության հանգամանքով։ Նշված հետևության հանգելիս Դատարանը հաշվի է առնում նաև Հ.Մարտիրոսյանի և այլոց հանցավոր գործողությունների հետևանքով Հ.Մարտիրոսյանին վե¬րագրված դրվագով պետութ¬յանը պատճառված վնասն ամբողջությամբ և կամովին փոխհատուցվելու փաստը, ինչը կատարվել է ինչպես մինչև տվյալ գործով վերջնական դատական ակտ կայացնելը ( մինչ դատավճռի կայացումը Սամվել Էլբակյանը վերականգնել էր 2.600.000 ՀՀ դրամ, իսկ Համլետ Մարտիրոսյանը` 2.562.000 ՀՀ դրամ գումարներ), այնպես էլ դրանից հետո (ըստ սույն միջնորդության քննարկման ժամանակ Դատարանին ներկայացված 2015թ. հոկ¬տեմբերի 5-ի թվագրմամբ անդորրագրերի բնօրինակների` իբրև պետության հասցված վնասի փոխհա¬տուցում ԵԿԴ/0011/01/13 քրեական գործով Համլետ Մարտիրոսյանի անվամբ Կենտրոնական գանձա¬պետարանի 900005028155 հաշվեհամարին է վճարվել 7.000.000 ՀՀ դրամ, իսկ Սամվել Էլբակյանի անվամբ 8.327.500 ՀՀ դրամ գումարներ)։ Վերոգրյալի հիման վրա, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 431-րդ հոդվածով, Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց` Պաշտպան Հովիկ Արսենյանի միջնորդությունը բավարարել, Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի նկատմամբ թիվ ԵԿԴ0011/01/14 քրեական գործով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. դեկտեմբերի 8-ի դատավճռով և այն մաս¬նակիորեն փոփոխած ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015թ. ապրիլի 1-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նշանակված պատժի` առանց գույքի բռնագրավ¬¬¬¬ման 4 (չորս) տարի ժամկետով ազատազրկման կատարումը հետաձգել՝ մինչև նրա առողջանալը։ Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` ստացման պահից տաս¬նօրյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ | ||||
| Քրեական վերաքննիչ | 2015-04-01 | 15:00 | 2 | |||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-12-08 | 12:00 | 5 | Կայացել է | ||
| Վճռաբեկ | 2014-12-04 | 13:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-11-27 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-11-20 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-11-13 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-10-23 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-10-02 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-09-25 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-08-27 | 10:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-08-14 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-08-07 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-07-31 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-07-24 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-07-17 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-07-10 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-07-03 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-06-26 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-06-19 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-06-12 | 14:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-06-05 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-05-29 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-05-15 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-05-08 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-04-30 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-04-23 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-04-17 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2014-04-01 | 12:00 | 5 | Կայացել է | ||
| Վճռաբեկ | 2014-02-27 | 12:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-02-13 | 12:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-02-06 | 12:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-01-16 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-11-14 | 12:00 | * | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-10-31 | 12:00 | * | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-10-24 | 12:00 | * | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-10-17 | 12:00 | * | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-10-03 | 12:00 | * | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-09-26 | 12:00 | * | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-09-19 | 12:00 | * | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-09-12 | 12:50 | * | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-09-05 | 12:00 | * | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-08-29 | 12:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-08-22 | 12:00 | * | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-08-15 | 12:00 | * | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-08-01 | 12:00 | * | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-07-25 | 12:00 | * | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-07-11 | 12:00 | * | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-07-04 | 12:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-06-27 | 12:00 | * | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-06-20 | 12:00 | * | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-06-13 | 12:00 | * | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-06-06 | 12:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-05-23 | 12:00 | * | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-05-16 | 12:00 | * | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-04-18 | 12:00 | * | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-04-11 | 12:00 | * | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-04-04 | 12:00 | * | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-03-19 | 12:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ |
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության
առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռ
գործ թիվ ԵԿԴ/0011/01/13
նախագահող դատավոր` Ա.Վարդանյանի
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ
նաև` Վերաքննիչ դատարան/ ԿԱԶՄՈՎ`
նախագահող դատավոր` Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
դատավորներ` Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ
Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
քարտուղարությամբ` Հ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
բողոք բերած անձ` ամբաստանյալ` Վ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
բողոք բերած անձ` դատախազ` Կ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
բողոք բերած անձինք` պաշտպաններ` Ժ.ՎԱՐՈՍՅԱՆԻ
Ա.ԶԱՔԱՐՅԱՆԻ
Լ.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ
Գ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
Վ.ԱԹՈՅԱՆԻ
Հ.ԱՆԱՆՅԱՆԻ
ամբաստանյալներ` Վ.ԽԱՉԻԿՅԱՆԻ
Ա.ԱԲՐԱՀԱՄՅԱՆԻ
Հ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
Վ.ԳԵՎՈՐԳՅԱՆԻ
Ս.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ
Ա.ՍՈՒՔԻԱՍՅԱՆԻ
Հ.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ
Հ.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ
Բ.ՄՈՒՐԱԴՅԱՆԻ
Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
Ս.ԷԼԲԱԿՅԱՆԻ
Հ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
պաշտպաններ` Ա.ԵՍԱՅԱՆԻ
Ա.ԹՈՎՄԱՍՅԱՆԻ
Հ.ԱՐՍԵՆՅԱՆԻ
Ա.ԱԲԱՋՅԱՆԻ
Ռ.ՄԱՆՎԵԼՅԱՆԻ
Տ.ԵԳՈՐՅԱՆԻ
2015 թվականի ապրիլի 01-ին Երևան քաղաքում
դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կանոններով քննության առնելով ամբաստանյալներ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի /այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան/ 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճռի դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազության մեղադրանքի պաշտպանության և դատական ակտերի բողոքարկման վարչության դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանի, ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի պաշտպան Հ.Անանյանի, ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի պաշտպան Վ.Աթոյանի, ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանի պաշտպան Գ.Հակոբյանի, ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանի պաշտպան Ա.Զաքարյանի, ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պաշտպան Լ.Սիմոնյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի, գործով կողմ չհանդիսացող Լ.Ասատրյանի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքները.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. 2011 թվականի մայիսի 16-ին ՀՀ գլխավոր դատախազության պետական շահերի պաշտպանության վարչությունում ՀՀ ֆինանսների նախարարությունից ստացված նյութերի քննարկման արդյունքներով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի, 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասի և 314-րդ հոդվածի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 61203311 քրեական գործը։
2. 2011 թվականի մայիսի 20-ին քրեական գործն ընդունվել է ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության հատկապես կարևոր գործերի քննության վարչության վարույթ։
3. Նախաքննության ընթացքում վերոնշյալ քրեական գործին են միացվել`
2011 թվականի հուլիսի 14-ին` ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության ՀՀ մարզային թվով 41 ստորաբաժանումների պատասխանատու պաշտոնատար անձանց կողմից պաշտոնեական դիրքի չարաշահմամբ առանձնապես խոշոր չափի` 60.600.100 ՀՀ դրամ գումար հափշտակելու և պետությանը վնաս պատճառելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի, 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասի և 314-րդ հոդվածի հատկանիշներով ՀՀ գլխավոր դատախազությունում 2011 թվականի հուլիսի 9-ին հարուցված թիվ 61204611 քրեական գործը, 2011 թվականի հուլիսի 19-ին` Ալլա Շախնազարովայի հաղորդման կապակցությամբ Անահիտ Մուշեղյանի կողմից խոշոր չափերի և Հովհաննես Ղազարյանի կողմից զգալի չափերի յուրացումներ կատարելու դեպքի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ հատկապես կարևոր գործերի քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 179-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով 2011 թվականի հուլիսի 19-ին հարուցված թիվ 69104811 քրեական գործը, 2011 թվականի հուլիսի 19-ին` Արմեն Ավետիսյանի կողմից յուրացման եղանակով Աշխեն Օհանյանի զգալի չափի 359.050 ՀՀ դրամ գումար հափշակելու դեպքի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ հատկապես կարևոր գործերի քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով 2011 թվականի մայիսի 02-ին հարուցված թիվ 61203311 քրեական գործը։
4. 2011 թվականի նոյեմբերի 08-ին Ա.Սուքիասյանը ձերբակալվել է:
5. 2011 թվականի նոյեմբերի 11-ին Ա.Սուքիասյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը։
6. 2011 թվականի դեկտեմբերի 28-ին որոշում է կայացվել Ա.Սուքիասյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը վերացնելու և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրություն ընտրելու մասին։
7. 2011 թվականի դեկտեմբերի 28-ին մեղադրանքներ են առաջադրվել Վ.Խաչատրյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Բ.Մուրադյանին և Ա.Խաչատրյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
8. 2012 թվականի սեպտեմբերի 07-ին դատարանի համապատասխան որոշումներով մեղադրյալներ Ա.Խաչատրյանի, Վ.Խաչատրյանի և Բ.Մուրադյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը։
9. 2012 թվականի սեպտեմբերի 28-ին ձերբակալվել է Վ.Խաչիկյանը։
10. 2012 թվականի սեպտեմբերի 28-ին Վ.Խաչիկյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով, նրա նկատմամբ Դատարանի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը։
11. 2012 թվականի սեպտեմբերի 28-ին Ա.Մարտիրոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում և դատարանի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը։
12. 2012 թվականի սեպտեմբերի 28-ին ձերբակալվել են նաև Ա.Աբրահամյանը, Հ.Գրիգորյանը և Վ.Գևորգյանը։
13. 2012 թվականի սեպտեմբերի 28-ին Ա.Աբրահամյանին և Հ.Գրիգորյանին մեղադրանքներ են առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, նրանց նկատմամբ Դատարանի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը։
14. 2012 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Վ.Գևորգյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և նրա նկատմամբ Դատարանի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը։
15. 2012 թվականի դեկտեմբերի 06-ին Հ.Հովհաննիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով և նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։
16. 2012 թվականի դեկտեմբերի 07-ին Ս.Էլբակյանին և Ս.Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով և նույն օրը նրանց նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։
17. 2012 թվականի դեկտեմբերի 24-ին որոշումներ են կայացվել առաջադրված մեղադրանքները փոփոխելու, լրացնելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին: Վ.Խաչիկյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով, Վ.Գևորգյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Վ.Խաչատրյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Ա.Խաչատրյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով, Բ.Մուրադյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով, Ս.Էլբակյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, իսկ Ա.Սուքիասյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով։
18. 2012 թվականի դեկտեմբերի 24-ին Հ.Դանիելյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։
19. 2012 թվականի դեկտեմբերի 24-ին Հ.Մարտիրոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։
20. 2012 թվականի դեկտեմբերի 25-ին Հ.Հովհաննիսյանին, Հ.Գրիգորյանին և Ա.Աբրահամյանին առաջադրված մեղադրանքները փոփոխվել և նրանց նոր մեղադրանքներ են առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով։
21. 2012 թվականի դեկտեմբերի 26-ին որոշում է կայացվել թիվ 61203311 («մայր») քրեական գործից ամբաստանյալներ Վ.Խաչիկյանի և ևս 12 անձանց վերաբերյալ թիվ 69111912 համարով մաս անջատելու մասին՝ մեղադրական եզրակացությամբ դատարան ուղարկելու նպատակով։
22. 2013 թվականի փետրվարի 08-ին թիվ 69111912 քրեական գործը Վ.Խաչիկյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով, Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Հ.Գրիգորյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Վ.Գևորգյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Վ.Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Ս.Էլբակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Հ.Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Ս.Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Ա.Սուքիասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Հ.Մարտիրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Հ.Դանիելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով, Բ.Մուրադյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով, Ա.Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ մուտք է եղել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, 2013 թվականի փետրվարի 11-ին ընդունվել դատավոր Մ.Պապոյանի վարույթ։
23. 2013 թվականի փետրվարի 25-ին դատավոր Մ.Պապոյանը որոշում է կայացրել քրեական գործը դատական քննության նշանակելու մասին։
24. 2013 թվականի ապրիլի 29-ին մինչդատական վարույթում նախաքննությունը շարունակվող թիվ 61203311(«մայր») քրեական գործից թիվ 69104912 համարով անջատվել է սույն գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքի հետ առնչվող անձանց` մեկ այլ գործով ամբաստանյալներ Է.Վարժապետյանի, Ա.Աբրահամյանի, Կ.Փիլոյանի և Ռ.Մնացականյանի վերաբերյալ մաս, որը մեղադրական եզրակացությամբ (2013 թվականի հունիսի 12-ին) ուղարկվել է Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։
25. 2013 թվականի նոյեմբերի 28-ին դատավոր Մ.Պապոյանին այլ դատարան տեղափոխելու կապակցությամբ քրեական գործը վերամակագրվել է դատավոր Մ.Մակյանին, 2013 թվականի նոյեմբերի 29-ին ընդունվել վերջինիս վարույթ։
26. 2013 թվականի դեկտեմբերի 16-ին դատավոր Մ.Մակյանը որոշում է կայացրել քրեական գործը դատական քննության նշանակելու մասին։
27. 2014 թվականի փետրվարի 27-ին դատավոր Մ.Մակյանը մեղադրողի միջնորդությունը բավարարել և ինքնաբացարկ է հայտնել։
28. 2014 թվականի մարտի 05-ին քրեական գործը վերամակագրվել է դատավոր Ա.Վարդանյանին, նույն թվականի մարտի 6-ին ընդունվել է վարույթ, նշանակվել` դատական քննության և վերսկսել։
29. 2014 թվականի օգոստոսի 21-ի դատական նիստում մեղադրողը, որոշում է կայացրել ամբաստանյալներ Վ.Խաչիկյանին, Ա.Աբրահամյանին, Հ.Գրիգորյանին և Վ.Խաչատրյանին առաջադրված մեղադրանքները փոփոխելու և վերջիններիս նույն հոդվածներով նոր մեղադրանքներ առաջադրելու մասին` պայմանավորված նրանց վերագրված յուրացման ընդհանուր գումարի չափի հստակեցման անհրաժեշտությամբ (մեղադրանքի և մեղադրական եզրակացության մեջ թյուրիմացաբար նշվել էր 260.956.681 ՀՀ դրամ, որը փոփոխվել և նրանց առանձին որոշումների կայացմամբ վերագրվել է կազմակերպված խմբի կազմում 267.266.819 ՀՀ դրամ գումարի յուրացում)։
30. 2014 թվականի սեպտեմբերի 24-ի հերթական դատական նիստում որոշում է կայացրել ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և վերջինիս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-314-րդ հոդվածով (պաշտոնեական կեղծիքը կազմակերպելու համար) նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին։ Նույն օրը փոփոխվել են նաև ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանին և Հ.Գրիգորյանին առաջադրված մեղադրանքները և նրանց նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 38-314-րդ հոդվածով (պաշտոնեական կեղծիք կատարելու օժանդակելու համար), իսկ ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 38-314-րդ հոդվածով (պաշտոնեական կեղծիքը կազմակերպելու համար):
31. Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճռով Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, և դատապարտվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով՝ ազատազրկման` յոթ տարի վեց ամիս ժամկետով՝ անձնական գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավել, քան 261.115.652 ՀՀ դրամի չափով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով՝ ազատազրկման` հինգ տարի ժամկետով՝ անձնական գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավել, քան 29 մլն ՀՀ դրամի չափով։
Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասը` նշանակված հիմնական պատժին` յոթ տարի վեց ժամկետով ազատազրկմանը մասնակիորեն գումարելով հինգ տարի ժամկետով ազատազրկման չորս տարի վեց ամիսը, իսկ որպես լրացուցիչ պատիժ նշանակված 261.115.652 ՀՀ դրամի չափով անձնական գույքի բռնագրավմանը լրիվ գումարելով 29.000.000 ՀՀ դրամը` Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ տասներկու տարի ժամկետով՝ անձնական գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավել, քան 290.115.652 ՀՀ դրամի չափով։
Վազգեն Խաչիկյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 2012 թվականի սեպտեմբերի 28-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Աշոտ Աբրահամյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և դատապարտվել` ազատազրկման` հինգ տարի վեց ամիս ժամկետով՝ անձնական գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավել, քան 261.115.652 ՀՀ դրամի չափով։
Աշոտ Աբրահամյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 2012 թվականի սեպտեմբերի 28-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նա ազատվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Հովհաննես Գրիգորյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նշանակվել է պատիժ՝ ազատազրկում` հինգ տարի վեց ամիս ժամկետով՝ անձնական գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավել, քան 261.115.652 ՀՀ դրամի չափով։
Հովհաննես Գրիգորյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 2012 թվականի սեպտեմբերի 28-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վիգեն Լևոնի Գևորգյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և դատապարտվել` ազատազրկման` հինգ տարի վեց ամիս ժամկետով՝ անձնական գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավել, քան 261.115.652 ՀՀ դրամի չափով։
Վիգեն Գևորգյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 2012 թվականի սեպտեմբերի 28-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է՝ նրան քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Վահագն Խաչատրյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և դատապարտվել` ազատազրկման` հինգ տարի վեց ամիս ժամկետով՝ անձնական գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավել, քան 261.115.652 ՀՀ դրամի չափով։
Վահագն Խաչատրյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 2012 թվականի սեպտեմբերի 07-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցվել է՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Բագրատ Մուրադյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և դատապարտվել` ազատազրկման` չորս տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
Հաշվակցելով անազատության մեջ նրան պահելու երկու տարի երեք ամիս մեկ օրը՝ Բագրատ Մուրադյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` մեկ տարի ութ ամիս 29 օր ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան մեկ տարի ժամկետով, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքը վերացվել է, նա դատական նիստերի դահլիճում անհապաղ ազատ է արձակվել։
Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Արմեն Խաչատրյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ՝ ազատազրկում չորս տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
Հաշվակցելով անազատության մեջ նրան պահելու երկու տարի երեք ամիս մեկ օրը՝ Արմեն Խաչատրյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում մեկ տարի ութ ամիս 29 օր ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան մեկ տարի ժամկետով, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը վերացվել է, նա դատական նիստերի դահլիճում անհապաղ ազատ է արձակվել։
Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նա ազատվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Հովհաննես Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նշանակվել է պատիժ՝ ազատազրկում` չորս տարի վեց ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Հ.Հովհաննիսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան մեկ տարի ժամկետով։
Հովհաննես Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը վերացվել է` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նա ազատվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Արթուր Սուքիասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նշանակվել է պատիժ՝ ազատազրկում` չորս տարի վեց ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
Նշանակված պատժին հաշվակցվել է անազատության մեջ գտնվելու մեկ ամիս քսան օրը՝ Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանին թողնվել է կրելու չորս տարի չորս ամիս տաս օր ժամկետով ազատազրկումը՝ առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան մեկ տարի ժամկետով։
Արթուր Սուքիասյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը վերացվել է` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նա ազատվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Սարգիս Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նշանակվել է պատիժ՝ ազատազրկում չորս տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան մեկ տարի ժամկետով։
Սարգիս Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը վերացվել է` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Սամվել Գրիգորի Էլբակյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նա ազատվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Սամվել Էլբակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նշանակվել է պատիժ՝ ազատազրկում` չորս տարի վեց ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան մեկ տարի ժամկետով։
Սամվել Էլբակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը վերացվել է` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նա ազատվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Համլետ Մարտիրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետերով նշանակվել է պատիժ՝ ազատազրկում` չորս տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան մեկ տարի ժամկետով։
Համլետ Մարտիրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը վերացվել է` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-314-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նա ազատվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Հրանուշ Դանիելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նշանակվել է պատիժ՝ ազատազրկում չորս տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան մեկ տարի ժամկետով։
Հրանուշ Դանիելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը վերացվել է` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Դատախազության ներկայացրած 267.583.336 ՀՀ դրամի քաղաքացիական հայցը բավարարվել է մասնակիորեն` 201.186.157 ՀՀ դրամի չափով, հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի համապարտությամբ բռնագանձվել է քաղաքացիական պատասխանողներ՝ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից և Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից` 39.385.675 ՀՀ դրամ՝ գումար, Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, ինչպես նաև Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանից՝ 85.767.431 ՀՀ դրամ գումար, Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, ինչպես նաև Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանից՝ 39.671.495 ՀՀ դրամ գումար,
Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, ինչպես նաև Սամվել Գրիգորի Էլբակյանից, Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանից և Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանից՝ 15.327.226 ՀՀ դրամ գումար,
Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, ինչպես նաև Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանից 21.034.330 ՀՀ դրամ գումար` բռնագանձումը տարածելով նրանց անձնական գույքերի վրա։
Վազգեն Խաչիկյանից, Աշոտ Աբրահամյանից, Վահագն Խաչատրյանից, Հովհաննես Գրիգորյանից, Վիգեն Գևորգյանից և Բագրատ Մուրադյանից համապարտությամբ 10.719.870 ՀՀ դրամ գումար հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձելու վերաբերյալ մասով քաղաքացիական հայցի հարցը համարվել է լուծված` քաղաքացիական պատասխանող Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի կողմից 10.800.000 ՀՀ դրամ վնասն ամբողջությամբ փոխհատուցելու պատճառաբանությամբ։
Վազգեն Խաչիկյանից, Աշոտ Աբրահամյանից, Վահագն Խաչատրյանից, Հովհաննես Գրիգորյանից, Վիգեն Գևորգյանից և Արմեն Խաչատրյանին համապարտությամբ 3.623.587 ՀՀ դրամ գումար հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձելու վերաբերյալ մասով ներկայացված քաղաքացիական հայցի հարցը համարվել է լուծված` քաղաքացիական պատասխանող Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի կողմից 3.700.000 ՀՀ դրամ վնասն ամբողջությամբ փոխհատուցելու պատճառաբանությամբ։
Քաղաքացիական պատասխանող Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից հօգուտ պետության 29.000.000 ՀՀ դրամ գումար բռնագանձնելու վերաբերյալ մասով ներկայացրած քաղաքացիական հայցը մերժվել է` ոչ պատշաճ անձի կողմից հարուցվելու հիմքով։
Իրեղեն ապացույց հանդիսացող, Դատարանում պահվող՝ Աշոտ Աբրահամյանի երկու նոթատետրերը, Վահագն Խաչատրյանի «Դելլ» տեսակի համակարգիչը և «Դուդուկ» ֆայլով էլեկտրոնային կրիչը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմած պարտավորագիրը, ինչպես նաև որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված «Տոշիբա» տեսակի համակարգիչը պահվել է քրեական գործի հետ՝ սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերը պահվել է քրեական գործում՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի անձնական գույքերի՝ գրավի առարկա հանդիսացող՝ Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցի 37-րդ շենքի 9-րդ բնակարանի իրացումից գոյացած, «Ամերիաբանկ» ՓԲ ընկերության գույքային պահանջից ազատ դրամական միջոցների, Լոռու մարզի Ախթալա քաղաքի Սպանդարյան փողոցի 23-րդ շենքի 2-րդ մասնաշենքի 9-րդ բնակարանի, անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված «Սամսունգ դուոս» տեսակի բջջային հեռախոսի,
Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանի անձնական գույքերի՝ Երևանի Երկաթգծի փողոցի 29-րդ շենքի 17-րդ բնակարանի, Երևանի Աճեմյան փողոցի 12/5 հասցեում գտնվող անշարժ գույքի, Արարատի մարզի Նոյակերտ համայնքում գտնվող 0039-0011 ծածկագրով տնամերձ հողամասի, 0109-0003 ծածկագրով գյուղատնտեսական նշանակության հողամասի և անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված «Նոկիա» տեսակի բջջային հեռախոսի,
Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի անձնական գույքերի՝ «Մերսեդես Բենց» մակնիշի 64 ՍՕ 108 և «Մերսեդես-Բենց E-350» մակնիշի 11 PO 001 համարանիշի ավտոմեքենաների,
Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի անձնական գույքերի՝ Երևանի Կ.Ուլնեցու փողոցի 66-րդ շենքի 57-րդ բնակարանի, Երևանի Ավետիսյան 4-րդ փողոցի 8-րդ շենքի 30-րդ բնակարանի, անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված «Դիջիտալ մոբայլ» տեսակի բջջային հեռախոսի, 20 ԱՄՆ դոլարի, 3.700 ՀՀ դրամ գումարի, նրա բնակարանում հայտնաբերված «Դելլ» և «Տոշիբա» տեսակի դյուրակիր համակարգիչների,
Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի անձնական գույքի՝ Երևանի Դավիթաշեն 2-րդ թաղամասի 34-րդ շենքի 15-րդ բնակարանի նկատմամբ կիրառված արգելանքները պահպանվել են, դրանք կամ դրանցից գոյացած դրամական միջոցներն ուղղվել է պետությանը պատճառված գույքային վնասի փոխհատուցմանը, Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանի և Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի անձնական գույքերը՝ նաև նրանցից յուրաքանչյուրի նկատմամբ նշանակված գույքի բռնագրավման ապահովմանը, իսկ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկանի, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանի և Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի անձնական գույքերը՝ նաև դատական ծախսերի հատուցմանը։
Սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի անվամբ հաշվառված՝ Երևան քաղաքի Մանանդյան 16-րդ շենքի 16-րդ բնակարանի, նույն շենքի բակում գտնվող ավտոտնակի, նրա անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված «Նոկիա» տեսակի բջջային հեռախոսի, «525» և «523» հարգի դաջվածքներով սպիտակ մետաղից մատանու և 17.400 ՀՀ դրամ գումարի, ինչպես նաև Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի խուզարկությամբ հայտնաբերված «Բիլայն» տեսակի բջջային հեռախոսի, արծաթագույն մետաղից վզնոցի, դեղին մետաղից խաչի, 40 ԱՄՆ դոլար և 3.700 ՀՀ դրամ գումարների վրա դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում կիրառված արգելանքները վերացվել է` դրանց հիմքերը վերանալու պատճառաբանությամբ։
Սույն գործով քաղաքացիական պատասխանողների կողմից անձամբ կամ միջնորդավորված բանկային տարբեր հաշվեհամարներին, իբրև պետությանը պատճառված վնասի հատուցում, մուտքագրված գումարները, մասնավորապես` Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի, Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի և Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի կողմից 2012 թվականի սեպտեմբերի 07-ի թիվ 106 հանձնարարագրով ՀՀ դատախազության դեպոզիտ 900008037195 հաշվին միասնաբար վճարված 7.500.000 ՀՀ դրամ գումարը, Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանի կողմից 2011թ. մարտի 28-ի թիվ 000081 անդորրագրով 900001097261 հաշվեհամարին վճարված 804.000 ՀՀ դրամ, 2011 թվականի ապրիլի 01-ի թիվ 83 և 87, 2011 թվականի ապրիլի 8-ի թիվ 35, 39, 41 և 42, 2011 թվականի ապրիլի 16-ի թիվ 183 մուտքի օրդերներով թիվ 900005280640 համարին վճարված 3.345.995 ՀՀ դրամ, 2011 թվականի դեկտեմբերի 30-ի թիվ 37 մուտքի օրդերով ՀՀ դատախազության դեպոզիտ 900008037195 համարին վճարված 13.009.100 ՀՀ դրամ գումարները,
Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի կողմից 2012 թվականի ապրիլի 5-ի թիվ 099526, 2012 թվականի ապրիլի 10-ի թիվ 220279 և 2012 թվականի ապրիլի 13-ի թիվ 006987 անդորրագրերով ՀՀ դատախազության դեպոզիտ 900008037195 համարին վճարված ընդհանուր 3.000.000 ՀՀ դրամ գումարը,
Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի կողմից ՀՀ ֆինանսների նախարարության աշխատակազմի ֆինանսական վերահսկողության տեսչության իրականացրած (2011 թվականի ապրիլի 11-ին կազմած ստուգման թիվ 14-Ա միջանկյալ ակտի) ստուգման ընթացքում վերականգնված 2.308.000 ՀՀ դրամ գումարը,
Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի կողմից 2014 թվականի նոյեմբերի 25-ի թիվ 1 վճարման հանձնարարագրով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դեպոզիտ 900013298014 հաշվեհամարին վճարված 3.000.000 ՀՀ դրամ գումարը, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանի կողմից 2014 թվականի դեկտեմբերի 1-ի թիվ 141201008424001 կտրոնով նույն հաշվեհամարին վճարված 2.000.000 ՀՀ դրամ գումարը փոխանցվել է ՀՀ պետական բյուջե, իսկ Վիգեն Լևոնի Գևորգյանի կողմից 2014 թվականի նոյեմբերի 26-ի թիվ 141126013095040 անդորրագրով վճարված 2.000.000 ՀՀ դրամ, Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի կողմից 2014 թվականի նոյեմբերի 27-ին թիվ 60 անդորրագրով վճարված 2.600.000 ՀՀ դրամ, Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի կողմից 2014 թվականի նոյեմբերի 25-ին թիվ 141125021232001 կտրոնով վճարված 1.300.000 ՀՀ դրամ, Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի կողմից 2014 թվականի նոյեմբերի 24-ին թիվ 141124049913001 կտրոնով վճարված 7.000.000 ՀՀ դրամ, Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի կողմից 2014 թվականի դեկտեմբերի 2-ին թիվ 168 անդորրագրով վճարված 2.562.000 ՀՀ դրամ, Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի կողմից 2014 թվականի դեկտեմբերի 04-ի թիվ 51 անդորրագրով վճարված 8.300.000 ՀՀ դրամ, Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի կողմից 2014 թվականի դեկտեմբերի 04-ի թիվ 48 անդորրագրով վճարված 1.200.000 ՀՀ դրամ գումարների տնօրինման հարցը համարվել է լուծված` այն անմիջականորեն Կենտրոնական գանձապետարանի 900005028155 համարին փոխանցվելու փաստով։
Որպես դատական ծախս` Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանից, Սամվել Գրիգորի Էլբակյանից, Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանից և Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի համապարտությամբ բռնագանձվել է 1.000.020 ՀՀ դրամ գումար /քրեական գործ, հատոր 56, էջ 1-151/:
32. Վերաքննիչ դատարանի 2014 թվականի հունվարի 26-ի որոշմամբ ՀՀ գլխավոր դատախազության մեղադրանքի պաշտպանության և դատական ակտերի բողոքարկման վարչության դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանի, ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի պաշտպան Հ.Անանյանի, ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի պաշտպան Վ.Աթոյանի, ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանի պաշտպան Գ.Հակոբյանի, ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանի պաշտպան Ա.Զաքարյանի, ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պաշտպան Լ.Սիմոնյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի, գործով կողմ չհանդիսացող Լ.Ասատրյանի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքներն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել` դատական քննության վճռաբեկության կանոններով:
Գործի փաստական հանգամանքները
33. Նախաքննական մարմնի ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքների և մեղադրողի կողմից դատաքննության ժամանակ մեղադրանքները փոփոխելու արդյունքում ամբաստանյալներ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանին (վերջնական) մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-314-րդ հոդվածով, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով (վերջնական), Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով (վերջնական), Վիգեն Լևոնի Գևորգյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով (վերջնական), Սամվել Գրիգորի Էլբակյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով (վերջնական), Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով, Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով, Արմեն Կառլենի Խաչատրյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով հետևյալ արարքների կատարման համար.
Ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանը, «2005թ. հունվարի 14-ից մինչև 2010 թվականի դեկտեմբերի 17-ն աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության (այսուհետ նաև` Ծառայություն) պետի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ և օգտվելով Ծառայությունը կառավարելու իր լիազորություններից, մասնավորապես` այն, որ իր կողմից վերահսկվել է կենսաթոշակառուների կողմից կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչությանը ներկայացված դիմումների հիման վրա կուտակված կենսաթոշակների գումարները /դեպոնենտ/ Ծառայության վճարային ծառայության Երևան քաղաքի ստորաբաժանումների կողմից վճարելու գործընթացը` Ծառայության մի շարք պաշտոնատար և պատասխանատու անձանց հետ, կազմակերպված խմբով, 2006-2010թթ. ընկած ժամանակահատվածում, օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, ստեղծել և ղեկավարել է կազմակերպված խումբ պաշտոնեական կեղծիք կատարելու և կազմակերպված խմբով առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ, այն է` կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող կեղծ դիմումներ պատրաստելով կամ առանց այդ դիմումների վճարային ցուցակներում կենսաթոշակառուների ստորագրությունները կեղծելու միջոցով անհիմն ելքագրել և յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված, մահացած կամ ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակառուների վճարումը կասեցված կենսաթոշակի առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 267.266.819 ՀՀ դրամ գումարները։
Բացի այդ` Վ.Խաչիկյանը խարդախությամբ հափշտակել է պետական բյուջե վերականգնման ենթակա, առանձնապես խոշոր չափերի` 29 մլն ՀՀ դրամ գումարը։
Պետությունից առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ Վ.Խաչիկյանը 2006 թվականի սկզբներին այդ նպատակով ստեղծել է կազմակերպված կայուն խումբ, որի կազմում ընդգրկել է Ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Ա.Աբրահամյանին, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վ.Խաչատրյանին, Երևան քաղաքի վճարային ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանին և վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանին։ Խմբի վերը նշված անդամները Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ նախապես մանրակրկիտ պայմանավորվել են ծրագրավորված հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, կատարվել է խմբի անդամների դերաբաշխում, որում խմբի անդամները, ըստ պաշտոնեական լիազորությունների, ստանձնել են իրենց համապատասխան դերը։ Մասնավորապես` կասեցված կենսաթոշակի /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիազորությունը, մինչև 2008 թվականը ներառյալ, վերապահված է եղել ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Ա.Աբրահամյանին, իսկ 2009 թվականից` տարածքային բաժնի պետերին, կենսաթոշակառուների և նրանց կենսաթոշակների վճարման տվյալների շտեմարանի ձևավորման ու վերահսկման լիազորությունը` տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վ.Խաչատրյանին, իսկ կենսաթոշակների վճարման կազմակերպումն ու վճարումը` վճարային ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանին։ Առանձին դրվագներով խմբի կազմում են ընդգրկվել «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հ.Հովհաննիսյանը, «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Ա.Մարտիրոսյանը, «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Սարգսյանը և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանը, բաժնի պետի տեղակալներ Ա.Սուքիասյանը, Հ.Մարտիրոսյանը, օպերատոր Հ.Դանիելյանը, Վ.Խաչատրյանի հարազատներ Ա.Խաչատրյանը և Բ.Մուրադյանը, ովքեր ունեցել են հափշտակության դիտավորությամբ տևական ժամանակով կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները ճշտելու, վճարման հիմք հանդիսացող պաշտոնական փաստաթղթերում` դիմումներում և վճարային ցուցակներում, կեղծ տեղեկություններ մտցնելու և ստորագրություններ կեղծելու իրենց դերակատարումները։
Այսպես.
Պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2006-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամները, օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում, խմբի անդամներից Վ.Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձնացրել է Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժիններում հաշվառված և երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած կենսաթոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Ա.Աբրահամյանի հետ կազմել են կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Ա.Աբրահամյանն ուղարկել է համապատասխան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշակառուներն ընդգրկվել են համապատասխան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայությունում խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանի վերահսկման ներքո, կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճարային ցուցակներում այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց կեղծ ստորագրություններով վճարման փաստը հաստատելու համար կազմակերպված խմբում որոշ դեպքերում Վ.Խաչատրյանի միջոցով ընդգրկել են վերջինիս քրոջ ամուսնուն` Ա.Խաչատրյանին, և կնոջ քրոջ ամուսնուն` Բ.Մուրադյանին, ովքեր Վ.Խաչատրյանի ուղղորդմամբ այցելել են վճարային ծառայություն և կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել` տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակներում։ Այնուհետև Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել ու հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են 125 կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 64.850.289 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները։
Ըստ պայմանավորվածության` հափշտակված գումարներից Վ.Խաչիկյանն ամսական Ա.Աբրահամյանին տվել է 150.000-300.000 ՀՀ դրամ, Հ.Գրիգորյանին` 100.000-200.000 ՀՀ դրամ։ Իրենց տրված գումարներից Ա.Աբրահամյանը Վ.Խաչատրյանին յուրաքանչյուր կեղծ դիմում պատրաստելու համար վճարել է 5.000 ՀՀ դրամ, իսկ Հ.Գրիգորյանը Վ.Գևորգյանին` ամսական 10.000-40.000 ՀՀ դրամ։
Շարունակելով հանցավոր գործունեությունը` Վ.Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է Ծառայության «Քանաքեռ-Զեյթունի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Ա.Սուքիասյանին։ Վերջինս 2007 թվականի մարտից մինչև 2008 թվականի հուլիսը ներառյալ, ընկած ժամանակահատվածում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև` գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 53 կենսաթոշակառուի տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` այդ կենսաթոշակառուների անունից ներկայացրել է Ա.Աբրահամյանին` կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու և կուտակված գումարներն ստանալու համար։ Այնուհետև կեղծ դիմումները սահմանված ընթացակարգով Ա.Աբրահամյանն ուղարկել է տարածքային բաժին, որտեղ կենսաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալները Վահագն Խաչատրյանի վերահսկմամբ ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավորվածության համաձայն` Ա.Սուքիասյանը վճարային ծառայությունում Հ.Գրիգորյանի վերահսկմամբ կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո վերջինիցս ստացած կենսաթոշակի գումարները հանձնել է Ա.Աբրահամյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 38.848.189 ՀՀ դրամ գումար։
Ա.Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակված գումարներից Վ.Խաչիկյանն ստացել է գումարի 70 տոկոսը` 27.193.732 ՀՀ դրամը, իսկ Ա.Աբրահամյանը, Հ.Գրիգորյանը և Ա.Սուքիասյանը` 10-ական տոկոսը` 3.884.819-ական ՀՀ դրամը։ Ստացված գումարների իր մասնաբաժնից Հ.Գրիգորյանը Վ.Գևորգյանին ամսական տվել է 10.000-40.000 ՀՀ դրամ։
2009 թվականից սկսած` կասեցված կենսաթոշակի (դեպոնենտ) վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիազորությունները վերապահվել են տարածքային բաժիններին։
Վ.Խաչիկյանը, կազմակերպված խմբում 2009 թվականի ընդգրկելով Ծառայության «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանին և 2008 թվականի օգոստոսի 19-ի հրամանով նույն տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում նշանակված Ա.Սուքիասյանին, հանցավոր գործունեությունը շարունակել են վերջիններիս մասնակցությամբ։ Օգտվելով իրեն վերապահված լիազորություններից և օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Ա.Մարտիրոսյանը Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու ցուցումներով 2009 թվականի ապրիլից հոկտեմբերն ընկած ժամանակաընթացքում նույն եղանակով տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև` գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 7 կենսաթոշակառուների տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` Ա.Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վ.Խաչատրյանի կողմից` այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ կենսաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։
Պայմանավորվածության համաձայն` Ա.Սուքիասյանը մահացած և ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակառուների փոխարեն տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայությամբ ստորագրել է վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար։
Բացի այդ` 2009 թվականին Վ.Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանին։ Նրա կազմակերպմամբ և անմիջական ցուցումներով` Հ.Հովհաննիսյանը 2009 թվականի ընթացքում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ընդհանուր` 24 կենսաթոշակառուների տվյալներ, որոնց անվամբ խմբային շահերից ելնելով` պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ։ Ա.Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից` այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ դիմումներով կամ առանց այդ դիմումների` Հ.Հովհաննիսյանը տարածքային բաժնում կենսաթոշակառուների և նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, ապա ուղարկել վճարային ծառայություն` վճարման։
Այնուհետև ըստ պայմանավորվածության` նշված վճարային ցուցակների հիման վրա Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 26.142.199 ՀՀ դրամ գումար։
Այնուհետև Վ.Խաչիկյանը, բացի Հ.Հովհաննիսյանից և Ա.Մարտիրոսյանից և մյուսներից, 2010 թվականի ընթացքում կազմակերպված խմբում ընդգրկել է նաև Ծառայության «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Սարգսյանին և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանին, իսկ վերջինիս միջոցով` նույն բաժնի պետի տեղակալ Հ.Մարտիրոսյանին և գլխավոր մասնագետ-օպերատոր Հ.Դանիելյանին։ Պետական բյուջեից պաշտոնեական կեղծիքի միջոցով յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ, Ծառայությունում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով, անձամբ և Ա.Աբրահամյանի միջոցով հրահանգավորել է տարածքային բաժինների հիշյալ պետերին` վճարումը կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համար տարածքային շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները։ Տարածքային բաժնի պետերը, Վազգեն Խաչիկյանի ուղղակի ցուցումով շտեմարաններից այդ տվյալներն առանձնացնելուց հետո առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության, խմբային շահերից ելնելով, այդ տվյալները ներկայացրել են խմբի անդամ Վ.Խաչատրյանին, ով տրամադրել է կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համապատասխան ծածկագրերը։ Այդպիսիք ստանալուց հետո կենսաթոշակառուների տվյալներն ընդգրկել են վճարային ցուցակներում, ապա Հ.Հովհաննիսյանը, Ա.Մարտիրոսյանը և Ս.Սարգսյանն այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց վճարային ցուցակներում կեղծել են ստորագրությունները, իրենց ստորագրություններով և կնիքով հաստատել վճարային ցուցակները, իսկ Ս.Էլբակյանի հանձնարարությամբ վճարային ցուցակները կազմել և իրենց ստորագրությամբ հաստատել են Հ.Մարտիրոսյանն ու Հ.Դանիելյանը։ Կեղծ տվյալներ պարունակող վճարային ցուցակները տարածքային բաժնի հիշյալ պետերն անձամբ ներկայացրել են խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանին, ով ըստ ցուցակների` Վ.Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից ստացել է իրենց վստահված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 131.582.500 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները և փոխանցելով Վ.Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտակել են։
Մասնավորապես.
- «Արաբկիրի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 23 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 22.837.572 ՀՀ դրամ գումար,
- «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 74 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 58.235.211 ՀՀ դրամ գումար,
- «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հոկտեմբերին առանց դիմումների 26 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 30.020.622 ՀՀ դրամ գումար,
- «Շենգավիթի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հոկտեմբերին առանց դիմումների 24 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 20.489.226 ՀՀ դրամ գումար։
Հետագայում` 2010 թվականի դեկտեմբերի սկզբներին, Ծառայությունում ստուգումներ իրականացնող ստուգողներից հանրորեն վտանգավոր արարքի հետքերը վերացնելու և չբացահայտվելու նպատակով Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վ.Խաչատրյանը վճարային տեղեկատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները։
Հափշտակված գումարից Վ.Խաչիկյանը Հ.Գրիգորյանի միջոցով «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Սարգսյանին տվել է 1.5 մլն ՀՀ դրամ։
Բացի այդ` խարդախությամբ առանձնապես խոշոր չափերով գումարներ հափշտակելու ուղղակի դիտավորությամբ, ՀՀ վերահսկիչ պալատի կողմից սոցիալական ապահովության Գյումրու տարածքային բաժնում իրականացվող ստուգումների ընթացքում, Ծառայության վճարումների ծառայության կողմից հայտնաբերված թաղման նպաստների կրկնակի վճարման հետևանքով պետությանը վնաս պատճառելու հանգամանքների վերաբերյալ Վազգեն Խաչիկյանը 2010 թվականի մայիսին իր աշխատասենյակում անցկացրած խորհրդակցության ընթացքում նախնական հաշվարկներով պատճառված 29 մլն դրամ գումարի վնասը պետական բյուջե վճարելու պատրվակով Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վարժապետյանից պահանջել է վերականգնել հիշյալ վնասը։ Է.Վարժապետյանը 2010 թվականի հունիսի սկզբներին 20 մլն դրամն անձամբ, իսկ 9 մլն դրամը` կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Ա.Աբրահամյանի ու Ծառայության պետի առաջին տեղակալ Ա.Հարությունյանի միջոցով փոխանցել է Վ.Խաչիկյանին, ով պետական բյուջե վերականգնման ենթակա առանձնապես խոշոր չափերի` 29 մլն դրամ գումարը պետական բյուջե չի վճարել և խարդախությամբ հափշտակել է»։
Ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանը «1999 թվականից աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ և օժտված լինելով ծառայության կանոնադրությամբ, հիշյալ վարչության կանոնակարգով նախատեսված գործառույթները կառավարելու, ինչպես նաև կենսաթոշակի կասեցված /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիազորություններով, 2006-2010թթ. ընկած ժամանակահատվածում օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` ընդգրկվելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի կողմից կազմակերպված խմբում, օժանդակել է պաշտոնեական կեղծիք կատարելու և կազմակերպված խմբով առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ հանցավոր մտադրությունը իրականացնելուն։ Այդ նպատակով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայությունում, ինչպես նաև ծառայության Երևան քաղաքի ստորաբաժանումներում իր խորհուրդներով և ցուցումներով օժանդակել է կազմակերպված խմբին, որպիսի պայմաններում իր անմիջական գիտությամբ և կարգադրությամբ ստորաբաժանումների աշխատակիցները կեղծ դիմումներ պատրաստելով կամ առանց այդ դիմումների՝ վճարային ցուցակներում կենսաթոշակառուների ստորագրությունները կեղծելու միջոցով անհիմն ելքագրեն և յուրացման եղանակով հափշտակեն մահացած կամ ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակառուների վճարումը կասեցված կենսաթոշակները։
Վ.Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պաշտոնեական կեղծիքներ կատարելու միջոցով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 260.956.681 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև կատարել է պաշտոնեական կեղծիք։
Այսպես. Ա.Աբրահամյանը պաշտոնեկան կեղծիք կատարելու օժանդակությամբ և պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ նախնական համաձայնության գալով Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի հետ` 2006 թվականի սկզբներից ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` Ծառայության տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վ.Խաչատրյանի, վճարային ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանի և վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի, իսկ առանձին դեպքերում նաև` «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հ.Հովհաննիսյանի, «Ավան և Նոր-Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Ա.Մարտիրոսյանի, «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Սարգսյանի և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանի, բաժնի պետի տեղակալներ` Ա.Սուքիասյանի, Հ.Մարտիրոսյանի, օպերատոր Հ.Դանիելյանի, Վահագն Խաչատրյանի հարազատներ` Ա.Խաչատրյանի և Բ.Մուրադյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Ա.Աբրահամյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Կազմակերպված խմբի անդամները պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2006-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամներն օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում` նրանցից Վ.Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձնացրել է Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժիններում հաշվառված և երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած կենսաթոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Ա.Աբրահամյանի հետ կազմել են կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Ա.Աբրահամյանն ուղարկել է համապատասխան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշակառուներն ընդգրկվել են համապատասխան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայությունում, խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանի վերահսկման ներքո, կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճարային ցուցակներում այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց կեղծ ստորագրություններով վճարման փաստը հաստատելու համար կազմակերպված խմբում որոշ դեպքերում Վ.Խաչատրյանի միջոցով ընդգրկել են վերջինիս քրոջ ամուսնուն` Ա.Խաչատրյանին և կնոջ քրոջ ամուսնուն` Բ.Մուրադյանին, ովքեր Վ.Խաչատրյանի ուղղորդմամբ այցելել են վճարային ծառայություն և կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել` տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակներում։
Այնուհետև Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են 125 կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 64.850.289 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները։
Ըստ պայմանավորվածության` հափշտակված գումարներից Վ.Խաչիկյանն ամսական Ա.Աբրահամյանին տվել է 150.000-300.000 ՀՀ դրամ, Հ.Գրիգորյանին` 100.000-200.000 ՀՀ դրամ։ Իրենց տրված գումարներից Ա.Աբրահամյանը Վ.Խաչատրյանին յուրաքանչյուր կեղծ դիմում պատրաստելու համար վճարել է 5.000 ՀՀ դրամ, իսկ Հ.Գրիգորյանը Վ.Գևորգյանին` ամսական 10.000-40.000 ՀՀ դրամ։
Շարունակելով հանցավոր գործունեությունը` Վ.Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է Ծառայության «Քանաքեռ-Զեյթունի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Ա.Սուքիասյանին։ Վերջինս 2007 թվականի մարտից մինչև 2008 թվականի հուլիսը` ներառյալ, ընկած ժամանակահատվածում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 53 կենսաթոշակառուի տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` այդ կենսաթոշակառուների անունից ներկայացրել է Ա.Աբրահամյանին` կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու և կուտակված գումարները ստանալու համար։ Այնուհետև, կեղծ դիմումները սահմանված ընթացակարգով Ա.Աբրահամյանն ուղարկել է տարածքային բաժին, որտեղ կենսաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալները Վահագն Խաչատրյանի վերահսկմամբ ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավորվածության համաձայն` Ա.Սուքիասյանը վճարային ծառայությունում Հ.Գրիգորյանի վերահսկմամբ կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո վերջինիցս ստացած կենսաթոշակի գումարները հանձնել է Ա.Աբրահամյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 38.848.189 ՀՀ դրամ գումար։
Ա.Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակված գումարներից Վ.Խաչիկյանն ստացել է գումարի 70 տոկոսը` 27.193.732 ՀՀ դրամը, իսկ Ա.Աբրահամյանը, Հ.Գրիգորյանը և Ա.Սուքիասյանը` 10-ական տոկոսը` 3.884.819-ական ՀՀ դրամը։ Ստացված գումարների իր մասնաբաժնից Հ.Գրիգորյանը Վ.Գևորգյանին ամսական տվել է 10.000-40.000 ՀՀ դրամ։
2009 թվականից սկսած` կասեցված կենսաթոշակի /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիազորությունները վերապահվել են տարածքային բաժիններին։
Վ.Խաչիկյանը, կազմակերպված խմբում 2009 թվականի ընդգրկելով Ծառայության «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Ա.Մարտիրոսյանին և 2008 թվականի օգոստոսի 19-ի հրամանով նույն տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում նշանակված Ա.Սուքիասյանին, հանցավոր գործունեությունը շարունակել են վերջիններիս մասնակցությամբ։ Օգտվելով իրեն վերապահված լիազորություններից և օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Ա.Մարտիրոսյանը Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու ցուցումներով 2009 թվականի ապրիլից հոկտեմբերն ընկած ժամանակաընթացքում նույն եղանակով տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև` գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 7 կենսաթոշակառուների տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` Ա.Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վ.Խաչատրյանի կողմից` այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ կենսաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։
Պայմանավորվածության համաձայն` Ա.Սուքիասյանը մահացած և ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակառուների փոխարեն տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայությամբ ստորագրել է վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար։
Բացի այդ` 2009 թվականին Վ.Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հ.Հովհաննիսյանին։ Նրա կազմակերպմամբ և անմիջական ցուցումներով` Հ.Հովհաննիսյանը 2009 թվականի ընթացքում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ընդհանուր` 24 կենսաթոշակառուների տվյալներ, որոնց անվամբ խմբային շահերից ելնելով` պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ։ Ա.Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վ.Խաչատրյանի կողմից` այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ դիմումներով կամ առանց այդ դիմումների` Հ.Հովհաննիսյանը տարածքային բաժնում կենսաթոշակառուների և նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, ապա ուղարկել վճարային ծառայություն` վճարման։
Այնուհետև ըստ պայմանավորվածության` նշված վճարային ցուցակների հիման վրա Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 26.142.199 ՀՀ դրամ գումար։
Այնուհետև Վ.Խաչիկյանը, բացի Հ.Հովհաննիսյանից և Ա.Մարտիրոսյանից և մյուսներից, 2010 թվականի ընթացքում կազմակերպված խմբում ընդգրկել է նաև Ծառայության «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Սարգսյանին և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանին, իսկ վերջինիս միջոցով` նույն բաժնի պետի տեղակալ Հ.Մարտիրոսյանին և գլխավոր մասնագետ-օպերատոր Հ.Դանիելյանին։ Պետական բյուջեից պաշտոնեական կեղծիքի միջոցով յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ, Ծառայությունում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով, անձամբ և Ա.Աբրահամյանի միջոցով հրահանգավորել է տարածքային բաժինների հիշյալ պետերին` վճարումը կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համար տարածքային շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները։ Տարածքային բաժնի պետերը, Վ.Խաչիկյանի ուղղակի ցուցումով շտեմարաններից այդ տվյալներն առանձնացնելուց հետո, առանց կասեցված կենսաթոշակների վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության, խմբային շահերից ելնելով, այդ տվյալները ներկայացրել են խմբի անդամ Վ.Խաչատրյանին, ով տրամադրել է կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համապատասխան ծածկագրերը։ Այդպիսիք ստանալուց հետո կենսաթոշակառուների տվյալներն ընդգրկել են վճարային ցուցակներում, ապա Հ.Հովհաննիսյանը, Ա.Մարտիրոսյանը և Ս.Սարգսյանն այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց վճարային ցուցակներում կեղծել են ստորագրությունները, իրենց ստորագրություններով և կնիքով հաստատել վճարային ցուցակները, իսկ Ս.Էլբակյանի հանձնարարությամբ վճարային ցուցակները կազմել և իրենց ստորագրությամբ հաստատել են Հ.Մարտիրոսյանն ու Հ.Դանիելյանը։ Կեղծ տվյալներ պարունակող վճարային ցուցակները տարածքային բաժնի հիշյալ պետերն անձամբ ներկայացրել են խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանին, ով ըստ ցուցակների` Վ.Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից ստացել է իրենց վստահված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 131.582.500 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները և փոխանցելով Վ.Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտակել են։
Մասնավորապես.
- «Արաբկիրի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 23 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 22.837.572 ՀՀ դրամ գումար,
- «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնում 2010թ. հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 74 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 58.235.211 ՀՀ դրամ գումար,
- «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հոկտեմբերին առանց դիմումների 26 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 30.020.622 ՀՀ դրամ գումար,
- «Շենգավիթի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հոկտեմբերին առանց դիմումների 24 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 20.489.226 ՀՀ դրամ գումար։
Հետագայում` 2010 թվականի դեկտեմբերի սկզբներին, Ծառայությունում ստուգումներ իրականացնող ստուգողներից հանրորեն վտանգավոր արարքի հետքերը վերացնելու և չբացահայտվելու նպատակով Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վ.Խաչատրյանը վճարային տեղեկատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները։
Հափշտակված գումարից Վ.Խաչիկյանը Հ.Գրիգորյանի միջոցով «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Սարգսյանին տվել է 1.500.000 ՀՀ դրամ»։
Ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանը «2005 թվականի մայիսի 27-ից մինչև 2011 թվականի հունվարի 18-ն աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության Վճարումներ ծառայության պետի պաշտոնում և հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ, օժտված լինելով ՍԱՊԾ վճարումների ծառայության կանոնադրությամբ նախատեսված կենսաթոշակների գումարների հոսքը` բանկային հաշիվներից ստացումը, բաշխումը` ըստ տարածքային ստորաբաժանումների, վճարումը, մնացորդային գումարների հետ վերադարձը կազմակերպելու և ղեկավարելու լիազորություններով, 2006-2010թթ. ընկած ժամանակահատ-վածում օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` ընդգրկվելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալակաան ապահովության պետական ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի կողմից կազմակերպված խմբում, օժանդակել է պաշտոնեական կեղծիք կատարելու և կազմակերպված խմբով առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ հանցավոր մտադրությունը իրականացնելուն։
Այդ նպատակով Ծառայության ստորաբաժանումների պետերից ստացել է կասեցված կենսաթոշակառուների (դեպոնենտի) վճարումների կազմված կեղծ ցուցակները, ապա այդ ցուցակների հիման վրա անհիմն կազմակերպել է առանձնապես խոշոր չափերի՝ 267.266.819 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարների ելքագրում։ Ստացված գումարները փոխանցել է Վ.Խաչիկյանին, իսկ վերջինս ամեն ամիս ստացել է իր մասնաբաժինը։ Ստացած գումարի իր մասնաբաժնից յուրաքանչյուր ամիս մասնաբաժին է տվել տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանին։
Այսպես. Հ.Գրիգորյանը պաշտոնեական կեղծիք կատարելու օժանդակությամբ և պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ նախնական համաձայնության գալով Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի հետ` 2006 թվականի սկզբներից ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` Ծառայության տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վ.Խաչատրյանի, կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Ա.Աբրահամյանի և Երևան քաղաքի վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի, իսկ առանձին դեպքերում նաև` «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հ.Հովհաննիսյանի, «Ավան և Նոր-Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Ա.Մարտիրոսյանի, «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Սարգսյանի և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանի, բաժնի պետի տեղակալներ` Ա.Սուքիասյանի, Հ.Մարտիրոսյանի, օպերատոր Հ.Դանիելյանի, Վ.Խաչատրյանի հարազատներ` Ա.Խաչատրյանի և Բ.Մուրադյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Հ.Գրիգորյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Կազմակերպված խմբի անդամները պայմանավորվածության համաձայն` հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2006-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամներն օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում` նրանցից Վ.Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձնացրել է Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժիններում հաշվառված և երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած կենսաթոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Ա.Աբրահամյանի հետ կազմել են կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Ա.Աբրահամյանն ուղարկել է համապատասխան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշակառուներն ընդգրկվել են համապատասխան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայությունում, խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանի վերահսկման ներքո, կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճարային ցուցակներում այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց կեղծ ստորագրություններով վճարման փաստը հաստատելու համար կազմակերպված խմբում որոշ դեպքերում Վ.Խաչատրյանի միջոցով ընդգրկել են վերջինիս քրոջ ամուսնուն` Ա.Խաչատրյանին և կնոջ քրոջ ամուսնուն` Բ.Մուրադյանին, ովքեր Վ.Խաչատրյանի ուղղորդմամբ այցելել են վճարային ծառայություն և կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակներում։ Այնուհետև Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են 125 կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 64.850.289 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները։
Ըստ պայմանավորվածության` հափշտակված գումարներից Վ.Խաչիկյանն ամսական Ա.Աբրահամյանին տվել է 150.000-300.000 ՀՀ դրամ, Հ.Գրիգորյանին` 100.000-200.000 ՀՀ դրամ։ Իրենց տրված գումարներից Ա.Աբրահամյանը Վ.Խաչատրյանին յուրաքանչյուր կեղծ դիմում պատրաստելու համար վճարել է 5.000 ՀՀ դրամ, իսկ Հ.Գրիգորյանը Վ.Գևորգյանին` ամսական 10.000-40.000 ՀՀ դրամ։
Շարունակելով հանցավոր գործունեությունը` Վ.Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է Ծառայության «Քանաքեռ-Զեյթունի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Ա.Սուքիասյանին։ Վերջինս 2007 թվականի մարտից մինչև 2008 թվականի հուլիսը ներառյալ, ընկած ժամանակահատվածում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև` գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 53 կենսաթոշակառուների տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` այդ կենսաթոշակառուների անունից ներկայացրել է Ա.Աբրահամյանին` կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու և կուտակված գումարներն ստանալու համար։ Այնուհետև կեղծ դիմումները սահմանված ընթացակարգով Ա.Աբրահամյանն ուղարկել է տարածքային բաժին, որտեղ կենսաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալները Վ.Խաչատրյանի վերահսկմամբ ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավորվածության համաձայն` Ա.Սուքիասյանը վճարային ծառայությունում Հ.Գրիգորյանի վերահսկմամբ կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո վերջինիցս ստացած կենսաթոշակի գումարները հանձնել է Ա.Աբրահամյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 38.848.189 ՀՀ դրամ գումար։
Ա.Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակված գումարներից Վ.Խաչիկյանը ստացել է գումարի 70 տոկոսը` 27.193.732 ՀՀ դրամը, իսկ Ա.Աբրահամյանը, Հ.Գրիգորյանը և Ա.Սուքիասյանը` 10-ական տոկոսը` 3.884.819-ական ՀՀ դրամը։ Ստացված գումարների իր մասնաբաժնից Հ.Գրիգորյանը Վ.Գևորգյանին ամսական տվել է 10.000-40.000 ՀՀ դրամ։
2009 թվականից սկսած` կասեցված կենսաթոշակի /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիազորությունները վերապահվել են տարածքային բաժիններին։
Վ.Խաչիկյանը, կազմակերպված խմբում 2009 թվականի ընդգրկելով Ծառայության «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Ա.Մարտիրոսյանին և 2008 թվականի օգոստոսի 19-ի հրամանով նույն տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում նշանակված Ա.Սուքիասյանին, հանցավոր գործունեությունը շարունակել են վերջիններիս մասնակցությամբ։ Օգտվելով իրեն վերապահված լիազորություններից և օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Ա.Մարտիրոսյանը Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու ցուցումներով 2009 թվականի ապրիլից հոկտեմբերն ընկած ժամանակաընթացքում նույն եղանակով, տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 7 կենսաթոշակառուների տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` Ա.Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վ.Խաչատրյանի կողմից` այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ կենսաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավորվածության համաձայն` Ա.Սուքիասյանը մահացած և ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակառուների փոխարեն տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայությամբ ստորագրել է վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար։
Բացի այդ` 2009 թվականին Վ.Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանին։ Նրա կազմակերպմամբ և անմիջական ցուցումներով` Հ.Հովհաննիսյանը 2009 թվականի ընթացքում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ընդհանուր` 24 կենսաթոշակառուների տվյալներ, որոնց անվամբ խմբային շահերից ելնելով` պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ։ Ա.Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից` այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ դիմումներով կամ առանց այդ դիմումների` Հ.Հովհաննիսյանը տարածքային բաժնում կենսաթոշակառուների և նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, ապա ուղարկել վճարային ծառայություն` վճարման։
Այնուհետև ըստ պայմանավորվածության` նշված վճարային ցուցակների հիման վրա Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 26.142.199 ՀՀ դրամ գումար։
Այնուհետև Վ.Խաչիկյանը, բացի Հ.Հովհաննիսյանից և Ա.Մարտիրոսյանից և մյուսներից, 2010 թվականի ընթացքում կազմակերպված խմբում ընդգրկել է նաև Ծառայության «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Սարգսյանին և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանին, իսկ վերջինիս միջոցով` նույն բաժնի պետի տեղակալ Համլետ Մարտիրոսյանին և գլխավոր մասնագետ-օպերատոր Հ.Դանիելյանին։ Պետական բյուջեից պաշտոնեական կեղծիքի միջոցով յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ, Ծառայությունում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով, անձամբ և Ա.Աբրահամյանի միջոցով հրահանգավորել է տարածքային բաժինների հիշյալ պետերին` վճարումը կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համար տարածքային շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները։ Տարածքային բաժնի պետերը, Վ.Խաչիկյանի ուղղակի ցուցումով շտեմարաններից այդ տվյալներն առանձնացնելուց հետո, առանց կասեցված կենսաթոշակների վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության, խմբային շահերից ելնելով, այդ տվյալները ներկայացրել են խմբի անդամ Վ.Խաչատրյանին, ով տրամադրել է կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համապատասխան ծածկագրերը։ Այդպիսիք ստանալուց հետո կենսաթոշակառուների տվյալներն ընդգրկել են վճարային ցուցակներում, ապա Հ.Հովհաննիսյանը, Ա.Մարտիրոսյանը և Ս.Սարգսյանն այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց վճարային ցուցակներում կեղծել են ստորագրությունները, իրենց ստորագրություններով և կնիքով հաստատել վճարային ցուցակները, իսկ Ս.Էլբակյանի հանձնարարությամբ վճարային ցուցակները կազմել և իրենց ստորագրությամբ հաստատել են Հ.Մարտիրոսյանն ու Հ.Դանիելյանը։ Կեղծ տվյալներ պարունակող վճարային ցուցակները տարածքային բաժնի հիշյալ պետերն անձամբ ներկայացրել են խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանին, ով ըստ ցուցակների` Վ.Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից ստացել է իրենց վստահված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 131.582.500 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները և փոխանցելով Վ.Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտակել են։
Մասնավորապես.
- «Արաբկիրի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 23-ի գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 22.837.572 ՀՀ դրամ գումար,
- «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 74 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 58.235.211 ՀՀ դրամ գումար,
- «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հոկտեմբերին առանց դիմումների 26 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 30.020.622 ՀՀ դրամ գումար,
- «Շենգավիթի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հոկտեմբերին առանց դիմումների 24 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 20.489.226 ՀՀ դրամ գումար։
Հափշտակված գումարից Վ.Խաչիկյանը Հ.Գրիգորյանի միջոցով «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Սարգսյանին տվել է 1.5 միլիոն ՀՀ դրամ»։
Ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանը «2001 թվականի օգոստոսի 1-ից մինչև 2011 թվականի հունվարի 11-ն աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության աշխատակազմի վճարումների ծառայությունում` որպես Երևան քաղաքի վճարային խմբի տեսուչ-վճարող, հանդիսանալով նյութական պատասխանատու անձ և օգտվելով վճարումը վերսկսված կենսաթոշակների գումարները վճարելու իր լիազորություններից, մասնավորապես այն, որ կենսաթոշակի գումարները պարտավոր էր վճարելու բացառապես սոցիալական ապահովության պետական ծառայություն դիմած կենսաթոշակառուներին` 2006-2010թթ. ընկած ժամանակահատվածում Վ.Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով կասեցված կենսաթոշակների վճարման հիմք հանդիսացող ակնհայտ կեղծ դիմումների հիման վրա, վճարային ցուցակներում կենսաթոշակառուների ստորագրությունները կեղծելու, կամ ընդհանրապես չստորագրելու միջոցով անհիմն ելքագրել և յուրացման եղանակով հափշտակել են մահացած և ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակառուների վճարումը կասեցված կենսաթոշակի իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 267.266.819 ՀՀ դրամ գումարները։ Այսպես.
Վ.Գևորգյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2006 թվականի սկզբներին նախապես համաձայնության գալով Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի հետ` ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` Ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Ա.Աբրահամյանի, վճարումների ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանի, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի, իսկ առանձին դեպքերում նաև` «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հ.Հովհաննիսյանի, «Ավան և Նոր-Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Ա.Մարտիրոսյանի, «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Սարգսյանի և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանի, բաժնի պետի տեղակալներ` Ա.Սուքիասյանի, Հ.Մարտիրոսյանի, օպերատոր Հ.Դանիելյանի, Վ.Խաչատրյանի հարազատներ` Ա.Խաչատրյանի և Բ.Մուրադյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Վ.Գևորգյանը ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Կազմակերպված խմբի անդամները պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2006-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամներն օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում` նրանցից Վ.Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձնացրել է Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժիններում հաշվառված և երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած կենսաթոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Ա.Աբրահամյանի հետ կազմել են կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Ա.Աբրահամյանն ուղարկել է համապատասխան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշակառուներն ընդգրկվել են համապատասխան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայությունում, խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանի վերահսկման ներքո, կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճարային ցուցակներում այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց կեղծ ստորագրություններով վճարման փաստը հաստատելու համար կազմակերպված խմբում որոշ դեպքերում Վ.Խաչատրյանի միջոցով ընդգրկել են վերջինիս քրոջ ամուսնուն` Ա.Խաչատրյանին և կնոջ քրոջ ամուսնուն` Բ.Մուրադյանին, ովքեր Վ.Խաչատրյանի ուղղորդմամբ այցելել են վճարային ծառայություն և կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակներում։
Այնուհետև, Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են 125 կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 64.850.289 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները։
Ըստ պայմանավորվածության, հափշտակված գումարներից Վ.Խաչիկյանն ամսեկան Ա.Աբրահամյանին տվել է 150.000-300.000 ՀՀ դրամ, Հ.Գրիգորյանին` 100.000-200.000 ՀՀ դրամ։ Իրենց տրված գումարներից Ա.Աբրահամյանը Վ.Խաչատրյանին յուրաքանչյուր կեղծ դիմում պատրաստելու համար վճարել է 5.000 ՀՀ դրամ, իսկ Հ.Գրիգորյանը Վ.Գևորգյանին` ամսական 10.000-40.000 ՀՀ դրամ։
Շարունակելով հանցավոր գործունեությունը` Վ.Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է Ծառայության «Քանաքեռ-Զեյթունի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Ա.Սուքիասյանին։ Վերջինս 2007 թվականի մարտից մինչև 2008 թվականի հուլիսը` ներառյալ, ընկած ժամանակահատվածում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 53 կենսաթոշակառուի տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` այդ կենսաթոշակառուների անունից ներկայացրել է Ա.Աբրահամյանին` կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու և կուտակված գումարները ստանալու համար։ Այնուհետև, կեղծ դիմումները սահմանված ընթացակարգով Ա.Աբրահամյանն ուղարկել է տարածքային բաժին, որտեղ կենսաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալները Վ.Խաչատրյանի վերահսկմամբ ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավորվածության համաձայն Ա.Սուքիասյանը վճարային ծառայությունում Հ.Գրիգորյանի վերահսկմամբ կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո վերջինիցս ստացած կենսաթոշակի գումարները հանձնել է Ա.Աբրահամյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 38.848.189 ՀՀ դրամ գումար։
Ա.Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակված գումարներից Վ.Խաչիկյանը ստացել է գումարի 70 տոկոսը` 27.193.732 ՀՀ դրամը, իսկ Ա.Աբրահամյանը, Հ.Գրիգորյանը և Ա.Սուքիասյանը` 10-ական տոկոսը` 3.884.819-ական ՀՀ դրամը։ Ստացված գումարների իր մասնաբաժնից Հ.Գրիգորյանը Վ.Գևորգյանին ամսական տվել է 10.000-40.000 ՀՀ դրամ։
2009 թվականից սկսած կասեցված կենսաթոշակի /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիազորությունները վերապահվել են տարածքային բաժիններին։
Վ.Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում 2009 թվականի ընդգրկելով Ծառայության «Ավան և Նոր-Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Ա.Մարտիրոսյանին և 2008 թվականի օգոստոսի 19-ի հրամանով նույն տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում նշանակված Ա.Սուքիասյանին` հանցավոր գործունեությունը շարունակել են վերջիններիս մասնակցությամբ։ Օգտվելով իրեն վերապահված լիազորություններից և օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Ա.Մարտիրոսյանը Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու ցուցումներով 2009 թվականի ապրիլից հոկտեմբերն ընկած ժամանակաընթացքում նույն եղանակով` տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 7 կենսաթոշակառուի տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` Ա.Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վ.Խաչատրյանի կողմից այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ կենսաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավորվածության համաձայն Ա.Սուքիասյանը մահացած և ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակառուների փոխարեն տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայությամբ ստորագրել է վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո` Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար։
Բացի այդ, 2009 թվականին Վ.Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հ.Հովհաննիսյանին։ Նրա կազմակերպմամբ և անմիջական ցուցումներով` Հ.Հովհաննիսյանը 2009 թվականի ընթացքում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ընդհանուր` 24 կենսաթոշակառուի տվյալներ, որոնց անվամբ խմբային շահերից ելնելով` պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ։ Ա.Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ դիմումներով կամ առանց այդ դիմումների` Հ.Հովհաննիսյանը տարածքային բաժնում կենսաթոշակառուների և նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, ապա ուղարկել վճարային ծառայություն` վճարման։
Այնուհետև, ըստ պայմանավորվածության, նշված վճարային ցուցակների հիման վրա Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 26.142.199 ՀՀ դրամ գումար։
Այնուհետև, Վ.Խաչիկյանը, բացի Հ.Հովհաննիսյանից և Ա.Մարտիրոսյանից և մյուսներից, 2010 թվականի ընթացքում կազմակերպված խմբում ընդգրկել է նաև Ծառայության «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Սարգսյանին և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանին, իսկ վերջինիս միջոցով նույն բաժնի պետի տեղակալ Հ.Մարտիրոսյանին և գլխավոր մասնագետ-օպերատոր Հ.Դանիելյանին։ Պետական բյուջեից պաշտոնեական կեղծիքի միջոցով յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ, Ծառայությունում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով, անձամբ և Ա.Աբրահամյանի միջոցով հրահանգավորել է տարածքային բաժինների հիշյալ պետերին` վճարումը կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համար տարածքային շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները։ Տարածքային բաժնի պետերը Վ.Խաչիկյանի ուղղակի ցուցումով շտեմարաններից այդ տվյալներն առանձնացնելուց հետո առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության, խմբային շահերից ելնելով` այդ տվյալները ներկայացրել են խմբի անդամ Վ.Խաչատրյանին, ով տրամադրել է կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համապատասխան ծածկագրերը։ Այդպիսիք ստանալուց հետո կենսաթոշակառուների տվյալներն ընդգրկել են վճարային ցուցակներում, ապա Հ.Հովհաննիսյանը, Ա.Մարտիրոսյանը և Ս.Սարգսյանն այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց վճարային ցուցակներում կեղծել են ստորագրությունները, իրենց ստորագրություններով և կնիքով հաստատել վճարային ցուցակները, իսկ Ս.Էլբակյանի հանձնարարությամբ վճարային ցուցակները կազմել և իրենց ստորագրությամբ հաստատել են Հ.Մարտիրոսյանն ու Հ.Դանիելյանը։ Կեղծ տվյալներ պարունակող վճարային ցուցակները տարածքային բաժնի հիշյալ պետերն անձամբ ներկայացրել են խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանին, ով ըստ ցուցակների` Վ.Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից ստացել է իրենց վստահված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 131.582.500 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները և փոխանցելով Վ.Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտակել են։ Մասնավորապես`
- «Արաբկիրի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 23 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 22.837.572 ՀՀ դրամ գումար,
- «Ավան և Նոր-Նորքի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 74 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 58.235.211 ՀՀ դրամ գումար,
- «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հոկտեմբերին առանց դիմումների 26 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 30.020.622 ՀՀ դրամ գումար,
- «Շենգավիթի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հոկտեմբերին առանց դիմումների 24 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 20.489.226 ՀՀ դրամ գումար»։
Ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանը «2001 թվականից աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության տեղեկատվական համակարգերի և վերլուծության վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետի պաշտոնում և հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ, օժտված լինելով հիշյալ վարչության կանոնակարգով նախատեսված` կենսաթոշակների և սոցիալական առանձին ծրագրերի շտեմարանները տարածքային բաժիններից ստանալու, գրանցելու, ձևավորված շտեմարանը վերահսկելու, տվյալների տրամադրումը կառավարելու լիազորություններով, իր պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով` 2006-2010թթ. ընկած ժամանակահատվածում օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Վ.Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 267.266.819 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև կատարել է պաշտոնեական կեղծիք։
Այսպես.
Վ.Խաչատրյանն իր պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով, տիրապետելով սոցիալական ապահովության տարածքային բաժիններից ստացվող շտեմարանների տեղեկատվությանն ու դրանց օգտագործման համակարգչային տեխնիկական մեթոդներին` պետությունից առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարներ հափշտակելու վերաբերյալ նախնական համաձայնության գալով Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի հետ` 2006 թվականի սկզբներից ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` Ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Ա.Աբրահամյանի, վճարային ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանի և վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի, իսկ առանձին դեպքերում նաև` «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հ.Հովհաննիսյանի, «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Ա.Մարտիրոսյանի, «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Սարգսյանի և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանի, բաժնի պետի տեղակալներ` Ա.Սուքիասյանի, Հ.Մարտիրոսյանի, օպերատոր Հ.Դանիելյանի, իր հարազատներ` Ա.Խաչատրյանի և Բ.Մուրադյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Վ.Խաչատրյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Կազմակերպված խմբի անդամները պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2006-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամներն օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում, նրանցից Վ.Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձնացրել է Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժիններում հաշվառված և երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած կենսաթոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Ա.Աբրահամյանի հետ կազմել են կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Ա.Աբրահամյանն ուղարկել է համապատասխան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշակառուներն ընդգրկվել են համապատասխան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայությունում, խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանի վերահսկման ներքո, կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճարային ցուցակներում այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց կեղծ ստորագրություններով վճարման փաստը հաստատելու համար կազմակերպված խմբում որոշ դեպքերում Վ.Խաչատրյանի միջոցով ընդգրկել են վերջինիս քրոջ ամուսնուն` Ա.Խաչատրյանին, և կնոջ քրոջ ամուսնուն` Բ.Մուրադյանին, ովքեր Վահագն Խաչատրյանի ուղղորդմամբ այցելել են վճարային ծառայություն և կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակներում։
Այնուհետև, Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են 125 կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 64.850.289 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները։
Ըստ պայմանավորվածության` հափշտակված գումարներից Վ.Խաչիկյանն ամսական Ա.Աբրահամյանին տվել է 150.000-300.000 ՀՀ դրամ, Հ.Գրիգորյանին` 100.000-200.000 ՀՀ դրամ։ Իրենց տրված գումարներից Ա.Աբրահամյանը Վ.Խաչատրյանին յուրաքանչյուր կեղծ դիմում պատրաստելու համար վճարել է 5.000 ՀՀ դրամ, իսկ Հ.Գրիգորյանը Վ.Գևորգյանին` ամսական 10.000-40.000 ՀՀ դրամ։
Շարունակելով հանցավոր գործունեությունը` Վ.Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է Ծառայության «Քանաքեռ-Զեյթունի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Ա.Սուքիասյանին։ Վերջինս 2007 թվականի մարտից մինչև 2008 թվականի հուլիսը` ներառյալ, ընկած ժամանակահատվածում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 53 կենսաթոշակառուի տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` այդ կենսաթոշակառուների անունից ներկայացրել է Ա.Աբրահամյանին` կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու և կուտակված գումարները ստանալու համար։ Այնուհետև կեղծ դիմումները սահմանված ընթացակարգով Ա.Աբրահամյանն ուղարկել է տարածքային բաժին, որտեղ կենսաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալները Վ.Խաչատրյանի վերահսկմամբ ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։
Պայմանավորվածության համաձայն Ա.Սուքիասյանը վճարային ծառայությունում Հ.Գրիգորյանի վերահսկմամբ կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո վերջինիցս ստացած կենսաթոշակի գումարները հանձնել է Ա.Աբրահամյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 38.848.189 ՀՀ դրամ գումար։
Ա.Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակված գումարներից Վ.Խաչիկյանն ստացել է գումարի 70 տոկոսը` 27.193.732 ՀՀ դրամը, իսկ Ա.Աբրահամյանը, Հ.Գրիգորյանը և Ա.Սուքիասյանը` 10-ական տոկոսը` 3.884.819-ական ՀՀ դրամը։ Ստացված գումարների իր մասնաբաժնից Հ.Գրիգորյանը Վ.Գևորգյանին ամսական տվել է 10.000-40.000 ՀՀ դրամ։
2009 թվականից սկսած` կասեցված կենսաթոշակի /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիազորությունները վերապահվել են տարածքային բաժիններին։
Վ.Խաչիկյանը, կազմակերպված խմբում 2009 թվականի ընդգրկելով Ծառայության «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանին և 2008 թվականի օգոստոսի 19-ի հրամանով նույն տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում նշանակված Ա.Սուքիասյանին, հանցավոր գործունեությունը շարունակել են վերջիններիս մասնակցությամբ։ Օգտվելով իրեն վերապահված լիազորություններից և օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Ա.Մարտիրոսյանը Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու ցուցումներով 2009 թվականի ապրիլից հոկտեմբերն ընկած ժամանակաընթացքում նույն եղանակով, տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև` գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 7 կենսաթոշակառուների տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` Ա.Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վ.Խաչատրյանի կողմից` այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ կենսաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։
Պայմանավորվածության համաձայն` Ա.Սուքիասյանը մահացած և ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակառուների փոխարեն տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայությամբ ստորագրել է վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար։
Բացի այդ` 2009 թվականին Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հ.Հովհաննիսյանին։ Նրա կազմակերպմամբ և անմիջական ցուցումներով` Հովհաննես Հովհաննիսյանը 2009 թվականի ընթացքում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ընդհանուր` 24 կենսաթոշակառուների տվյալներ, որոնց անվամբ խմբային շահերից ելնելով` պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ։ Ա.Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից` այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ դիմումներով կամ առանց այդ դիմումների` Հ.Հովհաննիսյանը տարածքային բաժնում կենսաթոշակառուների և նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, ապա ուղարկել վճարային ծառայություն` վճարման։
Այնուհետև ըստ պայմանավորվածության` նշված վճարային ցուցակների հիման վրա Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 26.142.199 ՀՀ դրամ գումար։
Այնուհետև Վ.Խաչիկյանը, բացի Հ.Հովհաննիսյանից և Ա.Մարտիրոսյանից և մյուսներից, 2010 թվականի ընթացքում կազմակերպված խմբում ընդգրկել է նաև Ծառայության «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Սարգսյանին և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանին, իսկ վերջինիս միջոցով նույն բաժնի պետի տեղակալ Հ.Մարտիրոսյանին և գլխավոր մասնագետ-օպերատոր Հ.Դանիելյանին։ Պետական բյուջեից պաշտոնեական կեղծիքի միջոցով յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ, Ծառայությունում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով, անձամբ և Ա.Աբրահամյանի միջոցով հրահանգավորել է տարածքային բաժինների հիշյալ պետերին` վճարումը կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համար տարածքային շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները։ Տարածքային բաժնի պետերը, Վ.Խաչիկյանի ուղղակի ցուցումով շտեմարաններից այդ տվյալներն առանձնացնելուց հետո, առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության, խմբային շահերից ելնելով, այդ տվյալները ներկայացրել են խմբի անդամ Վ.Խաչատրյանին, ով տրամադրել է կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համապատասխան ծածկագրերը։ Այդպիսիք ստանալուց հետո կենսաթոշակառուների տվյալներն ընդգրկել են վճարային ցուցակներում, ապա Հ.Հովհաննիսյանը, Ա.Մարտիրոսյանը և Ս.Սարգսյանն այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց վճարային ցուցակներում կեղծել են ստորագրությունները, իրենց ստորագրություններով և կնիքով հաստատել վճարային ցուցակները, իսկ Ս.Էլբակյանի հանձնարարությամբ վճարային ցուցակները կազմել և իրենց ստորագրությամբ հաստատել են Հ.Մարտիրոսյանն ու Հ.Դանիելյանը։ Կեղծ տվյալներ պարունակող վճարային ցուցակները տարածքային բաժնի հիշյալ պետերն անձամբ ներկայացրել են խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանին, ով ըստ ցուցակների` Վ.Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից ստացել է իրենց վստահված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 131.582.500 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները և փոխանցելով Վ.Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտակել են։
Մասնավորապես.
- «Արաբկիրի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 23 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 22.837.572 ՀՀ դրամ գումար,
- «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 74 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 58.235.211 ՀՀ դրամ գումար,
- «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հոկտեմբերին առանց դիմումների 26 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 30.020.622 ՀՀ դրամ գումար,
- «Շենգավիթի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հոկտեմբերին առանց դիմումների 24 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 20.489.226 ՀՀ դրամ գումար։
Հետագայում` 2010 թվականի դեկտեմբերի սկզբներին, Ծառայությունում ստուգումներ իրականացնող ստուգողներից հանրորեն վտանգավոր արարքի հետքերը վերացնելու և չբացահայտվելու նպատակով Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վահագն Խաչատրյանը վճարային տեղեկատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները»։
Ամբաստանյալ Բ.Մուրադյանը «ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության /այսուհետ` ծառայության/ պետ Վ.Խաչիկյանի, նույն ծառայության տեղեկատվական համակարգերի և վերլուծության վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ, իր կնոջ քրոջ ամուսնու` Վ.Խաչատրյանի, վերջինիս քրոջ ամուսնու` Ա.Խաչատրյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով 2007-2008թթ ընկած ժամանակահատվածում պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 21.811.676 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև օժանդակել են կազմակերպված խմբի պաշտոնատար անձանց պաշտոնեական կեղծիք կատարելուն։
Այսպես. Բ.Մուրադյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2007 թվականին ընդգրկվել է ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի և Ա.Խաչատրյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Բ.Մուրադյանն ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Կազմակերպված խմբի անդամները պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2007-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամներից Վ.Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձնացրել է Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժիններում հաշվառված և երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած կենսաթոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Ա.Աբրահամյանի հետ կազմել են կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Ա.Աբրահամյանն ուղարկել է համապատասխան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշակառուներն ընդգրկվել են համապատասխան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայությունում, խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանի վերահսկման ներքո, Բ.Մուրադյանն ու Ա.Խաչատրյանն այցելել են վճարային ծառայություն և կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել վճարային ցուցակներում` այդ եղանակով օժանդակելով խմբի պաշտոնատար անձանց` պաշտոնեական կեղծիք կատարելուն։ Այնուհետև, 42 կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 21.811.676 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները յուրացման եղանակով հափշտակելուց հետո, դրանց մի մասն Բ.Մուրադյանն ու Ա.Խաչատրյանը փոխանցել են Վ.Խաչատրյանին, իսկ մյուս մասը` Վ.Գևորգյանը Հ.Գրիգորյանի միջոցով` Վ.Խաչիկյանին»։
Ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանը «ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի, նույն ծառայության տեղեկատվական համակարգերի և վերլուծության վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ, իր կնոջ եղբոր` Վ.Խաչատրյանի, վերջինիս կնոջ քրոջ ամուսնու` Բ.Մուրադյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով 2007-2008թթ ընկած ժամանակահատվածում պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 21.811.676 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև օժանդակել են կազմակերպված խմբի պաշտոնատար անձանց պաշտոնեական կեղծիք կատարելուն։
Այսպես. Ա.Խաչատրյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2007 թվականին ընդգրկվել է ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վ.Խաչատրյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի և Բ.Մուրադյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Ա.Խաչատրյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Կազմակերպված խմբի անդամները պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2007-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամներից Վահագն Խաչատրյանն անձամբ, ինչպես նաև Ա.Խաչատրյանի և Բ.Մուրադյանի միջոցով պարզել, ապա կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձնացրել է Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժիններում հաշվառված և երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած կենսաթոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Ա.Աբրահամյանի հետ կազմել են կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Ա.Աբրահամյանն ուղարկել է համապատասխան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշակառուներն ընդգրկվել են համապատասխան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայությունում, խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանի վերահսկման ներքո, կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճարային ցուցակներում այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց կեղծ ստորագրություններով վճարման փաստը հաստատելու համար Վ.Խաչատրյանի ուղղորդմամբ Ա.Խաչատրյանն ու Բ.Մուրադյանն այցելել են վճարային ծառայություն և կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել վճարային ցուցակներում` այդ եղանակով օժանդակելով խմբի պաշտոնատար անձանց` պաշտոնեական կեղծիք կատարելուն։ Այնուհետև, 42 կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 21.811.676 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները յուրացման եղանակով հափշտակելուց հետո, դրանց մի մասն Ա.Խաչատրյանն ու Բ.Մուրադյանը փոխանցել են Վ.Խաչատրյանին, իսկ մյուս մասը` Վ.Գևորգյանը Հ.Գրիգորյանի միջոցով` Վ.Խաչիկյանին»։
Ամբաստանյալ Հ.Հովհաննիսյանը «ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության պետի թիվ 240-ԱԿ հրամանով 2006 թվականի օգոստոսի 14-ից աշխատելով Երևան քաղաքի Արաբկիրի տարածքային բաժնի պետի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ և օժտված լինելով ծառայության տարածքային բաժնի կանոնադրությամբ նախատեսված կենսաթոշակների և սոցիալական այլ ծրագրերի նշանակման, վերահաշվարկման, վճարային ցուցակների կազմման գործընթացը ղեկավարելու և վերահսկելու լիազորություններով` 2009-2010թթ. ընթացքում, օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Վ.Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 48.979.771 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև կատարել է պաշտոնեական կեղծիք։
Այսպես.
Օգտվելով իր լիազորություններից, մասնավորապես` այն, որ իր կողմից ընդունվել և վերահսկվել է կենսաթոշակառուների կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ ներկայացված դիմումները և դրանց հիման վրա վճարային ցուցակների կազմելն ու վճարման համար Երևան քաղաքի վճարային ծառայություն ուղարկելու գործընթացը, Հ.Հովհաննիսյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2009 թվականին նախապես համաձայնության գալով ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի հետ` ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։
Խմբի մյուս անդամների` ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Ա.Աբրահամյանի, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վ.Խաչատրյանի, վճարային ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Հ.Հովհաննիսյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Հ.Հովհաննիսյանը պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2009 թվականի ընթացքում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ընդհանուր` 24 կենսաթոշակառուների տվյալներ, որոնց անվամբ, խմբային շահերից ելնելով, պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ։ Ա.Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վ.Խաչատրյանի կողմից` այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ դիմումներով կամ առանց այդ դիմումների` Հ.Հովհաննիսյանը տարածքային բաժնում կենսաթոշակառուների և նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, ապա ուղարկել վճարային ծառայություն` վճարման։ Այնուհետև ըստ պայմանավորվածության` նշված վճարային ցուցակների հիման վրա Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 26.142.199 ՀՀ դրամ գումար։
Հ.Հովհաննիսյանը և կազմակերպված խմբի մյուս անդամները, շարունակելով իրենց հանցավոր գործունեությունը, Ծառայության համակարգում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումով Ա.Աբրահամյանը հրահանգավորել է` տարածքային բաժինների շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները և առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության` ներկայացնել խմբի անդամ Վահագն Խաչատրյանին` դեպոնենտի ելքագրման համար համապատասխան ծածկագրեր տրամադրելու համար։ Հ,Հովհաննիսյանը 2010 թվականի հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին, խմբային շահերից ելնելով, առանց հիշյալ դիմումների, տարածքային բաժնի շտեմարանից ընտրած 23 կենսաթոշակառուների տվյալները` ներկայացրել է Վ.Խաչատրյանին, ում կողմից տրամադրված ծածկագրերով կենսաթոշակառուների տվյալներն ընդգրկել և կազմել է վճարային կեղծ ցուցակներ։ Այնուհետև, Հ.Հովհաննիսյանը այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց կեղծել է ստորագրությունները և ցուցակներն անձամբ ներկայացրել խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանին։ Վերջինս, ըստ ցուցակների, Վ.Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից անհիմն ելքագրել է առանձնապես խոշոր չափերով, ընդհանուր` 22.837.572 ՀՀ դրամ դեպոնենտ գումարները և փոխանցելով Վազգեն Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտակել են։
Հետագայում` 2010 թվականի դեկտեմբերի սկզբներին, ՀՀ սոցիալական ապահովության պետական ծառայության համակարգում ՀՀ ֆինանսների նախարարության կողմից ստուգումներ իրականացնելու ընթացքում Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վ.Խաչատրյանը վճարային տեղեկատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները»։
Ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանը «2001 թվականի սեպտեմբերի 26-ից մինչև 2008 թվականի օգոստոսի 19-ն աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության «Քանաքեռ-Զեյթունի» տարածքային բաժնի, իսկ 2008 թվականի օգոստոսի 19-ից` «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ, լիազորված լինելով իրականացնելու կենսաթոշակների նշանակման, վերահաշվարկման և վճարման աշխատանքների, ինչպես նաև` կենսաթոշակների, սոցիալական ապահովագրության առանձին ծրագրերի իրականցման վերաբերյալ տեղեկությունները համակարգիչ մուտքագրելու, տվյալների շտեմարանի համալրման, անհրաժեշտ փոփոխությունների կատարման և վերլուծության գործընթացը, 2007-2009թթ. ընթացքում Վ.Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 44.691.831 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև կատարել է պաշտոնեական կեղծիք։
Այսպես. Ա.Սուքիասյանը, օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը, օգտվելով իր լիազորություններից, մասնավորապես` այն, որ իր կողմից ընդունվել և վերահսկվել է կենսաթոշակառուների կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ ներկայացված դիմումները և դրանց հիման վրա վճարային ցուցակների կազմելն ու վճարման համար Երևան քաղաքի վճարային ծառայություն ուղարկելու գործընթացը, Ա.Սուքիասյանը, պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2007-2009թթ. ընթացում նախապես համաձայնության գալով ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի հետ, ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` Ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Ա.Աբրահամյանի, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի, վճարային ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի, ինչպես նաև` «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Ա.Մարտիրոսյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Ա.Սուքիասյանն, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Կազմակերպված խմբի անդամները, պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով Ա.Սուքիասյանը 2007 թվականի մարտից մինչև 2008 թվականի հուլիսը ներառյալ ընկած ժամանակահատվածում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև` գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 53 կենսաթոշակառուների տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` այդ կենսաթոշակառուների անունից ներկայացրել է Ա.Աբրահամյանին` կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու և կուտակված գումարներն ստանալու համար։ Այնուհետև կեղծ դիմումները սահմանված ընթացակարգով Ա.Աբրահամյանն ուղարկել է տարածքային բաժին, որտեղ կենսաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալները Վահագն Խաչատրյանի վերահսկմամբ ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավորվածության համաձայն` Ա.Սուքիասյանը վճարային ծառայությունում Հ.Գրիգորյանի վերահսկմամբ կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո վերջինիցս ստացած կենսաթոշակի գումարները հանձնել է Ա.Աբրահամյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 38.848.189 ՀՀ դրամ գումար։
Ա.Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակված գումարներից Վ.Խաչիկյանն ստացել է գումարի 70 տոկոսը` 27.193.732 ՀՀ դրամը, իսկ Ա.Աբրահամյանը, Հ.Գրիգորյանը և Ա.Սուքիասյանը` 10-ական տոկոսը` 3.884.819-ական ՀՀ դրամը։ Ստացված գումարների իր մասնաբաժնից Հ.Գրիգորյանը Վ.Գևորգյանին ամսական տվել է 10.000-40.000 ՀՀ դրամ։
2009 թվականից սկսած` կասեցված կենսաթոշակի /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիազորությունները վերապահվել են տարածքային բաժիններին։
Վ.Խաչիկյանը, կազմակերպված խմբում 2009 թվականի ընդգրկելով Ծառայության «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Ա.Մարտիրոսյանին և 2008 թվականի օգոստոսի 19-ի հրամանով նույն տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում նշանակված Ա.Սուքիասյանին, հանցավոր գործունեությունը շարունակել են վերջիններիս մասնակցությամբ։ Օգտվելով իրեն վերապահված լիազորություններից և օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Ա.Մարտիրոսյանը Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու ցուցումներով 2009 թվականի ապրիլից հոկտեմբերն ընկած ժամանակաընթացքում նույն եղանակով տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև` գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 7 կենսաթոշակառուների տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` Ա.Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վ.Խաչատրյանի կողմից այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ կենսաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։
Պայմանավորվածության համաձայն` Ա.Սուքիասյանը մահացած և ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակառուների փոխարեն տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայությամբ ստորագրել է վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար»։
Ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանը «ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության պետի թիվ 239-ԱԿ հրամանով 2006 թվականի օգոստոսի 14-ից աշխատելով Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնի պետի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ և օժտված լինելով ծառայության տարածքային բաժնի կանոնադրությամբ նախատեսված կենսաթոշակների և սոցիալական այլ ծրագրերի նշանակման, վերահաշվարկման, վճարային ցուցակների կազման գործընթացը ղեկավարելու և վերահսկելու լիազորություններով` 2010 թվականի հոկտեմբերին Վ.Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 30.020.622 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև կատարել է պաշտոնեական կեղծիք։
Այսպես.
Օգտվելով իր լիազորություններից, մասնավորապես այն, որ իր կողմից ընդունվել և վերահսկվել է կենսաթոշակառուների կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ ներկայացված դիմումները և դրանց հիման վրա վճարային ցուցակների կազմելն ու վճարման համար Երևան քաղաքի վճարային ծառայություն ուղարկելու գործընթացը, Սարգիս Սարգսյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2010 թվականի հոկտեմբերին նախապես համաձայնության գալով ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի հետ` ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Ա.Աբրահամյանի, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի, վճարային ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Ս.Սարգսյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2010 թվականի հոկտեմբերին կազմակերպված խմբի անդամներն օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում, ծառայության համակարգում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով Վ.Խաչիկյանն անձամբ և Ա.Աբրահամյանի միջոցով հրահանգավորել է` տարածքային բաժինների շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները, որոնք, առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության, ներկայացրել են խմբի անդամ Վ.Խաչատրյանին` դեպոնենտի ելքագրման համար համապատասխան ծածկագրեր տրամադրելու համար։
Ս.Սարգսյանը, խմբային շահերից ելնելով, տարածքային բաժնի շտեմարանից ընտրելով 26 կենսաթոշակառուների տվյալները` ներկայացրել է Վ.Խաչատրյանին, որի կողմից տրամադրված ծածկագրերով կենսաթոշակառուների տվյալներն ընդգրկել և կազմել է վճարային կեղծ ցուցակներ։ Այնուհետև, Ս.Սարգսյանն այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց կեղծել է ստորագրությունները և ցուցակներն անձամբ ներկայացրել խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանին։ Վերջինս, ըստ ցուցակների, Վ.Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից անհիմն ելքագրել է առանձնապես խոշոր չափերով, ընդհանուր` 30.020.622 ՀՀ դրամ դեպոնենտ գումարները և փոխանցելով Վ.Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտակել են։ Հափշտակված գումարից Ս.Սարգսյանը Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Հ.Գրիգորյանի միջոցով ստացել է 1,5 միլիոն ՀՀ դրամ։
Հետագայում` 2010 թվականի դեկտեմբերի սկզբներին ՀՀ սոցիալական ապահովության պետական ծառայության համակարգում ՀՀ ֆինանսների նախարարության կողմից ստուգումներ իրականացնելու ընթացքում Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վ.Խաչատրյանը վճարային տեղեկատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները»։
Ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանը «ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության պետի թիվ 90-ԱԿ հրամանով 2005 թվականի հունվարի 12-ից աշխատելով Երևան քաղաքի Շենգավիթի տարածքային բաժնի պետի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ և օժտված լինելով ծառայության տարածքային բաժնի կանոնադրությամբ նախատեսված կենսաթոշակների և սոցիալական այլ ծրագրերի նշանակման, վերահաշվարկման, վճարային ցուցակների կազմման գործընթացը ղեկավարելու և վերահսկելու լիազորություններով` 2010 թվականի հոկտեմբերին ընդգրկվելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի կողմից կազմակերպված խմբում, կազմակերպել է Երևան քաղաքի Շենգավիթի տարածքային բաժնում, նույն բաժնի պետի տեղակալ Հ.Մարտիրոսյանի և օպերատոր Հ.Դանիելյանի միջոցով, խմբային շահերից ելնելով վերջիններս տարածքային բաժնի շտեմարանից ընտրել են կասեցված 24 կենսաթոշակառուների տվյալներ և ներկայացրել է Վ.Խաչատրյանին։
Վ.Խաչատրյանի կողմից տրամադրած ծածկագրերով Հ.Մարտիրոսյանի և Հ.Դանելյանի կողմից կենսաթոշակառուների կեղծ տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելուց և իրենց սորագարությամբ հաստատելուց հետո Ս.Էլբակյանը, առանց կենսաթոշակների վճարման փաստը հաստատող կենսաթոշակառուների ստրագրությունների, ցուցակներն անձամբ ներկայացրել է խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանին, ապա այդ ցուցակների հիման վրա վերջինս անհիմն կազմակերպել է գումարների ելքագրում։ Այսինքն` Վ.Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացան եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր ճափերի` 20.489.226 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ։
Այսպես, օգտվելով իր լիազորություններից, մասնավորապես` այն, որ իր կողմից ընդունվել և վերահսկվել է կենսաթոշակառուների կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ ներկայացված դիմումները և դրանց հիման վրա վճարային ցուցակների կազմելն ու վճարման համար Երևան քաղաքի վճարային ծառայություն ուղարկելու գործընթացը, Ս.Էլբակյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2010 թվականի հոկտեմբերին նախապես համաձայնության գալով ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի հետ` ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Ա.Աբրահամյանի, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վ.Խաչատրյանի, վճարային ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի, ինչպես նաև` նույն տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Հ.Մարտիրոսյանի և օպերատոր Հ.Դանիելյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Ս.Էլբակյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ` 2010 թվականի հոկտեմբերին կազմակերպված խմբի անդամները, օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում, ծառայության համակարգում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով Վ.Խաչիկյանի անմիջական ցուցումով Ա.Աբրահամյանը հրահանգավորել է` տարածքային բաժինների շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները և առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության` ներկայացնել խմբի անդամ Վ.Խաչատրյանին` դեպոնենտի ելքագրման համար համապատասխան ծածկագրեր տրամադրելու համար։
Ս.Էլբակյանը, Վ.Խաչիկյանի ցուցումը փոխանցելով Հ.Մարտիրոսյանին և Հ.Դանիելյանին` վերջիններս խմբային շահերից ելնելով տարածքային բաժնի շտեմարանից ընտրել են 24 կենսաթոշակառուների տվյալները, որոնք, առանց հիշյալ դիմումների, Ս.Էլբակյանը ներկայացրել է Վ.Խաչատրյանին։ Վերջինիս տրամադրած ծածկագրերով Հ.Մարտիրոսյանի ու Հ.Դանիելյանի կողմից կենսաթոշակառուների կեղծ տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելուց և իրենց ստորագրությամբ հաստատելուց հետո Ս.Էլբակյանը, առանց կենսաթոշակների վճարման փաստը հավաստող կենսաթոշակառուների ստորագրությունների, ցուցակներն անձամբ ներկայացրել է խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանին։ Վերջինս, ըստ ցուցակների, Վ.Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից անհիմն ելքագրել է առանձնապես խոշոր չափերով, ընդհանուր` 20.489.226 ՀՀ դրամ դեպոնենտ գումարները և փոխանցելով Վազգեն Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտակել են։
Հետագայում` 2010 թվականի դեկտեմբերի սկզբներին, ՀՀ սոցիալական ապահովության պետական ծառայության համակարգում ՀՀ ֆինանսների նախարարության կողմից ստուգումներ իրականացնելու ընթացքում Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վ.Խաչատրյանը վճարային տեղեկատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները»։
Ամբաստանյալ Հ.Մարտիրոսյանը «2003 թվականից աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության Երևան քաղաքի «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ, լիազորված լինելով իրականացնելու կենսաթոշակների նշանակման, վերահաշվարկման և վճարման աշխատանքների, ինչպես նաև` կենսաթոշակների, սոցիալական ապահովագրության առանձին ծրագրերի իրականցման վերաբերյալ տեղեկությունները համակարգիչ մուտքագրելու, տվյալների շտեմարանի համալրման, անհրաժեշտ փոփոխությունների կատարման և վերլուծության գործընթացը` 2010 թվականի ընթացքում Վ.Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 20.489.226 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև կատարել է պաշտոնեական կեղծիք։
Այսպես.
Օգտվելով իր լիազորություններից` Հ.Մարտիրոսյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2010 թվականի հոկտեմբերին ընդգրկվել է ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Ա.Աբրահամյանի, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վ.Խաչատրյանի, վճարային ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի, նույն տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանի և օպերատոր Հ.Դանիելյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Հ.Մարտիրոսյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ` 2010 թվականի հոկտեմբերին կազմակերպված խմբի անդամները, օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում, ծառայության համակարգում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով Վ.Խաչիկյանի անմիջական ցուցումով Ա.Աբրահամյանը հրահանգավորել է` տարածքային բաժինների շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները և առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության` ներկայացնել խմբի անդամ Վ.Խաչատրյանին` դեպոնենտի ելքագրման համար համապատասխան ծածկագրեր տրամադրելու համար։
Ս.Էլբակյանը, Վ.Խաչիկյանի ցուցումը փոխանցելով Հ.Մարտիրոսյանին և Հ.Դանիելյանին, վերջիններս, խմբային շահերից ելնելով, տարածքային բաժնի շտեմարանից ընտրել են 24 կենսաթոշակառուների տվյալները, որոնք, առանց հիշյալ դիմումների, Ս.Էլբակյանը ներկայացրել է Վ.Խաչատրյանին։ Վերջինիս տրամադրած ծածկագրերով Հ.Դանիելյանը կենսաթոշակառուների կեղծ տվյալներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, որոնք Հ.Մարտիրոսյանի հետ իրենց ստորագրությամբ հաստատելուց հետո Ս.Էլբակյանը, առանց կենսաթոշակների վճարման փաստը հավաստող կենսաթոշակառուների ստորագրությունների, ցուցակներն անձամբ ներկայացրել է խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանին։ Վերջինս, ըստ ցուցակների, Վ.Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից անհիմն ելքագրել է առանձնապես խոշոր չափերով, ընդհանուր` 20.489.226 ՀՀ դրամ դեպոնենտ գումարները և փոխանցելով Վազգեն Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտակել են։
Հետագայում` 2010 թվականի դեկտեմբերի սկզբներին, ՀՀ սոցիալական ապահովության պետական ծառայության համակարգում ՀՀ ֆինանսների նախարարության կողմից ստուգումներ իրականացնելու ընթացքում Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վ.Խաչատրյանը վճարային տեղեկատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները»։
Ամբաստանյալ Հ.Դանիելյանը «1991 թվականից աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության Երևան քաղաքի «Շենգավիթի» տարածքային բաժնում`որպես օպերատոր, լիազորված լինելով իրականացնելու կենսաթոշակների, սոցիալական ապահովագրության առանձին ծրագրերի իրականցման վերաբերյալ տեղեկությունները համակարգիչ մուտքագրելու, տվյալների շտեմարանի համալրման, անհրաժեշտ փոփոխությունների կատարման և վերլուծության, ինչպես նաև` վճարային ցուցակները կազմելու գործընթացը` 2010 թվականի ընթացքում Վ.Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 20.489.226 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև օժանդակել է պաշտոնեական կեղծիք կատարելուն։
Այսպես.
Օգտվելով իր լիազորություններից` Հ.Դանիելյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2010 թվականի հոկտեմբերին ընդգրկվել է ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։
Խմբի մյուս անդամների` ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Ա.Աբրահամյանի, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վ.Խաչատրյանի, վճարային ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի, նույն տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանի և պետի տեղակալ Հ.Մարտիրոսյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Հ.Դանիելյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ` 2010 թվականի հոկտեմբերին կազմակերպված խմբի անդամները, օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում, ծառայության համակարգում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով Վ.Խաչիկյանի անմիջական ցուցումով Ա.Աբրահամյանը հրահանգավորել է` տարածքային բաժինների շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները և առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության` ներկայացնել խմբի անդամ Վ.Խաչատրյանին` դեպոնենտի ելքագրման համար համապատասխան ծածկագրեր տրամադրելու համար։
Ս.Էլբակյանը, Վ.Խաչիկյանի ցուցումը փոխանցելով Հ.Մարտիրոսյանին և Հ.Դանիելյանին, վերջիններս, խմբային շահերից ելնելով, տարածքային բաժնի շտեմարանից ընտրել են 24 կենսաթոշակառուների տվյալները, որոնք, առանց հիշյալ դիմումների, Ս.Էլբակյանը ներկայացրել է Վ.Խաչատրյանին։ Կազմակերպված խմբի պաշտոնատար անձանց օժանդակելով` Հ.Դանիելյանը Ս.Էլբակյանի միջոցով Վ.Խաչատրյանի տրամադրած ծածկագրերով կենսաթոշակառուների կեղծ տվյալներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, որոնք Հ.Մարտիրոսյանի հետ իրենց ստորագրությամբ հաստատելուց հետո Ս.Էլբակյանը, առանց կենսաթոշակների վճարման փաստը հավաստող կենսաթոշակառուների ստորագրությունների, ցուցակներն անձամբ ներկայացրել է խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանին։ Վերջինս, ըստ ցուցակների, Վ.Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից անհիմն ելքագրել է առանձնապես խոշոր չափերով, ընդհանուր` 20.489.226 ՀՀ դրամ դեպոնենտ գումարները և փոխանցելով Վ.Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտակել են։
Հետագայում` 2010 թվականի դեկտեմբերի սկզբներին, ՀՀ սոցիալական ապահովության պետական ծառայության համակարգում ՀՀ ֆինանսների նախարարության կողմից ստուգումներ իրականացնելու ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վ.Խաչատրյանը վճարային տեղեկատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները»։
34. Առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել, որ Վազգեն Խաչիկյանը, օգտագործելով պաշտոնեական դիրքը և ծառայողական լիազորությունները, համակարգելով, ղեկավարելով և վերահսկելով Ծառայության ընթացիկ գործունեությունը, պետական բյուջեի հաշվին կենսաթոշակառուներին վճարման ենթակա, իր ղեկավարած Ծառայությանը վստահված՝ վճարումը կասեցված կամ դադարեցված կենսաթոշակների դեպոնացված գումարները յուրացնելու դիտավորությամբ իր ղեկավարության ներքո գործող՝ տեղեկատվության հոսքերի նկատմամբ հսկողական, վերլուծական, վերահսկողական և պետական բյուջեից գումարներ ստանալու ու վճարելու լիազորություններով օժտված կառույցների ղեկավարների ներգրավմամբ ստեղծել է կազմակերպված կայուն խումբ, ղեկավարել այդ խմբի անդամների և վերջիններիս միջոցով ներգրավված խմբի նոր անդամների գործողությունները, մասնավորապես՝ կազմակերպած խմբի կազմում է ներգրավել՝ պետական պարտադիր կենսաթոշակային ապահովագրության, պետական կենսաթոշակային ապահովության և սոցիալական այլ ծրագրերի գծով աշխատանքները կազմակերպող և վերահսկող, կենսաթոշակների, պատվովճարների նշանակման և վճարման, Ծառայության աշխատակազմի տարածքային ստորաբաժանումներում կենսաթոշակային ապահովության վերաբերյալ օրենսդրության կիրարկումն ապահովող միջոցառումների, ծրագրերի և հրահանգների կատարման գործընթացը վերահսկող, Ծառայության աշխատակազմի տեղեկատվական համակարգերի և վերլուծության վարչությունից ըստ տարածքային բաժինների սոցիալական ապահովագրության միջոցների հաշվին կատարված ծախսերի մասով տեղեկատվությունը ստացող և վերլուծող ստորաբաժանման ղեկավար՝ Ծառայության աշխատակազմի կենսաթոշակային և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանին, կենսաթոշակային ապահովության և անհատական հաշվառման կենտրոնացված տվյալների շտեմարան ստեղծող, տեղեկատվական հոսքերի ավտոմատացված կառավարումն իրականացնող, Ծառայության և տարածքային ստորաբաժանումների միջև տեղեկատվություն հավաքագրող, ամփոփող և վերլուծող, այդ տվյալների շտեմարանների լիարժեքությունը, հավաստիությունը և ամբողջականությունն ուսումնասիրող, կենսաթոշակների, պատվովճարների, անհրաժեշտ վերահաշվարկների կատարման, ամփոփ տեղեկանքների ստացման նկատմամբ վերահսկող ստորաբաժանման ղեկավարներից տեղեկատվական համակարգերի և վերլուծության վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանին, ինչպես նաև ընթացիկ և անցողիկ ամիսների կենսաթոշակների, ինչպես նաև չվճարված կենսաթոշակների վճարումներ և դրանց նկատմամբ վերահսկողությունն իրականացնող, վճարումների ծառայության աշխատողներին ցուցումներ և հանձնարարականներ տալու լիազորությամբ օժտված ստորաբաժանման ղեկավարին՝ Վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանին, վերջինիս միջոցով՝ տեսուչ վճարող Վիգեն Գևորգյանին։
Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպած խմբի վերոնշյալ (հիմնական) անդամների, ինչպես նաև խմբի կազմում հընթացս ներգրավված նոր անդամների մասնակցությամբ, Ծառայության աշխատակազմի Շենգավիթ, ինչպես նաև Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժինների առանձին աշխատակիցների օժանդակությամբ 2006-2010թթ. ընկած ժամանակահատվածում պաշտոնեական կեղծիք կատարելու, դրան օժանդակելու կամ այն կազմակերպելու միջոցով անհիմն ելքագրել և պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով՝ յուրացրել են առանձնապես խոշոր չափերի՝ 261.115.652 ՀՀ դրամ գումարներ, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում.
Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ղեկավարմամբ 2006-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամ, Ծառայության աշխատակազմի կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանը և տեղեկատվական ու վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձնացրել են Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժիններում հաշվառված, սակայն երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալներ, որոնք գրառել են ներքին հաշվառման փաստաթղթերում, այն է՝ Վ.Խաչատրյանը «Դուդուկ» ֆայլում, իսկ Ա.Աբրահամյանը՝ նոթատետրերում։ Վ.Խաչատրյանը նյութական շահագրգռվածությամբ, այն է՝ Ա.Աբրահամյանից յուրաքանչյուր դիմումի համար 5.000 ՀՀ դրամի չափով վճարում ստանալով, ինչպես նաև խմբային շահերից ելնելով, Ա.Աբրահամյանի առաջարկով կենսաթոշակառուների անուններից լրացրել և կազմել է կեղծ փաստաթղթեր` կասեցված կամ դադարեցված կենսաթոշակների վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներ, որոնք հանձնել է ի պաշտոնե մինչև 2008թ. նոյեմբերի 1-ն այդ դիմումներն անմիջականորեն կենսաթոշակառուներից ընդունելու իրավասությամբ օժտված, ինչպես նաև նրանց ինքնությունը ստուգելու և հավաստիանալու պարտականություն կրող Ա.Աբրահամյանին։
Վերոնշյալ վարչության պետ Ա.Աբրահամյանը, ոտնահարելով 2003թ. հունվարի 1-ից մինչև 2011թ. հունվարի 1-ը գործող «Պետական կենսաթոշակի մասին» ՀՀ օրենքի 60-րդ հոդվածի 3-րդ և 4-րդ մասերով սահմանված՝ վճարումը կասեցված, իսկ 12 ամիս անընդմեջ կենսաթոշակի չստանալու պարագայում՝ դադարեցված կենսաթոշակները ստանալու կարգը, վերոնշյալ կեղծ դիմումներն ընդունել և մուտքագրել է Ծառայության ընդհանուր բաժին, որտեղից դրանք, սահմանված ընթացակարգի համաձայն, Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի կամ դիմումների կեղծման հանգամանքներից անտեղյակ նրա տեղակալների ուղեկցական նամակներով ուղարկվել են համապատասխան տարածքային բաժիններ` կենսաթոշակառուների անուններով կենսաթոշակառուների դեպոնենտ գումարների վճարային ցուցակներ ձևավորելու և վերջիններիս վճարելու նպատակով Ծառայության վճարումների ծառայություն վերադարձնելու համար։ Զուգահեռաբար կազմակերպված խմբի անդամներից Վ.Խաչատրյանը, խմբի ղեկավար Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ և ի կատարումն խմբի հանցավոր նպատակի, տարածքային բաժնի համապատասխան օպերատորներին ապահովել է պաշտոնեական կեղծ փաստաթղթեր՝ վճարման ցուցակներ ձևավորելու և համակարգչային ծրագրի միջոցով տպելու համար անհրաժեշտ ծածկագրերով, որոնք նրանց են տրամադրվել ինչպես էլեկտրոնային, այնպես էլ փաստաթղթային տեսքով։
Վերջինս հաստատված է եղել Վ.Խաչատրյանի ստորագրությամբ և տարածքային բաժին է ուղարկվել Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի կամ խմբի հանցավոր գործունեությունից անտեղյակ նրա որևէ տեղակալի ստորագրությամբ հաստատված ուղեկցական նամակներով։
Ձևավորված վճարային ցուցակները տարածքային բաժիններից ուղարկվել են Ծառայության աշխատակազմի վճարումների ծառայություն` վճարման, որտեղ Երևան քաղաքի վճարումների ծառայության պետ, կազմակերպված խմբի անդամ Հովհաննես Գրիգորյանի վերահսկողության ներքո, վերջինիս հանձնարարությամբ գործող և կազմակերպված խմբի կազմում Հ.Գրիգորյանի կողմից ներգրավված վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի թողտվությամբ վճարային վերոնշյալ ցուցակներում կենսաթոշակառուների անունների դիմաց, նրանց փոխարեն, ստորագրել են այլ անձինք, այդ թվում` պաշտոնեական կեղծ փաստաթղթերի կազմմանն օժանդակող, Վահագն Խաչատրյանի միջոցով կազմակերպված խմբի կազմում ընդգրկած նրա բարեկամները` քրոջ ամուսին Արմեն Խաչատրյանը և կնոջ քրոջ ամուսին Բագրատ Մուրադյանը, որի հետևանքով ստեղծվել են դեպոնենտ գումարները կենսաթոշակառուներին վճարելու վերաբերյալ փաստաթղթային հիմքեր, այդ կերպ նաև՝ հսկող և վերահսկող պետական մարմիններից դեպոնացված գումարները տևական ժամանակահատվածում աննկատ յուրացնելու հնարավորություն։ Այնուհետև, Վիգեն Գևորգյանը վերոնշյալ պայմաններում կազմված և ստորագրություններով հաստատված վճարային վերոնշյալ ցուցակների հիման վրա կենսաթոշակի գումարներն անհիմն փաստաթղթավորել (կազմել է հաշվետվություններ), ելքագրել և հանձնել է անմիջական պետին` վճարումների ծառայության ղեկավար Հովհաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս` հափշտակված գումարները բաշխելու իրավունքը ստանձնած և այն փաստացի իրականացրած Վազգեն Խաչիկյանին։ Յուրաքանչյուր հաշվետու ամսվա ընթացքում կատարված վճարումների վերաբերյալ Հ.Գրիգորյանի ղեկավարած վճարումների ծառայությունը մինչև հաջորդ օրվա 10-ն ամփոփ հաշվետվություն է ներկայացրել Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանին, իսկ ամսվա վճարումների ավարտից հետո Վճարումների ծառայությունը և Ծառայության համապատասխան տարածքային բաժինը կազմել են փոխադարձ հաշվարկների ակտ, որոնցում կազմակերպված խմբի վերոնշյալ անդամները ներառել են նաև ստորև թվարկված կենսաթոշակառուների անուններով անհիմն ելքագրած և յուրացրած գումարները։
Նշված մեխանիզմով Վ.Խաչիկյանի ղեկավարությամբ կազմակերպված խմբի անդամները, յուրաքանչյուրն իր պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով, 2006-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում յուրացման եղանակով, միասնական դիտավորությամբ հափշտակել են 125 կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնապես խոշոր չափի` ընդհանուր 63.385.675 ՀՀ դրամ գումար, մասնավորապես՝ Հարություն Տիգրանի Սինանյանի անվամբ՝ 455.477 ՀՀ դրամ, Կառլեն Սմբատի Մաթևոսյանի անվամբ՝ 526.340 ՀՀ դրամ, Սերգեյ Արմենակի Մաթևոսյանի անվամբ` 471.455 ՀՀ դրամ, Հովհաննես Հովակիմի Աբելյանի անվամբ` 1.064.000 ՀՀ դրամ, Քնարիկ Եղիշի Աբելյանի անվամբ` 458.368 ՀՀ դրամ, Կարո Հովհաննեսի Խաչատրյանի անվամբ` 458.360 ՀՀ դրամ, Ազատ Սարգսի Գալստյանի անվամբ` 526.384 ՀՀ դրամ, Ռազմիկ Հայկազի Հասրաթյանի անվամբ` 501.807 ՀՀ դրամ և 841.472 ՀՀ դրամ, Իրմա Հրանտի Խաչատրյանի անվամբ` 358.167 ՀՀ դրամ, Քնարիկ Միսակի Քոչարյանի անվամբ` 213.385 ՀՀ դրամ, Անդրանիկ Աբգարի Մինասյանի անվամբ` 375.203 ՀՀ դրամ, Ղազարոս Գառնիկի Հովակիմյանի անվամբ` 519.420 ՀՀ դրամ, Խաչիկ Արմենակի Գալջյանի անվամբ` 465.324 ՀՀ դրամ, Աղավնի Գալջյանի անվամբ` 446.146 ՀՀ դրամ, Սուրիկ Հովհաննեսի Գրիգորյանի անվամբ` 439.746 ՀՀ դրամ, Սիրանուշ Հայկի Մաթևոսյանի անվամբ` 403.300 ՀՀ դրամ, Հոռոմսիմ Գարեգինի Հովակիմյանի անվամբ` 372.670 ՀՀ դրամ, Հարութիկ Սեդրակի Կարապետյանի անվամբ` 406.536 ՀՀ դրամ, Կառլեն Սեդրակի Աջամյանի անվամբ` 520.568 ՀՀ դրամ, Գրետա Սանասարի Աջամյանի անվամբ` 418.272 ՀՀ դրամ, Գալյա Սպանդարի Մարտիրոսյանի անվամբ` 377.215 ՀՀ դրամ, Գրիգոր Մանասերի Բաղդասարյանի անվամբ` 604.800 ՀՀ դրամ, Սրբուհի Կիրակոսի Չալյանի անվամբ` 332.500 ՀՀ դրամ, Սենիկ Արտավազդի Հովհաննիսյանի անվամբ` 491.835 ՀՀ դրամ, Հռիփսիմե Գեղամի Էլոյանի անվամբ` 402.399 ՀՀ դրամ, Փառանձեմ Գուրգենի Հարությունյանի անվամբ` 421.761 ՀՀ դրամ, Մարգարիտ Սարգսի Գաբուչյանի անվամբ` 415.140 ՀՀ դրամ, Վահե Միքայելի Գաբուչյանի անվամբ` 415.140 ՀՀ դրամ, Հակոբ Գյուրջիի Մարգարյանի անվամբ` 419.184 ՀՀ դրամ, Ռաֆիկ Խաչիկի Հովհաննիսյանի անվամբ` 831.173 ՀՀ դրամ, Լիդա Սամվելի Խուդոյանի անվամբ` 118.412 ՀՀ դրամ, Գայանե Արտաշեսի Առաքելյանի անվամբ` 283.500 ՀՀ դրամ, Էսֆիդա Մնացականի Խոյեցյանի անվամբ` 344.130 ՀՀ դրամ և 177.014 դրամ, Մնացական Եգորի Երեմյանի անվամբ` 741.969 ՀՀ դրամ, Ադելաիդա Գուրգենի Առաքելյանի անվամբ` 763.590 ՀՀ դրամ, Արսեն Սենեքերիմի Բոզոյանի անվամբ` 839.360 ՀՀ դրամ և 457.138 դրամ, Սրբուհի Ղազարի Բոզոյանի անվամբ` 171.801 ՀՀ դրամ, Յուրիկ Խորենի Նազարյանի անվամբ` 447.396 ՀՀ դրամ, Սեդա Գալուստի Մկրտչյանի անվամբ` 464.818 ՀՀ դրամ, Գոհար Զավենի Հարությունյանի անվամբ` 424.018 ՀՀ դրամ, Վալյա Բագրատի Ղուկասյանի անվամբ` 127.000 ՀՀ դրամ և 221.100 ՀՀ դրամ, Ռաֆիկ Բաբկենի Ղազարյանի անվամբ` 495.659 ՀՀ դրամ, Սուսաննա Սողոմոնի Սարգսյանի անվամբ` 405.440 ՀՀ դրամ, Գրիշա Զորկիմի Էվաջանյանի անվամբ` 500.192 ՀՀ դրամ, Մարուսյա Սևանի Մանուչարյանի անվամբ` 483.740 ՀՀ դրամ, Արամազդ Հակոբի Կարադելյանի անվամբ` 456.975 ՀՀ դրամ, Կորյուն Ղևոնդի Սիմոնյանի անվամբ` 332.554 ՀՀ դրամ, Անահիտ Սուքիասի Կյուրեղյանի անվամբ` 415.665 ՀՀ դրամ, Հակոբ Հովհաննեսի Թագվորյանի անվամբ` 393.694 ՀՀ դրամ, Լյովա Սուրենի Խաչատրյանի անվամբ` 160.495 ՀՀ դրամ, Մանիշակ Մեսրոպի Մեսրոպյանի անվամբ` 160.495 ՀՀ դրամ, Հասմիկ Գևորգի Հակոբյանի անվամբ` 372.372 ՀՀ դրամ, Տիգրան Մաթևոսի Ծառուկյանի անվամբ` 533682 ՀՀ դրամ, Աղասի Սաֆարի Մինասյանի անվամբ` 470.980 ՀՀ դրամ, Ռուբիկ Հմայակի Գևորգյանի անվամբ` 418.815 ՀՀ դրամ, Գալինա Պետրովնա Գևորգյանի անվամբ` 360.303 ՀՀ դրամ, Ոսկան Սիանոսի Առաքելյանի անվամբ` 547.100 ՀՀ դրամ, Վորոնցով Սաղաթելի Թադևոսյանի անվամբ` 469.285 ՀՀ դրամ, Մարիամ Մելքոնի Մոմջյանի անվամբ` 332.554 ՀՀ դրամ, Ռիմիկ Գուրգենի Կարապետյանի անվամբ` 553.996 ՀՀ դրամ, Սեդա Արշակի Կարողլանյանի անվամբ` 383.532 ՀՀ դրամ, Շաքե Նշանի Նաջարյանի անվամբ` 316.482 ՀՀ դրամ, Վարդուշ Գրիգորի Կարախանյանի անվամբ` 590.620 ՀՀ դրամ, Վանիկ Մուշեղի Խաչատրյանի անվամբ` 647.492 ՀՀ դրամ, Գեորգի Վաղարշի Հակոբյանի անվամբ` 863.706 ՀՀ դրամ, Հրաչիկ Նիկողոսի Դանիելյանի անվամբ` 728.960 ՀՀ դրամ, Մարի Թորոսի Պետրոսյանի անվամբ` 442.464 ՀՀ դրամ և 197.658 դրամ, Ասատուր Հարությունի Անսուրյանի անվամբ` 410.400 ՀՀ դրամ և 136.800 ՀՀ դրամ, Վարդեր Հայկարամի Նազարյանի անվամբ` 250.305 ՀՀ դրամ, Փոլադ Եզնիկի Փոլադյանի անվամբ` 503.736 ՀՀ դրամ, Սրբուհի Եսայի Փոլադյանի անվամբ` 289.347 ՀՀ դրամ, Հուսիկ Զաքարի Մկրտչյանի անվամբ` 943.893 ՀՀ դրամ, Ազատուհի Արամի Գաբրիելյանի անվամբ` 446.500 ՀՀ դրամ, Գուրգեն Սուրենի Մնացականյանի անվամբ` 447.950 ՀՀ դրամ, Վեմիր Շավարշի Սարգսյանի անվամբ` 554.648 ՀՀ դրամ, Գեորգի Աշոտի Բեջանյանի անվամբ` 500.175 ՀՀ դրամ, Սաթենիկ Արամի Ավանովայի անվամբ` 975.286 ՀՀ դրամ, Շուշանիկ Բոգոսի Համբարձումովայի անվամբ` 483.699 ՀՀ դրամ, Անժելա Սուրենի Խոջայանի անվամբ` 744.942 ՀՀ դրամ, Ջանիբեկ Սեդրակի Ջիլավյանի անվամբ` 843.823 ՀՀ դրամ, Էմմա Գաբրիելի Աղաբաբյանի անվամբ` 449.556 ՀՀ դրամ և 798.498 ՀՀ դրամ, Ջուլիետա Մուշեղի Փոստոյանի անվամբ` 237.320 ՀՀ դրամ, Լևոն Նազարի Տաշչյանի անվամբ` 782.202 ՀՀ դրամ, Ռուդիկ Շիրակի Պետրոսյանի անվամբ` 705.819 ՀՀ դրամ, Ռոզա Բարղամի Մկրտչյանի անվամբ` 646.597 ՀՀ դրամ, Սուսաննա Ներսեսի Դարմանջյանի անվամբ` 174.870 ՀՀ դրամ, Հրաչուհի Եսայի Մանսուրյանի անվամբ` 277.120 ՀՀ դրամ, Էլմիրա Առաքելի Էվոյանի անվամբ` 318.069 ՀՀ դրամ և 423.392 ՀՀ դրամ, Կարապետ Նշանի Գասպարյանի անվամբ` 371.493 ՀՀ դրամ և 644.076 ՀՀ դրամ, Արմենուհի Արշավիրի Հակոբյանի անվամբ` 318.000 ՀՀ դրամ, Վիկտոր Ռուբենի Բարսեղյանի անվամբ` 361.212 ՀՀ դրամ, Ռիմա Բագրատի Մովսիսյանի անվամբ` 390.350 ՀՀ դրամ, Սեդա Վարդանի Իսայանի անվամբ` 483.040 ՀՀ դրամ, Ֆրիդա Իվանի Թորոսյանի անվամբ` 216.170 ՀՀ դրամ, Վարդգես Հովհաննեսի Մարկոսյանի անվամբ` 743.676 ՀՀ դրամ, Արփիկ Վահանի Նադարյանի անվամբ` 364.678 ՀՀ դրամ, Ռուբեն Հմայակի Դադայանցի անվամբ` 465.693 ՀՀ դրամ, Նադեժդա Բալաբեկի Հովհաննիսյանի անվամբ` 276.117 ՀՀ դրամ և 579.488 ՀՀ դրամ, Տիգրան Հարությունի Բաքրջյանի անվամբ` 834.410 ՀՀ դրամ և 805.187 ՀՀ դրամ, Կարինե Վարդանի Նորոյանի անվամբ` 305.996 ՀՀ դրամ, Ներսես Հովհաննեսի Չուլջյանի անվամբ` 967.593 ՀՀ դրամ, Վարդանուշ Նիկողոսի Չուլջյանի անվամբ` 286.248 ՀՀ դրամ, Նուշիկ Գրիշայի Սարգսյանի անվամբ` 570.219 ՀՀ դրամ, Նեպտուն Արամայիսի Սարգսյանի անվամբ` 449.734 ՀՀ դրամ, Նիկողոս Երվանդի Սիմոնյանի անվամբ` 455.477 ՀՀ դրամ, Դագմարա Տիգրանի Նարինյանի անվամբ` 552.805 ՀՀ դրամ, Գրիգոր Գառնիկի Հովակիմյանի անվամբ` 538.160 ՀՀ դրամ, Գևորգ Ազատի Սարգսյանի անվամբ` 421.530 ՀՀ դրամ, Օլյա Հայրապետի Սարգսյանի անվամբ` 386.997 ՀՀ դրամ, Լարիսա Գուրգենի Հովհաննիսյանի անվամբ` 372.538 ՀՀ դրամ, Մանյա Մկրտիչի Գալստյանի անվամբ` 547.100 ՀՀ դրամ, Ալբերտ Վահանի Հովհաննիսյանի անվամբ` 452.430 ՀՀ դրամ, Գրիգորի Միսակի Ջիդոյանցի անվամբ` 306.738 ՀՀ դրամ, Գոհար Եփրեմի Վարդանյանի անվամբ` 336.720 ՀՀ դրամ, Նորայր Անդրանիկի Ավագյանի անվամբ` 452.430 ՀՀ դրամ, Սերգեյ Սիմոնի Կիրակոսյանի անվամբ` 774.696 ՀՀ դրամ, Սիրանուշ Շիրակի Չոբանյանի անվամբ` 632.511 ՀՀ դրամ, Պերճ Արամի Բալյանի անվամբ` 391.530 ՀՀ դրամ, Էմմա Մուրադի Սարգսյանի անվամբ` 430.090 ՀՀ դրամ, Ժանետա Բարդեղամի Համբարձումյանի անվամբ` 469.878 ՀՀ դրամ, Ժաննմարի Վարդանի Թեմուրջյանի անվամբ` 391.530 ՀՀ դրամ, Պարույր Կարապետի Հայրապետյանի անվամբ` 476.150 ՀՀ դրամ, Վազգեն Յակովլևի Դավիդյանի անվամբ` 424.018 ՀՀ դրամ և Իզաբելա Սարիբեկի Միքայելյանի անվամբ` 224.317 ՀՀ դրամ գումարները։
125 կենսաթոշակառուների անուններով վերոնշյալ գումարների ելքագրմանը տևական ժամանակ` 2007-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում, օժանդակել են կազմակերպված խմբի անդամ Վահագն Խաչատրյանի կողմից այդ նպատակով ներգրավված խմբի նոր անդամները՝ նրա բարեկամներ Բագրատ Մուրադյանը և Արմեն Խաչատրյանը, ովքեր անձնական շահագրգռվածությամբ, Վ.Խաչատրյանի հանձնարարությամբ տարբեր օրերի առանձին-առանձին այցելել են Ծառայության վճարումների ծառայություն, կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել են տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի կողմից նրանցից յուրաքանչյուրի ստորագրմանը ներկայացված պաշտոնական փաստաթղթերում` վճարման ցուցակներում և այդ կերպ օժանդակել` կազմակերպված խմբի անդամներին` պաշտոնեական կեղծիք կատարելուն, ինչպես նաև այդ մեխանիզմով գումարների ելքագրմանն ու յուրացմանը։ Կազմակերպված խմբի անդամ Վ.Գևորգյանից ստացած գումարները Բագրատ Մուրադյանը կամ Արմեն Խաչատրյանը փոխանցել են Վ.Խաչատրյանին, իսկ Վ.Գևորգյանի մոտ մնացած դեպոնենտ գումարների մյուս մասը վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանի միջոցով փոխանցվել է կազմակերպված խմբի ղեկավար, գումարները բաշխելու իրավունքը ստանձնած և իրականացնող Վազգեն Խաչիկյանին։
Մասնավորապես, վերոնշյալ մեխանիզմով կազմակերպված խմբի անդամ Արմեն Խաչատրյանի օժանդակությամբ 2007-2008թթ. ընթացքում կազմակերպված խմբի անդամները յուրացրել են վերոնշյալ կենսաթոշակառուներից 7-ի` Գոհար Հարությունյանի, Հուսիկ Մկրտչյանի, Շուշանիկ Համբարձումովայի, Պարույր Հայրապետյանի, Վազգեն Դավիդյանի, Իզաբելա Միքայելյանի և Վանիկ Խաչատրյանի անվամբ ելքագրված` ընդհանուր 3.623.587 ՀՀ դրամ գումարներ, իսկ կազմակերպված խմբի անդամ Բագրատ Մուրադյանի օժանդակությամբ` 22 կենսաթոշակառուների՝ Սերգեյ Մաթևոսյանի, Հովհաննես Աբելյանի, Քնարիկ Աբելյանի, Կարո Խաչատրյանի, Խաչիկ Գալջյանի, Գալյա Մարտիրոսյանի, Մարգարիտ Գաբուչյանի, Վահե Գաբուչյանի, Արամազդ Կարադելյանի, Վեմիր Սարգսյանի, Գեորգի Բեջանյանի, Սեդա Իսայանի, Վարդանուշ Չուլջյանի, Նուշիկ Սարգսյանի, Նեպտուն Սարգսյանի, Նիկողոս Սիմոնյանի, Դագմարա Նարինյանի, Գրիգոր Հովակիմյանի, Նորայր Ավագյանի, Ժաննմարի Թեմուրջյանի և Գուրգեն Մնացականյանի անվամբ ելքագրված՝ ընդհանուր 10.719.870 ՀՀ դրամ գումարներ։
2007 թվականին Վազգեն Խաչիկյանը Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով կազմակերպված խմբի կազմում ընդգրկել է Ծառայության աշխատակազմի Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Արթուր Սուքիասյանին, ով կազմակերպված խմբի հանցավոր գործունեության շրջանակներում պաշտոնեական դիրքի օգտագործմամբ 2007թ. մարտից մինչև 2008թ հուլիսն ընկած ժամանակահատվածում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած 53 կենսաթոշակառուների տվյալներ, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված գումարների վճարումը վերսկսելու իրավունք վերապահող կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` ներկայացրել է խմբի անդամ, Ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանին։ Վերոնշյալ դիմումներն Ա.Աբրահամյանն ընդունել և սահմանված ընթացակարգի պահպանմամբ՝ մուտքագրել է Ծառայության ընդհանուր բաժին և ուղարկել նույն տարածքային բաժին, որտեղ կազմակերպված խմբի այլ անդամ, Ծառայության տեղեկատվական համակարգերի և վերլուծության վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի տրամադրած համապատասխան ծածկագրերի հիման վրա կենսաթոշակառուների ու նրանց դեպոնացված կենսաթոշակների գումարների տվյալներով Արթուր Սուքիասյանը ձևավորել է պաշտոնեական կեղծ փաստաթղթեր՝ վճարային ցուցակներ և ուղարկել վճարումների ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայության պետ, խմբի անդամ Հովհաննես Գրիգորյանի գիտությամբ և անմիջական վերահսկմամբ Ա.Սուքիասյանը ներկայացել և որոշ դեպքերում կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի կողմից նրան ներկայացրած վճարային ցուցակներում, այդ կերպ հաստատել իբր կենսաթոշակառուների կողմից դեպոնենտ գումարները ստանալու հանգամանքը։
Ա.Սուքիասյանը տեղում ստացել է գումարների միայն 50%-ը և այն հանձնել Ա.Աբրահամյանին` նրանից որպես մասնաբաժին ստանալով գումարի 10%-ը։ Դեպոնենտ գումարների մնացած մասը Վ.Գևորգյան - Հ.Գրիգորյան շղթայով հավաքվել է հափշտակված գումարները բաշխելու իրավունքը ստանձնած և այն փաստացի իրականացրած խմբի ղեկավար Վազգեն Խաչիկյանի մոտ, որի հետևանքով յուրացման եղանակով կազմակերպված խմբի վերոնշյալ անդամները հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափի՝ ընդհանուր 38.848.189 ՀՀ դրամ գումար, մասնավորապես՝ Արամ Վարդանյանի անվամբ 2008թ. հունիսին՝ ելքագրված 812.730 ՀՀ դրամ, Մամիկոն Սարգսյանի անվամբ 2008թ. մարտին՝ ելքագրված 633.735 ՀՀ դրամ, Հայկազ Հովհաննիսյանի անվամբ 2008թ. մայիսին՝ ելքագրված 794.840 ՀՀ դրամ, Դանիել Առաքելովի անվամբ 2008թ. հուլիսին՝ ելքագրված` 884.242 ՀՀ դրամ, Հակոբ Հակոբյանի անվամբ 2008թ. հունվարին՝ ելքագրված 723.185 ՀՀ դրամ, Աննա Կարայանովայի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ելքագրված 783.450 ՀՀ դրամ, Վարդուշ Պետրոսյանի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ելքագրված 774.600 ՀՀ դրամ, Սեդա Ստեպանյանի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 616.515 ՀՀ դրամ, Մարիամ Աբաջյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 899.200 ՀՀ դրամ, Եվգենիա Թումանյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 807.384 ՀՀ դրամ, Արշակ Մարտոյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 734.613 ՀՀ դրամ, Մարի Թոփալյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 918.125 ՀՀ դրամ, Հայկանուշ Դարբինյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 821.986 ՀՀ դրամ, Ռուզաննա Սարգսյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 823.101 ՀՀ դրամ, Խաթուն Ղարախանյանի անվամբ՝ 2008թ. հունիսին ելքագրված 807.264 ՀՀ դրամ, Սելեմյա Հակոբջանյանի անվամբ՝ 2008թ. հունիսին ելքագրված 812.730 ՀՀ դրամ, Մարիա Սալախյանի անվամբ՝ 2008թ. օգոստոսին ելքագրված 840.134 ՀՀ դրամ, Անդրանիկ Պապանյանի անվամբ՝ 2008թ. հունվարին ելքագրված 812.567 ՀՀ դրամ, Նինա Շաքարյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 842.688 ՀՀ դրամ, Անտիկ Կարախանովի անվամբ՝ 2008թ. հուլիսին ելքագրված 881.767 ՀՀ դրամ, Էմմա Գրիգորյանի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 633.735 ՀՀ դրամ, Լենդրուշ Հունանյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 500.653 ՀՀ դրամ, Վեհանուշ Գեվորգյանի անվամբ՝ 2008թ. հունիսին ելքագրված 840.324 ՀՀ դրամ, Սերգեյ Հարությունյանի անվամբ՝ 2007թ. դեկտեմբերին ելքագրված 767.508 ՀՀ դրամ, Մելսիկ Բիլբուլյանի անվամբ՝ 2007թ. դեկտեմբերին ելքագրված 534.936 ՀՀ դրամ, Միխայիլ Սոլովյովի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 636.802 ՀՀ դրամ, Նինա Սարգսյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 572.260 ՀՀ դրամ, Մանուկ Կրկյաշարյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 526.505 ՀՀ դրամ, Զարմիկ Վերդյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 505.109 ՀՀ դրամ, Մանուշ Գյորգյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 858.257 ՀՀ դրամ, Արաքսյա Հակոբյանի անվամբ՝ 2007թ. հունիսին ելքագրված` 600.711 ՀՀ դրամ, Նաիրա Օսիկյանի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ելքագրված 776.400 ՀՀ դրամ, Ալեքսանդր Կապատարովի անվամբ՝ 2008թ. հունվարին ելքագրված 733.680 ՀՀ դրամ, Վարդանուշ Դաշտոյանի անվամբ՝ 2008թ. հունվարին ելքագրված 765.000 ՀՀ դրամ, Էվելինա Տեր-Հովհաննիսյանի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ելքագրված 765.300 ՀՀ դրամ, Մարինա Իվոլկինայի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ելքագրված 756.400 ՀՀ դրամ, Անժելա Բեյբութի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ելքագրված 764.500 ՀՀ դրամ, Սմբատ Յաղմուրյանի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 604.200 ՀՀ դրամ, Սեդա Բոգոմոլնայայի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 676.911 ՀՀ դրամ, Ֆիրուզա Հովհաննիսյանի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 799.613 ՀՀ դրամ, Վասիլի Ֆրոլովի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 687.138 ՀՀ դրամ, Աբունիկ Վանալյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 793.008 ՀՀ դրամ, Հռիփսիմե Տաշյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 722986 դրամ, Սիրանուշ Պետրոսյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 788.659 ՀՀ դրամ, Խաչատուր Այվազովի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 788.238 ՀՀ դրամ, Ասյա Սահակյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 788.209 ՀՀ դրամ, Մարտուն Ղազարյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 816.801 ՀՀ դրամ, Գարուշ Արշակյանի անվամբ՝ 2008թ. հունիսին ելքագրված 812.730 ՀՀ դրամ, Արմենակ Գրիգորյանի անվամբ՝ 2008թ. հուլիսին ելքագրված 895.400 ՀՀ դրամ, Թամարա Գազիրյանի անվամբ՝ 2008թ. հուլիսին ելքագրված 882.362 ՀՀ դրամ, Մանուշակ Վերանյանի անվամբ՝ 2007թ. մարտին ելքագրված 478.074 ՀՀ դրամ, Գոհարիկ Բաղդասարյանի անվամբ՝ 2007թ. դեկտեմբերին ելքագրված 147.000 ՀՀ դրամ, Հենրիկ Բաղդասյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 603.924 ՀՀ դրամ։
2008 թվականի նոյեմբերի 01-ից, երբ կասեցված կամ դադարեցված կենսաթոշակների (դեպոնենտ) գումարների վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներ ընդունելու լիազորությունը վերապահվել է Ծառայության տարածքային բաժիններին, Վազգեն Խաչիկյանը, յուրացումների շարունակական բնույթն ապահովելու, դրա վերաբերյալ տեղեկատվության հնարավոր, սակայն անցանկալի արտահոսքը տարածքային բաժիններից կանխելու, այդ կերպ կազմակերպված խմբի հանցավոր գործունեության անվտանգությունն երաշխավորելու նպատակով կազմակերպված խմբի կազմում սկսել է ընդգրկել տարածքային որոշ բաժինների պետերին և/կամ տեղակալներին և անհիմն ելքագրվող գումարների մի մասը նրանց թողնելու և նյութապես շահագրգռելու եղանակով հասել այդ նպատակին։ Այսպես, 2009 թվականին Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպված խմբի կազմում ընդգրկել է նաև Ծառայության աշխատակազմի Արաբկիրի տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանին։ Վ.Խաչիկյանի ղեկավարմամբ և անմիջական ցուցումներով` Հ.Հովհաննիսյանը պաշտոնեական դիրքի օգտագործմամբ 2009թ. ընթացքում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած 24 կենսաթոշակառուների տվյալներ, որոնց անվամբ, խմբային շահերից ելնելով, պատրաստել է վճարման իրավունք վերապահող կեղծ փաստաթղթեր` կասեցված կամ դադարեցված կենսաթոշակների վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ դիմումներ, օգտագործել ըստ նպատակային նշանակության, այն է` տարածքային բաժնից ուղարկել է Ծառայություն, որտեղ Աշոտ Աբրահամյանի կողմից գումարների ելքագրման գործընթացի նկատմամբ իրականացված վերահսկողության, այդ կենսաթոշակառուների տվյալներով վճարային ցուցակներ ձևավորելու համար Վահագն Խաչատրյանի կողմից անհրաժեշտ ծածկագրեր տրամադրելու հետևանքով կեղծ դիմումների հիման վրա, ինչպես նաև առանց այդ դիմումների՝ տարածքային այդ բաժնում ձևավորել է պաշտոնական կեղծ փաստաթղթեր՝ վճարային ցուցակներ և ուղարկվել վճարումների ծառայություն` վճարման։ Բաժնի պետ Հ.Հովհաննիսյանն այցելել է վճարման ծառայություն, նույն ծառայության տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայությամբ ստորագրել է վճարային այդ ցուցակներում նաև կենսաթոշակառուների փոխարեն, ապա Վ.Խաչիկյանի հետ ձեռք բերած նախնական համաձայնության շրջանակներում` անհիմն ելքագրված դեպոնենտ գումարի 25%-ը վերցրել է իրեն, իսկ մնացածը Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով փոխանցել յուրացված մյուս գումարները բաշխելու իրավունքը ստանձնած և այն փաստացի իրականացրած խմբի ղեկավար Վազգեն Խաչիկյանին, որի հետևանքով կազմակերպված խմբի անդամները պաշտոնեական դիրքի օգտագործմամբ յուրացրել են առանձնապես խոշոր չափերի՝ ընդհանուր 26.141.923 ՀՀ դրամ գումար, մասնավորապես՝ Ժորա Հարությունյանի անվամբ հունվարին ելքագրված` 1.063.460 ՀՀ դրամ (որից` 400.000 ՀՀ դրամը` որպես պատվովճար), Քնարիկ Ստեփանյանի անվամբ հունվարին` 1.191.300 ՀՀ դրամ, Ջուլիետա Օգանեսովայի անվամբ հունվարին` 913.000 ՀՀ դրամ, Պետրոս Բաղդասարյանի անվամբ փետրվարին` 2.056.260 ՀՀ դրամ, Մուկուչ Մենդիկյանի անվամբ ապրիլին` 1.003.264 ՀՀ դրամ (որից` 260.000 ՀՀ դրամը` որպես պատվովճար), Լիդա Գրիգորյանի անվամբ ապրիլին` 1.133.836 ՀՀ դրամ, Սուրեն Խանջյանի անվամբ մայիսին` 1.221.740 ՀՀ դրամ, Սուրեն Բադալյանի անվամբ հուլիսին` 836.850 ՀՀ դրամ, Վահե Դալյանի անվամբ հուլիսին` 849.900 ՀՀ դրամ, Ամալյա Մաթևոսյանի անվամբ հուլիսին` 583.650 ՀՀ դրամ, Նինա Դոմազովայի անվամբ հուլիսին` 841.474 ՀՀ դրամ, Տոնիկ Կարապետյանի անվամբ հուլիսին` 1.052.300 ՀՀ դրամ, Ռոզա Մելքոնյանի անվամբ հուլիսին` 1.024.400 ՀՀ դրամ, Թերեզա Տեր-Ավագյանի անվամբ օգոստոսին` 813.100 ՀՀ դրամ, Շուշիկ Ավետիսյանի անվամբ սեպտեմբերին` 1.111.400 ՀՀ դրամ, Վարդուշ Շահնազարյանի անվամբ սեպտեմբերին` 811.900 ՀՀ դրամ, Օլգա Կուկազովայի անվամբ սեպտեմբերին` 784.500 ՀՀ դրամ, Սամվել Անանյանի անվամբ սեպտեմբերին` 3.640.284 ՀՀ դրամ, Ռաֆիկ Հակոբյանի անվամբ հոկտեմբերին` 1.090.476 ՀՀ դրամ, Կիմա Մկրտչյանի անվամբ նոյեմբերին` 936.355 ՀՀ դրամ, Սեթ Չախմախչյանի անվամբ նոյեմբերին` 1.143.676 ՀՀ դրամ, Վոլոդիա Բաղդասարյանի անվամբ դեկտեմբերին` 661.182 ՀՀ դրամ, Կարապետ Գասպարյանի անվամբ դեկտեմբերին` 644.076 ՀՀ դրամ, Թագուհի Ուզունյանի անվամբ դեկտեմբերին` 733.540 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները։
Նույն մեխանիզմով գումարների յուրացումներ են կատարվել նաև Ծառայության աշխատակազմի Ավան և Նոր Նորք տարածքային բաժնում, որի պետի տեղակալի պարտականությունները ստանձնել և իրականացրել է դեռևս 2007 թվականից կազմակերպված խմբի կազմում ընդգրկված Արթուր Սուքիասյանը, ինչպես նաև խմբի կազմում նոր ներգրավվող նույն բաժնի այլ աշխատակից (ըստ մեղադրող կողմի վարկածի` բաժնի պետ Համլետ Մարտիրոսյանը)։
2009 թվականի ապրիլից հոկտեմբերն ընկած ժամանակահատվածում Վ.Խաչիկյանի ղեկավարմամբ գործող կազմակերպված խմբի կողմից Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրվել են երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած 7 կենսաթոշակառուների տվյալներ, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անուններից տարածքային բաժնում պատրաստվել են վճարման իրավունք վերապահող կեղծ փաստաթղթեր` կասեցված կամ դադարեցված կենսաթոշակների վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ դիմումներ, որոնք օգտագործվել են նպատակային նշանակությամբ, այն է` տարածքային բաժնից ուղարկվել են Ծառայություն, որտեղ կազմակերպված խմբի անդամների՝ Աշոտ Աբրահամյանի կողմից գումարների ելքագրման գործընթացի նկատմամբ իրականացված վերահսկողության, այդ կենսաթոշակառուների տվյալներով վճարային ցուցակներ ձևավորելու համար Վահագն Խաչատրյանի կողմից անհրաժեշտ ծածկագրեր տրամադրելու հետևանքով տարածքային բաժնում ձևավորվել են պաշտոնական կեղծ փաստաթղթեր՝ վճարային ցուցակներ և ուղարկվել վճարումների ծառայություն` վճարման։ Հանցավոր ծրագրի շրջանակներում Արթուր Սուքիասյանն այլ անձի պահանջով ներկայացել է վճարումների ծառայության տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի մոտ, ստորագրել վերոնշյալ 7 կենսաթոշակառուների փոխարեն Վ.Գևորգյանի կողմից ներկայացված վճարային ցուցակներում, որով հաստատել է իբր կենսաթոշակառուների կողմից դեպոնենտ գումարները ստանալու հանգամանքը։
Վ.Գևորգյանը վերոնշյալ կենսաթոշակի գումարներն անհիմն փաստաթղթավորել, ելքագրել և հանձնել է անմիջական ղեկավարին` վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանին, վերջինս` հափշտակված գումարները բաշխելու իրավունքը ստանձնած և այն փաստացի իրականացրած խմբի ղեկավար Վազգեն Խաչիկյանին, որի հետևանքով կազմակերպված խմբի անդամներով, պաշտոնեական դիրքի օգտագործմամբ, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար, մասնավորապես՝ Ռոզա Կոստանյանի անվամբ՝ 2009թ. ապրիլին ելքագրված 977.448 ՀՀ դրամ, Մարի Աճեմյանի անվամբ՝ 2009թ. մայիսին ելքագրված 821.978 ՀՀ դրամ, Ֆաինա Մելքոնյանի անվամբ՝ 2009թ. մայիսին ելքագրված 947.492 ՀՀ դրամ, Ջեմմա Շախբազյանի անվամբ՝ 2009թ. սեպտեմբերին ելքագրված 791.799 ՀՀ դրամ, Աննա Ավանեսովայի անվամբ՝ 2009թ. սեպտեմբերին ելքագրված 951.441 ՀՀ դրամ, Ալեքսանդր Նիկողոսյանի անվամբ՝ 2009թ. հոկտեմբերին ելքագրված 812.884 ՀՀ դրամ, Թադևոս Բաղիևի անվամբ՝ 2009թ. նոյեմբերին ելքագրված` 540.600 ՀՀ դրամ։
2010 թվականին, երբ Ծառայության գործունեությունը ստուգվում էր ՀՀ վերահսկիչ պալատի աշխատակիցների կողմից, վերջիններիս կաշառք տալու, այդ կերպ իր ստեղծած և ղեկավարած կազմակերպված խմբի անդամների կողմից տևական ժամանակ իրականացված յուրացման փաստերը չբացահայտելու պատրվակով Վ.Խաչիկյանն անձամբ, ինչպես նաև Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով հրահանգել է Արաբկիրի տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանին և Ավան և Նոր Նորք տարածքային բաժնի աշխատակցին (ըստ մեղադրող կողմի վարկածի` բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանին) տարածքային բաժինների համապատասխան շտեմարաններից ընտրել և սեղմ ժամկետում իրեն ներկայացնել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած այլ կենսաթոշակառուների տվյալներ` այս անգամ առանց կենսաթոշակառուների դիմումներ կազմելու` վճարումը կասեցված կամ դադարեցված կենսաթոշակների գումարներ ելքագրելու և իբր վերոնշյալ նպատակով օգտագործելու հնարավորություն ստանալու համար։
Արաբկիրի տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանը և Ավան և Նոր Նորք տարածքային բաժնի աշխատակիցը, ի կատարումն կազմակերպված խմբի ղեկավարից ստացած հանձնարարության, սահմանված ընթացակարգը չպահպանելով, իրենց մասնակցությամբ կազմակերպված խմբի անդամների իրականացրած յուրացումների փաստը կոծկելու շարժառիթով տարածքային համապատասխան բաժնի շտեմարանից առանձնացրել են կենսաթոշակառուների տվյալներ, կազմել ցանկեր, որոնք միմյանցից առանձին ներկայացրել են խմբի անդամ Վահագն Խաչատրյանին, պարզաբանել, որ կատարում են խմբի ղեկավար Վ.Խաչիկյանի հանձնարարականը։ Վերջինս, առանց պատշաճ փաստաթղթային հիմքերի, միայն հավաստիանալով, որ Վ.Խաչիկյանն, իրոք, նման հանձնարարություն տվել է, Հ.Հովհաննիսյանին և այլ անձի (ըստ մեղադրող կողմի վարկածի` բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանին) տրամադրել է տվյալ տարածքային բաժիններում վճարման ցուցակները ստանալու և վերջին հաշվով կասեցված կամ դադարեցված կենսաթոշակի դեպոնենտ գումարները ելքագրելու համար անհրաժեշտ ծածկագրեր։
Այդպիսիք ստանալուց հետո կենսաթոշակառուների տվյալները տարածքային բաժիններում մուտքագրվել են համակարգչային ծրագիր, ստացվել են պաշտոնական կեղծ փաստաթղթեր՝ վճարային ցուցակներ, ապա Հ.Հովհաննիսյանը և այլ անձը ստորագրություններով և կնիքով հաստատել են դրանք, միմյանցից առանձին այցելել են վճարումների ծառայություն և կազմակերպված խմբի անդամ, վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանին առձեռն հանձնել նույն ցուցակները, որոնցում նախապես ստորագրել էին կենսաթոշակառուների փոխարեն։ Տվյալ ցուցակները ստորագրել է նաև կազմակերպված խմբի անդամ, դեպոնենտ գումարը վճարող անձը՝ տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանը, որի հետևանքով կեղծ տվյալներ պարունակող վճարային այդ ցուցակներով Ծառայությունից ելքագրվել և խմբի անդամների կողմից պաշտոնեական դիրքի օգտագործմամբ 2010թ. հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին յուրացվել են առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ, այն է՝ Արաբկիրի տարածքային բաժնում կազմված վճարային ցուցակներով 23 կենսաթոշակառուների անվամբ ընդհանուր 22.837.572 ՀՀ դրամ գումար, մասնավորապես՝ 2010թ. հունիսին Լյուդմիլա Գրիգորի Հարությունյանի անվամբ` 1.037.375 ՀՀ դրամ, Էմմա Շարույրի Մելքոնյանի անվամբ` 1.006.750 ՀՀ դրամ, Ռոդինա Սարգսի Ակոպովայի անվամբ` 682.818 ՀՀ դրամ, Աիդա Մելիքի Պողոսյանի անվամբ` 1.037.375 ՀՀ դրամ, 2010թ. սեպտեմբերին` Վանիկ Անտոնի Վիրաբյանի անվամբ` 872.806 ՀՀ դրամ, Հայկանուշ Հարությունի Հակոբյանի անվամբ` 817.804 ՀՀ դրամ, Նինել Շիրակի Մարգարյանի անվամբ` 1.116.982 ՀՀ դրամ, Հասմիկ Միքայելի Միրաքյանի անվամբ` 1.150.224 ՀՀ դրամ, Թամարա Ալեքսանդրի Հովհաննիսյանի անվամբ` 961.116 ՀՀ դրամ, Ազատուհի Մովսեսի Գյուլամջյանի անվամբ` 990.058 ՀՀ դրամ, Ժենյա Մամիկոնի Սարգսյանի անվամբ` 1.084.346 ՀՀ դրամ, Ադելաիդա Հովհաննեսի Բոզոյանի անվամբ` 1.073.734 ՀՀ դրամ, Ռոբերտ Մեսրոպի Ասատրյանի անվամբ` 959.838 ՀՀ դրամ, Զեմֆիրա Թաթոսի Նալբանդյանի անվամբ` 1.012.124 ՀՀ դրամ, Ազատուհի Սարգսի Հաջիբեկյանի անվամբ` 959.838 ՀՀ դրամ, Շամխալ Միքայելի Գրիգորյանի անվամբ` 990.058 ՀՀ դրամ, 2010թ. հոկտեմբերին` Հայկանուշ Գեղամի Ռուշանյանի անվամբ` 900.264 ՀՀ դրամ, Շուրա Ավագի Սարգսյանի անվամբ` 1.084.968 ՀՀ դրամ, Կարուշ Խաչիկի Հովհաննիսյանի անվամբ` 1.007.716 ՀՀ դրամ, Զարզանդ Սամսոնի Բարսեղյանի անվամբ` 1.070.372 ՀՀ դրամ, Ռեհան Հովհաննեսի Կարապետյանի անվամբ` 973.682 ՀՀ դրամ, Ռոմեն Լիպարիտի Շահբաղյանի անվամբ` 1.053.180 ՀՀ դրամ, Եղիա Հովսեփի Նաջարյանի անվամբ` 994.144 դրամ, իսկ նույն ժամանակահատվածում Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժնում կազմված վճարային ցուցակներով՝ 74 կենսաթոշակառուների անվամբ` 58.235.095 ՀՀ դրամ գումար, մասնավորապես՝ 2010 թվականի հունիսին Գեորգի Գրիգորի Կասպարովի անվամբ` 1.389.828 ՀՀ դրամ, Ստեփան Հարությունի Ստեփանյանի անվամբ` 1.353.426 ՀՀ դրամ, Ալեքսան Սերոբի Մայրանյանի անվամբ` 1.959.138 ՀՀ դրամ, Ալբերտ Վահանի Մկրտչյանի անվամբ` 1.051.392 ՀՀ դրամ, Արամայիս Արշակի Եղիազարյանի անվամբ` 875.634 ՀՀ դրամ, Աիդա Խոսրովի Պետրոսյանի անվամբ` 1.247.628 ՀՀ դրամ, Աքսենիկ Գարեգինի Կիրակոսյանի անվամբ` 1.114.536 ՀՀ դրամ, Լևոն Արսենի Անտոնյանի անվամբ` 1.146.960 ՀՀ դրամ, Հայկ Հովհաննեսի Մաչաջյանի անվամբ` 1.200.600 ՀՀ դրամ, Արուս Հարությունի Մարտիրոսյանի անվամբ` 720.360 ՀՀ դրամ, Հրաչ Վիկտորի Հովհաննիսյանի անվամբ` 1.179.942 ՀՀ դրամ, Գևորգ Նիկոլի Գրիգորյանի անվամբ` 1.179.942 ՀՀ դրամ, Սիրանուշ Ասատուրի Վարտեյանի անվամբ` 821.598 ՀՀ դրամ, 2010թ. սեպտեմբերին` Ալիս Գեղամի Պոզիկյանի անվամբ` 634.350 ՀՀ դրամ, Նաիրա Մկրտիչի Բեժանովայի անվամբ` 656.961 ՀՀ դրամ, Արեգնազ Գևորգի Մարտիրոսյանի անվամբ` 552.900 ՀՀ դրամ, Թերզա Լևոնի Բաբլոյանի անվամբ` 605.175 ՀՀ դրամ, Ռոզա Կարապետի Մարկոսյանի անվամբ` 703.980 ՀՀ դրամ, Արտեմ Արտեմի Հակոպովի անվամբ` 680.172 ՀՀ դրամ, Զարվարդ Հովհաննեսի Խոստիկյանի անվամբ` 630.762 ՀՀ դրամ, Գագիկ Սմբատի Հարությունյանի անվամբ` 656.961 ՀՀ դրամ, Սաթո Ջանոյի Առուստամյանի անվամբ` 703.980 ՀՀ դրամ, Վարդուշ Գրիգորի Բաղդյանի անվամբ` 550.422 ՀՀ դրամ, Վերա Իոսիֆի Բալասանյանի անվամբ` 634.350 ՀՀ դրամ, Լիա Հովհաննեսի Մկրտչյանի անվամբ` 634.350 ՀՀ դրամ, Քնարիկ Գրիգորի Գասպարյանի անվամբ` 605.175 ՀՀ դրամ, Եվգինե Արամի Շախատունիի անվամբ` 753.390 ՀՀ դրամ, Վարյա Մադաթի Վարունցի անվամբ` 703.980 ՀՀ դրամ, Հրանուշ Սարգսի Պողոսյանի անվամբ` 634.350 ՀՀ դրամ, Արևհատ Ավագի Շամյանի անվամբ` 634.350 ՀՀ դրամ, Վերա Աստվածատուրի Սարդարուայի անվամբ` 753.390 ՀՀ դրամ, Վարդանուշ Սամասլովի Սիմիկյանի անվամբ` 703.980 ՀՀ դրամ, Ռոզա Հակոբի Բադալովայի անվամբ` 728.625 ՀՀ դրամ, Դինա Գալուստի Դանիելյանի անվամբ` 500.430 ՀՀ դրամ, Աննա Իվանի Լեոնովայի անվամբ` 500.430 ՀՀ դրամ, Լիդիյա Յակովլևի Դևյատովայի անվամբ` 524.823 ՀՀ դրամ, Մարգարիտա Դանիելի Դանիելովայի անվամբ` 656.961 ՀՀ դրամ, Նինա Եղիշի Ենգիբարյանի անվամբ` 500.430 ՀՀ դրամ, Մուսայել Վասիլի Անանյանի անվամբ` 831.948 ՀՀ դրամ, Աննա Մինասի Խումարյանցի անվամբ` 577.293 ՀՀ դրամ, Վարգուն Հակոբի Եղիազարյանի անվամբ` 500.430 ՀՀ դրամ, Սիրան Ռուբենի Գալստյանի անվամբ` 703.980 ՀՀ դրամ, Մարիա Սերգեյի Խալիտովայի անվամբ` 831.948 ՀՀ դրամ, Թերեզա Գալուստի Մանուկյանի անվամբ` 655.362 ՀՀ դրամ, 2010թ. հոկտեմբերին` Գոհարիկ Հայրապետի Մկրտչյանի անվամբ` 558.432 ՀՀ դրամ, Կայանե Հակոբջանի Ղոնոյանի անվամբ` 790.366 ՀՀ դրամ, Սերգո Արշալույսի Բուդաղյանի անվամբ` 1.051.300 ՀՀ դրամ, Լյուսյա Հայրապետի Զարգարյանի անվամբ` 963.280 ՀՀ դրամ, Սերգեյ Պետրոսի Բաղրամյանի անվամբ` 816.940 ՀՀ դրամ, Էմմա Թեոդորոսի Մնացականյանի անվամբ` 690.100 ՀՀ դրամ, Ելենա Նասիբի Արամյանի անվամբ` 739.026 ՀՀ դրամ, Սեդրակ Արտաշի Սարիբեկյանի անվամբ` 790.366 ՀՀ դրամ, Գուրգեն Սերգեյի Գալստյանի անվամբ` 764.400 ՀՀ դրամ, Գուրգեն Մարտիրոսի Գալուստովի անվամբ` 1.026.080 ՀՀ դրամ, Եղսան Տիգրանի Խաչատրյանի անվամբ` 613.994 ՀՀ դրամ, Հայկանուշ Ավետիսի Մելքոնյանի անվամբ` 613.994 ՀՀ դրամ, Անուշավան Հարությունի Մարգարյանի անվամբ` 1.026.080 ՀՀ դրամ, Աստղիկ Աղասու Գրիգորյանի անվամբ` 739.026 ՀՀ դրամ, Միշա Հայրապետի Ինանցի անվամբ` 690.100 ՀՀ դրամ, Օլյա Մանուկի Պողոսյանի անվամբ` 790.366 ՀՀ դրամ, Սիրուշ Հակոբի Ալանյանի անվամբ` 532.454 ՀՀ դրամ, Հասմիկ Խուրշուդի Գասպարյանի անվամբ` 816.940 ՀՀ դրամ, Պարգև Սահակի Մանուչարյանի անվամբ` 844.120 ՀՀ դրամ, Լուսածին Համբարձումի Հովակիմյանի անվամբ` 585.612 ՀՀ դրամ, Ալեքսան Իվանի Հակոբջանյանի անվամբ` 666.546 ՀՀ դրամ, Արևհատ Մովսեսի Սիմոնյանի անվամբ` 707.215 ՀՀ դրամ, Սաթիկ Խաչատուրի Օգանեսովայի անվամբ` 764.400 ՀՀ դրամ, Արաքսիա Մնացականի Առաքելյանի անվամբ` 714.260 ՀՀ դրամ, Հակոբ Սարգսի Բլիկյանի անվամբ` 790.366 ՀՀ դրամ, Մայրամ Հարությունի Շխրտումյանի անվամբ` 816.940 ՀՀ դրամ, Քնարիկ Արշակի Մողրովյանի անվամբ` 558.432 ՀՀ դրամ, Վանիկ Արսենի Սարուխանյանի անվամբ` 440.652 ՀՀ դրամ, Սառա Նիկոլայի Ալեխինայի անվամբ` 929.286 ՀՀ դրամ, Սմբատ Ամավոսի Ղազարյանի անվամբ` 1.217.400 ՀՀ դրամ գումարներ։
Բացի այդ, 2010 թվականի հոկտեմբերին, երբ Ծառայության գործունեությունը դեռևս ստուգվում էր ՀՀ վերահսկիչ պալատի աշխատակիցների կողմից, ստուգման արդյունքները հօգուտ Ծառայության կանխորոշելու պատրվակով Վ.Խաչիկյանն անձամբ, ինչպես նաև Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով հրահանգել, ինչպես նաև ելքագրվող գումարը մինչև տարեվերջ վերադարձնելու խոստում տալով համոզել, այդ կերպ պաշտոնեական կեղծիք կատարելու միջոցով առանձնապես խոշոր չափի գումար ելքագրելուն են հակել Շենգավիթ տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանին՝ պահանջելով տրամադրել անհրաժեշտ տեղեկատվություն, այն է` տարածքային տվյալ բաժնի շտեմարանից պատահականության սկզբունքով ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալներ և սահմանված ընթացակարգի խախտմամբ՝ առանց դեպոնացված կենսաթոշակների վճարումը վերսկսելու դիմումների` սեղմ ժամկետում ներկայացնել Ծառայության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանին` դեպոնենտի ելքագրման համար համապատասխան ծածկագրեր տրամադրելու նպատակով։ Ս.Էլբակյանը համաձայնել և Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանից ստացած հանձնարարությունը փոխանցել է իր տեղակալ, Ծառայության պետի 2008 թվականի հոկտեմբերի 2-ի թիվ 552-Ա հրամանի համաձայն` իր հանձնարարությունները կատարելու, օրենսդրությամբ սահմանված կարգով կենսաթոշակային սոցիալական ապահովագրության համակարգի (անձնավորված) հաշվառման տվյալների շտեմարանի (բազայի) վարումն ապահովելու պարտականություններ կրող, պաշտոնատար անձ հանդիսացող Համլետ Մարտիրոսյանին, ինչպես նաև տարածքային բաժնի օպերատոր, պաշտոնատար անձ չհանդիսացող Հրանուշ Դանիելյանին։ Ի կատարումն Ծառայության պետից Ս.Էլբակյանի միջոցով ստացած վերոնշյալ հանձնարարության` Ծառայության պետին չհակադրվելու և հանձնարարությունը կատարելու անձնական շահագրգռվածությամբ օպերատոր Հր.Դանիելյանը տարածքային բաժնի շտեմարանից պատահականության սկզբունքով ի վերջո ընտրել է 24 կենսաթոշակառուների տվյալներ և կազմել նախնական ցանկ, որը Ս.Էլբակյանը ներկայացրել է Ծառայություն։
Բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի փոխանցած համապատասխան ծածկագրերի տվյալներով նույն ցանկը Ս.Էլբակյանը վերադարձրել է Հր.Դանիելյանին՝ պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող վճարման ցուցակներ ձևավորելու նպատակով։ Տրամադրած ծածկագրերի հիման վրա Հր.Դանիելյանը համակարգչային ծրագիր է մուտքագրել վերոնշյալ 24 կենսաթոշակառուների կողմից իբր կենսաթոշակների դեպոնացված գումարները պահանջելու վերաբերյալ ակնհայտ կեղծ տեղեկություններ, ձևավորել է վճարային ցուցակներ, որոնք հաստատվել են Հր.Դանիելյանի և բաժնի պետին փոխարինող Համլետ Մարտիրոսյանի ստորագրություններով, իսկ ավելի ուշ ներկայացվել բաժնի պետ Ս.Էլբակյանին, ով, ի կատարումն Վ.Խաչիկյանի հանձնարարականի, վերջինիս և Ա.Աբրահամյանի հետ անմիջանորեն ձեռք բերված նախնական համաձայնության շրջանակներում պաշտոնական կեղծ այդ փաստաթղթերը հանձնել է վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանին։ Վերոնշյալ գործողություններով միմյանց հետ ձեռք բերած նախնական համաձայնության շրջանակներում Ս.Էլբակյանը, Հ.Մարտիրոսյանը և Հր.Դանիելյանն օժանդակել են Վ.Խաչիկյանի, վերջինիս հանձնարարությամբ այդ գումարի ելքագրմանն ի պաշտոնե մասնակցած հանցավոր խմբի անդամներ Աշոտ Աբրահամյանի, Վահագն Խաչատրյանի, Հովհաննես Գրիգորյանի և Վիգեն Գևորգյանի կողմից պաշտոնեական դիրքի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափի՝ 20.489.226 ՀՀ դրամ գումարի յուրացմանը։
Թեև վճարման վերոնշյալ կեղծ ցուցակների հիման վրա դեպոնենտ գումարները փաստացի ելքագրվել և նույն ցուցակները վճարումների ծառայությունից առձեռն վերադարձվել են բաժնի պետ Ս.Էլբակյանին` կենսաթոշակառուների փոխարեն ևս ստորագրելու, վերջիններիս ստորագրությունները կեղծելու պահանջով և ոչնչացվել նրա կողմից, սակայն վճարումների ծառայության տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի միջոցով այդ ցուցակների հիման վրա արդեն ելքագրված 20.489.226 ՀՀ դրամ գումարը փոխանցվել է Վազգեն Խաչիկյանին և յուրացվել վերջինիս ղեկավարած և այդ գումարի ելքագրմանն իրենց պաշտոնեական լիազորությունների սահմաններում մասնակցած կազմակերպված խմբի անդամներ Աշոտ Աբրահամյանի, Վահագն Խաչատրյանի, Հովհաննես Գրիգորյանի և Վիգեն Գևորգյանի կողմից։ Մասնավորապես՝ տվյալ տարածքային բաժնում կազմված վճարման ցուցակներով են ելքագրվել և յուրացվել՝ 2010թ. հոկտեմբերին` Կարապետ Պետրոսի Կերկերյանի անվամբ` 904.360 ՀՀ դրամ, Քնարիկ Պետրոսի Սիմոնյանի անվամբ` 1.307.876 ՀՀ դրամ, Ժենյա Կարապետի Դանիելյանի անվամբ` 1.166.840 ՀՀ դրամ, Շուրա Նշանի Գուլնազարյանի անվամբ` 481.389 ՀՀ դրամ, Սեդա Սարդարի Վարդանյանի անվամբ` 653.600 ՀՀ դրամ, Վարսենիկ Մուշեղի Ստեփանյանի անվամբ` 875.174 ՀՀ դրամ, Լաուրա Ռուբենի Գրիգորյանի անվամբ` 829.580 ՀՀ դրամ, Սերյոժա Մխիթարի Յազիչյանի անվամբ` 885.383 ՀՀ դրամ, Գևորգ Դերենիկի Ղարագյոզյանի անվամբ` 1.004.342 ՀՀ դրամ, Լաուրա Խաչիկի Ղահրամանյանի անվամբ` 1.201.181 ՀՀ դրամ, Ռոզա Համայակի Խնոյանի անվամբ` 701.732 ՀՀ դրամ, Անիչկա Վանեսի Գևորգյանի անվամբ` 725.336 ՀՀ դրամ, Ռիմա Բագրատի Մովսիսյանի անվամբ` 914.210 ՀՀ դրամ, Մելսիկ Վաղարշի Ջալավյանի անվամբ` 1.113.740 ՀՀ դրամ, Սեդա Սարգսի Բոստանջյանի անվամբ` 540.761 ՀՀ դրամ, Սուսան Սողոմոնի Սարգսյանի անվամբ` 914.210 ՀՀ դրամ, Անուշ Հայրապետի Պետրոսյանի անվամբ` 802.601 ՀՀ դրամ, Սուրիկ Գրիգորի Առաքելյանի անվամբ` 973.682 ՀՀ դրամ, Նադեժդա Նիկոլայի Մանաստիրշինայի անվամբ` 776.240 ՀՀ դրամ, Գրետա Սանասարի Աջամյանի անվամբ` 1.035.617 ՀՀ դրամ, Շմավոն Սարգսի Ղասաբյանի անվամբ` 791.660 ՀՀ դրամ, Սվետլանա Նիկոլայի Պողոսովայի անվամբ` 750.479 ՀՀ դրամ, Լենա Իվանի Մելքումյանի անվամբ` 623.543 ՀՀ դրամ, Վրեժ Սաշայի Ներսեսյանի անվամբ` 515.690 ՀՀ դրամ կենսաթոշակների դեպոնացված գումարները։
Տվյալ դրվագով ամբաստանյալներ Սամվել Էլբակյանը և Համլետ Մարտիրոսյանը կատարել են հանցագործություններ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով և 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (օժանդակություն), իսկ Հրանուշ Դանիելյանը` հանցագործություններ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով(օժանդակություն) և 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (օժանդակություն)։
Նույն պատրվակով, ինչպես նաև «Ծառայության պատիվը բարձր պահելու», մինչև տարեվերջ ելքագրված գումարը վերադարձնելու պատճառաբանությամբ անհրաժեշտ տեղեկատվություն տրամադրելու, այն է` տարածքային բաժնի շտեմարանից երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալներ ընտրելու և առանց դեպոնացված կենսաթոշակների վճարումը վերսկսելու դիմումների՝ մոտ 30 մլն ՀՀ դրամի շրջանակներում դեպոնենտ գումար ելքագրելու հանձնարարական Վ.Խաչիկյանը ինչպես անձամբ, այնպես էլ Ա.Աբրահամյանի միջոցով 2010 թվականի հոկտեմբերին տվել և այդ կերպ պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով առանձնապես խոշոր չափի գումար ելքագրելուն են հակել նաև Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին, ով ղեկավարին՝ Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանին չհակադրվելու և նրա հանձնարարությունը կատարելու անձնական շահագրգռվածությամբ, իր պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով, տարածքային բաժնի շտեմարանից ընտրել է 22 կենսաթոշակառուների տվյալներ, որոնք, առանց հիշյալ կենսաթոշակառուների դիմումների, ներկայացրել է Վազգեն Խաչիկյանին, վերջինցս դրանք ստացել վճարային ցուցակներ ձևավորելու համար անհրաժեշտ համապատասխան ծածկագրերով։ Այդ ծածկագրերի հիման վրա Ս.Սարգսյանը համակարգչային ծրագրով ձևավորել է պաշտոնական կեղծ փաստաթղթեր՝ վճարային ցուցակներ, հաջորդ օրն այցելել Վ.Խաչիկյանին, նրա ներկայությամբ կնքել, ստորագրությամբ իր, ինչպես նաև բաժնի հաշվապահի անուններից հաստատել վճարային այդ ցուցակները, Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ նույն ցուցակներում ստորագրել նաև կենսաթոշակառուների փոխարեն, որից հետո ցուցակներն անձամբ հանձնել է վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանին, որով կատարել է պաշտոնեական կեղծիք, վերադասին հանձնել ակնհայտ կեղծ տեղեկություններ բովանդակող պաշտոնական կեղծ փաստաթուղթը և այդ կերպ օժանդակել Վ.Խաչիկյանի, վերջինիս հանձնարարությամբ այդ գումարի ելքագրմանը պաշտոնեական լիազորությունների (դիրքի) շրջանակներում մասնակցած հանցավոր խմբի անդամներ Աշոտ Աբրահամյանի, Վահագն Խաչատրյանի, Հովհաննես Գրիգորյանի և Վիգեն Գևորգյանի կողմից առանձնապես խոշոր չափի` 25.344.330 ՀՀ դրամ գումարի յուրացմանը։
Վճարումների ծառայության տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի միջոցով վերոնշյալ ցուցակներում ընդգրկված կենսաթոշակառուների դեպոնենտ գումարները դրամարկղից անհիմն ելքագրվել են, առանձնապես խոշոր չափի 25.344.330 ՀՀ դրամ գումարը փոխանցվել է Վազգեն Խաչիկյանին, բաշխվել և յուրացվել վերջինիս ղեկավարած և այդ գումարի ելքագրմանը մասնակցած հանցավոր խմբի վերոնշյալ անդամների կողմից։
Մասնավորապես՝ տվյալ տարածքային բաժնում կազմված վճարման ցուցակով են յուրացվել՝ 2010թ. հոկտեմբերին` Ստեփան Անդրանիկի Մուրադյանի անվամբ` 1.895.080 ՀՀ դրամ, Վերգինե Վաղարշակի Կանանովի անվամբ` 1.475.250 ՀՀ դրամ, Մարիամ Աբրահամի Մանուկյանի անվամբ` 790.366 ՀՀ դրամ, Լուսյա Մաթևոսի Կոստանյանի անվամբ` 871.906 ՀՀ դրամ, Կարապետ Պետրոսի Շեյթանյանի անվամբ` 953.520 ՀՀ դրամ, Կնո Խալթի Ավդալյանի անվամբ` 1.115.920 ՀՀ դրամ, Ալբերտ Մկրտիչի Թովմասյանի անվամբ` 1.213.880 ՀՀ դրամ, Ալիսա Խաչիկի Աճեմյանի անվամբ` 871.906 ՀՀ դրամ, Սարգիս Ղազարի Ուզունյանի անվամբ` 1.051.300 ՀՀ դրամ, Էմմա Արտաշի Սարգսյանի անվամբ` 1.182.966 ՀՀ դրամ, Սարգիս Վահանի Օգումուշյանի անվամբ` 1.182.966 ՀՀ դրամ, Վլադիմիր Անուշավանի Մարտիրոսյանի անվամբ` 1.012.100 ՀՀ դրամ, Նինա Մարտինի Նալբանդյանի անվամբ` 1.554.426 ՀՀ դրամ, Եվգենի Նիկոլայի Օսիպովայի անվամբ` 1.398.600 ՀՀ ՀՀ դրամ, Հովհաննես Արշակի Անտոնյանի անվամբ` 1.019.886 ՀՀ դրամ, Ֆիրուզա Մռավի Սարգսյանի անվամբ` 929.286 ՀՀ դրամ, Մարիամ Ալեքսանի Խաչատրյանի անվամբ` 1.019.886 ՀՀ դրամ, Վլադիմիր Կառլոսի Պետրոսյանի անվամբ` 1.554.426 ՀՀ դրամ, Սահակ Վարդերեսի Արաբյանի անվամբ` 1.115.920 ՀՀ դրամ, Վարդգես Հակոբի Բոյաջյանի անվամբ` 1.026.080 ՀՀ դրամ, Վազգեն Սիմոնի Թովմասյանի անվամբ` 1.208.360 ՀՀ դրամ, Պարգև Անդրեասի Գրիգորյանի անվամբ` 900.300 ՀՀ դրամ ելքագրված կենսաթոշակների դեպոնացված գումարները։
Տվյալ դրվագով ամբաստանյալ Սարգիս Սարգսյանը կատարել է հանցագործություններ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով և 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (օժանդակություն)։
Բացի այդ, 2010 թվականի մայիսին, երբ ՀՀ վերահսկիչ պալատի աշխատակիցները ստուգում էին Ծառայության աշխատակազմի Գյումրու տարածքային բաժնի նախկին տարիների գործունեությունը, Վազգեն Խաչիկյանը աշխատասենյակում հրավիրած խորհրդակցության ընթացքում Ծառայության ղեկավար անձնակազմի ներկայությամբ Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վարժապետյանից և գլխավոր մասնագետ (օպերատոր) Արթուր Աբրահամյանից պարզել և հավաստիանալ է, որ վերջինիս և նույն բաժնի հնարավոր այլ աշխատակիցների չարաշահումների, բաժնի ղեկավար անձնակազմի ոչ պատշաճ հսկողության հետևանքով թաղման նպաստներ վճարելու անվան տակ ՀՀ պետական բյուջեից կրկնակի ելքագրվել և հափշակվել է Ծառայությանը վստահված մոտ 29 մլն ՀՀ դրամ գումար։
Առանձնապես խոշոր չափի գումարի տիրանալու դիտավորությամբ` Վ.Խաչիկյանը, օգտագործելով որպես Ծառայության ղեկավար՝ իր նկատմամբ Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցներ Արթ.Աբրահամյանի և այլոց վստահությունը, մասնավորապես՝ այդ պահանջը ներկայացնելով պատեհ պահի և իրավիճակում, այն է՝ խորհրդակցությանը մասնակցող Ծառայության ղեկավար աշխատակիցների, նրանց թվում նաև իր կազմակերպած և ղեկավարած հանցավոր խմբի անդամներ Աշոտ Աբրահամյանի և Հովհաննես Գրիգորյանի ներկայությամբ, միաժամանակ օգտագործելով ՀՀ վերահսկիչ պալատի կողմից Ծառայության տվյալ բաժնում դեռևս շարունակվող ստուգումների փաստը, տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վարժապետյանին, վերջինիս միջոցով նաև Արթուր Սուքիասյանին և Գյումրու տարածքային բաժնի վճարումների ծառայության պատասխանատու Ռուբեն Մնացականյանին համոզել և հորդորել է սեղմ ժամկետում անձնական միջոցների հաշվին հայթայթել այդ 29 մլն ՀՀ դրամը և հանձնել իրեն՝ իբր ՀՀ պետական բյուջեին պատճառված այդ վնասն անմիջապես վերականգնելու համար։
Արդեն 2010 թվականի մայիս - հունիս ամիսներին Վ.Խաչիկյանը Էդ.Վարժապետյանի միջոցով ստացել է նախ՝ Արթ. Աբրահամյանի անձնական գումարների հաշվին, ՀՀ դրամի և ԱՄՆ դոլարի տեսքով հավաքված 20 մլն ՀՀ դրամին համարժեք գումարը, ապա` Գյումրու տարածքային բաժնի այլ աշխատակցի (աշխատակիցների) անձնական միջոցների հաշվին հավաքված և կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանին, վերջինիս կողմից իր առաջին տեղակալ Արա Հարությունյանին փոխանցված ևս 9 մլն ՀՀ դրամ գումարը, սակայն ընդհանուր 29 մլն ՀՀ դրամ գումարը ՀՀ պետական բյուջե չի վճարել (վերականգնել), այլ Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցներ Արթուր Աբրահամյանի և այլոց վստահություն չարաշահելով՝ վերջիններիս առանձնապես խոշոր չափի գումարը հափշտակել է` ավարտելով նախնական հանցավոր դիտավորությունը։
Տվյալ դրվագով Վազգեն Խաչիկյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործություն, որն ընդգրկված չի եղել կազմակերպված խմբի անդամների հանցավոր դիտավորությամբ։
Այսպիսով, պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով յուրացումներ կատարելու դիտավորությամբ միավորված և տևական ժամանակ գործած կազմակերպված խմբի կազմակերպիչ և ղեկավար Վազգեն Խաչիկյանը կատարել է հանցագործություններ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, խմբի հիմնական անդամներից Աշոտ Աբրահամյանը՝ հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Հովհաննես Գրիգորյանը՝ հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով, Վահագն Խաչատրյանը՝ հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Վիգեն Գևորգյանը՝ հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով։
Կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներ Արթուր Սուքիասյանը և Հովհաննես Հովհաննիսյանը կատարել են հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, իսկ Բագրատ Մուրադյանը և Արմեն Խաչատրյանը՝ հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով որպես մեղադրյալ ներգրավված Արամ Մարտիրոսյանի նկատմամբ նախաքննական մարմինը հայտարարել է հետախուզում և նրա վերաբերյալ մասն անջատել առանձին վարույթով։
Ամբաստանյալներ Վազգեն Խաչիկյանի և Աշոտ Աբրահամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով, իսկ Վահագն Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածներով հարուցված քրեական հետապնդումը (նրանց համաձայնության առկայության պայմաններում) ենթակա է դադարեցման՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով /քրեական գործ, հատոր 56, էջ 1-151/:
Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը
Վերաքննիչ բողոքները քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում.
35. Դիմող` ՀՀ գլխավոր դատախազության մեղադրանքի պաշտպանության և դատական ակտերի բողոքարկման վարչության դատախազ Կ.Հովհաննիսյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները` հայտնել է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռն օրինական չէ և ենթակա է բեկանման և փոփոխման:
Դատա¬րանը հաստատված է հա¬մա¬րել հետևյալը.
Ամբաս¬տանյալները մե¬¬ղավորությամբ կատարել են արարքներ, որոնք համա¬պա¬տաս¬խա¬նում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի հետևյալ հոդվածներին`
- պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով յուրացումներ կատարելու դիտավո¬րութ¬յամբ միավորված և տևական ժամանակ գործած խմբի կազմա¬կերպիչ և ղեկա¬վար, գործով ամ¬բաս¬տանյալ Վ.Խաչիկյանը կատարել է հանցագոր¬ծություններ, որոնք նախատես¬ված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, իսկ կազմակերպված խմբի միասնական հանցավոր դի¬տավորությունից դուրս, Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակից¬ների վստահությունը չարաշահելու եղանակով` հան¬ցանք, որը նախա¬տես¬ված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
Կազմակերպված խմբի հիմնական անդամ¬ներից`
ամբաստանյալներ Ա.Աբրահամյանը, Վ.Խաչատրյանը և Վ.Գևորգյա¬նը կատարել են հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով,
- ամբաստանյալ կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով։
Կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներից`
- ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանը, Ա.Խաչատրյանը, կատարել են հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով,
- ամբաստանյալներ Հ.Հովհան¬նիսյանը, Ա.Սուքիասյանը կատարել են հանցա¬նքներ, որոնք նախա¬տեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով,
Վ.Խաչիկյանին և նրա ղեկավարությամբ գործած անձանց օժանդակողներից`
- ամբաս¬տանյալներ Ս.Էլբակյանը, Հ.Մարտիրոսյանը, Հ.Դանիել¬յանը, Ս.Սարգսյանը կատարել են հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով,
Ամբաստանյալները քրեական պա¬տասխանատվության և պատժի են են¬թակա որակյալ հատ¬կանիշ(ներ)ով յուրացման, իսկ Վ.Խաչիկյանը` նաև խարդախության համար վե¬րագրված արարքներում։
Դատարանը պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով յուրացումներ կատարելու դի¬տա¬վորությամբ միավորված և տևական ժամանակ գործած կազմակերպված խմբի կազմա¬կերպիչ և ղեկավար է դիտել Վ.Խաչիկյանին, խմբի հիմնական անդամներ` Ա.Աբրահամյանին, Վ.Գևորգյանին, Վ.Խաչատրյանին և Հ.Գրիգորյանին, խմբի ոչ մշտական անդամներ` Ա.Սուքիասյանին, Հ.Հով¬հան¬նիսյանին, Բ.Մուրադյանին և Ա.Խաչատրյանին, իսկ Վ.Խաչիկյանին և նրա ղեկավարությամբ գործած անձանց օժանդակողներ` Ս.Սարգսյանին, Հ.Դանիելյանին, Ս.Էլբակյանին և Հ.Մարտիրոսյանին։
Դատարանի նման վերլուծությունը և դրա հիման վրա ամբաստանյալների կատարած հանցանքների վերաորակումը սխալ է:
Կազմակերպված հանցավոր խումբը հանցակցության բարդ ձև է, որում կարող են մասնակցել հանցակիցների բոլոր տեսակները։
Կազմակերպված խմբի անդամները կարող են տարբեր դերեր կատարել։ Մի մասը կարող է մասնակցել խմբի ստեղծմանը կամ գործունեության պլանավորմանը, մյուսը` օժանդակմանը, երրորդը` անմիջական կատարմանը և այլն։ Որպես կանոն կազմակերպված խմբի գործունեությունն իրականացվում է հանցակցության տարբեր ձևերով, սակայն հնարավոր է նաև միայն համակատարում։ Քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի բազմաթիվ հոդվածներում հանցանքը կազմակերված խմբի կողմից կատարելը նախատեսված է որպես հանցակազմի ծանրացնող հանգամանք։ Ի տարբերություն մի խումբ անձանց կողմից առանց նախնական համաձայնության կամ նախնական համաձայնությամբ հանցանք կատարելու դեպքերի` հանցանքը համարվում է կազմակերպված խմբի կողմից կատարված նաև այն դեպքերում, երբ հանցագործության օբյեկտիվ կողմն իրականացնում է խմբի թեկուզ մեկ անդամը։ Այսինքն այս դեպքում համակատարումը պարտադիր չէ։
Գործի կարևոր առանձնահատկություններից է, որ հափշտակությունը կատարվել է կազմակերպված կայուն խմբով։ Կատարված հափշտակությունն այս ծանրացնող հանգամանքով և հանրորեն առավել վտանգավոր բնույթով որակելու հիմնավորումը կայանում է նրանում, որ հիշյալ հանցագործությունը կատարվել է տևական ժամանակաընթացքում, կայուն անփոփոխ հանցակիցների կազմով, մանրակրկիտ ծրագրավորված եղանակով, ինչպես նաև` խմբի անդամների փոխադարձ սերտ համագործակցությամբ, հանցագործության օբյեկտիվ կողմի գործողությունների կատարմանն ուղղված հստակ դերաբաշխմամբ։
Մասնավորապես. Վ.Խաչիկյանը, ղեկավարելով ծառայության ընթացիկ գործունեությունը և պատասխանատվություն կրելով վերջինիս առջև դրված նպատակների ու գործառույթների համար, օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը, յուրացման եղանակով պետական բյուջեից տևական ժամանակով` 2005-2010թթ. ժամանակաընթացքում առանձնապես խոշոր չափերի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ ստեղծել է խումբ, որում ընդգրկել է հիշյալ գործառույթները ծառայության աշխատակազմի կառուցվածքում ներառված վարչությունների, բաժինների և տարածքային ստորաբաժանումների կանոնադրություններով նախատեսված` մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձանց։
Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով խմբի անդամները, դրսևորելով կայունություն, իրենց առջև դրված հանրորեն վտանգավոր արարքը` պետական բյուջեից կենսաթոշակի գումարների հափշտակությունն իրագործելու նպատակով, ցուցաբերել են անհրաժեշտ համախմբվածություն և կարգապահություն` հստակ պահպանելով հանցավոր գործունեության համար խմբի ներսում ձևավորված նորմերը, ինչը պայմանավորված է եղել նախապես կատարված դերաբաշխմամբ, ինչպես նաև` խմբի անդամների` միմյանց նկատմամբ ունեցած ծառայողական ենթակայությամբ։
Կազմակերպված խմբի փոխադարձ սերտ համագործակցությամբ կայուն գործելաոճի վրա չի ազդել նույնիսկ ծառայության նորմատիվ ակտերով կասեցված կենսաթոշակների վերսկսման և վճարման գործընթացի կանոնակարգային փոփոխությունները, մասնավորապես` այն, որ կասեցված կենսաթոշակները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումները մինչև 2009 թվականն ընդունվել են կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչությունում, իսկ դրանից հետո՝ սոցիալական ապահովության տարածքային բաժիններում։ Անգամ ծառայության ստորաբաժանումների գործառույթների յուրաքանչյուր փոփոխության պայմաններում ևս կազմակերպված խմբի անդամները մշակված դերաբաշխմամբ, գիտակցելով իրենց կողմից կատարվող արարքի հանրորեն վտանգավորությունը, մանրակրկիտ ծրագրել են հափշտակության կատարման եղանակը։ Ըստ լիազորությունների` ընտրելով խմբի անդամներին` նրանցից տեղեկատվական և վերլուծական վարչության կենսաթոշակային տվյալների մշակման բաժնի պետ Վ.Խաչատրյանը, տիրապետելով կենսաթոշակային համակարգի տվյալների շտեմարանին, նախ այնտեղից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները, ապա կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Ա.Աբրահամյանի հետ կենսաթոշակառուների անուններից պատրաստել են կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ կեղծ դիմումներ, որոնք կրկին Վ.Խաչատրյանի հսկողությամբ տարածքային բաժիններում ֆինանսավորման պահանջի ձևավորումից հետո ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարումների ծառայություն՝ վճարման։ Վճարային ծառայությունում ֆինանսական հոսքերի նկատմամբ անմիջական հսկողություն իրականացնող ծառայության պետ՝ Հ.Գրիգորյանի վերահսկմամբ տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկված ինչպես ծառայության տարածքային բաժինների պետերի, տեղակալների, այնպես էլ ծառայության հետ չառնչվող այլ անձանց կողմից կենսաթոշակառուների ստորագրությունները կեղծելուց հետո անհիմն ելքագրել, Հ.Գրիգորյանի միջոցով Վ.Խաչիկյանին են փոխանցել կենսաթոշակի գումարները և հափշտակել։ Այսինքն` կազմակերպված խմբի անդամները փոխադարձ համաձայնեցված ջանքերով բարդ նախապատրաստություն պահանջող գործողությունների արդյունքում ստեղծել են բարենպաստ պայմաններ իրենց հանցավոր նպատակին հասնելը դյուրին դարձնելու համար։
Հափշտակության որոշ դրվագներում ներգրավված առանձին պաշտոնատար, պատասխանատու և այլ անձինք, միավորվելով կազմակերպված խմբին և ընդունելով հանցավոր գործունեության «կանոնները», ուղղակի դիտավորությամբ և փոխադարձ համաձայնությամբ կատարել են միասնական նպատակին ուղղված գործողություններ։
Բացի այդ գործի կարևոր առանձնահատկություններից է այն, որ կազմակերպված խմբի կատարած հափշտակությունը զուգորդվել է մեկ այլ հանցագործության` պաշտոնեական կեղծիքի կատարմամբ, որն արտահայտվել է կազմակերպված խմբի պաշտոնատար անձանց կողմից պաշտոնեական փաստաթղթեր հանդիսացող` կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ դիմումներում, պետական բյուջեից հատկացվող ֆինանսական միջոցների պահանջագրերում, վճարային ցուցակներում կեղծ տեղեկություններ մտցնելու, այդ ցուցակներում վճարման փաստը հաստատելու նպատակով կենսաթոշակառուների անվան դիմաց ստորագրություններ կեղծելու մեջ։ Ընդ որում` որոշ դեպքերում հիշյալ կեղծիքները կատարվել են խմբի կազմում ընդգրկված, պաշտոնատար անձ չհանդիսացող ամբաստանյալների օժանդակությամբ։
Քրեորեն հետապնդելի դիտավորյալ գործողությունների արդյունքում հեղինակազրկվել է կենսաթոշակային ոլորտի պետական կառավարման լիազոր մարմինը` ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայությունը, խաթարվել է վերջինիս բնականոն գործունեությունը, չեն կենսագործվել ոլորտը կարգավորող «Պետական կենսաթոշակների մասին» ՀՀ օրենքի և այն կանոնակարգող իրավական ակտերի պահանջները։
Վերը նշվածն ամբողջությամբ հաստատվել է ինչպես ամբաստանյալների ներկայացրած յուրաքանչյուր փաստարկի, այնպես էլ գործով ձեռք բերված փաստական հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման միջոցով։
Ամբաստանյալներ Ս.Էլբակյանը, Հ.Հովհաննիսյանը, Ս.Սարգսյանը, Ա.Սուքիասյանը, Հ.Մարտիրոսյանը և Հ.Դանիելյանը՝ օժտված լինելով ցուցմունք տալու իրավունքով, հանցագործության հանգամանքները ներկայացրել են յուրովի, իրենց ձեռնտու լույսի ներքո, ձգտելով հնարավորինս բացառել կազմակերպված խմբի կազմում իրենց ներգրավվածությունը։
Բազմակողմանի վերլուծության են ենթարկվել նախաքննության ընթացքում բոլոր ամբաստանյալների` Վ.Խաչիկյանի, Ա.Աբրահամյանի, Հ.Գրիգորյանի, Վ.Խաչատրյանի, Վ.Գևորգյանի, Ա.Խաչատրյանի, Բ.Մուրադյանի՝ որպես վկաներ, իսկ Ս.Էլբակյանի, Հ.Հովհաննիսյանի, Ս.Սարգսյանի, Ա.Սուքիասյանի, Հ.Մարտիրոսյանի և Հ.Դանիելյանի` նաև որպես մեղադրյալ տված ցուցմունքները։
Մասնավորապես` որպես վկա տված ցուցմունքներում Վ.Խաչիկյանը հերքել է իրադարձությունների հաջորդականությունը և ժխտել` դրանց տեղի ունենալու փաստը։ Անձամբ իր գրած և Հ.Հովհաննիսյանին տված 90 մլն. դրամ գումարի պարտավորագրի, դրա վերաբերյալ դատաձեռագրաբանական փորձաքննության եզրակացության և ընդհանրապես իր դեմ առերես ցուցմունքներ տված անձանց ցուցմունքների վերաբերյալ անհիմն պատճառաբանությամբ մեկնաբանություններ չի տվել։
Մյուս ամբաստանյալները, թեպետ հայեցողական մեկնաբանությամբ, այնուամենայնիվ, չեն հերքել Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ կենսաթոշակների անհիմն ելքագրման և հափշտակության, պաշտոնեական կեղծիքներ թույլ տալու, ինչպես նաև` Վ.Խաչիկյանի կողմից խարդախությամբ առանձնապես խոշոր չափերի գումարների հափշտակություն կատարելու փաստերը, իսկ այդ փաստերն ստուգվել և հաստատվել են նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված և դատաքննության ընթացքում հետազոտված բազմաթիվ ապացույցներով։
Կազմակերպված կայուն խմբի փոխհամաձայնեցված հանցավոր գործունեության վերաբերյալ իրենց ցուցմունքներում փաստել են խմբի անդամներ Ա.Աբրահամյանը, Հ.Գրիգորյանը, Վ.Խաչատրյանն ու Վ.Գևորգյանը: Այդ փաստարկները հաստատվել են նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված և դատաքննության ընթացքում հետազոտված ուղղակի ապացույցներով։
Ա.Աբրահամյանի աշխատասենյակից հայտնաբերված երկու նոթատետրերում, իսկ Վ.Խաչատրյանի բնակարանից հայտնաբերված համակարգչի /նոթբուկի/ «դուդուկ» ֆայլում առկա կենսաթոշակառուների տվյալների վերաբերյալ վերջիններս հայտնել են, որ այդ տվյալները 2005-2008թթ. ընթացքում լրացրել են անձամբ և հաշվառել այն կենսաթոշակառուներին, որոնց անվամբ նրանց հարազատների միջնորդությամբ անհիմն ելքագրվել են կենսաթոշակի 50 տոկոս գումարները։ Ընդ որում` Ա.Աբրահամյանը և Վ.Խաչատրյանը հիշյալ թղթային և էլեկտրոնային հաշվառումները վարել են փոխադարձ հսկողությամբ, յուրաքանչյուր ամիս Վ.Խաչիկյանին անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ հաշվետվություն ներկայացնելու նպատակով։ Մեղադրյալների այն պնդումները` իբր նույն ժամանակաընթացքում ընդառաջել են ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակառուների` ծառայություն դիմած հարազատներին և սահմանված կարգի խախտմամբ վճարումը կասեցված կենսաթոշակի գումարների 50 տոկոսն են վճարել նրանց, իսկ 50 տոկոսը պահելով վճարային ծառայությունում` հետագայում փոխանցել են Վ.Խաչիկյանին, անարժանահավատ են հետևյալ պատճառաբանություններով։
Նոթատետրերում և «դուդուկ» ֆայլում առկա կենսաթոշակառուների տվյալների համադրման արդյունքում հաստատվել են մեղադրյալների ցուցմունքները, որ փոխադարձ հսկողությամբ, տվյալների փոխանակման արդյունքում են հաշվառումը վարել։ Հենց հիշյալ կենսաթոշակառուների կամ նրանց հարազատների ցուցմունքներով հիմնավորվել է, որ այդ կենսաթոշակառուները տևական ժամանակ գտնվել են արտերկրում, երբևէ անձամբ կամ հարազատների միջոցով վճարումը կասեցված կենսաթոշակի գումարներն ստանալու համար չեն դիմել ծառայություն և գումար չեն ստացել, կամ եթե դիմել են, ապա մերժվել են` կենսաթոշակառուի` ՀՀ տարածքից բացակայելու պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալների` կենսաթոշակի գումարների 50 տոկոսը բացառապես կենսաթոշակառուների հարազատներին վճարելու վերաբերյալ պնդումները հակասության մեջ են մտնում նրանց ցուցմունքներում այլ խոստովանության հետ, որ այդ կենսաթոշակառուների անվամբ կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ դիմումներն Ա.Աբրահամյանի խնդրանքով կամ իր հանցավոր նախաձեռնությամբ լրացրել է Վ.Խաչատրյանը, ընդ որում` նույն կենսաթոշակառուների անվամբ գումարները Վ.Խաչատրյանի խնդրանքով վճարային ծառայությունից ստացել են վերջինիս հարազատները, խմբի մյուս անդամներ Ա.Խաչատրյանն ու Բ.Մուրադյանը։ Նշված փաստն ամրագրվել է նաև խմբի անդամ Ա.Սուքիասյանի խոստովանական ցուցմունքներում, որ կեղծ դիմումները պատրաստել և անձամբ վճարումների ծառայությունում տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանից ստացել է կենսաթոշակառուների անվամբ կենսաթոշակի գումարները։
Ծառայություն դիմած կենսաթոշակառուների հարազատներն անձամբ դիմումներ չեն գրել և վճարային ծառայությունից գումարները չեն ստացել։ Նշված փաստը վկայում է, որ մեղադրանքի ծավալում ընդգրկված որևէ կենսաթոշակառուի հարազատ չի դիմել ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակառուի կասեցված կենսաթոշակի գումարն ստանալու համար, և ծառայության համապատասխան լիազորություններով օժտված պաշտոնյաները որևէ մեկին չեն ընդառաջել այդ հարցում, այլ օգտվելով կենսաթոշակառուների` ՀՀ տարածքից բացակայելու կամ հանգուցյալ լինելու պատճառով տևական ժամանակով կենսաթոշակ չստանալու ընձեռված հնարավորությունից, պաշտոնեական փաստաթղթերում կեղծ տեղեկություններ մտցնելով` կազմակերպված խմբով պետական բյուջեից կատարել են առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն։
Նրանց իսկ ցուցմունքներով հիմնավորվել են կազմակերպված խմբի կայունությունը, խմբի անդամների փոխադարձ սերտ համագործակցությունը, որ Աշոտ Աբրահամյանը` նոթատետրերում, իսկ Վահագն Խաչատրյանը` «դուդուկ» ֆայլում, հանցավոր գործունեության արդյունքում ստացված կենսաթոշակառուների տվյալները գրանցելով` նախ այդ տվյալների քանակագումարային փոխադարձ հաշվարկներով կատարել են «ինքնաստուգում», ապա` յուրաքանչյուր ամիս Վազգեն Խաչիկյանին ներկայացրել «հաշվետվություն»։
Բացի այդ` հափշտակությունը կազմակերպված խմբի կայուն և փոխադարձ սերտ համագործակցությամբ, հանցավոր նպատակին հասնելուն ուղղված խմբի ներսում դրսևորած հատուկ կարգապահությամբ, ինչպես նաև` խմբի անդամների` մեկը մյուսի գործողության կատարման համաձայնեցվածությամբ ու տեղեկացվածությամբ կատարելու հանգամանքները հաստատվել են նաև Ա.Աբրահամյանի, Հ.Գրիգորյանի, Ա.Սուքիասյանի և Վ.Գևորգյանի ցուցմունքներում արձանագրված փաստական այն հանգամանքներով, որ վերջինս կենսաթոշակի գումարների անհիմն ելքագրման յուրաքանչյուր դեպքում նախապես թույլտվություն է ստացել լիազորությունների առումով իր անմիջական ղեկավար Հ.Գրիգորյանից կամ նրա բացակայության դեպքում` անմիջական ղեկավար չհանդիսացող Ա.Աբրահամյանից` վերջիններիցս հավաստիանալով, որ այդ գումարների ելքագրման մասին տեղյակ է Վ.Խաչիկյանը։
Կազմակերպված խմբի հանցավոր գործունեությանը չի խոչընդոտել նույնիսկ ՀՀ Վերահսկիչ պալատի կողմից Ծառայությունում պետական բյուջեից հատկացված միջոցների օգտագործման և բյուջետային մուտքերի ապահովման նկատմամբ 2010 թվականի ընթացքում իրականացվող վերահսկողությունը։ Ոլորտում հիշյալ վերահսկողությունն իրականացնելուն զուգահեռ` խմբի նույն անդամները, Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ, նույն եղանակով ևս պետական բյուջեից անհիմն ելքագրել և հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերով կենսաթոշակի գումարներ` հանցավոր այդ նպատակի իրագործմանը ներգրավելով խմբի նոր անդամներ` Հ.Մարտիրոսյանին և Հ.Դանիելյանին։
Դատարանը մի դեպքում ամբաստանյալ Հ.Հովհաննիսյանի արարքը որակել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով՝ իր մեկնաբանությամբ վերջինիս դիտելով որպես կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամ, իսկ մյուս ամբասատանյալին` Ս.Սարգսյանին` որպես օժանդակող, այնինչ երկուսի կատարած արարքները նույնական են և ըստ նրանց առաջադրված մեղադրանքի՝ հանդիսացել են կազմակերպված խմբի անդամներ։ Ավելին, դատարանը չի մեկնաբանել դատավճռով կազմակերպված խմբի անդամներին հիմնականի և ոչ մշտականի դասակարգելու իր դիրքորոշումը, առավել ևս հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ՀՀ քրեական օրենսդրությունը նման դասակարգման հիմք և հնարավորություն չի նախատեսում։
Դատարանը, խախտելով ապացույցների գնահատումն ամրագրած` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի պահանջները, պատշաճ գնահատման չի ենթարկել ամբաստանյալների արարքների ճիշտ որակման համար էական նշանակություն ունեցող վերը նշված հանգամանքները։ Ամբաստանյալների հանցանքների որակման հետ կապված դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում դատարանում հետազոտված ապացույցներին։ Ուստի հիմնավորված և պատճառաբանված չեն դատարանի հետևություններն այն մասին, որ պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով յուրացումներ կատարելու դի¬տա¬վորությամբ միավորված և տևական ժամանակ գործած կազմակերպված խմբի կազմա¬կերպիչ և ղեկավար է դիտել Վ.Խաչիկյանին, խմբի անդամներ` Ա.Աբրահամյանին, Վ.Գևորգյանին, Վ.Խաչատրյանին և Հ.Գրիգորյանին, խմբի ոչ մշտական անդամներ` Ա.Սուքիասյանին, Հ.Հով¬հան¬նիսյանին, Բ.Մուրադյանին և Ա.Խաչատրյանին, իսկ օժանդակողներ` Ս.Սարգսյանին, Հ.Դանիելյանին, Ս.Էլբակյանին և Հ.Մարտիրոսյանին։
Դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ և 397-րդ հոդվածների պահանջները:
Ամբաստանյալներ` Բ.Մուրադյանի, Ա.Խաչատրյանի, Ս.Սարգսյանի, Հ.Դանիելյանի, Ս.Էլբակյանի և Հ.Մարտիրոսյանի արարքների որակման հետ կապված դատարանը թույլ է տվել վերը նշված նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներ՝ հանգեցնելով դատավճռով վերջիններիս արարքների սխալ քրեաիրավական որակման։
Վերը նշված սխալ քրեաիրավական որակումների արդյունքում, դատարանն, առանց բավարար հիմքերի ամբաստանյալներ` Ա.Սուքիասյանի, Հ.Հով¬հան¬նիսյանի, Ս. Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի և Հ.Մարտիրոսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժները ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով պայմանականորեն չի կիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան։
Դատարանն այդպիսի հետևության է հանգել հանգամանքների համակցությունը հաշվի առնելով` «... մեկ դրվագ հան¬ցանքը նրանք կատարել են Վազգեն Խաչիկյանից ծառայողական կախ¬վա¬ծության ազդեցությամբ, այդ հանցանքը կրել է էպիզոդիկ բնույթ և ավարտվել կարճատև ընթացքով, նրանք ելքագրված գումարի յուրաց¬մանը մասնակից չեն, այլ օժանդակողներ են, ինչն արտա¬հայտ¬վել է տարածքային համապատասխան բաժնի շտեմարանից կենսաթոշա¬կառուների ամփոփ տվյալ¬ները վերադասին տրա¬մադրելու, ապա վճարային ցուցակներ կազմելու և հանձնելու մեջ, որի հիման վրա հետագայում Ծառայության վճարումների ծառայությունում խմբի կողմից ելքագրվել և յու¬րացվել են այդ կենսաթո¬շա¬կառուների դեպոնացված գումարները։ Ավելին, հանցանքը կատարել են ոչ նյութական շարժառիթով և ակնկալիքով, անուղղակի դիտավորությամբ, դրա կատարման համար օգուտ չեն ստացել (Ս.Սարգսյանին թեև դեպքից մեկ շաբաթ անց տրվել է 1.5 մլն ՀՀ դրամի հատուցում, սակայն այն վե¬րադարձվել է ՀՀ պե¬տական բյուջե), նախկինում դատապարտված չեն, բնութագրվում են դրա¬կանորեն, բազմիցս խրախուսվել և պարգևատրվել են, ինչպես նաև բացա¬կայում է նրանց պատաս¬խա¬նատվությունն ու պատիժը ծան¬րացնող որևէ հանգամանք։ Բացի այդ, վերոնշյալ անձանցից`
Սամվել Էլբակյանը սույն դատական ակտը կայացնելու պահին աշխատում է Ծառայության տարածքային նույն բաժնում` բաժնի պետի պաշտոնում, 63 տարեկան է (ծնվել է 1951թ. նոյեմբերի 7-ին), հանցանքը կատարելուց հետո դրսևորել է դրական վարքագիծ` հանցանքից նյութական օգուտ չակնկալելու և չստանալու պայ¬մաններում` կամովին հատուցել է տվյալ տարածքային բաժնի ևս 2 աշխա¬¬տա¬կիցների, Վ.Խաչիկ¬յա¬նի և վերջինիս ղեկավարությամբ գործող 4 պաշտոնատար անձանց հանցավոր գործո¬ղություն¬ներով պետությանը պատճառված 20.489.226 ՀՀ դրամ վնասից 2.6 մլն ՀՀ դրամը, ինչպես նաև մինչ¬դա¬տա¬կան վարույթի ընթացքում ակտիվորեն աջակցել է նրան վե¬րագրված միակ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան՝ 2010 թվականի հոկտեմբերին կատարված յու¬րաց¬ման դեպքի, դրա հանգամանքների բա¬ցա¬հայտ¬մանը։
Հ.Մարտիրոսյանը 3-րդ խմբի հաշմանդամ է, խնամքին է կենսաթոշակառու կինը, վերագրված հանցանքը կատարելու պահին զբաղեցրել է տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանի տեղակալի պաշտոնը, հանցանքը կատարելուց հետո դրսևորել է դրական վարքագիծ` հանցանքից նյութական օգուտ չակնկալելու և չստանալու պայ¬մաններում` կամովին հատուցել է տվյալ տա¬րած¬քային բաժնի ևս 2 աշխա¬տա¬կիցների, Վ.Խաչիկ¬յա¬նի և վերջինիս ղեկավարությամբ գործող 4 պաշ¬տո¬նա¬տար անձանց հանցավոր գործո¬ղություն¬ներով պետությանը պատճառված 20.489.226 ՀՀ դրամ վնա¬սից 2.562.000 ՀՀ դրամը։
Ծառայության Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնի նախկին պետ Սարգիս Սարգսյանը մաս¬նակցել է ՀՀ և ԼՂՀ սահման¬ների պաշտպանական մարտական գոր¬ծողություն¬նե¬րին, հանցանքը կատարելիս չի գործել նյութական օգուտ ստանալու շարժա¬ռի¬թով, կամովին վե¬րա¬կանգնել է տվյալ դրվագով իր և կազմակերպված խմբի հիմնական 5 անդամների գործողութ¬յուն¬ներով պե¬տութ¬յանը պատ¬ճառված 25.334.330 ՀՀ դրամ վնասից 4.3 մլն ՀՀ դրամ գումար։
Կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներ Արթուր Սուքիասյանի և Հովհաննես Սուքիասյանի նկատմամբ ազատազրկան ձևով նշա¬¬նակվող պա¬տիժը ևս նպատակահարմար է պայմանականորեն չկիրառել, որպիսի հետևության Դատարանը հանգում է հետևյալ (ընդհանուր) հանգամանքների համակցությունը հաշվի առնելով`
նրանցից որևէ մեկը նախկինում դատապարտված չէ, բնութագրվում են դրականորեն, բա¬ցակայում են նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքները, մասամբ վե¬րա¬կանգնել են պետությանը պատճառված վնասը։ Բացի այդ, նրան¬ցից`
Արթուր Սուքիասյանն անկեղ¬ծորեն զղջացել և դեռևս մինչ¬¬դա¬տա¬կան վարույ¬թից իրեն լիովին մեղա¬վոր է ճանաչել, հանցագործությունը կատարելուց հետո` վերագրված դրվագներով նրա և կազմա¬կերպված խմբի հիմնական 5 անդամների և այլ անձի գործողություններով պե¬տութ¬յանը պատ¬ճառ¬ված 102.926.926 ՀՀ դրամ վնասից կամովին վերականգնել է 17.159.095 ՀՀ դրամը, մինչ վնասի վերա¬կանգնումը 50 օր գտնվել է անազատության մեջ։
Հովհաննես Հովհաննիսյանը ներկայումս աշխատում է Ծառայության տարածքային նույն բաժ¬նում` բաժնի պետի պաշտոնում, կամավորական աշխարհազորի շարքերում մասնակցել է Հա¬յաս¬տանի սահմանների պաշտ¬պա¬նության մարտական գործողություններին, պարգևատրվել և խրա¬խուսվել է բազմաթիվ հուշամեդալներով, պատ¬վոգրե¬րով և շնորհակալագրերով, ֆիզիկապես վա¬տա¬ռողջ է և տառապում է պարբե¬րական (երևանյան) հիվանդությամբ, նրան վերագրված դրվագներով նրա և կազ¬մա¬¬¬¬¬կերպված խմբի հիմնական 5 անդամների գործողություններով պետութ¬յանը պատ¬ճառված 48.979.495 ՀՀ դրամ վնասից կամո¬վին վերականգնել է 9.308.000 ՀՀ դրամը>>։
Դատարանը վերը նշված պատճառաբանություններով հանգել է սխալ հետևության :
Վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ և 70-րդ հոդվածների, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի Դավիթ Ռոբերտի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման դրույթները գտել է, որ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ (իրական) պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին։ Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։
Հղում կատարելով մի շարք ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումների դրույթների վրա գտել է, որ սույն գործի կարևոր առանձնահատկությունն է նաև այն, որ պետական բյուջեից հատկացված կենսաթոշակների գումարների հափշտակության արդյունքում խաթարվել է կենսաթոշակային ոլորտի պետական կառավարման լիազոր մարմնի` ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության բնականոն գործունեությունը, խեղաթյուրվել են այդ ոլորտը կարգավորող «Պետական կենսաթոշակների մասին» ՀՀ օրենքի և այն կանոնակարգող իրավական ակտերի պահանջները, բազմաթիվ տարեց, միայնակ և վատառողջ կենսաթոշակառուներ մինչ օրս չեն կարողացել ստանալ իրենց օրինական կենսաթոշակների գումարները։
Այդ հինգ ամբաստանյալներից ոչ մեկն ամբողջությամբ չի վերականգնել պետությանը պատճառված վնասը, այլ ընդամենը կատարվել են իրենց կողմից հափշտակված գումարների համեմատ չնչին վերականգնումներ։
Դատարանը հաշվի չի առել նաև կատարված հանցագործությունների արդյունքում պետությանը պատճառված վնասի չափը, որը վկայում է հանցագործության բարձր հասարակական վտանգավորության մասին։
Դատարանն արհեստականորեն ընդլայնել է մեղմացնող հանգամանքների շրջանակը` ամբաստանյալների համար որպես մեղմացնող հանգամանքներ դիտելով տարիքը, տարածքային բաժնի պետի կամ տեղակալի պաշտոններում աշխատելու հանգամանքները, հանցանքից հետո դրսևորած վարքագիծը։
Բողոքարկվող դատական ակտում Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները հակասում են Վճռաբեկ դատարանի որոշումներում տեղ գտած մի շարք նորմերի մեկնաբանություններին։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերի բացակայության պայմաններում և այդ հիմքերի վերաբերյալ նախադեպային դիրքորոշումներին հակառակ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով` Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ, որն ազդել է գործի ելքի վրա։
Դատախազության հարուցած քաղաքացիական հայցի անհիմն լինելու վերաբերյալ հետևությունների Դա¬տարանը հանգել է` նախապես քննարկելով և մեր¬¬ժե¬լով Վ.Խաչիկյանին արդարացնելու վերաբերյալ պաշտպանական ճառում նրա միջնոր¬դութ¬յունը, դրա հիմքում դրված փաստարկները.
«Դատաքննությամբ չապացուցվեց այն, որ Վ.Խաչիկյանին փոխանցված 29 մլն ՀՀ դրամը նույն այն գումարներից էր, որը նախապես անհիմն ել¬քագրել և ենթադրաբար յուրացրել էր Գյումրու տա¬րածքային բաժնի օպերատոր Արթուր Աբրա¬համ¬յանը։ Բացի այդ, գումարները Գյում¬րու տա¬րած¬քային բաժնում ենթադրաբար յուրացվել էին Վ.Խա¬չիկ¬յանին հանձնելուց առնվազն ամիս¬ներ առաջ, որոնց փաս¬տը բացահայտվել էր 2010 թվականի Գյումրու տա¬րածքային բաժնում ՀՀ վե¬րահսկիչ պալատի կա¬տա¬¬րած ստուգման ժամանակա¬հատվածում, ստուգող այդ մարմնին տեղե¬կատվություն տրա¬մադրելու կապակցությամբ։
Դատարանը դատաքննութ¬յան արդյունքներով փաստում է, որ բացակայում է որևէ ապա¬ցույց առ այն, որ Վ.Խաչիկյանին հանձնված 29 մլն ՀՀ դրամ գումարը նրան, որպես Ծառա¬յութ¬յան պետի, ի պաշտոնե կամ առան¬ձին հանձ¬նա¬րարությամբ վստահված գույք էր, հետևաբար՝ Վ.Խաչիկյանն այդ գույքը չէր կարող յուրացնել։ Տվյալ դրվագով Վ.Խաչիկյանի և Գյումրու տա¬րած¬քային բաժնի աշխա¬տա¬կից¬ների արարքների տարանջատման, դրանք առանձին-առանձին, այն էլ ՀՀ քրեական օրենսգրքի տարբեր հոդ¬ված¬ներով որակելու անհրաժեշտության մասին է խոսում նաև այն փաս¬տը, որ Գյումրու տա¬րած¬քային բաժնի աշխա¬տա¬կից¬ներին սույն քրեական գործից առանձնացված մեկ այլ գործով մե¬ղադրանք է առաջադրվել գումարներ յուրացնելու համար, որում ընդգրկված է նաև սույն գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանին մեղսագրված վերոնշյալ 29 մլն ՀՀ դրամ գումարը։ Սակայն Վ.Խաչիկյանը տվյալ գումարին տիրացել է Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցների վստահությունը չարաշա¬հելու եղանակով, այդ գումարը պետական բյու¬ջե վերականգնելու պատրվա¬կով, իրականում Գյում¬րու տարածքային բաժնի օպե¬րատոր Արթ.Աբրա¬համյանի և մյուս¬ների վստահությունը չարա¬¬շահելու եղանակով այն հափշտա¬կելու դի¬տա¬¬¬վորությամբ։ Վ.Խաչիկյանին հանձն¬ված վերոնշյալ գումարի՝ պետական մարմ¬նին՝ ՍԱՊ Ծառա¬յությանը հատկացված և այդ ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանին վստահ¬ված լինելու վե¬րաբերյալ որևէ ապացույց ձեռք չի բերվել և դատաքննությամբ հետազոտվել, հետևա¬բար՝ 29 մլն ՀՀ դրամ գումարին տիրանալուն ուղղված Վ.Խաչիկ¬¬յա¬նի հանցավոր գոր¬ծո¬¬ղությունների հետևանքով ենթադրաբար տու¬ժողը ոչ թե պետութ¬յունն է, այլ այդ գումարից 20 մլն ՀՀ դրամը հայթայթած և փաստացի տնօրինած ՍԱՊԾ Գյում¬րու տարած¬քային բաժնի աշխատակիցները՝ օպերատոր Արթ.Աբրահամյանը, իսկ 9 մլն ՀՀ դրամի առնչությամբ` հնա¬րավոր այլ անձը կամ անձինք (իրենց սկզբնական, ինչպես նաև դատաքննական ցուցմունքներում 9 մլն ՀՀ դրամ գումարի ենթադրյալ տերերը` Կիմա Փիլոյանը և/կամ Ռուբեն Մնա¬ցականյանը վերագրված յուրացումներին իրենց առնչությունը հերքող մար¬տ¬ավա¬րութ¬յան շրջա¬նակներում չեն ընդունել նման գումար բաժնի պետ Էդ.Վարժապետյանին փո¬խան¬ցելու, առավել ևս այդ գումարն իրենց պատկանելու հանգամանքը, թեև նման ուղղակի ցուց¬մունքներ է տվել Էդ.Վարժապետյանը, անուղղակի` նաև Արթ.Աբրահամյանը)։
Նման պայման¬ներում Վ.Խաչիկյանի դեմ սույն գործով մեղադրողի ներկայացրած քաղա¬քա¬ցիական հայցի անհիմն լի¬նելու վերաբերյալ Վ.Խաչիկյանի և վերջինիս պաշտպանի վիճար¬կումները հիմնա¬վոր¬ված են, քա¬նի որ հանրային տիրույթում այլ սուբյեկտներին (ոչ պե¬տությանը) անմի¬ջա¬կա¬նորեն պատ¬ճառված վնասի ¬հատուցման հայց հարուցելու իրավա¬սութ¬յամբ, ՀՀ Սահ¬մա¬¬նադրության, «Դա¬տա¬խազութ¬յան մասին ՀՀ օրենքի համաձայն, այդ պետական մարմինը օժտ¬ված չէ, այ¬սինքն՝ տվյալ դրվագով պատշաճ հայց¬վոր չի հանդի¬սանում, հետևաբար՝ հարուց¬ված և պաշտպանվող քաղաքա¬ցիա¬կան հայցն այդ մա¬սով (29 մլն ՀՀ դրամը Վ.Խաչիկյա¬նից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձելու պահանջով) ակնհայտ անհիմն է և ենթակա է մերժ¬ման։
Այսպես, Ծառայության Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վարժապետյանը Դատարանում հայտնել էր, որ 2010 թվականի մայիսին Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի կանչով Գյումրու վճարային ծառայության պետ Ռուբիկ Մնացականյանի և գլխավոր մասնագետ Արթուր Աբ¬րահամյանի հետ միասին գնացել են Վազգեն Խաչիկյանի աշխատասենյակ` խորհրդակցութ¬յան, որին մասնակցել են նաև առաջին տեղակալ Արա Հարությունյանը, կենսաթոշակային վար¬չութ¬յան պետ Աշոտ Աբրահամյանը, վճարման ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանը և վճա¬¬¬րումների ծառայության աշխատակցուհի Ռուզաննա Սարյանը։ Վ.Խաչիկյանը տեղեկացրել է, որ կենտրոնական և Գյումրու տարածքային շտեմարան¬ներում հայտնաբերվել են անհամապա¬տաս¬խանություններ, ըստ որի՝ Գյումրու շտեմարանում առ¬կա է 29 մլն ՀՀ դրամ ավել վճար¬ված գումար։ Արթ. Աբրահամյանը խոստովանել է, որ նա է այդ խախտումները կատարել։ Վ.Խա¬չիկ¬¬յանը բոլորի ներկայությամբ պահանջել է վերականգնել կրկնակի վճա¬րումների հետևանքով առաջացած այդ վնասը, Ռ.Մնացականյանին հանձնարարել է միջոցներ ձեռնարկել այդ գումարը հավաքելու ուղղությամբ, որից հետո այդ գումարը պետք է հանձնվեր իրեն, ինքն էլ՝ անձամբ Վ.Խաչիկյանին։ Օրեր անց Արթուր Աբրահամյանը որոշ գու¬մար է բերել, սակայն նրան անպատվել է, որից հետո հետագա գու¬մարներն իր մոտ է բերել Ռուբեն Մնացականյանը։ Այնուհետև զանգել է Վ.Խաչիկյանը, ում տեղեկացրել է, որ 3-4 օրվա ըն¬թաց¬քում հաջողվել է հավաքել 20 մլն ՀՀ դրամ, նրա պահանջով դրամի և դոլարի տեսքով այդ գումարը բերել և անձամբ հանձնել է Վ.Խա¬չիկյանին։ Մի քանի օր անց Վ.Խաչիկյանին է տվել նաև 9 մլն ՀՀ դրամ գումարը, որը հանձ¬նելու նպատակով զանգել է Խաչիկյանին, տեղեկացել, որ վերջինս աշխատավայրում չէ, ապա նրա առաջարկությամբ գումարը թողել է Աշոտ Աբրահամ¬յանի մոտ, ով ըստ Վ.Խաչիկ¬յանի խոս¬քերի՝ այն իր հերթին հանձնելու էր նրան։ Հետագայում մի քանի անգամ միայնակ, մեկ անգամ էլ Ռ.Մնացականյանի հետ հանդիպել է Վ.Խաչիկյանին, ով չի վիճարկել 9 մլն ՀՀ դրամը ևս ստանալու փաստը, ընդհակառակը, հայտնել է, որ ողջ գումարը կվճարեն և անդորրագրերն իրենց կտան ստուգումների ավարտից հետո։ Նշել է նաև, որ 9 մլն ՀՀ դրամը Վ.Խաչիկյանին են տվել մոտ 10 օրվա ընթացքում, այն եղել է փաթեթավորված վիճա¬կում, անձամբ այդ գումարը չի հաշվել։ Նշել է նաև, որ այդ գումարը պետական բյուջե չի վերա¬կանգվել, թեև Խաչիկյանն այն վերցրել էր հատկապես այդ նպատակով։
Գյումրու տարածքային բաժնի օպերատոր Արթուր Աբրահամյանը Դատարանում հայտնել էր, որ 2010 թվականի սկզբներին ՍԱՊ Ծառայության Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վար¬ժապետյանի և Գյումրու վճարումների ծառայության պետ Ռուբիկ Մնացականյանի հետ գնա¬¬ցել են Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի աշխատասենյակ, որտեղ անցկացված խորհրդակ¬ցության ընթացքում նրան խոստովանել է թաղման նպաստների կրկնակի վճարումներ կատարելու փաստը։ Վ.Խաչիկյանը բոլորին հանձնարարել է գնալ և պարզել, թե ինչ է կատարվել, որից հետո իրեն դուրս են հրավիրել։ Դրանից հետո, մոտ մի քանի օր անց Էդ.Վարժապետյանը հայտնել է, որ իրենց բաժնի աշխատանքների ընթացքում տեղ գտել թերությունների հետևանքով պատճառված 29 մլն ՀՀ դրամի վնասն անհրաժեշտ է վերականգնել։ Ուստի 2010 թվականի հունիսի սկզբներին, մոտ մեկ ամսվա ընթացքում, մաս-մաս Էդ.Վարժապետյանին է տվել 20 մլն ՀՀ դրամ գումար, մի մասը ԱՄՆ դոլարով, մյուս մասը՝ ՀՀ դրամով, որոնք վերջինս պետք է փոխանցեր Խաչիկյանին։ Մնացած 9 մլն ՀՀ դրամը հայթայթել է հավանաբար Ռուբեն Մնացա¬կանյանը, փո¬խանցել Էդ.Վարժապետյանին, ում խոսքերից տեղյակ է, որ նա էլ իր հերթին այդ գու¬մարը փոխանցել է Խա¬չիկյանին։ Հետագայում տրամադրած գումարի վերաբերյալ անդորրագիր է պահանջել, որը սակայն այդպես էլ իրեն չի տրամադրվել։ Ընդունել է, որ իր մեղքով է պատճառվել 29 մլն ՀՀ դրամի վնասը, որից անձամբ վերականգնել է 20 մլն ՀՀ դրամը, որը նախապես հավաքել էր իր բարե¬կամներից` պարտք անելու տարբերակով։ Նշել է նաև, որ տվյալ պահին Վազգեն Խաչիկյա¬նից պահանջում է 20 մլն ՀՀ դրամը։
Ծառայության պետի առաջին տեղակալ Արա Հարությունյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դա¬տարանում հայտնել էր, որ 2010 թվականին ՀՀ վերահսկիչ պալատը Ծառայությունում իրա¬կա¬նաց¬րել է ստուգումներ։ 2010 թվականի ամռանը ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանը խորհրդակ¬ցութ¬յուն է հրավիրել, որին մասնակցել են վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրի¬գորյանը, կենսա¬թո¬շակային ապահովության վարչության պետ Աշոտ Աբրահամ¬յանը, վճա¬րում¬ների ծառայության օպե¬րա¬տորների բաժնի պետ Ռուզաննան, տեղեկատվական և վեր¬լու¬ծական վարչությունից` Վահագն Խաչատրյանը, Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վար¬ժապետյանը, գլխա¬վոր մասնագետ (օպերատոր) Արթուր Աբրահամյանը և վճարում¬ների ծա¬ռա¬յութ¬յան Գյումրու տարած¬քային ստորաբաժանման պատասխանատու Ռուբեն Մնացական¬յա¬նը։ Խորհրդակցութ¬յան ժամա¬նակ Վազգեն Խաչիկյանն անդրադարձել է Գյումրու տարածքային բաժ¬նում կենսաթո¬շակ¬նե¬րի կրկնա¬կի վճարման խախտումներին և տարածքային բաժնի աշ¬խա¬տակից¬ներից բանա¬վոր բա¬ցատ¬րություն է պահանջել, թե ով և ինչ հանգա¬մանք¬ներում է կատարել այդ խախտումները։ Վար¬ժապետյանը հայտնել է, որ տեղեկություն չունի, իսկ օպերատոր Արթուր Աբրահամյանը խոս¬տովանել է, որ նա է կատարել։ Նախնական հաշվարկով վնասը կազմել է 29 մլն ՀՀ դրամ։ Վազգեն Խաչիկյանն Էդուարդ Վարժապետյանին հանձ¬նարարել է մի քանի օրվա ընթացքում այդ գումարը վերա¬կանգնել։ Դրանից մի քանի օր անց վեր¬ջի¬նիցս տեղեկացել է Վ.Խաչիկյանը պարբերաբար պահանջում է վերականգնել 29 մլն ՀՀ դրամ գումարը։ Խորհրդակցութ¬յունից մոտ 20-30 օր անց Աշոտ Աբրահամյանը, դիմելով իրեն և պատճառաբա¬նե¬լով, որ շտապում է, խնդրել է տուփով գումար փոխանցել Վ.Խաչիկյանին` ասե¬լով, որ դա վերա¬կանգնվող գումար է։ Վ.Խաչիկյանի հետ պայմա¬նա¬վորվածություն ձեռք բերելուց հետո Աշոտ Աբրա¬համյանից գումարը վերցրել և նույն օրը փո¬խանցել է Վ.Խաչիկյանին։
Ա.Հարությունյանը նաև մանրամասնել էր, որ նախապես հեռախոսով են ինքն ու Աշոտը խոսել Խաչիկյանի հետ, ճշտել նրա գալու ժամանակը, որից մոտ 20 րոպե անց Խաչիկյանը եկել և վերց¬րել է գումարը։ Ամիսներ անց Վարժապ¬ետ¬յանի հետ զրույցի ընթացքում իմացել է, որ նա գու¬մարը վերականգնել է, որի մի մասը` Աշոտ Աբրա¬համյանի միջոցով։ Այդ ժամանակ է հասկացել, որ Ա.Աբրահամյանի կողմից իր միջոցով Վազ¬գեն Խաչիկ¬յա¬նին փոխանցած գումարն Էդուարդ Վար¬ժապետյանի վերա¬կանգնած գումարն է։
Ծառայության վճարումների ծառայության Գյումրու տարածքային ստորաբաժանման պա¬տաս¬խանատու` Ռուբեն Մնացականյանի ցուցմունքով.Վերջինս Դատարանում հայտ¬նել էր, 2010 թվականի մայիսին Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկ¬յանի կանչով Գյումրու վճարային ծառայութ¬յան պետ Էդուարդ Վարժապետյանի և գլխավոր մասնագետ Արթուր Աբրահամյանի հետ միասին գնացել են Վազգեն Խաչիկյանի աշխա¬տա¬սենյակ` խորհրդակցության, որին մասնակցել են նաև վերջինիս առաջին տեղակալ Արա Հարութ¬յուն¬յանը, կենսաթոշակային վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանը, վճարման ծառայության պետ Հովհան¬նես Գրիգորյանը և վճարումների ծառայութ¬յան աշխատակցուհի Ռուզաննան։ Արթուր Աբրահամյանը խոստովանել է, որ կենսաթո¬շա¬կա¬ռու¬ների մահվան նպաստների և ժառանգվող գումարների վճա¬րում¬ների միջև իրենց տարածքային բաժ¬¬նում հայտնաբերված գումա¬րա¬յին տար¬բերությունն առաջացել է նրա մեղքով։ Խա¬չիկյանն իրեն հանձ¬նա¬րա¬րել է վերա¬կանգնել այդ գումարները, ինքը հրաժարվել է, առաջարկել է դիմել դա¬տա¬¬խա¬¬զութ¬յուն։ Դատարանում նա¬խաքննական ցուցմունքների հրապարակումից հետո ընդունել է, որ Էդ.Վարժա¬պետ¬յանի խնդրան¬քով 2010 թվականի ժամանել են Երևան` «Ս.Գր.Լուսավորիչե բժշկա¬կան կենտրոն, ապա այցելել են նաև Վ.Խաչիկյանի աշխատասենյակ, վերջինիս հետ հան¬դիպման ժա¬մանակ նա Վարժապետյանից հետաքրքվել է 29 մլն ՀՀ դրամի վնասը վերա¬կանգնելու ըն¬թաց¬քով։
Այսպիսով, դատարանը փաստում է, որ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի դեմ Դատախազության ներ¬կա¬յացրած 29 մլն ՀՀ դրամ գումարը հատուցելու և այն հօգուտ պետության բռնագանձնելու մասով քաղա¬քացիական հայցն անհիմն է, ենթակա է մերժման, քանի որ տվյալ դրվագով իրապես տուժել են Ծա¬ռա¬յության Գյում¬րու տարածքային բաժնի աշխատակիցներ Արթուր Աբրահամյանը և այլոք, ոչ թե պե¬տությունը, չի ապա¬ցուցվել, որ Ծա¬ռա¬յության Գյումրու տարած¬քային բաժնի աշխատակից Արթուր Աբրահամյանի կող¬մից Էդ.Վարժապետյանի միջոցով սույն գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանին հանձնված գումար¬ներն եղել են հատ¬կապես անհիմն ելքագրված և յուրացված գումարներից, հետևաբար` Դա¬տախա¬զությունը տվյալ դրվագով պատշաճ հայցվոր չէ>>։
Այս վերլուծությունների հետևանքով դատարանն ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի դեմ ներկայացված 29 մլն ՀՀ դրամի քաղաքացիական հայցը մերժել է` ոչ պատշաճ անձի կողմից հարուցվելու հիմքով։
Դատարանը հանգել է սխալ հետևության 2010 թվականի մա¬յիսին, երբ ՀՀ վերահսկիչ պալատի աշխա¬տակիցները ստուգում էին Ծառայության աշխատակազմի Գյումրու տարածքային բաժնի նախկին տարիների գործունեութ¬յունը, Վ.Խաչիկյանը աշխատասենյա¬կում հրավիրած խորհրդակցության ընթացքում Ծա¬ռա¬¬յութ¬¬յան ղեկավար անձնակազմի ներկայությամբ Գյումրու տա¬րած¬քային բաժնի պետ Է.Վար¬ժապետյանից և գլխավոր մասնագետ (օպերատոր) Ա.Աբրահամ¬յանից պարզել և հավաս¬տիա¬ցել է, որ վերջինիս և նույն բաժնի հնարավոր այլ աշխատակիցների չարաշա¬հում¬ների, բաժնի ղեկավար անձնակազմի ոչ պատշաճ հսկողության հետևան¬քով թաղման նպաստ¬ներ վճա¬րելու անվան տակ ՀՀ պե¬տա¬¬կան բյու¬ջեից կրկնակի ելքագրվել և հափշակվել է Ծառայութ¬յանը վստահ¬ված մոտ 29 մլն ՀՀ դրամ գումար։
Առանձնապես խոշոր չափի գումարի տի¬րա¬նալու դիտավո¬րությամբ` Վ.Խաչիկյանը, օգտա¬գործելով որպես Ծառայության ղե¬կավար՝ իր նկատ¬մամբ Գյում¬րու տարած¬քային բաժնի աշխա¬տա¬կիցներ Ա.Աբրա¬համ¬յանի և այլոց վստա¬հութ¬յունը, մասնա¬վո¬րապես՝ այդ պահանջը ներկա¬յացնելով պատեհ պահի և իրավիճակում, այն է՝ խորհրդակ¬ցությանը մասնակցող Ծառա¬յության ղեկավար աշխա¬տա¬կիցների, նրանց թվում նաև իր կազմակերպած և ղեկա¬վարած հան¬ցավոր խմբի ան¬¬դամ¬ներ Ա.Աբրա¬համ¬յանի և Հ.Գրիգորյանի ներ¬¬կա¬յությամբ, միա¬ժա¬մանակ օգտա¬գոր¬ծելով ՀՀ վերահսկիչ պալատի կողմից Ծառայության տվյալ բաժնում դեռևս շարու¬նակ¬վող ստուգումների փաստը, տա¬րած¬¬քային բաժ¬նի պետ Է.Վար¬ժապետ¬յանին, վեր¬ջինիս մի¬ջո¬ցով նաև Ա.Սուքիասյանին և Գյում¬րու տարածքային բաժնի վճարումների ծառայության պատասխանատու Ռ.Մնացա¬կան¬յանին համոզել և հորդորել է սեղմ ժամ¬¬¬կետում անձ¬նական միջոց¬ների հաշվին հայ¬թայթել այդ 29 մլն ՀՀ դրամը և հանձնել իրեն՝ իբր ՀՀ պետական բյուջեին պատճառված այդ վնասն անմիջա¬պես վերա¬կանգնելու համար։
Արդեն 2010 թվականի մայիս-հու¬նիս ամիսներին Վ.Խաչիկյանը Է.Վարժա¬պետ¬յանի միջոցով ստա¬ցել է նախ՝ Ա.Աբրահամյանի անձնական գումարների հաշվին, ՀՀ դրամի և ԱՄՆ դոլարի տես¬¬¬քով հավաքված 20 մլն ՀՀ դրամին համարժեք գումարը, ապա` Գյումրու տարածքային բաժ¬¬նի այլ աշխատակցի (աշխատակիցների) անձնական միջոցների հաշվին հավաքված և կեն¬սա¬թոշա¬կա¬յին ապա¬հովության և առան¬¬ձին ծրագրերի վար¬չության պետ Ա.Աբրահամյանին, վերջինիս կողմից իր առաջին տեղակալ Ա.Հարություն¬յա¬նին փոխանցված ևս 9 մլն ՀՀ դրամ գումարը, սակայն ընդ¬հանուր 29 մլն ՀՀ դրամ գումարը ՀՀ պետական բյուջե չի վճարել (վե¬րա¬¬կանգնել), այլ Գյումրու տա¬րած¬քային բաժնի աշխատակիցներ Ա.Աբրա¬համյանի և այլոց վստահությունը չա¬րաշահելով՝ վերջիններիս առանձ¬նա¬պես խո¬շոր չափի գումարը հափշտա¬կել է` ավարտելով նախնական հանցավոր դիտավորությունը։
Այս դրվագը հիմնավորվել է վկաներ` Է.Վարժապետյանի, Ա.Աբրահամյանի, Ռ.Մնացականյանի, Ա.Հարությունյանի և ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահո¬վութ¬յան պետական ծառայության Գյումրու տարածքային բաժնի նախկին պետ Էդուարդ Վարժա¬պետ¬յանի, նույն բաժնի գլխավոր մասնագետ Ա.Աբրահամյանի և տեսուչ-վճարող Կ.Փիլո¬յանի, ինչպես նաև Ռ.Մնացականյանի նկատմամբ կայացված` ՀՀ Շիրակի մարզի ընդ¬հանուր իրա¬վա¬սության դատարանի 2014 թվականի հունիսի 17-ի ՇԴ/0066/01/13 դատավճռով, որով մաս¬նավորապես Է.Վար¬ժա¬պետյանը և Ա.Աբրահամյանը մեղավոր են ճանաչվել և դատա¬պարտվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` այն բանի համար, որ, նախնական համաձայնության գալով միմ¬յանց հետ, 2007-2009թթ. ընթացքում կեղծ դիմումներ կազմելու և վճարային ցուցակներ ստա¬նալու եղանակ¬ներով ելքագրել և յուրացրել են վճարումը կասեցված կենսաթոշակի դեպո¬նաց¬ված ընդ¬հանուր 4.337.835 ՀՀ դրամ գումարներ։ Ա.Աբրահամյանը նաև մեղավոր է ճա¬նաչվել Կ.Փիլոյանի հետ ձեռք բերված նախնական համաձայնության շրջանակներում 2008-2010թթ. ընկած ժամանակահատվածում 63.318.125 ՀՀ դրամի չափով կենսաթոշակառուների թաղման նպաստ¬ների և ժառանգվող գու¬մար¬ները կրկնակի ելքագրելու և յուրացնելու, ինչպես նաև նույն խմբի կազմում 2008-2009թթ. ըն¬թաց¬քում 114 կեն¬սաթոշակառուների ընդհանուր 15.290.269 ՀՀ դրամի չա¬փով կա¬սեցված կեն¬սաթոշակի դեպոնաց¬ված գումարներ յուրացնելու համար։ Նույն դա¬տավճռով լուծվել է նաև դատա¬խա¬զութ¬յան քաղաքացիական հայ¬ցը, որը բավա¬րար¬¬վել է մաս¬նակի. Շիրակի մարզի ընդ¬հանուր իրավասության դատարանը դատաքննության արդ¬յունքներով փաս¬¬տել է, որ «նա¬խաքննութ¬յան ընթացքում Ա.Աբրահամյանը փաստացի վերա¬կանգնել է 29 մլն ՀՀ դրամը` հաշվի առնելով այն հան¬գամանքը, որ նշված գումարը տրվել է Սոցիալա¬կան ա¬պա¬¬¬հովության պե¬տական ծառա¬յության պետ Վ.Խաչիկյանին` պատ¬ճառ¬ված վնասը վե¬րա¬¬¬կանգնելու նպա¬¬տակով, սակայն վերջինս այդ գումարը պետական բյուջե չի փո¬խան¬ցել, որի կա¬¬պակ¬ցութ¬յամբ մեկ այլ (տվյալ դեպքում` սույն) քրեական գործով վերջինիս մեղադրանք է առա¬ջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
Այս հանգամանքը հաստատվել է նաև Վերաքննիչ դատարանի 2014 թվականի նոյեմբերի 21-ի որոշմամբ, որի համաձայն Վերաքննիչ դատարանն արձանագրել է, որ Ա.Աբրահամյանը Շիրակի մարզի ընդ¬հանուր իրա¬վա¬սության դատարանի 2014 թվականի հունիսի 17-ի ՇԴ/0066/01/13 դատավճռով հաստատված համարված` հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասից մինչ վերաքննիչ բողոք բերելը վերականգնել է 29 մլն ՀՀ դրամը։
Շիրակի մարզի ընդ¬հանուր իրա¬վա¬սության դատարանի 2014 թվականի հունիսի 17-ի դատավճռի հիմքում (ապացույցների շարքում) է դրվել նաև ՀՀ վերահսկիչ պալատի կողմից սոցիալական ապահովության պետական ծառայության «Գյումրու տարածքային բաժ¬նում իրականացված ստուգման ընթացքում արձանագրված փաստերի վերաբերյալ կազմված 2010 թվականի նոյեմբերի 11-ի միջանկյալ արձանագրությունը (ակտը), համաձայն որի` տվյալ տարած¬քա¬¬յին բաժնում արձա¬նագրվել են տարաբնույթ խախտումներ և բացթողումներ, այդ թվում` կենսա¬թոշակի գումարների կրկնա¬կի ելքագումներ։
Վերոնշյալ դատավճիռը Դատարանը հաշվի է առել ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյա¬նին վերագրված խարդախության դրվագով նրա, մյուս կողմից գործով ամբաստանյալներ Ա.Աբրա¬համ¬¬յանի և Հ.Գրիգորյանի հրապարակված և հետազոտված նախաքննա¬կան իրարա¬մերժ ցուցմունքները գնահատելիս, որի արդյունքներով առավել կարևորում և արժևորում է ամբաս¬տանյալներ Ա.Աբրահամյանի և Հ.Գրիգորյանի ցուցմունքները, քանի որ Շիրակի մար¬զի դատարանի դատական ակտով արձանագրվել է քննվող դեպքի ժամանակահատվածում, այն է՝ 2010 թվականի դրությամբ Է.Վարժա¬պետ¬յա¬նի ղեկավարած ՍԱՊԾ Գյումրու տա¬րած¬քա¬յին բաժնում թաղման նպաստ¬ների և ժառանգվող գումարների կրկնակի ելքագրման վերա¬բեր¬յալ չարա¬շա¬հումների առկայությունը, ինչպես նաև այդ տարածքային ստորաբաժանման պաշ¬տո¬նա¬տար անձանց ոչ իրավաչափ գործո¬ղութ¬յունների հետևանքով պե¬տութ¬յանն ենթադ¬րաբար պատ¬ճառ¬ված այդ վնասը վերա¬կանգ¬նելու շար¬ժառիթով Վ.Խա¬չիկ¬¬¬¬¬յանին 29 մլն ՀՀ դրամ գու¬մարը փոխանցելու հանգա¬մանքը։
Նաև վերոնշյալ դա¬տական ակտի համատեքստում սույն գործի դա¬տաքննութ¬յամբ հե¬տա¬¬զոտ¬ված ապա¬ցույցների համադրման և գնահատ¬ման արդ¬յունք¬ներով Դա¬¬տարանը հաստատված է համարել այն, որ հատկապես այդ պատրվա¬կով է ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանը ստացել 29 մլն ՀՀ դրամ գու¬մա¬րը, սակայն պետական բյուջե չվերականգնելով` Ա.Աբրահամյանի և Գյումրու տարածքային բաժնի այլ աշխատակցի (աշխատակիցների) վստահությունը չարաշահե¬լով` հափշտա¬¬¬կել այն։
Հետևաբար դատարանի այն եզրահանգումը, որ Վ.Խաչիկյանին փոխանցված 29 մլն ՀՀ դրամը նույն այն գումարներից չի եղել, որը նախապես անհիմն ել¬քագրել և ենթադրաբար յուրացրել էր Գյումրու տա¬րածքային բաժնի օպերատոր Ա.Աբրա¬համ¬յանն` անհիմն է և չի բխում գործով հետազոտված ապացույցներից։
Հղում կատարելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ, 156-րդ և 158-րդ հոդվածների, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի Ալվարդ Չուբարի Ստեփանյանի վերաբերյալ 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի թիվ ԼԴ/0327/01/10 և Արկադի Վարդանյանի վերա¬բերյալ 2013 թվականի ապրիլի 18-ի թիվ ՇԴ2/0013/01/11 որոշումների դրույթների վրա գտել է, որ Վ.Խաչիկյանը պետությանն անմիջականորեն պատճառած վնասի համար ենթակա է քաղաքա¬ցիա¬իրավական պատասխանատվության, քանի որ՝ նրա դեմ քաղաքացիական հայց է ներկայացրել դատախազը, ով ՀՀ քրեա¬¬կան դատավարության օրենսգրքի 156-րդ հոդվածի համաձայն` իրավասու է հարուցել և պաշտ¬պանել հարուցած քաղաքացիական հայցը, եթե խախտվել են պետության գույքային շահերը:
Հայցադիմումը ներկայացվել է որպես քաղաքացիական պատասխանող ճանաչված ամ¬բաս¬տանյալի, այսինքն՝ պատշաճ անձի (կողմի) դեմ, դատաքննութ¬յամբ հաստատվել է, որ վե¬րագրված հանցանքն ամբաս¬տան¬յալը կատարել է, որի հետևանքով պետությանն ան¬մի¬ջա¬կանորեն պատճառվել է համապատասխան գույքային վնաս, այսինքն՝ առկա է պատ¬ճառահետևանքային ուղղակի կապ:
Հայցադիմումը բովանդակում է դրա ձևին և բովանդակությանն ՀՀ քրեական դա¬տավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 3-րդ մասով ներկա¬յացված պա¬հանջ¬ները։
Դատախազությունը հանդիսացել է պատշաճ անձ և քաղաքացիական հայցի մեջ ներառել է այդ 29 մլն դրամը, սակայն դատարանն անհիմն մերժել է այն։
Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել մի շարք նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներ, ինչը հիմք է նշված դատավճիռը բեկանելու և փոփոխելու համար։
Դիմողը խնդրել է Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը` ամբաստանյալներ Ա.Սուքիասյանի, Հ.Հովհաննիսյանի, Ս.Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի պատիժների, ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանի, Ա.Խաչատրյանի, Ս.Սարգսյանի, Հ.Դանիելյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի կատարած հանցանքների որակումների և դատախազության ներկայացրած քաղաքացիական հայցի մասով բեկանել և փոփոխել:
Վերացնել ամբաստանյալներ Ա.Սուքիասյանի, Հ.Հովհաննիսյանի, Ս.Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառումը և թողնել կրելու Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով սահմանված պատիժները:
Բավարարել ՀՀ գլխավոր դատախազության ներկայացրած քաղաքացիական հայցի չբավարարված մասը` 29 մլն ՀՀ դրամը, որպես վերջինիս կողմից պետությանը հանցագործությամբ պատճառված վնաս:
Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը բեկանել և փոփոխել ամբաստանյալներ Ս.Սարգսյանի, Ա.Խաչատրյանի, Բ.Մուրադյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Դանիելյանի Հ.Մարտիրոսյանի կողմից կատարած հանցանքներին Առաջին ատյանի դատարանի կողմից տրված սխալ քրեաիրավական որակումները և ամբաստանյալների արարքներն որակել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով:
36. Դիմող` ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը հայտնել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի էական խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա ավելին՝ կայացված դատական ակտը խաթարում է արդարադատության բուն էությունը:
Հղում կատարելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 16-ի թիվ ՎԴ/0551/05/08 և 2010 թվականի մարտի 26-ի թիվ ԵԿԴ/0058/11/09 որոշումների, ՀՀ արդարադատության խորհրդի 2011 թվականի հունիսի 24-ի թիվ ԱԽ-13-Ո-17 որոշման դրույթների վրա գտել է, որ դատարանը ճիշտ չի կիրառել քրեական օրենքը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքը հիմնված է բացառապես մյուս ամբաստանյալների ցուցմունքների վրա: Նրանք գործով հանդիսանում են շահագրգիռ անձինք (ի պաշտոնե հանդիսացել են Վ.Խաչիկյանի ստորադասները) և միայն նրանց ցուցմունքներով հնարավոր չէ մեղադրանքը համարել հիմնավոր: Այն ամբաստանյալների նկատմամբ ովքեր Վ.Խաչիկյանին մեղադրող ցուցմունքներ են տվել, որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն չհեռանալու մասին, իսկ դատարանի դատավճռով ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել:
Վկաների ցուցմունքները չեն կարող դրվել մեղադրանքի հիմքում, քանի որ դրանք հիմնված են միայն ենթադրությունների վրա, իսկ առանձին դեպքերում` նշել են, որ տվյալ կենսաթոշակառուին չեն ճանաչում և տեղեկություն չունեն: Վկաների ցուցմունքները ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով Խաչիկյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորող փաստարկներ չեն պարունակում: Դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ և 365-րդ հոդվածի պահանջները:
2008 թվականի կենսաթոշակառուների կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսվել է կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչությանը ներկայացված դիմումների հիման վրա: Կուտակված կենսաթոշակների վճարման գործընթացին մասնակցում էր համապատասխան վարչությունը և վճարային ծառայությունը: Վ.Խաչիկյանը 2009 թվականից իր հրամանով նոր կարգ է սահմանել, ըստ որի՝ կենսաթոշակառուի կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ դիմումները պետք է ներկայացվեն ոչ թե կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչությանը, այլ Երևանի համապատասխան ստորաբաժանման պետին: Կենսաթոշակառուի կուտակված կենսաթոշակի գումարը ելքագրելու համար, բացի վերը նշված օղակներից, ավելանում է նաև ստորաբաժանման աշխատակիցների աջակցության անհրաժեշտությունը: Նման պայմաններում, եթե Վ.Խաչիկյանն իր հրամանով ցանկացել է սահմանափակել կուտակված կենսաթոշակների գումարների յուրացման հնարավորությունը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքն անհիմն է:
Անհիմն է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքը:
Նշված մեղադրանքի հիմքում դրված է Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Է.Վարժապետյանի, ծառայության պետ Ռ.Մնացականյանի և բաժնի օպերատոր Ա.Աբրահամյանի իրարամերժ ցուցմունքները:
Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Է.Վարժապետյանը ցուցմունք է տվել, որ 2010 թվականի մայիսի առաջին տասնօրյակում ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի կանչով Գյումրու վճարային ծառայության պետ Ռ.Մնացականյանի և Գյումրու տարածքային բաժնի օպերատոր Ա.Աբրահամյանի հետ գնացել են Վ.Խաչիկյանի աշխատասենյակ խորհրդակցության, որտեղ վերջինս տեղեկացրել է, որ կենտրոնական և Գյումրու տարածքային շտեմարանում առկա է անհամապատասխանություն 29 մլն ՀՀ դրամի չափով, որն առաջացել է կրկնակի վճարումների հետևանքով: Ա.Աբրահամյանը խոստովանել է, որ այդ խախտումները ինքն է կատարել: Խաչիկյանը պարտավորեցրել է շտապ վերականգնել կրկնակի վճարումների արդյունքում առաջացած վնասը: Ա.Աբրահամյանը Ռ.Մնացականյանի միջոցով իրեն է փոխանցել 20 մլն ՀՀ դրամ, որն ինքն անձամբ հանձնել է Խաչիկյանին, իսկ մի քանի օր անց Ա.Աբրահամյանի միջոցով 9 մլն ՀՀ դրամը ևս փոխանցել է Խաչիկյանին: Գյումրու տարածքային բաժնի օպերատոր Ա.Աբրահամյանն իր հերթին ցուցմունք է տվել, որ ինքը 20 մլն ՀՀ դրամը Ռ.Մնացականյանի միջոցով հունիսի սկզբներին փոխանցել է Է.Վարժապետյանին:
Ըստ Ա.Աբրահամյանի նախաքննության ցուցմունքի՝ 2010 թվականի մայիս ամսին Վ.Խաչիկյանն իրեն, Գյումրիի տարածքային բաժնի պետ Է.Վարժապետյանին և վճարային ծառայության պետ Ռ.Մնացականյանին հրավիրել է իր աշխատասենյակ և հայտնել, որ ՀՀ Վերահսկիչ պալատի ստուգումների արդյունքում հայտնաբերվել է շուրջ 29 մլն ՀՀ դրամի թաղման նպաստի գումարների կրկնակի ելքագրումներ: Խոստովանել է, որ այդ խախտումները կատարել են ինքն ու վճարող-տեսուչ Կ.Փիլոյանը և խոստացել է վերականգնել գումարը: Է.Վարժապետյանին գումարը վերականգնելու նպատակով անձամբ տվել է 20 մլն ՀՀ դրամ, որը նա պետք է փոխանցեր Վ.Խաչիկյանին, իսկ ինչ վերաբերում է 9 մլն ՀՀ դրամին,ապա այդ գումարն իր կարծիքով Ռ.Մնացականյանն է տվել Է.Վարժապետյանին:
Գյումրու վճարային ծառայության պետ Ռ.Մնացականյանը ցուցմունք է տվել, որ գումար Է.Վարժապետյանին չի փոխանցել: Վերջինս Դատարանում հայտնել էր, 2010 թվականի մայիսին ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի կանչով Գյումրու վճարային ծառայության պետ Է.Վարժապետյանի և գլխավոր մասնագետ Ա.Աբրահամյանի հետ միասին գնացել են Վ.Խաչիկյանի աշխատասենյակ` խորհրդակցության, որին մասնակցել են նաև վերջինիս առաջին տեղակալ Ա.Հարությունյանը, կենսաթոշակային վարչության պետ Ա.Աբրահամյանը, վճարման ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանը և վճարումների ծառայության աշխատակցուհի Ռուզաննան։ Ա.Աբրահամյանը խոստովանել է, որ կենսաթոշակառուների մահվան նպաստների և ժառանգվող գումարների վճարումների միջև իրենց տարածքային բաժնում հայտնաբերված գումարային տարբերությունն առաջացել է նրա մեղքով։ Խաչիկյանն իրեն հանձնարարել է վերականգնել այդ գումարները, ինքը հրաժարվել է, առաջարկել է դիմել դատախազություն։
Վերը նշված ցուցմունքների համադրությունից հիմնավորվում է (առնվազն հիմնավոր կասկած է առաջանում), որ իրականում Վարժապետյանը 29 մլն ՀՀ դրամ չի հանձնել Խաչիկյանին: Խաչիկյանի աշխատասենյակում խորհրդակցությունը տեղի է ունեցել 2010 թվականի մայիսի 10-ին մոտ օրերին: Այդ դեպքում, եթե Վարժապետյանը դրանից 3-4 օր անց հանձներ 20 մլն ՀՀ դրամ, իսկ մի քանի օր անց` ևս 9 մլն ՀՀ դրամը, հետևաբար ամբողջ գումարի փոխանցումը պետք է տեղի ունենար մայիս ամսվա ընթացքում, մինչդեռ Ա.Աբրահամյանը հայտնել է, որ 20 մլն ՀՀ դրամը մաս-մաս Ռ.Մնացականյանի միջոցով հունիսի սկզբներին է փոխանցել Է.Վարժապետյանին: Ռ.Մնացականյանն ընդհանրապես հերքեց իր կողմից Վարժապետյանին գումար տալու հանգամանքը, նաև, որ Ա.Աբրահամյանից գումար չի ստացել: Բացի այդ՝ Ա.Աբրահամյանը և Ա.Հարությունյանը ցուցմունք են տվել, որ Խաչիկյանին են փոխանցել Վարժապետյանի կողմից տրված կապոցը, սակայն չեն տեսել, թե ինչ է եղել կապոցում, կամ եթե գումար է եղել, որքան: Անհավանական է, որ եթե Վարժապետյանը 29 մլն դրամը տված լիներ Խաչիկյանին չհիշեր թե կոնկրետ ինչ արժույթով է գումարը փոխանցել Խաչիկյանին: Նշված փաստական հանգամանքները հիմնավորում են, որ իրականում Վարժապետյանի կողմից գումար չի տրվել Խաչիկյանին, և Խաչիկյանն իր հերթին չէր կարող խարդախությամբ տիրանալ դրան:
Հնարավոր չէր Գյումրու տարածքային ստորաբաժանման պատճառած վնասի չափը հաշվարկելու դեպքում վնասի չափը, թե վերահսկիչ պալատի աշխատակիցների և, թե ծառայության աշխատակիցների կողմից հաշվարկելիս ստացվեր նույն 29 մլն ՀՀ դրամի չափով, քանի որ իրականում պատճառված վնասը կազմել է մոտավորապես 84 մլն դրամ: Առավել արժանահավատ է Խաչիկյանի ցուցմունքը, որ ոչ թե հրավիրվել է խորհրդակցություն վնասը վերականգնելու նպատակով, այլ Գյումրու տարածքի աշխատակիցներին պարտավորեցվել է վերահսկիչ պալատի աշխատակիցների կողմից պահանջվող փաստաթղթերը տրամադրել վերջիններիս: Դատարանի եզրահանգումը, անհիմն է, չի բխում քրեական գործի նյութերից: Այս դրվագով 29 մլն ՀՀ դրամ Վ.Խաչիկյանին փոխանցելու հանգամանքը անհրաժեշտ և բավարար ապացույցներով չի հաստատվում:
Դատարանը առաջադրված մեղադրանքը հաստատված համարելով թույլ է տվել քրեադատավարական օրենքի էական խախտում, որն ազդել է գործի ելքի վրա:
Եթե դատարանը հաստատված է համարում, որ Խաչիկյանը բյուջե վերականգնելու նպատակով Վարժապետյանից ստացել է 29 մլն դրամ, Վ.Խաչիկյանի արարքը չէր կարող որակվել որպես խարդախություն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասով:
Նշված հանցագործության սուբյեկտ կարող է հանդիսանալ պարզապես 16 տարին լրացած մեղսունակ անձը: Սակայն առանձնահատուկ են այն դեպքերը, երբ տվյալ հանցագործությունների սուբյեկտներ են հանդիսանում պաշտոնատար անձինք: Այստեղ արդեն առկա է էական տարբերություն երկու հանցակազմերի միջև, քանի որ երկու դեպքերում տարբեր է «պաշտոնատար անձ» հանցագործության սուբյեկտի առանձնահատկությունը և նշանակությունը:
Խարդախության պարագայում այդ առանձնահատկությունը դրսևորվում է նրանում, որ պաշտոն զբաղեցնելու հանգամանքն ավելի խորը հոգեբանական ազդեցություն կարող է ունենալ անձի վրա, ում փորձում է խաբել կամ առավել ևս՝ ում վստահությունը փորձում է չարաշահել հանցավորը: Դրա հետևանքով տուժողն ավելի արագ կարող է ընկնել ազդեցության տակ և այդ ազդեցությունը կարող է լինել ավելի խորը:
Յուրացնելու կամ վատնելու առանձնահատկությունն այն է, որ այս պարագայում արդեն պաշտոնատար անձը կարողանում է «ի պաշտոնե» իրեն վստահված գույքի հափշտակությանն ուղղված համապատասխան գործողություններն իրականացնել պաշտոնեական դիրքի օգտագործմամբ:
Սուբյեկտիվ կողմը երկու հանցակազմերի պարագայում էլ դրսևորվում է ուղղակի դիտավորությամբ: Ընդ որում խարդախության պարագայում գույքին տիրանալու հանցավորի ուղղակի դիտավորությունը պարտադիր պետք է ծագի գույքն իրեն հանձնելու պահից, կամ գույքի հանդեպ համապատասխան իրավունք ձեռք բերելուց առաջ: Հակառակ դեպքում համաձայն սույն վերլուծության ինչպես նաև դատական պրակտիկայի՝ վեճն անցնում է քաղաքացիաիրավական կարգավորման տիրույթ: Տարբեր է իրավիճակը յուրացման դեպքում՝ այստեղ գույքին տիրանալու դիտավորությունը կարող է ծագել գույքի հանցավորի տիրապետության տակ անցնելուց հետո:
Խարդախության և յուրացման հանցակազմերի տարբերակման համար գլխավորապես անհրաժեշտ է անդրադառնալ դրանց օբյեկտիվ կողմերին:
Խարդախության օբյեկտիվ կողմի առանձնահատկությունն այն է, որ այն կատարվում է խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով: Հենց այդ՝ օբյեկտիվ կողմի յուրահատկություններն են խարդախությունը տարանջատում բոլոր այլ օրենսդրությամբ նախատեսված հափշտակության եղանակներից:
Խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով հանցավորը ներգործում է գույքին տիրապետողի գիտակցության վրա, ինչի արդյունքում վերջինս, մոլորության մեջ ընկնելով, անձամբ գույքը հանձնում է հանցավորին:
Խարդախության դեպքում որպես հիմնական գործողություն պետք է դիտարկել սեփականատիրոջ տիրապետումից գույքի առգրավման գործընթացը, որը պայմանավորված է հանցագործության սուբյեկտի կողմից խաբեությամբ կամ վստահության չարաշահմամբ: Հենց այս փոխկապակցված ակտերն են կազմում խարդախության օբյեկտիվ կողմի հատկանիշները:
Հանցավորի կողմից տուժողին խաբելու և/կամ նրա վստահությունը չարաշահելու և տուժողի կողմից գույքը հանցավորին հանձնելու միջև անպայմանորեն պետք է առկա լինի անքակտելի պատճառահետևանքային կապ: Հակառակ դեպքում այդ արարքը չի կարող դիտարկվել խարդախություն: Նույն խաբեությունը կամ վստահությունը չարաշահելը կարող է մեկ այլ (օրինակ՝ գողություն, յուրացում) հանցագործության կատարման պայմաններից մեկը հանդիսանալ, սակայն այդ արարքը չի կարող որակվել խարդախություն միայն այդ պայմանների առկայության պատճառով, առանց դրանց և գույքին տիրանալու փաստի միջև ուղղակի պատճառահետևանքային կապի առկայության:
Վկայակոչելով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի փետրվարի 24-ի թիվ ԵԿԴ/0176/01/09 որոշման դրույթները գտել է, որ խարդախության հանցակազմի առկայության համար անհրաժեշտ է տուժողի մոլորության իրավիճակում հայտնվելը և այդ իսկ մոլորության հետևանքով գույքի հանձնումը հանցավորին:
Հանցագործությունը որակելիս յուրացում կամ խարդախություն դատարանը առաջին հերթին պարտավոր է անդրադառնալ երկու հանցակազմերի օբյեկտիվ կողմերի համեմատական վերլուծությանը, դրանց տարբերություններին:
Ուսումնասիրության առարկա դատարանը պետք է դարձներ այն հարցը, թե արդյոք մեղադրյալի կողմից տուժողներին սուտ տեղեկություն հայտնելու, նրանց խաբելու և նրանց կողմից խաբվելու և մոլորության մեջ ընկնելու արդյունքում է գույքը հանձնվել մեղադրյալին, թե գույքի հանձնումը պայմանավորված է եղել այլ հանգամանքներով, իսկ խաբեությունը եղել է պարզապես նպատակին հասնելուն ուղղված գործողությունների հեշտացման միջոց:
Խարդախությունը բնութագրվում է որպես խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու եղանակով ուրիշի գույքի զգալի չափերով հափշտակություն կամ ուրիշի գույքի նկատմամբ իրավունքի ձեռքբերում: Խարդախության օբյեկտիվ կողմի առանձնահատկությունը դրսևորվում է հափշտակությունը խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով իրականացնելով: Խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով հանցավորը ներգործում է գույքին տիրապետողի գիտակցության և կամքի վրա, ինչի արդյունքում վերջինս, մոլորության մեջ ընկնելով, անձամբ գույքը հանձնում է հանցավորին: Խարդախության սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ, և հանցավորը գիտակցում է, որ խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով հափշտակում է ուրիշի գույքը, նախատեսում ու ցանկանում է այդ, այսինքն՝ ի սկզբանե նպատակ է ունենում հափշտակել այն, չվերադարձնել գույքը:
Յուրացումը բնութագրվում է նրանով, որ հանցավորը հափշտակում է իրեն վստահված գույքը` այն գույքը, որը գտնվում է նրա օրինական տիրապետման ներքո, որի նկատմամբ ունի որոշակի լիազորություններ: Հանցավորը գույքը վերցնում կամ գույքին տիրանում է՝ օգտագործելով այն լիազորությունները, որոնք նրան վերապահված են այդ գույքի նկատմամբ: Հանցավորը գույքի նկատմամբ կարող է օժտված լինել տարբեր լիազորություններով՝ տնօրինման, կառավարման և այլն, որոնք կարող են առաջանալ պաշտոնեական պարտականությունների կամ պայմանագրային հարաբերությունների ուժով: Խարդախության և այնպես էլ յուրացման դեպքում գույքի սեփականատերը կամովին է գույքը հանձնում հանցավորին, սակայն ի տարբերություն յուրացման՝ խարդախության դեպքում գույքի սեփականատերը գտնվում է մոլորության մեջ: Բացի այդ՝ խարդախության դեպքում գույքը հանձնելիս սեփականատերը գույք վերցնողին որևէ օրինական լիազորությամբ չի օժտում: Վերջապես, խարդախության դեպքում ի սկզբանե նպատակ է ունենում հափշտակել գույքը, մինչդեռ յուրացման դեպքում գույքը նրան հանձնելիս հափշտակելու նպատակը բացակայում է և այն առաջանում է հետագայում:
Տվյալ դեպքում Վ.Խաչիկյանը աշխատել է ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության պետի պաշտոնում /այսուհետ՝ Ծառայություն/:
Ծառայությունը պետության անունից իրականացրել է կենսաթոշակառուների կենսաթոշակի և մահացած կենսաթոշակառուների թաղման նպաստների վճարման գործառույթը, այսինքն՝ տվյալ գործառույթը իրականացնելու նպատակով պետության բյուջեից որոշակի գումար է հանձնվել Ծառայությանը: Կոնկրետ դեպքում ըստ նախաքննության մարմնի Գյումրու տարածքային բաժնում պետության կողմից թաղման նպաստ վճարելու նպատակով տրամադրված գումարները յուրացվել են, և Վ.Խաչիկյանը Վարժապետյանից պահանջել է վերականգնել պետությանը պատճառված վնասը: Ըստ Վարժապետյանի ցուցմունքի՝ պետական բյուջե վերականգնման ենթակա 29 մլն դրամն ինքը փոխանցել է Խաչիկյանին: Տվյալ դեպքում նախաքննության մարմինը, ապա նաև Դատարանը եզրակացնում են, որ Խաչիկյանը 29 մլն ՀՀ դրամը պետական բյուջե չի վճարել և խարդախությամբ հափշտակել է այն:
Ըստ մեղադրանքի Խաչիկյանը հանդիսանալով ծառայության պետը և օժտված լինելով տնօրինման, կառավարման լիազորություններով Վարժապետյանից պահանջել է վերականգնել կրկնակի ելքագրված գումարները: Այսինքն Վարժապետյանը վերականգնման ենթակա գումարը հանձնել է Խաչիկյանին ոչ թե մոլորության մեջ ընկնելով այլ որպես ծառայության ղեկավարի օրինական պահանջ` նկատի ունենալով, որ նշված գումարները ծառայության տնօրինությանն են անցել լիազոր մարմնի կողմից ի դեմս Ծառայության պետական պարտավորություններն իրականացնելու նպատակով: Ընդ որում վերը նշված իրարամերժ ցուցմունքներից և ոչ մեկով չի հստակեցվում, որ Վ.Խաչիկյանը 29 մլն ՀՀ դրամը վերականգնելու պահանջ ներկայացնելիս արդյոք պարզաբանել, առավել ևս հավաստիացրել է իր հետագա գործողությունների վերաբերյալ: Ավելին, Վարժապետյանը դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով հայտնել է, որ գումարը հանձնելուց հետո սկզբում Խաչիկյանը ցանկացել է վերականգնել գումարը, սակայն հետագայում չի վերականգնել: Հատկանշական է, որ ըստ առաջադրված մեղադրանքի Խաչիկյանը ծառայությունում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով անձամբ և Ա.Աբրահամյանի միջոցով հրահանգավորել է տարածքային բաժինների պետերին վճարումը կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրել, այնուհետև դրամարկղից ստացել են առանձնապես խոշոր չափերի 131.582.500 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները և յուրացման եղանակով հափշտակել: Մի դեպքում գումարները փոխանցվել են Խաչիկյանին ՀՀ վերահսկիչ պալատի աշխատողներին կաշառք տալու պատրվակով, սակայն կաշառք չի տրվել, և դատարանը հաստատված է համարել արարքի որակումը որպես յուրացում, իսկ Գյումրու դրվագով Խաչիկյանը հանձնարարել է վերականգնել գումարները, սակայն գումարը պետական բյուջե չի փոխանցել ու հափշտակել է այն, մեղադրանքի կողմը արարքը որակել է որպես խարդախություն: Երկու դրվագներում էլ գործ ունեն ծառայությանը հանձնված, նրա տնօրինությանը վստահված դրամական միջոցների հետ, սակայն, նախաքննության մարմինը, այնուհետև նաև Դատարանը մի դեպքում հափշտակությունը որակել են որպես յուրացում, իսկ մյուս դեպքում՝ խարդախություն:
Խաչիկյանը որևէ մեկին մոլորության մեջ չի գցել, գումարը պահանջել է որպես ծառայության ղեկավար` ով օժտված է եղել կազմակերպական-տնօրինչական լիազորություններով, այլապես վերականգնման ենթակա գումարը ոչ մի դեպքում Խաչիկյանին չէին հանձնի: Դատարանը պետք է իրավական դիրքորոշում արտահայտեր այն հարցի կապակցությամբ, թե արդյոք Ծառայության պետի փոխարեն, որևէ այլ անձի և/կամ պաշտոնյայի պահանջով, խնդրանքով և/կամ վստահեցումներով Է.Վարժապետյանը, Ա.Աբրահամյանը և այլոք կփոխանցեին իրենց կողմից յուրացված 29 մլն ՀՀ դրամ գումարը:
Դատարանը նշել է, թե բացակայում է ապացույց, որ Խաչիկյանին հանձնված 29 մլն ՀՀ դրամ գումարը նրան, որպես ծառայության պետի, ի պաշտոնե կամ առանձին հանձնարարությամբ հանձնված գույք էր, որի հետևանքով հանգել է համոզմունք, թե Խաչիկյանը չէր կարող յուրացնել այդ գույքը: Դատարանը փաստել է, որ Խաչիկյանը տվյալ գումարին տիրացել է Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցների վստահությունը չարաշահելու միջոցով:
Դատարանի եզրահանգումները հակասում են ՀՀ Սահմանադրության 18-րդ, 19-րդ, 21-րդ հոդվածներով ամրագրված սկզբունքներին, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ և 365-րդ հոդվածների պահանջներին: Դատարանը անձի մեղավորությունը համարում է ապացուցված ոչ թե տարբեր հանգամանքների բացառման միջոցով, այլ կոնկրետ փաստերի և հանգամանքների հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցման շեմին համապատասխանող վերաբերելի, թույլատրելի և բավարար ապացույցների միջոցով:
Վ.Խաչիկյանը, աշխատելով ծառայություն պետի պաշտոնում, հանդիսացել է մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ: Խաչիկյանն օգտվել է գույքի նկատմամբ իրեն վերապահված լիազորություններից:
Դատարանը բազմակողմանիության, լրիվության և օբյեկտիվության շրջանակներում պետք է գնահատեր նաև այն հանգամանքը, թե կոնկրետ ինչ շարժառիթով առաջնորդվելով են Է.Վարժապետյանը, Ա.Աբրահամյանը և այլոք ենթադրաբար 29 մլն ՀՀ դրամը տրամադրում հենց Վ.Խաչիկյանին, արդյոք նրանց գործողություններն ուղղված էին պետությանը հասցված վնասը վերականգնելուն, այն պարագայում երբ ոչինչ չէր խանգարում իրենց ինքնուրույն մուտքագրել այդ գումարը գանձապետարան: Հետագայում Ծառայության Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցների կողմից յուրացվել էր մոտ 84 մլն ՀՀ դրամ գումար և ակնհայտ է, որ վերջիններս այդ ենթադրյալ գումարը փոխանցելիս գիտակցում էին, որ դրանով չեն վերականգնում ողջ գումարը:
Դատարանը պետք է դիրքորոշում արտահայտեր նաև, թե կոնկրետ ում կամ որ գույքը ենթադրաբար հափշտակելուն էր ուղղված Վ.Խաչիկյանի դիտավորությունը: Նման պայմաններում Դատարանը մերժում է Դատախազության Վ.Խաչիկյանի դեմ ներկայացված 29 մլն ՀՀ դրամի քաղաքացիական հայցը ոչ պատշաճ անձի կողմից հարուցված լինելու պատճառաբանությամբ, քանի որ տվյալ հանցագործծության հետևանքով տուժողը պետությունը չի:
Դատարանն իրավական դիրքորոշում պետք է արտահայտեր նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի դիպոզիցիայով արտահայտված «ուրիշի գույք» եզրի կապակցությամբ և հիմնավորեր, թե արդյոք հանցագործությամբ ձեռք բերված գույքը կարող է համարվել հանցավորի սեփականությունը:
Դատարանը դիրքորոշում է արտահայտել, թե դատաքննությամբ չի ապացուցվել, որ Խաչիկյանին փոխանցված 29 մլն ՀՀ դրամն այն նույն գումարներից էր, որը նախապես ելքագրել և ենթադրաբար յուրացրել է Գյումրու տարածքային բաժնի օպերատոր Ա.Աբրահամյանը: Էական չէ թե Վ.Խաչիկյանին ենթադրաբար փոխանցված 29 մլն ՀՀ դրամը նախկինում Է.Վարժապետյանի և այլոց կողմից յուրացված հենց այն նույն թղթադրամներով և արժույթով է եղել, թե ոչ: Այս կապակցությամբ Դատարանի դիրքորոշումը պատճառաբանված չէ:
Վ.Խաչիկյանին 29 մլն ՀՀ դրամ գումարը Ծառայության Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցների կողմից փոխանցված լինելու հանգամանքը հիմնավորման հիմքում Դատարանը դրել է ՇԴ/0066/01/13 քրեական գործով Ա.Աբրահամյանի, Է.Վարժապետյանի ցուցմունքները, որոնք գործի շրջանակներում դատաքննությամբ պատշաճ ընթացակարգերի միջոցով չեն ձեռք բերվել, և չեն հանդիսացել օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտով հաստատված ապացույցներ: ՇԴ/0066/01/13 քրեական գործով դատարանը համարել է Ա.Աբրահամյանի կողմից հանցագործությամբ պետությանը հասցված վնասի 29 մլն ՀՀ դրամը վերականգնած և այդ մասով մերժել է Դատախազության քաղաքացիական հայցը: Թիվ ԵԿԴ/0011/01/13 քրեական գործով Դատարանը մերժել է Դատախազության քաղաքացիական հայցը` 29 մլն ՀՀ դրամ չափով` պատճառաբանելով, որ պետությունը չի հանդիսանում պատշաճ սուբյեկտ: Դատարանը (թե՛ Երևան քաղաքի Կենտրոն Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների, թե՛ Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանները) դատական սխալի արդյունքում անհնար է դարձրել հաստատված կատարված հանցագործությամբ պետությանը հասցված վնասի հատուցումը, քանի որ ՇԴ/0066/01/13 դատավճռով Ա.Աբրահամյանի կողմից հանցագործությամբ պետությանը հասցված վնասի 29 մլն ՀՀ դրամը վերականգնած է և այդ մասով դատախազության քաղաքացիական հայցը մերժել է, իսկ թիվ ԵԿԴ/0011/01/13 դատական ակտով Դատարանը մերժել է Դատախազության Վ.Խաչիկյանի դեմ հարուցված քաղաքացիական հայցը: Ստացվում է, որ միակ իրավասու սուբյեկտը այդ գումարը Վ.Խաչիկյանից պահանջելու Ա.Աբրահամյանն է, իսկ վերջինիցս ոչ մեկն այդ թվում նաև պետությունը չի կարող այդ 29 մլն ՀՀ դրամը պահանջել:
Դատարանը բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ չի գնահատել մյուս մեղադրյալների Խաչիկյանի դեմ տրված ցուցմունքները, ինչն ազդել է գործի ելքի վրա:
Դատավճռի հիմքում դրվել է Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014 թվականի հունիսի 17-ի դատավճիռը, որը սույն բողոքով վիճարկվող դատական ակտը կայացնելիս օրինական ուժի մեջ չէր մտել, այսինքն վկայակոչել է իրավական հետևանքներ չառաջացնող դատական ակտ:
Դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 301-րդ հոդվածի պահանջը:
Եթե ընդունվի, որ հաստատված է նախաքննության մարմնի կողմից առաջադրված մեղադրանքը ապա դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում Խաչիկյանի կողմից կատարած արարքի ծանրությանն ու անձին:
Դատարանը որպես Խաչիկյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտարկել յուրացման ընթացքում վերջինիս առանձնապես ակտիվ դերը՝ հաշվի առնելով, որ վերջինս է կազմակերպել վերոնշյալ կայուն խումբը, ղեկավարել խմբի գործունեությունը, ընդգրկել է խմբի նոր անդամներ, ստացել և բաշխել է կազմակերպված խմբի հանցավոր գործունեության ընթացքում յուրացված գումարները:
Դատարանը սխալ է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի դրույթները, քանի որ հաստատված համարելով կազմակերպված խմբի ղեկավար լինելու հանգամանքը, որը հանդիսացել է Վ.Խաչիկյանին մեղսագրվող հանցագործության հատկանիշ` ըստ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-ի 3-րդ մասի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի, միաժամանակ այդ նույն հատկանիշը հաշվի է առել որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք:
Դատարանի կողմից հաշվի չեն առնվել օրենքով սահմանված պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները: Դատարանը չի ճշտել, արդյոք խնամքի տակ այլ անձինք առկա են:
Գրեթե նույնական անձը բնութագրող տվյալներով մի մասի նկատմամբ դատարանը նպատակահարմար է գտել պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, իսկ Վ.Խաչիկյանի նկատմամբ նշանակել է մեղսագրվող հանցագործության համար նախատեսված գրեթե առավելագույն պատժաչափ՝ ազատազրկում յոթ տարի 6 ամիս ժամկետով, երբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է առավելագույնը 8 տարի: Դատարանը ճիշտ չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջները և Խաչիկյանի նկատմամբ նշանակել է ավելի խիստ պատիժ: Արդյունքում խախտելով նաև Վ.Խաչիկյանի ՀՀ Սահմանադրության 14.1-րդ և 19-րդ հոդվածներով երաշխավորված իրավունքները:
Քաղաքացիական հայցը դատարանի կողմից քննության առարկա չի դարձվել և այն լուծվել է առանց օրենքով նախատեսված ընթացակարգով քննության առնելու, հնարավորություն չընձեռելով պաշտպանական կողմին առարկություններ և դիրքորոշում ներկայացնելու:
Վկա Գ.Մինասյանի ցուցմունքով հիմնավորվել է, որ իր կենսաթոշակառու պապը՝ Ա.Մինասյանը, ԱՄՆ-ից Հայաստան է վերադարձել 2007 թվականի սեպտեմբերին և ստացել` իր նախորդ տարիների կուտակված կենսաթոշակը: 2007 թվականի փետրվարին նրա անվամբ ելքագրված 375.203 ՀՀ դրամ գումարը չեն ստացել: Ներկայացված քաղաքացիական հայցն այդ վերականգնված գումարի մասով բավարարման ենթակա չէ, քանի որ ենթադրյալ յուրացված գումարից մնացած մասը վճարվել է Մինասյանին /տես դատավճռի 107 էջը/: Քաղաքացիական հայցով մերժման ենթակա գումարներին անդրադարձել է պաշտպան Լ.Սիմոնյանը` ում հաշվարկներով քաղաքացիական հայցի գումարի հաշվարկային սխալը կազմում է մոտ կազմում է 19 մլն ՀՀ դրամ:
Վերոնշյալ պայմաններում խախտվել են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 8-րդ, 23-րդ, 304-րդ հոդվածների պահանջները:
Վստահությունը չարաշահելու միջոցով խարդախություն կատարելու դրվագով Վ.Խաչիկյանի արարքը չի համապատասխանում պատճառաբանված և հիմնավոր դատական ակտ կայացնելու օրենսդրության պահանջներին, Վճռաբեկ դատարանի և Սահմանադրական դատարանի որոշումներով արտահայտված իրավական դիրքորոշումներին` այդ մասով դատավճիռը ենթակա է բեկանման:
Խախտվել են ՀՀ Սահմանադրության 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 14.1-րդ, 15-րդ, 18-րդ, 19-րդ, 20-րդ, 21-րդ հոդվածներով, Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 14-րդ հոդվածներով երաշխավորված իրավունքները:
Բացի այդ խախտվել են Վերաքննիչ դատարանի նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 8-րդ, 10-րդ, 17-րդ, 23-րդ, 27-րդ, 59-րդ, 60-րդ, 80-րդ, 104-105-րդ, 115-117-րդ, 126-127-րդ, 160-րդ, 182-րդ, 217-րդ, 234-րդ, 301-րդ, 304-րդ, 307-րդ, 331-րդ, 358-րդ, 360-րդ հոդվածներով ամրագրված իրավունքները, սխալ են կիրառվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 8-րդ, 10-րդ, 38-41-րդ, 48-րդ, 61-63-րդ, 70-րդ, 178-րդ հոդվածները:
Դիմողը խնդրել է Վ.Խաչիկյանի մասով բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը և վերջինիս արդարացնել:
Մեղադրանքը հաստատված համարելու պարագայում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով Առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժը փոխարինել ավելի մեղմ պատժով` կիրառելով մեղմացուցիչ հանգամանքները, որոնք անտեսվել էին ստորադաս դատարանի կողմից, չկիրառել ծանրացուցիչ գնահատված հանգամանքները, երաշխավորելով Վ.Խաչիկյանի խտրական վերաբերմունքից զերծ մնալու ՀՀ Սահմանադրությամբ և Կոնվեցիայով ամրագրված իրավունքը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Վ.Խաչիկյանին արդարացնել, քրեական գործի վարույթը կարճել հանցադեպի կամ հանցակազմի բացակայության հիմքով:
Վ.Խաչիկյանի մասով բավարարված քաղաքացիական հայցը մերժել:
37. Դիմող` ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պաշտպան Լ.Սիմոնյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը` հայտնել է, որ Դատարանը Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս թույլ է տվել դատական սխալ` նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներ, որոնք իրենց բնույթով էական են և ազդել են ճիշտ դատական ակտ կայացնելու վրա:
Դատարանը թույլ է տվել օրենքի ոչ ճիշտ կիրառում, այն է` Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը, որը ենթակա էր կիրառման:
Դատարանը Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է գնահատել` պետությանը պատճառված վնասը 2 մլն ՀՀ դրամի չափով կամովին փոխհատուցելը, հանցագործությունը բացահայտելուն, կազմակերպված խմբի հիմնական անդամներ Վ.Խաչիկյանին, Հ.Գրիգորյանին և Վ.Խաչատրյանին, ոչ մշտական անդամ Ա.Սուքիասյանին մերկացնելուն աջակցելը: Ամբաստանյալների կազմում Ա.Աբրահամյանն առաջինն է, ով դեռևս 2011 թվականի հունիսի 15-ին տվել է դեպոնենտ գումարներն անհիմն ելքագրելիս Վ.Խաչիկյանի, Հ.Գրիգորյանի և Վ.Խաչատրյանի դերակատարության վերաբերյալ մեղադրող ցուցմունքներ, իսկ 2011 թվականի նոյեմբերի 08-ին ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանին առերես պնդել` յուրացումներին նրա մասնակցության և իրական դերակատարության վերաբերյալ ցուցմունքներ: Ա.Աբրահամյանի անձը բնութագրող տվյալներ է դիտվել` նախկինում դատապարտված չլինելը, ֆիզիկապես վատառողջ լինելը, ՀՀ և ԼՂՀ սահմանների պաշտպանական մարտական գործողություններին մասնակցելու համար մեդալներով պարգևատրվելու հանգամանքը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը:
Դատարանը պետք է կիրառեր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը և Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ նշանակեր, քանի որ դատական ակտով հաստատված է բացառիկ հանգամանքները և Ա.Աբրահամյանի դերը խմբի կողմից կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելու փաստը:
Հղում կատարելով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի Հ.Հաբեշյանի վերաբերյալ 2007 թվականի օգոստոսի 30-ի թիվ ՎԲ-145/07 և Ս.Հունիկյանի վերաբերյալ 2008 թվականի փետրվարի 29-ի թիվ ՎԲ-11/08 որոշումների դրույթների վրա գտել է, որ Ա.Աբրահամյանը նախաքննության փուլում տվել է մանրամասն ցուցմունքներ, որոնցով ակտիվորեն աջակցել է վարույթն իրականցնող մարմնին, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել: Իսկ դատաքննության ժամանակ նույնպես իրեն մեղավոր է ճանաչել, համաձայն չլինելով մեղսագրված գումարի չափի հետ, պնդել է նախաքննության ժամանակ տված բոլոր ցուցմունքները:
Դատարանը թույլ է տվել քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառում, Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի պահանջները և, որի արդյունքում նրա նկատմամբ չի նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիայով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ:
Դատարանը թույլ է տվել քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառում, քանի որ չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները և նրան չի ազատել ազատազրկման ձևով նշանակված պատժի կրումից:
Ա.Աբրահամյանը 06.06.2012թ-13.06.2012թ-ը բուժում է ստացել <<Էրեբունու>> բժշկական կենտրոնում և նրա մոտ ախտորոշվել է` սրտի իշիմիկ հիվանդություն, իշիմիկ կարդիոմոպատթիա, զարկերակային հիպենտենզիա III, հաճախակի կրիզներով, շականակագեղձի ադենոմա հիվանդությունները:
Էպիկրիզում նշված Ա.Աբրահամյանի հիվանդություններն առկա են ՀՀ Կառավարության 26.05.2066թ-ի 825-Ն որոշման N 2 հավելվածի <<Պատիժը կրելուն խոչընդոտող ծանր հիվանդությունների>> ցանկի 28-րդ կետի 4-րդ ենթակետում, 30-րդ և 31-րդ կետերում:
<<Էրեբունի>> բժկական կենտրոնի կողմից տրամադրված Ա.Աբրահամյանի առողջական վիճակի վերաբերյալ գրության համաձայն. <<Հիվանդը կարիք ունի սրտաբանի մշտական ամբուլատոր հսկողության, դեղորայքի մշտական օգտագործման և դեկոմպենսացիայի դեպքում` ստացիոնար բուժման>>:
ՀՀ ԱՆ <<Վարդաշեն>> քրեակատարողական հիմնարկի 09.04.2013թ-ի գրության համաձայն Ա.Աբրահամյանի մոտ ախտորոշվել է` սրտի իշեմիկ հիվանդություն, իշեմիկ կարդիոմոպաթիա, զարկերակային հիպենտենզիա, հաճախակի կրիզներով, շականակագեղձի ադենոմա, հիվանդություններ:
Հաշվի առնելով վերը նշված հիվանդություններն, Ա.Աբրահամյանի անձն ու գործի քննության ընթացքում ցուցաբերած վարքագիծը, Դատարանը նրա նկատմամբ պետք է կիրառեր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջը և Ա.Աբրահամյանին ազատեր պատժի կրումից:
Դատարանը Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս չկիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը և 79-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները, թույլ է տվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառում, որը և հանգեցրել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ և 360-րդ հոդվածների պահանջներին չհամապատասխանող դատական ակտի կայացմանը, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի համաձայն քրեադատավարական օրենքի էական խախտում է և հիմք է նրա մասով դատավճիռը բեկանելու համար:
Դիմողը խնդրել է բեկանել և փոփոխել Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը` Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով:
Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը և նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված պատժից ավելի մեղմ պատիժ:
Ա. Աբրահամյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները` նրան ազատելով պատժի կրումից:
38. Դիմող` ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի պաշտպան Վ.Աթոյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը` հայտնել է, որ դատավճռով նշանակված պատժաչափի և պատժատեսակի հետ լիովին համաձայն լինելով, առարկում է ինչպես ամբաստանյալներից համապարտությամբ գումարը բռնագանձելու այնպես էլ ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանից և մյուսներից 85.767.431 ՀՀ դրամ գումարի բռնագանձման որոշման դեմ:
Ա.Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակված գումարներից Վ.Խաչիկյանն ստացել է գումարի 70 տոկոսը՝ 31.284.281 ՀՀ դրամը, իսկ Ա.Աբրահամյանը, Հ.Գրիգորյանը և Ա.Սուքիասյանը՝ 10-ական տոկոսը՝ 4.469.183 -ական ՀՀ դրամը: Ստացված գումարների իր մասնաբաժնից Հ.Գրիգորյանը Վ.Գևորգյանին ամսական տվել է 10.000-40.000 ՀՀ դրամ:
Ինչպես երևում պաշտպանյալ Ա.Սուքիասյանը կազմակերպված խմբի կողմից հափշտակված 44.691.831 ՀՀ դրամից յուրացրել է դրա 10 տոկոսը, որը կազմում է 4.469.183 ՀՀ դրամ: Իսկ ընդհանուր գումարի մնացած մասը բաժին է հասել խմբի մյուս անդամներին, որի հետ պաշտպանյալն առնչություն չունի:
Հղում կատարելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի դրույթների վրա գտել է, որ պաշտպանյալը պետք է պատասխանատվության ենթարկվի միայն իր կատարած արարքի համար և նրանից որպես պետությանը պատճառված նյութական վնաս, պետք է բռնագանձվի միայն իր կողմից յուրացված 4.469.183 ՀՀ դրամ գումարը:
Նախաքննության ընթացքում Ա.Սուքիասյանը հանցագործությամբ պատճառված վնասից վերականգնել է 17.159.083 ՀՀ դրամ գումարը՝ հույսով, որ դատաքննության ընթացքում նշված հանգամանքը դատարանը հաշվի կառնի և միջոցներ կձեռնարկի նրա կողմից ավել վճարված գումարը հետ վերադարձնելու ուղղությամբ:
Դատաքննության ընթացքում պաշտպանյալի վերաբերյալ նշված վերոհիշյալ հանգամանքները հերքող ապացույց ձեռք չի բերվել:
Դատախազության կողմից ամբաստանյալների նկատմամբ կիրառված համապարտության մասին սկզբունքը սխալ է կիրառված և հակասում է քրեական օրենսդրության սկզբունքներին:
Ամբաստանյալների կողմից գործով ձեռք բերված նախնական համաձայնությունը չի կարելի դիտարկել որպես նրանց միջև <<կնքված պայմանագիր>>: Հետևաբար, վերանում է նաև նրանց համապարտ պատասխանատվության հարցը:
Համապարտ պատասխանատվությունը պարտատիրոջ համար ապահովում է կրած վնասների փոխհատուցելու ավելի լայն հնարավորություններ ոչ միայն այն բանի հետևանքով, որ նրա առջև պատասխանատու են բոլոր պարտապանները, այլ նրանով, որ հնարավորություն է ընձեռում պահանջ ներկայացնել այն պարտապանին, ով ի վիճակի է փոխհատուցել իր կրած վնասները:
Ակնհայտ է, որ համապարտ պատասխանատվությունը իր էությամբ հանդիսանում է կոլեկտիվ պատասխանատվություն, որը քրեական պրակտիկայում կիրառելու համար օրենսդրական ոչ մի հիմք գոյություն չունի:
Մեղադրական կողմը անտեսելով օրենքով սահմանված անհատական պատասխանատ-վության սկզբունքը, առաջնորդվում է ինչ գնով լինի՝ վերականգնել հանցագործության հիմնական կազմակերպիչը հանդիսացող և հափշտակված ընդհանուր գումարի 70 տոկոսը յուրացրած անձի կողմից պետությանը պատճառված վնասը:
Ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքներում հստակ մատնանշված է հափշտակված գումարների բաշխման չափաքանակը, որը ստացել է նրանցից յուրաքանչյուրը: Հետևաբար, պատճառված վնասի վերականգնումը՝ պետք է իրականացվի յուրաքանչյուրից ըստ իր յուրացրած չափի:
Որպես պետությանը պատճառված վնաս ինչպես մյուս ամբաստանյալների, այնպես Ա.Սուքիասյանից պետք է բռնագանձվի միայն նրա կողմից յուրացված գումարի՝ այսինքն՝ 4.469.183 ՀՀ դրամի չափով: Իսկ նրա կողմից ավել չափով մուծված 12.689.900 ՀՀ դրամ գումարը (17.159.083 – 4.469.183 = 12.689.900), պետք ձևով վերադարձվի պաշտպանյալին:
Դատավճռում քաղաքացիական հայցը բավարարելիս կոնկրետ չի նշվել թե օրենքով սահմանված այդ որ կարգով է առաջնորդվել և ինչի հիման վրա է կիրառել համապարտ պատասխանատվությունը:
Դատարանը որպես դրա հիմք նշել է ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1073 և 1074 հոդվածները, սակայն, այդ հոդվածները վերաբերվում են միայն քաղաքացիական պատասխանատվությանը և քրեական պրակտիկայում դրանք կիրառություն ունենալ չեն կարող: Համապարտ պատասխանատվությունը նախատեսված է ՀՀ քաղաքացիական օրենսգքի 361-րդ հոդվածով, որի դրույթները քրեական օրենսգրքի հետ առնչություն չունեն:
Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանից՝ համապարտությամբ բռնագանձվել է 85.767.431 ՀՀ դրամ գումար:
Պաշտպանյալը մեղադրվում է Արաբկիրի սոցիալական ծառայությունում խմբի կազմում հափշտակած 38.848.189 ՀՀ դրամ գումարի և Նոր-Նորքի ծառայությունում հափշտակած 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար յուրացնելու մեջ, որոնց գումարը կազմում է 44.691.831 ՀՀ դրամ: Այս գումարից դուրս այլ մեղադրանք իր պաշտպանյալին չի ներկայացվել:
Եթե նույնիսկ հաշվի չառնվի Ա.Սուքիասյանի կողմից որպես վնասի հատուցում մուծված 17.159.083 ՀՀ դրամ գումարը, ապա դատարանը պաշտպանյալի մասնակցությամբ հափշտակություն կատարած խմբին 44.691.831 ՀՀ դրամ գումարից ավելին բռնագանձելու իրավունք չուներ: Մինչդեռ, դատարանը կայացրել է նշված խմբից 85.767.431 ՀՀ դրամ գումար բռնագանձելու որոշում, որը մեղադրանքի ծավալից դուրս է: Հետևաբար, այն անհիմն է և ենթակա` փոփոխման:
Դիմողը խնդրել է դատավճիռը քաղաքացիական հայցի մասով բեկանել, պետությանը պատճառված վնասը ամբաստանյալներից համապարտ պատասխանատվության կիրառմամբ բռնագանձելու պահանջը վերացնել և այն իրականացնել յուրաքանչյուր ամբաստանյալի կողմից յուրացված գործով հաստատված բաժնեմասերի չափով՝ կոնկրետ Ա.Սուքիասյանի մասով 44.691.831 ընդհանուր գումարի 10 տոկոսի չափով, որը կազմում է 4.469.183 ՀՀ դրամ:
Միջոցներ կիրառել որպես պետությանը պատճառված վնասի հատուցում ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի կողմից իր բաժնեմասից ավել վճարված 12.689.900 ՀՀ դրամ գումարը (17.159.083 - 4.469.183 = 12.689.900) վերադարձնելու ուղղությամբ:
Սույն դատավճռով Ա.Սուքիասյանից և մյուսներից 85.767.431 ՀՀ դրամ գումար բռնագանձելու մասին որոշման մեջ գումարի չափը փոփոխել և այն համապատասխանեցնել խմբի կողմից յուրացված գումարի և դրա սահմաններում ամբաստանյալների՝ այդ թվում պաշտպանյալի կողմից կատարված վճարումների հաշվառմամբ ստացված գումարի չափին:
39. Դիմող` ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանի պաշտպան Ա.Զաքարյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը` հայտնել է, որ գործը քննելիս և դատական ակտ կայացնելիս դատարանը թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի հիմնարար խախտումներ, որի արդյունքում ընդունված դատական ակտը խաթարում է արդարադատության բուն էությունը, խախտում` սահմանադրորեն և միջազգային պայմանագրերով պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը, ինչպես նաև Հ.Գրիգորյանի՝ ՀՀ Սահմանադրությամբ, միջազգային պայմանագրերով և օրենսդրությամբ երաշխավորված իրավունքները:
Արդար դատաքննության իրավունքը երաշխավորված է ՀՀ Սահմանադրության 19-րդ հոդվածով: Արդար դատաքննության իրավունքն իր մեջ ներառում է գործը քննող դատավորի անփոխարինելիության սկզբունքը և բացառում` դատական քննության ընթացքում դատավորի փոխվելու դեպքում նիստը շարունակելու գաղափարը: Այս պնդումը իր հաստատումն է գտել դատական պրակտիկայում, երբ գործը քննող դատավորն ինչ-ինչ պատճառներից ելնելով, այլևս չի կարողացել շարունակել մասնակցել տվյալ գործի քննությանը` փոխարինողը գործը սկսել է քննել սկզբից, այսինքն՝ անկախ դրանց մի մասը նախորդ դատավորի մասնակցությամբ հետազոտվելու հանգամանքից:
Քրեական գործը վարույթ էր ընդունել դատավոր Մ.Պապոյանը, որի մասնակցությամբ հետազոտվել էին բազմաթիվ ապացույցներ, հարցաքննվել` շուրջ 100 վկաներ: Այնուհետև գործը վարույթ ընդունեց դատավոր Մ.Մակյանը, ով բավարարեց ինքնաբացարկի միջնորդությունը: Գործը վարույթ ընդունեց դատավոր Ա.Վարդանյանը: Սակայն վերջինս անտեսելով օրենքի իմպերատիվ պահանջը, որոշեց տվյալ գործի համար կամայականորեն փոփոխել քրեական դատավարության իրականացման կարգը և գործի քննությունը շարունակել, այլ ոչ թե սկսել նորից: Արդյունքում, դատավոր Ա.Վարդանյանի մասնակցությամբ տեղի ունեցած դատական նիստերի ժամանակ այդպես էլ չհետազոտվեցին բազմաթիվ ապացույցներ, որոնց թվում` նաև պաշտպանական կողմի ապացույցները: Խոսքն այն անձանց մասին է, ովքեր դատավոր Մ.Պապոյանի ժամանակ տվել են մեղադրանքը հերքող ցուցմունքներ:
Դատավոր Ա.Վարդանյանն իր գործողությունները արդարացրեց գործը ողջամիտ ժամկետներում քննելու անհրաժեշտությամբ` դատավճռում բերելով փաստարկներ, որ ինքը կաշկանդված չի եղել նախորդ դատավորի մասնակցությամբ հետազոտված ապացույցները կրկին հետազոտելու հնարավորությունից, սակայն դրանք կրկին չի հետազոտել, քանի որ դատավարության մասնակիցներն այդպիսի միջնորդություն չեն հարուցել:
Գործը ողջամիտ ժամկետներում քննելու մեղադրյալի իրավունքը չի կարող գերակայել արդար դատաքննության իրավունքը և նախատեսել դրանից շեղվելու դեպքեր: Ինչ վերաբերվում է այն փաստարկին, որ պաշտպանական կողմը չի միջնորդել նախորդ դատավորի մասնակցությամբ հետազոտված ապացույցները կրկին հետազոտել, չի համապատասխանում իրականությանը, քանզի անձամբ միջնորդել է դատարան հրավիրել և հարցաքննել այն բոլոր անձանց, ովքեր հարցաքննվել են դատարանում մինչև դատավոր Ա.Վարդանյանի կողմից գործը վարույթ ընդունելը: Նախորդ դատավորի մասնակցությամբ հարցաքննված վկաների մի մասը տվել է մեղադրանքը հերքող ցուցմունքներ` բացառելով մի քանի տասնյակ միլիոն դրամի հափշտակությունը: Այդ վկաները որոնց հարցաքննության դեպքում ամբաստանյալներին վերագրված հափշտակված գումարի չափը զգալիորեն կնվազեր: Այդ վկաների ցուցմունքների գերակշռող մասը դատավճռում չօգտագործվեց, համարելով, որ ամբաստանյալների մեղավորությունը հաստատելու համար դրանք էական նշանակություն չունեն, իսկ որոշ վկաների ցուցմունքներն օգտագործեց Վ.Խաչիկյանի կողմից 29.000 դրամի հափշտակությունը հաստատելու համար: Վկաներին հարցաքննելու միջնորդության վերաբերյալ որոշում չկայացվեց:
Նշված խախտումները այնպիսի խախտումներ են, որոնց դեպքում դատավճիռը ենթակա է բեկանման:
Մեղադրանքի հիմքում որպես ապացույցներ, դրվել են ամբաստանյալների նախաքննության ընթացքում որպես վկա տված ցուցմունքները, որոնցում վերջիններս իրենց դեմ վկայություն են տվել: Այդ ցուցմունքները ձեռք են բերվել ամբաստանյալների իրավունքների կոպիտ խախտումներով: Նրանք գտնվել են փաստացի կասկածյալի կարգավիճակում և զրկված են եղել օգտվելու լռելու իրավունքից: Քրեական հետապնդման մարմինը անտեսելով ամբաստանյալների իրավունքները, շարունակել է նրանց որպես վկա հարցաքննել` պաշտպանյալի նկատմամբ գործադրել նաև հոգեբանական ճնշում, որի մասին պաշտպանյալը նշել է որպես մեղադրյալ ցուցմունքներում և հրաժարվել որպես վկա տված ցուցմունքներից:
Ամբաստանյալների որպես վկա հարցաքննության արձանագրություններն ձեռք են բերվել օրենքի կոպիտ խախտումով: Դատարանը պարտավոր էր դրանց օգտագործումը ճանաչել անթույլատրելի, սակայն դա չի արել: Քանի որ դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով պարզվել է, որ կենսաթոշակառուների վճարային ցուցակների նկատմամբ հսկողություն իրականացնելու պարտականություն վճարային ծառայության ոչ մի աշխատողի, այդ թվում՝ Հ.Գրիգորյանի վրա դրված չի եղել: Հ.Գրիգորյանն ի պաշտոնե պարտավոր է եղել կարգադրել ծառայության գանձապահին վճարային ծառայությանը հանձնված ցուցակներում արտացոլված գումարները փոխանցել համապատասխան տարածքային ծառայություններին: Եթե դատարանը ամբաստանյալների որպես վկա տված ցուցմունքները ճանաչեր օգտագործման համար անթույլատրելի, ապա պետք է հռչակեր Հ.Գրիգորյանի անմեղությունը:
Դատարանը դատավճռի հիմքում դրել է նաև դատարանում հրապարակված մի շարք վկաների նախաքննական ցուցմունքները, պատճառաբանելով, որ դրանք ամբաստանյալների մեղավորությունը հիմնավորող միակ ապացույցները չեն, այդ դրվագներով կատարված գումարների հափշտակությունները հաստատվել են դատարանում հետազոտված այլ ապացույցներով, հետևապես վկաներին դատարանում չհարցաքննելով չի խախտվել ամբաստանյալների իրավունքները:
Այս պատճառաբանությունը հակասում է նույնանման հարցի վերաբերյալ դատավճռում նշված պատճառաբանությանն այն առումով, որ դատավոր Ա.Վարդանյանը դատական նիստը նախագահելու ժամանակ զրկված է եղել ոչ միայն այդ անձանց հարցաքննելու, այլ նաև նախորդ դատավորի նախագահությամբ հարցաքննված վկաներին այս նիստով հարցաքննելու հնարավորությունից: Հրապարակված վկաների ցուցմունքները դատարանն օգտագործել է, քանի որ այդ արձանագրությունների մեջ շարադրվել են միայն այնպիսի տեղեկություններ, որոնցով հնարավոր է հիմնավորել մեղադրանքը: Քննիչները վկաներին ուղղորդել են ցուցմունքներ տալու: Դատարանում գրեթե յուրաքանչյուր երկրորդ վկան հայտնում էր տեղեկություններ, որպիսիք էապես հակասում էին նրա նախաքննության ցուցմունքի մեջ շարադրված տեղեկություններին:
Ինչ վերաբերվում է դատարանի այն պատճառաբանությանը, որ այս վկաների ցուցմունքները միակ և վճռորոշ ապացույցները չեն, ապա այս փաստարկն արդարացի չէ: Այլ ապացույցներով հաստատվել է որոշակի ժամանակահատվածում որոշակի չափի գումարներ կենսաթոշակառուի վճարելու, որոշ դեպքերում այդ ժամանակահատվածում կենսաթոշակառուի ՀՀ-ից բացակայելու հանգամանքները: Վկաների ցուցմունքներով հաստատվել է, որ այդ գումարները կենսաթոշակառուներին չի վճարվել: Վկաների ցուցմունքներից է կախված եղել այն հարցի պատասխանը, թե կենսաթոշակառուների անուններով դուրս գրված գումարները վճարվել են նրանց, թե հափշտակվել: Նրանց ցուցմունքներն ունեն վճռորոշ նշանակություն այդ դրվագներով հափշտակությունը հաստատված համարելու համար:
Եթե վերաքննիչ դատարանը համարի, որ պաշտպանյալի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ հիմնավորված է, ապա դատարանը նրա նկատմամբ պատիժ նշանակելիս թույլ է տվել նյութական իրավունքի խախտում, այն է` չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ և 70-րդ հոդվածները:
Հղում կատարելով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի օգոստոսի 30-ի թիվ ՎԲ-145/07 և 2008 թվականի փետրվարի 29-ի թիվ ՎԲ-11/08 որոշումների դրույթների վրա գտել է, որ բացառիկ հանգամանքները կապված են հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի հետ: Այդպիսիք կարող են լինել նաև այլ հանգամանքներ, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը: Ընդ որում, կարևորը ոչ թե պատիժը մեղմացնող տվյալների քանակն է, այլ այն, թե ինչքանով են դրանք էականորեն ազդել պատժի` հանրության համար վտանգավոր աստիճանի նվազեցման վրա: Պատիժը մեղմացնելու բացառիկ հիմքին հավասարազոր է խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելը, որը պատիժը մեղմացնելու հարցում ունի նույն դերը, ինչ գործի բացառիկ հանգամանքն է:
Հ.Գրիգորյանի որպես վկա տված ցուցմունքները էապես նպաստել են գործի հանգամանքների բացահայտմանը: Բացի այդ, Հ.Գրիգորյանը բնութագրվում է դրական, նախկինում արատավորված չի եղել, վատառողջ է, կամավոր դատարանի դեպոզիտ հաշվին վճարել է 3 մլն ՀՀ դրամ՝ որպես ենթադրյալ վնասի փոխհատուցում, նշված հանգամանքներն իրենց համակցությամբ բացառիկ են և վկայում են այն մասին, որ չկա պաշտպանյալի կողմից նշանակվող պատիժը կրելու անհրաժեշտություն:
Դիմողը խնդրել է բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը և գործն ուղարկել ստորադաս դատարան նոր քննության,
Նշված խնդրանքը մերժելու դեպքում` դատավճիռը Հ.Գրիգորյանին նշանակված պատժաչափի մասով փոփոխել և կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ և/կամ 70-րդ հոդվածներն ու նրան ազատել պատժի կրումից:
40. Դիմող` ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի պաշտպան Հ.Անանյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները` հայտնել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տրվել դատական սխալ` կատարելով նյութական իրավունքի հիմնարար և դատավարական նորմերի ու այլ էական խախտումներ: Այդ խախտումները խաթարում են արդարադատության բուն էությունը և ամբաստանյալի համար առաջացրել են ծանր հետևանքներ:
Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ չի քննարկել և արժանի գնահատականի չի արժանացրել հետևյալ հանգամանքները.
Առաջադրված մեղադրանքի բովանդակությունից հետևում է, որ պաշտպանյալի մեղավորությունը առաջադրված մեղադրանքում հաստատելու համար մեղադրանքի կողմը կազմակերպված խմբին բնորոշ <<ընդհանուր հատկանիշներից>> բացի պետք է դատաքննության ընթացքում ապացուցեր նաև առնվազն հետևյալ <<մասնավոր>> հանգամանքների միաժամանակյա առկայությունը.
Վ.Գևորգյանն արդյոք գիտակցել է` հափշտակություն է տեղի ունենում, հափշտա-կությունը կատարվում է կազմակերպված խմբի կողմից, նա արդյոք նախնական համաձայնություն է հայտնել խմբի կազմում Վ.Խաչիկյանի և մյուս ամբաստանյալների հետ գործելու մասին, նա գիտակցել է կազմակերպված խմբի կողմից ծրագրված հանցագործությունն իրագործելու մեխանիզմը, մասնակցել է դրա ծրագրավորմանը, ստանձնել է իր ուրույն դերակատարությունը ծրագրավորված հանցագործությունն իրագործելու մեջ, արդյոք գիտակցել է կեղծ դիմումների գոյության և դրանց միջոցով հանցագործությունն իրագործելու մասին, արդյոք գիտակցել է, որ մեղադրանքի որոշման մեջ ընդգրկված բոլոր դրվագներով, այդ թվում յուրաքանչյուր կենսաթոշակային գործով գումարները ստանում են ոչ թե կենսաթոշակառուները կամ նրանց մատնանշած և վստահված մարդիկ, այլ նշված գումարները կազմակերպված խմբի անդամները հափշտակում են, այսինքն գումարները ապօրինի, անհատույց և շահադիտական դրդումներով դուրս են գալիս ուրիշի (սեփականատիրոջ) սեփականության ֆոնդից և մտնում են իր կամ ուրիշի սեփականության ֆոնդ, մյուս հանցակիցներն արդյոք չեն գործել սահմանազանցման պայմաններում, նա է արդյոք հենց իրականացրել բոլոր վճարումները, որոնք հափշտակվել են, այլ ոչ թե մյուս տեսուչ-վճարողը, որը քրեական գործի նախաքննության ընթացքում մահացել է, կամ վճարային ծառայության այլ աշխատակիցը, Վ.Գևորգյանն է արդյոք մեղադրանքի որոշման մեջ նշված 131.582.500 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները դրամարկղից ստացել, նրա միջոցով ու դերակատարությամբ են այդյոք նշված գումարները հափշտակվել:
Նշված հանգամանքները դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցների համատեքստում անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի լույսի ներքո դիտարկելիս չփարատված կասկածներ են: Դրանցից յուրաքանչյուրը չի բխել դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի և վերաբերելի կոնկրետ փաստական տվյալներից:
Հղում կատարելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի մայիսի 11-ի թիվ ԼԴ/0136/01/10 և Ալիկ Մաթևոսյանի և Ռաֆիկ Հարությունյանի վերաբերյալ 2008 թվականի հուլիսի 25-ի թիվ ՎԲ-48/08 որոշումնների դրույթների վրա գտել է, որ նշված իրավական դիրքորոշումները համադրելով սույն գործով փաստական հանգամանքներին գտել է, որ դատաքննությամբ չի հիմնավորվել կազմակերպված խմբին բնորոշ կայությունը, կազմակերպվածությունը և մյուս <<ընդհանուր հատկանիշները>>: Հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանը չէր կարող գիտակցել նշված հանգամանքների գոյության մասին:
<<ՍԵԿՏ>> համակարգով կատարված ստուգման նյութերի, տվյալները համադրելով մեղադրանքի որոշման մեջ նկարագրված հանցագործության ժամանակագրությանը, վճարման ցուցակներում կատարված վճարման ամսաթվերին ակնհայտ է, որ անգամ Վ.Գևորգյանի` հանրապետությունից բացակայության պայմաններում գումարները ելքագրվել են:
Նշված հանգամանքը վկայում է նաև, որ Վ.Գևորգյանի հնարավոր դերակատարությունը չի դրսևորվել կայունությամբ:
Ամբաստանյալ Վ.Գևոգյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել` երբ, տեղեկացել է, որ Վերահսկիչ պալատի ստուգումներով պայմանավորված իրեն տեղեկացրել են, որ գումարներ են անհրաժեշտ ելքագրել, հրաժարվել է մասնակցություն ունենալ, իր ստորագրությամբ չի վավերացրել վճարման ցուցակները: Հաստատվել է, որ 131 մլն ՀՀ դրամ գումար հափշտակելու դրվագով վճարման ցուցակներն ուղարկվել են տարածքային բաժիններ ստորագրելու համար: Վ.Գևորգյանը չի ստորագրել վճարման ցուցակները, այդուհանդերձ գումարները ելքագրվել են և հափշտակվել: Վ.Գևորգյանը հնարավոր մասնակցություն չի դրսևորվել կայունությամբ, այսինքն Վ.Գևորգյանը կազմակերպված խմբի անդամ չի հանդիսացել:
Մատնանշելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման դրույթները գտել է, որ Վ.Գևորգյանին առաջադրված մեղադրանքը չի հիմնավորվել թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ փաստական տվյալներով և ապացույցներով:
Դատարանն ընդունել է Վ.Գևորգյանի և մյուս ամբաստանյալների նախաքննության ընթացքում որպես վկա տված ցուցմունքները` չնայած այն հանգամանքին, որ վերջիններս այդ պահի դրությամբ գտնվել են <<փաստացի կասկածյալի կարգավիճակում>>: Ուստի նշված ցուցմունքներն անհրաժեշտ էր ճանաչել պաշտպանության իրավունքի խախտմամբ և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածով սահմանված հիմքով` անթույլատրելի:
Վկայակոչելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի Նորիկ Պողոսյանի վերաբերյալ 2010 թվականի մարտի 26-ի թիվ ՀՅՔՐԴ2/0153/01/08 որոշման դրույթները գտել է, որ նախաքննության մարմինն ամբաստանյալներին որպես վկա հարցաքննելուց առաջ և հետո տեղեկություններ է ունեցել վերջիններիս կողմից հափշտակություններ և չարաշահումներ կատարելու մասին, այդուհանդերձ նրանց քրեական գործի վարույթին ներգրավել և հարցաքննել է որպես վկա, նախազգուշացրել` ակնհայտ սուտ ցուցմունք տալու և ցուցմունք տալուց հրաժարվելու համար նախատեսված քրեական պատասխանատվության մասին ու հարցաքննության ընթացքում առաջադրել է հանցագործության կատարման մեջ նրանց մերկացնող հարցեր:
Հաստատվել է, որ նախաքննության մարմինը ներկայիս ամբաստանյալներին անհարկի վկայի դատավարական կարգավիճակում կախվածության մեջ պահելով, օգտագործել է նրանց մոլորորությունը և ուղորդել ցուցմունքների բովանդակությունը:
Պաշտպանության կողմը դատական վիճաբանությունների փուլում միջնորդել է չհարցաքննված վկաների ցուցմունքներն անթույլատրելի ճանաչել: Սակայն դատարանը պատշաճ գնահատականի չի արժանացրել միջնորդությունը: Միջնորդել է նկարագրված մեղադրանքի և քաղաքացիական հայցի ծավալից հանել այն կենսաթոշակային գործերով գումարները, որոնց վերաբերյալ փաստական տվյալներ ձեռք չեն բերվել հանգելու հետևության, որ կենսաթոշակառուները կամ նրանց լիազորած անձինք չեն ստացել վերջիններիս անվամբ դուրս գրված գումարները: Դատարանն անտեսել է նաև այդ պահանջը:
Առաջին ատյանի դատարանը ճիշտ չի գնահատել դեպքի հանգամանքները, գործով ձեռք բերված ապացույցները, փաստական տվյալները դատական ակտում շարադրել է գնահատողական ձևով: Արդյունքում` ամբաստանյալներին բաժանել է մի քանի խմբերի` այն է. <<կազմակերպված խմբի հիմնական անդամներ>>, <<ժամանակավոր անդամներ>>, <<կազմակերպված խմբին օժանդակողներ>> և <<առանձնապես խոշոր չափերի յուրացում կատարելուն օժանդակողներ>>: Տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանը դիտարկվել է որպես կազմակերպված խմբի հիմնական անդամ:
Վ.Գևորգյանի նկատմամբ նշանակվել է անհամաչափ խիստ պատիժ, անտեսվել է, որ մեղադրողը Վ.Գևորգյանի վերաբերյալ միջնորդել էր ազատազրկում` չորս տարի 6 ամիս ժամկետով: Դատարանը Վ.Գևորգյանին վերագրվող արարքն անհիմն գնահատել է առավել հանրային վտանգավորության տիրույթում` Վ.Խաչիկյանից հետո, և նշանակել` պատիժ` ազատազրկում հինգ տարի 6 ամիս ժամկետով` անձնական գույքի բռնագրավմամբ: Դատարանը խախտել է պատժի անհատակացման սկզբունքը, քանի որ Վ.Գևորգյանին դիտարկել է Ա.Աբրահամյանի, Հ.Գրիգորյանի, Վ. Խաչատրյանի հետ նույն հարթության մեջ: Տարածքային բաժնի պետերին վերագրվող արարքները գնահատվել են նվազ հանրային վտանգավոր, քան Վ.Գևորգյանինը: Դատարանը հանգել է անհիմն հետևության, որ այն ամբաստանյալները, որոնց նկատմամբ ընտրված է եղել խափանման միջոց ստորագրություն չհեռանալու մասին, կարիք չունեն պատիժը ռեալ կրելու, իսկ այն ամբաստանյալները, այդ թվում Վ.Գևորգյանը, ովքեր կալանքի տակ են գտնվել շուրջ երկու տարի 3 ամիս, անհրաժեշտ էր առավել խիստ պատիժ նշանակել, նշանակվող պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը` դիտարկել անթույլատրելի:
Հղում կատարելով ՀՀ քրեական օրենսրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթների վրա գտել է, որ պաշտպանյալի նկատմամբ պատիժը և պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքներ չեն դիտարկվել, դրա հետ միաժամանակ առկա են մեղմացուցիչ, ամբաստանյալի անձը դրականորեն բնութագրող և նրա վիճակը բարելավող հանգամանքներ:
Վ.Գևորգյանը` երիտասարդ է, շրջապատում և հարևանների կողմից բնութագրվել է դրական, ունի բարձրագույն կրթություն և մասնագիտություն, ամունացած է, խնամքին ունի անչափահաս մինչև 14 տարեկան երեխա և ստացիոնար բուժման կարիք ունեցող կին, որը տառապում է <<խրոնիկ կրկնվող երնջատենդ`կվինկի այտուցի դրսևորմամբ>> հիվանդությամբ, նախկինում աջակցել է քննությանը, նախկինում դատապարտված և արատավորված չի եղել, վերոգրվող արարքը կատարել է ծառայողական կամ այլ կախվածության ազդեցության տակ, կատարել է 2 մլն. ՀՀ դրամի չափով պետական բյուջեյի վերականգնում:
Մատնանշելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի Պարույր Բայրամյանի վերաբերյալ 2007 թվականի հունիսի 01-ի թիվ ՎԲ-84/07 և Սերյոժա Թովմայսանի վերաբերյալ 12.02.2010 թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԼԴ2/0019/01/09 որոշումների, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի դրույթները գտել է, որ Վ.Գևորգյանին մեղավոր ճանաչելու դեպքում, նրան անազատության մեջ պահելը չի բխում արդարադատության շահերից և չի ծառայելու պատժի նպատակներին, պատժի նպատակներին հասնելը հնարավոր է առանց նրա կողմից ռեալ պատիժը կրելու:
Դիմողը խնդրել է Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը բեկանել, փոփոխել` Վ.Գևորգյանին արդարացնել առաջադրված մեղադրանքում և ազատել կալանքից:
Վ.Գևորգյանին մեղավոր ճանաչելու դեպքում նրա նկատմամբ նշանակել ավելի մեղմ պատիժ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով համապատասխան փորձաշրջան և (կամ) կիրառել ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին ՀՀ ԱԺ 2011 թվականի որոշումը:
41. Դիմող` ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը հայտնել է, որ կազմակերպված խմբի առանձնահատկությունը կայանում է նրանում, որ նրա անդամները մասնագիտացված են և միմյանց հետ գտնվում են կայուն հարաբերությունների մեջ: Նրանք կատարում են հանցագործությունների մանրակրկիտ պլանավորում և խմբի անդամների միջև դերերի հստակ բաժանում: Կազմակերպված խմբի անդամների մեջ առկա է անխախտ համաձայնություն:
Ինքը որևէ մեկի հետ հանցավոր համաձայնության չի եկել: Ձեռք բերված ապացույցներով չի հիմնավորվում այն փաստը, որ նախորոք տեղի է ունեցել դերաբաշխում: Իրեն ոչ ոք նախապես չի պատրաստել, չի բացատրել, առավել ևս պայմանավորվել թե ինչ պետք է կատարի: Վ.Խաչիկյանի ցուցումները դիտարկել է հանձնարարություն և կատարել որպես աշխատանքային պարտականություն:
Հղում կատարելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2013 թվականի մայիսի 08-ի թիվ ԵԷԴ/0168/01/12 որոշման, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի դրույթների վրա գտել է, որ գործում եղած որոշ ապացույցներ, որոնք վկայում են իր մեղքի բացակայության մասին, հաշվի չեն առնվել: Մասնավորապես ըստ ցուցմունքների Ա.Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակված 38.848.189 ՀՀ դրամ գումարներից Վ.Խաչիկյանն ստացել է գումարի 70 տոկոսը` 27.193.732 ՀՀ դրամը, իսկ Ա.Աբրահամյանը, Հ.Գրիգորյանը և Ա.Սուքիասյանը` 10-ական տոկոսը` 3.884.819-ական ՀՀ դրամը։ Ստացված գումարների իր մասնաբաժնից Հ.Գրիգորյանը Վ.Գևորգյանին ամսական տվել է 10.000-40.000 ՀՀ դրամ: Ըստ մեղադրական եզրակացության` պայմանավորվածության համաձայն` Ա.Սուքիասյանը մահացած և ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակառուների փոխարեն տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայությամբ ստորագրել է վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար։ Այնուհետև 2009 թվականին Վ.Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հ.Հովհաննիսյանին, որի ցուցմունքներով հափշտակած 26.142.199 ՀՀ դրամից 75%-ը տրվել է Վ.Խաչիկյանին, իսկ 25%-ը վերցրել է ինքը, որոնցում ընդգրկված թոշակառուների ծածկագրերը նույնպես նա չի տրամադրել Հ.Հովհաննիսյանին կամ որևիցե մեկին: Երևանի թվով 4 տարածքային բաժնի պետերը Վ.Խաչիկյանի ուղղակի ցուցումով կազմել են վճարային ցուցակներ և կենսաթոշակառուների անվան դիմաց կեղծել` կենսաթոշակառուների ստորագրություններն իրենց ստորագրություններով և կնիքով հաստատել են վճարային ցուցակներն ու բաժնի պետերն անձամբ ներկայացրել են ծառայության վճարման բաժնի պետ Հ.Գրիգորյանին, ով ըստ ցուցակների Վ.Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից ստացել է իրենց վստահված ընդհանուր 131,572,500 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները և ամբողջությամբ փոխանցել` Վ.Խաչիկյանին:
«Արաբկիր» տարածքային բաժնի պետ Հ.Հովհաննիսյանը նախաքննական ցուցմունքներում հայտնել է, որ հափշտակված գումարներից 90 մլն ՀՀ դրամ տվել է Վ.Խաչիկյանին, որի համար կա պարտավորագիր տրված Վ.Խաչիկյանի կողմից, որը հաստատվել է համապատասխան փորձաքննության կողմից:
Կատարել է միայն իր աշխատանքային պարտականությունները, հանդիսանալով կատարող անձ, նա միշտ կատարել է հիմնադրամի նախագահի, նախագահի տեղակալների, ծառայության բոլոր վարչությունների ինչպես բանավոր այնպես էլ գրավոր հանձնարարությունները, որոնք առընչվում էին իր ամենօրյա աշխատանքներին: Վճարային ցուցակների ձևավորման, գումարների ստացման և յուրացման կամ հափշտակման հետ առընչություն չի ունեցել:
Դատարանը հաշվի չի առել ներկայացված փաստերը` արդյունքում առաջացել է չփարատված կասկած և չի նվազեցվել մեղադրանքի և քաղաքացիական հայցի ծավալները:
Եթե Վերաքննիչ դատարանն այնուամենայնիվ գտնի, որ ինքը մեղավոր է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ապա իր նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է կիրառվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ կամ 70-րդ հոդվածի դրույթները` Դատարանը հաշվի չի առել իր անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները:
Դատարանը որպես իր անձը դրական բնութագրող տվյալ է գնահատել` նախկինում դատապարտված չլինելը ֆիզիկապես վատառողջ լինելը, խնամքին կենսաթոշակառու ծնողների, այդ թվում՝ 3-րդ խմբի հաշմանդամ մոր գտնվելը, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները՝ խնամքին անչափահաս զավակների առկայությունը բնակության և աշխատանքի վայրերում դրական բնութագրվելը պատվոգրի և շնորհակալագրի արժանանալը, պետությանը պատճառված վնասը գործով ամբաստանյալներ Բագրատ Մուրադյանի և Արմեն Խաչատրյանի հետ 7.5 մլն ՀՀ դրամի չափով կամովին հատուցելը, մեղադրողի կողմից առաջադրված մեղադրանքը թողնվել է նույնը` Դատարանը դատապարտել է ազատազրկման հինգ տարի 6 ամիս ժամկետով՝ անձնական գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավել, քան 261.115.652 (երկու հարյուր վաթսունմեկ միլիոն հարյուր տասնհինգ հազար վեց հարյուր հիսուներկու) ՀՀ դրամի չափով։ Ըստ էության խախտել է նաև անձնական պատասխանատվության սկզբունքը քանի որ ինքը տեղյակ չի այդ գումարից և պատասխանատվություն է կրում այդ ամբողջ գումարը հափշտակելու համար: Դատարանը պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք չի արձանագրել:
Հղում կատարելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ, 10-րդ, 61-րդ, 70-րդ հոդվածների, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի մի շարք որոշումների դրույթների վրա գտել է, որ անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, ինչպես նաև այն, որ ավելի քան երկու տարի 4 ամիս գտնվում է անազատության մեջ, դիմողը խնդրել է Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը բեկանել և փոփոխել` նշանակված պատիժը մեղմացնել, պայմանականորեն չկիրառելով պատիժը և սահմանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով նախատեսված փորձաշրջան կամ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը նշանակել համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ, քան նախատեսված է այդ հոդվածով, կամ չկիրառել որպես պարտադիր նախատեսված լրացուցիչ պատիժ:
Վահագն Խաչատրյանի մասով ներկայացված քաղաքացիական հայցը մերժել:
Կիրառել <<ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշման 8-րդ կետի 5-րդ ենթակետը և Առաջին ատյանի դատարանի 08.12.2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճռով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժաչափի չկրած մասը կրճատել մեկ քառորդով:
42. Դիմող` ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանի պաշտպան Գ.Հակոբյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը` հայտնել է, որ Ս.Էլբակյանի նկատմամբ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տրվել դատական սխալ, նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք Ս.Էլբակյանի համար առաջացրել են ծանր հետևանքներ:
Դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի պահանջները:
Առաջին ատյանի դատարանը Ս.Էլբակյանին անհիմն մեղավոր է ճանաչել և դատապարտել այնպիսի արարքի համար, որը Ս.Էլբակյանը չի կատարել: Դատական քննությամբ հիմնովին հերքվել է Ս.Էլբակյանի կողմից հանցագործություն կատարելու հանգամանքը, եթե փաստացի կատարածը որոշակի նախապատրաստական գործողություններ է պարունակել, ապա հիմնավորված փաստ է, որ մինչև դրա ավարտը Ս.Էլբակյանի կողմից կանխվել է արարքի հետագա զարգացումները և կամովին հրաժարվելով հանցանքը մինչև վերջ հասցնելուց, գործուն միջոցներ է ձեռնարկել դա կանխելու ուղղությամբ:
Ս.Էլբակյանը ցուցմունքներ է տվել, որ 2010 թվականի հոկտեմբերի սկզբներին կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Ա.Աբրահամյանը հրավիրել և տեղեկացրել է, որ ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգումների հետ կապված խնդիրները կարգավորելու համար անհրաժեշտ է գումար հավաքել, ինչի շուրջ զրուցելու համար հանդիպել է Վ.Խաչիկյանին` ով հայտնել է, որ ՀՀ վերահսկիչ պալատի հետ խնդիրներ կան, որի լուծման համար, վերադարձնելու պայմանով, անհրաժեշտ գումարները պետք է ելքագրվեն տարածքային բաժնում հաշվառված, երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների անվամբ, իսկ ելքագրման եղանակը մանրամասնել է Ա.Աբրահամյանը: Վ.Խաչիկյանի հանձնարարականի մասին տեղեկացրել է իր տեղակալ Հ.Մարտիրոսյանին և օպերատոր Հ.Դանիելյանին: Հ.Մարտիրոսյանը գնացել է Ա.Աբրահամյանի մոտ ճշգրտելու: Ղեկավարության հանձնարությունը կատարելու նպատակով առանձնացրել են երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած 24 կենսաթոշակառուների տվյալներ, ապա կազմել` վճարային ցուցակներ: Վճարային ցուցակներն ուղարկվել է վճարային ծառայություն: Հաջորդ օրը դրանք հետ են վերադարձվել և պահանջել, որպեսզի թոշակառուների անվան դիմաց ստորագրություններ դրվի: Հասկանալով, որ Վ.Խաչիկյանն իրեն ներքաշում է անօրինական գործողությունների մեջ, իր աշխատակիցների ներկայությամբ պատռել է այդ ցուցակները, որպեսզի կանխվի այդ ցուցակում նշված կենսաթոշակների ստացումը: Հետագայում իմացել է, որ առանց այդ ստորագրությունների ու ցուցակի` ծառայությունում արդեն դուրս են գրել այդ գումարը և փոխանցել Վ.Խաչիկյանին: Հանդիպել է Վ.Խաչիկյանին և պարզաբանում պահանջել, իսկ վերջինս հավաստիացրել է, որ դրանք կվերականգնվեն և այդպես էլ չի վերականգնել:
Նախաքննության ժամանակ նրան հարց չի տրվել նշված գումարների վերաբերյալ, նախաքննական մարմնին հայտնի չի եղել այդ գումարների ելքագրման մասին: Ցանկություն ունենալով օժանդակել գործի քննությանը, սեփական նախաձեռնությամբ այդ մասին հայտնել է քննիչին: Նա ոչ միայն չի իմացել Վ.Խաչիկյանի կողմից հափշտակություն կատարելու նպատակի մասին, այլև խաբվել և կատարել ղեկավարի հանձնարարականները:
Ս.Էլբակյանի ցուցմունքում նշված հանգամանքները հիմնավորվել են դատաքննությամբ հետազոտված մի շարք ապացույցներով:
Բոլոր ապացույցների համակցությամբ, որ այդ գումարները ծառայության պետը պահանջել է` կարճ ժամանակամիջոցում վերադարձնելու պայմանով:
Հետագայում գիտակցելով դրա հետևանքները, կամովին հրաժարվել է արարքը մինչև վերջ կատարելուց` փաստացի պատռելով գումարների դուրսգրման համար հիմք հանդիսացող ցուցակը:
Ս.Էլբակյանն անձամբ գումար չի ստացել, անձամբ գումարները չի փոխանցել ծառայության պետին կամ այլ անձի, ելքագրված գումարի հետ չի առնչվել, այդ գումարից նրան չի հասել և չէր էլ կարող հասնել: Ս.Էլբակյանը կատարել է որոշակի գործողություններ միայն այն բանից հետո, երբ հավաստիացել է, որ կարճ ժամանակ անց այն հետ է վերադարձվելու: Հափշտակելու հանգամանքի վերաբերյալ տեղեկացված չի եղել:
Առանց ստորագրությունների տրամադրելով համապատասխան ցուցակը` Ս.Էլբակյանը վստահ է եղել, որ նրանք չեն կարող գումար ստանալ: Ցուցակն ընդամենը տեղեկատվական բնույթ է կրել: Երբ ցուցակը վերադարձվել է` ստորագրություններով լրացնելու համար, Ս.Էլբակյանը ոչ միայն չի կատարել վերադասի պահանջը և այլ նպատակ ունենալով կանխելու այդ անօրինական գործողությունները մինչև վերջ հասցնելը, ցուցակը պատռել և ոչնչացրել է, չիմանալով, որ այդ ցուցակի տվյալներով գումարը հանել և տրամադրել են Վ.Խաչիկյանին:
Ս.Էլբակյանի և Հ.Գրիգորյանի առերեսմամբ Հ.Գրիգորյանի ցուցմունքի համաձայն Ս.Էլբակյանը առնչություն չի ունեցել գումարների ստացման հետ և ինքն է անձամբ դրանք ստացել և փոխանցել Վ.Խաչիկյանին:
Բացառվում է Ս.Էլբակյանի կողմից գումարներ հափշտակելու շահադիտական նպատակի առկայությունը:
Ս.Էլբակյանի և Շենգավիթի տարածքային բաժնի կողմից հաշփտակություն չկատարելու մասին է վկայում նաև կատարված ստուգումները: Ստուգումների արդյունքում Շենգավիթի տարածքային բաժնում պակասորդ կամ գումարի հափշտակության հանգամանք չի հայտնաբերվել:
Հղում կատարելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի դրույթների վրա գտել է, որ դատարանի հետևությունները հիմնված չեն դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա, հետազոտված ապացույցները բավարար չէին մեղավորության մասին հետևության հանգելու համար և դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները չեն համապատասխանում դատարանում հետազոտված ապացույցներին:
Դատարանի կողմից անհիմն 15.327.226 ՀՀ դրամ գումարի բռնագանձումը տարածվել է Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի և Հ.Դանիելյանի նկատմամբ, այն պարագայում, հաստատված, որ նշված անձինք տվյալ գումարից չեն օգտվել, այդ գումարի տնօրինմանը չեն առնչվել, չեն հափշտակել և ծախսել անձնական կարիքների համար:
Նրանցից գումարի բռնագանձման վերաբերյալ որոշումը դատական սխալ է: Եթե դատարանն այդ հարցով իրավացի մոտեցում ցուցաբերեր, ապա պետք է հաշվի առներ, որ Ս.Էլբակյանը չի օգտվել այդ գումարից, մասնակցություն չի ունեցել դրա հափշտակությանը և փորձել է կանխել դա, դատաքննության ընթացքում նշված գումարի 1/8-րդ մասով կամովին վճարում է կատարել: Հետևաբար, նման պայմաններում կրկին նրանից գումարի բռնագանձման մասին որոշում կայացնելը խախտում է Ս.Էլբակյանի իրավունքները և չկատարած արարքի համար նա ենթարկվում է ծանր նյութական պատասխանատվության:
Դիմողը խնդրել է Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը Ս.Էլբակյանի մասով բեկանել, Ս.Էլբակյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով քրեական հետապնդումը դադարեցնել` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 11-րդ կետի հիմքով:
Ինչպես նաև Ս.Էլբակյանից համապարտությամբ հօգուտ պետական բյուջեի 15.327.226 ՀՀ դրամ բռնագանձման մասով դատավճիռը նույնպես բեկանել և Ս.Էլբակյանի մասով քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված:
43. Դիմող` գործով կողմ չհանդիսացող Լ.Ասատրյանի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանը ներկայացնելով վերաքննիչ բողոքը հայտնել է, որ Առաջին ատյանի դատարանն օբյեկտիվ մոտեցում ցուցաբերելու պարագայում, չէր կարող գործով հետազոտված ապացույցների գնահատմամբ հանգել հետևության, որ ապցուցված է Ս.Էլբակյանի կողմից վերագրվող արարքի կատարումը և ապացուցված է նրա մեղավորությունը` հաշվի չառնելով հանցագործությունից կամովին հրաժարվելու ակնհայտ փաստը:
Լ.Ասատրյանը և Վ.Խաչիկյանը հանդիսանում են Երևանի Աբովյան փողոցի թիվ 37 շենքի 9-րդ բնակարանի անշարժ գույքի համասեփականատեր: Հետևաբար վերը նշված գույքի իրացման արդյունքում <<Ամերիաբանկ>> ՓԲԸ-ի գույքային պահանջը հատուցելուց հետո մնացած գումարների ½ մասը պատկանում է Լ.Ասատրյանին: Դատարանը վճռել է Լ.Ասատրյանին պատկանող բաժնեմասի գումարը նույնպես ուղղել Վ.Խաչիկյանի պարտավորությունների կատարմանը խախտելով Լ.Ասատրյանի սեփականության իրավունքը, դրանով թույլ տալով նյութական իրավունքի նորմի խախտում:
Հղում կատարելով ՀՀ Սահմանադրության 8-րդ և 31-րդ հոդվածների, ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 163-րդ հոդվածի դրույթների վրա գտել է, որ խախտվել է Լ.Ասատրյանի գույքի տիրապետման, օգտագործման և տնօրինման իրավունքը:
Դիմողը խնդրել է քաղաքացիական հայցի մասով մասնակիորեն, Վ.Խաչիկյանի անձնական գույքերի՝ գրավի առարկա հանդիսացող Երևանի Աբովյան փողոցի թիվ 37 շենքի 9-րդ բնակարանի իրացումից գոյացած, <<Ամերիաբանկ>> ՓԲԸ-ի գույքային պահանջից ազատ դրամական միջոցների … նկատմամբ կիրառված արգելանքները պահպանել, դրանք կամ դրանցից գոյացած գումարներն ուղղել պետությանը պատճառված վնասի փոխհատուցմանը, նշանակված գույքի բռնագրավման ապահովմանը, նաև դատական ծախսերի հատուցմանը մասով բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը և փոփոխել այն:
Վերաքննիչ բողոքի պատասխանները
44. ՀՀ գլխավոր դատախազության մեղադրանքի պաշտպանության և դատական ակտերի բողոքարկման վարչության դատախազ Կ.Հովհաննիսյանը ներկայացնելով վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանը` հայտնել է, որ Առաջին ատյանի դատա¬րանի կողմից գործի դա¬տաքննութ¬յունը (ընդհատված մասից) շարունակելու և այդ կերպ դատական քննությունն առա¬վե¬լա¬գույնս արագաց¬նե¬լու Դատարանի գործադրած ջանքն ուղղված է գործով ամբաս¬տան¬վող, այդ թվում` տևա¬կան ժամանակ անազատության մեջ գտնվող ամբաս¬տան¬յալների ար¬դար դա¬¬տաքննութ¬յան իրա¬վունքի իրացումը ողջա¬միտ ժամկետում երաշխա¬վո¬րելուն, ինչը բխում է բարձ¬րագույն իրա¬վաբա¬նա¬կան ուժ ունեցող իրավական ակտի` ՀՀ Սահմա¬նադրութ¬¬յան 19-րդ հոդ¬վածի ուղղակի պահանջից և դրանով կար¬գա¬վորվող (երաշխավորվող) այդ հասա¬րա¬կական հարա¬բերությունների գերակայությունից։ Սույն մեծածավալ գործի պայման¬ներում դատաքննության ընդհատ¬ման մասից դատարանի նոր կազմով գործի քննութ¬¬յան շարու¬նակումը չի վնասել արդարա¬դա¬տության շահերին, չի խոչ¬ընդոտել գործի բոլոր հան¬գա¬մանքների բազմակողմանի և լրիվ հետա¬զոտմանը, ապացուց¬ման ենթակա հանգա¬մանք¬ների վերաբերյալ Դատարանի ներքին հա¬մոզ¬մունքի ձևավոր¬մանը (որոնք կանո¬նա¬կարգված են Սահմանադրութ¬յանը ստորադաս իրավական ակտի` ՀՀ քրեական դատա¬վարական օրենսգրքով), Դատարանի այդ որոշումը համահունչ է հրապա¬րա¬կայ¬նության, մրցակցութ¬յան և դատարանի առջև հավա¬սա¬րութ¬յան սկզբունք¬¬ներին։
Դատարանը, քրեական գործը դատական քննության նշանակելու, գործի քննութ¬յունը վերսկսելու մասին որոշում կայացնելով և գործի քննությունն ընդհատված մասից վերսկսելու անհրաժեշտության վերաբերյալ հետևության հանգելով, ամենևին չի բացառել Դատարանի նախորդ կազմով (դատավոր Մ.Պապոյան) մրցակցային դատավարության պայմաններում հետա¬զոտված ապացույցները կողմերի կամ անմիջականորեն Դատարանի նախա¬ձեռնությամբ (նոր կազմով) վերստին հետազոտելու հնարա¬վո¬րությունը, թեև դատարանի այլ կազմով հարցաքննված որևէ վկայի լրացուցիչ հարցաքննելու միջնորդություններ, դատաքննության ավարտման փուլում Դա¬տարանի համապատաս¬խան հիշեցման և պարզաբանման պարագայում, մեղադրող և պաշտ¬պանական կողմերը չեն ներ¬կա¬յացրել։
Դատարանի նախորդ կազ¬մով (դատավոր Մ.Պապոյանի նախագահությամբ) հետա¬զոտ¬ված ապացույցները` վկաների դատաքննական և/կամ հրապարակված և հետա¬զոտված նա¬խաքննա¬կան ցուցմունքները, դրանցում արծարծված հանգամանքների վերաբերյալ դա¬տաքննութ¬¬¬¬¬¬յամբ հե¬տա¬զոտված այլ ապա¬ցույցների բա¬վա¬րար ամբողջության պայմաններում, գոր¬ծի արդարացի և ճիշտ լուծման տեսանկյունով միակ, առավել ևս` վճռորոշ ապացույցներ չեն, հետևաբար` դրանք սույն դա¬տա¬կան ակտի հիմքում չի դրվել` ապա¬ցույցների անմիջական հետա¬զոտ¬ման վերաբերյալ դեռևս դատաքննության ընթաց¬քում պաշտպանական կողմի ներկա¬յացրած վիճարկումները բացա¬ռելու և միաժամա¬նակ գոր¬ծը ողջամիտ ժամկետներում քննելու և լուծելու նպատակով։ Նշված հետևության հանգելիս Դատարանը նաև փաստել է, որ պաշտպանական կողմի ներկա¬յա¬ցու¬ցիչներն իրենց պաշտպանական ճառերն այդ ապացույցների վրա չեն կա¬ռուցել։
Անդրադառնալով հրապարակած և հետազոտված վերոնշյալ ցուց¬մունքների օգտագործ¬ման հնարավորության հարցին, այդ կապակցությամբ պաշտպանական կողմի որոշ ներկայա¬ցու¬ցիչ¬ների վիճարկումներին` արձանագրել է, որ անձի մեղա¬վորության հարցը որոշելիս մինչ¬դա¬տական վա¬րույթի ընթացքում տված ցուց¬մունքների օգ¬տա¬գործումը չի խախտում Մարդու իրավունքների եվրոպա¬կան կոն¬վեն¬ցիայի 6-րդ հոդվածի 3-րդ մասի «դ» կետով երաշխավորվող անձի արդար դա¬տաքննության իրավուն¬քը:
Ձեռնարկվել են ողջամիտ ջանքեր դատա¬րանում 22 վկաների ներկայությունն ապահովելու ուղղությամբ: Այդ ցուց¬մունքները վճռական կշիռ չունեն դատական ակտի հիմքում դրված, ամ¬բաս¬տանյալների մեղավորությունը հաստատող ապացույց¬ների ընդ¬հանուր զանգվածում։ Ամբաստանյալների դատապարտումն հիմնված չէ 22 վկաների նախաքննական ցուցմունք¬ների վրա (ՄԻ եվրոպական դատարանի «Մամիկոնյանն ընդդեմ Հայաստանի» գանգատի քննարկման շրջա¬նակ¬ներում 2010թ. փետրվա¬¬րի 23-ին կայացրած վճիռ, «Գաբրիելյանն ընդդեմ Հայաստանի» գան¬գատի շրջա¬նակներում 2012թ. ապրիլի 10-ի վճիռ, Արտակ Գաբրիելյանի վե¬րա¬բերյալ ՎԲ-04/13 գոր¬ծով ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2013թ. սեպտեմ¬բերի 13-ի որոշում), հետևաբար` դրանց օգտագործումը թույ¬լատրելի է և չի խախ¬տում ամբաստանվող անձանց արդար դա¬տաքննության իրա¬վունքը։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի անձը և կատարած հանցագոր¬ծութ¬յան բնույթն ու վտան¬գա¬¬վորության աստիճանը, կազմակերպված խմբի կազմում ունեցած դերա¬կատարությունը, պետությանը պատճառված վնասի չափը (առանձ¬նապես խոշոր չափը բազմիցս գերազանցելու տեսանկյունով), ինչ¬պես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬¬վածի տեսանկյու¬նով բացառիկ հան¬գա¬մանքների բա¬ցա¬¬¬կա¬¬յությունը` նրանց նկատմամբ բացակայում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախա¬տեսված ազա¬տազրկման նվա¬զա¬գույն չափից ավելի ցածր պա¬տիժ կամ ավելի մեղմ պատ¬¬ժա¬տեսակ նշանա¬կելու և նշանակված պա¬տիժները (Վ.Խաչիկյանի դեպքում՝ վերջ¬նական պա¬տիժը) պայ¬մա¬¬նա¬¬կա¬¬նորեն չկիրա¬ռելու հիմքերը, ինչը պայմանա¬վորված է հետևյալ հանգամանքների առկայությամբ` նրան¬ցից յուրաքանչյուրի դերա¬կատա¬րութ¬յամբ, տևա¬կան ժամանակ յուրացումներով զբաղվելու, խմբի կազ¬մում անդամների ներգրա¬վելու փաստերով, այսինքն` հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանով, կատա¬րած արարքի բնույ¬թով և հանցագործությանը նրանցից յուրաքանչյուրի մասնակցության աստի¬ճանով, մասնավո¬րա¬¬պես` հան¬ցանքները բացառապես շահադի¬տա¬կան նպատակով և նյութական շարժառիթով կա¬տա¬¬րելու հան¬գամանքով, մեղքի տեսակով (գործել են ուղղակի դիտավարությամբ) պետության պատ¬¬ճառ¬ված վնասի չափով, որը մոտ 70-ապատիկ անգամ գե¬¬րազանցում է հափշտա¬կության` առանձ¬նապես խոշոր չափի նվա¬զագույն շեմը և պատ¬ճառված այդ վնասն առհասարակ չվերա¬կանգ¬նելու կամ ոչ համա¬չա¬փո¬րեն վերականգնելու փաս¬տով (3 մլն ՀՀ դրամ վերա¬կանգնել է ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանը, 2.5 մլն ՀՀ դրամ` Վ.Խա¬չատրյանը (միջինացված հաշվարկի համաձայն), 2 մլն ՀՀ դրամ` Վ.Գևորգյանը, 2 մլն ՀՀ դրամ` նաև Ա.Աբրահամյանը), մինչ¬դեռ խմբի անդամները համատեղ գոր¬ծո¬ղությունների հետևանքով յուրացրել են ընդ¬հանուր 261.115.652 ՀՀ դրամ)։ Դատարանը վերոնշյալ ամբաս¬տանյալներից յու¬րա¬քանչյուրի անձը դրականորեն բնութագրող, պատասխա¬նատ¬վությունն ու պա¬տիժը մեղ¬մացնող հան¬գա¬մանքները հաշվի է առել նրանց նկատ¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող պատժի չափն անհատականացնելիս, իսկ ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պա¬րա¬գայում` նաև վերջ¬նական պատիժ սահմանելիս։
Ամբաստանյալների և նրանց պաշտպանների կողմից բերված վերաքննիչ բողոքներն անհիմն են և ենթակա` մերժման:
45. Ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի պաշտպան Ա.Թովմասյանը ներկայացնելով վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանը` հայտնել է, որ դատախազության վերաքննիչ բողոքը պաշտպանյալի մասով անհիմն է և ենթակա` մերժման:
Ձեռք բերված բոլոր ապացույցները և հիմնավորումները ներկայացվել են ընդհանրացված տեսքով, կերպով գնահատական չի տրվել պաշտպանյալի կողմից կատարած գործողություններին և դրա արդյունքում պետությանը պատճառված վնասի չափին:
Վ.Խաչիկյանը և մյուսները կազմակերպված խմբով 2006-2010թթ. ընկած ժամանակահատվածում պետական բյուջեից յուրացման եղանակով կատարել են առանձնապես խոշոր 267.266.819 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարի հափշտակություն:
Պետությունից առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ Վ.Խաչիկյանը 2005 թվականի սկզբներին այդ նպատակով ստեղծել է կազմակերպության կայուն խումբ:
Խմբի անդամներն ըստ պաշտոնեական լիազորությունների, ստանձնել են իրենց համապատասխան դերերը:
Անձամբ Վ.Խաչիկյանի հրահանգով 2010 թվականի հոկտեմբերին պաշտպանյալը տարածքային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ թոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները և դրանք ընդգրկել վճարային ցուցակներում, առանց համապատասխան դիմումների:
Կենսաթոշակառուների անվան դիմաց վճարային ցուցակներում կեղծել է ստորագրությունները՝ իբր հաստատելով վճարման փաստը, ապա իր ստորագրությունով և կնիքով հաստատել վճարային ցուցակները:
Եթե 2010 թվականի հոկտեմբերին է Ս.Սարգսյանը կենսաթոշակառուների տվյալները ներկայացրել նրա գործողություններն ավարտվել են նա չէր կարող 2005 թվականից ընդգրկված լինել Վ.Խաչիկյանի կողմից ստեղծված հանցավոր խմբում:
Ս.Սարգսյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել առաջադրված մեղադրանքում մասնակի և ցուցմունք տվել պնդել նախաքննական ցուցմունքները:
Պաշտպանյալը հայտնել է, որ 2010 թվականի հոկտեմբերին Ա.Աբրահամյանի միջոցով Վ.Խաչիկյանը հայտնել է թե կապված ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգումների հետ՝ անհրաժեշտ է 25-30 միլիոն ՀՀ դրամ գումար և նրա առաջարկով: 1-2 օրվա ընթացքում տարածքային բաժնի համակարգչային շտեմարանից ընտրել է 5 և ավելի տարիներ կենսաթոշակ չստացված 26 կենսաթոշակառուների տվյալները, ապա՝ Ծառայության պետից ստացել` դեպոնենտ գումարների վճարային ցուցակներ կազմելու ծածկագրերը, կազմել վճարային ցուցակները: Ստորագրել` կենսաթոշակառուների անվան դիմաց, ապա ներկայացրել է Հ.Գրիգորյանին: Ելքագրված 30.020.622 դրամ գումարները Հ.Գրիգորյանը փոխանցել է Վ.Խաչիկյանին: Հ.Գրիգորյանը Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ պաշտպանյալին է հանձնել 1.5 մլն ՀՀ դրամ: Ս.Սարգսյանը Վ.Խաչիկյանի հետ պայմանավորվածություն չի ունեցել ստանալու նշված գումարը:
Նախաքննության ընթացքում վերջինս վերականգնել է նշված գումարը:
Առկա է կազմակերպված խումբ և պաշտպանյալն այդ խմբի անդամ չի հանդիսանում` չի յուրացրել առանձնապես խոշոր չափերով գումար:
Եթե շահադիտական նպատակը բացակայում է և անձն ապօրինի, անհատույց տիրանում է ուրիշի գույքին այլ շարժառիթով և նպատակով, ապա հափշտակության հանցակազմը բացակայում է:
Պաշտպանյալը չի ունեցել շահադիտական նպատակ, նա կատարել է վերադասի հրամանը, որից եղել է պաշտոնական կախվածության մեջ: Ակնհայտ է, որ Ս.Սարգսյանը չի յուրացրել առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ:
Ակնհայտ է, որ Ս.Սարգսյանը գումարները չի դարձրել իրենը, չուներ դրա հնարավորությունը, գումարները սեփականատիրոջ ֆոնդից դուրս են բերվել այլ անձանց կողմից և հափշտակված գումարը չի դարձվել Ս.Սարգսյանի գույքի մի մասը:
Կազմակերպված խմբի անդամ լինելը ևս չի ապացուցվել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, հանցանքը համարվում է կազմակերպված խմբի կողմից, որոնք նախապես միավորվել են մեկ կամ մի քանի հանցանքներ կատարելու համար: Վերլուծելով օրենսդրի մեկնաբանությունները կարելի է եզրակացնել, որ Ս.Սարգսյանը չի կարող դիտվել որպես նախնական համաձայնությամբ ստեղծված խմբի կազմում հանցագործություն կատարած սուբյեկտ:
Անհասկանալի է մեղադրող կողմի մեկնաբանումը, որ Ս.Սարգսյանն օժտված լինելով ցուցմունք տալու իրավունքով, իրադարձությունները ներկայացրել է յուրովի մեկնաբանությամբ այնքանով, որքանով փաստերը ներկայացրել է հանցագործության մեջ իրենց չմերկացնելու կտրվածքով:
Ս.Սարգսյանը լիարժեք ցուցմունքներ է տվել, թե նախաքննության և թե դատաքննության ընթացքում: Վերջինս հաշվի առնելով իր որոշակի առնչությունն այդ հանցագործությանը, վերականգնել է ընդհանուրը 4.3 մլն ՀՀ դրամ:
Մեղադրող կողմի քաղաքացիական հայցի պահանջը Վ.Խաչիկյանից, Ա.Աբրահամյանից, Հ.Գրիգորյանից, Վ.Խաչատրյանից, Ս.Էլբակյանից, Հ.Հովհաննիսյանից, Ս.Սառգսյանից, Ա.Սուքիասյանից, Հ.Մարտիրոսյանից, Հ.Դանիելյանից, Բ.Մուրադյանից, Ա.Խաչատրյանից և Վ.Գևորգյանից՝ համապարտության կարգով 267.583.336 ՀՀ դրամի չափով գումարի բռնագանձնման պահանջի վերաբերյալ և դա այն դեպքում, երբ հենց մեղադրող կողմն է հաստատված համարել, որ Վ.Խաչիկյանի, Ա.Աբրահամյանի, Հ.Գրիգորյանի, Վ.Խաչատրյանի, Վ.Գևորգյանի և Ս.Սարգսյանի պարտքը պետական բյուջեի նկատմամբ կազմում է 27.020.622 ՀՀ դրամ:
Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի առնելով վերը նշված բոլոր հանգամանքները, ճիշտ է որակել Ս.Սարգսյանի արարքը, տվել է ճիշտ քրեաիրավական գնահատական և հաշվի առնելով ինչպես անձը բնութագրող հատկանիշները, այնպես էլ մեղքը թեթևացնող հանգամանքները՝ պահպանելով նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերը կայացրել է համապատասխանդատավճիռ:
Ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի պաշտպան Ա.Թովմասյանը խնդրել է դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի մասով:
46. Ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի պաշտպան Վ.Աթոյանը ներկայացնելով վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանը` հայտնել է, որ դատախազության վերաքննիչ բողոքը պաշտպանյալի վերաբերյալ ամբողջովին անհիմն է և ենթակա` մերժման:
Հղում կատարելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթների վրա գտել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել վերը նշված հոդվածների պահանջները, ինչպես նաև Ա.Սուքիասյանի անձը բնութգրող և նրա պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները:
Ա.Սուքիասյանը հանցագործությունը կատարել է առաջին անգամ` գտնվելով ծառայողական կախվածության մեջ և նախաքննության ընթացքում իր մասնակցությամբ` խմբին վերագրվող հափշտակված գումարից կամավոր կերպով վերականգնել է իր մասնաբաժնից մի քանի անգամ ավելի գումար: Նա անկեղծորեն զղջացել է, տվել` խոստովանական ցուցմունքներ, ակտիվորեն օժանդակել է հանցագործության լրիվ բացահայտմանը:
Բացի Ա.Սուքիասյանի պատիժն ու պատախանատվությունը մեղմացնող հանգամանքներից, ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Առաջին ատյանի դատարանը, հաշվի առնելով այս՝ ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի պահանջները, համաձայն որի պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները, հանգել է արդարացի հետևության, որ Ա.Սուքիասյանի նկատմամբ կիրառել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի պահանջները:
Նա այլևս նոր հանցագործություն չի կատարի, իր գործողություններով վերականգնել է սոցիալական արդարությունը և ստանալով պայմանական ազատազրկում, կրում է իր արժանի պատիժը:
Մատնանշելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածիի, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի Գուրգեն Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 2008 թվականի փետրվարի 01-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշման դրույթները գտել է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը Ա.Սուքիասյանի վերաբերյալ հիմնավոր է և արդարացի, այն կայացվել է ՀՀ քրեական օրենսդրության պահանջներին համաձայն և ենթակա չէ փոփոխման:
Ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի պաշտպան Վ.Աթոյանը խնդրել է ՀՀ գլխավոր դատախազության կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը Ա.Սուքիասյանի մասով մերժել և այն թողնել անփոփոխ:
47. Ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանի և Ա.Խաչատրյանի պաշտպան Ա.Եսայանը վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանում ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը հայտնել է, որ դատախազի վերաքննիչ բողոքն անհիմն է, ենթակա` մերժման:
Բ.Մուրադյանը և Ա.Խաչատրյանը պաշտոնատար անձինք չեն հանդիսանում: Նրանք Վ.Խաչատրյանի հարազատներն են` Բ.Մուրադյանը կնոջ քրոջ ամուսինն է, իսկ Ա.Խաչատրյանը` քրոջ ամուսինը:
Բ.Մուրադյանի և Ա.Խաչատրյանի կողմից պետությանը պատճառված վնասն իրենց մասով ամբողջությամբ վերականգնված է դատաքննության ընթացքում:
Մեղադրողը վիճարկում է դատարանի կողմից պաշտպանյալներին մեղսագրված` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով արարքի որակումը:
Ըստ մեղադրողի Բ.Մուրադյանը և Ա.Խաչատրյանը պետք է պատասխանատվության ենթակվեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման համար:
Առանց պատճառաբանությունների անտեսելով քրեական գործի փաստական հանգամանքները մեղադրողը վիճարկում է դատավճռով հաստատված համարված մեղադրանքը:
Վիճարկվող դատական ակտում դատարանը սպառիչ տվել է նշված հարցերի պատասխանը, առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալների մեղավորության վերաբերյալ հետևության հանգել է պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում դատաքննությամբ հետազոտված և գնահատված ապացույցների համակցությամբ:
Բ.Մուրադյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել, հայտնել է, որ իրեն վերագրված արարքի հետ առնչություն չունի: Նշել է, որ եղել են դեպքեր, երբ ծանոթ-բարեկամները դիմել են կենսաթոշակ ստանալու հարցով, որոնց ուղարկել է ՀՀ սոցիալական ապահովության ծառայությունում աշխատող Վ.Խաչատրյանի մոտ: Նրանց պայմանավորվածություններից և հետագա գործողություններից տեղեկություն չունի: Նշել է նաև, որ եղել է դեպք, որ Վ.Խաչատրյանի խնդրանքով վճարման ծառայության աշխատակից Վիգենից գումար է ստացել և հանձնել Վահագնին:
Ա.Խաչատրյանը նույնպես իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հայտնել է, որ մեծ շրջապատ չի ունեցել, չէր կարող ընդգրկված լինել հանցավոր խմբի կազմում: Կեսաթոշակ ստանալու հարցով իր բարեկամ Վ.Խաչատրյանին դիմել է ոչ ավել, քան մեկ երկու անգամ, իր հարևանի կամ այլ անձի խնդրանքով:
Թեև դատարանը արժանահավատ է համարել Բ.Մուրադյանի և Ա.Խաչատրյանի նախաքննության ցուցմունքները, սակայն քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցերի համակցությամբ փաստել է, որ նախաքննական մարմինը ճիշտ չի որակել Բ.Մուրադյանին և Ա.Խաչատրյանին վերագրված արարքները` հաշվի առնելով, որ վերջիններս պաշտոնատար անձ չեն, իսկ հափշտակված գումարների նկատմաբ նախապես որևէ լիազորություն չեն ունեցել, այսինքն` յուրացման հանցակազմի սուբյեկտ չեն, միայն օժանդակել են ի պաշտոնե նման լիազորություններ ունեցող անձանց:
Դատարանն անդրադարձել է նաև` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածով նախատեսված յուրացման և վատնման հանցակազմերը բնութագրող հատկանիշներին, որի առանձնահատկությունը կայանում է նրանում, որ հանցավորը հափշտակում է իրեն վստահված գույքը, այսինքն` այն գույքը, որը գտնվում է նրա օրինական տիրապետման ներքո, որի նկատմամբ վերջինս ունի որոշակի լիազորություններ: Հանցավորը գույքը վերցնում կամ դրան տիրանում է օգտագործելով այն լիազորությունները, որոնք նրան վերապահված են այդ գույքի նկատմամբ: Ընդ որում հանցավորի մոտ գույքի նկատմամբ այդ լիազորությունները կարող են առաջանալ պաշտոնեական պարտականությունների, պայմանագրային հարաբերությունների կամ հատուկ հանձնարարության ուժով:
Յուրացումն օբյեկտիվ կողմից դրսևորվում է նրանում, որ հանցավորը, օգտագործելով իրեն վստահված գույքի նկատմամբ ունեցած լիազորությունները, ապօրինի անհատույց, շահադիտական նպատակով այն դարձնում է իրենը կամ ուրիշինը:
Քննարկվող հանցագործության սուբյեկտ կարող է հանդիսանալ ոչ միայն համապատասխան կազմակերպությունների հաստիքային կամ ոչ հաստիքային աշխատակիցը, այլև առանձին քաղաքացին, եթե գույքի սեփականատերը նրան քաղաքացիաիրավական տարբեր պայմանագրերով նախապես օժտել է իր գույքի նկատմամբ որոշակի լիազորություններով: Հակառակ պարագայում յուրացումը բացակայում է:
Դատարանն իրավացիորեն փաստել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով որպես համակատարողներ քրեական պատասխանատվության ենթակա չեն նաև ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանը և Ա.Խաչատրյանը: Մեղսագրված արարքները կատարելու պահին ծառայությունում որևէ պաշտոն չեն զբաղեցրել:
Հափշտակված գույքի նկատմամբ ի պաշտոնե, նրանք առանձին պայմանագրով կամ գրավոր համաձայնությամբ որևէ լիազորություն չեն ունեցել, փաստորեն յուրացման հանցակազմի սուբյեկտ չեն հանդիսանում: Քրեական օրենքի տեսանկյունով համակատարողներ չեն հանդիսանում, նրանք միայն կարող էին հանցակցել և հանցակցել են օժանդակության ձևով:
Դատավճիռը Ա.Խաչատրյանի և Բ.Մուրադյանի արարքների որակումների մասով բեկանելու հիմքեր չկան:
Մեղադրողի բողոքը քաղաքացիական հայցի մասով նույնպես ենթակա է մերժման, նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ պաշտպանյալների կողմից վնասն ամբողջությամբ վերականգնվել է դատաքննության ընթացքում դատարանի կողմից հստակեցված վնասի չափով:
Բ.Մուրադյանը կամովին վերականգնել և ամբողջությամբ հատուցել է պետությանը պատճառված վնասը` 10.800.000 ՀՀ դրամ գումարը: Քաղաքացիական հայցի հարցը լուծված է համարվել:
Ա.Խաչատրյանը նույնպես հատուցել է պետությանը պատճառված վնասը` 3.7 մլն ՀՀ դրամի չափով: Ա.Խաչատրյանի մասով նույնպես լուծված է համարվել քաղաքացիական հայցի հարցը:
Ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանի և Ա.Խաչատրյանի պաշտպան Ա.Եսայանը խնդրել է մերժել` ՀՀ գլխավոր դատախազության մեղադրանքի պաշտպանության և դատական ակտերի բողոքարկման վարչության դատախազ Կ. Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքը` Բ.Մուրադյանի և Ա.Խաչատրյանի մասով, Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատաճռի դեմ` կատարած հանցանքների որակումների և դատախազության ներկայացրած քաղաքացիական հայցի մասերով, անհիմն լինելու պատճառաբանությամբ:
Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը` ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանի և Ա.Խաչատրյանի վերաբերյալ, թողնել օրնական ուժի մեջ:
48. Դատախազ Կ.Հովհաննիսյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը` խնդրեց այն բավարարել, ներկայացնելով վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանն` առարկեց վերաքննիչ բողոքների դեմ` խնդրեց վերաքննիչ բողոքները մերժել:
Ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը` խնդրեց այն բավարարել, առարկեց դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` մյուսների վերաքննիչ բողոքների լուծումը թողեց դատարանի հայացողությանը:
Ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Տ.Եգորյանը միացավ պաշտպան Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքին, խնդրեց այն բավարարել, մյուս վերաքննիչ բողոքների մասով դիրքորոշում չհայտնեց:
Ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանը միացավ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքին` խնդրեց այն բավարարել, առարկեց դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` չառարկեց մնացած վերաքննիչ բողոքների դեմ` խնդրեց բավարարել այդ վերաքննիչ բողոքները:
Ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանը և նրա պաշտպաններ Ա.Աբաջյանը և Ռ.Մանվելյանը պնդեցին վերաքննիչ բողոքը` խնդրեցին այն բավարարել, առարկեցին դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` չառարկեցին մյուս բողոքների դեմ` խնդրեցին այդ վերաքննիչ բողոքները բավարարել:
Ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի պաշտպան Հ.Անանյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը` խնդրեց այն բավարարել` առարկեց դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` մյուս վերաքննիչ բողոքներով դիրքորոշում չհայտնեց:
Ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանը միացավ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքին` խնդրեց այն բավարարել, առարկեց դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` մյուս վերաքննիչ բողոքներով դիրքորոշում չհայտնեց:
Ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի պաշտպան Վ.Աթոյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը` խնդրեց այն բավարարել, ներկայացնելով վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանն` առարկեց դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` մյուս վերաքննիչ բողոքների լուծումը թողեց դատարանի հայացողությանը:
Ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանը միացավ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքին և վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանին` խնդրեց պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել, առարկեց դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` մյուս վերաքննիչ բողոքների լուծման խնդիրը թողեց դատարանի հայացողությանը:
Ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանի պաշտպան Գ.Հակոբյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը` խնդրեց այն բավարարել, առարկեց դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` մյուս վերաքննիչ բողոքների դեմ առարկություն չհայտնեց:
Ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանը միացավ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքին` խնդրեց այն բավարարել, առարկեց դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` մյուս վերաքննիչ բողոքների լուծումը թողեց դատարանի հայացողությանը:
Ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պաշտպան Լ.Սիմոնյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը` խնդրեց այն բավարարել, առարկեց դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` չառարկեց մյուս վերաքննիչ բողոքների դեմ` խնդրեց այդ վերաքննիչ բողոքները բավարարել:
Ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանը միացավ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքին` խնդրեց այն բավարարել, առարկեց դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` չառարկեց մյուս վերաքննիչ բողոքների դեմ` խնդրեց այդ վերաքննիչ բողոքները բավարարել:
Ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանի պաշտպան Ա.Զաքարյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը` խնդրեց այն բավարարել, մյուս բողոքների մասով դիրքորոշում չհայտնեց:
Ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանը միացավ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքին` խնդրեց այն բավարարել, մյուս բողոքների մասով դիրքորոշում չհայտնեց:
Գործով կողմ չհանդիսացող Լ.Ասատրյանի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը` խնդրեց այն բավարարել:
Ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի պաշտպան Ա.Թովմասյանը ներկայացնելով վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանը` առարկեց դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` խնդրեց այն մերժել` մյուս վերաքննիչ բողոքների լուծումը թողեց դատարանի հայացողությանը:
Ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանը միացավ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանին` խնդրեց դատախազի վերաքննիչ բողոքը մերժել` մյուս վերաքննիչ բողոքների լուծումը թողեց դատարանի հայացողությանը:
Ամբաստանյալներ Հ.Մարտիրոսյանը և Հ.Դանիելյանն ու նրանց պաշտպան Հ.Արսենյանն առարկեցին դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` խնդրեց այն մերժել, մնացած վերաքննիչ բողոքները թողեցին դատարանի հայացողությանը:
Ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանի և Ա.Խաչատրյանի պաշտպան Ա.Եսայանը ներկայացնելով վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանն` առարկեց դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` խնդրեց այն մերժել` մյուս վերաքննիչ բողոքների լուծման խնդիրը թողեց դատարանի հայացողությանը:
Ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանը և Ա.Խաչատրյանը միացան պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանին` խնդրեցին դատախազի վերաքննիչ բողոքը մերժել` մյուս վերաքննիչ բողոքների լուծման խնդիրը թողեցին դատարանի հայացողությանը:
Ամբաստանյալ Հ.Հովհաննսիյանի և նրա պաշտպան Ե.Վարոսյանն առարկեցին դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` խնդրեց այն մերժել` մյուս վերաքննիչ բողոքների լուծումը թողեցին դատարանի հայացողությանը:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքները` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքներում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի և նրա պաշտպաններ Ժ.Վարոսյանի և Տ.Եգորյանի, ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի և նրա պաշտպան Հ.Անանյանի, ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի և նրա պաշտպան Վ.Աթոյանի, ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանի և նրա պաշտպան Գ.Հակոբյանի, ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանի և նրա պաշտպան Ա.Զաքարյանի, ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի և նրա պաշտպան Լ.Սիմոնյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի և նրա պաշտպան Հ.Աբաջյանի և Ռ.Մանվելյանի, գործով կողմ չհանդիսացող Լ.Ասատրյանի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանի ելույթները, դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի, Ս.Սարգսյանի և նրա պաշտպան Ա.Թովմասյանի, ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի և նրա պաշտպան Վ.Աթոյանի, ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանի և Ա.Խաչատրյանի պաշտպան Ա.Եսայանի վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանները, ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի և նրա պաշտպաններ Ժ.Վարոսյանի և Տ.Եգորյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի և նրա պաշտպան Ա.Աբաջյանի և Ռ.Մանվելյանի, ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի և նրա պաշտպան Հ.Անանյանի, ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանի և նրա պաշտպան Գ.Հակոբյանի, ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի և նրա պաշտպան Լ.Սիմոնյանի, ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանի և նրա պաշտպան Ա.Զաքարյանի, գործով կողմ չհանդիսացող Լ.Ասատրյանի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանի, ամբաստանյալներ Հ.Մարտիրոսյանի և Հ.Դանիելյանի ու նրանց պաշտպան Հ.Արսենյանի, ամբաստանյալ Հ.Հովհաննիսյանի և նրա պաշտպան Ե.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքի պատասխանները, ինչպես նաև ուսումնասիրելով, վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ, հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանի, ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի պաշտպան Հ.Անանյանի, ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանի պաշտպան Գ.Հակոբյանի, ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանի պաշտպան Ա.Զաքարյանի, ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պաշտպան Լ.Սիմոնյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի, գործով կողմ չհանդիսացող Լ.Ասատրյանի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել, իսկ ՀՀ գլխավոր դատախազության մեղադրանքի պաշտպանության և դատական ակտերի բողոքարկման վարչության դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի և ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի պաշտպան Վ.Աթոյանի վերաքննիչ բողոքները` բավարարել մասնակի:
Ամբաստանյալ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ամբաստանյալ Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին ու 2-րդ կետերով, ամբաստանյալ Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ամբաստանյալ Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ամբաստանյալ Վիգեն Լևոնի Գևորգյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ամբաստանյալ Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ:
Ամբաստանյալներ Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը պետք է բեկանել և փոփոխել:
Ամբաստանյալներ Բագրատ Ռոբերտի Մուրադյանի և Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղսագրված արարքները պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով` նշանակված պատիժները թողնելով անփոփոխ:
Ամբաստանյալներ Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի և Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղսագրված արարքները պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
Ամբաստանյալներ Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի և Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` չորս տարի ժամկետով ազատազրկման` առանց գույքի բռնագրավման դատապարտելու մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժները պետք է թողնել կրելու` վերացնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու մասը: Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի և Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի պատժի սկիզբը պետք է հաշվել նրանց փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Ամբաստանյալ Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղսագրված արարքը պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
Ամբաստանյալ Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` չորս տարի վեց ամիս ժամկետով ազատազրկման` առանց գույքի բռնագրավման դատապարտելու մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժը պետք է թողնել կրելու` վերացնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու մասը: Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի պատժի սկիզբը պետք է հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Ամբաստանյալ Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղսագրված արարքը պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նշանակված պատիժը թողնելով անփոփոխ:
Ամբաստանյալ Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով` չորս տարի վեց ամիս ժամկետով ազատազրկման` առանց գույքի բռնագրավման դատապարտելու մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժը պետք է թողնել կրելու` վերացնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու մասը: Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի պատժի սկիզբը պետք է հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Քաղաքացիական պատասխանողներ` Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից և Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի 39.542.218 ՀՀ դրամի փոխարեն` պետք է համապարտությամբ բռնագանձել` 97.620.886 /իննսունյոթ միլիոն վեց հարյուր քսան հազար ութ հարյուր ութսունվեց/ ՀՀ դրամ գումար,
Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, ինչպես նաև Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի 85.767.431 ՀՀ դրամի փոխարեն` պետք է համապարտությամբ բռնագանձել` 27.532.736 /քսայոթ միլիոն հինգ հարյուր երեսուներկու հազար յոթ հարյուր երեսունվեց/ ՀՀ դրամ գումար` այդ մասով բավարարելով պաշտպան Վ.Աթոյանի վերաքննիչ բողոքը:
Դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի քաղ. հայցը պետք է բավարարել` ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանից հօգուտ պետական բյուջեի պետք է բռնագանձել 29 մլն /քսանինը միլիոն/ ՀՀ դրամ, որպես վերջինիս կողմից պետությանը հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
49. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Կատարողի հետ մեկտեղ հանցակիցներ են համարվում կազմակերպիչը, դրդիչը և օժանդակողը:
2. Կատարող է համարվում այն անձը, ով անմիջականորեն կատարել է հանցանքը կամ դրա կատարմանն անմիջականորեն մասնակցել է այլ անձանց (համակատարողների) հետ համատեղ, ինչպես նաև հանցանքը կատարել է այլ այնպիսի անձանց օգտագործելու միջոցով, ովքեր օրենքի ուժով ենթակա չեն քրեական պատասխանատվության կամ հանցանքը կատարել են անզգուշությամբ:
3. Կազմակերպիչ է համարվում այն անձը, ով կազմակերպել կամ ղեկավարել է հանցանքի կատարումը, ինչպես նաև ստեղծել է կազմակերպված խումբ կամ հանցավոր համագործակցություն կամ ղեկավարել է դրանք: …>>:
ՀՀ քրեական 178-րդ հոդվածի համաձայն.
<<… 3. Խարդախությունը, որը կատարվել է՝
1) առանձնապես խոշոր չափերով,
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից ութ տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա: >>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Յուրացնելը կամ վատնելը՝ հանցավորին վստահված ուրիշի գույքի հափշտակությունը զգալի չափերով՝ /…/
2. Նույն գործողությունը, որը կատարվել է՝ /…/
3. Սույն հոդվածի առաջին կամ երկրորդ մասով նախատեսված գործողությունը, որը կատարվել է՝
1) առանձնապես խոշոր չափերով,
2) կազմակերպված խմբի կողմից`
… պատժվում է ազատազրկմամբ` հինգից ութ տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Պաշտոնատար անձի կողմից շահադիտական նպատակով կամ անձնական այլ դրդումներով կամ խմբային շահերից ելնելով՝ պաշտոնական փաստաթղթերում ակնհայտ կեղծ տեղեկություններ կամ գրառումներ մտցնելը, կեղծում, քերվածք կամ այլ թվական գրառումներ կամ փոփոխություններ կատարելը, ինչպես նաև կեղծ փաստաթղթեր կազմելը կամ հանձնելը՝
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը չորս տարի ժամկետով՝ որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելով՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով: …>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
<<Արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
<< Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի.
<<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
<<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>>:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի համաձայն
<<1. Հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայության դեպքում, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելու դեպքում կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ, քան նախատեսված է այդ հոդվածով, կամ չկիրառել որպես պարտադիր նախատեսված լրացուցիչ պատիժ:
2. Բացառիկ կարող են ճանաչվել ինչպես առանձին մեղմացնող հանգամանքները, այնպես էլ այդ հանգամանքների համակցությունը:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն.
<<1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: …>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն.
<< 1. Յուրաքանչյուր ոք ունի արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում իր շահերին առնչվող քրեական գործի քննության իրավունք…
… 3.Քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզել ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները…>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն.
<<1. Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ:
2. Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն.
<<Գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն.
<<Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից:
Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն /…/
6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը…>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի համաձայն.
<<1. Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտերի վերաքննության արդյունքում վերաքննիչ դատարանը`
2) ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բավարարում է վերաքննիչ բողոքը` համապատասխանաբար ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելով դատական ակտը: Բեկանված մասով կայացվում է գործն ըստ էության լուծող դատական ակտ, կամ գործն ուղարկվում է համապատասխան ստորադաս դատարան` նոր քննության՝ սահմանելով նոր քննության ծավալը …>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի համաձայն`
<<Բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է`
1) գործի փաստական հանգամանքների մասին դատական ակտում շարադրված դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում վերաքննիչ դատարանում հետազոտված ապացույցներին.
2) ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը կամ Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագիրը. …>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Պարզելով, որ գործի փաստական հանգամանքների մասին առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտում շարադրված՝ դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում գործի փաստական հանգամանքներին, վերաքննիչ դատարանը ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանում և փոփոխում է դատական ակտը կամ գործը ուղարկում է առաջին ատյանի դատարան` նոր քննության:
2. Վերաքննիչ դատարանը, գնահատելով դատաքննության ընթացքում իր կողմից հետազոտված ապացույցները, իրավունք ունի ապացուցված ճանաչելու այն փաստերը, որոնք չեն հաստատվել կամ հաշվի չեն առնվել առաջին ատյանի դատական ակտում: Այդ դեպքում վերաքննիչ դատարանն ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանում և փոփոխում է դատական ակտը կամ գործը ուղարկում է առաջին ատյանի դատարան նոր քննության:
3. Դատական ակտը փոփոխելիս վերաքննիչ դատարանը կարող է անձին դատապարտել ավելի ծանր հանցագործության համար կամ ավելի խիստ պատժի, քան ստորադաս դատարանը, միայն այն դեպքում, երբ բողոքը բերել է դատախազը, տուժողը կամ նրա ներկայացուցիչը:>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ հոդվածի համաձայն`
<< 1. Քրեական օրենքի կամ միջազգային պայմանագրի ոչ ճիշտ կիրառումը քրեական օրենքի կամ Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրի այն հոդվածի կամ հոդվածի այն մասի կիրառումն է, որը ենթակա չէր կիրառման, կամ այն հոդվածի կամ հոդվածի այն մասի չկիրառումն է, որը ենթակա էր կիրառման, կամ քրեական օրենքի կամ միջազգային պայմանագրի սխալ մեկնաբանումն է, որը չի համապատասխանում դրա իսկական իմաստին:
2. Գործի քննության արդյունքում գտնելով, որ արարքն իրավաբանորեն ճիշտ որակված չէ, վերաքննիչ դատարանն իրավունք ունի փոխել հանցագործության որակումը քրեական օրենքի այն հոդվածով, որը պատասխանատվություն է նախատեսում ավելի թեթև հանցագործության համար:
3. Վերաքննիչ դատարանն իրավունք ունի գործի քննության արդյունքներով առաջադրված մեղադրանքի սահմաններում կիրառել ավելի ծանր հանցագործության համար օրենք կամ նշանակել ավելի խիստ պատիժ միայն այն դեպքում, երբ այդ հիմքերով բողոք է բերել մեղադրողը, ինչպես նաև տուժողը կամ նրա ներկայացուցիչը:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Քրեադատավարական օրենքի էական խախտումներ են դատական քննության ժամանակ սույն օրենսգրքի սկզբունքների և այլ ընդհանուր դրույթների խախտումները, որոնք գործին մասնակցող անձանց` օրենքով երաշխավորված իրավունքներից զրկելու կամ դրանցում սահմանափակելու կամ այլ ճանապարհով խոչընդոտել են գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտմանը, ազդել են կամ կարող էին ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա: …>>:
50. Առաջին ատյանի դատարանը դատավճռում` արձանագրել է.
<<… Անդրադառնալով հրապարակած և հետազոտված վերոնշյալ ցուցմունքների օգտագործման հնարավորության հարցին, այդ կապակցությամբ պաշտպանական կողմի որոշ ներկայացուցիչների վիճարկումներին` Դատարանը փաստում է, որ անձի մեղավորության հարցը որոշելիս մինչդատական վարույթի ընթացքում տված ցուցմունքների օգտագործումը չի խախտում Մարդու իրավունքների եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3-րդ մասի «դ» կետով երաշխավորվող անձի արդար դատաքննության իրավունքը, որպիսի հետևության հանգում է հետևյալ իրավական վերլուծությունների և դատողությունների արդյունքներով.
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» կոնվենցիայի (այսուհետ նաև` Եվրոպական կոնվենցիա) 6-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` քրեական հանցագործություն կատարելու մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր ոք ունի հետևյալ նվազագույն իրավունքները (….)
(դ) հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տվող վկաներին կամ իրավունք ունենալու, որ այդ վկաները ենթարկվեն հարցաքննության և իրավունք ունենալու` իր վկաներին կանչելու ու հարցաքննելու միևնույն պայմաններով, ինչ իր դեմ ցուցմունք տված վկաները։
Դատարանը փաստում է, որ սույն գործով ձեռնարկել է ողջամիտ բոլոր ջանքերը դատարանում վերոնշյալ 22 վկաների ներկայությունը և պաշտպանական կողմի հակընդդեմ հարցում իրականացնելու (կոնֆրոնտացիայի) իրավունքն ապահովելու ուղղությամբ և այդ ցուցմունքներն ինչպես առանձին-առանձին, այնպես էլ համակցությամբ վճռական կշիռ չունեն սույն դատական ակտի հիմքում դրված, ամբաստանյալների մեղավորությունը հաստատող ապացույցների ընդհանուր զանգվածում։ Տվյալ դեպքում ամբաստանյալների դատապարտումը ամբողջությամբ կամ վճռական չափով հիմնված չէ վերոնշյալ 22 վկաների նախաքննական ցուցմունքների վրա (ՄԻ եվրոպական դատարանի «Մամիկոնյանն ընդդեմ Հայաստանի» գանգատի քննարկման շրջանակներում 2010 թվականի փետրվարի 23-ին կայացրած վճիռ, «Գաբրիելյանն ընդդեմ Հայաստանի» գանգատի շրջանակներում 2012 թվականի ապրիլի 10-ի վճիռ, Արտակ Գաբրիելյանի վերաբերյալ ՎԲ-04/13 գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 13-ի որոշում), հետևաբար` սույն գործով դրանց օգտագործումը թույլատրելի է և չի խախտում ամբաստանվող անձանց արդար դատաքննության իրավունքը։ …
… Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները` Դատարանը հաստատված համարեց այն, որ ամբաստանյալները մեղավորությամբ կատարել են արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի հետևյալ հոդվածներին`
- պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով յուրացումներ կատարելու դիտավորությամբ միավորված և տևական ժամանակ գործած խմբի կազմակերպիչ և ղեկավար, գործով ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանը կատարել է հանցագործություններ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, իսկ կազմակերպված խմբի միասնական հանցավոր դիտավորությունից դուրս, Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցների վստահություն չարաշահելու եղանակով` հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
Կազմակերպված խմբի հիմնական անդամներից`
- ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամյանը կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով,
- ամբաստանյալ Հովհաննես Գրիգորյանը` հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով,
- ամբաստանյալ Վահագն Խաչատրյանը՝ հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով,
- ամբաստանյալ Վիգեն Գևորգյանը կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով։
Կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներից`
- ամբաստանյալ Բագրատ Մուրադյանը՝ կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով,
- ամբաստանյալ Արմեն Խաչատրյանը՝ հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով,
- ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհաննիսյանը կատարել է հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով,
- ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանը՝ հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով։
Վ.Խաչիկյանին և նրա ղեկավարությամբ գործած անձանց օժանդակողներից`
- ամբաստանյալ Սամվել Էլբակյանը կատարել է հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով,
- ամբաստանյալ Համլետ Մարտիրոսյանը կատարել է հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով,
- ամբաստանյալ Հրանուշ Դանիելյանը կատարել է հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-314-րդ հոդվածով, իսկ
- ամբաստանյալ Սարգիս Սարգսյանը` հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով։
Այսպիսով, ամբաստանյալները քրեական պատասխանատվության և պատժի են ենթակա որակյալ հատկանիշ(ներ)ով յուրացման, իսկ Վազգեն Խաչիկյանը` նաև խարդախության համար վերագրված արարքներում։
Ինչ վերաբերում է պաշտոնեական կեղծիք կատարելու, այն ղեկավարելու կամ դրան օժանդակելու համար ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրին առաջադրված վերոնշյալ մեղադրանքներին, ապա Դատարանը նրանց մեղավորության փաստը ապացուցված (հաստատված) համարելու պայմաններում (ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանին վերագրված այդ արարքի որակման հարցում որոշակի հստակեցում կատարելուց հետո) միաժամանակ փաստում է, որ վերջիններս այդ հոդվածով ենթակա են ազատման քրեական պատասխանատվությունից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի համաձայն՝ քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթն ենթակա է կարճման, եթե անցել են վաղեմության ժամկետները։ Նույն հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով գործի վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե դրա դեմ առարկում է մեղադրյալը (ամբաստանյալը)։ Այդ դեպքում գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն` Դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը։
Անդրադառնալով ամբաստանյալներ Վ.Խաչիկյանի, Ա.Աբրահամյանի և Վ.Խաչատրյանի, համաձայնությամբ խորհրդակցական սենյակում անդրադառնալու պայմանով լուծումն հետաձգված միջնորդություններին ( իրենց վերջինս խոսքերում նման միջնորդություն են ներկայացրել նաև ամբաստանյալ Բ.Մուրադյանը և Ա.Խաչատրյանը)` նրանց նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ, իսկ Վ.Խաչատրյանի պարագայում` 314-րդ հոդվածներով հարուցված քրեական հետապնդումը վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով դադարեցնելու վերաբերյալ՝ Դատարանը փաստում է, որ դրանք հիմնավորված և փաստարկված են, ենթակա են բավարարման։
Ընդ որում, վերոնշյալ հիմնավորմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով (կազմակերպման, օժանդակության կամ կատարման եղանակներով) ամբաստանյալներ Վազգեն Խաչիկյանին, Աշոտ Աբրահամյանին, Վահագն Խաչատրյանին, ինչպես նաև Բագրատ Մուրադյանին և Արմեն Խաչատրյանին առաջադրված մեղադրանքների վերաբերյալ սույն դատական ակտում («Ապացույցների հետազոտում և գնահատում, Դատարան» բաժնում) դատողություններ կատարելով` Դատարանը վերջիններիս մեղավորության հարցը չի քննարկում, առավել ևս` նման հետևության չի հանգում` հաշվի առնելով քրեական հետապնդումը բացառող վերոնշյալ հանգամանքի առկայությունը։ Պաշտոնեական կեղծիք կատարելու (օժանդակելու կամ ղեկավարելու) համար առաջադրված մեղադրանքների փաստական կողմին՝ ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի գործողությունների մասին սույն դատական ակտի դատաքննությամբ հաստատված հանգամանքներում հիշատակելով՝ Դատարանն անդրադառնում է դրանց այնքանով, որքանով այդ գործողությունները կազմում են նույն ամբաստանյալին, ինչպես նաև նրա հետ տվյալ դրվագով հանցակցած այլ ամբաստանյալներին վերագրված գումարների յուրացմանը նպատակաուղղված գործողությունների սկզբնական կամ բաղկացուցիչ մասը (հաշվի առնելով միասնական դիտավորության ուղղվածությունը)։
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջով, ինչպես նաև պահպանելով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը, չի անդրադառնում նաև Ծառայության աշխատակազմի Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժնի պետ, սույն գործից անջատված մասով հետախուզվող Արամ Մարտիրոսյանի մեղավորության խնդրին (ինչը նրա նկատմամբ և նրան առաջադրված մեղադրանքի սահմաններում այլ գործի շրջանակներում ըստ էության քննության և լուծման ենթակա հարց է), թեև կազմակերպված խմբի ղեկավար Վ.Խաչիկյանին, խմբի հիմնական չորս անդամներին, ինչպես նաև ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանին առաջադրված վերջնական մեղադրանքներում որպես նույն խմբի անդամ մեղադրող կողմը հիշատակել է դեռևս 2012 թվականի սեպտեմբերի 28-ից հետախուզվող, տվյալ դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով նախատեսված արարքների կատարման համար որպես մեղադրյալ ներգրավված Ա.Մարտիրոսյանի անունը։ Դատարանը դատաքննության արդյունքներով միայն հաշվի է առնում և հաստատված համարում այն, որ պաշտոնեական կեղծիքի կատարմամբ իրականացված յուրացման տվյալ դրվագին առնչվել է ևս մեկ անձ, ում ինքնությունը սույն գործի դատաքննությամբ չի հաստատվել (ապացուցվել) և ենթակա է ապացուցման ընդհանուր հիմունքներով, մեկ այլ քրեական գործի շրջանակներում։
Ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի մեղավորության վերաբերյալ եզրահանգման Դատարանը հանգեց հետևյալ իրավական վերլուծությունների և դատողությունների արդյունքներով.
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ ԵԷԴ/0058/01/10 գործով 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի, ինչպես նաև Արարատ Ավագյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0252/01/13 նախադեպային որոշումների մեջ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի համակարգային վերլուծության հիման վրա արձանագրել է ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդհանուր չափանիշները՝
- անմեղության կանխավարկած,
- վարույթն իրականացնող մարմնի ներքին համոզմունք,
- դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն։
Ըստ այդ դիրքորոշումների՝ հանցանք կատարելու մեջ անձի մեղավորության հաստատումը ոչ այլ ինչ է, քան անմեղության կանխավարկածի հաղթահարում։ Անձին դատապարտելու համար համարժեք ապացույցների բավարար համակցության բացակայությունը նշանակում է, որ անձի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարված չէ։
Անմեղության կանխավարկածի սկզբունքն ենթադրում է ապացույցների այնպիսի ամբողջության առկայություն, որն անհրաժեշտ է անձի մեղավորությունը ողջամիտ (հիմնավոր) կասկածից վեր ապացուցված համարելու համար, այլ ոչ թե անձի մեղավորության մասին ենթադրություններ անելու համար։
Վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունքի խնդրին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ որոշման մեջ և դիրքորոշում ձևավորել այն մասին, որ ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի վստահություն, որ ապացույցներն հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ։
Ապացույցները, որոնք հավաքվել և ստուգվել են օրենքին համապատասխան, կազմում են ներքին համոզմունքի այն օբյեկտիվ հիմքը, որն իր դրսևորումն է գտնում ընդունվող որոշումներում։ Թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող լինել կամայական։ Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը։
Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ ներքին համոզմունքը վարույթն իրականացնող մարմնի համոզմունքն է առ այն, որ առկա ապացույցները բավարար են գործի ճիշտ լուծման համար անհրաժեշտ հանգամանքները բացահայտված դիտարկելու համար։
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է նաև, որ ապացույցների բավարարությունը չի կարող որոշվել թվաբանական ցուցանիշով, այդ պատճառով ՀՀ քրեադատավարական օրենքն օգտագործում է «ապացույցների համակցություն» հասկացությունը, միևնույն ժամանակ փաստել է, որ ապացույցները բավարար չեն, եթե`
1) գործում բացակայում է որևէ ապացույց գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հանգամանքի պարզման համար,
2) եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հանգամանքն անհրաժեշտ խորությամբ և լրիվությամբ,
3) այդ հանգամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում։
Ապացույցների բավարարությունը որոշելու հերթական չափանիշը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված դատավարական որոշումների հիմնավորվածության և պատճառաբանվածության պահանջն է։
Քրեական վարույթի ընթացքում ընդունվում են բազմաթիվ դատավարական որոշումներ, որոնցից յուրաքանչյուրը պահանջում է ապացուցման առարկայի մեջ մտնող հանգամանքների ապացուցվածության տարբեր աստիճաններ, ընդ որում` մինչդատական վարույթն ամփոփող դատավարական որոշում` տվյալ դեպքում մեղադրական եզրակացություն և դատական քննությունն ամփոփող դատավարական որոշում` մեղադրական դատավճիռ կայացնելու դեպքում պահանջվում է այդ հանգամանքների հավաստի ապացուցվածություն։
Վճռաբեկ դատարանը Արմեն Բաբայանի և Սուրեն Թումանյանի վերաբերյալ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 նախադեպային որոշման մեջ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) դատարանի կարգավիճակի բնութագրական կողմերից մեկն էլ այն է, որ որպես քրեական գործը քննող անկախ և անկողմնակալ մարմին, դատարանը չի կարող հանդես գալ մեղադրանքի կամ պաշտպանության կողմում և պետք է արտահայտի միայն իրավունքի շահերը։ Քրեական գործը քննող դատարանը, պահպանելով օբյեկտիվությունը և անկողմնակալությունը, մեղադրանքի և պաշտպանության կողմերի համար պետք է ստեղծի գործի հանգամանքների բազմակողմանի և լրիվ հետազոտման անհրաժեշտ պայմաններ՝ դրանով իսկ ապահովելով մրցակցության սկզբունքի կենսագործումը և հասնելով քրեական դատավարության առջև դրված խնդիրների իրագործմանը»։
Վերոնշյալից հետևում է, որ դատարանը չի կրում մեղադրանքն ապացուցելու կամ քրեական հետապնդման մարմնի թույլ տված թերացումները, բացթողումները վերացնելու պարտականություն։ Ապացուցման մասնակցելը դատարանի իրավունքն է, այլ ոչ թե պարտականությունը, մեղադրանքը ապացուցելու պարտականությունը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ և 124-րդ հոդվածների ուժով, կրում են քրեական հետապնդման մարմինները։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն` դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազն ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ։ Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի։ Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան՝ մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում։
Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 2010 թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ /0632/01/08 քրեական գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն այն իրավական դիրքորոշումն է արտահայտել, որ «թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող կամայական լինել։ Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը։ Ապացույցների գնահատումն համապատասխան որոշումներում պետք է արտահայտվի պատճառաբանական եզրահանգումների ձևով՝ հիմնավորելով, թե ինչու որոշ ապացույցներ դրվել են որոշման հիմքում, իսկ մյուսները՝ մերժվել են՝ ճանաչվելով ոչ հավաստի»։
Համաձայն նույն նախադեպային որոշման` հակասական ապացույցների առկայության պարագայում, երբ հնարավոր չէ հիմնավորված հետևության հանգել անձի մեղավորության կամ անմեղության և այլ հարցերի վերաբերյալ, վարույթն իրականացնող մարմինը միայն ապացույցների հետազոտությունից և գնահատումից հետո կարող է ապացույցների մի մասին մյուսների նկատմամբ առավելություն կամ նվազ կարևորություն տալ։
Վերոնշյալ մեջբերման լույսի ներքո Դատարանը փաստում է, որ գործն ըստ էության քննող դատարանը կաշկանդված չէ քննվող դեպքի և դրա հանգամանքների վերաբերյալ նախորդ դատավարական փուլերում տրված գնահատականներով, քանի որ դրանց վերաբերյալ ապացույցները գնահատելիս ղեկավարվում է իր ներքին համոզմունքով, ինչը կարող է տրամագծորեն տարբերվել մինչդատական վարույթի ընթացքում նույն ապացույցներին, դրանց թույլատրելիության, վերաբերելիության, գործի լուծման տեսանկյունով` բավարարության վերաբերյալ տրված գնահատականներից` պայմանով, որ ապացույցների գնահատումը լինի օրինական, փաստարկված և պատճառաբանված։
ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ, ինչպես նաև ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածների համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։ Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն փարատվել ՀՀ քրեադատավարական օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի։ Կասկածյալը կամ մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը, նրա անմեղության ապացուցման պարտականությունը չի կարող դրվել պաշտպանության կողմի վրա։ Մեղադրանքի ապացուցման և մեղադրյալին ի պաշտպանություն բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը կրում է մեղադրանքի կողմը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների և դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատված բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, նույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ից 4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ։
Վերոնշյալ իրավական վերլուծությունները սույն գործով հետազոտված ապացույցների և դրանցով պարզված փաստական հանգամանքների վրա տարածելով՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
Կազմակերպված խմբի ղեկավար, գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի, խմբի անդամներ Աշոտ Աբրահամյանին, Հովհաննես Գրիգորյանին, Վիգեն Գևորգյանին, Վահագն Խաչատրյանին, Արմեն Խաչատրյանի և Բագրատ Մուրադյանին վերագրված յուրացման դրվագներից անհրաժեշտ է հանել հետևյալ կենսաթոշակառուների անվամբ ելքագրված և յուրացված գումարները։
Այսպես, 2006-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում 125 կենսաթոշակառուների կենսաթոշակների դեպոնացված գումարները կազմակերպված խմբի անդամների կողմից յուրացնելու դրվագով կենսաթոշակառու Գուրգեն Սուրենի Մնացականյանի անվամբ ելքագրված 447.950 ՀՀ դրամն ամբաստանյալների վերջնական մեղադրանքներում նշվել և հաշվարկվել է կրկնակի, ավելին` կենսաթոշակառուների անվամբ ելքագրված գումարները հաշվարկվելիս ի վնաս ամբաստանյալներ Վազգեն Խաչիկյանի, Աշոտ Աբրահամյանի, Հովհաննես Հովհանիսյանի, Վիգեն Գևորգյանի և Վահագն Խաչատրյանի թույլ է տրվել 191.150 ՀՀ դրամի չափով թվաբանական սխալ, հետևաբար` ավել հաշվարկված այդ գումարը ևս ենթակա է նվազեցման տվյալ դրվագով անցնող ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքներից։
Բացի այդ, նույն դրվագով ամբաստանյալներին մեղադրող կողմը Դատարանում առաջադրել է կենսաթոշակառու Խաչիկ Գալջյանի անվամբ կենսաթոշակի նաև երկրորդ գումարը` 825.514 ՀՀ դրամ ելքագրելու և յուրացնելու մեղադրանք, մինչդեռ դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով այդ գումարը փաստացի ստանալու որևէ ապացույց նախաքննության և դատաքննության արդյունքներով ձեռք չի բերվել և հետազոտվել, հետևաբար` այդ գումարի յուրացման վարկածը որևէ ապացույցով չի հաստատվել (ապացուցվել) և տվյալ դրվագին առնչվող ամբաստանյալներն այդ գումարը յուրացնելու համար ևս քրեական պատասխանատվության ենթակա չեն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով (նման իրավիճակներում հատկապես այդ հիմքով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու վերաբերյալ իրավական դիրքորոշումը ներկայացված է ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սահմանադրականության հարցը որոշելիս ՀՀ սահմանադրական դատարանի 2010 թվականի մարտի 30-ին կայացրած ՍԴՈ-871 որոշմամբ)։
Դատաքննության արդյունքներով չապացուցվեց նաև 2010 թվականի հոկտեմբերին ՍԱՊ Ծառայության Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնից նույն բաժնի պետ, գործով ամբաստանյալ Սարգիս Սարգսյանի առնչությունը կենսաթոշակառուներ Պատվական Վասակի Պապոյանի անվամբ 1.182.966 ՀՀ դրամ, Արամ Հակոբի Հովակիմյանի անվամբ 1.149.140 ՀՀ դրամ, Ռազմիկ Գևորգի Բեգլարյանի անվամբ` 1.019.886 ՀՀ դրամ և Ռայա Խաչատուրի Մինասյանի անվամբ 1.324.300 ՀՀ դրամ գումարներ յուրացնելու փաստերին, քանի որ այդ գումարները, համաձայն Ծառայությունից ստացված վճարման տեղեկանքների, թեև ելքագրվել և ստացվել են, սակայն այդ կենսաթոշակառուների տվալները բացակայում են գործով ամբաստանալ Ա.Աբրահամյանի երկու նոթատետրերի ձեռագիր, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի «Դուդուկ» ֆայլի էլեկտրոնային գրառումներում, որպես ապացույց ճանաչված փաստաթղթերում։ Ավելին, ի տարբերություն նույն ժամանակահատվածում տվյալ տարածքային բաժնում կազմված և վճարման հանձնված վճարային ցուցակներում ընդգրկված այլ կենսաթոշակառուների` վերոնշյալ չորս կենսաթոշակառուների կենսաթոշակային գործերում չի արձանագրվել դեպոնացված գումարների վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ դիմումների բացակայության փաստը, ինչը մեղադրանքի որոշումներում հիշատակված, տվյալ տարածքային բաժնում հաշվառված այլ կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված գումարների յուրացման հանգամանքը վկայող փաստարկներից էր։ Նման պայմաններում բացակայում են ընդհանուր 4.676.292 ՀՀ դրամ գումարի ելքագրմանը և տնօրինմանը (ենթադրյալ յուրացմանը) գործով ամբաստանյալների առնչության վերաբերյալ փաստական տվյալները, հետևաբար` դրանց ենթադրյալ յուրացման համար կազմակերպված խմբի անդամներ Վազգեն Խաչիկյանը, Աշոտ Աբրահամյանը, Հովհաննես Հովհաննիսյանը, Վիգեն Գևորգյանը և Վահագն Խաչատրյանը, ինչպես նաև նրանց օժանդակած, գործով ամբաստանյալ Սարգիս Սարգսյանը քրեական պատասխանատվության ենթակա չեն` հանցագործության վերոնշյալ դեպքի առկայությունը հիմնավորող բավարար ապացույցների, հետևաբար` հանցադեպի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Անդրադառնալով մինչդատական (մեղադրական եզրակացությամբ) և դատական վարույթների ընթացքում (ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 309.1 հոդվածի կարգով փոփոխված վերջնական մեղադրանքի որոշումներով) գործով ամբաստանյալներ, Ծառայության աշխատակազմի Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին, ինչպես նաև Շենգավիթ տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանին, նրա տեղակալ Համլետ Մարտիրոսյանին և նույն բաժնի օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանին կազմակերպված խմբի կազմում յուրացում կատարելու վերաբերյալ առաջադրված մեղադրանքների հիմնավորվածության խնդրին՝ Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմը որակյալ դարձնող այդ հատկանիշը` կազմակերպված խմբի կազմում ընդգրկվելու և գործելու վերաբերյալ մեղադրող կողմի վարկածը, հիմնավորված և փաստարկված չէ, ողջամտորեն չի բխում դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներից, ուստի վերջիններս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով քրեական պատասխանատվության և պատժի ենթակա չեն, որպիսի հետևության հանգում է հետևյալ իրավական վերլուծությունների և դատողությունների արդյունքներով.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի 3-րդ կետի համաձայն` հանցագործությունը համարվում է կազմակերպված խմբի կողմից կատարված, եթե այն կատարվել է այնպիսի անձանց կայուն խմբի կողմից, որի անդամները միավորվել են մեկ կամ մի քանի հանցանք կատարելու համար։
Կազմակերպված խումբը նախնական համաձայնությամբ հանցակցության առավել վտանգավոր տեսակն է, որի անդամները մասնագիտացված են և միմյանց հետ գտնվում են կայուն հարաբերության մեջ։ Կազմակերպված խումբը հանցակցության այլ ձևերից տարբերվում է հենց խմբի կայունությամբ, որը դրսևորվում է խմբի անդամների համախմբվածությամբ, հանցագործությունների մանրակրկիտ ծրագրավորմամբ, խմբի անդամների միջև դերերի բաշխմամբ, հանցավոր գործունեությամբ տևական ժամանակով զբաղվելու նպատակի առկայությամբ։ Չեն բացառվում նաև դեպքեր, երբ կազմակերպված խումբը ստեղծվի մեկ, սակայն երկարատև և մանրակրկիտ նախապատրաստություն պահանջող հանցագործություն կատարելու համար։
Քրեական օրենքի մեջբերումների և դրա վերաբերյալ վերոնշյալ դատողությունների լույսի ներքո` Դատարանն արձանագրում է, որ Ծառայության տարածքային վերոնշյալ բաժինների վերոնշյալ պետերի և նրանց ստորադաս աշխատակիցների (ամբաստանյալներ Հ.Մարտիրոսյան և Հր.Դանիելյան) հանցավոր գործողություններում բացակայում են Վ.Խաչիկյանի ստեղծած և ղեկավարած խմբի հետ համախմբվածության, յուրացման մանրակրկիտ ծրագրավորման, այդ խմբի անդամների միջև դերերի բաշխման, հանցավոր գործունեությամբ տևական ժամանակով զբաղվելու նպատակի առկայության վերաբերյալ ապացույցները, այսինքն` կազմակերպված խմբի ղեկավարի և անդամների հետ վերոնշյալ անձանց հանցավոր կապերի առկայությունը և կայունությունը հաստատող փաստական տվալները, քանի որ Ս.Էլբակյանը, վերջինիս ստորադասությամբ գործած անձինք, մեկ այլ դրվագով նաև Ս.Սարգսյանը, մինչև սույն գործի շրջանակներում նրանց վերագրվող արարքների կատարումը կազմակերպված խմբի կազմում ընդգրկված չեն եղել, այդ խմբի անդամ չեն հանդիսացել, որևէ կենսաթոշակառուի հասանելիք գումարի յուրացման կամ պաշտոնեական կեղծիքի չեն մասնակցել, կազմակերպված խմբի հանցավոր գործունեությանն առնչվել են բացառապես վերոնշյալ, մեկական դրվագներով, այն էլ կազմակերպված խմբի հանցավոր գործունեության ավարտական փուլում՝ 2010 թվականի հոկտեմբեր ամսին, երբ, առանց բավարար հիմնավորման, կատարել են իրենց ղեկավար, Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությունը և արհամարհելով սահմանված ընթացակարգը` կենսաթոշակառուների դիմումների բացակայության պարագայում, նրանց վերաբերյալ ամփոփ տեղեկատվություն են տրամադրել, այնուհետև պատրաստել և առձեռն Վճարումների ծառայություն են հանձնել վճարման կեղծ ցուցակները, Ս.Սարգսյանն անգամ ստորագրել է այդ ցուցակներում կենսաթոշակառուների փոխարեն։ Վճարման կեղծ ցուցակների օգտագործմամբ են Վ.Խաչիկյանը և վերջինիս ղեկավարած հանցավոր խմբի անդամներն ելքագրել և յուրացրել կենսաթոշակառուների դեպոնացված գումարները, ընդ որում` գումարների ելքագրումից հետո Շենգավիթի տարածքային բաժնում կազմված վճարման ցուցակը հանձնվել է բաժնի պետ Ս.Էլբակյանին` կենսաթոշակառուների ստորագրությունները ևս կեղծելու առաջարկով, սակայն պատռվել է վերջինիս կողմից և այլևս վճարումների ծառայություն չի վերադարձվել։ Նշված փաստը ևս վկայում է Ս.Էլբակյանի և մյուս կողմից Վ.Խաչիկյանի, ինչպես նաև վերջինիս ստորադասությամբ գործող, նրա հանձնարարությունը կատարող պաշտոնատար անձանց միջև հանցավոր կապերի և փոխհարաբերությունների կայունության բացակայության, ինչպես նաև Ս.Էլբակյանին, Հ.Մարտիրոսյանին և Հր.Դանիելյանին վերագրված արարքի էպիզոդիկ բնույթի մասին։ Տվյալ դրվագներով Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի և Հր.Դանիելյանի, ինչպես նաև Ս.Սարգսյանի տեսանկյունով բացակայում են նաև յուրացմանը տևական ժամանակ նախապատրաստվելու վերաբերյալ տվյալները, ինչը նրանց օժանդակությամբ կատարված յուրացումը կազմակերպված խմբի կողմից կատարվելու մեղադրող կողմի փաստարկներից էր։
Բացի այդ, վերոնշյալ, ինչպես նաև Էրեբունու տարածքային բաժիններում հաշվառված կենսաթոշակառուների դեպոնացված գումարները յուրացվել են 2010 թվականի հոկտեմբերին, որով ըստ էության ավարտվել է կազմակերպված խմբի հանցավոր գործունեությունը՝ յուրացումները, իսկ այդ դրվագներով Շենգավիթի տարածքային բաժնում կազմված կեղծ վճարման ցուցակներով ելքագրված 20.489.226 ՀՀ դրամ, Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնում կազմված կեղծ վճարման ցուցակներով ելքագրված 25.344.330 ՀՀ դրամ գումարները, առանձին-առանձին յուրացվել են` կազմելով Վ.Խաչիկյանի ստեղծած և ղեկավարած խմբի կողմից 2006-2010թթ. ընթացքում յուրացված ընդհանուր 261.125.652 ՀՀ դրամ գումարի միայն չնչին մասը։
Այսպիսով, Դատարանը փաստում է, որ գործով ամբաստանյալներ Սամվել Էլբակյանը, Համլետ Մարտիրոսյանը և Հրանուշ Դանիելյանը, ինչպես նաև Սարգիս Սարգսյանը նրանց վերագրված յուրացումը և պաշտոնեական կեղծիքը կատարել են նրանց ընդհանուր վերադասի` գործով ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ, այդ հանձնարարությունը կատարելիս ստացել են Վ.Խաչիկյանի հանձնարարականով գործող Աշոտ Աբրահամյանի, Հովհաննես Գրիգորյանի, Վիգեն Գևորգյանի և Վահագն Խաչատրյանի աջակցությունը, այսինքն` պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով առանձնապես խոշոր չափի գումարի յուրացմանն օժանդակելու ընթացքում գործել են գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի և Ծառայության վերոնշյալ պաշտոնատար անձանց հետ անմիջականորեն (ամբաստանյալ Հ.Դանիելյանի դեպքում` Ս.Էլբակյանի և Հ.Մարտիրոսյանի միջոցով) ձեռք բերած համաձայնության շրջանակներում։ Հետևաբար` ի տարբերություն կազմակերպված կայուն խմբի կազմում յուրացում կատարելու հանցավոր դիտավորության շրջանակներում միավորված և տևական ժամանակ գործող վերոնշյալ անձանց` գործով ամբաստանյալներ Սամվել Էլբակյանը, Համլետ Մարտիրոսյանը և Հրանուշ Դանիելյանը, ինչպես նաև Սարգիս Սարգսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով քրեական պատասխանատվության ենթակա չեն։ Ավելին, Ս.Էլբակյանը, Հ.Մարտիրոսյանը, Հր.Դանիելյանը, իսկ Էրեբունու դրվագով` Ս.Սարգսյանը գործել են իրենց տարածքային բաժիններից դեպոնացված գումարներ ելքագրելու և յուրացնելու նպատակ հետապնդող Վ.Խաչիկյանին և այլոց օժանդակելու դիտավորությամբ, բացառապես անձնական շահագրգռվածությամբ։ Շենգավիթի տարածքային բաժնի աշխատակիցներն իրենց հանցավոր գործողություններն իրականացնելիս որևէ նյութական օգուտ չեն ակնկալել, առավել ևս` ստացել, իսկ Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնի պետ, գործով ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանը թեև ստացել է, սակայն հանցավոր գործողություններն ավարտելուց մեկ շաբաթ անց, հանցանքը կատարելիս գործել է Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությունը կատարելու անձնական շահագրգռվածությամբ, ինչը դատաքննությամբ հաստատվեց, հետևաբար` քննվող դեպքից մեկ շաբաթ անց 1.500.000 ՀՀ դրամի չափով հատուցում ստանալը Վ.Խաչիկյանի և այլոց հետ նախնական հանցավոր համաձայնության շրջանակներում յուրացում կատարելու, այսինքն` յուրացման համակատարող հանդիսանալու հիմնավոր և բավարար փաստարկ չէ, բացառապես ենթադրություն է, որը ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝ ենթակա է մեկնաբանման և մեկնաբանվում է հօգուտ ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի։
Դատարանը վերոնշյալ հետևության հանգելիս հաշվի է առնում նաև այն, որ Ծառայության աշխատակազմի տարածքային բաժինները կենսաթոշակի դեպոնացված գումարները ստանալու, նույնիսկ կենսաթոշակառուին վճարելու լիազորություն չեն ունեցել, փաստացի ևս չեն իրականացրել, այն կատարվել է կենտրոնական մարմնում` վճարումների ծառայությունում, այսինքն` Ծառայության աշխատակազմի տարածքային բաժինների աշխատակիցները լիազորված են եղել համապատասխան կենսաթոշակառուից ընդունել դիմում, ստուգել նրա ինքնությունը, որին հաջորդել է համապատասխան փաստաթղթերի կազմելն ու կենտրոնական մարմին ուղարկելը։ Այդ փաստաթղթերի հիման վրա է տվյալ տարածքային բաժնում հաշվառված կենսաթոշակառուն արդեն կենտրոնական վերոնշյալ մարմնում ստորագրել և միանվագ կարգով ստացել իր կենսաթոշակի դեպոնացված գումարը։
Բացի այդ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 39-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` հանցակիցներն ենթակա են պատասխանատվության միայն հանցագործության այն ծանրացնող հանգամանքների համար, որոնք գիտակցվել են նրանց կողմից։ Դատաքննությամբ հաստատված հանգամանքների պայմաններում և իրավիճակում տարածքային բաժինների պետեր Ս.Սարգսյանը և Ս.Էլբակյանը, առավել ևս Համլետ Մարտիրոսյանը և Հրանուշ Դանիելյանը, Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանից վերոնշյալ հանձնարարությունը ստանալով և կատարելով` գործնականում չէին կարող գիտակցել, որ վերջինիս ղեկավարության ներքո աշխատող այլ պաշտոնատար անձինք` Ծառայության առանձին ստորաբաժանումների ղեկավարներ Աշոտ Աբրահամյանը, Հովհաննես Գրիգորյանը և Վահագն Խաչատրյանը, ինչպես նաև տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանը նրանց աջակցելիս չեն առաջնորդվում նույն, այն է` Ծառայության ղեկավար Վ.Խաչիկյանի հանձնարարականը կատարելու մղումով, այլ գործում են վերագրվող արարքը կատարելիս Ս.Էլբակյանի և մյուսների համար չգիտակցված՝ շահադիտական դրդումներով` ի կատարումն Վ.Խաչիկյանի ստեղծած և ղեկավարած կազմակերպված կայուն խմբի հանցավոր նպատակների` յուրացման իրականացման կամ հատկապես կազմակերպված խմբի կազմում նախկինում կատարած յուրացման դեպքերը թաքցնելու (նման փաստական տվյալների վերաբերյալ որևէ ապացույց նախաքննությամբ ձեռք չի բերվել և դատաքննությամբ չի հետազոտվել), առավել ևս այն պայմաններում, երբ ստուգումներ իրականացրած կամ իրականացնող պետական մարմինների կողմից Ծառայության աշխատակազմի տվյալ տարածքային բաժիններում չարաշահման դեպքեր չեն հայտնաբերվել և արձանագրվել։ Նման պայմաններում, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 39-րդ հոդվածի 6-րդ մասի ուժով, ամբաստանյալներ Ս.Սարգսյանը և Ս.Էլբակյանը, Հր.Մարտիրոսյանը և Հր.Դանիելյանը չեն կարող քրեական պատասխանատվության ենթարկվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, նրանց տվյալ հոդվածի այդ կետով առաջադրված մեղադրանքներն անհիմն են, քանի որ ըստ դատաքննության արդյունքների՝ նրանք չեն գիտակցել և մեկ դրվագով ու կարճատև ընթացքով վերոնշյալ հանցանքը կատարելիս չէին էլ կարող գիտակցել Վ.Խաչիկյանի ստեղծած և վերջինիս ղեկավարությամբ գործող կազմակերպված խմբի առկայության, Վ.Խաչիկյանի՝ որպես կազմակերպված կայուն խմբի ղեկավարի հանձնարարությունը կատարելու հանգամանքները, այսինքն` յուրացման այդ որակյալ հատկանիշի առնչությամբ Ս.Էլբակյանի և մյուսների դիտավորությունում առկա էր «իրավաբանական սխալ» (չեն գիտակցել այդ հատկանիշը) ինչը, թերևս, չի բացառում առանց վերոնշյալ որակյալ հատկանիշի՝ առանձնապես խոշոր չափի գումարի յուրացում կատարելուն (գիտակցաբար) օժանդակելու՝ դատաքննությամբ հաստատված փաստը և դրա համար անխուսափելի քրեական պատասխանատվությունը։
Դատարանն արձանագրում է, որ նշված վերլուծությունները և դատողությունները կիրառելի չեն գործով ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանի և Հովհաննես Հովհաննիսյանի նկատմամբ, քանի որ թեև 2010թ. դրվագներով նրանք ևս գործել են Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարականով, ստացել նույն հանձնարարականով գործող կազմակերպված խմբի հիմնական անդամներ Աշոտ Աբրահամյանի, Հովհաննես Գրիգորյանի, Վիգեն Գևորգյանի և Վահագն Խաչատրյանի աջակցությունը, սակայն հանձարարականը կատարելիս արդեն իսկ հանդիսանում էին նույն կազմակերպված կայուն խմբի ոչ մշտական անդամներ (գիտակցել են կազմակերպված խմբի առկայության և դրա անդամն հանդիսանալու փաստը), գործել են խմբային շահերից ելնելով, նախատեսել են նախկինում այդ թվում` իրենց մասնակցությամբ խմբի կատարած յուրացումները ՀՀ վերահսկիչ պալատի աշխատակիցների կողմից բացահայտվելու հնարավորությունը և իրենց գործողություններով ցանկացել և կենսաթոշակառուների վերաբերյալ տեղեկատվություն տրամադրելու, պաշտոնական փաստաթղթեր կեղծելու և հանձնելու եղանակներով մասնակցել են խմբի ղեկավար Վ.Խաչիկյանի` անհիմն ելքագրվող այդ գումարների օգտագործմամբ հնարավոր չարաշահումների բացահայտումը կանխելու գործողություններին, այսինքն` որպես կազմակերպված խմբի անդամ` անմիջականորեն են մասնակցել կազմակերպված խմբի` յուրացման օբյեկտիվ կողմը կազմող գործողությունների իրենց հանձնարարված մասի կատարմանը։
Թեև մեղադրողը Դատարանում փոփոխեց և խստացրեց ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով առաջադրված սկզբնական մեղադրանքը` հիմք ընդունելով այն, որ վերջինս անձամբ պաշտոնական կեղծ փաստաթղթեր չի կազմել, դրանք վերջինիս հանձնարարությամբ կազմել են բաժնի պետ Հր.Մարտիրոսյանը և վերջինիս օժանդակած Հր.Դանիելյանը, սակայն Ս.Էլբակյանին առաջադրված վերջնական մեղադրանքի բովանդակությունից ակնհայտ է, որ ի կատարումն Վ.Խաչիկյանից և Ա.Աբրահամյանից ստացած հանձնարարականի` նա է գործով ամբաստանյալ Հովհաննես Գրիգորյանին հանձնել նախապես կազմված ակնհայտ կեղծ այդ փաստաթղթերը` վճարային ցուցակները, այսինքն` յուրացմանն օժանդակելու միասնական դիտավորությամբ և անձնական շարժառիթով գործած Ս.Էլբակյանը, Հ.Մարտիրոսյանը և Հր.Դանիելյանը կատարել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմում ընդգրկված, դրա օբյեկտիվ կողմը կազմող, միմյանց փոխլրացնող գործողություններ, քանի որ իր ստորադասների գործողությունները նախապես ղեկավարած Ս.Էլբակյանն անմիջականորեն մասնակցել է վճարային կեղծ ցուցակները վերադասին հանձնելու գործողությանը, հետևաբար` նրան վերագրված արարքը, անկախ Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանից ստացած հանձնարարականի կենսագործումը կազմակերպելու և ղեկավարելու` դատաքննությամբ հաստատված փաստի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 39-րդ հոդվածի 2-րդ մասի ուժով պետք է որակվեր առանց 38-րդ հոդվածի վրա հղում կատարելու` մեղադրանքի որոշման մեջ հստակեցնելով Ս.Էլբակյանի կազմակերպչական գործողությունների էությունը (փաստական կողմը)։
Դատարանը, դատաքննության արդյունքներով փաստում է, որ նախաքննական մարմինը ճիշտ չի որակել նաև Հրանուշ Դանիելյանին, Բագրատ Մուրադյանին և Արմեն Խաչատրյանին վերագրած արարքները՝ հաշվի չառնելով, որ վերջիններս պաշտոնատար անձ չեն, իսկ հափշտակված գումարների նկատմամբ նախապես որևէ լիազորություն չեն ունեցել, այսինքն` յուրացման հանցակազմի սուբյեկտ չեն, միայն օժանդակել են ի պաշտոնե նման լիազորություններ ունեցող անձանց։ Նման հետևության Դատարանը հանգում է հետևյալ իրավական վերլուծությունների և դատողությունների արդյունքներով.
ՀՀ քրեական օրենսգքրի 179-րդ հոդվածով նախատեսված յուրացման և վատնման հանցակազմերը բնութագրվում են նրանով, որ հանցավորը հափշտակում է իրեն վստահված գույքը, այսինքն՝ այն գույքը, որը գտնվում է նրա օրինական տիրապետման ներքո, որի նկատմամբ վերջինս ունի որոշակի լիազորություններ։ Հանցավորը գույքը վերցնում կամ դրան տիրանում է՝ օգտագործելով այն լիազորությունները, որոնք նրան վերապահված են այդ գույքի նկատմամբ։ Ընդ որում հանցավորի մոտ գույքի նկատմամբ այդ լիազորությունները կարող են առաջանալ պաշտոնեական պարտականությունների, պայմանագրային հարաբերությունների կամ հատուկ հանձնարարության ուժով։ Յուրացումը օբյեկտիվ կողմից դրսևորվում է նրանում, որ հանցավորը, օգտագործելով իրեն վստահված գույքի նկատմամբ ունեցած լիազորությունները, ապօրինի, անհատույց, շահադիտական նպատակով դարձնում է այն իրենը կամ ուրիշինը։ Քննարկվող հանցագործության սուբյեկտ կարող է հանդիսանալ ոչ միայն համապատասխան կազմակերպությունների հաստիքային կամ ոչ հաստիքային աշխատակիցը, այլև առանձին քաղաքացին, եթե գույքի սեփականատերը նրան քաղաքացիաիրավական տարբեր պայմանագրերով նախապես օժտել է իր գույքի նկատմամբ որոշակի լիազորություններով։ Հակառակ պարագայում յուրացումը բացակայում է։
Ինչ վերաբերում է պետական մարմիններում մշտապես, ժամանակավորապես կամ առանձին լիազորությամբ կազմակերպական-տնօրինչական, վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող անձանց, ապա դրանց կողմից իրենց վստահված գույքը պաշտոնեական դիրքի օգտագործմամբ յուրացնելը որակվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի համապատասխան մասով և կետով՝ որպես ծանրացնող հանգամանքներում կատարված յուրացում։ Ընդ որում, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության սուբյեկտ կարող է լինել բացառապես ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 3-րդ մասի չափանիշները բավարարող պաշտոնատար անձը։
Վերոնշյալ վերլուծությունների լույսի ներքո Դատարանը փաստում է, որ Ծառայության աշխատակազմի Շենգավիթ տարածքային բաժնի օպերատոր (գլխավոր մասնագետ) Հր.Դանիելյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 3-րդ մասի տեսանկյունով պաշտոնատար անձ չէ, այսինքն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ և 179-րդ հոդվածներով նախատեսված հանցագործությունների սուբյեկտ չի կարող հանդիսանալ, թեև դատաքննությամբ հաստատվեց, որ անմիջականորեն մասնակցել է դեպոնացված գումարների անհիմն ելքագրման համար անհրաժեշտ ամփոփ տեղեկատվության տրամադրելուն, պաշտոնական կեղծ փաստաթուղթ` վճարային ցուցակներ կազմելուն, որով և ամբաստանյալներ Ս.Էլբակյանի և Հ.Մարտիրոսյանի հետ ձեռք բերված նախնական համաձայնության շրջանակներում օժանդակել է նաև Վ.Խաչիկյանի և այլոց կողմից առանձնապես խոշոր չափի գումարի յուրացմանը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 39-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի հոդվածում նշված հանցագործության հատուկ սուբյեկտ չհամարվող անձը, ով մասնակցել է այդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության կատարմանը, տվյալ հանցագործության համար կարող է պատասխանատվություն կրել միայն որպես կազմակերպիչ, դրդիչ կամ օժանդակող։
Քրեական օրենքի նշված մեջբերման լույսի ներքո` Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Հր.Դանիելյանի արարքն իրականում համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածի հատկանիշներին, այսինքն` վերջինս օժանդակել է Հր.Մարտիրոսյանի և Ս.Էլբակյանի կողմից նախնական համաձայնության շրջանակներում իրականացված պաշտոնական կեղծիքին։
Նույն փաստարկներով և պատճառաբանությամբ ՀՀ քրեական օրենսգքրի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով որպես համակատարողներ քրեական պատասխանատվության ենթակա չեն նաև ամբաստանյալներ Բագրատ Մուրադյանը և Արմեն Խաչատրյանը, ովքեր թեև հանդիսացել են պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով յուրացումներ կատարելու նպատակով ստեղծված և գործող կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներ, լուծել են խմբի առջև ծառացած որոշակի խնդիրներ, սակայն նրանց վերագրված արարքները կատարելու պահին Ծառայությունում որևէ պաշտոն չեն զբաղեցրել, հափշտակված գույքի նկատմամբ ի պաշտոնե, առանձին պայմանագրով կամ գրավոր հանձնարարությամբ որևէ լիազորություն չեն ունեցել, հետևաբար՝ կազմակերպված խմբի անդամների իրականացրած պաշտոնեական կեղծիքների և յուրացումների օբյեկտիվ կողմը կազմող գործողություններին` կենսաթոշակառուների ստորագրությունների կեղծմանն անմիջականորեն մասնակցելու պարագայում ինչպես պաշտոնեական կեղծիք կատարելու, այնպես էլ յուրացման սուբյեկտ չեն հանդիսանում (քրեական օրենքի տեսանկյունով համակատարողներ չեն), միայն կարող էին հանցակցել և հանցակցել են (օժանդակության ձևով) վերոնշյալ խմբի կազմում ընդգրկված անձանց (հատուկ սուբյեկտների) կատարած պաշտոնեական կեղծիքներին և յուրացումներին։
Ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքներում վերոնշյալ փոփոխությունները կատարելիս Դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի պահանջը` այն, որ դրանով ամբաստանյալների վիճակը չի վատթարանում, նրանց պաշպանության իրավունքը չի խախտվում։
Ամբաստանյալներ Սամվել Էլբակյանի, Համլետ Մարտիրոսյանի և Հրանուշ Դանիելյանի մեղավորության վերաբերյալ հետևության Դատարանը հանգեց` նախապես քննարկելով և մերժելով նրանց անմեղության վերաբերյալ պնդումները (պաշտպանական ճառերում պաշտպանների ներկայացված)` Ծառայության տարածքային այդ բաժինն վերադարձված վճարային ցուցակները պատռելու և այդ կերպ առանձնապես խոշոր չափի գումարի հափշտակությունից կամովին հրաժարվելու պատճառաբանությամբ։
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով հաստատվեց, որ Վազգեն Խաչիկյանի, ապա Աշոտ Աբրահամյանի հանձնարարությամբ են վերոնշյալ անձինք տարածքային բաժնի շտեմարանից դուրս գրել այդ տարածքում հաշվառված կենսաթոշակառուների միայն այդտեղ առկա ամփոփ տվյալները, ցանկով ներկայացրել վերադասին, որից հետո այդ ցանկը նրանց է վերադարձվել նույն կենսաթոշակառուների անվամբ վճարային ցուցակներ ձևավորելու հանձնարարականով, դրա համար անհրաժեշտ ծածկագրերով։ Վերոնշյալ ամբաստանյալները, գիտակցելով սահմանված ընթացակարգի կոպիտ խախտմամբ (առանց կենսաթոշակառուներից դիմումներ ընդունելու) անհիմն գումարներ ելքագրելու փաստը, միմյանց հետ նախնական համաձայնության գալով, ի կատարումն Վ.Խաչիկյանի հանձնարարականի, այնուամենայնիվ, կազմել և իրենց ստորագրություններով հաստատել են պաշտոնական կեղծ փաստաթուղթ` վճարման ցուցակներ, որոնք և հանձնվել են վճարումների ծառայություն` դեպոնենտ գումարների անհիմն ելքագրում և յուրացում իրականացնելուն օժանդակելու միասնական դիտավորությամբ։ Այսպիսով, նախնական համաձայնության շրջանակներում գործած ամբաստանյալներ Ս.Էլբակյանը, Հ.Մարտիրոսյանը և Հր.Դանիելյանը կենսաթոշակաոռւների վերաբերյալ բացառապես տարածքային շտեմարանում առկա ամփոփ տեղեկատվություն տրամադրելու, խոչընդոտները վերացնելու և պայմաններ ստեղծելու եղանակներով օժանդակել են Վ.Խաչիկյանին և այլոց կողմից գումարների յուրացմանը, որի հիման վրա Վ.Խաչիկյանի և վերջինիս հանձնարարությամբ գործող Ծառայության այլ աշխատակիցների կողմից ելքագրվել և հափշտակվել է նույն այդ ցուցակներում հիշատակված անձանց տվյալներով դեպոնացված ընդհանուր գումարը։
Թեև վճարային այդ կեղծ ցուցակները վերադարձվել են Ս.Էլբակյանին` կենսաթոշակառուների ստորագրությունները ևս կեղծելու պահանջով, սակայն վերջինս, նրա ստորադասությամբ աշխատող Հր.Մարտիրոսյանը և Հր.Դանելյանը, այդ լրացուցիչ հանձնարարությունը չեն կատարել, ավելին` Ս.Էլբակյանը ցուցակները պատռել է` այդ կերպ կամովին հրաժարվելով կենսաթոշակառուների փոխարեն վճարային նույն ցուցակներում ստորագրելու, այսինքն` պաշտոնական նույն փաստաթղթում վերստին իրականությանը չհամապատասխանող գրառումներ (ստորագրություններ) կատարելուց։ Սակայն դրանով տվյալ տարածքային բաժնում անհատականացված և ցանկով, այնուհետև` նաև պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող վճարային ցուցակներով վերադասին ներկայացված կենսաթոշակառուների անվամբ ելքագրման ենթակա դեպոնացված գումարների յուրացումը չի կանխվել, քանի որ այդ գումարները, վճարային ցուցակները պատռելու պահին, Ծառայության այլ աշխատակիցների կողմից արդեն իսկ ելքագրվել և յուրացվել էին, այսինքն` Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ, վերջինիս հետ անմիջականորեն կամ միջնորդավորված կերպով ձեռք բերված համաձայնության շրջանակներում գործած Ս.Էլբակյանի, Հր.Մարտիրոսյանի և Հր.Դանիելյանի արարքներում առկա են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով (Հր.Դանիելյանի դեպքում՝ 38-314-րդ հոդվածով) նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներ, քանի որ վճարային այդ ցուցակները պատռելու արդյունքում տվյալ տարածքային բաժնում հաշվառված կենսաթոշակառուների անուններով ելքագրված դեպոնենտ գումարների յուրացումը չի կանխվել (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 36-րդ հոդված)։
Բացի այդ, Ս.Էլբակյանը, որպես տարածքային բաժնի պետ, Վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանի հետ կազմել և իր ստորագրությամբ հաստատել է նաև վճարումների վերաբերյալ յուրաքանչյուր ամիս կազմվող միջանկյալ ակտը` դրանով իսկ համաձայնելով նշված կենսաթոշակառուների դեպոնացված գումարների 2010 թվականի հոկտեմբերին իրականացված անհիմն ելքագրման փաստի հետ։ Նշված հանգամանքը ևս հերքում է Ծառայության աշխատակազմի Շենգավիթի բաժնի աշխատակիցների կողմից հանցագործությունից կամովին հրաժարվելու վերաբերյալ պաշտպանական կողմի պնդումները։
Այսպիսով, յուրացմանն օժանդակելու վերաբերյալ իր և տարածքային նույն բաժնի այլ աշխատակիցների, ինչպես նաև յուրացումն անմիջականորեն իրականացրած Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի և այլոց հանցավոր գործողությունների մասին Ս.Էլբակյանը իրավապահներին հայտնել է թեև առաջինը (մյուս ամբաստանյալների համեմատությամբ), սակայն կենսաթոշակների դեպոնենտ գումարի յուրացմանը նպաստած իրենց գործողությունների ավարտից (2010թ. հոկտեմբերից) մոտ 1 տարի 2 ամիս անց` միայն 2012 թվականի հունվարի 1-ին տված ցուցմունքում։
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալների արարքներում տվյալ հոդվածներով առկա հանցակազմերի առկայությունը փաստելիս որևէ էական նշանակություն չունի ամբաստանյալներ Ս.Էլբակյանի, Հր.Մարտիրոսյանի և Հր.Դանիելյանի` հափշտակված գումարից որևէ բաժնեմաս չակնկալելը և չստանալը, Հր.Դանիելյանի կողմից պաշտոնատար անձ չհանդիսանալը, դրանք բացառապես նրանցից յուրաքանչյուրի դերակատարությունը նվազեցնող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են, որոնք Դատարանը հաշվի է առնում նրանցից յուրաքանչյուրի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս և այն անհատականացնելիս։
Վճարման ցուցակը պատռելու գործողությունը (ակտը) Դատարանի համոզմամբ ոչ միայն նույն պաշտոնական փաստաթղթում հերթական կեղծիքը կատարելուց կամովին հրաժարվելու, այլև ամբաստանյալներ Ս.Էլբակյանին, Հր.Մարտիրոսյանին և Հր.Դանիելյանին վերագրված հափշտակությունը Վ.Խաչիկյանի կազմակերպած խմբի կամ նախնական համաձայնությամբ գործող խմբի կազմում կատարելը հերքող փաստարկ է, որը Դատարանը հաշվի է առել այդ կապակցությամբ համապատասխան հետևության հանգելիս։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի մեկնաբանմամբ հանցակցություն է համարվում երկու և ավելի անձանց դիտավորյալ համատեղ մասնակցությունը դիտավորյալ հանցագործությանը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 29-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցանքը համարվում է ուղղակի դիտավորությամբ կատարված, եթե անձը գիտակցել է իր գործողության (անգործության) հանրության համար վտանգավոր բնույթը, նախատեսել է հանրության համար դրա վտանգավոր հետևանքները և ցանկացել է դրանց վրա հասնելը։
Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցանքը համարվում է անուղղակի դիտավորությամբ կատարված, եթե անձը գիտակցել է իր գործողության (անգործության) հանրության համար վտանգավոր բնույթը, նախատեսել է հանրության համար վտանագավոր հետևանքների առաջացման հնարավորությունը, չի ցանկացել այդ հետևանքները, սակայն գիտակցաբար թույլ է տվել դրանք։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` կատարողի հետ մեկտեղ հանցակիցներ են համարվում կազմակերպիչը, դրդիչը և օժանդակողը։
Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն` օժանդակող է համարվում այն անձը, ով հանցագործությանն օժանդակել է (....) տեղեկատվություն կամ միջոցներ, գործիքներ տրամադրելով կամ խոչընդոտները վերացնելով (....)։
Վերոնշյալ օրենքների մեկնաբանություններից ակնհայտ է, որ հանցակցությունը հնարավոր է դիտավորյալ հանցագործության կատարմանը ոչ միայն ուղղակի, այլև անուղղակի դիտավորությամբ մասնակցելու, տվյալ դեպքում` դրան օժանդակելու պարագայում։
Հանրության համար վտանգավոր հետևանքները նախատեսելը, սակայն դրանց վրա հասնելը ցանկանալը կամ չցանկանալը, սակայն միևնույն ժամանակ գիտակցաբար թույլ տալը դիտավորության տեսակները սահմանազատելու չափանիշն է։
Տվյալ դեպքում Ս.Էլբակյանը և մյուսները նախապես գիտակցել են անհիմն կարգով գումարներ ելքագրելու դիտավորությամբ գործող Վ.Խաչիկյանին այդ հարցում օժանդակելու փաստը, կազմել և վերադասին են հանձնել գումարների ելքագրման համար անհրաժեշտ` դեպոնացված գումարներ ստանալուն ենթակա պոտենցիալ կենսաթոշակառուների վերաբերյալ միայն իրենց տարածքային բաժնի շտեմարանում առկա ամփոփ տվյալները (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի 5-րդ մասի տեսանկյունով` տեղեկատվություն), ապա վերադասից ստացած համապատասխան ծածկագրերի հիման կազմել և վերադասին են հանձնել պաշտոնական կեղծ փաստաթուղթ` վճարումների ցուցակներ, որոնց հիման վրա վճարումների ծառայությունում կատարվել է նույն կենսաթոշակառուների դեպոնացված գումարների անհիմն ելքագրումը։ Թվարկված բոլոր գործողությունները գիտակցվել և նախատեսվել են Ս.Էլբակյանի և տարածքային բաժնինների մյուս աշխատակիցների կողմից։
Յուրացման հանրորեն վտանգավոր հետևանքի վրա հասնելու անխուսափելիությունը չգիտակցելը, այն է` Ծառայությունում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի աշխատակիցներին հայտնաբերված չարաշահումները կոծկելու շարժառիթով ելքագրվող գումարները չտրամադրվելը, այլ Վ.Խաչիկյանի և այլոց կողմից յուրացնելը, ինքնին չի բացառում տվյալ իրադրությունում Ս.Էլբակյանի և մյուսների կողմից նույն գումարների յուրացումը նախատեսելու հնարավորությունը, որը նրանք պարտավոր էին և օբյեկտիվորեն կարող էին նախատեսել, սակայն այդ պարագայում գիտակցաբար թույլ են տվել և տևական ժամանակ համակերպվել այդ մտքի հետ, նույնիսկ այդ գումարն իբրև թե վերադարձնելու վերաբերյալ Վ.Խաչիկյանի խոստացած վերջնաժամկետը լրանալուց (2010թ. դեկտեմբերից) հետո։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով վերագրված արարքի ճիշտ որակման, առաջադրված այդ մեղադրանքում ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանի մեղավորության, սակայն միևնույն ժամանակ Դատախազության հարուցված քաղաքացիական հայցի անհիմն լինելու վերաբերյալ հետևությունների Դատարանը հանգեց` նախապես քննարկելով և մերժելով Վ.Խաչիկյանին արդարացնելու վերաբերյալ պաշտպանական ճառում նրա ներկայացրած միջնորդությունը, դրա հիմքում դրված փաստարկները.
Դատաքննությամբ չապացուցվեց այն, որ Վ.Խաչիկյանին փոխանցված 29.000.000 ՀՀ դրամը նույն այն գումարներից էր, որը նախապես անհիմն ելքագրել և ենթադրաբար յուրացրել էր Գյումրու տարածքային բաժնի օպերատոր Արթուր Աբրահամյանը։ Բացի այդ, գումարները Գյումրու տարածքային բաժնում ենթադրաբար յուրացվել էին Վ.Խաչիկյանին հանձնելուց առնվազն ամիսներ առաջ, որոնց փաստը բացահայտվել էր 2010 թվականի Գյումրու տարածքային բաժնում ՀՀ վերահսկիչ պալատի կատարած ստուգման ժամանակահատվածում, ստուգող այդ մարմնին տեղեկատվություն տրամադրելու կապակցությամբ։
Դատարանը դատաքննության արդյունքներով փաստում է, որ բացակայում է որևէ ապացույց առ այն, որ Վ.Խաչիկյանին հանձնված 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը նրան, որպես Ծառայության պետի, ի պաշտոնե կամ առանձին հանձնարարությամբ վստահված գույք էր, հետևաբար՝ Վ.Խաչիկյանն այդ գույքը չէր կարող յուրացնել։ Տվյալ դրվագով Վ.Խաչիկյանի և Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցների արարքների տարանջատման, դրանք առանձին-առանձին, այն էլ ՀՀ քրեական օրենսգրքի տարբեր հոդվածներով որակելու անհրաժեշտության մասին է խոսում նաև այն փաստը, որ Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցներին սույն քրեական գործից առանձնացված մեկ այլ գործով մեղադրանք է առաջադրվել գումարներ յուրացնելու համար, որում ընդգրկված է նաև սույն գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանին մեղսագրված վերոնշյալ 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը։ Սակայն Վ.Խաչիկյանը տվյալ գումարին տիրացել է Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցների վստահությունը չարաշահելու եղանակով, այդ գումարը պետական բյուջե վերականգնելու պատրվակով, իրականում Գյումրու տարածքային բաժնի օպերատոր Արթ.Աբրահամյանի և մյուսների վստահությունը չարաշահելու եղանակով այն հափշտակելու դիտավորությամբ։
Վ.Խաչիկյանին հանձնված վերոնշյալ գումարի՝ պետական մարմնին՝ ՍԱՊ Ծառայությանը հատկացված և այդ ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանին վստահված լինելու վերաբերյալ որևէ ապացույց ձեռք չի բերվել և դատաքննությամբ հետազոտվել, հետևաբար՝ 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարին տիրանալուն ուղղված Վ.Խաչիկյանի հանցավոր գործողությունների հետևանքով ենթադրաբար տուժողը ոչ թե պետությունն է, այլ այդ գումարից 20.000.000 ՀՀ դրամը հայթայթած և փաստացի տնօրինած ՍԱՊԾ Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցները՝ օպերատոր Արթ.Աբրահամյանը, իսկ 9.000.000 ՀՀ դրամի առնչությամբ` հնարավոր այլ անձը կամ անձինք (իրենց սկզբնական, ինչպես նաև դատաքննական ցուցմունքներում 9.000.000 ՀՀ դրամ գումարի ենթադրյալ տերերը` Կիմա Փիլոյանը և/կամ Ռուբեն Մնացականյանը վերագրված յուրացումներին իրենց առնչությունը հերքող մարտավարության շրջանակներում չեն ընդունել նման գումար բաժնի պետ Էդ.Վարժապետյանին փոխանցելու, առավել ևս այդ գումարն իրենց պատկանելու հանգամանքը, թեև նման ուղղակի ցուցմունքներ է տվել Էդ.Վարժապետյանը, անուղղակի` նաև Արթ.Աբրահամյանը)։
Նման պայմաններում Վ.Խաչիկյանի դեմ սույն գործով մեղադրողի ներկայացրած քաղաքացիական հայցի անհիմն լինելու վերաբերյալ Վ.Խաչիկյանի և վերջինիս պաշտպանի վիճարկումները հիմնավորված են, քանի որ հանրային տիրույթում այլ սուբյեկտներին (ոչ պետությանը) անմիջականորեն պատճառված վնասի հատուցման հայց հարուցելու իրավասությամբ, ՀՀ Սահմանադրության, «Դատախազության մասին» ՀՀ օրենքի համաձայն, այդ պետական մարմինը օժտված չէ, այսինքն՝ տվյալ դրվագով պատշաճ հայցվոր չի հանդիսանում, հետևաբար՝ հարուցված և պաշտպանվող քաղաքացիական հայցն այդ մասով (29.000.000 ՀՀ դրամը Վ.Խաչիկյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձելու պահանջով) ակնհայտ անհիմն է և ենթակա է մերժման։
Միևնույն ժամանակ, Դատարանը փաստում է, որ վերոնշյալ պատճառաբանություններն առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանին անպարտ ճանաչելու բավարար, առավել ևս՝ հիմնավոր փաստարկներ չեն, նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված է դատաքննությամբ հետազոտված և սույն դատական ակտի հիմքում դրված ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, այդ թվում՝ պաշտպանական ճառում մեջբերված ՀՀ վճռաբեկ դատարանի՝ Լիա Ավետիսյանի վերաբերյալ 2011 թվականի փետրվարի 24-ի ԵԿԴ/0176/01/09, ինչպես նաև Վարդան Մաթևոսյանի վերաբերյալ 2012 թվականի հունիսի 8-ին ԵՇԴ/0037/01/11 նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումների համատեքստում։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ վստահությունը չարաշահելն ուրիշի գույքին տիրանալու կամ դրա նկատմամբ իրավունք ձեռք բերելու նպատակով հանցավորի կողմից, նրա և գույքի սեփականատիրոջ կամ գույքը տիրապետողի միջև ձևավորված վստահության հարաբերությունների օգտագործումն է։ Արարքը խարդախություն որակելու համար բավարար չէ, որ անձն իր արարքներով կամ որոշակի հանգամանքների բերումով տուժողի մոտ վստահություն վայելի, այլ անհրաժեշտ է, որպեսզի վերջինս համոզի տուժողին իրեն փոխանցել գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքները։ Ընդ որում, էական նշանակություն ունի այն, թե գույքն ուրիշին հանձնելու գործում ով է նախաձեռնություն դրսևորել, արդյոք գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքները հանձնելու տուժողի մտադրությունն առաջացել է հանցավորի կողմից նրան համոզելու և հորդորելու արդյունքում։
Հանցավորի նկատմամբ տուժողի վստահությունը կարող է ինչպես իրավական, այնպես էլ փաստական հիմքեր ունենալ, այսինքն` հանցավորի և տուժողի միջև առկա` վստահության վրա հիմնված հարաբերությունները կարող են բխել ինչպես նրանց միջև առկա պայմանագրից, լիազորագրից, այնպես էլ առաջանալ հանցավորի և գույքը հանձնողի անձնական հարաբերություններից, հանցավորի կողմից նախկինում դրսևորած վարքագծից, հանցավորի անձնավորությունից։ Այսպիսով` հանցավորի գործողությունների արդյունքում մոլորության մեջ ընկած սեփականատերը կամ իրավասու այլ անձը կամավոր կերպով գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքներն հանձնում է հանցագործին կամ այլ անձի կամ անձանց կամ չի խոչընդոտում վերջիններիս կողմից այդ գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքները վերցնելուն։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, նույն խնդրով իր մեկ այլ` Վարդան Մաթևոսյանի վերաբերյալ 2012 թվականի հունիսի 08-ին ԵՇԴ/0037/01/11 նախադեպային որոշմամբ ընդգծելով, որ խարդախությունը և քաղաքացիաիրավական պարտավորությունների խախտումն օբյեկտիվ կողմի հատկանիշներով հաճախ համընկնում են, արձանագրել է, որ խարդախությունը` որպես հանցագործություն, քաղաքացիաիրավական պարտավորությունների խախտման դեպքերից տարբերվում է հատկապես սուբյեկտիվ կողմով։ Մասնավորապես՝ խարդախությունը սուբյեկտիվ կողմից բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ, ինչը ենթադրում է, որ հանցավորը գիտակցում է, որ խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով հափշտակում է ուրիշի գույքը, ինչպես նաև նախատեսում և ցանկանում է դա։
Սուբյեկտիվ կողմից խարդախությունը բնութագրվում է ոչ միայն ուղղակի դիտավորությամբ, այլև շահադիտական նպատակի առկայությամբ, այսինքն` հանցավորը պետք է գիտակցի, որ խաբեությամբ կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով հափշտակում է ուրիշի գույքը, ինչպես նաև պետք է նախատեսի և ցանկանա դա։
Շահադիտական նպատակն ենթադրում է, որ մինչև գույքը վերցնելը կամ գույքին տիրանալն հանցավորն ի սկզբանե նպատակ է ունենում հափշտակել այն, չվերադարձնել գույքը, չկատարել խոստումը կամ պայմանագրային պարտավորությունները, ընդ որում` վերոնշյալների վերաբերյալ հետևությունները պետք է հիմնված լինեն գործով ձեռք բերված ապացույցների համակցության վրա։ Ապացույցների գնահատման արդյունքում դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է հաստատված համարի այն, որ անձն ի սկզբանե նպատակ է ունեցել խարդախության միջոցով հափշտակել ուրիշի գույքը և եթե ապացուցվի, որ ունեցել է, ապա խարդախության հանցակազմն առկա է։
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է նաև, որ խարդախությունը քաղաքացիաիրավական պարտավորությունների չկատարման կամ ոչ պատշաճ կատարման դեպքերից տարանջատելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել հետևյալ հանգամանքները`
ա) խարդախության դեպքում տուժողին խաբելու կամ նրա վստահությունը չարաշահելու մտադրությունն անձի մոտ ծագում է նախքան գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքներ ձեռք բերելը,
բ) խարդախության դեպքում անձի մոտ քաղաքացիաիրավական պայմանագրով ստանձնած պարտավորությունները (գույքը փոխանցել, կատարել վարկային պարտավորությունը, պարտքը վերադարձնել և այլն) չկատարելու դիտավորությունը ծագում է նախքան գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքներ ձեռք բերելը։
Տվյալ իրավական դիրքորոշումները սույն գործով պարզված (հաստատված) փաստական հանգամանքների վրա տարածելով՝ Դատարանը փաստում է, որ 29.000.000 ՀՀ դրամի գումարային խնդիրն ենթակա է լուծման բացառապես հանրային տիրույթում։
Հաշվի առնելով այն, որ պաշտպանական ճառում ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանը հիմնվեց միայն իր պաշտպանյալին վերագրված դրվագին վերաբերելի, Դատարանի նախորդ կազմով հետազոտված ապացույցների վրա, չվիճարկեց այդ ապացույցները Դատարանի նոր կազմով անմիջականորեն չհետազոտելու հանգամանքը (չհարցաքննելու, սակայն նախքան գործը դատաքննություն նշանակելու և գործի քննությունը վերսկսելու որոշում կայացնելը դրանց ձայնագրություններին ծանոթանալու պայմաններում), դատաքննության ավարտական փուլում հրաժարվեց տվյալ անձանց լրացուցիչ անգամ հրավիրելու և հարցաքննելու ընձեռնված հնարավորությունից՝ Դատարանը, սույն դատական ակտում արդեն իսկ շարադրած ապացույցների զանգվածով հանգելով նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Վ.Խաչիկյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածության վերաբերյալ հետևության, այնուամենայնիվ, անհրաժեշտ է համարում պաշտպանական ճառով ներկայացված միջնորդության և դրա հիմքում ընկած փաստարկների համատեքստում անդրադառնալ նաև այդ ապացույցներին՝ այդ կերպ չսահմանափակելով մրցակցային դատավարության պայմաններում հետազոտված այդ ապացույցների՝ ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի և վերջինիս պաշտպան Ժ.Վարոսյանի կողմից օգտագործման (դրանց վրա հիմնվելու) և այդ կերպ Դատարանի հետևությունները վիճարկելու իրական հնարավորությունը։
Այսպես, Ծառայության Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վարժապետյանը Դատարանում հայտնել էր, որ 2010 թվականի մայիսին Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի կանչով Գյումրու վճարային ծառայության պետ Ռուբիկ Մնացականյանի և գլխավոր մասնագետ Արթուր Աբրահամյանի հետ միասին գնացել են Վազգեն Խաչիկյանի աշխատասենյակ` խորհրդակցության, որին մասնակցել են նաև առաջին տեղակալ Արա Հարությունյանը, կենսաթոշակային վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանը, վճարման ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանը և վճարումների ծառայության աշխատակցուհի Ռուզաննա Սարյանը։ Վ.Խաչիկյանը տեղեկացրել է, որ կենտրոնական և Գյումրու տարածքային շտեմարաններում հայտնաբերվել են անհամապատասխանություններ, ըստ որի՝ Գյումրու շտեմարանում առկա է 29.000.000 ՀՀ դրամ ավել վճարված գումար։ Արթ. Աբրահամյանը խոստովանել է, որ նա է այդ խախտումները կատարել։ Վ.Խաչիկյանը բոլորի ներկայությամբ պահանջել է վերականգնել կրկնակի վճարումների հետևանքով առաջացած այդ վնասը, Ռ.Մնացականյանին հանձնարարել է միջոցներ ձեռնարկել այդ գումարը հավաքելու ուղղությամբ, որից հետո այդ գումարը պետք է հանձնվեր իրեն, ինքն էլ՝ անձամբ Վ.Խաչիկյանին։ Օրեր անց Արթուր Աբրահամյանը որոշ գումար է բերել, սակայն նրան անպատվել է, որից հետո հետագա գումարներն իր մոտ է բերել Ռուբեն Մնացականյանը։
Այնուհետև զանգել է Վ.Խաչիկյանը, ում տեղեկացրել է, որ 3-4 օրվա ընթացքում հաջողվել է հավաքել 20.000.000 ՀՀ դրամ, նրա պահանջով դրամի և դոլարի տեսքով այդ գումարը բերել և անձամբ հանձնել է Վ.Խաչիկյանին։ Մի քանի օր անց Վ.Խաչիկյանին է տվել նաև 9.000.000 ՀՀ դրամ գումարը, որը հանձնելու նպատակով զանգել է Խաչիկյանին, տեղեկացել, որ վերջինս աշխատավայրում չէ, ապա նրա առաջարկությամբ գումարը թողել է Աշոտ Աբրահամյանի մոտ, ով ըստ Վ.Խաչիկյանի խոսքերի՝ այն իր հերթին հանձնելու էր նրան։ Հետագայում մի քանի անգամ միայնակ, մեկ անգամ էլ Ռ.Մնացականյանի հետ հանդիպել է Վ.Խաչիկյանին, ով չի վիճարկել 9.000.000 ՀՀ դրամը ևս ստանալու փաստը, ընդհակառակը, հայտնել է, որ ողջ գումարը կվճարեն և անդորրագրերն իրենց կտան ստուգումների ավարտից հետո։ Նշել է նաև, որ 9.000.000 ՀՀ դրամը Վ.Խաչիկյանին են տվել մոտ 10 օրվա ընթացքում, այն եղել է փաթեթավորված վիճակում, անձամբ այդ գումարը չի հաշվել։ Նշել է նաև, որ այդ գումարը պետական բյուջե չի վերականգվել, թեև Խաչիկյանն այն վերցրել էր հատկապես այդ նպատակով։
Գյումրու տարածքային բաժնի օպերատոր Արթուր Աբրահամյանը Դատարանում հայտնել էր, որ 2010 թվականի սկզբներին ՍԱՊ Ծառայության Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վարժապետյանի և Գյումրու վճարումների ծառայության պետ Ռուբիկ Մնացականյանի հետ գնացել են Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի աշխատասենյակ, որտեղ անցկացված խորհրդակցության ընթացքում նրան խոստովանել է թաղման նպաստների կրկնակի վճարումներ կատարելու փաստը։ Վ.Խաչիկյանը բոլորին հանձնարարել է գնալ և պարզել, թե ինչ է կատարվել, որից հետո իրեն դուրս են հրավիրել։
Դրանից հետո, մոտ մի քանի օր անց Էդ.Վարժապետյանը հայտնել է, որ իրենց բաժնի աշխատանքների ընթացքում տեղ գտած թերությունների հետևանքով պատճառված 29.000.000 ՀՀ դրամի վնասն անհրաժեշտ է վերականգնել։ Ուստի 2010 թվականի հունիսի սկզբներին, մոտ մեկ ամսվա ընթացքում, մաս-մաս Էդ.Վարժապետյանին է տվել 20.000.000 ՀՀ դրամ գումար, մի մասը ԱՄՆ դոլարով, մյուս մասը՝ ՀՀ դրամով, որոնք վերջինս պետք է փոխանցեր Խաչիկյանին։ Մնացած 9.000.000 ՀՀ դրամը հայթայթել է հավանաբար Ռուբեն Մնացականյանը, փոխանցել Էդ.Վարժապետյանին, ում խոսքերից տեղյակ է, որ նա էլ իր հերթին այդ գումարը փոխանցել է Խաչիկյանին։ Հետագայում տրամադրած գումարի վերաբերյալ անդորրագիր է պահանջել, որը սակայն այդպես էլ իրեն չի տրամադրվել։ Ընդունել է, որ իր մեղքով է պատճառվել 29.000.000 ՀՀ դրամի վնասը, որից անձամբ վերականգնել է 20.000.000 ՀՀ դրամը, որը նախապես հավաքել էր իր բարեկամներից` պարտք անելու տարբերակով։ Նշել է նաև, որ տվյալ պահին Վազգեն Խաչիկյանից պահանջում է 20.000.000 ՀՀ դրամը։
Ծառայության պետի առաջին տեղակալ Արա Հարությունյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնել էր, որ 2010 թվականին ՀՀ վերահսկիչ պալատը Ծառայությունում իրականացրել է ստուգումներ։ 2010 թվականի ամռանը ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանը խորհրդակցություն է հրավիրել, որին մասնակցել են վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանը, կենսաթոշակային ապահովության վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանը, վճարումների ծառայության օպերատորների բաժնի պետ Ռուզաննան, տեղեկատվական և վերլուծական վարչությունից` Վահագն Խաչատրյանը, Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վարժապետյանը, գլխավոր մասնագետ (օպերատոր) Արթուր Աբրահամյանը և վճարումների ծառայության Գյումրու տարածքային ստորաբաժանման պատասխանատու Ռուբեն Մնացականյանը։ Խորհրդակցության ժամանակ Վազգեն Խաչիկյանն անդրադարձել է Գյումրու տարածքային բաժնում կենսաթոշակների կրկնակի վճարման խախտումներին և տարածքային բաժնի աշխատակիցներից բանավոր բացատրություն է պահանջել, թե ով և ինչ հանգամանքներում է կատարել այդ խախտումները։ Վարժապետյանը հայտնել է, որ տեղեկություն չունի, իսկ օպերատոր Արթուր Աբրահամյանը խոստովանել է, որ նա է կատարել։ Նախնական հաշվարկով վնասը կազմել է 29.000.000 ՀՀ դրամ։ Վազգեն Խաչիկյանն Էդուարդ Վարժապետյանին հանձնարարել է մի քանի օրվա ընթացքում այդ գումարը վերականգնել։
Դրանից մի քանի օր անց վերջինիցս տեղեկացել է Վ.Խաչիկյանը պարբերաբար պահանջում է վերականգնել 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը։ Խորհրդակցությունից մոտ 20-30 օր անց Աշոտ Աբրահամյանը, դիմելով իրեն և պատճառաբանելով, որ շտապում է, խնդրել է տուփով գումար փոխանցել Վ.Խաչիկյանին` ասելով, որ դա վերականգնվող գումար է։
Վ.Խաչիկյանի հետ պայմանավորվածություն ձեռք բերելուց հետո Աշոտ Աբրահամյանից գումարը վերցրել և նույն օրը փոխանցել է Վ.Խաչիկյանին։
Ա.Հարությունյանը նաև մանրամասնել էր, որ նախապես հեռախոսով են ինքն ու Աշոտը խոսել Խաչիկյանի հետ, ճշտել նրա գալու ժամանակը, որից մոտ 20 րոպե անց Խաչիկյանը եկել և վերցրել է գումարը։ Ամիսներ անց Վարժապետյանի հետ զրույցի ընթացքում իմացել է, որ նա գումարը վերականգնել է, որի մի մասը` Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով։ Այդ ժամանակ է հասկացել, որ Ա.Աբրահամյանի կողմից իր միջոցով Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցած գումարն Էդուարդ Վարժապետյանի վերականգնած գումարն է։
Ծառայության վճարումների ծառայության Գյումրու տարածքային ստորաբաժանման պատասխանատու` Ռուբեն Մնացականյանի ցուցմունքով.Վերջինս Դատարանում հայտնել էր, 2010թ. մայիսին Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի կանչով Գյումրու վճարային ծառայության պետ Էդուարդ Վարժապետյանի և գլխավոր մասնագետ Արթուր Աբրահամյանի հետ միասին գնացել են Վազգեն Խաչիկյանի աշխատասենյակ` խորհրդակցության, որին մասնակցել են նաև վերջինիս առաջին տեղակալ Արա Հարությունյանը, կենսաթոշակային վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանը, վճարման ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանը և վճարումների ծառայության աշխատակցուհի Ռուզաննան։ Արթուր Աբրահամյանը խոստովանել է, որ կենսաթոշակառուների մահվան նպաստների և ժառանգվող գումարների վճարումների միջև իրենց տարածքային բաժնում հայտնաբերված գումարային տարբերությունն առաջացել է նրա մեղքով։ Խաչիկյանն իրեն հանձնարարել է վերականգնել այդ գումարները, ինքը հրաժարվել է, առաջարկել է դիմել դատախազություն։ Դատարանում նախաքննական ցուցմունքների հրապարակումից հետո ընդունել է, որ Էդ.Վարժապետյանի խնդրանքով 2010թ. ժամանել են Երևան` «Ս.Գր.Լուսավորիչ» բժշկական կենտրոն, ապա այցելել են նաև Վ.Խաչիկյանի աշխատասենյակ, վերջինիս հետ հանդիպման ժամանակ նա Վարժապետյանից հետաքրքվել է 29.000.000 ՀՀ դրամի վնասը վերականգնելու ընթացքով։
Այսպիսով, պաշտպան Ժ.Վարոսյանի հղումները վերոնշյալ ցուցմունքների վրա անհիմն են, իսկ դրանց գնահատումը` խիստ սուբյեկտիվ և միակողմանի, քանի որ այդ ապացույցներով ևս փաստվում է 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը երկու դրվագով Վ.Խաչիկյանին հանձնելու հանգամանքը, այդ և Ծառայության աշխատակիցների վստահությանը հանձնված գումարների ոչ նույնականությունը, վերջինս հաշվով` 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակից Արթ. Աբրահամյանի և այլոց վստահությունը չարաշահելու, այն է՝ ՀՀ պետական բյուջե վերականգնելու պատրվակով Վ.Խաչիկյանի կողմից ստանալն ու խարդախությամբ հափշտակելու փաստը։
Ամբաստանյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելիս և այն անհատականացնելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբանությունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգամանքներով այլ գործի քննության ժամանակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2007 թ.վականի հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված նորմը, նշել է, որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ, քանի որ պատիժ նշանակելիս Դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգամանքներ, որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2012 թվականի սեպտեմբերի 29-ին կատարված հարցման արդյունքների), իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք՝ բնակության վայրում դրականորեն բնութագրվելը, բազմաթիվ մեդալներով պարգևատրվելը (ըստ Լոռու մարզի Ախթալայի քաղաքապետ Հ.Խաչիկյանի կողմից 2014թ. օգոստոսի 19-ին տրված բնութագրի և պարգևատրության մասին վկայականների)։ Թեև ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանը Դատարանում հայտարարել է խնամքին 10 և 14 տարեկան զավակների առկայության մասին, ինչը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով նախատեսված` պատասխանատվությունն ու պատիժն մեղմացնող հանգամանք է, սակայն պաշտպանական կողմը Դատարանին չի ներկայացրել, իսկ քրեական գործի նյութերում բացակայում է այդ փաստն հաստատող որևէ ապացույց` ծննդյան վկայականների պատճեններ, տեղեկանքներ և այլն, հետևաբար` Դատարանը զրկված է այդ հայտարարությունը պարզելու, դրանում հավաստիանալու հնարավորությունից, ուստիև` այն ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք չի դիտարկում։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտարկում յուրացման կատարման ընթացքում վերջինիս առանձնապես ակտիվ դերը՝ հաշվի առնելով, որ վերջինս է կազմակերպել վերոնշյալ կայուն խումբը, ղեկավարել խմբի գործունեությունը, ընդգրկել է խմբի նոր անդամներ, ստացել և բաշխել է կազմակերպված խմբի հանցավոր գործունեության ընթացքում յուրացված գումարները։
Սույն գործով որպես ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2012թ. սեպտեմբերի 29-ին կատարված հարցման արդյունքների), ֆիզիկապես վատառողջ լինելը (համաձայն թիվ 21959/1072 էպիկրիզի` ախտորոշվել է զարկերակային հիպերտենզիա, ՍԻՀ, իշեմիկ կարդիոմիոպաթիա և այլ հիվանդություններ), ՀՀ և ԼՂՀ սահմանների պաշտպանական մարտական գործողություններին մասնակցելու համար բազմաթիվ մեդալներով պարգևատրվելու հանգամանքը (ըստ ՀՀ պաշտպանության նախարարության Արարատի զինվորական կոմիսար Գ.Դավիդյանի կողմից 2013 թվականի փետրվարի 27-ին տրված թիվ 211 տեղեկանքի, պարգևատրության մասին վկայականների և շնորհակալագրերի), իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ՝ աշխատանքի վայրում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ ՍԱՊՏ պետ Ա.Աբրահամյանի կողմից 2012 թվականի հոկտեմբերի 1-ին տրված բնութագրի)։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է գնահատում` պետությանը պատճառված վնասը 2.000.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին հատուցելը (ըստ կանխիկ մուծման 2014 թվականի դեկտեմբերի 1-ի թիվ 141201008424001 կտրոնի), հանցագործությունը բացահայտելուն, կազմակերպված խմբի հիմնական անդամներ Վազգեն Խաչիկյանին, Հովհաննես Գրիգորյանին և Վահագն Խաչատրյանին, ոչ մշտական անդամ Արթուր Սուքիասյանին մերկացնելուն աջակցելը՝ հաշվի առնելով, որ գործով ամբաստանյալների կազմում ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանն առաջինն է, ով դեռևս 2011 թվականի հունիսի 15-ին տվել է դեպոնենտ գումարներն անհիմն ելքագրելիս Վազգեն Խաչիկյանի, Հովհաննես Գրիգորյանի և Վահագն Խաչատրյանի դերակատարության վերաբերյալ «մեղադրող» բնույթի ցուցմունքներ, իսկ 2011 թվականի նոյեմբերի 8-ին գործով ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանին առերես պնդել է յուրացումներին նրա մասնակցության և իրական դերակատարության վերաբերյալ սկզբնական ցուցմունքները։
Դատարանը ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Հովհաննես Գրիգորյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2012 թվականի սեպտեմբերի 29-ին կատարված հարցման արդյունքների), պատճառված վնասը 3.000.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին հատուցելը (ըստ 2014թ. նոյեմբերի 25-ի թիվ 1 վճարման հանձնարարագրի), ֆիզիկապես վատառողջ լինելը (համաձայն «Նատալի-Ֆարմ-Մալաթիա» բժշկական կենտրոնի ախտորոշիչ բաժանմունքի հետազոտող Գ.Գյուլումյանի կողմից 2012թ. նոյեմբերի 12-ին կատարված հետազոտության արդյունքների, ինչպես նաև թիվ 35868/1670 հիվանդության պատմագրի, ըստ որի՝ ախտորոշվել է աջ ստորին վերջույթի հետթրոմբոֆլեբիտիկ համախտանիշ, այտուցացավային ձև, խրոնիկ երակային անբավարարություն 20, փականային անբավարարություն, ՍԻՀ կարմիր քամի, միզաքարային և այլ հիվանդություններ), իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք՝ աշխատանքի վայրերում դրականորեն բնութագրվելը (համաձայն ՍԱՊԾ աշխատողների արհեստակցական կազմակերպության նախագահ Լ.Լալայանի կողմից 2012թ. նոյեմբերի 16-ին, «Արմսվիսբանկ» ՓԲ ընկերության կողմից 2012 թվականի սեպտեմբերի 30-ին, Տնտեսագիտության և բիզնեսի ինստիտուտի տնօրեն Է.Սանդոյանի կողմից 2012 թվականի հոկտեմբերի 1-ին հաստատած բնութագրերի), «Գարեգին Նժդեհ» մեդալով պարգևատրվելը (ըստ համապատասխան վկայականի)։
Դատարանը ամբաստանյալ Հովհաննես Գրիգորյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Վիգեն Գևորգյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալներ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2012թ. սեպտեմբերի 29-ին կատարված հարցման արդյունքների)« ֆիզիկապես վատառողջ լինելը (համաձայն Վլադիմիր Ավագյանի անվան բժշկական կենտրոնի բժիշկ Մ.Երամյանի կողմից 2010 թվականի սեպտեմբերի 24-ին տրված ռենտգեն հետազոտության արդյունքների` ախտորոշվել է երկկողմանի հայմորիտ), ամուսնացած լինելը, (համաձայն` 2010թ. մայիսի 8-ին տրված թիվ ԱԲ N 017337 ամուսնության վկայականի), կնոջ` Գայանե Օգանովայի վատառողջ լինելը (ըստ «Արմենիա» հանրապետական բժշկական կենտրոն ՊՓԲ ընկերության բժշկուհի Ա.Օհանյանի տրամադրած 2014թ. նոյեմբերի 14-ի բժշկական տեղեկանքի), իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ՝ խնամքին մանկահասակ դստեր` 2011թ. ապրիլի 28-ին ծնված Սոֆիա Վիգենի Գևորգյանի առկայությունը (համաձայն` 2011թ. մայիսի 2-ին տրված թիվ ԱԲ N 111699 ծննդյան վկայականի), բնակության և աշխատանքի վայրերում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ «Անուշիկ» համատիրության նախագահ Ա.Վիրաբյանի կողմից 2012 թվականի նոյեմբերի 19-ին, ինչպես նաև ՀՀ ՍԱՊԾ աշխատողների արհեստակցական կազմակերպության նախագահ Լ.Լալայանի կողմից 2012 թվականի նոյեմբերի 16-ին հաստատված բնութագրերի)։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է գնահատում նաև հանցագործությունը բացահայտելուն և հատկապես կազմակերպված խմբի հիմնական անդամների մերկացնելուն աջակցելը՝ հաշվի առնելով, որ 2011 թվականի հունիսի 20-ի տրված ցուցմունքով վերջինս է հայտնել դեպոնենտ գումարներն անհիմն ելքագրելիս իր անմիջական ղեկավար Հովհաննես Գրիգորյանի, ինչպես նաև Վազգեն Խաչիկյանի և Աշոտ Աբրահամյանի վերաբերյալ փաստական տվյալներ, ինչպես նաև պետությանը պատճառված վնասը 2.000.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին վերականգնելը (ըստ 2014թ. նոյեմբերի 26-ի թիվ 141126013095040 անդորրագրի)։
Դատարանը ամբաստանյալ Վիգեն Գևորգյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Վահագն Խաչատրյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2012թ. սեպտեմբերի 5-ին կատարված հարցման արդյունքների)« ֆիզիկապես վատառողջ լինելը (ըստ «Թիվ 13 պոլիկլինիկա» ՓԲ ընկերության տնօրեն Ռ.Դուրգարյանի կողմից 2012թ. նոյեմբերի 2-ին տրված գրության` ախտորոշվել է շաքարային դիաբետ, 2-րդ տիպ), խնամքին կենսաթոշակառու ծնողների, այդ թվում՝ 3-րդ խմբի հաշմանդամ մոր` Անահիտ Ավետյանի առկայությունը (ըստ «Դ.Անհաղթ» համատիրության նախագահ Պ.Հայրապետյանի կողմից 2014թ. օգոստոսի 15-ին տրված տեղեկանքի, հաշմանդամության վերաբերյալ թիվ 593227 վկայականի և կենսաթոշակառուի վերաբերյալ թիվ 84188 և 87710 տեղեկանքների), իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ՝ խնամքին անչափահաս զավակների՝ 2000թ. հուլիսի 18-ին ծնված Հենրի Վահագնի Խաչատրյանի և 2004թ. սեպտեմբերի 18-ին ծնված Արտակ Վահագնի Խաչատրյանի առկայությունը (համաձայն 2000թ. հուլիսի 21-ին տրված թիվ ԱԱ 248426 և 2004թ. սեպտեմբերի 18-ին տրված թիվ 000300 ծննդյան վկայականների), բնակության և աշխատանքի վայրերում դրականորեն բնութագրվելը (համաձայն` ՍԱՊԾ աշխատողների արհեստակցական կազմակերպության նախագահ Լ.Լալայանի, ՀՀԿ Քանաքեռ-Զեյթուն ՏԿ խորհրդի նախագահ Ա.Քոթանջյանի կողմից 2012թ. սեպտեմբերի 11-ին և «Դ.Անհաղթ» համատիրության նախագահ Ս.Տիգրանյանի կողմից տրված բնութագրերի), պատվոգրի և շնորհակալագրի արժանանալը, պետությանը պատճառված վնասը գործով ամբաստանյալներ Բագրատ Մուրադյանի և Արմեն Խաչատրյանի հետ 7.500.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին հատուցելը (ըստ վճարման 2012թ. սեպտեմբերի 7-ի թիվ 106 հանձնարարագրի, որով ՀՀ դատախազության դեպոզիտ 900008037195 հաշվին է մուծվել 7.500.000 ՀՀ դրամ գումար)։
Դատարանը ամբաստանյալ Վահագն Խաչատրյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Բագրատ Մուրադյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2012 թվականի սեպտեմբերի 5-ին կատարված հարցման արդյունքների), ամուսնացած լինելը (ըստ 2006թ. օգոստոսի 21-ին տրված թիվ ԱԱ 052945 ամուսնության վկայականի) իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ՝ խնամքին երկու անչափահաս երեխաների` 2006թ. սեպտեմբերի 29-ին ծնված Ռուբեն Բագրատ Մուրադյանի և 2009թ. նոյեմբերի 13-ին ծնված Արեն Բագրատ Մուրադյանի առկայությունը (ըստ 2009թ. նոյեմբերի 14-ին տրված թիվ ԱԲ 038805 և 2006թ. հոկտեմբերի 3-ին տրված թիվ ԱԱ 125662 ծննդյան վկայականների), բնակության վայրում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ Շենգավիթի վարչական շրջանի «Լիլիթ» համատիրության նախագահ Սարգսյանի կողմից 2014թ. օգոստոսի 21-ին հաստատած բնութագրի), պետությանը պատճառված 10.719.870 ՀՀ դրամի վնասն ամբողջությամբ` 10.800.000 ՀՀ դրամի չափով հատուցելը ( ըստ վճարման 2012թ. սեպտեմբերի 7-ի թիվ 106 հանձնարարագրի` ամբաստանյալներ Վահագն Խաչատրյանի, Արմեն Խաչատրյանի և նրա անվամբ ՀՀ դատախազության դեպոզիտ 900008037195 հաշվին է մուծվել 7.500.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ ըստ 2014թ. դեկտեմբերի 4-ի թիվ 51 անդորրագրի` Բագրատ Մուրադյանի անվամբ 900005028155 հաշվին վճարվել է ևս 8.300.000 ՀՀ դրամ)։
Դատարանը ամբաստանյալ Բագրատ Մուրադյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Արմեն Խաչատրյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2012 թվականի սեպտեմբերի 5-ին կատարված հարցման արդյունքների), ֆիզիկապես վատառողջ լինելը (համաձայն` հաշմանդամության մասին թիվ 941085 տեղեկանքի և կենսաթոշակի թիվ 92848 վկայականի` 2010թ. սեպտեմբերի 29-ից մինչև 2013թ. փետրվարի 1-ը սահմանվել է 3-րդ խմբի հաշմանդամություն), իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ՝ բնակության վայրում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ Զեյթուն թաղամասի «Սևակ» համատիրության կառավարիչ Մ.Գևորգյանի կողմից 2014թ. օգոստոսի 20-ին հաստատված բնութագրի), պետությանը պատճառված 3.623.587 ՀՀ դրամի վնասն ամբողջությամբ` 3.700.000 ՀՀ դրամի չափով հատուցելը (ըստ վճարման 2012թ. սեպտեմբերի 7-ի թիվ 106 հանձնարարագրի` ամբաստանյալներ Վահագն Խաչատրյանի, Արմեն Խաչատրյանի և նրա անվամբ ՀՀ դատախազության դեպոզիտ 900008037195 հաշվին է մուծվել 7.500.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ 2014թ. դեկտեմբերի 4-ի թիվ 48 անդորրագրի` Արմեն Խաչատրյանի անվամբ 90005028155 հաշվին է վճարվել 1.200.000 ՀՀ դրամ)։
Դատարանը ամբաստանյալ Արմեն Խաչատրյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2012 թվականի նոյեմբերի 9-ին կատարված հարցման արդյունքների), իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ՝ անկեղծորեն զղջալն ու դեռևս մինչդատական վարույթից իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, պետությանը պատճառված վնասը 17.159.095 ՀՀ դրամի չափով կամովին հատուցելը (ըստ 2011թ. մարտի 28-ի թիվ 000081 անդորրագրի` 900001097261 համարին վճարել է 804.000 ՀՀ դրամ, 2011թ. ապրիլի 1-ի թիվ 83 և 87, 2011թ. ապրիլի 8-ի թիվ 35, 39, 41 և 42, 2011թ. ապրիլի 16-ի թիվ 183 մուտքի օրդերներով թիվ 900005280640 համարին` ընդհանուր 3.345.995 ՀՀ դրամ, իսկ ըստ 2011թ. դեկտեմբերի 30-ի թիվ 37 մուտքի օրդերի` ՀՀ դատախազության դեպոզիտ 900008037195 համարին՝ 13.009.100 ՀՀ դրամ գումարներ)։
Դատարանը ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհաննիսյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2012թ. հոկտեմբերի 9-ին կատարված հարցման արդյունքների), «Անկախության բանակ» կամավորական աշխարհազորի շարքերում Հայաստանի սահմանների պաշտպանության մարտական գործողություններին մասնակցելը, բազմաթիվ հուշամեդալներով, պատվոգրերով և շնորհակալագրերով պարգևատրվելը, (համաձայն` ՀՀ պաշտպանության նախարարության 2008թ. հունվարի 16-ին տրված թիվ 5569 վկայականի, բազմաթիվ պատվոգրերի, հրամանների և այլ փաստաթղթերի), ֆիզիկապես վատառողջ լինելը (համաձայն «Էրեբունի» և «Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ» բժշկական կենտրոններից տրված էպիկրիզների` Հ.Հովհաննիսյանի մոտ ախտորոշվել է պարբերական հիվանդություն, բարդացած պարենխիմատոզ օրգանների ամիլոիդոզով), իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ՝ դրականորեն բնութագրվելը, (ըստ Անկախության բանակ» հասարակական կազմակերպության նախագահ Ա.Աղաբաբյանի կողմից 2006թ. օգոսստոսի 7-ին տրված բնութագրի), պատճառած վնասը 9.308.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին հատուցելը (ըստ ՀՀ ֆինանսների նախարարության աշխատակազմի ֆինանսական վերահսկողության տեսչության 2011թ. ապրիլի 11-ին կազմած ստուգման թիվ 14-Ա միջանկյալ ակտի` ստուգման ընթացքում Հ.Հովհաննիսյանը վերականգնել է 2.308.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ դատական քննության ընթացքում` ըստ 2014 թվականի նոյեմբերի 24-ի թիվ 141124049913001 կտրոնի` ՀՀ էկոնոմիկայի և ֆինանսների նախարարության 90005028155 հաշվեհամարին` 7.000.000 ՀՀ դրամ գումար)։
Դատարանը ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Սարգիս Սարգսյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2012թ. հոկտեմբերի 9-ին կատարված հարցման արդյունքների), ՀՀ և ԼՂՀ սահմանների պաշտպանական մարտական գործողություններին մասնակցելը, ՀՀ Երկրապահ կամավորների միության անդամ հանդիսանալը և բազմիցս պարգևատրվելը (ըստ ՀՀ Երկրապահ կամավորների միության Արտաշատի տարածքային բաժանմունքի նախագահ Մ.Մարգարյանի կողմից 2014 թվականի օգոստոսի 15-ին տված տեղեկանքի, պարգևատրության մասին վկայականների և շնորհակալագրերի), իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ՝ հանցանքը Վազգեն Խաչիկյանից ծառայողական կախվածության ազդեցությամբ կատարելը, պետությանը պատճառված վնասը 4.300.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին հատուցելը (ըստ վճարման 2012թ. ապրիլի 5-ի թիվ 099526, 2012թ. ապրիլի 10-ի թիվ 220279 և 2012թ. ապրիլի 13-ի թիվ 006987 անդորրագրերի ՀՀ դատախազության դեպոզիտ 900008037195 համարին, ըստ 2014թ. նոյեմբերի 25-ին թիվ 141125021232001 կտրոնի` ՀՀ Էկոնոմիկային և ֆինանսների նախարարության 900005028155 համարին է վճարել ընդհանուր 4.300.000 ՀՀ դրամ գումար)։
Դատարանը ամբաստանյալ Սարգիս Սարգսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Սամվել Էլբակյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2012թ. հոկտեմբերի 9-ին կատարված հարցման արդյունքների), տարիքը (ծնվել է 1951թ. նոյեմբերի 7-ին), «Մարշալ Բաղրամյանի անվան» հուշամեդալով պարգևարտվելը (համաձայն ՀՀ պաշտպանության նախարարության կողմից 2006թ. դեկտեմբերի 26-ին տրված թիվ 1648 վկայականի), իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ՝ բնակության և աշխատանքի վայրերում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ Հայաստանի Հանրապետական կուսակցության Շենգավիթի տարածքային կազմակերպության խորհրդի նախագահ Մ.Սարգսյանի և «Ղարս» համատիրության նախագահ Ե.Ասատրյանի հաստատած բնութագրերի)։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է գնահատում հանցանքը Վազգեն Խաչիկյանից ծառայողական կախվածության ազդեցությամբ կատարելը, պետությանը պատճառված վնասը 2.600.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին հատուցելը (ըստ փոխանցման 2014 թվականի նոյեմբերի 27-ի թիվ 60 անդորրագրի վճարման թիվ անդորրագրի), ինչպես նաև հանցագործությունը բացահայտելուն, մասնավորապես՝ նրան վերագրված միակ հանցագործության՝ 2010 թվականին կատարված յուրացման բացահայտմանը և դրան առնչվող կազմակերպված խմբի հիմնական անդամներին «մերկացնելուն» ակտիվորեն աջակցելը՝ հաշվի առնելով, որ մինչ 2012 թվականի հունվարի 1-ին տրված այդ ցուցմունքը նախաքննական մարմնին հայտնի չէին ինչպես Շենգավիթ, այնպես էլ նույն մեխանիզմով Արաբկիր, Ավան և Նոր Նորք, Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժիններում դեպոնենտ գումարների յուրացումներ կատարելու իրական հանգամանքները և մանրամասները, մասնավորապես` Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ, առանց կենսաթոշակառուների դիմումներ ստանալու կամ կեղծելու՝ գումարներ ելքագրելու և յուրացնելու փաստերը, դրանց առնչվող անձանց (այդ թվում՝ կազմակերպված խմբի անդամների) շրջանակը և յուրաքանչյուրի դերակատարությունը։
Դատարանը ամբաստանյալ Սամվել Էլբակյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Համլետ Մարտիրոսյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2014 թվականի սեպտեմբերի 18-ին կատարված հարցման արդյունքների), 3-րդ խմբի հաշմանդամ հանդիսանալը, (համաձայն` հաշմանդամության մասին թիվ 089222 տեղեկանքի և «Թիվ 20-րդ պոլիկլինիկա» ՓԲ ընկերության բժշկական քարտից 2014թ. օգոստոսի 20-ին տրված քաղվածքի՝ հիվանդությունը ստացել է զինվորական ծառայության ժամանակ, ախտորոշվել է ՍԻՀ, ոչ ստաբիլ ստենոկարդիա, վիճակ ինֆարկտից հետո), խնամքին կենսաթոշակառու կնոջ` Մարինա Մարտիրոսյանի առկայությունը (ըստ Երևանի Դավիթաշեն վարչական շրջանի «Սոս» համատիրության կառավարիչ Վ.Պետրոսյանի կողմից 2014թ. օգոստոսի 28-ին տրված թիվ 305 տեղեկանքի), իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ՝ հանցանքը Վազգեն Խաչիկյանից ծառայողական կախվածության ազդեցությամբ կատարելը, պետությանը պատճառված վնասը 2.562.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին հատուցելը (ըստ 2014թ. դեկտեմբերի 2-ի թիվ 168 անդորրագրի), աշխատանքի վայրում դրականորեն բնութագրվելը (համաձայն` Շենգավիթի սոցիալական ապահովության տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանի կողմից 2013թ. հունվարի 24-ին տրված ծառայողական բնութագրի)։
Դատարանը ամբաստանյալ Համլետ Մարտիրոսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Հրանուշ Դանիելյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2014թ. սեպտեմբերի 18-ին կատարված հարցման արդյունքների), սեռը և տարիքը (ըստ թիվ 002849974 նույնականացման քարտի` ծնվել է 1947թ. մայիսի 14-ին), ամուսնացած լինելը և կենսաթոշակառու ամուսնու` Արամայիս Քոչարյանի` 2-րդ խմբի հաշմանդամ հանդիսանալը (ըստ կենսաթոշակառուի թիվ 58845 վկայականի և հաշմանդամության մասին թիվ 107373 տեղեկանքի), ֆիզիկապես վատառողջ լինելու կապակցությամբ 3-րդ խմբի հաշմանդամ հանդիսանալը, (համաձայն հաշմանդամության մասին թիվ 624026 տեղեկանքի, իսկ ըստ «Արշակունյաց» պոլիկլինիկա ՓԲ ընկերության բժշկական քարտից 2012թ. դեկտեմբերի 25-ին տրված քաղվածքի՝ ախտորոշվել է շաքարային դիաբետ, միջին ծանրության աստիճան), բազմամյա բարեխիղճ աշխատանքի համար «Աշխատանքի վետերան» մեդալով պարգևատրվելը, իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ՝ հանցանքը Վազգեն Խաչիկյանից ծառայողական կախվածության ազդեցությամբ կատարելը, աշխատանքի վայրում դրականորեն բնութագրվելը (համաձայն` Շենգավիթի սոցիալական ապահովության տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանի կողմից 2013թ. հունվարի 24-ին տրված ծառայողական բնութագրի)։
Դատարանը ամբաստանյալ Հրանուշ Դանիելյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Վերոնշյալ տվյալներն հաստատվել են քրեական գործի նյութերում առկա փաստական տվյալներով, իրական են և ողջամտորեն նվազեցնում են (ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պարագայում՝ նաև բարձրացնում են) ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի անձի հանրային վտանգավորությունը։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով անդրադառնալով ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակի, ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի դեպքում՝ վերջնական պատժի ընտրության և այն կրելու նպատակահարմարության խնդրին` Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցակազմի պատժամասը նախատեսում է պատիժ բացառապես (որոշակի ժամկետով) ազատազրկման ձևով՝ գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա, հետևաբար` տվյալ պարագայում քննարկման ենթակա է ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ նշանակվող պատժաչափի, լրացուցիչ պատիժ, տվյալ հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ նշանակելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում), ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պարագայում հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելու, պատիժները (վերջնական պատիժը) կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում) հարցերը։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի անձը և կատարած հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, կազմակերպված խմբի կազմում ունեցած դերակատարությունը, պետությանը պատճառված վնասի չափը (առանձնապես խոշոր չափը բազմիցս գերազանցելու տեսանկյունով), ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պարագայում` պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքի առկայություն, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի տեսանկյունով բացառիկ հանգամանքների բացակայությունը` Դատարանը գտնում է, որ նրանց նկատմամբ բացակայում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված ազատազրկման նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ նշանակելու, իսկ ամբաստանյալներ Վազգեն Խաչիկյանի, Աշոտ Աբրահամյանի, Հովհաննես Գրիգորյանի, Վահագն Խաչատրյանի և Վիգեն Գևորգյանի նկատմամբ նշանակված պատիժները (Վ.Խաչիկյանի դեպքում՝ վերջնական պատիժը) պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերը։
Դատարանը նաև փաստում է, որ կազմակերպված խմբի ղեկավար Վազգեն Խաչիկյանը, Աշոտ Աբրահամյանը, խմբի հիմնական անդամներ Հովհաննես Գրիգորյանը, Վահագն Խաչատրյանը և Վիգեն Գևորգյանը ազատազրկման ձևով նշանակվող վերոնշյալ պատիժը պետք է կրեն, իսկ նրանց անձը դրականորեն բնութագրող տվյալները և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները (Վ.Խաչիկյանի դեպքում՝ նաև ծանրացնող հանգամանքը) Դատարանը հաշվի է առնում նրանցից յուրաքանչյուրի կատարած հանցանքի համար պատիժ, իսկ ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պարագայում՝ վերջնական պատիժ սահմանելիս` ղեկավարվելով արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքներով։
Ամբաստանյալների նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համապատասխան կետով կամ կետերով պատիժ նշանակելիս և պատժաչափը որոշելիս Դատարանը ղեկավարվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ և 13-րդ հոդվածների պահանջներով և փաստում, որ տվյալ հոդվածի 3-րդ մասի պատժամասը մինչև ՀՀ քրեական օրենսգրքում 2011 թվականի մայիսի 23-ին ՀՕ-143-Ն օրենքով կատարված փոփոխությունը նախատեսում էր ազատազրկում 4-ից 8 տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա։ Տվյալ պարագայում սույն գործով ամբաստանյալները հանցանքները կատարել են մինչև 2010թ. հոկտեմբերը, հետևաբար՝ պատիժը խստացնող այդ օրենքը նրանց նկատմամբ կիրառելի չէ, նրանց նկատմամբ նշանակվող ազատազրկման նվազագույն չափը կազմում է 4 տարի։
Ամբաստանյալներ Հովհաննես Գրիգորյանը, Բագրատ Մուրադյանը, Արմեն Խաչատրյանը, Հովհաննես Հովհաննիսյանը, Արթուր Սուքիասյանը, Սամվել Էլբակյանը, Համլետ Մարտիրոսյանը, Հրանուշ Դանիելյանը և Սարգիս Սարգսյանը մեղավոր են նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով (համապատասխանաբար կազմակերպման, օժանդակության կամ կատարման եղանակով) նախատեսված արարքներ կատարելու համար, սակայն նրանք ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի ուժով և 75-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքով քրեական պատասխանատվության ենթակա չեն՝ այդ հոդվածով քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետը՝ կատարման պահին ոչ մեծ ծանրության հանցանք հանդիսացող այդ արարքի ավարտման օրվանից 2 տարին անցնելու պատճառաբանությամբ։
Անդրադառնալով ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ` գույքի բռնագրավում նշանակելու խնդրին` Դատարանը հանգում է հետևյալ հետևության.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` գույքի բռնագրավման չափը որոշում է դատարանը` նկատի ունենալով հանցագործությամբ հասցված գույքային վնասի, ինչպես նաև հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված գույքի չափը, ընդ որում` գույքի բռնագրավման չափը չի կարող գերազանցել հանցագործությամբ հասցված վնասի կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված օգուտի չափը։
Տվյալ պարագայում գործով ամբաստանյալներ Սարգիս Սարգսյանի, Սամվել Էլբակյանի, Համլետ Մարտիրոսյանի, Հրանուշ Դանիելյանի, ինչպես նաև կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներ Բագրատ Մուրադյանի և Արմեն Խաչատրյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու աննպատակահարմարության վերաբերյալ Դատարանի հետևությունը պայմանավորված է հանցագործությանը նրանց մասնակցության բնույթով և աստիճանով (Սարգիս Սարգսյանը, Սամվել Էլբակյանը, Համլետ Մարտիրոսյանը և Հրանուշ Դանիելյանը յուրացման օժանդակողներ են, իսկ Բագրատ Մուրադյանը և Արմեն Խաչատրյանը թեև կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներից են, սակայն վերջիններիս բարեկամ, գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչատարյանի խնդրանքով, անձնական շահագրգռվածությամբ ստորագրել են կենսաթոշակառուների փոխարեն և գումարի մի մասը ստանալով՝ հանձնել Վ.Խաչատրյանին), անձնական ոչ նյութական շարժառիթով գործելու, առհասարակ օգուտ չստանալու փաստով, իսկ Ս.Սարգսյանի դեպքում` 1.500.000 ՀՀ դրամի չափով նախապես չխոստացված հատուցումը միայն հանցանքի կատարումից հետո ստանալու, սակայն այդ վնասը վերականգնելու հանգամանքով։
Դատարանը փաստում է, որ կազմակերպված խմբի ղեկավարի և հիմնական անդամների` գործով ամբաստանյալներ Վազգեն Խաչիկյանի, Աշոտ Աբրահամյանի, Հովհաննես Գրիգորյանի, Վիգեն Գևորգյանի, Վահագն Խաչատրյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է որպես լրացուցիչ պատիժ նշանակել գույքի բռնագրավում, որի չափը որոշելիս հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքին նրանցից յուրաքանչյուրի մասնակցության աստիճանը, շարունակվող մեկ հանցագործության կազմում ընդգրկված յուրացմանը դրվագների քանակը, այդ թվում` նրանց վերագրված դրվագով պետությանը պատճառված ընդհանուր վնասի չափը։
Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի նկատմամբ լրացուցիչ այդ պատժատեսակը պետք է նշանակվի նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով պատիժ սահմանելիս։
Լրացուցիչ պատիժ նշանակելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելու համատեքստում Դատարանը, կոնկրետ ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու որոշում կայացնելիս, հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 4-րդ մասով սահմանված կանոնը, համաձայն որի` նրանց նկատմամբ որպես լրացուցիչ պատիժ գույքի բռնագրավում չի կարող նշանակվել։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` եթե հանցագործությունների համակցությունն ընդգրկում է ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքներ, վերջնական պատիժը (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու կանոններով, այսինքն` ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս կիրառելի է նաև պատիժները մասնակիորեն գումարելու կանոնը։
Անդրադառնալով ամբաստանյալներ Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Արթուր Սուքիասյանի, Բագրատ Մուրադյանի, Արմեն Խաչատրյանի, Սարգիս Սարգսյանի, Սամվել Էլբակյանի, Համլետ Մարտիրոսյանի և Հրանուշ Դանիելյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատժի կրման նպատակահարմարության հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ նրանց ուղղվելը և սոցիալական արդարության վերականգնումը հնարավոր է առանց նրանցից յուրաքանչյուրի նկատմամբ նշանակված պատիժը կրելու, որպիսի հետևության հանգելիս ղեկավարվում է հետևյալ իրավական վերլուծություններով և դատողություններով.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելն հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերոնշյալ դրույթների մեկնաբանությունից ակնհայտ է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ինչպես հանցագործությունների տեսակների, քանակի, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված որևէ հատուկ սահմանափակում օրենսդիրը չի նախատեսել, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարվում դատարանի համոզվածությունն առ այն, որ ամբաստանյալի ուղղվելն հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կրելու (Հասմիկ Պետրոսյանի վերաբերյալ թիվ ԱՐԱԴ/0050/01/08 քրեական գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2009թ. հունիսի 29-ի որոշում)։
Դատարանի այդ համոզվածությունը կարող է կայանալ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածով նախատեսված (ինչպես նաև չնախատեսված, բայց Դատարանի համոզմամբ այդպիսին դիտարկվող) և 63-րդ հոդվածում սպառիչ թվարկված, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների գնահատման արդյունքներով։ Սակայն, դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզունքներով, տվյալ հարցը քննարկելիս և լուծելիս պարտավոր է հաշվի առնել նաև հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ինչը նշանակվող պատժի արդարացիության գրավականն է։
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը» (տե՛ս, Դավիթ Ռոբերտի Հովհաննիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման 11-12-րդ կետերը)։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ դիրքորոշում Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 գործով որոշման մեջ, որի համաձայն` «Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը»։
Զարգացնելով վերոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները` Վճռաբեկ դատարանը Վ.Բեգյանի գործով որոշման մեջ արձանագրել է, որ «(…) պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցի լուծման ժամանակ դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի՝
ա) կատարված հանցագործության նպատակն ու շարժառիթը,
բ) քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը,
գ) կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը,
դ) հանցագործության կատարման եղանակը,
ե) հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը,
զ) հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը (…)» (Վանյա Ռաֆիկի Բեգյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 18-ի թիվ ՏԴ/0018/01/13 որոշման 14-րդ կետը)։
Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի ուժով սույն գործով կիրառել են նաև առանձնապես խոշոր չափի գույքի հափշտակության (յուրացման և խարդախության եղանակներով) վերաբերյալ գործերով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշների վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի օրինական ուժի մեջ մտած վերոնշյալ դատական ակտերի հիմնավորումները։ Այսպես,
1. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտված Գագիկ Հրաչի Ազատյանի վերաբերյալ 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-195/07 գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, փաստելով, որ Գ.Ազատյանը նախկինում դատապարտված չէ, վատառողջ է` տառապում է շաքարային դիաբետ հիվանդությամբ, 3-րդ կարգի հաշմանդամ է, հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասն ամբողջությամբ վերականգնվել է, ինչն էականորեն նվազեցնում է հանցագործության հասարակական վտանգավորության աստիճանը, բացակայում են նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքները, հանգել է հետևության, որ տվյալ գործով դատապարտյալ Գագիկ Ազատյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու և վերջինիս նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը։
2. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով դատապարտված Սուսաննա Սարգսի Ներսիսյանի վերաբերյալ 2007 թվականի հունիսի 12-ի ՎԲ-124/07 գործով առանց պատիժը կրելու նրա ուղղման հնարավորության վերաբերյալ հետևության Վճռաբեկ դատարանը հանգել է` հաշվի առնելով այն, որ Ս.Ներսիսյանն ամբողջությամբ վերականգնել է ինչպես պետությանը, այնպես էլ տուժող Շ.Միսակյանին պատճառված նյութական վնասը, նախկինում արատավորված չի եղել, բնութագրվում է դրական, վատառողջ է և 2-րդ խմբի հաշմանդամ, նրա խնամքին է գտնվում անչափահաս երեխան, տուժողը խնդրել է նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել։ Վճռաբեկ Դատարանը նման հետևության հանգելիս հաշվի է առել նաև այն, որ բացակայում են Ս.Ներսիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքները։
3. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտված Թամարա Իշխանի Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-192/07 գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու անհրաժեշտության վերաբերյալ հետևության Վճռաբեկ դատարանը հանգել է` հաշվի առնելով Վերաքննիչ դատարանի դատական ակտն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո տուժողներ Սուսաննա Հովհաննիսյանին, Թադևոս Մելքոնյանին, Վլադիմիր և Տատյանա Ավագյաններին պատճառված նյութական վնասն ամբողջությամբ վերականգնվելու, Թ.Տեր-Գրիգորյանի նախկինում դատապարտված չլինելու, վատառողջ լինելու, պատճառված նյութական վնասն ամբողջովին վերականգնելու հանգամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը։ Ավելին, նույն որոշմամբ Վճռաբեկ դատարանը, բեկանելով վերոնշյալ մասով ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարանի դատական ակտը և օրինական ուժ տալով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռին, արձանագրել է, որ Վերաքննիչ դատարանի կողմից բերված պատճառաբանությունները` հանցագործությունների բնույթի ու հասարակական վտանգավորության աստիճանի, դրվագների քանակի, առաջացրած հետևանքների, դատապարտյալի անձը բնութագրող հանգամանքների վերաբերյալ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառումը բացառող հանգամանքներ չեն։
Այսպիսով, մեջբերված դատական ակտերում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի հիմնավորումներից կարելի է եզրակացնել, որ գույքային բնույթի հանցագործությունների վերաբերյալ գործերով հանցագործության ծանրությունը, դրվագների քանակը, հանցագործությունների համակցությունը և այդ կարգով վերջնական պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը, հանցագործությամբ առաջացրած հետևանքները ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառումը խոչընդոտող փաստարկներ չեն։ Այդ բնույթի հանցագործություններով «հանցագործության հասարակական վտանգավորության աստիճանն էականորեն նվազեցնող» հանգամանքը, ըստ Վճռաբեկ դատարանի, պատճառված վնասը վերականգնել է (վնասը կամովին վերականգնելու մասին վերոնշյալ դատական ակտերի հիմնավորումներում չի արծարծում, առավել ևս` արժևորվում), որը զուգորդվել է հանցավորի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալների առկայությամբ (հաշմանդամ է, վատառողջ է, նախկինում արատավորված չէ), մի շարք դեպքերում՝ նաև պատասխանատվություն ու պատիժը մեղմացնող այլ հանգամանքներով։
Վերոնշյալ իրավական վերլուծությունները և նույնանման փաստական հանգամանքներով այլ գործերով Վճռաբեկ դատարանի հիմնավորումները սույն գործով հաստատված հանգամանքների վրա տարածելով` Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատժի չափը որոշելիս և պատիժը (ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պարագայում` վերջնական պատիժը) կրելու նպատակահարմարության հարցը պարզելիս (բացառապես պատիժ նշանակելու ենթատեքստում) հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի հետ մեկտեղ անհրաժեշտ է հաշվի է առնել յուրացման բոլոր դրվագներին կազմակերպված խմբի 5 հիմնական անդամների (ներառյալ խմբի ղեկավարի) մասնակցության փաստը, տվյալ դրվագով յուրացված ընդհանուր գումարի սահմաններում վերջիններիս ու դրան առնչված այլ ամբաստանյալ/ներ/ին հասանելիք գումարի մոտավոր (պայմանականորեն միջինացված) չափը և այն համադրել մինչդատական կամ դատական վարույթների ընթացքում վերականգնված վնասի հետ` արդարության և պատժի անհատականացման, ինչպես նաև մարդասիրության սկզբունքների կիրառելիությունը յուրաքանչյուր ամբաստանյալի առումով ապահովելու նպատակով (նշանակվող պատիժն այդ կերպ անհատականացնելու մոտեցումը, Դատարանի համոզմամբ, նաև չի բացառում կամ նսեմացնում ամբաստանյալների դեմ համապարտությամբ ներկայացված քաղաքացիական հայցի արդարացի լուծման հնարավորությունը)։
Բացի այդ, Դատարանը հաշվի է առնում նաև հանցակցության ձևը և տեսակը, կատարված հանցագործության մեջ յուրաքանչյուր ամբաստանյալի մասնակցության աստիճանն ու դերակատարությունը, հանցանքը կատարելու նպատակը և շարժառիթը, մեղքի տեսակը, հանցագործության ավարտից հետո դրսևորած վարքագիծը, այդ թվում` պատճառված վնասը կամովին վերականգնելու փաստը, յուրաքանչյուրի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող բազմաթիվ հանգամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը (վերջինս՝ բացառությամբ ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի)։
Վերոնշյալ բոլոր հանգամանքների ու անձը բնութագրող տվյալների համադրության և ամբողջական գնահատման պայմաններում է հնարավոր պատշաճ հետևության հանգել պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ նշանակվող պատիժը (ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի դեպքում՝ վերջնական պատիժը) կրելու կամ չկրելու անհրաժեշտության վերաբերյալ։
Այսպիսով, դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունքներով` Դատարանը փաստում է, որ կազմակերպված խմբի հիմնական անդամների` ղեկավար Վազգեն Խաչիկյանի, անդամներ Աշոտ Աբրահամյանի, Հովհաննես Գրիգորյանի, Վահագն Խաչատրյանի և Վիգեն Գևորգյանի նկատմամբ բացակայում են ազատազրկման ձևով նշանակվող պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու քրեաիրավական հիմքերը, ինչը պայմանավորված է հետևյալ հանգամանքների առկայությամբ` նրանցից յուրաքանչյուրի դերակատարությամբ, տևական ժամանակ յուրացումներով զբաղվելու, խմբի կազմում ոչ մշտական անդամների ներգրավելու փաստերով, այսինքն` հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանով, կատարած արարքի բնույթով և հանցագործությանը նրանցից յուրաքանչյուրի մասնակցության աստիճանով, մասնավորապես` հանցանքները բացառապես շահադիտական նպատակով և նյութական շարժառիթով կատարելու հանգամանքով, մեղքի տեսակով (գործել են ուղղակի դիտավարությամբ) պետության պատճառված վնասի չափով, որը մոտ 70-ապատիկ անգամ գերազանցում է հափշտակության` առանձնապես խոշոր չափի նվազագույն շեմը և պատճառված այդ վնասն առհասարակ չվերականգնելու կամ ոչ համաչափորեն վերականգնելու փաստով (3.000.000 ՀՀ դրամ վերականգնել է ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանը, 2.500.000 ՀՀ դրամ` Վիգեն Խաչատրյանը (միջինացված հաշվարկի համաձայն), 2.000.000 ՀՀ դրամ` Վիգեն Գևորգյանը, 2.000.000 ՀՀ դրամ` նաև Աշոտ Աբրահամյանը), մինչդեռ խմբի հիմնական անդամները համատեղ գործողությունների հետևանքով յուրացրել են ընդհանուր 261.115.652 ՀՀ դրամ)։ Դատարանը փաստում է, որ վերոնշյալ ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի անձը դրականորեն բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներն անհրաժեշտ է հաշվի առնել նրանց նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատժի չափն անհատականացնելիս, իսկ ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պարագայում` նաև վերջնական պատիժ սահմանելիս։
Վազգեն Խաչիկյանին և նրա ղեկավարությամբ գործած անձանց կատարած յուրացումներին օժանդակած Ծառայության Շենգավիթի բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանի, նրա տեղակալ Համլետ Մարտիրոսյանի, բաժնի օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանի, Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանի նկատմամբ ազատազրկան ձևով նշանակվող պատիժը նպատակահարմար է չկիրառել, առկա են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու քրեաիրավական հիմքերը, որպիսի հետևության Դատարանը հանգում է հետևյալ (ընդհանուր) հանգամանքների համակցությունը հաշվի առնելով` մեկ դրվագ հանցանքը նրանք կատարել են Վազգեն Խաչիկյանից ծառայողական կախվածության ազդեցությամբ, այդ հանցանքը կրել է էպիզոդիկ բնույթ և ավարտվել կարճատև ընթացքով, նրանք ելքագրված գումարի յուրացմանը մասնակից չեն, այլ օժանդակողներ են, ինչն արտահայտվել է տարածքային համապատասխան բաժնի շտեմարանից կենսաթոշակառուների ամփոփ տվյալները վերադասին տրամադրելու, ապա վճարային ցուցակներ կազմելու և հանձնելու մեջ, որի հիման վրա հետագայում Ծառայության վճարումների ծառայությունում խմբի կողմից ելքագրվել և յուրացվել են այդ կենսաթոշակառուների դեպոնացված գումարները։ Ավելին, հանցանքը կատարել են ոչ նյութական շարժառիթով և ակնկալիքով, անուղղակի դիտավորությամբ, դրա կատարման համար որևէ օգուտ չեն ստացել (Ս.Սարգսյանին թեև դեպքից մեկ շաբաթ անց տրվել է 1.500.000 ՀՀ դրամի հատուցում, սակայն այն վերադարձվել է ՀՀ պետական բյուջե), նախկինում դատապարտված չեն, բնութագրվում են դրականորեն, բազմիցս խրախուսվել և պարգևատրվել են, ինչպես նաև բացակայում է նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող որևէ հանգամանք։ Բացի այդ, վերոնշյալ անձանցից` Սամվել Էլբակյանը սույն դատական ակտը կայացնելու պահին աշխատում է Ծառայության տարածքային նույն բաժնում` բաժնի պետի պաշտոնում, 63 տարեկան է (ծնվել է 1951թ. նոյեմբերի 7-ին), հանցանքը կատարելուց հետո դրսևորել է դրական վարքագիծ` հանցանքից նյութական օգուտ չակնկալելու և չստանալու պայմաններում` կամովին հատուցել է տվյալ տարածքային բաժնի ևս 2 աշխատակիցների, Վ.Խաչիկյանի և վերջինիս ղեկավարությամբ գործող 4 պաշտոնատար անձանց հանցավոր գործողություններով պետությանը պատճառված 20.489.226 ՀՀ դրամ վնասից 2.600.000 ՀՀ դրամը, ինչպես նաև մինչդատական վարույթի ընթացքում ակտիվորեն աջակցել է նրան վերագրված միակ հանցագործության՝ 2010 թվականի հոկտեմբերին կատարված յուրացման դեպքի, դա հանգամանքների բացահայտմանը։
Համլետ Մարտիրոսյանը 3-րդ խմբի հաշմանդամ է, խնամքին է կենսաթոշակառու կինը, վերագրված հանցանքը կատարելու պահին զբաղեցրել է տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանի տեղակալի պաշտոնը, հանցանքը կատարելուց հետո դրսևորել է դրական վարքագիծ` հանցանքից նյութական օգուտ չակնկալելու և չստանալու պայմաններում` կամովին հատուցել է տվյալ տարածքային բաժնի ևս 2 աշխատակիցների, Վ.Խաչիկյանի և վերջինիս ղեկավարությամբ գործող 4 պաշտոնատար անձանց հանցավոր գործողություններով պետությանը պատճառված 20.489.226 ՀՀ դրամ վնասից 2.562.000 ՀՀ դրամը։
Հրանուշ Դանիելյանը կին է, 67 տարեկան է (ծնվել է 1947թ. մայիսի 14-ին), 3-րդ խմբի հաշմանդամ է, վերջինիս ամուսինը 2-րդ խմբի հաշմանդամ է, հանցանքը կատարելու պահին պաշտոնատար անձ չի հանդիսացել և քննվող դեպքի ժամանակ զբաղեցրել է տարածքային բաժնի օպերատորի (գլխավոր մասնագետի) պաշտոնը։
Ծառայության Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնի նախկին պետ Սարգիս Սարգսյանը մասնակցել է ՀՀ և ԼՂՀ սահմանների պաշտպանական մարտական գործողություններին, հանցանքը կատարելիս չի գործել նյութական օգուտ ստանալու շարժառիթով, կամովին վերականգնել է տվյալ դրվագով իր և կազմակերպված խմբի հիմնական 5 անդամների գործողություններով պետությանը պատճառված 25.334.330 ՀՀ դրամ վնասից 4.300.000 ՀՀ դրամ գումար։
Կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներ Բագրատ Մուրադյանի, Արմեն Խաչատրյանի, Արթուր Սուքիասյանի և Հովհաննես Սուքիասյանի նկատմամբ ազատազրկան ձևով նշանակվող պատիժը ևս նպատակահարմար է պայմանականորեն չկիրառել, որպիսի հետևության Դատարանը հանգում է հետևյալ (ընդհանուր) հանգամանքների համակցությունը հաշվի առնելով`նրանցից որևէ մեկը նախկինում դատապարտված չէ, բնութագրվում են դրականորեն, բացակայում են նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքները, ամբողջությամբ կամ մասամբ վերականգնել են պետությանը պատճառված վնասը։ Բացի այդ, նրանցից`
Բագրատ Մուրադյանը վերագրված արարքը կատարելու պահին Ծառայությունում որևէ պաշտոն չի զբաղեցրել, քաղաքացիական անձ է, վերագրված յուրացումներին մասնակից չէ, բացառապես օժանդակող է, կատարել է ոչ էական դեր, հանցանքը կատարել է անձնական, ոչ նյութական շարժառիթով` ազգական, Ծառայության աշխատակից և սույն գործով ամբաստանվող Վահագն Խաչատրյանի խնդրանքը կատարելու կապակցությամբ, վերջինիս հանձնարարությամբ իրականացրել է վճարումների ցուցակում կենսաթոշակառուների ստորագրությունների կեղծումը և ստացված գումարների մի մասը հանձնել է Վ.Խաչատրյանին, խնամքին են` երկու փոքրահասակ երեխաները, պետությանը նրա և կազմակերպված խմբի հիմնական 5 անդամների գործողություններով պատճառված ընդհանուր 10.719.870 ՀՀ դրամ վնասը վերականգնվել է բացառապես նրա նյութական միջոցներով, կամովին և ամբողջությամբ (10.800.000 ՀՀ դրամի չափով, որից ըստ վճարման 2012թ. սեպտեմբերի 7-ի թիվ 106 հանձնարարագրի` ամբաստանյալներ Վահագն Խաչատրյանի, Արմեն Խաչատրյանի և նրա անվամբ ՀՀ դատախազության դեպոզիտ 900008037195 հաշվին է մուծվել 7.500.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ ըստ 2014թ. դեկտեմբերի 4-ի թիվ 51 անդորրագրի` Բագրատ Մուրադյանի անվամբ 900005028155 հաշվին վճարվել է ևս 8.300.000 ՀՀ դրամ), վերջինս սույն գործով անազատության մեջ է 2 տարի 3 ամիս 1 օր տևողությամբ։
Արմեն Խաչատրյանը 3-րդ խմբի հաշմանդամ է, վերագրված արարքը կատարելու պահին Ծառայությունում որևէ պաշտոն չի զբաղեցրել, քաղաքացիական անձ է, վերագրված յուրացումների մասնակից չէ, բացառապես օժանդակող է և կատարել է ոչ էական դեր, հանցանքը կատարել է անձնական, ոչ նյութական շարժառիթով` ազգական, Ծառայության աշխատակից և սույն գործով ամբաստանվող Վահագն Խաչատրյանի խնդրանքը կատարելու կապակցությամբ, վերջինիս հանձնարարությամբ իրականացրել է վճարումների ցուցակում կենսաթոշակառուների ստորագրությունների կեղծումը և ստացված գումարների մի մասը հանձնել Վ.Խաչատրյանին, պետությանը նրա և կազմակերպված խմբի հիմնական 5 անդամների գործողություններով պատճառված ընդհանուր 3.623.587 ՀՀ դրամ վնասը վերականգնվել է բացառապես նրա նյութական միջոցներով, կամովին և ամբողջությամբ` 3.700.000 ՀՀ դրամի չափով (ըստ վճարման 2012թ. սեպտեմբերի 7-ի թիվ 106 հանձնարարագրի` ամբաստանյալներ Վահագն Խաչատրյանի, Արմեն Խաչատրյանի և նրա անվամբ ՀՀ դատախազության դեպոզիտ 900008037195 հաշվին է մուծվել 7.500.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ 2014թ. դեկտեմբերի 4-ի թիվ 48 անդորրագրի` Արմեն Խաչատրյանի անվամբ 90005028155 հաշվին է վճարվել 1.200.000 ՀՀ դրամ), վերջինս սույն գործով անազատության մեջ է 2 տարի 3 ամիս 1 օր տևողությամբ։
Արթուր Սուքիասյանն անկեղծորեն զղջացել և դեռևս մինչդատական վարույթից իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, հանցագործությունը կատարելու հետո` վերագրված դրվագներով նրա և կազմակերպված խմբի հիմնական 5 անդամների և այլ անձի գործողություններով պետությանը պատճառված 102.926.926 ՀՀ դրամ վնասից կամովին վերականգնել է 17.159.095 ՀՀ դրամը, մինչ վնասի վերականգնումը 50 օր գտնվել է անազատության մեջ։
Հովհաննես Հովհաննիսյանը ներկայումս աշխատում է Ծառայության տարածքային նույն բաժնում` բաժնի պետի պաշտոնում, կամավորական աշխարհազորի շարքերում մասնակցել է Հայաստանի սահմանների պաշտպանության մարտական գործողություններին, պարգևատրվել և խրախուսվել է բազմաթիվ հուշամեդալներով, պատվոգրերով և շնորհակալագրերով, ֆիզիկապես վատառողջ է և տառապում է պարբերական (երևանյան) հիվանդությամբ, նրան վերագրված դրվագներով նրա և կազմակերպված խմբի հիմնական 5 անդամների գործողություններով պետությանը պատճառված 48.979.495 ՀՀ դրամ վնասից կամովին վերականգնել է 9.308.000 ՀՀ դրամը։
Այսպիսով, վերոնշյալ վերլուծությունների և դատողությունների լույսի ներքո՝ յուրաքանչյուր ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները միմյանց հետ համադրելու և համակցությամբ գնահատելու արդյունքներով Դատարանը հանգում է այն համոզվածության, որ սոցիալական արդարության վերականգնելը, ամբաստանյալներ Բագրատ Մուրադյանի, Արմեն Խաչատրյանի, Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Արթուր Սուքիասյանի, Սարգիս Սարգսյանի, Սամվել Էլբակյանի, Համլետ Մարտիրոսյանի և Հրանուշ Դանիելյանի ուղղվելը և նոր հանցագործությունների կանխելը հնարավոր է նրանցից յուրաքանչյուրի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու և ողջամիտ ժամկետով փորձաշրջան սահմանելու (Դատարանի համոզմամբ` արդարացի պատիժ նշանակելու) պայմաններում։
Դատարանը փաստում է, որ պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակվող վերոնշյալ պատիժն է արդարացի և անհրաժեշտ նրանցից յուրաքանչյուրին ուղղելու, նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու և սոցիալական արդարությունը վերականգնելու համար։ …
… ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույցների, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի, քաղաքացիական հայցի և դատական ծախսերի հարցերին։
Դատարանն արձանագրում է, որ միասնական հայցադիմումով, սակայն ըստ դրվագների և դրանցից յուրաքանչյուրին մասնակցած (օժանդակած) ամբաստանյալների՝ համապարտությամբ գումարներ բռնագանձնելու պահանջով Դատախազության (մեղադրողի) ներկայացրած 267.583.336 ՀՀ դրամի քաղաքացիական հայցն ենթակա է բավարարման, սակայն մասնակի` 172.196.157 ՀՀ դրամի չափով` հաշվի առնելով, այն որ դատաքննությամբ հաստատված (ապացուցված) ընդհանուր գումարների յուրացումը կազմել է 261.125.652 ՀՀ դրամ, որից գործով ամբաստանյալների միջոցների հաշվին ՀՀ պետական բյուջե է վերականգնվել 88.929.495 ՀՀ դրամը, իսկ Վազգեն Խաչիկյանի դեմ ներկայացված 29.000.000 ՀՀ դրամի քաղաքացիական հայցը հարուցվել է ոչ պատշաճ անձի կողմից, հետևաբար` ենթակա է մերժման։ Այսպես, ստորև նշված քաղաքացիական պատասխանողներից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի համապարտության կարգով ենթակա են բռնագանձման հետևյալ գումարները (ներկայացվում են ըստ հափշտակության յուրաքանչյուր դրվագի, դրան մասնակցած կամ օժանդակած անձանց կազմի)
- կազմակերպված խմբի հիմնական (մշտական) անդամներ Վազգեն Խաչիկյանից, Աշոտ Աբրահամյանից, Վահագն Խաչատրյանից, Հովհաննես Գրիգորյանից և Վիգեն Գևորգյանից` 125 կենսաթոշակառուների դրվագով` 39.542.218 ՀՀ դրամ՝ հաշվի առնելով, որ յուրացված 49.042.218 ՀՀ դրամ գումարից (առանց Բ.Մուրադյանի և Ա.Խաչատրյանի մասնակցության) Վ.Խաչատրյանը կամովին վերականգնել է 2.500.000 ՀՀ դրամը (միջինացված հաշվարկով), Հովհաննես Գրիգորյանը` 3.000.000 ՀՀ դրամը, Վիգեն Գևորգյանը` 2.000.000 ՀՀ դրամը, իսկ Աշոտ Աբրահամյանը` 2.000.000 ՀՀ դրամը,
- կազմակերպված խմբի հիմնական (մշտական) անդամներ Վազգեն Խաչիկյանից, Աշոտ Աբրահամյանից, Վահագն Խաչատրյանից, Հովհաննես Գրիգորյանից, Վիգեն Գևորգյանից և կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամ Բագրատ Մուրադյանից 10.719.870 ՀՀ դրամ գումարը բռնագանձման ենթակա չէ, քանի որ Բագրատ Մուրադյանը կամովին և ամբողջությամբ` 10.800.000 ՀՀ դրամի չափով, հատուցել է իր և վերոնշյալ այլ անձանց համատեղ գործողություններով պետությանը պատճառված ընդհանուր վնասը, հետևաբար` Դատարանն արձանագրում է, որ 125 կենսաթոշակառուների դրվագի այդ մասով Դատախազության ներկայացված քաղաքացիական հայցի հարցը լուծվել է։
- կազմակերպված խմբի հիմնական (մշտական) անդամներ Վազգեն Խաչիկյանից, Աշոտ Աբրահամյանից, Վահագն Խաչատրյանից, Հովհաննես Գրիգորյանից, Վիգեն Գևորգյանից և կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամ Արմեն Խաչատրյանից 3.623.587 ՀՀ դրամ գումարը բռնագանձման ենթակա չէ, քանի որ Արմեն Խաչատրյանը կամովին և ամբողջությամբ` 3.700.000 ՀՀ դրամի չափով, հատուցել է իր և վերոնշյալ անձանց համատեղ գործողություններով պետությանը պատճառված ընդհանուր վնասը, հետևաբար` Դատարանն արձանագրում է, որ 125 կենսաթոշակառուների դրվագի այդ մասով Դատախազության ներկայացված քաղաքացիական հայցի հարցը լուծվել է։
- կազմակերպված խմբի հիմնական անդամներից, ինչպես նաև Արթուր Սուքիասյանից՝ 85.767.431 ՀՀ դրամ՝ հաշվի առնելով, որ վերջինս յուրացված 102.926.926 ՀՀ դրամ գումարից կամովին վերականգնել է 17.159.495 ՀՀ դրամը,
- կազմակերպված խմբի հիմնական անդամներից, ինչպես նաև Հովհաննես Հովհաննիսյանից՝ 39.671.495 ՀՀ դրամ, քանի որ վերջինս յուրացված 48.979.495 ՀՀ դրամ գումարից ՀՀ ֆինանսների նախարարության աշխատակազմի ֆինանսական վերահսկողության տեսչության իրականացրած ստուգման ժամանակ կամովին վերականգնել է մահացած կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն վճարված ընդհանուր գումարից 2.308.000 ՀՀ դրամը, իսկ դատաքննության ընթացքում վերականգնել ևս 7.000.000 ՀՀ դրամը,
- կազմակերպված խմբի հիմնական անդամներից, ինչպես նաև նրանց օժանդակած Սամվել Էլբակյանից, Համլետ Մարտիրոսյանից և Հրանուշ Դանիելյանից՝ 15.327.226 ՀՀ դրամը, քանի որ յուրացված 20.489.226 ՀՀ դրամ գումարից Սամվել Էլբակյանը վերականգնել է 2.600.000 ՀՀ դրամը, Համլետ Մարտիրոսյանը` 2.562.000 ՀՀ դրամը,
- կազմակերպված խմբի հիմնական անդամներից, ինչպես նաև նրանց օժանդակած Սարգիս Սարգսյանից 21.034.330 ՀՀ դրամ՝ հաշվի առնելով, որ վերջինս յուրացված 25.334.330 ՀՀ դրամից վերականգնել է 4.300.000 ՀՀ դրամը։
Դատարանը փաստում է, որ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի դեմ Դատախազության ներկայացրած 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը հատուցելու և այն հօգուտ պետության բռնագանձնելու մասով քաղաքացիական հայցն անհիմն է, ենթակա է մերժման, քանի որ տվյալ դրվագով իրապես տուժել են Ծառայության Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցներ Արթուր Աբրահամյանը և այլոք, ոչ թե պետությունը, չի ապացուցվել, որ Ծառայության Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակից Արթուր Աբրահամյանի կողմից Էդ.Վարժապետյանի միջոցով սույն գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանին հանձնված գումարներն եղել են հատկապես անհիմն ելքագրված և յուրացված գումարներից, հետևաբար` Դատախազությունը տվյալ դրվագով պատշաճ հայցվոր չէ։
Անդրադառնալով յուրաքանչյուր դրվագին մասնակցած և առնչված սույն գործով որպես քաղաքացիական պատասխանող ճանաչված ամբաստանյալներին համապարտությամբ քաղաքացիաիրավական պատասխանատվության ենթարկելու վերաբերյալ ՀՀ դատախազության հարուցած հայցադիմումի իրավաչափությանը՝ Դատարանը փաստում է, որ իրավական տեսանկյունով այդ կապակցությամբ պաշտպանական կողմի վիճարկումներն անհիմն են, չեն բխում սույն դատական ակտը կայացնելու պահին գործող իրավակարգավորումներից. տվյալ հարցը գտնվում է հայց հարուցած և այն պաշտպանող անձի՝ դատախազի լիազորությունների շրջանակներում, ինչը բացառում է Դատարանի նախաձեռնությամբ քաղաքացիական պատասխանողների անհատական (բաժնային) պատասխանատվության անցնելու նույնիսկ տեսական հնարավորությունները։ Նշված հետևության Դատարանը հանգում է հետևյալ իրավական վերլուծությունների և դատողությունների արդյունքներով.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը հարուցվում, ապացուցվում և լուծվում է սույն օրենսգրքի դրույթներով սահմանված կանոններով։
2. Քաղաքացիական դատավարական օրենսդրության նորմերի կիրառումը թույլատրվում է, եթե դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենսգրքին, և քաղաքացիական հայցով վարույթի համար անհրաժեշտ են կանոններ, որոնք նախատեսված չեն սույն օրենսգրքով։
3. Քաղաքացիական հայցով որոշումն ընդունվում է քաղաքացիական օրենսդրության նորմերին համապատասխան։(…)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 156-րդ հոդվածի համաձայն` «Դատախազը հարուցում և պաշտպանում է հարուցված քաղաքացիական հայցը, եթե խախտվել են պետության գույքային շահերը»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայց կարող է հարուցվել յուրաքանչյուր պահի` սկսած քրեական գործի հարուցումից մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դատարանի հեռանալը խորհրդակցական սենյակ։
2. Քաղաքացիական հայց հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար։
3. Հայցադիմումում նշվում է, թե որ քրեական գործով, ով, ում, ինչի հիման վրա և ինչ չափով է հարուցում քաղաքացիական հայց, ինչպես նաև պետք է բովանդակի խնդրանք` վնասի հատուցման համար կոնկրետ դրամական գումարի և գույքի բռնագանձման մասին»։
ՀՀ քաղաքացաիական օրենսգրքի 1073-րդ հոդվածի համաձայն՝ վնասը համատեղ պատճառած անձինք տուժողի առջև կրում են համապարտ պատասխանատվություն։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ տուժողի դիմումի հիման վրա և հօգուտ նրա, դատարանն իրավունք ունի համատեղ վնաս պատճառած անձանց վրա պատասխանատվություն դնել մասերով՝ դրանք որոշելով նույն օրենսգրքի 1074-րդ հոդվածի 2-րդ կետով նախատեսված կանոներին համապատասխան։
ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1074-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ այլ անձի պատճառած վնասը հատուցած անձը հետադարձ պահանջի (ռեգրեսի) իրավունք ունի այդ անձի նկատմամբ՝ իր վճարած հատուցման չափով, եթե այլ չափ սահմանված չէ օրենքով։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ համատեղ պատճառած վնասը հատուցած վնաս պատճառողն իրավունք ունի մյուս վնաս պատճառողներից պահանջել տուժողին վճարված հատուցման բաժինը՝ այդ վնասը պատճառողների մեղքի աստիճանին համապատասխանող չափով։ Մեղքի աստիճանը որոշելու անհնարինության դեպքում բաժինները ճանաչվում են հավասար։
Ալվարդ Չուբարի Ստեփանյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի թիվ ԼԴ/0327/01/10 որոշման Վճռաբեկ դատարանը այն դիրքորոշումն է արտահայտել, որ (…) դատարանը, ապացուցված համարելով հանցագործության մեջ մեղադրվող անձի մեղքը, ինչպես նաև հանցավոր արարքի և հասցված վնասի միջև պատճառական կապը, լուծում է նաև քաղաքացիական հայցը` գնահատելով ներկայացված հայցադիմումի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինելու հանգամանքը» (տե՛ս նաև 21-րդ կետը)։
Հիմք ընդունելով վերոնշյալ իրավական դիրքորոշումը՝ Արկադի Վարդանյանի վերաբերյալ 2013թ. ապրիլի 18-ի թիվ ՇԴ2/0013/01/11 գործով Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի լուծման համար պարտադիր է հանցագործության և հատուցման ենթակա վնասի միջև անմիջական պատճառահետևանքային կապի առկայությունը, ինչպես նաև քաղաքացիական հայցի հիմքի և առարկայի՝ պատշաճ կերպով հիմնավորված լինելը։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն ընդգծել է, որ քաղաքացիական հայցի հիմքը հայց հարուցելու իրավունք առաջացնող փաստերի ամբողջությունն է, իսկ հայցի առարկան` այդ փաստերի վրա հիմնված պահանջը։ Ընդ որում, քաղաքացիական հայցի հիմքը կազմող փաստերը պետք է հիմնավորեն վնասի առկայությունն ու այն հանցագործությամբ պատճառված լինելու հանգամանքը։ Հետևաբար, քրեական դատավարությունում հայց հարուցելու իրավունքն առկա է այն դեպքում, երբ վնասն անմիջականորեն պատճառվել է հանցագործությամբ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանացակցությունը երկու կամ ավելի անձանց դիտավորյալ համատեղ մասնակցությունն է դիտավորյալ հանագործությանը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի համաձայն՝ կատարողի հետ մեկտեղ հանցակիցներ են համարվում համակատարողը, կազմակերպիչը, դրդիչը և օժանդակողը։
Վերոնշյալ իրավական վերլուծությունների և մեջբերումները սույն գործի դատաքննությամբ հաստատված հանգամանքների վրա տարածելով՝ Դատարանը փաստում է, որ յուրացումներին մասնակցած կազմակերպված խմբի հիմնական անդամները, ոչ մշտական անդամները և յուրացման դրվագներին օժանդակած անձինք պետությանն անմիջականորեն պատճառած վնասի համար ենթակա են քաղաքացիաիրավական պատասխանատվության համապարտության կարգով, քանի որ՝
- նրանց դեմ քաղաքացիական հայց է ներկայացրել պատշաճ անձը՝ դատախազը, ով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 156-րդ հոդվածի համաձայն` իրավասու է հարուցել և պաշտպանել հարուցած քաղաքացիական հայցը, եթե խախտվել են պետության գույքային շահերը,
- հայցադիմումը ներկայացվել է որպես քաղաքացիական պատասխանող ճանաչված ամբաստանյալների, այսինքն՝ պատշաճ անձանց (կողմի) դեմ, դատաքննությամբ հաստատվել է, որ վերագրված հանցանքներն ամբաստանյալները կատարել են հանցակցության տարբեր տեսակներով և ձևերով, սակայն ամեն դեպքում՝ դիտավորյալ և համատեղ, որոնց հետևանքով պետությանն անմիջականորեն պատճառվել է համապատասխան գույքային վնաս, այսինքն՝ առկա է պատճառահետևանքային ուղղակի կապ (յուրաքանչյուր դրվագով վնասի չափը և դրան առնչված քաղաքացիական պատասխանողների կազմը նշված է դատաքննությամբ հաստատված հանգամանքներում),
- հայցադիմումը բովանդակում է դրա ձևին և բովանդակությանն առնվազն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 3-րդ մասով ներկայացված պահանջները։
Բացի այդ, ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1073-րդ հոդվածի համաձայն բացառապես հայցվորը, տվյալ դեպքում՝ դատախազն էր իրավասու դատարանին գրավոր կերպով դիմել և համատեղ վնաս պատճառած սույն գործով ամբաստանյալների վրա պատասխանատվություն դնել մասերով (անհատապես), որպիսի դիմում Դատարանին մինչև սույն դատական ակտը կայացնելու համար խորհրդակցական սենյակ հեռանալը չի ներկայացվել։
Այսպիսով, անկախ հանցագործության հետևանքով օգուտ ստանալու կամ չստանալու, դրա չափի՝ համապարտ պատասխանատվության ենթարկելու վերաբերյալ դատախազի (մեղադրողի) պահանջն իրավաչափ է, ինչը տուժողին, տվյալ դեպքում՝ պետության գույքային շահերը ներկայացնող դատախազին հնարավորություն է տալիս համարժեք գույք ունեցող որևէ ամբաստանյալից, ամբաստանյալների մի մասից կամ բոլոր ամբաստանյալներից պահանջել և հնարավորինս սեղմ ժամկետում ստանալ համարժեք փոխհատուցում՝ բնեղենի կամ համարժեք գումարի տեսքով, որով հանրային տիրույթում տուժողին երաշխավորվում է անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի ամբողջական և արագ փոխհատուցում ստանալու իրական հնարավորություն։ Պաշտպանական կողմի բարձրացրած խնդրի լուծումը նախատեսված է հետադարձ պահանջ ներկայացնելու ընթացակարգի շրջանակներում, բացառապես մասնավոր տիրույթում, որի ընթացքում էլ հնարավոր է կողմերի ներկայացրած փաստարկների և հիմնավորումների համատեքստում ողջամտորեն հստակեցնել և պարզել հանցագործությամբ համատեղ վնաս պատճառելու համար համապարտության կարգով պատասխանատվության ենթարկված և վնասը վերականգնած, ինչպես նաև չվերականգնած կամ ոչ ամբողջությամբ վերականգնած անձանց կազմում յուրաքանչյուրի մեղքի աստիճանը, հետադարձ պահանջի ողջամիտ չափը և այլ հարցեր։ …>> /քրեական գործ, հատոր 56, էջ, 1-151/:
51. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը, կատարելով ապացույցների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտություն ու ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ հանգել է ճիշտ հետևության, որ ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված արարքները:
Առաջին ատյանի դատարանը, կատարելով ապացույցների հետազոտություն և ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ հանգել է ճիշտ հետևության` Վ.Խաչիկյանին, Վ.Գևորգյանին, Հ.Գրիգորյանին առաջադրված մեղադրանքները` հաստատված է համարել դատաքննության ժամանակ հետազոտված` ամբաստանյալներ Վ.Խաչիկյանի, Ա.Աբրահամյանի, Հ.Գրիգորյանի, Վ.Գևորգյանի, Վ.Խաչատրյանի, Բ.Մուրադյանի, Ա.Խաչատրյանի, Հ.Հովհաննիսյանի, Ա.Սուքիասյանի, Ս.Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի Հ.Մարտիրոսյանի, Հ.Դանիելյանի ցուցմունքներով, Ա.Աբրահամյանի աշխատասենյակի խուզարկության մասին արձանագրությամբ, ծառայության աշխատակազմի տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ, ամբաստանյալ Վահագն Խաչատրյանի բնակարանից 2011 թվականի հունիսի 15-ին կատարված խուզարկությամբ առգրավված «Դելլ» տեսակի համակարգչով, փաստաթղթերի զննման արձանագրությամբ, կասեցված (դադարեցված) կենսաթոշակի գումարների վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ կենսաթոշակառուների դիմումների և դեպոնացված գումարները ստանալու վերաբերյալ վճարային ցուցակների առկայությամբ և դրանց զննության արձանագրություններով, որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերի առկայությամբ, մասնավորապես` ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի գրառած (ձեռագրով կատարված) 90 մլն. ՀՀ դրամ գումարի վերաբերյալ պարտավորագրով, ՀՀ ֆինանսների նախարարության աշխատակազմի ֆինանսական վերահսկողության տեսչության 2011 թվականի ապրիլի 11-ին կազմած ստուգման թիվ 14-Ա միջանկյալ ակտով, Արաբկիրի և Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժիններում ՀՀ վերահսկիչ պալատի 2010 թվականի ստուգումների վերաբերյալ կազմած միջանկյալ արձանագրություններով, վճարումների ծառայության և Երևան քաղաքի տարածքային բաժինների միջև 2007 թվականից մինչև 2010 թվականի մայիսը, և 2010թ. դեկտեմբերին կնքված փոխադարձ ակտերով, կենսաթոշակի և սոցիալական այլ ծրագրերով իրականացված վճարումների վերաբերյալ 2007-2010թթ. ժամանակահատվածն ընդգրկող տեղեկանքներով և ամփոփ տեղեկանքներով, «Արաբկիրի», «Ավան և Նոր Նորքի», «Էրեբունի և Նուբարաշենի» և «Շենգավիթի» տարածքային բաժիններում հաշվառված կենսաթոշակային գործերի զննության մասին արձանագրությամբ, համակարգչատեխնիկական փորձաքննության 2012 թվականի դեկտեմբերի 20-ի թիվ 11-3561 եզրակացությամբ, 2007-2010թթ. ընթացքում Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարածքային բաժինների կողմից վճարումը կասեցված կամ դադարեցված կենսաթոշակների դեպոնենտ գումարների վճարման ցուցակների և դրանց էլեկտրոնային կրիչի առկայությամբ, վկաներ՝ Էդուարդ Վարժապետյանի, Արթուր Աբրահամյանի, Կիմա Փիլոյանի, Ռուբեն Մնացականյանի նկատմամբ կայացված` ՀՀ Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի հունիսի 17-ի ՇԴ/0066/01/13 դատավճռով, ՀՀ ԱՆ ՔԿԱԳ գործակալության «Հատուկ սպասարկում» տարածքային բաժնի 2014 թվականի օգոստոսի 11-ի թիվ Ե-625 և Ե-626 ուղեկցական նամակներով, վկաներ Գ.Մինասյանի, Ղ.Մխիթարյանի, Տ.Ասլանյանի, Ա.Մինասյանի, Գ.Բալդրյանի, Գ.Վարդանյանի, Ն.Կարանֆելյանի, Գ.Գալստյանի, Ա.Հովսեփյանի, Ա.Սամսոնյանի Ա.Մանուկյանի, Հ.Չիբուխչյանի, Գ.Միքայելյանի, Մ.Մխիթարյանի, Դ.Թոփալյանի, Է.Լազարևայի, Ս.Ղազարյանի, Կ.Դանիելյանի, Ս.Հովհաննիսյանի, Ս.Սաղաթելյանի, Երևան քաղաքի Ա.Ահարոնյան փ. 41ա տան բնակիչ, վկա Վ.Բունիաթյանի, «Հայկ» համատիրության գործավար, վկա Ռ.Վասիլյանի, Գ.Աճեմյանի, Հ.Գալոյանի, Ս.Մելքոնյանի, Ա.Քոմուրջյանի, Ռ.Տոնկոյանի, Ն.Զախարյանի, Ս.Գյուլնազարյանի, Լ.Կարապետյանի, Ջ.Գրիգորյանի, Թ.Կարապետյանի, Ա.Քոչարյանի, Մ.Գաբուչյանի, Մ.Չուբարյանի, Վ.Գաբրիելյանի, Ա.Մինասյանի, Դ.Խաչատրյանի, Ա.Ներսիսյանի, Վ.Մելքոնյանի, Լ.Ղազարյանի, Ս.Հայրապետյանի, Ա.Ասատրյանի, Ե.Ադամյանի, Ա.Հարությունյանի, Ռ.Քոսյանի, Ռ.Հարությունյանի, Վ.Ստեփանյանի, Է.Սարգսյանի, Ա.Հովսեփյանի ցուցմունքներով և գործի քննությամբ ձեռք բերված այլ ապացույցներով ու փաստական տվյալներով:
Առաջին ատյանի դատարանը, գործի քննությամբ ձեռք բերված ապացույցներն օրենքով սահմանված ընթացակարգով, պատշաճ վերուծելով, իրավական գնահատական է տվել ամբաստանյալներ Վ.Խաչիկյանի, Վ.Գևորգյանի, Հ.Գրիգորյանի հանցավոր գործողություններին: Առաջին ատյանի դատարանի կողմից հաստատված համարված Վ.Խաչիկյանի հանցավոր արարքները հաստատող ապացույցների մի մասն արտացոլվել է նաև հենց պաշտպան Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքում: Դատավճռով Վ.Խաչիկյանի կատարած արարքը հաստատված համարելը հիմնավորող ապացույցների արժանահավատությունը կասկածի տակ դնող Վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունները Վերաքննիչ դատարանն անհիմն է համարում՝ այդպիսիք պատշաճ փաստարկված չլինելու պատճառով:
Պետական միջոցների յուրացումը միայն կենսաթոշակային ապահովման և առանձին ծրագրերի վարչության ու վճարային ծառայության աշխատակիցների կողմից` առանց ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի մասնակցության կատարած լինելու մասին վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունները Վերաքննիչ դատարանը հիմնազուրկ է համարում:
Վերաքննիչ դատարանն ուսումնասիրելով ներկայացված ապացույցները գտնում է, որ Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ այլ աշխատակիցների կողմից տարածքային բաժինների շտեմարաններից դուրս են գրվել տարբեր կենսաթոշակառուների ամփոփ տվյալներ, որոնք հաստատելուց հետո վերջինիս և այլ աշխատակիցների կողմից ելքագրվել և հափշտակվել է ցուցակներում նշված անձանց տվյալներով դեպոնացված ընդհանուր 201.186.157 ՀՀ դրամ գումարը։
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը ճիշտ եզրահանգման է հանգել, որ պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով յուրացումներ կատարելու դիտավորությամբ միավորված և տևական ժամանակ գործած խմբի կազմակերպիչ և ղեկավար` ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանը կատարել է հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով:
52. Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր չի համարում ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունները, որ Վ.Խաչիկյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով անհիմն է դատապարտվել:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանն անդրադարձել է վերոհիշյալ պատճառաբանություններին և պատշաճ հիմնավորել` ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղսագրված արարքի կատարումը (տես սույն որոշման 34-րդ կետի 53-54 և 49-րդ կետի 116-121-րդ էջերը):
Գործի նյութերով Առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել, Վերաքննիչ դատարանը ևս հիմնավորված է համարում, որ իրոք Վ.Խաչիկյանի ղեկավարած ծառայությունում տեղի ունեցած խորհրդակցության ժամանակ է վերջինս պահանջել և երկու դրվագով Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցների միջոցով ստացել պետական բյուջեից հափշտակված ու վերականգնման ենթակա 29 մլն ՀՀ դրամը՝ պայմանով, որ այն համապատասխան փաստաթղթային ձևակերպմամբ պետք է փոխանցվեր պետ բյուջե: Սակայն ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանը, չարաշահելով Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցների վստահությունը, խաբեությամբ՝ խարդախության եղանակով այդ գումարը հափշտակել է:
Վերջինիս կողմից նշված գումարը խարդախությամբ հափշտակելու մեղադրանքը Վերաքննիչ դատարանը հիմնավորված է համարում, նաև` այդ դրվագով հափշտակության եղանակը՝ արարքի որակումը վերաքննիչ բողոքում վիճարկելու փաստով: Պաշտպան Ժ.Վարոսյանն, ըստ էության վիճարկելով այդ դրվագով Վ.Խաչիկյանին մեղսագրված արարքի որակման ճշտությունը, գտել է, որ վերջինս ոչ թե խարդախությամբ է հափշտակություն կատարել՝ այլ այդ գումարը յուրացրել է: Որով ըստ էության ընդունվել է Վ.Խաչիկյանի կողմից 29 մլն ՀՀ դրամի հափշտակության փաստը:
Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ վերլուծել և գնահատել է Վ.Խաչիկյանին այդ դրվագով մեղսագրված` գործով ձեռք բերված ապացույցները ու հիմնավոր հերքել՝ պաշտպան Ժ.Վարոսյանի բերած պատճառաբանությունները (տես սույն որոշման 49-րդ կետի 116-121-րդ էջերը):
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է նաև, որ պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով պաշտոնատար անձի կողմից խարդախությամբ հափշտակություն կատարելու հանցակազմը նախատեսել է նաև օրենսդիրը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
Վերաքննիչ դատարանը հիմնավորված է համարում պաշտպան Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքի փաստարկը, որ Վ.Խաչիկյանի ծառայողական դիրքն է նպաստել, որ նրան ենթակա ստորաբաժանման աշխատակիցները պետական բյուջեից հափշտակած և վերականգնման ենթակա գումարները հատկապես հանձնեն նրան: Նպատակը եղել է որպես հանցագործությամբ պատճառած վնասի հատուցում վերջինիս կողմից այդ` առանձնապես խոշոր չափի 29 մլն ՀՀ դրամը պետբյուջե փոխանցելը, որը նա չի կատարել և ի սկզբանե նպատակադրված լինելով հափշտակել է: Այսինքն, Վ.Խաչիկյանն իր պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով չարաշահել է ենթակա աշխատակիցների վստահությունը՝ նրանցից ստացել գումարն ու խարդախությամբ հափշտակել:
Վ.Խաչիկյանն ու նրա պաշտպանները Վերաքննիչ դատարանում ընդունեցին, որ Ա.Աբրահամյանի և մյուսների վերաբերյալ ՇԴ/0066/01/13 քրեական գործով կայացված դատավճիռը մտել է օրինական ուժի մեջ: Հետևաբար այդ կապակցությամբ վերաքննիչ բողոքում բերված փաստարկը ևս անհիմն է:
Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով դատապարտված Ա.Աբրահամյանին և մյուսներին համոզելու միջոցով վստահության չարաշահման և նրանց կողմից Վ.Խաչիկյանին 29 մլն ՀՀ դրամի կամավոր փոխանցման միջև առկա է ուղղակի պատճառահետևանքային կապը:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է նաև, որ պաշտպան Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարելու հիմք չի կարող հանդիսանալ 29 մլն ՀՀ դրամը հօգուտ պետ բյուջեի բռնագանձելու մասով դատախազի վերաքննիչ բողոքի պահանջն Առաջին ատյանի դատարանի կողմից մերժելու հանգամանքը:
Այդ հանգամանքը գործի ելքի համար նշանակություն ունենալ չի կարող: Բացի այդ Վերաքննիչ դատարանը գտել է, որ այդ մասով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռն անհիմն է և ենթակա՝ բեկանման, դատախազի վերաքննիչ բողոքը այդ մասով ենթակա է բավարարման և 29 մլն ՀՀ դրամը Վ. Խաչիկյանից հօգուտ պետ բյուջեի` բռնագանձման:
Վերաքննիչ դատարանը հիմք ընդունելով Առաջին ատյանի դատարանի և սույն որոշման մեջ բերած հիմնավորումները, գտնում է, որ հիմնազուրկ է նաև Վ.Խաչիկյանի մասով քաղաքացիական հայցը մերժելու մասին պաշտպան Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքի պահանջը: Վ.Խաչիկյանից և մյուս ամբաստանյալներից հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասի հատուցման մասին դատախազության քաղաքացիական հայցի պահանջը բավարարելու անհրաժեշտությունն Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ հիմնավորել է սույն որոշման 49-րդ կետում բերած փաստարկներով:
53. Առաջին ատյանի դատարանը մերժել է Վ.Խաչիկյանի դեմ դատախազության ներկայացրած 29 մլն ՀՀ դրամ գումարը հատուցելու և այն հօգուտ պետության բռնագանձելու մասով քաղաքացիական հայցը` գտնելով, որ այն լուծման ենթակա է բացառապես հանրային տիրույթում և հարուցվել է ոչ պատշաճ անձի կողմից:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Վ.Խաչիկյանից 29 մլն ՀՀ դրամ հօգուտ պետության բռնագանձելու մասով դատախազության քաղաքացիական հայցը ենթակա է բավարարման, հաշվի առնելով, որ Առաջին ատյանի դատարանը հաստատելով 29 մլն ՀՀ դրամ գումարային խնդիրը բացառապես հանրային տիրույթում լուծման ենթակա լինելու հանգամանքը և մերժելով քաղ. հայցը` հանգել է սխալ հետևության: Այնինչ դատաքննությամբ հաստատվել է, որ Վ.Խաչիկյանի կողմից ծառայության Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցներից պահանջած և ստացած 29 մլն ՀՀ դրամը պետական բյուջե վերականգնման ենթակա գումար է, որը պետական բյուջե չի վճարվել և խարդախությամբ հափշտակվել է Վ.Խաչիկյանի կողմից:
Ուստի Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ 29 մլն դրամ գումարը պետք է ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանից բռնագանձվի հօգուտ պետբյուջեի` բեկանելով այդ մասով դատախազության քաղ. հայցը մերժելու մասին Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը` բավարարելով դատախազի վերաքննիչ բողոքը:
54. Հ.Գրիգորյանին և Վ.Գևորգյանին մեղսագրված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով արարքները Վերաքննիչ դատարանը հիմնավորված է համարել սույն որոշման 51-րդ կետում բերված ապացույցներով:
Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր չի համարում ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանի պաշտպան Ա. Զաքարյանի և ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի պաշտպան Հ.Անանյանի վերաքննիչ բողոքների պատճառաբանությունները, որ Առաջին ատյանի դատարանը քրեական գործի դատաքննությամբ չի ապահովել վերոնշյալ ամբաստանյալների արդար դատաքննության իրավունքը՝ մասնավորապես դատավճռի հիմքում դրվել է նախկին դատավորի կողմից հարցաքննված վկաների ցուցմունքները: Բացի այդ նրանց մեղադրանքները հիմնավորված են համարվել այդ և մյուս ամբաստանյալների նախաքննության ժամանակ որպես վկա տված խոստովանական և միմյանց մեղադրող ցուցմունքներով:
Պաշտպանների վերոհիշյալ պատճառաբանությունները պատշաճ վերլուծվել և գնահատվել են դատավճռում և հերքվել: Առաջին ատյանի դատարանի այդ կապակցությամբ բերած հիմնավորումների հետ Վերաքննիչ դատարանը համաձայն է (տես սույն որոշման 49-րդ կետի 103-108-րդ էջերը):
Վերաքննիչ դատարանն այդ պատճառաբանությունները հիմնավոր չհամարելու հիմք է համարում նաև այն, որ հենց վերաքննիչ բողոքներում պաշտպաններ Ա.Զաքարյանը և Հ.Անանյանը մի դեպքում գտել են, որ ամբաստանյալներ Հ.Գրիգորյանի և Վ.Գևորգյանի նախաքննական ցուցմունքները պետք է ճանաչվեն անթույլատրելի ապացույցներ, մինչդեռ մյուս դեպքում՝ խնդրել են նույն այդ ցուցմունքները դիտարկել որպես հանցագործությունը բացահայտելուն ուղղված և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ և նրանց նկատմամբ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժները մեղմացնել: Այսինքն, ըստ էության ընդունել են այդ ապացույցների թույլատրելի լինելու հանգամանքը:
55. Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել, որ ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանն աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության «Քանաքեռ-Զեյթունի» տարածքային բաժնի պետի, իսկ 2008 թվականի օգոստոսի 19-ից` «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ, լիազորված լինելով իրականացնելու կենսաթոշակների նշանակման, վերահաշվարկման և վճարման աշխատանքների, ինչպես նաև` կենսաթոշակների, սոցիալական ապահովագրության առանձին ծրագրերի իրականացման վերաբերյալ տեղեկությունները համակարգիչ մուտքագրելու, տվյալների շտեմարանի համալրման, անհրաժեշտ փոփոխությունների կատարման և վերլուծության գործընթացը, 2007-2009թթ. ընթացքում Վ.Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 44.691.831 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները: Ըստ որում 38.848.189 ՀՀ դրամը Ա.Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակվել է 2009 թվականի, իսկ 5.843.642 ՀՀ դրամը Ավան և Նոր-Նորք բաժնում աշխատած ժամանակ (տես սույն որոշման 33-րդ կետի 34-36-րդ և 34-րդ կետի 45-48-րդ էջերը):
Սակայն մեղադրանքի բացակայության պայմաններում Առաջին ատյանի դատարանը գտել է, որ հանցավոր խմբի և ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի հանցավոր գործողությունների արդյունքում պետությանը պատճառված նյութական վնասի չափը կազմել է 102.926.926 ՀՀ դրամ, որից վերականգնվել է 17.159.095 ՀՀ դրամը և վճռել է վերջինիցս համապարտությամբ բռնագանձել 85.767.431 ՀՀ դրամ:
Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր է համարում ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի պաշտպան Վ.Աթոյանի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունը, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից հաստատված համարված Ա.Սուքիասյանի կողմից հանցավոր խմբի կազմում հափշտակված գումարի չափը կազմել է ընդամենը 44.691.831 ՀՀ դրամ: Սակայն Առաջին ատյանի դատարանը բռնագանձվող գումարին հաշվակցելով վերականգնված գումարն, ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանից համապարտությամբ վճռել է բռնագանձել 85.767.431 ՀՀ դրամ գումար, որից 58.234.695 ՀՀ դրամը մեղադրանքի ծավալից դուրս է:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ պաշտպան Վ.Աթոյանի վերաքննիչ բողոքն այդ մասով ենթակա է բավարարման՝ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը պետք է բեկանել և փոփոխել՝ Ա.Սուքիասյանից և մյուս ամբաստանյալներից համապարտությամբ պետք է հօգուտ պետբյուջեի բռնագանձել 27.532.736 ՀՀ դրամ՝ որպես հանցագործությամբ պատճառած նյութական վնասի հատուցում:
Վերաքննիչ դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանից համապարտությամբ գումար չբռնագանձելու, միայն փաստացի նրա ստացած շահաբաժնի չափով գումար բռնագանձելու մասին պաշտպան Վ.Աթոյանի վերաքննիչ բողոքի պահանջը ենթակա է մերժման:
Ամբաստանյալներ Վ.Խաչիկյանից, Ա.Սուքիասյանից և մյուսներից համապարտության կանոններով գումարներ բռնագանձելու վերաբերյալ հիմնավորումներն ու պատճառաբանություններն Առաջին ատյանի դատարանը փաստարկված ներկայացրել է դատական ակտում (տես սույն որոշման 49-րդ կետի 137-139-րդ էջերը):
56. Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտում հանգամանորեն վերլուծել ու հերքվել են պաշտպան Գ.Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքում բերած` ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանի անմեղության, հանցանք կատարելուց կամովին հրաժարվելու մասին պատճառաբանութ-յունները: Մասնավորապես` Առաջին ատյանի դատարանն անդրադարձել է պաշտպան Գ.Հակոբյանի պատճառաբանություններին` դատավճռում մանրամասն շարադրված են այն փաստական տվյալները որոնցով հաստատված է համարել Ս.Էլբակյանի կատարած հանցավոր արարքները և հերքել՝ դրանց բացակայության մասին վերաքննիչ բողոքի փաստարկները (տես սույն որոշման 49-րդ կետի 108-114-րդ էջերը):
Բացառությամբ ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանին մեղսագրված արարքի որակման հետ կապված փաստարկների, Առաջին ատյանի դատարանի վերոհիշյալ հարցի հետ կապված հետևությունները Վերաքննիչ դատարանը հիմնավորված և պատշաճ պատճառաբանված է համարում և արձանագրում է, որ այդ կապակցությամբ վերաքննիչ բողոքի փաստարկները դատական ակտը բեկանելու հիմք չեն կարող հանդիսանալ:
57. Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանին, Ա.Խաչատրյանին, Ս.Սարգսյանին, Ս.Էլբակյանին, Հ.Մարտիրոսյանին, Հ.Դանիելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղսագրված արարքները վերաորակելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով կայացրել է չհիմնավորված և չպատճառաբանված դատավճիռ:
Ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանին և Ա.Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրվել հետևյալ արարքների համար.
ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի, նույն ծառայության տեղեկատվական համակարգերի և վերլուծության վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Բ.Մուրադյանի կնոջ քրոջ ամուսնու` Վ.Խաչատրյանի, վերջինիս քրոջ ամուսնու` Ա.Խաչատրյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով 2007-2008թթ ընկած ժամանակահատվածում պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 21.811.676 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև օժանդակել են կազմակերպված խմբի պաշտոնատար անձանց պաշտոնեական կեղծիք կատարելուն։
Բ.Մուրադյանը և Ա.Խաչատրյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ ընդգրկվել են ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի հետ նրանք նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Բ.Մուրադյանն և Ա.Խաչատրյանն ստանձնել են համապատասխան դերերը։
Պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու ցուցումներով` Վ.Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձնացրել է Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժիններում հաշվառված և երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած կենսաթոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Ա.Աբրահամյանի հետ կազմել են կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Ա.Աբրահամյանն ուղարկել է համապատասխան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշակառուներն ընդգրկվել են համապատասխան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայությունում, խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանի վերահսկման ներքո, Բ.Մուրադյանն ու Ա.Խաչատրյանն այցելել են վճարային ծառայություն և կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել վճարային ցուցակներում` այդ եղանակով օժանդակելով խմբի պաշտոնատար անձանց` պաշտոնեական կեղծիք կատարելուն։ Այնուհետև, 42 կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 21.811.676 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները յուրացման եղանակով հափշտակելուց հետո, դրանց մի մասը Բ.Մուրադյանն ու Ա.Խաչատրյանը փոխանցել են Վ.Խաչատրյանին, իսկ մյուս մասը` Վ.Գևորգյանը Հ.Գրիգորյանի միջոցով` Վ.Խաչիկյանին։
Ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա աշխատելով Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնի պետի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ և օժտված լինելով ծառայության տարածքային բաժնի կանոնադրությամբ նախատեսված կենսաթոշակների և սոցիալական այլ ծրագրերի նշանակման, վերահաշվարկման, վճարային ցուցակների կազմման գործընթացը ղեկավարելու և վերահսկելու լիազորություններով` 2010 թվականի հոկտեմբերին Վ.Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 30.020.622 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ:
Սարգիս Սարգսյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2010 թվականի հոկտեմբերին նախապես համաձայնության գալով ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի հետ` ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` Ա.Աբրահամյանի, Վ. Խաչատրյանի, Հ.Գրիգորյանի, Վ.Գևորգյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Ս.Սարգսյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է համապատասխան դերը։
Ս.Սարգսյանը, խմբային շահերից ելնելով, տարածքային բաժնի շտեմարանից ընտրելով 26 կենսաթոշակառուների տվյալները` ներկայացրել է Վ.Խաչատրյանին, ում կողմից տրամադրված ծածկագրերով կենսաթոշակառուների տվյալներն ընդգրկել և կազմել է վճարային կեղծ ցուցակներ։ Այնուհետև, Ս.Սարգսյանն այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց կեղծել է ստորագրությունները և ցուցակներն անձամբ ներկայացրել՝ խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանին։ Վերջինս, ըստ ցուցակների, Վ.Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից անհիմն ելքագրել է առանձնապես խոշոր չափերով, ընդհանուր` 30.020.622 ՀՀ դրամ դեպոնենտ գումարները և փոխանցելով Վ.Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտակել են։ Հափշտակված գումարից Ս.Սարգսյանը Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Հ.Գրիգորյանի միջոցով ստացել է 1,5 միլիոն ՀՀ դրամ։
Հետագայում` ծառայության համակարգում ՀՀ ֆինանսների նախարարության կողմից ստուգումներ իրականացնելու ընթացքում Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վ.Խաչատրյանը վճարային տեղեկատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները։
Ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանին, Հ.Մարտիրոսյանին և Հ. Դանիելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ Ս.Էլբակյանն աշխատելով Երևան քաղաքի Շենգավիթի տարածքային բաժնի պետի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ և օժտված լինելով ծառայության տարածքային բաժնի կանոնադրությամբ նախատեսված կենսաթոշակների և սոցիալական այլ ծրագրերի նշանակման, վերահաշվարկման, վճարային ցուցակների կազմման գործընթացը ղեկավարելու և վերահսկելու լիազորություններով` 2010 թվականի հոկտեմբերին ընդգրկվել է Վ.Խաչիկյանի կողմից կազմակերպված խմբում:
Ս.Էլբակյանը, Վ.Խաչիկյանի ցուցումը փոխանցել է նույն բաժնի պետի տեղակալ Հ.Մարտիրոսյանին և օպերատոր Հ.Դանիելյանին: Վերջիններս խմբային շահերից ելնելով տարածքային բաժնի շտեմարանից ընտրել են 24 կենսաթոշակառուների տվյալները, որոնք, առանց հիշյալ կենսաթոշակառուների դիմումների, Ս.Էլբակյանը ներկայացրել է Վ.Խաչատրյանին։
Վ.Խաչատրյանի կողմից տրամադրած ծածկագրերով Հ.Մարտիրոսյանի և Հ.Դանիելյանի կողմից կենսաթոշակառուների կեղծ տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելուց և իրենց ստորագրությամբ հաստատելուց հետո Ս.Էլբակյանը, առանց կենսաթոշակների վճարման փաստը հաստատող կենսաթոշակառուների ստորագրությունների, ցուցակներն անձամբ ներկայացրել է խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանին: Այդ ցուցակների հիման վրա վերջինս անհիմն կազմակերպել է գումարների ելքագրում։ Այսինքն` Վ.Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակվել է առանձնապես խոշոր չափերի` 20.489.226 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարը։
58. Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ Ծառայության տարածքային վերոնշյալ բաժինների վերոնշյալ պետերի և նրանց ստորադաս աշխատակիցների (ամբաստանյալներ Հ.Մարտիրոսյան և Հր.Դանիելյան) հանցավոր գործողություններում բացակայում են Վ.Խաչիկյանի ստեղծած և ղեկավարած խմբի հետ համախմբվածության, յուրացման մանրակրկիտ ծրագրավորման, այդ խմբի անդամների միջև դերերի բաշխման, հանցավոր գործունեությամբ տևական ժամանակով զբաղվելու նպատակի առկայության վերաբերյալ ապացույցները, այսինքն` կազմակերպված խմբի ղեկավարի և անդամների հետ վերոնշյալ անձանց հանցավոր կապերի առկայությունը և կայունությունը հաստատող փաստական տվալները: Ս.Էլբակյանը, վերջինիս ստորադասությամբ գործած անձինք, մեկ այլ դրվագով նաև Ս.Սարգսյանը, մինչև նրանց վերագրվող արարքների կատարումը կազմակերպված խմբի կազմում ընդգրկված չեն եղել, յուրացման կամ պաշտոնեական կեղծիքի չեն մասնակցել: Կազմակերպված խմբի հանցավոր գործունեությանն առնչվել են վերոնշյալ մեկական դրվագներով՝ կազմակերպված խմբի հանցավոր գործունեության ավարտական փուլում: Կատարել են իրենց ղեկավար Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությունը և սահմանված ընթացակարգը խախտելով` կենսաթոշակառուների դիմումների բացակայության պարագայում, նրանց վերաբերյալ ամփոփ տեղեկատվություն են տրամադրել, պատրաստել և առձեռն ծառայություն են հանձնել վճարման կեղծ ցուցակները: Իսկ Ս.Սարգսյանն ստորագրել է այդ ցուցակներում կենսաթոշակառուների փոխարեն։ Վճարման կեղծ ցուցակների օգտագործմամբ են Վ.Խաչիկյանը և հանցավոր խմբի անդամները ելքագրել և յուրացրել կենսաթոշակառուների դեպոնացված գումարները:
Այդ դրվագներով Շենգավիթի տարածքային բաժնում կազմված կեղծ վճարման ցուցակներով ելքագրված 20.489.226 ՀՀ դրամ, Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնում կազմված կեղծ վճարման ցուցակներով ելքագրված 25.344.330 ՀՀ դրամ գումարները, առանձին-առանձին յուրացվել են:
Առաջին ատյանի դատարանը փաստել է, որ ամբաստանյալներ Սամվել Էլբակյանը, Համլետ Մարտիրոսյանը և Հրանուշ Դանիելյանը, ինչպես նաև Սարգիս Սարգսյանը իրենց վերագրված արարքները կատարել են ընդհանուր վերադասի` ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ, ստացել են Աշոտ Աբրահամյանի, Հովհաննես Գրիգորյանի, Վիգեն Գևորգյանի և Վահագն Խաչատրյանի աջակցությունը:
Ս.Էլբակյանը, Հ.Մարտիրոսյանը, Հր.Դանիելյանը, իսկ Էրեբունու դրվագով` Ս.Սարգսյանը գործել են իրենց տարածքային բաժիններից դեպոնացված գումարներ ելքագրելու և յուրացնելու նպատակ հետապնդող Վ.Խաչիկյանին և այլոց օժանդակելու դիտավորությամբ, անձնական շահագրգռվածությամբ։ Շենգավիթի տարածքային բաժնի աշխատակիցները որևէ նյութական օգուտ չեն ակնկալել: Ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի կողմից հանցավոր գործողություններն ավարտելուց մեկ շաբաթ անց 1.5 մլն ՀՀ դրամի չափով հատուցում ստանալը Վ.Խաչիկյանի և այլոց հետ նախնական հանցավոր համաձայնության շրջանակներում յուրացում կատարելու, համակատարող հանդիսանալու հիմնավոր փաստարկ չէ:
Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ ամբաստանյալներ Ս.Սարգսյանին և Ս.Էլբակյանին, Հր.Մարտիրոսյանին ու Հր.Դանիելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքներն անհիմն են, քանի որ նրանք չեն գիտակցել և չէին կարող գիտակցել կազմակերպված խմբի առկայության, Վ.Խաչիկյանի՝ հանձնարարությունը կատարելու հետևանքները:
Առաջին ատյանի դատարանը փաստել է, որ նախաքննական մարմինը ճիշտ չի որակել նաև Հրանուշ Դանիելյանին, Բագրատ Մուրադյանին և Արմեն Խաչատրյանին վերագրած արարքները՝ հաշվի չառնելով, որ վերջիններս պաշտոնատար անձ չեն, հափշտակված գումարների նկատմամբ լիազորություն չեն ունեցել, յուրացման հանցակազմի սուբյեկտ չեն, միայն օժանդակել են նման լիազորություններ ունեցող անձանց։
ՀՀ քրեական օրենսգքրի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով որպես համակատարողներ քրեական պատասխանատվության ենթակա չեն նաև ամբաստանյալներ Բագրատ Մուրադյանը և Արմեն Խաչատրյանը, ովքեր թեև հանդիսացել են պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով յուրացումներ կատարելու նպատակով ստեղծված և գործող կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներ, լուծել են խմբի առջև ծառացած որոշակի խնդիրներ, սակայն նրանց վերագրված արարքները կատարելու պահին Ծառայությունում պաշտոն չեն զբաղեցրել, հափշտակված գույքի նկատմամբ լիազորություն չեն ունեցել:
59. Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ հիմնավոր են ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանին, Ա.Խաչատրյանին, Ս.Սարգսյանին, Ս.Էլբակյանին, Հ.Մարտիրոսյանին և Հ.Դանիելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղսագրված արարքները Առաջին ատյանի դատարանի կողմից անհիմն 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով վերաորակելու մասին` մեղադրող դատախազի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունները:
Դատախազը վերաքննիչ բողոքում հիմնավոր նշել է, որ կազմակերպված հանցավոր խումբը հանցակցության բարդ ձև է, որում կարող են մասնակցել հանցակիցների բոլոր տեսակները։
Կազմակերպված խմբի անդամները կարող են տարբեր դերեր կատարել։ Մի մասը կարող է մասնակցել խմբի ստեղծմանը կամ գործունեության պլանավորմանը, մյուսը` օժանդակմանը, երրորդը` անմիջական կատարմանը և այլն։ Որպես կանոն կազմակերպված խմբի գործունեությունն իրականացվում է հանցակցության տարբեր ձևերով, սակայն հնարավոր է նաև միայն համակատարում։ Ի տարբերություն մի խումբ անձանց կողմից առանց նախնական համաձայնության կամ նախնական համաձայնությամբ հանցանք կատարելու դեպքերի` հանցանքը համարվում է կազմակերպված խմբի կողմից կատարված նաև այն դեպքերում, երբ հանցագործության օբյեկտիվ կողմն իրականացնում է խմբի թեկուզ մեկ անդամը։ Այսինքն այս դեպքում համակատարումը պարտադիր չէ։
Գործի նյութերով հիմնավորվել է, որ հափշտակությունը կատարվել է կազմակերպված կայուն խմբով։ Դրա հիմնավորումը կայանում է նրանում, որ հիշյալ հանցագործությունը կատարվել է տևական ժամանակաընթացքում, կայուն անփոփոխ հանցակիցների կազմով, մանրակրկիտ ծրագրավորված եղանակով, ինչպես նաև` խմբի անդամների փոխադարձ սերտ համագործակցությամբ, հանցագործության օբյեկտիվ կողմի գործողությունների կատարմանն ուղղված հստակ դերաբաշխմամբ։
Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով խմբի անդամները, դրսևորելով կայունություն, իրենց առջև դրված հանրորեն վտանգավոր արարքը` պետական բյուջեից կենսաթոշակի գումարների հափշտակությունն իրագործելու նպատակով, ցուցաբերել են անհրաժեշտ համախմբվածություն և կարգապահություն` հստակ պահպանելով հանցավոր գործունեության համար խմբի ներսում ձևավորված նորմերը, ինչը պայմանավորված է եղել նախապես կատարված դերաբաշխմամբ, ինչպես նաև` խմբի անդամների` միմյանց նկատմամբ ունեցած ծառայողական ենթակայությամբ։
Անգամ ծառայության ստորաբաժանումների գործառույթների յուրաքանչյուր փոփոխության պայմաններում ևս կազմակերպված խմբի անդամները մշակված դերաբաշխմամբ, գիտակցելով իրենց կողմից կատարվող արարքի հանրորեն վտանգավորությունը, մանրակրկիտ ծրագրել են հափշտակության կատարման եղանակը։ Ըստ լիազորությունների` ծառայությունում ղեկավար պաշտոններ զբաղեցնող Վ.Խաչատրյանը, Ա.Աբրահամյանը, Հ.Գրիգորյանը տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկված ինչպես ծառայության տարածքային բաժինների պետերի, տեղակալների, այնպես էլ ծառայության հետ չառնչվող այլ անձանց կողմից կենսաթոշակառուների ստորագրությունները կեղծելուց հետո անհիմն ելքագրել, Հ.Գրիգորյանի միջոցով Վ.Խաչիկյանին են փոխանցել կենսաթոշակի գումարները և հափշտակել։ Այսինքն` կազմակերպված խմբի անդամները փոխադարձ համաձայնեցված ջանքերով բարդ նախապատրաստություն պահանջող գործողությունների արդյունքում ստեղծել են բարենպաստ պայմաններ իրենց հանցավոր նպատակին հասնելը դյուրին դարձնելու համար։
Հափշտակության որոշ դրվագներում ներգրավված առանձին պաշտոնատար, պատասխանատու և այլ անձինք, միավորվելով կազմակերպված խմբին և ընդունելով հանցավոր գործունեության «կանոնները», ուղղակի դիտավորությամբ և փոխադարձ համաձայնությամբ կատարել են միասնական նպատակին ուղղված գործողություններ։
Կազմակերպված խմբի կատարած հափշտակությունը զուգորդվել է մեկ այլ հանցագործության` պաշտոնեական կեղծիքի կատարմամբ, որն արտահայտվել է կազմակերպված խմբի պաշտոնատար անձանց կողմից պաշտոնական փաստաթղթեր հանդիսացող` կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ դիմումներում, պետական բյուջեից հատկացվող ֆինանսական միջոցների պահանջագրերում, վճարային ցուցակներում կեղծ տեղեկություններ մտցնելու, այդ ցուցակներում վճարման փաստը հաստատելու նպատակով կենսաթոշակառուների անվան դիմաց ստորագրություններ կեղծելու մեջ։ Ընդ որում` որոշ դեպքերում հիշյալ կեղծիքները կատարվել են խմբի կազմում ընդգրկված, պաշտոնատար անձ չհանդիսացող ամբաստանյալների օժանդակությամբ։
Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ, նույն եղանակով ևս պետական բյուջեից անհիմն ելքագրել և հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերով կենսաթոշակի գումարներ` հանցավոր այդ նպատակի իրագործմանը ներգրավելով խմբի նոր անդամներ` Հ.Մարտիրոսյանին և Հ.Դանիելյանին։
Դատարանը մի դեպքում ամբաստանյալ Հ.Հովհաննիսյանի արարքը որակել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով՝ իր մեկնաբանությամբ վերջինիս դիտելով որպես կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամ, իսկ մյուս ամբասատանյալին` Ս.Սարգսյանին` որպես օժանդակող, այնինչ երկուսի կատարած արարքները նույնական են և ըստ նրանց առաջադրված մեղադրանքի՝ հանդիսացել են կազմակերպված խմբի անդամներ։ Դատարանը չի մեկնաբանել դատավճռով կազմակերպված խմբի անդամներին հիմնականի և ոչ մշտականի դասակարգելու իր դիրքորոշումը, առավել ևս հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ՀՀ քրեական օրենսդրությունը նման դասակարգման հիմք և հնարավորություն չի նախատեսում։
Դատարանը, խախտելով ապացույցների գնահատումն ամրագրած` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի պահանջները, պատշաճ գնահատման չի ենթարկել ամբաստանյալների արարքների ճիշտ որակման համար էական նշանակություն ունեցող վերը նշված հանգամանքները։ Ամբաստանյալների հանցանքների որակման հետ կապված դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում դատարանում հետազոտված ապացույցներին։ Հիմնավորված և պատճառաբանված չեն դատարանի հետևություններն այն մասին, որ պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով յուրացումներ կատարելու դի¬տա¬վորությամբ միավորված և տևական ժամանակ գործած կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներ է դիտել Ա.Սուքիասյանին, Հ.Հով¬հան¬նիսյանին, Բ.Մուրադյանին և Ա.Խաչատրյանին, իսկ օժանդակողներ` Ս.Սարգսյանին, Հ.Դանիելյանին, Ս.Էլբակյանին և Հ.Մարտիրոսյանին։
Դատախազը գտել է, որ ամբաստանյալներ` Բ.Մուրադյանի, Ա.Խաչատրյանի, Ս.Սարգսյանի, Հ.Դանիելյանի, Ս.Էլբակյանի և Հ.Մարտիրոսյանի արարքների որակման հետ կապված դատարանը թույլ է տվել վերը նշված նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներ՝ հանգեցնելով դատավճռով վերջիններիս արարքների սխալ քրեաիրավական որակման և խնդրել է նրանց արարքները վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով:
60. Գործի նյութերով հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանը և Ա. Խաչատրյանը թեև Վ.Խաչիկյանի ղեկավարած ծառայությունում չեն աշխատել, սակայն ընդգրկվել են վերջինիս կազմակերպած հանցավոր խմբում և ստանձնել իրենց դերն ու տևական ժամանակ որպես խմբի անդամ կեղծ ստորագրություններ դնելով 42 կենսաթոշակառուների անվամբ ձևակերպված կեղծ ցուցակներում, հնարավորություն են ստեղծել կազմակերպված խմբի կողմից 21.811.767 ՀՀ դրամ պետբյուջեից հափշտակություն կատարելուն:
Տվյալ դեպքում Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից փաստարկված Բ.Մուրադյանի և Ա.Խաչատրյանի պաշտոնատար անձ չլինելու կամ նյութական պատասխանատվության փաստը հաստատող տվյալների բացակայության հանգամանքը նախաքննական մարմնի կողմից նրանց արարքի որակման վրա ազդել չի կարող: Նրանք հանդես են եկել որպես կազմակերպված խմբում հափշտակություն կատարելու համակատարողներ, իսկ դրա համար վերոհիշյալ հանգամանքները նշանակություն ունենալ չեն կարող: Ուստի այդ կապակցությամբ բերած դատախազի վերաքննիչ բողոքի փաստարկները Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր է համարում:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանի և Ա.Խաչատրյանի պաշտպան Ա.Եսայանի վերաքննիչ բողոքի պատասխանում նշված ամբաստանյալների արարքների որակման մասին պատճառաբանությունները հիմնավոր չեն և չեն կարող հիմք հանդիսանալ, Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռն այդ մասով օրինական ուժի մեջ թողնելու համար:
Գործի տվյալներով հաստատվել է, որ ամբաստանյալներ Ս.Սարգսյանը, Ս.Էլբակյանը և վերջինիս բաժնի աշխատակիցներ Հ.Մարտիրոսյանը ու Հ.Դանիելյանը, թեև ավելի ուշ են ընդգրկվել Վ.Խաչիկյանի ղեկավարած կազմակերպված հանցավոր խմբում, սակայն համաձայնվել են` այդ խմբի հանցավոր գործելակերպի հետ` նրանց մի մասը` թեկուզև միջնորդավորված, կատարել են կազմակերպված հանցավոր խմբի առջև դրված պետական միջոցների առանձնապես խոշոր չափերի հափշտակություն կատարելու ծրագիրը:
Նրանցից յուրաքանչյուրն, անկախ Վ.Խաչիկյանի ղեկավարությամբ գործող ծառայությունում զբաղեցրած պաշտոնեական դիրքից, օգտվելով իրենց տրված լիազորություններից, կեղծիքներ կատարելով իսկ առանձին դեպքերում նաև ստորագրելով կեղծ ցուցակներում, իրենց հանցավոր գործողություններով նպաստել են կազմակերպված խմբի կողմից առանձապես խոշոր չափերի հափշտակություն կատարելուն՝ հանդես գալով որպես հանցավոր խմբի անդամ՝ համակատարողներ: Խմբում ուշ ընդգրկվելու և Առաջին ատյանի կողմից ընդունված էպիզոդիկ գործողությունների կատարումը չի կարող հիմք հանդիսանալ նրանց որպես հափշտակության օժանդակողներ ընդունելու համար:
Առաջին ատյանի դատարանը ևս հաստատված է համարել, որ ամբաստանյալներ Ս.Սարգսյանը, Ս.Էլբակյանը և վերջինիս բաժնի աշխատակիցներ Հ.Մարտիրոսյանը և Հ.Դանիելյանը` Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ արհամարելով սահմանված ընթացակարգը՝ կենսաթոշակառուների դիմումների բացակայության պայմաններում նրանց վերաբերյալ ամփոփ տեղեկատվություն են տրամադրել, այնուհետև պատրաստել և առձեռն վճարումների ծառայությանն են հանձնել վճարման կեղծ ցուցակները, իսկ ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանն այդ ցուցակներում ստորագրել է կենսաթոշակառուների փոխարեն և դրա դիմաց ստացել 1.5 մլն ՀՀ դրամ: Արդյունքում հափշտակվել են պետական միջոցները: Հենց Առաջին ատյանի դատարանի հիմնավորումներով վերջիններիս մեղսագրված արարքները հիմնավորված են: Իսկ Ս.Էլբակյանի կողմից վճարման ցուցակը պատռելու հետ կապված վերջինիս պատճառաբանությունները հենց Առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատշաճ և հիմնավոր հերքվել են (տես սույն որոշման 49-րդ կետի 114-116-րդ էջերը):
Վերաքննիչ դատարանն անհիմն է համարում վերոնշյալ ամբաստանյալների կողմից իրենց գործողությունների և դրանց հետևանքների, կազմակերպված հանցավոր խմբի անդամ հանդիսանալու մասին չգիտակցելու վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի փաստարկները: Այդ ամբաստանյալները կատարել են դիտավորյալ գործողություններ, քաջատեղյակ են եղել դրանց վերջնական նպատակի և արդյունքում պետբյուջեից առանձնապես խոշոր չափերի հափշտակություններ կատարելու նպատակն իրագործվել է:
Նրանց հստակ, նպատակասլաց և հետևողական գործողությունները հիմք են տալիս եզրահանգելու, որ նրանք հանդիսացել են Վ.Խաչիկյանի ղեկավարած կազմակերպած խմբի լիարժեք անդամներ:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Ա.Սուքիասյանն ու Հ.Հովհաննիսյանը ևս կատարել են վերոնշյալ ամբաստանյալների գործողություններին համանման հանցավոր արարքներ: Սակայն Առաջին ատյանի դատարանն առանց բավարար հիմնավորման առաջինների արարքները դիտարկել է որպես կազմակերպված խմբում համակատարում, իսկ Ս.Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի և Հ.Դանիելյանի գործողությունները՝ որպես հափշտակության օժանդակություն:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նախաքննական մարմնի, դատախազի վերաքննիչ բողոքի և սույն որոշման հիմնավորումները հիմք ընդունելով ամբաստանյալներ Ս.Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի և Հ.Դանիելյանի արարքները ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի առաջին կետից պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի առաջին կետով:
61. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Ամբաստանյալներ Վ.Խաչիկյանի, Ա.Աբրահամյանի, Հ.Գրիգորյանի, Վ.Գևորգյանի Վ.Խաչատրյանի, Ա.Խաչատրյանի, Հ.Հովհաննիսյանի, Ա.Սուքիասյանի, Ս.Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի և Հ.Դանիելյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս Առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ըստ էության բազմակողմանի ստուգման ու օբյեկտիվ գնահատության է ենթարկել նաև վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքներն, այդ թվում` ամբաստանյալներ Վ.Խաչիկյանի, Ա.Աբրահամյանի, Հ.Գրիգորյանի, Վ.Գևորգյանի, Վ.Խաչատրյանի, Ա.Խաչատրյանի, Հ.Հովհաննիսյանի, Ա.Սուքիասյանի, Ս.Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի և Հ.Դանիելյանի կատարած հանցանքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, նրանց անձը բնութագրող, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ հիմնավորել է նաև ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանի, Ա.Խաչատրյանի, Հ.Դանիելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու անհրաժեշտությունը:
Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի և մյուսների նկատմամբ պատժի տեսակը և չափը որոշելու հիմնավորումները պատշաճ ներկայացրել է դատավճռում (տես սույն որոշման 121-136-րդ էջերը):
Առաջին ատյանի դատարանը հետազոտելով գործի նյութերը հիմնավոր գտել է, որ առկա է ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքներ` նշել այդ հանգամանքները և այդ հանգամանքները հաշվի առնելով վերջինիս նկատմամբ նշանակել է կատարած արարքին համապատասխան պատիժ:
Ուստի Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր չի համարում ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքի այս առթիվ բերած պատճառաբանությունները:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժները համապատասխանում են ամբաստանյալներ Հ.Խաչիկյանի, Ա.Աբրահամյանի, Հ.Գրիգորյանի, Վ.Գևորգյանի, Ա.Սուքիասյանի, Վ.Խաչատրյանի կատարած հանցանքների ծանրությանը, դրանք կատարելու հանգամանքներին, նրանց անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար են նրանց ուղղելու ու նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող են ապահովել պատժի նպատակները` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել նրանց, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի պահանջները:
Առաջին ատյանի դատարանը հիմնավոր պատճառաբանել է, թե ինչու է հանցագործության կատարման մեջ Վ.Խաչիկյանի ակտիվ դերը դիտել որպես նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք: Ուստի այդ առթիվ պաշտպան Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունները Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր չի համարում:
Ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունը, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասով կատարած արարքի համար և անձը բնութագրող, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող նույնական հանգամանքների առկայության պայմաններում՝ այլ անձանց նկատմամբ Առաջին ատյանի դատարանը նշանակել է ավելի մեղմ պատիժ՝ քան Վ.Խաչիկյանի նկատմամբ կամ կիրառել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, որով խախտել է Վ.Խաչիկյանի ՀՀ Սահմանադրությամբ երաշխավորված իրավունքները` Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր չի համարում:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է նաև, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի և սույն որոշման հիմնավորումներով ամբաստանյալներ Հ.Գրիգորյանի, Վ.Խաչատրյանի և Վ.Գևորգյանի նկատմամբ նշանակված պատիժները և պատժաչափերը մեղմացնելու ու համաներման ակտը կիրառելու մասին պաշտպաններ Ա.Զաքարյանի և Հ.Անանյանի վերաքննիչ բողոքները ևս բավարարվել չեն կարող:
62. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի բովանդակության համաձայն` փաստորեն պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
Մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի վերը նշված դրույթները, ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` ՎԲ-50/07, ՎԲ-139/07, ՎԲ-195/07, ՎԲ-01/08, ԵԿԴ/0034/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09, ԼԴ2/0019/01/09, ՍԴ/0226/01/09, ԳԴ1/0003/01/10, ՍԴ/0085/01/10, ԵԿԴ/0126/01/10, ԵԷԴ/0201/01/11, ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, որոշումներում արտահայտել է իրավական դիրքորոշում այն մասին, որ <<... պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունը, որ ամբաստանյալի ուղղումը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, սակայն դատարանը, կոնկրետ գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ գնահատման հիման վրա, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ինչպես նաև նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը, անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս պարտավոր է հաշվի առնել՝
ա) հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները,
բ) պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգամանքները,
գ) հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը,
դ) հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները,
ե) հանցանք կատարած անձի մեղքի ձևը,
զ) հանցանք կատարած անձի կողմից հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը և այլն: ...>>:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ առկա չէ համոզվածություն, վստահություն, որ առանց ռեալ պատիժ կրելու հնարավոր է ամբաստանյալներ Հ.Խաչիկյանի, Հ.Գրիգորյանի, Վ.Գևորգյանի, Վ.Խաչատրյանի ուղղվելը:
Վերաքննիչ դատարանը` քննության առնելով ամբաստանյալներ Վ.Խաչիկյանի, Հ.Գրիգորյանի, Վ.Գևորգյանի, Վ.Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, գտնում է, որ Վ.Խաչիկյանի, Հ.Գրիգորյանի, Վ.Գևորգյանի, Վ.Խաչատրյանի ուղղվելը հնարավոր չէ առանց նշանակված պատիժը կրելու և նրանց նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժները պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր չէ հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին: Դրանով կխախտվեն նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունը, որ Առաջին ատյանի դատարանը, որպես Վ.Խաչիկյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք, հաշվի չի առել այն, որ նրա խնամքի են գտնվում երկու անչափահաս երեխաները և նրա նկատմամբ նշանակել է խիստ պատիժ` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այդ հանգամանքը ևս հիմք չի կարող հանդիսանալ Վ.Խաչիկյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու կամ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը նրա նկատմամբ կիրառելու համար:
Վերաքննիչ դատարանն անհիմն է համարում ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունը, որ Առաջին ատյանի դատարանը ամբաստանյալների մի մասի նկատմամբ կիրառել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, իսկ Վ.Խաչիկյանի նկատմամբ նշված օրենքը չի կիրառել:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժները ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու մասին ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի, ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանի պաշտպան Ա.Զաքարյանի, ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի պաշտպան Հ.Անանյանի վերաքննիչ բողոքների պահանջները ենթակա են մերժման:
63. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է նաև, որ ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասը վերացնելու մասին դատախազի վերաքննիչ բողոքի պահանջը ենթակա է մերժման:
Դատախազի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունը, որ Ա.Սուքիասյանը չի վերականգնել պետությանը պատճառված վնասը, այլ ընդամենը կատարել է իր կողմից հափշտակված գումարների համեմատ չնչին վերականգնում և նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը չպետք է չկիրառվեր` Վերաքննիչ դատարանն անհիմն է համարում:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանը համապարտությամբ պետությանը պատճառված 44.691.83 ՀՀ դրամ նյութական վնասից, նաև մյուս ամբաստանյալների կողմից հատուցվածի համեմատ ամենամեծ գումարն է վերականգնել՝ 17.159.095 ՀՀ դրամ գումարի չափով: Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի առնելով վերոնշված հանգամանքը և անձը բնութագրող, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները` նախկինում դատապարտված չլինելը, անկեղծորեն զղջալն ու դեռևս մինչդատական վարույթից իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, գտել է, Վերաքննիչ դատարանը ևս գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի ուղղումը և վերադաստիարակումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու՝ այդ պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու պայմաններում։
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ քննարկել է Ա.Սուքիասյանի կողմից պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցը և հիմնավոր հետևություն արել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման պայմաններում հնարավոր է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի պահանջների կատարումը;
Վերաքննիչ դատարանը նման հետևության է հանգում` նկատի ունենալով Առաջին ատյանի դատարանի մատնանշած ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի կողմից կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի, նրա անձը բնութագրող, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքների մասին փաստական տվյալները, մասնավորապես՝ հանցավոր խմբի կազմում նրա մասնակցությամբ հափշտակված 44.691.831 ՀՀ դրամից 17.159.095 դրամ պետությանը պատճառած վնասը վերականգնած լինելու հանգամանքը:
Այդ կապակցությամբ դատախազի վերաքննիչ բողոքը մերժելու համար Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր է համարում նաև պաշտպան Վ.Աթոյանի կողմից դատախազի վերաքննիչ բողոքի պատասխանում բերված փաստարկներն ու պատճառաբանությունները:
64. Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալներ Հ.Հովհաննիսյանի, Ս.Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով և նրանց նկատմամբ նշանակել` համաչափ պատիժ: Սակայն պատշաճ գնահատության չենթարկելով ամբաստանյալներ Հ.Հովհաննիսյանի, Ս.Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի կատարած հանցանքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը` առանց բավարար տվյալների, գտել է, որ նրանք նշանակված պատիժը չպետք է կրեն, նրանց նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով` Առաջին ատյանի դատարանը կայացրել է չհիմնավորված դատական ակտ:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Հովհաննես Արտաշեսի Սահակյանի վերաբերյալ 2009 թվականի հունիսի 02-ի թիվ ԵՔՐԴ/0571/01/08 որոշմամբ հետևյալ իրավական դիրքորոշումն է արտահայտել. <<... Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես` տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը:..>>
Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր է համարում մեղադրող Կ.Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունը, որ ամբաստանյալներ Հ.Հովհաննիսյանի, Ս.Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս Առաջին ատյանի դատարանը գործում առկա փաստական տվյալները վերլուծելով՝ միայն հիմք է ընդունել ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, որոնք ողջամտորեն չեն նվազեցնում ամբաստանյալներին վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը, անտեսել է կատարված հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, ինչպես նաև այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալներ Հ.Հովհաննիսյանը, Ս.Սարգսյանը, Ս.Էլբակյանը, Հ.Մարտիրոսյանը ամբողջությամբ չեն վերականգնել պետությանը պատճառված վնասը, այլ ընդամենը կատարվել են իրենց կողմից հափշտակված գումարների համեմատ չնչին վերականգնումներ, որի պարագայում Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալների նկատմամբ անհիմն է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ չի պատճառաբանել ամբաստանյալներ Հ.Հովհաննիսյանի, Ս.Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի կողմից նշանակված պատիժը չկրելու նպատակահարմարության հարցը և դրանք չի քննարկել ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների համատեքստում:
Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր է համարում նաև դատախազի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունը, որ Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի չի առել կատարված հանցագործությունների բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը` բազմաթիվ կենսաթոշակառուների թոշակներն առանձնապես խոշոր չափերով` կեղծիքներ կատարելով հափշտակելը, արդյունքում պետությանը պատճառված վնասի չափը և դրանից չնչին չափով վերականգնելու հանգամանքը, որը վկայում է հանցագործության բարձր հասարակական վտանգավորության մասին և նրանց նկատմամբ կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի դրույթները, խախտել է ՀՀ քրեական և քրեադատավարական օրենսգրքի պահանջները:
Հաշվի առնելով մեղադրողի վերաքննիչ բողոքում բերված փաստարկներն, ինչպես նաև ամբաստանյալներ Հ.Հովհաննիսյանի, Ս.Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի անձը բնութագրող, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը` ամբաստանյալներ Հ.Հովհաննիսյանի, Ս.Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի նկատմամբ կիրառված 70-րդ հոդվածը վերացնելու մասով պետք է բավարարել` Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը պետք է բեկանել` ամբաստանյալներ Հ.Հովհաննիսյանի, Ս.Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժները պայմանականորեն չկիրառելու մասով` վերացնել, որով կապահովվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նշանակված պատժի նպատակները, իսկ նրանց նկատմամբ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժները պետք է թողնել անփոփոխ:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի պաշտպան Ա.Թովմասյանի վերաքննիչ բողոքի պատասխանի պատճառաբանությունները հիմնավոր չեն և հիմք չեն կարող հանդիսանալ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռն ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի մասով օրինական ուժի մեջ թողնելու համար:
65. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի համաձայն՝ բացառիկ հանգամանքները կապված են հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի հետ: Այդպիսիք կարող են լինել նաև այլ հանգամանքներ, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը: Ընդ որում կարևորը ոչ թե պատիժը մեղմացնող տվյալների քանակն է, այլ այն, թե ինչքանով են դրանք էականորեն ազդել պատժի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի նվազեցման վրա: /ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի Սամվել Հունիկյանի վերաբերյալ 2008 թվականի փետրվարի 29-ի, ՎԲ-11/08 որոշում: Նշված հարցերի հետ կապված Վճռաբեկ դատարանն իր իրավական դիրքորոշումն արտահայտել է նաև Պ.Բայրամյանի և Հ.Հաբեշյանի վերաբերյալ գործերով/:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ քրեական գործում բացակայում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածով նախատեսված բացառիկ հանգամանքները, որոնք հիմք կարող էին հանդիսանալ ամբաստանյալներ Ա.Աբրահամյանի, Վ.Խաչատրյանի Հ.Գրիգորյանի նկատմամբ օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ սահմանելու և այդ մասով վերաքննիչ բողոքները բավարարելու համար:
Պաշտպաններ Լ.Սիմոնյանի, Ա.Զաքարյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքներում մատնանշված` ամբաստանյալներ Ա.Աբրահամյանի, Վ.Խաչատրյանի Հ.Գրիգորյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող, անձը բնութագրող և այլ հանգամանքներն` իրենց համակցության մեջ չեն կարող դիտվել բացառիկ և հիմք հանդիսանալ օրենքով նախատեսված պատժից ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու համար: Այդպիսիք արդեն իսկ հաշվի են առնվել Առաջին ատյանի դատարանի կողմից և ամբաստանյալներ Ա.Աբրահամյանի, Վ.Խաչատրյանի Հ.Գրիգորյանի նկատմամբ նշանակվել է նրանց անձին և կատարած հանցագործության ծանրությանը համապատասխանող` արդարացի, օրինական ու հիմնավորված պատիժ:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի և 79-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կիրառման հիմք չեն կարող հանդիսանալ դատավճռում մատնանշված և պաշտպան Լ.Սիմոնյանի վերաքննիչ բողոքում բերած` Ա.Աբրահամյանի առողջական վիճակը, անձը բնութագրող, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ:
Ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ ամբաստանյալներ Ա.Աբրահամյանի, Վ.Խաչատրյանի Հ.Գրիգորյանի պատիժները մեղմացնելու մասին պաշտպաններ Լ.Սիմոնյանի, Ա.Զաքարյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքները ենթակա են մերժման:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին ՀՀ ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշումը Վ.Խաչատրյանի և Վ.Գևորգյանի նկատմամբ կիրառելու մասին ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի և ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի պաշտպան Հ.Անանյանի վերաքննիչ բողոքների պահանջները ևս բավարարվել չեն կարող: Ամբաստանյալներ Վ.Խաչատրյանի և Վ.Գևորգյանի նկատմամբ համաներման ակտը կիրառելու հարցը կարող է քննարկվել ՔԿՀ-ի վարչակազմի կողմից` դատական ակտն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է նաև, որ գույքի բռնագրավման ձևով լրացուցիչ պատիժը վերացնելու ու քաղաքացիական հայցը մերժելու մասին ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքի պահանջները բավարարման ենթակա չէ: Առաջին ատյանի դատարանը դատավճռում հիմնավոր անդրադարձել է և արձանագրել, որ նկատի ունենալով կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը` կազմակերպված խմբի ղեկավար Վ.Խաչիկյանի և ամբաստանյալներ Ա.Աբրահամյանի, Հ.Գրիգորյանի, Վ.Գևորգյանի, Վ.Խաչատրյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է որպես լրացուցիչ պատիժ նշանակել գույքի բռնագրավման ձևով (հիմնավորումները տես սույն որոշման 127-րդ էջում): Իսկ դատախազության քաղաքացիական հայցը Առաջին ատյանի դատարանը վերոնշյալ ամբաստանյալների մասով հիմնավոր է բավարարել:
66. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ բավարարման ենթակա չէ նաև գործող կողմ չհանդիսացող Լ.Ասատրյանի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքն այն մասին, որ ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանից գույքի բռնագանձմամբ, խախտվում է Լ.Ասատրյանի սեփականության իրավունքը: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Լ.Ասատրյանի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքում նշված հարցերը լուծման ենթակա են Վ.Խաչիկյանից գումար բռնագանձելու և գույքի բռնագրավման մասով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը կատարելու ընթացքում, նաև քաղաքացիական դատավարության կարգով:
67. Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռում և սույն որոշման մեջ բերված հիմնավորումներով ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի, ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի պաշտպան Հ.Անանյանի, ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի պաշտպան Վ.Աթոյանի, ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանի պաշտպան Գ.Հակոբյանի, ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանի պաշտպան Ա.Զաքարյանի, ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պաշտպան Լ.Սիմոնյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի, գործող կողմ չհանդիսացող Լ.Ասատրյանի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքների պատճառաբանությունները հերքվել են: Ուստի վերաքննիչ բողոքների փաստարկները վերաքննիչ բողոքները բավարարելու հիմք չեն կարող հանդիսանալ և նշված բողոք բերած անձանց վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել, իսկ ՀՀ գլխավոր դատախազության մեղադրանքի պաշտպանության և դատական ակտերի բողոքարկման վարչության դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի և ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի պաշտպան Վ.Աթոյանի վերաքննիչ բողոքները` բավարարել մասնակի:
Ամբաստանյալ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ամբաստանյալ Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին ու 2-րդ կետերով, ամբաստանյալ Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ամբաստանյալ Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ամբաստանյալ Վիգեն Լևոնի Գևորգյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ամբաստանյալ Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ:
Ամբաստանյալներ Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը պետք է բեկանել և փոփոխել:
Ամբաստանյալներ Բագրատ Ռոբերտի Մուրադյանի և Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղսագրված արարքները պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով` նշանակված պատիժները թողնելով անփոփոխ:
Ամբաստանյալներ Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի և Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղսագրված արարքները պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
Ամբաստանյալներ Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի և Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` չորս տարի ժամկետով ազատազրկման` առանց գույքի բռնագրավման դատապարտելու մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժները պետք է թողնել կրելու` վերացնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու մասը: Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի և Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի պատժի սկիզբը պետք է հաշվել նրանց փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Ամբաստանյալ Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղսագրված արարքը պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
Ամբաստանյալ Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` չորս տարի վեց ամիս ժամկետով ազատազրկման` առանց գույքի բռնագրավման դատապարտելու մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժը պետք է թողնել կրելու` վերացնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու մասը: Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի պատժի սկիզբը պետք է հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Ամբաստանյալ Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղսագրված արարքը պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նշանակված պատիժը թողնելով անփոփոխ:
Ամբաստանյալ Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով` չորս տարի վեց ամիս ժամկետով ազատազրկման` առանց գույքի բռնագրավման դատապարտելու մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժը պետք է թողնել կրելու` վերացնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու մասը: Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի պատժի սկիզբը պետք է հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Քաղաքացիական պատասխանողներ` Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից և Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի 39.542.218 ՀՀ դրամի փոխարեն` պետք է համապարտությամբ բռնագանձել` 97.620.886 /իննսունյոթ միլիոն վեց հարյուր քսան հազար ութ հարյուր ութսունվեց/ ՀՀ դրամ գումար,
Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, ինչպես նաև Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի 85.767.431 ՀՀ դրամի փոխարեն` պետք է համապարտությամբ բռնագանձել` 27.532.736 /քսայոթ միլիոն հինգ հարյուր երեսուներկու հազար յոթ հարյուր երեսունվեց/ ՀՀ դրամ գումար` այդ մասով բավարարելով պաշտպան Վ.Աթոյանի վերաքննիչ բողոքը:
Դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի քաղ. հայցը պետք է բավարարել` ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանից հօգուտ պետական բյուջեի պետք է բռնագանձել 29 մլն /քսանինը միլիոն/ ՀՀ դրամ, որպես վերջինիս կողմից պետությանը հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում:
Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով բավարարված քաղաքացիական հայցի մնացած մասերը պետք է թողնել նույնը:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 395-րդ, 397-րդ, 399-րդ, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 418-րդ հոդվածով Վերաքննիչ դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
1. Ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանի, ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի պաշտպան Հ.Անանյանի, ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանի պաշտպան Գ.Հակոբյանի, ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանի պաշտպան Ա.Զաքարյանի, ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պաշտպան Լ.Սիմոնյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի, գործով կողմ չհանդիսացող Լ.Ասատրյանի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքները մերժել, իսկ ՀՀ գլխավոր դատախազության մեղադրանքի պաշտպանության և դատական ակտերի բողոքարկման վարչության դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի և ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի պաշտպան Վ.Աթոյանի վերաքննիչ բողոքները բավարարել մասնակի:
2. Ամբաստանյալ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ամբաստանյալ Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին ու 2-րդ կետերով, ամբաստանյալ Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ամբաստանյալ Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ամբաստանյալ Վիգեն Լևոնի Գևորգյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ամբաստանյալ Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը` թողնել օրինական ուժի մեջ:
Ամբաստանյալներ Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը` բեկանել և փոփոխել:
Ամբաստանյալ Բագրատ Ռոբերտի Մուրադյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղսագրված արարքը վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, նշանակված պատիժը թողնել անփոփոխ:
Ամբաստանյալ Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղսագրված արարքը վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, նշանակված պատիժը թողնել անփոփոխ:
Ամբաստանյալ Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղսագրված արարքը վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
Ամբաստանյալ Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` չորս տարի ժամկետով ազատազրկման` առանց գույքի բռնագրավման դատապարտելու մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժը թողնել կրելու` վերացնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու մասը: Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի պատժի սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Ամբաստանյալ Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղսագրված արարքը վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
Ամբաստանյալ Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` չորս տարի վեց ամիս ժամկետով ազատազրկման` առանց գույքի բռնագրավման դատապարտելու մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժը թողնել կրելու` վերացնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու մասը: Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի պատժի սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Ամբաստանյալ Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղսագրված արարքը վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
Ամբաստանյալ Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` չորս տարի ժամկետով ազատազրկման` առանց գույքի բռնագրավման դատապարտելու մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժը թողնել կրելու` վերացնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու մասը: Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի պատժի սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Ամբաստանյալ Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղսագրված արարքը վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նշանակված պատիժը թողնել անփոփոխ:
Ամբաստանյալ Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով` չորս տարի վեց ամիս ժամկետով ազատազրկման` առանց գույքի բռնագրավման դատապարտելու մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժը թողնել կրելու` վերացնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու մասը: Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի պատժի սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Քաղաքացիական պատասխանողներ` Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից և Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի 39.542.218 ՀՀ դրամի փոխարեն համապարտությամբ բռնագանձել` 97.620.886 /իննսունյոթ միլիոն վեց հարյուր քսան հազար ութ հարյուր ութսունվեց/ ՀՀ դրամ գումար,
- Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, ինչպես նաև Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի 85.767.431 ՀՀ դրամի փոխարեն համապարտությամբ բռնագանձել` 27.532.736 /քսայոթ միլիոն հինգ հարյուր երեսուներկու հազար յոթ հարյուր երեսունվեց/ ՀՀ դրամ գումար` այդ մասով բավարարելով պաշտպան Վ.Աթոյանի վերաքննիչ բողոքը:
Դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի քաղ. հայցը բավարարել` ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանից հօգուտ պետական բյուջեի բռնագանձել 29.000.000 /քսանինը միլիոն/ ՀՀ դրամ, որպես վերջինիս կողմից պետությանը հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում:
Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով բավարարված քաղաքացիական հայցի մնացած մասերը` թողնել նույնը:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
ԻՍԿԱԿԱՆԻ ՀԵՏ ՃԻՇՏ Է
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
ԻՍԿԱԿԱՆԻ ՀԵՏ ՃԻՇՏ Է
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության
առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռ
գործ թիվ ԵԿԴ/0011/01/13
նախագահող դատավոր` Ա.Վարդանյանի
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ
նաև` Վերաքննիչ դատարան/ ԿԱԶՄՈՎ`
նախագահող դատավոր` Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
դատավորներ` Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ
Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
քարտուղարությամբ` Հ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
բողոք բերած անձ` ամբաստանյալ` Վ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
բողոք բերած անձ` դատախազ` Կ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
բողոք բերած անձինք` պաշտպաններ` Ժ.ՎԱՐՈՍՅԱՆԻ
Ա.ԶԱՔԱՐՅԱՆԻ
Լ.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ
Գ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
Վ.ԱԹՈՅԱՆԻ
Հ.ԱՆԱՆՅԱՆԻ
ամբաստանյալներ` Վ.ԽԱՉԻԿՅԱՆԻ
Ա.ԱԲՐԱՀԱՄՅԱՆԻ
Հ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
Վ.ԳԵՎՈՐԳՅԱՆԻ
Ս.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ
Ա.ՍՈՒՔԻԱՍՅԱՆԻ
Հ.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ
Հ.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ
Բ.ՄՈՒՐԱԴՅԱՆԻ
Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
Ս.ԷԼԲԱԿՅԱՆԻ
Հ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
պաշտպաններ` Ա.ԵՍԱՅԱՆԻ
Ա.ԹՈՎՄԱՍՅԱՆԻ
Հ.ԱՐՍԵՆՅԱՆԻ
Ա.ԱԲԱՋՅԱՆԻ
Ռ.ՄԱՆՎԵԼՅԱՆԻ
Տ.ԵԳՈՐՅԱՆԻ
2015 թվականի ապրիլի 01-ին Երևան քաղաքում
դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կանոններով քննության առնելով ամբաստանյալներ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի /այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան/ 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճռի դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազության մեղադրանքի պաշտպանության և դատական ակտերի բողոքարկման վարչության դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանի, ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի պաշտպան Հ.Անանյանի, ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի պաշտպան Վ.Աթոյանի, ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանի պաշտպան Գ.Հակոբյանի, ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանի պաշտպան Ա.Զաքարյանի, ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պաշտպան Լ.Սիմոնյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի, գործով կողմ չհանդիսացող Լ.Ասատրյանի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքները.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. 2011 թվականի մայիսի 16-ին ՀՀ գլխավոր դատախազության պետական շահերի պաշտպանության վարչությունում ՀՀ ֆինանսների նախարարությունից ստացված նյութերի քննարկման արդյունքներով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի, 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասի և 314-րդ հոդվածի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 61203311 քրեական գործը։
2. 2011 թվականի մայիսի 20-ին քրեական գործն ընդունվել է ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության հատկապես կարևոր գործերի քննության վարչության վարույթ։
3. Նախաքննության ընթացքում վերոնշյալ քրեական գործին են միացվել`
2011 թվականի հուլիսի 14-ին` ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության ՀՀ մարզային թվով 41 ստորաբաժանումների պատասխանատու պաշտոնատար անձանց կողմից պաշտոնեական դիրքի չարաշահմամբ առանձնապես խոշոր չափի` 60.600.100 ՀՀ դրամ գումար հափշտակելու և պետությանը վնաս պատճառելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի, 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասի և 314-րդ հոդվածի հատկանիշներով ՀՀ գլխավոր դատախազությունում 2011 թվականի հուլիսի 9-ին հարուցված թիվ 61204611 քրեական գործը, 2011 թվականի հուլիսի 19-ին` Ալլա Շախնազարովայի հաղորդման կապակցությամբ Անահիտ Մուշեղյանի կողմից խոշոր չափերի և Հովհաննես Ղազարյանի կողմից զգալի չափերի յուրացումներ կատարելու դեպքի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ հատկապես կարևոր գործերի քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 179-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով 2011 թվականի հուլիսի 19-ին հարուցված թիվ 69104811 քրեական գործը, 2011 թվականի հուլիսի 19-ին` Արմեն Ավետիսյանի կողմից յուրացման եղանակով Աշխեն Օհանյանի զգալի չափի 359.050 ՀՀ դրամ գումար հափշակելու դեպքի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ հատկապես կարևոր գործերի քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով 2011 թվականի մայիսի 02-ին հարուցված թիվ 61203311 քրեական գործը։
4. 2011 թվականի նոյեմբերի 08-ին Ա.Սուքիասյանը ձերբակալվել է:
5. 2011 թվականի նոյեմբերի 11-ին Ա.Սուքիասյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը։
6. 2011 թվականի դեկտեմբերի 28-ին որոշում է կայացվել Ա.Սուքիասյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը վերացնելու և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրություն ընտրելու մասին։
7. 2011 թվականի դեկտեմբերի 28-ին մեղադրանքներ են առաջադրվել Վ.Խաչատրյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Բ.Մուրադյանին և Ա.Խաչատրյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
8. 2012 թվականի սեպտեմբերի 07-ին դատարանի համապատասխան որոշումներով մեղադրյալներ Ա.Խաչատրյանի, Վ.Խաչատրյանի և Բ.Մուրադյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը։
9. 2012 թվականի սեպտեմբերի 28-ին ձերբակալվել է Վ.Խաչիկյանը։
10. 2012 թվականի սեպտեմբերի 28-ին Վ.Խաչիկյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով, նրա նկատմամբ Դատարանի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը։
11. 2012 թվականի սեպտեմբերի 28-ին Ա.Մարտիրոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում և դատարանի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը։
12. 2012 թվականի սեպտեմբերի 28-ին ձերբակալվել են նաև Ա.Աբրահամյանը, Հ.Գրիգորյանը և Վ.Գևորգյանը։
13. 2012 թվականի սեպտեմբերի 28-ին Ա.Աբրահամյանին և Հ.Գրիգորյանին մեղադրանքներ են առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, նրանց նկատմամբ Դատարանի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը։
14. 2012 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Վ.Գևորգյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և նրա նկատմամբ Դատարանի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը։
15. 2012 թվականի դեկտեմբերի 06-ին Հ.Հովհաննիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով և նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։
16. 2012 թվականի դեկտեմբերի 07-ին Ս.Էլբակյանին և Ս.Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով և նույն օրը նրանց նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։
17. 2012 թվականի դեկտեմբերի 24-ին որոշումներ են կայացվել առաջադրված մեղադրանքները փոփոխելու, լրացնելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին: Վ.Խաչիկյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով, Վ.Գևորգյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Վ.Խաչատրյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Ա.Խաչատրյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով, Բ.Մուրադյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով, Ս.Էլբակյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, իսկ Ա.Սուքիասյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով։
18. 2012 թվականի դեկտեմբերի 24-ին Հ.Դանիելյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։
19. 2012 թվականի դեկտեմբերի 24-ին Հ.Մարտիրոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։
20. 2012 թվականի դեկտեմբերի 25-ին Հ.Հովհաննիսյանին, Հ.Գրիգորյանին և Ա.Աբրահամյանին առաջադրված մեղադրանքները փոփոխվել և նրանց նոր մեղադրանքներ են առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով։
21. 2012 թվականի դեկտեմբերի 26-ին որոշում է կայացվել թիվ 61203311 («մայր») քրեական գործից ամբաստանյալներ Վ.Խաչիկյանի և ևս 12 անձանց վերաբերյալ թիվ 69111912 համարով մաս անջատելու մասին՝ մեղադրական եզրակացությամբ դատարան ուղարկելու նպատակով։
22. 2013 թվականի փետրվարի 08-ին թիվ 69111912 քրեական գործը Վ.Խաչիկյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով, Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Հ.Գրիգորյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Վ.Գևորգյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Վ.Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Ս.Էլբակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Հ.Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Ս.Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Ա.Սուքիասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Հ.Մարտիրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Հ.Դանիելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով, Բ.Մուրադյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով, Ա.Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ մուտք է եղել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, 2013 թվականի փետրվարի 11-ին ընդունվել դատավոր Մ.Պապոյանի վարույթ։
23. 2013 թվականի փետրվարի 25-ին դատավոր Մ.Պապոյանը որոշում է կայացրել քրեական գործը դատական քննության նշանակելու մասին։
24. 2013 թվականի ապրիլի 29-ին մինչդատական վարույթում նախաքննությունը շարունակվող թիվ 61203311(«մայր») քրեական գործից թիվ 69104912 համարով անջատվել է սույն գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքի հետ առնչվող անձանց` մեկ այլ գործով ամբաստանյալներ Է.Վարժապետյանի, Ա.Աբրահամյանի, Կ.Փիլոյանի և Ռ.Մնացականյանի վերաբերյալ մաս, որը մեղադրական եզրակացությամբ (2013 թվականի հունիսի 12-ին) ուղարկվել է Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։
25. 2013 թվականի նոյեմբերի 28-ին դատավոր Մ.Պապոյանին այլ դատարան տեղափոխելու կապակցությամբ քրեական գործը վերամակագրվել է դատավոր Մ.Մակյանին, 2013 թվականի նոյեմբերի 29-ին ընդունվել վերջինիս վարույթ։
26. 2013 թվականի դեկտեմբերի 16-ին դատավոր Մ.Մակյանը որոշում է կայացրել քրեական գործը դատական քննության նշանակելու մասին։
27. 2014 թվականի փետրվարի 27-ին դատավոր Մ.Մակյանը մեղադրողի միջնորդությունը բավարարել և ինքնաբացարկ է հայտնել։
28. 2014 թվականի մարտի 05-ին քրեական գործը վերամակագրվել է դատավոր Ա.Վարդանյանին, նույն թվականի մարտի 6-ին ընդունվել է վարույթ, նշանակվել` դատական քննության և վերսկսել։
29. 2014 թվականի օգոստոսի 21-ի դատական նիստում մեղադրողը, որոշում է կայացրել ամբաստանյալներ Վ.Խաչիկյանին, Ա.Աբրահամյանին, Հ.Գրիգորյանին և Վ.Խաչատրյանին առաջադրված մեղադրանքները փոփոխելու և վերջիններիս նույն հոդվածներով նոր մեղադրանքներ առաջադրելու մասին` պայմանավորված նրանց վերագրված յուրացման ընդհանուր գումարի չափի հստակեցման անհրաժեշտությամբ (մեղադրանքի և մեղադրական եզրակացության մեջ թյուրիմացաբար նշվել էր 260.956.681 ՀՀ դրամ, որը փոփոխվել և նրանց առանձին որոշումների կայացմամբ վերագրվել է կազմակերպված խմբի կազմում 267.266.819 ՀՀ դրամ գումարի յուրացում)։
30. 2014 թվականի սեպտեմբերի 24-ի հերթական դատական նիստում որոշում է կայացրել ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և վերջինիս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-314-րդ հոդվածով (պաշտոնեական կեղծիքը կազմակերպելու համար) նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին։ Նույն օրը փոփոխվել են նաև ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանին և Հ.Գրիգորյանին առաջադրված մեղադրանքները և նրանց նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 38-314-րդ հոդվածով (պաշտոնեական կեղծիք կատարելու օժանդակելու համար), իսկ ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 38-314-րդ հոդվածով (պաշտոնեական կեղծիքը կազմակերպելու համար):
31. Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճռով Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, և դատապարտվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով՝ ազատազրկման` յոթ տարի վեց ամիս ժամկետով՝ անձնական գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավել, քան 261.115.652 ՀՀ դրամի չափով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով՝ ազատազրկման` հինգ տարի ժամկետով՝ անձնական գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավել, քան 29 մլն ՀՀ դրամի չափով։
Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասը` նշանակված հիմնական պատժին` յոթ տարի վեց ժամկետով ազատազրկմանը մասնակիորեն գումարելով հինգ տարի ժամկետով ազատազրկման չորս տարի վեց ամիսը, իսկ որպես լրացուցիչ պատիժ նշանակված 261.115.652 ՀՀ դրամի չափով անձնական գույքի բռնագրավմանը լրիվ գումարելով 29.000.000 ՀՀ դրամը` Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ տասներկու տարի ժամկետով՝ անձնական գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավել, քան 290.115.652 ՀՀ դրամի չափով։
Վազգեն Խաչիկյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 2012 թվականի սեպտեմբերի 28-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Աշոտ Աբրահամյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և դատապարտվել` ազատազրկման` հինգ տարի վեց ամիս ժամկետով՝ անձնական գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավել, քան 261.115.652 ՀՀ դրամի չափով։
Աշոտ Աբրահամյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 2012 թվականի սեպտեմբերի 28-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նա ազատվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Հովհաննես Գրիգորյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նշանակվել է պատիժ՝ ազատազրկում` հինգ տարի վեց ամիս ժամկետով՝ անձնական գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավել, քան 261.115.652 ՀՀ դրամի չափով։
Հովհաննես Գրիգորյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 2012 թվականի սեպտեմբերի 28-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վիգեն Լևոնի Գևորգյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և դատապարտվել` ազատազրկման` հինգ տարի վեց ամիս ժամկետով՝ անձնական գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավել, քան 261.115.652 ՀՀ դրամի չափով։
Վիգեն Գևորգյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 2012 թվականի սեպտեմբերի 28-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է՝ նրան քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Վահագն Խաչատրյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և դատապարտվել` ազատազրկման` հինգ տարի վեց ամիս ժամկետով՝ անձնական գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավել, քան 261.115.652 ՀՀ դրամի չափով։
Վահագն Խաչատրյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 2012 թվականի սեպտեմբերի 07-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցվել է՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Բագրատ Մուրադյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և դատապարտվել` ազատազրկման` չորս տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
Հաշվակցելով անազատության մեջ նրան պահելու երկու տարի երեք ամիս մեկ օրը՝ Բագրատ Մուրադյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` մեկ տարի ութ ամիս 29 օր ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան մեկ տարի ժամկետով, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքը վերացվել է, նա դատական նիստերի դահլիճում անհապաղ ազատ է արձակվել։
Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Արմեն Խաչատրյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ՝ ազատազրկում չորս տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
Հաշվակցելով անազատության մեջ նրան պահելու երկու տարի երեք ամիս մեկ օրը՝ Արմեն Խաչատրյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում մեկ տարի ութ ամիս 29 օր ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան մեկ տարի ժամկետով, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը վերացվել է, նա դատական նիստերի դահլիճում անհապաղ ազատ է արձակվել։
Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նա ազատվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Հովհաննես Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նշանակվել է պատիժ՝ ազատազրկում` չորս տարի վեց ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Հ.Հովհաննիսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան մեկ տարի ժամկետով։
Հովհաննես Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը վերացվել է` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նա ազատվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Արթուր Սուքիասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նշանակվել է պատիժ՝ ազատազրկում` չորս տարի վեց ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
Նշանակված պատժին հաշվակցվել է անազատության մեջ գտնվելու մեկ ամիս քսան օրը՝ Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանին թողնվել է կրելու չորս տարի չորս ամիս տաս օր ժամկետով ազատազրկումը՝ առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան մեկ տարի ժամկետով։
Արթուր Սուքիասյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը վերացվել է` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նա ազատվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Սարգիս Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նշանակվել է պատիժ՝ ազատազրկում չորս տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան մեկ տարի ժամկետով։
Սարգիս Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը վերացվել է` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Սամվել Գրիգորի Էլբակյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նա ազատվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Սամվել Էլբակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նշանակվել է պատիժ՝ ազատազրկում` չորս տարի վեց ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան մեկ տարի ժամկետով։
Սամվել Էլբակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը վերացվել է` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նա ազատվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Համլետ Մարտիրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետերով նշանակվել է պատիժ՝ ազատազրկում` չորս տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան մեկ տարի ժամկետով։
Համլետ Մարտիրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը վերացվել է` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-314-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նա ազատվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Հրանուշ Դանիելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նշանակվել է պատիժ՝ ազատազրկում չորս տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան մեկ տարի ժամկետով։
Հրանուշ Դանիելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը վերացվել է` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Դատախազության ներկայացրած 267.583.336 ՀՀ դրամի քաղաքացիական հայցը բավարարվել է մասնակիորեն` 201.186.157 ՀՀ դրամի չափով, հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի համապարտությամբ բռնագանձվել է քաղաքացիական պատասխանողներ՝ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից և Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից` 39.385.675 ՀՀ դրամ՝ գումար, Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, ինչպես նաև Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանից՝ 85.767.431 ՀՀ դրամ գումար, Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, ինչպես նաև Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանից՝ 39.671.495 ՀՀ դրամ գումար,
Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, ինչպես նաև Սամվել Գրիգորի Էլբակյանից, Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանից և Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանից՝ 15.327.226 ՀՀ դրամ գումար,
Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, ինչպես նաև Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանից 21.034.330 ՀՀ դրամ գումար` բռնագանձումը տարածելով նրանց անձնական գույքերի վրա։
Վազգեն Խաչիկյանից, Աշոտ Աբրահամյանից, Վահագն Խաչատրյանից, Հովհաննես Գրիգորյանից, Վիգեն Գևորգյանից և Բագրատ Մուրադյանից համապարտությամբ 10.719.870 ՀՀ դրամ գումար հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձելու վերաբերյալ մասով քաղաքացիական հայցի հարցը համարվել է լուծված` քաղաքացիական պատասխանող Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի կողմից 10.800.000 ՀՀ դրամ վնասն ամբողջությամբ փոխհատուցելու պատճառաբանությամբ։
Վազգեն Խաչիկյանից, Աշոտ Աբրահամյանից, Վահագն Խաչատրյանից, Հովհաննես Գրիգորյանից, Վիգեն Գևորգյանից և Արմեն Խաչատրյանին համապարտությամբ 3.623.587 ՀՀ դրամ գումար հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձելու վերաբերյալ մասով ներկայացված քաղաքացիական հայցի հարցը համարվել է լուծված` քաղաքացիական պատասխանող Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի կողմից 3.700.000 ՀՀ դրամ վնասն ամբողջությամբ փոխհատուցելու պատճառաբանությամբ։
Քաղաքացիական պատասխանող Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից հօգուտ պետության 29.000.000 ՀՀ դրամ գումար բռնագանձնելու վերաբերյալ մասով ներկայացրած քաղաքացիական հայցը մերժվել է` ոչ պատշաճ անձի կողմից հարուցվելու հիմքով։
Իրեղեն ապացույց հանդիսացող, Դատարանում պահվող՝ Աշոտ Աբրահամյանի երկու նոթատետրերը, Վահագն Խաչատրյանի «Դելլ» տեսակի համակարգիչը և «Դուդուկ» ֆայլով էլեկտրոնային կրիչը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմած պարտավորագիրը, ինչպես նաև որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված «Տոշիբա» տեսակի համակարգիչը պահվել է քրեական գործի հետ՝ սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերը պահվել է քրեական գործում՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի անձնական գույքերի՝ գրավի առարկա հանդիսացող՝ Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցի 37-րդ շենքի 9-րդ բնակարանի իրացումից գոյացած, «Ամերիաբանկ» ՓԲ ընկերության գույքային պահանջից ազատ դրամական միջոցների, Լոռու մարզի Ախթալա քաղաքի Սպանդարյան փողոցի 23-րդ շենքի 2-րդ մասնաշենքի 9-րդ բնակարանի, անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված «Սամսունգ դուոս» տեսակի բջջային հեռախոսի,
Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանի անձնական գույքերի՝ Երևանի Երկաթգծի փողոցի 29-րդ շենքի 17-րդ բնակարանի, Երևանի Աճեմյան փողոցի 12/5 հասցեում գտնվող անշարժ գույքի, Արարատի մարզի Նոյակերտ համայնքում գտնվող 0039-0011 ծածկագրով տնամերձ հողամասի, 0109-0003 ծածկագրով գյուղատնտեսական նշանակության հողամասի և անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված «Նոկիա» տեսակի բջջային հեռախոսի,
Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի անձնական գույքերի՝ «Մերսեդես Բենց» մակնիշի 64 ՍՕ 108 և «Մերսեդես-Բենց E-350» մակնիշի 11 PO 001 համարանիշի ավտոմեքենաների,
Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի անձնական գույքերի՝ Երևանի Կ.Ուլնեցու փողոցի 66-րդ շենքի 57-րդ բնակարանի, Երևանի Ավետիսյան 4-րդ փողոցի 8-րդ շենքի 30-րդ բնակարանի, անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված «Դիջիտալ մոբայլ» տեսակի բջջային հեռախոսի, 20 ԱՄՆ դոլարի, 3.700 ՀՀ դրամ գումարի, նրա բնակարանում հայտնաբերված «Դելլ» և «Տոշիբա» տեսակի դյուրակիր համակարգիչների,
Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի անձնական գույքի՝ Երևանի Դավիթաշեն 2-րդ թաղամասի 34-րդ շենքի 15-րդ բնակարանի նկատմամբ կիրառված արգելանքները պահպանվել են, դրանք կամ դրանցից գոյացած դրամական միջոցներն ուղղվել է պետությանը պատճառված գույքային վնասի փոխհատուցմանը, Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանի և Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի անձնական գույքերը՝ նաև նրանցից յուրաքանչյուրի նկատմամբ նշանակված գույքի բռնագրավման ապահովմանը, իսկ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկանի, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանի և Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի անձնական գույքերը՝ նաև դատական ծախսերի հատուցմանը։
Սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի անվամբ հաշվառված՝ Երևան քաղաքի Մանանդյան 16-րդ շենքի 16-րդ բնակարանի, նույն շենքի բակում գտնվող ավտոտնակի, նրա անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված «Նոկիա» տեսակի բջջային հեռախոսի, «525» և «523» հարգի դաջվածքներով սպիտակ մետաղից մատանու և 17.400 ՀՀ դրամ գումարի, ինչպես նաև Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի խուզարկությամբ հայտնաբերված «Բիլայն» տեսակի բջջային հեռախոսի, արծաթագույն մետաղից վզնոցի, դեղին մետաղից խաչի, 40 ԱՄՆ դոլար և 3.700 ՀՀ դրամ գումարների վրա դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում կիրառված արգելանքները վերացվել է` դրանց հիմքերը վերանալու պատճառաբանությամբ։
Սույն գործով քաղաքացիական պատասխանողների կողմից անձամբ կամ միջնորդավորված բանկային տարբեր հաշվեհամարներին, իբրև պետությանը պատճառված վնասի հատուցում, մուտքագրված գումարները, մասնավորապես` Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի, Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի և Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի կողմից 2012 թվականի սեպտեմբերի 07-ի թիվ 106 հանձնարարագրով ՀՀ դատախազության դեպոզիտ 900008037195 հաշվին միասնաբար վճարված 7.500.000 ՀՀ դրամ գումարը, Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանի կողմից 2011թ. մարտի 28-ի թիվ 000081 անդորրագրով 900001097261 հաշվեհամարին վճարված 804.000 ՀՀ դրամ, 2011 թվականի ապրիլի 01-ի թիվ 83 և 87, 2011 թվականի ապրիլի 8-ի թիվ 35, 39, 41 և 42, 2011 թվականի ապրիլի 16-ի թիվ 183 մուտքի օրդերներով թիվ 900005280640 համարին վճարված 3.345.995 ՀՀ դրամ, 2011 թվականի դեկտեմբերի 30-ի թիվ 37 մուտքի օրդերով ՀՀ դատախազության դեպոզիտ 900008037195 համարին վճարված 13.009.100 ՀՀ դրամ գումարները,
Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի կողմից 2012 թվականի ապրիլի 5-ի թիվ 099526, 2012 թվականի ապրիլի 10-ի թիվ 220279 և 2012 թվականի ապրիլի 13-ի թիվ 006987 անդորրագրերով ՀՀ դատախազության դեպոզիտ 900008037195 համարին վճարված ընդհանուր 3.000.000 ՀՀ դրամ գումարը,
Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի կողմից ՀՀ ֆինանսների նախարարության աշխատակազմի ֆինանսական վերահսկողության տեսչության իրականացրած (2011 թվականի ապրիլի 11-ին կազմած ստուգման թիվ 14-Ա միջանկյալ ակտի) ստուգման ընթացքում վերականգնված 2.308.000 ՀՀ դրամ գումարը,
Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի կողմից 2014 թվականի նոյեմբերի 25-ի թիվ 1 վճարման հանձնարարագրով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դեպոզիտ 900013298014 հաշվեհամարին վճարված 3.000.000 ՀՀ դրամ գումարը, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանի կողմից 2014 թվականի դեկտեմբերի 1-ի թիվ 141201008424001 կտրոնով նույն հաշվեհամարին վճարված 2.000.000 ՀՀ դրամ գումարը փոխանցվել է ՀՀ պետական բյուջե, իսկ Վիգեն Լևոնի Գևորգյանի կողմից 2014 թվականի նոյեմբերի 26-ի թիվ 141126013095040 անդորրագրով վճարված 2.000.000 ՀՀ դրամ, Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի կողմից 2014 թվականի նոյեմբերի 27-ին թիվ 60 անդորրագրով վճարված 2.600.000 ՀՀ դրամ, Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի կողմից 2014 թվականի նոյեմբերի 25-ին թիվ 141125021232001 կտրոնով վճարված 1.300.000 ՀՀ դրամ, Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի կողմից 2014 թվականի նոյեմբերի 24-ին թիվ 141124049913001 կտրոնով վճարված 7.000.000 ՀՀ դրամ, Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի կողմից 2014 թվականի դեկտեմբերի 2-ին թիվ 168 անդորրագրով վճարված 2.562.000 ՀՀ դրամ, Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի կողմից 2014 թվականի դեկտեմբերի 04-ի թիվ 51 անդորրագրով վճարված 8.300.000 ՀՀ դրամ, Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի կողմից 2014 թվականի դեկտեմբերի 04-ի թիվ 48 անդորրագրով վճարված 1.200.000 ՀՀ դրամ գումարների տնօրինման հարցը համարվել է լուծված` այն անմիջականորեն Կենտրոնական գանձապետարանի 900005028155 համարին փոխանցվելու փաստով։
Որպես դատական ծախս` Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանից, Սամվել Գրիգորի Էլբակյանից, Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանից և Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի համապարտությամբ բռնագանձվել է 1.000.020 ՀՀ դրամ գումար /քրեական գործ, հատոր 56, էջ 1-151/:
32. Վերաքննիչ դատարանի 2014 թվականի հունվարի 26-ի որոշմամբ ՀՀ գլխավոր դատախազության մեղադրանքի պաշտպանության և դատական ակտերի բողոքարկման վարչության դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանի, ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի պաշտպան Հ.Անանյանի, ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի պաշտպան Վ.Աթոյանի, ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանի պաշտպան Գ.Հակոբյանի, ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանի պաշտպան Ա.Զաքարյանի, ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պաշտպան Լ.Սիմոնյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի, գործով կողմ չհանդիսացող Լ.Ասատրյանի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքներն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել` դատական քննության վճռաբեկության կանոններով:
Գործի փաստական հանգամանքները
33. Նախաքննական մարմնի ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքների և մեղադրողի կողմից դատաքննության ժամանակ մեղադրանքները փոփոխելու արդյունքում ամբաստանյալներ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանին (վերջնական) մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-314-րդ հոդվածով, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով (վերջնական), Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով (վերջնական), Վիգեն Լևոնի Գևորգյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով (վերջնական), Սամվել Գրիգորի Էլբակյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով (վերջնական), Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով, Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով, Արմեն Կառլենի Խաչատրյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով հետևյալ արարքների կատարման համար.
Ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանը, «2005թ. հունվարի 14-ից մինչև 2010 թվականի դեկտեմբերի 17-ն աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության (այսուհետ նաև` Ծառայություն) պետի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ և օգտվելով Ծառայությունը կառավարելու իր լիազորություններից, մասնավորապես` այն, որ իր կողմից վերահսկվել է կենսաթոշակառուների կողմից կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչությանը ներկայացված դիմումների հիման վրա կուտակված կենսաթոշակների գումարները /դեպոնենտ/ Ծառայության վճարային ծառայության Երևան քաղաքի ստորաբաժանումների կողմից վճարելու գործընթացը` Ծառայության մի շարք պաշտոնատար և պատասխանատու անձանց հետ, կազմակերպված խմբով, 2006-2010թթ. ընկած ժամանակահատվածում, օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, ստեղծել և ղեկավարել է կազմակերպված խումբ պաշտոնեական կեղծիք կատարելու և կազմակերպված խմբով առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ, այն է` կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող կեղծ դիմումներ պատրաստելով կամ առանց այդ դիմումների վճարային ցուցակներում կենսաթոշակառուների ստորագրությունները կեղծելու միջոցով անհիմն ելքագրել և յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված, մահացած կամ ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակառուների վճարումը կասեցված կենսաթոշակի առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 267.266.819 ՀՀ դրամ գումարները։
Բացի այդ` Վ.Խաչիկյանը խարդախությամբ հափշտակել է պետական բյուջե վերականգնման ենթակա, առանձնապես խոշոր չափերի` 29 մլն ՀՀ դրամ գումարը։
Պետությունից առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ Վ.Խաչիկյանը 2006 թվականի սկզբներին այդ նպատակով ստեղծել է կազմակերպված կայուն խումբ, որի կազմում ընդգրկել է Ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Ա.Աբրահամյանին, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վ.Խաչատրյանին, Երևան քաղաքի վճարային ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանին և վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանին։ Խմբի վերը նշված անդամները Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ նախապես մանրակրկիտ պայմանավորվել են ծրագրավորված հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, կատարվել է խմբի անդամների դերաբաշխում, որում խմբի անդամները, ըստ պաշտոնեական լիազորությունների, ստանձնել են իրենց համապատասխան դերը։ Մասնավորապես` կասեցված կենսաթոշակի /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիազորությունը, մինչև 2008 թվականը ներառյալ, վերապահված է եղել ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Ա.Աբրահամյանին, իսկ 2009 թվականից` տարածքային բաժնի պետերին, կենսաթոշակառուների և նրանց կենսաթոշակների վճարման տվյալների շտեմարանի ձևավորման ու վերահսկման լիազորությունը` տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վ.Խաչատրյանին, իսկ կենսաթոշակների վճարման կազմակերպումն ու վճարումը` վճարային ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանին։ Առանձին դրվագներով խմբի կազմում են ընդգրկվել «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հ.Հովհաննիսյանը, «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Ա.Մարտիրոսյանը, «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Սարգսյանը և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանը, բաժնի պետի տեղակալներ Ա.Սուքիասյանը, Հ.Մարտիրոսյանը, օպերատոր Հ.Դանիելյանը, Վ.Խաչատրյանի հարազատներ Ա.Խաչատրյանը և Բ.Մուրադյանը, ովքեր ունեցել են հափշտակության դիտավորությամբ տևական ժամանակով կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները ճշտելու, վճարման հիմք հանդիսացող պաշտոնական փաստաթղթերում` դիմումներում և վճարային ցուցակներում, կեղծ տեղեկություններ մտցնելու և ստորագրություններ կեղծելու իրենց դերակատարումները։
Այսպես.
Պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2006-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամները, օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում, խմբի անդամներից Վ.Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձնացրել է Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժիններում հաշվառված և երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած կենսաթոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Ա.Աբրահամյանի հետ կազմել են կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Ա.Աբրահամյանն ուղարկել է համապատասխան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշակառուներն ընդգրկվել են համապատասխան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայությունում խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանի վերահսկման ներքո, կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճարային ցուցակներում այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց կեղծ ստորագրություններով վճարման փաստը հաստատելու համար կազմակերպված խմբում որոշ դեպքերում Վ.Խաչատրյանի միջոցով ընդգրկել են վերջինիս քրոջ ամուսնուն` Ա.Խաչատրյանին, և կնոջ քրոջ ամուսնուն` Բ.Մուրադյանին, ովքեր Վ.Խաչատրյանի ուղղորդմամբ այցելել են վճարային ծառայություն և կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել` տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակներում։ Այնուհետև Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել ու հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են 125 կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 64.850.289 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները։
Ըստ պայմանավորվածության` հափշտակված գումարներից Վ.Խաչիկյանն ամսական Ա.Աբրահամյանին տվել է 150.000-300.000 ՀՀ դրամ, Հ.Գրիգորյանին` 100.000-200.000 ՀՀ դրամ։ Իրենց տրված գումարներից Ա.Աբրահամյանը Վ.Խաչատրյանին յուրաքանչյուր կեղծ դիմում պատրաստելու համար վճարել է 5.000 ՀՀ դրամ, իսկ Հ.Գրիգորյանը Վ.Գևորգյանին` ամսական 10.000-40.000 ՀՀ դրամ։
Շարունակելով հանցավոր գործունեությունը` Վ.Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է Ծառայության «Քանաքեռ-Զեյթունի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Ա.Սուքիասյանին։ Վերջինս 2007 թվականի մարտից մինչև 2008 թվականի հուլիսը ներառյալ, ընկած ժամանակահատվածում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև` գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 53 կենսաթոշակառուի տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` այդ կենսաթոշակառուների անունից ներկայացրել է Ա.Աբրահամյանին` կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու և կուտակված գումարներն ստանալու համար։ Այնուհետև կեղծ դիմումները սահմանված ընթացակարգով Ա.Աբրահամյանն ուղարկել է տարածքային բաժին, որտեղ կենսաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալները Վահագն Խաչատրյանի վերահսկմամբ ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավորվածության համաձայն` Ա.Սուքիասյանը վճարային ծառայությունում Հ.Գրիգորյանի վերահսկմամբ կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո վերջինիցս ստացած կենսաթոշակի գումարները հանձնել է Ա.Աբրահամյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 38.848.189 ՀՀ դրամ գումար։
Ա.Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակված գումարներից Վ.Խաչիկյանն ստացել է գումարի 70 տոկոսը` 27.193.732 ՀՀ դրամը, իսկ Ա.Աբրահամյանը, Հ.Գրիգորյանը և Ա.Սուքիասյանը` 10-ական տոկոսը` 3.884.819-ական ՀՀ դրամը։ Ստացված գումարների իր մասնաբաժնից Հ.Գրիգորյանը Վ.Գևորգյանին ամսական տվել է 10.000-40.000 ՀՀ դրամ։
2009 թվականից սկսած` կասեցված կենսաթոշակի (դեպոնենտ) վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիազորությունները վերապահվել են տարածքային բաժիններին։
Վ.Խաչիկյանը, կազմակերպված խմբում 2009 թվականի ընդգրկելով Ծառայության «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանին և 2008 թվականի օգոստոսի 19-ի հրամանով նույն տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում նշանակված Ա.Սուքիասյանին, հանցավոր գործունեությունը շարունակել են վերջիններիս մասնակցությամբ։ Օգտվելով իրեն վերապահված լիազորություններից և օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Ա.Մարտիրոսյանը Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու ցուցումներով 2009 թվականի ապրիլից հոկտեմբերն ընկած ժամանակաընթացքում նույն եղանակով տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև` գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 7 կենսաթոշակառուների տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` Ա.Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վ.Խաչատրյանի կողմից` այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ կենսաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։
Պայմանավորվածության համաձայն` Ա.Սուքիասյանը մահացած և ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակառուների փոխարեն տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայությամբ ստորագրել է վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար։
Բացի այդ` 2009 թվականին Վ.Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանին։ Նրա կազմակերպմամբ և անմիջական ցուցումներով` Հ.Հովհաննիսյանը 2009 թվականի ընթացքում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ընդհանուր` 24 կենսաթոշակառուների տվյալներ, որոնց անվամբ խմբային շահերից ելնելով` պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ։ Ա.Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից` այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ դիմումներով կամ առանց այդ դիմումների` Հ.Հովհաննիսյանը տարածքային բաժնում կենսաթոշակառուների և նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, ապա ուղարկել վճարային ծառայություն` վճարման։
Այնուհետև ըստ պայմանավորվածության` նշված վճարային ցուցակների հիման վրա Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 26.142.199 ՀՀ դրամ գումար։
Այնուհետև Վ.Խաչիկյանը, բացի Հ.Հովհաննիսյանից և Ա.Մարտիրոսյանից և մյուսներից, 2010 թվականի ընթացքում կազմակերպված խմբում ընդգրկել է նաև Ծառայության «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Սարգսյանին և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանին, իսկ վերջինիս միջոցով` նույն բաժնի պետի տեղակալ Հ.Մարտիրոսյանին և գլխավոր մասնագետ-օպերատոր Հ.Դանիելյանին։ Պետական բյուջեից պաշտոնեական կեղծիքի միջոցով յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ, Ծառայությունում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով, անձամբ և Ա.Աբրահամյանի միջոցով հրահանգավորել է տարածքային բաժինների հիշյալ պետերին` վճարումը կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համար տարածքային շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները։ Տարածքային բաժնի պետերը, Վազգեն Խաչիկյանի ուղղակի ցուցումով շտեմարաններից այդ տվյալներն առանձնացնելուց հետո առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության, խմբային շահերից ելնելով, այդ տվյալները ներկայացրել են խմբի անդամ Վ.Խաչատրյանին, ով տրամադրել է կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համապատասխան ծածկագրերը։ Այդպիսիք ստանալուց հետո կենսաթոշակառուների տվյալներն ընդգրկել են վճարային ցուցակներում, ապա Հ.Հովհաննիսյանը, Ա.Մարտիրոսյանը և Ս.Սարգսյանն այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց վճարային ցուցակներում կեղծել են ստորագրությունները, իրենց ստորագրություններով և կնիքով հաստատել վճարային ցուցակները, իսկ Ս.Էլբակյանի հանձնարարությամբ վճարային ցուցակները կազմել և իրենց ստորագրությամբ հաստատել են Հ.Մարտիրոսյանն ու Հ.Դանիելյանը։ Կեղծ տվյալներ պարունակող վճարային ցուցակները տարածքային բաժնի հիշյալ պետերն անձամբ ներկայացրել են խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանին, ով ըստ ցուցակների` Վ.Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից ստացել է իրենց վստահված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 131.582.500 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները և փոխանցելով Վ.Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտակել են։
Մասնավորապես.
- «Արաբկիրի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 23 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 22.837.572 ՀՀ դրամ գումար,
- «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 74 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 58.235.211 ՀՀ դրամ գումար,
- «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հոկտեմբերին առանց դիմումների 26 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 30.020.622 ՀՀ դրամ գումար,
- «Շենգավիթի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հոկտեմբերին առանց դիմումների 24 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 20.489.226 ՀՀ դրամ գումար։
Հետագայում` 2010 թվականի դեկտեմբերի սկզբներին, Ծառայությունում ստուգումներ իրականացնող ստուգողներից հանրորեն վտանգավոր արարքի հետքերը վերացնելու և չբացահայտվելու նպատակով Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վ.Խաչատրյանը վճարային տեղեկատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները։
Հափշտակված գումարից Վ.Խաչիկյանը Հ.Գրիգորյանի միջոցով «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Սարգսյանին տվել է 1.5 մլն ՀՀ դրամ։
Բացի այդ` խարդախությամբ առանձնապես խոշոր չափերով գումարներ հափշտակելու ուղղակի դիտավորությամբ, ՀՀ վերահսկիչ պալատի կողմից սոցիալական ապահովության Գյումրու տարածքային բաժնում իրականացվող ստուգումների ընթացքում, Ծառայության վճարումների ծառայության կողմից հայտնաբերված թաղման նպաստների կրկնակի վճարման հետևանքով պետությանը վնաս պատճառելու հանգամանքների վերաբերյալ Վազգեն Խաչիկյանը 2010 թվականի մայիսին իր աշխատասենյակում անցկացրած խորհրդակցության ընթացքում նախնական հաշվարկներով պատճառված 29 մլն դրամ գումարի վնասը պետական բյուջե վճարելու պատրվակով Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վարժապետյանից պահանջել է վերականգնել հիշյալ վնասը։ Է.Վարժապետյանը 2010 թվականի հունիսի սկզբներին 20 մլն դրամն անձամբ, իսկ 9 մլն դրամը` կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Ա.Աբրահամյանի ու Ծառայության պետի առաջին տեղակալ Ա.Հարությունյանի միջոցով փոխանցել է Վ.Խաչիկյանին, ով պետական բյուջե վերականգնման ենթակա առանձնապես խոշոր չափերի` 29 մլն դրամ գումարը պետական բյուջե չի վճարել և խարդախությամբ հափշտակել է»։
Ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանը «1999 թվականից աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ և օժտված լինելով ծառայության կանոնադրությամբ, հիշյալ վարչության կանոնակարգով նախատեսված գործառույթները կառավարելու, ինչպես նաև կենսաթոշակի կասեցված /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիազորություններով, 2006-2010թթ. ընկած ժամանակահատվածում օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` ընդգրկվելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի կողմից կազմակերպված խմբում, օժանդակել է պաշտոնեական կեղծիք կատարելու և կազմակերպված խմբով առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ հանցավոր մտադրությունը իրականացնելուն։ Այդ նպատակով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայությունում, ինչպես նաև ծառայության Երևան քաղաքի ստորաբաժանումներում իր խորհուրդներով և ցուցումներով օժանդակել է կազմակերպված խմբին, որպիսի պայմաններում իր անմիջական գիտությամբ և կարգադրությամբ ստորաբաժանումների աշխատակիցները կեղծ դիմումներ պատրաստելով կամ առանց այդ դիմումների՝ վճարային ցուցակներում կենսաթոշակառուների ստորագրությունները կեղծելու միջոցով անհիմն ելքագրեն և յուրացման եղանակով հափշտակեն մահացած կամ ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակառուների վճարումը կասեցված կենսաթոշակները։
Վ.Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պաշտոնեական կեղծիքներ կատարելու միջոցով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 260.956.681 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև կատարել է պաշտոնեական կեղծիք։
Այսպես. Ա.Աբրահամյանը պաշտոնեկան կեղծիք կատարելու օժանդակությամբ և պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ նախնական համաձայնության գալով Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի հետ` 2006 թվականի սկզբներից ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` Ծառայության տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վ.Խաչատրյանի, վճարային ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանի և վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի, իսկ առանձին դեպքերում նաև` «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հ.Հովհաննիսյանի, «Ավան և Նոր-Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Ա.Մարտիրոսյանի, «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Սարգսյանի և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանի, բաժնի պետի տեղակալներ` Ա.Սուքիասյանի, Հ.Մարտիրոսյանի, օպերատոր Հ.Դանիելյանի, Վահագն Խաչատրյանի հարազատներ` Ա.Խաչատրյանի և Բ.Մուրադյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Ա.Աբրահամյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Կազմակերպված խմբի անդամները պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2006-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամներն օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում` նրանցից Վ.Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձնացրել է Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժիններում հաշվառված և երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած կենսաթոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Ա.Աբրահամյանի հետ կազմել են կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Ա.Աբրահամյանն ուղարկել է համապատասխան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշակառուներն ընդգրկվել են համապատասխան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայությունում, խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանի վերահսկման ներքո, կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճարային ցուցակներում այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց կեղծ ստորագրություններով վճարման փաստը հաստատելու համար կազմակերպված խմբում որոշ դեպքերում Վ.Խաչատրյանի միջոցով ընդգրկել են վերջինիս քրոջ ամուսնուն` Ա.Խաչատրյանին և կնոջ քրոջ ամուսնուն` Բ.Մուրադյանին, ովքեր Վ.Խաչատրյանի ուղղորդմամբ այցելել են վճարային ծառայություն և կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել` տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակներում։
Այնուհետև Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են 125 կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 64.850.289 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները։
Ըստ պայմանավորվածության` հափշտակված գումարներից Վ.Խաչիկյանն ամսական Ա.Աբրահամյանին տվել է 150.000-300.000 ՀՀ դրամ, Հ.Գրիգորյանին` 100.000-200.000 ՀՀ դրամ։ Իրենց տրված գումարներից Ա.Աբրահամյանը Վ.Խաչատրյանին յուրաքանչյուր կեղծ դիմում պատրաստելու համար վճարել է 5.000 ՀՀ դրամ, իսկ Հ.Գրիգորյանը Վ.Գևորգյանին` ամսական 10.000-40.000 ՀՀ դրամ։
Շարունակելով հանցավոր գործունեությունը` Վ.Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է Ծառայության «Քանաքեռ-Զեյթունի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Ա.Սուքիասյանին։ Վերջինս 2007 թվականի մարտից մինչև 2008 թվականի հուլիսը` ներառյալ, ընկած ժամանակահատվածում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 53 կենսաթոշակառուի տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` այդ կենսաթոշակառուների անունից ներկայացրել է Ա.Աբրահամյանին` կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու և կուտակված գումարները ստանալու համար։ Այնուհետև, կեղծ դիմումները սահմանված ընթացակարգով Ա.Աբրահամյանն ուղարկել է տարածքային բաժին, որտեղ կենսաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալները Վահագն Խաչատրյանի վերահսկմամբ ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավորվածության համաձայն` Ա.Սուքիասյանը վճարային ծառայությունում Հ.Գրիգորյանի վերահսկմամբ կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո վերջինիցս ստացած կենսաթոշակի գումարները հանձնել է Ա.Աբրահամյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 38.848.189 ՀՀ դրամ գումար։
Ա.Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակված գումարներից Վ.Խաչիկյանն ստացել է գումարի 70 տոկոսը` 27.193.732 ՀՀ դրամը, իսկ Ա.Աբրահամյանը, Հ.Գրիգորյանը և Ա.Սուքիասյանը` 10-ական տոկոսը` 3.884.819-ական ՀՀ դրամը։ Ստացված գումարների իր մասնաբաժնից Հ.Գրիգորյանը Վ.Գևորգյանին ամսական տվել է 10.000-40.000 ՀՀ դրամ։
2009 թվականից սկսած` կասեցված կենսաթոշակի /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիազորությունները վերապահվել են տարածքային բաժիններին։
Վ.Խաչիկյանը, կազմակերպված խմբում 2009 թվականի ընդգրկելով Ծառայության «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Ա.Մարտիրոսյանին և 2008 թվականի օգոստոսի 19-ի հրամանով նույն տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում նշանակված Ա.Սուքիասյանին, հանցավոր գործունեությունը շարունակել են վերջիններիս մասնակցությամբ։ Օգտվելով իրեն վերապահված լիազորություններից և օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Ա.Մարտիրոսյանը Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու ցուցումներով 2009 թվականի ապրիլից հոկտեմբերն ընկած ժամանակաընթացքում նույն եղանակով տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև` գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 7 կենսաթոշակառուների տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` Ա.Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վ.Խաչատրյանի կողմից` այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ կենսաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։
Պայմանավորվածության համաձայն` Ա.Սուքիասյանը մահացած և ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակառուների փոխարեն տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայությամբ ստորագրել է վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար։
Բացի այդ` 2009 թվականին Վ.Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հ.Հովհաննիսյանին։ Նրա կազմակերպմամբ և անմիջական ցուցումներով` Հ.Հովհաննիսյանը 2009 թվականի ընթացքում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ընդհանուր` 24 կենսաթոշակառուների տվյալներ, որոնց անվամբ խմբային շահերից ելնելով` պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ։ Ա.Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վ.Խաչատրյանի կողմից` այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ դիմումներով կամ առանց այդ դիմումների` Հ.Հովհաննիսյանը տարածքային բաժնում կենսաթոշակառուների և նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, ապա ուղարկել վճարային ծառայություն` վճարման։
Այնուհետև ըստ պայմանավորվածության` նշված վճարային ցուցակների հիման վրա Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 26.142.199 ՀՀ դրամ գումար։
Այնուհետև Վ.Խաչիկյանը, բացի Հ.Հովհաննիսյանից և Ա.Մարտիրոսյանից և մյուսներից, 2010 թվականի ընթացքում կազմակերպված խմբում ընդգրկել է նաև Ծառայության «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Սարգսյանին և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանին, իսկ վերջինիս միջոցով` նույն բաժնի պետի տեղակալ Հ.Մարտիրոսյանին և գլխավոր մասնագետ-օպերատոր Հ.Դանիելյանին։ Պետական բյուջեից պաշտոնեական կեղծիքի միջոցով յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ, Ծառայությունում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով, անձամբ և Ա.Աբրահամյանի միջոցով հրահանգավորել է տարածքային բաժինների հիշյալ պետերին` վճարումը կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համար տարածքային շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները։ Տարածքային բաժնի պետերը, Վ.Խաչիկյանի ուղղակի ցուցումով շտեմարաններից այդ տվյալներն առանձնացնելուց հետո, առանց կասեցված կենսաթոշակների վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության, խմբային շահերից ելնելով, այդ տվյալները ներկայացրել են խմբի անդամ Վ.Խաչատրյանին, ով տրամադրել է կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համապատասխան ծածկագրերը։ Այդպիսիք ստանալուց հետո կենսաթոշակառուների տվյալներն ընդգրկել են վճարային ցուցակներում, ապա Հ.Հովհաննիսյանը, Ա.Մարտիրոսյանը և Ս.Սարգսյանն այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց վճարային ցուցակներում կեղծել են ստորագրությունները, իրենց ստորագրություններով և կնիքով հաստատել վճարային ցուցակները, իսկ Ս.Էլբակյանի հանձնարարությամբ վճարային ցուցակները կազմել և իրենց ստորագրությամբ հաստատել են Հ.Մարտիրոսյանն ու Հ.Դանիելյանը։ Կեղծ տվյալներ պարունակող վճարային ցուցակները տարածքային բաժնի հիշյալ պետերն անձամբ ներկայացրել են խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանին, ով ըստ ցուցակների` Վ.Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից ստացել է իրենց վստահված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 131.582.500 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները և փոխանցելով Վ.Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտակել են։
Մասնավորապես.
- «Արաբկիրի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 23 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 22.837.572 ՀՀ դրամ գումար,
- «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնում 2010թ. հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 74 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 58.235.211 ՀՀ դրամ գումար,
- «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հոկտեմբերին առանց դիմումների 26 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 30.020.622 ՀՀ դրամ գումար,
- «Շենգավիթի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հոկտեմբերին առանց դիմումների 24 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 20.489.226 ՀՀ դրամ գումար։
Հետագայում` 2010 թվականի դեկտեմբերի սկզբներին, Ծառայությունում ստուգումներ իրականացնող ստուգողներից հանրորեն վտանգավոր արարքի հետքերը վերացնելու և չբացահայտվելու նպատակով Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վ.Խաչատրյանը վճարային տեղեկատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները։
Հափշտակված գումարից Վ.Խաչիկյանը Հ.Գրիգորյանի միջոցով «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Սարգսյանին տվել է 1.500.000 ՀՀ դրամ»։
Ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանը «2005 թվականի մայիսի 27-ից մինչև 2011 թվականի հունվարի 18-ն աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության Վճարումներ ծառայության պետի պաշտոնում և հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ, օժտված լինելով ՍԱՊԾ վճարումների ծառայության կանոնադրությամբ նախատեսված կենսաթոշակների գումարների հոսքը` բանկային հաշիվներից ստացումը, բաշխումը` ըստ տարածքային ստորաբաժանումների, վճարումը, մնացորդային գումարների հետ վերադարձը կազմակերպելու և ղեկավարելու լիազորություններով, 2006-2010թթ. ընկած ժամանակահատ-վածում օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` ընդգրկվելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալակաան ապահովության պետական ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի կողմից կազմակերպված խմբում, օժանդակել է պաշտոնեական կեղծիք կատարելու և կազմակերպված խմբով առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ հանցավոր մտադրությունը իրականացնելուն։
Այդ նպատակով Ծառայության ստորաբաժանումների պետերից ստացել է կասեցված կենսաթոշակառուների (դեպոնենտի) վճարումների կազմված կեղծ ցուցակները, ապա այդ ցուցակների հիման վրա անհիմն կազմակերպել է առանձնապես խոշոր չափերի՝ 267.266.819 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարների ելքագրում։ Ստացված գումարները փոխանցել է Վ.Խաչիկյանին, իսկ վերջինս ամեն ամիս ստացել է իր մասնաբաժինը։ Ստացած գումարի իր մասնաբաժնից յուրաքանչյուր ամիս մասնաբաժին է տվել տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանին։
Այսպես. Հ.Գրիգորյանը պաշտոնեական կեղծիք կատարելու օժանդակությամբ և պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ նախնական համաձայնության գալով Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի հետ` 2006 թվականի սկզբներից ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` Ծառայության տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վ.Խաչատրյանի, կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Ա.Աբրահամյանի և Երևան քաղաքի վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի, իսկ առանձին դեպքերում նաև` «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հ.Հովհաննիսյանի, «Ավան և Նոր-Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Ա.Մարտիրոսյանի, «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Սարգսյանի և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանի, բաժնի պետի տեղակալներ` Ա.Սուքիասյանի, Հ.Մարտիրոսյանի, օպերատոր Հ.Դանիելյանի, Վ.Խաչատրյանի հարազատներ` Ա.Խաչատրյանի և Բ.Մուրադյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Հ.Գրիգորյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Կազմակերպված խմբի անդամները պայմանավորվածության համաձայն` հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2006-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամներն օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում` նրանցից Վ.Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձնացրել է Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժիններում հաշվառված և երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած կենսաթոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Ա.Աբրահամյանի հետ կազմել են կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Ա.Աբրահամյանն ուղարկել է համապատասխան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշակառուներն ընդգրկվել են համապատասխան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայությունում, խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանի վերահսկման ներքո, կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճարային ցուցակներում այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց կեղծ ստորագրություններով վճարման փաստը հաստատելու համար կազմակերպված խմբում որոշ դեպքերում Վ.Խաչատրյանի միջոցով ընդգրկել են վերջինիս քրոջ ամուսնուն` Ա.Խաչատրյանին և կնոջ քրոջ ամուսնուն` Բ.Մուրադյանին, ովքեր Վ.Խաչատրյանի ուղղորդմամբ այցելել են վճարային ծառայություն և կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակներում։ Այնուհետև Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են 125 կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 64.850.289 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները։
Ըստ պայմանավորվածության` հափշտակված գումարներից Վ.Խաչիկյանն ամսական Ա.Աբրահամյանին տվել է 150.000-300.000 ՀՀ դրամ, Հ.Գրիգորյանին` 100.000-200.000 ՀՀ դրամ։ Իրենց տրված գումարներից Ա.Աբրահամյանը Վ.Խաչատրյանին յուրաքանչյուր կեղծ դիմում պատրաստելու համար վճարել է 5.000 ՀՀ դրամ, իսկ Հ.Գրիգորյանը Վ.Գևորգյանին` ամսական 10.000-40.000 ՀՀ դրամ։
Շարունակելով հանցավոր գործունեությունը` Վ.Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է Ծառայության «Քանաքեռ-Զեյթունի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Ա.Սուքիասյանին։ Վերջինս 2007 թվականի մարտից մինչև 2008 թվականի հուլիսը ներառյալ, ընկած ժամանակահատվածում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև` գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 53 կենսաթոշակառուների տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` այդ կենսաթոշակառուների անունից ներկայացրել է Ա.Աբրահամյանին` կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու և կուտակված գումարներն ստանալու համար։ Այնուհետև կեղծ դիմումները սահմանված ընթացակարգով Ա.Աբրահամյանն ուղարկել է տարածքային բաժին, որտեղ կենսաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալները Վ.Խաչատրյանի վերահսկմամբ ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավորվածության համաձայն` Ա.Սուքիասյանը վճարային ծառայությունում Հ.Գրիգորյանի վերահսկմամբ կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո վերջինիցս ստացած կենսաթոշակի գումարները հանձնել է Ա.Աբրահամյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 38.848.189 ՀՀ դրամ գումար։
Ա.Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակված գումարներից Վ.Խաչիկյանը ստացել է գումարի 70 տոկոսը` 27.193.732 ՀՀ դրամը, իսկ Ա.Աբրահամյանը, Հ.Գրիգորյանը և Ա.Սուքիասյանը` 10-ական տոկոսը` 3.884.819-ական ՀՀ դրամը։ Ստացված գումարների իր մասնաբաժնից Հ.Գրիգորյանը Վ.Գևորգյանին ամսական տվել է 10.000-40.000 ՀՀ դրամ։
2009 թվականից սկսած` կասեցված կենսաթոշակի /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիազորությունները վերապահվել են տարածքային բաժիններին։
Վ.Խաչիկյանը, կազմակերպված խմբում 2009 թվականի ընդգրկելով Ծառայության «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Ա.Մարտիրոսյանին և 2008 թվականի օգոստոսի 19-ի հրամանով նույն տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում նշանակված Ա.Սուքիասյանին, հանցավոր գործունեությունը շարունակել են վերջիններիս մասնակցությամբ։ Օգտվելով իրեն վերապահված լիազորություններից և օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Ա.Մարտիրոսյանը Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու ցուցումներով 2009 թվականի ապրիլից հոկտեմբերն ընկած ժամանակաընթացքում նույն եղանակով, տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 7 կենսաթոշակառուների տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` Ա.Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վ.Խաչատրյանի կողմից` այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ կենսաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավորվածության համաձայն` Ա.Սուքիասյանը մահացած և ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակառուների փոխարեն տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայությամբ ստորագրել է վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար։
Բացի այդ` 2009 թվականին Վ.Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանին։ Նրա կազմակերպմամբ և անմիջական ցուցումներով` Հ.Հովհաննիսյանը 2009 թվականի ընթացքում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ընդհանուր` 24 կենսաթոշակառուների տվյալներ, որոնց անվամբ խմբային շահերից ելնելով` պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ։ Ա.Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից` այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ դիմումներով կամ առանց այդ դիմումների` Հ.Հովհաննիսյանը տարածքային բաժնում կենսաթոշակառուների և նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, ապա ուղարկել վճարային ծառայություն` վճարման։
Այնուհետև ըստ պայմանավորվածության` նշված վճարային ցուցակների հիման վրա Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 26.142.199 ՀՀ դրամ գումար։
Այնուհետև Վ.Խաչիկյանը, բացի Հ.Հովհաննիսյանից և Ա.Մարտիրոսյանից և մյուսներից, 2010 թվականի ընթացքում կազմակերպված խմբում ընդգրկել է նաև Ծառայության «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Սարգսյանին և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանին, իսկ վերջինիս միջոցով` նույն բաժնի պետի տեղակալ Համլետ Մարտիրոսյանին և գլխավոր մասնագետ-օպերատոր Հ.Դանիելյանին։ Պետական բյուջեից պաշտոնեական կեղծիքի միջոցով յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ, Ծառայությունում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով, անձամբ և Ա.Աբրահամյանի միջոցով հրահանգավորել է տարածքային բաժինների հիշյալ պետերին` վճարումը կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համար տարածքային շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները։ Տարածքային բաժնի պետերը, Վ.Խաչիկյանի ուղղակի ցուցումով շտեմարաններից այդ տվյալներն առանձնացնելուց հետո, առանց կասեցված կենսաթոշակների վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության, խմբային շահերից ելնելով, այդ տվյալները ներկայացրել են խմբի անդամ Վ.Խաչատրյանին, ով տրամադրել է կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համապատասխան ծածկագրերը։ Այդպիսիք ստանալուց հետո կենսաթոշակառուների տվյալներն ընդգրկել են վճարային ցուցակներում, ապա Հ.Հովհաննիսյանը, Ա.Մարտիրոսյանը և Ս.Սարգսյանն այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց վճարային ցուցակներում կեղծել են ստորագրությունները, իրենց ստորագրություններով և կնիքով հաստատել վճարային ցուցակները, իսկ Ս.Էլբակյանի հանձնարարությամբ վճարային ցուցակները կազմել և իրենց ստորագրությամբ հաստատել են Հ.Մարտիրոսյանն ու Հ.Դանիելյանը։ Կեղծ տվյալներ պարունակող վճարային ցուցակները տարածքային բաժնի հիշյալ պետերն անձամբ ներկայացրել են խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանին, ով ըստ ցուցակների` Վ.Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից ստացել է իրենց վստահված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 131.582.500 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները և փոխանցելով Վ.Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտակել են։
Մասնավորապես.
- «Արաբկիրի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 23-ի գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 22.837.572 ՀՀ դրամ գումար,
- «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 74 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 58.235.211 ՀՀ դրամ գումար,
- «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հոկտեմբերին առանց դիմումների 26 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 30.020.622 ՀՀ դրամ գումար,
- «Շենգավիթի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հոկտեմբերին առանց դիմումների 24 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 20.489.226 ՀՀ դրամ գումար։
Հափշտակված գումարից Վ.Խաչիկյանը Հ.Գրիգորյանի միջոցով «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Սարգսյանին տվել է 1.5 միլիոն ՀՀ դրամ»։
Ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանը «2001 թվականի օգոստոսի 1-ից մինչև 2011 թվականի հունվարի 11-ն աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության աշխատակազմի վճարումների ծառայությունում` որպես Երևան քաղաքի վճարային խմբի տեսուչ-վճարող, հանդիսանալով նյութական պատասխանատու անձ և օգտվելով վճարումը վերսկսված կենսաթոշակների գումարները վճարելու իր լիազորություններից, մասնավորապես այն, որ կենսաթոշակի գումարները պարտավոր էր վճարելու բացառապես սոցիալական ապահովության պետական ծառայություն դիմած կենսաթոշակառուներին` 2006-2010թթ. ընկած ժամանակահատվածում Վ.Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով կասեցված կենսաթոշակների վճարման հիմք հանդիսացող ակնհայտ կեղծ դիմումների հիման վրա, վճարային ցուցակներում կենսաթոշակառուների ստորագրությունները կեղծելու, կամ ընդհանրապես չստորագրելու միջոցով անհիմն ելքագրել և յուրացման եղանակով հափշտակել են մահացած և ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակառուների վճարումը կասեցված կենսաթոշակի իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 267.266.819 ՀՀ դրամ գումարները։ Այսպես.
Վ.Գևորգյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2006 թվականի սկզբներին նախապես համաձայնության գալով Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի հետ` ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` Ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Ա.Աբրահամյանի, վճարումների ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանի, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի, իսկ առանձին դեպքերում նաև` «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հ.Հովհաննիսյանի, «Ավան և Նոր-Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Ա.Մարտիրոսյանի, «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Սարգսյանի և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանի, բաժնի պետի տեղակալներ` Ա.Սուքիասյանի, Հ.Մարտիրոսյանի, օպերատոր Հ.Դանիելյանի, Վ.Խաչատրյանի հարազատներ` Ա.Խաչատրյանի և Բ.Մուրադյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Վ.Գևորգյանը ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Կազմակերպված խմբի անդամները պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2006-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամներն օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում` նրանցից Վ.Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձնացրել է Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժիններում հաշվառված և երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած կենսաթոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Ա.Աբրահամյանի հետ կազմել են կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Ա.Աբրահամյանն ուղարկել է համապատասխան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշակառուներն ընդգրկվել են համապատասխան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայությունում, խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանի վերահսկման ներքո, կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճարային ցուցակներում այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց կեղծ ստորագրություններով վճարման փաստը հաստատելու համար կազմակերպված խմբում որոշ դեպքերում Վ.Խաչատրյանի միջոցով ընդգրկել են վերջինիս քրոջ ամուսնուն` Ա.Խաչատրյանին և կնոջ քրոջ ամուսնուն` Բ.Մուրադյանին, ովքեր Վ.Խաչատրյանի ուղղորդմամբ այցելել են վճարային ծառայություն և կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակներում։
Այնուհետև, Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են 125 կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 64.850.289 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները։
Ըստ պայմանավորվածության, հափշտակված գումարներից Վ.Խաչիկյանն ամսեկան Ա.Աբրահամյանին տվել է 150.000-300.000 ՀՀ դրամ, Հ.Գրիգորյանին` 100.000-200.000 ՀՀ դրամ։ Իրենց տրված գումարներից Ա.Աբրահամյանը Վ.Խաչատրյանին յուրաքանչյուր կեղծ դիմում պատրաստելու համար վճարել է 5.000 ՀՀ դրամ, իսկ Հ.Գրիգորյանը Վ.Գևորգյանին` ամսական 10.000-40.000 ՀՀ դրամ։
Շարունակելով հանցավոր գործունեությունը` Վ.Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է Ծառայության «Քանաքեռ-Զեյթունի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Ա.Սուքիասյանին։ Վերջինս 2007 թվականի մարտից մինչև 2008 թվականի հուլիսը` ներառյալ, ընկած ժամանակահատվածում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 53 կենսաթոշակառուի տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` այդ կենսաթոշակառուների անունից ներկայացրել է Ա.Աբրահամյանին` կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու և կուտակված գումարները ստանալու համար։ Այնուհետև, կեղծ դիմումները սահմանված ընթացակարգով Ա.Աբրահամյանն ուղարկել է տարածքային բաժին, որտեղ կենսաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալները Վ.Խաչատրյանի վերահսկմամբ ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավորվածության համաձայն Ա.Սուքիասյանը վճարային ծառայությունում Հ.Գրիգորյանի վերահսկմամբ կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո վերջինիցս ստացած կենսաթոշակի գումարները հանձնել է Ա.Աբրահամյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 38.848.189 ՀՀ դրամ գումար։
Ա.Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակված գումարներից Վ.Խաչիկյանը ստացել է գումարի 70 տոկոսը` 27.193.732 ՀՀ դրամը, իսկ Ա.Աբրահամյանը, Հ.Գրիգորյանը և Ա.Սուքիասյանը` 10-ական տոկոսը` 3.884.819-ական ՀՀ դրամը։ Ստացված գումարների իր մասնաբաժնից Հ.Գրիգորյանը Վ.Գևորգյանին ամսական տվել է 10.000-40.000 ՀՀ դրամ։
2009 թվականից սկսած կասեցված կենսաթոշակի /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիազորությունները վերապահվել են տարածքային բաժիններին։
Վ.Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում 2009 թվականի ընդգրկելով Ծառայության «Ավան և Նոր-Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Ա.Մարտիրոսյանին և 2008 թվականի օգոստոսի 19-ի հրամանով նույն տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում նշանակված Ա.Սուքիասյանին` հանցավոր գործունեությունը շարունակել են վերջիններիս մասնակցությամբ։ Օգտվելով իրեն վերապահված լիազորություններից և օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Ա.Մարտիրոսյանը Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու ցուցումներով 2009 թվականի ապրիլից հոկտեմբերն ընկած ժամանակաընթացքում նույն եղանակով` տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 7 կենսաթոշակառուի տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` Ա.Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վ.Խաչատրյանի կողմից այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ կենսաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավորվածության համաձայն Ա.Սուքիասյանը մահացած և ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակառուների փոխարեն տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայությամբ ստորագրել է վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո` Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար։
Բացի այդ, 2009 թվականին Վ.Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հ.Հովհաննիսյանին։ Նրա կազմակերպմամբ և անմիջական ցուցումներով` Հ.Հովհաննիսյանը 2009 թվականի ընթացքում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ընդհանուր` 24 կենսաթոշակառուի տվյալներ, որոնց անվամբ խմբային շահերից ելնելով` պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ։ Ա.Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ դիմումներով կամ առանց այդ դիմումների` Հ.Հովհաննիսյանը տարածքային բաժնում կենսաթոշակառուների և նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, ապա ուղարկել վճարային ծառայություն` վճարման։
Այնուհետև, ըստ պայմանավորվածության, նշված վճարային ցուցակների հիման վրա Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 26.142.199 ՀՀ դրամ գումար։
Այնուհետև, Վ.Խաչիկյանը, բացի Հ.Հովհաննիսյանից և Ա.Մարտիրոսյանից և մյուսներից, 2010 թվականի ընթացքում կազմակերպված խմբում ընդգրկել է նաև Ծառայության «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Սարգսյանին և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանին, իսկ վերջինիս միջոցով նույն բաժնի պետի տեղակալ Հ.Մարտիրոսյանին և գլխավոր մասնագետ-օպերատոր Հ.Դանիելյանին։ Պետական բյուջեից պաշտոնեական կեղծիքի միջոցով յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ, Ծառայությունում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով, անձամբ և Ա.Աբրահամյանի միջոցով հրահանգավորել է տարածքային բաժինների հիշյալ պետերին` վճարումը կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համար տարածքային շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները։ Տարածքային բաժնի պետերը Վ.Խաչիկյանի ուղղակի ցուցումով շտեմարաններից այդ տվյալներն առանձնացնելուց հետո առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության, խմբային շահերից ելնելով` այդ տվյալները ներկայացրել են խմբի անդամ Վ.Խաչատրյանին, ով տրամադրել է կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համապատասխան ծածկագրերը։ Այդպիսիք ստանալուց հետո կենսաթոշակառուների տվյալներն ընդգրկել են վճարային ցուցակներում, ապա Հ.Հովհաննիսյանը, Ա.Մարտիրոսյանը և Ս.Սարգսյանն այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց վճարային ցուցակներում կեղծել են ստորագրությունները, իրենց ստորագրություններով և կնիքով հաստատել վճարային ցուցակները, իսկ Ս.Էլբակյանի հանձնարարությամբ վճարային ցուցակները կազմել և իրենց ստորագրությամբ հաստատել են Հ.Մարտիրոսյանն ու Հ.Դանիելյանը։ Կեղծ տվյալներ պարունակող վճարային ցուցակները տարածքային բաժնի հիշյալ պետերն անձամբ ներկայացրել են խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանին, ով ըստ ցուցակների` Վ.Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից ստացել է իրենց վստահված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 131.582.500 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները և փոխանցելով Վ.Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտակել են։ Մասնավորապես`
- «Արաբկիրի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 23 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 22.837.572 ՀՀ դրամ գումար,
- «Ավան և Նոր-Նորքի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 74 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 58.235.211 ՀՀ դրամ գումար,
- «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հոկտեմբերին առանց դիմումների 26 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 30.020.622 ՀՀ դրամ գումար,
- «Շենգավիթի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հոկտեմբերին առանց դիմումների 24 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 20.489.226 ՀՀ դրամ գումար»։
Ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանը «2001 թվականից աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության տեղեկատվական համակարգերի և վերլուծության վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետի պաշտոնում և հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ, օժտված լինելով հիշյալ վարչության կանոնակարգով նախատեսված` կենսաթոշակների և սոցիալական առանձին ծրագրերի շտեմարանները տարածքային բաժիններից ստանալու, գրանցելու, ձևավորված շտեմարանը վերահսկելու, տվյալների տրամադրումը կառավարելու լիազորություններով, իր պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով` 2006-2010թթ. ընկած ժամանակահատվածում օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Վ.Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 267.266.819 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև կատարել է պաշտոնեական կեղծիք։
Այսպես.
Վ.Խաչատրյանն իր պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով, տիրապետելով սոցիալական ապահովության տարածքային բաժիններից ստացվող շտեմարանների տեղեկատվությանն ու դրանց օգտագործման համակարգչային տեխնիկական մեթոդներին` պետությունից առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարներ հափշտակելու վերաբերյալ նախնական համաձայնության գալով Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի հետ` 2006 թվականի սկզբներից ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` Ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Ա.Աբրահամյանի, վճարային ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանի և վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի, իսկ առանձին դեպքերում նաև` «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հ.Հովհաննիսյանի, «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Ա.Մարտիրոսյանի, «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Սարգսյանի և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանի, բաժնի պետի տեղակալներ` Ա.Սուքիասյանի, Հ.Մարտիրոսյանի, օպերատոր Հ.Դանիելյանի, իր հարազատներ` Ա.Խաչատրյանի և Բ.Մուրադյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Վ.Խաչատրյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Կազմակերպված խմբի անդամները պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2006-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամներն օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում, նրանցից Վ.Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձնացրել է Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժիններում հաշվառված և երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած կենսաթոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Ա.Աբրահամյանի հետ կազմել են կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Ա.Աբրահամյանն ուղարկել է համապատասխան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշակառուներն ընդգրկվել են համապատասխան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայությունում, խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանի վերահսկման ներքո, կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճարային ցուցակներում այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց կեղծ ստորագրություններով վճարման փաստը հաստատելու համար կազմակերպված խմբում որոշ դեպքերում Վ.Խաչատրյանի միջոցով ընդգրկել են վերջինիս քրոջ ամուսնուն` Ա.Խաչատրյանին, և կնոջ քրոջ ամուսնուն` Բ.Մուրադյանին, ովքեր Վահագն Խաչատրյանի ուղղորդմամբ այցելել են վճարային ծառայություն և կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակներում։
Այնուհետև, Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են 125 կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 64.850.289 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները։
Ըստ պայմանավորվածության` հափշտակված գումարներից Վ.Խաչիկյանն ամսական Ա.Աբրահամյանին տվել է 150.000-300.000 ՀՀ դրամ, Հ.Գրիգորյանին` 100.000-200.000 ՀՀ դրամ։ Իրենց տրված գումարներից Ա.Աբրահամյանը Վ.Խաչատրյանին յուրաքանչյուր կեղծ դիմում պատրաստելու համար վճարել է 5.000 ՀՀ դրամ, իսկ Հ.Գրիգորյանը Վ.Գևորգյանին` ամսական 10.000-40.000 ՀՀ դրամ։
Շարունակելով հանցավոր գործունեությունը` Վ.Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է Ծառայության «Քանաքեռ-Զեյթունի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Ա.Սուքիասյանին։ Վերջինս 2007 թվականի մարտից մինչև 2008 թվականի հուլիսը` ներառյալ, ընկած ժամանակահատվածում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 53 կենսաթոշակառուի տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` այդ կենսաթոշակառուների անունից ներկայացրել է Ա.Աբրահամյանին` կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու և կուտակված գումարները ստանալու համար։ Այնուհետև կեղծ դիմումները սահմանված ընթացակարգով Ա.Աբրահամյանն ուղարկել է տարածքային բաժին, որտեղ կենսաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալները Վ.Խաչատրյանի վերահսկմամբ ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։
Պայմանավորվածության համաձայն Ա.Սուքիասյանը վճարային ծառայությունում Հ.Գրիգորյանի վերահսկմամբ կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո վերջինիցս ստացած կենսաթոշակի գումարները հանձնել է Ա.Աբրահամյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 38.848.189 ՀՀ դրամ գումար։
Ա.Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակված գումարներից Վ.Խաչիկյանն ստացել է գումարի 70 տոկոսը` 27.193.732 ՀՀ դրամը, իսկ Ա.Աբրահամյանը, Հ.Գրիգորյանը և Ա.Սուքիասյանը` 10-ական տոկոսը` 3.884.819-ական ՀՀ դրամը։ Ստացված գումարների իր մասնաբաժնից Հ.Գրիգորյանը Վ.Գևորգյանին ամսական տվել է 10.000-40.000 ՀՀ դրամ։
2009 թվականից սկսած` կասեցված կենսաթոշակի /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիազորությունները վերապահվել են տարածքային բաժիններին։
Վ.Խաչիկյանը, կազմակերպված խմբում 2009 թվականի ընդգրկելով Ծառայության «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանին և 2008 թվականի օգոստոսի 19-ի հրամանով նույն տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում նշանակված Ա.Սուքիասյանին, հանցավոր գործունեությունը շարունակել են վերջիններիս մասնակցությամբ։ Օգտվելով իրեն վերապահված լիազորություններից և օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Ա.Մարտիրոսյանը Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու ցուցումներով 2009 թվականի ապրիլից հոկտեմբերն ընկած ժամանակաընթացքում նույն եղանակով, տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև` գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 7 կենսաթոշակառուների տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` Ա.Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վ.Խաչատրյանի կողմից` այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ կենսաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։
Պայմանավորվածության համաձայն` Ա.Սուքիասյանը մահացած և ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակառուների փոխարեն տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայությամբ ստորագրել է վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար։
Բացի այդ` 2009 թվականին Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հ.Հովհաննիսյանին։ Նրա կազմակերպմամբ և անմիջական ցուցումներով` Հովհաննես Հովհաննիսյանը 2009 թվականի ընթացքում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ընդհանուր` 24 կենսաթոշակառուների տվյալներ, որոնց անվամբ խմբային շահերից ելնելով` պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ։ Ա.Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից` այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ դիմումներով կամ առանց այդ դիմումների` Հ.Հովհաննիսյանը տարածքային բաժնում կենսաթոշակառուների և նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, ապա ուղարկել վճարային ծառայություն` վճարման։
Այնուհետև ըստ պայմանավորվածության` նշված վճարային ցուցակների հիման վրա Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 26.142.199 ՀՀ դրամ գումար։
Այնուհետև Վ.Խաչիկյանը, բացի Հ.Հովհաննիսյանից և Ա.Մարտիրոսյանից և մյուսներից, 2010 թվականի ընթացքում կազմակերպված խմբում ընդգրկել է նաև Ծառայության «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Սարգսյանին և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանին, իսկ վերջինիս միջոցով նույն բաժնի պետի տեղակալ Հ.Մարտիրոսյանին և գլխավոր մասնագետ-օպերատոր Հ.Դանիելյանին։ Պետական բյուջեից պաշտոնեական կեղծիքի միջոցով յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ, Ծառայությունում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով, անձամբ և Ա.Աբրահամյանի միջոցով հրահանգավորել է տարածքային բաժինների հիշյալ պետերին` վճարումը կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համար տարածքային շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները։ Տարածքային բաժնի պետերը, Վ.Խաչիկյանի ուղղակի ցուցումով շտեմարաններից այդ տվյալներն առանձնացնելուց հետո, առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության, խմբային շահերից ելնելով, այդ տվյալները ներկայացրել են խմբի անդամ Վ.Խաչատրյանին, ով տրամադրել է կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համապատասխան ծածկագրերը։ Այդպիսիք ստանալուց հետո կենսաթոշակառուների տվյալներն ընդգրկել են վճարային ցուցակներում, ապա Հ.Հովհաննիսյանը, Ա.Մարտիրոսյանը և Ս.Սարգսյանն այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց վճարային ցուցակներում կեղծել են ստորագրությունները, իրենց ստորագրություններով և կնիքով հաստատել վճարային ցուցակները, իսկ Ս.Էլբակյանի հանձնարարությամբ վճարային ցուցակները կազմել և իրենց ստորագրությամբ հաստատել են Հ.Մարտիրոսյանն ու Հ.Դանիելյանը։ Կեղծ տվյալներ պարունակող վճարային ցուցակները տարածքային բաժնի հիշյալ պետերն անձամբ ներկայացրել են խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանին, ով ըստ ցուցակների` Վ.Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից ստացել է իրենց վստահված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 131.582.500 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները և փոխանցելով Վ.Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտակել են։
Մասնավորապես.
- «Արաբկիրի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 23 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 22.837.572 ՀՀ դրամ գումար,
- «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 74 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 58.235.211 ՀՀ դրամ գումար,
- «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հոկտեմբերին առանց դիմումների 26 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 30.020.622 ՀՀ դրամ գումար,
- «Շենգավիթի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հոկտեմբերին առանց դիմումների 24 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 20.489.226 ՀՀ դրամ գումար։
Հետագայում` 2010 թվականի դեկտեմբերի սկզբներին, Ծառայությունում ստուգումներ իրականացնող ստուգողներից հանրորեն վտանգավոր արարքի հետքերը վերացնելու և չբացահայտվելու նպատակով Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վահագն Խաչատրյանը վճարային տեղեկատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները»։
Ամբաստանյալ Բ.Մուրադյանը «ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության /այսուհետ` ծառայության/ պետ Վ.Խաչիկյանի, նույն ծառայության տեղեկատվական համակարգերի և վերլուծության վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ, իր կնոջ քրոջ ամուսնու` Վ.Խաչատրյանի, վերջինիս քրոջ ամուսնու` Ա.Խաչատրյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով 2007-2008թթ ընկած ժամանակահատվածում պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 21.811.676 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև օժանդակել են կազմակերպված խմբի պաշտոնատար անձանց պաշտոնեական կեղծիք կատարելուն։
Այսպես. Բ.Մուրադյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2007 թվականին ընդգրկվել է ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի և Ա.Խաչատրյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Բ.Մուրադյանն ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Կազմակերպված խմբի անդամները պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2007-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամներից Վ.Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձնացրել է Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժիններում հաշվառված և երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած կենսաթոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Ա.Աբրահամյանի հետ կազմել են կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Ա.Աբրահամյանն ուղարկել է համապատասխան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշակառուներն ընդգրկվել են համապատասխան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայությունում, խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանի վերահսկման ներքո, Բ.Մուրադյանն ու Ա.Խաչատրյանն այցելել են վճարային ծառայություն և կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել վճարային ցուցակներում` այդ եղանակով օժանդակելով խմբի պաշտոնատար անձանց` պաշտոնեական կեղծիք կատարելուն։ Այնուհետև, 42 կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 21.811.676 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները յուրացման եղանակով հափշտակելուց հետո, դրանց մի մասն Բ.Մուրադյանն ու Ա.Խաչատրյանը փոխանցել են Վ.Խաչատրյանին, իսկ մյուս մասը` Վ.Գևորգյանը Հ.Գրիգորյանի միջոցով` Վ.Խաչիկյանին»։
Ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանը «ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի, նույն ծառայության տեղեկատվական համակարգերի և վերլուծության վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ, իր կնոջ եղբոր` Վ.Խաչատրյանի, վերջինիս կնոջ քրոջ ամուսնու` Բ.Մուրադյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով 2007-2008թթ ընկած ժամանակահատվածում պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 21.811.676 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև օժանդակել են կազմակերպված խմբի պաշտոնատար անձանց պաշտոնեական կեղծիք կատարելուն։
Այսպես. Ա.Խաչատրյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2007 թվականին ընդգրկվել է ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վ.Խաչատրյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի և Բ.Մուրադյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Ա.Խաչատրյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Կազմակերպված խմբի անդամները պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2007-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամներից Վահագն Խաչատրյանն անձամբ, ինչպես նաև Ա.Խաչատրյանի և Բ.Մուրադյանի միջոցով պարզել, ապա կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձնացրել է Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժիններում հաշվառված և երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած կենսաթոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Ա.Աբրահամյանի հետ կազմել են կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Ա.Աբրահամյանն ուղարկել է համապատասխան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշակառուներն ընդգրկվել են համապատասխան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայությունում, խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանի վերահսկման ներքո, կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճարային ցուցակներում այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց կեղծ ստորագրություններով վճարման փաստը հաստատելու համար Վ.Խաչատրյանի ուղղորդմամբ Ա.Խաչատրյանն ու Բ.Մուրադյանն այցելել են վճարային ծառայություն և կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել վճարային ցուցակներում` այդ եղանակով օժանդակելով խմբի պաշտոնատար անձանց` պաշտոնեական կեղծիք կատարելուն։ Այնուհետև, 42 կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 21.811.676 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները յուրացման եղանակով հափշտակելուց հետո, դրանց մի մասն Ա.Խաչատրյանն ու Բ.Մուրադյանը փոխանցել են Վ.Խաչատրյանին, իսկ մյուս մասը` Վ.Գևորգյանը Հ.Գրիգորյանի միջոցով` Վ.Խաչիկյանին»։
Ամբաստանյալ Հ.Հովհաննիսյանը «ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության պետի թիվ 240-ԱԿ հրամանով 2006 թվականի օգոստոսի 14-ից աշխատելով Երևան քաղաքի Արաբկիրի տարածքային բաժնի պետի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ և օժտված լինելով ծառայության տարածքային բաժնի կանոնադրությամբ նախատեսված կենսաթոշակների և սոցիալական այլ ծրագրերի նշանակման, վերահաշվարկման, վճարային ցուցակների կազմման գործընթացը ղեկավարելու և վերահսկելու լիազորություններով` 2009-2010թթ. ընթացքում, օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Վ.Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 48.979.771 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև կատարել է պաշտոնեական կեղծիք։
Այսպես.
Օգտվելով իր լիազորություններից, մասնավորապես` այն, որ իր կողմից ընդունվել և վերահսկվել է կենսաթոշակառուների կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ ներկայացված դիմումները և դրանց հիման վրա վճարային ցուցակների կազմելն ու վճարման համար Երևան քաղաքի վճարային ծառայություն ուղարկելու գործընթացը, Հ.Հովհաննիսյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2009 թվականին նախապես համաձայնության գալով ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի հետ` ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։
Խմբի մյուս անդամների` ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Ա.Աբրահամյանի, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վ.Խաչատրյանի, վճարային ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Հ.Հովհաննիսյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Հ.Հովհաննիսյանը պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2009 թվականի ընթացքում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ընդհանուր` 24 կենսաթոշակառուների տվյալներ, որոնց անվամբ, խմբային շահերից ելնելով, պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ։ Ա.Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վ.Խաչատրյանի կողմից` այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ դիմումներով կամ առանց այդ դիմումների` Հ.Հովհաննիսյանը տարածքային բաժնում կենսաթոշակառուների և նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, ապա ուղարկել վճարային ծառայություն` վճարման։ Այնուհետև ըստ պայմանավորվածության` նշված վճարային ցուցակների հիման վրա Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 26.142.199 ՀՀ դրամ գումար։
Հ.Հովհաննիսյանը և կազմակերպված խմբի մյուս անդամները, շարունակելով իրենց հանցավոր գործունեությունը, Ծառայության համակարգում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումով Ա.Աբրահամյանը հրահանգավորել է` տարածքային բաժինների շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները և առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության` ներկայացնել խմբի անդամ Վահագն Խաչատրյանին` դեպոնենտի ելքագրման համար համապատասխան ծածկագրեր տրամադրելու համար։ Հ,Հովհաննիսյանը 2010 թվականի հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին, խմբային շահերից ելնելով, առանց հիշյալ դիմումների, տարածքային բաժնի շտեմարանից ընտրած 23 կենսաթոշակառուների տվյալները` ներկայացրել է Վ.Խաչատրյանին, ում կողմից տրամադրված ծածկագրերով կենսաթոշակառուների տվյալներն ընդգրկել և կազմել է վճարային կեղծ ցուցակներ։ Այնուհետև, Հ.Հովհաննիսյանը այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց կեղծել է ստորագրությունները և ցուցակներն անձամբ ներկայացրել խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանին։ Վերջինս, ըստ ցուցակների, Վ.Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից անհիմն ելքագրել է առանձնապես խոշոր չափերով, ընդհանուր` 22.837.572 ՀՀ դրամ դեպոնենտ գումարները և փոխանցելով Վազգեն Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտակել են։
Հետագայում` 2010 թվականի դեկտեմբերի սկզբներին, ՀՀ սոցիալական ապահովության պետական ծառայության համակարգում ՀՀ ֆինանսների նախարարության կողմից ստուգումներ իրականացնելու ընթացքում Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վ.Խաչատրյանը վճարային տեղեկատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները»։
Ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանը «2001 թվականի սեպտեմբերի 26-ից մինչև 2008 թվականի օգոստոսի 19-ն աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության «Քանաքեռ-Զեյթունի» տարածքային բաժնի, իսկ 2008 թվականի օգոստոսի 19-ից` «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ, լիազորված լինելով իրականացնելու կենսաթոշակների նշանակման, վերահաշվարկման և վճարման աշխատանքների, ինչպես նաև` կենսաթոշակների, սոցիալական ապահովագրության առանձին ծրագրերի իրականցման վերաբերյալ տեղեկությունները համակարգիչ մուտքագրելու, տվյալների շտեմարանի համալրման, անհրաժեշտ փոփոխությունների կատարման և վերլուծության գործընթացը, 2007-2009թթ. ընթացքում Վ.Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 44.691.831 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև կատարել է պաշտոնեական կեղծիք։
Այսպես. Ա.Սուքիասյանը, օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը, օգտվելով իր լիազորություններից, մասնավորապես` այն, որ իր կողմից ընդունվել և վերահսկվել է կենսաթոշակառուների կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ ներկայացված դիմումները և դրանց հիման վրա վճարային ցուցակների կազմելն ու վճարման համար Երևան քաղաքի վճարային ծառայություն ուղարկելու գործընթացը, Ա.Սուքիասյանը, պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2007-2009թթ. ընթացում նախապես համաձայնության գալով ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի հետ, ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` Ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Ա.Աբրահամյանի, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի, վճարային ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի, ինչպես նաև` «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Ա.Մարտիրոսյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Ա.Սուքիասյանն, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Կազմակերպված խմբի անդամները, պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով Ա.Սուքիասյանը 2007 թվականի մարտից մինչև 2008 թվականի հուլիսը ներառյալ ընկած ժամանակահատվածում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև` գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 53 կենսաթոշակառուների տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` այդ կենսաթոշակառուների անունից ներկայացրել է Ա.Աբրահամյանին` կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու և կուտակված գումարներն ստանալու համար։ Այնուհետև կեղծ դիմումները սահմանված ընթացակարգով Ա.Աբրահամյանն ուղարկել է տարածքային բաժին, որտեղ կենսաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալները Վահագն Խաչատրյանի վերահսկմամբ ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավորվածության համաձայն` Ա.Սուքիասյանը վճարային ծառայությունում Հ.Գրիգորյանի վերահսկմամբ կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո վերջինիցս ստացած կենսաթոշակի գումարները հանձնել է Ա.Աբրահամյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 38.848.189 ՀՀ դրամ գումար։
Ա.Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակված գումարներից Վ.Խաչիկյանն ստացել է գումարի 70 տոկոսը` 27.193.732 ՀՀ դրամը, իսկ Ա.Աբրահամյանը, Հ.Գրիգորյանը և Ա.Սուքիասյանը` 10-ական տոկոսը` 3.884.819-ական ՀՀ դրամը։ Ստացված գումարների իր մասնաբաժնից Հ.Գրիգորյանը Վ.Գևորգյանին ամսական տվել է 10.000-40.000 ՀՀ դրամ։
2009 թվականից սկսած` կասեցված կենսաթոշակի /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիազորությունները վերապահվել են տարածքային բաժիններին։
Վ.Խաչիկյանը, կազմակերպված խմբում 2009 թվականի ընդգրկելով Ծառայության «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Ա.Մարտիրոսյանին և 2008 թվականի օգոստոսի 19-ի հրամանով նույն տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում նշանակված Ա.Սուքիասյանին, հանցավոր գործունեությունը շարունակել են վերջիններիս մասնակցությամբ։ Օգտվելով իրեն վերապահված լիազորություններից և օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Ա.Մարտիրոսյանը Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու ցուցումներով 2009 թվականի ապրիլից հոկտեմբերն ընկած ժամանակաընթացքում նույն եղանակով տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև` գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 7 կենսաթոշակառուների տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` Ա.Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վ.Խաչատրյանի կողմից այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ կենսաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։
Պայմանավորվածության համաձայն` Ա.Սուքիասյանը մահացած և ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակառուների փոխարեն տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայությամբ ստորագրել է վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար»։
Ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանը «ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության պետի թիվ 239-ԱԿ հրամանով 2006 թվականի օգոստոսի 14-ից աշխատելով Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնի պետի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ և օժտված լինելով ծառայության տարածքային բաժնի կանոնադրությամբ նախատեսված կենսաթոշակների և սոցիալական այլ ծրագրերի նշանակման, վերահաշվարկման, վճարային ցուցակների կազման գործընթացը ղեկավարելու և վերահսկելու լիազորություններով` 2010 թվականի հոկտեմբերին Վ.Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 30.020.622 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև կատարել է պաշտոնեական կեղծիք։
Այսպես.
Օգտվելով իր լիազորություններից, մասնավորապես այն, որ իր կողմից ընդունվել և վերահսկվել է կենսաթոշակառուների կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ ներկայացված դիմումները և դրանց հիման վրա վճարային ցուցակների կազմելն ու վճարման համար Երևան քաղաքի վճարային ծառայություն ուղարկելու գործընթացը, Սարգիս Սարգսյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2010 թվականի հոկտեմբերին նախապես համաձայնության գալով ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի հետ` ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Ա.Աբրահամյանի, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի, վճարային ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Ս.Սարգսյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2010 թվականի հոկտեմբերին կազմակերպված խմբի անդամներն օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում, ծառայության համակարգում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով Վ.Խաչիկյանն անձամբ և Ա.Աբրահամյանի միջոցով հրահանգավորել է` տարածքային բաժինների շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները, որոնք, առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության, ներկայացրել են խմբի անդամ Վ.Խաչատրյանին` դեպոնենտի ելքագրման համար համապատասխան ծածկագրեր տրամադրելու համար։
Ս.Սարգսյանը, խմբային շահերից ելնելով, տարածքային բաժնի շտեմարանից ընտրելով 26 կենսաթոշակառուների տվյալները` ներկայացրել է Վ.Խաչատրյանին, որի կողմից տրամադրված ծածկագրերով կենսաթոշակառուների տվյալներն ընդգրկել և կազմել է վճարային կեղծ ցուցակներ։ Այնուհետև, Ս.Սարգսյանն այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց կեղծել է ստորագրությունները և ցուցակներն անձամբ ներկայացրել խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանին։ Վերջինս, ըստ ցուցակների, Վ.Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից անհիմն ելքագրել է առանձնապես խոշոր չափերով, ընդհանուր` 30.020.622 ՀՀ դրամ դեպոնենտ գումարները և փոխանցելով Վ.Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտակել են։ Հափշտակված գումարից Ս.Սարգսյանը Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Հ.Գրիգորյանի միջոցով ստացել է 1,5 միլիոն ՀՀ դրամ։
Հետագայում` 2010 թվականի դեկտեմբերի սկզբներին ՀՀ սոցիալական ապահովության պետական ծառայության համակարգում ՀՀ ֆինանսների նախարարության կողմից ստուգումներ իրականացնելու ընթացքում Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վ.Խաչատրյանը վճարային տեղեկատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները»։
Ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանը «ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության պետի թիվ 90-ԱԿ հրամանով 2005 թվականի հունվարի 12-ից աշխատելով Երևան քաղաքի Շենգավիթի տարածքային բաժնի պետի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ և օժտված լինելով ծառայության տարածքային բաժնի կանոնադրությամբ նախատեսված կենսաթոշակների և սոցիալական այլ ծրագրերի նշանակման, վերահաշվարկման, վճարային ցուցակների կազմման գործընթացը ղեկավարելու և վերահսկելու լիազորություններով` 2010 թվականի հոկտեմբերին ընդգրկվելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի կողմից կազմակերպված խմբում, կազմակերպել է Երևան քաղաքի Շենգավիթի տարածքային բաժնում, նույն բաժնի պետի տեղակալ Հ.Մարտիրոսյանի և օպերատոր Հ.Դանիելյանի միջոցով, խմբային շահերից ելնելով վերջիններս տարածքային բաժնի շտեմարանից ընտրել են կասեցված 24 կենսաթոշակառուների տվյալներ և ներկայացրել է Վ.Խաչատրյանին։
Վ.Խաչատրյանի կողմից տրամադրած ծածկագրերով Հ.Մարտիրոսյանի և Հ.Դանելյանի կողմից կենսաթոշակառուների կեղծ տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելուց և իրենց սորագարությամբ հաստատելուց հետո Ս.Էլբակյանը, առանց կենսաթոշակների վճարման փաստը հաստատող կենսաթոշակառուների ստրագրությունների, ցուցակներն անձամբ ներկայացրել է խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանին, ապա այդ ցուցակների հիման վրա վերջինս անհիմն կազմակերպել է գումարների ելքագրում։ Այսինքն` Վ.Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացան եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր ճափերի` 20.489.226 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ։
Այսպես, օգտվելով իր լիազորություններից, մասնավորապես` այն, որ իր կողմից ընդունվել և վերահսկվել է կենսաթոշակառուների կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ ներկայացված դիմումները և դրանց հիման վրա վճարային ցուցակների կազմելն ու վճարման համար Երևան քաղաքի վճարային ծառայություն ուղարկելու գործընթացը, Ս.Էլբակյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2010 թվականի հոկտեմբերին նախապես համաձայնության գալով ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի հետ` ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Ա.Աբրահամյանի, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վ.Խաչատրյանի, վճարային ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի, ինչպես նաև` նույն տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Հ.Մարտիրոսյանի և օպերատոր Հ.Դանիելյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Ս.Էլբակյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ` 2010 թվականի հոկտեմբերին կազմակերպված խմբի անդամները, օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում, ծառայության համակարգում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով Վ.Խաչիկյանի անմիջական ցուցումով Ա.Աբրահամյանը հրահանգավորել է` տարածքային բաժինների շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները և առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության` ներկայացնել խմբի անդամ Վ.Խաչատրյանին` դեպոնենտի ելքագրման համար համապատասխան ծածկագրեր տրամադրելու համար։
Ս.Էլբակյանը, Վ.Խաչիկյանի ցուցումը փոխանցելով Հ.Մարտիրոսյանին և Հ.Դանիելյանին` վերջիններս խմբային շահերից ելնելով տարածքային բաժնի շտեմարանից ընտրել են 24 կենսաթոշակառուների տվյալները, որոնք, առանց հիշյալ դիմումների, Ս.Էլբակյանը ներկայացրել է Վ.Խաչատրյանին։ Վերջինիս տրամադրած ծածկագրերով Հ.Մարտիրոսյանի ու Հ.Դանիելյանի կողմից կենսաթոշակառուների կեղծ տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելուց և իրենց ստորագրությամբ հաստատելուց հետո Ս.Էլբակյանը, առանց կենսաթոշակների վճարման փաստը հավաստող կենսաթոշակառուների ստորագրությունների, ցուցակներն անձամբ ներկայացրել է խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանին։ Վերջինս, ըստ ցուցակների, Վ.Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից անհիմն ելքագրել է առանձնապես խոշոր չափերով, ընդհանուր` 20.489.226 ՀՀ դրամ դեպոնենտ գումարները և փոխանցելով Վազգեն Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտակել են։
Հետագայում` 2010 թվականի դեկտեմբերի սկզբներին, ՀՀ սոցիալական ապահովության պետական ծառայության համակարգում ՀՀ ֆինանսների նախարարության կողմից ստուգումներ իրականացնելու ընթացքում Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վ.Խաչատրյանը վճարային տեղեկատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները»։
Ամբաստանյալ Հ.Մարտիրոսյանը «2003 թվականից աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության Երևան քաղաքի «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ, լիազորված լինելով իրականացնելու կենսաթոշակների նշանակման, վերահաշվարկման և վճարման աշխատանքների, ինչպես նաև` կենսաթոշակների, սոցիալական ապահովագրության առանձին ծրագրերի իրականցման վերաբերյալ տեղեկությունները համակարգիչ մուտքագրելու, տվյալների շտեմարանի համալրման, անհրաժեշտ փոփոխությունների կատարման և վերլուծության գործընթացը` 2010 թվականի ընթացքում Վ.Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 20.489.226 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև կատարել է պաշտոնեական կեղծիք։
Այսպես.
Օգտվելով իր լիազորություններից` Հ.Մարտիրոսյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2010 թվականի հոկտեմբերին ընդգրկվել է ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Ա.Աբրահամյանի, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վ.Խաչատրյանի, վճարային ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի, նույն տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանի և օպերատոր Հ.Դանիելյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Հ.Մարտիրոսյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ` 2010 թվականի հոկտեմբերին կազմակերպված խմբի անդամները, օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում, ծառայության համակարգում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով Վ.Խաչիկյանի անմիջական ցուցումով Ա.Աբրահամյանը հրահանգավորել է` տարածքային բաժինների շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները և առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության` ներկայացնել խմբի անդամ Վ.Խաչատրյանին` դեպոնենտի ելքագրման համար համապատասխան ծածկագրեր տրամադրելու համար։
Ս.Էլբակյանը, Վ.Խաչիկյանի ցուցումը փոխանցելով Հ.Մարտիրոսյանին և Հ.Դանիելյանին, վերջիններս, խմբային շահերից ելնելով, տարածքային բաժնի շտեմարանից ընտրել են 24 կենսաթոշակառուների տվյալները, որոնք, առանց հիշյալ դիմումների, Ս.Էլբակյանը ներկայացրել է Վ.Խաչատրյանին։ Վերջինիս տրամադրած ծածկագրերով Հ.Դանիելյանը կենսաթոշակառուների կեղծ տվյալներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, որոնք Հ.Մարտիրոսյանի հետ իրենց ստորագրությամբ հաստատելուց հետո Ս.Էլբակյանը, առանց կենսաթոշակների վճարման փաստը հավաստող կենսաթոշակառուների ստորագրությունների, ցուցակներն անձամբ ներկայացրել է խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանին։ Վերջինս, ըստ ցուցակների, Վ.Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից անհիմն ելքագրել է առանձնապես խոշոր չափերով, ընդհանուր` 20.489.226 ՀՀ դրամ դեպոնենտ գումարները և փոխանցելով Վազգեն Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտակել են։
Հետագայում` 2010 թվականի դեկտեմբերի սկզբներին, ՀՀ սոցիալական ապահովության պետական ծառայության համակարգում ՀՀ ֆինանսների նախարարության կողմից ստուգումներ իրականացնելու ընթացքում Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վ.Խաչատրյանը վճարային տեղեկատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները»։
Ամբաստանյալ Հ.Դանիելյանը «1991 թվականից աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության Երևան քաղաքի «Շենգավիթի» տարածքային բաժնում`որպես օպերատոր, լիազորված լինելով իրականացնելու կենսաթոշակների, սոցիալական ապահովագրության առանձին ծրագրերի իրականցման վերաբերյալ տեղեկությունները համակարգիչ մուտքագրելու, տվյալների շտեմարանի համալրման, անհրաժեշտ փոփոխությունների կատարման և վերլուծության, ինչպես նաև` վճարային ցուցակները կազմելու գործընթացը` 2010 թվականի ընթացքում Վ.Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 20.489.226 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև օժանդակել է պաշտոնեական կեղծիք կատարելուն։
Այսպես.
Օգտվելով իր լիազորություններից` Հ.Դանիելյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2010 թվականի հոկտեմբերին ընդգրկվել է ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։
Խմբի մյուս անդամների` ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Ա.Աբրահամյանի, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վ.Խաչատրյանի, վճարային ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի, նույն տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանի և պետի տեղակալ Հ.Մարտիրոսյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Հ.Դանիելյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ` 2010 թվականի հոկտեմբերին կազմակերպված խմբի անդամները, օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում, ծառայության համակարգում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով Վ.Խաչիկյանի անմիջական ցուցումով Ա.Աբրահամյանը հրահանգավորել է` տարածքային բաժինների շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները և առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության` ներկայացնել խմբի անդամ Վ.Խաչատրյանին` դեպոնենտի ելքագրման համար համապատասխան ծածկագրեր տրամադրելու համար։
Ս.Էլբակյանը, Վ.Խաչիկյանի ցուցումը փոխանցելով Հ.Մարտիրոսյանին և Հ.Դանիելյանին, վերջիններս, խմբային շահերից ելնելով, տարածքային բաժնի շտեմարանից ընտրել են 24 կենսաթոշակառուների տվյալները, որոնք, առանց հիշյալ դիմումների, Ս.Էլբակյանը ներկայացրել է Վ.Խաչատրյանին։ Կազմակերպված խմբի պաշտոնատար անձանց օժանդակելով` Հ.Դանիելյանը Ս.Էլբակյանի միջոցով Վ.Խաչատրյանի տրամադրած ծածկագրերով կենսաթոշակառուների կեղծ տվյալներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, որոնք Հ.Մարտիրոսյանի հետ իրենց ստորագրությամբ հաստատելուց հետո Ս.Էլբակյանը, առանց կենսաթոշակների վճարման փաստը հավաստող կենսաթոշակառուների ստորագրությունների, ցուցակներն անձամբ ներկայացրել է խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանին։ Վերջինս, ըստ ցուցակների, Վ.Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից անհիմն ելքագրել է առանձնապես խոշոր չափերով, ընդհանուր` 20.489.226 ՀՀ դրամ դեպոնենտ գումարները և փոխանցելով Վ.Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտակել են։
Հետագայում` 2010 թվականի դեկտեմբերի սկզբներին, ՀՀ սոցիալական ապահովության պետական ծառայության համակարգում ՀՀ ֆինանսների նախարարության կողմից ստուգումներ իրականացնելու ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վ.Խաչատրյանը վճարային տեղեկատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները»։
34. Առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել, որ Վազգեն Խաչիկյանը, օգտագործելով պաշտոնեական դիրքը և ծառայողական լիազորությունները, համակարգելով, ղեկավարելով և վերահսկելով Ծառայության ընթացիկ գործունեությունը, պետական բյուջեի հաշվին կենսաթոշակառուներին վճարման ենթակա, իր ղեկավարած Ծառայությանը վստահված՝ վճարումը կասեցված կամ դադարեցված կենսաթոշակների դեպոնացված գումարները յուրացնելու դիտավորությամբ իր ղեկավարության ներքո գործող՝ տեղեկատվության հոսքերի նկատմամբ հսկողական, վերլուծական, վերահսկողական և պետական բյուջեից գումարներ ստանալու ու վճարելու լիազորություններով օժտված կառույցների ղեկավարների ներգրավմամբ ստեղծել է կազմակերպված կայուն խումբ, ղեկավարել այդ խմբի անդամների և վերջիններիս միջոցով ներգրավված խմբի նոր անդամների գործողությունները, մասնավորապես՝ կազմակերպած խմբի կազմում է ներգրավել՝ պետական պարտադիր կենսաթոշակային ապահովագրության, պետական կենսաթոշակային ապահովության և սոցիալական այլ ծրագրերի գծով աշխատանքները կազմակերպող և վերահսկող, կենսաթոշակների, պատվովճարների նշանակման և վճարման, Ծառայության աշխատակազմի տարածքային ստորաբաժանումներում կենսաթոշակային ապահովության վերաբերյալ օրենսդրության կիրարկումն ապահովող միջոցառումների, ծրագրերի և հրահանգների կատարման գործընթացը վերահսկող, Ծառայության աշխատակազմի տեղեկատվական համակարգերի և վերլուծության վարչությունից ըստ տարածքային բաժինների սոցիալական ապահովագրության միջոցների հաշվին կատարված ծախսերի մասով տեղեկատվությունը ստացող և վերլուծող ստորաբաժանման ղեկավար՝ Ծառայության աշխատակազմի կենսաթոշակային և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանին, կենսաթոշակային ապահովության և անհատական հաշվառման կենտրոնացված տվյալների շտեմարան ստեղծող, տեղեկատվական հոսքերի ավտոմատացված կառավարումն իրականացնող, Ծառայության և տարածքային ստորաբաժանումների միջև տեղեկատվություն հավաքագրող, ամփոփող և վերլուծող, այդ տվյալների շտեմարանների լիարժեքությունը, հավաստիությունը և ամբողջականությունն ուսումնասիրող, կենսաթոշակների, պատվովճարների, անհրաժեշտ վերահաշվարկների կատարման, ամփոփ տեղեկանքների ստացման նկատմամբ վերահսկող ստորաբաժանման ղեկավարներից տեղեկատվական համակարգերի և վերլուծության վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանին, ինչպես նաև ընթացիկ և անցողիկ ամիսների կենսաթոշակների, ինչպես նաև չվճարված կենսաթոշակների վճարումներ և դրանց նկատմամբ վերահսկողությունն իրականացնող, վճարումների ծառայության աշխատողներին ցուցումներ և հանձնարարականներ տալու լիազորությամբ օժտված ստորաբաժանման ղեկավարին՝ Վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանին, վերջինիս միջոցով՝ տեսուչ վճարող Վիգեն Գևորգյանին։
Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպած խմբի վերոնշյալ (հիմնական) անդամների, ինչպես նաև խմբի կազմում հընթացս ներգրավված նոր անդամների մասնակցությամբ, Ծառայության աշխատակազմի Շենգավիթ, ինչպես նաև Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժինների առանձին աշխատակիցների օժանդակությամբ 2006-2010թթ. ընկած ժամանակահատվածում պաշտոնեական կեղծիք կատարելու, դրան օժանդակելու կամ այն կազմակերպելու միջոցով անհիմն ելքագրել և պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով՝ յուրացրել են առանձնապես խոշոր չափերի՝ 261.115.652 ՀՀ դրամ գումարներ, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում.
Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ղեկավարմամբ 2006-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամ, Ծառայության աշխատակազմի կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանը և տեղեկատվական ու վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձնացրել են Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժիններում հաշվառված, սակայն երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալներ, որոնք գրառել են ներքին հաշվառման փաստաթղթերում, այն է՝ Վ.Խաչատրյանը «Դուդուկ» ֆայլում, իսկ Ա.Աբրահամյանը՝ նոթատետրերում։ Վ.Խաչատրյանը նյութական շահագրգռվածությամբ, այն է՝ Ա.Աբրահամյանից յուրաքանչյուր դիմումի համար 5.000 ՀՀ դրամի չափով վճարում ստանալով, ինչպես նաև խմբային շահերից ելնելով, Ա.Աբրահամյանի առաջարկով կենսաթոշակառուների անուններից լրացրել և կազմել է կեղծ փաստաթղթեր` կասեցված կամ դադարեցված կենսաթոշակների վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներ, որոնք հանձնել է ի պաշտոնե մինչև 2008թ. նոյեմբերի 1-ն այդ դիմումներն անմիջականորեն կենսաթոշակառուներից ընդունելու իրավասությամբ օժտված, ինչպես նաև նրանց ինքնությունը ստուգելու և հավաստիանալու պարտականություն կրող Ա.Աբրահամյանին։
Վերոնշյալ վարչության պետ Ա.Աբրահամյանը, ոտնահարելով 2003թ. հունվարի 1-ից մինչև 2011թ. հունվարի 1-ը գործող «Պետական կենսաթոշակի մասին» ՀՀ օրենքի 60-րդ հոդվածի 3-րդ և 4-րդ մասերով սահմանված՝ վճարումը կասեցված, իսկ 12 ամիս անընդմեջ կենսաթոշակի չստանալու պարագայում՝ դադարեցված կենսաթոշակները ստանալու կարգը, վերոնշյալ կեղծ դիմումներն ընդունել և մուտքագրել է Ծառայության ընդհանուր բաժին, որտեղից դրանք, սահմանված ընթացակարգի համաձայն, Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի կամ դիմումների կեղծման հանգամանքներից անտեղյակ նրա տեղակալների ուղեկցական նամակներով ուղարկվել են համապատասխան տարածքային բաժիններ` կենսաթոշակառուների անուններով կենսաթոշակառուների դեպոնենտ գումարների վճարային ցուցակներ ձևավորելու և վերջիններիս վճարելու նպատակով Ծառայության վճարումների ծառայություն վերադարձնելու համար։ Զուգահեռաբար կազմակերպված խմբի անդամներից Վ.Խաչատրյանը, խմբի ղեկավար Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ և ի կատարումն խմբի հանցավոր նպատակի, տարածքային բաժնի համապատասխան օպերատորներին ապահովել է պաշտոնեական կեղծ փաստաթղթեր՝ վճարման ցուցակներ ձևավորելու և համակարգչային ծրագրի միջոցով տպելու համար անհրաժեշտ ծածկագրերով, որոնք նրանց են տրամադրվել ինչպես էլեկտրոնային, այնպես էլ փաստաթղթային տեսքով։
Վերջինս հաստատված է եղել Վ.Խաչատրյանի ստորագրությամբ և տարածքային բաժին է ուղարկվել Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի կամ խմբի հանցավոր գործունեությունից անտեղյակ նրա որևէ տեղակալի ստորագրությամբ հաստատված ուղեկցական նամակներով։
Ձևավորված վճարային ցուցակները տարածքային բաժիններից ուղարկվել են Ծառայության աշխատակազմի վճարումների ծառայություն` վճարման, որտեղ Երևան քաղաքի վճարումների ծառայության պետ, կազմակերպված խմբի անդամ Հովհաննես Գրիգորյանի վերահսկողության ներքո, վերջինիս հանձնարարությամբ գործող և կազմակերպված խմբի կազմում Հ.Գրիգորյանի կողմից ներգրավված վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի թողտվությամբ վճարային վերոնշյալ ցուցակներում կենսաթոշակառուների անունների դիմաց, նրանց փոխարեն, ստորագրել են այլ անձինք, այդ թվում` պաշտոնեական կեղծ փաստաթղթերի կազմմանն օժանդակող, Վահագն Խաչատրյանի միջոցով կազմակերպված խմբի կազմում ընդգրկած նրա բարեկամները` քրոջ ամուսին Արմեն Խաչատրյանը և կնոջ քրոջ ամուսին Բագրատ Մուրադյանը, որի հետևանքով ստեղծվել են դեպոնենտ գումարները կենսաթոշակառուներին վճարելու վերաբերյալ փաստաթղթային հիմքեր, այդ կերպ նաև՝ հսկող և վերահսկող պետական մարմիններից դեպոնացված գումարները տևական ժամանակահատվածում աննկատ յուրացնելու հնարավորություն։ Այնուհետև, Վիգեն Գևորգյանը վերոնշյալ պայմաններում կազմված և ստորագրություններով հաստատված վճարային վերոնշյալ ցուցակների հիման վրա կենսաթոշակի գումարներն անհիմն փաստաթղթավորել (կազմել է հաշվետվություններ), ելքագրել և հանձնել է անմիջական պետին` վճարումների ծառայության ղեկավար Հովհաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս` հափշտակված գումարները բաշխելու իրավունքը ստանձնած և այն փաստացի իրականացրած Վազգեն Խաչիկյանին։ Յուրաքանչյուր հաշվետու ամսվա ընթացքում կատարված վճարումների վերաբերյալ Հ.Գրիգորյանի ղեկավարած վճարումների ծառայությունը մինչև հաջորդ օրվա 10-ն ամփոփ հաշվետվություն է ներկայացրել Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանին, իսկ ամսվա վճարումների ավարտից հետո Վճարումների ծառայությունը և Ծառայության համապատասխան տարածքային բաժինը կազմել են փոխադարձ հաշվարկների ակտ, որոնցում կազմակերպված խմբի վերոնշյալ անդամները ներառել են նաև ստորև թվարկված կենսաթոշակառուների անուններով անհիմն ելքագրած և յուրացրած գումարները։
Նշված մեխանիզմով Վ.Խաչիկյանի ղեկավարությամբ կազմակերպված խմբի անդամները, յուրաքանչյուրն իր պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով, 2006-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում յուրացման եղանակով, միասնական դիտավորությամբ հափշտակել են 125 կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնապես խոշոր չափի` ընդհանուր 63.385.675 ՀՀ դրամ գումար, մասնավորապես՝ Հարություն Տիգրանի Սինանյանի անվամբ՝ 455.477 ՀՀ դրամ, Կառլեն Սմբատի Մաթևոսյանի անվամբ՝ 526.340 ՀՀ դրամ, Սերգեյ Արմենակի Մաթևոսյանի անվամբ` 471.455 ՀՀ դրամ, Հովհաննես Հովակիմի Աբելյանի անվամբ` 1.064.000 ՀՀ դրամ, Քնարիկ Եղիշի Աբելյանի անվամբ` 458.368 ՀՀ դրամ, Կարո Հովհաննեսի Խաչատրյանի անվամբ` 458.360 ՀՀ դրամ, Ազատ Սարգսի Գալստյանի անվամբ` 526.384 ՀՀ դրամ, Ռազմիկ Հայկազի Հասրաթյանի անվամբ` 501.807 ՀՀ դրամ և 841.472 ՀՀ դրամ, Իրմա Հրանտի Խաչատրյանի անվամբ` 358.167 ՀՀ դրամ, Քնարիկ Միսակի Քոչարյանի անվամբ` 213.385 ՀՀ դրամ, Անդրանիկ Աբգարի Մինասյանի անվամբ` 375.203 ՀՀ դրամ, Ղազարոս Գառնիկի Հովակիմյանի անվամբ` 519.420 ՀՀ դրամ, Խաչիկ Արմենակի Գալջյանի անվամբ` 465.324 ՀՀ դրամ, Աղավնի Գալջյանի անվամբ` 446.146 ՀՀ դրամ, Սուրիկ Հովհաննեսի Գրիգորյանի անվամբ` 439.746 ՀՀ դրամ, Սիրանուշ Հայկի Մաթևոսյանի անվամբ` 403.300 ՀՀ դրամ, Հոռոմսիմ Գարեգինի Հովակիմյանի անվամբ` 372.670 ՀՀ դրամ, Հարութիկ Սեդրակի Կարապետյանի անվամբ` 406.536 ՀՀ դրամ, Կառլեն Սեդրակի Աջամյանի անվամբ` 520.568 ՀՀ դրամ, Գրետա Սանասարի Աջամյանի անվամբ` 418.272 ՀՀ դրամ, Գալյա Սպանդարի Մարտիրոսյանի անվամբ` 377.215 ՀՀ դրամ, Գրիգոր Մանասերի Բաղդասարյանի անվամբ` 604.800 ՀՀ դրամ, Սրբուհի Կիրակոսի Չալյանի անվամբ` 332.500 ՀՀ դրամ, Սենիկ Արտավազդի Հովհաննիսյանի անվամբ` 491.835 ՀՀ դրամ, Հռիփսիմե Գեղամի Էլոյանի անվամբ` 402.399 ՀՀ դրամ, Փառանձեմ Գուրգենի Հարությունյանի անվամբ` 421.761 ՀՀ դրամ, Մարգարիտ Սարգսի Գաբուչյանի անվամբ` 415.140 ՀՀ դրամ, Վահե Միքայելի Գաբուչյանի անվամբ` 415.140 ՀՀ դրամ, Հակոբ Գյուրջիի Մարգարյանի անվամբ` 419.184 ՀՀ դրամ, Ռաֆիկ Խաչիկի Հովհաննիսյանի անվամբ` 831.173 ՀՀ դրամ, Լիդա Սամվելի Խուդոյանի անվամբ` 118.412 ՀՀ դրամ, Գայանե Արտաշեսի Առաքելյանի անվամբ` 283.500 ՀՀ դրամ, Էսֆիդա Մնացականի Խոյեցյանի անվամբ` 344.130 ՀՀ դրամ և 177.014 դրամ, Մնացական Եգորի Երեմյանի անվամբ` 741.969 ՀՀ դրամ, Ադելաիդա Գուրգենի Առաքելյանի անվամբ` 763.590 ՀՀ դրամ, Արսեն Սենեքերիմի Բոզոյանի անվամբ` 839.360 ՀՀ դրամ և 457.138 դրամ, Սրբուհի Ղազարի Բոզոյանի անվամբ` 171.801 ՀՀ դրամ, Յուրիկ Խորենի Նազարյանի անվամբ` 447.396 ՀՀ դրամ, Սեդա Գալուստի Մկրտչյանի անվամբ` 464.818 ՀՀ դրամ, Գոհար Զավենի Հարությունյանի անվամբ` 424.018 ՀՀ դրամ, Վալյա Բագրատի Ղուկասյանի անվամբ` 127.000 ՀՀ դրամ և 221.100 ՀՀ դրամ, Ռաֆիկ Բաբկենի Ղազարյանի անվամբ` 495.659 ՀՀ դրամ, Սուսաննա Սողոմոնի Սարգսյանի անվամբ` 405.440 ՀՀ դրամ, Գրիշա Զորկիմի Էվաջանյանի անվամբ` 500.192 ՀՀ դրամ, Մարուսյա Սևանի Մանուչարյանի անվամբ` 483.740 ՀՀ դրամ, Արամազդ Հակոբի Կարադելյանի անվամբ` 456.975 ՀՀ դրամ, Կորյուն Ղևոնդի Սիմոնյանի անվամբ` 332.554 ՀՀ դրամ, Անահիտ Սուքիասի Կյուրեղյանի անվամբ` 415.665 ՀՀ դրամ, Հակոբ Հովհաննեսի Թագվորյանի անվամբ` 393.694 ՀՀ դրամ, Լյովա Սուրենի Խաչատրյանի անվամբ` 160.495 ՀՀ դրամ, Մանիշակ Մեսրոպի Մեսրոպյանի անվամբ` 160.495 ՀՀ դրամ, Հասմիկ Գևորգի Հակոբյանի անվամբ` 372.372 ՀՀ դրամ, Տիգրան Մաթևոսի Ծառուկյանի անվամբ` 533682 ՀՀ դրամ, Աղասի Սաֆարի Մինասյանի անվամբ` 470.980 ՀՀ դրամ, Ռուբիկ Հմայակի Գևորգյանի անվամբ` 418.815 ՀՀ դրամ, Գալինա Պետրովնա Գևորգյանի անվամբ` 360.303 ՀՀ դրամ, Ոսկան Սիանոսի Առաքելյանի անվամբ` 547.100 ՀՀ դրամ, Վորոնցով Սաղաթելի Թադևոսյանի անվամբ` 469.285 ՀՀ դրամ, Մարիամ Մելքոնի Մոմջյանի անվամբ` 332.554 ՀՀ դրամ, Ռիմիկ Գուրգենի Կարապետյանի անվամբ` 553.996 ՀՀ դրամ, Սեդա Արշակի Կարողլանյանի անվամբ` 383.532 ՀՀ դրամ, Շաքե Նշանի Նաջարյանի անվամբ` 316.482 ՀՀ դրամ, Վարդուշ Գրիգորի Կարախանյանի անվամբ` 590.620 ՀՀ դրամ, Վանիկ Մուշեղի Խաչատրյանի անվամբ` 647.492 ՀՀ դրամ, Գեորգի Վաղարշի Հակոբյանի անվամբ` 863.706 ՀՀ դրամ, Հրաչիկ Նիկողոսի Դանիելյանի անվամբ` 728.960 ՀՀ դրամ, Մարի Թորոսի Պետրոսյանի անվամբ` 442.464 ՀՀ դրամ և 197.658 դրամ, Ասատուր Հարությունի Անսուրյանի անվամբ` 410.400 ՀՀ դրամ և 136.800 ՀՀ դրամ, Վարդեր Հայկարամի Նազարյանի անվամբ` 250.305 ՀՀ դրամ, Փոլադ Եզնիկի Փոլադյանի անվամբ` 503.736 ՀՀ դրամ, Սրբուհի Եսայի Փոլադյանի անվամբ` 289.347 ՀՀ դրամ, Հուսիկ Զաքարի Մկրտչյանի անվամբ` 943.893 ՀՀ դրամ, Ազատուհի Արամի Գաբրիելյանի անվամբ` 446.500 ՀՀ դրամ, Գուրգեն Սուրենի Մնացականյանի անվամբ` 447.950 ՀՀ դրամ, Վեմիր Շավարշի Սարգսյանի անվամբ` 554.648 ՀՀ դրամ, Գեորգի Աշոտի Բեջանյանի անվամբ` 500.175 ՀՀ դրամ, Սաթենիկ Արամի Ավանովայի անվամբ` 975.286 ՀՀ դրամ, Շուշանիկ Բոգոսի Համբարձումովայի անվամբ` 483.699 ՀՀ դրամ, Անժելա Սուրենի Խոջայանի անվամբ` 744.942 ՀՀ դրամ, Ջանիբեկ Սեդրակի Ջիլավյանի անվամբ` 843.823 ՀՀ դրամ, Էմմա Գաբրիելի Աղաբաբյանի անվամբ` 449.556 ՀՀ դրամ և 798.498 ՀՀ դրամ, Ջուլիետա Մուշեղի Փոստոյանի անվամբ` 237.320 ՀՀ դրամ, Լևոն Նազարի Տաշչյանի անվամբ` 782.202 ՀՀ դրամ, Ռուդիկ Շիրակի Պետրոսյանի անվամբ` 705.819 ՀՀ դրամ, Ռոզա Բարղամի Մկրտչյանի անվամբ` 646.597 ՀՀ դրամ, Սուսաննա Ներսեսի Դարմանջյանի անվամբ` 174.870 ՀՀ դրամ, Հրաչուհի Եսայի Մանսուրյանի անվամբ` 277.120 ՀՀ դրամ, Էլմիրա Առաքելի Էվոյանի անվամբ` 318.069 ՀՀ դրամ և 423.392 ՀՀ դրամ, Կարապետ Նշանի Գասպարյանի անվամբ` 371.493 ՀՀ դրամ և 644.076 ՀՀ դրամ, Արմենուհի Արշավիրի Հակոբյանի անվամբ` 318.000 ՀՀ դրամ, Վիկտոր Ռուբենի Բարսեղյանի անվամբ` 361.212 ՀՀ դրամ, Ռիմա Բագրատի Մովսիսյանի անվամբ` 390.350 ՀՀ դրամ, Սեդա Վարդանի Իսայանի անվամբ` 483.040 ՀՀ դրամ, Ֆրիդա Իվանի Թորոսյանի անվամբ` 216.170 ՀՀ դրամ, Վարդգես Հովհաննեսի Մարկոսյանի անվամբ` 743.676 ՀՀ դրամ, Արփիկ Վահանի Նադարյանի անվամբ` 364.678 ՀՀ դրամ, Ռուբեն Հմայակի Դադայանցի անվամբ` 465.693 ՀՀ դրամ, Նադեժդա Բալաբեկի Հովհաննիսյանի անվամբ` 276.117 ՀՀ դրամ և 579.488 ՀՀ դրամ, Տիգրան Հարությունի Բաքրջյանի անվամբ` 834.410 ՀՀ դրամ և 805.187 ՀՀ դրամ, Կարինե Վարդանի Նորոյանի անվամբ` 305.996 ՀՀ դրամ, Ներսես Հովհաննեսի Չուլջյանի անվամբ` 967.593 ՀՀ դրամ, Վարդանուշ Նիկողոսի Չուլջյանի անվամբ` 286.248 ՀՀ դրամ, Նուշիկ Գրիշայի Սարգսյանի անվամբ` 570.219 ՀՀ դրամ, Նեպտուն Արամայիսի Սարգսյանի անվամբ` 449.734 ՀՀ դրամ, Նիկողոս Երվանդի Սիմոնյանի անվամբ` 455.477 ՀՀ դրամ, Դագմարա Տիգրանի Նարինյանի անվամբ` 552.805 ՀՀ դրամ, Գրիգոր Գառնիկի Հովակիմյանի անվամբ` 538.160 ՀՀ դրամ, Գևորգ Ազատի Սարգսյանի անվամբ` 421.530 ՀՀ դրամ, Օլյա Հայրապետի Սարգսյանի անվամբ` 386.997 ՀՀ դրամ, Լարիսա Գուրգենի Հովհաննիսյանի անվամբ` 372.538 ՀՀ դրամ, Մանյա Մկրտիչի Գալստյանի անվամբ` 547.100 ՀՀ դրամ, Ալբերտ Վահանի Հովհաննիսյանի անվամբ` 452.430 ՀՀ դրամ, Գրիգորի Միսակի Ջիդոյանցի անվամբ` 306.738 ՀՀ դրամ, Գոհար Եփրեմի Վարդանյանի անվամբ` 336.720 ՀՀ դրամ, Նորայր Անդրանիկի Ավագյանի անվամբ` 452.430 ՀՀ դրամ, Սերգեյ Սիմոնի Կիրակոսյանի անվամբ` 774.696 ՀՀ դրամ, Սիրանուշ Շիրակի Չոբանյանի անվամբ` 632.511 ՀՀ դրամ, Պերճ Արամի Բալյանի անվամբ` 391.530 ՀՀ դրամ, Էմմա Մուրադի Սարգսյանի անվամբ` 430.090 ՀՀ դրամ, Ժանետա Բարդեղամի Համբարձումյանի անվամբ` 469.878 ՀՀ դրամ, Ժաննմարի Վարդանի Թեմուրջյանի անվամբ` 391.530 ՀՀ դրամ, Պարույր Կարապետի Հայրապետյանի անվամբ` 476.150 ՀՀ դրամ, Վազգեն Յակովլևի Դավիդյանի անվամբ` 424.018 ՀՀ դրամ և Իզաբելա Սարիբեկի Միքայելյանի անվամբ` 224.317 ՀՀ դրամ գումարները։
125 կենսաթոշակառուների անուններով վերոնշյալ գումարների ելքագրմանը տևական ժամանակ` 2007-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում, օժանդակել են կազմակերպված խմբի անդամ Վահագն Խաչատրյանի կողմից այդ նպատակով ներգրավված խմբի նոր անդամները՝ նրա բարեկամներ Բագրատ Մուրադյանը և Արմեն Խաչատրյանը, ովքեր անձնական շահագրգռվածությամբ, Վ.Խաչատրյանի հանձնարարությամբ տարբեր օրերի առանձին-առանձին այցելել են Ծառայության վճարումների ծառայություն, կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել են տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի կողմից նրանցից յուրաքանչյուրի ստորագրմանը ներկայացված պաշտոնական փաստաթղթերում` վճարման ցուցակներում և այդ կերպ օժանդակել` կազմակերպված խմբի անդամներին` պաշտոնեական կեղծիք կատարելուն, ինչպես նաև այդ մեխանիզմով գումարների ելքագրմանն ու յուրացմանը։ Կազմակերպված խմբի անդամ Վ.Գևորգյանից ստացած գումարները Բագրատ Մուրադյանը կամ Արմեն Խաչատրյանը փոխանցել են Վ.Խաչատրյանին, իսկ Վ.Գևորգյանի մոտ մնացած դեպոնենտ գումարների մյուս մասը վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանի միջոցով փոխանցվել է կազմակերպված խմբի ղեկավար, գումարները բաշխելու իրավունքը ստանձնած և իրականացնող Վազգեն Խաչիկյանին։
Մասնավորապես, վերոնշյալ մեխանիզմով կազմակերպված խմբի անդամ Արմեն Խաչատրյանի օժանդակությամբ 2007-2008թթ. ընթացքում կազմակերպված խմբի անդամները յուրացրել են վերոնշյալ կենսաթոշակառուներից 7-ի` Գոհար Հարությունյանի, Հուսիկ Մկրտչյանի, Շուշանիկ Համբարձումովայի, Պարույր Հայրապետյանի, Վազգեն Դավիդյանի, Իզաբելա Միքայելյանի և Վանիկ Խաչատրյանի անվամբ ելքագրված` ընդհանուր 3.623.587 ՀՀ դրամ գումարներ, իսկ կազմակերպված խմբի անդամ Բագրատ Մուրադյանի օժանդակությամբ` 22 կենսաթոշակառուների՝ Սերգեյ Մաթևոսյանի, Հովհաննես Աբելյանի, Քնարիկ Աբելյանի, Կարո Խաչատրյանի, Խաչիկ Գալջյանի, Գալյա Մարտիրոսյանի, Մարգարիտ Գաբուչյանի, Վահե Գաբուչյանի, Արամազդ Կարադելյանի, Վեմիր Սարգսյանի, Գեորգի Բեջանյանի, Սեդա Իսայանի, Վարդանուշ Չուլջյանի, Նուշիկ Սարգսյանի, Նեպտուն Սարգսյանի, Նիկողոս Սիմոնյանի, Դագմարա Նարինյանի, Գրիգոր Հովակիմյանի, Նորայր Ավագյանի, Ժաննմարի Թեմուրջյանի և Գուրգեն Մնացականյանի անվամբ ելքագրված՝ ընդհանուր 10.719.870 ՀՀ դրամ գումարներ։
2007 թվականին Վազգեն Խաչիկյանը Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով կազմակերպված խմբի կազմում ընդգրկել է Ծառայության աշխատակազմի Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Արթուր Սուքիասյանին, ով կազմակերպված խմբի հանցավոր գործունեության շրջանակներում պաշտոնեական դիրքի օգտագործմամբ 2007թ. մարտից մինչև 2008թ հուլիսն ընկած ժամանակահատվածում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած 53 կենսաթոշակառուների տվյալներ, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված գումարների վճարումը վերսկսելու իրավունք վերապահող կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` ներկայացրել է խմբի անդամ, Ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանին։ Վերոնշյալ դիմումներն Ա.Աբրահամյանն ընդունել և սահմանված ընթացակարգի պահպանմամբ՝ մուտքագրել է Ծառայության ընդհանուր բաժին և ուղարկել նույն տարածքային բաժին, որտեղ կազմակերպված խմբի այլ անդամ, Ծառայության տեղեկատվական համակարգերի և վերլուծության վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի տրամադրած համապատասխան ծածկագրերի հիման վրա կենսաթոշակառուների ու նրանց դեպոնացված կենսաթոշակների գումարների տվյալներով Արթուր Սուքիասյանը ձևավորել է պաշտոնեական կեղծ փաստաթղթեր՝ վճարային ցուցակներ և ուղարկել վճարումների ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայության պետ, խմբի անդամ Հովհաննես Գրիգորյանի գիտությամբ և անմիջական վերահսկմամբ Ա.Սուքիասյանը ներկայացել և որոշ դեպքերում կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի կողմից նրան ներկայացրած վճարային ցուցակներում, այդ կերպ հաստատել իբր կենսաթոշակառուների կողմից դեպոնենտ գումարները ստանալու հանգամանքը։
Ա.Սուքիասյանը տեղում ստացել է գումարների միայն 50%-ը և այն հանձնել Ա.Աբրահամյանին` նրանից որպես մասնաբաժին ստանալով գումարի 10%-ը։ Դեպոնենտ գումարների մնացած մասը Վ.Գևորգյան - Հ.Գրիգորյան շղթայով հավաքվել է հափշտակված գումարները բաշխելու իրավունքը ստանձնած և այն փաստացի իրականացրած խմբի ղեկավար Վազգեն Խաչիկյանի մոտ, որի հետևանքով յուրացման եղանակով կազմակերպված խմբի վերոնշյալ անդամները հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափի՝ ընդհանուր 38.848.189 ՀՀ դրամ գումար, մասնավորապես՝ Արամ Վարդանյանի անվամբ 2008թ. հունիսին՝ ելքագրված 812.730 ՀՀ դրամ, Մամիկոն Սարգսյանի անվամբ 2008թ. մարտին՝ ելքագրված 633.735 ՀՀ դրամ, Հայկազ Հովհաննիսյանի անվամբ 2008թ. մայիսին՝ ելքագրված 794.840 ՀՀ դրամ, Դանիել Առաքելովի անվամբ 2008թ. հուլիսին՝ ելքագրված` 884.242 ՀՀ դրամ, Հակոբ Հակոբյանի անվամբ 2008թ. հունվարին՝ ելքագրված 723.185 ՀՀ դրամ, Աննա Կարայանովայի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ելքագրված 783.450 ՀՀ դրամ, Վարդուշ Պետրոսյանի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ելքագրված 774.600 ՀՀ դրամ, Սեդա Ստեպանյանի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 616.515 ՀՀ դրամ, Մարիամ Աբաջյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 899.200 ՀՀ դրամ, Եվգենիա Թումանյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 807.384 ՀՀ դրամ, Արշակ Մարտոյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 734.613 ՀՀ դրամ, Մարի Թոփալյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 918.125 ՀՀ դրամ, Հայկանուշ Դարբինյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 821.986 ՀՀ դրամ, Ռուզաննա Սարգսյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 823.101 ՀՀ դրամ, Խաթուն Ղարախանյանի անվամբ՝ 2008թ. հունիսին ելքագրված 807.264 ՀՀ դրամ, Սելեմյա Հակոբջանյանի անվամբ՝ 2008թ. հունիսին ելքագրված 812.730 ՀՀ դրամ, Մարիա Սալախյանի անվամբ՝ 2008թ. օգոստոսին ելքագրված 840.134 ՀՀ դրամ, Անդրանիկ Պապանյանի անվամբ՝ 2008թ. հունվարին ելքագրված 812.567 ՀՀ դրամ, Նինա Շաքարյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 842.688 ՀՀ դրամ, Անտիկ Կարախանովի անվամբ՝ 2008թ. հուլիսին ելքագրված 881.767 ՀՀ դրամ, Էմմա Գրիգորյանի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 633.735 ՀՀ դրամ, Լենդրուշ Հունանյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 500.653 ՀՀ դրամ, Վեհանուշ Գեվորգյանի անվամբ՝ 2008թ. հունիսին ելքագրված 840.324 ՀՀ դրամ, Սերգեյ Հարությունյանի անվամբ՝ 2007թ. դեկտեմբերին ելքագրված 767.508 ՀՀ դրամ, Մելսիկ Բիլբուլյանի անվամբ՝ 2007թ. դեկտեմբերին ելքագրված 534.936 ՀՀ դրամ, Միխայիլ Սոլովյովի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 636.802 ՀՀ դրամ, Նինա Սարգսյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 572.260 ՀՀ դրամ, Մանուկ Կրկյաշարյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 526.505 ՀՀ դրամ, Զարմիկ Վերդյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 505.109 ՀՀ դրամ, Մանուշ Գյորգյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 858.257 ՀՀ դրամ, Արաքսյա Հակոբյանի անվամբ՝ 2007թ. հունիսին ելքագրված` 600.711 ՀՀ դրամ, Նաիրա Օսիկյանի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ելքագրված 776.400 ՀՀ դրամ, Ալեքսանդր Կապատարովի անվամբ՝ 2008թ. հունվարին ելքագրված 733.680 ՀՀ դրամ, Վարդանուշ Դաշտոյանի անվամբ՝ 2008թ. հունվարին ելքագրված 765.000 ՀՀ դրամ, Էվելինա Տեր-Հովհաննիսյանի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ելքագրված 765.300 ՀՀ դրամ, Մարինա Իվոլկինայի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ելքագրված 756.400 ՀՀ դրամ, Անժելա Բեյբութի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ելքագրված 764.500 ՀՀ դրամ, Սմբատ Յաղմուրյանի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 604.200 ՀՀ դրամ, Սեդա Բոգոմոլնայայի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 676.911 ՀՀ դրամ, Ֆիրուզա Հովհաննիսյանի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 799.613 ՀՀ դրամ, Վասիլի Ֆրոլովի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 687.138 ՀՀ դրամ, Աբունիկ Վանալյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 793.008 ՀՀ դրամ, Հռիփսիմե Տաշյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 722986 դրամ, Սիրանուշ Պետրոսյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 788.659 ՀՀ դրամ, Խաչատուր Այվազովի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 788.238 ՀՀ դրամ, Ասյա Սահակյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 788.209 ՀՀ դրամ, Մարտուն Ղազարյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 816.801 ՀՀ դրամ, Գարուշ Արշակյանի անվամբ՝ 2008թ. հունիսին ելքագրված 812.730 ՀՀ դրամ, Արմենակ Գրիգորյանի անվամբ՝ 2008թ. հուլիսին ելքագրված 895.400 ՀՀ դրամ, Թամարա Գազիրյանի անվամբ՝ 2008թ. հուլիսին ելքագրված 882.362 ՀՀ դրամ, Մանուշակ Վերանյանի անվամբ՝ 2007թ. մարտին ելքագրված 478.074 ՀՀ դրամ, Գոհարիկ Բաղդասարյանի անվամբ՝ 2007թ. դեկտեմբերին ելքագրված 147.000 ՀՀ դրամ, Հենրիկ Բաղդասյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 603.924 ՀՀ դրամ։
2008 թվականի նոյեմբերի 01-ից, երբ կասեցված կամ դադարեցված կենսաթոշակների (դեպոնենտ) գումարների վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներ ընդունելու լիազորությունը վերապահվել է Ծառայության տարածքային բաժիններին, Վազգեն Խաչիկյանը, յուրացումների շարունակական բնույթն ապահովելու, դրա վերաբերյալ տեղեկատվության հնարավոր, սակայն անցանկալի արտահոսքը տարածքային բաժիններից կանխելու, այդ կերպ կազմակերպված խմբի հանցավոր գործունեության անվտանգությունն երաշխավորելու նպատակով կազմակերպված խմբի կազմում սկսել է ընդգրկել տարածքային որոշ բաժինների պետերին և/կամ տեղակալներին և անհիմն ելքագրվող գումարների մի մասը նրանց թողնելու և նյութապես շահագրգռելու եղանակով հասել այդ նպատակին։ Այսպես, 2009 թվականին Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպված խմբի կազմում ընդգրկել է նաև Ծառայության աշխատակազմի Արաբկիրի տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանին։ Վ.Խաչիկյանի ղեկավարմամբ և անմիջական ցուցումներով` Հ.Հովհաննիսյանը պաշտոնեական դիրքի օգտագործմամբ 2009թ. ընթացքում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած 24 կենսաթոշակառուների տվյալներ, որոնց անվամբ, խմբային շահերից ելնելով, պատրաստել է վճարման իրավունք վերապահող կեղծ փաստաթղթեր` կասեցված կամ դադարեցված կենսաթոշակների վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ դիմումներ, օգտագործել ըստ նպատակային նշանակության, այն է` տարածքային բաժնից ուղարկել է Ծառայություն, որտեղ Աշոտ Աբրահամյանի կողմից գումարների ելքագրման գործընթացի նկատմամբ իրականացված վերահսկողության, այդ կենսաթոշակառուների տվյալներով վճարային ցուցակներ ձևավորելու համար Վահագն Խաչատրյանի կողմից անհրաժեշտ ծածկագրեր տրամադրելու հետևանքով կեղծ դիմումների հիման վրա, ինչպես նաև առանց այդ դիմումների՝ տարածքային այդ բաժնում ձևավորել է պաշտոնական կեղծ փաստաթղթեր՝ վճարային ցուցակներ և ուղարկվել վճարումների ծառայություն` վճարման։ Բաժնի պետ Հ.Հովհաննիսյանն այցելել է վճարման ծառայություն, նույն ծառայության տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայությամբ ստորագրել է վճարային այդ ցուցակներում նաև կենսաթոշակառուների փոխարեն, ապա Վ.Խաչիկյանի հետ ձեռք բերած նախնական համաձայնության շրջանակներում` անհիմն ելքագրված դեպոնենտ գումարի 25%-ը վերցրել է իրեն, իսկ մնացածը Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով փոխանցել յուրացված մյուս գումարները բաշխելու իրավունքը ստանձնած և այն փաստացի իրականացրած խմբի ղեկավար Վազգեն Խաչիկյանին, որի հետևանքով կազմակերպված խմբի անդամները պաշտոնեական դիրքի օգտագործմամբ յուրացրել են առանձնապես խոշոր չափերի՝ ընդհանուր 26.141.923 ՀՀ դրամ գումար, մասնավորապես՝ Ժորա Հարությունյանի անվամբ հունվարին ելքագրված` 1.063.460 ՀՀ դրամ (որից` 400.000 ՀՀ դրամը` որպես պատվովճար), Քնարիկ Ստեփանյանի անվամբ հունվարին` 1.191.300 ՀՀ դրամ, Ջուլիետա Օգանեսովայի անվամբ հունվարին` 913.000 ՀՀ դրամ, Պետրոս Բաղդասարյանի անվամբ փետրվարին` 2.056.260 ՀՀ դրամ, Մուկուչ Մենդիկյանի անվամբ ապրիլին` 1.003.264 ՀՀ դրամ (որից` 260.000 ՀՀ դրամը` որպես պատվովճար), Լիդա Գրիգորյանի անվամբ ապրիլին` 1.133.836 ՀՀ դրամ, Սուրեն Խանջյանի անվամբ մայիսին` 1.221.740 ՀՀ դրամ, Սուրեն Բադալյանի անվամբ հուլիսին` 836.850 ՀՀ դրամ, Վահե Դալյանի անվամբ հուլիսին` 849.900 ՀՀ դրամ, Ամալյա Մաթևոսյանի անվամբ հուլիսին` 583.650 ՀՀ դրամ, Նինա Դոմազովայի անվամբ հուլիսին` 841.474 ՀՀ դրամ, Տոնիկ Կարապետյանի անվամբ հուլիսին` 1.052.300 ՀՀ դրամ, Ռոզա Մելքոնյանի անվամբ հուլիսին` 1.024.400 ՀՀ դրամ, Թերեզա Տեր-Ավագյանի անվամբ օգոստոսին` 813.100 ՀՀ դրամ, Շուշիկ Ավետիսյանի անվամբ սեպտեմբերին` 1.111.400 ՀՀ դրամ, Վարդուշ Շահնազարյանի անվամբ սեպտեմբերին` 811.900 ՀՀ դրամ, Օլգա Կուկազովայի անվամբ սեպտեմբերին` 784.500 ՀՀ դրամ, Սամվել Անանյանի անվամբ սեպտեմբերին` 3.640.284 ՀՀ դրամ, Ռաֆիկ Հակոբյանի անվամբ հոկտեմբերին` 1.090.476 ՀՀ դրամ, Կիմա Մկրտչյանի անվամբ նոյեմբերին` 936.355 ՀՀ դրամ, Սեթ Չախմախչյանի անվամբ նոյեմբերին` 1.143.676 ՀՀ դրամ, Վոլոդիա Բաղդասարյանի անվամբ դեկտեմբերին` 661.182 ՀՀ դրամ, Կարապետ Գասպարյանի անվամբ դեկտեմբերին` 644.076 ՀՀ դրամ, Թագուհի Ուզունյանի անվամբ դեկտեմբերին` 733.540 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները։
Նույն մեխանիզմով գումարների յուրացումներ են կատարվել նաև Ծառայության աշխատակազմի Ավան և Նոր Նորք տարածքային բաժնում, որի պետի տեղակալի պարտականությունները ստանձնել և իրականացրել է դեռևս 2007 թվականից կազմակերպված խմբի կազմում ընդգրկված Արթուր Սուքիասյանը, ինչպես նաև խմբի կազմում նոր ներգրավվող նույն բաժնի այլ աշխատակից (ըստ մեղադրող կողմի վարկածի` բաժնի պետ Համլետ Մարտիրոսյանը)։
2009 թվականի ապրիլից հոկտեմբերն ընկած ժամանակահատվածում Վ.Խաչիկյանի ղեկավարմամբ գործող կազմակերպված խմբի կողմից Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրվել են երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած 7 կենսաթոշակառուների տվյալներ, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անուններից տարածքային բաժնում պատրաստվել են վճարման իրավունք վերապահող կեղծ փաստաթղթեր` կասեցված կամ դադարեցված կենսաթոշակների վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ դիմումներ, որոնք օգտագործվել են նպատակային նշանակությամբ, այն է` տարածքային բաժնից ուղարկվել են Ծառայություն, որտեղ կազմակերպված խմբի անդամների՝ Աշոտ Աբրահամյանի կողմից գումարների ելքագրման գործընթացի նկատմամբ իրականացված վերահսկողության, այդ կենսաթոշակառուների տվյալներով վճարային ցուցակներ ձևավորելու համար Վահագն Խաչատրյանի կողմից անհրաժեշտ ծածկագրեր տրամադրելու հետևանքով տարածքային բաժնում ձևավորվել են պաշտոնական կեղծ փաստաթղթեր՝ վճարային ցուցակներ և ուղարկվել վճարումների ծառայություն` վճարման։ Հանցավոր ծրագրի շրջանակներում Արթուր Սուքիասյանն այլ անձի պահանջով ներկայացել է վճարումների ծառայության տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի մոտ, ստորագրել վերոնշյալ 7 կենսաթոշակառուների փոխարեն Վ.Գևորգյանի կողմից ներկայացված վճարային ցուցակներում, որով հաստատել է իբր կենսաթոշակառուների կողմից դեպոնենտ գումարները ստանալու հանգամանքը։
Վ.Գևորգյանը վերոնշյալ կենսաթոշակի գումարներն անհիմն փաստաթղթավորել, ելքագրել և հանձնել է անմիջական ղեկավարին` վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանին, վերջինս` հափշտակված գումարները բաշխելու իրավունքը ստանձնած և այն փաստացի իրականացրած խմբի ղեկավար Վազգեն Խաչիկյանին, որի հետևանքով կազմակերպված խմբի անդամներով, պաշտոնեական դիրքի օգտագործմամբ, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար, մասնավորապես՝ Ռոզա Կոստանյանի անվամբ՝ 2009թ. ապրիլին ելքագրված 977.448 ՀՀ դրամ, Մարի Աճեմյանի անվամբ՝ 2009թ. մայիսին ելքագրված 821.978 ՀՀ դրամ, Ֆաինա Մելքոնյանի անվամբ՝ 2009թ. մայիսին ելքագրված 947.492 ՀՀ դրամ, Ջեմմա Շախբազյանի անվամբ՝ 2009թ. սեպտեմբերին ելքագրված 791.799 ՀՀ դրամ, Աննա Ավանեսովայի անվամբ՝ 2009թ. սեպտեմբերին ելքագրված 951.441 ՀՀ դրամ, Ալեքսանդր Նիկողոսյանի անվամբ՝ 2009թ. հոկտեմբերին ելքագրված 812.884 ՀՀ դրամ, Թադևոս Բաղիևի անվամբ՝ 2009թ. նոյեմբերին ելքագրված` 540.600 ՀՀ դրամ։
2010 թվականին, երբ Ծառայության գործունեությունը ստուգվում էր ՀՀ վերահսկիչ պալատի աշխատակիցների կողմից, վերջիններիս կաշառք տալու, այդ կերպ իր ստեղծած և ղեկավարած կազմակերպված խմբի անդամների կողմից տևական ժամանակ իրականացված յուրացման փաստերը չբացահայտելու պատրվակով Վ.Խաչիկյանն անձամբ, ինչպես նաև Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով հրահանգել է Արաբկիրի տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանին և Ավան և Նոր Նորք տարածքային բաժնի աշխատակցին (ըստ մեղադրող կողմի վարկածի` բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանին) տարածքային բաժինների համապատասխան շտեմարաններից ընտրել և սեղմ ժամկետում իրեն ներկայացնել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած այլ կենսաթոշակառուների տվյալներ` այս անգամ առանց կենսաթոշակառուների դիմումներ կազմելու` վճարումը կասեցված կամ դադարեցված կենսաթոշակների գումարներ ելքագրելու և իբր վերոնշյալ նպատակով օգտագործելու հնարավորություն ստանալու համար։
Արաբկիրի տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանը և Ավան և Նոր Նորք տարածքային բաժնի աշխատակիցը, ի կատարումն կազմակերպված խմբի ղեկավարից ստացած հանձնարարության, սահմանված ընթացակարգը չպահպանելով, իրենց մասնակցությամբ կազմակերպված խմբի անդամների իրականացրած յուրացումների փաստը կոծկելու շարժառիթով տարածքային համապատասխան բաժնի շտեմարանից առանձնացրել են կենսաթոշակառուների տվյալներ, կազմել ցանկեր, որոնք միմյանցից առանձին ներկայացրել են խմբի անդամ Վահագն Խաչատրյանին, պարզաբանել, որ կատարում են խմբի ղեկավար Վ.Խաչիկյանի հանձնարարականը։ Վերջինս, առանց պատշաճ փաստաթղթային հիմքերի, միայն հավաստիանալով, որ Վ.Խաչիկյանն, իրոք, նման հանձնարարություն տվել է, Հ.Հովհաննիսյանին և այլ անձի (ըստ մեղադրող կողմի վարկածի` բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանին) տրամադրել է տվյալ տարածքային բաժիններում վճարման ցուցակները ստանալու և վերջին հաշվով կասեցված կամ դադարեցված կենսաթոշակի դեպոնենտ գումարները ելքագրելու համար անհրաժեշտ ծածկագրեր։
Այդպիսիք ստանալուց հետո կենսաթոշակառուների տվյալները տարածքային բաժիններում մուտքագրվել են համակարգչային ծրագիր, ստացվել են պաշտոնական կեղծ փաստաթղթեր՝ վճարային ցուցակներ, ապա Հ.Հովհաննիսյանը և այլ անձը ստորագրություններով և կնիքով հաստատել են դրանք, միմյանցից առանձին այցելել են վճարումների ծառայություն և կազմակերպված խմբի անդամ, վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանին առձեռն հանձնել նույն ցուցակները, որոնցում նախապես ստորագրել էին կենսաթոշակառուների փոխարեն։ Տվյալ ցուցակները ստորագրել է նաև կազմակերպված խմբի անդամ, դեպոնենտ գումարը վճարող անձը՝ տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանը, որի հետևանքով կեղծ տվյալներ պարունակող վճարային այդ ցուցակներով Ծառայությունից ելքագրվել և խմբի անդամների կողմից պաշտոնեական դիրքի օգտագործմամբ 2010թ. հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին յուրացվել են առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ, այն է՝ Արաբկիրի տարածքային բաժնում կազմված վճարային ցուցակներով 23 կենսաթոշակառուների անվամբ ընդհանուր 22.837.572 ՀՀ դրամ գումար, մասնավորապես՝ 2010թ. հունիսին Լյուդմիլա Գրիգորի Հարությունյանի անվամբ` 1.037.375 ՀՀ դրամ, Էմմա Շարույրի Մելքոնյանի անվամբ` 1.006.750 ՀՀ դրամ, Ռոդինա Սարգսի Ակոպովայի անվամբ` 682.818 ՀՀ դրամ, Աիդա Մելիքի Պողոսյանի անվամբ` 1.037.375 ՀՀ դրամ, 2010թ. սեպտեմբերին` Վանիկ Անտոնի Վիրաբյանի անվամբ` 872.806 ՀՀ դրամ, Հայկանուշ Հարությունի Հակոբյանի անվամբ` 817.804 ՀՀ դրամ, Նինել Շիրակի Մարգարյանի անվամբ` 1.116.982 ՀՀ դրամ, Հասմիկ Միքայելի Միրաքյանի անվամբ` 1.150.224 ՀՀ դրամ, Թամարա Ալեքսանդրի Հովհաննիսյանի անվամբ` 961.116 ՀՀ դրամ, Ազատուհի Մովսեսի Գյուլամջյանի անվամբ` 990.058 ՀՀ դրամ, Ժենյա Մամիկոնի Սարգսյանի անվամբ` 1.084.346 ՀՀ դրամ, Ադելաիդա Հովհաննեսի Բոզոյանի անվամբ` 1.073.734 ՀՀ դրամ, Ռոբերտ Մեսրոպի Ասատրյանի անվամբ` 959.838 ՀՀ դրամ, Զեմֆիրա Թաթոսի Նալբանդյանի անվամբ` 1.012.124 ՀՀ դրամ, Ազատուհի Սարգսի Հաջիբեկյանի անվամբ` 959.838 ՀՀ դրամ, Շամխալ Միքայելի Գրիգորյանի անվամբ` 990.058 ՀՀ դրամ, 2010թ. հոկտեմբերին` Հայկանուշ Գեղամի Ռուշանյանի անվամբ` 900.264 ՀՀ դրամ, Շուրա Ավագի Սարգսյանի անվամբ` 1.084.968 ՀՀ դրամ, Կարուշ Խաչիկի Հովհաննիսյանի անվամբ` 1.007.716 ՀՀ դրամ, Զարզանդ Սամսոնի Բարսեղյանի անվամբ` 1.070.372 ՀՀ դրամ, Ռեհան Հովհաննեսի Կարապետյանի անվամբ` 973.682 ՀՀ դրամ, Ռոմեն Լիպարիտի Շահբաղյանի անվամբ` 1.053.180 ՀՀ դրամ, Եղիա Հովսեփի Նաջարյանի անվամբ` 994.144 դրամ, իսկ նույն ժամանակահատվածում Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժնում կազմված վճարային ցուցակներով՝ 74 կենսաթոշակառուների անվամբ` 58.235.095 ՀՀ դրամ գումար, մասնավորապես՝ 2010 թվականի հունիսին Գեորգի Գրիգորի Կասպարովի անվամբ` 1.389.828 ՀՀ դրամ, Ստեփան Հարությունի Ստեփանյանի անվամբ` 1.353.426 ՀՀ դրամ, Ալեքսան Սերոբի Մայրանյանի անվամբ` 1.959.138 ՀՀ դրամ, Ալբերտ Վահանի Մկրտչյանի անվամբ` 1.051.392 ՀՀ դրամ, Արամայիս Արշակի Եղիազարյանի անվամբ` 875.634 ՀՀ դրամ, Աիդա Խոսրովի Պետրոսյանի անվամբ` 1.247.628 ՀՀ դրամ, Աքսենիկ Գարեգինի Կիրակոսյանի անվամբ` 1.114.536 ՀՀ դրամ, Լևոն Արսենի Անտոնյանի անվամբ` 1.146.960 ՀՀ դրամ, Հայկ Հովհաննեսի Մաչաջյանի անվամբ` 1.200.600 ՀՀ դրամ, Արուս Հարությունի Մարտիրոսյանի անվամբ` 720.360 ՀՀ դրամ, Հրաչ Վիկտորի Հովհաննիսյանի անվամբ` 1.179.942 ՀՀ դրամ, Գևորգ Նիկոլի Գրիգորյանի անվամբ` 1.179.942 ՀՀ դրամ, Սիրանուշ Ասատուրի Վարտեյանի անվամբ` 821.598 ՀՀ դրամ, 2010թ. սեպտեմբերին` Ալիս Գեղամի Պոզիկյանի անվամբ` 634.350 ՀՀ դրամ, Նաիրա Մկրտիչի Բեժանովայի անվամբ` 656.961 ՀՀ դրամ, Արեգնազ Գևորգի Մարտիրոսյանի անվամբ` 552.900 ՀՀ դրամ, Թերզա Լևոնի Բաբլոյանի անվամբ` 605.175 ՀՀ դրամ, Ռոզա Կարապետի Մարկոսյանի անվամբ` 703.980 ՀՀ դրամ, Արտեմ Արտեմի Հակոպովի անվամբ` 680.172 ՀՀ դրամ, Զարվարդ Հովհաննեսի Խոստիկյանի անվամբ` 630.762 ՀՀ դրամ, Գագիկ Սմբատի Հարությունյանի անվամբ` 656.961 ՀՀ դրամ, Սաթո Ջանոյի Առուստամյանի անվամբ` 703.980 ՀՀ դրամ, Վարդուշ Գրիգորի Բաղդյանի անվամբ` 550.422 ՀՀ դրամ, Վերա Իոսիֆի Բալասանյանի անվամբ` 634.350 ՀՀ դրամ, Լիա Հովհաննեսի Մկրտչյանի անվամբ` 634.350 ՀՀ դրամ, Քնարիկ Գրիգորի Գասպարյանի անվամբ` 605.175 ՀՀ դրամ, Եվգինե Արամի Շախատունիի անվամբ` 753.390 ՀՀ դրամ, Վարյա Մադաթի Վարունցի անվամբ` 703.980 ՀՀ դրամ, Հրանուշ Սարգսի Պողոսյանի անվամբ` 634.350 ՀՀ դրամ, Արևհատ Ավագի Շամյանի անվամբ` 634.350 ՀՀ դրամ, Վերա Աստվածատուրի Սարդարուայի անվամբ` 753.390 ՀՀ դրամ, Վարդանուշ Սամասլովի Սիմիկյանի անվամբ` 703.980 ՀՀ դրամ, Ռոզա Հակոբի Բադալովայի անվամբ` 728.625 ՀՀ դրամ, Դինա Գալուստի Դանիելյանի անվամբ` 500.430 ՀՀ դրամ, Աննա Իվանի Լեոնովայի անվամբ` 500.430 ՀՀ դրամ, Լիդիյա Յակովլևի Դևյատովայի անվամբ` 524.823 ՀՀ դրամ, Մարգարիտա Դանիելի Դանիելովայի անվամբ` 656.961 ՀՀ դրամ, Նինա Եղիշի Ենգիբարյանի անվամբ` 500.430 ՀՀ դրամ, Մուսայել Վասիլի Անանյանի անվամբ` 831.948 ՀՀ դրամ, Աննա Մինասի Խումարյանցի անվամբ` 577.293 ՀՀ դրամ, Վարգուն Հակոբի Եղիազարյանի անվամբ` 500.430 ՀՀ դրամ, Սիրան Ռուբենի Գալստյանի անվամբ` 703.980 ՀՀ դրամ, Մարիա Սերգեյի Խալիտովայի անվամբ` 831.948 ՀՀ դրամ, Թերեզա Գալուստի Մանուկյանի անվամբ` 655.362 ՀՀ դրամ, 2010թ. հոկտեմբերին` Գոհարիկ Հայրապետի Մկրտչյանի անվամբ` 558.432 ՀՀ դրամ, Կայանե Հակոբջանի Ղոնոյանի անվամբ` 790.366 ՀՀ դրամ, Սերգո Արշալույսի Բուդաղյանի անվամբ` 1.051.300 ՀՀ դրամ, Լյուսյա Հայրապետի Զարգարյանի անվամբ` 963.280 ՀՀ դրամ, Սերգեյ Պետրոսի Բաղրամյանի անվամբ` 816.940 ՀՀ դրամ, Էմմա Թեոդորոսի Մնացականյանի անվամբ` 690.100 ՀՀ դրամ, Ելենա Նասիբի Արամյանի անվամբ` 739.026 ՀՀ դրամ, Սեդրակ Արտաշի Սարիբեկյանի անվամբ` 790.366 ՀՀ դրամ, Գուրգեն Սերգեյի Գալստյանի անվամբ` 764.400 ՀՀ դրամ, Գուրգեն Մարտիրոսի Գալուստովի անվամբ` 1.026.080 ՀՀ դրամ, Եղսան Տիգրանի Խաչատրյանի անվամբ` 613.994 ՀՀ դրամ, Հայկանուշ Ավետիսի Մելքոնյանի անվամբ` 613.994 ՀՀ դրամ, Անուշավան Հարությունի Մարգարյանի անվամբ` 1.026.080 ՀՀ դրամ, Աստղիկ Աղասու Գրիգորյանի անվամբ` 739.026 ՀՀ դրամ, Միշա Հայրապետի Ինանցի անվամբ` 690.100 ՀՀ դրամ, Օլյա Մանուկի Պողոսյանի անվամբ` 790.366 ՀՀ դրամ, Սիրուշ Հակոբի Ալանյանի անվամբ` 532.454 ՀՀ դրամ, Հասմիկ Խուրշուդի Գասպարյանի անվամբ` 816.940 ՀՀ դրամ, Պարգև Սահակի Մանուչարյանի անվամբ` 844.120 ՀՀ դրամ, Լուսածին Համբարձումի Հովակիմյանի անվամբ` 585.612 ՀՀ դրամ, Ալեքսան Իվանի Հակոբջանյանի անվամբ` 666.546 ՀՀ դրամ, Արևհատ Մովսեսի Սիմոնյանի անվամբ` 707.215 ՀՀ դրամ, Սաթիկ Խաչատուրի Օգանեսովայի անվամբ` 764.400 ՀՀ դրամ, Արաքսիա Մնացականի Առաքելյանի անվամբ` 714.260 ՀՀ դրամ, Հակոբ Սարգսի Բլիկյանի անվամբ` 790.366 ՀՀ դրամ, Մայրամ Հարությունի Շխրտումյանի անվամբ` 816.940 ՀՀ դրամ, Քնարիկ Արշակի Մողրովյանի անվամբ` 558.432 ՀՀ դրամ, Վանիկ Արսենի Սարուխանյանի անվամբ` 440.652 ՀՀ դրամ, Սառա Նիկոլայի Ալեխինայի անվամբ` 929.286 ՀՀ դրամ, Սմբատ Ամավոսի Ղազարյանի անվամբ` 1.217.400 ՀՀ դրամ գումարներ։
Բացի այդ, 2010 թվականի հոկտեմբերին, երբ Ծառայության գործունեությունը դեռևս ստուգվում էր ՀՀ վերահսկիչ պալատի աշխատակիցների կողմից, ստուգման արդյունքները հօգուտ Ծառայության կանխորոշելու պատրվակով Վ.Խաչիկյանն անձամբ, ինչպես նաև Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով հրահանգել, ինչպես նաև ելքագրվող գումարը մինչև տարեվերջ վերադարձնելու խոստում տալով համոզել, այդ կերպ պաշտոնեական կեղծիք կատարելու միջոցով առանձնապես խոշոր չափի գումար ելքագրելուն են հակել Շենգավիթ տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանին՝ պահանջելով տրամադրել անհրաժեշտ տեղեկատվություն, այն է` տարածքային տվյալ բաժնի շտեմարանից պատահականության սկզբունքով ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալներ և սահմանված ընթացակարգի խախտմամբ՝ առանց դեպոնացված կենսաթոշակների վճարումը վերսկսելու դիմումների` սեղմ ժամկետում ներկայացնել Ծառայության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանին` դեպոնենտի ելքագրման համար համապատասխան ծածկագրեր տրամադրելու նպատակով։ Ս.Էլբակյանը համաձայնել և Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանից ստացած հանձնարարությունը փոխանցել է իր տեղակալ, Ծառայության պետի 2008 թվականի հոկտեմբերի 2-ի թիվ 552-Ա հրամանի համաձայն` իր հանձնարարությունները կատարելու, օրենսդրությամբ սահմանված կարգով կենսաթոշակային սոցիալական ապահովագրության համակարգի (անձնավորված) հաշվառման տվյալների շտեմարանի (բազայի) վարումն ապահովելու պարտականություններ կրող, պաշտոնատար անձ հանդիսացող Համլետ Մարտիրոսյանին, ինչպես նաև տարածքային բաժնի օպերատոր, պաշտոնատար անձ չհանդիսացող Հրանուշ Դանիելյանին։ Ի կատարումն Ծառայության պետից Ս.Էլբակյանի միջոցով ստացած վերոնշյալ հանձնարարության` Ծառայության պետին չհակադրվելու և հանձնարարությունը կատարելու անձնական շահագրգռվածությամբ օպերատոր Հր.Դանիելյանը տարածքային բաժնի շտեմարանից պատահականության սկզբունքով ի վերջո ընտրել է 24 կենսաթոշակառուների տվյալներ և կազմել նախնական ցանկ, որը Ս.Էլբակյանը ներկայացրել է Ծառայություն։
Բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի փոխանցած համապատասխան ծածկագրերի տվյալներով նույն ցանկը Ս.Էլբակյանը վերադարձրել է Հր.Դանիելյանին՝ պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող վճարման ցուցակներ ձևավորելու նպատակով։ Տրամադրած ծածկագրերի հիման վրա Հր.Դանիելյանը համակարգչային ծրագիր է մուտքագրել վերոնշյալ 24 կենսաթոշակառուների կողմից իբր կենսաթոշակների դեպոնացված գումարները պահանջելու վերաբերյալ ակնհայտ կեղծ տեղեկություններ, ձևավորել է վճարային ցուցակներ, որոնք հաստատվել են Հր.Դանիելյանի և բաժնի պետին փոխարինող Համլետ Մարտիրոսյանի ստորագրություններով, իսկ ավելի ուշ ներկայացվել բաժնի պետ Ս.Էլբակյանին, ով, ի կատարումն Վ.Խաչիկյանի հանձնարարականի, վերջինիս և Ա.Աբրահամյանի հետ անմիջանորեն ձեռք բերված նախնական համաձայնության շրջանակներում պաշտոնական կեղծ այդ փաստաթղթերը հանձնել է վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանին։ Վերոնշյալ գործողություններով միմյանց հետ ձեռք բերած նախնական համաձայնության շրջանակներում Ս.Էլբակյանը, Հ.Մարտիրոսյանը և Հր.Դանիելյանն օժանդակել են Վ.Խաչիկյանի, վերջինիս հանձնարարությամբ այդ գումարի ելքագրմանն ի պաշտոնե մասնակցած հանցավոր խմբի անդամներ Աշոտ Աբրահամյանի, Վահագն Խաչատրյանի, Հովհաննես Գրիգորյանի և Վիգեն Գևորգյանի կողմից պաշտոնեական դիրքի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափի՝ 20.489.226 ՀՀ դրամ գումարի յուրացմանը։
Թեև վճարման վերոնշյալ կեղծ ցուցակների հիման վրա դեպոնենտ գումարները փաստացի ելքագրվել և նույն ցուցակները վճարումների ծառայությունից առձեռն վերադարձվել են բաժնի պետ Ս.Էլբակյանին` կենսաթոշակառուների փոխարեն ևս ստորագրելու, վերջիններիս ստորագրությունները կեղծելու պահանջով և ոչնչացվել նրա կողմից, սակայն վճարումների ծառայության տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի միջոցով այդ ցուցակների հիման վրա արդեն ելքագրված 20.489.226 ՀՀ դրամ գումարը փոխանցվել է Վազգեն Խաչիկյանին և յուրացվել վերջինիս ղեկավարած և այդ գումարի ելքագրմանն իրենց պաշտոնեական լիազորությունների սահմաններում մասնակցած կազմակերպված խմբի անդամներ Աշոտ Աբրահամյանի, Վահագն Խաչատրյանի, Հովհաննես Գրիգորյանի և Վիգեն Գևորգյանի կողմից։ Մասնավորապես՝ տվյալ տարածքային բաժնում կազմված վճարման ցուցակներով են ելքագրվել և յուրացվել՝ 2010թ. հոկտեմբերին` Կարապետ Պետրոսի Կերկերյանի անվամբ` 904.360 ՀՀ դրամ, Քնարիկ Պետրոսի Սիմոնյանի անվամբ` 1.307.876 ՀՀ դրամ, Ժենյա Կարապետի Դանիելյանի անվամբ` 1.166.840 ՀՀ դրամ, Շուրա Նշանի Գուլնազարյանի անվամբ` 481.389 ՀՀ դրամ, Սեդա Սարդարի Վարդանյանի անվամբ` 653.600 ՀՀ դրամ, Վարսենիկ Մուշեղի Ստեփանյանի անվամբ` 875.174 ՀՀ դրամ, Լաուրա Ռուբենի Գրիգորյանի անվամբ` 829.580 ՀՀ դրամ, Սերյոժա Մխիթարի Յազիչյանի անվամբ` 885.383 ՀՀ դրամ, Գևորգ Դերենիկի Ղարագյոզյանի անվամբ` 1.004.342 ՀՀ դրամ, Լաուրա Խաչիկի Ղահրամանյանի անվամբ` 1.201.181 ՀՀ դրամ, Ռոզա Համայակի Խնոյանի անվամբ` 701.732 ՀՀ դրամ, Անիչկա Վանեսի Գևորգյանի անվամբ` 725.336 ՀՀ դրամ, Ռիմա Բագրատի Մովսիսյանի անվամբ` 914.210 ՀՀ դրամ, Մելսիկ Վաղարշի Ջալավյանի անվամբ` 1.113.740 ՀՀ դրամ, Սեդա Սարգսի Բոստանջյանի անվամբ` 540.761 ՀՀ դրամ, Սուսան Սողոմոնի Սարգսյանի անվամբ` 914.210 ՀՀ դրամ, Անուշ Հայրապետի Պետրոսյանի անվամբ` 802.601 ՀՀ դրամ, Սուրիկ Գրիգորի Առաքելյանի անվամբ` 973.682 ՀՀ դրամ, Նադեժդա Նիկոլայի Մանաստիրշինայի անվամբ` 776.240 ՀՀ դրամ, Գրետա Սանասարի Աջամյանի անվամբ` 1.035.617 ՀՀ դրամ, Շմավոն Սարգսի Ղասաբյանի անվամբ` 791.660 ՀՀ դրամ, Սվետլանա Նիկոլայի Պողոսովայի անվամբ` 750.479 ՀՀ դրամ, Լենա Իվանի Մելքումյանի անվամբ` 623.543 ՀՀ դրամ, Վրեժ Սաշայի Ներսեսյանի անվամբ` 515.690 ՀՀ դրամ կենսաթոշակների դեպոնացված գումարները։
Տվյալ դրվագով ամբաստանյալներ Սամվել Էլբակյանը և Համլետ Մարտիրոսյանը կատարել են հանցագործություններ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով և 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (օժանդակություն), իսկ Հրանուշ Դանիելյանը` հանցագործություններ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով(օժանդակություն) և 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (օժանդակություն)։
Նույն պատրվակով, ինչպես նաև «Ծառայության պատիվը բարձր պահելու», մինչև տարեվերջ ելքագրված գումարը վերադարձնելու պատճառաբանությամբ անհրաժեշտ տեղեկատվություն տրամադրելու, այն է` տարածքային բաժնի շտեմարանից երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալներ ընտրելու և առանց դեպոնացված կենսաթոշակների վճարումը վերսկսելու դիմումների՝ մոտ 30 մլն ՀՀ դրամի շրջանակներում դեպոնենտ գումար ելքագրելու հանձնարարական Վ.Խաչիկյանը ինչպես անձամբ, այնպես էլ Ա.Աբրահամյանի միջոցով 2010 թվականի հոկտեմբերին տվել և այդ կերպ պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով առանձնապես խոշոր չափի գումար ելքագրելուն են հակել նաև Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին, ով ղեկավարին՝ Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանին չհակադրվելու և նրա հանձնարարությունը կատարելու անձնական շահագրգռվածությամբ, իր պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով, տարածքային բաժնի շտեմարանից ընտրել է 22 կենսաթոշակառուների տվյալներ, որոնք, առանց հիշյալ կենսաթոշակառուների դիմումների, ներկայացրել է Վազգեն Խաչիկյանին, վերջինցս դրանք ստացել վճարային ցուցակներ ձևավորելու համար անհրաժեշտ համապատասխան ծածկագրերով։ Այդ ծածկագրերի հիման վրա Ս.Սարգսյանը համակարգչային ծրագրով ձևավորել է պաշտոնական կեղծ փաստաթղթեր՝ վճարային ցուցակներ, հաջորդ օրն այցելել Վ.Խաչիկյանին, նրա ներկայությամբ կնքել, ստորագրությամբ իր, ինչպես նաև բաժնի հաշվապահի անուններից հաստատել վճարային այդ ցուցակները, Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ նույն ցուցակներում ստորագրել նաև կենսաթոշակառուների փոխարեն, որից հետո ցուցակներն անձամբ հանձնել է վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանին, որով կատարել է պաշտոնեական կեղծիք, վերադասին հանձնել ակնհայտ կեղծ տեղեկություններ բովանդակող պաշտոնական կեղծ փաստաթուղթը և այդ կերպ օժանդակել Վ.Խաչիկյանի, վերջինիս հանձնարարությամբ այդ գումարի ելքագրմանը պաշտոնեական լիազորությունների (դիրքի) շրջանակներում մասնակցած հանցավոր խմբի անդամներ Աշոտ Աբրահամյանի, Վահագն Խաչատրյանի, Հովհաննես Գրիգորյանի և Վիգեն Գևորգյանի կողմից առանձնապես խոշոր չափի` 25.344.330 ՀՀ դրամ գումարի յուրացմանը։
Վճարումների ծառայության տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի միջոցով վերոնշյալ ցուցակներում ընդգրկված կենսաթոշակառուների դեպոնենտ գումարները դրամարկղից անհիմն ելքագրվել են, առանձնապես խոշոր չափի 25.344.330 ՀՀ դրամ գումարը փոխանցվել է Վազգեն Խաչիկյանին, բաշխվել և յուրացվել վերջինիս ղեկավարած և այդ գումարի ելքագրմանը մասնակցած հանցավոր խմբի վերոնշյալ անդամների կողմից։
Մասնավորապես՝ տվյալ տարածքային բաժնում կազմված վճարման ցուցակով են յուրացվել՝ 2010թ. հոկտեմբերին` Ստեփան Անդրանիկի Մուրադյանի անվամբ` 1.895.080 ՀՀ դրամ, Վերգինե Վաղարշակի Կանանովի անվամբ` 1.475.250 ՀՀ դրամ, Մարիամ Աբրահամի Մանուկյանի անվամբ` 790.366 ՀՀ դրամ, Լուսյա Մաթևոսի Կոստանյանի անվամբ` 871.906 ՀՀ դրամ, Կարապետ Պետրոսի Շեյթանյանի անվամբ` 953.520 ՀՀ դրամ, Կնո Խալթի Ավդալյանի անվամբ` 1.115.920 ՀՀ դրամ, Ալբերտ Մկրտիչի Թովմասյանի անվամբ` 1.213.880 ՀՀ դրամ, Ալիսա Խաչիկի Աճեմյանի անվամբ` 871.906 ՀՀ դրամ, Սարգիս Ղազարի Ուզունյանի անվամբ` 1.051.300 ՀՀ դրամ, Էմմա Արտաշի Սարգսյանի անվամբ` 1.182.966 ՀՀ դրամ, Սարգիս Վահանի Օգումուշյանի անվամբ` 1.182.966 ՀՀ դրամ, Վլադիմիր Անուշավանի Մարտիրոսյանի անվամբ` 1.012.100 ՀՀ դրամ, Նինա Մարտինի Նալբանդյանի անվամբ` 1.554.426 ՀՀ դրամ, Եվգենի Նիկոլայի Օսիպովայի անվամբ` 1.398.600 ՀՀ ՀՀ դրամ, Հովհաննես Արշակի Անտոնյանի անվամբ` 1.019.886 ՀՀ դրամ, Ֆիրուզա Մռավի Սարգսյանի անվամբ` 929.286 ՀՀ դրամ, Մարիամ Ալեքսանի Խաչատրյանի անվամբ` 1.019.886 ՀՀ դրամ, Վլադիմիր Կառլոսի Պետրոսյանի անվամբ` 1.554.426 ՀՀ դրամ, Սահակ Վարդերեսի Արաբյանի անվամբ` 1.115.920 ՀՀ դրամ, Վարդգես Հակոբի Բոյաջյանի անվամբ` 1.026.080 ՀՀ դրամ, Վազգեն Սիմոնի Թովմասյանի անվամբ` 1.208.360 ՀՀ դրամ, Պարգև Անդրեասի Գրիգորյանի անվամբ` 900.300 ՀՀ դրամ ելքագրված կենսաթոշակների դեպոնացված գումարները։
Տվյալ դրվագով ամբաստանյալ Սարգիս Սարգսյանը կատարել է հանցագործություններ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով և 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (օժանդակություն)։
Բացի այդ, 2010 թվականի մայիսին, երբ ՀՀ վերահսկիչ պալատի աշխատակիցները ստուգում էին Ծառայության աշխատակազմի Գյումրու տարածքային բաժնի նախկին տարիների գործունեությունը, Վազգեն Խաչիկյանը աշխատասենյակում հրավիրած խորհրդակցության ընթացքում Ծառայության ղեկավար անձնակազմի ներկայությամբ Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վարժապետյանից և գլխավոր մասնագետ (օպերատոր) Արթուր Աբրահամյանից պարզել և հավաստիանալ է, որ վերջինիս և նույն բաժնի հնարավոր այլ աշխատակիցների չարաշահումների, բաժնի ղեկավար անձնակազմի ոչ պատշաճ հսկողության հետևանքով թաղման նպաստներ վճարելու անվան տակ ՀՀ պետական բյուջեից կրկնակի ելքագրվել և հափշակվել է Ծառայությանը վստահված մոտ 29 մլն ՀՀ դրամ գումար։
Առանձնապես խոշոր չափի գումարի տիրանալու դիտավորությամբ` Վ.Խաչիկյանը, օգտագործելով որպես Ծառայության ղեկավար՝ իր նկատմամբ Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցներ Արթ.Աբրահամյանի և այլոց վստահությունը, մասնավորապես՝ այդ պահանջը ներկայացնելով պատեհ պահի և իրավիճակում, այն է՝ խորհրդակցությանը մասնակցող Ծառայության ղեկավար աշխատակիցների, նրանց թվում նաև իր կազմակերպած և ղեկավարած հանցավոր խմբի անդամներ Աշոտ Աբրահամյանի և Հովհաննես Գրիգորյանի ներկայությամբ, միաժամանակ օգտագործելով ՀՀ վերահսկիչ պալատի կողմից Ծառայության տվյալ բաժնում դեռևս շարունակվող ստուգումների փաստը, տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վարժապետյանին, վերջինիս միջոցով նաև Արթուր Սուքիասյանին և Գյումրու տարածքային բաժնի վճարումների ծառայության պատասխանատու Ռուբեն Մնացականյանին համոզել և հորդորել է սեղմ ժամկետում անձնական միջոցների հաշվին հայթայթել այդ 29 մլն ՀՀ դրամը և հանձնել իրեն՝ իբր ՀՀ պետական բյուջեին պատճառված այդ վնասն անմիջապես վերականգնելու համար։
Արդեն 2010 թվականի մայիս - հունիս ամիսներին Վ.Խաչիկյանը Էդ.Վարժապետյանի միջոցով ստացել է նախ՝ Արթ. Աբրահամյանի անձնական գումարների հաշվին, ՀՀ դրամի և ԱՄՆ դոլարի տեսքով հավաքված 20 մլն ՀՀ դրամին համարժեք գումարը, ապա` Գյումրու տարածքային բաժնի այլ աշխատակցի (աշխատակիցների) անձնական միջոցների հաշվին հավաքված և կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանին, վերջինիս կողմից իր առաջին տեղակալ Արա Հարությունյանին փոխանցված ևս 9 մլն ՀՀ դրամ գումարը, սակայն ընդհանուր 29 մլն ՀՀ դրամ գումարը ՀՀ պետական բյուջե չի վճարել (վերականգնել), այլ Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցներ Արթուր Աբրահամյանի և այլոց վստահություն չարաշահելով՝ վերջիններիս առանձնապես խոշոր չափի գումարը հափշտակել է` ավարտելով նախնական հանցավոր դիտավորությունը։
Տվյալ դրվագով Վազգեն Խաչիկյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործություն, որն ընդգրկված չի եղել կազմակերպված խմբի անդամների հանցավոր դիտավորությամբ։
Այսպիսով, պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով յուրացումներ կատարելու դիտավորությամբ միավորված և տևական ժամանակ գործած կազմակերպված խմբի կազմակերպիչ և ղեկավար Վազգեն Խաչիկյանը կատարել է հանցագործություններ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, խմբի հիմնական անդամներից Աշոտ Աբրահամյանը՝ հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Հովհաննես Գրիգորյանը՝ հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով, Վահագն Խաչատրյանը՝ հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Վիգեն Գևորգյանը՝ հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով։
Կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներ Արթուր Սուքիասյանը և Հովհաննես Հովհաննիսյանը կատարել են հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, իսկ Բագրատ Մուրադյանը և Արմեն Խաչատրյանը՝ հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով որպես մեղադրյալ ներգրավված Արամ Մարտիրոսյանի նկատմամբ նախաքննական մարմինը հայտարարել է հետախուզում և նրա վերաբերյալ մասն անջատել առանձին վարույթով։
Ամբաստանյալներ Վազգեն Խաչիկյանի և Աշոտ Աբրահամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով, իսկ Վահագն Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածներով հարուցված քրեական հետապնդումը (նրանց համաձայնության առկայության պայմաններում) ենթակա է դադարեցման՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով /քրեական գործ, հատոր 56, էջ 1-151/:
Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը
Վերաքննիչ բողոքները քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում.
35. Դիմող` ՀՀ գլխավոր դատախազության մեղադրանքի պաշտպանության և դատական ակտերի բողոքարկման վարչության դատախազ Կ.Հովհաննիսյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները` հայտնել է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռն օրինական չէ և ենթակա է բեկանման և փոփոխման:
Դատա¬րանը հաստատված է հա¬մա¬րել հետևյալը.
Ամբաս¬տանյալները մե¬¬ղավորությամբ կատարել են արարքներ, որոնք համա¬պա¬տաս¬խա¬նում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի հետևյալ հոդվածներին`
- պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով յուրացումներ կատարելու դիտավո¬րութ¬յամբ միավորված և տևական ժամանակ գործած խմբի կազմա¬կերպիչ և ղեկա¬վար, գործով ամ¬բաս¬տանյալ Վ.Խաչիկյանը կատարել է հանցագոր¬ծություններ, որոնք նախատես¬ված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, իսկ կազմակերպված խմբի միասնական հանցավոր դի¬տավորությունից դուրս, Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակից¬ների վստահությունը չարաշահելու եղանակով` հան¬ցանք, որը նախա¬տես¬ված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
Կազմակերպված խմբի հիմնական անդամ¬ներից`
ամբաստանյալներ Ա.Աբրահամյանը, Վ.Խաչատրյանը և Վ.Գևորգյա¬նը կատարել են հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով,
- ամբաստանյալ կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով։
Կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներից`
- ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանը, Ա.Խաչատրյանը, կատարել են հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով,
- ամբաստանյալներ Հ.Հովհան¬նիսյանը, Ա.Սուքիասյանը կատարել են հանցա¬նքներ, որոնք նախա¬տեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով,
Վ.Խաչիկյանին և նրա ղեկավարությամբ գործած անձանց օժանդակողներից`
- ամբաս¬տանյալներ Ս.Էլբակյանը, Հ.Մարտիրոսյանը, Հ.Դանիել¬յանը, Ս.Սարգսյանը կատարել են հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով,
Ամբաստանյալները քրեական պա¬տասխանատվության և պատժի են են¬թակա որակյալ հատ¬կանիշ(ներ)ով յուրացման, իսկ Վ.Խաչիկյանը` նաև խարդախության համար վե¬րագրված արարքներում։
Դատարանը պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով յուրացումներ կատարելու դի¬տա¬վորությամբ միավորված և տևական ժամանակ գործած կազմակերպված խմբի կազմա¬կերպիչ և ղեկավար է դիտել Վ.Խաչիկյանին, խմբի հիմնական անդամներ` Ա.Աբրահամյանին, Վ.Գևորգյանին, Վ.Խաչատրյանին և Հ.Գրիգորյանին, խմբի ոչ մշտական անդամներ` Ա.Սուքիասյանին, Հ.Հով¬հան¬նիսյանին, Բ.Մուրադյանին և Ա.Խաչատրյանին, իսկ Վ.Խաչիկյանին և նրա ղեկավարությամբ գործած անձանց օժանդակողներ` Ս.Սարգսյանին, Հ.Դանիելյանին, Ս.Էլբակյանին և Հ.Մարտիրոսյանին։
Դատարանի նման վերլուծությունը և դրա հիման վրա ամբաստանյալների կատարած հանցանքների վերաորակումը սխալ է:
Կազմակերպված հանցավոր խումբը հանցակցության բարդ ձև է, որում կարող են մասնակցել հանցակիցների բոլոր տեսակները։
Կազմակերպված խմբի անդամները կարող են տարբեր դերեր կատարել։ Մի մասը կարող է մասնակցել խմբի ստեղծմանը կամ գործունեության պլանավորմանը, մյուսը` օժանդակմանը, երրորդը` անմիջական կատարմանը և այլն։ Որպես կանոն կազմակերպված խմբի գործունեությունն իրականացվում է հանցակցության տարբեր ձևերով, սակայն հնարավոր է նաև միայն համակատարում։ Քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի բազմաթիվ հոդվածներում հանցանքը կազմակերված խմբի կողմից կատարելը նախատեսված է որպես հանցակազմի ծանրացնող հանգամանք։ Ի տարբերություն մի խումբ անձանց կողմից առանց նախնական համաձայնության կամ նախնական համաձայնությամբ հանցանք կատարելու դեպքերի` հանցանքը համարվում է կազմակերպված խմբի կողմից կատարված նաև այն դեպքերում, երբ հանցագործության օբյեկտիվ կողմն իրականացնում է խմբի թեկուզ մեկ անդամը։ Այսինքն այս դեպքում համակատարումը պարտադիր չէ։
Գործի կարևոր առանձնահատկություններից է, որ հափշտակությունը կատարվել է կազմակերպված կայուն խմբով։ Կատարված հափշտակությունն այս ծանրացնող հանգամանքով և հանրորեն առավել վտանգավոր բնույթով որակելու հիմնավորումը կայանում է նրանում, որ հիշյալ հանցագործությունը կատարվել է տևական ժամանակաընթացքում, կայուն անփոփոխ հանցակիցների կազմով, մանրակրկիտ ծրագրավորված եղանակով, ինչպես նաև` խմբի անդամների փոխադարձ սերտ համագործակցությամբ, հանցագործության օբյեկտիվ կողմի գործողությունների կատարմանն ուղղված հստակ դերաբաշխմամբ։
Մասնավորապես. Վ.Խաչիկյանը, ղեկավարելով ծառայության ընթացիկ գործունեությունը և պատասխանատվություն կրելով վերջինիս առջև դրված նպատակների ու գործառույթների համար, օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը, յուրացման եղանակով պետական բյուջեից տևական ժամանակով` 2005-2010թթ. ժամանակաընթացքում առանձնապես խոշոր չափերի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ ստեղծել է խումբ, որում ընդգրկել է հիշյալ գործառույթները ծառայության աշխատակազմի կառուցվածքում ներառված վարչությունների, բաժինների և տարածքային ստորաբաժանումների կանոնադրություններով նախատեսված` մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձանց։
Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով խմբի անդամները, դրսևորելով կայունություն, իրենց առջև դրված հանրորեն վտանգավոր արարքը` պետական բյուջեից կենսաթոշակի գումարների հափշտակությունն իրագործելու նպատակով, ցուցաբերել են անհրաժեշտ համախմբվածություն և կարգապահություն` հստակ պահպանելով հանցավոր գործունեության համար խմբի ներսում ձևավորված նորմերը, ինչը պայմանավորված է եղել նախապես կատարված դերաբաշխմամբ, ինչպես նաև` խմբի անդամների` միմյանց նկատմամբ ունեցած ծառայողական ենթակայությամբ։
Կազմակերպված խմբի փոխադարձ սերտ համագործակցությամբ կայուն գործելաոճի վրա չի ազդել նույնիսկ ծառայության նորմատիվ ակտերով կասեցված կենսաթոշակների վերսկսման և վճարման գործընթացի կանոնակարգային փոփոխությունները, մասնավորապես` այն, որ կասեցված կենսաթոշակները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումները մինչև 2009 թվականն ընդունվել են կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչությունում, իսկ դրանից հետո՝ սոցիալական ապահովության տարածքային բաժիններում։ Անգամ ծառայության ստորաբաժանումների գործառույթների յուրաքանչյուր փոփոխության պայմաններում ևս կազմակերպված խմբի անդամները մշակված դերաբաշխմամբ, գիտակցելով իրենց կողմից կատարվող արարքի հանրորեն վտանգավորությունը, մանրակրկիտ ծրագրել են հափշտակության կատարման եղանակը։ Ըստ լիազորությունների` ընտրելով խմբի անդամներին` նրանցից տեղեկատվական և վերլուծական վարչության կենսաթոշակային տվյալների մշակման բաժնի պետ Վ.Խաչատրյանը, տիրապետելով կենսաթոշակային համակարգի տվյալների շտեմարանին, նախ այնտեղից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները, ապա կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Ա.Աբրահամյանի հետ կենսաթոշակառուների անուններից պատրաստել են կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ կեղծ դիմումներ, որոնք կրկին Վ.Խաչատրյանի հսկողությամբ տարածքային բաժիններում ֆինանսավորման պահանջի ձևավորումից հետո ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարումների ծառայություն՝ վճարման։ Վճարային ծառայությունում ֆինանսական հոսքերի նկատմամբ անմիջական հսկողություն իրականացնող ծառայության պետ՝ Հ.Գրիգորյանի վերահսկմամբ տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկված ինչպես ծառայության տարածքային բաժինների պետերի, տեղակալների, այնպես էլ ծառայության հետ չառնչվող այլ անձանց կողմից կենսաթոշակառուների ստորագրությունները կեղծելուց հետո անհիմն ելքագրել, Հ.Գրիգորյանի միջոցով Վ.Խաչիկյանին են փոխանցել կենսաթոշակի գումարները և հափշտակել։ Այսինքն` կազմակերպված խմբի անդամները փոխադարձ համաձայնեցված ջանքերով բարդ նախապատրաստություն պահանջող գործողությունների արդյունքում ստեղծել են բարենպաստ պայմաններ իրենց հանցավոր նպատակին հասնելը դյուրին դարձնելու համար։
Հափշտակության որոշ դրվագներում ներգրավված առանձին պաշտոնատար, պատասխանատու և այլ անձինք, միավորվելով կազմակերպված խմբին և ընդունելով հանցավոր գործունեության «կանոնները», ուղղակի դիտավորությամբ և փոխադարձ համաձայնությամբ կատարել են միասնական նպատակին ուղղված գործողություններ։
Բացի այդ գործի կարևոր առանձնահատկություններից է այն, որ կազմակերպված խմբի կատարած հափշտակությունը զուգորդվել է մեկ այլ հանցագործության` պաշտոնեական կեղծիքի կատարմամբ, որն արտահայտվել է կազմակերպված խմբի պաշտոնատար անձանց կողմից պաշտոնեական փաստաթղթեր հանդիսացող` կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ դիմումներում, պետական բյուջեից հատկացվող ֆինանսական միջոցների պահանջագրերում, վճարային ցուցակներում կեղծ տեղեկություններ մտցնելու, այդ ցուցակներում վճարման փաստը հաստատելու նպատակով կենսաթոշակառուների անվան դիմաց ստորագրություններ կեղծելու մեջ։ Ընդ որում` որոշ դեպքերում հիշյալ կեղծիքները կատարվել են խմբի կազմում ընդգրկված, պաշտոնատար անձ չհանդիսացող ամբաստանյալների օժանդակությամբ։
Քրեորեն հետապնդելի դիտավորյալ գործողությունների արդյունքում հեղինակազրկվել է կենսաթոշակային ոլորտի պետական կառավարման լիազոր մարմինը` ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայությունը, խաթարվել է վերջինիս բնականոն գործունեությունը, չեն կենսագործվել ոլորտը կարգավորող «Պետական կենսաթոշակների մասին» ՀՀ օրենքի և այն կանոնակարգող իրավական ակտերի պահանջները։
Վերը նշվածն ամբողջությամբ հաստատվել է ինչպես ամբաստանյալների ներկայացրած յուրաքանչյուր փաստարկի, այնպես էլ գործով ձեռք բերված փաստական հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման միջոցով։
Ամբաստանյալներ Ս.Էլբակյանը, Հ.Հովհաննիսյանը, Ս.Սարգսյանը, Ա.Սուքիասյանը, Հ.Մարտիրոսյանը և Հ.Դանիելյանը՝ օժտված լինելով ցուցմունք տալու իրավունքով, հանցագործության հանգամանքները ներկայացրել են յուրովի, իրենց ձեռնտու լույսի ներքո, ձգտելով հնարավորինս բացառել կազմակերպված խմբի կազմում իրենց ներգրավվածությունը։
Բազմակողմանի վերլուծության են ենթարկվել նախաքննության ընթացքում բոլոր ամբաստանյալների` Վ.Խաչիկյանի, Ա.Աբրահամյանի, Հ.Գրիգորյանի, Վ.Խաչատրյանի, Վ.Գևորգյանի, Ա.Խաչատրյանի, Բ.Մուրադյանի՝ որպես վկաներ, իսկ Ս.Էլբակյանի, Հ.Հովհաննիսյանի, Ս.Սարգսյանի, Ա.Սուքիասյանի, Հ.Մարտիրոսյանի և Հ.Դանիելյանի` նաև որպես մեղադրյալ տված ցուցմունքները։
Մասնավորապես` որպես վկա տված ցուցմունքներում Վ.Խաչիկյանը հերքել է իրադարձությունների հաջորդականությունը և ժխտել` դրանց տեղի ունենալու փաստը։ Անձամբ իր գրած և Հ.Հովհաննիսյանին տված 90 մլն. դրամ գումարի պարտավորագրի, դրա վերաբերյալ դատաձեռագրաբանական փորձաքննության եզրակացության և ընդհանրապես իր դեմ առերես ցուցմունքներ տված անձանց ցուցմունքների վերաբերյալ անհիմն պատճառաբանությամբ մեկնաբանություններ չի տվել։
Մյուս ամբաստանյալները, թեպետ հայեցողական մեկնաբանությամբ, այնուամենայնիվ, չեն հերքել Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ կենսաթոշակների անհիմն ելքագրման և հափշտակության, պաշտոնեական կեղծիքներ թույլ տալու, ինչպես նաև` Վ.Խաչիկյանի կողմից խարդախությամբ առանձնապես խոշոր չափերի գումարների հափշտակություն կատարելու փաստերը, իսկ այդ փաստերն ստուգվել և հաստատվել են նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված և դատաքննության ընթացքում հետազոտված բազմաթիվ ապացույցներով։
Կազմակերպված կայուն խմբի փոխհամաձայնեցված հանցավոր գործունեության վերաբերյալ իրենց ցուցմունքներում փաստել են խմբի անդամներ Ա.Աբրահամյանը, Հ.Գրիգորյանը, Վ.Խաչատրյանն ու Վ.Գևորգյանը: Այդ փաստարկները հաստատվել են նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված և դատաքննության ընթացքում հետազոտված ուղղակի ապացույցներով։
Ա.Աբրահամյանի աշխատասենյակից հայտնաբերված երկու նոթատետրերում, իսկ Վ.Խաչատրյանի բնակարանից հայտնաբերված համակարգչի /նոթբուկի/ «դուդուկ» ֆայլում առկա կենսաթոշակառուների տվյալների վերաբերյալ վերջիններս հայտնել են, որ այդ տվյալները 2005-2008թթ. ընթացքում լրացրել են անձամբ և հաշվառել այն կենսաթոշակառուներին, որոնց անվամբ նրանց հարազատների միջնորդությամբ անհիմն ելքագրվել են կենսաթոշակի 50 տոկոս գումարները։ Ընդ որում` Ա.Աբրահամյանը և Վ.Խաչատրյանը հիշյալ թղթային և էլեկտրոնային հաշվառումները վարել են փոխադարձ հսկողությամբ, յուրաքանչյուր ամիս Վ.Խաչիկյանին անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ հաշվետվություն ներկայացնելու նպատակով։ Մեղադրյալների այն պնդումները` իբր նույն ժամանակաընթացքում ընդառաջել են ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակառուների` ծառայություն դիմած հարազատներին և սահմանված կարգի խախտմամբ վճարումը կասեցված կենսաթոշակի գումարների 50 տոկոսն են վճարել նրանց, իսկ 50 տոկոսը պահելով վճարային ծառայությունում` հետագայում փոխանցել են Վ.Խաչիկյանին, անարժանահավատ են հետևյալ պատճառաբանություններով։
Նոթատետրերում և «դուդուկ» ֆայլում առկա կենսաթոշակառուների տվյալների համադրման արդյունքում հաստատվել են մեղադրյալների ցուցմունքները, որ փոխադարձ հսկողությամբ, տվյալների փոխանակման արդյունքում են հաշվառումը վարել։ Հենց հիշյալ կենսաթոշակառուների կամ նրանց հարազատների ցուցմունքներով հիմնավորվել է, որ այդ կենսաթոշակառուները տևական ժամանակ գտնվել են արտերկրում, երբևէ անձամբ կամ հարազատների միջոցով վճարումը կասեցված կենսաթոշակի գումարներն ստանալու համար չեն դիմել ծառայություն և գումար չեն ստացել, կամ եթե դիմել են, ապա մերժվել են` կենսաթոշակառուի` ՀՀ տարածքից բացակայելու պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալների` կենսաթոշակի գումարների 50 տոկոսը բացառապես կենսաթոշակառուների հարազատներին վճարելու վերաբերյալ պնդումները հակասության մեջ են մտնում նրանց ցուցմունքներում այլ խոստովանության հետ, որ այդ կենսաթոշակառուների անվամբ կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ դիմումներն Ա.Աբրահամյանի խնդրանքով կամ իր հանցավոր նախաձեռնությամբ լրացրել է Վ.Խաչատրյանը, ընդ որում` նույն կենսաթոշակառուների անվամբ գումարները Վ.Խաչատրյանի խնդրանքով վճարային ծառայությունից ստացել են վերջինիս հարազատները, խմբի մյուս անդամներ Ա.Խաչատրյանն ու Բ.Մուրադյանը։ Նշված փաստն ամրագրվել է նաև խմբի անդամ Ա.Սուքիասյանի խոստովանական ցուցմունքներում, որ կեղծ դիմումները պատրաստել և անձամբ վճարումների ծառայությունում տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանից ստացել է կենսաթոշակառուների անվամբ կենսաթոշակի գումարները։
Ծառայություն դիմած կենսաթոշակառուների հարազատներն անձամբ դիմումներ չեն գրել և վճարային ծառայությունից գումարները չեն ստացել։ Նշված փաստը վկայում է, որ մեղադրանքի ծավալում ընդգրկված որևէ կենսաթոշակառուի հարազատ չի դիմել ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակառուի կասեցված կենսաթոշակի գումարն ստանալու համար, և ծառայության համապատասխան լիազորություններով օժտված պաշտոնյաները որևէ մեկին չեն ընդառաջել այդ հարցում, այլ օգտվելով կենսաթոշակառուների` ՀՀ տարածքից բացակայելու կամ հանգուցյալ լինելու պատճառով տևական ժամանակով կենսաթոշակ չստանալու ընձեռված հնարավորությունից, պաշտոնեական փաստաթղթերում կեղծ տեղեկություններ մտցնելով` կազմակերպված խմբով պետական բյուջեից կատարել են առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն։
Նրանց իսկ ցուցմունքներով հիմնավորվել են կազմակերպված խմբի կայունությունը, խմբի անդամների փոխադարձ սերտ համագործակցությունը, որ Աշոտ Աբրահամյանը` նոթատետրերում, իսկ Վահագն Խաչատրյանը` «դուդուկ» ֆայլում, հանցավոր գործունեության արդյունքում ստացված կենսաթոշակառուների տվյալները գրանցելով` նախ այդ տվյալների քանակագումարային փոխադարձ հաշվարկներով կատարել են «ինքնաստուգում», ապա` յուրաքանչյուր ամիս Վազգեն Խաչիկյանին ներկայացրել «հաշվետվություն»։
Բացի այդ` հափշտակությունը կազմակերպված խմբի կայուն և փոխադարձ սերտ համագործակցությամբ, հանցավոր նպատակին հասնելուն ուղղված խմբի ներսում դրսևորած հատուկ կարգապահությամբ, ինչպես նաև` խմբի անդամների` մեկը մյուսի գործողության կատարման համաձայնեցվածությամբ ու տեղեկացվածությամբ կատարելու հանգամանքները հաստատվել են նաև Ա.Աբրահամյանի, Հ.Գրիգորյանի, Ա.Սուքիասյանի և Վ.Գևորգյանի ցուցմունքներում արձանագրված փաստական այն հանգամանքներով, որ վերջինս կենսաթոշակի գումարների անհիմն ելքագրման յուրաքանչյուր դեպքում նախապես թույլտվություն է ստացել լիազորությունների առումով իր անմիջական ղեկավար Հ.Գրիգորյանից կամ նրա բացակայության դեպքում` անմիջական ղեկավար չհանդիսացող Ա.Աբրահամյանից` վերջիններիցս հավաստիանալով, որ այդ գումարների ելքագրման մասին տեղյակ է Վ.Խաչիկյանը։
Կազմակերպված խմբի հանցավոր գործունեությանը չի խոչընդոտել նույնիսկ ՀՀ Վերահսկիչ պալատի կողմից Ծառայությունում պետական բյուջեից հատկացված միջոցների օգտագործման և բյուջետային մուտքերի ապահովման նկատմամբ 2010 թվականի ընթացքում իրականացվող վերահսկողությունը։ Ոլորտում հիշյալ վերահսկողությունն իրականացնելուն զուգահեռ` խմբի նույն անդամները, Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ, նույն եղանակով ևս պետական բյուջեից անհիմն ելքագրել և հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերով կենսաթոշակի գումարներ` հանցավոր այդ նպատակի իրագործմանը ներգրավելով խմբի նոր անդամներ` Հ.Մարտիրոսյանին և Հ.Դանիելյանին։
Դատարանը մի դեպքում ամբաստանյալ Հ.Հովհաննիսյանի արարքը որակել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով՝ իր մեկնաբանությամբ վերջինիս դիտելով որպես կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամ, իսկ մյուս ամբասատանյալին` Ս.Սարգսյանին` որպես օժանդակող, այնինչ երկուսի կատարած արարքները նույնական են և ըստ նրանց առաջադրված մեղադրանքի՝ հանդիսացել են կազմակերպված խմբի անդամներ։ Ավելին, դատարանը չի մեկնաբանել դատավճռով կազմակերպված խմբի անդամներին հիմնականի և ոչ մշտականի դասակարգելու իր դիրքորոշումը, առավել ևս հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ՀՀ քրեական օրենսդրությունը նման դասակարգման հիմք և հնարավորություն չի նախատեսում։
Դատարանը, խախտելով ապացույցների գնահատումն ամրագրած` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի պահանջները, պատշաճ գնահատման չի ենթարկել ամբաստանյալների արարքների ճիշտ որակման համար էական նշանակություն ունեցող վերը նշված հանգամանքները։ Ամբաստանյալների հանցանքների որակման հետ կապված դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում դատարանում հետազոտված ապացույցներին։ Ուստի հիմնավորված և պատճառաբանված չեն դատարանի հետևություններն այն մասին, որ պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով յուրացումներ կատարելու դի¬տա¬վորությամբ միավորված և տևական ժամանակ գործած կազմակերպված խմբի կազմա¬կերպիչ և ղեկավար է դիտել Վ.Խաչիկյանին, խմբի անդամներ` Ա.Աբրահամյանին, Վ.Գևորգյանին, Վ.Խաչատրյանին և Հ.Գրիգորյանին, խմբի ոչ մշտական անդամներ` Ա.Սուքիասյանին, Հ.Հով¬հան¬նիսյանին, Բ.Մուրադյանին և Ա.Խաչատրյանին, իսկ օժանդակողներ` Ս.Սարգսյանին, Հ.Դանիելյանին, Ս.Էլբակյանին և Հ.Մարտիրոսյանին։
Դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ և 397-րդ հոդվածների պահանջները:
Ամբաստանյալներ` Բ.Մուրադյանի, Ա.Խաչատրյանի, Ս.Սարգսյանի, Հ.Դանիելյանի, Ս.Էլբակյանի և Հ.Մարտիրոսյանի արարքների որակման հետ կապված դատարանը թույլ է տվել վերը նշված նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներ՝ հանգեցնելով դատավճռով վերջիններիս արարքների սխալ քրեաիրավական որակման։
Վերը նշված սխալ քրեաիրավական որակումների արդյունքում, դատարանն, առանց բավարար հիմքերի ամբաստանյալներ` Ա.Սուքիասյանի, Հ.Հով¬հան¬նիսյանի, Ս. Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի և Հ.Մարտիրոսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժները ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով պայմանականորեն չի կիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան։
Դատարանն այդպիսի հետևության է հանգել հանգամանքների համակցությունը հաշվի առնելով` «... մեկ դրվագ հան¬ցանքը նրանք կատարել են Վազգեն Խաչիկյանից ծառայողական կախ¬վա¬ծության ազդեցությամբ, այդ հանցանքը կրել է էպիզոդիկ բնույթ և ավարտվել կարճատև ընթացքով, նրանք ելքագրված գումարի յուրաց¬մանը մասնակից չեն, այլ օժանդակողներ են, ինչն արտա¬հայտ¬վել է տարածքային համապատասխան բաժնի շտեմարանից կենսաթոշա¬կառուների ամփոփ տվյալ¬ները վերադասին տրա¬մադրելու, ապա վճարային ցուցակներ կազմելու և հանձնելու մեջ, որի հիման վրա հետագայում Ծառայության վճարումների ծառայությունում խմբի կողմից ելքագրվել և յու¬րացվել են այդ կենսաթո¬շա¬կառուների դեպոնացված գումարները։ Ավելին, հանցանքը կատարել են ոչ նյութական շարժառիթով և ակնկալիքով, անուղղակի դիտավորությամբ, դրա կատարման համար օգուտ չեն ստացել (Ս.Սարգսյանին թեև դեպքից մեկ շաբաթ անց տրվել է 1.5 մլն ՀՀ դրամի հատուցում, սակայն այն վե¬րադարձվել է ՀՀ պե¬տական բյուջե), նախկինում դատապարտված չեն, բնութագրվում են դրա¬կանորեն, բազմիցս խրախուսվել և պարգևատրվել են, ինչպես նաև բացա¬կայում է նրանց պատաս¬խա¬նատվությունն ու պատիժը ծան¬րացնող որևէ հանգամանք։ Բացի այդ, վերոնշյալ անձանցից`
Սամվել Էլբակյանը սույն դատական ակտը կայացնելու պահին աշխատում է Ծառայության տարածքային նույն բաժնում` բաժնի պետի պաշտոնում, 63 տարեկան է (ծնվել է 1951թ. նոյեմբերի 7-ին), հանցանքը կատարելուց հետո դրսևորել է դրական վարքագիծ` հանցանքից նյութական օգուտ չակնկալելու և չստանալու պայ¬մաններում` կամովին հատուցել է տվյալ տարածքային բաժնի ևս 2 աշխա¬¬տա¬կիցների, Վ.Խաչիկ¬յա¬նի և վերջինիս ղեկավարությամբ գործող 4 պաշտոնատար անձանց հանցավոր գործո¬ղություն¬ներով պետությանը պատճառված 20.489.226 ՀՀ դրամ վնասից 2.6 մլն ՀՀ դրամը, ինչպես նաև մինչ¬դա¬տա¬կան վարույթի ընթացքում ակտիվորեն աջակցել է նրան վե¬րագրված միակ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան՝ 2010 թվականի հոկտեմբերին կատարված յու¬րաց¬ման դեպքի, դրա հանգամանքների բա¬ցա¬հայտ¬մանը։
Հ.Մարտիրոսյանը 3-րդ խմբի հաշմանդամ է, խնամքին է կենսաթոշակառու կինը, վերագրված հանցանքը կատարելու պահին զբաղեցրել է տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանի տեղակալի պաշտոնը, հանցանքը կատարելուց հետո դրսևորել է դրական վարքագիծ` հանցանքից նյութական օգուտ չակնկալելու և չստանալու պայ¬մաններում` կամովին հատուցել է տվյալ տա¬րած¬քային բաժնի ևս 2 աշխա¬տա¬կիցների, Վ.Խաչիկ¬յա¬նի և վերջինիս ղեկավարությամբ գործող 4 պաշ¬տո¬նա¬տար անձանց հանցավոր գործո¬ղություն¬ներով պետությանը պատճառված 20.489.226 ՀՀ դրամ վնա¬սից 2.562.000 ՀՀ դրամը։
Ծառայության Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնի նախկին պետ Սարգիս Սարգսյանը մաս¬նակցել է ՀՀ և ԼՂՀ սահման¬ների պաշտպանական մարտական գոր¬ծողություն¬նե¬րին, հանցանքը կատարելիս չի գործել նյութական օգուտ ստանալու շարժա¬ռի¬թով, կամովին վե¬րա¬կանգնել է տվյալ դրվագով իր և կազմակերպված խմբի հիմնական 5 անդամների գործողութ¬յուն¬ներով պե¬տութ¬յանը պատ¬ճառված 25.334.330 ՀՀ դրամ վնասից 4.3 մլն ՀՀ դրամ գումար։
Կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներ Արթուր Սուքիասյանի և Հովհաննես Սուքիասյանի նկատմամբ ազատազրկան ձևով նշա¬¬նակվող պա¬տիժը ևս նպատակահարմար է պայմանականորեն չկիրառել, որպիսի հետևության Դատարանը հանգում է հետևյալ (ընդհանուր) հանգամանքների համակցությունը հաշվի առնելով`
նրանցից որևէ մեկը նախկինում դատապարտված չէ, բնութագրվում են դրականորեն, բա¬ցակայում են նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքները, մասամբ վե¬րա¬կանգնել են պետությանը պատճառված վնասը։ Բացի այդ, նրան¬ցից`
Արթուր Սուքիասյանն անկեղ¬ծորեն զղջացել և դեռևս մինչ¬¬դա¬տա¬կան վարույ¬թից իրեն լիովին մեղա¬վոր է ճանաչել, հանցագործությունը կատարելուց հետո` վերագրված դրվագներով նրա և կազմա¬կերպված խմբի հիմնական 5 անդամների և այլ անձի գործողություններով պե¬տութ¬յանը պատ¬ճառ¬ված 102.926.926 ՀՀ դրամ վնասից կամովին վերականգնել է 17.159.095 ՀՀ դրամը, մինչ վնասի վերա¬կանգնումը 50 օր գտնվել է անազատության մեջ։
Հովհաննես Հովհաննիսյանը ներկայումս աշխատում է Ծառայության տարածքային նույն բաժ¬նում` բաժնի պետի պաշտոնում, կամավորական աշխարհազորի շարքերում մասնակցել է Հա¬յաս¬տանի սահմանների պաշտ¬պա¬նության մարտական գործողություններին, պարգևատրվել և խրա¬խուսվել է բազմաթիվ հուշամեդալներով, պատ¬վոգրե¬րով և շնորհակալագրերով, ֆիզիկապես վա¬տա¬ռողջ է և տառապում է պարբե¬րական (երևանյան) հիվանդությամբ, նրան վերագրված դրվագներով նրա և կազ¬մա¬¬¬¬¬կերպված խմբի հիմնական 5 անդամների գործողություններով պետութ¬յանը պատ¬ճառված 48.979.495 ՀՀ դրամ վնասից կամո¬վին վերականգնել է 9.308.000 ՀՀ դրամը>>։
Դատարանը վերը նշված պատճառաբանություններով հանգել է սխալ հետևության :
Վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ և 70-րդ հոդվածների, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի Դավիթ Ռոբերտի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման դրույթները գտել է, որ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ (իրական) պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին։ Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։
Հղում կատարելով մի շարք ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումների դրույթների վրա գտել է, որ սույն գործի կարևոր առանձնահատկությունն է նաև այն, որ պետական բյուջեից հատկացված կենսաթոշակների գումարների հափշտակության արդյունքում խաթարվել է կենսաթոշակային ոլորտի պետական կառավարման լիազոր մարմնի` ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության բնականոն գործունեությունը, խեղաթյուրվել են այդ ոլորտը կարգավորող «Պետական կենսաթոշակների մասին» ՀՀ օրենքի և այն կանոնակարգող իրավական ակտերի պահանջները, բազմաթիվ տարեց, միայնակ և վատառողջ կենսաթոշակառուներ մինչ օրս չեն կարողացել ստանալ իրենց օրինական կենսաթոշակների գումարները։
Այդ հինգ ամբաստանյալներից ոչ մեկն ամբողջությամբ չի վերականգնել պետությանը պատճառված վնասը, այլ ընդամենը կատարվել են իրենց կողմից հափշտակված գումարների համեմատ չնչին վերականգնումներ։
Դատարանը հաշվի չի առել նաև կատարված հանցագործությունների արդյունքում պետությանը պատճառված վնասի չափը, որը վկայում է հանցագործության բարձր հասարակական վտանգավորության մասին։
Դատարանն արհեստականորեն ընդլայնել է մեղմացնող հանգամանքների շրջանակը` ամբաստանյալների համար որպես մեղմացնող հանգամանքներ դիտելով տարիքը, տարածքային բաժնի պետի կամ տեղակալի պաշտոններում աշխատելու հանգամանքները, հանցանքից հետո դրսևորած վարքագիծը։
Բողոքարկվող դատական ակտում Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները հակասում են Վճռաբեկ դատարանի որոշումներում տեղ գտած մի շարք նորմերի մեկնաբանություններին։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերի բացակայության պայմաններում և այդ հիմքերի վերաբերյալ նախադեպային դիրքորոշումներին հակառակ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով` Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ, որն ազդել է գործի ելքի վրա։
Դատախազության հարուցած քաղաքացիական հայցի անհիմն լինելու վերաբերյալ հետևությունների Դա¬տարանը հանգել է` նախապես քննարկելով և մեր¬¬ժե¬լով Վ.Խաչիկյանին արդարացնելու վերաբերյալ պաշտպանական ճառում նրա միջնոր¬դութ¬յունը, դրա հիմքում դրված փաստարկները.
«Դատաքննությամբ չապացուցվեց այն, որ Վ.Խաչիկյանին փոխանցված 29 մլն ՀՀ դրամը նույն այն գումարներից էր, որը նախապես անհիմն ել¬քագրել և ենթադրաբար յուրացրել էր Գյումրու տա¬րածքային բաժնի օպերատոր Արթուր Աբրա¬համ¬յանը։ Բացի այդ, գումարները Գյում¬րու տա¬րած¬քային բաժնում ենթադրաբար յուրացվել էին Վ.Խա¬չիկ¬յանին հանձնելուց առնվազն ամիս¬ներ առաջ, որոնց փաս¬տը բացահայտվել էր 2010 թվականի Գյումրու տա¬րածքային բաժնում ՀՀ վե¬րահսկիչ պալատի կա¬տա¬¬րած ստուգման ժամանակա¬հատվածում, ստուգող այդ մարմնին տեղե¬կատվություն տրա¬մադրելու կապակցությամբ։
Դատարանը դատաքննութ¬յան արդյունքներով փաստում է, որ բացակայում է որևէ ապա¬ցույց առ այն, որ Վ.Խաչիկյանին հանձնված 29 մլն ՀՀ դրամ գումարը նրան, որպես Ծառա¬յութ¬յան պետի, ի պաշտոնե կամ առան¬ձին հանձ¬նա¬րարությամբ վստահված գույք էր, հետևաբար՝ Վ.Խաչիկյանն այդ գույքը չէր կարող յուրացնել։ Տվյալ դրվագով Վ.Խաչիկյանի և Գյումրու տա¬րած¬քային բաժնի աշխա¬տա¬կից¬ների արարքների տարանջատման, դրանք առանձին-առանձին, այն էլ ՀՀ քրեական օրենսգրքի տարբեր հոդ¬ված¬ներով որակելու անհրաժեշտության մասին է խոսում նաև այն փաս¬տը, որ Գյումրու տա¬րած¬քային բաժնի աշխա¬տա¬կից¬ներին սույն քրեական գործից առանձնացված մեկ այլ գործով մե¬ղադրանք է առաջադրվել գումարներ յուրացնելու համար, որում ընդգրկված է նաև սույն գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանին մեղսագրված վերոնշյալ 29 մլն ՀՀ դրամ գումարը։ Սակայն Վ.Խաչիկյանը տվյալ գումարին տիրացել է Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցների վստահությունը չարաշա¬հելու եղանակով, այդ գումարը պետական բյու¬ջե վերականգնելու պատրվա¬կով, իրականում Գյում¬րու տարածքային բաժնի օպե¬րատոր Արթ.Աբրա¬համյանի և մյուս¬ների վստահությունը չարա¬¬շահելու եղանակով այն հափշտա¬կելու դի¬տա¬¬¬վորությամբ։ Վ.Խաչիկյանին հանձն¬ված վերոնշյալ գումարի՝ պետական մարմ¬նին՝ ՍԱՊ Ծառա¬յությանը հատկացված և այդ ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանին վստահ¬ված լինելու վե¬րաբերյալ որևէ ապացույց ձեռք չի բերվել և դատաքննությամբ հետազոտվել, հետևա¬բար՝ 29 մլն ՀՀ դրամ գումարին տիրանալուն ուղղված Վ.Խաչիկ¬¬յա¬նի հանցավոր գոր¬ծո¬¬ղությունների հետևանքով ենթադրաբար տու¬ժողը ոչ թե պետութ¬յունն է, այլ այդ գումարից 20 մլն ՀՀ դրամը հայթայթած և փաստացի տնօրինած ՍԱՊԾ Գյում¬րու տարած¬քային բաժնի աշխատակիցները՝ օպերատոր Արթ.Աբրահամյանը, իսկ 9 մլն ՀՀ դրամի առնչությամբ` հնա¬րավոր այլ անձը կամ անձինք (իրենց սկզբնական, ինչպես նաև դատաքննական ցուցմունքներում 9 մլն ՀՀ դրամ գումարի ենթադրյալ տերերը` Կիմա Փիլոյանը և/կամ Ռուբեն Մնա¬ցականյանը վերագրված յուրացումներին իրենց առնչությունը հերքող մար¬տ¬ավա¬րութ¬յան շրջա¬նակներում չեն ընդունել նման գումար բաժնի պետ Էդ.Վարժապետյանին փո¬խան¬ցելու, առավել ևս այդ գումարն իրենց պատկանելու հանգամանքը, թեև նման ուղղակի ցուց¬մունքներ է տվել Էդ.Վարժապետյանը, անուղղակի` նաև Արթ.Աբրահամյանը)։
Նման պայման¬ներում Վ.Խաչիկյանի դեմ սույն գործով մեղադրողի ներկայացրած քաղա¬քա¬ցիական հայցի անհիմն լի¬նելու վերաբերյալ Վ.Խաչիկյանի և վերջինիս պաշտպանի վիճար¬կումները հիմնա¬վոր¬ված են, քա¬նի որ հանրային տիրույթում այլ սուբյեկտներին (ոչ պե¬տությանը) անմի¬ջա¬կա¬նորեն պատ¬ճառված վնասի ¬հատուցման հայց հարուցելու իրավա¬սութ¬յամբ, ՀՀ Սահ¬մա¬¬նադրության, «Դա¬տա¬խազութ¬յան մասին ՀՀ օրենքի համաձայն, այդ պետական մարմինը օժտ¬ված չէ, այ¬սինքն՝ տվյալ դրվագով պատշաճ հայց¬վոր չի հանդի¬սանում, հետևաբար՝ հարուց¬ված և պաշտպանվող քաղաքա¬ցիա¬կան հայցն այդ մա¬սով (29 մլն ՀՀ դրամը Վ.Խաչիկյա¬նից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձելու պահանջով) ակնհայտ անհիմն է և ենթակա է մերժ¬ման։
Այսպես, Ծառայության Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վարժապետյանը Դատարանում հայտնել էր, որ 2010 թվականի մայիսին Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի կանչով Գյումրու վճարային ծառայության պետ Ռուբիկ Մնացականյանի և գլխավոր մասնագետ Արթուր Աբ¬րահամյանի հետ միասին գնացել են Վազգեն Խաչիկյանի աշխատասենյակ` խորհրդակցութ¬յան, որին մասնակցել են նաև առաջին տեղակալ Արա Հարությունյանը, կենսաթոշակային վար¬չութ¬յան պետ Աշոտ Աբրահամյանը, վճարման ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանը և վճա¬¬¬րումների ծառայության աշխատակցուհի Ռուզաննա Սարյանը։ Վ.Խաչիկյանը տեղեկացրել է, որ կենտրոնական և Գյումրու տարածքային շտեմարան¬ներում հայտնաբերվել են անհամապա¬տաս¬խանություններ, ըստ որի՝ Գյումրու շտեմարանում առ¬կա է 29 մլն ՀՀ դրամ ավել վճար¬ված գումար։ Արթ. Աբրահամյանը խոստովանել է, որ նա է այդ խախտումները կատարել։ Վ.Խա¬չիկ¬¬յանը բոլորի ներկայությամբ պահանջել է վերականգնել կրկնակի վճա¬րումների հետևանքով առաջացած այդ վնասը, Ռ.Մնացականյանին հանձնարարել է միջոցներ ձեռնարկել այդ գումարը հավաքելու ուղղությամբ, որից հետո այդ գումարը պետք է հանձնվեր իրեն, ինքն էլ՝ անձամբ Վ.Խաչիկյանին։ Օրեր անց Արթուր Աբրահամյանը որոշ գու¬մար է բերել, սակայն նրան անպատվել է, որից հետո հետագա գու¬մարներն իր մոտ է բերել Ռուբեն Մնացականյանը։ Այնուհետև զանգել է Վ.Խաչիկյանը, ում տեղեկացրել է, որ 3-4 օրվա ըն¬թաց¬քում հաջողվել է հավաքել 20 մլն ՀՀ դրամ, նրա պահանջով դրամի և դոլարի տեսքով այդ գումարը բերել և անձամբ հանձնել է Վ.Խա¬չիկյանին։ Մի քանի օր անց Վ.Խաչիկյանին է տվել նաև 9 մլն ՀՀ դրամ գումարը, որը հանձ¬նելու նպատակով զանգել է Խաչիկյանին, տեղեկացել, որ վերջինս աշխատավայրում չէ, ապա նրա առաջարկությամբ գումարը թողել է Աշոտ Աբրահամ¬յանի մոտ, ով ըստ Վ.Խաչիկ¬յանի խոս¬քերի՝ այն իր հերթին հանձնելու էր նրան։ Հետագայում մի քանի անգամ միայնակ, մեկ անգամ էլ Ռ.Մնացականյանի հետ հանդիպել է Վ.Խաչիկյանին, ով չի վիճարկել 9 մլն ՀՀ դրամը ևս ստանալու փաստը, ընդհակառակը, հայտնել է, որ ողջ գումարը կվճարեն և անդորրագրերն իրենց կտան ստուգումների ավարտից հետո։ Նշել է նաև, որ 9 մլն ՀՀ դրամը Վ.Խաչիկյանին են տվել մոտ 10 օրվա ընթացքում, այն եղել է փաթեթավորված վիճա¬կում, անձամբ այդ գումարը չի հաշվել։ Նշել է նաև, որ այդ գումարը պետական բյուջե չի վերա¬կանգվել, թեև Խաչիկյանն այն վերցրել էր հատկապես այդ նպատակով։
Գյումրու տարածքային բաժնի օպերատոր Արթուր Աբրահամյանը Դատարանում հայտնել էր, որ 2010 թվականի սկզբներին ՍԱՊ Ծառայության Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վար¬ժապետյանի և Գյումրու վճարումների ծառայության պետ Ռուբիկ Մնացականյանի հետ գնա¬¬ցել են Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի աշխատասենյակ, որտեղ անցկացված խորհրդակ¬ցության ընթացքում նրան խոստովանել է թաղման նպաստների կրկնակի վճարումներ կատարելու փաստը։ Վ.Խաչիկյանը բոլորին հանձնարարել է գնալ և պարզել, թե ինչ է կատարվել, որից հետո իրեն դուրս են հրավիրել։ Դրանից հետո, մոտ մի քանի օր անց Էդ.Վարժապետյանը հայտնել է, որ իրենց բաժնի աշխատանքների ընթացքում տեղ գտել թերությունների հետևանքով պատճառված 29 մլն ՀՀ դրամի վնասն անհրաժեշտ է վերականգնել։ Ուստի 2010 թվականի հունիսի սկզբներին, մոտ մեկ ամսվա ընթացքում, մաս-մաս Էդ.Վարժապետյանին է տվել 20 մլն ՀՀ դրամ գումար, մի մասը ԱՄՆ դոլարով, մյուս մասը՝ ՀՀ դրամով, որոնք վերջինս պետք է փոխանցեր Խաչիկյանին։ Մնացած 9 մլն ՀՀ դրամը հայթայթել է հավանաբար Ռուբեն Մնացա¬կանյանը, փո¬խանցել Էդ.Վարժապետյանին, ում խոսքերից տեղյակ է, որ նա էլ իր հերթին այդ գու¬մարը փոխանցել է Խա¬չիկյանին։ Հետագայում տրամադրած գումարի վերաբերյալ անդորրագիր է պահանջել, որը սակայն այդպես էլ իրեն չի տրամադրվել։ Ընդունել է, որ իր մեղքով է պատճառվել 29 մլն ՀՀ դրամի վնասը, որից անձամբ վերականգնել է 20 մլն ՀՀ դրամը, որը նախապես հավաքել էր իր բարե¬կամներից` պարտք անելու տարբերակով։ Նշել է նաև, որ տվյալ պահին Վազգեն Խաչիկյա¬նից պահանջում է 20 մլն ՀՀ դրամը։
Ծառայության պետի առաջին տեղակալ Արա Հարությունյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դա¬տարանում հայտնել էր, որ 2010 թվականին ՀՀ վերահսկիչ պալատը Ծառայությունում իրա¬կա¬նաց¬րել է ստուգումներ։ 2010 թվականի ամռանը ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանը խորհրդակ¬ցութ¬յուն է հրավիրել, որին մասնակցել են վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրի¬գորյանը, կենսա¬թո¬շակային ապահովության վարչության պետ Աշոտ Աբրահամ¬յանը, վճա¬րում¬ների ծառայության օպե¬րա¬տորների բաժնի պետ Ռուզաննան, տեղեկատվական և վեր¬լու¬ծական վարչությունից` Վահագն Խաչատրյանը, Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վար¬ժապետյանը, գլխա¬վոր մասնագետ (օպերատոր) Արթուր Աբրահամյանը և վճարում¬ների ծա¬ռա¬յութ¬յան Գյումրու տարած¬քային ստորաբաժանման պատասխանատու Ռուբեն Մնացական¬յա¬նը։ Խորհրդակցութ¬յան ժամա¬նակ Վազգեն Խաչիկյանն անդրադարձել է Գյումրու տարածքային բաժ¬նում կենսաթո¬շակ¬նե¬րի կրկնա¬կի վճարման խախտումներին և տարածքային բաժնի աշ¬խա¬տակից¬ներից բանա¬վոր բա¬ցատ¬րություն է պահանջել, թե ով և ինչ հանգա¬մանք¬ներում է կատարել այդ խախտումները։ Վար¬ժապետյանը հայտնել է, որ տեղեկություն չունի, իսկ օպերատոր Արթուր Աբրահամյանը խոս¬տովանել է, որ նա է կատարել։ Նախնական հաշվարկով վնասը կազմել է 29 մլն ՀՀ դրամ։ Վազգեն Խաչիկյանն Էդուարդ Վարժապետյանին հանձ¬նարարել է մի քանի օրվա ընթացքում այդ գումարը վերա¬կանգնել։ Դրանից մի քանի օր անց վեր¬ջի¬նիցս տեղեկացել է Վ.Խաչիկյանը պարբերաբար պահանջում է վերականգնել 29 մլն ՀՀ դրամ գումարը։ Խորհրդակցութ¬յունից մոտ 20-30 օր անց Աշոտ Աբրահամյանը, դիմելով իրեն և պատճառաբա¬նե¬լով, որ շտապում է, խնդրել է տուփով գումար փոխանցել Վ.Խաչիկյանին` ասե¬լով, որ դա վերա¬կանգնվող գումար է։ Վ.Խաչիկյանի հետ պայմա¬նա¬վորվածություն ձեռք բերելուց հետո Աշոտ Աբրա¬համյանից գումարը վերցրել և նույն օրը փո¬խանցել է Վ.Խաչիկյանին։
Ա.Հարությունյանը նաև մանրամասնել էր, որ նախապես հեռախոսով են ինքն ու Աշոտը խոսել Խաչիկյանի հետ, ճշտել նրա գալու ժամանակը, որից մոտ 20 րոպե անց Խաչիկյանը եկել և վերց¬րել է գումարը։ Ամիսներ անց Վարժապ¬ետ¬յանի հետ զրույցի ընթացքում իմացել է, որ նա գու¬մարը վերականգնել է, որի մի մասը` Աշոտ Աբրա¬համյանի միջոցով։ Այդ ժամանակ է հասկացել, որ Ա.Աբրահամյանի կողմից իր միջոցով Վազ¬գեն Խաչիկ¬յա¬նին փոխանցած գումարն Էդուարդ Վար¬ժապետյանի վերա¬կանգնած գումարն է։
Ծառայության վճարումների ծառայության Գյումրու տարածքային ստորաբաժանման պա¬տաս¬խանատու` Ռուբեն Մնացականյանի ցուցմունքով.Վերջինս Դատարանում հայտ¬նել էր, 2010 թվականի մայիսին Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկ¬յանի կանչով Գյումրու վճարային ծառայութ¬յան պետ Էդուարդ Վարժապետյանի և գլխավոր մասնագետ Արթուր Աբրահամյանի հետ միասին գնացել են Վազգեն Խաչիկյանի աշխա¬տա¬սենյակ` խորհրդակցության, որին մասնակցել են նաև վերջինիս առաջին տեղակալ Արա Հարութ¬յուն¬յանը, կենսաթոշակային վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանը, վճարման ծառայության պետ Հովհան¬նես Գրիգորյանը և վճարումների ծառայութ¬յան աշխատակցուհի Ռուզաննան։ Արթուր Աբրահամյանը խոստովանել է, որ կենսաթո¬շա¬կա¬ռու¬ների մահվան նպաստների և ժառանգվող գումարների վճա¬րում¬ների միջև իրենց տարածքային բաժ¬¬նում հայտնաբերված գումա¬րա¬յին տար¬բերությունն առաջացել է նրա մեղքով։ Խա¬չիկյանն իրեն հանձ¬նա¬րա¬րել է վերա¬կանգնել այդ գումարները, ինքը հրաժարվել է, առաջարկել է դիմել դա¬տա¬¬խա¬¬զութ¬յուն։ Դատարանում նա¬խաքննական ցուցմունքների հրապարակումից հետո ընդունել է, որ Էդ.Վարժա¬պետ¬յանի խնդրան¬քով 2010 թվականի ժամանել են Երևան` «Ս.Գր.Լուսավորիչե բժշկա¬կան կենտրոն, ապա այցելել են նաև Վ.Խաչիկյանի աշխատասենյակ, վերջինիս հետ հան¬դիպման ժա¬մանակ նա Վարժապետյանից հետաքրքվել է 29 մլն ՀՀ դրամի վնասը վերա¬կանգնելու ըն¬թաց¬քով։
Այսպիսով, դատարանը փաստում է, որ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի դեմ Դատախազության ներ¬կա¬յացրած 29 մլն ՀՀ դրամ գումարը հատուցելու և այն հօգուտ պետության բռնագանձնելու մասով քաղա¬քացիական հայցն անհիմն է, ենթակա է մերժման, քանի որ տվյալ դրվագով իրապես տուժել են Ծա¬ռա¬յության Գյում¬րու տարածքային բաժնի աշխատակիցներ Արթուր Աբրահամյանը և այլոք, ոչ թե պե¬տությունը, չի ապա¬ցուցվել, որ Ծա¬ռա¬յության Գյումրու տարած¬քային բաժնի աշխատակից Արթուր Աբրահամյանի կող¬մից Էդ.Վարժապետյանի միջոցով սույն գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանին հանձնված գումար¬ներն եղել են հատ¬կապես անհիմն ելքագրված և յուրացված գումարներից, հետևաբար` Դա¬տախա¬զությունը տվյալ դրվագով պատշաճ հայցվոր չէ>>։
Այս վերլուծությունների հետևանքով դատարանն ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի դեմ ներկայացված 29 մլն ՀՀ դրամի քաղաքացիական հայցը մերժել է` ոչ պատշաճ անձի կողմից հարուցվելու հիմքով։
Դատարանը հանգել է սխալ հետևության 2010 թվականի մա¬յիսին, երբ ՀՀ վերահսկիչ պալատի աշխա¬տակիցները ստուգում էին Ծառայության աշխատակազմի Գյումրու տարածքային բաժնի նախկին տարիների գործունեութ¬յունը, Վ.Խաչիկյանը աշխատասենյա¬կում հրավիրած խորհրդակցության ընթացքում Ծա¬ռա¬¬յութ¬¬յան ղեկավար անձնակազմի ներկայությամբ Գյումրու տա¬րած¬քային բաժնի պետ Է.Վար¬ժապետյանից և գլխավոր մասնագետ (օպերատոր) Ա.Աբրահամ¬յանից պարզել և հավաս¬տիա¬ցել է, որ վերջինիս և նույն բաժնի հնարավոր այլ աշխատակիցների չարաշա¬հում¬ների, բաժնի ղեկավար անձնակազմի ոչ պատշաճ հսկողության հետևան¬քով թաղման նպաստ¬ներ վճա¬րելու անվան տակ ՀՀ պե¬տա¬¬կան բյու¬ջեից կրկնակի ելքագրվել և հափշակվել է Ծառայութ¬յանը վստահ¬ված մոտ 29 մլն ՀՀ դրամ գումար։
Առանձնապես խոշոր չափի գումարի տի¬րա¬նալու դիտավո¬րությամբ` Վ.Խաչիկյանը, օգտա¬գործելով որպես Ծառայության ղե¬կավար՝ իր նկատ¬մամբ Գյում¬րու տարած¬քային բաժնի աշխա¬տա¬կիցներ Ա.Աբրա¬համ¬յանի և այլոց վստա¬հութ¬յունը, մասնա¬վո¬րապես՝ այդ պահանջը ներկա¬յացնելով պատեհ պահի և իրավիճակում, այն է՝ խորհրդակ¬ցությանը մասնակցող Ծառա¬յության ղեկավար աշխա¬տա¬կիցների, նրանց թվում նաև իր կազմակերպած և ղեկա¬վարած հան¬ցավոր խմբի ան¬¬դամ¬ներ Ա.Աբրա¬համ¬յանի և Հ.Գրիգորյանի ներ¬¬կա¬յությամբ, միա¬ժա¬մանակ օգտա¬գոր¬ծելով ՀՀ վերահսկիչ պալատի կողմից Ծառայության տվյալ բաժնում դեռևս շարու¬նակ¬վող ստուգումների փաստը, տա¬րած¬¬քային բաժ¬նի պետ Է.Վար¬ժապետ¬յանին, վեր¬ջինիս մի¬ջո¬ցով նաև Ա.Սուքիասյանին և Գյում¬րու տարածքային բաժնի վճարումների ծառայության պատասխանատու Ռ.Մնացա¬կան¬յանին համոզել և հորդորել է սեղմ ժամ¬¬¬կետում անձ¬նական միջոց¬ների հաշվին հայ¬թայթել այդ 29 մլն ՀՀ դրամը և հանձնել իրեն՝ իբր ՀՀ պետական բյուջեին պատճառված այդ վնասն անմիջա¬պես վերա¬կանգնելու համար։
Արդեն 2010 թվականի մայիս-հու¬նիս ամիսներին Վ.Խաչիկյանը Է.Վարժա¬պետ¬յանի միջոցով ստա¬ցել է նախ՝ Ա.Աբրահամյանի անձնական գումարների հաշվին, ՀՀ դրամի և ԱՄՆ դոլարի տես¬¬¬քով հավաքված 20 մլն ՀՀ դրամին համարժեք գումարը, ապա` Գյումրու տարածքային բաժ¬¬նի այլ աշխատակցի (աշխատակիցների) անձնական միջոցների հաշվին հավաքված և կեն¬սա¬թոշա¬կա¬յին ապա¬հովության և առան¬¬ձին ծրագրերի վար¬չության պետ Ա.Աբրահամյանին, վերջինիս կողմից իր առաջին տեղակալ Ա.Հարություն¬յա¬նին փոխանցված ևս 9 մլն ՀՀ դրամ գումարը, սակայն ընդ¬հանուր 29 մլն ՀՀ դրամ գումարը ՀՀ պետական բյուջե չի վճարել (վե¬րա¬¬կանգնել), այլ Գյումրու տա¬րած¬քային բաժնի աշխատակիցներ Ա.Աբրա¬համյանի և այլոց վստահությունը չա¬րաշահելով՝ վերջիններիս առանձ¬նա¬պես խո¬շոր չափի գումարը հափշտա¬կել է` ավարտելով նախնական հանցավոր դիտավորությունը։
Այս դրվագը հիմնավորվել է վկաներ` Է.Վարժապետյանի, Ա.Աբրահամյանի, Ռ.Մնացականյանի, Ա.Հարությունյանի և ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահո¬վութ¬յան պետական ծառայության Գյումրու տարածքային բաժնի նախկին պետ Էդուարդ Վարժա¬պետ¬յանի, նույն բաժնի գլխավոր մասնագետ Ա.Աբրահամյանի և տեսուչ-վճարող Կ.Փիլո¬յանի, ինչպես նաև Ռ.Մնացականյանի նկատմամբ կայացված` ՀՀ Շիրակի մարզի ընդ¬հանուր իրա¬վա¬սության դատարանի 2014 թվականի հունիսի 17-ի ՇԴ/0066/01/13 դատավճռով, որով մաս¬նավորապես Է.Վար¬ժա¬պետյանը և Ա.Աբրահամյանը մեղավոր են ճանաչվել և դատա¬պարտվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` այն բանի համար, որ, նախնական համաձայնության գալով միմ¬յանց հետ, 2007-2009թթ. ընթացքում կեղծ դիմումներ կազմելու և վճարային ցուցակներ ստա¬նալու եղանակ¬ներով ելքագրել և յուրացրել են վճարումը կասեցված կենսաթոշակի դեպո¬նաց¬ված ընդ¬հանուր 4.337.835 ՀՀ դրամ գումարներ։ Ա.Աբրահամյանը նաև մեղավոր է ճա¬նաչվել Կ.Փիլոյանի հետ ձեռք բերված նախնական համաձայնության շրջանակներում 2008-2010թթ. ընկած ժամանակահատվածում 63.318.125 ՀՀ դրամի չափով կենսաթոշակառուների թաղման նպաստ¬ների և ժառանգվող գու¬մար¬ները կրկնակի ելքագրելու և յուրացնելու, ինչպես նաև նույն խմբի կազմում 2008-2009թթ. ըն¬թաց¬քում 114 կեն¬սաթոշակառուների ընդհանուր 15.290.269 ՀՀ դրամի չա¬փով կա¬սեցված կեն¬սաթոշակի դեպոնաց¬ված գումարներ յուրացնելու համար։ Նույն դա¬տավճռով լուծվել է նաև դատա¬խա¬զութ¬յան քաղաքացիական հայ¬ցը, որը բավա¬րար¬¬վել է մաս¬նակի. Շիրակի մարզի ընդ¬հանուր իրավասության դատարանը դատաքննության արդ¬յունքներով փաս¬¬տել է, որ «նա¬խաքննութ¬յան ընթացքում Ա.Աբրահամյանը փաստացի վերա¬կանգնել է 29 մլն ՀՀ դրամը` հաշվի առնելով այն հան¬գամանքը, որ նշված գումարը տրվել է Սոցիալա¬կան ա¬պա¬¬¬հովության պե¬տական ծառա¬յության պետ Վ.Խաչիկյանին` պատ¬ճառ¬ված վնասը վե¬րա¬¬¬կանգնելու նպա¬¬տակով, սակայն վերջինս այդ գումարը պետական բյուջե չի փո¬խան¬ցել, որի կա¬¬պակ¬ցութ¬յամբ մեկ այլ (տվյալ դեպքում` սույն) քրեական գործով վերջինիս մեղադրանք է առա¬ջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
Այս հանգամանքը հաստատվել է նաև Վերաքննիչ դատարանի 2014 թվականի նոյեմբերի 21-ի որոշմամբ, որի համաձայն Վերաքննիչ դատարանն արձանագրել է, որ Ա.Աբրահամյանը Շիրակի մարզի ընդ¬հանուր իրա¬վա¬սության դատարանի 2014 թվականի հունիսի 17-ի ՇԴ/0066/01/13 դատավճռով հաստատված համարված` հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասից մինչ վերաքննիչ բողոք բերելը վերականգնել է 29 մլն ՀՀ դրամը։
Շիրակի մարզի ընդ¬հանուր իրա¬վա¬սության դատարանի 2014 թվականի հունիսի 17-ի դատավճռի հիմքում (ապացույցների շարքում) է դրվել նաև ՀՀ վերահսկիչ պալատի կողմից սոցիալական ապահովության պետական ծառայության «Գյումրու տարածքային բաժ¬նում իրականացված ստուգման ընթացքում արձանագրված փաստերի վերաբերյալ կազմված 2010 թվականի նոյեմբերի 11-ի միջանկյալ արձանագրությունը (ակտը), համաձայն որի` տվյալ տարած¬քա¬¬յին բաժնում արձա¬նագրվել են տարաբնույթ խախտումներ և բացթողումներ, այդ թվում` կենսա¬թոշակի գումարների կրկնա¬կի ելքագումներ։
Վերոնշյալ դատավճիռը Դատարանը հաշվի է առել ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյա¬նին վերագրված խարդախության դրվագով նրա, մյուս կողմից գործով ամբաստանյալներ Ա.Աբրա¬համ¬¬յանի և Հ.Գրիգորյանի հրապարակված և հետազոտված նախաքննա¬կան իրարա¬մերժ ցուցմունքները գնահատելիս, որի արդյունքներով առավել կարևորում և արժևորում է ամբաս¬տանյալներ Ա.Աբրահամյանի և Հ.Գրիգորյանի ցուցմունքները, քանի որ Շիրակի մար¬զի դատարանի դատական ակտով արձանագրվել է քննվող դեպքի ժամանակահատվածում, այն է՝ 2010 թվականի դրությամբ Է.Վարժա¬պետ¬յա¬նի ղեկավարած ՍԱՊԾ Գյումրու տա¬րած¬քա¬յին բաժնում թաղման նպաստ¬ների և ժառանգվող գումարների կրկնակի ելքագրման վերա¬բեր¬յալ չարա¬շա¬հումների առկայությունը, ինչպես նաև այդ տարածքային ստորաբաժանման պաշ¬տո¬նա¬տար անձանց ոչ իրավաչափ գործո¬ղութ¬յունների հետևանքով պե¬տութ¬յանն ենթադ¬րաբար պատ¬ճառ¬ված այդ վնասը վերա¬կանգ¬նելու շար¬ժառիթով Վ.Խա¬չիկ¬¬¬¬¬յանին 29 մլն ՀՀ դրամ գու¬մարը փոխանցելու հանգա¬մանքը։
Նաև վերոնշյալ դա¬տական ակտի համատեքստում սույն գործի դա¬տաքննութ¬յամբ հե¬տա¬¬զոտ¬ված ապա¬ցույցների համադրման և գնահատ¬ման արդ¬յունք¬ներով Դա¬¬տարանը հաստատված է համարել այն, որ հատկապես այդ պատրվա¬կով է ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանը ստացել 29 մլն ՀՀ դրամ գու¬մա¬րը, սակայն պետական բյուջե չվերականգնելով` Ա.Աբրահամյանի և Գյումրու տարածքային բաժնի այլ աշխատակցի (աշխատակիցների) վստահությունը չարաշահե¬լով` հափշտա¬¬¬կել այն։
Հետևաբար դատարանի այն եզրահանգումը, որ Վ.Խաչիկյանին փոխանցված 29 մլն ՀՀ դրամը նույն այն գումարներից չի եղել, որը նախապես անհիմն ել¬քագրել և ենթադրաբար յուրացրել էր Գյումրու տա¬րածքային բաժնի օպերատոր Ա.Աբրա¬համ¬յանն` անհիմն է և չի բխում գործով հետազոտված ապացույցներից։
Հղում կատարելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ, 156-րդ և 158-րդ հոդվածների, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի Ալվարդ Չուբարի Ստեփանյանի վերաբերյալ 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի թիվ ԼԴ/0327/01/10 և Արկադի Վարդանյանի վերա¬բերյալ 2013 թվականի ապրիլի 18-ի թիվ ՇԴ2/0013/01/11 որոշումների դրույթների վրա գտել է, որ Վ.Խաչիկյանը պետությանն անմիջականորեն պատճառած վնասի համար ենթակա է քաղաքա¬ցիա¬իրավական պատասխանատվության, քանի որ՝ նրա դեմ քաղաքացիական հայց է ներկայացրել դատախազը, ով ՀՀ քրեա¬¬կան դատավարության օրենսգրքի 156-րդ հոդվածի համաձայն` իրավասու է հարուցել և պաշտ¬պանել հարուցած քաղաքացիական հայցը, եթե խախտվել են պետության գույքային շահերը:
Հայցադիմումը ներկայացվել է որպես քաղաքացիական պատասխանող ճանաչված ամ¬բաս¬տանյալի, այսինքն՝ պատշաճ անձի (կողմի) դեմ, դատաքննութ¬յամբ հաստատվել է, որ վե¬րագրված հանցանքն ամբաս¬տան¬յալը կատարել է, որի հետևանքով պետությանն ան¬մի¬ջա¬կանորեն պատճառվել է համապատասխան գույքային վնաս, այսինքն՝ առկա է պատ¬ճառահետևանքային ուղղակի կապ:
Հայցադիմումը բովանդակում է դրա ձևին և բովանդակությանն ՀՀ քրեական դա¬տավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 3-րդ մասով ներկա¬յացված պա¬հանջ¬ները։
Դատախազությունը հանդիսացել է պատշաճ անձ և քաղաքացիական հայցի մեջ ներառել է այդ 29 մլն դրամը, սակայն դատարանն անհիմն մերժել է այն։
Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել մի շարք նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներ, ինչը հիմք է նշված դատավճիռը բեկանելու և փոփոխելու համար։
Դիմողը խնդրել է Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը` ամբաստանյալներ Ա.Սուքիասյանի, Հ.Հովհաննիսյանի, Ս.Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի պատիժների, ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանի, Ա.Խաչատրյանի, Ս.Սարգսյանի, Հ.Դանիելյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի կատարած հանցանքների որակումների և դատախազության ներկայացրած քաղաքացիական հայցի մասով բեկանել և փոփոխել:
Վերացնել ամբաստանյալներ Ա.Սուքիասյանի, Հ.Հովհաննիսյանի, Ս.Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառումը և թողնել կրելու Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով սահմանված պատիժները:
Բավարարել ՀՀ գլխավոր դատախազության ներկայացրած քաղաքացիական հայցի չբավարարված մասը` 29 մլն ՀՀ դրամը, որպես վերջինիս կողմից պետությանը հանցագործությամբ պատճառված վնաս:
Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը բեկանել և փոփոխել ամբաստանյալներ Ս.Սարգսյանի, Ա.Խաչատրյանի, Բ.Մուրադյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Դանիելյանի Հ.Մարտիրոսյանի կողմից կատարած հանցանքներին Առաջին ատյանի դատարանի կողմից տրված սխալ քրեաիրավական որակումները և ամբաստանյալների արարքներն որակել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով:
36. Դիմող` ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը հայտնել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի էական խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա ավելին՝ կայացված դատական ակտը խաթարում է արդարադատության բուն էությունը:
Հղում կատարելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 16-ի թիվ ՎԴ/0551/05/08 և 2010 թվականի մարտի 26-ի թիվ ԵԿԴ/0058/11/09 որոշումների, ՀՀ արդարադատության խորհրդի 2011 թվականի հունիսի 24-ի թիվ ԱԽ-13-Ո-17 որոշման դրույթների վրա գտել է, որ դատարանը ճիշտ չի կիրառել քրեական օրենքը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքը հիմնված է բացառապես մյուս ամբաստանյալների ցուցմունքների վրա: Նրանք գործով հանդիսանում են շահագրգիռ անձինք (ի պաշտոնե հանդիսացել են Վ.Խաչիկյանի ստորադասները) և միայն նրանց ցուցմունքներով հնարավոր չէ մեղադրանքը համարել հիմնավոր: Այն ամբաստանյալների նկատմամբ ովքեր Վ.Խաչիկյանին մեղադրող ցուցմունքներ են տվել, որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն չհեռանալու մասին, իսկ դատարանի դատավճռով ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել:
Վկաների ցուցմունքները չեն կարող դրվել մեղադրանքի հիմքում, քանի որ դրանք հիմնված են միայն ենթադրությունների վրա, իսկ առանձին դեպքերում` նշել են, որ տվյալ կենսաթոշակառուին չեն ճանաչում և տեղեկություն չունեն: Վկաների ցուցմունքները ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով Խաչիկյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորող փաստարկներ չեն պարունակում: Դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ և 365-րդ հոդվածի պահանջները:
2008 թվականի կենսաթոշակառուների կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսվել է կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչությանը ներկայացված դիմումների հիման վրա: Կուտակված կենսաթոշակների վճարման գործընթացին մասնակցում էր համապատասխան վարչությունը և վճարային ծառայությունը: Վ.Խաչիկյանը 2009 թվականից իր հրամանով նոր կարգ է սահմանել, ըստ որի՝ կենսաթոշակառուի կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ դիմումները պետք է ներկայացվեն ոչ թե կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչությանը, այլ Երևանի համապատասխան ստորաբաժանման պետին: Կենսաթոշակառուի կուտակված կենսաթոշակի գումարը ելքագրելու համար, բացի վերը նշված օղակներից, ավելանում է նաև ստորաբաժանման աշխատակիցների աջակցության անհրաժեշտությունը: Նման պայմաններում, եթե Վ.Խաչիկյանն իր հրամանով ցանկացել է սահմանափակել կուտակված կենսաթոշակների գումարների յուրացման հնարավորությունը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքն անհիմն է:
Անհիմն է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքը:
Նշված մեղադրանքի հիմքում դրված է Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Է.Վարժապետյանի, ծառայության պետ Ռ.Մնացականյանի և բաժնի օպերատոր Ա.Աբրահամյանի իրարամերժ ցուցմունքները:
Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Է.Վարժապետյանը ցուցմունք է տվել, որ 2010 թվականի մայիսի առաջին տասնօրյակում ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի կանչով Գյումրու վճարային ծառայության պետ Ռ.Մնացականյանի և Գյումրու տարածքային բաժնի օպերատոր Ա.Աբրահամյանի հետ գնացել են Վ.Խաչիկյանի աշխատասենյակ խորհրդակցության, որտեղ վերջինս տեղեկացրել է, որ կենտրոնական և Գյումրու տարածքային շտեմարանում առկա է անհամապատասխանություն 29 մլն ՀՀ դրամի չափով, որն առաջացել է կրկնակի վճարումների հետևանքով: Ա.Աբրահամյանը խոստովանել է, որ այդ խախտումները ինքն է կատարել: Խաչիկյանը պարտավորեցրել է շտապ վերականգնել կրկնակի վճարումների արդյունքում առաջացած վնասը: Ա.Աբրահամյանը Ռ.Մնացականյանի միջոցով իրեն է փոխանցել 20 մլն ՀՀ դրամ, որն ինքն անձամբ հանձնել է Խաչիկյանին, իսկ մի քանի օր անց Ա.Աբրահամյանի միջոցով 9 մլն ՀՀ դրամը ևս փոխանցել է Խաչիկյանին: Գյումրու տարածքային բաժնի օպերատոր Ա.Աբրահամյանն իր հերթին ցուցմունք է տվել, որ ինքը 20 մլն ՀՀ դրամը Ռ.Մնացականյանի միջոցով հունիսի սկզբներին փոխանցել է Է.Վարժապետյանին:
Ըստ Ա.Աբրահամյանի նախաքննության ցուցմունքի՝ 2010 թվականի մայիս ամսին Վ.Խաչիկյանն իրեն, Գյումրիի տարածքային բաժնի պետ Է.Վարժապետյանին և վճարային ծառայության պետ Ռ.Մնացականյանին հրավիրել է իր աշխատասենյակ և հայտնել, որ ՀՀ Վերահսկիչ պալատի ստուգումների արդյունքում հայտնաբերվել է շուրջ 29 մլն ՀՀ դրամի թաղման նպաստի գումարների կրկնակի ելքագրումներ: Խոստովանել է, որ այդ խախտումները կատարել են ինքն ու վճարող-տեսուչ Կ.Փիլոյանը և խոստացել է վերականգնել գումարը: Է.Վարժապետյանին գումարը վերականգնելու նպատակով անձամբ տվել է 20 մլն ՀՀ դրամ, որը նա պետք է փոխանցեր Վ.Խաչիկյանին, իսկ ինչ վերաբերում է 9 մլն ՀՀ դրամին,ապա այդ գումարն իր կարծիքով Ռ.Մնացականյանն է տվել Է.Վարժապետյանին:
Գյումրու վճարային ծառայության պետ Ռ.Մնացականյանը ցուցմունք է տվել, որ գումար Է.Վարժապետյանին չի փոխանցել: Վերջինս Դատարանում հայտնել էր, 2010 թվականի մայիսին ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի կանչով Գյումրու վճարային ծառայության պետ Է.Վարժապետյանի և գլխավոր մասնագետ Ա.Աբրահամյանի հետ միասին գնացել են Վ.Խաչիկյանի աշխատասենյակ` խորհրդակցության, որին մասնակցել են նաև վերջինիս առաջին տեղակալ Ա.Հարությունյանը, կենսաթոշակային վարչության պետ Ա.Աբրահամյանը, վճարման ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանը և վճարումների ծառայության աշխատակցուհի Ռուզաննան։ Ա.Աբրահամյանը խոստովանել է, որ կենսաթոշակառուների մահվան նպաստների և ժառանգվող գումարների վճարումների միջև իրենց տարածքային բաժնում հայտնաբերված գումարային տարբերությունն առաջացել է նրա մեղքով։ Խաչիկյանն իրեն հանձնարարել է վերականգնել այդ գումարները, ինքը հրաժարվել է, առաջարկել է դիմել դատախազություն։
Վերը նշված ցուցմունքների համադրությունից հիմնավորվում է (առնվազն հիմնավոր կասկած է առաջանում), որ իրականում Վարժապետյանը 29 մլն ՀՀ դրամ չի հանձնել Խաչիկյանին: Խաչիկյանի աշխատասենյակում խորհրդակցությունը տեղի է ունեցել 2010 թվականի մայիսի 10-ին մոտ օրերին: Այդ դեպքում, եթե Վարժապետյանը դրանից 3-4 օր անց հանձներ 20 մլն ՀՀ դրամ, իսկ մի քանի օր անց` ևս 9 մլն ՀՀ դրամը, հետևաբար ամբողջ գումարի փոխանցումը պետք է տեղի ունենար մայիս ամսվա ընթացքում, մինչդեռ Ա.Աբրահամյանը հայտնել է, որ 20 մլն ՀՀ դրամը մաս-մաս Ռ.Մնացականյանի միջոցով հունիսի սկզբներին է փոխանցել Է.Վարժապետյանին: Ռ.Մնացականյանն ընդհանրապես հերքեց իր կողմից Վարժապետյանին գումար տալու հանգամանքը, նաև, որ Ա.Աբրահամյանից գումար չի ստացել: Բացի այդ՝ Ա.Աբրահամյանը և Ա.Հարությունյանը ցուցմունք են տվել, որ Խաչիկյանին են փոխանցել Վարժապետյանի կողմից տրված կապոցը, սակայն չեն տեսել, թե ինչ է եղել կապոցում, կամ եթե գումար է եղել, որքան: Անհավանական է, որ եթե Վարժապետյանը 29 մլն դրամը տված լիներ Խաչիկյանին չհիշեր թե կոնկրետ ինչ արժույթով է գումարը փոխանցել Խաչիկյանին: Նշված փաստական հանգամանքները հիմնավորում են, որ իրականում Վարժապետյանի կողմից գումար չի տրվել Խաչիկյանին, և Խաչիկյանն իր հերթին չէր կարող խարդախությամբ տիրանալ դրան:
Հնարավոր չէր Գյումրու տարածքային ստորաբաժանման պատճառած վնասի չափը հաշվարկելու դեպքում վնասի չափը, թե վերահսկիչ պալատի աշխատակիցների և, թե ծառայության աշխատակիցների կողմից հաշվարկելիս ստացվեր նույն 29 մլն ՀՀ դրամի չափով, քանի որ իրականում պատճառված վնասը կազմել է մոտավորապես 84 մլն դրամ: Առավել արժանահավատ է Խաչիկյանի ցուցմունքը, որ ոչ թե հրավիրվել է խորհրդակցություն վնասը վերականգնելու նպատակով, այլ Գյումրու տարածքի աշխատակիցներին պարտավորեցվել է վերահսկիչ պալատի աշխատակիցների կողմից պահանջվող փաստաթղթերը տրամադրել վերջիններիս: Դատարանի եզրահանգումը, անհիմն է, չի բխում քրեական գործի նյութերից: Այս դրվագով 29 մլն ՀՀ դրամ Վ.Խաչիկյանին փոխանցելու հանգամանքը անհրաժեշտ և բավարար ապացույցներով չի հաստատվում:
Դատարանը առաջադրված մեղադրանքը հաստատված համարելով թույլ է տվել քրեադատավարական օրենքի էական խախտում, որն ազդել է գործի ելքի վրա:
Եթե դատարանը հաստատված է համարում, որ Խաչիկյանը բյուջե վերականգնելու նպատակով Վարժապետյանից ստացել է 29 մլն դրամ, Վ.Խաչիկյանի արարքը չէր կարող որակվել որպես խարդախություն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասով:
Նշված հանցագործության սուբյեկտ կարող է հանդիսանալ պարզապես 16 տարին լրացած մեղսունակ անձը: Սակայն առանձնահատուկ են այն դեպքերը, երբ տվյալ հանցագործությունների սուբյեկտներ են հանդիսանում պաշտոնատար անձինք: Այստեղ արդեն առկա է էական տարբերություն երկու հանցակազմերի միջև, քանի որ երկու դեպքերում տարբեր է «պաշտոնատար անձ» հանցագործության սուբյեկտի առանձնահատկությունը և նշանակությունը:
Խարդախության պարագայում այդ առանձնահատկությունը դրսևորվում է նրանում, որ պաշտոն զբաղեցնելու հանգամանքն ավելի խորը հոգեբանական ազդեցություն կարող է ունենալ անձի վրա, ում փորձում է խաբել կամ առավել ևս՝ ում վստահությունը փորձում է չարաշահել հանցավորը: Դրա հետևանքով տուժողն ավելի արագ կարող է ընկնել ազդեցության տակ և այդ ազդեցությունը կարող է լինել ավելի խորը:
Յուրացնելու կամ վատնելու առանձնահատկությունն այն է, որ այս պարագայում արդեն պաշտոնատար անձը կարողանում է «ի պաշտոնե» իրեն վստահված գույքի հափշտակությանն ուղղված համապատասխան գործողություններն իրականացնել պաշտոնեական դիրքի օգտագործմամբ:
Սուբյեկտիվ կողմը երկու հանցակազմերի պարագայում էլ դրսևորվում է ուղղակի դիտավորությամբ: Ընդ որում խարդախության պարագայում գույքին տիրանալու հանցավորի ուղղակի դիտավորությունը պարտադիր պետք է ծագի գույքն իրեն հանձնելու պահից, կամ գույքի հանդեպ համապատասխան իրավունք ձեռք բերելուց առաջ: Հակառակ դեպքում համաձայն սույն վերլուծության ինչպես նաև դատական պրակտիկայի՝ վեճն անցնում է քաղաքացիաիրավական կարգավորման տիրույթ: Տարբեր է իրավիճակը յուրացման դեպքում՝ այստեղ գույքին տիրանալու դիտավորությունը կարող է ծագել գույքի հանցավորի տիրապետության տակ անցնելուց հետո:
Խարդախության և յուրացման հանցակազմերի տարբերակման համար գլխավորապես անհրաժեշտ է անդրադառնալ դրանց օբյեկտիվ կողմերին:
Խարդախության օբյեկտիվ կողմի առանձնահատկությունն այն է, որ այն կատարվում է խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով: Հենց այդ՝ օբյեկտիվ կողմի յուրահատկություններն են խարդախությունը տարանջատում բոլոր այլ օրենսդրությամբ նախատեսված հափշտակության եղանակներից:
Խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով հանցավորը ներգործում է գույքին տիրապետողի գիտակցության վրա, ինչի արդյունքում վերջինս, մոլորության մեջ ընկնելով, անձամբ գույքը հանձնում է հանցավորին:
Խարդախության դեպքում որպես հիմնական գործողություն պետք է դիտարկել սեփականատիրոջ տիրապետումից գույքի առգրավման գործընթացը, որը պայմանավորված է հանցագործության սուբյեկտի կողմից խաբեությամբ կամ վստահության չարաշահմամբ: Հենց այս փոխկապակցված ակտերն են կազմում խարդախության օբյեկտիվ կողմի հատկանիշները:
Հանցավորի կողմից տուժողին խաբելու և/կամ նրա վստահությունը չարաշահելու և տուժողի կողմից գույքը հանցավորին հանձնելու միջև անպայմանորեն պետք է առկա լինի անքակտելի պատճառահետևանքային կապ: Հակառակ դեպքում այդ արարքը չի կարող դիտարկվել խարդախություն: Նույն խաբեությունը կամ վստահությունը չարաշահելը կարող է մեկ այլ (օրինակ՝ գողություն, յուրացում) հանցագործության կատարման պայմաններից մեկը հանդիսանալ, սակայն այդ արարքը չի կարող որակվել խարդախություն միայն այդ պայմանների առկայության պատճառով, առանց դրանց և գույքին տիրանալու փաստի միջև ուղղակի պատճառահետևանքային կապի առկայության:
Վկայակոչելով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի փետրվարի 24-ի թիվ ԵԿԴ/0176/01/09 որոշման դրույթները գտել է, որ խարդախության հանցակազմի առկայության համար անհրաժեշտ է տուժողի մոլորության իրավիճակում հայտնվելը և այդ իսկ մոլորության հետևանքով գույքի հանձնումը հանցավորին:
Հանցագործությունը որակելիս յուրացում կամ խարդախություն դատարանը առաջին հերթին պարտավոր է անդրադառնալ երկու հանցակազմերի օբյեկտիվ կողմերի համեմատական վերլուծությանը, դրանց տարբերություններին:
Ուսումնասիրության առարկա դատարանը պետք է դարձներ այն հարցը, թե արդյոք մեղադրյալի կողմից տուժողներին սուտ տեղեկություն հայտնելու, նրանց խաբելու և նրանց կողմից խաբվելու և մոլորության մեջ ընկնելու արդյունքում է գույքը հանձնվել մեղադրյալին, թե գույքի հանձնումը պայմանավորված է եղել այլ հանգամանքներով, իսկ խաբեությունը եղել է պարզապես նպատակին հասնելուն ուղղված գործողությունների հեշտացման միջոց:
Խարդախությունը բնութագրվում է որպես խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու եղանակով ուրիշի գույքի զգալի չափերով հափշտակություն կամ ուրիշի գույքի նկատմամբ իրավունքի ձեռքբերում: Խարդախության օբյեկտիվ կողմի առանձնահատկությունը դրսևորվում է հափշտակությունը խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով իրականացնելով: Խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով հանցավորը ներգործում է գույքին տիրապետողի գիտակցության և կամքի վրա, ինչի արդյունքում վերջինս, մոլորության մեջ ընկնելով, անձամբ գույքը հանձնում է հանցավորին: Խարդախության սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ, և հանցավորը գիտակցում է, որ խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով հափշտակում է ուրիշի գույքը, նախատեսում ու ցանկանում է այդ, այսինքն՝ ի սկզբանե նպատակ է ունենում հափշտակել այն, չվերադարձնել գույքը:
Յուրացումը բնութագրվում է նրանով, որ հանցավորը հափշտակում է իրեն վստահված գույքը` այն գույքը, որը գտնվում է նրա օրինական տիրապետման ներքո, որի նկատմամբ ունի որոշակի լիազորություններ: Հանցավորը գույքը վերցնում կամ գույքին տիրանում է՝ օգտագործելով այն լիազորությունները, որոնք նրան վերապահված են այդ գույքի նկատմամբ: Հանցավորը գույքի նկատմամբ կարող է օժտված լինել տարբեր լիազորություններով՝ տնօրինման, կառավարման և այլն, որոնք կարող են առաջանալ պաշտոնեական պարտականությունների կամ պայմանագրային հարաբերությունների ուժով: Խարդախության և այնպես էլ յուրացման դեպքում գույքի սեփականատերը կամովին է գույքը հանձնում հանցավորին, սակայն ի տարբերություն յուրացման՝ խարդախության դեպքում գույքի սեփականատերը գտնվում է մոլորության մեջ: Բացի այդ՝ խարդախության դեպքում գույքը հանձնելիս սեփականատերը գույք վերցնողին որևէ օրինական լիազորությամբ չի օժտում: Վերջապես, խարդախության դեպքում ի սկզբանե նպատակ է ունենում հափշտակել գույքը, մինչդեռ յուրացման դեպքում գույքը նրան հանձնելիս հափշտակելու նպատակը բացակայում է և այն առաջանում է հետագայում:
Տվյալ դեպքում Վ.Խաչիկյանը աշխատել է ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության պետի պաշտոնում /այսուհետ՝ Ծառայություն/:
Ծառայությունը պետության անունից իրականացրել է կենսաթոշակառուների կենսաթոշակի և մահացած կենսաթոշակառուների թաղման նպաստների վճարման գործառույթը, այսինքն՝ տվյալ գործառույթը իրականացնելու նպատակով պետության բյուջեից որոշակի գումար է հանձնվել Ծառայությանը: Կոնկրետ դեպքում ըստ նախաքննության մարմնի Գյումրու տարածքային բաժնում պետության կողմից թաղման նպաստ վճարելու նպատակով տրամադրված գումարները յուրացվել են, և Վ.Խաչիկյանը Վարժապետյանից պահանջել է վերականգնել պետությանը պատճառված վնասը: Ըստ Վարժապետյանի ցուցմունքի՝ պետական բյուջե վերականգնման ենթակա 29 մլն դրամն ինքը փոխանցել է Խաչիկյանին: Տվյալ դեպքում նախաքննության մարմինը, ապա նաև Դատարանը եզրակացնում են, որ Խաչիկյանը 29 մլն ՀՀ դրամը պետական բյուջե չի վճարել և խարդախությամբ հափշտակել է այն:
Ըստ մեղադրանքի Խաչիկյանը հանդիսանալով ծառայության պետը և օժտված լինելով տնօրինման, կառավարման լիազորություններով Վարժապետյանից պահանջել է վերականգնել կրկնակի ելքագրված գումարները: Այսինքն Վարժապետյանը վերականգնման ենթակա գումարը հանձնել է Խաչիկյանին ոչ թե մոլորության մեջ ընկնելով այլ որպես ծառայության ղեկավարի օրինական պահանջ` նկատի ունենալով, որ նշված գումարները ծառայության տնօրինությանն են անցել լիազոր մարմնի կողմից ի դեմս Ծառայության պետական պարտավորություններն իրականացնելու նպատակով: Ընդ որում վերը նշված իրարամերժ ցուցմունքներից և ոչ մեկով չի հստակեցվում, որ Վ.Խաչիկյանը 29 մլն ՀՀ դրամը վերականգնելու պահանջ ներկայացնելիս արդյոք պարզաբանել, առավել ևս հավաստիացրել է իր հետագա գործողությունների վերաբերյալ: Ավելին, Վարժապետյանը դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով հայտնել է, որ գումարը հանձնելուց հետո սկզբում Խաչիկյանը ցանկացել է վերականգնել գումարը, սակայն հետագայում չի վերականգնել: Հատկանշական է, որ ըստ առաջադրված մեղադրանքի Խաչիկյանը ծառայությունում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով անձամբ և Ա.Աբրահամյանի միջոցով հրահանգավորել է տարածքային բաժինների պետերին վճարումը կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրել, այնուհետև դրամարկղից ստացել են առանձնապես խոշոր չափերի 131.582.500 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները և յուրացման եղանակով հափշտակել: Մի դեպքում գումարները փոխանցվել են Խաչիկյանին ՀՀ վերահսկիչ պալատի աշխատողներին կաշառք տալու պատրվակով, սակայն կաշառք չի տրվել, և դատարանը հաստատված է համարել արարքի որակումը որպես յուրացում, իսկ Գյումրու դրվագով Խաչիկյանը հանձնարարել է վերականգնել գումարները, սակայն գումարը պետական բյուջե չի փոխանցել ու հափշտակել է այն, մեղադրանքի կողմը արարքը որակել է որպես խարդախություն: Երկու դրվագներում էլ գործ ունեն ծառայությանը հանձնված, նրա տնօրինությանը վստահված դրամական միջոցների հետ, սակայն, նախաքննության մարմինը, այնուհետև նաև Դատարանը մի դեպքում հափշտակությունը որակել են որպես յուրացում, իսկ մյուս դեպքում՝ խարդախություն:
Խաչիկյանը որևէ մեկին մոլորության մեջ չի գցել, գումարը պահանջել է որպես ծառայության ղեկավար` ով օժտված է եղել կազմակերպական-տնօրինչական լիազորություններով, այլապես վերականգնման ենթակա գումարը ոչ մի դեպքում Խաչիկյանին չէին հանձնի: Դատարանը պետք է իրավական դիրքորոշում արտահայտեր այն հարցի կապակցությամբ, թե արդյոք Ծառայության պետի փոխարեն, որևէ այլ անձի և/կամ պաշտոնյայի պահանջով, խնդրանքով և/կամ վստահեցումներով Է.Վարժապետյանը, Ա.Աբրահամյանը և այլոք կփոխանցեին իրենց կողմից յուրացված 29 մլն ՀՀ դրամ գումարը:
Դատարանը նշել է, թե բացակայում է ապացույց, որ Խաչիկյանին հանձնված 29 մլն ՀՀ դրամ գումարը նրան, որպես ծառայության պետի, ի պաշտոնե կամ առանձին հանձնարարությամբ հանձնված գույք էր, որի հետևանքով հանգել է համոզմունք, թե Խաչիկյանը չէր կարող յուրացնել այդ գույքը: Դատարանը փաստել է, որ Խաչիկյանը տվյալ գումարին տիրացել է Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցների վստահությունը չարաշահելու միջոցով:
Դատարանի եզրահանգումները հակասում են ՀՀ Սահմանադրության 18-րդ, 19-րդ, 21-րդ հոդվածներով ամրագրված սկզբունքներին, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ և 365-րդ հոդվածների պահանջներին: Դատարանը անձի մեղավորությունը համարում է ապացուցված ոչ թե տարբեր հանգամանքների բացառման միջոցով, այլ կոնկրետ փաստերի և հանգամանքների հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցման շեմին համապատասխանող վերաբերելի, թույլատրելի և բավարար ապացույցների միջոցով:
Վ.Խաչիկյանը, աշխատելով ծառայություն պետի պաշտոնում, հանդիսացել է մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ: Խաչիկյանն օգտվել է գույքի նկատմամբ իրեն վերապահված լիազորություններից:
Դատարանը բազմակողմանիության, լրիվության և օբյեկտիվության շրջանակներում պետք է գնահատեր նաև այն հանգամանքը, թե կոնկրետ ինչ շարժառիթով առաջնորդվելով են Է.Վարժապետյանը, Ա.Աբրահամյանը և այլոք ենթադրաբար 29 մլն ՀՀ դրամը տրամադրում հենց Վ.Խաչիկյանին, արդյոք նրանց գործողություններն ուղղված էին պետությանը հասցված վնասը վերականգնելուն, այն պարագայում երբ ոչինչ չէր խանգարում իրենց ինքնուրույն մուտքագրել այդ գումարը գանձապետարան: Հետագայում Ծառայության Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցների կողմից յուրացվել էր մոտ 84 մլն ՀՀ դրամ գումար և ակնհայտ է, որ վերջիններս այդ ենթադրյալ գումարը փոխանցելիս գիտակցում էին, որ դրանով չեն վերականգնում ողջ գումարը:
Դատարանը պետք է դիրքորոշում արտահայտեր նաև, թե կոնկրետ ում կամ որ գույքը ենթադրաբար հափշտակելուն էր ուղղված Վ.Խաչիկյանի դիտավորությունը: Նման պայմաններում Դատարանը մերժում է Դատախազության Վ.Խաչիկյանի դեմ ներկայացված 29 մլն ՀՀ դրամի քաղաքացիական հայցը ոչ պատշաճ անձի կողմից հարուցված լինելու պատճառաբանությամբ, քանի որ տվյալ հանցագործծության հետևանքով տուժողը պետությունը չի:
Դատարանն իրավական դիրքորոշում պետք է արտահայտեր նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի դիպոզիցիայով արտահայտված «ուրիշի գույք» եզրի կապակցությամբ և հիմնավորեր, թե արդյոք հանցագործությամբ ձեռք բերված գույքը կարող է համարվել հանցավորի սեփականությունը:
Դատարանը դիրքորոշում է արտահայտել, թե դատաքննությամբ չի ապացուցվել, որ Խաչիկյանին փոխանցված 29 մլն ՀՀ դրամն այն նույն գումարներից էր, որը նախապես ելքագրել և ենթադրաբար յուրացրել է Գյումրու տարածքային բաժնի օպերատոր Ա.Աբրահամյանը: Էական չէ թե Վ.Խաչիկյանին ենթադրաբար փոխանցված 29 մլն ՀՀ դրամը նախկինում Է.Վարժապետյանի և այլոց կողմից յուրացված հենց այն նույն թղթադրամներով և արժույթով է եղել, թե ոչ: Այս կապակցությամբ Դատարանի դիրքորոշումը պատճառաբանված չէ:
Վ.Խաչիկյանին 29 մլն ՀՀ դրամ գումարը Ծառայության Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցների կողմից փոխանցված լինելու հանգամանքը հիմնավորման հիմքում Դատարանը դրել է ՇԴ/0066/01/13 քրեական գործով Ա.Աբրահամյանի, Է.Վարժապետյանի ցուցմունքները, որոնք գործի շրջանակներում դատաքննությամբ պատշաճ ընթացակարգերի միջոցով չեն ձեռք բերվել, և չեն հանդիսացել օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտով հաստատված ապացույցներ: ՇԴ/0066/01/13 քրեական գործով դատարանը համարել է Ա.Աբրահամյանի կողմից հանցագործությամբ պետությանը հասցված վնասի 29 մլն ՀՀ դրամը վերականգնած և այդ մասով մերժել է Դատախազության քաղաքացիական հայցը: Թիվ ԵԿԴ/0011/01/13 քրեական գործով Դատարանը մերժել է Դատախազության քաղաքացիական հայցը` 29 մլն ՀՀ դրամ չափով` պատճառաբանելով, որ պետությունը չի հանդիսանում պատշաճ սուբյեկտ: Դատարանը (թե՛ Երևան քաղաքի Կենտրոն Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների, թե՛ Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանները) դատական սխալի արդյունքում անհնար է դարձրել հաստատված կատարված հանցագործությամբ պետությանը հասցված վնասի հատուցումը, քանի որ ՇԴ/0066/01/13 դատավճռով Ա.Աբրահամյանի կողմից հանցագործությամբ պետությանը հասցված վնասի 29 մլն ՀՀ դրամը վերականգնած է և այդ մասով դատախազության քաղաքացիական հայցը մերժել է, իսկ թիվ ԵԿԴ/0011/01/13 դատական ակտով Դատարանը մերժել է Դատախազության Վ.Խաչիկյանի դեմ հարուցված քաղաքացիական հայցը: Ստացվում է, որ միակ իրավասու սուբյեկտը այդ գումարը Վ.Խաչիկյանից պահանջելու Ա.Աբրահամյանն է, իսկ վերջինիցս ոչ մեկն այդ թվում նաև պետությունը չի կարող այդ 29 մլն ՀՀ դրամը պահանջել:
Դատարանը բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ չի գնահատել մյուս մեղադրյալների Խաչիկյանի դեմ տրված ցուցմունքները, ինչն ազդել է գործի ելքի վրա:
Դատավճռի հիմքում դրվել է Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014 թվականի հունիսի 17-ի դատավճիռը, որը սույն բողոքով վիճարկվող դատական ակտը կայացնելիս օրինական ուժի մեջ չէր մտել, այսինքն վկայակոչել է իրավական հետևանքներ չառաջացնող դատական ակտ:
Դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 301-րդ հոդվածի պահանջը:
Եթե ընդունվի, որ հաստատված է նախաքննության մարմնի կողմից առաջադրված մեղադրանքը ապա դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում Խաչիկյանի կողմից կատարած արարքի ծանրությանն ու անձին:
Դատարանը որպես Խաչիկյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտարկել յուրացման ընթացքում վերջինիս առանձնապես ակտիվ դերը՝ հաշվի առնելով, որ վերջինս է կազմակերպել վերոնշյալ կայուն խումբը, ղեկավարել խմբի գործունեությունը, ընդգրկել է խմբի նոր անդամներ, ստացել և բաշխել է կազմակերպված խմբի հանցավոր գործունեության ընթացքում յուրացված գումարները:
Դատարանը սխալ է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի դրույթները, քանի որ հաստատված համարելով կազմակերպված խմբի ղեկավար լինելու հանգամանքը, որը հանդիսացել է Վ.Խաչիկյանին մեղսագրվող հանցագործության հատկանիշ` ըստ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-ի 3-րդ մասի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի, միաժամանակ այդ նույն հատկանիշը հաշվի է առել որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք:
Դատարանի կողմից հաշվի չեն առնվել օրենքով սահմանված պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները: Դատարանը չի ճշտել, արդյոք խնամքի տակ այլ անձինք առկա են:
Գրեթե նույնական անձը բնութագրող տվյալներով մի մասի նկատմամբ դատարանը նպատակահարմար է գտել պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, իսկ Վ.Խաչիկյանի նկատմամբ նշանակել է մեղսագրվող հանցագործության համար նախատեսված գրեթե առավելագույն պատժաչափ՝ ազատազրկում յոթ տարի 6 ամիս ժամկետով, երբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է առավելագույնը 8 տարի: Դատարանը ճիշտ չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջները և Խաչիկյանի նկատմամբ նշանակել է ավելի խիստ պատիժ: Արդյունքում խախտելով նաև Վ.Խաչիկյանի ՀՀ Սահմանադրության 14.1-րդ և 19-րդ հոդվածներով երաշխավորված իրավունքները:
Քաղաքացիական հայցը դատարանի կողմից քննության առարկա չի դարձվել և այն լուծվել է առանց օրենքով նախատեսված ընթացակարգով քննության առնելու, հնարավորություն չընձեռելով պաշտպանական կողմին առարկություններ և դիրքորոշում ներկայացնելու:
Վկա Գ.Մինասյանի ցուցմունքով հիմնավորվել է, որ իր կենսաթոշակառու պապը՝ Ա.Մինասյանը, ԱՄՆ-ից Հայաստան է վերադարձել 2007 թվականի սեպտեմբերին և ստացել` իր նախորդ տարիների կուտակված կենսաթոշակը: 2007 թվականի փետրվարին նրա անվամբ ելքագրված 375.203 ՀՀ դրամ գումարը չեն ստացել: Ներկայացված քաղաքացիական հայցն այդ վերականգնված գումարի մասով բավարարման ենթակա չէ, քանի որ ենթադրյալ յուրացված գումարից մնացած մասը վճարվել է Մինասյանին /տես դատավճռի 107 էջը/: Քաղաքացիական հայցով մերժման ենթակա գումարներին անդրադարձել է պաշտպան Լ.Սիմոնյանը` ում հաշվարկներով քաղաքացիական հայցի գումարի հաշվարկային սխալը կազմում է մոտ կազմում է 19 մլն ՀՀ դրամ:
Վերոնշյալ պայմաններում խախտվել են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 8-րդ, 23-րդ, 304-րդ հոդվածների պահանջները:
Վստահությունը չարաշահելու միջոցով խարդախություն կատարելու դրվագով Վ.Խաչիկյանի արարքը չի համապատասխանում պատճառաբանված և հիմնավոր դատական ակտ կայացնելու օրենսդրության պահանջներին, Վճռաբեկ դատարանի և Սահմանադրական դատարանի որոշումներով արտահայտված իրավական դիրքորոշումներին` այդ մասով դատավճիռը ենթակա է բեկանման:
Խախտվել են ՀՀ Սահմանադրության 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 14.1-րդ, 15-րդ, 18-րդ, 19-րդ, 20-րդ, 21-րդ հոդվածներով, Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 14-րդ հոդվածներով երաշխավորված իրավունքները:
Բացի այդ խախտվել են Վերաքննիչ դատարանի նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 8-րդ, 10-րդ, 17-րդ, 23-րդ, 27-րդ, 59-րդ, 60-րդ, 80-րդ, 104-105-րդ, 115-117-րդ, 126-127-րդ, 160-րդ, 182-րդ, 217-րդ, 234-րդ, 301-րդ, 304-րդ, 307-րդ, 331-րդ, 358-րդ, 360-րդ հոդվածներով ամրագրված իրավունքները, սխալ են կիրառվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 8-րդ, 10-րդ, 38-41-րդ, 48-րդ, 61-63-րդ, 70-րդ, 178-րդ հոդվածները:
Դիմողը խնդրել է Վ.Խաչիկյանի մասով բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը և վերջինիս արդարացնել:
Մեղադրանքը հաստատված համարելու պարագայում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով Առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժը փոխարինել ավելի մեղմ պատժով` կիրառելով մեղմացուցիչ հանգամանքները, որոնք անտեսվել էին ստորադաս դատարանի կողմից, չկիրառել ծանրացուցիչ գնահատված հանգամանքները, երաշխավորելով Վ.Խաչիկյանի խտրական վերաբերմունքից զերծ մնալու ՀՀ Սահմանադրությամբ և Կոնվեցիայով ամրագրված իրավունքը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Վ.Խաչիկյանին արդարացնել, քրեական գործի վարույթը կարճել հանցադեպի կամ հանցակազմի բացակայության հիմքով:
Վ.Խաչիկյանի մասով բավարարված քաղաքացիական հայցը մերժել:
37. Դիմող` ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պաշտպան Լ.Սիմոնյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը` հայտնել է, որ Դատարանը Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս թույլ է տվել դատական սխալ` նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներ, որոնք իրենց բնույթով էական են և ազդել են ճիշտ դատական ակտ կայացնելու վրա:
Դատարանը թույլ է տվել օրենքի ոչ ճիշտ կիրառում, այն է` Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը, որը ենթակա էր կիրառման:
Դատարանը Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է գնահատել` պետությանը պատճառված վնասը 2 մլն ՀՀ դրամի չափով կամովին փոխհատուցելը, հանցագործությունը բացահայտելուն, կազմակերպված խմբի հիմնական անդամներ Վ.Խաչիկյանին, Հ.Գրիգորյանին և Վ.Խաչատրյանին, ոչ մշտական անդամ Ա.Սուքիասյանին մերկացնելուն աջակցելը: Ամբաստանյալների կազմում Ա.Աբրահամյանն առաջինն է, ով դեռևս 2011 թվականի հունիսի 15-ին տվել է դեպոնենտ գումարներն անհիմն ելքագրելիս Վ.Խաչիկյանի, Հ.Գրիգորյանի և Վ.Խաչատրյանի դերակատարության վերաբերյալ մեղադրող ցուցմունքներ, իսկ 2011 թվականի նոյեմբերի 08-ին ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանին առերես պնդել` յուրացումներին նրա մասնակցության և իրական դերակատարության վերաբերյալ ցուցմունքներ: Ա.Աբրահամյանի անձը բնութագրող տվյալներ է դիտվել` նախկինում դատապարտված չլինելը, ֆիզիկապես վատառողջ լինելը, ՀՀ և ԼՂՀ սահմանների պաշտպանական մարտական գործողություններին մասնակցելու համար մեդալներով պարգևատրվելու հանգամանքը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը:
Դատարանը պետք է կիրառեր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը և Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ նշանակեր, քանի որ դատական ակտով հաստատված է բացառիկ հանգամանքները և Ա.Աբրահամյանի դերը խմբի կողմից կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելու փաստը:
Հղում կատարելով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի Հ.Հաբեշյանի վերաբերյալ 2007 թվականի օգոստոսի 30-ի թիվ ՎԲ-145/07 և Ս.Հունիկյանի վերաբերյալ 2008 թվականի փետրվարի 29-ի թիվ ՎԲ-11/08 որոշումների դրույթների վրա գտել է, որ Ա.Աբրահամյանը նախաքննության փուլում տվել է մանրամասն ցուցմունքներ, որոնցով ակտիվորեն աջակցել է վարույթն իրականցնող մարմնին, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել: Իսկ դատաքննության ժամանակ նույնպես իրեն մեղավոր է ճանաչել, համաձայն չլինելով մեղսագրված գումարի չափի հետ, պնդել է նախաքննության ժամանակ տված բոլոր ցուցմունքները:
Դատարանը թույլ է տվել քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառում, Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի պահանջները և, որի արդյունքում նրա նկատմամբ չի նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիայով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ:
Դատարանը թույլ է տվել քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառում, քանի որ չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները և նրան չի ազատել ազատազրկման ձևով նշանակված պատժի կրումից:
Ա.Աբրահամյանը 06.06.2012թ-13.06.2012թ-ը բուժում է ստացել <<Էրեբունու>> բժշկական կենտրոնում և նրա մոտ ախտորոշվել է` սրտի իշիմիկ հիվանդություն, իշիմիկ կարդիոմոպատթիա, զարկերակային հիպենտենզիա III, հաճախակի կրիզներով, շականակագեղձի ադենոմա հիվանդությունները:
Էպիկրիզում նշված Ա.Աբրահամյանի հիվանդություններն առկա են ՀՀ Կառավարության 26.05.2066թ-ի 825-Ն որոշման N 2 հավելվածի <<Պատիժը կրելուն խոչընդոտող ծանր հիվանդությունների>> ցանկի 28-րդ կետի 4-րդ ենթակետում, 30-րդ և 31-րդ կետերում:
<<Էրեբունի>> բժկական կենտրոնի կողմից տրամադրված Ա.Աբրահամյանի առողջական վիճակի վերաբերյալ գրության համաձայն. <<Հիվանդը կարիք ունի սրտաբանի մշտական ամբուլատոր հսկողության, դեղորայքի մշտական օգտագործման և դեկոմպենսացիայի դեպքում` ստացիոնար բուժման>>:
ՀՀ ԱՆ <<Վարդաշեն>> քրեակատարողական հիմնարկի 09.04.2013թ-ի գրության համաձայն Ա.Աբրահամյանի մոտ ախտորոշվել է` սրտի իշեմիկ հիվանդություն, իշեմիկ կարդիոմոպաթիա, զարկերակային հիպենտենզիա, հաճախակի կրիզներով, շականակագեղձի ադենոմա, հիվանդություններ:
Հաշվի առնելով վերը նշված հիվանդություններն, Ա.Աբրահամյանի անձն ու գործի քննության ընթացքում ցուցաբերած վարքագիծը, Դատարանը նրա նկատմամբ պետք է կիրառեր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջը և Ա.Աբրահամյանին ազատեր պատժի կրումից:
Դատարանը Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս չկիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը և 79-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները, թույլ է տվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառում, որը և հանգեցրել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ և 360-րդ հոդվածների պահանջներին չհամապատասխանող դատական ակտի կայացմանը, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի համաձայն քրեադատավարական օրենքի էական խախտում է և հիմք է նրա մասով դատավճիռը բեկանելու համար:
Դիմողը խնդրել է բեկանել և փոփոխել Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը` Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով:
Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը և նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված պատժից ավելի մեղմ պատիժ:
Ա. Աբրահամյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները` նրան ազատելով պատժի կրումից:
38. Դիմող` ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի պաշտպան Վ.Աթոյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը` հայտնել է, որ դատավճռով նշանակված պատժաչափի և պատժատեսակի հետ լիովին համաձայն լինելով, առարկում է ինչպես ամբաստանյալներից համապարտությամբ գումարը բռնագանձելու այնպես էլ ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանից և մյուսներից 85.767.431 ՀՀ դրամ գումարի բռնագանձման որոշման դեմ:
Ա.Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակված գումարներից Վ.Խաչիկյանն ստացել է գումարի 70 տոկոսը՝ 31.284.281 ՀՀ դրամը, իսկ Ա.Աբրահամյանը, Հ.Գրիգորյանը և Ա.Սուքիասյանը՝ 10-ական տոկոսը՝ 4.469.183 -ական ՀՀ դրամը: Ստացված գումարների իր մասնաբաժնից Հ.Գրիգորյանը Վ.Գևորգյանին ամսական տվել է 10.000-40.000 ՀՀ դրամ:
Ինչպես երևում պաշտպանյալ Ա.Սուքիասյանը կազմակերպված խմբի կողմից հափշտակված 44.691.831 ՀՀ դրամից յուրացրել է դրա 10 տոկոսը, որը կազմում է 4.469.183 ՀՀ դրամ: Իսկ ընդհանուր գումարի մնացած մասը բաժին է հասել խմբի մյուս անդամներին, որի հետ պաշտպանյալն առնչություն չունի:
Հղում կատարելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի դրույթների վրա գտել է, որ պաշտպանյալը պետք է պատասխանատվության ենթարկվի միայն իր կատարած արարքի համար և նրանից որպես պետությանը պատճառված նյութական վնաս, պետք է բռնագանձվի միայն իր կողմից յուրացված 4.469.183 ՀՀ դրամ գումարը:
Նախաքննության ընթացքում Ա.Սուքիասյանը հանցագործությամբ պատճառված վնասից վերականգնել է 17.159.083 ՀՀ դրամ գումարը՝ հույսով, որ դատաքննության ընթացքում նշված հանգամանքը դատարանը հաշվի կառնի և միջոցներ կձեռնարկի նրա կողմից ավել վճարված գումարը հետ վերադարձնելու ուղղությամբ:
Դատաքննության ընթացքում պաշտպանյալի վերաբերյալ նշված վերոհիշյալ հանգամանքները հերքող ապացույց ձեռք չի բերվել:
Դատախազության կողմից ամբաստանյալների նկատմամբ կիրառված համապարտության մասին սկզբունքը սխալ է կիրառված և հակասում է քրեական օրենսդրության սկզբունքներին:
Ամբաստանյալների կողմից գործով ձեռք բերված նախնական համաձայնությունը չի կարելի դիտարկել որպես նրանց միջև <<կնքված պայմանագիր>>: Հետևաբար, վերանում է նաև նրանց համապարտ պատասխանատվության հարցը:
Համապարտ պատասխանատվությունը պարտատիրոջ համար ապահովում է կրած վնասների փոխհատուցելու ավելի լայն հնարավորություններ ոչ միայն այն բանի հետևանքով, որ նրա առջև պատասխանատու են բոլոր պարտապանները, այլ նրանով, որ հնարավորություն է ընձեռում պահանջ ներկայացնել այն պարտապանին, ով ի վիճակի է փոխհատուցել իր կրած վնասները:
Ակնհայտ է, որ համապարտ պատասխանատվությունը իր էությամբ հանդիսանում է կոլեկտիվ պատասխանատվություն, որը քրեական պրակտիկայում կիրառելու համար օրենսդրական ոչ մի հիմք գոյություն չունի:
Մեղադրական կողմը անտեսելով օրենքով սահմանված անհատական պատասխանատ-վության սկզբունքը, առաջնորդվում է ինչ գնով լինի՝ վերականգնել հանցագործության հիմնական կազմակերպիչը հանդիսացող և հափշտակված ընդհանուր գումարի 70 տոկոսը յուրացրած անձի կողմից պետությանը պատճառված վնասը:
Ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքներում հստակ մատնանշված է հափշտակված գումարների բաշխման չափաքանակը, որը ստացել է նրանցից յուրաքանչյուրը: Հետևաբար, պատճառված վնասի վերականգնումը՝ պետք է իրականացվի յուրաքանչյուրից ըստ իր յուրացրած չափի:
Որպես պետությանը պատճառված վնաս ինչպես մյուս ամբաստանյալների, այնպես Ա.Սուքիասյանից պետք է բռնագանձվի միայն նրա կողմից յուրացված գումարի՝ այսինքն՝ 4.469.183 ՀՀ դրամի չափով: Իսկ նրա կողմից ավել չափով մուծված 12.689.900 ՀՀ դրամ գումարը (17.159.083 – 4.469.183 = 12.689.900), պետք ձևով վերադարձվի պաշտպանյալին:
Դատավճռում քաղաքացիական հայցը բավարարելիս կոնկրետ չի նշվել թե օրենքով սահմանված այդ որ կարգով է առաջնորդվել և ինչի հիման վրա է կիրառել համապարտ պատասխանատվությունը:
Դատարանը որպես դրա հիմք նշել է ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1073 և 1074 հոդվածները, սակայն, այդ հոդվածները վերաբերվում են միայն քաղաքացիական պատասխանատվությանը և քրեական պրակտիկայում դրանք կիրառություն ունենալ չեն կարող: Համապարտ պատասխանատվությունը նախատեսված է ՀՀ քաղաքացիական օրենսգքի 361-րդ հոդվածով, որի դրույթները քրեական օրենսգրքի հետ առնչություն չունեն:
Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանից՝ համապարտությամբ բռնագանձվել է 85.767.431 ՀՀ դրամ գումար:
Պաշտպանյալը մեղադրվում է Արաբկիրի սոցիալական ծառայությունում խմբի կազմում հափշտակած 38.848.189 ՀՀ դրամ գումարի և Նոր-Նորքի ծառայությունում հափշտակած 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար յուրացնելու մեջ, որոնց գումարը կազմում է 44.691.831 ՀՀ դրամ: Այս գումարից դուրս այլ մեղադրանք իր պաշտպանյալին չի ներկայացվել:
Եթե նույնիսկ հաշվի չառնվի Ա.Սուքիասյանի կողմից որպես վնասի հատուցում մուծված 17.159.083 ՀՀ դրամ գումարը, ապա դատարանը պաշտպանյալի մասնակցությամբ հափշտակություն կատարած խմբին 44.691.831 ՀՀ դրամ գումարից ավելին բռնագանձելու իրավունք չուներ: Մինչդեռ, դատարանը կայացրել է նշված խմբից 85.767.431 ՀՀ դրամ գումար բռնագանձելու որոշում, որը մեղադրանքի ծավալից դուրս է: Հետևաբար, այն անհիմն է և ենթակա` փոփոխման:
Դիմողը խնդրել է դատավճիռը քաղաքացիական հայցի մասով բեկանել, պետությանը պատճառված վնասը ամբաստանյալներից համապարտ պատասխանատվության կիրառմամբ բռնագանձելու պահանջը վերացնել և այն իրականացնել յուրաքանչյուր ամբաստանյալի կողմից յուրացված գործով հաստատված բաժնեմասերի չափով՝ կոնկրետ Ա.Սուքիասյանի մասով 44.691.831 ընդհանուր գումարի 10 տոկոսի չափով, որը կազմում է 4.469.183 ՀՀ դրամ:
Միջոցներ կիրառել որպես պետությանը պատճառված վնասի հատուցում ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի կողմից իր բաժնեմասից ավել վճարված 12.689.900 ՀՀ դրամ գումարը (17.159.083 - 4.469.183 = 12.689.900) վերադարձնելու ուղղությամբ:
Սույն դատավճռով Ա.Սուքիասյանից և մյուսներից 85.767.431 ՀՀ դրամ գումար բռնագանձելու մասին որոշման մեջ գումարի չափը փոփոխել և այն համապատասխանեցնել խմբի կողմից յուրացված գումարի և դրա սահմաններում ամբաստանյալների՝ այդ թվում պաշտպանյալի կողմից կատարված վճարումների հաշվառմամբ ստացված գումարի չափին:
39. Դիմող` ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանի պաշտպան Ա.Զաքարյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը` հայտնել է, որ գործը քննելիս և դատական ակտ կայացնելիս դատարանը թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի հիմնարար խախտումներ, որի արդյունքում ընդունված դատական ակտը խաթարում է արդարադատության բուն էությունը, խախտում` սահմանադրորեն և միջազգային պայմանագրերով պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը, ինչպես նաև Հ.Գրիգորյանի՝ ՀՀ Սահմանադրությամբ, միջազգային պայմանագրերով և օրենսդրությամբ երաշխավորված իրավունքները:
Արդար դատաքննության իրավունքը երաշխավորված է ՀՀ Սահմանադրության 19-րդ հոդվածով: Արդար դատաքննության իրավունքն իր մեջ ներառում է գործը քննող դատավորի անփոխարինելիության սկզբունքը և բացառում` դատական քննության ընթացքում դատավորի փոխվելու դեպքում նիստը շարունակելու գաղափարը: Այս պնդումը իր հաստատումն է գտել դատական պրակտիկայում, երբ գործը քննող դատավորն ինչ-ինչ պատճառներից ելնելով, այլևս չի կարողացել շարունակել մասնակցել տվյալ գործի քննությանը` փոխարինողը գործը սկսել է քննել սկզբից, այսինքն՝ անկախ դրանց մի մասը նախորդ դատավորի մասնակցությամբ հետազոտվելու հանգամանքից:
Քրեական գործը վարույթ էր ընդունել դատավոր Մ.Պապոյանը, որի մասնակցությամբ հետազոտվել էին բազմաթիվ ապացույցներ, հարցաքննվել` շուրջ 100 վկաներ: Այնուհետև գործը վարույթ ընդունեց դատավոր Մ.Մակյանը, ով բավարարեց ինքնաբացարկի միջնորդությունը: Գործը վարույթ ընդունեց դատավոր Ա.Վարդանյանը: Սակայն վերջինս անտեսելով օրենքի իմպերատիվ պահանջը, որոշեց տվյալ գործի համար կամայականորեն փոփոխել քրեական դատավարության իրականացման կարգը և գործի քննությունը շարունակել, այլ ոչ թե սկսել նորից: Արդյունքում, դատավոր Ա.Վարդանյանի մասնակցությամբ տեղի ունեցած դատական նիստերի ժամանակ այդպես էլ չհետազոտվեցին բազմաթիվ ապացույցներ, որոնց թվում` նաև պաշտպանական կողմի ապացույցները: Խոսքն այն անձանց մասին է, ովքեր դատավոր Մ.Պապոյանի ժամանակ տվել են մեղադրանքը հերքող ցուցմունքներ:
Դատավոր Ա.Վարդանյանն իր գործողությունները արդարացրեց գործը ողջամիտ ժամկետներում քննելու անհրաժեշտությամբ` դատավճռում բերելով փաստարկներ, որ ինքը կաշկանդված չի եղել նախորդ դատավորի մասնակցությամբ հետազոտված ապացույցները կրկին հետազոտելու հնարավորությունից, սակայն դրանք կրկին չի հետազոտել, քանի որ դատավարության մասնակիցներն այդպիսի միջնորդություն չեն հարուցել:
Գործը ողջամիտ ժամկետներում քննելու մեղադրյալի իրավունքը չի կարող գերակայել արդար դատաքննության իրավունքը և նախատեսել դրանից շեղվելու դեպքեր: Ինչ վերաբերվում է այն փաստարկին, որ պաշտպանական կողմը չի միջնորդել նախորդ դատավորի մասնակցությամբ հետազոտված ապացույցները կրկին հետազոտել, չի համապատասխանում իրականությանը, քանզի անձամբ միջնորդել է դատարան հրավիրել և հարցաքննել այն բոլոր անձանց, ովքեր հարցաքննվել են դատարանում մինչև դատավոր Ա.Վարդանյանի կողմից գործը վարույթ ընդունելը: Նախորդ դատավորի մասնակցությամբ հարցաքննված վկաների մի մասը տվել է մեղադրանքը հերքող ցուցմունքներ` բացառելով մի քանի տասնյակ միլիոն դրամի հափշտակությունը: Այդ վկաները որոնց հարցաքննության դեպքում ամբաստանյալներին վերագրված հափշտակված գումարի չափը զգալիորեն կնվազեր: Այդ վկաների ցուցմունքների գերակշռող մասը դատավճռում չօգտագործվեց, համարելով, որ ամբաստանյալների մեղավորությունը հաստատելու համար դրանք էական նշանակություն չունեն, իսկ որոշ վկաների ցուցմունքներն օգտագործեց Վ.Խաչիկյանի կողմից 29.000 դրամի հափշտակությունը հաստատելու համար: Վկաներին հարցաքննելու միջնորդության վերաբերյալ որոշում չկայացվեց:
Նշված խախտումները այնպիսի խախտումներ են, որոնց դեպքում դատավճիռը ենթակա է բեկանման:
Մեղադրանքի հիմքում որպես ապացույցներ, դրվել են ամբաստանյալների նախաքննության ընթացքում որպես վկա տված ցուցմունքները, որոնցում վերջիններս իրենց դեմ վկայություն են տվել: Այդ ցուցմունքները ձեռք են բերվել ամբաստանյալների իրավունքների կոպիտ խախտումներով: Նրանք գտնվել են փաստացի կասկածյալի կարգավիճակում և զրկված են եղել օգտվելու լռելու իրավունքից: Քրեական հետապնդման մարմինը անտեսելով ամբաստանյալների իրավունքները, շարունակել է նրանց որպես վկա հարցաքննել` պաշտպանյալի նկատմամբ գործադրել նաև հոգեբանական ճնշում, որի մասին պաշտպանյալը նշել է որպես մեղադրյալ ցուցմունքներում և հրաժարվել որպես վկա տված ցուցմունքներից:
Ամբաստանյալների որպես վկա հարցաքննության արձանագրություններն ձեռք են բերվել օրենքի կոպիտ խախտումով: Դատարանը պարտավոր էր դրանց օգտագործումը ճանաչել անթույլատրելի, սակայն դա չի արել: Քանի որ դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով պարզվել է, որ կենսաթոշակառուների վճարային ցուցակների նկատմամբ հսկողություն իրականացնելու պարտականություն վճարային ծառայության ոչ մի աշխատողի, այդ թվում՝ Հ.Գրիգորյանի վրա դրված չի եղել: Հ.Գրիգորյանն ի պաշտոնե պարտավոր է եղել կարգադրել ծառայության գանձապահին վճարային ծառայությանը հանձնված ցուցակներում արտացոլված գումարները փոխանցել համապատասխան տարածքային ծառայություններին: Եթե դատարանը ամբաստանյալների որպես վկա տված ցուցմունքները ճանաչեր օգտագործման համար անթույլատրելի, ապա պետք է հռչակեր Հ.Գրիգորյանի անմեղությունը:
Դատարանը դատավճռի հիմքում դրել է նաև դատարանում հրապարակված մի շարք վկաների նախաքննական ցուցմունքները, պատճառաբանելով, որ դրանք ամբաստանյալների մեղավորությունը հիմնավորող միակ ապացույցները չեն, այդ դրվագներով կատարված գումարների հափշտակությունները հաստատվել են դատարանում հետազոտված այլ ապացույցներով, հետևապես վկաներին դատարանում չհարցաքննելով չի խախտվել ամբաստանյալների իրավունքները:
Այս պատճառաբանությունը հակասում է նույնանման հարցի վերաբերյալ դատավճռում նշված պատճառաբանությանն այն առումով, որ դատավոր Ա.Վարդանյանը դատական նիստը նախագահելու ժամանակ զրկված է եղել ոչ միայն այդ անձանց հարցաքննելու, այլ նաև նախորդ դատավորի նախագահությամբ հարցաքննված վկաներին այս նիստով հարցաքննելու հնարավորությունից: Հրապարակված վկաների ցուցմունքները դատարանն օգտագործել է, քանի որ այդ արձանագրությունների մեջ շարադրվել են միայն այնպիսի տեղեկություններ, որոնցով հնարավոր է հիմնավորել մեղադրանքը: Քննիչները վկաներին ուղղորդել են ցուցմունքներ տալու: Դատարանում գրեթե յուրաքանչյուր երկրորդ վկան հայտնում էր տեղեկություններ, որպիսիք էապես հակասում էին նրա նախաքննության ցուցմունքի մեջ շարադրված տեղեկություններին:
Ինչ վերաբերվում է դատարանի այն պատճառաբանությանը, որ այս վկաների ցուցմունքները միակ և վճռորոշ ապացույցները չեն, ապա այս փաստարկն արդարացի չէ: Այլ ապացույցներով հաստատվել է որոշակի ժամանակահատվածում որոշակի չափի գումարներ կենսաթոշակառուի վճարելու, որոշ դեպքերում այդ ժամանակահատվածում կենսաթոշակառուի ՀՀ-ից բացակայելու հանգամանքները: Վկաների ցուցմունքներով հաստատվել է, որ այդ գումարները կենսաթոշակառուներին չի վճարվել: Վկաների ցուցմունքներից է կախված եղել այն հարցի պատասխանը, թե կենսաթոշակառուների անուններով դուրս գրված գումարները վճարվել են նրանց, թե հափշտակվել: Նրանց ցուցմունքներն ունեն վճռորոշ նշանակություն այդ դրվագներով հափշտակությունը հաստատված համարելու համար:
Եթե վերաքննիչ դատարանը համարի, որ պաշտպանյալի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ հիմնավորված է, ապա դատարանը նրա նկատմամբ պատիժ նշանակելիս թույլ է տվել նյութական իրավունքի խախտում, այն է` չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ և 70-րդ հոդվածները:
Հղում կատարելով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի օգոստոսի 30-ի թիվ ՎԲ-145/07 և 2008 թվականի փետրվարի 29-ի թիվ ՎԲ-11/08 որոշումների դրույթների վրա գտել է, որ բացառիկ հանգամանքները կապված են հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի հետ: Այդպիսիք կարող են լինել նաև այլ հանգամանքներ, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը: Ընդ որում, կարևորը ոչ թե պատիժը մեղմացնող տվյալների քանակն է, այլ այն, թե ինչքանով են դրանք էականորեն ազդել պատժի` հանրության համար վտանգավոր աստիճանի նվազեցման վրա: Պատիժը մեղմացնելու բացառիկ հիմքին հավասարազոր է խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելը, որը պատիժը մեղմացնելու հարցում ունի նույն դերը, ինչ գործի բացառիկ հանգամանքն է:
Հ.Գրիգորյանի որպես վկա տված ցուցմունքները էապես նպաստել են գործի հանգամանքների բացահայտմանը: Բացի այդ, Հ.Գրիգորյանը բնութագրվում է դրական, նախկինում արատավորված չի եղել, վատառողջ է, կամավոր դատարանի դեպոզիտ հաշվին վճարել է 3 մլն ՀՀ դրամ՝ որպես ենթադրյալ վնասի փոխհատուցում, նշված հանգամանքներն իրենց համակցությամբ բացառիկ են և վկայում են այն մասին, որ չկա պաշտպանյալի կողմից նշանակվող պատիժը կրելու անհրաժեշտություն:
Դիմողը խնդրել է բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը և գործն ուղարկել ստորադաս դատարան նոր քննության,
Նշված խնդրանքը մերժելու դեպքում` դատավճիռը Հ.Գրիգորյանին նշանակված պատժաչափի մասով փոփոխել և կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ և/կամ 70-րդ հոդվածներն ու նրան ազատել պատժի կրումից:
40. Դիմող` ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի պաշտպան Հ.Անանյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները` հայտնել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տրվել դատական սխալ` կատարելով նյութական իրավունքի հիմնարար և դատավարական նորմերի ու այլ էական խախտումներ: Այդ խախտումները խաթարում են արդարադատության բուն էությունը և ամբաստանյալի համար առաջացրել են ծանր հետևանքներ:
Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ չի քննարկել և արժանի գնահատականի չի արժանացրել հետևյալ հանգամանքները.
Առաջադրված մեղադրանքի բովանդակությունից հետևում է, որ պաշտպանյալի մեղավորությունը առաջադրված մեղադրանքում հաստատելու համար մեղադրանքի կողմը կազմակերպված խմբին բնորոշ <<ընդհանուր հատկանիշներից>> բացի պետք է դատաքննության ընթացքում ապացուցեր նաև առնվազն հետևյալ <<մասնավոր>> հանգամանքների միաժամանակյա առկայությունը.
Վ.Գևորգյանն արդյոք գիտակցել է` հափշտակություն է տեղի ունենում, հափշտա-կությունը կատարվում է կազմակերպված խմբի կողմից, նա արդյոք նախնական համաձայնություն է հայտնել խմբի կազմում Վ.Խաչիկյանի և մյուս ամբաստանյալների հետ գործելու մասին, նա գիտակցել է կազմակերպված խմբի կողմից ծրագրված հանցագործությունն իրագործելու մեխանիզմը, մասնակցել է դրա ծրագրավորմանը, ստանձնել է իր ուրույն դերակատարությունը ծրագրավորված հանցագործությունն իրագործելու մեջ, արդյոք գիտակցել է կեղծ դիմումների գոյության և դրանց միջոցով հանցագործությունն իրագործելու մասին, արդյոք գիտակցել է, որ մեղադրանքի որոշման մեջ ընդգրկված բոլոր դրվագներով, այդ թվում յուրաքանչյուր կենսաթոշակային գործով գումարները ստանում են ոչ թե կենսաթոշակառուները կամ նրանց մատնանշած և վստահված մարդիկ, այլ նշված գումարները կազմակերպված խմբի անդամները հափշտակում են, այսինքն գումարները ապօրինի, անհատույց և շահադիտական դրդումներով դուրս են գալիս ուրիշի (սեփականատիրոջ) սեփականության ֆոնդից և մտնում են իր կամ ուրիշի սեփականության ֆոնդ, մյուս հանցակիցներն արդյոք չեն գործել սահմանազանցման պայմաններում, նա է արդյոք հենց իրականացրել բոլոր վճարումները, որոնք հափշտակվել են, այլ ոչ թե մյուս տեսուչ-վճարողը, որը քրեական գործի նախաքննության ընթացքում մահացել է, կամ վճարային ծառայության այլ աշխատակիցը, Վ.Գևորգյանն է արդյոք մեղադրանքի որոշման մեջ նշված 131.582.500 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները դրամարկղից ստացել, նրա միջոցով ու դերակատարությամբ են այդյոք նշված գումարները հափշտակվել:
Նշված հանգամանքները դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցների համատեքստում անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի լույսի ներքո դիտարկելիս չփարատված կասկածներ են: Դրանցից յուրաքանչյուրը չի բխել դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի և վերաբերելի կոնկրետ փաստական տվյալներից:
Հղում կատարելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի մայիսի 11-ի թիվ ԼԴ/0136/01/10 և Ալիկ Մաթևոսյանի և Ռաֆիկ Հարությունյանի վերաբերյալ 2008 թվականի հուլիսի 25-ի թիվ ՎԲ-48/08 որոշումնների դրույթների վրա գտել է, որ նշված իրավական դիրքորոշումները համադրելով սույն գործով փաստական հանգամանքներին գտել է, որ դատաքննությամբ չի հիմնավորվել կազմակերպված խմբին բնորոշ կայությունը, կազմակերպվածությունը և մյուս <<ընդհանուր հատկանիշները>>: Հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանը չէր կարող գիտակցել նշված հանգամանքների գոյության մասին:
<<ՍԵԿՏ>> համակարգով կատարված ստուգման նյութերի, տվյալները համադրելով մեղադրանքի որոշման մեջ նկարագրված հանցագործության ժամանակագրությանը, վճարման ցուցակներում կատարված վճարման ամսաթվերին ակնհայտ է, որ անգամ Վ.Գևորգյանի` հանրապետությունից բացակայության պայմաններում գումարները ելքագրվել են:
Նշված հանգամանքը վկայում է նաև, որ Վ.Գևորգյանի հնարավոր դերակատարությունը չի դրսևորվել կայունությամբ:
Ամբաստանյալ Վ.Գևոգյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել` երբ, տեղեկացել է, որ Վերահսկիչ պալատի ստուգումներով պայմանավորված իրեն տեղեկացրել են, որ գումարներ են անհրաժեշտ ելքագրել, հրաժարվել է մասնակցություն ունենալ, իր ստորագրությամբ չի վավերացրել վճարման ցուցակները: Հաստատվել է, որ 131 մլն ՀՀ դրամ գումար հափշտակելու դրվագով վճարման ցուցակներն ուղարկվել են տարածքային բաժիններ ստորագրելու համար: Վ.Գևորգյանը չի ստորագրել վճարման ցուցակները, այդուհանդերձ գումարները ելքագրվել են և հափշտակվել: Վ.Գևորգյանը հնարավոր մասնակցություն չի դրսևորվել կայունությամբ, այսինքն Վ.Գևորգյանը կազմակերպված խմբի անդամ չի հանդիսացել:
Մատնանշելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման դրույթները գտել է, որ Վ.Գևորգյանին առաջադրված մեղադրանքը չի հիմնավորվել թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ փաստական տվյալներով և ապացույցներով:
Դատարանն ընդունել է Վ.Գևորգյանի և մյուս ամբաստանյալների նախաքննության ընթացքում որպես վկա տված ցուցմունքները` չնայած այն հանգամանքին, որ վերջիններս այդ պահի դրությամբ գտնվել են <<փաստացի կասկածյալի կարգավիճակում>>: Ուստի նշված ցուցմունքներն անհրաժեշտ էր ճանաչել պաշտպանության իրավունքի խախտմամբ և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածով սահմանված հիմքով` անթույլատրելի:
Վկայակոչելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի Նորիկ Պողոսյանի վերաբերյալ 2010 թվականի մարտի 26-ի թիվ ՀՅՔՐԴ2/0153/01/08 որոշման դրույթները գտել է, որ նախաքննության մարմինն ամբաստանյալներին որպես վկա հարցաքննելուց առաջ և հետո տեղեկություններ է ունեցել վերջիններիս կողմից հափշտակություններ և չարաշահումներ կատարելու մասին, այդուհանդերձ նրանց քրեական գործի վարույթին ներգրավել և հարցաքննել է որպես վկա, նախազգուշացրել` ակնհայտ սուտ ցուցմունք տալու և ցուցմունք տալուց հրաժարվելու համար նախատեսված քրեական պատասխանատվության մասին ու հարցաքննության ընթացքում առաջադրել է հանցագործության կատարման մեջ նրանց մերկացնող հարցեր:
Հաստատվել է, որ նախաքննության մարմինը ներկայիս ամբաստանյալներին անհարկի վկայի դատավարական կարգավիճակում կախվածության մեջ պահելով, օգտագործել է նրանց մոլորորությունը և ուղորդել ցուցմունքների բովանդակությունը:
Պաշտպանության կողմը դատական վիճաբանությունների փուլում միջնորդել է չհարցաքննված վկաների ցուցմունքներն անթույլատրելի ճանաչել: Սակայն դատարանը պատշաճ գնահատականի չի արժանացրել միջնորդությունը: Միջնորդել է նկարագրված մեղադրանքի և քաղաքացիական հայցի ծավալից հանել այն կենսաթոշակային գործերով գումարները, որոնց վերաբերյալ փաստական տվյալներ ձեռք չեն բերվել հանգելու հետևության, որ կենսաթոշակառուները կամ նրանց լիազորած անձինք չեն ստացել վերջիններիս անվամբ դուրս գրված գումարները: Դատարանն անտեսել է նաև այդ պահանջը:
Առաջին ատյանի դատարանը ճիշտ չի գնահատել դեպքի հանգամանքները, գործով ձեռք բերված ապացույցները, փաստական տվյալները դատական ակտում շարադրել է գնահատողական ձևով: Արդյունքում` ամբաստանյալներին բաժանել է մի քանի խմբերի` այն է. <<կազմակերպված խմբի հիմնական անդամներ>>, <<ժամանակավոր անդամներ>>, <<կազմակերպված խմբին օժանդակողներ>> և <<առանձնապես խոշոր չափերի յուրացում կատարելուն օժանդակողներ>>: Տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանը դիտարկվել է որպես կազմակերպված խմբի հիմնական անդամ:
Վ.Գևորգյանի նկատմամբ նշանակվել է անհամաչափ խիստ պատիժ, անտեսվել է, որ մեղադրողը Վ.Գևորգյանի վերաբերյալ միջնորդել էր ազատազրկում` չորս տարի 6 ամիս ժամկետով: Դատարանը Վ.Գևորգյանին վերագրվող արարքն անհիմն գնահատել է առավել հանրային վտանգավորության տիրույթում` Վ.Խաչիկյանից հետո, և նշանակել` պատիժ` ազատազրկում հինգ տարի 6 ամիս ժամկետով` անձնական գույքի բռնագրավմամբ: Դատարանը խախտել է պատժի անհատակացման սկզբունքը, քանի որ Վ.Գևորգյանին դիտարկել է Ա.Աբրահամյանի, Հ.Գրիգորյանի, Վ. Խաչատրյանի հետ նույն հարթության մեջ: Տարածքային բաժնի պետերին վերագրվող արարքները գնահատվել են նվազ հանրային վտանգավոր, քան Վ.Գևորգյանինը: Դատարանը հանգել է անհիմն հետևության, որ այն ամբաստանյալները, որոնց նկատմամբ ընտրված է եղել խափանման միջոց ստորագրություն չհեռանալու մասին, կարիք չունեն պատիժը ռեալ կրելու, իսկ այն ամբաստանյալները, այդ թվում Վ.Գևորգյանը, ովքեր կալանքի տակ են գտնվել շուրջ երկու տարի 3 ամիս, անհրաժեշտ էր առավել խիստ պատիժ նշանակել, նշանակվող պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը` դիտարկել անթույլատրելի:
Հղում կատարելով ՀՀ քրեական օրենսրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթների վրա գտել է, որ պաշտպանյալի նկատմամբ պատիժը և պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքներ չեն դիտարկվել, դրա հետ միաժամանակ առկա են մեղմացուցիչ, ամբաստանյալի անձը դրականորեն բնութագրող և նրա վիճակը բարելավող հանգամանքներ:
Վ.Գևորգյանը` երիտասարդ է, շրջապատում և հարևանների կողմից բնութագրվել է դրական, ունի բարձրագույն կրթություն և մասնագիտություն, ամունացած է, խնամքին ունի անչափահաս մինչև 14 տարեկան երեխա և ստացիոնար բուժման կարիք ունեցող կին, որը տառապում է <<խրոնիկ կրկնվող երնջատենդ`կվինկի այտուցի դրսևորմամբ>> հիվանդությամբ, նախկինում աջակցել է քննությանը, նախկինում դատապարտված և արատավորված չի եղել, վերոգրվող արարքը կատարել է ծառայողական կամ այլ կախվածության ազդեցության տակ, կատարել է 2 մլն. ՀՀ դրամի չափով պետական բյուջեյի վերականգնում:
Մատնանշելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի Պարույր Բայրամյանի վերաբերյալ 2007 թվականի հունիսի 01-ի թիվ ՎԲ-84/07 և Սերյոժա Թովմայսանի վերաբերյալ 12.02.2010 թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԼԴ2/0019/01/09 որոշումների, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի դրույթները գտել է, որ Վ.Գևորգյանին մեղավոր ճանաչելու դեպքում, նրան անազատության մեջ պահելը չի բխում արդարադատության շահերից և չի ծառայելու պատժի նպատակներին, պատժի նպատակներին հասնելը հնարավոր է առանց նրա կողմից ռեալ պատիժը կրելու:
Դիմողը խնդրել է Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը բեկանել, փոփոխել` Վ.Գևորգյանին արդարացնել առաջադրված մեղադրանքում և ազատել կալանքից:
Վ.Գևորգյանին մեղավոր ճանաչելու դեպքում նրա նկատմամբ նշանակել ավելի մեղմ պատիժ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով համապատասխան փորձաշրջան և (կամ) կիրառել ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին ՀՀ ԱԺ 2011 թվականի որոշումը:
41. Դիմող` ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը հայտնել է, որ կազմակերպված խմբի առանձնահատկությունը կայանում է նրանում, որ նրա անդամները մասնագիտացված են և միմյանց հետ գտնվում են կայուն հարաբերությունների մեջ: Նրանք կատարում են հանցագործությունների մանրակրկիտ պլանավորում և խմբի անդամների միջև դերերի հստակ բաժանում: Կազմակերպված խմբի անդամների մեջ առկա է անխախտ համաձայնություն:
Ինքը որևէ մեկի հետ հանցավոր համաձայնության չի եկել: Ձեռք բերված ապացույցներով չի հիմնավորվում այն փաստը, որ նախորոք տեղի է ունեցել դերաբաշխում: Իրեն ոչ ոք նախապես չի պատրաստել, չի բացատրել, առավել ևս պայմանավորվել թե ինչ պետք է կատարի: Վ.Խաչիկյանի ցուցումները դիտարկել է հանձնարարություն և կատարել որպես աշխատանքային պարտականություն:
Հղում կատարելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2013 թվականի մայիսի 08-ի թիվ ԵԷԴ/0168/01/12 որոշման, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի դրույթների վրա գտել է, որ գործում եղած որոշ ապացույցներ, որոնք վկայում են իր մեղքի բացակայության մասին, հաշվի չեն առնվել: Մասնավորապես ըստ ցուցմունքների Ա.Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակված 38.848.189 ՀՀ դրամ գումարներից Վ.Խաչիկյանն ստացել է գումարի 70 տոկոսը` 27.193.732 ՀՀ դրամը, իսկ Ա.Աբրահամյանը, Հ.Գրիգորյանը և Ա.Սուքիասյանը` 10-ական տոկոսը` 3.884.819-ական ՀՀ դրամը։ Ստացված գումարների իր մասնաբաժնից Հ.Գրիգորյանը Վ.Գևորգյանին ամսական տվել է 10.000-40.000 ՀՀ դրամ: Ըստ մեղադրական եզրակացության` պայմանավորվածության համաձայն` Ա.Սուքիասյանը մահացած և ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակառուների փոխարեն տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայությամբ ստորագրել է վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար։ Այնուհետև 2009 թվականին Վ.Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հ.Հովհաննիսյանին, որի ցուցմունքներով հափշտակած 26.142.199 ՀՀ դրամից 75%-ը տրվել է Վ.Խաչիկյանին, իսկ 25%-ը վերցրել է ինքը, որոնցում ընդգրկված թոշակառուների ծածկագրերը նույնպես նա չի տրամադրել Հ.Հովհաննիսյանին կամ որևիցե մեկին: Երևանի թվով 4 տարածքային բաժնի պետերը Վ.Խաչիկյանի ուղղակի ցուցումով կազմել են վճարային ցուցակներ և կենսաթոշակառուների անվան դիմաց կեղծել` կենսաթոշակառուների ստորագրություններն իրենց ստորագրություններով և կնիքով հաստատել են վճարային ցուցակներն ու բաժնի պետերն անձամբ ներկայացրել են ծառայության վճարման բաժնի պետ Հ.Գրիգորյանին, ով ըստ ցուցակների Վ.Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից ստացել է իրենց վստահված ընդհանուր 131,572,500 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները և ամբողջությամբ փոխանցել` Վ.Խաչիկյանին:
«Արաբկիր» տարածքային բաժնի պետ Հ.Հովհաննիսյանը նախաքննական ցուցմունքներում հայտնել է, որ հափշտակված գումարներից 90 մլն ՀՀ դրամ տվել է Վ.Խաչիկյանին, որի համար կա պարտավորագիր տրված Վ.Խաչիկյանի կողմից, որը հաստատվել է համապատասխան փորձաքննության կողմից:
Կատարել է միայն իր աշխատանքային պարտականությունները, հանդիսանալով կատարող անձ, նա միշտ կատարել է հիմնադրամի նախագահի, նախագահի տեղակալների, ծառայության բոլոր վարչությունների ինչպես բանավոր այնպես էլ գրավոր հանձնարարությունները, որոնք առընչվում էին իր ամենօրյա աշխատանքներին: Վճարային ցուցակների ձևավորման, գումարների ստացման և յուրացման կամ հափշտակման հետ առընչություն չի ունեցել:
Դատարանը հաշվի չի առել ներկայացված փաստերը` արդյունքում առաջացել է չփարատված կասկած և չի նվազեցվել մեղադրանքի և քաղաքացիական հայցի ծավալները:
Եթե Վերաքննիչ դատարանն այնուամենայնիվ գտնի, որ ինքը մեղավոր է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ապա իր նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է կիրառվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ կամ 70-րդ հոդվածի դրույթները` Դատարանը հաշվի չի առել իր անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները:
Դատարանը որպես իր անձը դրական բնութագրող տվյալ է գնահատել` նախկինում դատապարտված չլինելը ֆիզիկապես վատառողջ լինելը, խնամքին կենսաթոշակառու ծնողների, այդ թվում՝ 3-րդ խմբի հաշմանդամ մոր գտնվելը, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները՝ խնամքին անչափահաս զավակների առկայությունը բնակության և աշխատանքի վայրերում դրական բնութագրվելը պատվոգրի և շնորհակալագրի արժանանալը, պետությանը պատճառված վնասը գործով ամբաստանյալներ Բագրատ Մուրադյանի և Արմեն Խաչատրյանի հետ 7.5 մլն ՀՀ դրամի չափով կամովին հատուցելը, մեղադրողի կողմից առաջադրված մեղադրանքը թողնվել է նույնը` Դատարանը դատապարտել է ազատազրկման հինգ տարի 6 ամիս ժամկետով՝ անձնական գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավել, քան 261.115.652 (երկու հարյուր վաթսունմեկ միլիոն հարյուր տասնհինգ հազար վեց հարյուր հիսուներկու) ՀՀ դրամի չափով։ Ըստ էության խախտել է նաև անձնական պատասխանատվության սկզբունքը քանի որ ինքը տեղյակ չի այդ գումարից և պատասխանատվություն է կրում այդ ամբողջ գումարը հափշտակելու համար: Դատարանը պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք չի արձանագրել:
Հղում կատարելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ, 10-րդ, 61-րդ, 70-րդ հոդվածների, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի մի շարք որոշումների դրույթների վրա գտել է, որ անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, ինչպես նաև այն, որ ավելի քան երկու տարի 4 ամիս գտնվում է անազատության մեջ, դիմողը խնդրել է Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը բեկանել և փոփոխել` նշանակված պատիժը մեղմացնել, պայմանականորեն չկիրառելով պատիժը և սահմանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով նախատեսված փորձաշրջան կամ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը նշանակել համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ, քան նախատեսված է այդ հոդվածով, կամ չկիրառել որպես պարտադիր նախատեսված լրացուցիչ պատիժ:
Վահագն Խաչատրյանի մասով ներկայացված քաղաքացիական հայցը մերժել:
Կիրառել <<ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշման 8-րդ կետի 5-րդ ենթակետը և Առաջին ատյանի դատարանի 08.12.2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճռով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժաչափի չկրած մասը կրճատել մեկ քառորդով:
42. Դիմող` ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանի պաշտպան Գ.Հակոբյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը` հայտնել է, որ Ս.Էլբակյանի նկատմամբ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տրվել դատական սխալ, նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք Ս.Էլբակյանի համար առաջացրել են ծանր հետևանքներ:
Դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի պահանջները:
Առաջին ատյանի դատարանը Ս.Էլբակյանին անհիմն մեղավոր է ճանաչել և դատապարտել այնպիսի արարքի համար, որը Ս.Էլբակյանը չի կատարել: Դատական քննությամբ հիմնովին հերքվել է Ս.Էլբակյանի կողմից հանցագործություն կատարելու հանգամանքը, եթե փաստացի կատարածը որոշակի նախապատրաստական գործողություններ է պարունակել, ապա հիմնավորված փաստ է, որ մինչև դրա ավարտը Ս.Էլբակյանի կողմից կանխվել է արարքի հետագա զարգացումները և կամովին հրաժարվելով հանցանքը մինչև վերջ հասցնելուց, գործուն միջոցներ է ձեռնարկել դա կանխելու ուղղությամբ:
Ս.Էլբակյանը ցուցմունքներ է տվել, որ 2010 թվականի հոկտեմբերի սկզբներին կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Ա.Աբրահամյանը հրավիրել և տեղեկացրել է, որ ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգումների հետ կապված խնդիրները կարգավորելու համար անհրաժեշտ է գումար հավաքել, ինչի շուրջ զրուցելու համար հանդիպել է Վ.Խաչիկյանին` ով հայտնել է, որ ՀՀ վերահսկիչ պալատի հետ խնդիրներ կան, որի լուծման համար, վերադարձնելու պայմանով, անհրաժեշտ գումարները պետք է ելքագրվեն տարածքային բաժնում հաշվառված, երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների անվամբ, իսկ ելքագրման եղանակը մանրամասնել է Ա.Աբրահամյանը: Վ.Խաչիկյանի հանձնարարականի մասին տեղեկացրել է իր տեղակալ Հ.Մարտիրոսյանին և օպերատոր Հ.Դանիելյանին: Հ.Մարտիրոսյանը գնացել է Ա.Աբրահամյանի մոտ ճշգրտելու: Ղեկավարության հանձնարությունը կատարելու նպատակով առանձնացրել են երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած 24 կենսաթոշակառուների տվյալներ, ապա կազմել` վճարային ցուցակներ: Վճարային ցուցակներն ուղարկվել է վճարային ծառայություն: Հաջորդ օրը դրանք հետ են վերադարձվել և պահանջել, որպեսզի թոշակառուների անվան դիմաց ստորագրություններ դրվի: Հասկանալով, որ Վ.Խաչիկյանն իրեն ներքաշում է անօրինական գործողությունների մեջ, իր աշխատակիցների ներկայությամբ պատռել է այդ ցուցակները, որպեսզի կանխվի այդ ցուցակում նշված կենսաթոշակների ստացումը: Հետագայում իմացել է, որ առանց այդ ստորագրությունների ու ցուցակի` ծառայությունում արդեն դուրս են գրել այդ գումարը և փոխանցել Վ.Խաչիկյանին: Հանդիպել է Վ.Խաչիկյանին և պարզաբանում պահանջել, իսկ վերջինս հավաստիացրել է, որ դրանք կվերականգնվեն և այդպես էլ չի վերականգնել:
Նախաքննության ժամանակ նրան հարց չի տրվել նշված գումարների վերաբերյալ, նախաքննական մարմնին հայտնի չի եղել այդ գումարների ելքագրման մասին: Ցանկություն ունենալով օժանդակել գործի քննությանը, սեփական նախաձեռնությամբ այդ մասին հայտնել է քննիչին: Նա ոչ միայն չի իմացել Վ.Խաչիկյանի կողմից հափշտակություն կատարելու նպատակի մասին, այլև խաբվել և կատարել ղեկավարի հանձնարարականները:
Ս.Էլբակյանի ցուցմունքում նշված հանգամանքները հիմնավորվել են դատաքննությամբ հետազոտված մի շարք ապացույցներով:
Բոլոր ապացույցների համակցությամբ, որ այդ գումարները ծառայության պետը պահանջել է` կարճ ժամանակամիջոցում վերադարձնելու պայմանով:
Հետագայում գիտակցելով դրա հետևանքները, կամովին հրաժարվել է արարքը մինչև վերջ կատարելուց` փաստացի պատռելով գումարների դուրսգրման համար հիմք հանդիսացող ցուցակը:
Ս.Էլբակյանն անձամբ գումար չի ստացել, անձամբ գումարները չի փոխանցել ծառայության պետին կամ այլ անձի, ելքագրված գումարի հետ չի առնչվել, այդ գումարից նրան չի հասել և չէր էլ կարող հասնել: Ս.Էլբակյանը կատարել է որոշակի գործողություններ միայն այն բանից հետո, երբ հավաստիացել է, որ կարճ ժամանակ անց այն հետ է վերադարձվելու: Հափշտակելու հանգամանքի վերաբերյալ տեղեկացված չի եղել:
Առանց ստորագրությունների տրամադրելով համապատասխան ցուցակը` Ս.Էլբակյանը վստահ է եղել, որ նրանք չեն կարող գումար ստանալ: Ցուցակն ընդամենը տեղեկատվական բնույթ է կրել: Երբ ցուցակը վերադարձվել է` ստորագրություններով լրացնելու համար, Ս.Էլբակյանը ոչ միայն չի կատարել վերադասի պահանջը և այլ նպատակ ունենալով կանխելու այդ անօրինական գործողությունները մինչև վերջ հասցնելը, ցուցակը պատռել և ոչնչացրել է, չիմանալով, որ այդ ցուցակի տվյալներով գումարը հանել և տրամադրել են Վ.Խաչիկյանին:
Ս.Էլբակյանի և Հ.Գրիգորյանի առերեսմամբ Հ.Գրիգորյանի ցուցմունքի համաձայն Ս.Էլբակյանը առնչություն չի ունեցել գումարների ստացման հետ և ինքն է անձամբ դրանք ստացել և փոխանցել Վ.Խաչիկյանին:
Բացառվում է Ս.Էլբակյանի կողմից գումարներ հափշտակելու շահադիտական նպատակի առկայությունը:
Ս.Էլբակյանի և Շենգավիթի տարածքային բաժնի կողմից հաշփտակություն չկատարելու մասին է վկայում նաև կատարված ստուգումները: Ստուգումների արդյունքում Շենգավիթի տարածքային բաժնում պակասորդ կամ գումարի հափշտակության հանգամանք չի հայտնաբերվել:
Հղում կատարելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի դրույթների վրա գտել է, որ դատարանի հետևությունները հիմնված չեն դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա, հետազոտված ապացույցները բավարար չէին մեղավորության մասին հետևության հանգելու համար և դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները չեն համապատասխանում դատարանում հետազոտված ապացույցներին:
Դատարանի կողմից անհիմն 15.327.226 ՀՀ դրամ գումարի բռնագանձումը տարածվել է Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի և Հ.Դանիելյանի նկատմամբ, այն պարագայում, հաստատված, որ նշված անձինք տվյալ գումարից չեն օգտվել, այդ գումարի տնօրինմանը չեն առնչվել, չեն հափշտակել և ծախսել անձնական կարիքների համար:
Նրանցից գումարի բռնագանձման վերաբերյալ որոշումը դատական սխալ է: Եթե դատարանն այդ հարցով իրավացի մոտեցում ցուցաբերեր, ապա պետք է հաշվի առներ, որ Ս.Էլբակյանը չի օգտվել այդ գումարից, մասնակցություն չի ունեցել դրա հափշտակությանը և փորձել է կանխել դա, դատաքննության ընթացքում նշված գումարի 1/8-րդ մասով կամովին վճարում է կատարել: Հետևաբար, նման պայմաններում կրկին նրանից գումարի բռնագանձման մասին որոշում կայացնելը խախտում է Ս.Էլբակյանի իրավունքները և չկատարած արարքի համար նա ենթարկվում է ծանր նյութական պատասխանատվության:
Դիմողը խնդրել է Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը Ս.Էլբակյանի մասով բեկանել, Ս.Էլբակյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով քրեական հետապնդումը դադարեցնել` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 11-րդ կետի հիմքով:
Ինչպես նաև Ս.Էլբակյանից համապարտությամբ հօգուտ պետական բյուջեի 15.327.226 ՀՀ դրամ բռնագանձման մասով դատավճիռը նույնպես բեկանել և Ս.Էլբակյանի մասով քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված:
43. Դիմող` գործով կողմ չհանդիսացող Լ.Ասատրյանի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանը ներկայացնելով վերաքննիչ բողոքը հայտնել է, որ Առաջին ատյանի դատարանն օբյեկտիվ մոտեցում ցուցաբերելու պարագայում, չէր կարող գործով հետազոտված ապացույցների գնահատմամբ հանգել հետևության, որ ապցուցված է Ս.Էլբակյանի կողմից վերագրվող արարքի կատարումը և ապացուցված է նրա մեղավորությունը` հաշվի չառնելով հանցագործությունից կամովին հրաժարվելու ակնհայտ փաստը:
Լ.Ասատրյանը և Վ.Խաչիկյանը հանդիսանում են Երևանի Աբովյան փողոցի թիվ 37 շենքի 9-րդ բնակարանի անշարժ գույքի համասեփականատեր: Հետևաբար վերը նշված գույքի իրացման արդյունքում <<Ամերիաբանկ>> ՓԲԸ-ի գույքային պահանջը հատուցելուց հետո մնացած գումարների ½ մասը պատկանում է Լ.Ասատրյանին: Դատարանը վճռել է Լ.Ասատրյանին պատկանող բաժնեմասի գումարը նույնպես ուղղել Վ.Խաչիկյանի պարտավորությունների կատարմանը խախտելով Լ.Ասատրյանի սեփականության իրավունքը, դրանով թույլ տալով նյութական իրավունքի նորմի խախտում:
Հղում կատարելով ՀՀ Սահմանադրության 8-րդ և 31-րդ հոդվածների, ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 163-րդ հոդվածի դրույթների վրա գտել է, որ խախտվել է Լ.Ասատրյանի գույքի տիրապետման, օգտագործման և տնօրինման իրավունքը:
Դիմողը խնդրել է քաղաքացիական հայցի մասով մասնակիորեն, Վ.Խաչիկյանի անձնական գույքերի՝ գրավի առարկա հանդիսացող Երևանի Աբովյան փողոցի թիվ 37 շենքի 9-րդ բնակարանի իրացումից գոյացած, <<Ամերիաբանկ>> ՓԲԸ-ի գույքային պահանջից ազատ դրամական միջոցների … նկատմամբ կիրառված արգելանքները պահպանել, դրանք կամ դրանցից գոյացած գումարներն ուղղել պետությանը պատճառված վնասի փոխհատուցմանը, նշանակված գույքի բռնագրավման ապահովմանը, նաև դատական ծախսերի հատուցմանը մասով բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը և փոփոխել այն:
Վերաքննիչ բողոքի պատասխանները
44. ՀՀ գլխավոր դատախազության մեղադրանքի պաշտպանության և դատական ակտերի բողոքարկման վարչության դատախազ Կ.Հովհաննիսյանը ներկայացնելով վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանը` հայտնել է, որ Առաջին ատյանի դատա¬րանի կողմից գործի դա¬տաքննութ¬յունը (ընդհատված մասից) շարունակելու և այդ կերպ դատական քննությունն առա¬վե¬լա¬գույնս արագաց¬նե¬լու Դատարանի գործադրած ջանքն ուղղված է գործով ամբաս¬տան¬վող, այդ թվում` տևա¬կան ժամանակ անազատության մեջ գտնվող ամբաս¬տան¬յալների ար¬դար դա¬¬տաքննութ¬յան իրա¬վունքի իրացումը ողջա¬միտ ժամկետում երաշխա¬վո¬րելուն, ինչը բխում է բարձ¬րագույն իրա¬վաբա¬նա¬կան ուժ ունեցող իրավական ակտի` ՀՀ Սահմա¬նադրութ¬¬յան 19-րդ հոդ¬վածի ուղղակի պահանջից և դրանով կար¬գա¬վորվող (երաշխավորվող) այդ հասա¬րա¬կական հարա¬բերությունների գերակայությունից։ Սույն մեծածավալ գործի պայման¬ներում դատաքննության ընդհատ¬ման մասից դատարանի նոր կազմով գործի քննութ¬¬յան շարու¬նակումը չի վնասել արդարա¬դա¬տության շահերին, չի խոչ¬ընդոտել գործի բոլոր հան¬գա¬մանքների բազմակողմանի և լրիվ հետա¬զոտմանը, ապացուց¬ման ենթակա հանգա¬մանք¬ների վերաբերյալ Դատարանի ներքին հա¬մոզ¬մունքի ձևավոր¬մանը (որոնք կանո¬նա¬կարգված են Սահմանադրութ¬յանը ստորադաս իրավական ակտի` ՀՀ քրեական դատա¬վարական օրենսգրքով), Դատարանի այդ որոշումը համահունչ է հրապա¬րա¬կայ¬նության, մրցակցութ¬յան և դատարանի առջև հավա¬սա¬րութ¬յան սկզբունք¬¬ներին։
Դատարանը, քրեական գործը դատական քննության նշանակելու, գործի քննութ¬յունը վերսկսելու մասին որոշում կայացնելով և գործի քննությունն ընդհատված մասից վերսկսելու անհրաժեշտության վերաբերյալ հետևության հանգելով, ամենևին չի բացառել Դատարանի նախորդ կազմով (դատավոր Մ.Պապոյան) մրցակցային դատավարության պայմաններում հետա¬զոտված ապացույցները կողմերի կամ անմիջականորեն Դատարանի նախա¬ձեռնությամբ (նոր կազմով) վերստին հետազոտելու հնարա¬վո¬րությունը, թեև դատարանի այլ կազմով հարցաքննված որևէ վկայի լրացուցիչ հարցաքննելու միջնորդություններ, դատաքննության ավարտման փուլում Դա¬տարանի համապատաս¬խան հիշեցման և պարզաբանման պարագայում, մեղադրող և պաշտ¬պանական կողմերը չեն ներ¬կա¬յացրել։
Դատարանի նախորդ կազ¬մով (դատավոր Մ.Պապոյանի նախագահությամբ) հետա¬զոտ¬ված ապացույցները` վկաների դատաքննական և/կամ հրապարակված և հետա¬զոտված նա¬խաքննա¬կան ցուցմունքները, դրանցում արծարծված հանգամանքների վերաբերյալ դա¬տաքննութ¬¬¬¬¬¬յամբ հե¬տա¬զոտված այլ ապա¬ցույցների բա¬վա¬րար ամբողջության պայմաններում, գոր¬ծի արդարացի և ճիշտ լուծման տեսանկյունով միակ, առավել ևս` վճռորոշ ապացույցներ չեն, հետևաբար` դրանք սույն դա¬տա¬կան ակտի հիմքում չի դրվել` ապա¬ցույցների անմիջական հետա¬զոտ¬ման վերաբերյալ դեռևս դատաքննության ընթաց¬քում պաշտպանական կողմի ներկա¬յացրած վիճարկումները բացա¬ռելու և միաժամա¬նակ գոր¬ծը ողջամիտ ժամկետներում քննելու և լուծելու նպատակով։ Նշված հետևության հանգելիս Դատարանը նաև փաստել է, որ պաշտպանական կողմի ներկա¬յա¬ցու¬ցիչներն իրենց պաշտպանական ճառերն այդ ապացույցների վրա չեն կա¬ռուցել։
Անդրադառնալով հրապարակած և հետազոտված վերոնշյալ ցուց¬մունքների օգտագործ¬ման հնարավորության հարցին, այդ կապակցությամբ պաշտպանական կողմի որոշ ներկայա¬ցու¬ցիչ¬ների վիճարկումներին` արձանագրել է, որ անձի մեղա¬վորության հարցը որոշելիս մինչ¬դա¬տական վա¬րույթի ընթացքում տված ցուց¬մունքների օգ¬տա¬գործումը չի խախտում Մարդու իրավունքների եվրոպա¬կան կոն¬վեն¬ցիայի 6-րդ հոդվածի 3-րդ մասի «դ» կետով երաշխավորվող անձի արդար դա¬տաքննության իրավուն¬քը:
Ձեռնարկվել են ողջամիտ ջանքեր դատա¬րանում 22 վկաների ներկայությունն ապահովելու ուղղությամբ: Այդ ցուց¬մունքները վճռական կշիռ չունեն դատական ակտի հիմքում դրված, ամ¬բաս¬տանյալների մեղավորությունը հաստատող ապացույց¬ների ընդ¬հանուր զանգվածում։ Ամբաստանյալների դատապարտումն հիմնված չէ 22 վկաների նախաքննական ցուցմունք¬ների վրա (ՄԻ եվրոպական դատարանի «Մամիկոնյանն ընդդեմ Հայաստանի» գանգատի քննարկման շրջա¬նակ¬ներում 2010թ. փետրվա¬¬րի 23-ին կայացրած վճիռ, «Գաբրիելյանն ընդդեմ Հայաստանի» գան¬գատի շրջա¬նակներում 2012թ. ապրիլի 10-ի վճիռ, Արտակ Գաբրիելյանի վե¬րա¬բերյալ ՎԲ-04/13 գոր¬ծով ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2013թ. սեպտեմ¬բերի 13-ի որոշում), հետևաբար` դրանց օգտագործումը թույ¬լատրելի է և չի խախ¬տում ամբաստանվող անձանց արդար դա¬տաքննության իրա¬վունքը։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի անձը և կատարած հանցագոր¬ծութ¬յան բնույթն ու վտան¬գա¬¬վորության աստիճանը, կազմակերպված խմբի կազմում ունեցած դերա¬կատարությունը, պետությանը պատճառված վնասի չափը (առանձ¬նապես խոշոր չափը բազմիցս գերազանցելու տեսանկյունով), ինչ¬պես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬¬վածի տեսանկյու¬նով բացառիկ հան¬գա¬մանքների բա¬ցա¬¬¬կա¬¬յությունը` նրանց նկատմամբ բացակայում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախա¬տեսված ազա¬տազրկման նվա¬զա¬գույն չափից ավելի ցածր պա¬տիժ կամ ավելի մեղմ պատ¬¬ժա¬տեսակ նշանա¬կելու և նշանակված պա¬տիժները (Վ.Խաչիկյանի դեպքում՝ վերջ¬նական պա¬տիժը) պայ¬մա¬¬նա¬¬կա¬¬նորեն չկիրա¬ռելու հիմքերը, ինչը պայմանա¬վորված է հետևյալ հանգամանքների առկայությամբ` նրան¬ցից յուրաքանչյուրի դերա¬կատա¬րութ¬յամբ, տևա¬կան ժամանակ յուրացումներով զբաղվելու, խմբի կազ¬մում անդամների ներգրա¬վելու փաստերով, այսինքն` հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանով, կատա¬րած արարքի բնույ¬թով և հանցագործությանը նրանցից յուրաքանչյուրի մասնակցության աստի¬ճանով, մասնավո¬րա¬¬պես` հան¬ցանքները բացառապես շահադի¬տա¬կան նպատակով և նյութական շարժառիթով կա¬տա¬¬րելու հան¬գամանքով, մեղքի տեսակով (գործել են ուղղակի դիտավարությամբ) պետության պատ¬¬ճառ¬ված վնասի չափով, որը մոտ 70-ապատիկ անգամ գե¬¬րազանցում է հափշտա¬կության` առանձ¬նապես խոշոր չափի նվա¬զագույն շեմը և պատ¬ճառված այդ վնասն առհասարակ չվերա¬կանգ¬նելու կամ ոչ համա¬չա¬փո¬րեն վերականգնելու փաս¬տով (3 մլն ՀՀ դրամ վերա¬կանգնել է ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանը, 2.5 մլն ՀՀ դրամ` Վ.Խա¬չատրյանը (միջինացված հաշվարկի համաձայն), 2 մլն ՀՀ դրամ` Վ.Գևորգյանը, 2 մլն ՀՀ դրամ` նաև Ա.Աբրահամյանը), մինչ¬դեռ խմբի անդամները համատեղ գոր¬ծո¬ղությունների հետևանքով յուրացրել են ընդ¬հանուր 261.115.652 ՀՀ դրամ)։ Դատարանը վերոնշյալ ամբաս¬տանյալներից յու¬րա¬քանչյուրի անձը դրականորեն բնութագրող, պատասխա¬նատ¬վությունն ու պա¬տիժը մեղ¬մացնող հան¬գա¬մանքները հաշվի է առել նրանց նկատ¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող պատժի չափն անհատականացնելիս, իսկ ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պա¬րա¬գայում` նաև վերջ¬նական պատիժ սահմանելիս։
Ամբաստանյալների և նրանց պաշտպանների կողմից բերված վերաքննիչ բողոքներն անհիմն են և ենթակա` մերժման:
45. Ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի պաշտպան Ա.Թովմասյանը ներկայացնելով վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանը` հայտնել է, որ դատախազության վերաքննիչ բողոքը պաշտպանյալի մասով անհիմն է և ենթակա` մերժման:
Ձեռք բերված բոլոր ապացույցները և հիմնավորումները ներկայացվել են ընդհանրացված տեսքով, կերպով գնահատական չի տրվել պաշտպանյալի կողմից կատարած գործողություններին և դրա արդյունքում պետությանը պատճառված վնասի չափին:
Վ.Խաչիկյանը և մյուսները կազմակերպված խմբով 2006-2010թթ. ընկած ժամանակահատվածում պետական բյուջեից յուրացման եղանակով կատարել են առանձնապես խոշոր 267.266.819 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարի հափշտակություն:
Պետությունից առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ Վ.Խաչիկյանը 2005 թվականի սկզբներին այդ նպատակով ստեղծել է կազմակերպության կայուն խումբ:
Խմբի անդամներն ըստ պաշտոնեական լիազորությունների, ստանձնել են իրենց համապատասխան դերերը:
Անձամբ Վ.Խաչիկյանի հրահանգով 2010 թվականի հոկտեմբերին պաշտպանյալը տարածքային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ թոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները և դրանք ընդգրկել վճարային ցուցակներում, առանց համապատասխան դիմումների:
Կենսաթոշակառուների անվան դիմաց վճարային ցուցակներում կեղծել է ստորագրությունները՝ իբր հաստատելով վճարման փաստը, ապա իր ստորագրությունով և կնիքով հաստատել վճարային ցուցակները:
Եթե 2010 թվականի հոկտեմբերին է Ս.Սարգսյանը կենսաթոշակառուների տվյալները ներկայացրել նրա գործողություններն ավարտվել են նա չէր կարող 2005 թվականից ընդգրկված լինել Վ.Խաչիկյանի կողմից ստեղծված հանցավոր խմբում:
Ս.Սարգսյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել առաջադրված մեղադրանքում մասնակի և ցուցմունք տվել պնդել նախաքննական ցուցմունքները:
Պաշտպանյալը հայտնել է, որ 2010 թվականի հոկտեմբերին Ա.Աբրահամյանի միջոցով Վ.Խաչիկյանը հայտնել է թե կապված ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգումների հետ՝ անհրաժեշտ է 25-30 միլիոն ՀՀ դրամ գումար և նրա առաջարկով: 1-2 օրվա ընթացքում տարածքային բաժնի համակարգչային շտեմարանից ընտրել է 5 և ավելի տարիներ կենսաթոշակ չստացված 26 կենսաթոշակառուների տվյալները, ապա՝ Ծառայության պետից ստացել` դեպոնենտ գումարների վճարային ցուցակներ կազմելու ծածկագրերը, կազմել վճարային ցուցակները: Ստորագրել` կենսաթոշակառուների անվան դիմաց, ապա ներկայացրել է Հ.Գրիգորյանին: Ելքագրված 30.020.622 դրամ գումարները Հ.Գրիգորյանը փոխանցել է Վ.Խաչիկյանին: Հ.Գրիգորյանը Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ պաշտպանյալին է հանձնել 1.5 մլն ՀՀ դրամ: Ս.Սարգսյանը Վ.Խաչիկյանի հետ պայմանավորվածություն չի ունեցել ստանալու նշված գումարը:
Նախաքննության ընթացքում վերջինս վերականգնել է նշված գումարը:
Առկա է կազմակերպված խումբ և պաշտպանյալն այդ խմբի անդամ չի հանդիսանում` չի յուրացրել առանձնապես խոշոր չափերով գումար:
Եթե շահադիտական նպատակը բացակայում է և անձն ապօրինի, անհատույց տիրանում է ուրիշի գույքին այլ շարժառիթով և նպատակով, ապա հափշտակության հանցակազմը բացակայում է:
Պաշտպանյալը չի ունեցել շահադիտական նպատակ, նա կատարել է վերադասի հրամանը, որից եղել է պաշտոնական կախվածության մեջ: Ակնհայտ է, որ Ս.Սարգսյանը չի յուրացրել առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ:
Ակնհայտ է, որ Ս.Սարգսյանը գումարները չի դարձրել իրենը, չուներ դրա հնարավորությունը, գումարները սեփականատիրոջ ֆոնդից դուրս են բերվել այլ անձանց կողմից և հափշտակված գումարը չի դարձվել Ս.Սարգսյանի գույքի մի մասը:
Կազմակերպված խմբի անդամ լինելը ևս չի ապացուցվել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, հանցանքը համարվում է կազմակերպված խմբի կողմից, որոնք նախապես միավորվել են մեկ կամ մի քանի հանցանքներ կատարելու համար: Վերլուծելով օրենսդրի մեկնաբանությունները կարելի է եզրակացնել, որ Ս.Սարգսյանը չի կարող դիտվել որպես նախնական համաձայնությամբ ստեղծված խմբի կազմում հանցագործություն կատարած սուբյեկտ:
Անհասկանալի է մեղադրող կողմի մեկնաբանումը, որ Ս.Սարգսյանն օժտված լինելով ցուցմունք տալու իրավունքով, իրադարձությունները ներկայացրել է յուրովի մեկնաբանությամբ այնքանով, որքանով փաստերը ներկայացրել է հանցագործության մեջ իրենց չմերկացնելու կտրվածքով:
Ս.Սարգսյանը լիարժեք ցուցմունքներ է տվել, թե նախաքննության և թե դատաքննության ընթացքում: Վերջինս հաշվի առնելով իր որոշակի առնչությունն այդ հանցագործությանը, վերականգնել է ընդհանուրը 4.3 մլն ՀՀ դրամ:
Մեղադրող կողմի քաղաքացիական հայցի պահանջը Վ.Խաչիկյանից, Ա.Աբրահամյանից, Հ.Գրիգորյանից, Վ.Խաչատրյանից, Ս.Էլբակյանից, Հ.Հովհաննիսյանից, Ս.Սառգսյանից, Ա.Սուքիասյանից, Հ.Մարտիրոսյանից, Հ.Դանիելյանից, Բ.Մուրադյանից, Ա.Խաչատրյանից և Վ.Գևորգյանից՝ համապարտության կարգով 267.583.336 ՀՀ դրամի չափով գումարի բռնագանձնման պահանջի վերաբերյալ և դա այն դեպքում, երբ հենց մեղադրող կողմն է հաստատված համարել, որ Վ.Խաչիկյանի, Ա.Աբրահամյանի, Հ.Գրիգորյանի, Վ.Խաչատրյանի, Վ.Գևորգյանի և Ս.Սարգսյանի պարտքը պետական բյուջեի նկատմամբ կազմում է 27.020.622 ՀՀ դրամ:
Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի առնելով վերը նշված բոլոր հանգամանքները, ճիշտ է որակել Ս.Սարգսյանի արարքը, տվել է ճիշտ քրեաիրավական գնահատական և հաշվի առնելով ինչպես անձը բնութագրող հատկանիշները, այնպես էլ մեղքը թեթևացնող հանգամանքները՝ պահպանելով նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերը կայացրել է համապատասխանդատավճիռ:
Ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի պաշտպան Ա.Թովմասյանը խնդրել է դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի մասով:
46. Ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի պաշտպան Վ.Աթոյանը ներկայացնելով վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանը` հայտնել է, որ դատախազության վերաքննիչ բողոքը պաշտպանյալի վերաբերյալ ամբողջովին անհիմն է և ենթակա` մերժման:
Հղում կատարելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթների վրա գտել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել վերը նշված հոդվածների պահանջները, ինչպես նաև Ա.Սուքիասյանի անձը բնութգրող և նրա պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները:
Ա.Սուքիասյանը հանցագործությունը կատարել է առաջին անգամ` գտնվելով ծառայողական կախվածության մեջ և նախաքննության ընթացքում իր մասնակցությամբ` խմբին վերագրվող հափշտակված գումարից կամավոր կերպով վերականգնել է իր մասնաբաժնից մի քանի անգամ ավելի գումար: Նա անկեղծորեն զղջացել է, տվել` խոստովանական ցուցմունքներ, ակտիվորեն օժանդակել է հանցագործության լրիվ բացահայտմանը:
Բացի Ա.Սուքիասյանի պատիժն ու պատախանատվությունը մեղմացնող հանգամանքներից, ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Առաջին ատյանի դատարանը, հաշվի առնելով այս՝ ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի պահանջները, համաձայն որի պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները, հանգել է արդարացի հետևության, որ Ա.Սուքիասյանի նկատմամբ կիրառել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի պահանջները:
Նա այլևս նոր հանցագործություն չի կատարի, իր գործողություններով վերականգնել է սոցիալական արդարությունը և ստանալով պայմանական ազատազրկում, կրում է իր արժանի պատիժը:
Մատնանշելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածիի, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի Գուրգեն Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 2008 թվականի փետրվարի 01-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշման դրույթները գտել է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը Ա.Սուքիասյանի վերաբերյալ հիմնավոր է և արդարացի, այն կայացվել է ՀՀ քրեական օրենսդրության պահանջներին համաձայն և ենթակա չէ փոփոխման:
Ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի պաշտպան Վ.Աթոյանը խնդրել է ՀՀ գլխավոր դատախազության կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը Ա.Սուքիասյանի մասով մերժել և այն թողնել անփոփոխ:
47. Ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանի և Ա.Խաչատրյանի պաշտպան Ա.Եսայանը վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանում ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը հայտնել է, որ դատախազի վերաքննիչ բողոքն անհիմն է, ենթակա` մերժման:
Բ.Մուրադյանը և Ա.Խաչատրյանը պաշտոնատար անձինք չեն հանդիսանում: Նրանք Վ.Խաչատրյանի հարազատներն են` Բ.Մուրադյանը կնոջ քրոջ ամուսինն է, իսկ Ա.Խաչատրյանը` քրոջ ամուսինը:
Բ.Մուրադյանի և Ա.Խաչատրյանի կողմից պետությանը պատճառված վնասն իրենց մասով ամբողջությամբ վերականգնված է դատաքննության ընթացքում:
Մեղադրողը վիճարկում է դատարանի կողմից պաշտպանյալներին մեղսագրված` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով արարքի որակումը:
Ըստ մեղադրողի Բ.Մուրադյանը և Ա.Խաչատրյանը պետք է պատասխանատվության ենթակվեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման համար:
Առանց պատճառաբանությունների անտեսելով քրեական գործի փաստական հանգամանքները մեղադրողը վիճարկում է դատավճռով հաստատված համարված մեղադրանքը:
Վիճարկվող դատական ակտում դատարանը սպառիչ տվել է նշված հարցերի պատասխանը, առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալների մեղավորության վերաբերյալ հետևության հանգել է պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում դատաքննությամբ հետազոտված և գնահատված ապացույցների համակցությամբ:
Բ.Մուրադյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել, հայտնել է, որ իրեն վերագրված արարքի հետ առնչություն չունի: Նշել է, որ եղել են դեպքեր, երբ ծանոթ-բարեկամները դիմել են կենսաթոշակ ստանալու հարցով, որոնց ուղարկել է ՀՀ սոցիալական ապահովության ծառայությունում աշխատող Վ.Խաչատրյանի մոտ: Նրանց պայմանավորվածություններից և հետագա գործողություններից տեղեկություն չունի: Նշել է նաև, որ եղել է դեպք, որ Վ.Խաչատրյանի խնդրանքով վճարման ծառայության աշխատակից Վիգենից գումար է ստացել և հանձնել Վահագնին:
Ա.Խաչատրյանը նույնպես իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հայտնել է, որ մեծ շրջապատ չի ունեցել, չէր կարող ընդգրկված լինել հանցավոր խմբի կազմում: Կեսաթոշակ ստանալու հարցով իր բարեկամ Վ.Խաչատրյանին դիմել է ոչ ավել, քան մեկ երկու անգամ, իր հարևանի կամ այլ անձի խնդրանքով:
Թեև դատարանը արժանահավատ է համարել Բ.Մուրադյանի և Ա.Խաչատրյանի նախաքննության ցուցմունքները, սակայն քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցերի համակցությամբ փաստել է, որ նախաքննական մարմինը ճիշտ չի որակել Բ.Մուրադյանին և Ա.Խաչատրյանին վերագրված արարքները` հաշվի առնելով, որ վերջիններս պաշտոնատար անձ չեն, իսկ հափշտակված գումարների նկատմաբ նախապես որևէ լիազորություն չեն ունեցել, այսինքն` յուրացման հանցակազմի սուբյեկտ չեն, միայն օժանդակել են ի պաշտոնե նման լիազորություններ ունեցող անձանց:
Դատարանն անդրադարձել է նաև` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածով նախատեսված յուրացման և վատնման հանցակազմերը բնութագրող հատկանիշներին, որի առանձնահատկությունը կայանում է նրանում, որ հանցավորը հափշտակում է իրեն վստահված գույքը, այսինքն` այն գույքը, որը գտնվում է նրա օրինական տիրապետման ներքո, որի նկատմամբ վերջինս ունի որոշակի լիազորություններ: Հանցավորը գույքը վերցնում կամ դրան տիրանում է օգտագործելով այն լիազորությունները, որոնք նրան վերապահված են այդ գույքի նկատմամբ: Ընդ որում հանցավորի մոտ գույքի նկատմամբ այդ լիազորությունները կարող են առաջանալ պաշտոնեական պարտականությունների, պայմանագրային հարաբերությունների կամ հատուկ հանձնարարության ուժով:
Յուրացումն օբյեկտիվ կողմից դրսևորվում է նրանում, որ հանցավորը, օգտագործելով իրեն վստահված գույքի նկատմամբ ունեցած լիազորությունները, ապօրինի անհատույց, շահադիտական նպատակով այն դարձնում է իրենը կամ ուրիշինը:
Քննարկվող հանցագործության սուբյեկտ կարող է հանդիսանալ ոչ միայն համապատասխան կազմակերպությունների հաստիքային կամ ոչ հաստիքային աշխատակիցը, այլև առանձին քաղաքացին, եթե գույքի սեփականատերը նրան քաղաքացիաիրավական տարբեր պայմանագրերով նախապես օժտել է իր գույքի նկատմամբ որոշակի լիազորություններով: Հակառակ պարագայում յուրացումը բացակայում է:
Դատարանն իրավացիորեն փաստել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով որպես համակատարողներ քրեական պատասխանատվության ենթակա չեն նաև ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանը և Ա.Խաչատրյանը: Մեղսագրված արարքները կատարելու պահին ծառայությունում որևէ պաշտոն չեն զբաղեցրել:
Հափշտակված գույքի նկատմամբ ի պաշտոնե, նրանք առանձին պայմանագրով կամ գրավոր համաձայնությամբ որևէ լիազորություն չեն ունեցել, փաստորեն յուրացման հանցակազմի սուբյեկտ չեն հանդիսանում: Քրեական օրենքի տեսանկյունով համակատարողներ չեն հանդիսանում, նրանք միայն կարող էին հանցակցել և հանցակցել են օժանդակության ձևով:
Դատավճիռը Ա.Խաչատրյանի և Բ.Մուրադյանի արարքների որակումների մասով բեկանելու հիմքեր չկան:
Մեղադրողի բողոքը քաղաքացիական հայցի մասով նույնպես ենթակա է մերժման, նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ պաշտպանյալների կողմից վնասն ամբողջությամբ վերականգնվել է դատաքննության ընթացքում դատարանի կողմից հստակեցված վնասի չափով:
Բ.Մուրադյանը կամովին վերականգնել և ամբողջությամբ հատուցել է պետությանը պատճառված վնասը` 10.800.000 ՀՀ դրամ գումարը: Քաղաքացիական հայցի հարցը լուծված է համարվել:
Ա.Խաչատրյանը նույնպես հատուցել է պետությանը պատճառված վնասը` 3.7 մլն ՀՀ դրամի չափով: Ա.Խաչատրյանի մասով նույնպես լուծված է համարվել քաղաքացիական հայցի հարցը:
Ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանի և Ա.Խաչատրյանի պաշտպան Ա.Եսայանը խնդրել է մերժել` ՀՀ գլխավոր դատախազության մեղադրանքի պաշտպանության և դատական ակտերի բողոքարկման վարչության դատախազ Կ. Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքը` Բ.Մուրադյանի և Ա.Խաչատրյանի մասով, Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատաճռի դեմ` կատարած հանցանքների որակումների և դատախազության ներկայացրած քաղաքացիական հայցի մասերով, անհիմն լինելու պատճառաբանությամբ:
Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը` ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանի և Ա.Խաչատրյանի վերաբերյալ, թողնել օրնական ուժի մեջ:
48. Դատախազ Կ.Հովհաննիսյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը` խնդրեց այն բավարարել, ներկայացնելով վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանն` առարկեց վերաքննիչ բողոքների դեմ` խնդրեց վերաքննիչ բողոքները մերժել:
Ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը` խնդրեց այն բավարարել, առարկեց դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` մյուսների վերաքննիչ բողոքների լուծումը թողեց դատարանի հայացողությանը:
Ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Տ.Եգորյանը միացավ պաշտպան Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքին, խնդրեց այն բավարարել, մյուս վերաքննիչ բողոքների մասով դիրքորոշում չհայտնեց:
Ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանը միացավ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքին` խնդրեց այն բավարարել, առարկեց դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` չառարկեց մնացած վերաքննիչ բողոքների դեմ` խնդրեց բավարարել այդ վերաքննիչ բողոքները:
Ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանը և նրա պաշտպաններ Ա.Աբաջյանը և Ռ.Մանվելյանը պնդեցին վերաքննիչ բողոքը` խնդրեցին այն բավարարել, առարկեցին դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` չառարկեցին մյուս բողոքների դեմ` խնդրեցին այդ վերաքննիչ բողոքները բավարարել:
Ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի պաշտպան Հ.Անանյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը` խնդրեց այն բավարարել` առարկեց դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` մյուս վերաքննիչ բողոքներով դիրքորոշում չհայտնեց:
Ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանը միացավ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքին` խնդրեց այն բավարարել, առարկեց դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` մյուս վերաքննիչ բողոքներով դիրքորոշում չհայտնեց:
Ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի պաշտպան Վ.Աթոյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը` խնդրեց այն բավարարել, ներկայացնելով վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանն` առարկեց դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` մյուս վերաքննիչ բողոքների լուծումը թողեց դատարանի հայացողությանը:
Ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանը միացավ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքին և վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանին` խնդրեց պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել, առարկեց դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` մյուս վերաքննիչ բողոքների լուծման խնդիրը թողեց դատարանի հայացողությանը:
Ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանի պաշտպան Գ.Հակոբյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը` խնդրեց այն բավարարել, առարկեց դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` մյուս վերաքննիչ բողոքների դեմ առարկություն չհայտնեց:
Ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանը միացավ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքին` խնդրեց այն բավարարել, առարկեց դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` մյուս վերաքննիչ բողոքների լուծումը թողեց դատարանի հայացողությանը:
Ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պաշտպան Լ.Սիմոնյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը` խնդրեց այն բավարարել, առարկեց դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` չառարկեց մյուս վերաքննիչ բողոքների դեմ` խնդրեց այդ վերաքննիչ բողոքները բավարարել:
Ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանը միացավ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքին` խնդրեց այն բավարարել, առարկեց դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` չառարկեց մյուս վերաքննիչ բողոքների դեմ` խնդրեց այդ վերաքննիչ բողոքները բավարարել:
Ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանի պաշտպան Ա.Զաքարյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը` խնդրեց այն բավարարել, մյուս բողոքների մասով դիրքորոշում չհայտնեց:
Ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանը միացավ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքին` խնդրեց այն բավարարել, մյուս բողոքների մասով դիրքորոշում չհայտնեց:
Գործով կողմ չհանդիսացող Լ.Ասատրյանի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը` խնդրեց այն բավարարել:
Ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի պաշտպան Ա.Թովմասյանը ներկայացնելով վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանը` առարկեց դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` խնդրեց այն մերժել` մյուս վերաքննիչ բողոքների լուծումը թողեց դատարանի հայացողությանը:
Ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանը միացավ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանին` խնդրեց դատախազի վերաքննիչ բողոքը մերժել` մյուս վերաքննիչ բողոքների լուծումը թողեց դատարանի հայացողությանը:
Ամբաստանյալներ Հ.Մարտիրոսյանը և Հ.Դանիելյանն ու նրանց պաշտպան Հ.Արսենյանն առարկեցին դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` խնդրեց այն մերժել, մնացած վերաքննիչ բողոքները թողեցին դատարանի հայացողությանը:
Ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանի և Ա.Խաչատրյանի պաշտպան Ա.Եսայանը ներկայացնելով վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանն` առարկեց դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` խնդրեց այն մերժել` մյուս վերաքննիչ բողոքների լուծման խնդիրը թողեց դատարանի հայացողությանը:
Ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանը և Ա.Խաչատրյանը միացան պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանին` խնդրեցին դատախազի վերաքննիչ բողոքը մերժել` մյուս վերաքննիչ բողոքների լուծման խնդիրը թողեցին դատարանի հայացողությանը:
Ամբաստանյալ Հ.Հովհաննսիյանի և նրա պաշտպան Ե.Վարոսյանն առարկեցին դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` խնդրեց այն մերժել` մյուս վերաքննիչ բողոքների լուծումը թողեցին դատարանի հայացողությանը:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքները` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքներում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի և նրա պաշտպաններ Ժ.Վարոսյանի և Տ.Եգորյանի, ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի և նրա պաշտպան Հ.Անանյանի, ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի և նրա պաշտպան Վ.Աթոյանի, ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանի և նրա պաշտպան Գ.Հակոբյանի, ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանի և նրա պաշտպան Ա.Զաքարյանի, ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի և նրա պաշտպան Լ.Սիմոնյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի և նրա պաշտպան Հ.Աբաջյանի և Ռ.Մանվելյանի, գործով կողմ չհանդիսացող Լ.Ասատրյանի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանի ելույթները, դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի, Ս.Սարգսյանի և նրա պաշտպան Ա.Թովմասյանի, ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի և նրա պաշտպան Վ.Աթոյանի, ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանի և Ա.Խաչատրյանի պաշտպան Ա.Եսայանի վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանները, ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի և նրա պաշտպաններ Ժ.Վարոսյանի և Տ.Եգորյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի և նրա պաշտպան Ա.Աբաջյանի և Ռ.Մանվելյանի, ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի և նրա պաշտպան Հ.Անանյանի, ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանի և նրա պաշտպան Գ.Հակոբյանի, ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի և նրա պաշտպան Լ.Սիմոնյանի, ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանի և նրա պաշտպան Ա.Զաքարյանի, գործով կողմ չհանդիսացող Լ.Ասատրյանի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանի, ամբաստանյալներ Հ.Մարտիրոսյանի և Հ.Դանիելյանի ու նրանց պաշտպան Հ.Արսենյանի, ամբաստանյալ Հ.Հովհաննիսյանի և նրա պաշտպան Ե.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքի պատասխանները, ինչպես նաև ուսումնասիրելով, վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ, հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանի, ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի պաշտպան Հ.Անանյանի, ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանի պաշտպան Գ.Հակոբյանի, ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանի պաշտպան Ա.Զաքարյանի, ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պաշտպան Լ.Սիմոնյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի, գործով կողմ չհանդիսացող Լ.Ասատրյանի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել, իսկ ՀՀ գլխավոր դատախազության մեղադրանքի պաշտպանության և դատական ակտերի բողոքարկման վարչության դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի և ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի պաշտպան Վ.Աթոյանի վերաքննիչ բողոքները` բավարարել մասնակի:
Ամբաստանյալ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ամբաստանյալ Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին ու 2-րդ կետերով, ամբաստանյալ Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ամբաստանյալ Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ամբաստանյալ Վիգեն Լևոնի Գևորգյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ամբաստանյալ Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ:
Ամբաստանյալներ Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը պետք է բեկանել և փոփոխել:
Ամբաստանյալներ Բագրատ Ռոբերտի Մուրադյանի և Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղսագրված արարքները պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով` նշանակված պատիժները թողնելով անփոփոխ:
Ամբաստանյալներ Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի և Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղսագրված արարքները պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
Ամբաստանյալներ Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի և Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` չորս տարի ժամկետով ազատազրկման` առանց գույքի բռնագրավման դատապարտելու մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժները պետք է թողնել կրելու` վերացնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու մասը: Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի և Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի պատժի սկիզբը պետք է հաշվել նրանց փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Ամբաստանյալ Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղսագրված արարքը պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
Ամբաստանյալ Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` չորս տարի վեց ամիս ժամկետով ազատազրկման` առանց գույքի բռնագրավման դատապարտելու մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժը պետք է թողնել կրելու` վերացնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու մասը: Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի պատժի սկիզբը պետք է հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Ամբաստանյալ Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղսագրված արարքը պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նշանակված պատիժը թողնելով անփոփոխ:
Ամբաստանյալ Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով` չորս տարի վեց ամիս ժամկետով ազատազրկման` առանց գույքի բռնագրավման դատապարտելու մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժը պետք է թողնել կրելու` վերացնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու մասը: Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի պատժի սկիզբը պետք է հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Քաղաքացիական պատասխանողներ` Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից և Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի 39.542.218 ՀՀ դրամի փոխարեն` պետք է համապարտությամբ բռնագանձել` 97.620.886 /իննսունյոթ միլիոն վեց հարյուր քսան հազար ութ հարյուր ութսունվեց/ ՀՀ դրամ գումար,
Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, ինչպես նաև Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի 85.767.431 ՀՀ դրամի փոխարեն` պետք է համապարտությամբ բռնագանձել` 27.532.736 /քսայոթ միլիոն հինգ հարյուր երեսուներկու հազար յոթ հարյուր երեսունվեց/ ՀՀ դրամ գումար` այդ մասով բավարարելով պաշտպան Վ.Աթոյանի վերաքննիչ բողոքը:
Դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի քաղ. հայցը պետք է բավարարել` ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանից հօգուտ պետական բյուջեի պետք է բռնագանձել 29 մլն /քսանինը միլիոն/ ՀՀ դրամ, որպես վերջինիս կողմից պետությանը հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
49. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Կատարողի հետ մեկտեղ հանցակիցներ են համարվում կազմակերպիչը, դրդիչը և օժանդակողը:
2. Կատարող է համարվում այն անձը, ով անմիջականորեն կատարել է հանցանքը կամ դրա կատարմանն անմիջականորեն մասնակցել է այլ անձանց (համակատարողների) հետ համատեղ, ինչպես նաև հանցանքը կատարել է այլ այնպիսի անձանց օգտագործելու միջոցով, ովքեր օրենքի ուժով ենթակա չեն քրեական պատասխանատվության կամ հանցանքը կատարել են անզգուշությամբ:
3. Կազմակերպիչ է համարվում այն անձը, ով կազմակերպել կամ ղեկավարել է հանցանքի կատարումը, ինչպես նաև ստեղծել է կազմակերպված խումբ կամ հանցավոր համագործակցություն կամ ղեկավարել է դրանք: …>>:
ՀՀ քրեական 178-րդ հոդվածի համաձայն.
<<… 3. Խարդախությունը, որը կատարվել է՝
1) առանձնապես խոշոր չափերով,
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից ութ տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա: >>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Յուրացնելը կամ վատնելը՝ հանցավորին վստահված ուրիշի գույքի հափշտակությունը զգալի չափերով՝ /…/
2. Նույն գործողությունը, որը կատարվել է՝ /…/
3. Սույն հոդվածի առաջին կամ երկրորդ մասով նախատեսված գործողությունը, որը կատարվել է՝
1) առանձնապես խոշոր չափերով,
2) կազմակերպված խմբի կողմից`
… պատժվում է ազատազրկմամբ` հինգից ութ տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Պաշտոնատար անձի կողմից շահադիտական նպատակով կամ անձնական այլ դրդումներով կամ խմբային շահերից ելնելով՝ պաշտոնական փաստաթղթերում ակնհայտ կեղծ տեղեկություններ կամ գրառումներ մտցնելը, կեղծում, քերվածք կամ այլ թվական գրառումներ կամ փոփոխություններ կատարելը, ինչպես նաև կեղծ փաստաթղթեր կազմելը կամ հանձնելը՝
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը չորս տարի ժամկետով՝ որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելով՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով: …>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
<<Արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
<< Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի.
<<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
<<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>>:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի համաձայն
<<1. Հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայության դեպքում, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելու դեպքում կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ, քան նախատեսված է այդ հոդվածով, կամ չկիրառել որպես պարտադիր նախատեսված լրացուցիչ պատիժ:
2. Բացառիկ կարող են ճանաչվել ինչպես առանձին մեղմացնող հանգամանքները, այնպես էլ այդ հանգամանքների համակցությունը:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն.
<<1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: …>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն.
<< 1. Յուրաքանչյուր ոք ունի արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում իր շահերին առնչվող քրեական գործի քննության իրավունք…
… 3.Քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզել ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները…>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն.
<<1. Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ:
2. Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն.
<<Գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն.
<<Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից:
Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն /…/
6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը…>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի համաձայն.
<<1. Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտերի վերաքննության արդյունքում վերաքննիչ դատարանը`
2) ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բավարարում է վերաքննիչ բողոքը` համապատասխանաբար ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելով դատական ակտը: Բեկանված մասով կայացվում է գործն ըստ էության լուծող դատական ակտ, կամ գործն ուղարկվում է համապատասխան ստորադաս դատարան` նոր քննության՝ սահմանելով նոր քննության ծավալը …>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի համաձայն`
<<Բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է`
1) գործի փաստական հանգամանքների մասին դատական ակտում շարադրված դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում վերաքննիչ դատարանում հետազոտված ապացույցներին.
2) ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը կամ Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագիրը. …>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Պարզելով, որ գործի փաստական հանգամանքների մասին առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտում շարադրված՝ դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում գործի փաստական հանգամանքներին, վերաքննիչ դատարանը ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանում և փոփոխում է դատական ակտը կամ գործը ուղարկում է առաջին ատյանի դատարան` նոր քննության:
2. Վերաքննիչ դատարանը, գնահատելով դատաքննության ընթացքում իր կողմից հետազոտված ապացույցները, իրավունք ունի ապացուցված ճանաչելու այն փաստերը, որոնք չեն հաստատվել կամ հաշվի չեն առնվել առաջին ատյանի դատական ակտում: Այդ դեպքում վերաքննիչ դատարանն ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանում և փոփոխում է դատական ակտը կամ գործը ուղարկում է առաջին ատյանի դատարան նոր քննության:
3. Դատական ակտը փոփոխելիս վերաքննիչ դատարանը կարող է անձին դատապարտել ավելի ծանր հանցագործության համար կամ ավելի խիստ պատժի, քան ստորադաս դատարանը, միայն այն դեպքում, երբ բողոքը բերել է դատախազը, տուժողը կամ նրա ներկայացուցիչը:>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ հոդվածի համաձայն`
<< 1. Քրեական օրենքի կամ միջազգային պայմանագրի ոչ ճիշտ կիրառումը քրեական օրենքի կամ Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրի այն հոդվածի կամ հոդվածի այն մասի կիրառումն է, որը ենթակա չէր կիրառման, կամ այն հոդվածի կամ հոդվածի այն մասի չկիրառումն է, որը ենթակա էր կիրառման, կամ քրեական օրենքի կամ միջազգային պայմանագրի սխալ մեկնաբանումն է, որը չի համապատասխանում դրա իսկական իմաստին:
2. Գործի քննության արդյունքում գտնելով, որ արարքն իրավաբանորեն ճիշտ որակված չէ, վերաքննիչ դատարանն իրավունք ունի փոխել հանցագործության որակումը քրեական օրենքի այն հոդվածով, որը պատասխանատվություն է նախատեսում ավելի թեթև հանցագործության համար:
3. Վերաքննիչ դատարանն իրավունք ունի գործի քննության արդյունքներով առաջադրված մեղադրանքի սահմաններում կիրառել ավելի ծանր հանցագործության համար օրենք կամ նշանակել ավելի խիստ պատիժ միայն այն դեպքում, երբ այդ հիմքերով բողոք է բերել մեղադրողը, ինչպես նաև տուժողը կամ նրա ներկայացուցիչը:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Քրեադատավարական օրենքի էական խախտումներ են դատական քննության ժամանակ սույն օրենսգրքի սկզբունքների և այլ ընդհանուր դրույթների խախտումները, որոնք գործին մասնակցող անձանց` օրենքով երաշխավորված իրավունքներից զրկելու կամ դրանցում սահմանափակելու կամ այլ ճանապարհով խոչընդոտել են գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտմանը, ազդել են կամ կարող էին ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա: …>>:
50. Առաջին ատյանի դատարանը դատավճռում` արձանագրել է.
<<… Անդրադառնալով հրապարակած և հետազոտված վերոնշյալ ցուցմունքների օգտագործման հնարավորության հարցին, այդ կապակցությամբ պաշտպանական կողմի որոշ ներկայացուցիչների վիճարկումներին` Դատարանը փաստում է, որ անձի մեղավորության հարցը որոշելիս մինչդատական վարույթի ընթացքում տված ցուցմունքների օգտագործումը չի խախտում Մարդու իրավունքների եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3-րդ մասի «դ» կետով երաշխավորվող անձի արդար դատաքննության իրավունքը, որպիսի հետևության հանգում է հետևյալ իրավական վերլուծությունների և դատողությունների արդյունքներով.
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» կոնվենցիայի (այսուհետ նաև` Եվրոպական կոնվենցիա) 6-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` քրեական հանցագործություն կատարելու մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր ոք ունի հետևյալ նվազագույն իրավունքները (….)
(դ) հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տվող վկաներին կամ իրավունք ունենալու, որ այդ վկաները ենթարկվեն հարցաքննության և իրավունք ունենալու` իր վկաներին կանչելու ու հարցաքննելու միևնույն պայմաններով, ինչ իր դեմ ցուցմունք տված վկաները։
Դատարանը փաստում է, որ սույն գործով ձեռնարկել է ողջամիտ բոլոր ջանքերը դատարանում վերոնշյալ 22 վկաների ներկայությունը և պաշտպանական կողմի հակընդդեմ հարցում իրականացնելու (կոնֆրոնտացիայի) իրավունքն ապահովելու ուղղությամբ և այդ ցուցմունքներն ինչպես առանձին-առանձին, այնպես էլ համակցությամբ վճռական կշիռ չունեն սույն դատական ակտի հիմքում դրված, ամբաստանյալների մեղավորությունը հաստատող ապացույցների ընդհանուր զանգվածում։ Տվյալ դեպքում ամբաստանյալների դատապարտումը ամբողջությամբ կամ վճռական չափով հիմնված չէ վերոնշյալ 22 վկաների նախաքննական ցուցմունքների վրա (ՄԻ եվրոպական դատարանի «Մամիկոնյանն ընդդեմ Հայաստանի» գանգատի քննարկման շրջանակներում 2010 թվականի փետրվարի 23-ին կայացրած վճիռ, «Գաբրիելյանն ընդդեմ Հայաստանի» գանգատի շրջանակներում 2012 թվականի ապրիլի 10-ի վճիռ, Արտակ Գաբրիելյանի վերաբերյալ ՎԲ-04/13 գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 13-ի որոշում), հետևաբար` սույն գործով դրանց օգտագործումը թույլատրելի է և չի խախտում ամբաստանվող անձանց արդար դատաքննության իրավունքը։ …
… Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները` Դատարանը հաստատված համարեց այն, որ ամբաստանյալները մեղավորությամբ կատարել են արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի հետևյալ հոդվածներին`
- պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով յուրացումներ կատարելու դիտավորությամբ միավորված և տևական ժամանակ գործած խմբի կազմակերպիչ և ղեկավար, գործով ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանը կատարել է հանցագործություններ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, իսկ կազմակերպված խմբի միասնական հանցավոր դիտավորությունից դուրս, Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցների վստահություն չարաշահելու եղանակով` հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
Կազմակերպված խմբի հիմնական անդամներից`
- ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամյանը կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով,
- ամբաստանյալ Հովհաննես Գրիգորյանը` հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով,
- ամբաստանյալ Վահագն Խաչատրյանը՝ հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով,
- ամբաստանյալ Վիգեն Գևորգյանը կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով։
Կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներից`
- ամբաստանյալ Բագրատ Մուրադյանը՝ կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով,
- ամբաստանյալ Արմեն Խաչատրյանը՝ հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով,
- ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհաննիսյանը կատարել է հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով,
- ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանը՝ հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով։
Վ.Խաչիկյանին և նրա ղեկավարությամբ գործած անձանց օժանդակողներից`
- ամբաստանյալ Սամվել Էլբակյանը կատարել է հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով,
- ամբաստանյալ Համլետ Մարտիրոսյանը կատարել է հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով,
- ամբաստանյալ Հրանուշ Դանիելյանը կատարել է հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-314-րդ հոդվածով, իսկ
- ամբաստանյալ Սարգիս Սարգսյանը` հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով։
Այսպիսով, ամբաստանյալները քրեական պատասխանատվության և պատժի են ենթակա որակյալ հատկանիշ(ներ)ով յուրացման, իսկ Վազգեն Խաչիկյանը` նաև խարդախության համար վերագրված արարքներում։
Ինչ վերաբերում է պաշտոնեական կեղծիք կատարելու, այն ղեկավարելու կամ դրան օժանդակելու համար ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրին առաջադրված վերոնշյալ մեղադրանքներին, ապա Դատարանը նրանց մեղավորության փաստը ապացուցված (հաստատված) համարելու պայմաններում (ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանին վերագրված այդ արարքի որակման հարցում որոշակի հստակեցում կատարելուց հետո) միաժամանակ փաստում է, որ վերջիններս այդ հոդվածով ենթակա են ազատման քրեական պատասխանատվությունից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի համաձայն՝ քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթն ենթակա է կարճման, եթե անցել են վաղեմության ժամկետները։ Նույն հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով գործի վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե դրա դեմ առարկում է մեղադրյալը (ամբաստանյալը)։ Այդ դեպքում գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն` Դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը։
Անդրադառնալով ամբաստանյալներ Վ.Խաչիկյանի, Ա.Աբրահամյանի և Վ.Խաչատրյանի, համաձայնությամբ խորհրդակցական սենյակում անդրադառնալու պայմանով լուծումն հետաձգված միջնորդություններին ( իրենց վերջինս խոսքերում նման միջնորդություն են ներկայացրել նաև ամբաստանյալ Բ.Մուրադյանը և Ա.Խաչատրյանը)` նրանց նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ, իսկ Վ.Խաչատրյանի պարագայում` 314-րդ հոդվածներով հարուցված քրեական հետապնդումը վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով դադարեցնելու վերաբերյալ՝ Դատարանը փաստում է, որ դրանք հիմնավորված և փաստարկված են, ենթակա են բավարարման։
Ընդ որում, վերոնշյալ հիմնավորմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով (կազմակերպման, օժանդակության կամ կատարման եղանակներով) ամբաստանյալներ Վազգեն Խաչիկյանին, Աշոտ Աբրահամյանին, Վահագն Խաչատրյանին, ինչպես նաև Բագրատ Մուրադյանին և Արմեն Խաչատրյանին առաջադրված մեղադրանքների վերաբերյալ սույն դատական ակտում («Ապացույցների հետազոտում և գնահատում, Դատարան» բաժնում) դատողություններ կատարելով` Դատարանը վերջիններիս մեղավորության հարցը չի քննարկում, առավել ևս` նման հետևության չի հանգում` հաշվի առնելով քրեական հետապնդումը բացառող վերոնշյալ հանգամանքի առկայությունը։ Պաշտոնեական կեղծիք կատարելու (օժանդակելու կամ ղեկավարելու) համար առաջադրված մեղադրանքների փաստական կողմին՝ ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի գործողությունների մասին սույն դատական ակտի դատաքննությամբ հաստատված հանգամանքներում հիշատակելով՝ Դատարանն անդրադառնում է դրանց այնքանով, որքանով այդ գործողությունները կազմում են նույն ամբաստանյալին, ինչպես նաև նրա հետ տվյալ դրվագով հանցակցած այլ ամբաստանյալներին վերագրված գումարների յուրացմանը նպատակաուղղված գործողությունների սկզբնական կամ բաղկացուցիչ մասը (հաշվի առնելով միասնական դիտավորության ուղղվածությունը)։
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջով, ինչպես նաև պահպանելով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը, չի անդրադառնում նաև Ծառայության աշխատակազմի Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժնի պետ, սույն գործից անջատված մասով հետախուզվող Արամ Մարտիրոսյանի մեղավորության խնդրին (ինչը նրա նկատմամբ և նրան առաջադրված մեղադրանքի սահմաններում այլ գործի շրջանակներում ըստ էության քննության և լուծման ենթակա հարց է), թեև կազմակերպված խմբի ղեկավար Վ.Խաչիկյանին, խմբի հիմնական չորս անդամներին, ինչպես նաև ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանին առաջադրված վերջնական մեղադրանքներում որպես նույն խմբի անդամ մեղադրող կողմը հիշատակել է դեռևս 2012 թվականի սեպտեմբերի 28-ից հետախուզվող, տվյալ դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով նախատեսված արարքների կատարման համար որպես մեղադրյալ ներգրավված Ա.Մարտիրոսյանի անունը։ Դատարանը դատաքննության արդյունքներով միայն հաշվի է առնում և հաստատված համարում այն, որ պաշտոնեական կեղծիքի կատարմամբ իրականացված յուրացման տվյալ դրվագին առնչվել է ևս մեկ անձ, ում ինքնությունը սույն գործի դատաքննությամբ չի հաստատվել (ապացուցվել) և ենթակա է ապացուցման ընդհանուր հիմունքներով, մեկ այլ քրեական գործի շրջանակներում։
Ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի մեղավորության վերաբերյալ եզրահանգման Դատարանը հանգեց հետևյալ իրավական վերլուծությունների և դատողությունների արդյունքներով.
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ ԵԷԴ/0058/01/10 գործով 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի, ինչպես նաև Արարատ Ավագյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0252/01/13 նախադեպային որոշումների մեջ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի համակարգային վերլուծության հիման վրա արձանագրել է ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդհանուր չափանիշները՝
- անմեղության կանխավարկած,
- վարույթն իրականացնող մարմնի ներքին համոզմունք,
- դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն։
Ըստ այդ դիրքորոշումների՝ հանցանք կատարելու մեջ անձի մեղավորության հաստատումը ոչ այլ ինչ է, քան անմեղության կանխավարկածի հաղթահարում։ Անձին դատապարտելու համար համարժեք ապացույցների բավարար համակցության բացակայությունը նշանակում է, որ անձի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարված չէ։
Անմեղության կանխավարկածի սկզբունքն ենթադրում է ապացույցների այնպիսի ամբողջության առկայություն, որն անհրաժեշտ է անձի մեղավորությունը ողջամիտ (հիմնավոր) կասկածից վեր ապացուցված համարելու համար, այլ ոչ թե անձի մեղավորության մասին ենթադրություններ անելու համար։
Վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունքի խնդրին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ որոշման մեջ և դիրքորոշում ձևավորել այն մասին, որ ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի վստահություն, որ ապացույցներն հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ։
Ապացույցները, որոնք հավաքվել և ստուգվել են օրենքին համապատասխան, կազմում են ներքին համոզմունքի այն օբյեկտիվ հիմքը, որն իր դրսևորումն է գտնում ընդունվող որոշումներում։ Թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող լինել կամայական։ Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը։
Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ ներքին համոզմունքը վարույթն իրականացնող մարմնի համոզմունքն է առ այն, որ առկա ապացույցները բավարար են գործի ճիշտ լուծման համար անհրաժեշտ հանգամանքները բացահայտված դիտարկելու համար։
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է նաև, որ ապացույցների բավարարությունը չի կարող որոշվել թվաբանական ցուցանիշով, այդ պատճառով ՀՀ քրեադատավարական օրենքն օգտագործում է «ապացույցների համակցություն» հասկացությունը, միևնույն ժամանակ փաստել է, որ ապացույցները բավարար չեն, եթե`
1) գործում բացակայում է որևէ ապացույց գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հանգամանքի պարզման համար,
2) եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հանգամանքն անհրաժեշտ խորությամբ և լրիվությամբ,
3) այդ հանգամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում։
Ապացույցների բավարարությունը որոշելու հերթական չափանիշը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված դատավարական որոշումների հիմնավորվածության և պատճառաբանվածության պահանջն է։
Քրեական վարույթի ընթացքում ընդունվում են բազմաթիվ դատավարական որոշումներ, որոնցից յուրաքանչյուրը պահանջում է ապացուցման առարկայի մեջ մտնող հանգամանքների ապացուցվածության տարբեր աստիճաններ, ընդ որում` մինչդատական վարույթն ամփոփող դատավարական որոշում` տվյալ դեպքում մեղադրական եզրակացություն և դատական քննությունն ամփոփող դատավարական որոշում` մեղադրական դատավճիռ կայացնելու դեպքում պահանջվում է այդ հանգամանքների հավաստի ապացուցվածություն։
Վճռաբեկ դատարանը Արմեն Բաբայանի և Սուրեն Թումանյանի վերաբերյալ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 նախադեպային որոշման մեջ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) դատարանի կարգավիճակի բնութագրական կողմերից մեկն էլ այն է, որ որպես քրեական գործը քննող անկախ և անկողմնակալ մարմին, դատարանը չի կարող հանդես գալ մեղադրանքի կամ պաշտպանության կողմում և պետք է արտահայտի միայն իրավունքի շահերը։ Քրեական գործը քննող դատարանը, պահպանելով օբյեկտիվությունը և անկողմնակալությունը, մեղադրանքի և պաշտպանության կողմերի համար պետք է ստեղծի գործի հանգամանքների բազմակողմանի և լրիվ հետազոտման անհրաժեշտ պայմաններ՝ դրանով իսկ ապահովելով մրցակցության սկզբունքի կենսագործումը և հասնելով քրեական դատավարության առջև դրված խնդիրների իրագործմանը»։
Վերոնշյալից հետևում է, որ դատարանը չի կրում մեղադրանքն ապացուցելու կամ քրեական հետապնդման մարմնի թույլ տված թերացումները, բացթողումները վերացնելու պարտականություն։ Ապացուցման մասնակցելը դատարանի իրավունքն է, այլ ոչ թե պարտականությունը, մեղադրանքը ապացուցելու պարտականությունը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ և 124-րդ հոդվածների ուժով, կրում են քրեական հետապնդման մարմինները։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն` դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազն ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ։ Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի։ Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան՝ մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում։
Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 2010 թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ /0632/01/08 քրեական գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն այն իրավական դիրքորոշումն է արտահայտել, որ «թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող կամայական լինել։ Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը։ Ապացույցների գնահատումն համապատասխան որոշումներում պետք է արտահայտվի պատճառաբանական եզրահանգումների ձևով՝ հիմնավորելով, թե ինչու որոշ ապացույցներ դրվել են որոշման հիմքում, իսկ մյուսները՝ մերժվել են՝ ճանաչվելով ոչ հավաստի»։
Համաձայն նույն նախադեպային որոշման` հակասական ապացույցների առկայության պարագայում, երբ հնարավոր չէ հիմնավորված հետևության հանգել անձի մեղավորության կամ անմեղության և այլ հարցերի վերաբերյալ, վարույթն իրականացնող մարմինը միայն ապացույցների հետազոտությունից և գնահատումից հետո կարող է ապացույցների մի մասին մյուսների նկատմամբ առավելություն կամ նվազ կարևորություն տալ։
Վերոնշյալ մեջբերման լույսի ներքո Դատարանը փաստում է, որ գործն ըստ էության քննող դատարանը կաշկանդված չէ քննվող դեպքի և դրա հանգամանքների վերաբերյալ նախորդ դատավարական փուլերում տրված գնահատականներով, քանի որ դրանց վերաբերյալ ապացույցները գնահատելիս ղեկավարվում է իր ներքին համոզմունքով, ինչը կարող է տրամագծորեն տարբերվել մինչդատական վարույթի ընթացքում նույն ապացույցներին, դրանց թույլատրելիության, վերաբերելիության, գործի լուծման տեսանկյունով` բավարարության վերաբերյալ տրված գնահատականներից` պայմանով, որ ապացույցների գնահատումը լինի օրինական, փաստարկված և պատճառաբանված։
ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ, ինչպես նաև ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածների համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։ Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն փարատվել ՀՀ քրեադատավարական օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի։ Կասկածյալը կամ մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը, նրա անմեղության ապացուցման պարտականությունը չի կարող դրվել պաշտպանության կողմի վրա։ Մեղադրանքի ապացուցման և մեղադրյալին ի պաշտպանություն բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը կրում է մեղադրանքի կողմը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների և դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատված բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, նույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ից 4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ։
Վերոնշյալ իրավական վերլուծությունները սույն գործով հետազոտված ապացույցների և դրանցով պարզված փաստական հանգամանքների վրա տարածելով՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
Կազմակերպված խմբի ղեկավար, գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի, խմբի անդամներ Աշոտ Աբրահամյանին, Հովհաննես Գրիգորյանին, Վիգեն Գևորգյանին, Վահագն Խաչատրյանին, Արմեն Խաչատրյանի և Բագրատ Մուրադյանին վերագրված յուրացման դրվագներից անհրաժեշտ է հանել հետևյալ կենսաթոշակառուների անվամբ ելքագրված և յուրացված գումարները։
Այսպես, 2006-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում 125 կենսաթոշակառուների կենսաթոշակների դեպոնացված գումարները կազմակերպված խմբի անդամների կողմից յուրացնելու դրվագով կենսաթոշակառու Գուրգեն Սուրենի Մնացականյանի անվամբ ելքագրված 447.950 ՀՀ դրամն ամբաստանյալների վերջնական մեղադրանքներում նշվել և հաշվարկվել է կրկնակի, ավելին` կենսաթոշակառուների անվամբ ելքագրված գումարները հաշվարկվելիս ի վնաս ամբաստանյալներ Վազգեն Խաչիկյանի, Աշոտ Աբրահամյանի, Հովհաննես Հովհանիսյանի, Վիգեն Գևորգյանի և Վահագն Խաչատրյանի թույլ է տրվել 191.150 ՀՀ դրամի չափով թվաբանական սխալ, հետևաբար` ավել հաշվարկված այդ գումարը ևս ենթակա է նվազեցման տվյալ դրվագով անցնող ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքներից։
Բացի այդ, նույն դրվագով ամբաստանյալներին մեղադրող կողմը Դատարանում առաջադրել է կենսաթոշակառու Խաչիկ Գալջյանի անվամբ կենսաթոշակի նաև երկրորդ գումարը` 825.514 ՀՀ դրամ ելքագրելու և յուրացնելու մեղադրանք, մինչդեռ դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով այդ գումարը փաստացի ստանալու որևէ ապացույց նախաքննության և դատաքննության արդյունքներով ձեռք չի բերվել և հետազոտվել, հետևաբար` այդ գումարի յուրացման վարկածը որևէ ապացույցով չի հաստատվել (ապացուցվել) և տվյալ դրվագին առնչվող ամբաստանյալներն այդ գումարը յուրացնելու համար ևս քրեական պատասխանատվության ենթակա չեն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով (նման իրավիճակներում հատկապես այդ հիմքով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու վերաբերյալ իրավական դիրքորոշումը ներկայացված է ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սահմանադրականության հարցը որոշելիս ՀՀ սահմանադրական դատարանի 2010 թվականի մարտի 30-ին կայացրած ՍԴՈ-871 որոշմամբ)։
Դատաքննության արդյունքներով չապացուցվեց նաև 2010 թվականի հոկտեմբերին ՍԱՊ Ծառայության Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնից նույն բաժնի պետ, գործով ամբաստանյալ Սարգիս Սարգսյանի առնչությունը կենսաթոշակառուներ Պատվական Վասակի Պապոյանի անվամբ 1.182.966 ՀՀ դրամ, Արամ Հակոբի Հովակիմյանի անվամբ 1.149.140 ՀՀ դրամ, Ռազմիկ Գևորգի Բեգլարյանի անվամբ` 1.019.886 ՀՀ դրամ և Ռայա Խաչատուրի Մինասյանի անվամբ 1.324.300 ՀՀ դրամ գումարներ յուրացնելու փաստերին, քանի որ այդ գումարները, համաձայն Ծառայությունից ստացված վճարման տեղեկանքների, թեև ելքագրվել և ստացվել են, սակայն այդ կենսաթոշակառուների տվալները բացակայում են գործով ամբաստանալ Ա.Աբրահամյանի երկու նոթատետրերի ձեռագիր, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի «Դուդուկ» ֆայլի էլեկտրոնային գրառումներում, որպես ապացույց ճանաչված փաստաթղթերում։ Ավելին, ի տարբերություն նույն ժամանակահատվածում տվյալ տարածքային բաժնում կազմված և վճարման հանձնված վճարային ցուցակներում ընդգրկված այլ կենսաթոշակառուների` վերոնշյալ չորս կենսաթոշակառուների կենսաթոշակային գործերում չի արձանագրվել դեպոնացված գումարների վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ դիմումների բացակայության փաստը, ինչը մեղադրանքի որոշումներում հիշատակված, տվյալ տարածքային բաժնում հաշվառված այլ կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված գումարների յուրացման հանգամանքը վկայող փաստարկներից էր։ Նման պայմաններում բացակայում են ընդհանուր 4.676.292 ՀՀ դրամ գումարի ելքագրմանը և տնօրինմանը (ենթադրյալ յուրացմանը) գործով ամբաստանյալների առնչության վերաբերյալ փաստական տվյալները, հետևաբար` դրանց ենթադրյալ յուրացման համար կազմակերպված խմբի անդամներ Վազգեն Խաչիկյանը, Աշոտ Աբրահամյանը, Հովհաննես Հովհաննիսյանը, Վիգեն Գևորգյանը և Վահագն Խաչատրյանը, ինչպես նաև նրանց օժանդակած, գործով ամբաստանյալ Սարգիս Սարգսյանը քրեական պատասխանատվության ենթակա չեն` հանցագործության վերոնշյալ դեպքի առկայությունը հիմնավորող բավարար ապացույցների, հետևաբար` հանցադեպի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Անդրադառնալով մինչդատական (մեղադրական եզրակացությամբ) և դատական վարույթների ընթացքում (ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 309.1 հոդվածի կարգով փոփոխված վերջնական մեղադրանքի որոշումներով) գործով ամբաստանյալներ, Ծառայության աշխատակազմի Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին, ինչպես նաև Շենգավիթ տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանին, նրա տեղակալ Համլետ Մարտիրոսյանին և նույն բաժնի օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանին կազմակերպված խմբի կազմում յուրացում կատարելու վերաբերյալ առաջադրված մեղադրանքների հիմնավորվածության խնդրին՝ Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմը որակյալ դարձնող այդ հատկանիշը` կազմակերպված խմբի կազմում ընդգրկվելու և գործելու վերաբերյալ մեղադրող կողմի վարկածը, հիմնավորված և փաստարկված չէ, ողջամտորեն չի բխում դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներից, ուստի վերջիններս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով քրեական պատասխանատվության և պատժի ենթակա չեն, որպիսի հետևության հանգում է հետևյալ իրավական վերլուծությունների և դատողությունների արդյունքներով.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի 3-րդ կետի համաձայն` հանցագործությունը համարվում է կազմակերպված խմբի կողմից կատարված, եթե այն կատարվել է այնպիսի անձանց կայուն խմբի կողմից, որի անդամները միավորվել են մեկ կամ մի քանի հանցանք կատարելու համար։
Կազմակերպված խումբը նախնական համաձայնությամբ հանցակցության առավել վտանգավոր տեսակն է, որի անդամները մասնագիտացված են և միմյանց հետ գտնվում են կայուն հարաբերության մեջ։ Կազմակերպված խումբը հանցակցության այլ ձևերից տարբերվում է հենց խմբի կայունությամբ, որը դրսևորվում է խմբի անդամների համախմբվածությամբ, հանցագործությունների մանրակրկիտ ծրագրավորմամբ, խմբի անդամների միջև դերերի բաշխմամբ, հանցավոր գործունեությամբ տևական ժամանակով զբաղվելու նպատակի առկայությամբ։ Չեն բացառվում նաև դեպքեր, երբ կազմակերպված խումբը ստեղծվի մեկ, սակայն երկարատև և մանրակրկիտ նախապատրաստություն պահանջող հանցագործություն կատարելու համար։
Քրեական օրենքի մեջբերումների և դրա վերաբերյալ վերոնշյալ դատողությունների լույսի ներքո` Դատարանն արձանագրում է, որ Ծառայության տարածքային վերոնշյալ բաժինների վերոնշյալ պետերի և նրանց ստորադաս աշխատակիցների (ամբաստանյալներ Հ.Մարտիրոսյան և Հր.Դանիելյան) հանցավոր գործողություններում բացակայում են Վ.Խաչիկյանի ստեղծած և ղեկավարած խմբի հետ համախմբվածության, յուրացման մանրակրկիտ ծրագրավորման, այդ խմբի անդամների միջև դերերի բաշխման, հանցավոր գործունեությամբ տևական ժամանակով զբաղվելու նպատակի առկայության վերաբերյալ ապացույցները, այսինքն` կազմակերպված խմբի ղեկավարի և անդամների հետ վերոնշյալ անձանց հանցավոր կապերի առկայությունը և կայունությունը հաստատող փաստական տվալները, քանի որ Ս.Էլբակյանը, վերջինիս ստորադասությամբ գործած անձինք, մեկ այլ դրվագով նաև Ս.Սարգսյանը, մինչև սույն գործի շրջանակներում նրանց վերագրվող արարքների կատարումը կազմակերպված խմբի կազմում ընդգրկված չեն եղել, այդ խմբի անդամ չեն հանդիսացել, որևէ կենսաթոշակառուի հասանելիք գումարի յուրացման կամ պաշտոնեական կեղծիքի չեն մասնակցել, կազմակերպված խմբի հանցավոր գործունեությանն առնչվել են բացառապես վերոնշյալ, մեկական դրվագներով, այն էլ կազմակերպված խմբի հանցավոր գործունեության ավարտական փուլում՝ 2010 թվականի հոկտեմբեր ամսին, երբ, առանց բավարար հիմնավորման, կատարել են իրենց ղեկավար, Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությունը և արհամարհելով սահմանված ընթացակարգը` կենսաթոշակառուների դիմումների բացակայության պարագայում, նրանց վերաբերյալ ամփոփ տեղեկատվություն են տրամադրել, այնուհետև պատրաստել և առձեռն Վճարումների ծառայություն են հանձնել վճարման կեղծ ցուցակները, Ս.Սարգսյանն անգամ ստորագրել է այդ ցուցակներում կենսաթոշակառուների փոխարեն։ Վճարման կեղծ ցուցակների օգտագործմամբ են Վ.Խաչիկյանը և վերջինիս ղեկավարած հանցավոր խմբի անդամներն ելքագրել և յուրացրել կենսաթոշակառուների դեպոնացված գումարները, ընդ որում` գումարների ելքագրումից հետո Շենգավիթի տարածքային բաժնում կազմված վճարման ցուցակը հանձնվել է բաժնի պետ Ս.Էլբակյանին` կենսաթոշակառուների ստորագրությունները ևս կեղծելու առաջարկով, սակայն պատռվել է վերջինիս կողմից և այլևս վճարումների ծառայություն չի վերադարձվել։ Նշված փաստը ևս վկայում է Ս.Էլբակյանի և մյուս կողմից Վ.Խաչիկյանի, ինչպես նաև վերջինիս ստորադասությամբ գործող, նրա հանձնարարությունը կատարող պաշտոնատար անձանց միջև հանցավոր կապերի և փոխհարաբերությունների կայունության բացակայության, ինչպես նաև Ս.Էլբակյանին, Հ.Մարտիրոսյանին և Հր.Դանիելյանին վերագրված արարքի էպիզոդիկ բնույթի մասին։ Տվյալ դրվագներով Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի և Հր.Դանիելյանի, ինչպես նաև Ս.Սարգսյանի տեսանկյունով բացակայում են նաև յուրացմանը տևական ժամանակ նախապատրաստվելու վերաբերյալ տվյալները, ինչը նրանց օժանդակությամբ կատարված յուրացումը կազմակերպված խմբի կողմից կատարվելու մեղադրող կողմի փաստարկներից էր։
Բացի այդ, վերոնշյալ, ինչպես նաև Էրեբունու տարածքային բաժիններում հաշվառված կենսաթոշակառուների դեպոնացված գումարները յուրացվել են 2010 թվականի հոկտեմբերին, որով ըստ էության ավարտվել է կազմակերպված խմբի հանցավոր գործունեությունը՝ յուրացումները, իսկ այդ դրվագներով Շենգավիթի տարածքային բաժնում կազմված կեղծ վճարման ցուցակներով ելքագրված 20.489.226 ՀՀ դրամ, Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնում կազմված կեղծ վճարման ցուցակներով ելքագրված 25.344.330 ՀՀ դրամ գումարները, առանձին-առանձին յուրացվել են` կազմելով Վ.Խաչիկյանի ստեղծած և ղեկավարած խմբի կողմից 2006-2010թթ. ընթացքում յուրացված ընդհանուր 261.125.652 ՀՀ դրամ գումարի միայն չնչին մասը։
Այսպիսով, Դատարանը փաստում է, որ գործով ամբաստանյալներ Սամվել Էլբակյանը, Համլետ Մարտիրոսյանը և Հրանուշ Դանիելյանը, ինչպես նաև Սարգիս Սարգսյանը նրանց վերագրված յուրացումը և պաշտոնեական կեղծիքը կատարել են նրանց ընդհանուր վերադասի` գործով ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ, այդ հանձնարարությունը կատարելիս ստացել են Վ.Խաչիկյանի հանձնարարականով գործող Աշոտ Աբրահամյանի, Հովհաննես Գրիգորյանի, Վիգեն Գևորգյանի և Վահագն Խաչատրյանի աջակցությունը, այսինքն` պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով առանձնապես խոշոր չափի գումարի յուրացմանն օժանդակելու ընթացքում գործել են գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի և Ծառայության վերոնշյալ պաշտոնատար անձանց հետ անմիջականորեն (ամբաստանյալ Հ.Դանիելյանի դեպքում` Ս.Էլբակյանի և Հ.Մարտիրոսյանի միջոցով) ձեռք բերած համաձայնության շրջանակներում։ Հետևաբար` ի տարբերություն կազմակերպված կայուն խմբի կազմում յուրացում կատարելու հանցավոր դիտավորության շրջանակներում միավորված և տևական ժամանակ գործող վերոնշյալ անձանց` գործով ամբաստանյալներ Սամվել Էլբակյանը, Համլետ Մարտիրոսյանը և Հրանուշ Դանիելյանը, ինչպես նաև Սարգիս Սարգսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով քրեական պատասխանատվության ենթակա չեն։ Ավելին, Ս.Էլբակյանը, Հ.Մարտիրոսյանը, Հր.Դանիելյանը, իսկ Էրեբունու դրվագով` Ս.Սարգսյանը գործել են իրենց տարածքային բաժիններից դեպոնացված գումարներ ելքագրելու և յուրացնելու նպատակ հետապնդող Վ.Խաչիկյանին և այլոց օժանդակելու դիտավորությամբ, բացառապես անձնական շահագրգռվածությամբ։ Շենգավիթի տարածքային բաժնի աշխատակիցներն իրենց հանցավոր գործողություններն իրականացնելիս որևէ նյութական օգուտ չեն ակնկալել, առավել ևս` ստացել, իսկ Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնի պետ, գործով ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանը թեև ստացել է, սակայն հանցավոր գործողություններն ավարտելուց մեկ շաբաթ անց, հանցանքը կատարելիս գործել է Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությունը կատարելու անձնական շահագրգռվածությամբ, ինչը դատաքննությամբ հաստատվեց, հետևաբար` քննվող դեպքից մեկ շաբաթ անց 1.500.000 ՀՀ դրամի չափով հատուցում ստանալը Վ.Խաչիկյանի և այլոց հետ նախնական հանցավոր համաձայնության շրջանակներում յուրացում կատարելու, այսինքն` յուրացման համակատարող հանդիսանալու հիմնավոր և բավարար փաստարկ չէ, բացառապես ենթադրություն է, որը ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝ ենթակա է մեկնաբանման և մեկնաբանվում է հօգուտ ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի։
Դատարանը վերոնշյալ հետևության հանգելիս հաշվի է առնում նաև այն, որ Ծառայության աշխատակազմի տարածքային բաժինները կենսաթոշակի դեպոնացված գումարները ստանալու, նույնիսկ կենսաթոշակառուին վճարելու լիազորություն չեն ունեցել, փաստացի ևս չեն իրականացրել, այն կատարվել է կենտրոնական մարմնում` վճարումների ծառայությունում, այսինքն` Ծառայության աշխատակազմի տարածքային բաժինների աշխատակիցները լիազորված են եղել համապատասխան կենսաթոշակառուից ընդունել դիմում, ստուգել նրա ինքնությունը, որին հաջորդել է համապատասխան փաստաթղթերի կազմելն ու կենտրոնական մարմին ուղարկելը։ Այդ փաստաթղթերի հիման վրա է տվյալ տարածքային բաժնում հաշվառված կենսաթոշակառուն արդեն կենտրոնական վերոնշյալ մարմնում ստորագրել և միանվագ կարգով ստացել իր կենսաթոշակի դեպոնացված գումարը։
Բացի այդ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 39-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` հանցակիցներն ենթակա են պատասխանատվության միայն հանցագործության այն ծանրացնող հանգամանքների համար, որոնք գիտակցվել են նրանց կողմից։ Դատաքննությամբ հաստատված հանգամանքների պայմաններում և իրավիճակում տարածքային բաժինների պետեր Ս.Սարգսյանը և Ս.Էլբակյանը, առավել ևս Համլետ Մարտիրոսյանը և Հրանուշ Դանիելյանը, Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանից վերոնշյալ հանձնարարությունը ստանալով և կատարելով` գործնականում չէին կարող գիտակցել, որ վերջինիս ղեկավարության ներքո աշխատող այլ պաշտոնատար անձինք` Ծառայության առանձին ստորաբաժանումների ղեկավարներ Աշոտ Աբրահամյանը, Հովհաննես Գրիգորյանը և Վահագն Խաչատրյանը, ինչպես նաև տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանը նրանց աջակցելիս չեն առաջնորդվում նույն, այն է` Ծառայության ղեկավար Վ.Խաչիկյանի հանձնարարականը կատարելու մղումով, այլ գործում են վերագրվող արարքը կատարելիս Ս.Էլբակյանի և մյուսների համար չգիտակցված՝ շահադիտական դրդումներով` ի կատարումն Վ.Խաչիկյանի ստեղծած և ղեկավարած կազմակերպված կայուն խմբի հանցավոր նպատակների` յուրացման իրականացման կամ հատկապես կազմակերպված խմբի կազմում նախկինում կատարած յուրացման դեպքերը թաքցնելու (նման փաստական տվյալների վերաբերյալ որևէ ապացույց նախաքննությամբ ձեռք չի բերվել և դատաքննությամբ չի հետազոտվել), առավել ևս այն պայմաններում, երբ ստուգումներ իրականացրած կամ իրականացնող պետական մարմինների կողմից Ծառայության աշխատակազմի տվյալ տարածքային բաժիններում չարաշահման դեպքեր չեն հայտնաբերվել և արձանագրվել։ Նման պայմաններում, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 39-րդ հոդվածի 6-րդ մասի ուժով, ամբաստանյալներ Ս.Սարգսյանը և Ս.Էլբակյանը, Հր.Մարտիրոսյանը և Հր.Դանիելյանը չեն կարող քրեական պատասխանատվության ենթարկվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, նրանց տվյալ հոդվածի այդ կետով առաջադրված մեղադրանքներն անհիմն են, քանի որ ըստ դատաքննության արդյունքների՝ նրանք չեն գիտակցել և մեկ դրվագով ու կարճատև ընթացքով վերոնշյալ հանցանքը կատարելիս չէին էլ կարող գիտակցել Վ.Խաչիկյանի ստեղծած և վերջինիս ղեկավարությամբ գործող կազմակերպված խմբի առկայության, Վ.Խաչիկյանի՝ որպես կազմակերպված կայուն խմբի ղեկավարի հանձնարարությունը կատարելու հանգամանքները, այսինքն` յուրացման այդ որակյալ հատկանիշի առնչությամբ Ս.Էլբակյանի և մյուսների դիտավորությունում առկա էր «իրավաբանական սխալ» (չեն գիտակցել այդ հատկանիշը) ինչը, թերևս, չի բացառում առանց վերոնշյալ որակյալ հատկանիշի՝ առանձնապես խոշոր չափի գումարի յուրացում կատարելուն (գիտակցաբար) օժանդակելու՝ դատաքննությամբ հաստատված փաստը և դրա համար անխուսափելի քրեական պատասխանատվությունը։
Դատարանն արձանագրում է, որ նշված վերլուծությունները և դատողությունները կիրառելի չեն գործով ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանի և Հովհաննես Հովհաննիսյանի նկատմամբ, քանի որ թեև 2010թ. դրվագներով նրանք ևս գործել են Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարականով, ստացել նույն հանձնարարականով գործող կազմակերպված խմբի հիմնական անդամներ Աշոտ Աբրահամյանի, Հովհաննես Գրիգորյանի, Վիգեն Գևորգյանի և Վահագն Խաչատրյանի աջակցությունը, սակայն հանձարարականը կատարելիս արդեն իսկ հանդիսանում էին նույն կազմակերպված կայուն խմբի ոչ մշտական անդամներ (գիտակցել են կազմակերպված խմբի առկայության և դրա անդամն հանդիսանալու փաստը), գործել են խմբային շահերից ելնելով, նախատեսել են նախկինում այդ թվում` իրենց մասնակցությամբ խմբի կատարած յուրացումները ՀՀ վերահսկիչ պալատի աշխատակիցների կողմից բացահայտվելու հնարավորությունը և իրենց գործողություններով ցանկացել և կենսաթոշակառուների վերաբերյալ տեղեկատվություն տրամադրելու, պաշտոնական փաստաթղթեր կեղծելու և հանձնելու եղանակներով մասնակցել են խմբի ղեկավար Վ.Խաչիկյանի` անհիմն ելքագրվող այդ գումարների օգտագործմամբ հնարավոր չարաշահումների բացահայտումը կանխելու գործողություններին, այսինքն` որպես կազմակերպված խմբի անդամ` անմիջականորեն են մասնակցել կազմակերպված խմբի` յուրացման օբյեկտիվ կողմը կազմող գործողությունների իրենց հանձնարարված մասի կատարմանը։
Թեև մեղադրողը Դատարանում փոփոխեց և խստացրեց ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով առաջադրված սկզբնական մեղադրանքը` հիմք ընդունելով այն, որ վերջինս անձամբ պաշտոնական կեղծ փաստաթղթեր չի կազմել, դրանք վերջինիս հանձնարարությամբ կազմել են բաժնի պետ Հր.Մարտիրոսյանը և վերջինիս օժանդակած Հր.Դանիելյանը, սակայն Ս.Էլբակյանին առաջադրված վերջնական մեղադրանքի բովանդակությունից ակնհայտ է, որ ի կատարումն Վ.Խաչիկյանից և Ա.Աբրահամյանից ստացած հանձնարարականի` նա է գործով ամբաստանյալ Հովհաննես Գրիգորյանին հանձնել նախապես կազմված ակնհայտ կեղծ այդ փաստաթղթերը` վճարային ցուցակները, այսինքն` յուրացմանն օժանդակելու միասնական դիտավորությամբ և անձնական շարժառիթով գործած Ս.Էլբակյանը, Հ.Մարտիրոսյանը և Հր.Դանիելյանը կատարել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմում ընդգրկված, դրա օբյեկտիվ կողմը կազմող, միմյանց փոխլրացնող գործողություններ, քանի որ իր ստորադասների գործողությունները նախապես ղեկավարած Ս.Էլբակյանն անմիջականորեն մասնակցել է վճարային կեղծ ցուցակները վերադասին հանձնելու գործողությանը, հետևաբար` նրան վերագրված արարքը, անկախ Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանից ստացած հանձնարարականի կենսագործումը կազմակերպելու և ղեկավարելու` դատաքննությամբ հաստատված փաստի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 39-րդ հոդվածի 2-րդ մասի ուժով պետք է որակվեր առանց 38-րդ հոդվածի վրա հղում կատարելու` մեղադրանքի որոշման մեջ հստակեցնելով Ս.Էլբակյանի կազմակերպչական գործողությունների էությունը (փաստական կողմը)։
Դատարանը, դատաքննության արդյունքներով փաստում է, որ նախաքննական մարմինը ճիշտ չի որակել նաև Հրանուշ Դանիելյանին, Բագրատ Մուրադյանին և Արմեն Խաչատրյանին վերագրած արարքները՝ հաշվի չառնելով, որ վերջիններս պաշտոնատար անձ չեն, իսկ հափշտակված գումարների նկատմամբ նախապես որևէ լիազորություն չեն ունեցել, այսինքն` յուրացման հանցակազմի սուբյեկտ չեն, միայն օժանդակել են ի պաշտոնե նման լիազորություններ ունեցող անձանց։ Նման հետևության Դատարանը հանգում է հետևյալ իրավական վերլուծությունների և դատողությունների արդյունքներով.
ՀՀ քրեական օրենսգքրի 179-րդ հոդվածով նախատեսված յուրացման և վատնման հանցակազմերը բնութագրվում են նրանով, որ հանցավորը հափշտակում է իրեն վստահված գույքը, այսինքն՝ այն գույքը, որը գտնվում է նրա օրինական տիրապետման ներքո, որի նկատմամբ վերջինս ունի որոշակի լիազորություններ։ Հանցավորը գույքը վերցնում կամ դրան տիրանում է՝ օգտագործելով այն լիազորությունները, որոնք նրան վերապահված են այդ գույքի նկատմամբ։ Ընդ որում հանցավորի մոտ գույքի նկատմամբ այդ լիազորությունները կարող են առաջանալ պաշտոնեական պարտականությունների, պայմանագրային հարաբերությունների կամ հատուկ հանձնարարության ուժով։ Յուրացումը օբյեկտիվ կողմից դրսևորվում է նրանում, որ հանցավորը, օգտագործելով իրեն վստահված գույքի նկատմամբ ունեցած լիազորությունները, ապօրինի, անհատույց, շահադիտական նպատակով դարձնում է այն իրենը կամ ուրիշինը։ Քննարկվող հանցագործության սուբյեկտ կարող է հանդիսանալ ոչ միայն համապատասխան կազմակերպությունների հաստիքային կամ ոչ հաստիքային աշխատակիցը, այլև առանձին քաղաքացին, եթե գույքի սեփականատերը նրան քաղաքացիաիրավական տարբեր պայմանագրերով նախապես օժտել է իր գույքի նկատմամբ որոշակի լիազորություններով։ Հակառակ պարագայում յուրացումը բացակայում է։
Ինչ վերաբերում է պետական մարմիններում մշտապես, ժամանակավորապես կամ առանձին լիազորությամբ կազմակերպական-տնօրինչական, վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող անձանց, ապա դրանց կողմից իրենց վստահված գույքը պաշտոնեական դիրքի օգտագործմամբ յուրացնելը որակվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի համապատասխան մասով և կետով՝ որպես ծանրացնող հանգամանքներում կատարված յուրացում։ Ընդ որում, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության սուբյեկտ կարող է լինել բացառապես ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 3-րդ մասի չափանիշները բավարարող պաշտոնատար անձը։
Վերոնշյալ վերլուծությունների լույսի ներքո Դատարանը փաստում է, որ Ծառայության աշխատակազմի Շենգավիթ տարածքային բաժնի օպերատոր (գլխավոր մասնագետ) Հր.Դանիելյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 3-րդ մասի տեսանկյունով պաշտոնատար անձ չէ, այսինքն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ և 179-րդ հոդվածներով նախատեսված հանցագործությունների սուբյեկտ չի կարող հանդիսանալ, թեև դատաքննությամբ հաստատվեց, որ անմիջականորեն մասնակցել է դեպոնացված գումարների անհիմն ելքագրման համար անհրաժեշտ ամփոփ տեղեկատվության տրամադրելուն, պաշտոնական կեղծ փաստաթուղթ` վճարային ցուցակներ կազմելուն, որով և ամբաստանյալներ Ս.Էլբակյանի և Հ.Մարտիրոսյանի հետ ձեռք բերված նախնական համաձայնության շրջանակներում օժանդակել է նաև Վ.Խաչիկյանի և այլոց կողմից առանձնապես խոշոր չափի գումարի յուրացմանը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 39-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի հոդվածում նշված հանցագործության հատուկ սուբյեկտ չհամարվող անձը, ով մասնակցել է այդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության կատարմանը, տվյալ հանցագործության համար կարող է պատասխանատվություն կրել միայն որպես կազմակերպիչ, դրդիչ կամ օժանդակող։
Քրեական օրենքի նշված մեջբերման լույսի ներքո` Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Հր.Դանիելյանի արարքն իրականում համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածի հատկանիշներին, այսինքն` վերջինս օժանդակել է Հր.Մարտիրոսյանի և Ս.Էլբակյանի կողմից նախնական համաձայնության շրջանակներում իրականացված պաշտոնական կեղծիքին։
Նույն փաստարկներով և պատճառաբանությամբ ՀՀ քրեական օրենսգքրի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով որպես համակատարողներ քրեական պատասխանատվության ենթակա չեն նաև ամբաստանյալներ Բագրատ Մուրադյանը և Արմեն Խաչատրյանը, ովքեր թեև հանդիսացել են պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով յուրացումներ կատարելու նպատակով ստեղծված և գործող կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներ, լուծել են խմբի առջև ծառացած որոշակի խնդիրներ, սակայն նրանց վերագրված արարքները կատարելու պահին Ծառայությունում որևէ պաշտոն չեն զբաղեցրել, հափշտակված գույքի նկատմամբ ի պաշտոնե, առանձին պայմանագրով կամ գրավոր հանձնարարությամբ որևէ լիազորություն չեն ունեցել, հետևաբար՝ կազմակերպված խմբի անդամների իրականացրած պաշտոնեական կեղծիքների և յուրացումների օբյեկտիվ կողմը կազմող գործողություններին` կենսաթոշակառուների ստորագրությունների կեղծմանն անմիջականորեն մասնակցելու պարագայում ինչպես պաշտոնեական կեղծիք կատարելու, այնպես էլ յուրացման սուբյեկտ չեն հանդիսանում (քրեական օրենքի տեսանկյունով համակատարողներ չեն), միայն կարող էին հանցակցել և հանցակցել են (օժանդակության ձևով) վերոնշյալ խմբի կազմում ընդգրկված անձանց (հատուկ սուբյեկտների) կատարած պաշտոնեական կեղծիքներին և յուրացումներին։
Ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքներում վերոնշյալ փոփոխությունները կատարելիս Դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի պահանջը` այն, որ դրանով ամբաստանյալների վիճակը չի վատթարանում, նրանց պաշպանության իրավունքը չի խախտվում։
Ամբաստանյալներ Սամվել Էլբակյանի, Համլետ Մարտիրոսյանի և Հրանուշ Դանիելյանի մեղավորության վերաբերյալ հետևության Դատարանը հանգեց` նախապես քննարկելով և մերժելով նրանց անմեղության վերաբերյալ պնդումները (պաշտպանական ճառերում պաշտպանների ներկայացված)` Ծառայության տարածքային այդ բաժինն վերադարձված վճարային ցուցակները պատռելու և այդ կերպ առանձնապես խոշոր չափի գումարի հափշտակությունից կամովին հրաժարվելու պատճառաբանությամբ։
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով հաստատվեց, որ Վազգեն Խաչիկյանի, ապա Աշոտ Աբրահամյանի հանձնարարությամբ են վերոնշյալ անձինք տարածքային բաժնի շտեմարանից դուրս գրել այդ տարածքում հաշվառված կենսաթոշակառուների միայն այդտեղ առկա ամփոփ տվյալները, ցանկով ներկայացրել վերադասին, որից հետո այդ ցանկը նրանց է վերադարձվել նույն կենսաթոշակառուների անվամբ վճարային ցուցակներ ձևավորելու հանձնարարականով, դրա համար անհրաժեշտ ծածկագրերով։ Վերոնշյալ ամբաստանյալները, գիտակցելով սահմանված ընթացակարգի կոպիտ խախտմամբ (առանց կենսաթոշակառուներից դիմումներ ընդունելու) անհիմն գումարներ ելքագրելու փաստը, միմյանց հետ նախնական համաձայնության գալով, ի կատարումն Վ.Խաչիկյանի հանձնարարականի, այնուամենայնիվ, կազմել և իրենց ստորագրություններով հաստատել են պաշտոնական կեղծ փաստաթուղթ` վճարման ցուցակներ, որոնք և հանձնվել են վճարումների ծառայություն` դեպոնենտ գումարների անհիմն ելքագրում և յուրացում իրականացնելուն օժանդակելու միասնական դիտավորությամբ։ Այսպիսով, նախնական համաձայնության շրջանակներում գործած ամբաստանյալներ Ս.Էլբակյանը, Հ.Մարտիրոսյանը և Հր.Դանիելյանը կենսաթոշակաոռւների վերաբերյալ բացառապես տարածքային շտեմարանում առկա ամփոփ տեղեկատվություն տրամադրելու, խոչընդոտները վերացնելու և պայմաններ ստեղծելու եղանակներով օժանդակել են Վ.Խաչիկյանին և այլոց կողմից գումարների յուրացմանը, որի հիման վրա Վ.Խաչիկյանի և վերջինիս հանձնարարությամբ գործող Ծառայության այլ աշխատակիցների կողմից ելքագրվել և հափշտակվել է նույն այդ ցուցակներում հիշատակված անձանց տվյալներով դեպոնացված ընդհանուր գումարը։
Թեև վճարային այդ կեղծ ցուցակները վերադարձվել են Ս.Էլբակյանին` կենսաթոշակառուների ստորագրությունները ևս կեղծելու պահանջով, սակայն վերջինս, նրա ստորադասությամբ աշխատող Հր.Մարտիրոսյանը և Հր.Դանելյանը, այդ լրացուցիչ հանձնարարությունը չեն կատարել, ավելին` Ս.Էլբակյանը ցուցակները պատռել է` այդ կերպ կամովին հրաժարվելով կենսաթոշակառուների փոխարեն վճարային նույն ցուցակներում ստորագրելու, այսինքն` պաշտոնական նույն փաստաթղթում վերստին իրականությանը չհամապատասխանող գրառումներ (ստորագրություններ) կատարելուց։ Սակայն դրանով տվյալ տարածքային բաժնում անհատականացված և ցանկով, այնուհետև` նաև պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող վճարային ցուցակներով վերադասին ներկայացված կենսաթոշակառուների անվամբ ելքագրման ենթակա դեպոնացված գումարների յուրացումը չի կանխվել, քանի որ այդ գումարները, վճարային ցուցակները պատռելու պահին, Ծառայության այլ աշխատակիցների կողմից արդեն իսկ ելքագրվել և յուրացվել էին, այսինքն` Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ, վերջինիս հետ անմիջականորեն կամ միջնորդավորված կերպով ձեռք բերված համաձայնության շրջանակներում գործած Ս.Էլբակյանի, Հր.Մարտիրոսյանի և Հր.Դանիելյանի արարքներում առկա են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով (Հր.Դանիելյանի դեպքում՝ 38-314-րդ հոդվածով) նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներ, քանի որ վճարային այդ ցուցակները պատռելու արդյունքում տվյալ տարածքային բաժնում հաշվառված կենսաթոշակառուների անուններով ելքագրված դեպոնենտ գումարների յուրացումը չի կանխվել (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 36-րդ հոդված)։
Բացի այդ, Ս.Էլբակյանը, որպես տարածքային բաժնի պետ, Վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանի հետ կազմել և իր ստորագրությամբ հաստատել է նաև վճարումների վերաբերյալ յուրաքանչյուր ամիս կազմվող միջանկյալ ակտը` դրանով իսկ համաձայնելով նշված կենսաթոշակառուների դեպոնացված գումարների 2010 թվականի հոկտեմբերին իրականացված անհիմն ելքագրման փաստի հետ։ Նշված հանգամանքը ևս հերքում է Ծառայության աշխատակազմի Շենգավիթի բաժնի աշխատակիցների կողմից հանցագործությունից կամովին հրաժարվելու վերաբերյալ պաշտպանական կողմի պնդումները։
Այսպիսով, յուրացմանն օժանդակելու վերաբերյալ իր և տարածքային նույն բաժնի այլ աշխատակիցների, ինչպես նաև յուրացումն անմիջականորեն իրականացրած Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի և այլոց հանցավոր գործողությունների մասին Ս.Էլբակյանը իրավապահներին հայտնել է թեև առաջինը (մյուս ամբաստանյալների համեմատությամբ), սակայն կենսաթոշակների դեպոնենտ գումարի յուրացմանը նպաստած իրենց գործողությունների ավարտից (2010թ. հոկտեմբերից) մոտ 1 տարի 2 ամիս անց` միայն 2012 թվականի հունվարի 1-ին տված ցուցմունքում։
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալների արարքներում տվյալ հոդվածներով առկա հանցակազմերի առկայությունը փաստելիս որևէ էական նշանակություն չունի ամբաստանյալներ Ս.Էլբակյանի, Հր.Մարտիրոսյանի և Հր.Դանիելյանի` հափշտակված գումարից որևէ բաժնեմաս չակնկալելը և չստանալը, Հր.Դանիելյանի կողմից պաշտոնատար անձ չհանդիսանալը, դրանք բացառապես նրանցից յուրաքանչյուրի դերակատարությունը նվազեցնող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են, որոնք Դատարանը հաշվի է առնում նրանցից յուրաքանչյուրի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս և այն անհատականացնելիս։
Վճարման ցուցակը պատռելու գործողությունը (ակտը) Դատարանի համոզմամբ ոչ միայն նույն պաշտոնական փաստաթղթում հերթական կեղծիքը կատարելուց կամովին հրաժարվելու, այլև ամբաստանյալներ Ս.Էլբակյանին, Հր.Մարտիրոսյանին և Հր.Դանիելյանին վերագրված հափշտակությունը Վ.Խաչիկյանի կազմակերպած խմբի կամ նախնական համաձայնությամբ գործող խմբի կազմում կատարելը հերքող փաստարկ է, որը Դատարանը հաշվի է առել այդ կապակցությամբ համապատասխան հետևության հանգելիս։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի մեկնաբանմամբ հանցակցություն է համարվում երկու և ավելի անձանց դիտավորյալ համատեղ մասնակցությունը դիտավորյալ հանցագործությանը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 29-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցանքը համարվում է ուղղակի դիտավորությամբ կատարված, եթե անձը գիտակցել է իր գործողության (անգործության) հանրության համար վտանգավոր բնույթը, նախատեսել է հանրության համար դրա վտանգավոր հետևանքները և ցանկացել է դրանց վրա հասնելը։
Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցանքը համարվում է անուղղակի դիտավորությամբ կատարված, եթե անձը գիտակցել է իր գործողության (անգործության) հանրության համար վտանգավոր բնույթը, նախատեսել է հանրության համար վտանագավոր հետևանքների առաջացման հնարավորությունը, չի ցանկացել այդ հետևանքները, սակայն գիտակցաբար թույլ է տվել դրանք։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` կատարողի հետ մեկտեղ հանցակիցներ են համարվում կազմակերպիչը, դրդիչը և օժանդակողը։
Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն` օժանդակող է համարվում այն անձը, ով հանցագործությանն օժանդակել է (....) տեղեկատվություն կամ միջոցներ, գործիքներ տրամադրելով կամ խոչընդոտները վերացնելով (....)։
Վերոնշյալ օրենքների մեկնաբանություններից ակնհայտ է, որ հանցակցությունը հնարավոր է դիտավորյալ հանցագործության կատարմանը ոչ միայն ուղղակի, այլև անուղղակի դիտավորությամբ մասնակցելու, տվյալ դեպքում` դրան օժանդակելու պարագայում։
Հանրության համար վտանգավոր հետևանքները նախատեսելը, սակայն դրանց վրա հասնելը ցանկանալը կամ չցանկանալը, սակայն միևնույն ժամանակ գիտակցաբար թույլ տալը դիտավորության տեսակները սահմանազատելու չափանիշն է։
Տվյալ դեպքում Ս.Էլբակյանը և մյուսները նախապես գիտակցել են անհիմն կարգով գումարներ ելքագրելու դիտավորությամբ գործող Վ.Խաչիկյանին այդ հարցում օժանդակելու փաստը, կազմել և վերադասին են հանձնել գումարների ելքագրման համար անհրաժեշտ` դեպոնացված գումարներ ստանալուն ենթակա պոտենցիալ կենսաթոշակառուների վերաբերյալ միայն իրենց տարածքային բաժնի շտեմարանում առկա ամփոփ տվյալները (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի 5-րդ մասի տեսանկյունով` տեղեկատվություն), ապա վերադասից ստացած համապատասխան ծածկագրերի հիման կազմել և վերադասին են հանձնել պաշտոնական կեղծ փաստաթուղթ` վճարումների ցուցակներ, որոնց հիման վրա վճարումների ծառայությունում կատարվել է նույն կենսաթոշակառուների դեպոնացված գումարների անհիմն ելքագրումը։ Թվարկված բոլոր գործողությունները գիտակցվել և նախատեսվել են Ս.Էլբակյանի և տարածքային բաժնինների մյուս աշխատակիցների կողմից։
Յուրացման հանրորեն վտանգավոր հետևանքի վրա հասնելու անխուսափելիությունը չգիտակցելը, այն է` Ծառայությունում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի աշխատակիցներին հայտնաբերված չարաշահումները կոծկելու շարժառիթով ելքագրվող գումարները չտրամադրվելը, այլ Վ.Խաչիկյանի և այլոց կողմից յուրացնելը, ինքնին չի բացառում տվյալ իրադրությունում Ս.Էլբակյանի և մյուսների կողմից նույն գումարների յուրացումը նախատեսելու հնարավորությունը, որը նրանք պարտավոր էին և օբյեկտիվորեն կարող էին նախատեսել, սակայն այդ պարագայում գիտակցաբար թույլ են տվել և տևական ժամանակ համակերպվել այդ մտքի հետ, նույնիսկ այդ գումարն իբրև թե վերադարձնելու վերաբերյալ Վ.Խաչիկյանի խոստացած վերջնաժամկետը լրանալուց (2010թ. դեկտեմբերից) հետո։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով վերագրված արարքի ճիշտ որակման, առաջադրված այդ մեղադրանքում ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանի մեղավորության, սակայն միևնույն ժամանակ Դատախազության հարուցված քաղաքացիական հայցի անհիմն լինելու վերաբերյալ հետևությունների Դատարանը հանգեց` նախապես քննարկելով և մերժելով Վ.Խաչիկյանին արդարացնելու վերաբերյալ պաշտպանական ճառում նրա ներկայացրած միջնորդությունը, դրա հիմքում դրված փաստարկները.
Դատաքննությամբ չապացուցվեց այն, որ Վ.Խաչիկյանին փոխանցված 29.000.000 ՀՀ դրամը նույն այն գումարներից էր, որը նախապես անհիմն ելքագրել և ենթադրաբար յուրացրել էր Գյումրու տարածքային բաժնի օպերատոր Արթուր Աբրահամյանը։ Բացի այդ, գումարները Գյումրու տարածքային բաժնում ենթադրաբար յուրացվել էին Վ.Խաչիկյանին հանձնելուց առնվազն ամիսներ առաջ, որոնց փաստը բացահայտվել էր 2010 թվականի Գյումրու տարածքային բաժնում ՀՀ վերահսկիչ պալատի կատարած ստուգման ժամանակահատվածում, ստուգող այդ մարմնին տեղեկատվություն տրամադրելու կապակցությամբ։
Դատարանը դատաքննության արդյունքներով փաստում է, որ բացակայում է որևէ ապացույց առ այն, որ Վ.Խաչիկյանին հանձնված 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը նրան, որպես Ծառայության պետի, ի պաշտոնե կամ առանձին հանձնարարությամբ վստահված գույք էր, հետևաբար՝ Վ.Խաչիկյանն այդ գույքը չէր կարող յուրացնել։ Տվյալ դրվագով Վ.Խաչիկյանի և Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցների արարքների տարանջատման, դրանք առանձին-առանձին, այն էլ ՀՀ քրեական օրենսգրքի տարբեր հոդվածներով որակելու անհրաժեշտության մասին է խոսում նաև այն փաստը, որ Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցներին սույն քրեական գործից առանձնացված մեկ այլ գործով մեղադրանք է առաջադրվել գումարներ յուրացնելու համար, որում ընդգրկված է նաև սույն գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանին մեղսագրված վերոնշյալ 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը։ Սակայն Վ.Խաչիկյանը տվյալ գումարին տիրացել է Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցների վստահությունը չարաշահելու եղանակով, այդ գումարը պետական բյուջե վերականգնելու պատրվակով, իրականում Գյումրու տարածքային բաժնի օպերատոր Արթ.Աբրահամյանի և մյուսների վստահությունը չարաշահելու եղանակով այն հափշտակելու դիտավորությամբ։
Վ.Խաչիկյանին հանձնված վերոնշյալ գումարի՝ պետական մարմնին՝ ՍԱՊ Ծառայությանը հատկացված և այդ ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանին վստահված լինելու վերաբերյալ որևէ ապացույց ձեռք չի բերվել և դատաքննությամբ հետազոտվել, հետևաբար՝ 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարին տիրանալուն ուղղված Վ.Խաչիկյանի հանցավոր գործողությունների հետևանքով ենթադրաբար տուժողը ոչ թե պետությունն է, այլ այդ գումարից 20.000.000 ՀՀ դրամը հայթայթած և փաստացի տնօրինած ՍԱՊԾ Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցները՝ օպերատոր Արթ.Աբրահամյանը, իսկ 9.000.000 ՀՀ դրամի առնչությամբ` հնարավոր այլ անձը կամ անձինք (իրենց սկզբնական, ինչպես նաև դատաքննական ցուցմունքներում 9.000.000 ՀՀ դրամ գումարի ենթադրյալ տերերը` Կիմա Փիլոյանը և/կամ Ռուբեն Մնացականյանը վերագրված յուրացումներին իրենց առնչությունը հերքող մարտավարության շրջանակներում չեն ընդունել նման գումար բաժնի պետ Էդ.Վարժապետյանին փոխանցելու, առավել ևս այդ գումարն իրենց պատկանելու հանգամանքը, թեև նման ուղղակի ցուցմունքներ է տվել Էդ.Վարժապետյանը, անուղղակի` նաև Արթ.Աբրահամյանը)։
Նման պայմաններում Վ.Խաչիկյանի դեմ սույն գործով մեղադրողի ներկայացրած քաղաքացիական հայցի անհիմն լինելու վերաբերյալ Վ.Խաչիկյանի և վերջինիս պաշտպանի վիճարկումները հիմնավորված են, քանի որ հանրային տիրույթում այլ սուբյեկտներին (ոչ պետությանը) անմիջականորեն պատճառված վնասի հատուցման հայց հարուցելու իրավասությամբ, ՀՀ Սահմանադրության, «Դատախազության մասին» ՀՀ օրենքի համաձայն, այդ պետական մարմինը օժտված չէ, այսինքն՝ տվյալ դրվագով պատշաճ հայցվոր չի հանդիսանում, հետևաբար՝ հարուցված և պաշտպանվող քաղաքացիական հայցն այդ մասով (29.000.000 ՀՀ դրամը Վ.Խաչիկյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձելու պահանջով) ակնհայտ անհիմն է և ենթակա է մերժման։
Միևնույն ժամանակ, Դատարանը փաստում է, որ վերոնշյալ պատճառաբանություններն առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանին անպարտ ճանաչելու բավարար, առավել ևս՝ հիմնավոր փաստարկներ չեն, նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված է դատաքննությամբ հետազոտված և սույն դատական ակտի հիմքում դրված ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, այդ թվում՝ պաշտպանական ճառում մեջբերված ՀՀ վճռաբեկ դատարանի՝ Լիա Ավետիսյանի վերաբերյալ 2011 թվականի փետրվարի 24-ի ԵԿԴ/0176/01/09, ինչպես նաև Վարդան Մաթևոսյանի վերաբերյալ 2012 թվականի հունիսի 8-ին ԵՇԴ/0037/01/11 նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումների համատեքստում։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ վստահությունը չարաշահելն ուրիշի գույքին տիրանալու կամ դրա նկատմամբ իրավունք ձեռք բերելու նպատակով հանցավորի կողմից, նրա և գույքի սեփականատիրոջ կամ գույքը տիրապետողի միջև ձևավորված վստահության հարաբերությունների օգտագործումն է։ Արարքը խարդախություն որակելու համար բավարար չէ, որ անձն իր արարքներով կամ որոշակի հանգամանքների բերումով տուժողի մոտ վստահություն վայելի, այլ անհրաժեշտ է, որպեսզի վերջինս համոզի տուժողին իրեն փոխանցել գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքները։ Ընդ որում, էական նշանակություն ունի այն, թե գույքն ուրիշին հանձնելու գործում ով է նախաձեռնություն դրսևորել, արդյոք գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքները հանձնելու տուժողի մտադրությունն առաջացել է հանցավորի կողմից նրան համոզելու և հորդորելու արդյունքում։
Հանցավորի նկատմամբ տուժողի վստահությունը կարող է ինչպես իրավական, այնպես էլ փաստական հիմքեր ունենալ, այսինքն` հանցավորի և տուժողի միջև առկա` վստահության վրա հիմնված հարաբերությունները կարող են բխել ինչպես նրանց միջև առկա պայմանագրից, լիազորագրից, այնպես էլ առաջանալ հանցավորի և գույքը հանձնողի անձնական հարաբերություններից, հանցավորի կողմից նախկինում դրսևորած վարքագծից, հանցավորի անձնավորությունից։ Այսպիսով` հանցավորի գործողությունների արդյունքում մոլորության մեջ ընկած սեփականատերը կամ իրավասու այլ անձը կամավոր կերպով գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքներն հանձնում է հանցագործին կամ այլ անձի կամ անձանց կամ չի խոչընդոտում վերջիններիս կողմից այդ գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքները վերցնելուն։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, նույն խնդրով իր մեկ այլ` Վարդան Մաթևոսյանի վերաբերյալ 2012 թվականի հունիսի 08-ին ԵՇԴ/0037/01/11 նախադեպային որոշմամբ ընդգծելով, որ խարդախությունը և քաղաքացիաիրավական պարտավորությունների խախտումն օբյեկտիվ կողմի հատկանիշներով հաճախ համընկնում են, արձանագրել է, որ խարդախությունը` որպես հանցագործություն, քաղաքացիաիրավական պարտավորությունների խախտման դեպքերից տարբերվում է հատկապես սուբյեկտիվ կողմով։ Մասնավորապես՝ խարդախությունը սուբյեկտիվ կողմից բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ, ինչը ենթադրում է, որ հանցավորը գիտակցում է, որ խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով հափշտակում է ուրիշի գույքը, ինչպես նաև նախատեսում և ցանկանում է դա։
Սուբյեկտիվ կողմից խարդախությունը բնութագրվում է ոչ միայն ուղղակի դիտավորությամբ, այլև շահադիտական նպատակի առկայությամբ, այսինքն` հանցավորը պետք է գիտակցի, որ խաբեությամբ կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով հափշտակում է ուրիշի գույքը, ինչպես նաև պետք է նախատեսի և ցանկանա դա։
Շահադիտական նպատակն ենթադրում է, որ մինչև գույքը վերցնելը կամ գույքին տիրանալն հանցավորն ի սկզբանե նպատակ է ունենում հափշտակել այն, չվերադարձնել գույքը, չկատարել խոստումը կամ պայմանագրային պարտավորությունները, ընդ որում` վերոնշյալների վերաբերյալ հետևությունները պետք է հիմնված լինեն գործով ձեռք բերված ապացույցների համակցության վրա։ Ապացույցների գնահատման արդյունքում դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է հաստատված համարի այն, որ անձն ի սկզբանե նպատակ է ունեցել խարդախության միջոցով հափշտակել ուրիշի գույքը և եթե ապացուցվի, որ ունեցել է, ապա խարդախության հանցակազմն առկա է։
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է նաև, որ խարդախությունը քաղաքացիաիրավական պարտավորությունների չկատարման կամ ոչ պատշաճ կատարման դեպքերից տարանջատելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել հետևյալ հանգամանքները`
ա) խարդախության դեպքում տուժողին խաբելու կամ նրա վստահությունը չարաշահելու մտադրությունն անձի մոտ ծագում է նախքան գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքներ ձեռք բերելը,
բ) խարդախության դեպքում անձի մոտ քաղաքացիաիրավական պայմանագրով ստանձնած պարտավորությունները (գույքը փոխանցել, կատարել վարկային պարտավորությունը, պարտքը վերադարձնել և այլն) չկատարելու դիտավորությունը ծագում է նախքան գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքներ ձեռք բերելը։
Տվյալ իրավական դիրքորոշումները սույն գործով պարզված (հաստատված) փաստական հանգամանքների վրա տարածելով՝ Դատարանը փաստում է, որ 29.000.000 ՀՀ դրամի գումարային խնդիրն ենթակա է լուծման բացառապես հանրային տիրույթում։
Հաշվի առնելով այն, որ պաշտպանական ճառում ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանը հիմնվեց միայն իր պաշտպանյալին վերագրված դրվագին վերաբերելի, Դատարանի նախորդ կազմով հետազոտված ապացույցների վրա, չվիճարկեց այդ ապացույցները Դատարանի նոր կազմով անմիջականորեն չհետազոտելու հանգամանքը (չհարցաքննելու, սակայն նախքան գործը դատաքննություն նշանակելու և գործի քննությունը վերսկսելու որոշում կայացնելը դրանց ձայնագրություններին ծանոթանալու պայմաններում), դատաքննության ավարտական փուլում հրաժարվեց տվյալ անձանց լրացուցիչ անգամ հրավիրելու և հարցաքննելու ընձեռնված հնարավորությունից՝ Դատարանը, սույն դատական ակտում արդեն իսկ շարադրած ապացույցների զանգվածով հանգելով նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Վ.Խաչիկյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածության վերաբերյալ հետևության, այնուամենայնիվ, անհրաժեշտ է համարում պաշտպանական ճառով ներկայացված միջնորդության և դրա հիմքում ընկած փաստարկների համատեքստում անդրադառնալ նաև այդ ապացույցներին՝ այդ կերպ չսահմանափակելով մրցակցային դատավարության պայմաններում հետազոտված այդ ապացույցների՝ ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի և վերջինիս պաշտպան Ժ.Վարոսյանի կողմից օգտագործման (դրանց վրա հիմնվելու) և այդ կերպ Դատարանի հետևությունները վիճարկելու իրական հնարավորությունը։
Այսպես, Ծառայության Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վարժապետյանը Դատարանում հայտնել էր, որ 2010 թվականի մայիսին Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի կանչով Գյումրու վճարային ծառայության պետ Ռուբիկ Մնացականյանի և գլխավոր մասնագետ Արթուր Աբրահամյանի հետ միասին գնացել են Վազգեն Խաչիկյանի աշխատասենյակ` խորհրդակցության, որին մասնակցել են նաև առաջին տեղակալ Արա Հարությունյանը, կենսաթոշակային վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանը, վճարման ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանը և վճարումների ծառայության աշխատակցուհի Ռուզաննա Սարյանը։ Վ.Խաչիկյանը տեղեկացրել է, որ կենտրոնական և Գյումրու տարածքային շտեմարաններում հայտնաբերվել են անհամապատասխանություններ, ըստ որի՝ Գյումրու շտեմարանում առկա է 29.000.000 ՀՀ դրամ ավել վճարված գումար։ Արթ. Աբրահամյանը խոստովանել է, որ նա է այդ խախտումները կատարել։ Վ.Խաչիկյանը բոլորի ներկայությամբ պահանջել է վերականգնել կրկնակի վճարումների հետևանքով առաջացած այդ վնասը, Ռ.Մնացականյանին հանձնարարել է միջոցներ ձեռնարկել այդ գումարը հավաքելու ուղղությամբ, որից հետո այդ գումարը պետք է հանձնվեր իրեն, ինքն էլ՝ անձամբ Վ.Խաչիկյանին։ Օրեր անց Արթուր Աբրահամյանը որոշ գումար է բերել, սակայն նրան անպատվել է, որից հետո հետագա գումարներն իր մոտ է բերել Ռուբեն Մնացականյանը։
Այնուհետև զանգել է Վ.Խաչիկյանը, ում տեղեկացրել է, որ 3-4 օրվա ընթացքում հաջողվել է հավաքել 20.000.000 ՀՀ դրամ, նրա պահանջով դրամի և դոլարի տեսքով այդ գումարը բերել և անձամբ հանձնել է Վ.Խաչիկյանին։ Մի քանի օր անց Վ.Խաչիկյանին է տվել նաև 9.000.000 ՀՀ դրամ գումարը, որը հանձնելու նպատակով զանգել է Խաչիկյանին, տեղեկացել, որ վերջինս աշխատավայրում չէ, ապա նրա առաջարկությամբ գումարը թողել է Աշոտ Աբրահամյանի մոտ, ով ըստ Վ.Խաչիկյանի խոսքերի՝ այն իր հերթին հանձնելու էր նրան։ Հետագայում մի քանի անգամ միայնակ, մեկ անգամ էլ Ռ.Մնացականյանի հետ հանդիպել է Վ.Խաչիկյանին, ով չի վիճարկել 9.000.000 ՀՀ դրամը ևս ստանալու փաստը, ընդհակառակը, հայտնել է, որ ողջ գումարը կվճարեն և անդորրագրերն իրենց կտան ստուգումների ավարտից հետո։ Նշել է նաև, որ 9.000.000 ՀՀ դրամը Վ.Խաչիկյանին են տվել մոտ 10 օրվա ընթացքում, այն եղել է փաթեթավորված վիճակում, անձամբ այդ գումարը չի հաշվել։ Նշել է նաև, որ այդ գումարը պետական բյուջե չի վերականգվել, թեև Խաչիկյանն այն վերցրել էր հատկապես այդ նպատակով։
Գյումրու տարածքային բաժնի օպերատոր Արթուր Աբրահամյանը Դատարանում հայտնել էր, որ 2010 թվականի սկզբներին ՍԱՊ Ծառայության Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վարժապետյանի և Գյումրու վճարումների ծառայության պետ Ռուբիկ Մնացականյանի հետ գնացել են Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի աշխատասենյակ, որտեղ անցկացված խորհրդակցության ընթացքում նրան խոստովանել է թաղման նպաստների կրկնակի վճարումներ կատարելու փաստը։ Վ.Խաչիկյանը բոլորին հանձնարարել է գնալ և պարզել, թե ինչ է կատարվել, որից հետո իրեն դուրս են հրավիրել։
Դրանից հետո, մոտ մի քանի օր անց Էդ.Վարժապետյանը հայտնել է, որ իրենց բաժնի աշխատանքների ընթացքում տեղ գտած թերությունների հետևանքով պատճառված 29.000.000 ՀՀ դրամի վնասն անհրաժեշտ է վերականգնել։ Ուստի 2010 թվականի հունիսի սկզբներին, մոտ մեկ ամսվա ընթացքում, մաս-մաս Էդ.Վարժապետյանին է տվել 20.000.000 ՀՀ դրամ գումար, մի մասը ԱՄՆ դոլարով, մյուս մասը՝ ՀՀ դրամով, որոնք վերջինս պետք է փոխանցեր Խաչիկյանին։ Մնացած 9.000.000 ՀՀ դրամը հայթայթել է հավանաբար Ռուբեն Մնացականյանը, փոխանցել Էդ.Վարժապետյանին, ում խոսքերից տեղյակ է, որ նա էլ իր հերթին այդ գումարը փոխանցել է Խաչիկյանին։ Հետագայում տրամադրած գումարի վերաբերյալ անդորրագիր է պահանջել, որը սակայն այդպես էլ իրեն չի տրամադրվել։ Ընդունել է, որ իր մեղքով է պատճառվել 29.000.000 ՀՀ դրամի վնասը, որից անձամբ վերականգնել է 20.000.000 ՀՀ դրամը, որը նախապես հավաքել էր իր բարեկամներից` պարտք անելու տարբերակով։ Նշել է նաև, որ տվյալ պահին Վազգեն Խաչիկյանից պահանջում է 20.000.000 ՀՀ դրամը։
Ծառայության պետի առաջին տեղակալ Արա Հարությունյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնել էր, որ 2010 թվականին ՀՀ վերահսկիչ պալատը Ծառայությունում իրականացրել է ստուգումներ։ 2010 թվականի ամռանը ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանը խորհրդակցություն է հրավիրել, որին մասնակցել են վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանը, կենսաթոշակային ապահովության վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանը, վճարումների ծառայության օպերատորների բաժնի պետ Ռուզաննան, տեղեկատվական և վերլուծական վարչությունից` Վահագն Խաչատրյանը, Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վարժապետյանը, գլխավոր մասնագետ (օպերատոր) Արթուր Աբրահամյանը և վճարումների ծառայության Գյումրու տարածքային ստորաբաժանման պատասխանատու Ռուբեն Մնացականյանը։ Խորհրդակցության ժամանակ Վազգեն Խաչիկյանն անդրադարձել է Գյումրու տարածքային բաժնում կենսաթոշակների կրկնակի վճարման խախտումներին և տարածքային բաժնի աշխատակիցներից բանավոր բացատրություն է պահանջել, թե ով և ինչ հանգամանքներում է կատարել այդ խախտումները։ Վարժապետյանը հայտնել է, որ տեղեկություն չունի, իսկ օպերատոր Արթուր Աբրահամյանը խոստովանել է, որ նա է կատարել։ Նախնական հաշվարկով վնասը կազմել է 29.000.000 ՀՀ դրամ։ Վազգեն Խաչիկյանն Էդուարդ Վարժապետյանին հանձնարարել է մի քանի օրվա ընթացքում այդ գումարը վերականգնել։
Դրանից մի քանի օր անց վերջինիցս տեղեկացել է Վ.Խաչիկյանը պարբերաբար պահանջում է վերականգնել 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը։ Խորհրդակցությունից մոտ 20-30 օր անց Աշոտ Աբրահամյանը, դիմելով իրեն և պատճառաբանելով, որ շտապում է, խնդրել է տուփով գումար փոխանցել Վ.Խաչիկյանին` ասելով, որ դա վերականգնվող գումար է։
Վ.Խաչիկյանի հետ պայմանավորվածություն ձեռք բերելուց հետո Աշոտ Աբրահամյանից գումարը վերցրել և նույն օրը փոխանցել է Վ.Խաչիկյանին։
Ա.Հարությունյանը նաև մանրամասնել էր, որ նախապես հեռախոսով են ինքն ու Աշոտը խոսել Խաչիկյանի հետ, ճշտել նրա գալու ժամանակը, որից մոտ 20 րոպե անց Խաչիկյանը եկել և վերցրել է գումարը։ Ամիսներ անց Վարժապետյանի հետ զրույցի ընթացքում իմացել է, որ նա գումարը վերականգնել է, որի մի մասը` Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով։ Այդ ժամանակ է հասկացել, որ Ա.Աբրահամյանի կողմից իր միջոցով Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցած գումարն Էդուարդ Վարժապետյանի վերականգնած գումարն է։
Ծառայության վճարումների ծառայության Գյումրու տարածքային ստորաբաժանման պատասխանատու` Ռուբեն Մնացականյանի ցուցմունքով.Վերջինս Դատարանում հայտնել էր, 2010թ. մայիսին Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի կանչով Գյումրու վճարային ծառայության պետ Էդուարդ Վարժապետյանի և գլխավոր մասնագետ Արթուր Աբրահամյանի հետ միասին գնացել են Վազգեն Խաչիկյանի աշխատասենյակ` խորհրդակցության, որին մասնակցել են նաև վերջինիս առաջին տեղակալ Արա Հարությունյանը, կենսաթոշակային վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանը, վճարման ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանը և վճարումների ծառայության աշխատակցուհի Ռուզաննան։ Արթուր Աբրահամյանը խոստովանել է, որ կենսաթոշակառուների մահվան նպաստների և ժառանգվող գումարների վճարումների միջև իրենց տարածքային բաժնում հայտնաբերված գումարային տարբերությունն առաջացել է նրա մեղքով։ Խաչիկյանն իրեն հանձնարարել է վերականգնել այդ գումարները, ինքը հրաժարվել է, առաջարկել է դիմել դատախազություն։ Դատարանում նախաքննական ցուցմունքների հրապարակումից հետո ընդունել է, որ Էդ.Վարժապետյանի խնդրանքով 2010թ. ժամանել են Երևան` «Ս.Գր.Լուսավորիչ» բժշկական կենտրոն, ապա այցելել են նաև Վ.Խաչիկյանի աշխատասենյակ, վերջինիս հետ հանդիպման ժամանակ նա Վարժապետյանից հետաքրքվել է 29.000.000 ՀՀ դրամի վնասը վերականգնելու ընթացքով։
Այսպիսով, պաշտպան Ժ.Վարոսյանի հղումները վերոնշյալ ցուցմունքների վրա անհիմն են, իսկ դրանց գնահատումը` խիստ սուբյեկտիվ և միակողմանի, քանի որ այդ ապացույցներով ևս փաստվում է 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը երկու դրվագով Վ.Խաչիկյանին հանձնելու հանգամանքը, այդ և Ծառայության աշխատակիցների վստահությանը հանձնված գումարների ոչ նույնականությունը, վերջինս հաշվով` 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակից Արթ. Աբրահամյանի և այլոց վստահությունը չարաշահելու, այն է՝ ՀՀ պետական բյուջե վերականգնելու պատրվակով Վ.Խաչիկյանի կողմից ստանալն ու խարդախությամբ հափշտակելու փաստը։
Ամբաստանյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելիս և այն անհատականացնելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբանությունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգամանքներով այլ գործի քննության ժամանակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2007 թ.վականի հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված նորմը, նշել է, որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ, քանի որ պատիժ նշանակելիս Դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգամանքներ, որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2012 թվականի սեպտեմբերի 29-ին կատարված հարցման արդյունքների), իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք՝ բնակության վայրում դրականորեն բնութագրվելը, բազմաթիվ մեդալներով պարգևատրվելը (ըստ Լոռու մարզի Ախթալայի քաղաքապետ Հ.Խաչիկյանի կողմից 2014թ. օգոստոսի 19-ին տրված բնութագրի և պարգևատրության մասին վկայականների)։ Թեև ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանը Դատարանում հայտարարել է խնամքին 10 և 14 տարեկան զավակների առկայության մասին, ինչը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով նախատեսված` պատասխանատվությունն ու պատիժն մեղմացնող հանգամանք է, սակայն պաշտպանական կողմը Դատարանին չի ներկայացրել, իսկ քրեական գործի նյութերում բացակայում է այդ փաստն հաստատող որևէ ապացույց` ծննդյան վկայականների պատճեններ, տեղեկանքներ և այլն, հետևաբար` Դատարանը զրկված է այդ հայտարարությունը պարզելու, դրանում հավաստիանալու հնարավորությունից, ուստիև` այն ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք չի դիտարկում։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտարկում յուրացման կատարման ընթացքում վերջինիս առանձնապես ակտիվ դերը՝ հաշվի առնելով, որ վերջինս է կազմակերպել վերոնշյալ կայուն խումբը, ղեկավարել խմբի գործունեությունը, ընդգրկել է խմբի նոր անդամներ, ստացել և բաշխել է կազմակերպված խմբի հանցավոր գործունեության ընթացքում յուրացված գումարները։
Սույն գործով որպես ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2012թ. սեպտեմբերի 29-ին կատարված հարցման արդյունքների), ֆիզիկապես վատառողջ լինելը (համաձայն թիվ 21959/1072 էպիկրիզի` ախտորոշվել է զարկերակային հիպերտենզիա, ՍԻՀ, իշեմիկ կարդիոմիոպաթիա և այլ հիվանդություններ), ՀՀ և ԼՂՀ սահմանների պաշտպանական մարտական գործողություններին մասնակցելու համար բազմաթիվ մեդալներով պարգևատրվելու հանգամանքը (ըստ ՀՀ պաշտպանության նախարարության Արարատի զինվորական կոմիսար Գ.Դավիդյանի կողմից 2013 թվականի փետրվարի 27-ին տրված թիվ 211 տեղեկանքի, պարգևատրության մասին վկայականների և շնորհակալագրերի), իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ՝ աշխատանքի վայրում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ ՍԱՊՏ պետ Ա.Աբրահամյանի կողմից 2012 թվականի հոկտեմբերի 1-ին տրված բնութագրի)։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է գնահատում` պետությանը պատճառված վնասը 2.000.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին հատուցելը (ըստ կանխիկ մուծման 2014 թվականի դեկտեմբերի 1-ի թիվ 141201008424001 կտրոնի), հանցագործությունը բացահայտելուն, կազմակերպված խմբի հիմնական անդամներ Վազգեն Խաչիկյանին, Հովհաննես Գրիգորյանին և Վահագն Խաչատրյանին, ոչ մշտական անդամ Արթուր Սուքիասյանին մերկացնելուն աջակցելը՝ հաշվի առնելով, որ գործով ամբաստանյալների կազմում ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանն առաջինն է, ով դեռևս 2011 թվականի հունիսի 15-ին տվել է դեպոնենտ գումարներն անհիմն ելքագրելիս Վազգեն Խաչիկյանի, Հովհաննես Գրիգորյանի և Վահագն Խաչատրյանի դերակատարության վերաբերյալ «մեղադրող» բնույթի ցուցմունքներ, իսկ 2011 թվականի նոյեմբերի 8-ին գործով ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանին առերես պնդել է յուրացումներին նրա մասնակցության և իրական դերակատարության վերաբերյալ սկզբնական ցուցմունքները։
Դատարանը ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Հովհաննես Գրիգորյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2012 թվականի սեպտեմբերի 29-ին կատարված հարցման արդյունքների), պատճառված վնասը 3.000.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին հատուցելը (ըստ 2014թ. նոյեմբերի 25-ի թիվ 1 վճարման հանձնարարագրի), ֆիզիկապես վատառողջ լինելը (համաձայն «Նատալի-Ֆարմ-Մալաթիա» բժշկական կենտրոնի ախտորոշիչ բաժանմունքի հետազոտող Գ.Գյուլումյանի կողմից 2012թ. նոյեմբերի 12-ին կատարված հետազոտության արդյունքների, ինչպես նաև թիվ 35868/1670 հիվանդության պատմագրի, ըստ որի՝ ախտորոշվել է աջ ստորին վերջույթի հետթրոմբոֆլեբիտիկ համախտանիշ, այտուցացավային ձև, խրոնիկ երակային անբավարարություն 20, փականային անբավարարություն, ՍԻՀ կարմիր քամի, միզաքարային և այլ հիվանդություններ), իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք՝ աշխատանքի վայրերում դրականորեն բնութագրվելը (համաձայն ՍԱՊԾ աշխատողների արհեստակցական կազմակերպության նախագահ Լ.Լալայանի կողմից 2012թ. նոյեմբերի 16-ին, «Արմսվիսբանկ» ՓԲ ընկերության կողմից 2012 թվականի սեպտեմբերի 30-ին, Տնտեսագիտության և բիզնեսի ինստիտուտի տնօրեն Է.Սանդոյանի կողմից 2012 թվականի հոկտեմբերի 1-ին հաստատած բնութագրերի), «Գարեգին Նժդեհ» մեդալով պարգևատրվելը (ըստ համապատասխան վկայականի)։
Դատարանը ամբաստանյալ Հովհաննես Գրիգորյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Վիգեն Գևորգյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալներ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2012թ. սեպտեմբերի 29-ին կատարված հարցման արդյունքների)« ֆիզիկապես վատառողջ լինելը (համաձայն Վլադիմիր Ավագյանի անվան բժշկական կենտրոնի բժիշկ Մ.Երամյանի կողմից 2010 թվականի սեպտեմբերի 24-ին տրված ռենտգեն հետազոտության արդյունքների` ախտորոշվել է երկկողմանի հայմորիտ), ամուսնացած լինելը, (համաձայն` 2010թ. մայիսի 8-ին տրված թիվ ԱԲ N 017337 ամուսնության վկայականի), կնոջ` Գայանե Օգանովայի վատառողջ լինելը (ըստ «Արմենիա» հանրապետական բժշկական կենտրոն ՊՓԲ ընկերության բժշկուհի Ա.Օհանյանի տրամադրած 2014թ. նոյեմբերի 14-ի բժշկական տեղեկանքի), իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ՝ խնամքին մանկահասակ դստեր` 2011թ. ապրիլի 28-ին ծնված Սոֆիա Վիգենի Գևորգյանի առկայությունը (համաձայն` 2011թ. մայիսի 2-ին տրված թիվ ԱԲ N 111699 ծննդյան վկայականի), բնակության և աշխատանքի վայրերում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ «Անուշիկ» համատիրության նախագահ Ա.Վիրաբյանի կողմից 2012 թվականի նոյեմբերի 19-ին, ինչպես նաև ՀՀ ՍԱՊԾ աշխատողների արհեստակցական կազմակերպության նախագահ Լ.Լալայանի կողմից 2012 թվականի նոյեմբերի 16-ին հաստատված բնութագրերի)։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է գնահատում նաև հանցագործությունը բացահայտելուն և հատկապես կազմակերպված խմբի հիմնական անդամների մերկացնելուն աջակցելը՝ հաշվի առնելով, որ 2011 թվականի հունիսի 20-ի տրված ցուցմունքով վերջինս է հայտնել դեպոնենտ գումարներն անհիմն ելքագրելիս իր անմիջական ղեկավար Հովհաննես Գրիգորյանի, ինչպես նաև Վազգեն Խաչիկյանի և Աշոտ Աբրահամյանի վերաբերյալ փաստական տվյալներ, ինչպես նաև պետությանը պատճառված վնասը 2.000.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին վերականգնելը (ըստ 2014թ. նոյեմբերի 26-ի թիվ 141126013095040 անդորրագրի)։
Դատարանը ամբաստանյալ Վիգեն Գևորգյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Վահագն Խաչատրյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2012թ. սեպտեմբերի 5-ին կատարված հարցման արդյունքների)« ֆիզիկապես վատառողջ լինելը (ըստ «Թիվ 13 պոլիկլինիկա» ՓԲ ընկերության տնօրեն Ռ.Դուրգարյանի կողմից 2012թ. նոյեմբերի 2-ին տրված գրության` ախտորոշվել է շաքարային դիաբետ, 2-րդ տիպ), խնամքին կենսաթոշակառու ծնողների, այդ թվում՝ 3-րդ խմբի հաշմանդամ մոր` Անահիտ Ավետյանի առկայությունը (ըստ «Դ.Անհաղթ» համատիրության նախագահ Պ.Հայրապետյանի կողմից 2014թ. օգոստոսի 15-ին տրված տեղեկանքի, հաշմանդամության վերաբերյալ թիվ 593227 վկայականի և կենսաթոշակառուի վերաբերյալ թիվ 84188 և 87710 տեղեկանքների), իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ՝ խնամքին անչափահաս զավակների՝ 2000թ. հուլիսի 18-ին ծնված Հենրի Վահագնի Խաչատրյանի և 2004թ. սեպտեմբերի 18-ին ծնված Արտակ Վահագնի Խաչատրյանի առկայությունը (համաձայն 2000թ. հուլիսի 21-ին տրված թիվ ԱԱ 248426 և 2004թ. սեպտեմբերի 18-ին տրված թիվ 000300 ծննդյան վկայականների), բնակության և աշխատանքի վայրերում դրականորեն բնութագրվելը (համաձայն` ՍԱՊԾ աշխատողների արհեստակցական կազմակերպության նախագահ Լ.Լալայանի, ՀՀԿ Քանաքեռ-Զեյթուն ՏԿ խորհրդի նախագահ Ա.Քոթանջյանի կողմից 2012թ. սեպտեմբերի 11-ին և «Դ.Անհաղթ» համատիրության նախագահ Ս.Տիգրանյանի կողմից տրված բնութագրերի), պատվոգրի և շնորհակալագրի արժանանալը, պետությանը պատճառված վնասը գործով ամբաստանյալներ Բագրատ Մուրադյանի և Արմեն Խաչատրյանի հետ 7.500.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին հատուցելը (ըստ վճարման 2012թ. սեպտեմբերի 7-ի թիվ 106 հանձնարարագրի, որով ՀՀ դատախազության դեպոզիտ 900008037195 հաշվին է մուծվել 7.500.000 ՀՀ դրամ գումար)։
Դատարանը ամբաստանյալ Վահագն Խաչատրյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Բագրատ Մուրադյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2012 թվականի սեպտեմբերի 5-ին կատարված հարցման արդյունքների), ամուսնացած լինելը (ըստ 2006թ. օգոստոսի 21-ին տրված թիվ ԱԱ 052945 ամուսնության վկայականի) իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ՝ խնամքին երկու անչափահաս երեխաների` 2006թ. սեպտեմբերի 29-ին ծնված Ռուբեն Բագրատ Մուրադյանի և 2009թ. նոյեմբերի 13-ին ծնված Արեն Բագրատ Մուրադյանի առկայությունը (ըստ 2009թ. նոյեմբերի 14-ին տրված թիվ ԱԲ 038805 և 2006թ. հոկտեմբերի 3-ին տրված թիվ ԱԱ 125662 ծննդյան վկայականների), բնակության վայրում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ Շենգավիթի վարչական շրջանի «Լիլիթ» համատիրության նախագահ Սարգսյանի կողմից 2014թ. օգոստոսի 21-ին հաստատած բնութագրի), պետությանը պատճառված 10.719.870 ՀՀ դրամի վնասն ամբողջությամբ` 10.800.000 ՀՀ դրամի չափով հատուցելը ( ըստ վճարման 2012թ. սեպտեմբերի 7-ի թիվ 106 հանձնարարագրի` ամբաստանյալներ Վահագն Խաչատրյանի, Արմեն Խաչատրյանի և նրա անվամբ ՀՀ դատախազության դեպոզիտ 900008037195 հաշվին է մուծվել 7.500.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ ըստ 2014թ. դեկտեմբերի 4-ի թիվ 51 անդորրագրի` Բագրատ Մուրադյանի անվամբ 900005028155 հաշվին վճարվել է ևս 8.300.000 ՀՀ դրամ)։
Դատարանը ամբաստանյալ Բագրատ Մուրադյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Արմեն Խաչատրյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2012 թվականի սեպտեմբերի 5-ին կատարված հարցման արդյունքների), ֆիզիկապես վատառողջ լինելը (համաձայն` հաշմանդամության մասին թիվ 941085 տեղեկանքի և կենսաթոշակի թիվ 92848 վկայականի` 2010թ. սեպտեմբերի 29-ից մինչև 2013թ. փետրվարի 1-ը սահմանվել է 3-րդ խմբի հաշմանդամություն), իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ՝ բնակության վայրում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ Զեյթուն թաղամասի «Սևակ» համատիրության կառավարիչ Մ.Գևորգյանի կողմից 2014թ. օգոստոսի 20-ին հաստատված բնութագրի), պետությանը պատճառված 3.623.587 ՀՀ դրամի վնասն ամբողջությամբ` 3.700.000 ՀՀ դրամի չափով հատուցելը (ըստ վճարման 2012թ. սեպտեմբերի 7-ի թիվ 106 հանձնարարագրի` ամբաստանյալներ Վահագն Խաչատրյանի, Արմեն Խաչատրյանի և նրա անվամբ ՀՀ դատախազության դեպոզիտ 900008037195 հաշվին է մուծվել 7.500.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ 2014թ. դեկտեմբերի 4-ի թիվ 48 անդորրագրի` Արմեն Խաչատրյանի անվամբ 90005028155 հաշվին է վճարվել 1.200.000 ՀՀ դրամ)։
Դատարանը ամբաստանյալ Արմեն Խաչատրյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2012 թվականի նոյեմբերի 9-ին կատարված հարցման արդյունքների), իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ՝ անկեղծորեն զղջալն ու դեռևս մինչդատական վարույթից իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, պետությանը պատճառված վնասը 17.159.095 ՀՀ դրամի չափով կամովին հատուցելը (ըստ 2011թ. մարտի 28-ի թիվ 000081 անդորրագրի` 900001097261 համարին վճարել է 804.000 ՀՀ դրամ, 2011թ. ապրիլի 1-ի թիվ 83 և 87, 2011թ. ապրիլի 8-ի թիվ 35, 39, 41 և 42, 2011թ. ապրիլի 16-ի թիվ 183 մուտքի օրդերներով թիվ 900005280640 համարին` ընդհանուր 3.345.995 ՀՀ դրամ, իսկ ըստ 2011թ. դեկտեմբերի 30-ի թիվ 37 մուտքի օրդերի` ՀՀ դատախազության դեպոզիտ 900008037195 համարին՝ 13.009.100 ՀՀ դրամ գումարներ)։
Դատարանը ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհաննիսյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2012թ. հոկտեմբերի 9-ին կատարված հարցման արդյունքների), «Անկախության բանակ» կամավորական աշխարհազորի շարքերում Հայաստանի սահմանների պաշտպանության մարտական գործողություններին մասնակցելը, բազմաթիվ հուշամեդալներով, պատվոգրերով և շնորհակալագրերով պարգևատրվելը, (համաձայն` ՀՀ պաշտպանության նախարարության 2008թ. հունվարի 16-ին տրված թիվ 5569 վկայականի, բազմաթիվ պատվոգրերի, հրամանների և այլ փաստաթղթերի), ֆիզիկապես վատառողջ լինելը (համաձայն «Էրեբունի» և «Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ» բժշկական կենտրոններից տրված էպիկրիզների` Հ.Հովհաննիսյանի մոտ ախտորոշվել է պարբերական հիվանդություն, բարդացած պարենխիմատոզ օրգանների ամիլոիդոզով), իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ՝ դրականորեն բնութագրվելը, (ըստ Անկախության բանակ» հասարակական կազմակերպության նախագահ Ա.Աղաբաբյանի կողմից 2006թ. օգոսստոսի 7-ին տրված բնութագրի), պատճառած վնասը 9.308.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին հատուցելը (ըստ ՀՀ ֆինանսների նախարարության աշխատակազմի ֆինանսական վերահսկողության տեսչության 2011թ. ապրիլի 11-ին կազմած ստուգման թիվ 14-Ա միջանկյալ ակտի` ստուգման ընթացքում Հ.Հովհաննիսյանը վերականգնել է 2.308.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ դատական քննության ընթացքում` ըստ 2014 թվականի նոյեմբերի 24-ի թիվ 141124049913001 կտրոնի` ՀՀ էկոնոմիկայի և ֆինանսների նախարարության 90005028155 հաշվեհամարին` 7.000.000 ՀՀ դրամ գումար)։
Դատարանը ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Սարգիս Սարգսյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2012թ. հոկտեմբերի 9-ին կատարված հարցման արդյունքների), ՀՀ և ԼՂՀ սահմանների պաշտպանական մարտական գործողություններին մասնակցելը, ՀՀ Երկրապահ կամավորների միության անդամ հանդիսանալը և բազմիցս պարգևատրվելը (ըստ ՀՀ Երկրապահ կամավորների միության Արտաշատի տարածքային բաժանմունքի նախագահ Մ.Մարգարյանի կողմից 2014 թվականի օգոստոսի 15-ին տված տեղեկանքի, պարգևատրության մասին վկայականների և շնորհակալագրերի), իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ՝ հանցանքը Վազգեն Խաչիկյանից ծառայողական կախվածության ազդեցությամբ կատարելը, պետությանը պատճառված վնասը 4.300.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին հատուցելը (ըստ վճարման 2012թ. ապրիլի 5-ի թիվ 099526, 2012թ. ապրիլի 10-ի թիվ 220279 և 2012թ. ապրիլի 13-ի թիվ 006987 անդորրագրերի ՀՀ դատախազության դեպոզիտ 900008037195 համարին, ըստ 2014թ. նոյեմբերի 25-ին թիվ 141125021232001 կտրոնի` ՀՀ Էկոնոմիկային և ֆինանսների նախարարության 900005028155 համարին է վճարել ընդհանուր 4.300.000 ՀՀ դրամ գումար)։
Դատարանը ամբաստանյալ Սարգիս Սարգսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Սամվել Էլբակյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2012թ. հոկտեմբերի 9-ին կատարված հարցման արդյունքների), տարիքը (ծնվել է 1951թ. նոյեմբերի 7-ին), «Մարշալ Բաղրամյանի անվան» հուշամեդալով պարգևարտվելը (համաձայն ՀՀ պաշտպանության նախարարության կողմից 2006թ. դեկտեմբերի 26-ին տրված թիվ 1648 վկայականի), իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ՝ բնակության և աշխատանքի վայրերում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ Հայաստանի Հանրապետական կուսակցության Շենգավիթի տարածքային կազմակերպության խորհրդի նախագահ Մ.Սարգսյանի և «Ղարս» համատիրության նախագահ Ե.Ասատրյանի հաստատած բնութագրերի)։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է գնահատում հանցանքը Վազգեն Խաչիկյանից ծառայողական կախվածության ազդեցությամբ կատարելը, պետությանը պատճառված վնասը 2.600.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին հատուցելը (ըստ փոխանցման 2014 թվականի նոյեմբերի 27-ի թիվ 60 անդորրագրի վճարման թիվ անդորրագրի), ինչպես նաև հանցագործությունը բացահայտելուն, մասնավորապես՝ նրան վերագրված միակ հանցագործության՝ 2010 թվականին կատարված յուրացման բացահայտմանը և դրան առնչվող կազմակերպված խմբի հիմնական անդամներին «մերկացնելուն» ակտիվորեն աջակցելը՝ հաշվի առնելով, որ մինչ 2012 թվականի հունվարի 1-ին տրված այդ ցուցմունքը նախաքննական մարմնին հայտնի չէին ինչպես Շենգավիթ, այնպես էլ նույն մեխանիզմով Արաբկիր, Ավան և Նոր Նորք, Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժիններում դեպոնենտ գումարների յուրացումներ կատարելու իրական հանգամանքները և մանրամասները, մասնավորապես` Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ, առանց կենսաթոշակառուների դիմումներ ստանալու կամ կեղծելու՝ գումարներ ելքագրելու և յուրացնելու փաստերը, դրանց առնչվող անձանց (այդ թվում՝ կազմակերպված խմբի անդամների) շրջանակը և յուրաքանչյուրի դերակատարությունը։
Դատարանը ամբաստանյալ Սամվել Էլբակյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Համլետ Մարտիրոսյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2014 թվականի սեպտեմբերի 18-ին կատարված հարցման արդյունքների), 3-րդ խմբի հաշմանդամ հանդիսանալը, (համաձայն` հաշմանդամության մասին թիվ 089222 տեղեկանքի և «Թիվ 20-րդ պոլիկլինիկա» ՓԲ ընկերության բժշկական քարտից 2014թ. օգոստոսի 20-ին տրված քաղվածքի՝ հիվանդությունը ստացել է զինվորական ծառայության ժամանակ, ախտորոշվել է ՍԻՀ, ոչ ստաբիլ ստենոկարդիա, վիճակ ինֆարկտից հետո), խնամքին կենսաթոշակառու կնոջ` Մարինա Մարտիրոսյանի առկայությունը (ըստ Երևանի Դավիթաշեն վարչական շրջանի «Սոս» համատիրության կառավարիչ Վ.Պետրոսյանի կողմից 2014թ. օգոստոսի 28-ին տրված թիվ 305 տեղեկանքի), իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ՝ հանցանքը Վազգեն Խաչիկյանից ծառայողական կախվածության ազդեցությամբ կատարելը, պետությանը պատճառված վնասը 2.562.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին հատուցելը (ըստ 2014թ. դեկտեմբերի 2-ի թիվ 168 անդորրագրի), աշխատանքի վայրում դրականորեն բնութագրվելը (համաձայն` Շենգավիթի սոցիալական ապահովության տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանի կողմից 2013թ. հունվարի 24-ին տրված ծառայողական բնութագրի)։
Դատարանը ամբաստանյալ Համլետ Մարտիրոսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Հրանուշ Դանիելյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2014թ. սեպտեմբերի 18-ին կատարված հարցման արդյունքների), սեռը և տարիքը (ըստ թիվ 002849974 նույնականացման քարտի` ծնվել է 1947թ. մայիսի 14-ին), ամուսնացած լինելը և կենսաթոշակառու ամուսնու` Արամայիս Քոչարյանի` 2-րդ խմբի հաշմանդամ հանդիսանալը (ըստ կենսաթոշակառուի թիվ 58845 վկայականի և հաշմանդամության մասին թիվ 107373 տեղեկանքի), ֆիզիկապես վատառողջ լինելու կապակցությամբ 3-րդ խմբի հաշմանդամ հանդիսանալը, (համաձայն հաշմանդամության մասին թիվ 624026 տեղեկանքի, իսկ ըստ «Արշակունյաց» պոլիկլինիկա ՓԲ ընկերության բժշկական քարտից 2012թ. դեկտեմբերի 25-ին տրված քաղվածքի՝ ախտորոշվել է շաքարային դիաբետ, միջին ծանրության աստիճան), բազմամյա բարեխիղճ աշխատանքի համար «Աշխատանքի վետերան» մեդալով պարգևատրվելը, իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ՝ հանցանքը Վազգեն Խաչիկյանից ծառայողական կախվածության ազդեցությամբ կատարելը, աշխատանքի վայրում դրականորեն բնութագրվելը (համաձայն` Շենգավիթի սոցիալական ապահովության տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանի կողմից 2013թ. հունվարի 24-ին տրված ծառայողական բնութագրի)։
Դատարանը ամբաստանյալ Հրանուշ Դանիելյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Վերոնշյալ տվյալներն հաստատվել են քրեական գործի նյութերում առկա փաստական տվյալներով, իրական են և ողջամտորեն նվազեցնում են (ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պարագայում՝ նաև բարձրացնում են) ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի անձի հանրային վտանգավորությունը։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով անդրադառնալով ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակի, ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի դեպքում՝ վերջնական պատժի ընտրության և այն կրելու նպատակահարմարության խնդրին` Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցակազմի պատժամասը նախատեսում է պատիժ բացառապես (որոշակի ժամկետով) ազատազրկման ձևով՝ գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա, հետևաբար` տվյալ պարագայում քննարկման ենթակա է ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ նշանակվող պատժաչափի, լրացուցիչ պատիժ, տվյալ հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ նշանակելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում), ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պարագայում հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելու, պատիժները (վերջնական պատիժը) կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում) հարցերը։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի անձը և կատարած հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, կազմակերպված խմբի կազմում ունեցած դերակատարությունը, պետությանը պատճառված վնասի չափը (առանձնապես խոշոր չափը բազմիցս գերազանցելու տեսանկյունով), ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պարագայում` պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքի առկայություն, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի տեսանկյունով բացառիկ հանգամանքների բացակայությունը` Դատարանը գտնում է, որ նրանց նկատմամբ բացակայում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված ազատազրկման նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ նշանակելու, իսկ ամբաստանյալներ Վազգեն Խաչիկյանի, Աշոտ Աբրահամյանի, Հովհաննես Գրիգորյանի, Վահագն Խաչատրյանի և Վիգեն Գևորգյանի նկատմամբ նշանակված պատիժները (Վ.Խաչիկյանի դեպքում՝ վերջնական պատիժը) պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերը։
Դատարանը նաև փաստում է, որ կազմակերպված խմբի ղեկավար Վազգեն Խաչիկյանը, Աշոտ Աբրահամյանը, խմբի հիմնական անդամներ Հովհաննես Գրիգորյանը, Վահագն Խաչատրյանը և Վիգեն Գևորգյանը ազատազրկման ձևով նշանակվող վերոնշյալ պատիժը պետք է կրեն, իսկ նրանց անձը դրականորեն բնութագրող տվյալները և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները (Վ.Խաչիկյանի դեպքում՝ նաև ծանրացնող հանգամանքը) Դատարանը հաշվի է առնում նրանցից յուրաքանչյուրի կատարած հանցանքի համար պատիժ, իսկ ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պարագայում՝ վերջնական պատիժ սահմանելիս` ղեկավարվելով արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքներով։
Ամբաստանյալների նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համապատասխան կետով կամ կետերով պատիժ նշանակելիս և պատժաչափը որոշելիս Դատարանը ղեկավարվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ և 13-րդ հոդվածների պահանջներով և փաստում, որ տվյալ հոդվածի 3-րդ մասի պատժամասը մինչև ՀՀ քրեական օրենսգրքում 2011 թվականի մայիսի 23-ին ՀՕ-143-Ն օրենքով կատարված փոփոխությունը նախատեսում էր ազատազրկում 4-ից 8 տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա։ Տվյալ պարագայում սույն գործով ամբաստանյալները հանցանքները կատարել են մինչև 2010թ. հոկտեմբերը, հետևաբար՝ պատիժը խստացնող այդ օրենքը նրանց նկատմամբ կիրառելի չէ, նրանց նկատմամբ նշանակվող ազատազրկման նվազագույն չափը կազմում է 4 տարի։
Ամբաստանյալներ Հովհաննես Գրիգորյանը, Բագրատ Մուրադյանը, Արմեն Խաչատրյանը, Հովհաննես Հովհաննիսյանը, Արթուր Սուքիասյանը, Սամվել Էլբակյանը, Համլետ Մարտիրոսյանը, Հրանուշ Դանիելյանը և Սարգիս Սարգսյանը մեղավոր են նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով (համապատասխանաբար կազմակերպման, օժանդակության կամ կատարման եղանակով) նախատեսված արարքներ կատարելու համար, սակայն նրանք ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի ուժով և 75-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքով քրեական պատասխանատվության ենթակա չեն՝ այդ հոդվածով քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետը՝ կատարման պահին ոչ մեծ ծանրության հանցանք հանդիսացող այդ արարքի ավարտման օրվանից 2 տարին անցնելու պատճառաբանությամբ։
Անդրադառնալով ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ` գույքի բռնագրավում նշանակելու խնդրին` Դատարանը հանգում է հետևյալ հետևության.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` գույքի բռնագրավման չափը որոշում է դատարանը` նկատի ունենալով հանցագործությամբ հասցված գույքային վնասի, ինչպես նաև հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված գույքի չափը, ընդ որում` գույքի բռնագրավման չափը չի կարող գերազանցել հանցագործությամբ հասցված վնասի կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված օգուտի չափը։
Տվյալ պարագայում գործով ամբաստանյալներ Սարգիս Սարգսյանի, Սամվել Էլբակյանի, Համլետ Մարտիրոսյանի, Հրանուշ Դանիելյանի, ինչպես նաև կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներ Բագրատ Մուրադյանի և Արմեն Խաչատրյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու աննպատակահարմարության վերաբերյալ Դատարանի հետևությունը պայմանավորված է հանցագործությանը նրանց մասնակցության բնույթով և աստիճանով (Սարգիս Սարգսյանը, Սամվել Էլբակյանը, Համլետ Մարտիրոսյանը և Հրանուշ Դանիելյանը յուրացման օժանդակողներ են, իսկ Բագրատ Մուրադյանը և Արմեն Խաչատրյանը թեև կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներից են, սակայն վերջիններիս բարեկամ, գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչատարյանի խնդրանքով, անձնական շահագրգռվածությամբ ստորագրել են կենսաթոշակառուների փոխարեն և գումարի մի մասը ստանալով՝ հանձնել Վ.Խաչատրյանին), անձնական ոչ նյութական շարժառիթով գործելու, առհասարակ օգուտ չստանալու փաստով, իսկ Ս.Սարգսյանի դեպքում` 1.500.000 ՀՀ դրամի չափով նախապես չխոստացված հատուցումը միայն հանցանքի կատարումից հետո ստանալու, սակայն այդ վնասը վերականգնելու հանգամանքով։
Դատարանը փաստում է, որ կազմակերպված խմբի ղեկավարի և հիմնական անդամների` գործով ամբաստանյալներ Վազգեն Խաչիկյանի, Աշոտ Աբրահամյանի, Հովհաննես Գրիգորյանի, Վիգեն Գևորգյանի, Վահագն Խաչատրյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է որպես լրացուցիչ պատիժ նշանակել գույքի բռնագրավում, որի չափը որոշելիս հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքին նրանցից յուրաքանչյուրի մասնակցության աստիճանը, շարունակվող մեկ հանցագործության կազմում ընդգրկված յուրացմանը դրվագների քանակը, այդ թվում` նրանց վերագրված դրվագով պետությանը պատճառված ընդհանուր վնասի չափը։
Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի նկատմամբ լրացուցիչ այդ պատժատեսակը պետք է նշանակվի նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով պատիժ սահմանելիս։
Լրացուցիչ պատիժ նշանակելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելու համատեքստում Դատարանը, կոնկրետ ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու որոշում կայացնելիս, հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 4-րդ մասով սահմանված կանոնը, համաձայն որի` նրանց նկատմամբ որպես լրացուցիչ պատիժ գույքի բռնագրավում չի կարող նշանակվել։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` եթե հանցագործությունների համակցությունն ընդգրկում է ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքներ, վերջնական պատիժը (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու կանոններով, այսինքն` ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս կիրառելի է նաև պատիժները մասնակիորեն գումարելու կանոնը։
Անդրադառնալով ամբաստանյալներ Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Արթուր Սուքիասյանի, Բագրատ Մուրադյանի, Արմեն Խաչատրյանի, Սարգիս Սարգսյանի, Սամվել Էլբակյանի, Համլետ Մարտիրոսյանի և Հրանուշ Դանիելյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատժի կրման նպատակահարմարության հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ նրանց ուղղվելը և սոցիալական արդարության վերականգնումը հնարավոր է առանց նրանցից յուրաքանչյուրի նկատմամբ նշանակված պատիժը կրելու, որպիսի հետևության հանգելիս ղեկավարվում է հետևյալ իրավական վերլուծություններով և դատողություններով.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելն հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերոնշյալ դրույթների մեկնաբանությունից ակնհայտ է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ինչպես հանցագործությունների տեսակների, քանակի, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված որևէ հատուկ սահմանափակում օրենսդիրը չի նախատեսել, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարվում դատարանի համոզվածությունն առ այն, որ ամբաստանյալի ուղղվելն հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կրելու (Հասմիկ Պետրոսյանի վերաբերյալ թիվ ԱՐԱԴ/0050/01/08 քրեական գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2009թ. հունիսի 29-ի որոշում)։
Դատարանի այդ համոզվածությունը կարող է կայանալ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածով նախատեսված (ինչպես նաև չնախատեսված, բայց Դատարանի համոզմամբ այդպիսին դիտարկվող) և 63-րդ հոդվածում սպառիչ թվարկված, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների գնահատման արդյունքներով։ Սակայն, դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզունքներով, տվյալ հարցը քննարկելիս և լուծելիս պարտավոր է հաշվի առնել նաև հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ինչը նշանակվող պատժի արդարացիության գրավականն է։
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը» (տե՛ս, Դավիթ Ռոբերտի Հովհաննիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման 11-12-րդ կետերը)։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ դիրքորոշում Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 գործով որոշման մեջ, որի համաձայն` «Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը»։
Զարգացնելով վերոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները` Վճռաբեկ դատարանը Վ.Բեգյանի գործով որոշման մեջ արձանագրել է, որ «(…) պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցի լուծման ժամանակ դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի՝
ա) կատարված հանցագործության նպատակն ու շարժառիթը,
բ) քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը,
գ) կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը,
դ) հանցագործության կատարման եղանակը,
ե) հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը,
զ) հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը (…)» (Վանյա Ռաֆիկի Բեգյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 18-ի թիվ ՏԴ/0018/01/13 որոշման 14-րդ կետը)։
Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի ուժով սույն գործով կիրառել են նաև առանձնապես խոշոր չափի գույքի հափշտակության (յուրացման և խարդախության եղանակներով) վերաբերյալ գործերով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշների վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի օրինական ուժի մեջ մտած վերոնշյալ դատական ակտերի հիմնավորումները։ Այսպես,
1. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտված Գագիկ Հրաչի Ազատյանի վերաբերյալ 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-195/07 գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, փաստելով, որ Գ.Ազատյանը նախկինում դատապարտված չէ, վատառողջ է` տառապում է շաքարային դիաբետ հիվանդությամբ, 3-րդ կարգի հաշմանդամ է, հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասն ամբողջությամբ վերականգնվել է, ինչն էականորեն նվազեցնում է հանցագործության հասարակական վտանգավորության աստիճանը, բացակայում են նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքները, հանգել է հետևության, որ տվյալ գործով դատապարտյալ Գագիկ Ազատյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու և վերջինիս նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը։
2. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով դատապարտված Սուսաննա Սարգսի Ներսիսյանի վերաբերյալ 2007 թվականի հունիսի 12-ի ՎԲ-124/07 գործով առանց պատիժը կրելու նրա ուղղման հնարավորության վերաբերյալ հետևության Վճռաբեկ դատարանը հանգել է` հաշվի առնելով այն, որ Ս.Ներսիսյանն ամբողջությամբ վերականգնել է ինչպես պետությանը, այնպես էլ տուժող Շ.Միսակյանին պատճառված նյութական վնասը, նախկինում արատավորված չի եղել, բնութագրվում է դրական, վատառողջ է և 2-րդ խմբի հաշմանդամ, նրա խնամքին է գտնվում անչափահաս երեխան, տուժողը խնդրել է նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել։ Վճռաբեկ Դատարանը նման հետևության հանգելիս հաշվի է առել նաև այն, որ բացակայում են Ս.Ներսիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքները։
3. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտված Թամարա Իշխանի Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-192/07 գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու անհրաժեշտության վերաբերյալ հետևության Վճռաբեկ դատարանը հանգել է` հաշվի առնելով Վերաքննիչ դատարանի դատական ակտն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո տուժողներ Սուսաննա Հովհաննիսյանին, Թադևոս Մելքոնյանին, Վլադիմիր և Տատյանա Ավագյաններին պատճառված նյութական վնասն ամբողջությամբ վերականգնվելու, Թ.Տեր-Գրիգորյանի նախկինում դատապարտված չլինելու, վատառողջ լինելու, պատճառված նյութական վնասն ամբողջովին վերականգնելու հանգամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը։ Ավելին, նույն որոշմամբ Վճռաբեկ դատարանը, բեկանելով վերոնշյալ մասով ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարանի դատական ակտը և օրինական ուժ տալով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռին, արձանագրել է, որ Վերաքննիչ դատարանի կողմից բերված պատճառաբանությունները` հանցագործությունների բնույթի ու հասարակական վտանգավորության աստիճանի, դրվագների քանակի, առաջացրած հետևանքների, դատապարտյալի անձը բնութագրող հանգամանքների վերաբերյալ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառումը բացառող հանգամանքներ չեն։
Այսպիսով, մեջբերված դատական ակտերում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի հիմնավորումներից կարելի է եզրակացնել, որ գույքային բնույթի հանցագործությունների վերաբերյալ գործերով հանցագործության ծանրությունը, դրվագների քանակը, հանցագործությունների համակցությունը և այդ կարգով վերջնական պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը, հանցագործությամբ առաջացրած հետևանքները ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառումը խոչընդոտող փաստարկներ չեն։ Այդ բնույթի հանցագործություններով «հանցագործության հասարակական վտանգավորության աստիճանն էականորեն նվազեցնող» հանգամանքը, ըստ Վճռաբեկ դատարանի, պատճառված վնասը վերականգնել է (վնասը կամովին վերականգնելու մասին վերոնշյալ դատական ակտերի հիմնավորումներում չի արծարծում, առավել ևս` արժևորվում), որը զուգորդվել է հանցավորի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալների առկայությամբ (հաշմանդամ է, վատառողջ է, նախկինում արատավորված չէ), մի շարք դեպքերում՝ նաև պատասխանատվություն ու պատիժը մեղմացնող այլ հանգամանքներով։
Վերոնշյալ իրավական վերլուծությունները և նույնանման փաստական հանգամանքներով այլ գործերով Վճռաբեկ դատարանի հիմնավորումները սույն գործով հաստատված հանգամանքների վրա տարածելով` Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատժի չափը որոշելիս և պատիժը (ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պարագայում` վերջնական պատիժը) կրելու նպատակահարմարության հարցը պարզելիս (բացառապես պատիժ նշանակելու ենթատեքստում) հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի հետ մեկտեղ անհրաժեշտ է հաշվի է առնել յուրացման բոլոր դրվագներին կազմակերպված խմբի 5 հիմնական անդամների (ներառյալ խմբի ղեկավարի) մասնակցության փաստը, տվյալ դրվագով յուրացված ընդհանուր գումարի սահմաններում վերջիններիս ու դրան առնչված այլ ամբաստանյալ/ներ/ին հասանելիք գումարի մոտավոր (պայմանականորեն միջինացված) չափը և այն համադրել մինչդատական կամ դատական վարույթների ընթացքում վերականգնված վնասի հետ` արդարության և պատժի անհատականացման, ինչպես նաև մարդասիրության սկզբունքների կիրառելիությունը յուրաքանչյուր ամբաստանյալի առումով ապահովելու նպատակով (նշանակվող պատիժն այդ կերպ անհատականացնելու մոտեցումը, Դատարանի համոզմամբ, նաև չի բացառում կամ նսեմացնում ամբաստանյալների դեմ համապարտությամբ ներկայացված քաղաքացիական հայցի արդարացի լուծման հնարավորությունը)։
Բացի այդ, Դատարանը հաշվի է առնում նաև հանցակցության ձևը և տեսակը, կատարված հանցագործության մեջ յուրաքանչյուր ամբաստանյալի մասնակցության աստիճանն ու դերակատարությունը, հանցանքը կատարելու նպատակը և շարժառիթը, մեղքի տեսակը, հանցագործության ավարտից հետո դրսևորած վարքագիծը, այդ թվում` պատճառված վնասը կամովին վերականգնելու փաստը, յուրաքանչյուրի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող բազմաթիվ հանգամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը (վերջինս՝ բացառությամբ ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի)։
Վերոնշյալ բոլոր հանգամանքների ու անձը բնութագրող տվյալների համադրության և ամբողջական գնահատման պայմաններում է հնարավոր պատշաճ հետևության հանգել պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ նշանակվող պատիժը (ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի դեպքում՝ վերջնական պատիժը) կրելու կամ չկրելու անհրաժեշտության վերաբերյալ։
Այսպիսով, դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունքներով` Դատարանը փաստում է, որ կազմակերպված խմբի հիմնական անդամների` ղեկավար Վազգեն Խաչիկյանի, անդամներ Աշոտ Աբրահամյանի, Հովհաննես Գրիգորյանի, Վահագն Խաչատրյանի և Վիգեն Գևորգյանի նկատմամբ բացակայում են ազատազրկման ձևով նշանակվող պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու քրեաիրավական հիմքերը, ինչը պայմանավորված է հետևյալ հանգամանքների առկայությամբ` նրանցից յուրաքանչյուրի դերակատարությամբ, տևական ժամանակ յուրացումներով զբաղվելու, խմբի կազմում ոչ մշտական անդամների ներգրավելու փաստերով, այսինքն` հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանով, կատարած արարքի բնույթով և հանցագործությանը նրանցից յուրաքանչյուրի մասնակցության աստիճանով, մասնավորապես` հանցանքները բացառապես շահադիտական նպատակով և նյութական շարժառիթով կատարելու հանգամանքով, մեղքի տեսակով (գործել են ուղղակի դիտավարությամբ) պետության պատճառված վնասի չափով, որը մոտ 70-ապատիկ անգամ գերազանցում է հափշտակության` առանձնապես խոշոր չափի նվազագույն շեմը և պատճառված այդ վնասն առհասարակ չվերականգնելու կամ ոչ համաչափորեն վերականգնելու փաստով (3.000.000 ՀՀ դրամ վերականգնել է ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանը, 2.500.000 ՀՀ դրամ` Վիգեն Խաչատրյանը (միջինացված հաշվարկի համաձայն), 2.000.000 ՀՀ դրամ` Վիգեն Գևորգյանը, 2.000.000 ՀՀ դրամ` նաև Աշոտ Աբրահամյանը), մինչդեռ խմբի հիմնական անդամները համատեղ գործողությունների հետևանքով յուրացրել են ընդհանուր 261.115.652 ՀՀ դրամ)։ Դատարանը փաստում է, որ վերոնշյալ ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի անձը դրականորեն բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներն անհրաժեշտ է հաշվի առնել նրանց նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատժի չափն անհատականացնելիս, իսկ ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պարագայում` նաև վերջնական պատիժ սահմանելիս։
Վազգեն Խաչիկյանին և նրա ղեկավարությամբ գործած անձանց կատարած յուրացումներին օժանդակած Ծառայության Շենգավիթի բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանի, նրա տեղակալ Համլետ Մարտիրոսյանի, բաժնի օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանի, Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանի նկատմամբ ազատազրկան ձևով նշանակվող պատիժը նպատակահարմար է չկիրառել, առկա են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու քրեաիրավական հիմքերը, որպիսի հետևության Դատարանը հանգում է հետևյալ (ընդհանուր) հանգամանքների համակցությունը հաշվի առնելով` մեկ դրվագ հանցանքը նրանք կատարել են Վազգեն Խաչիկյանից ծառայողական կախվածության ազդեցությամբ, այդ հանցանքը կրել է էպիզոդիկ բնույթ և ավարտվել կարճատև ընթացքով, նրանք ելքագրված գումարի յուրացմանը մասնակից չեն, այլ օժանդակողներ են, ինչն արտահայտվել է տարածքային համապատասխան բաժնի շտեմարանից կենսաթոշակառուների ամփոփ տվյալները վերադասին տրամադրելու, ապա վճարային ցուցակներ կազմելու և հանձնելու մեջ, որի հիման վրա հետագայում Ծառայության վճարումների ծառայությունում խմբի կողմից ելքագրվել և յուրացվել են այդ կենսաթոշակառուների դեպոնացված գումարները։ Ավելին, հանցանքը կատարել են ոչ նյութական շարժառիթով և ակնկալիքով, անուղղակի դիտավորությամբ, դրա կատարման համար որևէ օգուտ չեն ստացել (Ս.Սարգսյանին թեև դեպքից մեկ շաբաթ անց տրվել է 1.500.000 ՀՀ դրամի հատուցում, սակայն այն վերադարձվել է ՀՀ պետական բյուջե), նախկինում դատապարտված չեն, բնութագրվում են դրականորեն, բազմիցս խրախուսվել և պարգևատրվել են, ինչպես նաև բացակայում է նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող որևէ հանգամանք։ Բացի այդ, վերոնշյալ անձանցից` Սամվել Էլբակյանը սույն դատական ակտը կայացնելու պահին աշխատում է Ծառայության տարածքային նույն բաժնում` բաժնի պետի պաշտոնում, 63 տարեկան է (ծնվել է 1951թ. նոյեմբերի 7-ին), հանցանքը կատարելուց հետո դրսևորել է դրական վարքագիծ` հանցանքից նյութական օգուտ չակնկալելու և չստանալու պայմաններում` կամովին հատուցել է տվյալ տարածքային բաժնի ևս 2 աշխատակիցների, Վ.Խաչիկյանի և վերջինիս ղեկավարությամբ գործող 4 պաշտոնատար անձանց հանցավոր գործողություններով պետությանը պատճառված 20.489.226 ՀՀ դրամ վնասից 2.600.000 ՀՀ դրամը, ինչպես նաև մինչդատական վարույթի ընթացքում ակտիվորեն աջակցել է նրան վերագրված միակ հանցագործության՝ 2010 թվականի հոկտեմբերին կատարված յուրացման դեպքի, դա հանգամանքների բացահայտմանը։
Համլետ Մարտիրոսյանը 3-րդ խմբի հաշմանդամ է, խնամքին է կենսաթոշակառու կինը, վերագրված հանցանքը կատարելու պահին զբաղեցրել է տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանի տեղակալի պաշտոնը, հանցանքը կատարելուց հետո դրսևորել է դրական վարքագիծ` հանցանքից նյութական օգուտ չակնկալելու և չստանալու պայմաններում` կամովին հատուցել է տվյալ տարածքային բաժնի ևս 2 աշխատակիցների, Վ.Խաչիկյանի և վերջինիս ղեկավարությամբ գործող 4 պաշտոնատար անձանց հանցավոր գործողություններով պետությանը պատճառված 20.489.226 ՀՀ դրամ վնասից 2.562.000 ՀՀ դրամը։
Հրանուշ Դանիելյանը կին է, 67 տարեկան է (ծնվել է 1947թ. մայիսի 14-ին), 3-րդ խմբի հաշմանդամ է, վերջինիս ամուսինը 2-րդ խմբի հաշմանդամ է, հանցանքը կատարելու պահին պաշտոնատար անձ չի հանդիսացել և քննվող դեպքի ժամանակ զբաղեցրել է տարածքային բաժնի օպերատորի (գլխավոր մասնագետի) պաշտոնը։
Ծառայության Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնի նախկին պետ Սարգիս Սարգսյանը մասնակցել է ՀՀ և ԼՂՀ սահմանների պաշտպանական մարտական գործողություններին, հանցանքը կատարելիս չի գործել նյութական օգուտ ստանալու շարժառիթով, կամովին վերականգնել է տվյալ դրվագով իր և կազմակերպված խմբի հիմնական 5 անդամների գործողություններով պետությանը պատճառված 25.334.330 ՀՀ դրամ վնասից 4.300.000 ՀՀ դրամ գումար։
Կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներ Բագրատ Մուրադյանի, Արմեն Խաչատրյանի, Արթուր Սուքիասյանի և Հովհաննես Սուքիասյանի նկատմամբ ազատազրկան ձևով նշանակվող պատիժը ևս նպատակահարմար է պայմանականորեն չկիրառել, որպիսի հետևության Դատարանը հանգում է հետևյալ (ընդհանուր) հանգամանքների համակցությունը հաշվի առնելով`նրանցից որևէ մեկը նախկինում դատապարտված չէ, բնութագրվում են դրականորեն, բացակայում են նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքները, ամբողջությամբ կամ մասամբ վերականգնել են պետությանը պատճառված վնասը։ Բացի այդ, նրանցից`
Բագրատ Մուրադյանը վերագրված արարքը կատարելու պահին Ծառայությունում որևէ պաշտոն չի զբաղեցրել, քաղաքացիական անձ է, վերագրված յուրացումներին մասնակից չէ, բացառապես օժանդակող է, կատարել է ոչ էական դեր, հանցանքը կատարել է անձնական, ոչ նյութական շարժառիթով` ազգական, Ծառայության աշխատակից և սույն գործով ամբաստանվող Վահագն Խաչատրյանի խնդրանքը կատարելու կապակցությամբ, վերջինիս հանձնարարությամբ իրականացրել է վճարումների ցուցակում կենսաթոշակառուների ստորագրությունների կեղծումը և ստացված գումարների մի մասը հանձնել է Վ.Խաչատրյանին, խնամքին են` երկու փոքրահասակ երեխաները, պետությանը նրա և կազմակերպված խմբի հիմնական 5 անդամների գործողություններով պատճառված ընդհանուր 10.719.870 ՀՀ դրամ վնասը վերականգնվել է բացառապես նրա նյութական միջոցներով, կամովին և ամբողջությամբ (10.800.000 ՀՀ դրամի չափով, որից ըստ վճարման 2012թ. սեպտեմբերի 7-ի թիվ 106 հանձնարարագրի` ամբաստանյալներ Վահագն Խաչատրյանի, Արմեն Խաչատրյանի և նրա անվամբ ՀՀ դատախազության դեպոզիտ 900008037195 հաշվին է մուծվել 7.500.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ ըստ 2014թ. դեկտեմբերի 4-ի թիվ 51 անդորրագրի` Բագրատ Մուրադյանի անվամբ 900005028155 հաշվին վճարվել է ևս 8.300.000 ՀՀ դրամ), վերջինս սույն գործով անազատության մեջ է 2 տարի 3 ամիս 1 օր տևողությամբ։
Արմեն Խաչատրյանը 3-րդ խմբի հաշմանդամ է, վերագրված արարքը կատարելու պահին Ծառայությունում որևէ պաշտոն չի զբաղեցրել, քաղաքացիական անձ է, վերագրված յուրացումների մասնակից չէ, բացառապես օժանդակող է և կատարել է ոչ էական դեր, հանցանքը կատարել է անձնական, ոչ նյութական շարժառիթով` ազգական, Ծառայության աշխատակից և սույն գործով ամբաստանվող Վահագն Խաչատրյանի խնդրանքը կատարելու կապակցությամբ, վերջինիս հանձնարարությամբ իրականացրել է վճարումների ցուցակում կենսաթոշակառուների ստորագրությունների կեղծումը և ստացված գումարների մի մասը հանձնել Վ.Խաչատրյանին, պետությանը նրա և կազմակերպված խմբի հիմնական 5 անդամների գործողություններով պատճառված ընդհանուր 3.623.587 ՀՀ դրամ վնասը վերականգնվել է բացառապես նրա նյութական միջոցներով, կամովին և ամբողջությամբ` 3.700.000 ՀՀ դրամի չափով (ըստ վճարման 2012թ. սեպտեմբերի 7-ի թիվ 106 հանձնարարագրի` ամբաստանյալներ Վահագն Խաչատրյանի, Արմեն Խաչատրյանի և նրա անվամբ ՀՀ դատախազության դեպոզիտ 900008037195 հաշվին է մուծվել 7.500.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ 2014թ. դեկտեմբերի 4-ի թիվ 48 անդորրագրի` Արմեն Խաչատրյանի անվամբ 90005028155 հաշվին է վճարվել 1.200.000 ՀՀ դրամ), վերջինս սույն գործով անազատության մեջ է 2 տարի 3 ամիս 1 օր տևողությամբ։
Արթուր Սուքիասյանն անկեղծորեն զղջացել և դեռևս մինչդատական վարույթից իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, հանցագործությունը կատարելու հետո` վերագրված դրվագներով նրա և կազմակերպված խմբի հիմնական 5 անդամների և այլ անձի գործողություններով պետությանը պատճառված 102.926.926 ՀՀ դրամ վնասից կամովին վերականգնել է 17.159.095 ՀՀ դրամը, մինչ վնասի վերականգնումը 50 օր գտնվել է անազատության մեջ։
Հովհաննես Հովհաննիսյանը ներկայումս աշխատում է Ծառայության տարածքային նույն բաժնում` բաժնի պետի պաշտոնում, կամավորական աշխարհազորի շարքերում մասնակցել է Հայաստանի սահմանների պաշտպանության մարտական գործողություններին, պարգևատրվել և խրախուսվել է բազմաթիվ հուշամեդալներով, պատվոգրերով և շնորհակալագրերով, ֆիզիկապես վատառողջ է և տառապում է պարբերական (երևանյան) հիվանդությամբ, նրան վերագրված դրվագներով նրա և կազմակերպված խմբի հիմնական 5 անդամների գործողություններով պետությանը պատճառված 48.979.495 ՀՀ դրամ վնասից կամովին վերականգնել է 9.308.000 ՀՀ դրամը։
Այսպիսով, վերոնշյալ վերլուծությունների և դատողությունների լույսի ներքո՝ յուրաքանչյուր ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները միմյանց հետ համադրելու և համակցությամբ գնահատելու արդյունքներով Դատարանը հանգում է այն համոզվածության, որ սոցիալական արդարության վերականգնելը, ամբաստանյալներ Բագրատ Մուրադյանի, Արմեն Խաչատրյանի, Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Արթուր Սուքիասյանի, Սարգիս Սարգսյանի, Սամվել Էլբակյանի, Համլետ Մարտիրոսյանի և Հրանուշ Դանիելյանի ուղղվելը և նոր հանցագործությունների կանխելը հնարավոր է նրանցից յուրաքանչյուրի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու և ողջամիտ ժամկետով փորձաշրջան սահմանելու (Դատարանի համոզմամբ` արդարացի պատիժ նշանակելու) պայմաններում։
Դատարանը փաստում է, որ պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակվող վերոնշյալ պատիժն է արդարացի և անհրաժեշտ նրանցից յուրաքանչյուրին ուղղելու, նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու և սոցիալական արդարությունը վերականգնելու համար։ …
… ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույցների, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի, քաղաքացիական հայցի և դատական ծախսերի հարցերին։
Դատարանն արձանագրում է, որ միասնական հայցադիմումով, սակայն ըստ դրվագների և դրանցից յուրաքանչյուրին մասնակցած (օժանդակած) ամբաստանյալների՝ համապարտությամբ գումարներ բռնագանձնելու պահանջով Դատախազության (մեղադրողի) ներկայացրած 267.583.336 ՀՀ դրամի քաղաքացիական հայցն ենթակա է բավարարման, սակայն մասնակի` 172.196.157 ՀՀ դրամի չափով` հաշվի առնելով, այն որ դատաքննությամբ հաստատված (ապացուցված) ընդհանուր գումարների յուրացումը կազմել է 261.125.652 ՀՀ դրամ, որից գործով ամբաստանյալների միջոցների հաշվին ՀՀ պետական բյուջե է վերականգնվել 88.929.495 ՀՀ դրամը, իսկ Վազգեն Խաչիկյանի դեմ ներկայացված 29.000.000 ՀՀ դրամի քաղաքացիական հայցը հարուցվել է ոչ պատշաճ անձի կողմից, հետևաբար` ենթակա է մերժման։ Այսպես, ստորև նշված քաղաքացիական պատասխանողներից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի համապարտության կարգով ենթակա են բռնագանձման հետևյալ գումարները (ներկայացվում են ըստ հափշտակության յուրաքանչյուր դրվագի, դրան մասնակցած կամ օժանդակած անձանց կազմի)
- կազմակերպված խմբի հիմնական (մշտական) անդամներ Վազգեն Խաչիկյանից, Աշոտ Աբրահամյանից, Վահագն Խաչատրյանից, Հովհաննես Գրիգորյանից և Վիգեն Գևորգյանից` 125 կենսաթոշակառուների դրվագով` 39.542.218 ՀՀ դրամ՝ հաշվի առնելով, որ յուրացված 49.042.218 ՀՀ դրամ գումարից (առանց Բ.Մուրադյանի և Ա.Խաչատրյանի մասնակցության) Վ.Խաչատրյանը կամովին վերականգնել է 2.500.000 ՀՀ դրամը (միջինացված հաշվարկով), Հովհաննես Գրիգորյանը` 3.000.000 ՀՀ դրամը, Վիգեն Գևորգյանը` 2.000.000 ՀՀ դրամը, իսկ Աշոտ Աբրահամյանը` 2.000.000 ՀՀ դրամը,
- կազմակերպված խմբի հիմնական (մշտական) անդամներ Վազգեն Խաչիկյանից, Աշոտ Աբրահամյանից, Վահագն Խաչատրյանից, Հովհաննես Գրիգորյանից, Վիգեն Գևորգյանից և կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամ Բագրատ Մուրադյանից 10.719.870 ՀՀ դրամ գումարը բռնագանձման ենթակա չէ, քանի որ Բագրատ Մուրադյանը կամովին և ամբողջությամբ` 10.800.000 ՀՀ դրամի չափով, հատուցել է իր և վերոնշյալ այլ անձանց համատեղ գործողություններով պետությանը պատճառված ընդհանուր վնասը, հետևաբար` Դատարանն արձանագրում է, որ 125 կենսաթոշակառուների դրվագի այդ մասով Դատախազության ներկայացված քաղաքացիական հայցի հարցը լուծվել է։
- կազմակերպված խմբի հիմնական (մշտական) անդամներ Վազգեն Խաչիկյանից, Աշոտ Աբրահամյանից, Վահագն Խաչատրյանից, Հովհաննես Գրիգորյանից, Վիգեն Գևորգյանից և կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամ Արմեն Խաչատրյանից 3.623.587 ՀՀ դրամ գումարը բռնագանձման ենթակա չէ, քանի որ Արմեն Խաչատրյանը կամովին և ամբողջությամբ` 3.700.000 ՀՀ դրամի չափով, հատուցել է իր և վերոնշյալ անձանց համատեղ գործողություններով պետությանը պատճառված ընդհանուր վնասը, հետևաբար` Դատարանն արձանագրում է, որ 125 կենսաթոշակառուների դրվագի այդ մասով Դատախազության ներկայացված քաղաքացիական հայցի հարցը լուծվել է։
- կազմակերպված խմբի հիմնական անդամներից, ինչպես նաև Արթուր Սուքիասյանից՝ 85.767.431 ՀՀ դրամ՝ հաշվի առնելով, որ վերջինս յուրացված 102.926.926 ՀՀ դրամ գումարից կամովին վերականգնել է 17.159.495 ՀՀ դրամը,
- կազմակերպված խմբի հիմնական անդամներից, ինչպես նաև Հովհաննես Հովհաննիսյանից՝ 39.671.495 ՀՀ դրամ, քանի որ վերջինս յուրացված 48.979.495 ՀՀ դրամ գումարից ՀՀ ֆինանսների նախարարության աշխատակազմի ֆինանսական վերահսկողության տեսչության իրականացրած ստուգման ժամանակ կամովին վերականգնել է մահացած կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն վճարված ընդհանուր գումարից 2.308.000 ՀՀ դրամը, իսկ դատաքննության ընթացքում վերականգնել ևս 7.000.000 ՀՀ դրամը,
- կազմակերպված խմբի հիմնական անդամներից, ինչպես նաև նրանց օժանդակած Սամվել Էլբակյանից, Համլետ Մարտիրոսյանից և Հրանուշ Դանիելյանից՝ 15.327.226 ՀՀ դրամը, քանի որ յուրացված 20.489.226 ՀՀ դրամ գումարից Սամվել Էլբակյանը վերականգնել է 2.600.000 ՀՀ դրամը, Համլետ Մարտիրոսյանը` 2.562.000 ՀՀ դրամը,
- կազմակերպված խմբի հիմնական անդամներից, ինչպես նաև նրանց օժանդակած Սարգիս Սարգսյանից 21.034.330 ՀՀ դրամ՝ հաշվի առնելով, որ վերջինս յուրացված 25.334.330 ՀՀ դրամից վերականգնել է 4.300.000 ՀՀ դրամը։
Դատարանը փաստում է, որ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի դեմ Դատախազության ներկայացրած 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը հատուցելու և այն հօգուտ պետության բռնագանձնելու մասով քաղաքացիական հայցն անհիմն է, ենթակա է մերժման, քանի որ տվյալ դրվագով իրապես տուժել են Ծառայության Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցներ Արթուր Աբրահամյանը և այլոք, ոչ թե պետությունը, չի ապացուցվել, որ Ծառայության Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակից Արթուր Աբրահամյանի կողմից Էդ.Վարժապետյանի միջոցով սույն գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանին հանձնված գումարներն եղել են հատկապես անհիմն ելքագրված և յուրացված գումարներից, հետևաբար` Դատախազությունը տվյալ դրվագով պատշաճ հայցվոր չէ։
Անդրադառնալով յուրաքանչյուր դրվագին մասնակցած և առնչված սույն գործով որպես քաղաքացիական պատասխանող ճանաչված ամբաստանյալներին համապարտությամբ քաղաքացիաիրավական պատասխանատվության ենթարկելու վերաբերյալ ՀՀ դատախազության հարուցած հայցադիմումի իրավաչափությանը՝ Դատարանը փաստում է, որ իրավական տեսանկյունով այդ կապակցությամբ պաշտպանական կողմի վիճարկումներն անհիմն են, չեն բխում սույն դատական ակտը կայացնելու պահին գործող իրավակարգավորումներից. տվյալ հարցը գտնվում է հայց հարուցած և այն պաշտպանող անձի՝ դատախազի լիազորությունների շրջանակներում, ինչը բացառում է Դատարանի նախաձեռնությամբ քաղաքացիական պատասխանողների անհատական (բաժնային) պատասխանատվության անցնելու նույնիսկ տեսական հնարավորությունները։ Նշված հետևության Դատարանը հանգում է հետևյալ իրավական վերլուծությունների և դատողությունների արդյունքներով.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը հարուցվում, ապացուցվում և լուծվում է սույն օրենսգրքի դրույթներով սահմանված կանոններով։
2. Քաղաքացիական դատավարական օրենսդրության նորմերի կիրառումը թույլատրվում է, եթե դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենսգրքին, և քաղաքացիական հայցով վարույթի համար անհրաժեշտ են կանոններ, որոնք նախատեսված չեն սույն օրենսգրքով։
3. Քաղաքացիական հայցով որոշումն ընդունվում է քաղաքացիական օրենսդրության նորմերին համապատասխան։(…)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 156-րդ հոդվածի համաձայն` «Դատախազը հարուցում և պաշտպանում է հարուցված քաղաքացիական հայցը, եթե խախտվել են պետության գույքային շահերը»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայց կարող է հարուցվել յուրաքանչյուր պահի` սկսած քրեական գործի հարուցումից մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դատարանի հեռանալը խորհրդակցական սենյակ։
2. Քաղաքացիական հայց հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար։
3. Հայցադիմումում նշվում է, թե որ քրեական գործով, ով, ում, ինչի հիման վրա և ինչ չափով է հարուցում քաղաքացիական հայց, ինչպես նաև պետք է բովանդակի խնդրանք` վնասի հատուցման համար կոնկրետ դրամական գումարի և գույքի բռնագանձման մասին»։
ՀՀ քաղաքացաիական օրենսգրքի 1073-րդ հոդվածի համաձայն՝ վնասը համատեղ պատճառած անձինք տուժողի առջև կրում են համապարտ պատասխանատվություն։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ տուժողի դիմումի հիման վրա և հօգուտ նրա, դատարանն իրավունք ունի համատեղ վնաս պատճառած անձանց վրա պատասխանատվություն դնել մասերով՝ դրանք որոշելով նույն օրենսգրքի 1074-րդ հոդվածի 2-րդ կետով նախատեսված կանոներին համապատասխան։
ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1074-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ այլ անձի պատճառած վնասը հատուցած անձը հետադարձ պահանջի (ռեգրեսի) իրավունք ունի այդ անձի նկատմամբ՝ իր վճարած հատուցման չափով, եթե այլ չափ սահմանված չէ օրենքով։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ համատեղ պատճառած վնասը հատուցած վնաս պատճառողն իրավունք ունի մյուս վնաս պատճառողներից պահանջել տուժողին վճարված հատուցման բաժինը՝ այդ վնասը պատճառողների մեղքի աստիճանին համապատասխանող չափով։ Մեղքի աստիճանը որոշելու անհնարինության դեպքում բաժինները ճանաչվում են հավասար։
Ալվարդ Չուբարի Ստեփանյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի թիվ ԼԴ/0327/01/10 որոշման Վճռաբեկ դատարանը այն դիրքորոշումն է արտահայտել, որ (…) դատարանը, ապացուցված համարելով հանցագործության մեջ մեղադրվող անձի մեղքը, ինչպես նաև հանցավոր արարքի և հասցված վնասի միջև պատճառական կապը, լուծում է նաև քաղաքացիական հայցը` գնահատելով ներկայացված հայցադիմումի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինելու հանգամանքը» (տե՛ս նաև 21-րդ կետը)։
Հիմք ընդունելով վերոնշյալ իրավական դիրքորոշումը՝ Արկադի Վարդանյանի վերաբերյալ 2013թ. ապրիլի 18-ի թիվ ՇԴ2/0013/01/11 գործով Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի լուծման համար պարտադիր է հանցագործության և հատուցման ենթակա վնասի միջև անմիջական պատճառահետևանքային կապի առկայությունը, ինչպես նաև քաղաքացիական հայցի հիմքի և առարկայի՝ պատշաճ կերպով հիմնավորված լինելը։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն ընդգծել է, որ քաղաքացիական հայցի հիմքը հայց հարուցելու իրավունք առաջացնող փաստերի ամբողջությունն է, իսկ հայցի առարկան` այդ փաստերի վրա հիմնված պահանջը։ Ընդ որում, քաղաքացիական հայցի հիմքը կազմող փաստերը պետք է հիմնավորեն վնասի առկայությունն ու այն հանցագործությամբ պատճառված լինելու հանգամանքը։ Հետևաբար, քրեական դատավարությունում հայց հարուցելու իրավունքն առկա է այն դեպքում, երբ վնասն անմիջականորեն պատճառվել է հանցագործությամբ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանացակցությունը երկու կամ ավելի անձանց դիտավորյալ համատեղ մասնակցությունն է դիտավորյալ հանագործությանը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի համաձայն՝ կատարողի հետ մեկտեղ հանցակիցներ են համարվում համակատարողը, կազմակերպիչը, դրդիչը և օժանդակողը։
Վերոնշյալ իրավական վերլուծությունների և մեջբերումները սույն գործի դատաքննությամբ հաստատված հանգամանքների վրա տարածելով՝ Դատարանը փաստում է, որ յուրացումներին մասնակցած կազմակերպված խմբի հիմնական անդամները, ոչ մշտական անդամները և յուրացման դրվագներին օժանդակած անձինք պետությանն անմիջականորեն պատճառած վնասի համար ենթակա են քաղաքացիաիրավական պատասխանատվության համապարտության կարգով, քանի որ՝
- նրանց դեմ քաղաքացիական հայց է ներկայացրել պատշաճ անձը՝ դատախազը, ով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 156-րդ հոդվածի համաձայն` իրավասու է հարուցել և պաշտպանել հարուցած քաղաքացիական հայցը, եթե խախտվել են պետության գույքային շահերը,
- հայցադիմումը ներկայացվել է որպես քաղաքացիական պատասխանող ճանաչված ամբաստանյալների, այսինքն՝ պատշաճ անձանց (կողմի) դեմ, դատաքննությամբ հաստատվել է, որ վերագրված հանցանքներն ամբաստանյալները կատարել են հանցակցության տարբեր տեսակներով և ձևերով, սակայն ամեն դեպքում՝ դիտավորյալ և համատեղ, որոնց հետևանքով պետությանն անմիջականորեն պատճառվել է համապատասխան գույքային վնաս, այսինքն՝ առկա է պատճառահետևանքային ուղղակի կապ (յուրաքանչյուր դրվագով վնասի չափը և դրան առնչված քաղաքացիական պատասխանողների կազմը նշված է դատաքննությամբ հաստատված հանգամանքներում),
- հայցադիմումը բովանդակում է դրա ձևին և բովանդակությանն առնվազն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 3-րդ մասով ներկայացված պահանջները։
Բացի այդ, ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1073-րդ հոդվածի համաձայն բացառապես հայցվորը, տվյալ դեպքում՝ դատախազն էր իրավասու դատարանին գրավոր կերպով դիմել և համատեղ վնաս պատճառած սույն գործով ամբաստանյալների վրա պատասխանատվություն դնել մասերով (անհատապես), որպիսի դիմում Դատարանին մինչև սույն դատական ակտը կայացնելու համար խորհրդակցական սենյակ հեռանալը չի ներկայացվել։
Այսպիսով, անկախ հանցագործության հետևանքով օգուտ ստանալու կամ չստանալու, դրա չափի՝ համապարտ պատասխանատվության ենթարկելու վերաբերյալ դատախազի (մեղադրողի) պահանջն իրավաչափ է, ինչը տուժողին, տվյալ դեպքում՝ պետության գույքային շահերը ներկայացնող դատախազին հնարավորություն է տալիս համարժեք գույք ունեցող որևէ ամբաստանյալից, ամբաստանյալների մի մասից կամ բոլոր ամբաստանյալներից պահանջել և հնարավորինս սեղմ ժամկետում ստանալ համարժեք փոխհատուցում՝ բնեղենի կամ համարժեք գումարի տեսքով, որով հանրային տիրույթում տուժողին երաշխավորվում է անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի ամբողջական և արագ փոխհատուցում ստանալու իրական հնարավորություն։ Պաշտպանական կողմի բարձրացրած խնդրի լուծումը նախատեսված է հետադարձ պահանջ ներկայացնելու ընթացակարգի շրջանակներում, բացառապես մասնավոր տիրույթում, որի ընթացքում էլ հնարավոր է կողմերի ներկայացրած փաստարկների և հիմնավորումների համատեքստում ողջամտորեն հստակեցնել և պարզել հանցագործությամբ համատեղ վնաս պատճառելու համար համապարտության կարգով պատասխանատվության ենթարկված և վնասը վերականգնած, ինչպես նաև չվերականգնած կամ ոչ ամբողջությամբ վերականգնած անձանց կազմում յուրաքանչյուրի մեղքի աստիճանը, հետադարձ պահանջի ողջամիտ չափը և այլ հարցեր։ …>> /քրեական գործ, հատոր 56, էջ, 1-151/:
51. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը, կատարելով ապացույցների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտություն ու ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ հանգել է ճիշտ հետևության, որ ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված արարքները:
Առաջին ատյանի դատարանը, կատարելով ապացույցների հետազոտություն և ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ հանգել է ճիշտ հետևության` Վ.Խաչիկյանին, Վ.Գևորգյանին, Հ.Գրիգորյանին առաջադրված մեղադրանքները` հաստատված է համարել դատաքննության ժամանակ հետազոտված` ամբաստանյալներ Վ.Խաչիկյանի, Ա.Աբրահամյանի, Հ.Գրիգորյանի, Վ.Գևորգյանի, Վ.Խաչատրյանի, Բ.Մուրադյանի, Ա.Խաչատրյանի, Հ.Հովհաննիսյանի, Ա.Սուքիասյանի, Ս.Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի Հ.Մարտիրոսյանի, Հ.Դանիելյանի ցուցմունքներով, Ա.Աբրահամյանի աշխատասենյակի խուզարկության մասին արձանագրությամբ, ծառայության աշխատակազմի տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ, ամբաստանյալ Վահագն Խաչատրյանի բնակարանից 2011 թվականի հունիսի 15-ին կատարված խուզարկությամբ առգրավված «Դելլ» տեսակի համակարգչով, փաստաթղթերի զննման արձանագրությամբ, կասեցված (դադարեցված) կենսաթոշակի գումարների վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ կենսաթոշակառուների դիմումների և դեպոնացված գումարները ստանալու վերաբերյալ վճարային ցուցակների առկայությամբ և դրանց զննության արձանագրություններով, որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերի առկայությամբ, մասնավորապես` ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի գրառած (ձեռագրով կատարված) 90 մլն. ՀՀ դրամ գումարի վերաբերյալ պարտավորագրով, ՀՀ ֆինանսների նախարարության աշխատակազմի ֆինանսական վերահսկողության տեսչության 2011 թվականի ապրիլի 11-ին կազմած ստուգման թիվ 14-Ա միջանկյալ ակտով, Արաբկիրի և Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժիններում ՀՀ վերահսկիչ պալատի 2010 թվականի ստուգումների վերաբերյալ կազմած միջանկյալ արձանագրություններով, վճարումների ծառայության և Երևան քաղաքի տարածքային բաժինների միջև 2007 թվականից մինչև 2010 թվականի մայիսը, և 2010թ. դեկտեմբերին կնքված փոխադարձ ակտերով, կենսաթոշակի և սոցիալական այլ ծրագրերով իրականացված վճարումների վերաբերյալ 2007-2010թթ. ժամանակահատվածն ընդգրկող տեղեկանքներով և ամփոփ տեղեկանքներով, «Արաբկիրի», «Ավան և Նոր Նորքի», «Էրեբունի և Նուբարաշենի» և «Շենգավիթի» տարածքային բաժիններում հաշվառված կենսաթոշակային գործերի զննության մասին արձանագրությամբ, համակարգչատեխնիկական փորձաքննության 2012 թվականի դեկտեմբերի 20-ի թիվ 11-3561 եզրակացությամբ, 2007-2010թթ. ընթացքում Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարածքային բաժինների կողմից վճարումը կասեցված կամ դադարեցված կենսաթոշակների դեպոնենտ գումարների վճարման ցուցակների և դրանց էլեկտրոնային կրիչի առկայությամբ, վկաներ՝ Էդուարդ Վարժապետյանի, Արթուր Աբրահամյանի, Կիմա Փիլոյանի, Ռուբեն Մնացականյանի նկատմամբ կայացված` ՀՀ Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի հունիսի 17-ի ՇԴ/0066/01/13 դատավճռով, ՀՀ ԱՆ ՔԿԱԳ գործակալության «Հատուկ սպասարկում» տարածքային բաժնի 2014 թվականի օգոստոսի 11-ի թիվ Ե-625 և Ե-626 ուղեկցական նամակներով, վկաներ Գ.Մինասյանի, Ղ.Մխիթարյանի, Տ.Ասլանյանի, Ա.Մինասյանի, Գ.Բալդրյանի, Գ.Վարդանյանի, Ն.Կարանֆելյանի, Գ.Գալստյանի, Ա.Հովսեփյանի, Ա.Սամսոնյանի Ա.Մանուկյանի, Հ.Չիբուխչյանի, Գ.Միքայելյանի, Մ.Մխիթարյանի, Դ.Թոփալյանի, Է.Լազարևայի, Ս.Ղազարյանի, Կ.Դանիելյանի, Ս.Հովհաննիսյանի, Ս.Սաղաթելյանի, Երևան քաղաքի Ա.Ահարոնյան փ. 41ա տան բնակիչ, վկա Վ.Բունիաթյանի, «Հայկ» համատիրության գործավար, վկա Ռ.Վասիլյանի, Գ.Աճեմյանի, Հ.Գալոյանի, Ս.Մելքոնյանի, Ա.Քոմուրջյանի, Ռ.Տոնկոյանի, Ն.Զախարյանի, Ս.Գյուլնազարյանի, Լ.Կարապետյանի, Ջ.Գրիգորյանի, Թ.Կարապետյանի, Ա.Քոչարյանի, Մ.Գաբուչյանի, Մ.Չուբարյանի, Վ.Գաբրիելյանի, Ա.Մինասյանի, Դ.Խաչատրյանի, Ա.Ներսիսյանի, Վ.Մելքոնյանի, Լ.Ղազարյանի, Ս.Հայրապետյանի, Ա.Ասատրյանի, Ե.Ադամյանի, Ա.Հարությունյանի, Ռ.Քոսյանի, Ռ.Հարությունյանի, Վ.Ստեփանյանի, Է.Սարգսյանի, Ա.Հովսեփյանի ցուցմունքներով և գործի քննությամբ ձեռք բերված այլ ապացույցներով ու փաստական տվյալներով:
Առաջին ատյանի դատարանը, գործի քննությամբ ձեռք բերված ապացույցներն օրենքով սահմանված ընթացակարգով, պատշաճ վերուծելով, իրավական գնահատական է տվել ամբաստանյալներ Վ.Խաչիկյանի, Վ.Գևորգյանի, Հ.Գրիգորյանի հանցավոր գործողություններին: Առաջին ատյանի դատարանի կողմից հաստատված համարված Վ.Խաչիկյանի հանցավոր արարքները հաստատող ապացույցների մի մասն արտացոլվել է նաև հենց պաշտպան Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքում: Դատավճռով Վ.Խաչիկյանի կատարած արարքը հաստատված համարելը հիմնավորող ապացույցների արժանահավատությունը կասկածի տակ դնող Վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունները Վերաքննիչ դատարանն անհիմն է համարում՝ այդպիսիք պատշաճ փաստարկված չլինելու պատճառով:
Պետական միջոցների յուրացումը միայն կենսաթոշակային ապահովման և առանձին ծրագրերի վարչության ու վճարային ծառայության աշխատակիցների կողմից` առանց ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի մասնակցության կատարած լինելու մասին վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունները Վերաքննիչ դատարանը հիմնազուրկ է համարում:
Վերաքննիչ դատարանն ուսումնասիրելով ներկայացված ապացույցները գտնում է, որ Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ այլ աշխատակիցների կողմից տարածքային բաժինների շտեմարաններից դուրս են գրվել տարբեր կենսաթոշակառուների ամփոփ տվյալներ, որոնք հաստատելուց հետո վերջինիս և այլ աշխատակիցների կողմից ելքագրվել և հափշտակվել է ցուցակներում նշված անձանց տվյալներով դեպոնացված ընդհանուր 201.186.157 ՀՀ դրամ գումարը։
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը ճիշտ եզրահանգման է հանգել, որ պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով յուրացումներ կատարելու դիտավորությամբ միավորված և տևական ժամանակ գործած խմբի կազմակերպիչ և ղեկավար` ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանը կատարել է հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով:
52. Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր չի համարում ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունները, որ Վ.Խաչիկյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով անհիմն է դատապարտվել:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանն անդրադարձել է վերոհիշյալ պատճառաբանություններին և պատշաճ հիմնավորել` ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղսագրված արարքի կատարումը (տես սույն որոշման 34-րդ կետի 53-54 և 49-րդ կետի 116-121-րդ էջերը):
Գործի նյութերով Առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել, Վերաքննիչ դատարանը ևս հիմնավորված է համարում, որ իրոք Վ.Խաչիկյանի ղեկավարած ծառայությունում տեղի ունեցած խորհրդակցության ժամանակ է վերջինս պահանջել և երկու դրվագով Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցների միջոցով ստացել պետական բյուջեից հափշտակված ու վերականգնման ենթակա 29 մլն ՀՀ դրամը՝ պայմանով, որ այն համապատասխան փաստաթղթային ձևակերպմամբ պետք է փոխանցվեր պետ բյուջե: Սակայն ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանը, չարաշահելով Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցների վստահությունը, խաբեությամբ՝ խարդախության եղանակով այդ գումարը հափշտակել է:
Վերջինիս կողմից նշված գումարը խարդախությամբ հափշտակելու մեղադրանքը Վերաքննիչ դատարանը հիմնավորված է համարում, նաև` այդ դրվագով հափշտակության եղանակը՝ արարքի որակումը վերաքննիչ բողոքում վիճարկելու փաստով: Պաշտպան Ժ.Վարոսյանն, ըստ էության վիճարկելով այդ դրվագով Վ.Խաչիկյանին մեղսագրված արարքի որակման ճշտությունը, գտել է, որ վերջինս ոչ թե խարդախությամբ է հափշտակություն կատարել՝ այլ այդ գումարը յուրացրել է: Որով ըստ էության ընդունվել է Վ.Խաչիկյանի կողմից 29 մլն ՀՀ դրամի հափշտակության փաստը:
Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ վերլուծել և գնահատել է Վ.Խաչիկյանին այդ դրվագով մեղսագրված` գործով ձեռք բերված ապացույցները ու հիմնավոր հերքել՝ պաշտպան Ժ.Վարոսյանի բերած պատճառաբանությունները (տես սույն որոշման 49-րդ կետի 116-121-րդ էջերը):
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է նաև, որ պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով պաշտոնատար անձի կողմից խարդախությամբ հափշտակություն կատարելու հանցակազմը նախատեսել է նաև օրենսդիրը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
Վերաքննիչ դատարանը հիմնավորված է համարում պաշտպան Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքի փաստարկը, որ Վ.Խաչիկյանի ծառայողական դիրքն է նպաստել, որ նրան ենթակա ստորաբաժանման աշխատակիցները պետական բյուջեից հափշտակած և վերականգնման ենթակա գումարները հատկապես հանձնեն նրան: Նպատակը եղել է որպես հանցագործությամբ պատճառած վնասի հատուցում վերջինիս կողմից այդ` առանձնապես խոշոր չափի 29 մլն ՀՀ դրամը պետբյուջե փոխանցելը, որը նա չի կատարել և ի սկզբանե նպատակադրված լինելով հափշտակել է: Այսինքն, Վ.Խաչիկյանն իր պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով չարաշահել է ենթակա աշխատակիցների վստահությունը՝ նրանցից ստացել գումարն ու խարդախությամբ հափշտակել:
Վ.Խաչիկյանն ու նրա պաշտպանները Վերաքննիչ դատարանում ընդունեցին, որ Ա.Աբրահամյանի և մյուսների վերաբերյալ ՇԴ/0066/01/13 քրեական գործով կայացված դատավճիռը մտել է օրինական ուժի մեջ: Հետևաբար այդ կապակցությամբ վերաքննիչ բողոքում բերված փաստարկը ևս անհիմն է:
Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով դատապարտված Ա.Աբրահամյանին և մյուսներին համոզելու միջոցով վստահության չարաշահման և նրանց կողմից Վ.Խաչիկյանին 29 մլն ՀՀ դրամի կամավոր փոխանցման միջև առկա է ուղղակի պատճառահետևանքային կապը:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է նաև, որ պաշտպան Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարելու հիմք չի կարող հանդիսանալ 29 մլն ՀՀ դրամը հօգուտ պետ բյուջեի բռնագանձելու մասով դատախազի վերաքննիչ բողոքի պահանջն Առաջին ատյանի դատարանի կողմից մերժելու հանգամանքը:
Այդ հանգամանքը գործի ելքի համար նշանակություն ունենալ չի կարող: Բացի այդ Վերաքննիչ դատարանը գտել է, որ այդ մասով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռն անհիմն է և ենթակա՝ բեկանման, դատախազի վերաքննիչ բողոքը այդ մասով ենթակա է բավարարման և 29 մլն ՀՀ դրամը Վ. Խաչիկյանից հօգուտ պետ բյուջեի` բռնագանձման:
Վերաքննիչ դատարանը հիմք ընդունելով Առաջին ատյանի դատարանի և սույն որոշման մեջ բերած հիմնավորումները, գտնում է, որ հիմնազուրկ է նաև Վ.Խաչիկյանի մասով քաղաքացիական հայցը մերժելու մասին պաշտպան Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքի պահանջը: Վ.Խաչիկյանից և մյուս ամբաստանյալներից հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասի հատուցման մասին դատախազության քաղաքացիական հայցի պահանջը բավարարելու անհրաժեշտությունն Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ հիմնավորել է սույն որոշման 49-րդ կետում բերած փաստարկներով:
53. Առաջին ատյանի դատարանը մերժել է Վ.Խաչիկյանի դեմ դատախազության ներկայացրած 29 մլն ՀՀ դրամ գումարը հատուցելու և այն հօգուտ պետության բռնագանձելու մասով քաղաքացիական հայցը` գտնելով, որ այն լուծման ենթակա է բացառապես հանրային տիրույթում և հարուցվել է ոչ պատշաճ անձի կողմից:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Վ.Խաչիկյանից 29 մլն ՀՀ դրամ հօգուտ պետության բռնագանձելու մասով դատախազության քաղաքացիական հայցը ենթակա է բավարարման, հաշվի առնելով, որ Առաջին ատյանի դատարանը հաստատելով 29 մլն ՀՀ դրամ գումարային խնդիրը բացառապես հանրային տիրույթում լուծման ենթակա լինելու հանգամանքը և մերժելով քաղ. հայցը` հանգել է սխալ հետևության: Այնինչ դատաքննությամբ հաստատվել է, որ Վ.Խաչիկյանի կողմից ծառայության Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցներից պահանջած և ստացած 29 մլն ՀՀ դրամը պետական բյուջե վերականգնման ենթակա գումար է, որը պետական բյուջե չի վճարվել և խարդախությամբ հափշտակվել է Վ.Խաչիկյանի կողմից:
Ուստի Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ 29 մլն դրամ գումարը պետք է ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանից բռնագանձվի հօգուտ պետբյուջեի` բեկանելով այդ մասով դատախազության քաղ. հայցը մերժելու մասին Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը` բավարարելով դատախազի վերաքննիչ բողոքը:
54. Հ.Գրիգորյանին և Վ.Գևորգյանին մեղսագրված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով արարքները Վերաքննիչ դատարանը հիմնավորված է համարել սույն որոշման 51-րդ կետում բերված ապացույցներով:
Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր չի համարում ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանի պաշտպան Ա. Զաքարյանի և ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի պաշտպան Հ.Անանյանի վերաքննիչ բողոքների պատճառաբանությունները, որ Առաջին ատյանի դատարանը քրեական գործի դատաքննությամբ չի ապահովել վերոնշյալ ամբաստանյալների արդար դատաքննության իրավունքը՝ մասնավորապես դատավճռի հիմքում դրվել է նախկին դատավորի կողմից հարցաքննված վկաների ցուցմունքները: Բացի այդ նրանց մեղադրանքները հիմնավորված են համարվել այդ և մյուս ամբաստանյալների նախաքննության ժամանակ որպես վկա տված խոստովանական և միմյանց մեղադրող ցուցմունքներով:
Պաշտպանների վերոհիշյալ պատճառաբանությունները պատշաճ վերլուծվել և գնահատվել են դատավճռում և հերքվել: Առաջին ատյանի դատարանի այդ կապակցությամբ բերած հիմնավորումների հետ Վերաքննիչ դատարանը համաձայն է (տես սույն որոշման 49-րդ կետի 103-108-րդ էջերը):
Վերաքննիչ դատարանն այդ պատճառաբանությունները հիմնավոր չհամարելու հիմք է համարում նաև այն, որ հենց վերաքննիչ բողոքներում պաշտպաններ Ա.Զաքարյանը և Հ.Անանյանը մի դեպքում գտել են, որ ամբաստանյալներ Հ.Գրիգորյանի և Վ.Գևորգյանի նախաքննական ցուցմունքները պետք է ճանաչվեն անթույլատրելի ապացույցներ, մինչդեռ մյուս դեպքում՝ խնդրել են նույն այդ ցուցմունքները դիտարկել որպես հանցագործությունը բացահայտելուն ուղղված և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ և նրանց նկատմամբ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժները մեղմացնել: Այսինքն, ըստ էության ընդունել են այդ ապացույցների թույլատրելի լինելու հանգամանքը:
55. Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել, որ ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանն աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության «Քանաքեռ-Զեյթունի» տարածքային բաժնի պետի, իսկ 2008 թվականի օգոստոսի 19-ից` «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ, լիազորված լինելով իրականացնելու կենսաթոշակների նշանակման, վերահաշվարկման և վճարման աշխատանքների, ինչպես նաև` կենսաթոշակների, սոցիալական ապահովագրության առանձին ծրագրերի իրականացման վերաբերյալ տեղեկությունները համակարգիչ մուտքագրելու, տվյալների շտեմարանի համալրման, անհրաժեշտ փոփոխությունների կատարման և վերլուծության գործընթացը, 2007-2009թթ. ընթացքում Վ.Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 44.691.831 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները: Ըստ որում 38.848.189 ՀՀ դրամը Ա.Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակվել է 2009 թվականի, իսկ 5.843.642 ՀՀ դրամը Ավան և Նոր-Նորք բաժնում աշխատած ժամանակ (տես սույն որոշման 33-րդ կետի 34-36-րդ և 34-րդ կետի 45-48-րդ էջերը):
Սակայն մեղադրանքի բացակայության պայմաններում Առաջին ատյանի դատարանը գտել է, որ հանցավոր խմբի և ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի հանցավոր գործողությունների արդյունքում պետությանը պատճառված նյութական վնասի չափը կազմել է 102.926.926 ՀՀ դրամ, որից վերականգնվել է 17.159.095 ՀՀ դրամը և վճռել է վերջինիցս համապարտությամբ բռնագանձել 85.767.431 ՀՀ դրամ:
Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր է համարում ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի պաշտպան Վ.Աթոյանի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունը, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից հաստատված համարված Ա.Սուքիասյանի կողմից հանցավոր խմբի կազմում հափշտակված գումարի չափը կազմել է ընդամենը 44.691.831 ՀՀ դրամ: Սակայն Առաջին ատյանի դատարանը բռնագանձվող գումարին հաշվակցելով վերականգնված գումարն, ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանից համապարտությամբ վճռել է բռնագանձել 85.767.431 ՀՀ դրամ գումար, որից 58.234.695 ՀՀ դրամը մեղադրանքի ծավալից դուրս է:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ պաշտպան Վ.Աթոյանի վերաքննիչ բողոքն այդ մասով ենթակա է բավարարման՝ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը պետք է բեկանել և փոփոխել՝ Ա.Սուքիասյանից և մյուս ամբաստանյալներից համապարտությամբ պետք է հօգուտ պետբյուջեի բռնագանձել 27.532.736 ՀՀ դրամ՝ որպես հանցագործությամբ պատճառած նյութական վնասի հատուցում:
Վերաքննիչ դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանից համապարտությամբ գումար չբռնագանձելու, միայն փաստացի նրա ստացած շահաբաժնի չափով գումար բռնագանձելու մասին պաշտպան Վ.Աթոյանի վերաքննիչ բողոքի պահանջը ենթակա է մերժման:
Ամբաստանյալներ Վ.Խաչիկյանից, Ա.Սուքիասյանից և մյուսներից համապարտության կանոններով գումարներ բռնագանձելու վերաբերյալ հիմնավորումներն ու պատճառաբանություններն Առաջին ատյանի դատարանը փաստարկված ներկայացրել է դատական ակտում (տես սույն որոշման 49-րդ կետի 137-139-րդ էջերը):
56. Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտում հանգամանորեն վերլուծել ու հերքվել են պաշտպան Գ.Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքում բերած` ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանի անմեղության, հանցանք կատարելուց կամովին հրաժարվելու մասին պատճառաբանութ-յունները: Մասնավորապես` Առաջին ատյանի դատարանն անդրադարձել է պաշտպան Գ.Հակոբյանի պատճառաբանություններին` դատավճռում մանրամասն շարադրված են այն փաստական տվյալները որոնցով հաստատված է համարել Ս.Էլբակյանի կատարած հանցավոր արարքները և հերքել՝ դրանց բացակայության մասին վերաքննիչ բողոքի փաստարկները (տես սույն որոշման 49-րդ կետի 108-114-րդ էջերը):
Բացառությամբ ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանին մեղսագրված արարքի որակման հետ կապված փաստարկների, Առաջին ատյանի դատարանի վերոհիշյալ հարցի հետ կապված հետևությունները Վերաքննիչ դատարանը հիմնավորված և պատշաճ պատճառաբանված է համարում և արձանագրում է, որ այդ կապակցությամբ վերաքննիչ բողոքի փաստարկները դատական ակտը բեկանելու հիմք չեն կարող հանդիսանալ:
57. Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանին, Ա.Խաչատրյանին, Ս.Սարգսյանին, Ս.Էլբակյանին, Հ.Մարտիրոսյանին, Հ.Դանիելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղսագրված արարքները վերաորակելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով կայացրել է չհիմնավորված և չպատճառաբանված դատավճիռ:
Ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանին և Ա.Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրվել հետևյալ արարքների համար.
ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի, նույն ծառայության տեղեկատվական համակարգերի և վերլուծության վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Բ.Մուրադյանի կնոջ քրոջ ամուսնու` Վ.Խաչատրյանի, վերջինիս քրոջ ամուսնու` Ա.Խաչատրյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով 2007-2008թթ ընկած ժամանակահատվածում պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 21.811.676 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև օժանդակել են կազմակերպված խմբի պաշտոնատար անձանց պաշտոնեական կեղծիք կատարելուն։
Բ.Մուրադյանը և Ա.Խաչատրյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ ընդգրկվել են ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի հետ նրանք նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Բ.Մուրադյանն և Ա.Խաչատրյանն ստանձնել են համապատասխան դերերը։
Պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու ցուցումներով` Վ.Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձնացրել է Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժիններում հաշվառված և երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած կենսաթոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Ա.Աբրահամյանի հետ կազմել են կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Ա.Աբրահամյանն ուղարկել է համապատասխան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշակառուներն ընդգրկվել են համապատասխան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայությունում, խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանի վերահսկման ներքո, Բ.Մուրադյանն ու Ա.Խաչատրյանն այցելել են վճարային ծառայություն և կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել վճարային ցուցակներում` այդ եղանակով օժանդակելով խմբի պաշտոնատար անձանց` պաշտոնեական կեղծիք կատարելուն։ Այնուհետև, 42 կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 21.811.676 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները յուրացման եղանակով հափշտակելուց հետո, դրանց մի մասը Բ.Մուրադյանն ու Ա.Խաչատրյանը փոխանցել են Վ.Խաչատրյանին, իսկ մյուս մասը` Վ.Գևորգյանը Հ.Գրիգորյանի միջոցով` Վ.Խաչիկյանին։
Ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա աշխատելով Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնի պետի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ և օժտված լինելով ծառայության տարածքային բաժնի կանոնադրությամբ նախատեսված կենսաթոշակների և սոցիալական այլ ծրագրերի նշանակման, վերահաշվարկման, վճարային ցուցակների կազմման գործընթացը ղեկավարելու և վերահսկելու լիազորություններով` 2010 թվականի հոկտեմբերին Վ.Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 30.020.622 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ:
Սարգիս Սարգսյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2010 թվականի հոկտեմբերին նախապես համաձայնության գալով ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի հետ` ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` Ա.Աբրահամյանի, Վ. Խաչատրյանի, Հ.Գրիգորյանի, Վ.Գևորգյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Ս.Սարգսյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է համապատասխան դերը։
Ս.Սարգսյանը, խմբային շահերից ելնելով, տարածքային բաժնի շտեմարանից ընտրելով 26 կենսաթոշակառուների տվյալները` ներկայացրել է Վ.Խաչատրյանին, ում կողմից տրամադրված ծածկագրերով կենսաթոշակառուների տվյալներն ընդգրկել և կազմել է վճարային կեղծ ցուցակներ։ Այնուհետև, Ս.Սարգսյանն այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց կեղծել է ստորագրությունները և ցուցակներն անձամբ ներկայացրել՝ խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանին։ Վերջինս, ըստ ցուցակների, Վ.Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից անհիմն ելքագրել է առանձնապես խոշոր չափերով, ընդհանուր` 30.020.622 ՀՀ դրամ դեպոնենտ գումարները և փոխանցելով Վ.Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտակել են։ Հափշտակված գումարից Ս.Սարգսյանը Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Հ.Գրիգորյանի միջոցով ստացել է 1,5 միլիոն ՀՀ դրամ։
Հետագայում` ծառայության համակարգում ՀՀ ֆինանսների նախարարության կողմից ստուգումներ իրականացնելու ընթացքում Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վ.Խաչատրյանը վճարային տեղեկատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները։
Ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանին, Հ.Մարտիրոսյանին և Հ. Դանիելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ Ս.Էլբակյանն աշխատելով Երևան քաղաքի Շենգավիթի տարածքային բաժնի պետի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ և օժտված լինելով ծառայության տարածքային բաժնի կանոնադրությամբ նախատեսված կենսաթոշակների և սոցիալական այլ ծրագրերի նշանակման, վերահաշվարկման, վճարային ցուցակների կազմման գործընթացը ղեկավարելու և վերահսկելու լիազորություններով` 2010 թվականի հոկտեմբերին ընդգրկվել է Վ.Խաչիկյանի կողմից կազմակերպված խմբում:
Ս.Էլբակյանը, Վ.Խաչիկյանի ցուցումը փոխանցել է նույն բաժնի պետի տեղակալ Հ.Մարտիրոսյանին և օպերատոր Հ.Դանիելյանին: Վերջիններս խմբային շահերից ելնելով տարածքային բաժնի շտեմարանից ընտրել են 24 կենսաթոշակառուների տվյալները, որոնք, առանց հիշյալ կենսաթոշակառուների դիմումների, Ս.Էլբակյանը ներկայացրել է Վ.Խաչատրյանին։
Վ.Խաչատրյանի կողմից տրամադրած ծածկագրերով Հ.Մարտիրոսյանի և Հ.Դանիելյանի կողմից կենսաթոշակառուների կեղծ տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելուց և իրենց ստորագրությամբ հաստատելուց հետո Ս.Էլբակյանը, առանց կենսաթոշակների վճարման փաստը հաստատող կենսաթոշակառուների ստորագրությունների, ցուցակներն անձամբ ներկայացրել է խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանին: Այդ ցուցակների հիման վրա վերջինս անհիմն կազմակերպել է գումարների ելքագրում։ Այսինքն` Վ.Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակվել է առանձնապես խոշոր չափերի` 20.489.226 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարը։
58. Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ Ծառայության տարածքային վերոնշյալ բաժինների վերոնշյալ պետերի և նրանց ստորադաս աշխատակիցների (ամբաստանյալներ Հ.Մարտիրոսյան և Հր.Դանիելյան) հանցավոր գործողություններում բացակայում են Վ.Խաչիկյանի ստեղծած և ղեկավարած խմբի հետ համախմբվածության, յուրացման մանրակրկիտ ծրագրավորման, այդ խմբի անդամների միջև դերերի բաշխման, հանցավոր գործունեությամբ տևական ժամանակով զբաղվելու նպատակի առկայության վերաբերյալ ապացույցները, այսինքն` կազմակերպված խմբի ղեկավարի և անդամների հետ վերոնշյալ անձանց հանցավոր կապերի առկայությունը և կայունությունը հաստատող փաստական տվալները: Ս.Էլբակյանը, վերջինիս ստորադասությամբ գործած անձինք, մեկ այլ դրվագով նաև Ս.Սարգսյանը, մինչև նրանց վերագրվող արարքների կատարումը կազմակերպված խմբի կազմում ընդգրկված չեն եղել, յուրացման կամ պաշտոնեական կեղծիքի չեն մասնակցել: Կազմակերպված խմբի հանցավոր գործունեությանն առնչվել են վերոնշյալ մեկական դրվագներով՝ կազմակերպված խմբի հանցավոր գործունեության ավարտական փուլում: Կատարել են իրենց ղեկավար Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությունը և սահմանված ընթացակարգը խախտելով` կենսաթոշակառուների դիմումների բացակայության պարագայում, նրանց վերաբերյալ ամփոփ տեղեկատվություն են տրամադրել, պատրաստել և առձեռն ծառայություն են հանձնել վճարման կեղծ ցուցակները: Իսկ Ս.Սարգսյանն ստորագրել է այդ ցուցակներում կենսաթոշակառուների փոխարեն։ Վճարման կեղծ ցուցակների օգտագործմամբ են Վ.Խաչիկյանը և հանցավոր խմբի անդամները ելքագրել և յուրացրել կենսաթոշակառուների դեպոնացված գումարները:
Այդ դրվագներով Շենգավիթի տարածքային բաժնում կազմված կեղծ վճարման ցուցակներով ելքագրված 20.489.226 ՀՀ դրամ, Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնում կազմված կեղծ վճարման ցուցակներով ելքագրված 25.344.330 ՀՀ դրամ գումարները, առանձին-առանձին յուրացվել են:
Առաջին ատյանի դատարանը փաստել է, որ ամբաստանյալներ Սամվել Էլբակյանը, Համլետ Մարտիրոսյանը և Հրանուշ Դանիելյանը, ինչպես նաև Սարգիս Սարգսյանը իրենց վերագրված արարքները կատարել են ընդհանուր վերադասի` ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ, ստացել են Աշոտ Աբրահամյանի, Հովհաննես Գրիգորյանի, Վիգեն Գևորգյանի և Վահագն Խաչատրյանի աջակցությունը:
Ս.Էլբակյանը, Հ.Մարտիրոսյանը, Հր.Դանիելյանը, իսկ Էրեբունու դրվագով` Ս.Սարգսյանը գործել են իրենց տարածքային բաժիններից դեպոնացված գումարներ ելքագրելու և յուրացնելու նպատակ հետապնդող Վ.Խաչիկյանին և այլոց օժանդակելու դիտավորությամբ, անձնական շահագրգռվածությամբ։ Շենգավիթի տարածքային բաժնի աշխատակիցները որևէ նյութական օգուտ չեն ակնկալել: Ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի կողմից հանցավոր գործողություններն ավարտելուց մեկ շաբաթ անց 1.5 մլն ՀՀ դրամի չափով հատուցում ստանալը Վ.Խաչիկյանի և այլոց հետ նախնական հանցավոր համաձայնության շրջանակներում յուրացում կատարելու, համակատարող հանդիսանալու հիմնավոր փաստարկ չէ:
Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ ամբաստանյալներ Ս.Սարգսյանին և Ս.Էլբակյանին, Հր.Մարտիրոսյանին ու Հր.Դանիելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքներն անհիմն են, քանի որ նրանք չեն գիտակցել և չէին կարող գիտակցել կազմակերպված խմբի առկայության, Վ.Խաչիկյանի՝ հանձնարարությունը կատարելու հետևանքները:
Առաջին ատյանի դատարանը փաստել է, որ նախաքննական մարմինը ճիշտ չի որակել նաև Հրանուշ Դանիելյանին, Բագրատ Մուրադյանին և Արմեն Խաչատրյանին վերագրած արարքները՝ հաշվի չառնելով, որ վերջիններս պաշտոնատար անձ չեն, հափշտակված գումարների նկատմամբ լիազորություն չեն ունեցել, յուրացման հանցակազմի սուբյեկտ չեն, միայն օժանդակել են նման լիազորություններ ունեցող անձանց։
ՀՀ քրեական օրենսգքրի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով որպես համակատարողներ քրեական պատասխանատվության ենթակա չեն նաև ամբաստանյալներ Բագրատ Մուրադյանը և Արմեն Խաչատրյանը, ովքեր թեև հանդիսացել են պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով յուրացումներ կատարելու նպատակով ստեղծված և գործող կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներ, լուծել են խմբի առջև ծառացած որոշակի խնդիրներ, սակայն նրանց վերագրված արարքները կատարելու պահին Ծառայությունում պաշտոն չեն զբաղեցրել, հափշտակված գույքի նկատմամբ լիազորություն չեն ունեցել:
59. Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ հիմնավոր են ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանին, Ա.Խաչատրյանին, Ս.Սարգսյանին, Ս.Էլբակյանին, Հ.Մարտիրոսյանին և Հ.Դանիելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղսագրված արարքները Առաջին ատյանի դատարանի կողմից անհիմն 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով վերաորակելու մասին` մեղադրող դատախազի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունները:
Դատախազը վերաքննիչ բողոքում հիմնավոր նշել է, որ կազմակերպված հանցավոր խումբը հանցակցության բարդ ձև է, որում կարող են մասնակցել հանցակիցների բոլոր տեսակները։
Կազմակերպված խմբի անդամները կարող են տարբեր դերեր կատարել։ Մի մասը կարող է մասնակցել խմբի ստեղծմանը կամ գործունեության պլանավորմանը, մյուսը` օժանդակմանը, երրորդը` անմիջական կատարմանը և այլն։ Որպես կանոն կազմակերպված խմբի գործունեությունն իրականացվում է հանցակցության տարբեր ձևերով, սակայն հնարավոր է նաև միայն համակատարում։ Ի տարբերություն մի խումբ անձանց կողմից առանց նախնական համաձայնության կամ նախնական համաձայնությամբ հանցանք կատարելու դեպքերի` հանցանքը համարվում է կազմակերպված խմբի կողմից կատարված նաև այն դեպքերում, երբ հանցագործության օբյեկտիվ կողմն իրականացնում է խմբի թեկուզ մեկ անդամը։ Այսինքն այս դեպքում համակատարումը պարտադիր չէ։
Գործի նյութերով հիմնավորվել է, որ հափշտակությունը կատարվել է կազմակերպված կայուն խմբով։ Դրա հիմնավորումը կայանում է նրանում, որ հիշյալ հանցագործությունը կատարվել է տևական ժամանակաընթացքում, կայուն անփոփոխ հանցակիցների կազմով, մանրակրկիտ ծրագրավորված եղանակով, ինչպես նաև` խմբի անդամների փոխադարձ սերտ համագործակցությամբ, հանցագործության օբյեկտիվ կողմի գործողությունների կատարմանն ուղղված հստակ դերաբաշխմամբ։
Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով խմբի անդամները, դրսևորելով կայունություն, իրենց առջև դրված հանրորեն վտանգավոր արարքը` պետական բյուջեից կենսաթոշակի գումարների հափշտակությունն իրագործելու նպատակով, ցուցաբերել են անհրաժեշտ համախմբվածություն և կարգապահություն` հստակ պահպանելով հանցավոր գործունեության համար խմբի ներսում ձևավորված նորմերը, ինչը պայմանավորված է եղել նախապես կատարված դերաբաշխմամբ, ինչպես նաև` խմբի անդամների` միմյանց նկատմամբ ունեցած ծառայողական ենթակայությամբ։
Անգամ ծառայության ստորաբաժանումների գործառույթների յուրաքանչյուր փոփոխության պայմաններում ևս կազմակերպված խմբի անդամները մշակված դերաբաշխմամբ, գիտակցելով իրենց կողմից կատարվող արարքի հանրորեն վտանգավորությունը, մանրակրկիտ ծրագրել են հափշտակության կատարման եղանակը։ Ըստ լիազորությունների` ծառայությունում ղեկավար պաշտոններ զբաղեցնող Վ.Խաչատրյանը, Ա.Աբրահամյանը, Հ.Գրիգորյանը տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկված ինչպես ծառայության տարածքային բաժինների պետերի, տեղակալների, այնպես էլ ծառայության հետ չառնչվող այլ անձանց կողմից կենսաթոշակառուների ստորագրությունները կեղծելուց հետո անհիմն ելքագրել, Հ.Գրիգորյանի միջոցով Վ.Խաչիկյանին են փոխանցել կենսաթոշակի գումարները և հափշտակել։ Այսինքն` կազմակերպված խմբի անդամները փոխադարձ համաձայնեցված ջանքերով բարդ նախապատրաստություն պահանջող գործողությունների արդյունքում ստեղծել են բարենպաստ պայմաններ իրենց հանցավոր նպատակին հասնելը դյուրին դարձնելու համար։
Հափշտակության որոշ դրվագներում ներգրավված առանձին պաշտոնատար, պատասխանատու և այլ անձինք, միավորվելով կազմակերպված խմբին և ընդունելով հանցավոր գործունեության «կանոնները», ուղղակի դիտավորությամբ և փոխադարձ համաձայնությամբ կատարել են միասնական նպատակին ուղղված գործողություններ։
Կազմակերպված խմբի կատարած հափշտակությունը զուգորդվել է մեկ այլ հանցագործության` պաշտոնեական կեղծիքի կատարմամբ, որն արտահայտվել է կազմակերպված խմբի պաշտոնատար անձանց կողմից պաշտոնական փաստաթղթեր հանդիսացող` կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ դիմումներում, պետական բյուջեից հատկացվող ֆինանսական միջոցների պահանջագրերում, վճարային ցուցակներում կեղծ տեղեկություններ մտցնելու, այդ ցուցակներում վճարման փաստը հաստատելու նպատակով կենսաթոշակառուների անվան դիմաց ստորագրություններ կեղծելու մեջ։ Ընդ որում` որոշ դեպքերում հիշյալ կեղծիքները կատարվել են խմբի կազմում ընդգրկված, պաշտոնատար անձ չհանդիսացող ամբաստանյալների օժանդակությամբ։
Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ, նույն եղանակով ևս պետական բյուջեից անհիմն ելքագրել և հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերով կենսաթոշակի գումարներ` հանցավոր այդ նպատակի իրագործմանը ներգրավելով խմբի նոր անդամներ` Հ.Մարտիրոսյանին և Հ.Դանիելյանին։
Դատարանը մի դեպքում ամբաստանյալ Հ.Հովհաննիսյանի արարքը որակել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով՝ իր մեկնաբանությամբ վերջինիս դիտելով որպես կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամ, իսկ մյուս ամբասատանյալին` Ս.Սարգսյանին` որպես օժանդակող, այնինչ երկուսի կատարած արարքները նույնական են և ըստ նրանց առաջադրված մեղադրանքի՝ հանդիսացել են կազմակերպված խմբի անդամներ։ Դատարանը չի մեկնաբանել դատավճռով կազմակերպված խմբի անդամներին հիմնականի և ոչ մշտականի դասակարգելու իր դիրքորոշումը, առավել ևս հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ՀՀ քրեական օրենսդրությունը նման դասակարգման հիմք և հնարավորություն չի նախատեսում։
Դատարանը, խախտելով ապացույցների գնահատումն ամրագրած` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի պահանջները, պատշաճ գնահատման չի ենթարկել ամբաստանյալների արարքների ճիշտ որակման համար էական նշանակություն ունեցող վերը նշված հանգամանքները։ Ամբաստանյալների հանցանքների որակման հետ կապված դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում դատարանում հետազոտված ապացույցներին։ Հիմնավորված և պատճառաբանված չեն դատարանի հետևություններն այն մասին, որ պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով յուրացումներ կատարելու դի¬տա¬վորությամբ միավորված և տևական ժամանակ գործած կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներ է դիտել Ա.Սուքիասյանին, Հ.Հով¬հան¬նիսյանին, Բ.Մուրադյանին և Ա.Խաչատրյանին, իսկ օժանդակողներ` Ս.Սարգսյանին, Հ.Դանիելյանին, Ս.Էլբակյանին և Հ.Մարտիրոսյանին։
Դատախազը գտել է, որ ամբաստանյալներ` Բ.Մուրադյանի, Ա.Խաչատրյանի, Ս.Սարգսյանի, Հ.Դանիելյանի, Ս.Էլբակյանի և Հ.Մարտիրոսյանի արարքների որակման հետ կապված դատարանը թույլ է տվել վերը նշված նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներ՝ հանգեցնելով դատավճռով վերջիններիս արարքների սխալ քրեաիրավական որակման և խնդրել է նրանց արարքները վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով:
60. Գործի նյութերով հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանը և Ա. Խաչատրյանը թեև Վ.Խաչիկյանի ղեկավարած ծառայությունում չեն աշխատել, սակայն ընդգրկվել են վերջինիս կազմակերպած հանցավոր խմբում և ստանձնել իրենց դերն ու տևական ժամանակ որպես խմբի անդամ կեղծ ստորագրություններ դնելով 42 կենսաթոշակառուների անվամբ ձևակերպված կեղծ ցուցակներում, հնարավորություն են ստեղծել կազմակերպված խմբի կողմից 21.811.767 ՀՀ դրամ պետբյուջեից հափշտակություն կատարելուն:
Տվյալ դեպքում Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից փաստարկված Բ.Մուրադյանի և Ա.Խաչատրյանի պաշտոնատար անձ չլինելու կամ նյութական պատասխանատվության փաստը հաստատող տվյալների բացակայության հանգամանքը նախաքննական մարմնի կողմից նրանց արարքի որակման վրա ազդել չի կարող: Նրանք հանդես են եկել որպես կազմակերպված խմբում հափշտակություն կատարելու համակատարողներ, իսկ դրա համար վերոհիշյալ հանգամանքները նշանակություն ունենալ չեն կարող: Ուստի այդ կապակցությամբ բերած դատախազի վերաքննիչ բողոքի փաստարկները Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր է համարում:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանի և Ա.Խաչատրյանի պաշտպան Ա.Եսայանի վերաքննիչ բողոքի պատասխանում նշված ամբաստանյալների արարքների որակման մասին պատճառաբանությունները հիմնավոր չեն և չեն կարող հիմք հանդիսանալ, Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռն այդ մասով օրինական ուժի մեջ թողնելու համար:
Գործի տվյալներով հաստատվել է, որ ամբաստանյալներ Ս.Սարգսյանը, Ս.Էլբակյանը և վերջինիս բաժնի աշխատակիցներ Հ.Մարտիրոսյանը ու Հ.Դանիելյանը, թեև ավելի ուշ են ընդգրկվել Վ.Խաչիկյանի ղեկավարած կազմակերպված հանցավոր խմբում, սակայն համաձայնվել են` այդ խմբի հանցավոր գործելակերպի հետ` նրանց մի մասը` թեկուզև միջնորդավորված, կատարել են կազմակերպված հանցավոր խմբի առջև դրված պետական միջոցների առանձնապես խոշոր չափերի հափշտակություն կատարելու ծրագիրը:
Նրանցից յուրաքանչյուրն, անկախ Վ.Խաչիկյանի ղեկավարությամբ գործող ծառայությունում զբաղեցրած պաշտոնեական դիրքից, օգտվելով իրենց տրված լիազորություններից, կեղծիքներ կատարելով իսկ առանձին դեպքերում նաև ստորագրելով կեղծ ցուցակներում, իրենց հանցավոր գործողություններով նպաստել են կազմակերպված խմբի կողմից առանձապես խոշոր չափերի հափշտակություն կատարելուն՝ հանդես գալով որպես հանցավոր խմբի անդամ՝ համակատարողներ: Խմբում ուշ ընդգրկվելու և Առաջին ատյանի կողմից ընդունված էպիզոդիկ գործողությունների կատարումը չի կարող հիմք հանդիսանալ նրանց որպես հափշտակության օժանդակողներ ընդունելու համար:
Առաջին ատյանի դատարանը ևս հաստատված է համարել, որ ամբաստանյալներ Ս.Սարգսյանը, Ս.Էլբակյանը և վերջինիս բաժնի աշխատակիցներ Հ.Մարտիրոսյանը և Հ.Դանիելյանը` Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ արհամարելով սահմանված ընթացակարգը՝ կենսաթոշակառուների դիմումների բացակայության պայմաններում նրանց վերաբերյալ ամփոփ տեղեկատվություն են տրամադրել, այնուհետև պատրաստել և առձեռն վճարումների ծառայությանն են հանձնել վճարման կեղծ ցուցակները, իսկ ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանն այդ ցուցակներում ստորագրել է կենսաթոշակառուների փոխարեն և դրա դիմաց ստացել 1.5 մլն ՀՀ դրամ: Արդյունքում հափշտակվել են պետական միջոցները: Հենց Առաջին ատյանի դատարանի հիմնավորումներով վերջիններիս մեղսագրված արարքները հիմնավորված են: Իսկ Ս.Էլբակյանի կողմից վճարման ցուցակը պատռելու հետ կապված վերջինիս պատճառաբանությունները հենց Առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատշաճ և հիմնավոր հերքվել են (տես սույն որոշման 49-րդ կետի 114-116-րդ էջերը):
Վերաքննիչ դատարանն անհիմն է համարում վերոնշյալ ամբաստանյալների կողմից իրենց գործողությունների և դրանց հետևանքների, կազմակերպված հանցավոր խմբի անդամ հանդիսանալու մասին չգիտակցելու վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի փաստարկները: Այդ ամբաստանյալները կատարել են դիտավորյալ գործողություններ, քաջատեղյակ են եղել դրանց վերջնական նպատակի և արդյունքում պետբյուջեից առանձնապես խոշոր չափերի հափշտակություններ կատարելու նպատակն իրագործվել է:
Նրանց հստակ, նպատակասլաց և հետևողական գործողությունները հիմք են տալիս եզրահանգելու, որ նրանք հանդիսացել են Վ.Խաչիկյանի ղեկավարած կազմակերպած խմբի լիարժեք անդամներ:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Ա.Սուքիասյանն ու Հ.Հովհաննիսյանը ևս կատարել են վերոնշյալ ամբաստանյալների գործողություններին համանման հանցավոր արարքներ: Սակայն Առաջին ատյանի դատարանն առանց բավարար հիմնավորման առաջինների արարքները դիտարկել է որպես կազմակերպված խմբում համակատարում, իսկ Ս.Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի և Հ.Դանիելյանի գործողությունները՝ որպես հափշտակության օժանդակություն:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նախաքննական մարմնի, դատախազի վերաքննիչ բողոքի և սույն որոշման հիմնավորումները հիմք ընդունելով ամբաստանյալներ Ս.Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի և Հ.Դանիելյանի արարքները ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի առաջին կետից պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի առաջին կետով:
61. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Ամբաստանյալներ Վ.Խաչիկյանի, Ա.Աբրահամյանի, Հ.Գրիգորյանի, Վ.Գևորգյանի Վ.Խաչատրյանի, Ա.Խաչատրյանի, Հ.Հովհաննիսյանի, Ա.Սուքիասյանի, Ս.Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի և Հ.Դանիելյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս Առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ըստ էության բազմակողմանի ստուգման ու օբյեկտիվ գնահատության է ենթարկել նաև վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքներն, այդ թվում` ամբաստանյալներ Վ.Խաչիկյանի, Ա.Աբրահամյանի, Հ.Գրիգորյանի, Վ.Գևորգյանի, Վ.Խաչատրյանի, Ա.Խաչատրյանի, Հ.Հովհաննիսյանի, Ա.Սուքիասյանի, Ս.Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի և Հ.Դանիելյանի կատարած հանցանքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, նրանց անձը բնութագրող, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ հիմնավորել է նաև ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանի, Ա.Խաչատրյանի, Հ.Դանիելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու անհրաժեշտությունը:
Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի և մյուսների նկատմամբ պատժի տեսակը և չափը որոշելու հիմնավորումները պատշաճ ներկայացրել է դատավճռում (տես սույն որոշման 121-136-րդ էջերը):
Առաջին ատյանի դատարանը հետազոտելով գործի նյութերը հիմնավոր գտել է, որ առկա է ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքներ` նշել այդ հանգամանքները և այդ հանգամանքները հաշվի առնելով վերջինիս նկատմամբ նշանակել է կատարած արարքին համապատասխան պատիժ:
Ուստի Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր չի համարում ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքի այս առթիվ բերած պատճառաբանությունները:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժները համապատասխանում են ամբաստանյալներ Հ.Խաչիկյանի, Ա.Աբրահամյանի, Հ.Գրիգորյանի, Վ.Գևորգյանի, Ա.Սուքիասյանի, Վ.Խաչատրյանի կատարած հանցանքների ծանրությանը, դրանք կատարելու հանգամանքներին, նրանց անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար են նրանց ուղղելու ու նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող են ապահովել պատժի նպատակները` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել նրանց, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի պահանջները:
Առաջին ատյանի դատարանը հիմնավոր պատճառաբանել է, թե ինչու է հանցագործության կատարման մեջ Վ.Խաչիկյանի ակտիվ դերը դիտել որպես նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք: Ուստի այդ առթիվ պաշտպան Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունները Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր չի համարում:
Ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունը, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասով կատարած արարքի համար և անձը բնութագրող, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող նույնական հանգամանքների առկայության պայմաններում՝ այլ անձանց նկատմամբ Առաջին ատյանի դատարանը նշանակել է ավելի մեղմ պատիժ՝ քան Վ.Խաչիկյանի նկատմամբ կամ կիրառել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, որով խախտել է Վ.Խաչիկյանի ՀՀ Սահմանադրությամբ երաշխավորված իրավունքները` Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր չի համարում:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է նաև, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի և սույն որոշման հիմնավորումներով ամբաստանյալներ Հ.Գրիգորյանի, Վ.Խաչատրյանի և Վ.Գևորգյանի նկատմամբ նշանակված պատիժները և պատժաչափերը մեղմացնելու ու համաներման ակտը կիրառելու մասին պաշտպաններ Ա.Զաքարյանի և Հ.Անանյանի վերաքննիչ բողոքները ևս բավարարվել չեն կարող:
62. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի բովանդակության համաձայն` փաստորեն պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
Մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի վերը նշված դրույթները, ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` ՎԲ-50/07, ՎԲ-139/07, ՎԲ-195/07, ՎԲ-01/08, ԵԿԴ/0034/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09, ԼԴ2/0019/01/09, ՍԴ/0226/01/09, ԳԴ1/0003/01/10, ՍԴ/0085/01/10, ԵԿԴ/0126/01/10, ԵԷԴ/0201/01/11, ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, որոշումներում արտահայտել է իրավական դիրքորոշում այն մասին, որ <<... պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունը, որ ամբաստանյալի ուղղումը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, սակայն դատարանը, կոնկրետ գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ գնահատման հիման վրա, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ինչպես նաև նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը, անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս պարտավոր է հաշվի առնել՝
ա) հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները,
բ) պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգամանքները,
գ) հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը,
դ) հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները,
ե) հանցանք կատարած անձի մեղքի ձևը,
զ) հանցանք կատարած անձի կողմից հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը և այլն: ...>>:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ առկա չէ համոզվածություն, վստահություն, որ առանց ռեալ պատիժ կրելու հնարավոր է ամբաստանյալներ Հ.Խաչիկյանի, Հ.Գրիգորյանի, Վ.Գևորգյանի, Վ.Խաչատրյանի ուղղվելը:
Վերաքննիչ դատարանը` քննության առնելով ամբաստանյալներ Վ.Խաչիկյանի, Հ.Գրիգորյանի, Վ.Գևորգյանի, Վ.Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, գտնում է, որ Վ.Խաչիկյանի, Հ.Գրիգորյանի, Վ.Գևորգյանի, Վ.Խաչատրյանի ուղղվելը հնարավոր չէ առանց նշանակված պատիժը կրելու և նրանց նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժները պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր չէ հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին: Դրանով կխախտվեն նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունը, որ Առաջին ատյանի դատարանը, որպես Վ.Խաչիկյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք, հաշվի չի առել այն, որ նրա խնամքի են գտնվում երկու անչափահաս երեխաները և նրա նկատմամբ նշանակել է խիստ պատիժ` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այդ հանգամանքը ևս հիմք չի կարող հանդիսանալ Վ.Խաչիկյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու կամ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը նրա նկատմամբ կիրառելու համար:
Վերաքննիչ դատարանն անհիմն է համարում ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունը, որ Առաջին ատյանի դատարանը ամբաստանյալների մի մասի նկատմամբ կիրառել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, իսկ Վ.Խաչիկյանի նկատմամբ նշված օրենքը չի կիրառել:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժները ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու մասին ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի, ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանի պաշտպան Ա.Զաքարյանի, ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի պաշտպան Հ.Անանյանի վերաքննիչ բողոքների պահանջները ենթակա են մերժման:
63. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է նաև, որ ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասը վերացնելու մասին դատախազի վերաքննիչ բողոքի պահանջը ենթակա է մերժման:
Դատախազի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունը, որ Ա.Սուքիասյանը չի վերականգնել պետությանը պատճառված վնասը, այլ ընդամենը կատարել է իր կողմից հափշտակված գումարների համեմատ չնչին վերականգնում և նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը չպետք է չկիրառվեր` Վերաքննիչ դատարանն անհիմն է համարում:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանը համապարտությամբ պետությանը պատճառված 44.691.83 ՀՀ դրամ նյութական վնասից, նաև մյուս ամբաստանյալների կողմից հատուցվածի համեմատ ամենամեծ գումարն է վերականգնել՝ 17.159.095 ՀՀ դրամ գումարի չափով: Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի առնելով վերոնշված հանգամանքը և անձը բնութագրող, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները` նախկինում դատապարտված չլինելը, անկեղծորեն զղջալն ու դեռևս մինչդատական վարույթից իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, գտել է, Վերաքննիչ դատարանը ևս գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի ուղղումը և վերադաստիարակումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու՝ այդ պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու պայմաններում։
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ քննարկել է Ա.Սուքիասյանի կողմից պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցը և հիմնավոր հետևություն արել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման պայմաններում հնարավոր է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի պահանջների կատարումը;
Վերաքննիչ դատարանը նման հետևության է հանգում` նկատի ունենալով Առաջին ատյանի դատարանի մատնանշած ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի կողմից կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի, նրա անձը բնութագրող, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքների մասին փաստական տվյալները, մասնավորապես՝ հանցավոր խմբի կազմում նրա մասնակցությամբ հափշտակված 44.691.831 ՀՀ դրամից 17.159.095 դրամ պետությանը պատճառած վնասը վերականգնած լինելու հանգամանքը:
Այդ կապակցությամբ դատախազի վերաքննիչ բողոքը մերժելու համար Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր է համարում նաև պաշտպան Վ.Աթոյանի կողմից դատախազի վերաքննիչ բողոքի պատասխանում բերված փաստարկներն ու պատճառաբանությունները:
64. Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալներ Հ.Հովհաննիսյանի, Ս.Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով և նրանց նկատմամբ նշանակել` համաչափ պատիժ: Սակայն պատշաճ գնահատության չենթարկելով ամբաստանյալներ Հ.Հովհաննիսյանի, Ս.Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի կատարած հանցանքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը` առանց բավարար տվյալների, գտել է, որ նրանք նշանակված պատիժը չպետք է կրեն, նրանց նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով` Առաջին ատյանի դատարանը կայացրել է չհիմնավորված դատական ակտ:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Հովհաննես Արտաշեսի Սահակյանի վերաբերյալ 2009 թվականի հունիսի 02-ի թիվ ԵՔՐԴ/0571/01/08 որոշմամբ հետևյալ իրավական դիրքորոշումն է արտահայտել. <<... Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես` տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը:..>>
Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր է համարում մեղադրող Կ.Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունը, որ ամբաստանյալներ Հ.Հովհաննիսյանի, Ս.Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս Առաջին ատյանի դատարանը գործում առկա փաստական տվյալները վերլուծելով՝ միայն հիմք է ընդունել ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, որոնք ողջամտորեն չեն նվազեցնում ամբաստանյալներին վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը, անտեսել է կատարված հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, ինչպես նաև այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալներ Հ.Հովհաննիսյանը, Ս.Սարգսյանը, Ս.Էլբակյանը, Հ.Մարտիրոսյանը ամբողջությամբ չեն վերականգնել պետությանը պատճառված վնասը, այլ ընդամենը կատարվել են իրենց կողմից հափշտակված գումարների համեմատ չնչին վերականգնումներ, որի պարագայում Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալների նկատմամբ անհիմն է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ չի պատճառաբանել ամբաստանյալներ Հ.Հովհաննիսյանի, Ս.Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի կողմից նշանակված պատիժը չկրելու նպատակահարմարության հարցը և դրանք չի քննարկել ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների համատեքստում:
Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր է համարում նաև դատախազի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունը, որ Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի չի առել կատարված հանցագործությունների բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը` բազմաթիվ կենսաթոշակառուների թոշակներն առանձնապես խոշոր չափերով` կեղծիքներ կատարելով հափշտակելը, արդյունքում պետությանը պատճառված վնասի չափը և դրանից չնչին չափով վերականգնելու հանգամանքը, որը վկայում է հանցագործության բարձր հասարակական վտանգավորության մասին և նրանց նկատմամբ կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի դրույթները, խախտել է ՀՀ քրեական և քրեադատավարական օրենսգրքի պահանջները:
Հաշվի առնելով մեղադրողի վերաքննիչ բողոքում բերված փաստարկներն, ինչպես նաև ամբաստանյալներ Հ.Հովհաննիսյանի, Ս.Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի անձը բնութագրող, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը` ամբաստանյալներ Հ.Հովհաննիսյանի, Ս.Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի նկատմամբ կիրառված 70-րդ հոդվածը վերացնելու մասով պետք է բավարարել` Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը պետք է բեկանել` ամբաստանյալներ Հ.Հովհաննիսյանի, Ս.Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժները պայմանականորեն չկիրառելու մասով` վերացնել, որով կապահովվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նշանակված պատժի նպատակները, իսկ նրանց նկատմամբ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժները պետք է թողնել անփոփոխ:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի պաշտպան Ա.Թովմասյանի վերաքննիչ բողոքի պատասխանի պատճառաբանությունները հիմնավոր չեն և հիմք չեն կարող հանդիսանալ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռն ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի մասով օրինական ուժի մեջ թողնելու համար:
65. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի համաձայն՝ բացառիկ հանգամանքները կապված են հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի հետ: Այդպիսիք կարող են լինել նաև այլ հանգամանքներ, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը: Ընդ որում կարևորը ոչ թե պատիժը մեղմացնող տվյալների քանակն է, այլ այն, թե ինչքանով են դրանք էականորեն ազդել պատժի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի նվազեցման վրա: /ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի Սամվել Հունիկյանի վերաբերյալ 2008 թվականի փետրվարի 29-ի, ՎԲ-11/08 որոշում: Նշված հարցերի հետ կապված Վճռաբեկ դատարանն իր իրավական դիրքորոշումն արտահայտել է նաև Պ.Բայրամյանի և Հ.Հաբեշյանի վերաբերյալ գործերով/:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ քրեական գործում բացակայում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածով նախատեսված բացառիկ հանգամանքները, որոնք հիմք կարող էին հանդիսանալ ամբաստանյալներ Ա.Աբրահամյանի, Վ.Խաչատրյանի Հ.Գրիգորյանի նկատմամբ օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ սահմանելու և այդ մասով վերաքննիչ բողոքները բավարարելու համար:
Պաշտպաններ Լ.Սիմոնյանի, Ա.Զաքարյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքներում մատնանշված` ամբաստանյալներ Ա.Աբրահամյանի, Վ.Խաչատրյանի Հ.Գրիգորյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող, անձը բնութագրող և այլ հանգամանքներն` իրենց համակցության մեջ չեն կարող դիտվել բացառիկ և հիմք հանդիսանալ օրենքով նախատեսված պատժից ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու համար: Այդպիսիք արդեն իսկ հաշվի են առնվել Առաջին ատյանի դատարանի կողմից և ամբաստանյալներ Ա.Աբրահամյանի, Վ.Խաչատրյանի Հ.Գրիգորյանի նկատմամբ նշանակվել է նրանց անձին և կատարած հանցագործության ծանրությանը համապատասխանող` արդարացի, օրինական ու հիմնավորված պատիժ:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի և 79-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կիրառման հիմք չեն կարող հանդիսանալ դատավճռում մատնանշված և պաշտպան Լ.Սիմոնյանի վերաքննիչ բողոքում բերած` Ա.Աբրահամյանի առողջական վիճակը, անձը բնութագրող, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ:
Ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ ամբաստանյալներ Ա.Աբրահամյանի, Վ.Խաչատրյանի Հ.Գրիգորյանի պատիժները մեղմացնելու մասին պաշտպաններ Լ.Սիմոնյանի, Ա.Զաքարյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքները ենթակա են մերժման:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին ՀՀ ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշումը Վ.Խաչատրյանի և Վ.Գևորգյանի նկատմամբ կիրառելու մասին ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի և ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի պաշտպան Հ.Անանյանի վերաքննիչ բողոքների պահանջները ևս բավարարվել չեն կարող: Ամբաստանյալներ Վ.Խաչատրյանի և Վ.Գևորգյանի նկատմամբ համաներման ակտը կիրառելու հարցը կարող է քննարկվել ՔԿՀ-ի վարչակազմի կողմից` դատական ակտն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է նաև, որ գույքի բռնագրավման ձևով լրացուցիչ պատիժը վերացնելու ու քաղաքացիական հայցը մերժելու մասին ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքի պահանջները բավարարման ենթակա չէ: Առաջին ատյանի դատարանը դատավճռում հիմնավոր անդրադարձել է և արձանագրել, որ նկատի ունենալով կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը` կազմակերպված խմբի ղեկավար Վ.Խաչիկյանի և ամբաստանյալներ Ա.Աբրահամյանի, Հ.Գրիգորյանի, Վ.Գևորգյանի, Վ.Խաչատրյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է որպես լրացուցիչ պատիժ նշանակել գույքի բռնագրավման ձևով (հիմնավորումները տես սույն որոշման 127-րդ էջում): Իսկ դատախազության քաղաքացիական հայցը Առաջին ատյանի դատարանը վերոնշյալ ամբաստանյալների մասով հիմնավոր է բավարարել:
66. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ բավարարման ենթակա չէ նաև գործող կողմ չհանդիսացող Լ.Ասատրյանի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքն այն մասին, որ ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանից գույքի բռնագանձմամբ, խախտվում է Լ.Ասատրյանի սեփականության իրավունքը: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Լ.Ասատրյանի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքում նշված հարցերը լուծման ենթակա են Վ.Խաչիկյանից գումար բռնագանձելու և գույքի բռնագրավման մասով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը կատարելու ընթացքում, նաև քաղաքացիական դատավարության կարգով:
67. Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռում և սույն որոշման մեջ բերված հիմնավորումներով ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի, ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի պաշտպան Հ.Անանյանի, ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի պաշտպան Վ.Աթոյանի, ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանի պաշտպան Գ.Հակոբյանի, ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանի պաշտպան Ա.Զաքարյանի, ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պաշտպան Լ.Սիմոնյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի, գործող կողմ չհանդիսացող Լ.Ասատրյանի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքների պատճառաբանությունները հերքվել են: Ուստի վերաքննիչ բողոքների փաստարկները վերաքննիչ բողոքները բավարարելու հիմք չեն կարող հանդիսանալ և նշված բողոք բերած անձանց վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել, իսկ ՀՀ գլխավոր դատախազության մեղադրանքի պաշտպանության և դատական ակտերի բողոքարկման վարչության դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի և ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի պաշտպան Վ.Աթոյանի վերաքննիչ բողոքները` բավարարել մասնակի:
Ամբաստանյալ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ամբաստանյալ Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին ու 2-րդ կետերով, ամբաստանյալ Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ամբաստանյալ Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ամբաստանյալ Վիգեն Լևոնի Գևորգյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ամբաստանյալ Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ:
Ամբաստանյալներ Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը պետք է բեկանել և փոփոխել:
Ամբաստանյալներ Բագրատ Ռոբերտի Մուրադյանի և Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղսագրված արարքները պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով` նշանակված պատիժները թողնելով անփոփոխ:
Ամբաստանյալներ Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի և Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղսագրված արարքները պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
Ամբաստանյալներ Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի և Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` չորս տարի ժամկետով ազատազրկման` առանց գույքի բռնագրավման դատապարտելու մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժները պետք է թողնել կրելու` վերացնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու մասը: Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի և Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի պատժի սկիզբը պետք է հաշվել նրանց փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Ամբաստանյալ Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղսագրված արարքը պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
Ամբաստանյալ Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` չորս տարի վեց ամիս ժամկետով ազատազրկման` առանց գույքի բռնագրավման դատապարտելու մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժը պետք է թողնել կրելու` վերացնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու մասը: Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի պատժի սկիզբը պետք է հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Ամբաստանյալ Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղսագրված արարքը պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նշանակված պատիժը թողնելով անփոփոխ:
Ամբաստանյալ Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով` չորս տարի վեց ամիս ժամկետով ազատազրկման` առանց գույքի բռնագրավման դատապարտելու մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժը պետք է թողնել կրելու` վերացնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու մասը: Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի պատժի սկիզբը պետք է հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Քաղաքացիական պատասխանողներ` Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից և Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի 39.542.218 ՀՀ դրամի փոխարեն` պետք է համապարտությամբ բռնագանձել` 97.620.886 /իննսունյոթ միլիոն վեց հարյուր քսան հազար ութ հարյուր ութսունվեց/ ՀՀ դրամ գումար,
Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, ինչպես նաև Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի 85.767.431 ՀՀ դրամի փոխարեն` պետք է համապարտությամբ բռնագանձել` 27.532.736 /քսայոթ միլիոն հինգ հարյուր երեսուներկու հազար յոթ հարյուր երեսունվեց/ ՀՀ դրամ գումար` այդ մասով բավարարելով պաշտպան Վ.Աթոյանի վերաքննիչ բողոքը:
Դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի քաղ. հայցը պետք է բավարարել` ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանից հօգուտ պետական բյուջեի պետք է բռնագանձել 29 մլն /քսանինը միլիոն/ ՀՀ դրամ, որպես վերջինիս կողմից պետությանը հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում:
Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով բավարարված քաղաքացիական հայցի մնացած մասերը պետք է թողնել նույնը:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 395-րդ, 397-րդ, 399-րդ, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 418-րդ հոդվածով Վերաքննիչ դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
1. Ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանի, ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի պաշտպան Հ.Անանյանի, ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանի պաշտպան Գ.Հակոբյանի, ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանի պաշտպան Ա.Զաքարյանի, ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պաշտպան Լ.Սիմոնյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի, գործով կողմ չհանդիսացող Լ.Ասատրյանի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքները մերժել, իսկ ՀՀ գլխավոր դատախազության մեղադրանքի պաշտպանության և դատական ակտերի բողոքարկման վարչության դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի և ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի պաշտպան Վ.Աթոյանի վերաքննիչ բողոքները բավարարել մասնակի:
2. Ամբաստանյալ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ամբաստանյալ Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին ու 2-րդ կետերով, ամբաստանյալ Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ամբաստանյալ Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ամբաստանյալ Վիգեն Լևոնի Գևորգյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ամբաստանյալ Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը` թողնել օրինական ուժի մեջ:
Ամբաստանյալներ Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը` բեկանել և փոփոխել:
Ամբաստանյալ Բագրատ Ռոբերտի Մուրադյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղսագրված արարքը վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, նշանակված պատիժը թողնել անփոփոխ:
Ամբաստանյալ Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղսագրված արարքը վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, նշանակված պատիժը թողնել անփոփոխ:
Ամբաստանյալ Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղսագրված արարքը վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
Ամբաստանյալ Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` չորս տարի ժամկետով ազատազրկման` առանց գույքի բռնագրավման դատապարտելու մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժը թողնել կրելու` վերացնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու մասը: Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի պատժի սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Ամբաստանյալ Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղսագրված արարքը վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
Ամբաստանյալ Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` չորս տարի վեց ամիս ժամկետով ազատազրկման` առանց գույքի բռնագրավման դատապարտելու մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժը թողնել կրելու` վերացնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու մասը: Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի պատժի սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Ամբաստանյալ Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղսագրված արարքը վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
Ամբաստանյալ Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` չորս տարի ժամկետով ազատազրկման` առանց գույքի բռնագրավման դատապարտելու մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժը թողնել կրելու` վերացնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու մասը: Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի պատժի սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Ամբաստանյալ Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղսագրված արարքը վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նշանակված պատիժը թողնել անփոփոխ:
Ամբաստանյալ Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով` չորս տարի վեց ամիս ժամկետով ազատազրկման` առանց գույքի բռնագրավման դատապարտելու մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժը թողնել կրելու` վերացնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու մասը: Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի պատժի սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Քաղաքացիական պատասխանողներ` Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից և Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի 39.542.218 ՀՀ դրամի փոխարեն համապարտությամբ բռնագանձել` 97.620.886 /իննսունյոթ միլիոն վեց հարյուր քսան հազար ութ հարյուր ութսունվեց/ ՀՀ դրամ գումար,
- Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, ինչպես նաև Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի 85.767.431 ՀՀ դրամի փոխարեն համապարտությամբ բռնագանձել` 27.532.736 /քսայոթ միլիոն հինգ հարյուր երեսուներկու հազար յոթ հարյուր երեսունվեց/ ՀՀ դրամ գումար` այդ մասով բավարարելով պաշտպան Վ.Աթոյանի վերաքննիչ բողոքը:
Դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի քաղ. հայցը բավարարել` ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանից հօգուտ պետական բյուջեի բռնագանձել 29.000.000 /քսանինը միլիոն/ ՀՀ դրամ, որպես վերջինիս կողմից պետությանը հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում:
Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով բավարարված քաղաքացիական հայցի մնացած մասերը` թողնել նույնը:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
ԻՍԿԱԿԱՆԻ ՀԵՏ ՃԻՇՏ Է
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
ԻՍԿԱԿԱՆԻ ՀԵՏ ՃԻՇՏ Է
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
ԵԿԴ/0011/01/13
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը (այսուհետ` Դատարան)`
նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,
քարտուղարությամբ` Ժենյա Ավետիսյանի և
Աննա Փանոսյանի,
մասնակցությամբ`
մեղադրողներ` Կարեն Հովհաննիսյանի,
Գագիկ Հարությունյանի և
Հովհաննես Ենոքյանի,
պաշտպաններ` Ժորա Վարոսյանի (ամբ. Վ.Խաչիկյան),
Լիպարիտ Սիմոնյանի (ամբ. Ա.Աբրահամյան),
Արա Զաքարյանի (ամբ. Հ.Գրիգորյան),
Հրանտ Անանյանի (ամբ. Վ.Գևորգյան),
Անդրանիկ Աբաջյանի (ամբ. Վ. Խաչատրյան),
Արշակ Թովմասյանի (ամբ. Ս. Սարգսյան),
Վաղինակ Աթոյանի (ամբ. Ա.Սուքիասյան),
Հովիկ Արսենյանի (ամբ. Հր.Մարտիրոսյան և
Հր.Դանիելյան),
Աննա Ջուվանովայի (ամբ. Բ.Մուրադյան և
Ա.Խաչատրյան),
Գեղամ Հակոբյանի և
Աղավնի Մադոյանի (ամբ. Ս.Էլբակյան),
Երվանդ Վարոսյանի և
Լուսինե Սահակյանի (ամբ. Հ.Հովհաննիսյան),
նույն Դատարանում` 2014թ. դեկտեմբերի 8-ին կայացած դռնբաց դատական նիստում, քննեց և ավարտեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`
1. Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի` (ծնված 1972թ. մարտի 19-ին, Լոռու մարզի Ախթալա քաղաքում, ազ¬գությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած է, խնամքին են 10 և 14 տարեկան երեխաները (ըստ հայտարարության), 2005թ. հունվարի 14-ից մինչև 2010թ. դեկտեմբերի 17-ն աշխա¬տել է ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սո¬ցիա¬լական ապահովության պետական ծառայությունում՝ որպես Ծառայության պետ, նախկինում չդատապարտված, հաշվառ¬ված է Լոռու մար¬զի Ախթալա քաղաքի Սպանդարյան փողոցի 9-րդ տանը, փաստացի բնակվել է Երևան քաղա¬քի Բակունցի 1-ին շենքի 21-րդ բնակարանում, սույն գործով կալանքի տակ է 2012թ. սեպտեմբերի 28-ից),
2. Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանի` (ծնված 1958թ. մայիսի 1-ին, Արարատի մարզի Արա¬րատ քաղաքում, ազ¬գությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ֆիզի¬կա¬պես` վա¬տա¬¬ռողջ, ամուսնացած, մասնակցել է ՀՀ և ԼՂՀ սահմանների պաշտ¬¬¬¬պանական մարտական գոր¬ծո¬ղութ¬յուններին, 1999 թվականից աշխատել է ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նա¬¬¬¬խա¬¬¬րարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության աշխատակազմի կենսա¬թո¬շա¬կային ա¬պա¬¬¬¬¬հո¬վության և առանձին ծրագրերի վարչությունում՝ որպես վարչության պետ, նախ¬¬¬¬¬կի¬նում չդա¬տա¬¬պարտ¬ված, հաշվառված է Արարատի մարզի Նոյակերտ գյուղում, փաստացի բնակ¬վել է Երևան քա¬ղաքի Երկաթգծի փողոցի 29-րդ շենքի 17-րդ բնակարանում, սույն գործով կա¬լանքի տակ է 2012թ. սեպ¬տեմ¬բերի 28-ից),
3. Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի` (ծնված 1968թ. ապրիլի 26-ին, Երևանում, ազ¬գությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, բարձրագույն կրթությամբ, ֆիզիկապես վատառողջ, 2005թ. մայիսի 27-ից մինչև 2011թ. հունվարի 18-ն աշխատել է ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության աշխա¬տա¬կազ¬մի վճարումների ծա¬ռա¬յությունում՝ որպես ծառայության պետ, նախկինում չդատա¬պարտ¬ված, հաշվառված և փաս¬տացի բնակվել է Երևանի Վարդանանց փողոցի 22-րդ շենքի 45-րդ բնակա¬րա¬նում, սույն գործով կալանքի տակ է 2012թ. սեպտեմբերի 28-ից),
4. Վիգեն Լևոնի Գևորգյանի` (ծնված 1974թ. օգոստոսի 4-ին, Երևանում, ազ¬գությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին՝ 2011թ. ապրիլի 28-ին ծնված դուստրը, 2001թ. օգոստոոսի 1-ից մինչև 2011թ. հունվարի 11-ն աշխատել է ՀՀ աշխատանքի և սո¬ցիա¬լական հար¬ցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության աշխատակազմի վճարումների ծա¬ռայությունում՝ որպես Երևան քաղաքի վճարային խմբի տեսուչ-վճարող, նախ¬կինում չդատա¬պարտ¬¬ված, հաշվառված է Երևանի Աբովյան փողոցի 25-րդ շենքի 17-րդ բնակա¬րա¬նում, փաս¬տա¬ցի բնակվել է նույն քաղաքի Շիրազի 50-րդ շենքի 44-րդ բնակարանում, սույն գործով կալանքի տակ է 2012թ. սեպտեմբերի 28-ից),
5. Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի` (ծնված 1974թ. հոկտեմբերի 8-ին, Երևանում, ազ¬գութ¬յամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած է, խնամքին են 2000թ. հուլիսի 18-ին և 2004թ. սեպտեմբերի 18-ին ծնված երկու որդիները, ֆիզիկապես վատառողջ, 2001 թվա¬կա¬նից աշ¬խատել է ՀՀ սոցիալական ա¬պա¬հովության պետական ծառայության աշխատակազմի տե¬ղե¬կատ¬վա¬կան համակարգերի և վեր¬լու¬ծական վարչության կազմում գործած սոցիա¬լական ապա¬հո¬վագրության ծրագրերի տվյալ¬ների մշակման բաժ¬նում՝ որպես բաժնի պետ, նախ¬կի¬նում չդատա¬պարտված, հաշվառված և փաս¬տացի բնակվել է Երևանի Կ.Ուլնեցու 66-րդ շենքի 57-րդ բնա¬կարանում, սույն գործով կալանքի տակ է 2012թ. սեպտեմբերի 7-ից),
6. Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի` (ծնված 1979թ. նոյեմբերի 26-ին, Երևանում, ազ¬գութ¬յամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին են 2006թ. սեպ¬տեմ¬բերի 29-ին և 2009թ. նոյեմբերի 13-ին ծնված երկու որդիները, նախկինում չդատա¬պարտ¬ված, հաշ¬վառված և փաստացի բնակվել է Երևանի Մա¬նանդ¬յան 16-րդ շենքի 16-րդ բնակարանում, սույն գոր¬ծով կալանքի տակ է 2012թ. սեպտեմբերի 7-ից),
7. Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի` (ծնված 1965թ. դեկտեմբերի 15-ին, Երևանում, ազ¬գությամբ հայ, ՌԴ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ֆիզիկապես վատառողջ, ամուսնացած է, 3-րդ խմբի հաշմանդամ, չի աշխատել, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված և փաստացի բնակվել է Երևանի Դ.Անհաղթի 23/1-րդ շենքի 27-րդ բնակարանում, սույն գործով կալանքի տակ է 2012թ. սեպտեմբերի 7-ից),
8. Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի` (ծնված 1968թ. նոյեմբերի 26-ին, Երևանում, ազ¬գությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ֆիզիկապես՝ վատառողջ, ամուսնացած, «Անկա¬խութ¬¬¬¬յան բանակ» կամավորական աշխարհազորի շարքերում մասնակցել է Հայաստանի սահմանների պաշտ¬պա¬նության մարտական գործողություններին մասնակցելը, նախկինում չդա¬տապարտված, 2006թ. օգոստոսի 14-ից մինչ օրս աշխատում է ՀՀ աշխատանքի և սոցիա¬լա¬կան հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության աշխատա¬կազմի Երևան քաղաքի Արաբկիրի տարածքային բաժնում՝ որպես բաժնի պետ, հաշ¬վառված և փաստացի բնակվում է Երևանի Դ.Մալյան 3-րդ շենքի 2-րդ բնակարանում, սույն գոր¬ծով որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն),
9. Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի` (ծնված 1955թ. ապրիլի 1-ին, Արարատի մարզի Դի¬միտրով գյուղում, ազ¬գությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, մաս¬նակցել է ՀՀ և ԼՂՀ սահման¬ների պաշտպանական մարտական գործողություններին, նախ¬¬կինում չդատապարտված, 2006թ. օգոստոսի 14-ից աշխատել է ՀՀ աշխատանքի և սոցիա¬լա¬կան հարցերի նա¬¬խարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության աշխա¬տակազմի Երևան քա¬ղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնում՝ որպես բաժնի պետի տեղակալ, հաշ¬¬¬վառ¬ված և փաստացի բնակվում է Արարատի մարզի Դիմիտրով գյուղի Բարե¬կա¬մութ¬յուն փո¬ղոցի 20-րդ տանը, սույն գործով որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստո¬րագրութ¬յուն),
10. Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանի` (ծնված 1966թ. հուլիսի 22-ին, Գյումրի քաղաքում, ազ¬գությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդա¬տա¬պարտված, 2008թ. օգոստոսի 19-ից աշխատել է ՀՀ աշխատանքի և սոցիա¬լա¬կան հարցերի նախա¬րա¬րության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության աշխա¬տակազմի Երևան քա¬ղաքի Քանաքեռ-Զեյթունի, այնուհետև Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժին¬ներում՝ որպես բաժ¬¬նի պետի տեղակալ, հաշվառված Գյում¬րի քաղաքի Վ.Սարգսյան փո¬ղո¬ցի 1-ին շենքի 46-րդ բնա¬¬կարանում, փաստացի բնակվում է Երևանի Մուրացան փողոցի 192-րդ շենքի 36-րդ բնա¬կա¬րա¬նում, սույն գործով որպես խափանման մի¬ջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրութ¬յուն),
11. Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի` (ծնված 1951թ. նոյեմբերի 7-ին, Երևանում, ազ¬գությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդատապարտված, 2005թ. հունվարի 12-ից մինչ օրս աշխատում է ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախա¬րա¬րության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության աշխատակազմի Երևան քա¬ղաքի Շենգավիթի տարած¬քա¬յին բաժնում՝ որպես բաաժնի պետ, հաշվառված և փաստացի բնակ¬վում է Երևանի Բրյուսովի 21-րդ շենքի 11-րդ բնակարանում, սույն գործով որպես խա¬փան¬ման մի¬ջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստո¬րագրություն),
12. Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի` (ծնված 1955թ. օգոստոսի 6-ին, Կապան քաղաքում, ազ¬գությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ֆիզիկապես վատ¬առողջ, 3-րդ խմբի հաշմանդամ, ամուս¬նացած, խնամքին է կենսաթոշակառու կինը, նախկինում չդատապարտված, 2003 թվականից աշխատել է ՀՀ աշ¬խատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիա¬լական ապահովության պե¬տա¬կան ծառայության աշխատակազմի Երևան քաղաքի Շենգավիթի տա¬րածքային բաժնում՝ որպես բաժնի պետի տե¬ղա¬կալ, հաշ¬վառ¬¬ված և բնակվում է Երևանի Դա¬վիթաշեն 2-րդ թաղամասի 34-րդ շենքի 15-րդ բնա¬կա¬րա¬նում, սույն գործով որպես խափանման մի¬ջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրութ¬յուն),
13. Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանի` (ծնված 1947թ. մայիսի 14-ին, Երևանում, ազ¬գությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ֆիզիկապես` վատառողջ, 3-րդ խմբի հաշմանդամ, ամուսնացած, խնամքին է 2-րդ խմբի հաշմանդամ ամուսինը, նախկինում չդատապարտված, 1991 թվականից աշխատել է ՀՀ աշխատանքի և սո¬ցիա¬լական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության աշխատակազմի Երևան քաղաքի Շենգավիթի տա¬րած¬քային բաժնում՝ որպես օպերատոր, բազմամյա բարեխիղճ աշ¬խա¬տանքի հա¬մար պարգևատրվել է «Աշխատ¬անքի վետերան» մեդալով, հաշվառում չունի, փաս¬տացի բնակվում է Երևանի Ֆրունզեի 4/2-րդ շենքի 29-րդ բնակարանում, սույն գոր¬ծով որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն)։
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2011թ. մայիսի 16-ին ՀՀ գլխավոր դատախազության պետական շահերի պաշտպա¬նութ¬յան վարչությունում ՀՀ ֆինանսների նախարարությունից ստացված նյութերի քննարկման արդ¬յունքներով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի, 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասի և 314-րդ հոդվածի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 61203311 քրեական գոր¬ծը՝ ՀՀ աշխա¬տանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետա¬կան ծա¬ռայության պաշտոնատար անձանց կողմից իրենց լիազորությունները չարաշա¬հելու, առանձ¬նա¬պես խոշոր չափի գումար յուրացնելու արդյունքում պետությանը ծանր հետևանք¬ներ առաջաց¬նող էական վնաս պատճառելու և պաշտոնեական կեղծիք կատարելու վերաբերյալ։
2011թ. մայիսի 20-ին վերոնշյալ քրեական գործը նախաքննություն իրականացնելու նպա¬տակով ընդունվել է ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության հատկապես կարևոր գործերի քննության վարչության վարույթ։
Նախաքննության ընթացքում վերոնշյալ քրեական գործին են միացվել`
- 2011թ. հուլիսի 14-ին` ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սո¬ցիա¬¬լական ապահովության ՀՀ մարզային թվով 41 ստորաբաժանումների պատասխանատու պաշ¬տո¬¬նատար անձանց կողմից պաշտոնաեական դիրքի չարաշահմամբ առանձնապես խոշոր չափի` 60.600.100 ՀՀ դրամ գումար հափշտակելու և պետությանը վնաս պատճառելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի, 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասի և 314-րդ հոդվածի հատկանիշներով ՀՀ գլխավոր դատախազությունում 2011թ. հուլիսի 9-ին հարուցված թիվ 61204611 քրեական գործը։
- 2011թ. հուլիսի 19-ին` Ալլա Շախնազարովայի հաղորդման կապակցությամբ Անահիտ Մու¬շեղյանի կողմից խոշոր չափերի և Հովհաննես Ղազարյանի կողմից զգալի չափերի յուրա¬ցում¬ներ կատարելու դեպքի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ հատկապես կարևոր գործերի քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 179-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով 2011թ. հուլիսի 19-ին հարուցված թիվ 69104811 քրեական գործը։
- 2011թ. հուլիսի 19-ին` Արմեն Ավետիսյանի կողմից յուրացման եղանակով Աշխեն Օհան¬յանի զգալի չափի 359.050 ՀՀ դրամ գումար հափշակելու դեպքի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ հատկապես կարևոր գործերի քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով 2011թ. մայիսի 2-ին հարուցված թիվ 61203311 քրեական գործը։
2011թ. նոյեմբերի 8-ին ձերբակալվել է Արթուր Սուքիասյանը։
2011թ. նոյեմբերի 11-ին Արթուր Սուքիասյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատ¬մամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալա¬նա¬վորումը։
2011թ. դեկտեմբերի 28-ին որոշում է կայացվել Արթուր Սուքիասյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը վերացնելու և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրություն ընտրելու մասին։
2011թ. դեկտեմբերի 28-ին մեղադրանքներ են առաջադրվել Վահագն Խաչատրյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Բագրատ Մուրադյանին և Արմեն Խաչատրյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
2012թ. սեպտեմբերի 7-ին դատարանի համապատասխան որոշումներով մեղադրյալ¬ներ Արմեն Խաչատրյանի, Վահագն Խաչատրյանի և Բագրատ Մուրադյանի նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց է ընտրվել կալանավորում։
2012թ. սեպտեմբերի 28-ին ձերբակալվել է Վազգեն Խաչիկյանը։
2012թ. սեպտեմբերի 28-ին Վազգեն Խաչիկյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով, նրա նկատմամբ Դատարանի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորում։
2012թ. սեպտեմբերի 28-ին Արամ Մարտիրոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում և դատարանի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորում։
2012թ. սեպտեմբերի 28-ին ձերբակալվել են նաև Աշոտ Աբրահամյանը, Հով¬¬հան¬¬նես Գրի¬¬¬գոր¬¬¬յանը և Վիգեն Գևորգյանը։
2012թ. սեպտեմբերի 28-ին Աշոտ Աբրահամյանին և Հովհաննես Գրիգորյանին մեղադ¬րանքներ են առա¬ջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կե¬տերով և 314-րդ հոդ¬վածով, նրանց նկատմամբ Դատարանի որոշմամբ որպես խափանման մի¬ջոց է ընտրվել կալանավորում։
2012թ. սեպտեմբերի 29-ին Վիգեն Գևորգյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և նրա նկատմամբ Դատարանի որոշ¬մամբ որպես խափան¬ման միջոց է ընտրվել կալանավորում։
2012թ. դեկտեմբերի 6-ին Հովհաննես Հովհաննիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով և նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։
2012թ. դեկտեմբերի 7-ին Սամվել Էլբակյանին և Սարգիս Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդ¬վածով և նույն օրը նրանց նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։
2012թ. դեկտեմբերի 24-ին որոշումներ են կայացվել առա¬ջադրված մե¬ղադ¬րանքները փո¬փո¬խելու, լրացնելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին, մաս¬նավո¬րապես՝
Վազգեն Խաչիկյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդ¬վա¬ծի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով,
- Վիգեն Գևորգյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կե¬տերով,
- Վահագն Խաչատրյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով,
- Արմեն Խաչատրյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով,
- Բագրատ Մուրադյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով,
- Սամվել Էլբակյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, իսկ
- Արթուր Սուքիասյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով։
2012թ. դեկտեմբերի 24-ին Հրանուշ Դանիելյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։
2012թ. դեկտեմբերի 24-ին Համլետ Մարտիրոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։
2012թ. դեկտեմբերի 25-ին Հովհաննես Հովհաննիսյանին, Հով¬հան¬նես Գրիգորյանին և Աշոտ Աբրահամյանին առաջադրված մեղադրանքները փոփոխվել և նրանց նոր մեղադրանքներ են առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվա¬ծով։
2012թ. դեկտեմբերի 26-ին որոշում է կայացվել թիվ 61203311 («մայր») քրեական գործից ամբաս¬տանյալներ Վազգեն Խաչիկյանի և ևս 12 անձանց վերաբերյալ թիվ 69111912 համա¬րով մաս ան¬ջատելու մասին՝ մեղադրական եզրակացությամբ դատարան ուղարկելու նպատակով։
2013թ. փետրվարի 8-ին թիվ 69111912 քրեական գործը Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի նկատ¬¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդ¬վա¬ծի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Հով¬հաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի նկատ¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի նկատ¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվա¬ծով, Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով, Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կե¬տերով և 38-314-րդ հոդվածով, Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով հաս¬տատ¬ված մե¬¬ղադրա¬կան եզրա¬կացությամբ մուտք է եղել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վար¬չական շրջան¬¬¬ների ընդ¬հանուր իրավասության դա¬տարան, 2013թ. փետրվա¬րի 11-ին ընդունվել դա¬տավոր Մ.Պա¬պո¬յանի վարույթ։
2013թ. փետրվարի 25-ին դատավոր Մ.Պապոյանը որոշում է կայացրել քրեական գործը դատական քննության նշանակելու մասին։
2013թ. ապրիլի 29-ին մինչդատական վարույթում նախաքննությունը շարունակվող թիվ 61203311(«մայր») քրեական գործից թիվ 69104912 համարով անջատվել է սույն գործով ամբաս¬տանյալ Վազգեն Խաչիկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առա¬ջադրված մեղադրանքի հետ առնչվող անձանց` մեկ այլ գործով ամբաստանյալներ Էդուարդ Վարժապետյանի, Արթուր Աբրա¬համյանի, Կիմա Փիլոյանի և Ռուբեն Մնացականյանի վերա¬բեր¬յալ մաս, որը մեղադրական եզրա¬կացությամբ (2013թ. հունիսի 12-ին) ուղարկվել է Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության դա¬տարան։
2013թ. նոյեմբերի 28-ին դատավոր Մ.Պապոյանին մեկ այլ դատարան տեղափոխելու կա¬պակ¬ցությամբ սույն քրեական գործը վերամակագրվել է վարչական նույն շրջանների դատարանի դա¬տավոր Մ.Մակյանին, 2013թ. նոյեմբերի 29-ին ընդունվել վերջինիս վարույթ։
2013թ. դեկտեմբերի 16-ին դատավոր Մ.Մակյանը որոշում է կայացրել քրեական գործը դատական քննության նշանակելու մասին։
2014թ. փետրվարի 27-ին դատավոր Մ.Մակյանը մեղադրողի միջնորդությունը բավա¬րարել և ինքնաբացարկ է հայտնել։
2014թ. մարտի 5-ին քրեական գործը վերամակագրվել է վարչական նույն շրջանների դա¬տավոր Ա.Վարդանյանիս, նույն թվականի մարտի 6-ին ընդունվել վարույթ, նշանակվել դատական քննության և վերսկսվել։
2014թ. օգոստոսի 21-ին կայացած դատական նիստին մեղադրողը, ղեկավար¬վե¬լով ՀՀ քրեա¬¬¬կան դատավարության օրենսգրքի 309.1 հոդվածի 3-րդ մասով, որոշում է կայացրել ամ¬բաս¬տանյալներ Վազգեն Խաչիկյանին, Աշոտ Աբրահամյանին, Հովհաննես Գրիգորյանին և Վա¬հագն Խաչատրյանին առաջադրված մեղադրանքները փոփոխելու և վերջիններիս նույն հոդ¬ված¬ներով նոր մեղադրանքներ առաջադրելու մասին` պայմանավորված նրանց վերագրված յու¬րաց¬ման ընդ¬հա¬նուր գումարի չափի հստակեցման անհրաժեշտությամբ (մեղադրանքի և մեղադրա¬կան եզրա¬կա¬ցության մեջ թյուրիմացաբար նշվել էր 260.956.681 ՀՀ դրամ, որը փոփոխվել և նրանց առանձին որոշումների կայացմամբ վերագրվել է կազմակերպված խմբի կազմում 267.266.819 ՀՀ դրամ գու¬մարի յուրացում)։
2014թ. սեպտեմբերի 24-ին կայացած հերթական դատական նիստին մեղադրողը, ղեկա¬վար¬¬վե¬լով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1 հոդվածի 3-րդ մասով, որոշում է կա¬յաց¬րել ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և վերջինիս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-314-րդ հոդվածով (պաշտոնեական կեղծիքը կազմակերպելու համար) նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին։ Նույն օրը փոփոխ¬վել են նաև ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամ¬յանին և Հովհաննես Գրիգորյանին առա¬ջադրված մեղադրանքները և նրանց նոր մեղադրանք է առա¬ջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 38-314-րդ հոդվածով (պաշտոնեական կեղծիք կատարելու օժանդակելու համար), իսկ ամբաստանյալ Սամ¬վել Էլբակյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 38-314-րդ հոդվածով (պաշտոնեական կեղծիքը կազմակերպելու համար)։
2. Ապացույցների հետազոտում (մինչդատական վարույթ).
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունք¬ներով մեղադրողն ամբաստանյալներ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանին (վերջնական) մեղադրանք է առա¬ջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-314-րդ հոդվածով, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով (վերջնական), Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով (վերջնական), Վիգեն Լևոնի Գևորգյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Վահագն Հենրիկի Խա¬չատրյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով (վերջնական), Սամվել Գրիգորի Էլբակյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով (վերջնական), Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով, Բագրատ Ռուբենի Մու¬րադ¬յանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով, Արմեն Կառլենի Խաչատրյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով հետևյալ արարքների կատարման համար.
Այսպես, ըստ մեղադրող կողմի՝ գործով ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանը, «2005թ. հունվարի 14-ից մինչև 2010թ. դեկտեմբերի 17-ն աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հար¬¬¬ցերի նախարարության սոցիալական ապահո¬վության պետական ծառայության (այսուհետ նաև` Ծառայություն) պետի պաշտոնում, հանդիսա¬նա¬¬լով մշտապես կազմակերպչական-տնօրին¬չա¬կան և վարչատնտեսական գործառույթներ իրակա¬նաց¬¬նող պաշտոնատար անձ և օգտվելով Ծա¬¬ռա¬¬յությունը կառավարելու իր լիազորութ¬յուններից, մասնավորապես` այն, որ իր կողմից վե¬րահսկվել է կենսաթոշակառուների կողմից կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերա¬բերյալ կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչությանը ներ¬կայացված դիմումների հիման վրա կուտակված կենսաթոշակների գումարները /դեպոնենտ/ Ծառայության վճարային ծառայության Երևան քաղաքի ստորաբա¬ժանումների կողմից վճարելու գործընթացը` Ծա¬ռայության մի շարք պաշտոնատար և պատասխանատու անձանց հետ, կազմակերպված խմբով, 2006-2010թթ. ընկած ժամանակա¬հատվածում, օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիր¬քը, ստեղծել և ղեկավարել է կազմակերպված խումբ պաշտոնեական կեղծիք կատարելու և կազ¬մա¬կերպված խմբով առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ, այն է` կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերա¬պա¬հող կեղծ դիմումներ պատրաստելով կամ առանց այդ դիմումների վճարային ցուցակնե¬րում կեն¬սա¬թոշակառուների ստորագրությունները կեղծելու միջոցով անհիմն ելքագրել և յուրացման եղա¬նա¬կով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված, մահացած կամ ՀՀ տա¬րած¬քից բա¬ցա¬կայող կենսաթոշակառուների վճարումը կասեցված կենսաթոշակի առանձնա¬պես խոշոր չա¬փերի, ընդ¬հա¬նուր` 267.266.819 ՀՀ դրամ գումարները։ Բացի այդ` Վազգեն Խաչիկյանը խարդա¬խությամբ հափշտա¬կել է պետական բյուջե վերականգնման ենթակա, առանձնապես խոշոր չա¬փե¬րի` 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը։
Պետությունից առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտա¬¬¬¬¬¬¬¬կություն կատարելու դիտավորությամբ Վազգեն Խաչիկյանը 2006 թվականի սկզբներին այդ նպատակով ստեղծել է կազմակերպված կայուն խումբ, որի կազմում ընդգրկել է Ծառայության կեն¬¬¬սաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրա¬համ¬յա¬նին, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրե¬րի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանին, Երևան քաղաքի վճարային ծառա¬յութ¬¬յան պետ Հովհաննես Գրիգորյանին և վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճա¬րող Վիգեն Գևորգյանին։ Խմբի վերը նշված անդամները Վազգեն Խաչիկյանի կազմա¬կերպ¬մամբ նախապես մանրակրկիտ պայմանավորվել են ծրագրավորված հանցագործության կատար¬ման հանգամանքների վերաբերյալ, կատարվել է խմբի անդամների դերաբաշխում, որում խմբի ան¬դամ¬ները, ըստ պաշտոնեական լիազորությունների, ստանձնել են իրենց համապատասխան դերը։ Մասնավորապես` կասեցված կենսաթոշակի /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսելու և կենսաթո¬շակի կու¬տակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիազո¬րութ¬յունը, մինչև 2008 թվականը ներառյալ, վերապահված է եղել ծառայության կենսաթոշակային ապա¬հո¬վության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանին, իսկ 2009 թվա¬կանից` տարածքային բաժնի պետերին, կենսաթոշակառուների և նրանց կենսաթոշակների վճար¬ման տվյալների շտեմարանի ձևավորման և վերահսկման լիազորությունը` տեղեկատվական և վեր¬լու¬ծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժ¬նի պետ Վահագն Խաչատրյանին, իսկ կենսաթոշակների վճարման կազմակերպումն ու վճա¬րումը` վճարային ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանին։ Առանձին դրվագներով խմբի կազմում են ընդգրկվել «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանը, «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանը, «Էրեբունի և Նուբարա¬շենի» տարած¬քային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանը և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Սամ¬վել Էլբակ¬¬յանը, բաժնի պետի տեղակալներ Արթուր Սուքիասյանը, Համլետ Մարտիրոսյանը, օպերա¬տոր Հրանուշ Դանիելյանը, Վահագն Խաչատրյանի հարազատներ Արմեն Խաչատրյանը և Բագ¬րատ Մուրադյանը, ովքեր ունեցել են հափշտակության դիտավորությամբ տևական ժամա¬նա¬կով կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները ճշտելու, վճարման հիմք հանդի¬սա¬ցող պաշտոնական փաստաթղթերում` դիմումներում և վճարային ցուցակներում, կեղծ տեղե¬կութ¬յուն¬ներ մտցնելու և ստորագրություններ կեղծելու իրենց դերակատարումները։ Այսպես.
Պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2006-2008թթ. ընկած ժամա¬նա¬կահատվածում կազմակերպված խմբի անդամները, օգտագործելով իրենց պաշտոնեա¬կան դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում, խմբի անդամ¬ներից Վահագն Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձնացրել է Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժիններում հաշվառված և երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած կենսաթոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Աշոտ Աբրահամյանի հետ կազմել են կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճա¬րելու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Աշոտ Աբրահամյանն ուղարկել է համապա¬տաս¬խան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշակառուներն ընդգրկվել են համապատաս¬խան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայությունում խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգորյանի վերահսկման ներքո, կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճարային ցուցակներում այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց կեղծ ստորագրություններով վճարման փաստը հաստատելու համար կազմակերպված խմբում որոշ դեպքերում Վահագն Խաչատրյանի միջոցով ընդգրկել են վերջինիս քրոջ ամուսնուն` Արմեն Խաչատրյանին, և կնոջ քրոջ ամուսնուն` Բագրատ Մուրադյանին, ովքեր Վահագն Խաչատրյանի ուղղորդմամբ այցելել են վճարային ծառայություն և կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակներում։ Այնուհետև Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հովհաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղա¬նակով հափշտակել են 125 կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնա¬պես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 64.850.289 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները։
Ըստ պայմանավորվածության` հափշտակված գումարներից Վազգեն Խաչիկյանն ամսա¬կան Աշոտ Աբրահամյանին տվել է 150.000-ից 300.000 ՀՀ դրամ, Հովհաննես Գրիգորյանին` 100.000-ից 200.000 ՀՀ դրամ։ Իրենց տրված գումարներից Աշոտ Աբրահամյանը Վահագն Խա¬չատրյա¬¬նին յուրաքանչյուր կեղծ դիմում պատրաստելու համար վճարել է 5.000 ՀՀ դրամ, իսկ Հովհաննես Գրիգորյանը Վիգեն Գևորգյանին` ամսական 10.000-ից 40.000 ՀՀ դրամ։
Շարունակելով հանցավոր գործունեությունը` Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է Ծառայության «Քանաքեռ-Զեյթունի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Արթուր Սուքիասյանին։ Վերջինս 2007թ. մարտից մինչև 2008թ հուլիսը ներառյալ, ընկած ժամանա¬կա¬հատվածում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև` գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 53 կենսաթոշակառուի տվյալները, խմբա¬¬յին շա¬հե¬րից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճա¬րումը վերսկսե¬¬լու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգ¬տա¬գործելով` այդ կենսաթոշակառուների անունից ներկայացրել է Աշոտ Աբրահամ¬յանին` կեն¬սաթոշակի վճա¬րումը վերսկսելու և կուտակված գումարներն ստանալու համար։ Այնուհետև կեղծ դիմումները սահ¬ման¬ված ընթացակարգով Աշոտ Աբրահամյանն ուղարկել է տարածքային բաժին, որտեղ կենսա¬թո¬շակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գու¬մար¬ների տվյալ¬ները Վահագն Խա¬չատրյանի վերահսկմամբ ընդգրկվել են վճարային ցուցակնե¬րում և ուղարկվել վճարային ծառա¬յութ¬յուն` վճարման։ Պայմանավորվածության համաձայն` Արթուր Սուքիասյանը վճարային ծա¬ռա¬յությունում Հովհաննես Գրիգորյանի վերահսկմամբ կենսաթոշակառուների փո¬խարեն ստո¬րագրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակնե¬րում, որով վճար¬ման փաստը հաստատելուց հետո վերջինիցս ստացած կեն¬սաթոշակի գումարները հանձնել է Աշոտ Աբրահամյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխան¬ցե¬լով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 38.848.189 ՀՀ դրամ գումար։
Արթուր Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակված գումարներից Վազգեն Խաչիկ¬յանն ստացել է գումարի 70 տոկոսը` 27.193.732 ՀՀ դրամը, իսկ Աշոտ Աբրահամյանը, Հովհաննես Գրիգորյանը և Արթուր Սուքիասյանը` 10-ական տոկոսը` 3.884.819-ական ՀՀ դրամը։ Ստացված գու¬մարների իր մասնաբաժնից Հովհաննես Գրիգորյանը Վիգեն Գևորգյանին ամսական տվել է 10.000-ից 40.000 ՀՀ դրամ։
2009 թվականից սկսած` կասեցված կենսաթոշակի (դեպոնենտ) վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիա¬զո¬րությունները վերապահվել են տարածքային բաժիններին։
Վազգեն Խաչիկյանը, կազմակերպված խմբում 2009թ. ընդգրկելով Ծառայության «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանին և 2008թ. օգոստոսի 19-ի հրա¬մանով նույն տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում նշանակված Արթուր Սուքիաս¬յանին, հանցավոր գործունեությունը շարունակել են վերջիններիս մասնակցությամբ։ Օգտվելով իրեն վերապահված լիազորություններից և օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Արամ Մար¬տի¬րոսյանը Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու ցուցումներով 2009թ. ապրիլից հոկտեմբերն ընկած ժամանակաընթացքում նույն եղանակով տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բա¬ցա¬կայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև` գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 7 կենսա¬թո¬շա¬կառուների տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաս¬տել է կեն¬սաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակն¬հայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` Աշոտ Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից` այդ կեն¬սաթո¬շա¬կառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ կեն¬սաթո¬շա¬կառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավորվա¬ծութ¬յան համա¬ձայն` Արթուր Սուքիասյանը մահացած և ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակա¬ռու¬ների փո¬խա¬րեն տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայությամբ ստորագրել է վճարային ցուցակնե¬րում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հովհաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձ¬նապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար։
Բացի այդ` 2009 թվականին Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանին։ Նրա կազմակերպմամբ և անմիջական ցուցումներով` Հովհաննես Հովհաննիսյանը 2009թ. ընթացքում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստա¬ցած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ընդհանուր` 24 կենսաթո¬շակա¬ռու¬ների տվյալներ, որոնց անվամբ խմբային շահերից ելնելով` պատրաստել է կենսաթոշակի կա¬սեց¬ված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմում¬ներ։ Աշոտ Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործըն¬թա¬ցի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից` այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճա¬րային ցու¬ցակ¬ներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ դիմումներով կամ առանց այդ դիմում¬ների` Հովհան¬նես Հովհաննիսյանը տարածքային բաժնում կենսաթոշակառուների և նրանց կեն¬սա¬թոշակի կու¬տակ¬ված գումարների տվյալներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, ապա ուղարկել վճարա¬յին ծա¬ռա¬յություն` վճարման։ Այնուհետև ըստ պայմանավորվածության` նշված վճարային ցուցակ¬ների հիման վրա Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հով¬հաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկ¬յա¬նին փո¬խան¬ցե¬լով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 26.142.199 ՀՀ դրամ գումար։
Այնուհետև Վազգեն Խաչիկյանը, բացի Հովհաննես Հովհաննիսյանից և Արամ Մարտիրոս¬յանից և մյուսներից, 2010թ. ընթացքում կազմակերպված խմբում ընդգրկել է նաև Ծառայության «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանին, իսկ վերջինիս միջոցով` նույն բաժնի պետի տե¬ղա¬կալ Համլետ Մարտիրոսյանին և գլխավոր մասնագետ-օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանին։ Պե¬տա¬կան բյուջեից պաշտոնեական կեղծիքի միջոցով յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ, Ծառայությունում ստուգումներ իրակա¬նաց¬նող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով, անձամբ և Աշոտ Աբրա¬համյանի միջոցով հրահանգավորել է տարածքային բաժինների հիշյալ պետերին` վճարումը կա¬սեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համար տարածքային շտեմարան¬ներից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները։ Տա¬րած¬քային բաժնի պետերը, Վազգեն Խաչիկյանի ուղղակի ցուցումով շտեմա¬րաններից այդ տվյալ¬ներն առանձ¬նաց¬նելուց հետո առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմում¬ների առկայության, խմբային շահերից ելնելով, այդ տվյալները ներկայացրել են խմբի անդամ Վահագն Խաչատրյա¬նին, ով տրամադրել է կասեցված կենսա¬թոշակի գումարները ելքագրելու համա¬պատասխան ծած¬կագրերը։ Այդպիսիք ստանալուց հետո կենսաթոշակառուների տվյալներն ընդգրկել են վճարային ցուցակներում, ապա Հովհաննես Հովհաննիսյանը, Արամ Մարտիրոսյանը և Սարգիս Սարգսյանն այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց վճարային ցուցակներում կեղծել են ստորագրություն¬ները, իրենց ստորագրություններով և կնիքով հաստատել վճարային ցուցակ¬ները, իսկ Սամվել Էլբակ¬յանի հանձնարարությամբ վճարային ցուցակները կազմել և իրենց ստորագրությամբ հաս¬տատել են Համլետ Մարտիրոսյանն ու Հրանուշ Դանիել¬յանը։ Կեղծ տվյալ¬ներ պարունակող վճարային ցուցակները տարածքային բաժնի հիշյալ պետերն անձամբ ներկա¬յաց¬րել են խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգորյանին, ով ըստ ցուցակների` Վիգեն Գևորգյանի միջոցով դրա¬մարկղից ստացել է իրենց վստահված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 131.582.500 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները և փոխանցելով Վազգեն Խաչիկյանին` յուրաց¬ման եղանակով հափշտակել են։ Մասնավորապես.
- «Արաբկիրի» տարածքային բաժնում 2010թ. հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 23 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 22.837.572 ՀՀ դրամ գումար,
- «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնում 2010թ. հունիսին, սեպտեմբերին և հոկ¬տեմբերին 74 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 58.235.211 ՀՀ դրամ գումար,
- «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնում 2010թ. հոկտեմբերին առանց դի¬մումների 26 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 30.020.622 ՀՀ դրամ գումար,
- «Շենգավիթի» տարածքային բաժնում 2010թ. հոկտեմբերին առանց դիմումների 24 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 20.489.226 ՀՀ դրամ գումար։
Հետագայում` 2010թ. դեկտեմբերի սկզբներին, Ծառայությունում ստուգումներ իրականաց¬նող ստուգողներից հանրորեն վտանգավոր արարքի հետքերը վերացնելու և չբացահայտվելու նպա¬տակով Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վահագն Խաչատրյանը վճարային տեղե¬կատ¬վական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները։
Հափշտակված գումարից Վազգեն Խաչիկյանը Հովհաննես Գրիգորյանի միջոցով «Էրե¬բու¬նի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին տվել է 1.500.000 ՀՀ դրամ։
Բացի այդ` խարդախությամբ առանձնապես խոշոր չափերով գումարներ հափշտակելու ուղղակի դիտավորությամբ, ՀՀ վերահսկիչ պալատի կողմից սոցիալական ապահովության Գյում¬րու տարածքային բաժնում իրականացվող ստուգումների ընթացքում, Ծառայության վճա¬րում¬ների ծառայության կողմից հայտնաբերված թաղման նպաստների կրկնակի վճարման հետևանքով պետությանը վնաս պատճառելու հանգամանքների վերաբերյալ Վազգեն Խաչիկյանը 2010թ. մա¬յիսին իր աշխատասենյակում անցկացրած խորհրդակցության ընթացքում նախնական հաշ¬վար¬կ¬¬ներով պատճառված 29.000.000 դրամ գումարի վնասը պետական բյուջե վճարելու պատրվա¬կով Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վարժապետյանից պահանջել է վերականգնել հիշյալ վնասը։ Էդուարդ Վարժապետյանը 2010թ. հունիսի սկզբներին 20.000.000 դրամն անձամբ, իսկ 9.000.000 դրամը` կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանի ու Ծառայության պետի առաջին տեղակալ Արա Հարությունյանի միջոցով փոխանցել է Վազգեն Խաչիկյանին, ով պետական բյուջե վերա¬կանգնման ենթակա առանձնապես խոշոր չափերի` 29.000.000 դրամ գումարը պետական բյուջե չի վճարել և խարդախությամբ հափշտակել է»։
Գործով ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամյանը «1999 թվականից աշխատելով ՀՀ աշխա¬տանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծա¬ռա¬յության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրե¬րի վարչության պետի պաշ¬տո¬նում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտե¬սական գոր¬ծա¬ռույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ և օժտված լինելով ծառայության կանո¬նադրութ¬յամբ, հիշյալ վարչության կանոնակարգով նախատեսված գործա¬ռույթ¬ները կառավա¬րելու, ինչպես նաև կենսաթոշակի կասեցված /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսե¬լու և կենսաթոշակի կուտակված գու¬¬մարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիազորություններով, 2006-2010թթ. ընկած ժամանակահատվածում օգտագործելով իր պաշտո¬նեա¬կան դիրքը` ընդգրկվելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապա¬հո¬վության պե¬տա¬¬կան ծառայության պետ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի կողմից կազմակերպված խմբում, օժանդակել է պաշտոնեական կեղծիք կատարելու և կազմա¬կերպված խմբով առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ հանցավոր մտադրությունը իրակա¬նաց¬նելուն։ Այդ նպատակով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիա¬լա¬կան ապահովության պետական ծառայությունում, ինչպես նաև ծառայության Երևան քաղաքի ստո¬¬րաբաժանումներում իր խորհուրդներով և ցուցումներով օժանդակել է կազմակերպված խմբին, որպիսի պայմաններում իր անմիջական գիտությամբ և կարգադրությամբ ստորաբաժանումների աշխատակիցները կեղծ դիմումներ պատրաստելով կամ առանց այդ դիմումների՝ վճարային ցու¬ցակ¬ներում կենսաթոշակառուների ստորագրությունները կեղծելու միջոցով անհիմն ելքագրեն և յու¬րացման եղանակով հափշտակեն մահացած կամ ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակա¬ռու¬ների վճարումը կասեցված կենսաթոշակները։ Վազ¬գեն Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմա¬կերպ¬ված խմբով պաշտոնեական կեղծիքներ կատարելու միջոցով պետությունից յուրաց¬ման եղա¬նա¬¬¬¬կով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 260.956.681 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև կատարել է պաշտոնեական կեղծիք։
Այսպես. Աշոտ Աբրահամյանը պաշտոնեկան կեղծիք կատարելու օժանդակությամբ և պետությու¬նից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող հափշտակություն կա¬տարելու վերաբերյալ նախնական համաձայնության գալով Ծառայության պետ Վազգեն Խա¬չիկյանի հետ` 2006թ. սկզբներից ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` Ծառայության տեղեկատվական և վեր¬լու¬¬ծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վա¬հագն Խաչատրյանի, վճարային ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանի և վճա¬րային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի, իսկ առանձին դեպ¬քերում նաև` «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանի, «Ավան և Նոր-Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանի, «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարած¬քային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանի և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակ¬¬յանի, բաժնի պետի տեղակալներ` Արթուր Սուքիասյանի, Համլետ Մարտիրոսյանի, օպե¬րատոր Հրանուշ Դանիելյանի, Վահագն Խաչատրյանի հարազատներ` Արմեն Խաչատրյանի և Բագրատ Մուրադյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագոր¬ծության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Աշոտ Աբրահամյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Կազմակերպված խմբի անդամները պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նա¬խա¬պես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2006-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամներն օգ¬տագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում` նրանցից Վահագն Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձ¬նացրել է Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժին¬ներում հաշվառված և երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած կենսաթոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Աշոտ Աբրա¬համյանի հետ կազմել են կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կու¬տակ¬ված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Աշոտ Աբրահամ¬յանն ու¬ղարկել է համապատասխան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշա¬կա¬ռուներն ընդգրկվել են համապատասխան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայությունում, խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգոր¬յանի վե¬րահսկման ներքո, կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճարային ցուցակներում այդ կենսա¬թո¬¬շա¬կառուների անվան դիմաց կեղծ ստորագրություններով վճարման փաստը հաստատելու համար կազմակերպված խմբում որոշ դեպքերում Վահագն Խաչատրյանի միջոցով ընդգրկել են վերջինիս քրոջ ամուսնուն` Արմեն Խաչատրյանին և կնոջ քրոջ ամուսնուն` Բագրատ Մուրադ¬յանին, ովքեր Վահագն Խաչատրյանի ուղղորդմամբ այցելել են վճարային ծառայություն և կենսա¬թո¬շակառուների փոխարեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայացրած վճա¬րա¬յին ցուցակներում։ Այնուհետև Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հովհաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վազ¬գեն Խաչիկ¬յանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են 125 կենսաթոշա¬կառու¬ների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 64.850.289 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները։
Ըստ պայմանավորվածության` հափշտակված գումարներից Վազգեն Խաչիկյանն ամսա¬կան Աշոտ Աբրահամյանին տվել է 150.000-ից 300.000 ՀՀ դրամ, Հովհաննես Գրիգորյանին` 100.000-ից 200.000 ՀՀ դրամ։ Իրենց տրված գումարներից Աշոտ Աբրահամյանը Վահագն Խա¬չատրյա¬նին յուրաքանչյուր կեղծ դիմում պատրաստելու համար վճարել է 5.000 ՀՀ դրամ, իսկ Հով¬հան¬նես Գրիգորյանը Վիգեն Գևորգյանին` ամսական 10.000-ից 40.000 ՀՀ դրամ։
Շարունակելով հանցավոր գործունեությունը` Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է Ծառայության «Քանաքեռ-Զեյթունի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Ար¬թուր Սուքիասյանին։ Վերջինս 2007թ. մարտից մինչև 2008թ հուլիսը` ներառյալ, ընկած ժամա¬նա¬կահատվածում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 53 կենսաթոշակառուի տվյալները, խմբային շահե¬րից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտա¬գործելով` այդ կենսաթոշակառուների անունից ներկայացրել է Աշոտ Աբրահամ¬յանին` կենսաթոշակի վճա¬րումը վերսկսելու և կուտակված գումարները ստանալու համար։ Այնուհետև, կեղծ դիմումները սահ¬մանված ընթացակարգով Աշոտ Աբրահամյանն ուղարկել է տա¬րած¬քային բաժին, որտեղ կեն¬սաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գու¬մար¬ների տվյալները Վահագն Խա¬չատրյանի վերահսկմամբ ընդգրկվել են վճարային ցուցակ¬ներում և ուղարկ¬վել վճարային ծառա¬յություն` վճարման։ Պայմանավորվածության համա¬ձայն` Արթուր Սուքիասյանը վճարային ծա¬ռա¬յությունում Հովհաննես Գրիգորյանի վերահսկմամբ կենսաթո¬շակառուների փոխարեն ստո¬րագրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայացրած վճա¬րային ցուցակներում, որով վճար¬ման փաստը հաստատելուց հետո վերջինիցս ստացած կենսաթոշակի գումարները հանձնել է Աշոտ Աբրահամյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխան¬ցե¬լով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 38.848.189 ՀՀ դրամ գումար։
Արթուր Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակված գումարներից Վազգեն Խաչիկ¬յանն ստացել է գումարի 70 տոկոսը` 27.193.732 ՀՀ դրամը, իսկ Աշոտ Աբրահամյանը, Հովհաննես Գրիգորյանը և Արթուր Սուքիասյանը` 10-ական տոկոսը` 3.884.819-ական ՀՀ դրամը։ Ստացված գումարների իր մասնաբաժնից Հովհաննես Գրիգորյանը Վիգեն Գևորգյանին ամսական տվել է 10.000-ից 40.000 ՀՀ դրամ։
2009 թվականից սկսած` կասեցված կենսաթոշակի /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիա¬զորությունները վերապահվել են տարածքային բաժիններին։
Վազգեն Խաչիկյանը, կազմակերպված խմբում 2009թ. ընդգրկելով Ծառայության «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանին և 2008թ. օգոստոսի 19-ի հրա¬մա¬նով նույն տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում նշանակված Արթուր Սուքիասյա¬նին, հանցավոր գործունեությունը շարունակել են վերջիններիս մասնակցությամբ։ Օգտվելով իրեն վերապահված լիազորություններից և օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Արամ Մարտի¬րոս¬յանը Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու ցուցումներով 2009թ. ապրիլից հոկտեմբերն ընկած ժամանակաընթացքում նույն եղանակով տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճա¬րա¬յին շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բա¬ցա¬կայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև` գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 7 կենսաթո¬շա¬¬կառուների տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսա¬թո¬շակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` Աշոտ Աբրահամյանի կողմից դիմումների հի¬ման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից` այդ կենսա¬թո¬շակա¬ռու¬ների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ կենսա¬թո¬շակա¬ռու¬ների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկվել են վճա¬րային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավորվա¬ծութ¬յան համա¬ձայն` Արթուր Սուքիասյանը մահացած և ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշա¬կառուների փո¬խարեն տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայությամբ ստորագրել է վճարային ցուցակ¬նե¬րում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն ան¬հիմն ելքագրել և հանձնել է Հովհաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար։
Բացի այդ` 2009 թվականին Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է «Արաբ¬կիրի» տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանին։ Նրա կազմակերպմամբ և անմիջական ցուցումներով` Հովհաննես Հովհաննիսյանը 2009թ. ընթացքում տարածքային բաժնի կեն¬սաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստա¬ցած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ընդհանուր` 24 կենսաթո¬շա¬կառու¬ների տվյալներ, որոնց անվամբ խմբային շահերից ելնելով` պատրաստել է կենսաթոշակի կասեց¬ված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմում¬ներ։ Աշոտ Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից` այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակ¬նե¬րում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ դիմումներով կամ առանց այդ դիմումների` Հովհաննես Հովհաննիսյանը տարածքային բաժնում կենսաթոշակառուների և նրանց կենսաթոշակի կու¬տակ¬ված գումարների տվյալներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, ապա ուղարկել վճարային ծա¬ռա¬յություն` վճարման։ Այնուհետև ըստ պայմանավորվածության` նշված վճարային ցուցակ¬նե¬րի հիման վրա Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հով¬հան¬նես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխան¬ցե¬լով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 26.142.199 ՀՀ դրամ գումար։
Այնուհետև Վազգեն Խաչիկյանը, բացի Հովհաննես Հովհաննիսյանից և Արամ Մարտի¬րոս¬յանից և մյուսներից, 2010թ. ընթացքում կազմակերպված խմբում ընդգրկել է նաև Ծառայության «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին և «Շենգավիթի» տա¬րածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանին, իսկ վերջինիս միջոցով` նույն բաժնի պետի տեղակալ Համլետ Մարտիրոսյանին և գլխավոր մասնագետ-օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանին։ Պետական բյուջեից պաշտոնեական կեղծիքի միջոցով յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ, Ծառայությունում ստուգումներ իրա¬կա¬նացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով, անձամբ և Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով հրահանգավորել է տարածքային բաժինների հիշյալ պետերին` վճարումը կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համար տարածքային շտեմա¬րաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները։ Տարածքային բաժնի պետերը, Վազգեն Խաչիկյանի ուղղակի ցուցումով շտեմարաններից այդ տվյալներն առանձնաց¬նե¬լուց հետո, առանց կասեցված կենսաթոշակների վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայութ¬յան, խմբային շահերից ելնելով, այդ տվյալները ներկայացրել են խմբի անդամ Վահագն Խա¬չատրյա¬¬նին, ով տրամադրել է կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրե¬լու համապատաս¬խան ծած¬կագրերը։ Այդպիսիք ստանալուց հետո կենսաթոշակառուների տվյալներն ընդգրկել են վճարային ցուցակներում, ապա Հովհաննես Հովհաննիսյանը, Արամ Մարտիրոսյանը և Սարգիս Սարգսյանն այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց վճարային ցուցակներում կեղծել են ստո¬րագրութ¬¬յուն¬ները, իրենց ստորագրություններով և կնիքով հաստատել վճարային ցուցակները, իսկ Սամվել Էլբակ¬յանի հանձնարարությամբ վճարային ցուցակները կազմել և իրենց ստորագրութ¬յամբ հաս¬տա¬տել են Համլետ Մարտիրոսյանն ու Հրանուշ Դանիել¬յանը։ Կեղծ տվյալներ պարու¬նակող վճա¬րա¬յին ցուցակները տարածքային բաժնի հիշյալ պետերն անձամբ ներկայացրել են խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգորյանին, ով ըստ ցուցակ¬ների` Վիգեն Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից ստացել է իրենց վստահված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 131.582.500 ՀՀ դրամ կեն¬սաթոշակի գումարները և փոխանցելով Վազգեն Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտա¬կել են։ Մասնավորապես.
- «Արաբկիրի» տարածքային բաժնում 2010թ. հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 23 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 22.837.572 ՀՀ դրամ գումար,
- «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնում 2010թ. հունիսին, սեպտեմբերին և հոկ¬տեմ¬բերին 74 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 58.235.211 ՀՀ դրամ գումար,
- «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնում 2010թ. հոկտեմբերին առանց դի¬մում¬¬ների 26 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 30.020.622 ՀՀ դրամ գումար,
- «Շենգավիթի» տարածքային բաժնում 2010թ. հոկտեմբերին առանց դիմումների 24 գոր¬ծե¬րով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 20.489.226 ՀՀ դրամ գումար։
Հետագայում` 2010թ. դեկտեմբերի սկզբներին, Ծառայությունում ստուգումներ իրականաց¬նող ստուգողներից հանրորեն վտանգավոր արարքի հետքերը վերացնելու և չբացահայտվելու նպատակով Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վահագն Խաչատրյանը վճարային տեղե¬կատ¬վական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները։
Հափշտակված գումարից Վազգեն Խաչիկյանը Հովհաննես Գրիգորյանի միջոցով «Էրե¬բունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին տվել է 1.500.000 ՀՀ դրամ»։
Գործով ամբաստանյալ Հովհաննես Գրիգորյանը «2005թ. մայիսի 27-ից մինչև 2011թ. հուն¬վարի 18-ն աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիա¬լական ապահովության պետական ծառայության Վճարումներ ծառայության պետի պաշտոնում և հանդիսանալով մշտա¬պես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթ¬ներ իրականացնող պաշտոնատար անձ, օժտված լինելով ՍԱՊԾ վճարումների ծառայության կանո¬¬նադրությամբ նախատեսված կենսաթոշակների գումարների հոսքը` բանկային հաշիվներից ստացումը, բաշխումը` ըստ տարածքային ստորաբաժանումների, վճարումը, մնացորդային գու¬մար¬¬ների հետ վերադարձը կազմակերպելու և ղեկավարելու լիազորություններով, 2006 - 2010թթ. ընկած ժամանակահատվածում օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` ընդգրկվելով ՀՀ աշ¬խա¬¬¬¬տանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալակաան ապա¬հո¬վության պե¬տա¬կան ծառայության պետ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի կողմից կազմակերպված խմբում, օժան¬դակել է պաշտոնեական կեղծիք կատարելու և կազմակերպված խմբով առանձնապես խոշոր չափերի գու¬մար¬ներ հափշտակելու դիտավորությամբ հանցավոր մտադրությունը իրակա¬նաց¬նե¬լուն։ Այդ նպա¬տակով Ծառայության ստորաբաժանումների պետերից ստացել է կասեցված կեն¬սա¬թոշա¬կա¬ռու¬ների (դեպոնենտի) վճարումների կազմված կեղծ ցուցակները, ապա այդ ցուցակ¬ների հիման վրա ան¬հիմն կազմակերպել է առանձնապես խոշոր չափերի՝ 267.266.819 ՀՀ դրամ կենսա¬թո¬շակի գու¬մար¬ների ելքագրում։ Ստացված գումարները փոխանցել է Վազգեն Խաչիկյա¬նին, իսկ վերջինս ամեն ամիս ստացել է իր մասնաբաժինը։ Ստացած գումարի իր մասնաբաժնից յուրա¬քանչ¬յուր ամիս մասնաբաժին է տվել տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանին։
Այսպես. Հովհաննես Գրիգորյանը պաշտոնեական կեղծիք կատարելու օժանդակությամբ և պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ նախնական համաձայնության գալով Ծառայության պետ Վազգեն Խա¬չիկյանի հետ` 2006թ. սկզբներից ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազ¬մա¬կերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` Ծառայության տեղեկատվական և վերլու¬ծա¬կան վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի, կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչութ¬յան պետ Աշոտ Աբրահամյանի և Երևան քաղաքի վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի, իսկ առանձին դեպքերում նաև` «Արաբկիրի» տարած¬քա¬յին բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանի, «Ավան և Նոր-Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանի, «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանի և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանի, բաժնի պետի տեղակալներ` Ար¬թուր Սուքիասյանի, Համլետ Մարտիրոսյանի, օպերատոր Հրանուշ Դա¬նիել¬յանի, Վահագն Խա¬չատրյանի հարազատներ` Արմեն Խաչատրյանի և Բագրատ Մուրադյանի հետ նախապես պայ¬մանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հան¬գա¬մանքների վե¬րա¬բերյալ, որում Հովհաննես Գրիգորյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազո¬րութ¬յունների, ստանձ¬նել է իր համապատասխան դերը։
Կազմակերպված խմբի անդամները պայմանավորվածության համաձայն` հետևելով նա¬խա¬պես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցու¬ցումներով` 2006-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամներն օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում` նրանցից Վահագն Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձնացրել է Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժին¬ներում հաշվառված և երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրա¬¬կանում մահացած կենսաթոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Աշոտ Աբրա¬համյանի հետ կազմել են կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կու¬տակ¬ված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Աշոտ Աբրա¬համյանն ուղարկել է համապատասխան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշա¬կա¬ռուներն ընդգրկվել են համապատասխան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայությունում, խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգոր¬յա¬նի վե¬րահսկման ներքո, կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճարային ցուցակներում այդ կենսաթո¬շա¬կառուների անվան դիմաց կեղծ ստորագրություններով վճարման փաստը հաստա¬տելու համար կազմակերպված խմբում որոշ դեպքերում Վահագն Խաչատրյանի միջոցով ընդգրկել են վերջինիս քրոջ ամուսնուն` Արմեն Խաչատրյանին և կնոջ քրոջ ամուսնուն` Բագրատ Մուրադյանին, ովքեր Վահագն Խաչատրյանի ուղղորդմամբ այցելել են վճարային ծառայություն և կենսաթոշակա¬ռու¬ների փոխարեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցու¬ցակ¬ներում։ Այնուհետև Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձ¬նել է Հովհաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են 125 կենսաթոշա¬կա¬ռուների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 64.850.289 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գու¬մար¬ները։
Ըստ պայմանավորվածության` հափշտակված գումարներից Վազգեն Խաչիկյանն ամսա¬կան Աշոտ Աբրահամյանին տվել է 150.000-ից 300.000 ՀՀ դրամ, Հովհաննես Գրիգորյանին` 100.000-ից 200.000 ՀՀ դրամ։ Իրենց տրված գումարներից Աշոտ Աբրահամյանը Վահագն Խա¬չատրյանին յուրաքանչյուր կեղծ դիմում պատրաստելու համար վճարել է 5.000 ՀՀ դրամ, իսկ Հովհաննես Գրիգորյանը Վիգեն Գևորգյանին` ամսական 10.000-ից 40.000 ՀՀ դրամ։
Շարունակելով հանցավոր գործունեությունը` Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է Ծառայության «Քանաքեռ-Զեյթունի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Արթուր Սուքիասյանին։ Վերջինս 2007թ. մարտից մինչև 2008թ հուլիսը ներառյալ, ընկած ժամանա¬կահատվածում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև` գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 53 կենսաթոշակառուների տվյալները, խմբային շա¬հե¬րից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսե¬¬¬¬լու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգ¬տա¬գործելով` այդ կենսաթոշակառուների անունից ներկայացրել է Աշոտ Աբրահամյանին` կեն¬սա¬թո¬շակի վճարումը վերսկսելու և կուտակված գումարներն ստանալու համար։ Այնուհետև կեղծ դիմումները սահմանված ընթացակարգով Աշոտ Աբրահամյանն ուղարկել է տարածքային բաժին, որտեղ կենսաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալ¬ները Վահագն Խաչատրյանի վերահսկմամբ ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավորվածության համաձայն` Արթուր Սուքիասյանը վճարային ծառայությունում Հովհաննես Գրիգորյանի վերահսկմամբ կենսաթոշակառուների փո¬խա¬¬րեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակ¬ներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո վերջինիցս ստացած կենսաթոշակի գումարները հանձնել է Աշոտ Աբրահամյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 38.848.189 ՀՀ դրամ գումար։
Արթուր Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակված գումարներից Վազգեն Խաչիկ¬յանը ստացել է գումարի 70 տոկոսը` 27.193.732 ՀՀ դրամը, իսկ Աշոտ Աբրահամյանը, Հովհաննես Գրիգորյանը և Արթուր Սուքիասյանը` 10-ական տոկոսը` 3.884.819-ական ՀՀ դրամը։ Ստացված գումարների իր մասնաբաժնից Հովհաննես Գրիգորյանը Վիգեն Գևորգյանին ամսական տվել է 10.000-ից 40.000 ՀՀ դրամ։
2009 թվականից սկսած` կասեցված կենսաթոշակի /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիազորությունները վերապահվել են տարածքային բաժիններին։
Վազգեն Խաչիկյանը, կազմակերպված խմբում 2009թ. ընդգրկելով Ծառայության «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանին և 2008թ. օգոստոսի 19-ի հրա¬մա¬նով նույն տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում նշանակված Արթուր Սու¬քիաս¬յա¬նին, հանցավոր գործունեությունը շարունակել են վերջիններիս մասնակցությամբ։ Օգտվե¬լով իրեն վերապահված լիազորություններից և օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Արամ Մարտի¬րոս¬յանը Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու ցուցումներով 2009թ. ապրիլից հոկտեմ¬բերն ընկած ժամանակաընթացքում նույն եղանակով, տարածքային բաժնի կենսաթո¬շա¬կառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բա¬ցա¬կայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 7 կենսա¬թո¬շակառուների տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաս¬տել է կենսա¬թոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերա¬պահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` Աշոտ Աբրահամյանի կողմից դիմում¬ների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից` այդ կեն¬սաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ կեն¬սաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավոր¬վա¬ծութ¬յան համաձայն` Արթուր Սուքիասյանը մահացած և ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակա¬ռու¬ների փոխարեն տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայությամբ ստորագրել է վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հովհաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձ¬նապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար։
Բացի այդ` 2009 թվականին Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանին։ Նրա կազմակերպմամբ և անմիջական ցուցումներով` Հովհաննես Հովհաննիսյանը 2009թ. ընթացքում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստա¬ցած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ընդհանուր` 24 կենսաթոշա¬կա¬¬ռուների տվյալներ, որոնց անվամբ խմբային շահերից ելնելով` պատրաստել է կենսաթոշակի կա¬սեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դի¬մում¬ներ։ Աշոտ Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործըն¬թացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից` այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճա¬րային ցու¬ցակ¬ներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ դիմումներով կամ առանց այդ դիմումների` Հովհան¬նես Հովհաննիսյանը տարածքային բաժնում կենսաթոշակառուների և նրանց կենսաթո¬շա¬կի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, ապա ուղարկել վճա¬րային ծառայություն` վճարման։ Այնուհետև ըստ պայմանավորվածության` նշված վճարային ցու¬ցակների հիման վրա Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հովհաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկ¬յանին փո¬խանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդ¬հանուր` 26.142.199 ՀՀ դրամ գումար։
Այնուհետև Վազգեն Խաչիկյանը, բացի Հովհաննես Հովհաննիսյանից և Արամ Մարտիրոս¬յանից և մյուսներից, 2010թ. ընթացքում կազմակերպված խմբում ընդգրկել է նաև Ծառայության «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանին, իսկ վերջինիս միջոցով` նույն բաժնի պետի տեղակալ Համլետ Մարտիրոսյանին և գլխավոր մասնագետ-օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանին։ Պետական բյուջեից պաշտոնեական կեղծիքի միջոցով յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ, Ծառայությունում ստուգումներ իրա¬կանացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով, անձամբ և Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով հրահանգավորել է տարածքային բաժինների հիշյալ պետերին` վճա¬րումը կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համար տարածքային շտեմա¬րան¬ներից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալ¬ները։ Տա¬րած¬քային բաժնի պետերը, Վազգեն Խաչիկյանի ուղղակի ցուցումով շտեմարաններից այդ տվյալ¬ներն առանձ¬նացնելուց հետո, առանց կասեցված կենսաթոշակների վճարումը վերսկսելու դիմում¬ների առկա¬յության, խմբային շահերից ելնելով, այդ տվյալները ներկայացրել են խմբի անդամ Վահագն Խա¬չատրյանին, ով տրամադրել է կասեցված կենսաթոշակի գումարները ել¬քագրե¬լու համապա¬տաս¬խան ծածկագրերը։ Այդպիսիք ստանալուց հետո կենսաթոշակառուների տվյալներն ընդգրկել են վճարային ցուցակներում, ապա Հովհաննես Հովհաննիսյանը, Արամ Մարտիրոսյանը և Սարգիս Սարգսյանն այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց վճարային ցու¬ցակներում կեղծել են ստո¬րագրությունները, իրենց ստորագրություն¬ներով և կնիքով հաստատել վճարային ցուցակ¬ները, իսկ Սամվել Էլբակյանի հանձնարարությամբ վճարային ցուցակները կազ¬մել և իրենց ստո¬րագրութ¬յամբ հաստատել են Համլետ Մարտիրոսյանն ու Հրանուշ Դանիել¬յանը։ Կեղծ տվյալներ պարու¬նա¬կող վճարային ցուցակները տարածքային բաժնի հիշյալ պետերն անձամբ ներկայացրել են խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգորյանին, ով ըստ ցուցակների` Վիգեն Գևորգյանի մի¬ջո¬ցով դրա¬մարկղից ստացել է իրենց վստահված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 131.582.500 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները և փոխանցելով Վազգեն Խաչիկյանին` յուրաց¬ման եղանակով հափշտակել են։ Մասնավորապես.
- «Արաբկիրի» տարածքային բաժնում 2010թ. հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 23 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 22.837.572 ՀՀ դրամ գումար,
- «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնում 2010թ. հունիսին, սեպտեմբերին և հոկ¬տեմբերին 74 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 58.235.211 ՀՀ դրամ գումար,
- «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնում 2010թ. հոկտեմբերին առանց դի¬մում¬ների 26 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 30.020.622 ՀՀ դրամ գումար,
- «Շենգավիթի» տարածքային բաժնում 2010թ. հոկտեմբերին առանց դիմումների 24 գոր¬ծերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 20.489.226 ՀՀ դրամ գումար։
Հափշտակված գումարից Վազգեն Խաչիկյանը Հովհաննես Գրիգորյանի միջոցով «Էրե¬բունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին տվել է 1,5 միլիոն ՀՀ դրամ»։
Գործով ամբաստանյալ Վիգեն Գևորգյանը «2001թ. օգոստոսի 1-ից մինչև 2011թ. հուն¬վարի 11-ն աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահո¬վության պետա¬կան ծառայության աշխատակազմի վճարում¬ների ծա¬ռա¬յությունում` որ¬պես Երևան քաղաքի վճարային խմբի տեսուչ-վճարող, հանդիսանալով նյու¬թա¬կան պատասխա¬նա¬տու անձ և օգտվելով վճարումը վերսկսված կենսաթոշակների գումար¬նե¬րը վճա¬րե¬լու իր լիազո¬րութ¬յուններից, մասնավորապես այն, որ կենսաթոշակի գումարները պար¬տա¬վոր էր վճարելու բացառապես սոցիալական ապահովության պետական ծառայություն դիմած կենսաթո¬շա¬կա¬ռու¬ներին` 2006-2010թթ. ընկած ժամանակահատվածում Վազգեն Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազ¬մակերպված խմբով կասեցված կենսաթոշակների վճարման հիմք հանդի¬սա¬ցող ակնհայտ կեղծ դիմումների հիման վրա, վճարային ցուցակներում կենսաթոշակառուների ստորագրությունները կեղծելու, կամ ընդհանրապես չստորագրելու միջոցով անհիմն ելքագրել և յուրացման եղանակով հափշտակել են մահացած և ՀՀ տարածքից բացակայող կենսա¬թո¬շակառուների վճարումը կա¬սեց¬ված կենսաթոշակի իրենց վստահությանը հանձնված առանձնա¬պես խոշոր չափերի` 267.266.819 ՀՀ դրամ գումարները։ Այսպես.
Վիգեն Գևորգյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2006 թվա¬կանի սկզբներին նախապես համաձայնության գալով Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկ¬յանի հետ` ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` Ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանի, վճարումների ծառայության պետ Հովհան¬նես Գրիգոր¬յանի, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահո¬վագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի, իսկ առանձին դեպքերում նաև` «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանի, «Ավան և Նոր-Նորքի» տա¬րածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանի, «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանի և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանի, բաժնի պետի տեղակալներ` Արթուր Սուքիասյանի, Համլետ Մարտիրոսյանի, օպերատոր Հրանուշ Դա¬նիելյանի, Վահագն Խաչատրյանի հարազատներ` Արմեն Խաչատրյանի և Բագրատ Մուրադ¬յանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հան¬գա¬մանքների վերաբերյալ, որում Վիգեն Գևորգյանը ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Կազմակերպված խմբի անդամները պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նա¬խա¬պես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2006-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամներն օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում` նրանցից Վահագն Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձ¬¬¬նացրել է Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժին¬ներում հաշվառված և երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացա¬կայող կամ իրականում մահացած կենսաթոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Աշոտ Աբրահամ¬յանի հետ կազմել են կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Աշոտ Աբրահամյանն ուղարկել է համապատասխան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսա¬թո¬շա¬կա¬ռուներն ընդգրկվել են համապատասխան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայությունում, խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգոր¬յանի վերահսկման ներքո, կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճարային ցուցակնե¬րում այդ կենսաթոշակառուների ան¬վան դիմաց կեղծ ստորագրություններով վճարման փաստը հաստա¬տելու համար կազմակերպված խմբում որոշ դեպքերում Վահագն Խաչատրյանի միջոցով ընդգրկել են վերջինիս քրոջ ամուսնուն` Արմեն Խաչատրյանին և կնոջ քրոջ ամուսնուն` Բագրատ Մուրադյանին, ովքեր Վահագն Խա¬չատրյանի ուղղորդմամբ այցելել են վճարային ծառայություն և կենսաթոշակառուների փոխա¬րեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգ¬յանի ներկայացրած վճարային ցուցակներում։ Այնու¬հետև, Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հով¬հաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վազ¬գեն Խաչիկյանին փո¬խանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են 125 կենսաթոշա¬կա¬ռու¬ների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 64.850.289 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գու¬մար¬ները։
Ըստ պայմանավորվածության, հափշտակված գումարներից Վազգեն Խաչիկյանն ամսե¬կան Աշոտ Աբրահամյանին տվել է 150.000-ից 300.000 ՀՀ դրամ, Հովհաննես Գրիգորյանին` 100.000-ից 200.000 ՀՀ դրամ։ Իրենց տրված գումարներից Աշոտ Աբրահամյանը Վահագն Խա¬չատրյանին յուրաքանչյուր կեղծ դիմում պատրաստելու համար վճարել է 5.000 ՀՀ դրամ, իսկ Հով¬հան¬նես Գրիգորյանը Վիգեն Գևորգյանին` ամսական 10.000-ից 40.000 ՀՀ դրամ։
Շարունակելով հանցավոր գործունեությունը` Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է Ծառայության «Քանաքեռ-Զեյթունի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Արթուր Սուքիասյանին։ Վերջինս 2007թ. մարտից մինչև 2008թ հուլիսը` ներառյալ, ընկած ժամա¬նա¬¬¬կահատվածում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 53 կենսաթոշակառուի տվյալները, խմբային շահե¬րից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` այդ կենսաթոշակառուների անունից ներկայացրել է Աշոտ Աբրահամյանին` կենսաթոշակի վճա¬րումը վերսկսելու և կուտակված գումարները ստանալու համար։ Այնուհետև, կեղծ դիմումները սահ¬մանված ընթացակարգով Աշոտ Աբրահամյանն ուղարկել է տարածքային բաժին, որտեղ կեն¬սա¬¬թոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալները Վահագն Խա¬չատրյանի վերահսկմամբ ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառա¬յություն` վճարման։ Պայմանավորվածության համաձայն Արթուր Սուքիասյանը վճարային ծառա¬յությունում Հովհաննես Գրիգորյանի վերահսկմամբ կենսաթոշակառուների փոխարեն ստո¬րագրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակներում, որով վճար¬ման փաստը հաստատելուց հետո վերջինիցս ստացած կենսաթոշակի գումարները հանձնել է Աշոտ Աբ¬րա¬համյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխան¬ցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 38.848.189 ՀՀ դրամ գումար։
Արթուր Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակված գումարներից Վազգեն Խաչիկ¬յանը ստացել է գումարի 70 տոկոսը` 27.193.732 ՀՀ դրամը, իսկ Աշոտ Աբրահամյանը, Հովհաննես Գրիգորյանը և Արթուր Սուքիասյանը` 10-ական տոկոսը` 3.884.819-ական ՀՀ դրամը։ Ստացված գումարների իր մասնաբաժնից Հովհաննես Գրիգորյանը Վիգեն Գևորգյանին ամսական տվել է 10.000-ից 40.000 ՀՀ դրամ։
2009 թվականից սկսած կասեցված կենսաթոշակի /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսելու և կենսա¬թոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիազորությունները վերապահվել են տարածքային բաժիններին։
Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում 2009թ. ընդգրկելով Ծառայության «Ավան և Նոր-Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանին և 2008թ. օգոստոսի 19-ի հրամա¬նով նույն տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում նշանակված Արթուր Սու¬քիաս¬յանին` հանցավոր գործունեությունը շարունակել են վերջիններիս մասնակցությամբ։ Օգտվե¬լով իրեն վերապահված լիազորություններից և օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Արամ Մար¬տի¬րոսյանը Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու ցուցումներով 2009թ. ապրիլից հոկտեմ¬բերն ընկած ժամանակաընթացքում նույն եղանակով` տարածքային բաժնի կենսաթո¬շակառուների վճա¬րային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բա¬ցա¬կայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 7 կեն¬սաթո¬շակառուի տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կեն¬սաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակն¬հայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` Աշոտ Աբրահամյանի կողմից դիմումների հի¬ման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից այդ կենսա¬թո¬շակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ կենսա¬թոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկվել են վճա¬րային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավոր¬վա¬ծութ¬յան համաձայն Արթուր Սուքիասյանը մահացած և ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշա¬կառուների փոխարեն տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայությամբ ստորագրել է վճարային ցուցակ¬ներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո` Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումար¬ներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հովհաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գու¬մար¬ները Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձ¬նապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար։
Բացի այդ, 2009 թվականին Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանին։ Նրա կազմակերպմամբ և անմիջական ցուցումներով` Հովհաննես Հովհաննիսյանը 2009թ. ընթացքում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստա¬ցած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ընդհանուր` 24 կենսաթոշակառուի տվյալներ, որոնց անվամբ խմբային շահերից ելնելով` պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ։ Աշոտ Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ դիմումներով կամ առանց այդ դիմումների` Հովհաննես Հովհան¬նիսյանը տարածքային բաժնում կենսաթոշակառուների և նրանց կենսաթոշակի կուտակ¬ված գումարների տվյալներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, ապա ուղարկել վճարային ծառա¬յություն` վճարման։ Այնուհետև, ըստ պայմանավորվածության, նշված վճարային ցուցակ¬ների հի¬ման վրա Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հովհան¬նես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 26.142.199 ՀՀ դրամ գումար։
Այնուհետև, Վազգեն Խաչիկյանը, բացի Հովհաննես Հովհաննիսյանից և Արամ Մարտիրոս¬յանից և մյուսներից, 2010թ. ընթացքում կազմակերպված խմբում ընդգրկել է նաև Ծառայության «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանին, իսկ վերջինիս միջոցով նույն բաժնի պետի տե¬ղա¬կալ Համլետ Մարտիրոսյանին և գլխավոր մասնագետ-օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանին։ Պետական բյուջեից պաշտոնեական կեղծիքի միջոցով յուրացման եղանակով առանձնապես խո¬շոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ, Ծառայությունում ստուգումներ իրա¬կա¬նացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով, անձամբ և Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով հրահանգավորել է տարածքային բաժինների հիշյալ պետերին` վճարումը կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համար տարածքային շտեմարան¬ներից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները։ Տարածքային բաժնի պետերը Վազգեն Խաչիկյանի ուղղակի ցուցումով շտեմարաններից այդ տվյալներն առանձնաց¬նելուց հետո առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության, խմբային շահերից ելնելով` այդ տվյալները ներկայացրել են խմբի անդամ Վահագն Խաչատրյա¬նին, ով տրամադրել է կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համապա¬տաս¬խան ծածկագրերը։ Այդպիսիք ստանալուց հետո կենսաթոշակառուների տվյալներն ընդգրկել են վճա¬րա¬¬յին ցուցակներում, ապա Հովհաննես Հովհաննիսյանը, Արամ Մարտիրոսյանը և Սարգիս Սարգսյանն այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց վճարային ցուցակներում կեղծել են ստո¬րագրությունները, իրենց ստորագրություններով և կնիքով հաստատել վճարային ցուցակները, իսկ Սամվել Էլբակյանի հանձնարարությամբ վճարային ցուցակները կազմել և իրենց ստո¬րագրութ¬յամբ հաստատել են Համլետ Մարտիրոսյանն ու Հրանուշ Դանիելյանը։ Կեղծ տվյալներ պարու¬նակող վճարային ցուցակները տարածքային բաժնի հիշյալ պետերն անձամբ ներկայացրել են խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգորյանին, ով ըստ ցուցակների` Վիգեն Գևորգյանի միջոցով դրա¬մարկղից ստացել է իրենց վստահված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 131.582.500 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները և փոխանցելով Վազգեն Խաչիկյանին` յուրաց¬ման եղա¬նա¬կով հափշտակել են։ Մասնավորապես`
- «Արաբկիրի» տարածքային բաժնում 2010թ. հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 23 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 22.837.572 ՀՀ դրամ գումար,
- «Ավան և Նոր-Նորքի» տարածքային բաժնում 2010թ. հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 74 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 58.235.211 ՀՀ դրամ գումար,
- «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնում 2010թ. հոկտեմբերին առանց դի¬մում¬ների 26 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 30.020.622 ՀՀ դրամ գումար,
- «Շենգավիթի» տարածքային բաժնում 2010թ. հոկտեմբերին առանց դիմումների 24 գոր¬ծերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 20.489.226 ՀՀ դրամ գումար»։
Գործով ամբաստանյալ Վահագն Խաչատրյանը «2001 թվականից աշխատելով ՀՀ աշխա¬տան¬քի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության տեղեկատ¬վական համակարգերի և վերլուծության վարչության սոցիալական ապա¬հո¬վագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետի պաշտոնում և հանդիսանալով մշտա¬պես կազմակերպչական-տնօրինչական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ, օժտված լինելով հիշյալ վարչության կանոնակարգով նախատեսված` կենսաթոշակների և սո¬ցիա¬լական առանձին ծրագրերի շտեմարանները տարածքային բաժիններից ստանալու, գրան¬ցե¬լու, ձևավոր¬ված շտեմարանը վերահսկելու, տվյալների տրամադրումը կառավարելու լիազորութ¬յուն¬ներով, իր պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով` 2006-2010թթ. ընկած ժամանակա¬հատ¬վա¬ծում օգտագոր¬ծելով իր պաշտոնեական դիրքը` Վազգեն Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմա¬կերպ¬¬¬ված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստա¬հութ¬յանը հանձնված առանձ¬նապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 267.266.819 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գու¬մար¬ներ, ինչպես նաև կատարել է պաշտոնեական կեղծիք։ Այսպես.
Վահագն Խաչատրյանն իր պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով, տիրապետելով սոցիա¬լական ապահովության տարածքային բաժիններից ստացվող շտեմարանների տեղեկատ¬վութ¬յանն ու դրանց օգտագործման համակարգչային տեխնիկական մեթոդներին` պետությունից առանձ¬նա¬պես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարներ հափշտակելու վերաբերյալ նախնական հա¬մա¬ձայնության գալով Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի հետ` 2006թ. սկզբներից ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` Ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վար¬չության պետ Աշոտ Աբրահամյանի, վճարային ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանի և վճա¬¬րային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի, իսկ առանձին դեպ¬քե¬րում նաև` «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանի, «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանի, «Էրեբունի և Նուբա¬րաշենի» տարած¬քային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանի և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Սամ¬վել Էլբակ¬յանի, բաժնի պետի տեղակալներ` Արթուր Սուքիասյանի, Համլետ Մարտիրոս¬յանի, օպե¬րատոր Հրանուշ Դանիելյանի, իր հարազատներ` Արմեն Խաչատրյանի և Բագ¬րատ Մուրադ¬յանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցա¬գործութ¬յան կա¬տար¬ման հան¬գա¬մանքների վերաբերյալ, որում Վահագն Խաչատրյանը, ըստ իրեն վերա¬պահ¬ված լիազո¬րութ¬յուն¬ների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Կազմակերպված խմբի անդամները պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նա¬խապես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցու¬¬ցումներով` 2006-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամներն օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում, նրանցից Վահագն Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձնացրել է Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժին¬ներում հաշվառված և երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած կենսաթոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Աշոտ Աբրա¬համ¬յանի հետ կազմել են կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Աշոտ Աբրահամ¬յանն ուղարկել է համապատասխան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշակառուներն ընդգրկվել են հա¬մապատասխան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայությունում, խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգորյանի վե¬րահսկման ներքո, կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճարային ցուցակներում այդ կենսա¬թոշակառուների անվան դիմաց կեղծ ստորագրություններով վճարման փաստը հաստատելու համար կազմա¬կերպ¬ված խմբում որոշ դեպքերում Վահագն Խաչատրյանի միջոցով ընդգրկել են վերջինիս քրոջ ամուս¬նուն` Արմեն Խաչատրյանին, և կնոջ քրոջ ամուսնուն` Բագրատ Մուրադ¬յա¬նին, ովքեր Վահագն Խա¬չատրյանի ուղղորդմամբ այցելել են վճարային ծառայություն և կենսա¬թո¬շակառուների փո¬խա¬րեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայացրած վճա¬րային ցուցակ¬ներում։ Այնուհետև, Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ել¬քագրել և հանձնել է Հով¬հաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փո¬խան¬ցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են 125 կենսաթոշակա¬ռու¬ների ան¬վամբ անհիմն ել¬քագրված առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 64.850.289 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գու¬մար¬ները։
Ըստ պայմանավորվածության` հափշտակված գումարներից Վազգեն Խաչիկյանն ամսա¬կան Աշոտ Աբրահամյանին տվել է 150.000-ից 300.000 ՀՀ դրամ, Հովհաննես Գրիգորյանին` 100.000-ից 200.000 ՀՀ դրամ։ Իրենց տրված գումարներից Աշոտ Աբրահամյանը Վահագն Խա¬չատրյանին յուրաքանչյուր կեղծ դիմում պատրաստելու համար վճարել է 5.000 ՀՀ դրամ, իսկ Հով¬հաննես Գրիգորյանը Վիգեն Գևորգյանին` ամսական 10.000-ից 40.000 ՀՀ դրամ։
Շարունակելով հանցավոր գործունեությունը` Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է Ծառայության «Քանաքեռ-Զեյթունի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Արթուր Սուքիասյանին։ Վերջինս 2007թ. մարտից մինչև 2008թ հուլիսը` ներառյալ, ընկած ժամա¬նա¬կահատվածում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 53 կենսաթոշակառուի տվյալները, խմբային շահե¬րից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` այդ կենսաթոշակառուների անունից ներկայացրել է Աշոտ Աբրահամյանին` կենսաթոշակի վճա¬րումը վերսկսելու և կուտակված գումարները ստանալու համար։ Այնուհետև կեղծ դիմումները սահ¬ման¬ված ընթացակարգով Աշոտ Աբրահամյանն ուղար¬կել է տարածքային բաժին, որտեղ կենսա¬թո¬շա¬կառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալ¬ները Վահագն Խա¬չատրյա¬¬նի վերահսկմամբ ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառա¬յություն` վճարման։ Պայմանավորվածության համա¬ձայն Արթուր Սուքիասյանը վճա¬րային ծառա¬յութ¬յունում Հովհաննես Գրիգորյանի վերահսկմամբ կենսաթոշակառուների փոխա¬րեն ստո¬րագրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցու¬ցակներում, որով վճար¬ման փաստը հաստատելուց հետո վերջինիցս ստացած կենսաթոշակի գումարները հանձնել է Աշոտ Աբրա¬համյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխան¬ցե¬լով, յու¬րաց¬ման եղանակով հափշտակել են առանձ¬նա¬պես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 38.848.189 ՀՀ դրամ գումար։
Արթուր Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակված գումարներից Վազգեն Խաչիկ¬յանն ստացել է գումարի 70 տոկոսը` 27.193.732 ՀՀ դրամը, իսկ Աշոտ Աբրահամյանը, Հովհաննես Գրիգորյանը և Արթուր Սուքիասյանը` 10-ական տոկոսը` 3.884.819-ական ՀՀ դրամը։ Ստացված գու¬մարների իր մասնաբաժնից Հովհաննես Գրիգորյանը Վիգեն Գևորգյանին ամսական տվել է 10.000-ից 40.000 ՀՀ դրամ։
2009 թվականից սկսած` կասեցված կենսաթոշակի /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիա¬զո¬րությունները վերապահվել են տարածքային բաժիններին։
Վազգեն Խաչիկյանը, կազմակերպված խմբում 2009թ. ընդգրկելով Ծառայության «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանին և 2008թ. օգոստոսի 19-ի հրամա¬նով նույն տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում նշանակված Արթուր Սուքիաս¬յանին, հանցավոր գործունեությունը շարունակել են վերջիններիս մասնակցությամբ։ Օգտվելով իրեն վերապահված լիազորություններից և օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Արամ Մար¬տի¬րոսյանը Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու ցուցումներով 2009թ. ապրիլից հոկտեմբերն ընկած ժամանակաընթացքում նույն եղանակով, տարածքային բաժնի կենսաթոշա¬կա¬ռուների վճա¬րային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստա¬ցած` ՀՀ տարածքից բա¬ցա¬կայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև` գոյություն չունեցող, ընդ¬հանուր` 7 կեն¬սաթոշակառուների տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաս¬տել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` Աշոտ Աբրահամյանի կողմից դիմումների հի¬ման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կող¬մից` այդ կեն¬սաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վե¬րահսկմամբ, հիշյալ կեն¬սաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմա¬նավոր¬վածութ¬յան համաձայն` Արթուր Սուքիասյանը մահացած և ՀՀ տարած¬քից բացա¬կա¬յող կենսա¬թոշա¬կա¬ռուների փոխարեն տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայութ¬յամբ ստորագրել է վճա¬րային ցու¬ցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո Վիգեն Գևորգյանը կենսա¬թոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հովհաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձ¬նապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար։
Բացի այդ` 2009 թվականին Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանին։ Նրա կազմակերպմամբ և անմիջական ցուցումներով` Հովհաննես Հովհաննիսյանը 2009թ. ընթացքում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստա¬ցած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ընդհանուր` 24 կենսաթոշա¬կա¬¬ռու¬ների տվյալներ, որոնց անվամբ խմբային շահերից ելնելով` պատրաստել է կենսաթոշակի կասեց¬ված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմում¬ներ։ Աշոտ Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից` այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճա¬րա¬յին ցուցակ¬ներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ դիմումներով կամ առանց այդ դիմումների` Հովհաննես Հովհաննիսյանը տարածքային բաժնում կենսաթոշակառուների և նրանց կենսաթոշա¬կի կուտակ¬ված գումարների տվյալներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, ապա ուղարկել վճարային ծա¬ռա¬յություն` վճարման։ Այնուհետև ըստ պայմանավորվածության` նշված վճարային ցուցակների հիման վրա Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հովհան¬նես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 26.142.199 ՀՀ դրամ գումար։
Այնուհետև Վազգեն Խաչիկյանը, բացի Հովհաննես Հովհաննիսյանից և Արամ Մարտիրոս¬յանից և մյուսներից, 2010թ. ընթացքում կազմակերպված խմբում ընդգրկել է նաև Ծառայության «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանին, իսկ վերջինիս միջոցով նույն բաժնի պետի տե¬ղա¬կալ Համլետ Մարտիրոսյանին և գլխավոր մասնագետ-օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանին։ Պետական բյուջեից պաշտոնեական կեղծիքի միջոցով յուրացման եղանակով առանձնապես խո¬շոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ, Ծառայությունում ստուգումներ իրակա¬նաց¬նող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով, անձամբ և Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով հրահանգավորել է տարածքային բաժինների հիշյալ պետերին` վճարումը կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համար տարածքային շտեմարան¬նե¬րից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները։ Տարած¬քային բաժնի պետերը, Վազգեն Խաչիկյանի ուղղակի ցուցումով շտեմարաններից այդ տվյալներն առանձ¬նաց¬նելուց հետո, առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության, խմբային շահերից ելնելով, այդ տվյալները ներկայացրել են խմբի անդամ Վահագն Խաչատրյա¬նին, ով տրամադրել է կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համապա¬տաս¬խան ծած¬կագրերը։ Այդպիսիք ստանալուց հետո կենսաթոշակառուների տվյալներն ընդգրկել են վճարային ցուցակներում, ապա Հովհաննես Հովհաննիսյանը, Արամ Մարտիրոսյանը և Սարգիս Սարգսյանն այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց վճարային ցուցակներում կեղծել են ստո¬րագրություն¬ները, իրենց ստորագրություններով և կնիքով հաստատել վճարային ցուցակները, իսկ Սամվել Էլբակյանի հանձնարարությամբ վճարային ցուցակները կազմել և իրենց ստո¬րագրութ¬յամբ հաս¬տատել են Համլետ Մարտիրոսյանն ու Հրանուշ Դանիելյանը։ Կեղծ տվյալներ պարու¬նա¬կող վճա¬րային ցուցակները տարածքային բաժնի հիշյալ պետերն անձամբ ներկայացրել են խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգորյանին, ով ըստ ցուցակների` Վիգեն Գևորգյանի միջոցով դրա¬մարկղից ստացել է իրենց վստահված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 131.582.500 ՀՀ դրամ կեն¬սաթոշակի գումարները և փոխանցելով Վազգեն Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտա¬կել են։ Մասնավորապես.
- «Արաբկիրի» տարածքային բաժնում 2010թ. հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 23 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 22.837.572 ՀՀ դրամ գումար,
- «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնում 2010թ. հունիսին, սեպտեմբերին և հոկ¬տեմբերին 74 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 58.235.211 ՀՀ դրամ գումար,
- «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնում 2010թ. հոկտեմբերին առանց դի¬մում¬ների 26 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 30.020.622 ՀՀ դրամ գումար,
- «Շենգավիթի» տարածքային բաժնում 2010թ. հոկտեմբերին առանց դիմումների 24 գոր¬ծերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 20.489.226 ՀՀ դրամ գումար։
Հետագայում` 2010թ. դեկտեմբերի սկզբներին, Ծառայությունում ստուգումներ իրակա¬նաց¬նող ստուգողներից հանրորեն վտանգավոր արարքի հետքերը վերացնելու և չբացահայտվելու նպա¬տակով Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վահագն Խաչատրյանը վճարային տեղե¬կատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները»։
Գործով ամբաստանյալ Բագրատ Մուրադյանը «ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հար¬ցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության /այսուհետ` ծա¬ռա¬¬յության/ պետ Վազգեն Խաչիկյանի, նույն ծառայության տեղեկատվական համակարգերի և վեր¬լու¬ծության վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ, իր կնոջ քրոջ ամուսնու` Վահագն Խաչատրյանի, վերջինիս քրոջ ամուսնու` Արմեն Խա¬չատրյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով 2007-2008թթ ընկած ժամանա¬կա¬հատ¬վա¬ծում պե¬տությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված ա¬ռանձ¬¬նապես խոշոր չափերի` 21.811.676 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև օժան¬դակել են կազմակերպված խմբի պաշտոնատար անձանց պաշտոնեական կեղծիք կատարելուն։
Այսպես. Բագրատ Մուրադյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորութ¬յամբ 2007 թվականին ընդգրկվել է ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի կողմից այդ նպա¬տա¬կով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` տեղեկատ¬վական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակ¬ման բաժ¬նի պետ Վահագն Խաչատրյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի և Արմեն Խաչատրյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրա¬վորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Բագրատ Մուրադ¬յանն ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Կազմակերպված խմբի անդամները պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նա¬խա¬պես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2007-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամներից Վահագն Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձնացրել է Երևան քա¬ղա¬քի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժիններում հաշվառված և երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած կեն¬սա¬թոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Աշոտ Աբրահամյանի հետ կազմել են կենսա¬թոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճա¬րելու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Աշոտ Աբրահամյանն ուղարկել է համապա¬տաս¬խան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշակառուներն ընդգրկվել են համապա¬տաս¬խան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայությունում, խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգորյանի վերահսկման ներքո, Բագրատ Մու¬րադյանն ու Արմեն Խաչատրյանն այցելել են վճարային ծառայություն և կենսաթոշա¬կա¬ռուների փոխարեն ստորագրել վճարային ցուցակներում` այդ եղանակով օժանդակելով խմբի պաշ¬¬տո¬նատար անձանց` պաշտոնեական կեղծիք կատարելուն։ Այնուհետև, 42 կենսաթո¬շա¬կա¬ռուների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 21.811.676 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները յուրացման եղանակով հափշտակելուց հետո, դրանց մի մասն Բագրատ Մուրադյանն ու Արմեն Խաչատրյանը փոխանցել են Վահագն Խաչատրյանին, իսկ մյուս մասը` Վիգեն Գևորգյանը Հովհաննես Գրիգորյանի միջոցով` Վազգեն Խաչիկյանին»։
Գործով ամբաստանյալ Արմեն Խաչատրյանը «ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարա¬րության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկ¬յանի, նույն ծառայության տեղեկատվական համակարգերի և վեր¬լու¬ծության վարչության սոցիա¬լա¬կան ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ, իր կնոջ եղբոր` Վահագն Խաչատրյանի, վերջինիս կնոջ քրոջ ամուսնու` Բագրատ Մու¬րադ¬յանի և մյուսների հետ կազմա¬կերպ¬ված խմբով 2007-2008թթ ընկած ժամանակահատ¬վա¬ծում պե¬տութ¬յունից յուրացման եղանա¬կով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձ¬նա¬պես խոշոր չափերի` 21.811.676 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև օժանդակել են կազմակերպված խմբի պաշտո¬նատար անձանց պաշտոնեական կեղծիք կատարելուն։
Այսպես. Արմեն Խաչատրյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2007 թվականին ընդգրկվել է ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի կողմից այդ նպատակով ստեղծ¬ված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վա¬հագն Խաչատրյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգ¬յա¬նի և Բագրատ Մուրադյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցա¬գոր¬ծության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Արմեն Խաչատրյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Կազմակերպված խմբի անդամները պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նա¬խա¬պես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2007-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամներից Վահագն Խաչատրյանն անձամբ, ինչպես նաև Արմեն Խաչատրյանի և Բագրատ Մուրադյանի միջոցով պարզել, ապա կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձնացրել է Երևան քաղա¬քի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժիններում հաշվառված և երկար տարի¬ներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած կեն¬սա¬թոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Աշոտ Աբրահամյանի հետ կազմել են կեն¬սաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճա¬րե¬լու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Աշոտ Աբրահամյանն ուղարկել է համապատասխան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշակառուներն ընդգրկվել են համապատասխան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառա¬յութ¬յու¬նում, խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգորյանի վերահսկման ներքո, կասեցված կենսա¬թո¬շակի գումարների վճարային ցուցակներում այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց կեղծ ստո¬¬րագրություններով վճարման փաստը հաստատելու համար Վահագն Խաչատրյանի ուղղորդ¬մամբ Արմեն Խաչատրյանն ու Բագրատ Մուրադյանն այցելել են վճարային ծառայություն և կենսա¬թո¬շակառուների փոխարեն ստորագրել վճարային ցուցակներում` այդ եղանակով օժանդա¬կե¬լով խմբի պաշտոնատար անձանց` պաշտոնեական կեղծիք կատարելուն։ Այնուհետև, 42 կեն¬սա¬¬թոշա¬կա¬ռուների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 21.811.676 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները յուրացման եղանակով հափշտակելուց հետո, դրանց մի մասն Արմեն Խաչատրյանն ու Բագրատ Մուրադյանը փոխանցել են Վահագն Խա¬չատրյա¬նին, իսկ մյուս մասը` Վիգեն Գևորգյանը Հովհաննես Գրիգորյանի միջոցով` Վազգեն Խաչիկյանին»։
Գործով ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհաննիսյանը «ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության պետի թիվ 240-ԱԿ հրամանով 2006թ. օգոստոսի 14-ից աշխատելով Երևան քաղա¬քի Արաբ¬կիրի տարած¬քա¬յին բաժնի պետի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վար¬չատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտո¬նա¬տար անձ և օժտված լինելով ծա¬ռա¬յության տարածքային բաժնի կանոնադրությամբ նախատեսված կենսա¬թոշակների և սոցիա¬լա¬կան այլ ծրագրերի նշանակման, վերահաշվարկման, վճարային ցուցակ¬ների կազմման գործըն¬թացը ղեկավարելու և վերահսկելու լիազորություններով` 2009-2010թթ. ընթացքում, օգտա¬գործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Վազգեն Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազ¬մա¬կերպված խմբով պե¬տութ¬յունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձ¬նա¬պես խոշոր չափերի` 48.979.771 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև կատարել է պաշ¬տոնեական կեղծիք։ Այսպես.
Օգտվելով իր լիազորություններից, մասնավորապես` այն, որ իր կողմից ընդունվել և վերահսկվել է կենսաթոշակառուների կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ ներկայացված դիմումները և դրանց հիման վրա վճարային ցուցակների կազմելն ու վճարման համար Երևան քաղաքի վճարային ծառայություն ուղարկելու գործընթացը, Հովհաննես Հովհան¬նիսյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթո¬շակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2009 թվականին նախապես համաձայնության գալով ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի հետ` ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանի, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի, վճա¬րա¬յին ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հան¬ցա¬գոր¬ծության կա¬տար¬ման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Հովհաննես Հովհան¬նիսյանը, ըստ իրեն վերա¬պահ¬ված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Հովհաննես Հովհաննիսյանը պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցում¬ներով` 2009թ. ընթացքում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մա¬հացած, ընդհանուր` 24 կենսաթոշակառուների տվյալներ, որոնց անվամբ, խմբային շահերից ել¬նելով, պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ։ Աշոտ Աբրահամյանի կողմից դիմումների հի¬ման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից` այդ կեն¬սա¬թո¬շակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ դիմում¬ներով կամ առանց այդ դիմումների` Հովհաննես Հովհաննիսյանը տարածքային բաժնում կենսա¬թո¬շակառուների և նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկել է վճա¬րային ցուցակներում, ապա ուղարկել վճարային ծառայություն` վճարման։ Այնուհետև ըստ պայ¬մա¬նավորվածության` նշված վճարային ցուցակների հիման վրա Վիգեն Գևորգյանը կեն¬սա¬թո¬շակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հովհաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս, իր հեր¬թին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 26.142.199 ՀՀ դրամ գումար։
Հովհաննես Հովհաննիսյանը և կազմակերպված խմբի մյուս անդամները, շարունակելով իրենց հանցավոր գործունեությունը, Ծառայության համակարգում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով Վազգեն Խաչիկյանի կազմա¬կերպ¬մամբ ու անմիջական ցուցումով Աշոտ Աբրահամյանը հրահանգավորել է` տարածքային բաժինների շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշա¬կա¬ռուների տվյալները և առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության` ներկայացնել խմբի անդամ Վահագն Խաչատրյանին` դեպոնենտի ելքագրման հա¬մար համապատասխան ծածկագրեր տրամադրելու համար։ Հովհաննես Հովհաննիսյանը 2010թ. հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին, խմբային շահերից ելնելով, առանց հիշյալ դիմումների, տարածքային բաժնի շտեմարանից ընտրած 23 կենսաթոշակառուների տվյալները` ներկայացրել է Վահագն Խաչատրյանին, ում կողմից տրամադրված ծածկագրերով կենսաթոշա¬կա¬ռուների տվյալներն ընդգրկել և կազմել է վճարային կեղծ ցուցակներ։ Այնուհետև, Հովհաննես Հովհան¬նիսյանը այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց կեղծել է ստորագրությունները և ցուցակներն անձամբ ներկայացրել խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգորյանին։ Վերջինս, ըստ ցուցակների, Վիգեն Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից անհիմն ելքագրել է առանձնապես խոշոր չափերով, ընդհանուր` 22.837.572 ՀՀ դրամ դեպոնենտ գումարները և փոխանցելով Վազգեն Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտակել են։
Հետագայում` 2010թ. դեկտեմբերի սկզբներին, ՀՀ սոցիալական ապահովության պետական ծառայության համակարգում ՀՀ ֆինանսների նախարարության կողմից ստուգումներ իրակա¬նաց¬նելու ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վահագն Խաչատրյանը վճարային տե¬¬ղե¬կատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ել¬քագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները»։
Գործով ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանը «2001թ. սեպտեմբերի 26-ից մինչև 2008թ. օգոստոսի 19-ն աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիա¬լա¬կան ապա¬հովության պետական ծառայության «Քանաքեռ-Զեյթու¬նի» տարածքային բաժնի, իսկ 2008թ. օգոստոսի 19-ից` «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պե¬տի տեղակալի պաշ¬տո¬նում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչա¬կան և վարչատնտեսական գոր¬ծառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ, լիազորված լինելով իրա¬կանացնելու կենսա¬թո¬շակների նշանակման, վերահաշվարկման և վճարման աշխատանք¬ների, ինչպես նաև` կեն¬սա¬թոշակների, սոցիալական ապահովագրության առանձին ծրագրերի իրականցման վերա¬բերյալ տեղեկությունները համակարգիչ մուտքագրելու, տվյալների շտեմա¬րանի համալրման, անհրա¬ժեշտ փոփոխությունների կատարման և վերլուծության գործընթացը, 2007-2009թթ. ընթաց¬քում Վազգեն Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետութ¬յունից յուրացման եղա¬նակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 44.691.831 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև կատարել է պաշտո¬նեական կեղծիք։
Այսպես.Արթուր Սուքիասյանը, օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը, օգտվելով իր լիազո¬րութ¬յուններից, մասնավորապես` այն, որ իր կողմից ընդունվել և վերահսկվել է կենսաթոշա¬կա¬ռուների կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ ներկայաց¬ված դիմում¬ները և դրանց հիման վրա վճարային ցուցակների կազմելն ու վճարման համար Երևան քաղաքի վճա¬րային ծառայություն ուղարկելու գործընթացը, Արթուր Սուքիասյանը, պետությունից յուրաց¬ման եղանա¬կով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտա¬կություն կատա¬րելու դիտավորությամբ 2007-2009թթ. ընթացում նախապես համաձայ¬նության գալով ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի հետ, ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատա¬կով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` Ծառայության կենսա¬թոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանի, տեղե¬կատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի, վճարային ծառայության պետ Հովհաննես Գրի¬գոր¬յանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի, ինչ¬պես նաև` «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտի¬րոս¬յանի հետ նա¬խա¬պես պայ¬մա¬նա¬վորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանք¬նե¬րի վերաբեր¬յալ, որում Արթուր Սուքիասյանն, ըստ իրեն վերապահված լիազորութ¬յուն¬ների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Կազմակերպված խմբի անդամները, պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով Արթուր Սուքիասյանը 2007թ. մարտից մինչև 2008թ հուլիսը ներառյալ ընկած ժամա¬նակահատվածում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև` գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 53 կենսաթոշակառուների տվյալները, խմբային շա¬հե¬րից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճա¬րումը վերսկսե¬լու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` այդ կենսաթոշակառուների անունից ներկայացրել է Աշոտ Աբրահամ¬յանին` կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու և կուտակված գումարներն ստանալու համար։ Այնու¬հետև կեղծ դիմումները սահմանված ընթացակարգով Աշոտ Աբրահամյանն ուղարկել է տարած¬քային բաժին, որտեղ կենսաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումար¬ների տվյալ¬ները Վահագն Խաչատրյանի վերահսկմամբ ընդգրկվել են վճարային ցու¬ցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավորվածության համա¬ձայն` Արթուր Սուքիասյանը վճարային ծառայությունում Հովհաննես Գրիգորյանի վերահսկմամբ կենսաթոշա¬կա¬ռուների փո¬խարեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակ¬նե¬րում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո վերջինիցս ստացած կենսաթոշակի գումար¬ները հանձնել է Աշոտ Աբրահամյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձ¬նապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 38.848.189 ՀՀ դրամ գումար։
Արթուր Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակված գումարներից Վազգեն Խաչիկ¬յանն ստացել է գումարի 70 տոկոսը` 27.193.732 ՀՀ դրամը, իսկ Աշոտ Աբրահամյանը, Հովհաննես Գրիգորյանը և Արթուր Սուքիասյանը` 10-ական տոկոսը` 3.884.819-ական ՀՀ դրամը։ Ստացված գումարների իր մասնաբաժնից Հովհաննես Գրիգորյանը Վիգեն Գևորգյանին ամսական տվել է 10.000-ից 40.000 ՀՀ դրամ։
2009 թվականից սկսած` կասեցված կենսաթոշակի /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիա¬զո¬րությունները վերապահվել են տարածքային բաժիններին։
Վազգեն Խաչիկյանը, կազմակերպված խմբում 2009թ. ընդգրկելով Ծառայության «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանին և 2008թ. օգոստոսի 19-ի հրա¬մանով նույն տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում նշանակված Արթուր Սուքիաս¬յանին, հանցավոր գործունեությունը շարունակել են վերջիններիս մասնակցությամբ։ Օգտվելով իրեն վերապահված լիազորություններից և օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Արամ Մար¬տի¬¬րոսյանը Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու ցուցումներով 2009թ. ապրիլից հոկտեմբերն ընկած ժամանակաընթացքում նույն եղանակով տարածքային բաժնի կենսաթոշա¬կա¬¬ռուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարած¬քից բա¬ցա¬կայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև` գոյություն չունեցող, ընդհա¬նուր` 7 կենսաթո¬շա¬կառուների տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատ¬¬րաս¬տել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` Աշոտ Աբրահամյանի կողմից դի¬մում¬ների հի¬ման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից այդ կենսա¬թո¬շակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վե¬րահսկմամբ, հիշյալ կենսա¬թոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալ¬¬ներն ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանա¬վոր¬վա¬ծութ¬յան համաձայն` Արթուր Սուքիասյանը մահացած և ՀՀ տարած¬քից բացակայող կենսաթոշա¬կա¬ռու¬ների փոխարեն տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայութ¬յամբ ստորագրել է վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հովհաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղա¬նակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար»։
Գործով ամբաստանյալ Սարգիս Սարգսյանը « ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության պետի թիվ 239-ԱԿ հրա¬մանով 2006թ. օգոստոսի 14-ից աշխատելով Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն տա¬րած¬¬քային բաժնի պետի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտա¬պես կազմակերպչական-տնօրինչա¬կան և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականաց¬նող պաշտոնատար անձ և օժտված լինելով ծառայության տարածքային բաժնի կանոնադրութ¬յամբ նախատեսված կեն¬սաթոշակների և սո¬ցիալական այլ ծրագրերի նշանակման, վերահաշ¬վարկման, վճարային ցուցակ¬ների կազման գործ¬ընթացը ղեկավարելու և վերահսկելու լիազորութ¬յուն¬ներով` 2010 թվականի հոկտեմբերին Վազգեն Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետութ¬յունից յուրացման եղանակով հափշտա¬կել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 30.020.622 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև կատարել է պաշտոնեական կեղծիք։ Այսպես.
Օգտվելով իր լիազորություններից, մասնավորապես այն, որ իր կողմից ընդունվել և վե¬րահսկվել է կենսաթոշակառուների կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ ներ¬կայացված դիմումները և դրանց հիման վրա վճարային ցուցակների կազմելն ու վճարման համար Երևան քաղաքի վճարային ծառայություն ուղարկելու գործընթացը, Սարգիս Սարգսյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գու¬մար¬ների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2010 թվականի հոկտեմբերին նա¬խա¬պես համաձայնության գալով ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի հետ` ընդգրկվել է վեր¬ջի¬նիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս ան¬դամ¬ների` ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանի, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահո¬վագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի, վճարային ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցա¬գոր¬ծության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Սարգիս Սարգսյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2010թ. հոկտեմբերին կազ¬մա¬կերպված խմբի անդամներն օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում, ծառայության համակարգում ստուգումներ իրա¬¬կանացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով Վազգեն Խաչիկյանն անձամբ և Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով հրահանգավորել է` տարածքային բաժին¬ների շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթո¬շակա¬ռու¬ների տվյալները, որոնք, առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկա¬յության, ներկայացրել են խմբի անդամ Վահագն Խաչատրյանին` դեպոնենտի ելքագրման համար համապատասխան ծածկագրեր տրամադրելու համար։ Սարգիս Սարգսյանը, խմբային շահերից ելնելով, տարածքային բաժնի շտեմարանից ընտրելով 26 կենսաթո¬շա¬կառուների տվյալները` ներ¬կա¬յաց¬րել է Վահագն Խաչատրյանին, որի կողմից տրամադրված ծածկագրերով կենսաթո¬շա¬կա¬ռու¬¬ների տվյալներն ընդգրկել և կազմել է վճարային կեղծ ցուցակներ։ Այնուհետև, Սարգիս Սարգսյանն այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց կեղծել է ստորագրությունները և ցուցակ¬ներն անձամբ ներկայացրել խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգորյանին։ Վերջինս, ըստ ցուցակ¬ների, Վիգեն Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից անհիմն ելքագրել է առանձնապես խոշոր չափե¬րով, ընդհանուր` 30.020.622 ՀՀ դրամ դեպոնենտ գումարները և փոխանցելով Վազգեն Խաչիկ¬յանին` յուրացման եղանակով հափշտակել են։ Հափշտակված գումարից Սարգիս Սարգսյանը Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Հովհաննես Գրիգորյանի միջոցով ստացել է 1,5 միլիոն ՀՀ դրամ։
Հետագայում` 2010թ. դեկտեմբերի սկզբներին ՀՀ սոցիալական ապահովության պետական ծառայության համակարգում ՀՀ ֆինանսների նախարարության կողմից ստուգումներ իրականաց¬նե¬լու ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վահագն Խաչատրյանը վճարային տեղեկատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները»։
Գործով ամբաստանյալ Սամվել Էլբակյանը « ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախա¬րա¬րության սոցիա¬լական ապահովության պետական ծառայության պետի թիվ 90-ԱԿ հրա¬մանով 2005թ. հունվարի 12-ից աշխատելով Երևան քաղաքի Շենգա¬վիթի տարած¬քային բաժնի պետի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վար¬չատնտե¬սական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ և օժտված լինելով ծառայության տա¬րած¬քային բաժնի կանոնադրությամբ նախատեսված կենսաթո¬շակ¬ների և սո¬ցիա¬լական այլ ծրագ¬րե¬րի նշանակման, վերահաշվարկման, վճարային ցու¬ցակ¬ների կազմման գործընթացը ղեկա¬վա¬րե¬լու և վերահսկելու լիազորություններով` 2010 թվականի հոկտեմ¬բերին ընդգրկվելով ՀՀ աշխա¬տանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծա¬ռայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի կողմից կազմակերպված խմբում, կազմակերպել է Երևան քաղաքի Շենգավիթի տարածքային բաժնում, նույն բաժնի պետի տեղակալ Համլետ Մար¬տիրոս¬յանի և օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանի միջոցով, խմբային շահերից ելնելով վերջիններս տարածքային բաժնի շտեմարանից ընտրել են կասեցված 24 կենսաթոշակառուների տվյալներ և ներկայացրել է Վահագն Խաչատրյանին։ Վահագն Խաչատրյանի կողմից տրա¬մադրած ծած¬կագրերով Համլետ Մարտիրոսյանի և Հրանուշ Դանելյանի կողմից կենսաթո¬շա¬կա¬ռուների կեղծ տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելուց և իրենց սորագարությամբ հաս¬տատելուց հետո Սամվել Էլբակյանը, առանց կենսաթոշակների վճարման փաստը հաստատող կենսաթոշա¬կառուների ստրագրությունների, ցուցակներն անձամբ ներկայացրել է խմբի մյուս անդամ Հովհան¬նես Գրիգորյանին, ապա այդ ցուցակների հիման վրա վերջինս անհիմն կազմակերպել է գումարների ելքագրում։ Այսինքն` Վազգեն Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմա¬կերպված խմբով պե¬տութ¬յունից յուրացան եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձ¬նապես խոշոր ճափերի` 20.489.226 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ։
Այսպես, Օգտվելով իր լիազորություններից, մասնավորապես` այն, որ իր կողմից ընդունվել և վերահսկվել է կենսաթոշակառուների կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերա¬բերյալ ներկայացված դիմումները և դրանց հիման վրա վճարային ցուցակների կազմելն ու վճար¬ման համար Երևան քաղաքի վճարային ծառայություն ուղարկելու գործընթացը, Սամվել Էլբակ¬յանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գու¬մար¬ների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2010 թվականի հոկտեմբերին նա¬խա¬պես համաձայնության գալով ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի հետ` ընդգրկվել է վեր¬ջի¬նիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամ¬նե¬րի` ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանի, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահո¬վագրութ¬¬յան ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի, վճարային ծա¬ռայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի, ինչպես նաև` նույն տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Համլետ Մարտիրոսյանի և օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Սամվել Էլբակ¬յանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ` 2010թ. հոկտեմբերին կազմակերպված խմբի անդամները, օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում, ծառայության համակարգում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պա¬լատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով Վազգեն Խաչիկյանի անմիջական ցուցու¬մով Աշոտ Աբրահամյանը հրահանգավորել է` տարածքային բաժինների շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները և առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության` ներկայացնել խմբի անդամ Վա¬հագն Խաչատրյանին` դեպոնենտի ելքագրման համար համապատասխան ծած¬կագրեր տրա¬մադրելու համար։ Սամվել Էլբակյանը, Վազգեն Խաչիկյանի ցուցումը փոխանցելով Համլետ Մար¬տիրոսյանին և Հրանուշ Դանիելյանին` վերջիններս խմբային շահերից ելնելով տարածքային բաժ¬նի շտեմարանից ընտրել են 24 կենսաթոշակառուների տվյալները, որոնք, առանց հիշյալ դի¬մումների, Սամվել Էլբակյանը ներկայացրել է Վահագն Խաչատրյանին։ Վերջի¬նիս տրա¬մադրած ծածկագրերով Համլետ Մարտիրոսյանի ու Հրանուշ Դանիելյանի կողմից կենսաթո¬շակա¬ռու¬¬¬ների կեղծ տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելուց և իրենց ստորագրությամբ հաս¬տատելուց հետո Սամվել Էլբակյանը, առանց կենսաթոշակների վճարման փաստը հավաստող կեն¬սաթո¬շա¬կա¬ռուների ստորագրությունների, ցուցակներն անձամբ ներկա¬յաց¬րել է խմբի մյուս ան¬դամ Հով¬հան¬նես Գրիգորյանին։ Վերջինս, ըստ ցուցակների, Վիգեն Գևորգյանի միջոցով դրա¬մարկղից ան¬հիմն ելքագրել է առանձնապես խոշոր չափերով, ընդհա¬նուր` 20.489.226 ՀՀ դրամ դե¬պո¬նենտ գումարները և փոխանցելով Վազգեն Խաչիկյանին` յուրաց¬ման եղանակով հափշտա¬կել են։
Հետագայում` 2010թ. դեկտեմբերի սկզբներին, ՀՀ սոցիալական ապահովության պետական ծառայության համակարգում ՀՀ ֆինանսների նախարարության կողմից ստուգումներ իրականաց¬նե¬լու ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վահագն Խաչատրյանը վճարային տեղեկատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ել¬քագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները»։
Գործով ամբաստանյալ Համլետ Մարտիրոսյանը «2003 թվականից աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետա¬կան ծառայության Երևան քաղաքի «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշ¬տոնում, հանդիսա¬նա¬լով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գոր¬ծա¬ռույթներ իրակա¬նաց¬նող պաշտոնատար անձ, լիազորված լինելով իրականացնելու կենսա¬թոշակների նշանակման, վերահաշվարկման և վճարման աշխատանքների, ինչպես նաև` կենսա¬թոշակների, սոցիալական ապահովագրության առանձին ծրագրերի իրականցման վերաբերյալ տեղեկությունները համա¬կար¬գիչ մուտքագրելու, տվյալների շտեմարանի համալրման, անհրա¬ժեշտ փոփոխությունների կատարման և վերլուծության գործընթացը` 2010թ. ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 20.489.226 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև կատարել է պաշտոնեական կեղծիք։Այսպես.
Օգտվելով իր լիազորություններից` Համլետ Մարտիրոսյանը պետությունից յուրացման եղա¬¬նակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2010 թվականի հոկտեմբերին ընդգրկվել է ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վար¬չութ¬յան պետ Աշոտ Աբրահամյանի, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի, վճա¬րային ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի, նույն տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանի և օպե¬րատոր Հրանուշ Դանիելյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հան¬ցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Համլետ Մարտիրոսյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ` 2010թ. հոկտեմբերին կազմակերպված խմբի անդամները, օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում, ծառայության համակարգում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով Վազգեն Խաչիկյանի անմիջական ցուցու¬մով Աշոտ Աբրահամյանը հրահանգավորել է` տարածքային բաժինների շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները և առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության` ներկայացնել խմբի անդամ Վահագն Խաչատրյանին` դեպոնենտի ելքագրման համար համապատասխան ծածկագրեր տրա¬մադրելու համար։ Սամվել Էլբակյանը, Վազգեն Խաչիկյանի ցուցումը փոխանցելով Համլետ Մար¬տիրոսյանին և Հրանուշ Դանիելյանին, վերջիններս, խմբային շահերից ելնելով, տարած¬քա¬յին բաժնի շտեմարանից ընտրել են 24 կենսաթոշակառուների տվյալները, որոնք, առանց հիշյալ դի¬մում¬ների, Սամվել Էլբակյանը ներկայացրել է Վահագն Խաչատրյանին։ Վերջինիս տրա¬մադրած ծած¬կագրերով Հրանուշ Դանիելյանը կենսաթոշակառուների կեղծ տվյալներն ընդգրկել է վճա¬րային ցուցակներում, որոնք Համլետ Մարտիրոսյանի հետ իրենց ստորագրությամբ հաս¬տատելուց հետո Սամվել Էլբակյանը, առանց կենսաթոշակների վճարման փաստը հավաստող կենսա¬թո¬շակառուների ստորագրությունների, ցուցակներն անձամբ ներկայացրել է խմբի մյուս ան¬¬դամ Հովհաննես Գրիգորյանին։ Վերջինս, ըստ ցուցակների, Վիգեն Գևորգյանի միջոցով դրա¬մարկղից անհիմն ելքագրել է առանձնապես խոշոր չափերով, ընդհանուր` 20.489.226 ՀՀ դրամ դե¬պո¬նենտ գումարները և փոխանցելով Վազգեն Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտա¬կել են։
Հետագայում` 2010թ. դեկտեմբերի սկզբներին, ՀՀ սոցիալական ապահովության պետական ծառայության համակարգում ՀՀ ֆինանսների նախարարության կողմից ստուգումներ իրականաց¬նելու ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վահագն Խաչատրյանը վճարային տե¬ղե¬կատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ել¬քագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները»։
Գործով ամբաստանյալ Հրանուշ Դանիելյանը «1991 թվականից աշխատելով ՀՀ աշ¬խա¬տանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետա¬կան ծա¬ռայության Երևան քաղաքի «Շենգավիթի» տարածքային բաժնում`որպես օպերատոր, լիազոր¬ված լինելով իրականացնելու կենսաթոշակների, սոցիալական ապահովագրության առան¬ձին ծրագ¬րերի իրա¬կանց¬ման վերաբերյալ տեղեկությունները համակարգիչ մուտքագրելու, տվյալ¬ների շտեմարա¬նի համալրման, անհրաժեշտ փոփոխությունների կատարման և վերլուծության, ինչպես նաև` վճարային ցուցակները կազմելու գործընթացը` 2010թ ընթացքում Վազգեն Խաչիկյա¬նի և մյուս¬ների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 20.489.226 ՀՀ դրամ կենսաթո¬շակի գումարներ, ինչպես նաև օժանդակել է պաշտոնեական կեղծիք կատարելուն։ Այսպես.
Օգտվելով իր լիազորություններից` Հրանուշ Դանիելյանը պետությունից յուրացման եղա¬նա¬կով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կա¬տա¬րելու դիտավորությամբ 2010 թվականի հոկտեմբերին ընդգրկվել է ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանի, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալա¬կան ապահո¬վագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի, վճարային ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի, նույն տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանի և պետի տեղա¬կալ Համլետ Մարտիրոսյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրա¬վորած հան¬ցա¬գործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Հրանուշ Դանիել¬յանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ` 2010թ. հոկտեմբերին կազմակերպված խմբի անդամները, օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում, ծառայության համակարգում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալա¬տի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով Վազգեն Խաչիկյանի անմիջական ցուցումով Աշոտ Աբրահամյանը հրահանգավորել է` տարածքային բաժինների շտեմարաններից ընտրել եր¬կար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները և առանց կասեցված կեն¬սաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության` ներկայացնել խմբի անդամ Վա¬հագն Խաչատրյանին` դեպոնենտի ելքագրման համար համապատասխան ծածկագրեր տրա¬մադրելու համար։ Սամվել Էլբակյանը, Վազգեն Խաչիկյանի ցուցումը փոխանցելով Համլետ Մար¬տիրոսյանին և Հրանուշ Դանիելյանին, վերջիններս, խմբային շահերից ելնելով, տարած¬քային բաժնի շտեմարանից ընտրել են 24 կենսաթոշակառուների տվյալները, որոնք, առանց հիշյալ դիմումների, Սամվել Էլբակյանը ներկայացրել է Վահագն Խաչատրյանին։ Կազմա¬կերպ¬ված խմբի պաշ¬տոնատար անձանց օժանդակելով` Հրանուշ Դանիելյանը Սամվել Էլբակյանի միջոցով Վա¬հագն Խաչատրյանի տրամադրած ծածկագրերով կենսաթոշակառուների կեղծ տվյալ¬ներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, որոնք Համլետ Մարտիրոսյանի հետ իրենց ստո¬րագրութ¬յամբ հաս¬¬տատելուց հետո Սամվել Էլբակյանը, առանց կենսաթոշակների վճարման փաս¬տը հավաստող կեն¬սաթոշակառուների ստորագրությունների, ցուցակներն անձամբ ներկայացրել է խմբի մյուս ան¬¬դամ Հովհաննես Գրիգորյանին։ Վերջինս, ըստ ցուցակների, Վիգեն Գևորգյանի միջոցով դրա¬մարկղից անհիմն ելքագրել է առանձնապես խոշոր չափերով, ընդհանուր` 20.489.226 ՀՀ դրամ դե¬պոնենտ գումարները և փոխանցելով Վ.Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտա¬կել են։
Հետագայում` 2010թ. դեկտեմբերի սկզբներին, ՀՀ սոցիալական ապահովության պետական ծառայության համակարգում ՀՀ ֆինանսների նախարարության կողմից ստուգումներ իրակա¬նաց¬նելու ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վահագն Խաչատրյանը վճարային տե¬ղեկատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ել¬քագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները»։
Առաջադրված մեղադրանքների հիմնավորվածության վերաբերյալ հետևության մեղադրող կողմը հանգել է հետևյալ ապացույցների գնահատման արդյունքներով.
Գործով ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ 1991 թվակա¬նից աշխատել է ՀՀ ԱՍՀՆ սոցիալական ապահովության պետական ծառայությունում և զբաղեցրել տարբեր պաշտոններ։ 2001 թվականից մինչև 2008թ. օգոստոսի 15-ն աշխատել է ՍԱՊԾ Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնում` որպես բաժնի պետի տեղակալ, իսկ դրանից հե¬տո նշանակվել է Ծառայության Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշ¬տոնում։
Մինչև 2009 թվականը` դեպոնենտ կենսաթոշակների ստացման դիմումներն ընդունվել են ծառայության կենսաթոշակային վարչությունում և ուղեկցական գրությամբ ուղարկվել տարած¬քային բաժին, որտեղ բաժնի պետի կամ իր կողմից տեսուչներին մակագրվելուց հետո համա¬կարգչի միջոցով հաշվարկել են վճարման գումարի չափը, կազմել վճարային ցուցակներ և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ 2009 թվականից` դեպոնենտ գումարների վերա¬բեր¬յալ դիմումներն ընդունվել են տարածքային բաժիններում, ուղարկվել ծառայության կենսա¬թո¬շակային վարչություն, որտեղ ուսումնասիրվելուց հետո դրանք ուղարկվել են տեղեկատվական բաժին, այնուհետև վճարման թույլտվությամբ և համապատասխան գրությամբ դիմումներն ուղարկ¬վել են տարածքային բաժին` ցուցակավորման։
2007 թվականին ՍԱՊԾ կենսաթոշակային վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանն առաջարկել է տարածքային բաժնի շտեմարանից ընտրել մոտ 10 և ավել տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալներ, նրանց անվամբ լրացնել դեպոնոնտ ստանալու վերա¬բեր¬յալ դիմումներ, դրանք մուտքագրել ընդհանուր բաժնում և ուղարկել Քանաքեռ-Զեյթունի տա¬րած¬քային բաժին, որոնց հիման վրա կկազմվեն վճարման ցուցակներ և կուղարկվեն վճարումների ծառայություն։ Գումարները ելքագրելու մասին խոստացել է տեղեկացնել վճարում¬ների ծառա¬յութ¬յան պետ Հովհաննես Գրիգորյանին։ Աշոտ Աբրահամյանը միաժամանակ հայտնել է, որ նշված գործընթացի մասին ղեկավարությունը տեղյակ է, վերջիններիս հետ ամեն ինչ հստակեցրել է, և այդ գործողության արդյունքում յուրաքանչյուրին կտրվի ելքագրված գումարի 10 տոկոսի չափով մասնաբաժին։ Աշոտ Աբրահամյանը նախնական տվել է 2-3 կենսաթոշա¬կա¬ռուների տվյալներ, որոնք նշված են եղել նրա նոթատետրում։
Այնուհետև տարածքային բաժնի համակարգչային շտեմարանից դուրս է գրել կենսա¬թո¬շա¬կառուների տվյալները և հնարավորինս ճշտել նրանց` ՀՀ-ից բացակայելու և մահա¬ցած չլինելու վերաբերյալ փաստերը։ Մի քանի օր անց Աշոտ Աբրահամյանը կրկին կանչել է իրեն և պահանջել է ներկայացնել կենսաթոշակառուների ցուցակը, ուսումնասիրել և հայտնել է, որ յուրաքանչյուր ամիս պետք է լրացվեն և ներկայացվեն երկուսից չորս դիմումներ։ Դրանից հետո տվյալ ամսին 3-ից 4 կենսաթոշակառուների անուններով կազմել է դիմումներ և ներկայացրել Աշոտ Աբրա¬համ¬յանին, ապա վերջինիս պահանջով ստորագրել է այդ դիմումների տակ։ Աշոտ Աբրահամյանը հու¬սադրել է, որ անհանգստանալ պետք չէ, հետագայում հարց չի առաջանա, և հարկ եղած դեպքում կհայտնի, որ իր բաժնի աշխատակիցները ևս տեղյակ են այդ դիմումներից։ Այդ ամսին ստացել է Աշոտ Աբրահամյանի կողմից մակագրված և ծառայության ղեկավարի կողմից ստորագրված, գրանցված դիմումները, մյուս դիմումների հետ կազմվել են դեպոնենտացված գումարների վճար¬ման ցուցակներ և սահմանված կարգով ուղարկվել են վճարումների ծառայություն։ Մի քանի օր անց Աշոտ Աբրահամյանը կանչել և աշխատասենյակում իրեն է տվել նշված դիմումներով դուրս գրված ընդհանուր գումարի 10 տոկոսը։ Այդ եղանակով հետագայում կազմել է դիմումներ, տվել Աշոտ Աբրահամյանին և մի քանի օր անց նրանից ստացել է գումարը։ Բացի այդ` որոշ դեպքերում Աշոտ Աբրահամյանի առաջարկով ներկայացել է վճարման ծառայություն, որտեղ վճարող Վիգե¬նին հայտնել է, որ պետք է ստորագրի վճարային ցուցակներում` կենսաթոշակառուների փո¬խա¬րեն։ Վիգենը հայտնել է, որ այդ մասին վճարման ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանն իրեն արդեն տեղյակ է պահել։ Ինքն ստորագրել է ցուցակներում և Վիգենից ստացել է դեպոնենտ գու¬մա¬րի 50 տոկոսը, որը Աշոտ Աբրահամյանին փոխանցելուց հետո նրանից ստացել է ընդհանուր ելքագրված գումարի 10 տոկոսի չափով գումար։ Բոլոր դեպքերում Աշոտ Աբրահամյանին ներկայացված դիմումներով կենսաթոշակառուների տվյալները վերջինս գրանցել է նոթատետրում և դրանց դիմաց նշել իր անունը։
Նկարագրված եղանակով 2007-2008թթ. ընթացքում իր կողմից դիմումներ են կազմվել, և կենսաթոշակի դեպոնենտ գումարներ ելքագրվել Քանաքեռ-Զեյթուն տարածքային բաժնում հաշ¬վառված կենսաթոշակառուներ` Արամ Վարդանյանի անվամբ 2008թ. հունիսին ելքագրված` 812730 դրամ, Մամիկոն Սարգսյանի անվամբ 2008թ. մարտին ելքագրված` 633735 դրամ, Հայկազ Հով¬հաննիսյանի անվամբ 2008թ. մայիսին ելքագրված` 794840 դրամ, Դանիել Առաքելովի ան¬վամբ 2008թ. հուլիսին ելքագրված` 884242 դրամ, Հակոբ Հակոբյանի անվամբ 2008թ. հունվարին ելքագրված` 723185 դրամ, Աննա Կարայանովայի անվամբ 2008թ. փետրվարին ելքագրված` 783450 դրամ, Վարդուշ Պետրոսյանի անվամբ 2008թ. փետրվարին ելքագրված` 774600 դրամ, Սեդա Ստեպանյանի անվամբ 2008թ. մարտին ելքագրված` 616515 դրամ, Մարիամ Աբաջյանի անվամբ 2008թ. ապրիլին ելքագրված` 899200 դրամ, Եվգենիա Թումանյանի անվամբ 2008թ. ապրիլին ելքագրված` 807384 դրամ, Արշակ Մարտոյանի անվամբ 2008թ. ապրիլին ելքագրված` 734613 դրամ, Մարի Թոփալյանի անվամբ 2008թ. մայիսին ելքագրված` 918125 դրամ, Հայկանուշ Դարբինյանի անվամբ 2008թ. մայիսին ելքագրված` 821986 դրամ, Ռուզաննա Սարգսյանի անվամբ 2008թ. մայիսին ելքագրված` 823101 դրամ, Խաթուն Ղարախանյանի անվամբ 2008թ. հունիսին ելքագրված` 807264 դրամ, Սելեմյա Հակոբջանյանի անվամբ 2008թ. հունիսին ել¬քագրված` 812730 դրամ, Մարիա Սալախյանի անվամբ 2008թ. օգոստոսին ելքագրված` 840134 դրամ, Անդրանիկ Պապանյանի անվամբ 2008թ. հունվարին ելքագրված` 812567 դրամ, Նինա Շաքարյանի անվամբ 2008թ. ապրիլին ելքագրված` 842688 դրամ, Անտիկ Կարախանովի անվամբ 2008թ. հուլիսին ելքագրված` 881767 դրամ, Էմմա Գրիգորյանի անվամբ 2008թ. մարտին ելքագրված` 633735 դրամ, Լենդրուշ Հունանյանի անվամբ 2008թ. մայիսին ելքագրված` 500653 դրամ, Վեհանուշ Գեվորգյանի անվամբ 2008թ. հունիսին ելքագրված` 840324 դրամ, Սերգեյ Հարությունյանի անվամբ 2007թ. դեկտեմբերին ելքագրված` 767508 դրամ, Մելսիկ Բիլբուլյանի անվամբ 2007թ. դեկտեմբերին ելքագրված` 534936 դրամ, Միխայիլ Սոլովյովի անվամբ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված` 636802 դրամ, Նինա Սարգսյանի անվամբ 2007թ. նոյեմբերին ել¬քագրված` 572260 դրամ, Մանուկ Կրկյաշարյանի անվամբ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված` 526505 դրամ, Զարմիկ Վերդյանի անվամբ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված` 505109 դրամ, Մանուշ Գյորգյանի անվամբ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված` 858257 դրամ, Արաքսյա Հակոբյանի անվամբ 2007թ. հունիսին ելքագրված` 600711 դրամ, Նաիրա Օսիկյանի անվամբ 2008թ. փետրվա¬րին ելքագրված` 776400 դրամ, Ալեքսանդր Կապատարովի անվամբ 2008թ. հունվարին ելքագրված` 733680 դրամ, Վարդանուշ Դաշտոյանի անվամբ 2008թ. հունվարին ելքագրված` 765000 դրամ, Էվելինա Տեր-Հովհաննիսյանի անվամբ 2008թ. փետրվարին ելքագրված` 765300 դրամ, Մարինա Իվոլկինայի անվամբ 2008թ. փետրվարին ելքագրված` 756400 դրամ, Անժելա Բեյբութի անվամբ 2008թ. փետրվարին ելքագրված` 764500 դրամ, Սմբատ Յաղմուրյանի անվամբ 2008թ. մարտին ելքագրված` 604200 դրամ, Սեդա Բոգոմոլնայայի անվամբ 2008թ. մարտին ել¬քագրված` 676911 դրամ, Ֆիրուզա Հովհաննիսյանի անվամբ 2008թ. մարտին ելքագրված` 799613 դրամ, Վասիլի Ֆրոլովի անվամբ 2008թ. մարտին ելքագրված` 687138 դրամ, Աբունիկ Վանալյանի անվամբ 2008թ. ապրիլին ելքագրված` 793008 դրամ, Հռիփսիմե Տաշյանի անվամբ 2008թ. ապրի¬լին ելքագրված` 722986 դրամ, Սիրանուշ Պետրոսյանի անվամբ 2008թ. մայիսին ելքագրված` 788659 դրամ, Խաչատուր Այվազովի անվամբ 2008թ. մայիսին ելքագրված` 788238 դրամ, Ասյա Սահակյանի անվամբ 2008թ. մայիսին ելքագրված` 788209 դրամ, Մարտուն Ղազարյանի անվամբ 2008թ. մայիսին ելքագրված` 816801 դրամ, Գարուշ Արշակյանի անվամբ 2008թ. հունիսին ելքագրված` 812730 դրամ, Արմենակ Գրիգորյանի անվամբ 2008թ. հուլիսին ելքագրված` 895400 դրամ, Թամարա Գազիրյանի անվամբ 2008թ. հուլիսին ելքագրված` 882362 դրամ, Մանուշակ Վերանյանի անվամբ 2007թ. մարտին ելքագրված` 478074 դրամ, Գոհարիկ Բաղ¬դասարյանի ան¬վամբ 2007թ. դեկտեմբերին ելքագրված` 147000 դրամ, Հենրիկ Բադասյանի անվամբ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված` 603924 դրամ գումարները։
2009թ. ընթացքում ծառայության Ավան և Նոր Նորք տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանի խնդրանքով գնացել է վճարումների ծառայություն, ստորագրել Վիգեն Գևորգյա¬նի կողմից իրեն ներկայացված վճարային ցուցակներում ընդգրկված կենսաթոշակա¬ռուներ Ալեք¬սանդր Նիկողոսյանի, Ջեմմա Շախբազյանի, Աննա Ավանեսովայի, Թադևոս Բաղիևի, Մարի Աճեմ¬¬յանի, Ռոզա Կոստանյանի, Ֆաինա Մելքոնյանի տվյալների դիմաց, սակայն որևէ գումար չի ստա¬¬ցել, նրանց անվամբ ելքագրված գումարներից հետագայում նույնպես մասնաբաժին չի ստացել։
Գործով ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհաննիսյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ 2009 թվականին սոցիա¬լական ապահովության ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի բանավոր հրահանգով պարբե¬րա¬բար դեպոնենտագրված կենսաթոշակառուների տվյալներ է ընդգրկել Արաբ¬կիրի տարածքային բաժնի վճարային ցուցակներում և ուղարկել վճարային ծառայություն` վճարում կատարելու համար։ Այնուհետև վճարային ծառայության վճարող տեսուչ Վիգենի մոտ ինքն անձամբ ստո¬րագրել է վճարային ցուցակներում կենսաթոշակառուների անվան «ստացող» սյունակում, Վազգեն Խաչիկյանի հետ ունեցած նախնական պայմանավորվածության համա¬ձայն` անհիմն ելքագրված դեպոնենտ գումարի 25 տոկոսը վերցրել է իրեն, իսկ մնացածը փո¬խան¬ցել է ՍԱՊԾ կենսա¬թո¬շա¬կային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրա¬համյանին։ Բացի այդ` 2010 թվականի ընթացքում ՀՀ վերահսկիչ պալատն ստու¬գումներ է անց¬կաց¬րել սոցիալական ապահովության ծառայությունում, այդ թվում` նաև Արաբկիրի սոցիա¬լա¬կան ապահովության տարած¬քային բաժնում։ 2010 թվականի մայիսին աշխատասենյակ է հրա¬վիրել ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանը և հայտնել է, որ ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստու¬գումների հետ կապված` անհրա¬ժեշտ է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած և դեպո¬նեն¬տագրված կենսաթոշակի գումարներ անհիմն ելքագրել և փոխանցել իրեն, միաժամանակ պար¬զաբանել է, որ առանց դեպոնենտ գումար ստանալու վերաբերյալ դիմումների` այդ կենսա¬թո¬շա¬կառուների տվյալները կտրամադրի անձամբ։ Դրանից հետո Վազգեն Խաչիկյանը 2010 թվականի հունիսից մինչև հոկտեմբերը տրամադրել է յուրաքանչյուր ամիս շուրջ 10 կենսաթո¬շա¬կառուի տվյալներ, որոնք իր կարգադրությամբ Արաբկիրի տարածքային բաժնում ընդգրկվել են դե¬պոնենտ կենսաթոշակների վճարային ցուցակներում, ապա ստորագրվել, կնքվել իր կողմից և ու¬ղարկվել վճարային ծառայություն` գումարները ելքագրելու համար։ Հետագայում, երբ ստացվել է ՀՀ վերահսկիչ պալատի ակտը, որտեղ Արաբկիրի սոցիալական ապահովության տարածքային բաժնում արձանագրված են եղել 2008-2009 թվականների խախտումներ` շուրջ 30-ից 35 միլիոն դրամի վնասի տեսքով, հասկացել է, որ Վազգեն Խաչիկյանը 2010 թվականի ընթացքում անհիմն ելքագրված դեպոնենտ կենսաթոշակի գումարներով որևէ խնդիր չի լուծել։ Վազգեն Խաչիկյանից պարզաբանումներ ստանալու նպատակով 2010 թվականի դեկտեմբերին Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանի հետ հանդիպել են նրան։ Վերջինիս պատ¬կանող «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայում զրույցի ընթացքում Վազգեն Խաչիկ¬յանից պա¬հանջել է վերականգնել հափշտակված գումարները ։ Վազգեն Խաչիկյանը խոս¬տացել է, որ կվերականգնի և ի հավաստումն խոստման` ինչ-որ հաշվարկներ կատարելով` գրել է պարտա¬վո¬րագիր, թե իբր իրեն պարտք է 90 միլիոն դրամ գումար, որը պարտավորվում է վերա¬դարձնել մինչև փետրվարի 3-ը։
Գործով ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհաննիսյանն իր ցուցմունքները պնդել է նաև Վազգեն Խաչիկյանին` առերես։
Գործով ամբաստանյալ Սարգիս Սարգսյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ 2010 թվա¬կանի հունիս-հուլիս ամիս¬ների ընթացքում ՀՀ վերահսկիչ պալատն ստուգումներ է անցկացրել իր ղեկավարած Էրեբունի և Նուբարաշենի սոցիալական ապահովության տարածքային բաժնում։ 2010 թվականի աշնանը կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանը հրավիրել և հայտ¬նել է, թե կապված ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգումների հետ` անհրաժեշտ է 20 միլիոն ՀՀ դրամ գումար, և առաջարկել է ներկայացնել դեպոնացված կենսա¬թոշակառուների ցանկը` հիշյալ գու¬մարն ելքագրելու համար։ 1-2 օրվա ընթացքում տարածքային բաժնի համակարգչային շտե¬մա¬րա¬նից ընտրել է 5 և ավելի տարիներ կենսաթոշակ չստացած 26 կենսաթոշակառուների տվյալ¬ները, ապա` Ծառայության տեղեկատվական բաժնից ստացել դեպոնենտ գումարների վճա¬րային ցուցակներ կազմելու ծածկագրերը, կազմել վճարային ցուցակները։ Կազմված ցուցակ¬նե¬րում ստո¬րագրել է կենսաթո¬շա¬կառուների անվան դիմացի գումարի «ստացող» սյունակում, կնքել ու ստորագրել, ապա ներկայացրել է վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանին։ Արդյունքում ելքագրված 30.020.622 դրամ գումարը Հովհաննես Գրիգորյանը փոխանցել է Վազգեն Խաչիկյանին։ Շուրջ 8-10 օր անց հանդիպել է Հովհաննես Գրիգորյանին և Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ նրանից ստացել է 1.500.000 ՀՀ դրամ։ Տեղյակ է, որ նույն եղանակով դեպո¬նենտ կենսաթոշակի գումարներ են անհիմն ելքագրվել նաև Շենգավիթի, Արաբկիրի և Խորհրդա¬յինի սոցիալական ապահովության տարածքային բաժիններում, որոնք նույնպես տրվել են Վազգեն Խաչիկյանին։ Հիշյալ վճարումների տվյալները շտեմարանից ջնջվել են Ծառայության տեղեկատվական բաժնում։
Գործով ամբաստանյալ Սարգիս Սարգսյանն իր ցուցմունքները պնդել է նաև Վազգեն Խաչիկյանին և Հովհաննես Գրիգորյանին առերես։
Գործով ամբաստանյալ Սամվել Էլբակյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ 2010 թվա¬կանի մարտից ՀՀ վերահսկիչ պալատն ստուգումներ է անցկացրել Ծառայությունում, այդ թվում` Շենգավիթի տարածքային բաժնում։ 2010 թվականի հոկտեմբերի սկզբներին կենսաթոշակային ապահովութ¬յան և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանը հրավիրել և տեղե¬կաց¬րել է, որ ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգումների հետ կապված խնդիրներ կարգավորելու համար անհրաժեշտ է գումար հավաքել, ինչի շուրջ զրուցելու համար պետք է հանդիպել ծառա¬յության պետ Վազգեն Խաչիկյանին։ Նույն պահին հանդիպել է Վազգեն Խաչիկյանին, ով առանց մանրամասնելու հայտնել է, որ ՀՀ վերահսկիչ պալատի հետ խնդիրներ կան, որի լուծման համար անհրաժեշտ գումարները պետք է ելքագրվեն տարածքային բաժնում հաշվառված, երկար տարի¬ներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների անվամբ, իսկ ելքագրման եղանակը մանրա¬մասնել է Աշոտ Աբրահամյանը։ Ըստ վերջինիս` պետք է ներկայացվեր դեպոնենտում գտնվող կենսաթոշակառուների ցանկ, որոնց անվամբ հնարավոր կլինի անհիմն ելքագրել շուրջ 25-ից 30 միլիոն դրամ գումար։ Ինքը նշված հանձնարարականի մասին տեղեկացրել է տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Համլետ Մարտիրոսյանին և օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանին, ովքեր, հրա¬հանգի համաձայն, առանց դեպոնենտ գումարների վճարման հիմք հանդիսացող դիմումների, առանձ¬¬նացրել են երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած 24 կենսաթոշակառուների ցան¬կը, հանձնել իրեն։ Վճարային ցուցակներ կազմելու համար նշված ցանկով տեղեկատվական բաժ¬նի պետ Վահագն Խաչատրյանից ստացել է համապատասխան ծածկագրեր, փոխանցել Համլետ Մարտիրոսյանին և Հրանուշ Դանիելյանին, իսկ վերջիններս այդ ծածկագրերով կազմել են վճարային ցուցակներ և ստորագրել։ Այնուհետև վճարային ցուցակներն ուղարկվել են վճա¬րումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանին, ով էլ ելքագրել և պայմանավոր¬վածության համաձայն` գումարները փոխանցել է Վազգեն Խաչիկյանին։ Գումարները ելքագրե¬լուց հետո Հովհաննես Գրիգորյանը հետ է վերադարձրել վճարային ցուցակները` կենսա¬թո¬շակա¬ռուների անվան դիմաց ստորագրությունները կեղծելու և վճարման փաստն ապահովելու համար։ Ցուցակ¬ներն ստանալով` դրանք պատռել ու հետ չի վերադարձրել։
Հետագայում իր հանձնարարությամբ օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանը տարածքային բաժնի կենսաթոշակների վճարային բազան էլեկտրոնային կրիչով տարել է ծառայության տեղե¬կատվական համակարգերի և վերլուծության վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի մոտ, ով էլ, 24 կենսաթո¬շակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված գումարները շտեմարանի տվյալներից մեխանիկական միջամտությամբ ջնջելով, զրոյացրել է։ Մեղադրյալ Սամվել Էլբակյանն իր ցուցմունքները պնդել է Վազգեն Խաչիկյանին և Հովհաննես Գրիգորյանին` առերես։
Գործով ամբաստանյալ Համլետ Մարտիրոսյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ 2003 թվականից աշխատում է Շենգավիթ տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում։ 2010թ. սեպտեմբերի վերջին բաժ¬նի պետ Սամվել Էլբակյանից տեղեկացել է, որ Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանը հանձնա¬րարել է «դեպոնենտ գումար դուրս գրել` ընդհանուր գործի համար և որքան շատ, այնքան` լավ»։ Սամվել Էլբակյանը հայտնել է` ղեկավարի հրահանգը պետք է կա¬տա¬րեն, որի համար անհրաժեշտ էր բազայում գտնել երկար ժամանակ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալներ։ Սամվել Էլբակյանի ցուցումով օպերատոր Հրանուշ Դանիել¬յանն առանձնացրել և նրան է ներկայացրել տարբեր կենսաթոշակառուների դեպոնենտ գործերի ցանկը, որը վերջինս ներկա¬յացրել է Վ.Խաչիկյանին։ Այնուհետև առանց դեպոնենտ կենսաթոշակն ստանալու վերա¬բեր¬յալ դիմումի` Ծառայությունից ստանալով բանավոր թույլտվությունը և հա¬մա¬պա¬տասխան ծած¬կագրերը` Սամվել Էլբակյանի հանձնարարությամբ Հրանուշ Դանիելյանը նշված կենսա¬թո¬շակա¬ռու¬¬ներին ընդգրկել է դեպոնենտ կենսաթոշակների վճարման ցուցակում։ Սամվել Էլբակյանի հանձնարա¬րությամբ նշված ցուցակներն ստորագրել են ինքն ու Հրանուշ Դանիել¬յանը` կատա¬րե¬լով «անկապ» ստորագրություն։ Ցուցակը տվել են Սամվել Էլբակյանին` վճարումների ծառա¬յությանը հանձնելու համար, տեղեկություն չունի անհիմն ելքագրված մոտ 17-ից 18 միլիոն դրամ գումարի ճակատագրից։
Գործով ամբաստանյալ Հրանուշ Դանիելյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ 1991 թվա¬կա¬նից աշխատում է Շենգավիթ տարածքային բաժնում` որպես կենսաթոշակների գծով օպերա¬տոր։ 2010թ. հոկտեմ¬բերին բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանի հանձնարարությամբ համա¬կարգչային բազայից առանձ¬նացրել և նրան է տվել տևական ժամանակով կենսաթոշակ չստացած և դեպո¬նենտում գտնվող 20-ից ավելի կենսաթոշակառուների տվյալներ։ Հաջորդ օրը Սամվել Էլբակյանը տեղեկատվության և վերլուծության բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանից ստացել է նշված կեն¬սա¬թոշակառուների անհատական ծածկագիր կոդերը, դրանք տրամադրել է իրեն և հանձնա¬րարել է կազմել վճարային ցուցակներ։ Նշված թոշակառուները դեպոնենտ ստանալու վերաբերյալ դիմումներ չեն գրել, և բացակայել են այդ գումարները վճարելու հիմքերը, սակայն Սամվել Էլբակ¬յանը հավաստիացրել է, որ անհանգստանալու կարիք չկա, այդ մասին տեղյակ են Ծառայության պետը` Վազգեն Խաչիկյանը, և մյուս ղեկավարները։ Սամվել Էլբակյանի տված անհատական ծածկագրերի հիման վրա կազմել է վճարային ցուցակ, որը Սամվել Էլբակյանի խնդրանքով ստորագրել են ինքը և բաժնի պետի տեղակալ Համլետ Մարտիրոսյանը։ Սամվել Էլբակյանից տեղեկացել է, որ այդ գումարներն անհրաժեշտ են Վազգեն Խաչիկյանին և վերջինս մի քանի օրից այդ գումարը կվերականգնի, սակայն հետագայում նշված գումարները որևէ մեկը չի վերականգնել։ Ընդհանուր առմամբ` կազմված վճարային ցուցակով ելքագրվել է մետ 20.000.000 ՀՀ դրամից ավել գումար։
Գործով ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ 2005թ. հուն¬վարի 14-ից մինչև 2010թ. դեկտեմբերի 17-ն աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարութ¬յան սո¬ցիա¬լական ապահովության պետական ծառայության պետի պաշտոնում` ղեկավարել է ծառա¬յության ենթակա վարչությունների և բաժինների միջոցով իրականացվող կեն¬սաթոշակների և սոցիալական այլ վճարումների նշանակման, վերահաշվարկման, վճարման գործառույթները։
Կենսաթոշակի դեպոնենտ գումարների անհիմն ելքագրման վերաբերյալ տեղեկություններ չունի, որևէ պաշտոնյա, պատասխանատու անձի, այդ թվում` Աշոտ Աբրահամյանին, Հովհաննես Գրիգորյանին, տարածքային բաժնի պետեր Հովհաննես Հովհաննիսյանին, Արամ Մարտիրոս¬յանին, Սարգիս Սարգսյանին և Սամվել Էլբակյանին, ինչպես նաև` պետի տեղակալ Արթուր Սուքիասյանին հանձնարարություն չի տվել և չի կազմակերպել անհիմն դեպոնենտ գումարներ ելքագրելու համար։ Արաբկիրի տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանին երբևէ 90 մլն ՀՀ դրամ գումարի պարտավորագիր չի տվել, նման պարատավորագիր չի գրել և ստորագրել։
Պարտավորագրի, դրա վերաբերյալ դատաձեռագրաբանական փորձաքննության եզրա¬կա¬ցութ¬յան և ընդհանրապես իր դեմ առերես ցուցմունքներ տված անձանց ցուցմունքների վերա¬բերյալ մեկնաբանություններ չի տվել։
ՀՀ վերահսկիչ պալատի կողմից Գյումրու տարածքային բաժնում 2010թ. մայիսին ստու¬գումներ իրականացնելու ընթացքում ահազանգ է ստացել, որ տարածքային բաժնի կողմից ստու¬գողներին տեղեկատվություն չի տրամադրվել։ Այդ կապակցությամբ խորհրդակցություն է հրավի¬րել, որին մասնակցել են Ծառայության պետի տեղակալ Արա Հարությունյանը, վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանը, վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանը, Գյումրու տա¬րած¬քային բաժնի պետ Էդուարդ Վարժապետյանը, օպերատոր Արթուր Աբրահամյանը և այ¬լոք։ Խորհրդակցության ժամանակ Էդուարդ Վարժապետյանին հանձնարարել է ստուգողներին տրա¬մադրել տեղեկատվությունը, իսկ Արա Հարությունյանին հանձնարարել է հսկողություն սահմանել տեղեկատվության տրամադրման նկատմամբ։ Խորհրդակցության ժամանակ Գյումրու տարած¬քա¬յին բաժնի որևէ խախտման, դրա արդյունքում պատճառված վնասի հատուցման քննար¬կում տեղի չի ունեցել, որևէ գումար չի պահանջել, հիշյալ վնասի վերականգնման համար ոչ ոք գումար չի տվել։
Գործով ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամյանը ցուցմունքներով` այն մասին, որ 1999 թվա¬կա¬նից աշխատելով Ծա¬ռա¬յության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի ա¬պա¬հովման վարչութ¬յան պետի պաշտոնում` իրականացրել է վարչության կանոնադրությամբ նա¬խա¬տեսված գործառույթ¬ներ, այդ թվում` վճարումը կասեցված կենսաթոշակների վերա¬կանգնման /դեպոնենտի/ վերաբեր¬յալ դիմումների ընդունումը։
Դեպոնենտ գումարների վճարման դիմումները վարչությունում ընդունելուց հետո ուղարկ¬վել են տարածքային բաժին, որտեղ սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի հսկողությամբ կենսաթոշակառուների տվյալներն ընդգրկվել են վճարային ցու¬ցակ¬¬ներում և ուղարկվել վճարումների ծառայություն` վճարման։ 2009 թվականից սկսած դեպո¬նենտ գումարների դիմումներն ընդունվել են տարածքային բաժիններում։ Դիմումներն ընդունվե¬լուց հետո ուղարկվել են իրեն։ Վարչությունում կազմվել է եզրակացություն, թույլատրվել վճարման վերսկսումը, ապա սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի մի¬ջո¬ցով ուղարկվել է տարածքային բաժին` վճարային ցուցակներ կազմելու և վճարման ուղարկելու համար։
Աշխատասենյակից խուզարկությամբ հայտնաբերված երկու նոթատետրերում 2005-2008թթ. ընթացքում ըստ ամիսների գրառել է կենսաթոշակառուների և նրանց գումարն ստանալու համար դիմած անձանց անունները, որոնց բացակայության պայմաններում Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ կազմել է դեպոնենտ գումարների վճարման դիմումներ, ապա տվյալների մշակ¬ման բաժնի միջոցով ուղարկել տարածքային բաժին, որտեղ այդ կենսաթոշակառուներն ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարման։ Վճարումների ծառայություն ներ¬կայացել են կենսաթոշակառուների հարազատները, որոնց Վազգեն Խաչիկյանի հանձնա¬րա¬րութ¬յամբ և վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանի գիտությամբ, ում նախա¬պես հանձնել է կենսաթոշակառուների տվյալները, տեսուչ-վճարողը վճարել է դեպոնենտ գումարի 50 տոկոսը, իսկ մնացած 50 տոկոսը Հովհաննես Գրիգորյանը փոխանցել է Վազգեն Խաչիկյանին։ Նոթատետրերում կենսաթոշակառուների տվյալները գրառելու նպատակը եղել է Վազգեն Խաչիկ¬յանին ամենամսյա հաշվետվություն տալը։
Քանի որ անձամբ կենսաթոշակառուների հարազատներին չի հանդիպել, նրանց անվամբ դիմումներն իր խնդրանքով լրացրել և ստորագրել է տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանը, ում յուրաքանչյուր դիմում լրացնելու համար վճարել է 5000 դրամ, ինչի մասին տեղե¬կացված է եղել Վազգեն Խաչիկյանը։ Ըստ պայմանավորվածության` իր պարտակա¬նութ¬յուն¬ների մեջ մտել է միայն դիմումներ պատրաստելը, իսկ կենսաթոշակառուների հարազատների հետ անձամբ չի առնչվել, նրանց անձը պարզելու և վերջիններս տվյալ կենսաթոշակառուների հարա¬զատ¬ները հանդիսանալու փաստի ճշտման հետ առնչություն չի ունեցել։ Կենսաթոշակառուների բացակայության պայմաններում դեպոնենտ գումարների վճարման հաշվառում վարել է նաև Վա¬հագն Խաչատրյանը, ում հետ յուրաքանչյուր ամիս կատարված վճարումների վերաբերյալ Վազգեն Խաչիկյանին հաշվետվություն են ներկայացրել։
2008թ. հունվարին Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Արթուր Սուքիասյանը դիմել է իրեն և հայտնել, որ դեպոնենտ գումարների կեսն ստանալու պայմանով իրեն են դիմել ՀՀ-ից բացակայող կենսաթոշակառուների հարազատներ։ Այդ մասին Վազգեն Խաչիկյանին տեղեկացնելուց հետո վերջինիս համաձայնությամբ թույլատրել է Արթուր Սուքիաս¬յանին վճարել։ Համաձայնության գալուց հետո Արթուր Սուքիասյանն իրեն է ներկայացրել տարբեր կենսաթոշակառուների անվամբ լրացված դիմումներ, որոնք սահմանված կարգով ուղար¬կել է վճարման։ 2008թ. ամռանը Հովհաննես Գրիգորյանից տեղեկացել է, որ Արթուր Սու¬քիասյանը բազմիցս ներկայացել է վճարումների ծառայություն և կենսաթոշակառուների փոխա¬րեն ստացել դեպոնենտ գումարի 50 տոկոսը, որի մասին Հովհաննես Գրիգորյանը նախապես տեղե¬կացրել էր Վազգեն Խաչիկյանին և ստացել վերջինիս թույլտվությունը։ Նույն ժամանակ ինչ-որ կենսաթո¬շա¬կառուի բողոքից պարզել է, որ Արթուր Սուքիասյանը կենսաթոշակառուներին գումար չի վճարել, նրանից պահանջել է հետ վերադարձնել ստացած գումարի կեսը /ընդհանուր գումարի 25 տոկոսը/, ինչն Արթուր Սուիքիասյանը մաս-մաս վերադարձրել է, իսկ ինքն իր հերթին գումարն ամբող¬ջութ¬յամբ փոխանցել է Վազգեն Խաչիկյանին։ Վերահսկիչ պալատի ստուգումների ժամանակ տեղե¬կացել է, որ Արթուր Սուքիասյանի ներկայացրած դիմումներով, որոնց հիման վրա դեպոնենտ գու¬մարներ են ելքագրվել, կենսաթոշակառուներն իրականում եղել են մահացած։
Ընդհանուր առմամբ յուրաքանչյուր ամսվա վերջում դեպոնենտ գումարների վճարման դիմաց Վազգեն Խաչիկյանից ստացել է 150-300 հազար դրամ։
2010թ. մայիսին Վերահսկիչ պալատի աշխատակիցներն ստուգում են իրականացրել Գյումրու տարածքային բաժնում։ Ստուգումների ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանը խորհրդակցութ¬յուն է հրավիրել, որին մասնակցել են նաև Արա Հարությունյանը, Հովհաննես Գրիգորյանը, Գյում¬րու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վարժապետյանը, օպերատոր Արթուր Աբրա¬համ¬յանը, վճարումների ստորաբաժանման պատասխանատու Ռուբեն Մնացականյանը։ Խորհրդակ¬ցութ¬յան ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանը ներկայացրել է կենսաթոշակի կրկնակի վճարման խախտում¬ները, որի արդյունքում վնասը կազմել է շուրջ 29.000.000 դրամ։ Քննարկման ժամանակ Արթուր Աբրա¬համյանը խոստովանել է, որ ինքն է կատարել այդ խախտումները, և Վազգեն Խաչիկյանն Էդուարդ Վարժապետյանին հանձնարարել է կարճ ժամկետում վերականգնել հիշյալ գումարը։ Գումարի վերականգնման հարցը եղել է Վազգեն Խաչիկյանի անմիջական հսկողության տակ, քանի որ ըստ Էդուարդ Վարժապետյանի` նա գրեթե ամեն օր զանգահարել և պահանջել է գումարը։ Էդուարդ Վարժապետյանը մաս-մաս տվել է գումարը Վազգեն Խաչիկյանին, որից 9.000.000 դրամը 2010թ. հունիսին տվել է իրեն` Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելու համար, իսկ ինքը վերջինիս համաձայնությամբ նույն օրը տվել է Արա Հարութ¬յունյանին, ով փոխանցել է Վազ¬գեն Խաչիկյանին։
Հիշյալ գումարը Վազգեն Խաչիկյանը պետական բյուջե չի վճարել, քանի որ ըստ ստուգ¬ման արդյունքների` Գյումրու տարածքային բաժնում թույլ տրված խախտումների արդյունքում պատճառված վնասի վերականգնում չի արձանագրվել։
2010թ. մարտին Վերահսկիչ պալատի կողմից իրականացվող ստուգումների ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանն իրեն և Հովհաննես Գրիգորյանին հրավիրել է աշխատասենյակ և հայտնել, որ մի քանի տարածքների միջոցով անհրաժեշտ է դեպոնենտ գումարներ ելքագրել` ստուգումների հետ կապված որոշ հարցեր կարգավորելու համար։ Արաբկիրի տարածքային բաժնի պետ Հով¬հաննես Հովհաննիսյանին ու Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժնի պետ Արամ Մար¬տի¬րոս¬յանին Վազգեն Խաչիկյանն անձամբ, իսկ Շենգավիթի տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակ¬յանին ու Էրեբունի և Նուբարաշենի տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին` իր միջոցով, հրավիրել և հայտնել է դեպոնենտ գումարների ելքագրման անհրաժեշտության մասին և որ յուրա¬քանչյուր տարածքում պետք է ելքագրվի 25-30 մլն. դրամ դեպոնենտի գումար։ Այնուհետև գու¬մար¬ների ելքագրման եղանակի շուրջ Վազգեն Խաչիկյանի հետ ունեցած պայմանավոր¬վա¬ծության համաձայն` տարածքային բաժնի հիշյալ պետերին առանձին-առանձին, հրահան¬գա¬վորել է, որ վերջիններիս կողմից արդեն շտեմարաններից առանձնացված և ներկայացրած կենսա¬թո¬շակա¬ռու¬ների ցուցակներով դեպոնենտ գումարները պետք է ելքագրվեն առանց համապատաս¬խան դի¬մում¬ների։ Վազգեն Խաչիկյանը գումարների ելքագրման եղանակի վերաբերյալ համա¬պա¬տասխան հանձնարարություններ է տվել նաև տեղեկատվական և վերլուծական բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանին և վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանին, քանի որ տարածքային բաժնի պետերն առանց դիմումների նախ տեղեկատվական բաժնից ստացել են համապատասխան ծածկագրերը` վճարային ցուցակներ կազմելու համար, ապա ցուցակները ներ¬կայացրել են վճարումների ծառայություն` գումարները ելքագրելու համար։ Թե ովքեր և ինչ հանգամանքներում են գումարները ելքագրել, ապա` փոխանցել Վազգեն Խաչիկյանին, տեղե¬կութ¬յուններ չունի։ Ըստ նախնական պայմանավորվածության` Վազգեն Խաչիկյանը խոստացել է ել¬քագրված գումարներից իրեն, ինչպես նաև` Սամվել Էլբակյանին և Սարգիս Սարգսյանին մաս¬նաբաժին տալ` 3-4 մլն դրամի չափով։ Իր մասնաբաժնից հրաժարվել է, իսկ Սամվել Էլբակ¬յանին և Սար¬գիս Սարգսյանին մասնաբաժիններ տալուց տեղեկություններ չունի։ Առանց մասնա¬բաժին ստանալու ստուգողների հետ հարցեր կարգավորելու նպատակով դեպոնենտ գումարները ել¬քագրելու վերաբերյալ Վազգեն Խաչիկյանի առաջարկին համաձայնել է` նախկին տարիներին իր մասնակցությամբ թույլ տրված խախտումները չարձանագրելու շահագրգռվածութ¬յունից ելնե¬լով։
2010թ. վերջին և 2011թ. սկզբին Ծառայությունում իրականացվող ստուգումների ընթացքում Վահագն Խաչատրյանն անհանգստացել է դեպոնենտ գումարների ելքագրման հիշյալ տեղեկատ¬վությունն ստուգողներին տրամադրելու հարցով, ինքը խորհուրդ է տվել, որ «ճիշտ կլինի անհիմն ելքագրված գումարների տեղեկատվությունը չերևա»։
Գործով ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամյանն իր ցուցմունքները պնդել է Վազգեն Խաչիկ¬յանին` առերես։
Գործով ամբաստանյալ Հովհաննես Գրիգորյանը ցուցմունքներով` այն մասին, որ 2005թ. մայիսի 24-ից աշխա¬տել է Ծառայության վճարումների ծառայության պետի պաշտոնում և ղեկա¬վարել Երևան, Գյումրի և Վանաձոր քաղաքներում իրականացվող կենսաթոշակների և սոցիա¬լական այլ ծրագրերով նախա¬տեսված գումարների վճարումները, հսկողություն իրականացրել այդ գործառույթների նկատմամբ։ Վճարումների ծառայության Երևան քաղաքի վճարային խմբում իրա¬կանացվել են կասեցված կեն¬սաթոշակների /դեպոնենտ/ վճարումները, որոնք իրականացրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգ¬յա¬նը։
Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ ՀՀ-ից բացակայող կենսաթոշակառուների հարազատներին, ծանոթներին դեպոնենտ գումարներ են վճարվել 2005թ-ից մինչև 2010թ. դեկտեմ¬բեր ամիսն ընկած ժամանակահատվածում։ Դեպոնենտ գումարների վճարման վերաբերյալ դի¬մում¬ներն ընդունել է Աշոտ Աբրահամյանը, իսկ վճարումների ծառայությունում Վիգեն Գևորգ¬յանը կենսաթոշակառուների հարազատներին վճարել է կենսաթոշակի գումարների մի մասը։ Վճարման ծառայությունում պահված կենսաթոշակի գումարներից յուրաքանչյուր ամիս հավաքվել է 1-2,5 մլն դրամ գումար, որը Վիգեն Գևորգյանից ստացել և փոխանցել է Վազգեն Խաչիկյանին, իսկ վերջինս յուրաքանչյուր ամիս իրեն տվել է 100-200 հազար դրամի չափով մասնաբաժին։ Ստա¬ցած գումարի իր մասնաբաժնից յուրաքանչյուր ամիս 10-40 հազար դրամ տվել է Վիգեն Գևորգյանին։
2008թ. հունվարից հուլիսն ընկած ժամանակահատվածում մի քանի անգամ Վիգեն Գևորգյանը տեղեկացրել է, որ Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Արթուր Սուքիասյանը ներկայացել է կենսաթոշակառուի դեպոնենտ գումարն ստանալու և հայտնել, որ ղեկավարությունը տեղյակ է։ Ինքն այդ մասին ճշտել է Աշոտ Աբրահամյանից ու Վազգեն Խաչիկ¬յանից, հավաստիացել, որ ղեկավարությունը տեղյակ է, ապա` թույլատրել Վիգեն Գևորգյա¬¬¬նին` վճարումը կատարելու։ Յուրաքանչյուր դեպքում Արթուր Սուքիասյանն ստացել է դեպոնենտ գու¬մարի կեսը, իսկ վճարումների ծառայությունում թողած մյուս կեսը Վիգեն Գևորգյանից ստացել ու Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով փոխանցել է Վազգեն Խաչիկյանին։ Տեղեկություն չի ունեցել, որ վճա¬րային ցուցակներում ընդգրկված կենսաթոշակառուները, ում գումարները վճարվել են Արթուր Սուքիասյանին, հանգուցյալ են։
2010թ. մայիսի վերջերին Վազգեն Խաչիկյանը տեղեկացրել է, որ ստուգումների հետ կապված խնդիրներ կարգավորելու նպատակով գումար է անհրաժեշտ, որի մի մասն ապահով¬վելու էր Արաբկիրի ու Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժնի պետերի` Հովհաննես Հովհան¬նիսյանի և Արամ Մարտիրոսյանի կողմից դեպոնենտ գումարների անհիմն ելքագրման միջոցով, սակայն այդ գումարները չեն բավարարել «հարցերը կարգավորելու» համար։ Վազգեն Խաչիկ¬յանն առաջարկել է վճարումների ծառայության դրամարկղից գումար տրամադրել, իսկ հաշվետ¬վություններում այդ գումարը ցույց տալ որպես դրամարկղային մնացորդ։ Ինքը հրաժարվել է Վազ¬գեն Խաչիկյանի առաջարկած պայմաններում գումար տրամադրելուց` պատ¬ճա¬ռա¬բանելով, որ գումարի ելքագրումն անհրաժեշտ է հիմնավորել ֆինանսական համա¬պատասխան փաս¬տաթղթե¬րով։ Որոշ ժամանակ անց Վազգեն Խաչիկյանից տեղեկացել է, որ նրա հանձնա¬րա¬րութ¬յամբ Արաբ¬կիրի տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանը, Ավան և Նոր Նորքի տարած¬քային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանը, Էրեբունի և Նուբարաշենի տարածքային բաժ¬նի պետ Սարգիս Սարգսյանը և Շենգավիթի տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանը պետք է կազմեն դեպոնենտ գումարների վճարային ցուցակներ, ներկայացնեն իրեն, ապա այդ ցուցակ¬ների հիման վրա անհիմն ելքագրված գումարներն ինքը պետք է հանձնի Վազգեն Խաչիկյանին։
Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարության մասին հայտնել է Վիգեն Գևորգյանին, միաժա¬մա¬նակ հանձնարարել, որ վերջինս հիշյալ վճարային ցուցակներում «վճարողի» սյունա¬կում չստո¬րագրի, քանի որ այդ ցուցակները հանդիսանալու են գումարների ելքագրման փաս¬տաթղթային հիմքերը։ Սեպտեմբերին և հոկտեմբերին հիշյալ տարածքային բաժինների պետերը կազմել և ներկայացրել են դեպոնենտ գումարների վճարային ցուցակներ, որոնց հիման վրա Վիգեն Գևորգյանից վերցրել և Վազգեն Խաչիկյանին է հանձնել անհիմն ելքագրված գումարները։ Բացի Սամվել Էլբակյանի ներկայացրած Շենգավիթ տարածքի ցուցակներից` մյուս տարածքային բաժ¬նի պետերը ցուցակները ներկայացրել են կենսաթոշակառուների անվան դիմաց ստո¬րագրութ¬յունների առկայությամբ։ Գումարները ելքագրելուց և Վազգեն Խաչիկյանին փոխան¬ցելուց հետո ցուցակները Վիգեն Գևորգյանի ներկայությամբ հանձնել է Սամվել Էլբակյանին` կենսաթոշա¬կա¬ռուների անվան դիմաց ստորագրություններն ապահովելու համար, սակայն վերջինս, ստանալով ցուցակները, այլևս հետ չի վերադարձրել։
2010թ. հոկտեմբերին` գումարները ելքագրելուց օրեր անց, Վազգեն Խաչիկյանի հանձնա¬րարությամբ Սարգիս Սարգսյանին որպես մասնաբաժին տվել է ելքագրված գումարներից 1,5 մլն դրամ։
Հետագայում` 2011թ. կեսերին, հանդիպել է Հովհաննես Հովհաննիսյանին և տեղեկացել, որ նա, որպես հիշյալ գումարների վերադարձման երաշխիք, Վազգեն Խաչիկյանից 90 մլն. դրամի պարտավորագիր է վերցրել։
Գործով ամբաստանյալ Վահագն Խաչատրյանը ցուցմունքներով` այն մասին, որ 2005 թվա¬կանից աշխատելով Ծառայության տեղեկատվական համակարգերի և վերլուծության վար¬չության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետի պաշտո¬նում` իրականացրել է տարածքային բաժիններից կենսաթոշակների և սոցիալական այլ ծրագրե¬րով նախատեսված վճարների շտեմարանների ստացման, գրանցման, ֆինանսական պահան¬ջագրերի ստացման և ստուգման, կենսաթոշակային համակարգի շտեմարանների վերահսկման գոր¬ծառույթները։ Ծառայության, ինչպես նաև` տարածքային բաժինների տեղեկատվական համա¬կարգը գործել է համակարգչային «Աքսես» ծրագրային ապահովմամբ։ Ծառայության շտեմարանը ձևավորվել է տարածքային բաժիններից ամենամսյա տեղեկատվության համալրման արդյուն¬քում։ Շտեմարանում առկա «Թոշսումա» աղյուսակից հնարավոր է դիտարկել կենսաթոշա¬կա¬ռու¬ների անհատական վճարումները և, տիրապետելով «Աքսես» ծրագրին, հնարավոր է այդ աղյու¬սակում մեխանիկական միջամտությամբ կատարել ցանկացած փոփոխություններ։ Նույն շտեմա¬րանում առկա է նաև վճարային տվյալների աղյուսակը, որում մեխանիկական միջամտութ¬յամբ վճարային տվյալների փոփոխման դեպքում այդ տվյալները ֆինանսական հաշվետվութ¬յունների հետ համադրելու դեպքում կառաջացնեն շեղումներ։
2007թ. ստեղծել է առանձին ֆայլ` «Դուդուկ» անվանմամբ, որում արտացոլել և վարել է ՀՀ-ից բացակայող կենսաթոշակառուների և նրանց անվամբ անհիմն ելքագրված կենսաթոշակի դե¬պո¬նենտ գումարների տվյալները։ Այդ տեղեկություններն ընտրել է շտեմարաններում առկա, երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած և դեպոնենտում գտնվող կենսաթոշակառուների տվյալ¬ներից, ինչպես նաև` կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանից, ով կենսաթոշակառուներից ընդունել է դեպոնենտ գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներ։ «Դուդուկ» ֆայլում նշված կենսաթոշակառուների անվամբ Աշոտ Աբրահամյանի խնդրանքով և Վազգեն Խաչիկյանի գիտությամբ կազմել է կեղծ դիմումներ, ներ¬կա¬յացրել Աշոտ Աբրահամյանին, իսկ վերջինս յուրաքանչյուր դիմում կազմելու համար վճարել է 5.000 դրամ։ Աշոտ Աբրահամյանից տեղեկացել է, որ Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ ՀՀ-ից բացակայող կենսաթոշակառուների հարազատները պետք է ստանան դեպոնենտ գումարի կեսը, իսկ մնացած մասը` թողնեն վճարումների ծառայությունում։ «Դուդուկ» ֆայլից կենսաթոշա¬կա¬¬ռու¬ներ Մարուսյա Մանուչարյանի, Սուսաննա Ղազարյանի, Սրբուհի Ջարաջյանի, Պատվա¬կան Ավագյանի, Ռաֆիկ Բադալյանի, Օֆիկ Կարեյանի, ժանմարի Թեմուրջ¬յանի անվամբ դեպո¬նենտ գումարների դիմումները լրացրել, հանձնել է Աշոտ Աբրահամյանին, ապա վճարումների ծառայութ¬յունում իր խնդրանքով քրոջ ամուսինը` Արմեն Խաչատրյանը, և կնոջ քրոջ ամուսինը` Բագրատ Մու¬րադյանը, ստացել են գումարների 50 տոկոսը` շուրջ 1.900.000 դրամ, և հանձնել իրեն։ Վեր¬ջիններիս հայտնել է, որ գումարների 50 տոկոսն ստանալը ղեկավարության պայմանն է։
«Դուդուկ» ֆայլում կենսաթոշակառուների անվան դիմաց նշել է նաև այն անձանց անվան տառերը, ովքեր միջնորդել են այդ կենսաթոշակառուների դեպոնենտ գումարներն ստանալու հա¬մար, մասնավորապես` «arm» նշագրումը Արմեն Խաչատրյանն է, «b» նշագրումը` Բագրատ Մու¬րադյանը, «sa» նշագրումը` Արթուր Սուքիասյանը, «raz» նշագրումը` Ռազմիկ Ավշարյանը, «arsen» նշագրումը` Արսեն Բարսեղյանը, «mel» նշագրումը` Մելանյա Մկրտչյանը։ Ֆայլում «ab» նշագրու¬մով կենսաթոշակառուների տվյալները տրամադրել է Աշոտ Աբրահամյանը` դիմումներ լրացնելու համար, իսկ «n» նշագրումով կենսաթոշակառուների անվամբ դիմումները լրացրել և գումարները Բագրատ Մուրադյանի և Արմեն Խաչատրյանի միջոցով ստացել է անձամբ։
Տիրապետելով համակարգչային ծրագրին` Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնի պետ Արթուր Սուքիասյանի խնդրանքով դիտարկման աղյուսակներից զրոյացրել է կենսաթոշա¬կառու Ֆիրուզա Հովհաննիսյանի անվամբ նախկինում ելքագրված դեպոնենտ գումարի վճարման տվյալը։
2010թ. սեպտեմբերին և հոկտեմբերին Աշոտ Աբրահամյանը կենսաթոշակառուների ցու¬ցակներ է տրամադրել և հայտնել, որ սեպտեմբերին` Արաբկիրի, Ավան և Նոր Նորքի, իսկ հոկ¬տեմբերին` նաև Շենգավիթի ու Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժինների կենսա¬թո¬շա¬կառուների անվամբ Վազգեն Խաչիկյանի հանձանարարությամբ, առանց դեպոնենտ գումար¬ների վճարման հիմք հանդիսացող դիմումների և եզրակացությունների` անհրաժեշտ է հիշյալ տարած¬քային բաժինների պետերին տրամադրել դեպոնենտ գումարների վճարային ծածկագրեր։ Ինքը տարածքային բաժինների պետերին ծածկագրերը տրամադրելուց հետո ստացել է վճարա¬յին ցու¬ցակ¬ները, ձևավորել պահանջագրերը, որից հետո այդ կենսաթոշակառուների վճարային ցու¬ցակները նույն տարածքներում հաստատվելուց հետո ուղարկվել են վճարումների ծառայութ¬յուն` վճարման։ Նշված վճարումների տվյալներն ընդգրկվել են վճարային շտեմարանում և արտացոլվել փոխադարձ ակտերում։ 2011թ. հունվարի սկզբներին, կապված ստուգում կատարելու համար ՀՀ ֆինանսների նախարարության աշխատակիցներին վճարային տվյալներ տրամադրե¬լու հետ, անհանգստացել և դիմել է Աշոտ Աբրահամյանին` ճշտելու անհիմն վճարումների տվյալ¬ներն ստու¬գողներին տրամադրելու հարցը։ Աշոտ Աբրահամյանը կարծիք է հայտնել, որ «լավ կլինի` այդ վճա¬րումները չերևան»։ Վազգեն Խաչիկյանի հետ համաձայնեցնելուց հետո վերը նշված չորս տարածքներում անհիմն ելքագրված դեպոնենտ գումարների վճարումների տվյալները մեխանի¬կա¬կան միջամտությամբ շտեմարանից ջնջել է, ապա` տարածքային բաժինների պետերի միջոցով պահանջել վերջիններիս շտեմարանները և նույն վճարումների տվյալները ջնջել նաև տարածք¬ների շտեմարաններից։
Ինչպես 2010թ., այնպես էլ նախորդ տարիների ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանի, Աշոտ Աբրահամյանի պահանջով նրանց է տրամադրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած և դե¬պո¬նենտում գտնվող կենսաթոշակառուների տվյալներ։
Գործով ամբաստանյալ Վիգեն Գևորգյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ 2001թ. մինչև 2010թ. դեկտեմբերն աշխատել է վճարումների ծառայությունում` որպես Երևանի վճարային խմբի տեսուչ-վճարող։ Աշխատանքային պարտականությունների մեջ է մտել կասեցված կամ դադարեց¬ված /դեպոնենտ/ գումարների վճարումները կատարել անձամբ կենսաթոշակառուներին։ Այդ գու¬մար¬ները կուտակ¬վել և չեն վճարվել հիմնականում կենսաթոշակառուների` ՀՀ-ից բացակայելու պատ¬ճառով։ Վերջիններս, սկզբում 6, ապա` 12 ամիս կենսաթոշակ չստանալով, անձամբ դիմում են ներկա¬յաց¬րել մինչև 2008 թվականը կենսաթոշակային ապահովության վարչության պետ Աշոտ Աբրա¬¬համ¬յանին, իսկ 2009 թվականից` տարածքային բաժիններում։ Դիմումների հիման վրա տարած¬քային բաժիններում կազմել են վճարային ցուցակներ և ուղարկել վճարումների ծառա¬յություն` վճարման։ Դեպոնենտ գումարը բացառապես պետք է վճարվեր կենսաթոշակառուին։
2005թ. վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանը Ծառայության պետ Վազ¬գեն Խաչիկյանի անունից հանձնարարել է, որ դեպոնենտ գումարները վճարվեն կենսաթոշա¬կառուի հարազատներին։ Գիտակցելով, որ առանց կենսաթոշակառուի ներկայանալու վերջինիս հարազատին վճարելը սահմանված կարգի խախտում է, այնուամենայնիվ, կատարելով Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությունը` դեպոնենտ գումարներ է վճարել որպես կենսաթոշակառուի հարազատ ներկայացած անձանց։ Յուրաքանչյուր դեպքում մինչև կենսաթոշակառուի հարազա¬տին գումար վճարելը` այդ մասին զեկուցել է Հովհաննես Գրիգորյանին կամ Աշոտ Աբրահամ¬յա¬նին, ապա նրանց թույլտվությունն ստանալուց հետո կատարել է վճարումը։ Գումարներ ստացող անձինք թե կենսաթոշակառուի հետ ազգակցական կամ հարազատական ինչ կապեր ունեն, որևէ հնարավորություն չի ունեցել հավաստիանալու։ Վճարված գումարներից այն ստացող անձինք իրենց հայեցողությամբ 10.000-ից 150.000 դրամ գումար են թողել։ Ամսվա ընթացքում հավաքվել է շուրջ 1.200.000 դրամ գումար, որը փոխանցել է Հովհաննես Գրիգորյանին։
2008թ. սկզբներին Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Արթուր Սուքիասյանը շուրջ 6-7 ամիս շարունակ այցելել է վճարումների ծառայություն` կենսաթոշակա¬ռուի անվամբ դեպոնենտ գումար ստանալու, հայտնել, որ ղեկավարությունը տեղյակ է։ Այդ մասին Հովհաննես Գրիգորյանին զեկուցելուց և համոզվելուց հետո, որ իրոք ղեկավարությունը տեղյակ է, Արթուր Սուքիասյանին վճարել է դեպոնենտ գումարներ։ Արթուր Սուքիասյանը յուրաքանչյուր անգամ ստացել է գումարի կեսը, իսկ մյուս կեսը` թողել վճարումների ծառայությունում։ Այդ մասին ևս հայտնել է Հովհաննես Գրիգորյանին, ապա վերջինիս է տվել Արթուր Սուքիասյանի թողած գու¬մար¬ները։
Հիշյալ ժամանակահատվածում Հովհաննես Գրիգորյանից որպես վարձատրություն յուրա¬քանչյուր ամիս ստացել է 10.000-ից 40.000 դրամ գումար։
2010թ. հունիսին Արաբկիրի ու Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժիններից ստացված դեպոնենտ գումարների վճարային ցուցակներով Հովհաննես Գրիգորյանի գիտությամբ վճարում¬ներ է կատարել ոչ թե կենսաթոշակառուներին, այլ` ուրիշ անձանց։ Համաձայն Հովհաննես Գրիգոր¬յանի ցուցումի` այլ անձանց գումարներ վճարելու դեպքում վճարային ցուցակներում ինքը չի ստորագրել։ Նույն եղանակով, կրկին Հովհաննես Գրիգորյանի հանձնարարությամբ դեպոնենտ գումարներ է վճարել 2010թ. սեպտեմբերին հիշյալ երկու տարածքային բաժնի պետեր Հովհաննես Հովհաննիսյանին և Արամ Մարտիրոսյանին, իսկ հոկտեմբերին` նաև Էրեբունի և Նուբարաշենի ու Շենգավիթի տարածքային բաժնի պետեր Սարգիս Սարգսյանին և Սամվել Էլբակյանին։ Ըստ Հովհաննես Գրիգորյանի` այդ գումարները ելքագրվել են Վերահսկիչ պալատի ստուգումների հետ կապված Ծառայության օգտին հարցեր կարգավորելու նպատակով։ Բացի Շենգավիթի տարածքի վճարային ցուցակներից` մյուս երեք տարածքների վճարային ցուցակներում կենսաթոշակառու¬ների անվան դիմաց առկա են եղել ստորագրություններ։ Վճարումները կատարելուց հետո Շենգա¬վիթի տարածքի ցուցակները Հովհաննես Գրիգորյանը հանձնել է Սամվել Էլբակյանին` կենսաթո¬շա¬կառուների անվան դիմաց ստորագրություններն ապահովելու համար, սակայն այդ ցուցակները Սամվել Էլբակյանն այլևս հետ չի վերադարձրել։
Գործով ամբաստանյալ Վիգեն Գևորգյանն իր ցուցմունքները պնդել է Սամվել Էլբակ¬յա¬նին և Արթուր Սուքիասյանին` առերես։
Գործով ամբաստանյալ Արմեն Խաչատրյանը ցուցմունքներով` այն մասին, որ 2007-2008թթ. ընթացքում աներ¬որդու` Վահագն Խաչատրյանի խնդրանքով վճարումների ծառայութ¬յու¬նից ստացել է կենսաթոշա¬կա¬ռու¬ների կասեցված թոշակի գումարներ` ստորագրելով վճարային ցու¬ցակ¬¬ներում։ Նշված գումար¬ներն իրեն վճարել է Վիգեն անունով մի երիտասարդ, ով յուրա¬քանչ¬յուր անգամ վճարել է ցուցա¬կում առկա գումարի 50 տոկոսը։ Գումարներն ստանալով` ամեն ան¬գամ դրանք փոխանցել է Վահագն Խաչատրյանին և մասնաբաժին չի ստացել։ Վահագն Խա¬չատրյանը տեղեկացրել է, որ այդ գումարները նա պետք է փոխանցի կենսաթոշակառուների հա¬րա¬¬զատ¬ներին։ Նույն ժամանակահատվածում իր ծանոթները խնդրել են, որ նրանց` ՀՀ-ից բացա¬կայող բա¬րե¬կամների դեպոնենտ կենսաթոշակները Վահագն Խաչատրյանի միջոցով ստանան։ Վահագն Խաչատրյանն իրեն տեղյակ է պահել, որ նման դեպքերում նույնպես ստացվող գումարի կեսը պետք է թողնվի վճարումների ծառայությունում` ղեկավարության համար, և բացի դրանից` գումար ստացողները պետք է Վահագն Խաչատրյանին «մաղարիչ» անեն։ Իրեն դիմած անձանց ծա¬նո¬թացրել է Վահագն Խաչատրյանի հետ և հետագայում իմացել, որ նրանք գումարներն ստա¬ցել են։
Գործով ամբաստանյալ Բագրատ Մուրադյանը ցուցմունքներով` այն մասին, որ 2007-2008թթ. ընթացքում ծանոթ¬նե¬րը, իմանալով, որ կնոջ քրոջ ամուսինը` Վահագն Խաչատրյանը, աշ¬խատում է սոցապում, խնդրել են ծանոթացնել վերջինիս և նրա օգնությամբ ստանալ հանրա¬պե¬տութ¬յունից բացակայող նրանց հարազատների կասեցված կենսաթոշակների գումարները։ Ըստ Վա¬հագն Խաչատրյանի` գումար¬ները հնարավոր է ստանալ` դրանց կեսը վճարման ծառայութ¬յու¬նում թողնելու պայմանով։ Իրեն դիմած անձինք համաձայնել են պայմանին, ապա` Վահագն Խա¬չատրյանի օգնությամբ ստացել ՀՀ-ից բացակայող հարազատների կենսաթոշակները։ Նույն ժա¬մա¬նակահատվածում Վահագն Խաչատրյանի խնդրանքով մի քանի անգամ այցելել է վճար¬ման ծառայություն, վճարող-տեսուչ Վիգենին հայտնել Վահագն Խաչատրյանի ասած կենսաթո¬շա¬¬կառուի անուն ազգանունը, ապա վճարային ցուցակում ստորագրել է տվյալ թոշակառուի անվան դիմաց, ստացել է տեսուչի կողմից իրեն վճարած թոշակի գումարի կեսը և փոխանցել Վահագն Խաչատրյանին։ Վահագն Խա¬չատրյանից տեղեկացել է, որ գումարի մյուս կեսը վճար¬ման ծա¬ռայության միջոցով պետք է փոխանցվի ղեկավարությանը։
2005-2008թթ. ընթացքում կենսաթոշակառուների կամ նրանց հարազատների կողմից կա¬սեցված կենսաթոշակի գումարներ ստանալու համար Ծառայություն չդիմելու և գումարներ չստա¬նալու փաստերը մեղադրող կողմը հիմնավորված, իսկ մեղադրյալներ Աշոտ Աբրահամյանի, Հով¬հաննես Գրիգորյանի, Վահագն Խաչատրյանի, Վիգեն Գևորգյանի, Արմեն Խաչատրյանի և Բագ¬րատ Մուրադյանի ցուցմունքները, որ բոլոր դեպքերում կենսաթոշակառուների հարազատ¬ները դի¬մել և ստացել են կենսաթոշակի գումարները, հերքած է համարել ներքոհիշյալ վկաների ցուց¬մունք¬ներով.
Վկա Սուրեն Ռաթևոսի Մարտիրոսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ քրոջ ամուսինը` Հարություն Տիգրանի Սինանյանը, 1998 թվականի դեկտեմբերի 22-ից մեկնել է Ամերիկայի Միաց¬յալ Նահանգներ` մշտական բնակության, և երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերա¬դար¬ձել։ Հարություն Սինանյանը Հայաստանում այլ հարազատներ չունի, որևէ մեկի երբեք չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Ինքը կամ Հարություն Սինանյանը վերջինիս անվամբ 2007 թվականի ապրիլին ելքագրված 455.477 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Կառլեն Սմբատի Մաթևոսյանի դուստր, որպես վկա հարցաքննված Գոհարիկ Կառլենի Մաթևոսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հայրը 1999 թվականի հոկտեմբերի 27-ից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ 2007 թվականի սեպ¬տեմբերի 28-ին մահացել և հուղարկավորվել է հարազատների կողմից։ Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց հետո հայրը երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերադարձել, կենդանության օրոք որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Ինքը կամ հայրը վերջինիս ան¬վամբ 2007 թվականի ապրիլին ելքագրված 526.340 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Վկա Գոհարիկ Մաթևսյանն իր ցուցմունքին կից ներկայացրել է Կառլեն Մաթևոսյանի մահվան վկայականի պատճենը։
Վկա Սուսաննա Նիկոլայի Աբրամովայի ցուցմունքով` այն մասին, որ մորաքրոջ ամուսինը` Սերգեյ Արմենակի Մաթևոսյանը, ընտանիքով 2000 թվականից մեկնել է Ուկրաինայի Ուժգորոդ քա¬ղաք` մշտական բնակության, որտեղ 2007 թվականի հունիսի 16-ին մահացել և հուղար¬կա¬վոր¬վել է հարազատների կողմից։ Ուկրաինա մեկնելուց հետո Սերգեյը երբեք Հայաստանի Հանրա¬պե¬տություն չի վերադարձել, կենդանության օրոք որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստա¬նալու համար։ Ինքը կամ Սերգեյը վերջինիս անվամբ 2007 թվականի ապրիլին ելքագրված 471.455 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու ամուսիններ Հովհաննես Հովակիմի և Քնարիկ Եղիշի Աբելյանների դուստր, որպես վկա հարցաքննված Լեյլի Հովհաննեսի Աբելյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ ծնողները 2000 թվականի վերջերից մեկնել են Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնա¬կութ¬յան, Հայաստան են վերադարձել 2010 թվականին և ստացել իրենց նախորդ տարիների կու¬տակ¬ված կենսաթոշակի գումարները։ Հոր` Հովհաննեսի, և մոր` Քնարիկի անվամբ 2007թ. ապրի¬լին ելքագրված համապատասխանաբար` 1.064.000 դրամ և 458.368 դրամ կենսաթոշակի գումար¬ները ծնողները կամ որևէ այլ հարազատ չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Կարո Հովհաննեսի Խաչատրյանի որդու, որպես վկա հարցաքննված Թոռուն Կարապետի Խաչատրյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հայրը 1998 թվականի դեկ¬տեմբերի 2-ից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ էլ մինչ օրս բնակվում է։ Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց հետո հայրը երբեք Հայաստանի Հանրա¬պե¬տութ¬¬յուն չի վերադարձել, որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Ինքը կամ հայրը վերջինիս անվամբ 2007 թվականի ապրիլին ելքագրված 458.360 դրամ կենսաթոշակի գու¬մարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Ազատ Սարգսի Գալստյանի որդու, որպես վկա հարցաքննված Արսեն Ազատի Գալստյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հայրը 2004 թվականից մեկնել է Ամերիկայի Միաց¬յալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ էլ մինչ օրս բնակվում է։ Միացյալ Նա¬հանգ¬¬ներ մեկնելուց հետո հայրը երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Ինքը կամ հայրը վերջինիս անվամբ 2007 թվականի ապրիլին ելքագրված 526.384 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Կարեն Գեորգիի Մելիքյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Ռազմիկ Հայկազի Հաս¬րաթ¬յանը հանդիսանում է իր մորեղբայրը, ով 2002 թվականից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նա¬հանգներ` մշտական բնակության, որտեղ էլ մինչ օրս բնակվում է։ Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց հետո Ռազմիկ Հասրաթյանը երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Որևէ հարազատ կամ Ռազմիկ Հասրաթյանը վերջինիս անվամբ ելքագրված 501.807 դրամ, այնուհետև` 841.472 դրամ կենսաթոշակի գումար¬ները չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Իրմա Հրանտի Խաչատրյանի որդու, որպես վկա հարցաքննված` Գրիգոր Ֆելիքսի Գարունցի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 2002 թվականից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ էլ մինչ օրս բնակվում է։ ԱՄՆ մեկնելուց հետո մայրը երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Ինքը կամ մայրը վերջինիս անվամբ ելքագրված 358.167 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Քնարիկ Միսակի Քոչարյանի դստեր, որպես վկա հարցաքննված Ալվարդ Կառլենի Քոչարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 2004 թվականից մշտապես բնակվել է Ուկրաինայում և Հայաստան է վերադարձել միայն 2009 թվականի ամռանը։ Ուկրաինա մեկնելուց հետո մայրը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Ինքը կամ մայրը վերջինիս անվամբ 213.385 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Գևորգ Ալբերտի Մինասյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ պապը` Անդրանիկ Աբգարի Մինասյանը, շուրջ 11 տարի է, ինչ բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, ով Հայաստան է վերադարձել միայն 2007 թվականի սեպտեմբերին և ստացել իր նախորդ տարիների կուտակված կենսաթոշակը։ Ինչ վերաբերում է 2007 թվականի փետրվարին Անդրանիկ Մինաս¬յանի անվամբ ելքագրված 375.203 դրամ կենսաթոշակի գումարին, ապա ոչ պապը և ոչ էլ որևէ հարա¬զատ այդ գումարը չեն ստացել։
Վկա Արմեն Վաչագանի Կոստանյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մորաքրոջ ամուսինը` Ղազարոս Գառնիկի Հովակիմյանը, 1997 թվականից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ էլ մինչ օրս բնակվում է։ Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց հետո Ղազարոս Հովակիմյանը երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Ղազարոս Հովակիմյանը կամ որևէ այլ հարազատ նրա անվամբ ելքագրված 519.420 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու ամուսիններ Խաչիկ և Աղավնի Գալջյանների որդու` վկա Անդրանիկ Խաչիկի Գալջյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ ծնողները 2001 թվականից բնակվել են Վրաս¬տանի Հանրապետությունում, ապա մեկնել են Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ մշտական բնա¬կության։ Հոր` Խաչիկի անվամբ ելքագրված 465.324 դրամ և 825.514 դրամ, ինչպես նաև` մոր` Աղավնիի անվամբ ելքագրված 446.146 դրամ կենսաթոշակի գումարները ծնողները կամ որևէ այլ հարազատ չեն ստացել։
Վկա Աննա Արկադիի Բեգլարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Սուրիկ Հովհաննեսի Գրիգորյանը հանդիսանում է ամուսնու քրոջ ամուսնու հայրը, ով 2000 թվականից բնակվել է Ռուսաստանի Դաշնությունում, Հայաստան երբեք չի վերադարձել։ Նա մահացել է 2008 թվականի նոյեմբերի 19-ին։ Հայաստանում Սուրիկ Գրիգորյանը որևէ հարազատ չունի, կենդանության օրոք որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Սուրիկ Գրիգորյանի անվամբ կենսաթոշակի գումարը վերջինս կամ որևէ այլ հարազատ չի ստացել։
Վկա Վրեժ Գրիգորի Ֆիթիլջյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Սիրանուշ Հայկի Մաթևոս¬յանը հանդիսանում է ընկերոջ` Գաբրիել Մաթևոսյանի մայրը, ով ընտանիքով 1999 թվականից բնակվում է Ուկրաինայի Օդեսա քաղաքում, երբեք Հայաստան չեն վերադարձել և Հայաստանում այլ հարազատներ չունեն։ Սիրանուշ Մաթևոսյանի անվամբ 2006 թվականի հոկտեմբերին ել¬քագրված 403.300 դրամ կենսաթոշակի գումարը վերջինս չի ստացել, քանի որ այդ կապակ¬ցութ¬յամբ ինքը հեռախոսազրույց է ունեցել Սիրանուշի հետ և վերջինս հայտնել է, որ Ուկրաինա մեկնե¬լուց հետո երբեք կենսաթոշակ չի ստացել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։
Կենսաթոշակառու ամուսիններ Հոռոմսիմ Գարեգինի Հովակիմյանի և Հարութիկ Սեդրակի Կարապետյանի որդու` որպես վկա հարցաքննված Գևորգ Հարութիկի Կարապետյանի ցուցմուն¬քով` այն մասին, որ ծնողները 1999 թվականից բնակվել են Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, Հայաստան են վերադարձել 2010 թվականի հունիսին և ստացել իրենց նախորդ տարիների կու¬տակ¬ված կենսաթոշակի գումարները, ապա` կրկին մեկնել ԱՄՆ։ Հոր` Հարութիկի անվամբ 2006 թվա¬կանի նոյեմբերին ելքագրված 406.536 դրամ, ինչպես նաև` մոր` Հոռոմսիմի անվամբ 2006 թվա¬կանի նոյեմբերին ելքագրված 372.670 դրամ կենսաթոշակի գումարները ծնողները կամ որևէ այլ հարազատ չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու ամուսիններ Կառլեն Սեդրակի և Գրետա Սանասարի Աջամյանների դստեր` որպես վկա հարցաքննված Նարինե Կառլենի Մելքոնյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ ծնողները 2000 թվականի սեպտեմբերից մեկնել են Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվա քաղաք` մշտական բնակության և այլևս Հայաստան չեն վերադարձել։ Հայրը 2005 թվականի փետրվարի 29-ին մահացել է Մոսկվա քաղաքում։ Հոր` Կառլենի անվամբ 2006 թվականի նոյեմբերին ել¬քագրված 520.568 դրամ, ինչպես նաև` մոր` Գրետայի անվամբ 2006 թվականի նոյեմբերին ել¬քագրված 418.272 դրամ կենսաթոշակի գումարները ծնողները կամ որևէ այլ հարազատ չեն ստացել։
Վկա Սամուիլ Ադոլֆի Ռայտերի ցուցմունքով` այն մասին, որ կինը` Գալյա Սպանդարի Մարտիրոսյանը, 1999 թվականից մեկնել է Իսրայելի Հանրապետություն և այլևս Հայաստան չի վերադարձել։ Գալյա Մարտիրոսյանը երբեք որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար, և նրա անվամբ 2007 թվականի մարտին ելքագրված 377.215 դրամ կենսաթոշակի գումարը կինը կամ որևէ այլ հարազատ չեն ստացել։
Վկա Արմեն Զորիկի Թովմասյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Գրիգոր Մանասերի Բաղդասարյանը հանդիսանում է իր մորաքրոջ ամուսինը, ով 2001 թվականի ապրիլից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ էլ մինչ օրս բնակվում է։ Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց հետո Գրիգոր Բաղդասարյանը երբեք Հայաստանի Հանրապե¬տութ¬¬յուն չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Գրիգոր Բաղդասարյանը կամ որևէ այլ հարազատ 2007 թվականի փետրվարին ելքագրված 604.800 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Սրբուհի Կիրակոսի Չալյանի դստեր` որպես վկա հարցաքննված Նազիկ Աբրահամի Չալյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 1999 թվականի դեկտեմբերի 9-ից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ էլ մինչ օրս բնակվում է։ Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց հետո Սրբուհի Չալյանը երբեք Հայաստանի Հանրա¬պետութ¬յուն չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Մայրը կամ որևէ այլ հարազատ 2007 թվականի փետրվարին ելքագրված 332.500 դրամ կենսաթոշակի գու¬մարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու, որպես վկա հարցաքննված Սենիկ Արտավազդի Հովհաննիսյանի ցուց¬մունքով` այն մասին, որ 2000 թվականից մինչև 2007 թվականի օգոստոսը բացակայել է Հայաս¬տանի Հանրապետությունից։ Բացակայության ընթացքում որևէ մեկի չի լիազորել ստանալ իր կենսաթոշակը և 2007 թվականի հունվարին ելքագրված 491.835 դրամ կենսաթոշակի գումարը չի ստացել։
Կենսաթոշակառու, որպես վկա հարցաքննված Հռիփսիմե Գեղամի Էլոյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 1997 թվականից բնակվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում։ Բացակայության ժամանակ կենսաթոշակ չի ստացել և որևէ մեկի չի լիազորել ստանալ իր կենսաթոշակը, քանի որ հանդիսանում է Միացյալ Նահանգների քաղաքացի։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել իր անվամբ ելքագրված 402.399 դրամ կենսաթոշակի գումարը։
Կենսաթոշակառու Փառանձեմ Գուրգենի Հարությունյանի որդու` որպես վկա հար¬ցաքննված Գարիկ Ռազմիկի Եղիազարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 2001 թվակա¬նից մինչև 2011 թվականը բնակվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, այդ ժամանակահատ¬վա¬ծում Հայաստանի Հանրապետություն չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթո¬շակն ստանալու համար։ Մայրը կամ որևէ այլ հարազատ 2007 թվականի փետրվարին ելքագրված 421.761 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու, որպես վկա հարցաքննված Մարգարիտ Սարգսի Գաբուչյանի ցուց¬մուն¬քով` այն մասին, որ 1990 թվականից բնակվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում։ Բացա¬կայության ժամանակ կենսաթոշակ չի ստացել և որևէ մեկի չի լիազորել ստանալ իր կենսաթոշակը, քանի որ հանդիսանում է Միացյալ Նահանգների քաղաքացի։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել իր անվամբ 2007 թվականի մարտին ելքագրված 415.140 դրամ կենսաթոշակի գումարը։
Կենսաթոշակառու, որպես վկա հարցաքննված Վահե Միքայելի Գաբուչյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 1990 թվականից բնակվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում։ Բացակայության ժամանակ կենսաթոշակ չի ստացել և որևէ մեկի չի լիազորել ստանալ իր կենսաթոշակը, քանի որ հանդիսանում է Միացյալ Նահանգների քաղաքացի։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել իր անվամբ 2007 թվականի մարտին ելքագրված 415.140 դրամ կենսաթոշակի գումարը։
Կենսաթոշակառու Հակոբ Գյուրջիի Մարգարյանի եղբոր` որպես վկա հարցաքննված Լյովա Գյուրջիի Մարգարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ եղբայրը 1998 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և երբեք Հայաստան չի վերադարձել։ Հակոբի անվամբ 2007 թվականի փետրվարին ելքագրված 419.184 դրամ կենսաթոշակի գումարը նա կամ որևէ այլ հարա¬զատ չի ստացել։ Այդ կապակցությամբ ինքը հեռախոսազրույց է ունեցել եղբոր հետ, և վերջինս հայտնել է, որ ԱՄՆ մեկնելուց հետո երբեք կենսաթոշակ չի ստացել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կեն¬սաթոշակն ստանալու համար։
Կենսաթոշակառու, որպես վկա հարցաքննված Ռաֆիկ Խաչիկի Հովհաննիսյանի ցուցմուն¬քով` այն մասին, որ 2001 թվականից բնակվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում։ Իր անվամբ ելքագրված 831.173 դրամ կենսաթոշակն ինքը կամ որևէ այլ հարազատ չի ստացել։
Կենսաթոշակառու Լիդա Սամվելի Խուդոյանի որդու` որպես վկա հարցաքննված Մելքոն Յակովի Չուբարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 2004 թվականից իր հետ բնակվել է Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվա քաղաքում, որտեղ մահացել է 2008 թվականի հուլիսի 10-ին։ Մոսկվա մեկնելուց հետո մայրը երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել կենսաթոշակն ստանալու համար։ Մայրը կամ որևէ այլ հարազատ 118.412 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Լուսինե Վանյայի Հասրաթյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ ամուսնու մայրը` Էսֆի¬դա Մնացականի Խոյեցյանը, 2000 թվականից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտա¬կան բնակության, Հայաստան է վերադարձել 2010 թվականի հունիսին։ Էսֆիդա Խոյեցյանի ան¬վամբ 2006 թվականի սեպտեմբերին և 2007 թվականի նոյեմբերին ելքագրված, համապատաս¬խանա¬բար` 344.130 դրամ և 177.014 դրամ կենսաթոշակի գումարները որևէ մեկը չի ստացել։
Կենսաթոշակառու Գայանե Արտաշեսի Առաքելյանի դստեր` որպես վկա հարցաքննված Աննա Գևորգի Պողոսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 2001 թվականի նոյեմբերից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ էլ մինչ օրս բնակվում է։ Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց հետո մայրը երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերա¬դարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Մայրը կամ որևէ այլ հա¬րազատ 283.500 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու ամուսիններ Արսեն Սենեքերիմի և Սրբուհի Ղազարի Բոզոյանների թոռ` որպես վկա հարցաքննված Արսեն Նորայրի Արսենյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ պապն ու տատը 2002 թվականից մեկնել են Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության և այլևս Հայաստան չեն վերադարձել։ Պապի` Արսենի անվամբ 2005 թվականի նոյեմբերին ել¬քագրված 839.360 դրամ, 2007 թվականի հունվարին ելքագրված 457.138 դրամ, ինչպես նաև` տա¬տի` Սրբուհու անվամբ 2007 թվականի հունվարին ելքագրված 171.801 դրամ կենսաթոշակի գու¬մար¬¬ները նրանք կամ որևէ այլ հարազատ չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Յուրիկ Խորենի Նազարյանի որդու` որպես վկա հարցաքննված Հով¬հան¬նես Յուրիկի Նազարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հայրը 2001 թվականի նոյեմբերից մեկ¬նել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ էլ մինչ օրս բնակվում է։ Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց հետո հայրը երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերա¬դար¬ձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Հայրը կամ որևէ այլ հարա¬զատ 2007 թվականի դեկտեմբերին ելքագրված 447.396 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Ամալյա Բագրատի Սարգսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մորաքույրը` Սեդա Գալուստի Մկրտչյանը, 2001 թվականից բնակվել է ՌԴ Մոսկվա քաղաքում, երբեք Հայաստանի Հան¬րապետություն չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Մորաքույրը կամ որևէ այլ հարազատ 2007 թվականի օգոստոսին ելքագրված 464.818 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Գոհար Զավենի Հարությունյանի որդու` որպես վկա հարցաքննված Հովսեփ Գառնիկի Հարությունյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 2003 թվականից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ էլ մինչ օրս բնակվում է։ Միաց¬յալ Նահանգներ մեկնելուց հետո մայրը երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Մայրը կամ որևէ այլ հարազատ 2007 թվականի հուլիսին ելքագրված 424.018 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Վալյա Բագրատի Ղուկասյանի որդու` որպես վկա հարցաքննված Ղազար Գուրգենի Մխիթարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 2000 թվականից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ էլ մինչ օրս բնակվում է։ Միաց¬յալ Նահանգներ մեկնելուց հետո մայրը երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերա¬դարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Մայրը կամ որևէ այլ հարազատ ելքագրված 127.000 դրամ և 221.100 դրամ կենսաթոշակի գումարները չեն ստացել։
Վկա Հովհաննես Արշակի Գալստյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ որդու կնոջ հայրը` Ռաֆիկ Բաբկենի Ղազարյանը, մահացել է 2003 թվականին։ Ռաֆիկ Ղազարյանի անվամբ 2006 թվականի դեկտեմբերին ելքագրված 495.659 դրամ կենսաթոշակի գումարը որևէ հարազատ չի ստացել։
Կենսաթոշակառու Սուսաննա Սողոմոնի Սարգսյանի որդու` որպես վկա հարցաքննված Հովհաննես Հենրիկի Սարգսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 2001 թվականից մեկնել է Հոլանդիա` մշտական բնակության, որտեղ էլ մինչ օրս բնակվում է։ Հոլանդիա մեկնելուց հետո մայրը երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Մայրը կամ որևէ այլ հարազատ ելքագրված 405.440 դրամ, այնուհետև` 914.210 դրամ կենսաթոշակի գումարները չեն ստացել։
Վկա Գրիշա Զորկիմի Էվաջանյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2004 թվականից մինչև 2008 թվականի սեպտեմբերը բնակվել է Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվա քաղաքում և բա¬ցա¬կայության ժամանակ որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ 2008 թվականի հունվարին ելքագրված 500.192 դրամ կենսաթոշակի գումարն ինքը չի ստացել։
Կենսաթոշակառու Մարուսյա Սևանի Մանուչարյանի դստեր` որպես վկա հարցաքննված Հասմիկ Ալյոշայի Մնացականյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 2001 թվականից մինչև 2008 թվականի հոկտեմբերը բնակվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում։ Միացյալ Նահանգ¬ներ մեկնելուց հետո մայրը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Մայրը կամ որևէ այլ հարազատ 2008 թվականի հունվարին ելքագրված 483.740 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու, որպես վկա հարցաքննված Արամազդ Հակոբի Կարադելյանի ցուցմուն¬քով` այն մասին, որ 1998 թվականի սեպտեմբերից մինչև 2009 թվականի դեկտեմբերը բնակվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, այդ ժամանակահատվածում Հայաստան չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ 2007 թվականի հունիսին ելքագրված 456.975 դրամ կենսաթոշակի գումարը չի ստացել։
Կենսաթոշակառու Կորյուն Ղևոնդի Սիմոնյանի որդու կնոջ` որպես վկա հարցաքննված Երանուհի Իվանի Բաբոյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Կորյուն Սիմոնյանը մահացել է 2002 թվականին Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, և նրա անվամբ 2007 թվականի օգոստոսին ելքագրված 332.554 դրամ կենսաթոշակի գումարը որևէ հարազատ չի ստացել։
Կենսաթոշակառու Անահիտ Սուքիասի Կյուրեղյանի թոռ` որպես վկա հարցաքննված Տիգրան Գագիկի Ասլանյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ տատը 2002 թվականից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ էլ մահացել է 2011 թվականի ապրիլին։ Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց հետո տատը երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Անահիտի անվամբ 2007 թվականի մարտին ելքագրված 415.665 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Հակոբ Հովհաննեսի Թագվորյանի որդու` որպես վկա հարցաքննված Գևորգ Հակոբի Թագվորյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հայրը 2000 թվականից բնակվում է Ամերի¬կայի Միացյալ Նահանգներում և պարբերաբար` 2006, 2009 և 2010 թվականներին 1-2 ամսով եկել է Հայաստան։ 2008 թվականի ապրիլին ելքագրված 393.694 դրամ կենսաթոշակի գու¬մարը չեն ստացել, քանի որ այդ ժամանակ հայրը գտնվել է ԱՄՆ-ում։
Կենսաթոշակառու, որպես վկա հարցաքննված Լյովա Սուրենի Խաչատրյանի ցուցմուն¬քով` այն մասին, որ 2006 թվականի ապրիլից մինչև 2010 թվականի հուլիսն ընկած ժամանակա¬հատվածում ընտանիքով բնակվել են Ավստրիայում։ Բացակայության ժամանակ որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ 2008 թվականի մարտին ելքագրված 160.495 դրամ կենսաթոշակի գումարն ինքը կամ որևէ այլ հարազատ չի ստացել։
Կենսաթոշակառու, որպես վկա հարցաքննված Մանիշակ Մեսրոպի Մեսրոպյանի ցուցմուն¬քով` այն մասին, որ 2006 թվականի ապրիլից մինչև 2010 թվականի հուլիսն ընկած ժամանակա¬հատվածում ընտանիքով բնակվել են Ավստրիայում։ Բացակայության ժամանակ որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ 2008 թվականի մարտին ելքագրվելած 160.495 դրամ կենսաթոշակի գումարն ինքը կամ որևէ այլ հարազատ չի ստացել։
Վկա Աղավնի Գարեգինի Հակոբյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հորարքույրը` Հասմիկ Գևորգի Հակոբյանը, և նրա ամուսինը` Տիգրան Մաթևոսի Ծառուկյանը, 2000 թվականից ընտա¬նիքով մեկնել են Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, Հայաստան վերա¬դարձել են 2010 թվականին։ Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց հետո հորաքույրը կամ նրա ամու¬սինը որևէ մեկի չեն լիազորել իրենց կենսաթոշակն ստանալու համար։ Տիգրան Ծառուկյանի ան¬վամբ 2008 թվականի հունվարին ելքագրված 533682 դրամ և Հասմիկ Հակոբյանի անվամբ 2008 թվականի հունվարին ելքագրված 372.372 դրամ կենսաթոշակի գումարները չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Աղասի Սաֆարի Մինասյանի դստեր` որպես վկա հարցաքննված Անահիտ Աղասու Մինասյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հայրը 2000 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և երբեք Հայաստան չի վերադարձել։ Հայրը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ 2008 թվականի փետրվարին ելքագրված 470.980 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել, քանի որ այդ ժամանակ հայրը գտնվել է ԱՄՆ-ում։
Կենսաթոշակառու ամուսիններ Ռուբիկ Հմայակի և Գալինա Պետրովնա Գևորգյանների որդու կնոջ` որպես վկա հարցաքննված Անժելիկա Գալուստի Գևորգյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ ամուսնու ծնողները 2002 թվականից մեկնել են Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, Հայաստան են վերադարձել 2011 թվականին և ստացել իրենց նախորդ տա¬¬րիների կուտակված կենսաթոշակի գումարները։ Ռուբիկ և Գալինա Գևորգյանների անվամբ 2007թ. հունիսին ելքագրված համապատասխանաբար` 418.815 դրամ և 360.303 դրամ կենսա¬թոշակի գումարները նրանք կամ որևէ այլ հարազատ չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Ոսկան Սիանոսի Առաքելյանի դստեր` որպես վկա հարցաքննված Սաթենիկ Ոսկանի Առաքելյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հայրը 1997 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և շուրջ 20 օրով Հայաստան է վերադարձել 2006 թվականի հոկտեմբերին, ապա` կրկին մեկնել։ Հայրը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ 2007 թվականի հուլիսին ելքագրված 547.100 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել, քանի որ այդ ժամանակ հայրը գտնվել է ԱՄՆ-ում։
Կենսաթոշակառու Վորոնցով Սաղաթելի Թադևոսյանի թոռան` որպես վկա հարցաքննված Սյուզաննա Արմենի Դանիելյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ պապը 2000 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և Հայաստան է վերադարձել 2008 թվականի ամռանը, ապա` կրկին մեկնել։ Պապը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ 2006 թվականի դեկ¬տեմբերին ելքագրված 469.285 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել, քանի որ այդ ժա¬մանակ պապը գտնվել է ԱՄՆ-ում։
Վկա Վանիկ Հարությունի Չիլոյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ կնոջ մայրը` Մարիամ Մելքոնի Մոմջյանը, 2001 թվականից ընտանիքով մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, և երբեք Հայաստան չեն վերադարձել։ Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց հետո Մարիամ Մոմջյանը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Մարիամ Մոմջյանի անվամբ 2007 թվականի հուլիսին ելքագրված 332.554 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Իշխան Վարդանի Բարսեղյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ դստեր ամուսնու մայրը` Ռիմիկ Գուրգենի Կարապետյանը, 2003 թվականից ընտանիքով մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, և Հայաստան են վերադարձել միայն 2008 և 2011 թվա¬կաններին, ապա շուրջ 2 ամսից կրկին մեկնել են։ Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց հետո Ռի¬միկ Կարապետյանը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Ռիմիկ Կա¬րա¬¬պետյանի անվամբ 2007 թվականի նոյեմբերին ելքագրված 553.996 դրամ կենսաթոշակի գու¬մարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Սեդա Արշակի Կարողլանյանի դստեր` որպես վկա հարցաքննված Արլետա Գեորգիի Խաչատրյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 1996 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և մի քանի ամսով Հայաստան է վերադարձել 1998 և 2005 թվականներին, ապա` կրկին մեկնել։ Մայրը 2008 թվականին գտնվել է ԱՄՆ-ում, որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար և նշված թվականի փետրվարին ելքագրված 383.532 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Շաքե Նշանի Նաջարյանի որդու` որպես վկա հարցաքննված Հակոբ Սարգսի Սարգսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 1999 թվականից բնակվում է Ավստրիա¬յում և շուրջ 3 շաբաթով Հայաստան է վերադարձել 2010 թվականներին, ապա` կրկին մեկնել։ Մայ¬րը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար, և 2007 թվականի մարտին ել¬քագրված 316.482 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Հասմիկ Ավետիսի Մանսուրյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մոր մորաքույրը` Վարդուշ Գրիգորի Կարախանյանը, 1993 թվականից ընտանիքով մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության և Հայաստան երբեք չի վերադարձել։ Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց հետո Վարդուշ Կարախանյանը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Վարդուշի անվամբ 2008 թվականի մարտին ելքագրված 590.620 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Քնարիկ Վազգենի Դավթյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ եղբոր կնոջ հայրը` Վանիկ Մուշեղի Խաչատրյանը, 2004 թվականից ընտանիքով մեկնել է Ֆրանսիայի Հան¬րա¬պե¬տություն` բնակության և Հայաստան երբեք չի վերադարձել։ Վանիկ Խաչատրյանի ան¬վամբ 2008 թվականի հունիսին ելքագրված 647.492 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու, որպես վկա հարցաքննված Գեորգի Վաղարշի Հակոբյանի ցուցմուն¬քով` այն մասին, որ 2000 թվականից մինչև 2010 թվականը բնակվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և իր բացակայության ժամանակահատվածում որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսա¬թոշակն ստանալու համար։ 2008 թվականի մարտին ելքագրված 863.706 դրամ կենսաթո¬շա¬կը չի ստացել։
Վկա Մորիս Նիկողոսի Դանիելյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ եղբայրը` Հրաչիկ Նիկողոսի Դանիելյանը, 2002 թվականից բնակվում է Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվա քաղա¬քում, Հայաստան վերադարձել է 2010 թվականին, ապա մի քանի ամիս անց կրկին մեկնել է։ Մոսկ¬վա մեկնելուց հետո Հրաչիկը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Եղբոր անվամբ 2007 թվականի հունիսին ելքագրված 728.960 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու ամուսիններ Մարի Թորոսի Պետրոսյանի և Ասատուր Հարությունի Անսուրյանի որդու` որպես վկա հարցաքննված Մուրադ Ասատուրի Անսուրյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ ծնողները 1999 թվականից բնակվում են Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, և մայրը շուրջ 20 օրով Հայաստան է վերադարձել 2005 թվականին, ապա` կրկին մեկնել։ Ծնողները որևէ մեկի չեն լիազորել իրենց կենսաթոշակն ստանալու համար։ Մոր անվամբ ելքագրված` 2006 թվա¬կանի նոյեմբերին` 442.464 դրամ, 2007 թվականի նոյեմբերին` 197.658 դրամ, իսկ հոր անվամբ ել¬քագրված` 2006 թվականի նոյեմբերին` 410.400 դրամ և 2007 թվականի նոյեմբերին` 136.800 դրամ կենսաթոշակի գումարները չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Վարդեր Հայկարամի Նազարյանի դստեր` որպես վկա հարցաքննված Հրանուշ Ազատի Պետրոսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 1998 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և երբեք Հայաստան չի վերադարձել։ Մայրը որևէ մեկի չի լիազորել կենսաթոշակն ստանալու համար, և 2008 թվականի մարտին ելքագրված 250.305 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու ամուսիններ Փոլադ Եզնիկի և Սրբուհի Եսայի Փոլադյանների դստեր ամուսնուշ` որպես վկա հարցաքննված` Գալուստ Ռադիկի Համբարձումյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Փոլադյանները 1999 թվականից մեկնել են Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտա¬կան բնակության, որտեղ Փոլադ Փոլադյանը մահացել է 2000 թվականի մայիսի 26-ին։ Սրբու¬հին Հայաստան է վերադարձել 2010 թվականին և շուրջ 2 ամիս անց կրկին մեկնել է Միացյալ Նա¬հանգ¬ներ։ Փոլադ և Սրբուհի Փոլադյանների անվամբ 2007թ. հուլիսին ելքագրված համապա¬տաս¬խանաբար` 503.736 դրամ և 289.347 դրամ կենսաթոշակի գումարները նրանք կամ որևէ այլ հա¬րազատ չեն ստացել։ Վկա Գալուստ Համբարձումյանն իր ցուցմունքին կից ներկայաց¬րել է Փոլադ Փոլադյանի մահվան վկայականի պատճենը։
Կենսաթոշակառու Հուսիկ Զաքարի Մկրտչյանի դստեր` որպես վկա հարցաքննված Լյուսյա Հուսիկի Մկրտչյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հայրը 2002 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և երբեք Հայաստան չի վերադարձել։ Հայրը որևէ մեկի չի լիա¬զորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար, և 2007 թվականի հունիսին ելքագրված 943.893 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Ազատուհի Արամի Գաբրիելյանի դստեր` որպես վկա հարցաքննված Վարդուհի Վարդգեսի Գաբրիելյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 2001 թվականից բնակ¬վում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և երբեք Հայաստան չի վերադարձել։ Մայրը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար, և 2007 թվականի փետրվարին ելքագրված 446.500 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Անահիտ Ցոլակի Հովհաննիսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ դստեր ամուսնու հայրը` Գուրգեն Սուրենի Մնացականյանը, 2000 թվականից մեկնել է Ֆրանսիա և երբեք Հայաս¬տան չի վերադարձել։ Գուրգենը մահացել է Ֆրանսիայում 2010 թվականի հունվարի 22-ին, վեր¬ջինս կենդանության օրոք որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Գուրգեն Մնա¬ցականյանի անվամբ 2008 թվականի հունվարին ելքագրված 447.950 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Գևորգ Գուրգենի Բալդրյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ դստեր ամուսնու հայրը` Վեմիր Շավարշի Սարգսյանը, 2001 թվականից ընտանիքով մեկնել է Ռուսաստանի Դաշնության Սանկտ-Պետերբուրգ քաղաք` մշտական բնակության և Հայաստան է վերադարձել 2012 թվականի հունվարին։ Վեմիրը 2001 թվականից հանդիսանում է Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացի, որևէ մեկի չի լիազորել Հայաստանում կենսաթոշակն ստանալու համար։ Վեմիրի անվամբ 2007 թվականի հոկտեմբերին ելքագրված 554.648 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Անի Սամվելի Բեգրակյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մորաքրոջ սկեսրայրը` Գեորգի Աշոտի Բեջանյանը, մահացել է 1997 թվականի աշնանը, իսկ նրա դուստրը և որդին շուրջ տասը տարի է, ինչ բնակվում են Ռուսաստանի Դաշնության Սոչի քաղաքում։ Գեորգի Բեջանյանի անվամբ 2007 թվականի հունիսին ելքագրված 500.175 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Սաթենիկ Արամի Ավանովայի դստեր` որպես վկա հարցաքննված Անժելիկա Արամի Շալջյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 2000 թվականից բնակվել է Իսպանիայի Մադրիդ քաղաքում, որտեղ էլ մահացել է 2005 թվականի նոյեմբերի 30-ին։ Մոր անվամբ 2007 թվականի հունիսին ելքագրված 975.286 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու, որպես վկա հարցաքննված Շուշանիկ Բոգոսի Համբարձումովայի ցուց¬մուն¬քով` այն մասին, որ 2003 թվականի մայիսի 2-ից մինչև 2009 թվականի սեպտեմբերի 18-ը բնակվել է Հունաստանի Հանրապետությունում։ Այդ ժամանակահատվածում Հայաստան չի վե¬րա¬¬դարձել և իր անվամբ 2007 թվականի հունիսին ելքագրված 483.699 դրամ կենսաթոշակի գու¬մարը չի ստացել։
Կենսաթոշակառու Անժելա Սուրենի Խոջայանի թոռ` որպես վկա հարցաքննված Անդրեյ Մկրտչի Գևինյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ տատը` Անժելան, մահացել է 2005 թվականի մարտի 2-ին Երևան քաղաքում։ Անժելայի անվամբ 2008 թվականի հունիսին ելքագրված 744.942 դրամ կենսաթոշակի գումարը չի ստացել։ Անդրեյ Գևինյանն իր ցուցմունքին կից ներկայացրել է նաև Անժելա Խոջայանի մահվան վկայականի պատճենը։
Վկա Եղիա Նիկողոսի Մկրտչյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ ընկերոջ` Արթուրի հայրը` Ջանիբեկ Սեդրակի Ջիլավյանը, 2006 թվականի սեպտեմբերի վերջերին մահացել է Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվա քաղաքում և որդու կողմից հուղարկավորվել է Երևան քաղաքում 2006 թվա¬կանի հոկտեմբերի 1-ին։ Ինքը հեռախոսազրույց է ունեցել Մոսկվայում բնակվող ընկերոջ` Արթուրի հետ և վերջինս տեղեկացրել է, որ հոր` Ջանիբեկի անվամբ 2007 թվականի դեկտեմբերին ել¬քագրված 843.823 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Էդգար Արտակի Միասարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հոր հորեղբոր կինը` Էմմա Գաբրիելի Աղաբաբյանը, շուրջ տասը տարի առաջ մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգ¬ներ և երբեք Հայաստան չի վերադարձել։ Էմմա Աղաբաբյանը Հայաստանում այլ հա¬րա¬զատներ չունի, նա որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար, և նրա անվամբ ելքագրված 449.556 դրամ, այնուհետև` 798.498 դրամ կենսաթոշակի գումարները չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Ջուլիետա Մուշեղի Փոստոյանի որդու կնոջ` որպես վկա հարցաքննված Վիոլետտա Կարապետի Ծերունյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Ջուլիետան 2005 թվականի աշնանից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և երբեք Հայաստան չի վերադարձել։ Ջուլիետան որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար, և նրա անվամբ ելքագրված 237.320 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Լևոն Նազարի Տաշչյանի որդու` որպես վկա հարցաքննված Հովսեփ Լևոնի Տաշչյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հայրը 2004 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և երբեք Հայաստան չի վերադարձել։ Հայրը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար, և նրա անվամբ ելքագրված 782.202 դրամ կենսաթոշակի գու¬մարը չեն ստացել։
Վկա Արամ Մանուկի Ղուկասյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մորաքրոջ ամուսինը` Ռուդիկ Շիրակի Պետրոսյանը, 2000 թվականի գարնանը մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգ¬ներ և երբեք Հայաստան չի վերադարձել, որտեղ էլ մահացել է 2009 թվականի ապրիլի 26-ին։ Ռուդիկ Պետրոսյանը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար, և 2007 թվականի դեկտեմբերին ելքագրված 705.819 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Ռոբերտ Բարեղամի Մկրտչյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ քույրը` Ռոզա Բարե¬ղամի Մկրտչյանը, 1999 թվականին մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ և Հայաստան է վերադարձել 2004 թվականին, շուրջ 2-3 ամիս անց կրկին մեկնել է Միացյալ Նահանգներ։ Ռոզան որևէ մեկի չի լիազորել կենսաթոշակն ստանալու համար, և 2008 թվականի հունվարին ելքագրված 646.597 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Գուրգեն Տիգրանի Վարդանյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը` Սուսաննա Ներսեսի Դարմանջյանը, 2002 թվականի ամռանը մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ և երբեք Հայաստան չի վերադարձել։ Մայրը 2007 թվականին որևէ մեկի չի լիազորել կենսաթոշակն ստանալու համար, և նշված թվականի դեկտեմբերին ելքագրված 174.870 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Նարինե Մանուկի Կարանֆելյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ քրոջ ամուսնու մայրը` Հրաչուհի Եսայի Մանսուրյանը, 2003 թվականին մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգ¬ներ և երբեք Հայաստան չի վերադարձել։ Հրաչուհի Մանսուրյանը որևէ մեկի չի լիազորել կեն¬սաթոշակն ստանալու համար, և 2008 թվականի փետրվարին ելքագրված 277.120 դրամ կեն¬սա¬թո¬շակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Էլմիրա Առաքելի Էվոյանի թոռան` որպես վկա հարցաքննված Ալբերտ Արամի Էվոյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ տատը 1998 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և Հայաստան է վերադարձել 2008 թվականի ամռանը, ապա շուրջ մեկ ամիս անց կրկին մեկնել է։ Տատը որևէ մեկի չի լիազորել կենսաթոշակն ստանալու համար, և նրա ան¬վամբ ելքագրված 318.069 դրամ, այնուհետև` 423.392 դրամ կենսաթոշակի գումարները չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Կարապետ Նշանի Գասպարյանի թոռան` որպես վկա հարցաքննված Մայքլ Հովհաննեսի Շարոպետրոսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ պապը 1998 թվականին մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ, որտեղ էլ մահացել է 1999 թվականի նոյեմբերի 17-ին։ Կարապետ Գասպարյանի անվամբ ելքագրված 371.493 դրամ, այնուհետև` 644.076 դրամ կեն¬սա¬թոշակի գումարները չեն ստացել։ Վկա Մայքլ Շարոպետրոսյանն իր ցուցմունքին կից ներ¬կա¬յացրել է նաև Կարապետ Գասպարյանի մահվան վկայականի պատճենը։
Վկա Արմեն Ռաֆիկի Նիազյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ կնոջ մայրը` Արմենուհի Արշավիրի Հակոբյանը, 1999 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և Հա¬յաս¬¬¬տան երբեք չի վերադարձել։ Արմենուհի Հակոբյանը որևէ մեկի չի լիազորել իր կեն¬սա¬թո¬շակն ստանալու համար, և նրա անվամբ ելքագրված 318.000 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Ռիմա Բագրատի Մովսիսյանի որդու` որպես վկա հարցաքննված Գրի¬գոր Գեորգիի Գալստյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 2001 թվականին մեկնել է Ամերի¬կայի Միացյալ Նահանգներ, որտեղ էլ մինչ օրս բնակվում է։ Մոր անվամբ 2007 թվականի հուն¬վարին ելքագրված 390.350 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Արմեն Գևորգի Հովսեփյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մորաքույրը` Սեդա Վարդանի Իսայանը, 1992 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և Հայաս¬տան երբեք չի վերադարձել։ Սեդա Իսայանը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար, և նրա անվամբ ելքագրված 483.040 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Եղիշե Հովսեփի Դերմենջյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ քրոջ ամուսնու մայրը` Ֆրիդա Իվանի Թորոսյանը, 1992 թվականից մեկնել է Գերմանիա, ապա` Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ էլ նույն թվականին մահացել է։ Ֆրիդայի անվամբ ելքագրված 216.170 դրամ կենսաթոշակը չեն ստացել։
Վկա Գագիկ Վարդգեսի Մարկոսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հայրը` Վարդգես Հովհաննեսի Մարկոսյանը, 1997 թվականի նոյեմբերի 25-ին մահացել է Ուկրաինայի Խերսոն քաղաքում։ Հոր անվամբ ելքագրված 743.676 դրամ կենսաթոշակը չեն ստացել։ Վկա Գագիկ Մարկոսյանն իր ցուցմունքին կից ներկայացրել է նաև Վարդգես Մարկոսյանի մահվան վկայա¬կա¬նի պատճենը։
Վկա Վահան Գուրգենի Վարդանյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մորաքույրը` Արփիկ Վահանի Նադարյանը, 1998 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և Հայաստան երբեք չի վերադարձել։ Մորաքույրը որևէ մեկի չի լիազորել կենսաթոշակն ստանալու համար, և նրա անվամբ 2007 թվականի հուլիսին ելքագրված 364.678 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Բելա Հմայակի Ավետիսովայի ցուցմունքով` այն մասին, որ Ռուբեն Հմայակի Դադայանցը 2007 թվականին մահացել է Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվա քաղաքում։ Եղբոր` Ռուբենի անվամբ ելքագրված 465.693 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Նաիրա Ֆուրմանի Նիկողոսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ տատը` Նադեժդա Բալաբեկի Հովհաննիսյանը, 1998 թվականից բնակվում է Գերմանիայի Հանրապետությունում և Հայաստան երբեք չի վերադարձել։ Տատը որևէ մեկի չի լիազորել կենսաթոշակն ստանալու համար, և նրա անվամբ ելքագրված 276.117 դրամ, այնուհետև` 579.488 դրամ կենսաթոշակի գու¬մարները չեն ստացել։
Վկա Հարություն Մեսրոպի Բաքրջյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ որդին` Տիգրան Հարությունի Բաքրջյանը, հանդիսանում է կենսաթոշակառու, 2005 թվականից բնակվում է Ամերի¬կայի Միացյալ Նահանգներում և Հայաստան երբեք չի վերադարձել։ Որդու անվամբ 2007 թվա¬կանի հուլիսին ելքագրված 834.410 դրամ, ապա 2008 թվականի հունիսին ելքագրված 805.187 դրամ կենսաթոշակի գումարները չեն ստացել։
Վկա Մաքրուհի Հովհաննեսի Շամալյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հանգուցյալ որդու կինը` Կարինե Վարդանի Նորոյանը, հանդիսանում է կենսաթոշակառու, ով 2004 թվականից բնակ¬վում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և Հայաստան երբեք չի վերադարձել։ Կարինեի ան¬վամբ 2007 թվականի օգոստոսին ելքագրված 305.996 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստա¬ցել։
Վկա Աիդա Բուրդոյի Սամսոնյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ որդու կնոջ տատն ու պապը` Ներսես Հովհաննեսի և Վարդանուշ Նիկողոսի Չուլջյանները, շուրջ 15 տարի առաջ մեկնել են Ֆրանսիայի Հանրապետություն` մշտական բնակության, որտեղ էլ շուրջ 10 տարի առաջ մահացել են։ Ներսեսի անվամբ 2007 թվականի ապրիլին ելքագրված 967.593 դրամ և Վարդանուշի անվամբ 2007 թվականի հունիսին ելքագրված 286.248 կենսաթոշակի գումարները չեն ստացել։
Վկա Արմեն Լևիկի Մանուկյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ կնոջ մայրը` Նուշիկ Գրիշայի Սարգսյանը, 1997 թվականից մինչև 2011 թվականը բնակվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգ¬ներում և Հայաստան երբեք չի վերադարձել։ Նուշիկ Սարգսյանը բացակայության ժամանակա¬հատ¬վածում որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար, և նրա անվամբ 2007 թվականի հունիսին ելքագրված 570.219 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Հայկ Խաչատուրի Չիբուխչյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հորաքրոջ սկեսրայրը` Նեպտուն Արամայիսի Սարգսյանը, 1997 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգ¬ներում և Հայաստան եկել է միայն 2005 թվականին, ապա` շուրջ 1 ամսից վերադարձել։ Նեպտուն Սարգսյանը բացակայության ժամանակահատվածում որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար, և նրա անվամբ ելքագրված 449.734 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Երվանդ Նիկողոսի Սիմոնյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հայրը` Նիկողոս Երվանդի Սիմոնյանը, 1998 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում։ Թեև պարբերաբար եկել է Հայաստան, սակայն որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար, անձամբ կենսաթոշակ չի ստացել, քանի որ հանդիսանում է Միացյալ Նահանգների քաղաքացի։ Հոր անվամբ ելքագրված 455.477 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Ժենյա Ասատուրի Վարդանյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2000 թվականին բնա¬կա¬րանը գնել է Դագմարա Տիգրանի Նարինյանից։ Դագմարան բնակարանը վաճառելուց հե¬տո մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ, որտեղ նույն թվականին մահացել է։ Դ.Նա¬րին¬¬յանի անվամբ 2007 թվականի ապրիլին ելքագրված 552.805 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Գոհար Սուրենի Միքայելյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ իրենց բնակարանի նախկին հարևան Գրիգոր Գառնիկի Հովակիմյանը 2000 թվականին բնակարանը վաճառել և մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ։ Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց հետո Հայաստան չեն վերադարձել, պարբերաբար հեռախոսազրույց է ունենում Գրիգոր Հովակիմյանի հետ և տեղե¬կաց¬ված է, որ նրա անվամբ 2007 թվականի ապրիլին ելքագրված 538.160 դրամ կենսաթոշակի գու¬մարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Գևորգ Ազատի և Օլյա Հայրապետի Սարգսյանների դուստր` որպես վկա հարցաքննված Գայանե Գևորգի Սարգսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ ծնողները 2003 թվականից մեկնել են Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության և երբեք Հայաս¬տան չեն վերադարձել։ Հոր` Գևորգի, և մոր` Օլյայի անվամբ 2006 թվականի սեպտեմբերին ել¬քագրված համապատասխանաբար` 421.530 դրամ և 386.997 դրամ կենսաթոշակի գումարները ծնողները կամ որևէ այլ հարազատ չեն ստացել։
Վկա Լարիսա Գուրգենի Հովհաննիսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2004 թվականի գարնանից մինչև 2008 թվականի սեպտեմբերի 21-ը բնակվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգ¬ներում։ Բացակայության ժամանակ որևէ մեկի չի լիազորել ստանալ կենսաթոշակը։ Իր անվամբ 2007 թվականի հուլիսին ելքագրված 372.538 դրամ կենսաթոշակը չի ստացել։
Արթուր Սուքիասյանի մասնակցությամբ 2007-2008թթ. ընթացքում Քանաքեռ-Զեյթունի տա¬րած¬քային բաժնում հաշվառված, իսկ 2009թ. ընթացքում նաև Արամ Մարտիրոսյանի մասնակ¬ցությամբ Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժնում հաշվառված հանգուցյալ կամ ՀՀ տարած¬քից բացակայող, ինչպես նաև` իրականում գոյություն չունեցող կենսաթոշակառուների անվամբ կասեցված կենսաթոշակի գումարներն ստանալու վերաբերյալ կեղծ դիմումներ պատրաստելու, ապա` վճարային ցուցակներում նրանց անվան դիմաց ստորագրությունները կեղծելու եղանակով կենսաթոշակի գումարները կազմակերպված խմբով հափշտակելու փաստերը հիմնավորվել են ներքոհիշյալ ապացույցներով։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Մամիկոն Սարգսյանի հարևան, վկա Արևիկ Նիկոլայի Մինասյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 1990թ. Մամիկոն Սարգսյանը մեկնել է ՌԴ։ 2003թ. Մամի¬¬կոն Սարգսյանի որդուց գնել են նրանց բնակարանը, և այդ ժամանակ տեղեկացել է, որ Մամիկոն Սարգսյանը ՌԴ-ում մահացել է։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Հայկազ Հովհաննիսյանի որդու` վկա Համլետ Հայկազի Հովհաննիսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հայրը մահացել է 1993թ.։ Հոր մահից հետո նրա ան¬վամբ կենսաթոշակի գումար չի ստացել։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Դանիել Առաքելյանի թոռան` վկա Դանիել Հովհաննեսի Խաչատրյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ պապը մահացել է 1993թ-ին։ Դանիել Առաքելյանի մա¬հից հետո նրա անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Հակոբ Հակոբյանի հարևան, վկա Ամալյա Մուշեղի Ներսիս¬յանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Հակոբ Հակոբյանը մահացել է 1989թ. կամ 1990թ., և նրա մահից հետո` մի քանի տարի անց, նրա բնակարանը վաճառվել է, իսկ երկու որդիները դեռևս Հա¬կոբ Հակոբյանի մահից առաջ մեկնել են ԱՄՆ և բնակվում են այնտեղ։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառուներ Էմմա Գրիգորյանի և Աննա Կարայանովայի հարևան, վկա Վարետա Միրզաջանի Մելքոնյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Աննա Կարայանովան 2001թ. մահացել է, և դրանից հետո վերջինիս անվամբ նրա ընտանիքի անդամները կենսաթոշակի գու¬մար չեն ստացել, իսկ Էմմա Գրիգորյանը մահացել է 2001թ.։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Էմմա Գրիգորյանի հարևան, վկա Թամարա Նազարի Կարապետյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Էմմա Գրիգորյանը մահացել է 2001թ.։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Վարդուշ Պետրոսյանի հարսի` վկա Նաիրուհի Աշոտի Աբրահամյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Վարդուշ Պետրոսյանը 1995թ-ին մահացել է ՌԴ-ում, որտեղ էլ նրան հուղարկավորել են։ Վարդուշ Պետրոսյանի մահից հետո նրա անվամբ կենսաթո¬շա¬կի գումար չեն ստացել։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Սեդա Ստեպանյանի հարևան, վկա Ռոբերտ Գուրգենի Գևորգյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Սեդա Ստեպանյանը մահացել է 1990 կամ 1991թ.։ Սեդա Ստեպանյանի բոլոր հարազատները բնակվել են ԱՄՆ-ում և նրա անվամբ կենսաթոշակի գումար չէին կարող ստանալ։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Մարիամ Աբաջյանի հարևան, վկա Զվարթ Ժորայի Երեմ¬յանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Մարիամ Աբաջյանը շուրջ 17 տարի առաջ մեկնել է ԱՄՆ և դրանից հետո Հայաստան չի վերադարձել, իսկ 2011թ. ԱՄՆ-ում մահացել է։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Եվգենյա Թումանյանի ազգական, վկա Միշա Սիմոնի Աբրահամյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Եվգենյա Թումանյանը 1990-ական թվականներին մեկնել է ՌԴ, որից 1-2 տարի անց մահացել է, տեղափոխվել է Հայաստան և հուղարկավորվել։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Արշակ Մարտոյանի հարևան, վկա Մաքսիմ Ստեփանի Մխիթար¬յանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Արշակ Մարտոյանը բնակվել է միայնակ և մոտա¬վո¬րապես 1996թ. մահացել է։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Մարի Թոփալյանի որդու` վկա Դանիել Ասատուրի Թոփալյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը մահացել է 1996թ-ին, ԱՄՆ-ում։ Մարի Թո¬փալյանի մահից հետո նրա անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Հայկանուշ Դարբինյանի տան գնորդ, վկա Միսակ Վարդ¬գեսի Սարգսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2000թ. Հայկանուշ Դարբինյանի թոռ Սուրիկի Կա¬րապետյանից գնել է բնակարանը և այդ ժամանակ էլ տեղեկացել, որ Հայկանուշ Դարբինյանը 1992թ.-ին ՌԴ-ում մահացել է և Հայաստանում մերձավոր ազգականներ չունի։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Մարիա Սալախյանի հարևան, վկա Սերգեյ Արմենակի Այվազյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Մարիա Սալախյանը մահացել է 1992թ. հունիսի 15-ին, իսկ նրա հարազատները բնակվում են ՌԴ Մոսկվա քաղաքում։ Մարիա Սալախյանի մահից հետո նրա կենսաթոշակի գումարը որևէ մեկը չի ստացել։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Նինա Շաքարյանի թոռան` վկա Էլեոնորա Հենրիխի Լազարևայի ցուցմունքով` այն մասին, որ Նինա Շաքարյանը 1996թ. Հայաստանում հաշվառումից դուրս է եկել և մեկնել Հունաստան, որից հետո կենսաթոշակ չի ստացել։ 2001թ. Նինա Շաքարյանը վերադարձել է Հայաստան և բնակվել իր տանը, իսկ 2002թ. հունիսի 30-ին մահացել է։ Նինա Շաքարյանի մահից հետո նրա անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Անտիկ Կարախանովայի ազգական, որպես վկա հար¬ցաքննված Սվետլանա Միխաիլի Ղազարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Անտիկ Կարախա¬նո¬վան մահացել է 1999թ., որից հետո վերջինիս անվամբ նրա հարազատները կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Լենդրուշ Հունանյանի ազգական, վկա Վարդուհի Անդրա¬նիկի Չիզմեչյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Լենդրուշ Հունանյանը 1998թ.-ից ընտանիքով բնակվել է ԱՄՆ-ում, վերջին անգամ Հայաստանում եղել է 2002-2003թթ., որից հետո մեկնել է ԱՄՆ և այնտեղ էլ մահացել է։ Լենդրուշ Հունանյանը Հայաստանում ազգականներ չի ունեցել, և վերջինիս անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Սերգեյ Հարությունյանի որդու` վկա Արա Սերգեյի Հարութ¬յունյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հայրը մահացել է 1993թ. դեկտեմբերի 1-ին, որից հետո վերջինիս անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Սմբատ Յաղմուրյանի դստեր` վկա Նարինե Սմբատի Յաղմուրյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հայրը մահացել է 1996թ. դեկտեմբերի 3-ին` ՌԴ-ում, որից հետո վերջինիս անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Սեդա Բոգոմոլնայայի հարևան, վկա Ժենյա Արամի Մել¬քոն¬յանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Սեդա Բոգոմոլնայան բնակվել է միայնակ, հարազատներ չի ունեցել և ավելի քան 10 տարի առաջ մահացել է։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Խաչատուր Այվազովի ազգական, վկա Կարինե Մաքսիմի Դանիելյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Խաչատուր Այվազովը մահացել է 1986 կամ 1987թ.։ Խաչատուր Այվազովի մահից հետո նրա անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Թամարա Գազիրյանի թոռան` վկա Անդրեյ Մելսի Օսիպ¬յանի ցուցմունքով` այն մասին, որ տատը մահացել է 1993թ. հունիսի 15-ին, որից հետո վերջինիս անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Խաթուն Ղարախանյանի հարևան, վկա Լաուրա Ավետիսի Ղազարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Խաթուն Ղարախանյանը մոտ 15 տարի առաջ ընտանիքի հետ միասին մեկնել է ԱՄՆ, և նրանց տանը որևէ մեկը չի բնակվում։
Կենսաթոշակառու Արաքսա Հակոբյանի հարսի` վկա Մարինա Բորիսի Հակոբյանի ցուց¬մունքով` այն մասին, որ Արաքսա Հակոբյանը շուրջ 10 տարի առաջ մեկնել է ԱՄՆ և չի վերա¬դարձել։ Կենսաթոշակն ստանալու համար Արաքսա Հակոբյանը որևէ մեկի չի լիազորել, և վեր¬ջի¬նիս անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Էվելինա Տեր-Հովհաննիսյանի հարևան, վկա Ժիրայր Անդրանիկի Էլոյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 1993-1994թթ. Էվելինա Տեր-Հովհաննիսյանը վաճառել է իր բնակարանը և մեկնել ԱՄՆ։
Կենսաթոշակառու Ֆիրուզա Հովհաննիսյանի բնակարանի գնորդ, վկա Նունե Վլադիմիրի Ավանեսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2000թ.-ին Ֆիրուզա Հովհաննիսյանից գնել է նրա բնակարանը և այդ ժամանակ էլ տեղեկացել, որ վերջինս պետք է մեկնի արտերկիր։
Կենսաթոշակառու Մանուշակ Վերանյանի հարևան, վկա Ռայա Ներսեսի Բաղդասարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Մանուշակ Վերանյանը շուրջ 10 տարի է, ինչ ընտանիքի հետ միասին բնակվում է Իսպանիայում և վերջին անգամ Հայաստանում է եղել 2011թ. նոյեմբերին։
Կենսաթոշակառու Գոհարիկ Բաղդասարյանի հարևան, վկա Էմմա Գուրգենի Դաբաղյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2008թ-ին Գոհարիկ Բաղդասարյանը վաճառել է բնակարանը և ընտանիքի հետ միասին մեկնել ՌԴ։ Վերջին անգամ, երբ հեռախոսազրույց է ունեցել Գոհարիկ Բաղդասարյանի հետ, վերջինս հայտնել է, որ վատառողջ է, և պարզ չէ, թե երբ կվերադառնա Հայաստան։
Կենսաթոշակառու Հենրիկ Բադասյանի ազգական, վկա Էմին Հենրիկի Սարգսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Հենրիկ Բադասյանն իր ընտանիքի ու հարազատների հետ միասին 2000-2001թթ.-ին մեկնել է ԱՄՆ, որից հետո Հայաստանում եղել է միայն 2010թ.-ին։
Կենսաթոշակառու Արամ Վարդանովի հաշվառման հասցեի` Երևան քաղաքի Ներքին Զեյթուն 2-րդ փող. 6-րդ տան բնակիչ, վկա Սոնա Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ տան տերերն իր բարեկամներն են, ովքեր շուրջ 10 տարի է` գտնվում են ԱՄՆ-ում, և նրանց ընտանիքում Արամ Վարդանով տվյալներով անձ չի եղել։
Կենսաթոշակառու Միխաիլ Սոլովյովի հաշվառման հասցեի` Երևան քաղաքի Հր.Ներսիս¬յան փող. 1 շենքի 33-րդ բնակարանի սեփականատեր, վկա Սևակ Մուշեղի Սաղաթելյա¬նի ցուց¬մունքով` այն մասին, որ բնակարանը 2006-2007թթ.-ից իր սեփականությունն է, և այդ հաս¬ցեում Միխաիլ Սոլովյով տվյալներով անձ հաշվառված չի եղել։
Կենսաթոշակառու Նինա Սարգսյանի հաշվառման հասցեի` Երևան քաղաքի Մ.Ավետիս¬յան 4-րդ փող. 4 շենքի 10-րդ բնակարանի սեփականատեր, վկա Սուսաննա Մամիկոնի Մկրտչյա¬նի ցուցմունքով` այն մասին, որ բնակարանը 1997թ-ից իրենց սեփականությունն է, և այդ հասցեում Նինա Սարգսյան տվյալներով անձ հաշվառված չի եղել ու չի բնակվել։
Կենսաթոշակառու Մանուշ Գյորգյանի հաշվառման հասցեի հարևանությամբ բնակվող վկա Ռուբիկ Խաչիկի Խաչատրյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 1963թ-ից բնակվում է Երևան քաղաքի Մ.Ավետիսյան 4-րդ փող. 6ա շենքի 32-րդ բնակարանում և ճանաչել է նույն շենքի 34-րդ բնակարանի բոլոր բնակիչներին, սակայն այդ հասցեում Մանուշ Գյորգյան տվյալներով անձ եր¬բեք չի բնակվել։
Կենսաթոշակառու Նաիրա Օսիկյանի հաշվառման հասցեի` Երևան քաղաքի Մ.Ավետիս¬յան 1-ին փող. 22 տան բնակիչ, վկա Արթուր Լևի Թանգամյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 1983թվականից բնակվում է այդ հասցեում, որտեղ Նաիրա Օսիկյան տվյալներով անձ հաշվառ¬ված չի եղել և չի բնակվել։
Կենսաթոշակառու Արտավազդ Կապատարովի հաշվառման հասցեի` Երևան քաղաքի Դ.Անհաղթի փող. 6 շենքի 41-րդ բնակարանի սեփականատեր, վկա Հրանտ Հմայակի Մալաքյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2000թ-ից բնակվում է այդ բնակարանում, որտեղ Արտավազդ Կա¬պատարով տվյալներով անձ հաշվառված չի եղել և չի բնակվել։
Կենսաթոշակառու Վարդանուշ Դաշտոյանի հաշվառման հասցեի` Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի փող. 47-րդ տան բնակիչ, վկա Վահան Սաշիկի Ավագյանի ցուցմունքով` այն մա¬սին, որ 1975թ-ից բնակվում է այդ տանը, որտեղ Վարդանուշ Դաշտոյան տվյալներով անձ հաշ¬վառ¬ված չի եղել և չի բնակվել։
Կենսաթոշակառու Անժելա Բեյբութի հաշվառման հասցեի` Երևան քաղաքի Շովրոյան փող. 11-րդ տան սեփականատեր, վկա Անահիտ Անագի Եղոյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 1978թ-ից բնակարանը պատկանում է իրենց ընտանիքին, որտեղ Անժելա Բեյբութ տվյալներով անձ հաշվառված չի եղել և չի բնակվել։
Կենսաթոշակառու Աբունիկ Վանալյանի հաշվառման հասցեի` Երևան քաղաքի Ա.Ահա¬րոն¬յան փող. 41ա տան բնակիչ, վկա Վիկտորիա Մկրտչի Բունիաթյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 1969թ-ից բնակվում է իրենց բնակարանում, որտեղ Աբունիկ Վանալյան տվյալներով անձ հաշ¬վառված չի եղել և չի բնակվել։
Կենսաթոշակառու Ասյա Սահակյանի հաշվառման հասցեի` Երևան քաղաքի Հր.Ներսիս¬յան փող. 2 շենքի 4-րդ բնակարանի սեփականատեր, վկա Գևորգ Վաղարշակի Եղիազարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 1988թ-ից բնակվում է այդ բնակարանում, որտեղ Ասյա Սահակյան տվյալներով անձ հաշվառված չի եղել և չի բնակվել։
Կենսաթոշակառու Գարուշ Արշակյանի հաշվառման հասցեի սեփականատեր, վկա Լիլիթ Աշոտի Համբարձումյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ ամուսինը` Ռուբեն Տոնոյանը, 1995թ-ին Ռիմա Գարուշի Արշակյանից գնել է վերջինիս բնակարանը, որից հետո այնտեղ հաշվառված է միայն Ռուբեն Տոնոյանը։ Այլ տեղեկություններ Գարուշ Արշակյանի վերաբերյալ չունի։
«Հայկ» համատիրության գործավար, վկա Ռուզաննա Ռազմիկի Վասիլյանի ցուցմունքով և կից ներկայացրած տեղեկանքներով այն մասին, որ Երևան քաղաքի Կ.Ուլնեցի փողոցում 1-ին փակուղի 1Ա շենք 28 բնակարան և 3-րդ փակուղի 22 տուն հասցեներ հաշվառված չեն, համա¬տի¬րության տարածքում Մարին Իվոլկինա և Հռիփսիմե Տաշյան տվյալներով անձինք չեն բնակ¬վում։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Ռոզա Կոստանյանի հարևան, վկա Սվետլաննա Սամվելի Հայրապետյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Ռոզա Կոստանյանն ավելի քան 10 տարի առաջ մահացել է։
Կենսաթոշակառու Ջեմա Շախբազյանի տան գնորդ, վկա Արման Ժորայի Պետրոսյանի ցուց¬մունքով` այն մասին, որ լիազորագրի հիման վրա Միհրան Շախբազյանից գնել է Ջեմա Շախբազյանի բնակարանը և տեղյակ է, որ վերջինս մոտ 20 տարի է, ինչ բնակվում է ԱՄՆ-ում։
Կենսաթոշակառու Աննա Ավանեսովայի հաշվառման հասցեի` Երևան քաղաքի Մոլդովա¬կան փող. 40 շենքի 25-րդ բնակարանի հարևանությամբ բնակվող վկա Անահիտ Պարույրի Ռա¬ֆաելյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ այդ բնակարանի բնակիչները մոտ 10 տարի առաջ վաճառել են բնակարանը և մեկնել արտերկիր։
Կենսաթոշակառու Մարի Աճեմյանի թոռան, վկա Գրիգոր Հովհաննեսի Աճեմյանի ցուց¬մունքով` այն մասին, որ տատը1995-ին մեկնել է ԱՄՆ և Հայաստան չի վերադարձել։ Բացա¬կա¬յության ընթացքում իր կենսաթոշակն ստանալու համար Մարի Աճեմյանը որևէ մեկին լիազորագիր չի տվել և նրա կենսաթոշակի գումարն իրենք չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Ֆաինա Մելքոնյանի տան գնորդ, վկա Հովիկ Միշայի Գալոյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Ֆաինա Մելքոնյանը բնակվում է ԱՄՆ-ում, իսկ 1998թ.-ին բնա¬կարանը գնել են նրա լիազորած անձից։
ՀՀ ոստիկանության ԱՎՎ Նոր-Նորքի անձնագրային բաժանմունքում 2012թ. դեկտեմբերի 18-ին և ՀՀ ոստիկանության ԱՎՎ Քանաքեռ-Զեյթունի անձնագրային բաժանմունքում 2012թ. դեկտեմբերի 20-ին կազմված տեղեկանքներով` այն մասին, որ Թադևոս Բաղիևի և Ալեքսանդր Նիկողոսյանի վերաբերյալ անձնագրային բազայում տվյալներ չեն հայտնաբերվել։
Ըստ ՀՀ պետական ռեգիստրի շտեմարանի տվյալների՝ Հայաստանի Հանրապետության տարածքում Արամ Հակոբի Վարդանով /ծնված` 15.08.1912թ., հաշվառված` ք.Երևան, Ն.Զեյթուն 2-րդ փողոց 6 տուն/, Աբունիկ Աբունիկ Վանալյան /ծնված` 01.07.1912թ., հաշվառված` ք.Երևան, Ահարոնյան 41Ա տուն/, Միխայիլ Իվանի Սոլովյով /ծնված` 10.12.1925թ., հաշվառված` ք.Երևան, Հ.Ներսիսյան 1շ. 33 բն./, Վեհանուշ Հովհանի Գևորգյան /ծնված` 01.07.1908թ., հաշվառված` ք.Երևան, Մ.Ավետիսյան 4-րդ փողոց 8շ. 41բն./, Մանուշ Գրիգորի Գյորգյան /ծնված` 08.06.1922թ., հաշվառված` ք.Երևան, Մ.Ավետիսյան 4-րդ փողոց 6Ա շ. 34բն./, Վասիլի Ստեփանի Ֆրոլով /ծնված` 16.01.1928թ., հաշվառված` ք.Երևան, Զ.Սարկավագի փողոց 2/95 տուն/, Սիրանուշ Գրիգորի Պետրոսյան /ծնված` 01.12.1921թ., հաշվառված` ք.Երևան, Թբիլիսյան խճուղի 0-15 /մանկապարտեզ//, Հայկանուշ Հրանտի Դարբինյան /ծնված` 01.07.1911թ., հաշվառված` ք.Երևան, Ն.Զեյթուն 2-րդ փողոց 12 տուն/, Սելեմյա Սարգսի Հակոբջանյան /ծնված` 01.07.1910թ., հաշ¬վառված` ք.Երևան, Ծ.Աղբյուրի փողոցի 68 տուն/, Նինա Աղասու Սարգսյան /ծնված` 01.03.1925թ., հաշվառված` ք.Երևան, Մ.Ավետիսյան 4 փողոցի 4շ. 10 բն./, Մելսիկ Սիսակի Բիլբուլյան /ծնված` 01.04.1930թ., հաշվառված` ք.Երևան, Կ.Ուլնեցի 3-րդ փակուղի 2-րդ շ. 38 բն./ տվյալներով անձինք պետ. ռեգիստրի շտեմարանում չեն հայտնաբերվել։
Մանուկ Միսակի Կրկյաշարյան /ծնված` 26.05.1923թ., հաշվառված` ք.Երևան, Վ.Զեյթուն 10 փողոց 31 տուն/ տվյալներով անձը, ըստ պետ. ռեգիստրի շտեմարանում առկա տվյալների, 05.05.1997թ. մահացել և դուրս է գրվել հաշվառումից, Զարմիկ Վաղոյի Վերդյան /ծնված` 01.07.1930թ., հաշվառված` ք.Երևան, Ազատության պողոտա 8շ. 9բն./ տվյալներով անձ պետ. ռե¬գիստրի շտեմարանում չի հայտնաբերվել, իսկ AA 0452136 սերիա-համարի անձնագիրը պատ¬կանում է 19.03.1971թ. ծնված, Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի Մանթաշյան փողոց 26շ. 3բն.-ում հաշվառված Միհրան Հրանտի Աբրահամյանին, Արմենակ Թովմասի Գրիգոր¬յան /ծնված` 01.07.1922թ., հաշվառված` ք.Երևան, Ա.Տիգրանյան փողոց 4 տուն/ տվյալներով անձ պետ. ռեգիստրի շտեմարանում չի հայտնաբերվել ՀՀ տարածքում, իսկ AB0294488 սերիա-հա¬մա¬րի անձնագիրը հաշվառված է 19.06.1935թ. ծնված, Եղվարդ քաղաքի Սաֆարյան փողոցի 16 տանը հաշվառված, 18.11.2003թ.-ին մահացած Խաչատուր Արմենակի Տիգրանյանի անվամբ, Անու¬շա¬վան Սեդրակի Պապանյան /ծնված` 02.04.1913թ., հաշվառված` ք.Երևան, Դ.Անհաղթի 9շ. 14 բն./ տվյալ¬¬ներով անձ պետ. ռեգիստրի շտեմարանում չի հայտնաբերվել ՀՀ տարածքում, իսկ AA0346726 սերիա-համարի անձնագիրը հաշվառված է 01.06.1960թ. ծնված, Արարատի մարզի Նորաբաց գյուղի Արարատյան փողոցի 11 տանը հաշվառված Վարդան Խաչիկի Կարապետյանի անվամբ։
«ՀՀ փորձագիտական կենտրոն» պետական ոչ առևտրային կազմակերպությունում 2011թ. դեկտեմբերի 12-ին նշանակված դատաձեռագրաբանական փորձաքննության 2012թ. օգոստոսի 28-ին ստացված թիվ 46531101 եզրակացությամբ ( մանրամասն ներկայացված է սույն դատական ակտի՝ դատաքննության արդյունքներին վերաբերող հատվածում)։
Արաբկիրի տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանի մասնակցությամբ 2009թ. ընթացքում Արաբկիրի տարածքային բաժնում հաշվառված հանգուցյալ կամ ՀՀ տարած¬քից բացակայող կենսաթոշակառուների անվամբ կասեցված կենսաթոշակի գումարներն ստա¬նա¬լու վերաբերյալ կեղծ դիմումներ պատրաստելու, ապա` վճարային ցուցակներում նրանց ան¬վան դի¬մաց ստորագրությունները կեղծելու եղանակով կենսաթոշակի գումարները կազմա¬կերպ¬ված խմբով հափշտակելու փաստերը մեղադրող կողմն հիմնավորված է համարել ներքոհիշ¬յալ ապա¬ցույցներով.
Վկա Խաչիկ Ղևոնդի Եղիազարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2004 թվականին գնել է Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 48Ա շենքի 108-րդ բնակարանը, որտեղ նախկինում հաշ¬վառված է եղել կենսաթոշակառու Վահե Հակոբի Դալյանը։ Ինքը որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Վահե Դալյանի անվամբ 2009 թվականի հուլիսին ելքագրված 849.900 դրամ կենսա¬թո¬շա¬կի գումարը։
Կենսաթոշակառու Ռաֆիկ Համբարձումի Հակոբյանի հարևան` որպես վկա հար¬ցաքննված Լեռնուհի Վարդանի Առուշանյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Ռաֆիկ Հակոբյանը բնակարանը վաճառել և շուրջ 10 տարի առաջ մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ։ Նրանից որևէ այլ տեղեկություններ չունի։ Տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Ռաֆիկ Հակոբյանի անվամբ 2009 թվականի հոկտեմբերին ելքագրված 1.090.476 դրամ կենսաթոշակի գումարը։
Կենսաթոշակառու Թագուհի Ոսկանի Ուզունյանի հարևան` որպես վկա հարցաքննված Աննա Երվանդի Հարությունյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Թագուհի Ուզունյանը մի քանի տարի առաջ մահացել է, և նրա կենսաթոշակի ստացման հետ կապված որևէ տեղեկություններ չունի։
Կենսաթոշակառու Ամալյա Համբարձումի Մաթևոսյանի որդու` որպես վկա հարցաքննված Հայկ Հակոբի Հակոբյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 2008 թվականի ապրիլի 6-ին մա¬հացել է Երևան քաղաքում և հուղարկավորվել է իր կողմից։ Մոր անվամբ 2009 թվականի հուլիսին ելքագրված 583.700 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Վոլոդյա Սերգոյի Բաղդասարյանի հարևան` որպես վկա հար¬ցաքննված Արմեն Ժորայի Ասատրյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Վոլոդյա Բաղդասարյանը շուրջ 20 տարի առաջ մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Վոլոդյա Բաղդասարյանի անվամբ 2009 թվականի դեկտեմբերին ելքագրված 661.182 դրամ կենսաթոշակի գումարը։
Կենսաթոշակառու Սամվել Միհրդատի Անանյանի հարևան` որպես վկա հարցաքննված Իսահակ Կոնստանտինի Խուդաբաշյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Սամվել Անանյանը 2000 թվականից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Սամվել Անանյանի անվամբ 2009թ. սեպտեմբերին ելքագրված 3.640.284 դրամ կենսաթոշակի գումարը։
Վկա Սահակ Սերոբի Կարճիկյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2000 թվականին բնակա¬րանը գնել է Կիմա Ռուբենի Մկրտչյանից, ով նույն թվականին մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Կիմա Մկրտչյանի անվամբ 2009 թվա¬կանի նոյեմբերին ելքագրված 936.355 դրամ կենսաթոշակի գումարը։
Վկա Սերգեյ Ալբերտի Մելքոնյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Նինա Գրիգորի Դոմա¬զովան իր տատի եղբոր դուստրն է, ով մահացել է 2008 թվականին։ Նինա Դոմազովան Հայաստանում բնակվող որևէ հարազատ չունի և տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել նրա անվամբ 2009 թվականի հուլիսին ելքագրված 841.500 դրամ կենսաթոշակի գումարը։
Կենսաթոշակառու Սուրեն Լևոնի Խանջյանի ազգական` որպես վկա հարցաքննված Հո¬մերոս Աշոտի Ավետյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Սուրեն Խանջյանը 2006 թվականից բնակ¬վել է Ռուսաստանի Դաշնությունում, որտեղ մահացել է 2010 թվականի նոյեմբերի 28-ին։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Սուրենի անվամբ 2009 թվականի մայիսին ելքագրված 1.221.740 դրամ կենսաթոշակի գումարը։
Կենսաթոշակառու Ժոռա Աշոտի Հարությունյանի հարևան` որպես վկա հարցաքննված Եկատերինա Մկրտիչի Ադամյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Ժորա Հարությունյանը դեռևս խորհրդային տարիներին բնակարանը վաճառել, ընտանիքով մեկնել է արտասահման և մինչ օրս Հայաստան չի վերադարձել։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Ժորա Հարությունյանի անվամբ 2009 թվականի ապրիլին ելքագրված 1.063.460 դրամ կենսաթոշակի գումարը։
Կենսաթոշակառու Թերեզա Տեր-Ավագյանի հարևան` որպես վկա հարցաքննված Արա Գուրգենի Քոմուրջյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Թերեզա Տեր-Ավագյանը մահացել է 2007 թվականին, նրա հարազատների գտնվելու վայրի մասին տեղեկություն չունի։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Թերեզայի անվամբ 2009 թվականի օգոստոսին ելքագրված 813.100 դրամ կենսաթոշակի գումարը։
Վկա Սերյոժա Վաչագանի Ղուկասյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Երևան քաղաքի Հր.Քոչարի փող. 20 շենքի 38 հասցեում բնակվում է 1979 թվականից։ Նույն շենքի 35 բնակարանի բնակիչ Սեթ Չախմախչյանը 2000 թվականին մեկնել Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ։ Որևէ տե¬ղե¬կություն չունի, թե ով է ստացել Սեթ Չախմախչյանի անվամբ 2009 թվականի օգոստոսին ելքագրված 1.143.676 դրամ կենսաթոշակի գումարը։
Կենսաթոշակառու Պետրոս Գուրգենի Բաղդասարյանի կնոջ քրոջ` որպես վկա հար¬ցաքննված Սվետլանա Հակոբի Նասխալյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Պետրոս Բաղդա¬սարյանը 1992 թվականից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության։ Նա Հայաստան է վերադարձել միայն 2004 թվականին և շուրջ մեկ շաբաթ անց` կրկին մեկնել է։ 2009 թվականի փետրվարին Պետրոս Բաղդասարյանի անվամբ ելքագրված 2.056.260 դրամ կենսաթոշակի գումարը վերջինս կամ որևէ այլ հարազատ չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Սուրեն Բաղդասարյանի հարևան` որպես վկա հարցաքննված Ռուբեն Արամի Մարուխյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Սուրեն Բաղդասարյանը շուրջ 20 տարի է, ինչ բնակվում է Իսպանիայում։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Սուրեն Բաղդասարյանի անվամբ 2009 թվականի հուլիսին ելքագրված 836.850 դրամ կենսաթոշակի գումարը։
Վկա Ռազմիկ Ռաֆայելի Տոնկոյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Երևան քաղաքի Կոմիտասի փող. 38 շենքի 35 հասցեում բնակվում է շուրջ 7 տարի։ Հիշյալ բնակարանում Լիդիա Գրիգորյան անուն ազգանունով անձ հաշվառված չէ։
Կենսաթոշակառու Վարդուշ Հովհաննեսի Շայնազարյանի դստեր ամուսնու` որպես վկա հարցաքննված Գառնիկ Ավետիքի Միրզոյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Վարդուշ Շահնա¬զարյանը մահացել է Երևան քաղաքում 2007 թվականի նոյեմբերին։ Ինքը կամ որևէ ազգական Վարդուշ Շահնազարյանի անվամբ 2009 թվականի սեպտեմբերին ելքագրված 811.900 դրամ կեն¬սաթոշակի գումարը չի ստացել։
Կենսաթոշակառու Շուշիկ Իսրաելի Ավետիսյանի հարևան` որպես վկա հարցաքննված Արմինե Սուրիկի Հարությունյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Շուշիկ Ավետիսյանը մահացել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում 2003 թվականին։ Տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Շուշիկ Ավետիսյանի անվամբ 2009թ. սեպտեմբերին ելքագրված 1.111.400 դրամ կենսաթոշակի գումարը։
Կենսաթոշակառու Տոնիկ Եղիազարի Կարապետյանի հարևան` որպես վկա հար¬ցաքննված Ռաֆայել Արշակի Քոսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Տոնիկ Կարապետյանը մահացել է շուրջ չորս տարի առաջ։ Տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Տոնիկ Կարապետյանի անվամբ 2009 թվականի հուլիսին ելքագրված 1.052.300 դրամ կենսաթոշակի գումարը։
Վկա Սամվել Մովսեսի Գալստյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ ընկերոջ` Հովհաննեսի հայրը` Մուկուչ Հովհաննեսի Մենդիկյանը, մահացել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում 2007 թվականի նոյեմբերի 15-ին, որտեղ էլ հուղարկավորվել է։ Հովհաննես Մենդիկյանը 2007 թվականից բնակվել է Միացյալ Նահանգներում և երբեք Հայաստան չի վերադարձել։ Տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Մուկուչ Մենդիկյանի անվամբ 2009 թվականի ապրիլին ելքագրված 1.003.300 դրամ կենսաթոշակի գումարը։ Վկա Սամվել Գալստյանն իր ցուցմունքին կցել է Մուկուչ Մենդիկյանի մահվան վկայականի պատճեն։
Կենսաթոշակառու Օլգա Աբրեգամի Կուկազովայի որդու կնոջ` որպես վկա հարցաքննված Անահիտ Սերյոժայի Գրիգորյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Օլգա Կուկազովան 2004 թվականի հունիսի 30-ին մահացել է Երևան քաղաքում։ Ինքը կամ որևէ ազգական Օլգա Կուկազովայի անվամբ 2009 թվականի սեպտեմբերին ելքագրված 784.500 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստա¬¬¬ցել։ Վկա Անահիտ Գրիգորյանն իր ցուցմունքին կցել է նաև Օլգա Կուկազովայի մահվան վկայականի պատճենը։
Կենսաթոշակառու Ջուլիետա Եղիշի Օգանեսովայի որդու` որպես վկա հարցաքննված Հակոբ Սարգսի Չրչյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը մահացել է 2003 թվականի նոյեմբերի 11-ին Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, որտեղ էլ հուղարկավորվել է իր կողմից։ Ինքը կամ որևէ ազգական մոր անվամբ 2009 թվականի հունվարին ելքագրված 913.000 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։Վկա Հակոբ Չրչյանն իր ցուցմունքին կցել է Ջուլիետա Օգանեսովայի մահ¬վան վկայականի պատճենը։
Կենսաթոշակառու Ռոզա Հովակիմի Մելքոնյանի թոռ` որպես վկա հարցաքննված Նարեկ Ալեքսանի Զախարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Ռոզա Մելքոնյանը 2005 թվականի օգոստոսի 14-ին մահացել է Երևան քաղաքում։ Ինքը կամ որևէ ազգական տատի անվամբ 2009 թվականի հուլիսին ելքագրված 1.024.400 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Վկա Նարկե Զախար¬յանն իր ցուցմունքին կցել է Ռոզա Մելքոնյանի մահվան վկայականի պատճենը։
Կենսաթոշակառու Կարապետ Նշանի Գասպարյանի թոռ` որպես վկա հարցաքննված Մայքլ Հովհաննեսի Շարոպետրոսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Կարապետ Գասպարյանը 1999 թվականի նոյեմբերի 17-ին մահացել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, որտեղ էլ հուղարկավորվել է։ Ինքը կամ որևէ ազգական պապի անվամբ 2009 թվականի դեկտեմբերին ելքագրված 644.100 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Վկա Մայքլ Շարոպետրոսյանն իր ցուցմունքին կցել է Կարապետ Գասպարյանի մահվան վկայականի պատճենը։
Շենգավիթի տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանի, պետի տեղակալ Համլետ Մարտիրոսյանի, օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանի, Էրեբունի և Նուբարաշենի տարածքային բաժ¬նի պետ Սարգիս Սարգսյանի, Ավան և Նոր-Նորքի տարածքային բաժնի պետ Արամ Մար¬տիրոս¬յանի, Արաբկիրի տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանի մաս¬նակցութ¬յամբ 2010թ. ընթացքում հիշյալ տարածքային բաժիններում հաշվառված հանգուցյալ կամ ՀՀ տարած¬քից բացակայող կենսաթոշակառուների անվամբ առանց կասեցված կենսաթոշա¬կի գումարներն ստա¬նալու վերաբերյալ դիմումների, ապա` վճարային ցուցակներում նրանց անվան դիմաց ստո¬րագրությունները կեղծելու եղանակով կենսաթոշակի գումարները կազմա¬կերպ¬ված խմբով հափշտա¬կելու փաստերը հիմնավորվել են ներքոհիշյալ ապացույցներով։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Շուրա Գյուլնազարյանի որդու, վկա Սամվել Թադևոսի Գյուլնազարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Շուրա Գյուլնազարյանը 2006թ. մարտի 20-ին մա¬հացել է, որից հետո նրա անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։ 2010թ. հեկտեմբերին Շուրա Գյուլնազարյանի անվամբ ելքագրված 481.389 դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղե¬կություն չունի։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Գևորգ Ղարագյոզյանի հաշվառման վայրի` «Արցախ» համատիրության նախագահ, վկա Ժիրայր Սուրենի Միխայելյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Գևորգ Ղարագյոզյանը 2002թ. հոկտեմբերի 5-ին մահացել է, իսկ մինչ այդ բնակվել է միայնակ։ 2010թ. հեկտեմբերին Գևորգ Ղարագյոզյանի անվամբ ելքագրված 1.004.342 դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղեկություն չունի։
Կենսաթոշակառուներ Սերյոժա Յազիչյանի և Լենա Մելքումյանի որդու, վկա Գեղամ Սերյոժայի Յազիչյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ ծնողները 1994թ.-ից բնակվում են ԱՄՆ-ում և վերջին անգամ Հայաստանում եղել են 2007թ-ին։ 2007թ-ից հետո ծնողները կենսաթոշակի գումար չեն ստացել, այն ստանալու համար որևէ մեկի լիազորագիր չեն տվել։ 2010թ. հեկտեմբերին Սեր¬յո¬ժա Յազիչյանի անվամբ ելքագրված 885.383 դրամ և Լենա Մելքումյանի անվամբ ելքագրված 623.543 դրամ կենսաթոշակի գումարների մասին որևէ տեղեկություն չունի։
Կենսաթոշակառու Լաուրա Ղահրամանյանի տան գնորդ, վկա Ռաֆայել Գրիգորի Հա¬րությունյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2004թ.-ին Լաուրա Ղահրամանյանից գնել է նրա բնա¬կարանը, և այդ ժամանակ տեղեկացել, որ վերջինս պետք է ընտանիքի հետ մեկնի Իսպանիա` մշտական բնակության։ 2004թ-ից հետո Լաուրա Ղահրամանյանին չի տեսել և նրա մասին, ինչպես նաև` 2010թ. հոկտեմբերին Լաուրա Ղահրամանյանի անվամբ ելքագրված 1.201.181 դրամ կեն¬սաթոշակի գումարի մասին տեղեկություններ չունի։
Կենսաթոշակառու Վարսենիկ Ստեփանյանի ամուսնու, վկա Վաչագան Եզդիխանի Ստեփանյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Վարսենիկ Ստեփանյանը բնակվում է ԱՄՆ-ում և 2001թվականից հետո Հայաստան չի վերադարձել։ ԱՄՆ-ում գտնվելու ընթացքում Վարսենիկ Ստեփանյանը լիազորագիր է տվել իրենց հարսին` Լուսինե Սինդոյանին, որի հիման վրա վերջինս մինչև 2003թ.-ը ստացել է Վարսենիկ Ստեփանյանի կենսաթոշակը, սակայն դրանից հետո իրենք կենսաթոշակի գումար չեն ստացել և այն ստանալու համար Վարսենիկ Ստեփանյանը որևէ մեկի լիազորագիր չի տվել։ 2010թ. հոկտեմբերին Վարսենիկ Ստեփանյանի անվամբ ելքագրված 875.174 դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղեկություն չունի։
Կենսաթոշակառու Անիչկա Գևորգյանի տան գնորդ, վկա Կատյա Հարությունի Սերգոյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2002թ.-ին Անիչկա Գևորգյանից գնել է նրա տունը և այդ ժամանակ տեղեկացել, որ վերջինս պետք է ընտանիքի հետ մեկնի ՌԴ` մշտական բնակության։ 2011թ-ին Անիչկա Գևորգյանի հարսից տեղեկացել է, որ վերջինս ՌԴ-ում մահացել է։ 2010թ. հոկտեմբերին Լաուրա Ղահրամանյանի անվամբ ելքագրված 725.336 դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղեկություն չունի։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Կնո Ավդալյանի հարսի, վկա Լուսիկ Աֆոյի Ավդալյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Կնո Ավդալյանը մոտ 10 տարի առաջ մեկնել է ՌԴ և 2007թ. օգոստոսի 7-ին այնտեղ մահացել է, որից հետո նրա անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։ 2010թ. հոկ¬տեմբերին Կնո Ավդալյանի անվամբ ելքագրված 1.115.920 դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղեկություն չունի։
Կենսաթոշակառու Ստեփան Մուրադյանի դստեր, վկա Աղավնի Ստեփանի Մուրադյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Ստեփան Մուրադյանը բնակվել է ԱՄՆ-ում և 1999թ.-ից հետո Հայաս¬տան չի վերադարձել, կենսաթոշակի գումար չի ստացել և այն ստանալու համար որևէ մեկի լիազորագիր չի տվել։ 2010թ. հոկտեմբերին Ստեփան Մուրադյանի անվամբ ելքագրված 1.895.080 դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղեկություն չունի։
Կենսաթոշակառու, վկա Էմմա Արտաշեսի Սարգսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 1997թ-ին իր կենսաթոշակն ստանալու համար 3 ամսով լիազորագիր է տվել քրոջը` Ելենա Սարգսյանին և նույն թվականին մեկնել ԱՄՆ։ ԱՄՆ մեկնելուց հետո մինչև 2012թ. օգոստոսը Հայաստան չի վերադարձել, կենսաթոշակի գումար չի ստացել և այն ստանալու համար որևէ մեկի լիազորագիր չի տվել։ 2010թ. հոկտեմբերին իր անվամբ ելքագրված 1.182.966 դրամ կենսաթոշակի գումարը չի ստա¬ցել և դրա մասին որևէ տեղեկություն չունի։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Աքսենիկ Կիրակոսյանի թոռան, վկա Արսեն Ֆելիքսի Հովսեփյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Աքսենիկ Կիրակոսյանը 1997թ. մարտի 14-ին մահացել է, որից հետո նրա անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։ 2010թ. հունիսին Աքսենիկ Կիրա¬կոս¬յանի անվամբ ելքագրված 1.114.536 դրամ կենսաթոշակի գումարը նրա հարազատներից որևէ մեկը չի ստացել։
Կենսաթոշակառու Ալեքսան Մայրանյանի հաշվառման հասցեի` ք.Երևան Նորքի 9-րդ զանգված, 3 շենքի 56 բնակարանի բնակիչ, վկա Հրանտիկ Իվանի Օհանյանի ցուցմունքով` այն մա¬սին, որ 2005թ.-ին Ղազախստանի քաղաքացի Երվանդ Մայրանյանից գնել են նրա բնակա¬րա¬նը և այդ ժամանակ տեղեկացել, որ վերջինս Ղազախստանից վերադարձել է` բնա¬կա¬րանը վաճա¬ռելու և այլևս Հայստան չվերադառնալու նպատակով։ Գործարքը կնքելուց հետո բնակարանի նախկին բնակիչները հանվել են հաշվառումից։ Ալեքսան Մայրանյանի անվամբ 2010թ. հունիսին ելքագրված 1.959.138 դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղեկություն չունի։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Վանիկ Վիրաբյանի հարսի, վկա Օֆիկ Լուկաշի Առուս¬տամյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Վանիկ Վիրաբյանը 2001թ. նոյեմբերի 25-ին մահացել է, որից հետո նրա անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։ 2010թ. սեպտեմբերին Վանիկ Վիրաբ¬յանի անվամբ ելքագրված 872.806 դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղեկություն չունի։
Կենսաթոշակառու Ազատուհի Գյուլումջյանի ազգական, վկա Վերժինա Միսակի Գյու¬լումջյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Ազատուհի Գյուլումջյանը բնակվել է ԱՄՆ-ում և 1993թ.-ից հետո Հայաստան չի վերադարձել, կենսաթոշակի գումար չի ստացել և այն ստանալու համար որևէ մեկի լիազորագիր չի տվել։ 2010թ. սեպտեմբերին Ազատուհի Գյուլումջյանի անվամբ ելքագրված 990.058 դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղեկություն չունի։
Կենսաթոշակառու Էմմա Մելքոնյանի ազգական, վկա Կարինե Ժորայի Մկրտչյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Էմմա Մելքոնյանը բնակվել է ԱՄՆ-ում և 2001թ.-ից հետո Հայաստան չի վերադարձել, կենսաթոշակի գումար չի ստացել և այն ստանալու համար որևէ մեկի լիազորագիր չի տվել։ 2010թ. հունիսին Էմմա Մելքոնյանի անվամբ ելքագրված 1.006.750 դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղեկություն չունի։
Կենսաթոշակառու Ռեհան Կարապետյանի ազգական, վկա Լիլիթ Ֆլոբերի Կարապետ¬յանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Ռեհան Կարապետյանը բնակվել է Գերմանիայում և 2003թ.-ից հետո Հայաստան չի վերադարձել, կենսաթոշակի գումար չի ստացել և այն ստանալու համար որևէ մեկի լիազորագիր չի տվել։ 2010թ. հոկտեմբերին Ռեհան Կարապետյանի անվամբ ելքագրված 973.682 դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղեկություն չունի։
Կենսաթոշակառու Հայկանուշ Ռուշանյանի դստեր, վկա Աիդա Սարգսի Գևորգյանի ցուց¬մունքով` այն մասին, որ Հայկանուշ Ռուշանյանը 1997թ-ից բնակվել է ԱՄՆ-ում և դրանից հետո մի քանի անգամ եկել է Հայաստան, սակայն կենսաթոշակ չի ստացել` կարծելով, որ որպես ԱՄՆ քաղաքացի և բնակվելով այնտեղ` չի կարող Հայաստանում կենսաթոշակ ստանալ։ 2010թ. հոկտեմբերին Հայկանուշ Ռուշանյանի անվամբ ելքագրված 900.264 դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղեկություն չունի։
Կենսաթոշակառու Զարզանդ Բարսեղյանի որդու, վկա Գուրգեն Զարզանդի Բարսեղյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Զարզանդ Բարսեղյանը 1999թ-ից բնակվել է ԱՄՆ-ում։ Թեպետ 3-4 անգամ վերադարձել է Հայաստան, սակայն կենսաթոշակ չի ստացել։ Վերջին անգամ Զարզանդ Բարսեղյանը Հայաստանում եղել է 2010թ. հուլիսից օգոստոս ամիսներին և կենսաթոշակ ստանա¬լու համար դիմել է «սոցապ» ծառայություն, սակայն նրան մերժել են` պատճառաբանելով, որ Հա¬յաս¬տանում գրանցում չունի։ 2010թ. հոկտեմբերին Զարզանդ Բարսեղյանի անվամբ ելքագրված 1.070.372 դրամ կենսաթոշակի գումարը վերջինս չի ստացել և այդ գումարի մասին իրենք որևէ տեղեկություն չունեն։
Կենսաթոշակառու Շամխալ Գրիգորյանի դստեր, վկա Սառա Շամխալի Գրիգորյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Շամխալ Գրիգորյանը բնակվել է Լեհաստանում։ 1997թ.-ից հետո Շամխալ Գրիգորյանը Հայաստանում եղել է միայն 2011թ. հունվարին և ստացել է նախորդ 3 տա¬րիների` մոտ 1.000.000 դրամ կենսաթոշակը, իսկ մինչ այդ` 1997թ-ից հետո կենսաթոշակ չի ստա¬ցել և այն ստանալու համար որևէ մեկի լիազորագիր չի տվել։ 2010թ. սեպտեմբերին Շամխալ Գրի¬գորյանի անվամբ ելքագրված 990.058 դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին տեղեկություն չունի։
Կենսաթոշակառու Կարուշ Հովհաննիսյանի բնակարանի գնորդ, վկա Ջեմմա Մկրտչի Գրիգորյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2000թ.-ին Կարուշ Հովհաննիսյանից գնել է նրա բնակա¬րանը և նույն ժամանակ տեղեկացել, որ վերջինս «գրին քարտ» է շահել և բնակարանը վաճառել է` ԱՄՆ մեկնելու նպատակով։ Դրանից հետո Կարուշ Հովհաննիսյանը մեկնել է ԱՄՆ և Հայաստան չի վերադարձել։ Կարուշ Հովհաննիսյանի անվամբ ստացված կենսաթոշակի գումարի մասին տե¬ղե¬¬կություն չունի։
2010թ. ընթացքում Ծառայության Էրեբունի և Նուբարաշենի, Ավան և Նոր-Նորքի, Արաբկիրի, Շենգավիթի սոցիալական ապահովության տարածքային բաժիններում հաշվառված կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված և հափշտակված գումարների վճարումների տվյալները կենսաթոշակային համակարգի շտեմարանում Վահագն Խաչատրյանի կողմից ջնջելու հանգամանքը հաստատվել է նույն տարածքային բաժինների գլխավոր մասնագետներ /օպերա¬տոր¬ներ/, որպես վկա հարցաքննված` Ռուզաննա Սուրենի Հարությունյանի, Սուսաննա Ռոմենի Մելոյանի և Դոնարա Սարգսի Եփրեմյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով՝ այն մասին, որ 2010 և 2011 թվականների ընթացքում տարաքային բաժինների պետերի հանձնարարությամբ մի քանի անգամ կենսաթոշակների վճարային բազային տվյալներն էլեկտրոնայնին կրիչով /ֆլեշկա/ հանձնել են Ծառայության տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահո¬վագրութ¬յան ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանին, ով ինչ-որ փոփոխություններ է կատարել բազային տվյալներում, ապա էլեկտրոնային կրիչը վերադարձրել։ Կատարված փոփոխությունների մասին իրենց որևէ տեղեկություն չեն հայտնել, միայն հանձնա¬րար¬վել է Վահագն Խաչատրյանի վերադարձրած էլեկտրոնային կրիչում առկա ծրագիրը ներբեռ¬նել տարածքային բաժնի համակարգչում, ինչն էլ կատարել են։
2010թ. ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանի ղեկավարմամբ ու անմիջական ցուցումներով կազ¬մակերպված խմբով 2010թ. ընթացքում Ծառայության Էրեբունի և Նուբարաշենի, Ավան և Նոր-Նորքի, Արաբկիրի, Շենգավիթի սոցիալական ապահովության տարածքային բաժիններում հաշ¬վառ¬ված կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված գումարները հափշտակելու և Վազ¬գեն Խաչիկյանին փոխանցելու փաստը հիմնավորվել է նախաքննության ընթացքում Հովհան¬նես Հովհաննիսյանի ներկայացրած և «ՀՀ փորձաքննությունների ազգային բյուրո» պետական ոչ առևտրային կազմակերպությունում 2012թ. հունվարի 20-ին նշանակված դատաձեռագրաբանա¬կան փորձաքննության 2012թ. հունվարի 24-ին ստացված թիվ 12-0168 եզրակացությամբ այն մասին, որ ներկայացված A4 ֆորմատի թղթի վրա տեղավորված` «Պարտավորագիր Մինչև փետրվա¬րի 3-ը Հով... Հովհաննիս... պարտավորվում եմ վերադարձնել 90 մլն դրամ պարտքը։ պար¬տապան /ստորագրություն/ Վ.Խաչիկյան» պարտավորագրի ձեռագիր տեքստը և տեքստի ստորին մասում «պարտապան» և «Վ.Խաչիկյան» բառերի միջև տեղավորված ստորագրությունը կատար¬վել են Վազգեն Խաչիկյանի կողմից։
Վազգեն Խաչիկյանի կողմից խարդախությամբ առանձնապես խոշոր չափեր` 29.000.000 դրամ գումարի հափշտակությունը հիմնավորվել է հետևյալ ապացուցներով.
Վկա, վճարումների ծառայության համակարգչային խմբի ղեկավար Ռուզաննա Ավագի Սարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2010թ. մայիսին տեղեկացել է, որ ՀՀ վերահսկիչ պալատը ստուգումներ է անցակցնում Գյումրու տարածքային բաժնում և պահանջել են տրամադրել Գյումրու վճարման ծառայության կողմից 2008-2009թթ կատարված վճարումների մասին տեղե¬կատ¬վությունը։ Տեղեկատվությունը վերլուծելիս տարածքային բաժնի օպերատոր Արթուր Աբրա¬համյանի տրամադրած թաղման նպաստների վճարային ֆայլը համադրել է հաշվա¬պահությունում առկա փոխադարձ ակտերի հետ և պարզել, որ փոխադարձ ակտում վճարված կենսաթոշակային գործերի համարների քանակը և վճարված գումարներն ավելի են, քան վճարային ֆայլում առկա տվյալները։ Ստուգել և պարզել է, Արթուր Աբրահամյանի տրամադրված ֆայլերում մեխանիկա¬կան միջամտությամբ կատարվել են թաղման նպաստների կրկնակի վճարումներ, ինչի մասին տեղեկացրել է վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանին, ապա վերջինիս միջո¬ցով` Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանին։ Վերջինս հրավիրել է խորհրդակցություն, որին մաս¬նակցել են Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վարժապետյանը, օպերատոր Արթուր Աբրահամյանը, վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանը, Գյումրու վճա¬րումների ծառայության պետ Ռուբիկ Մնացականյանը, Ծառայության պետի տեղակալ Արա Հա¬րութ¬յունյանը, կենսաթոշակային վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանը։ Վազգեն Խաչիկյանին բացատրել է կրկնակի վճարումների կատարման եղանակը։ Արթուր Աբրահամյանը խոստովանել է, որ խախտումները նա է կատարել։ Մոտավոր հաշվարկով պարզել է, որ 2008-2009թթ ընթացքում թաղման նպաստի գծով կրկնակի վճարվել է 29.000.000 դրամ։
Վկա, Գյումրու տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ /օպերատոր/ Արթուր Լեոնիդի Աբրահամյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2010թ. սկզբներին տարածքային բաժնի պետ` Էդիկ Վարժապետյանի և Գյումրու վճարումների ծառայության պետ Ռուբիկ Մնացականյանի հետ գնա¬ցել է Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի աշխատասենյակ, որտեղ անցկացված խորհրդակցութ¬յան ընթացքում վերջինիս խոստովանել է թաղման նպաստների կրկնակի վճարում¬ներ կատարելը։ Վազգեն Խաչիկյանը բոլորին հանձնարարել է գնալ և պարզել, թե ինչ է կատար¬վել, որից հետո իրեն դուրս են հրավիրել։ Դրանից մի քանի օր անց Էդիկ Վարժապետյանը հայտ¬նել է, որ իրենց բաժնի աշխատանքների ընթացքում տեղ են գտել թերություններ, որի հետևանքով անհրաժեշտ է վերականգնել այդ խախտումների հետևանքով պատճառված 29.000.000 դրամը։ Էդիկ Վարժա¬պետյանին 2010թ. հունիսի սկզբներին մաս-մաս տվել է 20.000.000 դրամ գումար։ Արթուր Աբրահամյանն իր ցուցմունքը պնդել է Վազգեն Խաչիկյանին` առերես։
Վկա, Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Սեդրակի Վարժապետյանի ցուց¬մունքով` այն մասին, որ 2010թ. մայիսին Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի կանչով Գյումրու վճարումների ծառայության պետ Ռուբիկ Մնացականյանի և գլխավոր մասնագետ Ար¬թուր Աբրահամյանի հետ միասին գնացել են Վազգեն Խաչիկյանի աշխատասենյակ` խորհրդակ¬ցութ¬¬յան, որին մասնակցել են նաև առաջին տեղակալ Արա Հարությունյանը, կեն¬սաթոշակային վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանը, վճարման ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանը և վճարման ծառայության մի աշխատակցուհի։ Դիմելով Արթուր Աբրահամյանին` Վազգեն Խաչիկ¬յանը տեղեկացրել է, որ կենտրոնական բազայի և Գյումրու տարածքային բազայի մեջ հայտնա¬բերվել են անհամապատասխանություններ, ըստ որի Գյումրու բազայում առկա է 29.000.000 դրամ ավել վճարված գումար։ Արթուր Աբրահամյանը խոստովանել է, որ նա է այդ խախտումները կատա¬րել։ Վազգեն Խաչիկյանը բոլորի ներկայությամբ հայտնել է, որ կրկնակի վճարումների հետևանքով առաջացած վնասը պետք է վերականգնվի և Ռուբեն Մնացականյանին հանձնա¬րարել է, որ միջոցներ ձեռնարկի այդ գումարը հավաքել և իր միջոցով փոխանցել անձամբ նրան։ Դրանից մոտ 10 օր անց 20.000.000 դրամ գումար է տվել Վազգեն Խաչիկյանին։ Մեկ շաբաթ անց մնացած 9.000.000 դրամը ցանկացել է հանձնել Վազգեն Խաչիկյանին, սակայն վերջինս աշխա¬տասենյակում չի եղել և նրա հետ պայմանավորվածություն ձեռք բերելով` գումարը փո¬խանցել է Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով։ Դրանից հետո հաճախակի զանգահարել և հանդիպել է Վազգեն Խաչիկյանին, ով խոստացել է ստուգումների ավարտից հետո գումարը մաս-մաս վերականգնել պետական բյուջե, սակայն չի վերականգնել։ Էդուարդ Վարժապետյանն իր ցուցմունքը պնդել է Վազգեն Խաչիկյանին և Ռուբեն Մնացականյանին` առերես։
Վճարումների ծառայության Գյումրու տարած¬քային ստորաբաժանման պատասխանա¬տու, վկա Ռուբեն Լյուդվիգի Մնացականյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքով։
Վկա, Ծառայության պետի առաջին տեղակալ Արա Ցոլակի Հարությունյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2010 թվականին ՀՀ վերահսկիչ պալատը Ծառայությունում իրականացրել է ստու¬գումներ։ 2010թ. ամռանը ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանը խորհրդակցություն է հրավիրել, որին մասնակցել են վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանը, կենսա¬թոշակային ապահովության վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանը, վճարումների ծառայության օպերա¬տորների բաժնի պետ Ռուզաննան, տեղեկատվական և վերլուծական վարչությունից` Վահագն Խաչատրյանը, Գյումրու տարածքային բանժի պետ Էդուարդ Վարժա¬պետ¬յանը, գլխավոր մասնագետ-օպերատոր Արթուր Աբրահամյանը և վճարումների ծառայության Գյումրու տարած¬քային ստորաբաժանման պատասխանատու Ռուբեն Մնացականյանը։ Խորհրդակցութ¬յան ժամա¬նակ Վազգեն Խաչիկյանն անդրադարձել է Գյումրու տարածքային բաժնում կենսա¬թո¬շակ¬ների կրկնակի վճարման խախտումներին և տարածքային բաժնի աշխատակից¬նե¬րից բա¬ցատ¬րություն է պահանջել, թե ով և ինչ հանգամանքներում է կատարել այդ խախտումները։ Վարժապետյանը հայտնել է, որ տեղեկություն չունի, իսկ օպերատոր Արթուր Աբրահամյանը խոստովանել է, որ նա է կատարել։ Քննարկման ժամանակ Ռուզաննան հայտնել է, որ նախ¬նական հաշվարկով վնասը կազմում է 29.000.000 դրամ։ Վազգեն Խաչիկյանն էդուարդ Վարժա¬պետ¬յանին հանձնարարել է մի քանի օրվա ընթացքում այդ գումարը վերականգնել։ Դրանից մի քանի օր անց վերջինիցս տեղեկացել է Վազգեն Խաչիկյանը պարբերաբար պահանջել է վերա¬կանգ¬նել 29.000.000 դրամը։ Խորհրդակցությունից մոտ 20-30 օր անց Աշոտ Աբրահամյանն իրեն խնդրել է փաթեթով գումար փոխանցել Վազգեն Խաչիկյանին, քանի որ նա շտապելիս է եղել։ Վազգեն Խաչիկյանի հետ պայմանավորվածություն ձեռք բերելուց հետո գումարը վերցրել է Աշոտ Աբրահամյանից և նույն օրը փոխանցել Վազգեն Խաչիկյանին։ Ամիսներ անց Վարժապետյանի հետ զրույցի ընթացքում իմացել է, որ նա գումարը վերականգնել է, որից մի մասը` Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով։ Այդ ժա¬մա¬նակ հասկացել է, որ Աշոտ Աբրահամյանի կողմից իր միջոցով Վազգեն Խաչիկյանին փոխան¬ցած գումարն Էդուարդ Վարժապետյանի կողմից վերականգնած գումարն է։ Արա Հարությունյանն իր ցուցմունքը պնդել է Վազգեն Խաչիկյանին` առերես։
Վահագն Խաչատրյանի կողմից կենսաթոշակային համակարգի շտեմարանում մեխանի¬կա¬կան միջամտությամբ տվյալների փոփոխություն, մասնավորապես` ջնջումներ կատարելու հանգամանքը հիմնավորվել է «ՀՀ փորձաքննությունների ազգային բյուրո» պետական ոչ առևտրա¬յին կազմակերպությունում 2011թ. դեկտեմբերի 7-ին նշանակված համակարգչատեխ¬նիկական փորձաքննության 2012թ. դեկտեմբերի 20-ին ստացված թիվ 11-3561 եզրակացությամբ՝ այն մասին, որ փորձաքննության ներկայացված սպասարկիչ /sever/ համակարգչի հիշողության երրորդ տրամաբանական հատորում /Partition 3/ հայտնաբերվեցին «Microsoft» ընկերության «Access» ծրագրային ապահովման սեփական` շտեմարանային «mdb» ձևատեսակի 3112 ֆայլեր, որոնց թվում առկա են հանընկնող «MD5» տեսակի անհատականացման արժեքներով 357 ֆայլեր։ Միևնույն տեսակի անհատականացման արժեքների համընկնումը վկայում է այն մասին, որ տվյալ ֆայլերը պարունակում են միևնույն տվյալները։
Շտեմարանային «mdb» ձևատեսակի 357 ֆայլերի շարքում առկա են ֆայլեր, որոնք պա¬րու¬նակում են այլ «mdb» ձևատեսակի շտեմարանային ֆայլերի տարբեր աղյուսակների վրա հղում¬¬ներ։ Հարկ է նշել, որ տվյալների շտեմարաններում ներդրված հղումները թույլ են տալիս նշված հղմանը համապատասխանող աղյուսակում կատարել փոփոխություններ` առանց անմի¬ջա¬¬¬կանորեն մուտք գործելու տվյալ աղյուսակն իրականում պարունակող շտեմարան, իսկ տվյալ¬նե¬րի փոփոխությունները կարտացոլվեն հղմանը համապատասխանող շտեմարանի տվյալ¬ների վրա։
2012թ. դեկտեմբերի 22-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված`
- 2011թ. հունիսի 15-ին կատարված խուզարկությամբ Ծառայության աշխատակազ¬մի կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանի աշխատասենյակից առգրավված 2005-2007թթ. ընթացքում անհիմն ելքագրված և հափշտակված կեն¬սաթոշակի գումարների կենսաթոշակառուների անվանացանկը պարունակող երկու նոթատետ¬րերի,
- նույն օրը կատարված խուզարկությամբ Ծառայության աշխատակազմի տեղեկատ¬վական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի բնակարանից առգրավված երկու համակարգիչ¬ներից /նոութբուկերի/ «Տոշիբա» տեսակի համակարգչում հայտնաբերված` 2007-2008թթ. անհիմն ելքագրված և հափշտակված կենսաթոշակի գումարների վճարումների և կենսաթոշակառուների տվյալները պարունակող «Դուդուկ» անվամբ ֆայլով սկավառակի,
- Աշոտ Աբրահամյանի աշխատասենյակից հայտնաբերված նոթատետրերում և Վա¬հագն Խաչատրյանի համակարգչից հայտնաբերված էլեկտրոնային «Դուդուկ» ֆայլում առկա կեն¬սաթոշակառուների տվյալների համադրման արդյունքներով ստեղվված «dud_blօknot» ֆայլով սկավառակի,
- Աշոտ Աբրահամյանի աշխատասենյակից հայտնաբերված նոթատետրերում և Վա¬հագն Խաչատրյանի համակարգչից հայտնաբերված էլեկտրոնային «Դուդուկ» ֆայլում առկա 81 կենսաթոշակառուների անվամբ կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ Ծառայությունից առգրավված կեղծ դիմումների և 101 կենսաթոշակառուների անվամբ ՀՀ ազգային արխիվից առգրավված վճարային ցուցակների,
- Ծառայությունից առգրավված` Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնում հաշվառ¬ված 50 կենսաթոշակառուների անվամբ կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճարումը վերսկսե¬լու վերաբերյալ Արթուր Սուքիասյանի կեղծած դիմումների և 51 կենսաթոշակառուների անվամբ ՀՀ ազգային արխիվից առգրավված վճարային ցուցակների,
- ՀՀ ազգային արխիվից առգրավված` Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժնում հաշ¬վառված 7 կենսաթոշակառուների անվամբ Արթուր Սուքիասյանի կեղծած վճարային ցուցակների,
- ՀՀ ազգային արխիվից առգրավված` Արաբկիրի տարածքային բաժնում հաշվառված 24 կենսաթոշակառուների անվամբ կեղծ ստորագրություններով վճարային ցուցակների,
- Վազգեն Խաչիկյանի գրառած «90 մլն. դրամ գումարի» վերաբերյալ պարտավորագրի առկայությամբ։
2012թ. դեկտեմբերի 22-ի որոշմամբ այլ փաստաթղթերն ապացույց ճանաչված փաս¬տաթղթերով, մասնավորապես՝
- ՀՀ ֆինանսների նախարարության աշխատակազմի ֆինանսական վերահսկո¬ղության տեսչության 2011թ. ապրիլի 11-ին կազմած ստուգման թիվ 14-Ա միջանկյալ ակտի,
- ՀՀ վերահսկիչ պալատի 2010թ. «Քանաքեռ-Զեյթունի» և «Արաբկիրի» տարածքային բաժիններում իրականացրած ստուգումների վերաբերյալ կազմած միջանկյալ արձանագրութ¬յունների,
- 2007-2010թթ. վճարումների ծառայության և Երևան քաղաքի տարածքային բաժին¬ների միջև կնքված փոխադարձ ակտերի, /2010թ. մայիսից` նոյեմբերն ընկած ժամանակահատված ակտերը չեն արխիվացվել/,
- 2007-2010թթ. կենսաթոշակի և սոցիալական այլ ծրագրերով վճարումների վերաբերյալ վճարումների ծառայության կազմած տեղեկանքների,
- «Արաբկիրի», «Ավան և Նոր Նորքի», «Էրեբունի և Նուբարաշենի» և «Շենգավիթի» տա¬րածքային բաժիններում հաշվառված կենսաթոշակային 80 գործերի, որոնցում առկա չեն կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ դիմումները,
- 2007-2010թթ. ընթացքում Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարածքային բաժինների կողմից վճարումը կասեցված կենսաթոշակի` դեպոնենտի վճարման ցուցակների և դրանց էլեկտրոնային կրիչի,
- 2005-2007թթ. և 2008-2010թթ. դեպոնենտի վճարման ցուցակների էլեկտրոնային երկու կրիչների առկայությամբ։
3.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում (Դատարան).
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դատա¬րանը հաստատված հա¬մա¬րեց հետևյալը.
ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահո¬վութ¬յան պետական ծառայության (այսուհետ նաև` Ծառայության) պետ Վազգեն Խաչիկյանը, օգտա¬գոր¬ծելով պաշտոնեական դիրքը և ծառայողական լիազորությունները, համա¬կար¬գելով, ղեկա¬վա¬րելով և վերահսկելով Ծառայության ընթացիկ գործունեությունը, պետա¬կան բյուջեի հաշվին կեն¬սա¬թոշակառուներին վճար¬ման ենթակա, իր ղեկավարած Ծառայությանը վստահված՝ վճա¬րումը կասեցված կամ դադարեցված կենսաթոշակների դեպոնացված գումար¬ները յուրաց¬նելու դի¬տավո¬րութ¬յամբ իր ղեկա¬վա¬րության ներքո գործող՝ տեղեկատվության հոսքերի նկատմամբ հսկո¬ղական, վերլուծական, վերահսկողական և պետական բյուջեից գումարներ ստա¬նալու ու վճարելու լիա¬զո¬րություններով օժտված կառույցների ղեկավարների ներգրավմամբ ստեղ¬ծել է կազմա¬կերպված կա¬յուն խումբ, ղեկավարել այդ խմբի անդամների և վերջիններիս միջոցով ներգրավված խմբի նոր անդամների գործողությունները, մասնավորապես՝ կազմակերպած խմբի կազմում է ներգրավել՝ պետական պարտադիր կեն¬սաթոշակային ապահովագրության, պետական կենսաթո¬շա¬կային ապահովության և սոցիալական այլ ծրագրերի գծով աշխա¬տանք¬նե¬րը կազմա¬կերպող և վե¬րահսկող, կենսաթոշակների, պատվովճար¬ների նշանակման և վճարման, Ծա¬ռա¬յութ¬յան աշխա¬տակազմի տարածքային ստորաբա¬ժանում¬ներում կենսա¬թոշակային ապահո¬վութ¬յան վերա¬բեր¬յալ օրենսդրության կիրարկումն ապա¬հովող միջոցառում¬նե¬րի, ծրագրերի և հրա¬հանգ¬ների կատար¬ման գործընթացը վերահսկող, Ծառայության աշխատակազմի տեղեկատ¬վական համա¬կարգերի և վերլուծության վարչությունից ըստ տարածքային բաժինների սոցիա¬լական ապա¬¬¬¬հո¬¬վագրության միջոց¬ների հաշվին կատարված ծախսերի մասով տեղեկատվությունը ստացող և վերլուծող ստո¬րա¬բա¬ժանման ղեկավար՝ Ծառայութ¬յան աշխատակազմի կենսաթո¬շա¬կա¬յին և առանձին ծրագ¬րերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանին, կենսաթոշակային ապա¬հո¬վության և անհատական հաշվառման կենտրո¬նաց¬ված տվյալների շտեմարան ստեղծող, տեղե¬կատ¬վական հոս¬քերի ավտո¬մա¬տացված կառավա¬րումն իրականացնող, Ծառայության և տա¬րած¬քային ստորա¬բա¬ժա¬նումների միջև տեղեկատվութ¬յուն հավաքագրող, ամփոփող և վեր¬լուծող, այդ տվյալների շտե¬մարանների լիար¬ժեքությունը, հավաս¬տիությունը և ամբող¬ջա¬կանությունն ուսում¬նասիրող, կեն¬¬սաթոշակ¬ների, պատ¬վովճարների, անհրա¬¬ժեշտ վերահաշ¬վարկ¬ների կատար¬ման, ամփոփ տեղե¬կանքների ստաց¬ման նկատմամբ վե¬րահսկող ստորաբա¬ժանման ղեկավար¬ներից տեղեկատ¬վական համա¬կարգերի և վերլուծության վարչության սոցիալական ապահո¬վագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանին, ինչպես նաև ընթացիկ և անցողիկ ամիսների կենսա¬թո¬շակների, ինչպես նաև չվճարված կենսա¬թոշակ¬ների վճա¬րումներ և դրանց նկատմամբ վե¬րահսկո¬ղությունն իրակա¬նացնող, վճարում¬ների ծառայության աշխատող¬ներին ցուցումներ և հանձնարա¬րա¬կաններ տալու լիազորությամբ օժտված ստո¬րա¬բաժանման ղեկա¬վարին՝ Վճարում¬ների ծառա¬յության պետ Հով¬հաննես Գրի¬գոր¬յանին, վերջինիս մի¬ջոցով՝ տե¬սուչ վճարող Վիգեն Գևորգյանին։
Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպած խմբի վերոնշյալ (հիմնական) անդամների, ինչպես նաև խմբի կազմում հընթացս ներգրավված նոր անդամների մասնակցությամբ, Ծառայության աշխա¬տակազմի Շենգավիթ, ինչպես նաև Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժին¬ների առանձին աշխա¬տակիցների օժան¬դակությամբ 2006-2010թթ. ընկած ժամանա¬կա¬հատվա¬ծում պաշ¬տոնեա¬կան կեղ¬ծիք կատարելու, դրան օժանդակելու կամ այն կազմակերպելու մի¬ջոցով ան¬հիմն ելքագրել և պաշտո¬նեա¬կան դիրքն օգտագործելով՝ յու¬րացրել են առանձ¬նապես խոշոր չափերի՝ 261.115.652 ՀՀ դրամ գու¬մար¬ներ, որպիսի գործողութ¬յուններն արտահայտվել են հետևյալում.
Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ղեկավարմամբ 2006-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամ, Ծառայության աշխատակազմի կենսա¬թո¬շակային ապա¬հովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանը և տեղե¬կատ¬վական ու վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալ¬¬ների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտե¬մա¬րանից առանձ¬նացրել են Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարած¬քային բաժիններում հաշվառված, սակայն երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշա¬կա¬ռուների տվյալ¬ներ, որոնք գրառել են ներքին հաշվառման փաստաթղթերում, այն է՝ Վ.Խաչատրյա¬նը «Դու¬դուկ» ֆայլում, իսկ Ա.Աբրա¬համ¬յանը՝ նոթատետրերում։ Վ.Խաչատրյանը նյութական շա¬հագրգռվա¬¬ծությամբ, այն է՝ Ա.Աբրա¬համ¬յանից յուրա¬քանչյուր դիմումի համար 5.000 ՀՀ դրամի չա¬փով վճարում ստանալով, ինչպես նաև խմբային շահերից ելնելով, Ա.Աբրահամյանի առա¬ջար¬կով կենսաթո¬շակառուների անուննե¬րից լրացրել և կազմել է կեղծ փաստաթղթեր` կասեցված կամ դա¬դա¬րեցված կենսաթոշակ¬ների վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դի¬մում¬ներ, որոնք հանձնել է ի պաշ¬տոնե մինչև 2008թ. նոյեմբերի 1-ն այդ դիմումներն անմիջա¬կա¬նորեն կենսաթոշակա¬ռուներից ընդունելու իրավասությամբ օժտված, ինչ¬պես նաև նրանց ինք¬նութ¬յունը ստուգելու և հավաստիանալու պարտականություն կրող Ա.Աբրա¬¬¬¬¬համ¬յա¬նին։
Վերոնշյալ վարչության պետ Ա.Աբրահամյանը, ոտնահարելով 2003թ. հունվարի 1-ից մինչև 2011թ. հունվարի 1-ը գործող «Պետական կենսթոշակի մասին» ՀՀ օրենքի 60-րդ հոդվածի 3-րդ և 4-րդ մասերով սահ¬մանված՝ վճարումը կասեցված, իսկ 12 ամիս անընդմեջ կենսաթոշակի չստանալու պարագայում՝ դադա¬րեցված կենսաթոշակները ստանալու կարգը, վերոնշյալ կեղծ դիմում¬ներն ըն¬դունել և մուտ¬քագրել է Ծառայության ընդհանուր բաժին, որտեղից դրանք, սահմանված ընթա¬ցակարգի հա¬մաձայն, Ծա¬ռայության պետ Վ.Խաչիկյանի կամ դիմում¬ների կեղծման հանգամանք¬նե¬րից անտեղ¬յակ նրա տե¬ղա¬կալների ուղեկցական նա¬մակ¬ներով ուղարկվել են համապատաս¬խան տարած¬քային բաժին¬ներ` կենսաթոշակա¬ռու¬ների անուն¬ներով կենսաթոշակառուների դեպո¬նենտ գումար¬ների վճա¬րա¬յին ցուցակներ ձևավորելու և վերջիններիս վճարելու նպատակով Ծառա¬յութ¬յան վճա¬րումների ծա¬ռայություն վերադարձնելու համար։ Զու¬գա¬հեռաբար կազմա¬կերպ¬ված խմբի անդամ¬նե¬րից Վ.Խա¬չատրյա¬նը, խմբի ղեկավար Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ և ի կատա¬րումն խմբի հան¬ցավոր նպատակի, տարածքային բաժնի համա¬պա¬¬տաս¬խան օպերատոր¬ներին ապա¬հո¬վել է պաշ¬տոնեա¬կան կեղծ փաստաթղթեր՝ վճար¬ման ցուցակ¬ներ ձևավո¬րելու և համակարգչային ծրագրի միջոցով տպելու հա¬մար անհրա¬ժեշտ ծած¬կագրերով, որոնք նրանց են տրա¬մադրվել ինչպես էլեկտրոնային, այնպես էլ փաս¬տաթղթա¬յին տեսքով։ Վերջինս հաս¬տատված է եղել Վ.Խա¬չատրյանի ստո¬րագրութ¬յամբ և տարածքային բաժին է ուղարկվել Ծառա¬յության պետ Վ.Խաչիկ¬յանի կամ խմբի հան¬ցավոր գոր¬ծու¬նեութ¬յու¬նից անտեղյակ նրա որևէ տեղակալի ստո¬րագրութ¬յամբ հաստատված ուղեկցական նա¬մակ¬ներով։
Ձևավորված վճարային ցուցակները տարածքային բաժիններից ուղարկվել են Ծառա¬յության աշխատակազմի վճա¬րումների ծառայություն` վճարման, որտեղ Երևան քաղաքի վճա¬րումների ծառայության պետ, կազմա¬կերպ¬ված խմբի անդամ Հովհաննես Գրիգորյանի վերահսկո¬ղության ներքո, վեր¬ջի¬նիս հանձնարարությամբ գործող և կազմակերպված խմբի կազմում Հ.Գրի¬գոր¬յանի կողմից ներգրավված վճա¬րային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի թողտվությամբ վճարային վե¬րոնշյալ ցուցակներում կենսաթոշա¬կառուների անունների դիմաց, նրանց փոխարեն, ստորագրել են այլ անձինք, այդ թվում` պաշտոնեական կեղծ փաստաթղթերի կազմմանն օժան¬դակող, Վա¬հագն Խաչատրյանի միջոցով կազմակերպված խմբի կազմում ընդգրկած նրա բարե¬կամները` քրոջ ամուսին Արմեն Խաչատրյա¬նը և կնոջ քրոջ ամուսին Բագ¬րատ Մուրադյանը, որի հետևանքով ստեղծվել են դեպոնենտ գումարները կենսաթոշակառուներին վճարելու վերա¬բերյալ փաս¬տաթղթային հիմքեր, այդ կերպ նաև՝ հսկող և վերահսկող պետական մարմին¬ներից դեպո¬նացված գու¬մարները տևական ժամանակահատվածում աննկատ յուրացնելու հնա¬րավո¬րություն։ Այնու¬հետև, Վիգեն Գևորգյա¬նը վերոնշյալ պայմաններում կազմված և ստո¬րագրութ¬յուններով հաս¬¬¬¬տատ¬ված վճարային վերոնշյալ ցուցակ¬ների հիման վրա կենսա¬թոշակի գումարներն անհիմն փաս¬տաթղթա¬վորել (կազմել է հաշվետվություններ), ելքագրել և հանձնել է անմիջական պետին` վճա¬րում¬ների ծառայության ղեկավար Հովհաննես Գրիգորյանին, իսկ վեր¬ջինս` հափշտակ¬ված գու¬մար¬¬ները բաշխելու իրավունքը ստանձնած և այն փաստացի իրակա¬նացրած Վազգեն Խաչիկ¬յանին։ Յուրաքանչյուր հաշվետու ամսվա ընթացքում կատարված վճարումների վերա¬բեր¬յալ Հ.Գրիգորյանի ղեկավարած վճարումների ծառայությունը մինչև հա¬ջորդ օրվա 10-ն ամփոփ հաշվետվություն է ներկայացրել Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանին, իսկ ամսվա վճարումների ավարտից հետո Վճարումների ծառայությունը և Ծառայության համա¬պա¬տասխան տա¬րածքային բաժինը կազմել են փոխադարձ հաշվարկների ակտ, որոնցում կազմա¬կերպված խմբի վերոնշյալ անդամները ներառել են նաև ստորև թվարկված կենսաթոշակառուների անուն¬ներով անհիմն ելքագրած և յուրացրած գումարները։
Նշված մե¬խանիզմով Վ.Խաչիկյանի ղեկա¬վարությամբ կազմակերպված խմբի անդամնե¬րը, յուրաքանչյուրն իր պաշտո¬նեական դիրքն օգտագործելով, 2006-2008թթ. ընկած ժամա¬նա¬կա¬հատվածում յուրացման եղանակով, միասնական դի¬տա¬¬վորությամբ հափշտա¬կել են 125 կենսա¬թոշակառուների անվամբ ան¬հիմն ելքագրված առանձ¬¬¬¬¬նապես խոշոր չափի` ընդհանուր 63.385.675 ՀՀ դրամ գումար, մասնավո¬րապես՝ Հարութ¬յուն Տիգրանի Սինան¬յանի ան¬վամբ՝ 455.477 ՀՀ դրամ, Կառլեն Սմբատի Մաթևոս¬յանի անվամբ՝ 526.340 ՀՀ դրամ, Սերգեյ Արմե¬նակի Մաթևոսյանի անվամբ` 471.455 ՀՀ դրամ, Հովհաննես Հովակիմի Աբելյանի անվամբ` 1.064.000 ՀՀ դրամ, Քնարիկ Եղիշի Աբելյանի անվամբ` 458.368 ՀՀ դրամ, Կարո Հովհաննեսի Խա¬չատրյանի անվամբ` 458.360 ՀՀ դրամ, Ազատ Սարգսի Գալստյանի անվամբ` 526.384 ՀՀ դրամ, Ռազմիկ Հայկազի Հասրաթյանի անվամբ` 501.807 ՀՀ դրամ և 841.472 ՀՀ դրամ, Իրմա Հրան¬տի Խաչատրյանի անվամբ` 358.167 ՀՀ դրամ, Քնարիկ Միսակի Քոչարյանի անվամբ` 213.385 ՀՀ դրամ, Անդրանիկ Աբգարի Մինասյանի անվամբ` 375.203 ՀՀ դրամ, Ղազարոս Գառնիկի Հովա¬կիմյանի անվամբ` 519.420 ՀՀ դրամ, Խաչիկ Արմե¬նակի Գալջյանի անվամբ` 465.324 ՀՀ դրամ, Աղավնի Գալջյանի անվամբ` 446.146 ՀՀ դրամ, Սուրիկ Հովհաննեսի Գրիգոր¬յանի անվամբ` 439.746 ՀՀ դրամ, Սիրանուշ Հայկի Մաթևոսյանի անվամբ` 403.300 ՀՀ դրամ, Հոռոմսիմ Գարեգինի Հովակիմյանի անվամբ` 372.670 ՀՀ դրամ, Հարութիկ Սեդրակի Կարա¬պետ¬յանի անվամբ` 406.536 ՀՀ դրամ, Կառլեն Սեդրակի Աջամյանի անվամբ` 520.568 ՀՀ դրամ, Գրե¬տա Սանասարի Աջամ¬յանի անվամբ` 418.272 ՀՀ դրամ, Գալյա Սպանդարի Մարտիրոսյանի ան¬վամբ` 377.215 ՀՀ դրամ, Գրիգոր Մանասերի Բաղդասարյանի անվամբ` 604.800 ՀՀ դրամ, Սրբուհի Կիրակոսի Չալյանի անվամբ` 332.500 ՀՀ դրամ, Սենիկ Արտավազդի Հովհաննիսյանի անվամբ` 491.835 ՀՀ դրամ, Հռիփսիմե Գեղամի Էլոյանի անվամբ` 402.399 ՀՀ դրամ, Փառանձեմ Գուրգենի Հարությունյանի անվամբ` 421.761 ՀՀ դրամ, Մարգարիտ Սարգսի Գաբուչյանի անվամբ` 415.140 ՀՀ դրամ, Վահե Միքայելի Գաբուչյանի անվամբ` 415.140 ՀՀ դրամ, Հակոբ Գյուրջիի Մարգարյանի անվամբ` 419.184 ՀՀ դրամ, Ռաֆիկ Խաչիկի Հովհաննիսյանի անվամբ` 831.173 ՀՀ դրամ, Լիդա Սամվելի Խուդոյանի անվամբ` 118.412 ՀՀ դրամ, Գայանե Արտաշեսի Առաքելյանի անվամբ` 283.500 ՀՀ դրամ, Էսֆիդա Մնացականի Խոյեցյանի անվամբ` 344.130 ՀՀ դրամ և 177.014 դրամ, Մնացական Եգորի Երեմյանի անվամբ` 741.969 ՀՀ դրամ, Ադելաիդա Գուրգենի Առաքելյանի անվամբ` 763.590 ՀՀ դրամ, Արսեն Սենեքերիմի Բոզոյանի անվամբ` 839.360 ՀՀ դրամ և 457.138 դրամ, Սրբուհի Ղազարի Բոզոյանի անվամբ` 171.801 ՀՀ դրամ, Յուրիկ Խորենի Նազարյանի անվամբ` 447.396 ՀՀ դրամ, Սեդա Գալուստի Մկրտչյանի անվամբ` 464.818 ՀՀ դրամ, Գոհար Զավենի Հարությունյանի անվամբ` 424.018 ՀՀ դրամ, Վալյա Բագրատի Ղուկասյանի անվամբ` 127.000 ՀՀ դրամ և 221.100 ՀՀ դրամ, Ռաֆիկ Բաբկենի Ղազարյանի անվամբ` 495.659 ՀՀ դրամ, Սուսաննա Սողոմոնի Սարգսյանի անվամբ` 405.440 ՀՀ դրամ, Գրիշա Զորկիմի Էվաջանյանի անվամբ` 500.192 ՀՀ դրամ, Մարուսյա Սևանի Մանուչարյանի անվամբ` 483.740 ՀՀ դրամ, Արամազդ Հակոբի Կարադելյանի անվամբ` 456.975 ՀՀ դրամ, Կորյուն Ղևոնդի Սիմոնյանի անվամբ` 332.554 ՀՀ դրամ, Անահիտ Սուքիասի Կյուրեղյանի անվամբ` 415.665 ՀՀ դրամ, Հակոբ Հովհաննեսի Թագվորյանի անվամբ` 393.694 ՀՀ դրամ, Լյովա Սուրենի Խաչատրյանի անվամբ` 160.495 ՀՀ դրամ, Մանիշակ Մեսրոպի Մեսրոպյանի անվամբ` 160.495 ՀՀ դրամ, Հասմիկ Գևորգի Հակոբյանի ան¬վամբ` 372.372 ՀՀ դրամ, Տիգրան Մաթևոսի Ծառուկյանի անվամբ` 533682 ՀՀ դրամ, Աղասի Սաֆարի Մինասյանի անվամբ` 470.980 ՀՀ դրամ, Ռուբիկ Հմայակի Գևորգյանի անվամբ` 418.815 ՀՀ դրամ, Գալինա Պետրովնա Գևորգյանի անվամբ` 360.303 ՀՀ դրամ, Ոսկան Սիանոսի Առա¬քելյանի անվամբ` 547.100 ՀՀ դրամ, Վորոնցով Սաղաթելի Թադևոսյանի անվամբ` 469.285 ՀՀ դրամ, Մարիամ Մելքոնի Մոմջյանի անվամբ` 332.554 ՀՀ դրամ, Ռիմիկ Գուրգենի Կարապետյանի անվամբ` 553.996 ՀՀ դրամ, Սեդա Արշակի Կարողլանյանի անվամբ` 383.532 ՀՀ դրամ, Շաքե Նշանի Նաջարյանի անվամբ` 316.482 ՀՀ դրամ, Վարդուշ Գրիգորի Կարախանյանի անվամբ` 590.620 ՀՀ դրամ, Վանիկ Մուշեղի Խաչատրյանի անվամբ` 647.492 ՀՀ դրամ, Գեորգի Վաղարշի Հակոբյանի անվամբ` 863.706 ՀՀ դրամ, Հրաչիկ Նիկողոսի Դանիելյանի անվամբ` 728.960 ՀՀ դրամ, Մարի Թորոսի Պետրոսյանի անվամբ` 442.464 ՀՀ դրամ և 197.658 դրամ, Ասատուր Հարությունի Անսուրյանի անվամբ` 410.400 ՀՀ դրամ և 136.800 ՀՀ դրամ, Վարդեր Հայկարամի Նազարյանի անվամբ` 250.305 ՀՀ դրամ, Փոլադ Եզնիկի Փոլադյանի անվամբ` 503.736 ՀՀ դրամ, Սրբուհի Եսայի Փոլադյանի անվամբ` 289.347 ՀՀ դրամ, Հուսիկ Զաքարի Մկրտչյանի անվամբ` 943.893 ՀՀ դրամ, Ազատուհի Արամի Գաբրիելյանի անվամբ` 446.500 ՀՀ դրամ, Գուրգեն Սուրենի Մնացականյանի անվամբ` 447.950 ՀՀ դրամ, Վեմիր Շավարշի Սարգսյանի անվամբ` 554.648 ՀՀ դրամ, Գեորգի Աշոտի Բեջանյանի անվամբ` 500.175 ՀՀ դրամ, Սաթենիկ Արամի Ավանովայի անվամբ` 975.286 ՀՀ դրամ, Շուշանիկ Բոգոսի Համբարձումովայի անվամբ` 483.699 ՀՀ դրամ, Անժելա Սուրենի Խոջայանի անվամբ` 744.942 ՀՀ դրամ, Ջանիբեկ Սեդրակի Ջիլավյանի անվամբ` 843.823 ՀՀ դրամ, Էմմա Գաբրիելի Աղաբաբյանի անվամբ` 449.556 ՀՀ դրամ և 798.498 ՀՀ դրամ, Ջուլիետա Մուշեղի Փոստոյանի անվամբ` 237.320 ՀՀ դրամ, Լևոն Նազարի Տաշչյանի անվամբ` 782.202 ՀՀ դրամ, Ռուդիկ Շիրակի Պետրոսյանի անվամբ` 705.819 ՀՀ դրամ, Ռոզա Բարղամի Մկրտչյանի անվամբ` 646.597 ՀՀ դրամ, Սուսաննա Ներսեսի Դարմանջյանի անվամբ` 174.870 ՀՀ դրամ, Հրաչուհի Եսայի Մանսուրյանի անվամբ` 277.120 ՀՀ դրամ, Էլմիրա Առաքելի Էվոյանի անվամբ` 318.069 ՀՀ դրամ և 423.392 ՀՀ դրամ, Կարապետ Նշանի Գասպարյանի անվամբ` 371.493 ՀՀ դրամ և 644.076 ՀՀ դրամ, Արմենուհի Արշավիրի Հակոբյանի անվամբ` 318.000 ՀՀ դրամ, Վիկտոր Ռուբենի Բարսեղյանի անվամբ` 361.212 ՀՀ դրամ, Ռիմա Բագրատի Մովսիսյանի անվամբ` 390.350 ՀՀ դրամ, Սեդա Վարդանի Իսայանի անվամբ` 483.040 ՀՀ դրամ, Ֆրիդա Իվանի Թորոսյանի անվամբ` 216.170 ՀՀ դրամ, Վարդգես Հովհաննեսի Մարկոսյանի անվամբ` 743.676 ՀՀ դրամ, Արփիկ Վահանի Նադարյանի անվամբ` 364.678 ՀՀ դրամ, Ռուբեն Հմայակի Դադայանցի անվամբ` 465.693 ՀՀ դրամ, Նադեժդա Բալաբեկի Հովհաննիսյանի անվամբ` 276.117 ՀՀ դրամ և 579.488 ՀՀ դրամ, Տիգրան Հարությունի Բաքրջյանի անվամբ` 834.410 ՀՀ դրամ և 805.187 ՀՀ դրամ, Կարինե Վարդանի Նորոյանի անվամբ` 305.996 ՀՀ դրամ, Ներսես Հովհաննեսի Չուլջյանի անվամբ` 967.593 ՀՀ դրամ, Վարդանուշ Նիկողոսի Չուլջյանի անվամբ` 286.248 ՀՀ դրամ, Նուշիկ Գրիշայի Սարգսյանի անվամբ` 570.219 ՀՀ դրամ, Նեպտուն Արամայիսի Սարգսյանի անվամբ` 449.734 ՀՀ դրամ, Նիկողոս Երվանդի Սիմոնյանի անվամբ` 455.477 ՀՀ դրամ, Դագմարա Տիգրանի Նարինյանի անվամբ` 552.805 ՀՀ դրամ, Գրիգոր Գառնիկի Հովակիմյանի անվամբ` 538.160 ՀՀ դրամ, Գևորգ Ազատի Սարգսյանի անվամբ` 421.530 ՀՀ դրամ, Օլյա Հայրապետի Սարգսյանի անվամբ` 386.997 ՀՀ դրամ, Լարիսա Գուրգենի Հովհաննիսյանի անվամբ` 372.538 ՀՀ դրամ, Մանյա Մկրտիչի Գալստյանի անվամբ` 547.100 ՀՀ դրամ, Ալբերտ Վահանի Հովհաննիսյանի անվամբ` 452.430 ՀՀ դրամ, Գրիգորի Միսակի Ջիդոյանցի անվամբ` 306.738 ՀՀ դրամ, Գոհար Եփրեմի Վարդանյանի անվամբ` 336.720 ՀՀ դրամ, Նորայր Անդրանիկի Ավագյանի անվամբ` 452.430 ՀՀ դրամ, Սերգեյ Սիմոնի Կիրակոսյանի անվամբ` 774.696 ՀՀ դրամ, Սիրանուշ Շիրակի Չոբանյանի անվամբ` 632.511 ՀՀ դրամ, Պերճ Արամի Բալյանի անվամբ` 391.530 ՀՀ դրամ, Էմմա Մուրադի Սարգսյանի անվամբ` 430.090 ՀՀ դրամ, Ժանետա Բարդեղամի Համբարձումյանի անվամբ` 469.878 ՀՀ դրամ, Ժաննմարի Վարդանի Թեմուրջյանի անվամբ` 391.530 ՀՀ դրամ, Պարույր Կարապետի Հայրա¬պետյանի անվամբ` 476.150 ՀՀ դրամ, Վազգեն Յակովլևի Դավիդ¬յանի անվամբ` 424.018 ՀՀ դրամ և Իզաբելա Սարիբեկի Միքայելյանի անվամբ` 224.317 ՀՀ դրամ գումարները։
125 կենսա¬թոշակառուների անուններով վերոնշյալ գումարների ելքագրմանը տևական ժամանակ` 2007-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում, օժանդակել են կազմակերպված խմբի անդամ Վահագն Խաչատրյանի կողմից այդ նպատակով ներգրավված խմբի նոր անդամները՝ նրա բարեկամներ Բագրատ Մուրադյանը և Արմեն Խաչատրյանը, ովքեր անձնական շա¬հագրգռվածությամբ, Վ.Խաչատրյանի հանձ¬նարարությամբ տար¬¬բեր օրերի առանձին-առանձին այցելել են Ծառայության վճարումների ծառա¬յություն, կենսաթոշակառուների փոխա¬րեն ստո¬րագրել են տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյա¬նի կողմից նրանցից յուրա¬քանչյուրի ստո¬րագրմա¬նը ներկայաց¬ված պաշտոնական փաս¬տաթղթերում` վճարման ցուցակնե¬րում և այդ կերպ օժանդակել կազմա¬կերպ¬ված խմբի անդամ¬ներին` պաշտոնեական կեղծիք կա¬տա¬րե¬լուն, ինչպես նաև այդ մեխանիզմով գումարների ել¬քագրմանն ու յուրաց¬մանը։ Կազմա¬կերպված խմբի անդամ Վ.Գևորգյա¬¬նից ստա¬ցած գումար¬ները Բագրատ Մուրադյանը կամ Արմեն Խա¬չատրյանը փո¬խանցել են Վ.Խա¬չատրյանին, իսկ Վ.Գևորգ¬յանի մոտ մնացած դեպոնենտ գումար¬ների մյուս մասը վճարում¬ների ծա¬ռա¬յության պետ Հովհան¬նես Գրիգորյանի միջոցով փոխանցվել է կազմա¬կեր¬պված խմբի ղեկավար, գումար¬ները բաշխելու իրավունքը ստանձնած և իրակա¬նացնող Վազգեն Խաչիկյանին։
Մասնավորապես, վե¬րոնշյալ մեխանիզմով կազմակերպված խմբի անդամ Արմեն Խա¬չատրյանի օժանդակությամբ 2007-2008թթ. ընթացքում կազմակերպված խմբի անդամ¬ները յու¬րաց¬րել են վերոնշյալ կենսաթոշակառուներից 7-ի` Գոհար Հարություն¬յանի, Հուսիկ Մկրտչյանի, Շու¬շանիկ Համբարձումովայի, Պա¬րույր Հայրա¬պետյանի, Վազգեն Դավիդյանի, Իզաբելա Միքա¬յել¬¬յանի և Վանիկ Խաչատրյանի անվամբ ելքագրված` ընդհանուր 3.623.587 ՀՀ դրամ գումարներ, իսկ կազմակերպված խմբի անդամ Բագ¬րատ Մուրադյանի օժանդակությամբ` 22 կենսաթո¬շա¬կա¬ռու¬¬ների՝ Սերգեյ Մաթևոս¬յանի, Հովհաննես Աբելյանի, Քնարիկ Աբելյանի, Կարո Խաչատրյանի, Խաչիկ Գալջյանի, Գալյա Մարտիրոսյանի, Մարգարիտ Գաբուչյանի, Վահե Գա¬բուչյանի, Արամազդ Կարադելյանի, Վեմիր Սարգսյանի, Գեորգի Բեջանյանի, Սեդա Իսա¬յանի, Վարդանուշ Չուլջյանի, Նուշիկ Սարգսյանի, Նեպտուն Սարգսյանի, Նիկողոս Սիմոնյանի, Դագ¬մարա Նարինյանի, Գրիգոր Հո¬վակիմյանի, Նորայր Ավագյանի, Ժաննմարի Թեմուրջյանի և Գուր¬գեն Մնացականյանի անվամբ ելքագրված՝ ընդհանուր 10.719.870 ՀՀ դրամ գումարներ։
2007թվականին Վազգեն Խաչիկյանը Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով կազմակերպված խմբի կազմում ընդգրկել է Ծառա¬յության աշխատակազմի Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնի պետի տե¬ղա¬¬կալ Արթուր Սուքիաս¬յանին, ով կազմակերպված խմբի հանցավոր գործու¬նեության շրջանակ¬ներում պաշտոնեական դիրքի օգտագործմամբ 2007թ. մարտից մինչև 2008թ հուլիսն ընկած ժամանակահատվածում տարած¬քային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստա¬ցած 53 կենսաթոշակառուների տվյալ¬ներ, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անու¬նից պատ¬¬րաս¬տել է կենսաթոշակի կասեցված գումարների վճարումը վերսկսելու իրավունք վերապա¬հող կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` ներկա¬յացրել է խմբի անդամ, Ծառայության կեն¬սաթոշա¬կային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամ¬յանին։ Վերոնշյալ դիմումներն Ա.Աբրա¬համ¬յանն ընդունել և սահմանված ընթացակարգի պահպանմամբ՝ մուտքագրել է Ծառայության ընդհանուր բաժին և ուղարկել նույն տարած¬քային բաժին, որտեղ կազմակերպված խմբի այլ անդամ, Ծա¬ռայության տեղեկատվական համակարգերի և վերլու¬ծության վարչության սոցիալական ապահո¬վագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խա¬չատրյանի տրամադրած համա¬պատասխան ծածկագրերի հիման վրա կենսա¬թո¬շա¬կառուների ու նրանց դեպոնացված կենսա¬¬թո¬շակների գումարների տվյալներով Արթուր Սուքիաս¬յանը ձևավորել է պաշտոնեական կեղծ փաս¬տաթղթեր՝ վճարային ցուցակ¬ներ և ուղարկել վճարումների ծա¬ռա¬յություն` վճարման։ Վճա¬րում¬ների ծառա¬յության պետ, խմբի անդամ Հովհան¬նես Գրիգորյանի գիտությամբ և անմի¬ջա¬կան վե¬րահսկմամբ Ա.Սուքիասյանը ներկայացել և որոշ դեպքերում կեն¬սաթոշակառուների փո¬խա¬¬րեն ստո¬¬րագրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի կող¬մից նրան ներ¬կա¬յացրած վճարային ցուցակ¬ներում, այդ կերպ հաստատել իբր կենսաթոշա¬կառու¬ների կողմից դեպոնենտ գումարները ստա¬նալու հանգամանքը։ Ա.Սուքիասյանը տեղում ստացել է գումար¬ների միայն 50 %-ը և այն հանձ¬նել Ա.Աբրահամյանին` նրանից որպես մաս¬նաբաժին ստա¬նալով գումարի 10 %-ը։ Դե¬պոնենտ գու¬մարների մնացած մասը Վ.Գևորգյան - Հ.Գրիգորյան շղթայով հավաքվել է հափշտակ¬¬¬ված գու¬մար¬¬¬ները բաշ¬խելու իրավունքը ստանձնած և այն փաս¬տացի իրականացրած խմբի ղեկավար Վազգեն Խաչիկյանի մոտ, որի հետևանքով յուրացման եղանակով կազմակերպ¬ված խմբի վե¬րոնշյալ անդամները հափշտակել են առանձ¬նապես խոշոր չափի՝ ընդհանուր 38.848.189 ՀՀ դրամ գումար, մասնավորապես՝ Արամ Վարդան¬յանի անվամբ 2008թ. հունիսին՝ ելքագրված 812.730 ՀՀ դրամ, Մամիկոն Սարգսյանի անվամբ 2008թ. մարտին՝ ելքագրված 633.735 ՀՀ դրամ, Հայկազ Հովհաննիսյանի անվամբ 2008թ. մայիսին՝ ելքագրված 794.840 ՀՀ դրամ, Դանիել Առաքելովի անվամբ 2008թ. հուլիսին՝ ելքագրված` 884.242 ՀՀ դրամ, Հակոբ Հակոբյանի անվամբ 2008թ. հուն¬վարին՝ ելքագրված 723.185 ՀՀ դրամ, Աննա Կարայա¬նովայի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ել¬քագրված 783.450 ՀՀ դրամ, Վարդուշ Պետրոս¬յանի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ելքագրված 774.600 ՀՀ դրամ, Սեդա Ստեպանյանի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 616.515 ՀՀ դրամ, Մարիամ Աբաջյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 899.200 ՀՀ դրամ, Եվգենիա Թու¬ման¬յանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 807.384 ՀՀ դրամ, Արշակ Մարտոյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 734.613 ՀՀ դրամ, Մարի Թոփալյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 918.125 ՀՀ դրամ, Հայկանուշ Դարբին¬յանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 821.986 ՀՀ դրամ, Ռուզաննա Սարգսյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 823.101 ՀՀ դրամ, Խաթուն Ղարախանյանի անվամբ՝ 2008թ. հունիսին ելքագրված 807.264 ՀՀ դրամ, Սելեմյա Հակոբջանյանի անվամբ՝ 2008թ. հունիսին ելքագրված 812.730 ՀՀ դրամ, Մարիա Սալախյանի ան¬վամբ՝ 2008թ. օգոստոսին ելքագրված 840.134 ՀՀ դրամ, Անդրանիկ Պապանյանի անվամբ՝ 2008թ. հունվարին ելքագրված 812.567 ՀՀ դրամ, Նինա Շա¬քար¬յանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 842.688 ՀՀ դրամ, Անտիկ Կարախանովի անվամբ՝ 2008թ. հուլիսին ելքագրված 881.767 ՀՀ դրամ, Էմմա Գրիգորյանի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 633.735 ՀՀ դրամ, Լենդրուշ Հունանյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 500.653 ՀՀ դրամ, Վեհանուշ Գեվորգյանի անվամբ՝ 2008թ. հունիսին ելքագրված 840.324 ՀՀ դրամ, Սերգեյ Հարությունյանի անվամբ՝ 2007թ. դեկտեմբերին ելքագրված 767.508 ՀՀ դրամ, Մելսիկ Բիլբուլյանի անվամբ՝ 2007թ. դեկտեմբերին ելքագրված 534.936 ՀՀ դրամ, Միխայիլ Սոլովյովի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 636.802 ՀՀ դրամ, Նինա Սարգսյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 572.260 ՀՀ դրամ, Մանուկ Կրկյաշարյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 526.505 ՀՀ դրամ, Զարմիկ Վերդյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 505.109 ՀՀ դրամ, Մանուշ Գյորգյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 858.257 ՀՀ դրամ, Արաքսյա Հակոբյանի ան¬վամբ՝ 2007թ. հու¬¬նիսին ելքագրված` 600.711 ՀՀ դրամ, Նաիրա Օսիկյանի անվամբ՝ 2008թ. փետրվա¬րին ելքագրված 776.400 ՀՀ դրամ, Ալեքսանդր Կապատարովի անվամբ՝ 2008թ. հունվա¬րին ելքագրված 733.680 ՀՀ դրամ, Վարդանուշ Դաշտոյանի անվամբ՝ 2008թ. հունվարին ել¬քագրված 765.000 ՀՀ դրամ, Էվելինա Տեր-Հովհաննիսյանի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ել¬քագրված 765.300 ՀՀ դրամ, Մա¬րինա Իվոլկինայի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ելքագրված 756.400 ՀՀ դրամ, Անժելա Բեյ¬բութի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ելքագրված 764.500 ՀՀ դրամ, Սմբատ Յաղմուրյանի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 604.200 ՀՀ դրամ, Սեդա Բոգոմոլ¬նայայի անվամբ՝ 2008թ. մար¬տին ելքագրված 676.911 ՀՀ դրամ, Ֆիրուզա Հովհաննիսյանի ան¬վամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 799.613 ՀՀ դրամ, Վասիլի Ֆրոլովի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 687.138 ՀՀ դրամ, Աբունիկ Վանալյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 793.008 ՀՀ դրամ, Հռիփսիմե Տաշյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 722986 դրամ, Սիրանուշ Պետրոսյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 788.659 ՀՀ դրամ, Խաչատուր Այվազովի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ել¬քագրված 788.238 ՀՀ դրամ, Ասյա Սահակյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 788.209 ՀՀ դրամ, Մարտուն Ղազարյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 816.801 ՀՀ դրամ, Գարուշ Ար¬շակյանի անվամբ՝ 2008թ. հունիսին ելքագրված 812.730 ՀՀ դրամ, Արմենակ Գրիգորյանի ան¬վամբ՝ 2008թ. հուլիսին ելքագրված 895.400 ՀՀ դրամ, Թամա¬րա Գազիրյանի անվամբ՝ 2008թ. հուլի¬սին ելքագրված 882.362 ՀՀ դրամ, Մանուշակ Վերանյանի անվամբ՝ 2007թ. մարտին ել¬քագրված 478.074 ՀՀ դրամ, Գոհարիկ Բաղդասարյանի անվամբ՝ 2007թ. դեկտեմբերին ելքագրված 147.000 ՀՀ դրամ, Հենրիկ Բաղդասյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմ¬բե¬րին ելքագրված 603.924 ՀՀ դրամ։
2008թ. նոյեմբերի 1-ից, երբ կասեցված կամ դադարեցված կենսաթոշակների (դեպոնենտ) գումարների վճարումը վերսկսելու և կենսա¬թոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հան¬դիսացող դիմումներ ընդունելու լիազո¬րությունը վերապահվել է Ծառայության տարածքային բա¬ժին¬¬¬¬¬ներին, Վազգեն Խաչիկյանը, յուրացումների շարունակական բնույթն ապահովելու, դրա վերա¬բերյալ տեղե¬կատ¬վության հնարավոր, սակայն անցանկալի արտահոսքը տարածքային բա¬ժին¬¬նե¬րից կանխելու, այդ կերպ կազ¬մա¬կերպ¬ված խմբի հանցավոր գործունեության անվտան¬գությունն երաշխավորելու նպատակով կազ¬մա¬կերպված խմբի կազմում սկսել է ընդգրկել տարած¬քային որոշ բաժին¬ների պետերին և/կամ տեղակալներին և անհիմն ելքագրվող գումար¬ների մի մասը նրանց թողնելու և նյութապես շահագրգռելու եղանակով հասել այդ նպատակին։ Այսպես, 2009 թվականին Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպված խմբի կազմում ընդգրկել է նաև Ծառա¬յության աշխա¬տակազմի Արաբ¬կիրի տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիս¬յանին։ Վ.Խաչիկ¬յանի ղեկավար¬մամբ և անմի¬ջա¬կան ցուցումներով` Հ.Հովհաննիսյանը պաշտո¬նեական դիրքի օգտա¬գործմամբ 2009թ. ընթացքում տարածքային բաժնի կեն¬սա¬թո¬շա¬կառուների վճարային շտե¬մա¬րանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստա¬ցած 24 կենսաթոշա¬կա¬ռուների տվյալ¬ներ, որոնց անվամբ, խմբային շահերից ելնելով, պատրաս¬տել է վճարման իրավունք վերա¬պահող կեղծ փաստաթղթեր` կասեցված կամ դադա¬րեցված կեն¬սա¬թոշակների վճարումը վերսկսե¬լու վերա¬բեր¬յալ դիմումներ, օգտագործել ըստ նպա¬տակային նշա¬նակության, այն է` տա¬րած¬քային բաժնից ուղար¬կել է Ծառայություն, որտեղ Աշոտ Աբրահամ¬յանի կողմից գումարների ելքագրման գործըն¬թացի նկատ¬մամբ իրականացված վերահսկողութ¬յան, այդ կենսաթոշակառու¬նե¬րի տվյալներով վճա¬րային ցուցակներ ձևավորելու համար Վահագն Խաչատրյանի կողմից անհրաժեշտ ծած¬կագրեր տրա¬մադրելու հետևանքով կեղծ դիմումների հի¬ման վրա, ինչպես նաև առանց այդ դիմում¬ների՝ տարած¬քային այդ բաժնում ձևավորել է պաշ¬տո¬նական կեղծ փաստաթղթեր՝ վճա¬րային ցուցակ¬ներ և ուղարկ¬վել վճարումների ծառա¬յություն` վճարման։ Բաժնի պետ Հ.Հովհաննիսյանն այցելել է վճարման ծառայություն, նույն ծառայութ¬յան տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգ¬յա¬նի ներկայությամբ ստորագրել է վճարային այդ ցուցակներում նաև կենսաթո¬շակա¬ռուների փոխա¬րեն, ապա Վ.Խա¬չիկ¬¬յա¬նի հետ ձեռք բերած նախնական հա¬մա¬ձայնության շրջանակներում` ան¬հիմն ելքագրված դեպոնենտ գու¬մարի 25%-ը վերցրել է իրեն, իսկ մնացածը Աշոտ Աբրա¬համյանի միջոցով փոխան¬ցել յուրացված մյուս գումարները բաշխելու իրա¬վունքը ստանձնած և այն փաստացի իրականաց¬րած խմբի ղեկավար Վազգեն Խաչիկյանին, որի հետևանքով կազմա¬կերպված խմբի անդամները պաշտոնեական դիրքի օգտագործմամբ յուրաց¬րել են առանձ¬նապես խոշոր չափերի՝ ընդ¬հանուր 26.141.923 ՀՀ դրամ գումար, մասնավորապես՝ Ժորա Հարությունյանի անվամբ հուն¬վարին ելքագրված` 1.063.460 ՀՀ դրամ (որից` 400.000 ՀՀ դրամը` որպես պատ¬վովճար), Քնարիկ Ստե¬փան¬¬յանի անվամբ հուն¬վարին` 1.191.300 ՀՀ դրամ, Ջուլիետա Օգանե¬սովայի անվամբ հուն¬վարին` 913.000 ՀՀ դրամ, Պետ¬րոս Բաղդասարյանի անվամբ փետրվարին` 2.056.260 ՀՀ դրամ, Մուկուչ Մենդիկյանի անվամբ ապրիլին` 1.003.264 ՀՀ դրամ (որից` 260.000 ՀՀ դրամը` որպես պատ¬վովճար), Լիդա Գրիգորյանի անվամբ ապրիլին` 1.133.836 ՀՀ դրամ, Սուրեն Խանջյանի անվամբ մայիսին` 1.221.740 ՀՀ դրամ, Սուրեն Բադալյանի անվամբ հուլիսին` 836.850 ՀՀ դրամ, Վահե Դալ¬յանի անվամբ հուլիսին` 849.900 ՀՀ դրամ, Ամալյա Մաթևոսյանի անվամբ հուլիսին` 583.650 ՀՀ դրամ, Նինա Դոմազովայի անվամբ հուլիսին` 841.474 ՀՀ դրամ, Տոնիկ Կարապետյանի անվամբ հուլիսին` 1.052.300 ՀՀ դրամ, Ռոզա Մելքոնյանի անվամբ հուլիսին` 1.024.400 ՀՀ դրամ, Թերեզա Տեր-Ավագյանի անվամբ օգոստոսին` 813.100 ՀՀ դրամ, Շուշիկ Ավետիսյանի անվամբ սեպ¬տեմբերին` 1.111.400 ՀՀ դրամ, Վարդուշ Շահնազար¬յանի անվամբ սեպտեմբերին` 811.900 ՀՀ դրամ, Օլգա Կուկազովայի անվամբ սեպտեմբերին` 784.500 ՀՀ դրամ, Սամվել Անանյանի անվամբ սեպտեմբերին` 3.640.284 ՀՀ դրամ, Ռաֆիկ Հակոբ¬յանի անվամբ հոկտեմբերին` 1.090.476 ՀՀ դրամ, Կիմա Մկրտչյանի անվամբ նոյեմբերին` 936.355 ՀՀ դրամ, Սեթ Չախմախչյանի անվամբ նոյեմբերին` 1.143.676 ՀՀ դրամ, Վոլոդիա Բաղդա¬սարյանի անվամբ դեկ¬տեմբերին` 661.182 ՀՀ դրամ, Կարապետ Գաս¬պար¬յանի անվամբ դեկտեմ¬բերին` 644.076 ՀՀ դրամ, Թագուհի Ուզունյանի անվամբ դեկտեմբերին` 733.540 ՀՀ դրամ կենսա¬թոշակի գումարները։
Նույն մեխանիզմով գումարների յուրացումներ են կատարվել նաև Ծառայության աշխա¬տակազմի Ավան և Նոր Նոր¬ք տա¬րածքային բաժնում, որի պետի տեղակալի պարտականություն¬ները ստանձնել և իրականացրել է դեռևս 2007թվականից կազմակերպված խմբի կազմում ընդգրկված Արթուր Սուքիաս¬¬յանը, ինչպես նաև խմբի կազմում նոր ներգրավվող նույն բաժնի այլ աշ¬խա¬¬տակից (ըստ մեղադրող կողմի վարկածի` բաժնի պետ Համլետ Մարտիրոսյանը)։
2009թ. ապրիլից հոկտեմ¬բերն ընկած ժամա¬նակա¬հատ¬վածում Վ.Խաչիկ¬¬յանի ղեկավար¬մամբ գործող կազմա¬կերպված խմբի կողմից Ավան և Նոր Նորքի տարած¬¬քային բաժնի կենսա¬թոշա¬կառուների վճարային շտեմարանից ընտրվել են երկար տարի¬ներ կենսաթոշակ չստացած 7 կենսա¬թո¬շակառուների տվյալներ, խմբային շահերից ելնելով` վեր¬ջին¬նե¬րիս անուն¬ներից տարած¬քային բաժնում պատրաստվել են վճարման իրավունք վերա¬պահող կեղծ փաս¬տաթղթեր` կա¬սեցված կամ դադարեցված կենսա¬թոշակների վճարումը վերսկսե¬լու վերաբեր¬յալ դիմում¬ներ, որոնք օգտագործվել են նպատակային նշանակությամբ, այն է` տա¬րած¬քային բաժ¬նից ուղարկվել են Ծառայություն, որտեղ կազմա¬կերպված խմբի անդամների՝ Աշոտ Աբրա¬համ¬յանի կողմից գումար¬ների ելքագրման գործընթացի նկատ¬մամբ իրակա¬նաց¬ված վե¬րահսկո¬ղության, այդ կենսա¬թո¬շակառուների տվյալներով վճա¬րային ցուցակներ ձևավորելու հա¬մար Վահագն Խա¬չատրյա¬նի կողմից անհրաժեշտ ծած¬կագրեր տրա¬մադրելու հետևանքով տա¬րած¬քային բաժ¬նում ձևավորվել են պաշտոնական կեղծ փաս¬տաթղթեր՝ վճարային ցուցակ¬ներ և ուղարկվել վճարումների ծառայութ¬յուն` վճարման։ Հան¬ցա¬վոր ծրագրի շրջանակներում Արթուր Սուքիասյանն այլ անձի պահանջով ներկայացել է վճարումների ծառայության տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի մոտ, ստո¬րագրել վերոնշյալ 7 կենսաթո¬շա¬կառու¬ների փոխա¬րեն Վ.Գևորգյանի կողմից ներկա¬յացված վճա¬րային ցու¬ցակներում, որով հաս¬տատել է իբր կենսաթո¬շա¬կառուների կողմից դեպոնենտ գումար¬ները ստա¬նալու հան¬գա¬մանքը։ Վ.Գևորգյանը վերոնշյալ կենսաթոշակի գումարներն անհիմն փաս¬տաթղթա¬վորել, ել¬քագրել և հանձնել է անմիջական ղեկավարին` վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրի¬գոր¬յանին, վերջինս` հափշտակ¬ված գումարները բաշխելու իրավունքը ստանձ¬նած և այն փաս¬տա¬ցի իրականացրած խմբի ղեկավար Վազգեն Խաչիկյանին, որի հետևանքով կազ¬մա¬կերպ¬ված խմբի անդամներով, պաշտոնեական դիրքի օգտագործմամբ, յուրաց¬ման եղանա¬կով հափշտակել են առանձ¬նապես խոշոր չա¬փերի, ընդ¬հանուր 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար, մաս¬նա¬վո¬րա¬պես՝ Ռոզա Կոստանյանի անվամբ՝ 2009թ. ապրիլին ելքագրված 977.448 ՀՀ դրամ, Մա¬րի Աճեմյանի անվամբ՝ 2009թ. մայիսին ել¬քագրված 821.978 ՀՀ դրամ, Ֆաինա Մելքոնյանի ան¬վամբ՝ 2009թ. մայիսին ելքագրված 947.492 ՀՀ դրամ, Ջեմմա Շախբազ¬յանի անվամբ՝ 2009թ. սեպ¬տեմ¬բերին ելքագրված 791.799 ՀՀ դրամ, Աննա Ավա¬նե¬սո¬վայի անվամբ՝ 2009թ. սեպտեմբե¬րին ել¬քագրված 951.441 ՀՀ դրամ, Ալեքսանդր Նիկողոս¬յանի անվամբ՝ 2009թ. հոկտեմբերին ել¬քագրված 812.884 ՀՀ դրամ, Թադևոս Բաղիևի անվամբ՝ 2009թ. նոյեմբերին ելքագրված` 540.600 ՀՀ դրամ։
2010 թվականին, երբ Ծառայության գործունեությունը ստուգվում էր ՀՀ վերահսկիչ պալա¬տի աշխատակիցների կողմից, վերջիններիս կաշառք տալու, այդ կերպ իր ստեղծած և ղեկա¬վա¬րած կազ¬մակերպված խմբի անդամների կողմից տևական ժամանակ իրականացված յուրացման փաստերը չբա¬ցա¬հայտելու պատրվակով Վ.Խաչիկյանն անձամբ, ինչպես նաև Աշոտ Աբրահամ¬յանի միջոցով հրահանգել է Արաբկիրի տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյա¬նին և Ավան և Նոր Նորք տա¬¬րածքային բաժնի աշխատակցին (ըստ մեղադրող կողմի վարկածի` բաժնի պետ Արամ Մար¬տի¬րոս¬յանին) տարածքային բաժինների համապա¬տասխան շտեմա¬րան¬¬ներից ընտ¬րել և սեղմ ժամկետում իրեն ներ¬կա¬յացնել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած այլ կեն¬սաթոշակա¬ռուների տվյալ¬ներ` այս անգամ առանց կենսաթոշակառուների դի¬մում¬¬ներ կազմելու` վճա¬րումը կասեցված կամ դադարեցված կենսա¬թո¬շակների գումարներ ել¬քագրելու և իբր վե¬րոնշյալ նպա¬տա¬կով օգտագոր¬ծելու հնարավորություն ստանալու համար։
Արաբկիրի տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանը և Ավան և Նոր Նորք տարածքային բաժնի աշխատակիցը, ի կատարումն կազմակերպված խմբի ղեկա¬վարից ստացած հանձնա¬րա¬¬րութ¬յան, սահմանված ընթացակարգը չպահպանելով, իրենց մասնակցությամբ կազ¬մակերպված խմբի անդամների իրականացրած յուրացումների փաստը կոծկելու շարժառիթով տարած¬քային համապա¬տաս¬խան բաժնի շտե¬մա¬¬րանից առանձ¬նացրել են կեն¬սաթո¬¬¬շա¬¬կառու¬ների տվյալներ, կազմել ցանկեր, որոնք միմյանցից առանձին ներկա¬յացրել են խմբի անդամ Վահագն Խաչատրյանին, պարզա¬բանել, որ կատարում են խմբի ղեկա¬վար Վ.Խաչիկյանի հանձնարա¬րա¬կանը։ Վերջինս, առանց պատշաճ փաս¬տաթղթա¬յին հիմ¬քերի, միայն հավաստիանալով, որ Վ.Խաչիկ¬¬¬¬յանը, իրոք, նման հանձնարարություն տվել է, Հ.Հով¬հան¬նիս¬¬յա¬նին և այլ անձի (ըստ մե¬ղադրող կողմի վար¬կածի` բաժնի պետ Արամ Մար¬տի¬րոսյանին) տրամադրել է տվյալ տարած¬քային բաժիններում վճարման ցուցակ¬ները ստա¬նալու և վերջին հաշվով կասեցված կամ դադա¬րեցված կենսաթո¬շակի դեպոնենտ գումարները ելքագրելու հա¬մար անհրա¬ժեշտ ծած¬կագրեր։ Այդպիսիք ստանալուց հետո կենսաթոշակառուների տվյալները տա¬րած¬քային բաժիններում մուտ¬քագրվել են հա¬մակարգչային ծրագիր, ստացվել են պաշտո¬նական կեղծ փաստաթղթեր՝ վճարային ցուցակներ, ապա Հ.Հովհան¬նիս¬յանը և այլ անձը ստորագրութ¬յուններով և կնիքով հաս¬տատել են դրանք, միմյանցից առանձին այցելել են վճարումների ծառա¬յութ¬յուն և կազ¬մակերպված խմբի անդամ, վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգոր¬յանին առ¬ձեռն հանձնել նույն ցուցակները, որոնցում նա¬խապես ստորագրել էին կենսա¬թո¬շակառուների փո¬խարեն։ Տվյալ ցու¬ցակ¬ները ստորագրել է նաև կազմակերպված խմբի անդամ, դեպոնենտ գումարը վճարող անձը՝ տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգ¬յանը, որի հետևան¬քով կեղծ տվյալներ պա¬րունակող վճարային այդ ցուցակներով Ծառայութ¬յու¬նից ել¬քագրվել և խմբի անդամների կողմից պաշտո¬նեական դիրքի օգտագործմամբ 2010թ. հու¬նիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին յուրացվել են առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ, այն է՝ Արաբկիրի տարածքային բաժ¬նում կազմված վճարային ցուցակ¬¬ներով 23 կենսաթոշակա¬ռու¬ների անվամբ ընդհանուր 22.837.572 ՀՀ դրամ գումար, մասնա¬վո¬րապես՝ 2010թ. հունիսին Լյուդ¬միլա Գրիգորի Հարությունյանի անվամբ` 1.037.375 ՀՀ դրամ, Էմմա Շարույրի Մելքոնյանի ան¬վամբ` 1.006.750 ՀՀ դրամ, Ռոդինա Սարգսի Ակոպովայի անվամբ` 682.818 ՀՀ դրամ, Աիդա Մելիքի Պողոսյանի անվամբ` 1.037.375 ՀՀ դրամ, 2010թ. սեպտեմբերին` Վանիկ Անտոնի Վիրաբյանի անվամբ` 872.806 ՀՀ դրամ, Հայկանուշ Հարությունի Հակոբյանի անվամբ` 817.804 ՀՀ դրամ, Նինել Շիրակի Մարգարյանի անվամբ` 1.116.982 ՀՀ դրամ, Հասմիկ Միքայելի Միրաքյանի անվամբ` 1.150.224 ՀՀ դրամ, Թամարա Ալեքսանդրի Հովհաննիսյանի անվամբ` 961.116 ՀՀ դրամ, Ազատուհի Մովսեսի Գյուլամջյանի անվամբ` 990.058 ՀՀ դրամ, Ժենյա Մամիկոնի Սարգսյանի անվամբ` 1.084.346 ՀՀ դրամ, Ադելաիդա Հովհաննեսի Բոզոյանի անվամբ` 1.073.734 ՀՀ դրամ, Ռոբերտ Մեսրոպի Ասատրյանի անվամբ` 959.838 ՀՀ դրամ, Զեմֆիրա Թաթոսի Նալբանդյանի անվամբ` 1.012.124 ՀՀ դրամ, Ազատուհի Սարգսի Հաջիբեկյանի անվամբ` 959.838 ՀՀ դրամ, Շամխալ Միքայելի Գրիգորյանի անվամբ` 990.058 ՀՀ դրամ, 2010թ. հոկտեմբերին` Հայկանուշ Գեղամի Ռուշանյանի անվամբ` 900.264 ՀՀ դրամ, Շուրա Ավագի Սարգսյանի ան¬վամբ` 1.084.968 ՀՀ դրամ, Կարուշ Խաչիկի Հովհաննիսյանի անվամբ` 1.007.716 ՀՀ դրամ, Զար¬զանդ Սամսոնի Բարսեղյանի անվամբ` 1.070.372 ՀՀ դրամ, Ռեհան Հովհաննեսի Կարա¬պետյանի անվամբ` 973.682 ՀՀ դրամ, Ռոմեն Լիպարիտի Շահբաղյանի անվամբ` 1.053.180 ՀՀ դրամ, Եղիա Հովսեփի Նաջարյանի անվամբ` 994.144 դրամ, իսկ նույն ժամանակահատվածում Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժնում կազմված վճա¬րային ցուցակներով՝ 74 կեն¬սաթոշա¬կառուների անվամբ` 58.235.095 ՀՀ դրամ գումար, մասնավո¬րա¬պես՝ 2010թ. հունիսին Գեորգի Գրի¬գորի Կաս¬պարովի անվամբ` 1.389.828 ՀՀ դրամ, Ստեփան Հարությունի Ստեփանյանի անվամբ` 1.353.426 ՀՀ դրամ, Ալեքսան Սերոբի Մայ¬րանյանի անվամբ` 1.959.138 ՀՀ դրամ, Ալբերտ Վահանի Մկրտչյանի անվամբ` 1.051.392 ՀՀ դրամ, Արա¬մայիս Արշակի Եղիազարյանի անվամբ` 875.634 ՀՀ դրամ, Աիդա Խոսրովի Պետրոսյանի անվամբ` 1.247.628 ՀՀ դրամ, Աքսենիկ Գարեգինի Կիրա¬կոսյանի անվամբ` 1.114.536 ՀՀ դրամ, Լևոն Արսենի Անտոնյանի անվամբ` 1.146.960 ՀՀ դրամ, Հայկ Հովհաննեսի Մաչաջյանի անվամբ` 1.200.600 ՀՀ դրամ, Արուս Հարությունի Մարտիրոսյանի անվամբ` 720.360 ՀՀ դրամ, Հրաչ Վիկ¬տորի Հովհաննիսյանի անվամբ` 1.179.942 ՀՀ դրամ, Գևորգ Նիկոլի Գրիգորյանի անվամբ` 1.179.942 ՀՀ դրամ, Սիրանուշ Ասատուրի Վարտեյանի անվամբ` 821.598 ՀՀ դրամ, 2010թ. սեպ¬տեմբերին` Ալիս Գեղամի Պոզիկյանի անվամբ` 634.350 ՀՀ դրամ, Նաիրա Մկրտիչի Բեժանովայի անվամբ` 656.961 ՀՀ դրամ, Արեգնազ Գևորգի Մարտիրոսյանի անվամբ` 552.900 ՀՀ դրամ, Թերզա Լևոնի Բաբլոյանի անվամբ` 605.175 ՀՀ դրամ, Ռոզա Կա¬րապետի Մարկոսյանի անվամբ` 703.980 ՀՀ դրամ, Արտեմ Արտեմի Հակոպովի անվամբ` 680.172 ՀՀ դրամ, Զարվարդ Հովհաննեսի Խոստիկյանի անվամբ` 630.762 ՀՀ դրամ, Գագիկ Սմբատի Հարությունյանի անվամբ` 656.961 ՀՀ դրամ, Սաթո Ջանոյի Առուստամյանի անվամբ` 703.980 ՀՀ դրամ, Վարդուշ Գրիգորի Բաղդյանի անվամբ` 550.422 ՀՀ դրամ, Վերա Իոսիֆի Բալասանյանի անվամբ` 634.350 ՀՀ դրամ, Լիա Հովհաննեսի Մկրտչյանի անվամբ` 634.350 ՀՀ դրամ, Քնարիկ Գրիգորի Գասպարյանի անվամբ` 605.175 ՀՀ դրամ, Եվգինե Արամի Շախատունիի անվամբ` 753.390 ՀՀ դրամ, Վարյա Մադաթի Վարունցի անվամբ` 703.980 ՀՀ դրամ, Հրանուշ Սարգսի Պողոսյանի անվամբ` 634.350 ՀՀ դրամ, Արևհատ Ավագի Շամյանի անվամբ` 634.350 ՀՀ դրամ, Վերա Աստվածատուրի Սարդարուայի անվամբ` 753.390 ՀՀ դրամ, Վարդանուշ Սամասլովի Սիմիկյանի անվամբ` 703.980 ՀՀ դրամ, Ռոզա Հակոբի Բադալովայի անվամբ` 728.625 ՀՀ դրամ, Դինա Գալուստի Դանիելյանի անվամբ` 500.430 ՀՀ դրամ, Աննա Իվանի Լեոնովայի անվամբ` 500.430 ՀՀ դրամ, Լիդիյա Յակովլևի Դևյատովայի անվամբ` 524.823 ՀՀ դրամ, Մարգարիտա Դանիելի Դանիելովայի անվամբ` 656.961 ՀՀ դրամ, Նինա Եղիշի Ենգիբարյանի անվամբ` 500.430 ՀՀ դրամ, Մուսայել Վասիլի Անանյանի անվամբ` 831.948 ՀՀ դրամ, Աննա Մինասի Խումարյանցի անվամբ` 577.293 ՀՀ դրամ, Վարգուն Հակոբի Եղիազարյանի անվամբ` 500.430 ՀՀ դրամ, Սիրան Ռուբենի Գալստյանի անվամբ` 703.980 ՀՀ դրամ, Մարիա Սերգեյի Խալիտովայի անվամբ` 831.948 ՀՀ դրամ, Թերեզա Գալուստի Մանուկյանի անվամբ` 655.362 ՀՀ դրամ, 2010թ. հոկտեմ¬բերին` Գոհարիկ Հայրապետի Մկրտչյա¬նի անվամբ` 558.432 ՀՀ դրամ, Կայանե Հակոբջանի Ղոնոյանի անվամբ` 790.366 ՀՀ դրամ, Սերգո Արշալույսի Բուդաղյանի անվամբ` 1.051.300 ՀՀ դրամ, Լյուսյա Հայրապետի Զարգարյանի անվամբ` 963.280 ՀՀ դրամ, Սերգեյ Պետրոսի Բաղրամյանի անվամբ` 816.940 ՀՀ դրամ, Էմմա Թեոդորոսի Մնացականյանի անվամբ` 690.100 ՀՀ դրամ, Ելենա Նասիբի Արամյանի անվամբ` 739.026 ՀՀ դրամ, Սեդրակ Արտաշի Սարիբեկյանի անվամբ` 790.366 ՀՀ դրամ, Գուրգեն Սերգեյի Գալստյանի անվամբ` 764.400 ՀՀ դրամ, Գուրգեն Մարտիրոսի Գալուստովի անվամբ` 1.026.080 ՀՀ դրամ, Եղսան Տիգրանի Խաչատրյանի անվամբ` 613.994 ՀՀ դրամ, Հայկանուշ Ավետիսի Մելքոնյանի անվամբ` 613.994 ՀՀ դրամ, Անուշավան Հարությունի Մարգարյանի անվամբ` 1.026.080 ՀՀ դրամ, Աստղիկ Աղասու Գրիգորյանի անվամբ` 739.026 ՀՀ դրամ, Միշա Հայրապետի Ինանցի անվամբ` 690.100 ՀՀ դրամ, Օլյա Մանուկի Պողոսյանի անվամբ` 790.366 ՀՀ դրամ, Սիրուշ Հակոբի Ալանյանի անվամբ` 532.454 ՀՀ դրամ, Հասմիկ Խուրշուդի Գասպարյանի անվամբ` 816.940 ՀՀ դրամ, Պարգև Սահակի Մանուչարյանի անվամբ` 844.120 ՀՀ դրամ, Լուսածին Համ¬բարձումի Հովակիմյանի անվամբ` 585.612 ՀՀ դրամ, Ալեքսան Իվանի Հակոբ¬ջան¬յանի անվամբ` 666.546 ՀՀ դրամ, Արևհատ Մովսեսի Սիմոնյանի անվամբ` 707.215 ՀՀ դրամ, Սա¬թիկ Խաչատուրի Օգանեսովայի անվամբ` 764.400 ՀՀ դրամ, Արաքսիա Մնացականի Առաքելյանի անվամբ` 714.260 ՀՀ դրամ, Հակոբ Սարգսի Բլիկյանի անվամբ` 790.366 ՀՀ դրամ, Մայրամ Հարությունի Շխրտումյանի անվամբ` 816.940 ՀՀ դրամ, Քնարիկ Արշակի Մողրովյանի անվամբ` 558.432 ՀՀ դրամ, Վանիկ Արսենի Սարուխանյանի անվամբ` 440.652 ՀՀ դրամ, Սառա Նիկոլայի Ալեխինայի անվամբ` 929.286 ՀՀ դրամ, Սմբատ Ամավոսի Ղազարյանի անվամբ` 1.217.400 ՀՀ դրամ գումարներ։
Բացի այդ, 2010 թվականի հոկտեմբերին, երբ Ծառայության գործունեությունը դեռևս ստուգվում էր ՀՀ վերահսկիչ պալատի աշխատակիցների կողմից, ստուգման արդյունքները հօ¬գուտ Ծառայության կանխորոշելու պատրվակով Վ.Խաչիկյանն անձամբ, ինչպես նաև Աշոտ Աբրա¬¬համյանի միջոցով հրահանգել, ինչպես նաև ելքագրվող գումարը մինչև տարեվերջ վերա¬դարձնելու խոստում տալով համոզել, այդ կերպ պաշտոնեական կեղծիք կատարելու միջոցով առանձնապես խոշոր չափի գումար ելքագրելուն են հակել Շենգավիթ տարած¬քային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանին՝ պահանջելով տրամադրել անհրաժեշտ տեղեկատվություն, այն է` տարած¬քային տվյալ բաժնի շտեմարանից պատահակա¬նութ¬յան սկզբունքով ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթո¬շակա¬ռուների տվյալներ և սահմանված ընթա¬ցակարգի խախտ¬մամբ՝ առանց դեպոնացված կեն¬սաթոշակների վճարումը վերսկսելու դիմում¬ների` սեղմ ժամկե¬տում ներկայացնել Ծառայության սոցիա¬լական ապահովագրության ծրագրերի տվյալ¬ների մշակ¬ման բաժ¬նի պետ Վահագն Խա¬չատրյա¬նին` դե¬պո¬նենտի ելքագրման համար համապատաս¬խան ծած¬կագրեր տրամադրելու նպատակով։ Ս.Էլբակ¬¬յանը համաձայնել և Ծառայության պետ Վ.Խա¬չիկ¬յանից ստացած հանձնա¬րա¬րութ¬¬յունը փոխանցել է իր տեղակալ, Ծառայության պետի 2008թ. հոկտեմբերի 2-ի թիվ 552-Ա հրամանի հա¬մաձայն` իր հանձնա¬րարութ¬յունները կատարելու, օրենսդրութ¬յամբ սահ¬մանված կար¬գով կենսա¬թո¬շակային սոցիալական ապահովագրութ¬յան համակարգի (անձնա¬վորված) հաշվառման տվյալ¬ների շտեմարանի (բազայի) վարումն ապահովելու պարտա¬կանութ¬յուններ կրող, պաշտո¬նատար անձ հանդիսացող Համլետ Մարտի¬րոսյանին, ինչպես նաև տա¬րած¬¬քային բաժնի օպե¬րատոր, պաշտոնատար անձ չհանդիսացող Հրանուշ Դանիելյանին։ Ի կատա¬րումն Ծա¬ռա¬յության պետից Ս.Էլբակյանի միջոցով ստացած վերոնշյալ հանձնարարության` Ծառա¬յության պետին չհա¬կադրվելու և հանձնա¬րարությունը կա¬տա¬րելու անձնական շա¬հագրգռվա¬¬ծութ¬յամբ օպերա¬տոր Հր.Դա¬նիել¬յանը տարած¬քային բաժնի շտեմարանից պատահականության սկզբունքով ի վերջո ընտրել է 24 կենսաթո¬շակառուների տվյալ¬ներ և կազ¬մել նախնական ցանկ, որը Ս.Էլբակյանը ներ¬կայացրել է Ծառա¬յություն։
Բաժնի պետ Վա¬հագն Խա¬չատրյանի փո¬խան¬ցած համա¬պատասխան ծած¬կագրերի տվյալ¬ներով նույն ցանկը Ս.Էլբակյանը վերադարձրել է Հր.Դանիել¬¬յա¬նին՝ պաշտոնական փաս¬տա¬թուղթ հան¬դիսացող վճարման ցուցակներ ձևա¬վորելու նպատակով։ Տրա¬մադրած ծած¬կագրե¬րի հի¬ման վրա Հր.Դանիելյանը համակարգչա¬յին ծրագիր է մուտքագրել վերոնշյալ 24 կենսաթոշա¬կառու¬ների կողմից իբր կենսաթոշակների դեպո¬նացված գումարները պահանջելու վերաբերյալ ակնհայտ կեղծ տեղեկութ¬յուններ, ձևավորել է վճարային ցուցակ¬ներ, որոնք հաս¬տատվել են Հր.Դանիելյանի և բաժնի պետին փոխա¬րի¬նող Համլետ Մար¬տի¬¬րոսյանի ստո¬րագրութ¬յուններով, իսկ ավելի ուշ ներկայացվել բաժնի պետ Ս.Էլբակյա¬նին, ով, ի կատարումն Վ.Խաչիկ¬յանի հանձ¬նարարա¬կա¬նի, վերջինիս և Ա.Աբրահամ¬յանի հետ անմիջանորեն ձեռք բերված նախ¬նական համաձայ¬նության շրջա¬նակ¬ներում պաշտո¬նական կեղծ այդ փաստաթղթերը հանձնել է վճա¬րում¬ների ծառա¬յութ¬յան պետ Հովհաննես Գրիգորյանին։ Վերոնշյալ գործողություններով միմյանց հետ ձեռք բերած նախ¬նա¬կան համա¬ձայ¬նության շրջանակներում Ս.Էլբակյանը, Հ.Մար¬տիրոսյանը և Հր.Դանիելյանն օժան¬դակել են Վ.Խաչիկյանի, վերջինիս հանձնարարությամբ այդ գումարի ել¬քագրմա¬նն ի պաշտոնե մաս¬¬նակցած հանցավոր խմբի անդամ¬ներ Աշոտ Աբրա¬համ¬յանի, Վահագն Խաչատրյանի, Հով¬հաննես Գրիգորյանի և Վիգեն Գևորգյանի կողմից պաշտո¬նեական դիրքի օգ¬տագործմամբ առանձ¬¬նա¬պես խոշոր չափի՝ 20.489.226 ՀՀ դրամ գու¬մարի յուրացմանը։
Թեև վճարման վերոնշյալ կեղծ ցուցակ¬ների հիման վրա դեպոնենտ գումարները փաս¬տացի ելքագրվե¬լ և նույն ցուցակները վճա¬րումների ծառայությունից առձեռն վերա¬դարձվել են բաժ¬նի պետ Ս.Էլբակյանին` կենսաթո¬շակառուների փոխա¬րեն ևս ստորագրելու, վերջիններիս ստո¬¬րագրությունները կեղծելու պահանջով և ոչնչացվել նրա կողմից, սակայն վճարումների ծա¬ռա¬յության տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի միջոցով այդ ցուցակների հիման վրա արդեն ելքագրված 20.489.226 ՀՀ դրամ գումարը փո¬խանցվել է Վազ¬գեն Խա¬չիկ¬յանին և յուրացվել վերջինիս ղեկա¬վարած և այդ գումարի ել¬քագրմա¬նն իրենց պաշտո¬նեական լիազորությունների սահմաններում մասնակցած կազմա¬կերպված խմբի անդամ¬ներ Աշոտ Աբրա¬համյանի, Վահագն Խաչատրյանի, Հովհաննես Գրիգորյանի և Վիգեն Գևորգյանի կողմից։ Մաս¬նա¬վորապես՝ տվյալ տարածքային բաժնում կազմված վճարման ցուցակներով են ելքագրվել և յուրացվել՝ 2010թ. հոկտեմ¬բերին` Կարա¬պետ Պետրոսի Կերկերյանի անվամբ` 904.360 ՀՀ դրամ, Քնարիկ Պետրոսի Սիմոն¬յանի անվամբ` 1.307.876 ՀՀ դրամ, Ժենյա Կարապետի Դանիելյանի անվամբ` 1.166.840 ՀՀ դրամ, Շուրա Նշանի Գուլնազարյանի անվամբ` 481.389 ՀՀ դրամ, Սեդա Սարդարի Վար¬դանյանի անվամբ` 653.600 ՀՀ դրամ, Վարսենիկ Մուշեղի Ստեփանյանի անվամբ` 875.174 ՀՀ դրամ, Լաուրա Ռուբենի Գրիգոր¬յանի անվամբ` 829.580 ՀՀ դրամ, Սերյոժա Մխիթարի Յազիչյանի ան¬վամբ` 885.383 ՀՀ դրամ, Գևորգ Դերենիկի Ղարագյոզյանի անվամբ` 1.004.342 ՀՀ դրամ, Լաուրա Խաչիկի Ղահրա¬ման¬յանի անվամբ` 1.201.181 ՀՀ դրամ, Ռոզա Համայակի Խնոյանի անվամբ` 701.732 ՀՀ դրամ, Անիչ¬կա Վանեսի Գևորգյանի անվամբ` 725.336 ՀՀ դրամ, Ռիմա Բագրատի Մովսիսյանի անվամբ` 914.210 ՀՀ դրամ, Մելսիկ Վաղարշի Ջալավյանի ան¬վամբ` 1.113.740 ՀՀ դրամ, Սեդա Սարգսի Բոստանջյանի անվամբ` 540.761 ՀՀ դրամ, Սուսան Սողո¬մոնի Սարգսյանի անվամբ` 914.210 ՀՀ դրամ, Անուշ Հայրապետի Պետրոսյանի անվամբ` 802.601 ՀՀ դրամ, Սուրիկ Գրիգորի Առաքելյանի անվամբ` 973.682 ՀՀ դրամ, Նադեժդա Նիկոլայի Մա¬նաս¬¬տիրշինայի անվամբ` 776.240 ՀՀ դրամ, Գրետա Սանասարի Աջամյանի անվամբ` 1.035.617 ՀՀ դրամ, Շմավոն Սարգսի Ղասաբյանի ան¬վամբ` 791.660 ՀՀ դրամ, Սվետլանա Նիկո¬լայի Պողոսովայի անվամբ` 750.479 ՀՀ դրամ, Լենա Իվանի Մելքումյանի անվամբ` 623.543 ՀՀ դրամ, Վրեժ Սաշայի Ներսեսյանի անվամբ` 515.690 ՀՀ դրամ կենսաթոշակների դեպոնացված գումարները։
Տվյալ դրվագով ամբաս¬տանյալներ Սամվել Էլբակյանը և Համլետ Մարտիրոսյանը կատարել են հանցագործութ¬յուններ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով և 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (օժանդակություն), իսկ Հրանուշ Դանիելյանը` հանցագործություններ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով(օժանդակություն) և 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (օժանդակություն)։
Նույն պատրվակով, ինչպես նաև «Ծառայության պատիվը բարձր պահելու», մինչև տարե¬վերջ ելքագրված գումարը վերադարձնելու պատճառա¬բանությամբ անհրաժեշտ տեղեկատ¬վություն տրամադրելու, այն է` տարածքային բաժնի շտեմա¬րանից երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսա¬թոշակառուների տվյալներ ընտրե¬լու և առանց դեպոնացված կենսաթոշակների վճարումը վերսկսե¬լու դիմումների՝ մոտ 30.000.000 ՀՀ դրամի շրջանակներում դեպոնենտ գումար ելքագրելու հանձնարարական Վ.Խաչիկյանը ինչպես ան¬ձամբ, այնպես էլ Ա.Աբրահամյանի միջոցով 2010 թվականի հոկտեմբերին տվել և այդ կերպ պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով առանձնապես խոշոր չափի գումար ելքագրելուն են հակել նաև Էրե¬բունի և Նուբա¬րաշեն տարած¬քային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին, ով ղեկավարին՝ Ծառա¬յութ¬յան պետ Վ.Խաչիկյանին չհա¬կադրվելու և նրա հանձնա¬¬րա¬րութ¬յունը կա¬տա¬¬րելու անձնական շա¬հագրգռվա¬ծությամբ, իր պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով, տարած¬քային բաժնի շտե¬¬մա¬¬րանից ընտ¬րել է 22 կեն¬սա¬¬թոշակա¬ռու¬ների տվյալ¬ներ, որոնք, առանց հիշյալ կենսաթո¬շա¬կառուների դիմում¬ների, ներկա¬յաց¬րել է Վազգեն Խաչիկյանին, վերջինցս դրանք ստա¬ցել վճարային ցուցակներ ձևա¬վորելու հա¬մար անհրաժեշտ համապատասխան ծած¬կագրերով։ Այդ ծածկագրերի հիման վրա Ս.Սարգսյա¬¬¬¬նը համակարգչային ծրագրով ձևավորել է պաշտո¬նա¬կան կեղծ փաստաթղթեր՝ վճա¬րային ցուցակ¬ներ, հաջորդ օրն այցելել Վ.Խա¬չիկյա¬նին, նրա ներկայությամբ կնքել, ստո¬րագրութ¬յամբ իր, ինչպես նաև բաժնի հաշվապահի անուններից հաս¬տատել վճարային այդ ցուցակները, Վ.Խա¬չիկ¬յանի հանձ¬նա¬րարությամբ նույն ցուցակներում ստո¬րագրել նաև կենսաթոշակառուների փոխարեն, որից հետո ցուցակներն անձամբ հանձնել է վճա¬րումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգոր¬յանին, որով կատարել է պաշտոնեական կեղծիք, վերադասին հանձնել ակնհայտ կեղծ տեղեկություններ բովանդակող պաշտոնական կեղծ փաս¬տաթուղթը և այդ կերպ օժանդակել Վ.Խաչիկյանի, վերջինիս հանձնարարությամբ այդ գումարի ել¬քագրմա¬նը պաշտոնեական լիազորությունների (դիրքի) շրջանակներում մասնակցած հանցավոր խմբի անդամներ Աշոտ Աբրա¬համ¬յանի, Վահագն Խա¬չատրյանի, Հովհաննես Գրիգոր¬յանի և Վի¬գեն Գևորգյանի կողմից առանձնապես խոշոր չափի` 25.344.330 ՀՀ դրամ գումարի յուրացմանը։
Վճարումների ծառայության տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի միջոցով վերոնշյալ ցու¬ցակ¬¬ներում ընդգրկված կենսաթոշա¬կառուների դեպո¬նենտ գումարները դրամարկղից անհիմն ելքագրվել են, առանձնապես խոշոր չափի 25.344.330 ՀՀ դրամ գումարը փո¬խանցվել է Վազգեն Խաչիկյանին, բաշխվել և յուրացվել վեր¬ջինիս ղեկավարած և այդ գումարի ելքագրմանը մաս¬նակցած հանցավոր խմբի վերոնշյալ անդամ¬ների կողմից։
Մասնավորապես՝ տվյալ տարածքային բաժ¬նում կազմված վճարման ցուցակով են յուրացվել՝ 2010թ. հոկտեմ¬բերին` Ստեփան Անդրանիկի Մուրադյանի անվամբ` 1.895.080 ՀՀ դրամ, Վերգինե Վաղարշակի Կանանովի ան¬վամբ` 1.475.250 ՀՀ դրամ, Մարիամ Աբրահամի Մանուկ¬յանի անվամբ` 790.366 ՀՀ դրամ, Լուսյա Մաթևոսի Կոստանյանի անվամբ` 871.906 ՀՀ դրամ, Կարապետ Պետրոսի Շեյթանյանի անվամբ` 953.520 ՀՀ դրամ, Կնո Խալթի Ավդալյանի անվամբ` 1.115.920 ՀՀ դրամ, Ալբերտ Մկրտիչի Թովմասյանի անվամբ` 1.213.880 ՀՀ դրամ, Ալիսա Խաչիկի Աճեմյանի անվամբ` 871.906 ՀՀ դրամ, Սարգիս Ղազարի Ուզունյանի անվամբ` 1.051.300 ՀՀ դրամ, Էմմա Արտաշի Սարգսյանի անվամբ` 1.182.966 ՀՀ դրամ, Սարգիս Վահանի Օգումուշյանի ան¬վամբ` 1.182.966 ՀՀ դրամ, Վլադիմիր Անուշավանի Մարտիրոսյանի անվամբ` 1.012.100 ՀՀ դրամ, Նինա Մարտինի Նալբանդյանի անվամբ` 1.554.426 ՀՀ դրամ, Եվգենի Նիկոլայի Օսիպովայի անվամբ` 1.398.600 ՀՀ ՀՀ դրամ, Հովհաննես Արշակի Անտոնյանի անվամբ` 1.019.886 ՀՀ դրամ, Ֆիրուզա Մռավի Սարգսյանի անվամբ` 929.286 ՀՀ դրամ, Մարիամ Ալեքսանի Խաչատրյանի անվամբ` 1.019.886 ՀՀ դրամ, Վլադիմիր Կառլոսի Պետրոսյանի ան¬վամբ` 1.554.426 ՀՀ դրամ, Սահակ Վարդերեսի Արաբյանի անվամբ` 1.115.920 ՀՀ դրամ, Վարդգես Հակոբի Բոյաջյանի անվամբ` 1.026.080 ՀՀ դրամ, Վազգեն Սիմոնի Թով¬մաս¬յանի ան¬վամբ` 1.208.360 ՀՀ դրամ, Պարգև Անդրեասի Գրիգորյանի անվամբ` 900.300 ՀՀ դրամ ելքագրված կենսաթոշակների դեպոնացված գումարները։
Տվյալ դրվագով ամբաս¬տանյալ Սարգիս Սարգսյանը կատարել է հանցագործութ¬յուններ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով և 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (օժանդակություն)։
Բացի այդ, 2010թ. մա¬յիսին, երբ ՀՀ վերահսկիչ պալատի աշխա¬տակիցները ստուգում էին Ծառայության աշխատակազմի Գյումրու տարածքային բաժնի նախկին տարիների գործունեութ¬յունը, Վազգեն Խաչիկյանը աշխատասենյա¬կում հրավիրած խորհրդակցության ընթացքում Ծա¬ռա¬¬յութ¬¬յան ղեկավար անձնակազմի ներկայությամբ Գյումրու տա¬րած¬քային բաժնի պետ Էդուարդ Վար¬ժապետյանից և գլխավոր մասնագետ (օպերատոր) Արթուր Աբրահամ¬յանից պարզել և հավաս¬տիա¬նալ է, որ վերջինիս և նույն բաժնի հնարավոր այլ աշխատակիցների չարաշա¬հում¬ների, բաժնի ղեկավար անձնակազմի ոչ պատշաճ հսկողության հետևան¬քով թաղման նպաստ¬ներ վճա¬րելու անվան տակ ՀՀ պե¬տա¬¬կան բյու¬ջեից կրկնակի ելքագրվել և հափշակվել է Ծառայութ¬յանը վստահ¬ված մոտ 29.000.000 ՀՀ դրամ գումար։
Առանձնապես խոշոր չափի գումարի տի¬րա¬նալու դիտավո¬րությամբ` Վ.Խաչիկյանը, օգտա¬գործելով որպես Ծառայության ղե¬կավար՝ իր նկատ¬մամբ Գյում¬րու տարած¬քային բաժնի աշխա¬տա¬կիցներ Արթ.Աբրա¬համ¬յանի և այլոց վստա¬հութ¬յունը, մասնա¬վո¬րապես՝ այդ պահանջը ներկա¬յացնելով պատեհ պահի և իրավիճակում, այն է՝ խորհրդակ¬ցությանը մասնակցող Ծառա¬յության ղեկավար աշխա¬տա¬կիցների, նրանց թվում նաև իր կազմակերպած և ղեկա¬վարած հան¬ցավոր խմբի ան¬¬դամ¬ներ Աշոտ Աբրա¬համ¬յանի և Հով¬հաննես Գրիգորյանի ներ¬¬կա¬յությամբ, միա¬ժա¬մանակ օգտա¬գոր¬ծելով ՀՀ վերահսկիչ պալատի կողմից Ծառայության տվյալ բաժնում դեռևս շարու¬նակ¬վող ստուգումների փաստը, տա¬րած¬¬քային բաժ¬նի պետ Էդուարդ Վար¬ժապետ¬յանին, վեր¬ջինիս մի¬ջո¬ցով նաև Արթուր Սուքիասյանին և Գյում¬րու տարածքային բաժնի վճարումների ծառայության պատասխանատու Ռուբեն Մնացա¬կան¬յանին համոզել և հորդորել է սեղմ ժամ¬¬¬կետում անձ¬նական միջոց¬ների հաշվին հայ¬թայթել այդ 29.000.000 ՀՀ դրամը և հանձնել իրեն՝ իբր ՀՀ պետական բյուջեին պատճառված այդ վնասն անմիջա¬պես վերա¬կանգնելու համար։
Արդեն 2010թ. մայիս - հու¬նիս ամիսներին Վ.Խաչիկյանը Էդ.Վարժա¬պետ¬յանի միջոցով ստա¬ցել է նախ՝ Արթ. Աբրահամյանի անձնական գումարների հաշվին, ՀՀ դրամի և ԱՄՆ դոլարի տես¬¬¬քով հավաքված 20.000.000 ՀՀ դրամին համարժեք գումարը, ապա` Գյումրու տարածքային բաժ¬¬նի այլ աշխատակցի (աշխատակիցների) անձնական միջոցների հաշվին հավաքված և կեն¬սա¬թոշա¬կա¬յին ապա¬հովության և առան¬¬ձին ծրագրերի վար¬չության պետ Աշոտ Աբրահամյանին, վերջինիս կողմից իր առաջին տեղակալ Արա Հարություն¬յա¬նին փոխանցված ևս 9.000.000 ՀՀ դրամ գումարը, սակայն ընդ¬հանուր 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը ՀՀ պետական բյուջե չի վճարել (վե¬րա¬¬կանգնել), այլ Գյումրու տա¬րած¬քային բաժնի աշխատակիցներ Արթուր Աբրա¬համյանի և այլոց վստահություն չա¬րաշահելով՝ վերջիններիս առանձ¬նա¬պես խո¬շոր չափի գումարը հափշտա¬կել է` ավարտելով նախնական հանցավոր դիտավորությունը։
Տվյալ դրվագով Վազգեն Խաչիկյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախա¬տես¬ված հանցագործություն, որն ընդգրկված չի եղել կազմա¬կերպ¬ված խմբի անդամների հանցավոր դի¬տավորությամբ։
Այսպիսով, պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով յուրացումներ կատարելու դի¬տա¬վորությամբ միավորված և տևական ժամանակ գործած կազմակերպված խմբի կազմա¬կերպիչ և ղեկավար Վազգեն Խաչիկյանը կատարել է հանցագոր¬ծություններ, որոնք նախատես¬ված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, խմբի հիմնական անդամ¬ներից Աշոտ Աբրահամյանը՝ հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 179-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Հովհաննես Գրիգոր¬յանը՝ հան¬ցանքներ, որոնք նախա¬տես¬ված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդ¬վածով, Վահագն Խաչատրյանը՝ հանցանք, որը նախա¬տես¬ված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Վիգեն Գևորգյա¬նը՝ հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով։
Կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներ Արթուր Սուքիասյանը և Հովհաննես Հով¬հան¬նիսյանը կատարել են հան¬ցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, իսկ Բագրատ Մուրադյանը և Արմեն Խաչատրյանը՝ հանցա¬նքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդ¬վածով որպես մեղադրյալ ներգրավված Արամ Մարտիրոսյանի նկատմամբ նախաքննական մար¬մինը հայտարարել է հե¬տա¬խուզում և նրա վերաբերյալ մասն անջատել առանձին վարույթով։
Ամբաստանյալներ Վազգեն Խաչիկյանի և Աշոտ Աբրահամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով, իսկ Վահագն Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածներով հարուցված քրեական հետապնդումը (նրանց համաձայնության առկա¬յության պայմաններում) ենթակա է դադա¬րեցման՝ քրեական պատաս¬խա¬նատ¬վության ենթար¬կելու վաղեմության ժամկետն անց¬նելու հիմ¬քով։
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալների մեղավորության վերաբերյալ հետևութ¬յան (դատաքննությամբ հաստատված հանգամանքների սահմաններում) Դատարանը հան¬գեց պատ¬¬շաճ իրա¬¬վա¬¬կան ըն¬թա¬ցակարգերի շրջա¬նակ¬նե¬րում դատաքննությամբ հետա¬զոտ¬ված և գնա¬հատ¬¬ված ներ¬քոհիշ¬յալ ապա¬ցույց¬նե¬րով.
Ամբաստանյալների դատաքննական, ինչպես նաև հրապարակված և հետազոտված նախաքննական (այդ թվում՝ առերես) ցուցմունքներով.
Այսպես, գործով ամբաստանյալ Սամվել Էլբակյանը Դատարանում փոփոխված վերջ¬նա¬կան մեղադրանքի շուրջ հարցաքննվելիս իրեն մեղավոր չճանաչեց, նշեց, որ 2010թ. հոկտեմ¬բե¬րին Աշոտ Աբրահամյանն զանգահարել և կանչել է Ծառա¬յություն` ասելով, որ Խաչիկյանը ստու¬գում¬ների հետ կապված խոսելու բան ունի։ Հանդիպել է նախ Աբրահամյանին, ապա Խաչիկ¬յանին, ով տեղեկացրել է, որ կենսաթոշակային գումարների հետ կապված հարցեր կան՝ առա¬ջարկել է հան¬դիպել Աշոտ Աբրահամյանին, նշել, որ մանրամաս¬ները կներկայացնի վերջինս։ Դարձյալ հան¬դիպել է Ա.Աբրահամյանին, ով ասել է, որ ժամանա¬կավոր դեպոնենտային գումար պետք է դուրս գրվի, որը մինչև նույն թվականի դեկտեմբերը կվերա¬կանգնվի։ Վերադարձել է իր աշխա¬տա¬վայր, վերոնշյալ խոսակցության մասին տեղեկացրել իր տեղակալ Համլետ Մարտիրոսյանին, ով մի քա¬նի օր անց գնացել է Ծառայություն` ճշտելու, թե ին¬չումն է խնդիրը։ Ա.Աբրահամյանը նույնը հայտ¬նել է նաև Համլետին, այսինքն՝ իրենց հանձ¬նա¬րարել են ցուցակ կազմել և ուղարկել Ծառա¬յություն, որը կատարել է և իր հանձնարա¬րությամբ օպե¬րատոր Հրանուշ Դանիելյանը կենսաթոշա¬կա¬ռու¬ների տվյալների պատահա¬կան ընտրությամբ ցուցակ է կազմել, որը և ուղարկել են վե¬րա¬դասին։ Իր բացակայության պատճառով այդ ցուցակը ստորագրել է Մար¬տիրոսյանը։ Ցու¬ցակը բաղ¬կա¬ցած էր աղյու¬սակային տեսքով կենսաթոշա¬կա¬ռու¬ների տվյալներից։ Նշեց, որ Վ.Խաչիկ¬յանի այդ հանձնա¬րարությունը կատարել է, քանի որ վեր¬ջինս ասել է, թե դա ժամա¬նա¬կա¬վոր բնույթ է կրելու, այն կատարելով՝ որևէ շահագրգռվա¬ծութ¬յուն չեն ունեցել, փաս¬տացի գումար չեն տե¬սել։ Նշեց նաև, որ ստացած հանձնարարության կա¬պակ¬ցությամբ սկզբում Աշոտ Աբրա¬համ¬յանը ներկայացրել է թղթի վրա գրված 4-5 կենսաթո¬շակա¬ռու¬ների տվյալներ, սակայն ընդգծել է նաև, որ կենսաթո¬շա¬կառուների թիվը պետք է ավելացնել մինչև 20-ի չափով՝ գումարն ավե¬լաց¬նելու նպա¬տակով։
Որոշ ժամանակ անց նշված ցուցակը Ծառայությունից վերադարձրել են` ասելով, թե իրենք պետք է ստորագրեն նաև դեպոնենտ գումարներն իբր ստացող կենսաթոշա¬կառուների փոխարեն, որից զայրացել և դրանք պատռել է՝ գումարներ դուրս գրելը կանխելու նպատակով։ Ցուցակը վե¬րա¬դարձվելուց հետո է հասկացել, որ իրեն ներքաշում են կեղծիքի մեջ, ուստի պատռել է այն, կեն¬սաթոշակառուների փոխարեն ցուցակում ստորագրելու հանձնա¬րա¬րութ¬յուն իր աշխատա¬կիցնե¬րին չի տվել, ընդամենը տեղյակ է պահել նաև վերոնշյալի մասին։
2010թ. հոկտեմբերի վերջին տեղեկացել է, որ նույնիսկ կենսաթոշակառուների ստո¬րագրութ¬¬յունների բացակայության և վերոնշյալ ցուցակի ոչնչացման պայմաններում, այնուա¬մենայնիվ, այդ ցուցակում նշված անձանց անուններով գումարները դուրս են գրվել։ Բազմիցս այ¬ցելել է Վ.Խաչիկյանին` պարզելու գու¬մար¬ները վերականգնելու ձգձգման պատճառը, բայց վեր¬ջինս տեղում չի եղել, մեկ անգամ դիմել է նաև Աշոտ Աբրահամյանին, քանի որ Խաչիկյանի հետ հանդիպումը չէր ստացվում։ Նշեց նաև, որ առաջին անգամ իրեն հարցաքննության են կանչել իրենց տարածքային բաժնում ստուգումներ իրա¬կա¬նացրած ՀՀ վերահսկիչ պալատի ակտի հետ կապ¬ված, որի ընթացքում վերոնշյալ ցուցակի վերաբերյալ ցուցմունքներ չի տվել, սակայն երկրորդ անգամ արդեն ինքն է նախաձեռնել ու նախաքննական մարմնին հայտնել այդ ամե¬նի մասին, քանի որ ղեկավարության վերոնշյալ գործողությունների հետևանքով հայտնվել է տուժողի կար¬գավիճակում։ Նշեց, որ Վ.Խաչիկյանն իրեն անձամբ է հայտնել, որ Վերահսկիչ պալատի հետ կապված խնդիր կա, դեպոնենտ գումար պետք է հանվի, այնուհետև ուղարկել է Աշոտ Աբրա¬համյանի մոտ` հանձնարարելով մյուս մանրամասներին տեղեկանալ նրանից։ Նշեց նաև, որ ըստ էության` Խաչիկյանի այդ խոսքը հանձնարարական էր։ Ցուցակը կազմվել է իրենց տարածքային բաժնի շտեմարանից հանված տվյալների հիման վրա, այն ուղարկել են վճարման ծառայությունը, որի աշխա¬տակիցներն էին պարտավոր քաղաքացիներին ստորագրությամբ հանձնել նրանց կեն¬սաթոշակների դեպոնացված գումար¬ները։ Նշեց նաև, որ մինչև 2008թ. նոյեմբերը դեպոնենտային գումարների վերա¬բերյալ կենսաթո¬շակառուների դիմումներն ընդունվել են կենտրո¬նական մարմ¬նում, միայն 2008թ. դեկտեմբերից է դա հանձնա¬րարվել տարածքային բաժիններին։ Այդ ժամա¬նակ¬վանից սկսած քաղաքացուն պարտավոր էր ընդունել նախ՝ տարածքային բաժնի տեսուչը` փաս¬¬տաթղթերով հանդերձ, այնու¬հետև` ստորաբաժանման պետը, սակայն վճարումների հետ իրենք դարձյալ կապ չեն ունեցել, քանի որ դա կատարվել է վճարումների ծառայությունում։ Նշեց նաև, որ Վերահսկիչ պալատը ստուգման արդյունքում որևէ խախտում իրենց բաժնում չի արձա¬նագրվել։
Նշեց նաև, որ կենսաթոշակների գործերը պահվում են իրենց ստորաբաժանման արխի¬վում, փաս¬տաթղթերը համարակալվում են, դրանց ամբողջականության պատասխանատուն տե¬սուչն է։ Ընդունեց, որ այն կենսաթոշակառուների գործերը, որոնցում բացակայում են դեպո¬նենտ գումարները ստանալու վերա¬բերյալ դիմումները, վերաբերում են Վ.Խաչիկյանի և Ա.Աբրա¬համ¬յանի վերոնշյալ հանձնա¬րարության կապակցությամբ անհիմն դուրս գրված գումարներին։ Հայտ¬նեց նաև, որ դեպոնենտ գումարների ցուցակ¬ները տպելու համար անհրաժեշտ ծածկագրերը տեղեկատվական վարչությունից նախապես ստացել է իրենց բաժնի օպերա¬տոր Հրանուշ Դանիել¬յանը, ինչպես փաստաթղթային, այնպես էլ էլեկտրոնային տար¬բերակով՝ նա¬խապես Ծառայութ¬յանն իրենց ներկայացրած կենսաթոշակառուների անուն-ազգանունների տվյալների կամ կենսա¬թոշակային գործի հիման վրա։
Նախաքննական ցուցմունքը հրապարակելուց հետո հստակեցրեց և պնդեց, որ առանց կենսաթոշակառուների դիմումների դեպոնենտ գու¬մարներ դուրս գրելու անհրաժեշտության մասին իրեն ասել են ինչպես Վազգեն Խաչիկյանը, այնպես էլ Աշոտ Աբրահամյանը։
Գործով ամբաստանյալ Համլետ Մարտիրոսյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մե¬ղավոր ճանաչեց մասնակի՝ պաշտոնեական կեղծ կատարելու մեջ։ Նշեց, որ ի պաշտոնե մաս¬նակցել է նաև կեն¬սա¬թոշակների նշանակման, ցուցակների կազմման և ճշտության ստուգման, յու¬րա¬¬քանչյուր ամսվա ցուցակ¬ների ստորագրման գործընթացներին։ Մանրամասնեց, որ դե¬պո¬նենտ գումարներ ստանալու մտադրութ¬յուն ունեցող կենսաթոշակառուների դիմում¬ներն ընդուն¬վում են տարածքը սպասարկող մասնագետների կող¬մից, ձևակերպվում և մուտքագրվում են համա¬կարգիչ` այդ փաստաթղթերի օրինա¬կանությունը ստուգելու նպատակով, ապա կազմվում է կենսա¬թոշա¬կի գործ, որն իրենց կողմից ստուգվում է։ Դրա հիման վրա կազմում են համապատասխան պահան¬ջագրեր, որոնք հաշվապահի կողմից ստուգվում են, ապա իրենց օպերատորը համապա¬տաս¬խան պահանջագիրն ուղարկում է Ծառայության տեղեկատ¬վական վարչություն, որտեղ ստուգվելուց հետո այն վերադարձվում է, հաշվապահի կողմից ստուգվում և որպես ծրագրային աշխատանքի արդյունք՝ համակարգչով տպագրվում է վճարային ընդհանուր ցուցակի տեսքով, որը ստորագրում է նաև ինքը։ 2010թ. հոկտեմբերին կազմված վերոնշյալ ցուցակի վերաբերյալ նշեց, որ բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանն իրեն և օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանին տեղեկացրել է, որ ղեկավարութ¬յունը նրանից որոշակի քանակի դեպոնենտների ցուցակ է պահանջում։ Այդ պահին իրենց հաշ¬վապահը գտնվել է ֆիզիոլոգիական արձակուրդում։ Հանձնարարության իմաստը պարզելու նպա¬տա¬կով Էլբակ¬¬յանի առաջարկությամբ հանդիպել է Աշոտ Աբրահամյանին, ով բանիմաց էր, տա¬րաբնույթ մաս¬նա¬գիտական հարցերով մշտապես օգտակար խորհուրդներ էր տալիս։ Խաչիկյանի հետ այդ հարցերով անձամբ չի հանդիպել, քանի որ ինքը «փոքր» մարդ է, իսկ Աշոտ Աբրահամ¬յանի հետ հանդիպել է` ճշտելու առանց դիմումների առկայության վճարման ցու¬ցակներ պա¬հան¬ջելու պատ¬ճառը։ Վերջինս զարմացել է՝ հետաքրքրվե¬լով, թե ինչու է նրան դիմում, եթե կան բաժնի պետ և Ծառայության պետ, նշել, որ նա չէ այդ որոշումը կայացնողը։ Աբրահամյանը խորհուրդ է տվել չխառնվել՝ պատճառաբանելով, որ դա նաև իր հարցը չէ։ Ա.Աբրահամյանի խոսքերը փո¬խանցել է բաժնի պետ Էլբակյանին։ Քանի որ այդ ամենն արվում էր Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկ¬յանի գիտությամբ, բարձրաձայնելու դեպքում իրենց վրա կարող էր խո¬սակցութ¬յուն գալ, ընդհուպ` աշխատանքից հեռաց¬վեին, համաձայնել են կատարել այդ հանձնա¬րա¬րությունը՝ կարծե¬լով, թե դուրս գրվող գումարը կարճ ժամկետում կվերականգնվի Ծառայության բյուջե։ Ի կատա¬րումն այդ հանձնարարականի՝ իր գործառույ¬թներից ելնելով, ինչպես նաև բաժնի պետի հանձ¬նա¬րարութ¬յամբ` ստորագրել է առանց կենսաթոշա¬կա¬ռու¬ների դիմումների կազմված վե¬րոնշյալ վճար¬ման ցուցակը՝ նաև վստահելով Ծառայության պետին և թյուրիմա¬ցաբար կարծե¬լով, թե նման հանձ¬նարարութ¬յուն տալու պարագայում դժվար թե վերջինս խաբի և վտանգի են¬թարկի իրենց։ Նշեց, որ առանց ծածկագրեր ստա¬նալու՝ օպերատոր Հրանուշը չէր կարող վճարման ցու¬ցակ տպել (ստա¬նալ), և այդ միակ դեպքն էր, որ ծածկագրերը տրվել և գումարներ դուրս են գրվել առանց կեն¬սա¬թոշակառուների դիմումների։
Հաջորդ օրը բաժնի պետ Էլբակյանն իրեն և Հրանուշին կանչել և տեղեկացրել է, որ նույն ցուցակը հետ է վերադարձվել՝ կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրելու և ամսաթվերը լրաց¬նելու նպա¬տակով։ Այդ քայլից վրդովվել են, Էլբակյանն իր ներկայությամբ այդ ցուցակը պատ¬ռել է՝ գումարները դուրս գրելը կանխելու նպատակով։ Հետագայում տեղյակ չէ, թե ինչ եղանակով են դուրս գրվել և վճարվել այդ գումարները։ Դեպոնացված գումարը քաղաքացին պետք է ստանար վճարման ծառայությունից, այնտեղ պետք է ստորագրեր իրենց տպած ցուցակում, որը տվյալ դեպքում կազմել էին առանց հիմքերի՝ կենսաթոշա¬կառուների դիմումների։ Ներկայումս տեղյակ է, որ այդ ցուցակով դուրս է գրվել 24 կենսաթոշակառուների համար նախատեսված մոտ 20.481.000 ՀՀ դրամ գումար։
Գործով ամբաստանյալ Հրանուշ Դանիելյանի ցուցմունքներով. Վերջինս առաջադրված մեղադ¬րանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և Դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ սահ¬մանված կարգի համա¬ձայն՝ դեպոնացված թոշակը ստա¬նալու համար կենսաթոշակառուն անձ¬նագրով և սոցիալական քարտով ներկայանում է տեսուչին, դիմում է գրում նրա մոտ, որը բաժնի պետը մակագրում է։ Տեսուչն այն մուտքագրում է այն համա¬կարգիչ՝ որպես դեպոնենտի գործ, իսկ ինքը, որպես օպերատոր, համակարգչով ստա¬նում է առան¬ձին դեպոնենտի գումարը (չափը)։ Ծա¬ռա¬յութ¬յան տեղեկատվական վարչություն ներկայաց¬վող պա¬հան¬ջագրերը ստորագրել են իրենց բաժնի պետը և հաշվապահը։ Ցուցակ ստանալու (համակարգչային ծրագրով տպելու) համար անհրա¬ժեշտ ծածկագրերը ստանալու նպատակով զանգել է Ծա¬ռա¬յության տեղեկատվական վար¬չության աշխատակիցներին՝ Անուշիկին, Մելան¬յային կամ վարչության պետ Վահագն Խա¬չատրյա¬¬նին, խնդրել ծածկագրեր տրամադրել, որոնք բանավոր կարգով երբևէ չեն հաղորդվել, մշտապես իրեն են ու¬ղարկվել էլեկտրոնային փոստով, փաստաթղթի տես¬քով, որը հաստատված է եղել Վ.Խա¬չատրյա¬նի ստո¬րագրությամբ։ Նշեց, որ առանց այդ ծած¬կագրերի՝ հնարավոր չէր դեպո¬նենտի ցուցակ ձևավորել (ստա¬նալ)։
2010թ. հոկտեմբերին վերաբերող բոլոր օրինական ցուցակները կազմելուց հետո բաժնի պետ Էլբակյանի պահանջով շտեմարանից հանել և նրան է տրամադրել նախ՝ յոթ, ապա՝ քսան կենսա¬թոշա¬կառուների դեպո¬նացված գումարների վերաբերյալ տվյալներ։ Օրեր անց Էլբակյանը հայտնել է, որ Ծառայության պետի հրամանով անհրաժեշտ է դեպոնենտի ցուցակ ստանալ՝ այն ձևավորելու և տվյալները համակարգիչ մուտքագրելու եղանակով, իրեն է ներկա¬յացրել ձեռագիր տեսքով կատարված կենսաթոշակառուների անվանացուցակ, որի կազմի մեջ էին մտնում դեպո¬նեն¬տում գտնվող, տևական ժամանակ գումարներ չստացած մոտ քսան և ավելի կենսաթոշակա¬ռու¬ներ։ Ծածկագրերը, որոնք սկսած 2008 թվա¬կանից տրամադրվում էր Ծառայութ¬յան տեղեկատ¬վա¬կան բաժնից, էլեկտրոնային տարբե¬րակով, այդ դեպքում արդեն իսկ նշված էին նույն անվանա¬ցուցակում։ Նշեց, որ տեղ¬յակ չէ, թե պետին ով էր փոխանցել այդ անվանացուցակը, սակայն նախկինում նման եղանակով ցուցակ և ծածկագրեր երբևէ չէր ստացել։
Նշված ցուցակը ստանալու մասին տեղյակ է եղել նաև իրենց բաժնի պետ տեղակալ Համլետ Մարտիրոսյանը, ում հետ ստորագրել են ստացված դեպոնենտային ցուցակը և ակտը։ Ցուցակն ինքն է ներկայացրել Հ.Մարտիրոս¬յանի ստորագրմանը, քանի որ ընդմիջման ժամ էր, և Էլբակյանը աշխատա¬վայրից դուրս էր եկել։ Թղթային տեղեկատվությունից զատ` որպես կանոն, Ծառայություն են ներկայացրել նաև ստացած վճա¬րային ցուցակի էլեկտրոնային տարբերակը, այդ անգամ՝ ևս։ Էլբակյանից է տեղեկացել, որ Ծառայության պետ Խաչիկյանը խոս¬տացել է հաջորդ ամսվա մեջ գումարները վերադարձնել, խորհուրդ է տվել չանհանգստանալ։ Կատարել է պետի հանձնա¬րա¬րականը` ցուցակ ստա¬նալու վերաբերյալ, 22.000.000-ից 23.000.000 ՀՀ դրամի չափով մոտ 20 կենսաթո¬շակա¬ռուների վերաբերյալ դեպոնացված ցուցակն ուղարկել են Ծառա¬յություն, սակայն մի քանի օր անց այն վերադարձվել է՝ իր և Էլբակյանի կողմից ստորագրվելու պահանջով։ Հրաժարվել են կենսաթոշակա¬ռու¬ների փոխարեն ստորագրել և վերջիններիս ստո¬րագրությունները կեղծել, Էլբակյանը զայրացած պատռել է ցուցակը, հասկացել են, որ այդ կերպ իրենց փորձում են ներքաշել կեղծիքի կատարման մեջ։ Նշեց նաև, որ տեղյակ չէր, թե արդյոք այդ կենսա¬թոշա¬կա¬ռու¬ներից դիմումներ նախապես իրենց բաժնի աշխատակիցների կողմից ստացվել էին, թե՝ ոչ, սակայն պնդեց, որ դեպոնենտի ցուցակ կազմելն այդ անգամ նախաձեռնել է Ծառա¬յութ¬յան պետ Վազգեն Խաչիկյանը, ոչ թե իրենք, ինչպես սովորաբար պետք է լիներ։ Ցուցակը պատ¬ռելուց հետո՝ ակտը ստանալիս է հասկացել, որ վերոնշյալ 20 թոշակա¬ռու¬ների գու¬մար¬ները դուրս են գրվել, Էլբակյանը ևս զարմացել է, քանի որ պատռել էր իրենց վերադարձված այդ ցու¬ցակը։
Հետագայում Էլբակյանից հետաքրքրվել է, թե ինչ եղավ Խաչիկյանի կողմից գումարի վերա¬¬¬¬կանգնման հարցը, տեղեկացել, որ վերջինս այն դեռևս չի վերականգնել։
Նշեց, որ թեև նախաքննության ընթացքում հայտնել է, որ տեղեկատվական վարչության պետ Վահագն Խաչատրյանն է ծածկագրերն իրենց տրամադրել, սակայն չի կարող հաստա¬տա¬պես պնդել, թե 2010թ. հոկտեմբերին այդ վարչության որ աշխատակիցն է Էլբակյանի միջոցով իրեն տրամադրել։
Գործով ամբաստանյալ Սարգիս Սարգսյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մե¬ղավոր ճանաչեց մասնակի` պարզաբանելով, որ իրեն մեղավոր է ճանաչում «օրենքը խախտե¬լու» հա¬մար։ Նշեց, որ 2010թ. հոկ¬տեմբերին Աշոտ Աբրահամյանի կանչով գնացել է վերջինիս աշ¬խա¬¬տա¬վայր, որտեղ տեղեկացել Ծա¬ռայության պետ Վազգեն Խաչիկյանին հանդիպելու անհրա¬ժեշ¬¬տության մասին։ Ա.Աբրահամյանի առա¬ջար¬կով մտել է Վ.Խաչիկյանի աշխա¬տա¬սենյակ, որտեղ վերջինս հայտնել է, թե Ծառայությունում իրակա¬նացված վերջին ստուգումներից հետո ֆինան¬սա¬կան բնույթի խնդիրներ են ծագել. անհրա¬¬ժեշտ է իրենց բաժնում հաշվառված 18-ից 20 կենսա¬թոշա¬կառուների անունով առանց վերջիններիս դիմումները ստանալու 18.000.000-ից 20.000.000 ՀՀ դրամի չափով դեպոնենտ գումարներ ելքագրել։ Թեև Խաչիկյանը չի ասել, բայց նրա խոսքերից հասկացել է, որ խոսքը գնում է Վերահսկիչ պալատի ստու¬գումների մասին։ Ի վերջո համաձայնել է կա¬տա¬րել Խաչիկյանի հանձ¬նա¬րա¬րությունը, քանի որ վեր¬ջինս խոստացել է երկու ամսում վերա¬կանգ¬նել այդ գումարը` պատճառաբանելով, որ այդ քայլին դիմելը պայմանավորված է «համա¬կար¬գի» պատիվը բարձր պահելու վեհ գաղափարով։ Նշեց նաև, ոչ Վերահսկիչ պալատի ստու¬գումների արդյունքում իր ղեկավարած Էրեբունու ստորաբաժա¬նու¬մում հայտնաբերվել են ոչ էա¬կան խախտումներ, ուստի Վ.Խաչիկյանը, նման խնդրով իրեն դիմելով՝ մատ¬նանշել և հատկա¬պես հաշվի էր առել այն, որ այդ պարագայում ստուգողների մոտ ավելորդ կաս¬կածներ չեն առաջանա։
Հետագա օրերին աշխատասենյակի համակարգչից ընտրել է իրենց բաժնի կողմից սպա¬սարկվող 18-ից 19 կենսաթոշակառուներ ցուցակ, որոնց դեպոնենտ գումարները կազմել են ընդ¬հանուր 18.000.000-ից 20.000.000 ՀՀ դրամ։ Այցելել է Խաչիկյանին, սակայն վերջինս պնդել է, որ այդ գումարը քիչ է, անհրաժեշտ է 30.000.000 ՀՀ դրամ։ Վերադարձել է աշխատասենյակ և կազմե¬լով կենսա¬թոշակառուների ձեռագիր ցանկ` նույն օրն այն հանձնել է Խաչիկ¬յանին։ Օրվա երկրորդ կեսին նույն այդ թուղթը՝ լրացված արդեն ծածկագրերով, Խաչիկյանը վերադարձրել է։ Նշեց, որ ծածկագրերն անմիջականորեն Վազգեն Խաչիկյանի տրամադրության տակ չէին, սովորաբար դրանք ստանալու նպատա¬կով պաշտոնապես գրությամբ էին դիմում Խաչիկյանին, վերջինս ծածկագրերն իրենց տրամադրում էր Ծառայության տեղեկատվական վարչության միջոցով։ Իր աշխատասենյակում ծրագիրն աշխատեցնելով` անձամբ ստացել ( ծրագրով տպել) է 26 կենսաթո¬շակառուների վճարման ցուցակ, որով ելքագրվող գումարը կազմելու էր շուրջ 30.000.000 ՀՀ դրամ։ Հաջորդ օրը, վերցնելով կնիքը և վճարման այդ ցուցակը, գնացել է Խաչիկ¬յանի աշխատասենյակ, նրա ներկայությամբ կնքել ցուցակը, ստորագրել իր, հավանաբար` նաև ստորաբաժանման հաշ¬վա¬պահի փոխարեն։ Խաչիկյանի հանձնարարությամբ տեղում ստորագրել է նաև վճարման ցու¬ցակ¬ներում ընդգրկված թոշա¬կառուների փոխարեն, որից հետո, դարձյալ Խաչիկյանի հանձնա¬րա¬րութ¬յամբ, վերոնշյալ ցուցակը նույն օրը հանձնել է վճարման ծառայութ¬յան պետ Հովհաննես Գրիգորյանին։ Նախքան Գրիգորյանին հանդիպելը Խաչիկյանը նորից վստահեցրել է, թե իբր մինչև դեկտեմբեր կվերա¬դարձնի այդ գումարները։ Նշեց, որ համոզված է, որ այդ ցուցակում ընդգրկված կենսաթոշակառումները կենսաթոշակի դեպոնենտ գումարները չեն ստացել, քանի որ վճարման այդ ցուցակում ինքն էր նրանց փոխարեն ստորագրել։
Մոտ մեկ շաբաթ անց Հ.Գրիգորյանի կանչով գնացել է վերջինիս աշխատասենյակ, որտեղ նա իրեն է հանձնել 1.500.000 ՀՀ դրամ գումար` պատճառաբանելով, թե կատարում է Խաչիկյանի հանձնարա¬րությունը։ Զարմացել և սկզբում չի ցանկացել վերցնել այն, քանի որ նման պայմանա¬վորվածություն իր և Վ.Խաչիկ¬յանի միջև նախապես չկար, սակայն, ի վերջո, վերցրել է այն, քանի որ Խաչիկյանի հանձնա¬րարությունն էր։ Դուրս գալով Գրիգորյանի աշխատա¬սեն¬յակից` գնացել է Խաչիկյանի մոտ, սակայն վերջինս տեղում չի եղել։ Այնուհետև բազմիցս զանգա¬հարել է նրան` ճշտելու գումարների, այդ թվում նաև 1.500.000 ՀՀ դրամի հետ կապված հարցը, սակայն Խաչիկ¬յանը, տարբեր պատճառաբանութ¬յուններ բերելով, այդպես էլ խու¬սա¬փել է հանդի¬պելուց։ Նշված գումարը մնացել է իր մոտ, որը նախաքննության ընթացքում վերադարձրել է։ Նշեց, որ չի հասկա¬ցել, թե դա ինչ գումար է, իսկ իր ստացած ցուցակի հիման վրա ելքագրված մոտ 30.000.000 ՀՀ դրամի ճակատագիրն իրեն հայտնի չէ։
Հայտնեց նաև, որ տեղեկանալով, որ 1.500.000 ՀՀ դրամի վերաբերյալ ինքը ցուցմունք է տվել` Հ.Գրիգոր¬յանն իրեն խնդրել է փոխել այդ ցուցմունքը, ինչին սկզբում համաձայնել է, սակայն հետագայում դիմել է քննիչին` նորից հարցաքննելու խնդրանքով և վերստին պնդել այդ կապակ¬ցությամբ տված սկզբ¬նական ցուցմունքը։
1.500.000 ՀՀ դրամի վերաբերյալ առանձնազրույցի վերաբերյալ նախաքննական ցուց¬մունքը հրա¬պա¬րակելուց հետո պնդեց, որ Հ.Գրիգորյանի կողմից այդ գումարն իրեն հանձնելու հանձնա¬րա¬րութ¬յունը տվել է Խաչիկյանը։ Գումարի մնացած մասը Խաչիկյանին տալու վերաբեր¬յալ Հ.Գրիգոր¬յա¬նի հայտա¬րարության վերաբերյալ տված ցուցմունքը մեկնաբանեց որպես իր են¬թադրության արդ¬յունք՝ հրա¬ժար¬վելով այդ կապակցությամբ Հ.Գրիգորյանից ևս տեղեկանալու վերաբերյալ տված նախաքննական ցուց¬մունքից։
Նշեց նաև, որ իր ղեկավարած տարածքային բաժնի օպերատոր Ռուզաննա Հարութ¬յուն¬յանը կատարել է միայն իր հանձնարա¬րություն¬ները, քննվող դեպքի հետ որևէ առնչություն չի ունե¬ցել։ Նրա միջոցով է փոփոխված շտեմարանը էլեկտրոնային կրիչով ուղարկել Ծառայության տե¬ղե¬¬¬կատվական վար¬չութ¬յուն։ Կրիչում առկա` ցուցակների փոփոխված տարբերակն իրենց հանձնվել է ամբողջ շտեմարանի կազմում, այդ կապակ¬ցությամբ Ծառայութ¬յունում որևէ խնդիր կամ հակասության չի ծագել։ Նշեց նաև, որ հին և նոր շտեմարանների համադրումն ու համե¬մա¬տությունը ոչ թե իրենց, այլ տեղեկատ¬վական վարչութ¬յան խնդիրն է, նրանք են դա իրականացրել։
Նշեց, որ կենսաթոշակառուների բոլոր գործերը համարակալված են, ծանոթանալով 2010թ. հոկ¬տեմ¬բերին դեպոնենտ գումարների վճարման ցուցակում ընդգրկված անձանց ցանկին՝ ընդու¬նեց, որ դրանք ցուցակում ընդգրկած այն անձինք են, որոնց հատկացվելիք կենսաթոշակներն առանց դիմումների անհիմն կարգով ելքագրվել է Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ։
Գործով ամբաստանյալ Վահագն Խաչատրյանի դատաքննական ցուցմունքներով, ինչպես նաև վերջինիս դատաքննական և նախաքննական իրարամերժ ցուցմունք¬ների համադրման արդ¬յունք¬¬ներով արժևորված փաստական տվյալներով.
Այսպես, Դատարանում փոփոխված մեղադրանքի շուրջ հար¬ցաքննվելիս Վ.Խա¬չատրյանն իրեն մեղավոր չճանաչեց՝ պատճառաբանելով, որ աշխատանքային գործու¬նեութ¬յան ընթացքում կատարել է զուտ իր ղեկավարների հանձնա¬րա¬րությունները։ Նշեց, որ դե¬պոնենտային գումարներ ստանալուն որևէ առնչություն չի ունեցել, ընդամենն այդ կապակ¬ցությամբ որոշակի խորհրդատ¬վութ¬յուն է տրա¬մադրել։ Ընդունեց միայն մեկ անգամ Բագրատ Մու¬րադյանի կողմից գումար վերց¬նելու և իրեն փոխանցելու փաստը։ Ընդունեց նաև, որ ծած¬կագրերն են հնարա¬վո¬րութ¬յուն ընձեռ¬նում տարածքային բաժնում ցուցակավորել և ձևավորվել (ստանալ) դեպոնենտ գումար¬ների վճար¬ման ցուցակները։ Նշեց, որ մինչ 2010թ. օգոստոս-սեպ¬տեմբերը դեպոնենտ գումար¬ների ցուցակ¬նե¬րի ստացման գործըն¬թացը վերահսկելու, այդ թվում` դրանցում արտա¬ցոլված տվյալների իսկութ¬յունը ստուգելու լիազո¬րություն չի ունեցել, այն դեպքում, երբ ՀՀ աշխատանքի և սոցիա¬լա¬կան հարցերի նախարարության սոցիալական ծառայության պետի 2008թ. հոկտեմբերի 20-ի թիվ 127 հրամանով հաստատված` Ծառայության աշխատակազմի տեղեկատվական համա¬կար¬գերի և վերլուծության վարչության կանոնադրության 13-րդ կետի համա¬ձայն` հատկապես Վ.Խաչատրյա¬նի ղեկավարած բաժնին են վերապահվել սոցիալական ապա¬հովության ծրագրերի, կենսաթոշա¬կառուների կենտրոնացված տվյալների շտեմարանների (բազաների) թարմացման և հսկման, Ծա¬ռա¬յության տարածքային բաժիններից պահանջագրերի ընդունման, ստուգման, գրանցման, կեն¬սաթոշակաների, հայրենական Մեծ պատերազմի մաս¬նակիցների պատ¬¬վովճարների և դրա¬մական օգուտների չափերի, անհրաժեշտ վերահաշվարկների կատար¬ման, ամփոփոփ տեղե¬կանք¬ների ստացման աշխատանքների նկատմամբ հսկողություն իրակա¬նաց¬նելու լիազորությունները (պար¬տականությունը)։
Նշեց նաև, որ պահանջագրերով հիմնավորվում է, որ հաջոր¬դող ամսվա դեպոնենտ գումարների, վճարային ցուցակների վերահսկում իրականաց¬նելու լիազո¬րութ¬յուն առհասարակ չի ունեցել, չէր կարող որևէ կենսաթոշակառուի ցուցակում ընդգրկել, այլ դի¬տարկել է պահանջագրերի ճշտությունը, դրա համապա¬տասխանությունը էլեկտ¬րո¬նային ֆայլին և փոխանցել ֆինանսական բաժին` նշված գումարը ֆինան¬սավորելու նպատա¬կով։ Նշեց նաև, որ ինքը որևէ փաստաթուղթ չի տեսել` կապված քաղաքացիների տվյալների մասին։ Չընդունեց նաև կեղծ դիմումներ կազմելու համար իրեն առաջադրված մեղադրանքը՝ պատ¬¬ճա¬¬ռաբանելով, որ քաղաքացիների դիմումները սովորաբար լրացրել են Ծառայության աշխատակիցները, այդ թվում նաև` ինքը, սակայն նրանց փոխարեն որևէ դիմումի տակ չի ստո¬րագրել։ Ընդունեց, որ ծածկագիրը տրա¬մադրե¬լու համար տարած¬քային բաժնի աշխատակիցների կողմից կազմվող փաստաթղթերը ներկայացվել են նախ՝ վճարումների ծառա¬յութ¬յու¬ն, որից հետո միայն համապատասխան զեկու¬ցա¬գիրը և եզրակա¬ցութ¬յունը՝ վերադաս ծառա¬յության մակագրութ¬յամբ ուղարկվել է իր ղեկա¬վարած կառույց` կենսա¬թո¬շակային տեղեկատվական վարչութ¬յուն, որտեղ կատարվել է փաս¬տաթղթերի ոչ թե բովան¬դա¬կա¬յին, այլ ձևական ստուգում, այն է՝ վերա¬դասի եզրակա¬ցութ¬յան և մակագրության առկա¬յութ¬յան փաստի պարզում։ Փաստաթղթերի իսկութ¬յունը և բովանդակութ¬յունը, այդ թվում՝ կոնկ¬րետ անձանց կամ նրանց ծանոթների կողմից ստո¬րագրելու հանգամանքը ստուգելու լիազո¬րութ¬յուն իրեն վերապահված չէր։
Նշեց, որ դեպոնենտ գումարների վճարման ցուցակները ստանալու (համակարգչային ծրագրով տպելու) համար անհրաժեշտ ծածկագրերը 2010թ. ընթացքում տարածքային բաժիննե¬րին տրամադրել է առանց փաստաթղթային հիմնավորման, բացառապես Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի բա¬նավոր հանձնարարությամբ` ակնկալելով նաև վերջինիս գրավոր հանձ¬նա¬¬րարությունը, քանի որ աշխա¬տել է այդ հիմնարկում, կատա¬րել վերադասի գրավոր ու բանավոր հանձնարարութ¬յուն¬ները և չի պատկե¬րացրել դրա իրավական հետևանք¬ները։ Նշեց նաև, որ իր ղեկավարած ստորաբաժանումում վճարային ցուցակ երբևէ չի ձևավորվել (տպվել), դրանք տպվել են տա¬րած¬քային բաժիններում, հետևաբար՝ չէր կարող տեղյակ լինել դեպոնացված գումարներն ելքագրելու շարժից։ Ընդունեց, որ դեպոնենտ գումար¬ների վճարումները մինչև 2011թ. հունվարի 1-ը (այսինքն՝ սույն գործի շրջանակներում քննվող դեպքերի ողջ ժամանակահատ¬վածում) կատար¬վել է Ծառա¬յության վճարումների ծառայությունում։ Գրավոր միջնորդություն ներկա¬յաց¬նելով՝ խնդրեց դադարեցնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով իր նկատմամբ հա¬րուցված քրեական հետապնդումը՝ քրեական պա¬տաս¬¬խա¬նատվության ենթարկելու վաղե¬մության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Մինչդեռ, էական հակասությունների առկայության հիմքով հրապարակված և հետազոտ¬ված նախաքննական ցուցմունքների համաձայն` գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանը հայտ¬նել էր, որ 2005 թվականից աշխատելով Ծառայութ¬յան տեղեկատ¬վական համակարգերի և վերլու¬ծության վարչության սոցիալական ապահո¬վագրութ¬¬յան ծրագրերի տվյալ¬ների մշակման բաժնի պետի պաշտոնում` իրականացրել է տարած¬քային բաժիններից կենսաթոշակների և սոցիալական այլ ծրագրերով նախատեսված վճարների շտեմարանների ստացման, գրանցման, ֆինան¬սական պահանջագրերի (հայտերի) ստացման և ստուգման, վիճակագրական տվյալների ստացման և ամփոփման, ըստ անհրաժեշտության` տեղե¬կատվական շտեմարաններից տվյալների ստացման և համա¬պա¬տասխան մարմիններին և ստո¬րա¬բաժանումներին տրամադրելու գործառույթները։ Ըն¬դունել էր նաև, որ կենսաթոշակ վճարելու գործընթացում խախտումներ հայտնաբերելու, այն է` անհիմն կենսաթոշակ նշանակելու, վճարելու դեպքեր հայտնաբերելու դեպքում վերադասության կարգով զեկուցել է կենսաթոշակային ապա¬հովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետին` Աշոտ Աբրահամյանին։ Նշել էր նաև, որ կենսաթո¬շակ¬¬ների շտերմարանը ձևավորվել է տարած¬քային բաժինների կողմից, ամիսը մեկ անգամ այն ներ¬կայացվել է Ծառայության սոցիալական ապահովության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժին։
2011թ. նոյեմբերի 28-ին հարցաքննվելիս Վ.Խաչատրյանը հայտնել էր, որ Ծառայության, ինչպես նաև` տարածքային բաժինների տեղե¬կատվա¬կան համակարգը գոր¬ծել է համակարգչային «Աքսես» ծրագրային ապահովմամբ։ Ծառա¬յության շտեմա¬րանը ձևա¬վոր¬վել է տա¬րածքային բաժիններից ամեն ամիս ստացվող տեղեկատ¬վութ¬յան համալրման արդյուն¬քում։ Շտեմա¬րա¬նում առկա «Թոշսումա» աղյուսակից հնարավոր է դիտարկել կենսա¬թո¬շակառու¬ների անհատական վճա¬րում¬ները և տիրապետելով «Աքսես» ծրագ¬րին` հնարավոր է մեխանի¬կա¬կան միջամտությամբ այդ աղյու¬սակում կատարել ցանկացած փո¬փո¬¬խություն։ Նույն շտեմա¬րա¬նում առկա է նաև վճա¬րային տվյալների աղյուսակ, որում մեխա¬նիկական միջամտությամբ վճա¬րա¬յին տվյալ¬ների փո¬փոխման դեպքում ֆինանսական հաշվետ¬վությունների հետ համադրման պարագայում կառա¬ջացներ շեղումներ։ Նշել էր նաև, որ «Թոշ¬սումա» աղյուսակում երկու կամ երեք անգամ զրոյացում է կատարել, որոնցից մեկ անգամ` Արթուր Սուքիասյանի խնդրանով։
2007թ. ստեղծել է առանձին ֆայլ` «Դուդուկ» անվանմամբ, որում արտացոլել և վարել է ՀՀ-ից բա¬ցա¬կայող կենսաթոշակառուների և նրանց անվամբ անհիմն ելքագրված կենսաթոշակի դեպոնենտ գումար¬նե¬րի, այդ թվում նաև` անձնագրային, կենսաթոշակային գործի համարը, անուն-ազգանունը, հասցեն, վճար¬ման ենթակա գումարի չափը և ամիսը, ինչպես նաև միջնորդող անձանց վերաբերյալ տվյալները։ Այդ կենսաթոշակառուներին, առանց նրանց ներկայության կամ այլ անհիմն պատճառներով վճարվել են կասեցված կենսաթոշակների գումարները։ ՀՀ-ից բացակա¬յող այդ կենսաթոշակառուների անուն ազգա¬նունները իրեն է փոխանցել Աշոտ Աբրահամյանը, որից հետո իր մոտ առկա տեղե¬կատ¬վական շտեմա¬րանից լրացրել է այդ անձանց մնացած տվյալ¬նե¬րը, անձամբ լրացրել է «Դուդուկ» ֆայլում ընդգրկվող այդ անձանց դիմումները` կենսաթոշակ ստանա¬լու վերաբերյալ։ Ա.Աբրահամյանը յուրա¬քանչյուր դիմումի հաշվարկով իրեն է վճա¬րել 5.000 ՀՀ դրամ գումար։ Ա.Աբրահամյանի խոսքերից տեղե¬կացել է նաև, որ ՀՀ-ից բացակայող կենսաթո¬շակառուի փոխարեն գումարը ստացող քաղաքացին կասեց¬ված կենսա¬թոշակը վճարումների ծառա¬յությունում ստանալիս այնտեղ է թողնելու ստացվող գումարի 50%-ը, տեղեկացել նաև, որ այդ գումարները Ծառայությանն են թողնվում Վ.Խաչիկյանի գիտությամբ։ Ա.Աբրահամյանին տվել է նաև իր գրած դիմումների վերաբերյալ ամսական հաշվետվությունը` գումարի և անձանց վերա¬բերյալ։ Եղել են դեպքեր, որ կենսաթոշակառուների բարեկամները անմի¬ջա¬կանորեն դիմել են իրեն` կենսաթոշակ ստանալու խնդրանքով։ Այդ դեպքերում ևս կենսաթո¬շա¬կառուի անունից դիմում է գրել, կարգի համապա¬տասխան` վերջինիս ծանոթ-բարեկամը համա¬ձայ¬նել և թողել է ստանալիք գումարի 50%-ը, որից հետագայում իրեն տվել են 5-ից 10%-ը։ Եղել են նաև դեպքեր, որ անձամբ գումարի կարիք ունենալով` ուսումնասիրել է իր մոտ առկա շտեմարանը, ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած և դեպո¬նեն¬տում գտնվող կենսաթոշակառուների ցանկ, նրանց անվամբ դիմումներ է գրել և ներկայացրել Ա.Աբրահամյանին` պատճառաբանելով, թե իբր այդ խնդրանքով իրեն են դիմել կենսաթոշակառուների բարեկամները։ Այդ գումարների 50%-ը վճարումների ծառա¬յությունից ստացել են իր քրոջ ամուսին Արմեն Խաչատրյանը կամ իր կնոջ քրոջ ամուսին Բագ¬րատ Մուրադյանը, ովքեր ստացած գումարներն ամբող¬ջությամբ փոխանցել են իրեն։ Վերջին¬նե¬րիս հայտնել է, թե իբր այդ գումարները հանձնելու է կենսաթոշա¬կառուների այն հարազատ¬ներին, ովքեր նախապես դիմել են իրեն։ Նույն հարցաքննության ընթացքում օգտվելով նրան ներկա¬յացված «Դուդուկ» ֆայլի նշումներից` նշել է, որ հավանաբար 2007-2008թթ. ընթացքում կենսաթո¬շա¬կա¬ռու¬ներ Մարուսյա Մանուչարյանի, Սուսաննա Ղազարյանի, Սրբուհի Ջա¬րաջյանի, Պատվա¬կան Ավագյանի, Ռաֆիկ Բադալյանի, Օֆիկ Կարեյանի, Ժանմարի Թեմուրջյանի ան¬վամբ դեպո¬նենտ գումարների դիմումները լրացրել է անձամբ և հանձնել Աշոտ Աբ¬րա¬համյանին, ապա այդ գումար¬ների 50%-ը ստացել Բագրատ Մուրադյանի և Արմեն Խաչատրյանի միջոցով։ «Դուդուկ» ֆայլում կենսա¬թոշակառուների անվան դիմաց նշել է նաև այն անձանց անվան տա¬ռերը, ովքեր միջնորդել են այդ կենսաթոշակառուի դեպոնենտ գումարը ստանալու համար, մաս¬նա¬վորապես` «arm» նշագրումը Արմեն Խաչատրյանն է, «b» նշագրումը` Բագրատ Մուրադ¬յանը, «sa» նշագրու¬մը` Արթուր Սուքիասյանը։ Ֆայլում «ab» նշագրումով կենսա¬թոշակառուների տվյալները տրա¬մադրել է Աշոտ Աբրահամյանը` դիմումներ լրացնելու համար, իսկ «n» նշագրումով կենսաթո¬շա¬կա¬ռուների անվամբ դիմումները լրացրել է անձամբ և գումարները ստացել է Բագրատ Մուրադ¬յանի և Արմեն Խաչատրյանի միջոցով։ Նույն ցուցմունքում նշել է նաև, որ «Դուդուկ» ֆայլում տվյալներն արտացոլել է միջնորդներին հաշվառելու և հիշելու համար։ Մանրամասնել է, որ 5.000 ՀՀ դրամ ստացել է սյունակում միայն «ab» նշագրումով հիշատակված կենսաթո¬շա¬կառուների դեպոնացված գումարներից, «ո» նշագրման դեպքում ստացել է գումարի 50%-ը, իսկ մյուս կենսաթոշակառուների դեպքում` ելքագրված գումարի 5%- ը։
2012թ. մարտի 29-ին լրացուցիչ հարցաքննվելիս Վ.Խաչատրյանը հայտնել էր, որ վճա¬րա¬յին ցուցակների կազմումն իրականացվում է «Արաքս - 2» ծրագրի միջոցով, որով հնարա¬վոր է տարածքային ստորաբաժանումներում նրանց վերապահված վճարային ցու¬ցակ¬ների ձևավորում իրականացնել։ Թեև նույն ծրագիրը, միևնույն հնարավորություններով, տե¬ղադրված է նաև տեղե¬կատ¬վական համակարգերի և վերլուծական վարչությունում, սակայն վճա¬րային ցուցակ¬ներ կազ¬մելու համար փաստացի չի օգտագործվում, քանի որ այդ գործառույթը վերա¬պահված է տարած¬քա¬յին բաժիններին։ Կենսաթոշակի վճարային ցուցակները կազմելու հա¬մար անհրաժեշտ է ունե¬նալ տվյալ տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների ամբող¬ջական տվյալ¬ների շտեմա¬րա¬նը (այսուհետև` նաև բազան), մաս¬նավորապես` կենսաթոշակառուի անձ¬նագրա¬յին տվյալները, նրա կենսա¬թո¬շակային պատ¬մութ¬¬յունը` սկսած կենսաթոշակ նշանակելու օրվանից։ Տարածքային յու¬րա¬¬քանչյուր բաժին այդ տվյալ¬ները ձևավորում և վարում է իր մոտ առ¬կա տվյալների շտեմա¬րա¬նում, հետևաբար` տվյալ ստո¬րա¬բաժանման վճարային ցուցակները հնարավոր չէ ձևավորել մեկ այլ տարած¬քային բաժ¬նում, քանի որ այդտեղ առկա չէ անհրաժեշտ բազա (շտեմարան)։ Կենտ¬րոնական ապարա¬տում վճարային ցուցակներ ձևավորելը հնարավոր է միայն տեսականորեն, պրակ¬տիկորեն գրեթե անհնար է, քանի որ վճարումների ծառայությունը հա¬մատեղ ֆինանսական փաս¬տաթուղթ` փոխա¬դարձ ակտ կազմում է բացա¬ռա¬պես վճարային ցուցակներ կազմած տա¬րած¬քային բաժնի հետ և այդ փաստաթղթում է արտացոլվում կոնկրետ տարածքային բաժնին վճար¬ված գումարի չափը, կենսաթոշակառուների քանակը, որպիսի տվյալ¬ները պետք է համապատաս¬խա¬նեն վճարա¬յին այն շտեմարանի տվյալներին, որոնք այնուհետև, որպես ծախս, արտացոլվում են ՀՀ կենտրոնա¬կան գանձնապետարանին ներկայացվող հաշվետ¬վություն¬ներում։ Տվյալների անհամապատաս¬խա¬¬նութ¬յան դեպքում կենտրո¬նական գանձապետա¬րանն այդ հաշ¬վետվութ¬յուն¬ները չի ընդունի։
2012թ. ապրիլի 12-ի լրացուցիչ հարցաքննվելիս Վ.Խաչատրյանը հայտնել էր, որ 2010թ. սեպտեմբերին և հոկտեմբերին Աշոտ Աբրա¬համ¬յանը ներկայացրել է կեն¬սաթոշա¬կառուների ցան¬կեր և փոխանցել Վազ¬գեն Խաչիկյանի հանձա¬րարությունը, համա¬ձայն որի` անհրա¬ժեշտ է առանց դեպոնենտ գումարների վճարման հիմք հան¬դի¬սացող դիմումների և կեն¬¬սաթոշակային վար¬չության եզրակացությունների` Երևան քաղաքի Արաբկիրի, Ավան և Նոր Նորքի, Շենգավիթի, Էրե¬բունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժինների պետերին տրամադրել դեպոնենտ գումարների վճարման ծածկագրեր։ Կատարել է Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությունը, Ա.Աբրահամյանին է տվել համապատաս¬խան ծածկագրերը` հաշվի առնելով նաև այն, որ ըստ վեր¬¬ջինիս խոսքերի` Վ.Խաչիկյանը պարտավորվել էր հետագայում վերականգ¬նել ելքագրվող այդ գումարները։
Այնուհետև տարածքային վերոնշյալ բաժինների պետերից ստացել է վճարային ցուցակ¬ները, ձևավորել պահանջագրերը, որից հետո այդ կենսաթոշակառուների վճարային ցուցակները ուղարկվել են վճարումների ծառայություն` վճարման։ Նշված վճարումների տվյալներն ընդգրկվել են տարածքային բաժին¬ների շտերմարաններում, ստացած այդ տվյալների հիման վրա` արտա¬ցոլել է ընդհանուր վճա¬րային շտեմարանում, համադրվել փոխադարձ ակտերի հետ։ Ա.Աբրա¬համ¬յանի մի¬ջո¬ցով հանձնարարվել է նաև տարածքային բաժինների շտեմարաններն ընդունել այնպես, ինչպես կներ¬կայացվեն, Վ.Խաչիկյանի վերոնշյալ հանձնարարականի կապակ¬ցութ¬յամբ նրանց շտեմարանները թար¬մացնել առանց վելուծություն կամ դիտար¬կում անելու (ըստ 2012թ. ապրիլի 19-ին ցուց¬մունքի) ։ Նման հանձնարարություն տրվել են նաև տարած¬քային բաժինների պետերին, ովքեր 2010թ. նոյեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին իրենց օպերա¬տորների միջոցով էլեկտրոնային կրիչով իր մոտ են բերել այդ բազաները, կատարել է այդ անհիմն գործերի զրոյացում, որից հետո այդ փոփո¬խութ¬յամբ շտեմարանը վերադարձվել է տարածքային բաժինների օպերա¬տորներին։ Կենտրո¬նական բազա¬յում համարժեք զրո¬յացում չի կատարել, որպեսզի ֆինանսական փաս¬տաթղթերի հետ տար¬բերություններ չառաջանան։
2011թ. հունվարի սկզբներին, երբ ՀՀ ֆինանսների նախարարության աշխատակիցները ստուգում են իրականացրել Ծառայությունում և իրենից պահանջել ստուգման համար անհրաժեշտ վճարային տվյալներ, անհանգստացել և դիմել է Աշոտ Աբրահամյանին` ճշտելու 2010թ. վերոնշյալ անհիմն վճա¬րումների տվյալներն ստուգողներին տրամադրելու հարցը։ Ա.Աբրահամյանը կարծիք է հայտնել, որ «լավ կլինի, որ այդ վճարումները չերևան»։ Վազգեն Խաչիկյանի հետ համաձայնեց¬նելուց հետո վերը նշված չորս տա¬րած¬քներում 2010թ. ընթացքում անհիմն ելքագրված դեպոնենտ գումարների վճարումների տվյալները մեխանիկական մի¬ջամտությամբ շտեմարանից ջնջել է, ապա տարածքային բաժինների պետերի միջոցով պահանջել վեր¬ջիններիս շտեմարանները և նույն վճարումների տվյալները ջնջել նաև տարածքների շտեմարաններից։ Նշվածը պնդել է գոր¬ծով ամբաստանյալ Ա.Աբրա¬համյանի հետ առերեսման ժամանակ։
2012թ. ապրիլի 26-ին հարցաքննվելիս Վ.Խաչատրյան հայտնել էր, որ տարածքային բաժ¬նի պետերն են ծած¬կագրեր պահանջել, հանդիպել է Խաչիկյանին, ով ընդունել է տարած¬քային բաժինների պե¬տերին նման հանձնարարության տալու փաստը, հանձնարարել տրամադրել այդ ծած¬կագրերը, որից հետո միայն ինքը բաժինների պետերին ծածկագրեր է տրամադրել։ Ստու¬գումների ժամանակ, երբ իրե¬¬նից տեղե¬կատ¬¬վություն էին պահանջում, սակայն Խաչիկյանն այլևս գործի չէր այցելում, խորհրդակ¬ցել է տարածքային բաժիների պետերի հետ, ովքեր ցանկություն են հայտնել, որ այդ անհիմն ել¬քագրում¬ները նրանց շտեմարաններում չերևան, ավելին` իրեն փոխան¬ցել են, որ Վ.Խաչիկյանն էլ է այդ կարծիք¬ին։ Այդ հարցով խորհրդակցել է նաև Ա.Աբրահամյանի հետ, ով ևս կարծիք է հայտնել այն մասին, որ լավ կլինի, որ 2010թ. անհիմն ելքագրումների վերա¬բերյալ տեղե¬կատ¬վությունը ստու¬գողներին տրա¬մադրվող շտեմարանների էլեկ¬տրո¬նային տարբե¬րակում չերևա։ Դրանից հետո է միայն այդ տվյալները զրո¬յացրել։
Տիրապետելով համակարգչային ծրագրին` Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնի պետ Արթուր Սուքիասյանի խնդրանքով դիտարկման աղյուսակներից զրոյացրել է կենսաթոշա¬կա¬ռու Ֆիրուզա Հովհաննիսյանի անվամբ նախկինում ելքագրված դեպոնենտ գումարի վճարման տվյա¬լը։
Ընդունել է նաև, որ 2010 թվականին, նաև դրան նախորդ տարիների ընթացքում Վազգեն Խա¬չիկյանի և Աշոտ Աբրա¬համյանի պահանջով նրանց է տրամադրել երկար տարիներ կենսաթո¬շակ չստա¬ցած և դեպոնեն¬տում գտնվող կենսաթոշակառուների տվյալներ։ Այդ տեղեկություններն ընտ¬րել է շտեմա¬րաններում առկա, երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած և դեպոնենտում գտնվող կենսաթո¬շակառու¬ների տվյալներից, ինչպես նաև` կենսաթոշակային ապահովության և ա¬ռան¬ձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանից, ով կենսաթոշակառուներից ըն¬դու¬նում էր կենսաթոշակների դեպոնենտ գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներ։
Դատարանում ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանը հանդես եկավ հայտարարությամբ` հրա¬ժար¬վելով և վիճարկելով բացառապես 2011թ. նոյեմբերի 28-ին տված և հրապարակված ցուց¬մունքը։ Մասնավորապես Վ.Խաչատրյանը նշեց, թե իբր Ծառա¬յութ¬յան ղեկա¬վա¬րությունից որևէ գու¬¬մար չի ստացել, նրանց գումար չի փո¬խանցել, իսկ Բագ¬րատ Մուրադյանն ու Արմեն Խա¬չատրյանն ընդհանրապես տեղյակ չէին, թե իրեն փոխանց¬ված գու¬մար¬ներից որևէ մաս ղեկա¬վարությանը մնալու է, թե` ոչ, քանի որ վերջիններիս հետ այդ կա¬պակ¬ցութ¬յամբ առհասարակ որևէ խոսակցություն չի ունեցել։ Նշեց, որ Բագրատն անշա¬հախնդիր եղանա¬կով գումարն ամբող¬ջությամբ տվել է իրեն, որը փո¬խանցվել է բացա¬ռապես կենսա¬թոշակառուների ծա¬նոթի կամ բարե¬կամ¬ի։ Մանրամասնեց, որ կենսաթո¬շակ ստանալու հարցով խորհուրդներ է տվել ոչ թե Բագրատին, այլ նրա անունից իրեն մոտեցած քա¬ղա¬քացուն։ Հարցերին պատասխանելիս` նշեց նաև, որ «Դու¬դուկ» ֆայլի առկայության և դրանում իր կատարած գրառումների մասին Բագրատն ու Արմենը տեղյակ չեն եղել։ Նշեց, թե իբր վերոնշյալ ցուց¬մունքներն է գրել քննիչի թելադրան¬քով, իրեն կա¬լա¬¬նա¬վորելու սպառնալիքի ազդեցութ¬յամբ, որի հետևանքով նախապես հայտնվել էր խիստ հուզված վիճա¬կում։
Գործով ամբաստանյալ Բագրատ Մուրադյանի դատաքննական և նախաքննական իրա¬րամերժ ցուցմունք¬ների համադրման արդ¬յունք¬¬ներով արժևորված փաստական տվյալներով.
Այսպես, առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում հարցաքննվելիս Բ.Մուրադյանն իրեն մե¬ղավոր չճանաչեց, հայտնեց, որ իրեն վերագրված արարքի հետ որևէ առնչություն չունի, որևէ գոր¬ծողություն չի կատարել։ Ամբաստանյալներից Վահագն Խաչատրյանն իր կնոջ քրոջ ամու¬սինն է, իսկ Արմեն Խաչատրյա¬նը` բարեկամ։ Նշեց, որ եղել են դեպքեր, երբ իր ծանոթ-բարե¬կամները դի¬մել են կենսաթոշակ ստանալու հար¬ցով, որոնց ուղարկել է ՀՀ սոցիալական ապահո¬վության ծա¬ռա¬¬յությունում աշխատող Վ.Խա¬չատրյանի մոտ։ Նրանց պայմա¬նավորվա¬ծութ¬յուն¬ներից և հե¬տա¬գա գործո¬ղություններից որևէ տեղեկութ¬յուն չունի։ Նշեց, որ միայն մեկ անգամ է Վահագն Խա¬չատրյա¬¬նի խնդրանքով վճարման ծառայության աշխատակից Վիգենից գումար ստա¬ցել, որը հանձ¬նել է Վահագնին, սակայն չի հետաքրքվել և տեղյակ չէ, թե դա ինչ գու¬մար էր։ Դա¬¬¬տական քննության ավարտական փուլում միջնորդեց դադարեցնել իր նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով հարուցված քրեական հետապնդումը` վաղեմության ժամկետն անց¬նելու պատճառաբանությամբ։
Մինչդեռ, մինչդատական վարույթի ընթացքում հարցաքննվելիս` գործով ամբաստանյալ Բ.Մուրադյանը հայտնել էր, որ 2007-2008թթ. ընթացքում ծանոթները, իմանալով, որ կնոջ քրոջ ա¬մուսինը` Վահագն Խաչատրյանը, աշխատում է «Սոցապում», խնդրել են ծանոթացնել վերջինիս հետ` ՀՀ-ից բացակայող նրանց հարազատների կասեցված կենսաթոշակի գումարները ստանալու հար¬ցով աջակցելու նպատակով։ Վ.Խաչատրյան հետ զրույցից պարզել է, որ այդ կարգով գումար¬ները հնարավոր է ստանալ` դրանց կեսը վճարումների ծառայությունում թողնելու պայմանով։
Տվյալ հարցաքննության ընթացքում «Դուդուկ» ֆայլը նրան ներկայացվելուց հետո հայտ¬նել է, որ իրեն դիմած անձինք համաձայնել են Վ.Խաչատրյանի մատնանշած պայմանին և վերջինիս օգնությամբ կարողացել են ստանալ ՀՀ-ից բացակայող կենսաթոշակների գումարները։ Նրանց և Վ.Խաչատրյանի հետագա հանդիպումներին այլևս չի մասնակցել։ Նույն ցուցմունքում նաև նշել է, որ ամուսիններ Գաբուչյանների կենսաթոշակը ստանալու խնդրանքով իրեն է դիմել վեր¬ջիններիս թոռը, որի անունը չի հիշում, նրան ևս ծանոթացրել է Վ.Խաչատրյանի հետ։ Այնու¬հետև նշել է, որ ստույգ չի հիշում, հնարավոր է, որ իրեն դիմել են ոչ թե Գաբուչյանների, այլ ամու¬սիններ Աբելյանների կենսաթոշակը ստանալու խնդրանքով։ Հայտնել է նաև, որ նույն ֆայլում պայ¬մանական «b» տառով իր անվան դիմաց նշված կենսաթոշակառուների անուն-ազգա¬նուներն իրեն անծանոթ են, սակայն հնարավոր է համարել, որ այդ անձանց համար ևս դիմել է Վ.Խա¬չատրյա¬նին, սակայն միևնույն ժամանակ նշել, որ կոնկրետ անուն ազգանուները չի մտաբերում։
Նշել է նաև, որ ույն ժամանակահատվածում Վ.Խաչատրյանի խնդրանքով մոտ չորս ան¬գամ այցելել է վճարումների ծառայություն, վճարող-տեսուչ Վիգենին փոխանցել Վ.Խաչատրյանի հա¬ղորդած կեն¬սաթոշակառուի անուն ազգանունը, ապա վճարային ցուցակում ստորագրել է տվյալ թոշակառուի ան¬վան դիմաց։ Նշել է, որ ստորագրել իր ստորագրությամբ և ոչ թե նմանակել կեն¬սաթշակառուի ստո¬րագրութ¬յանը, ապա ստացել է Վիգենի կողմից վճարված գումարը, որը կազմել է թոշակի գումարի կեսը և այն նույն օրը փոխանցել է Վ.Խաչատրյանին։ Վ.Խաչատրյա¬նին տեղե¬կացրել է, որ ստորագրել է փաս¬տա¬ցի ստացած գումարի կրկնապատիկի չափով լրաց¬ված գումա¬րի դիմաց, որից վերջինս անակնկա¬լի չի եկել, հայտնել, որ այդպես էլ պետք է լիներ, նշելով, որ գումարի մնացած մասը ղեկավարությանն է, պետք է մնա վճարումների ծառա¬յութ¬յունում։ Այդ գործողությունների համար որևէ հատուցում չի ստացել, առաջին դեպքում ցան¬կացել է օգնել այն անձանց, ովքեր դիմել էին աջակցություն ստանալու նպատակով, երկրորդ դեպքում` ընդառաջել է բարեկամ Վ.Խաչատրյանի խնդրանքին, ստացել և վերջինիս է փոխանցել վե¬րոնշյալ գումարները։
2012թ. սեպտեմբերի 6-ին հարցաքննվելիս Բ.Մուրադյանը թեև իրեն մեղա¬վոր չի ճանաչել` նշելով, որ մեղադրանքում նկարագրվող որևէ գործո¬ղություն չի կա¬տարել, սակայն սկզբնական խոստովանական ցուցմունքների վերաբերյալ քննիչի հար¬ցադրմանն ի պա¬տաս¬խան` վերահաս¬տատել է, որ պնդում է այդ ցուցմունքները, խնդրում է դրանք հիմք ընդունել։ Նշել է նաև, որ ցուցմունքներ տալ այլև չի ցանկանում։
Նախաքննական ցուցմունքների հրապարակումից հետո ամբաստանյալ Բ.Մուրադյանը հայտնեց, որ նմանատիպ դեպ¬քերի բազ¬մաթվութ¬յան վերաբերյալ հայտնած փաստական տվյալ¬ներն իրականությանը չեն հա¬մա¬պատասխանում։ Նշեց նաև, որ Վ.Խաչատրյանը սովորություն չի ունեցել պատմել նրա գոր¬ծե¬րի մասին, հետևաբար` ղեկավարությանը փող փո¬խան¬ցելու մասին իրեն չէր կարող հայտ¬նել։ Հրաժարվեց նաև վճարման ցու¬ցակներում կենսաթոշա¬կառու¬ների փո¬խա¬րեն ստորագրելու վերա¬բերյալ նա¬խաքննության ընթացքում տված ցուցմունքից՝ պատ¬ճա¬ռա¬բանելով, թե իբր Վ.Խա¬չատրյանն է հեռախոսով հորդորել նման ցուցմունք տալ, գրել քննիչի ասա¬ծով և այդ կերպ օգնել նրան։ Վ.Խաչատրյանի համակարգչի «Դուդուկ» ֆայլում հայտ¬նաբերված` կենսաթոշակա¬ռու¬ների տվյալների դիմաց «b» հապավումով իր անվան վերաբերյալ նշում¬ների առնչությամբ հայտ¬նեց, որ այդ գրառումներից տեղյակ չէ, թեև հնարավոր է, որ այդ կեն¬սա¬թոշա¬կառուների բարե¬կամներին է ուղարկել Վ.Խաչատրյանի մոտ՝ կենսաթոշակը ստանալու խնդրան¬քով, սակայն գու¬մարների հետ որևէ կապ չի ունեցել։ Նշեց նաև, որ Վ.Խաչատրյանի հորդորով տված վերոնշյալ ցուց¬մունքի ոչ հավաստի լինելու մասին նա¬խաքննության ընթացքում չի բարձ¬րաձայնել, քանի որ ղեկավարվել է ողջ ճշմարտութ¬յունը դատարանում հայտնելու վերաբերյալ ստա¬ցած խորհրդով։
Գործով ամբաստանյալ Արմեն Խաչատրյանի դատաքննական և նախաքննական իրա¬րամերժ ցուցմունք¬ների համադրման արդ¬յունք¬¬ներով արժևորված փաստական տվյալներով.
Այսպես, առաջադրված մեղադ¬րանքի շուրջ Դատարանում հարցաքննվելիս Ա.Խա¬չատրյանն իրեն մե¬ղա¬վոր չճանաչեց, նշեց, որ Հայաստանում չի բնակվել, վերադարձել է միայն 2007թվականին, ուստի չէր կարող մեծ շրջա¬պատ ունենալ, առավել ևս` կազմակերպված հան¬ցա¬վոր խմբի կազմում ընդգրկվել։ Հրաժարվեց նա¬խաքննական ցուցմունքներից` պատճառաբա¬նե¬լով, որ դրանք գրել է քննի¬չի թելադրանքով` հոգեբա¬նա¬կան ճնշման ազդեցությամբ։ Նշեց նաև, որ կենսաթոշակ ստա¬նալու հարցով իր բարեկամ Վահագն Խա¬չատրյանին դիմել է ոչ ավել, քանի մեկ կամ երկու անգամ, իր հարևանի կամ այլ անձի խնդրանքով, թեև դժվարացավ մատնանաշել իրեն դիմած այդ անձի (անձանց) տվյալները։ Դա¬¬¬տական քննության ավարտական փուլում միջնորդեց դադարեցնել իր նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով հարուցված քրեական հետապնդումը` վաղեմության ժամկետն անց¬նելու պատճառաբանությամբ։
Մինչդեռ, հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքների համաձայն՝ Ա.Խաչատրյանը հայտնել էր, որ 2007-2008թթ. ընթացքում կնոջ եղբայր Վահագն Խաչատրյանը դիմել է իրեն, խնդրել վճա¬րումների ծառա¬յութ¬յունից ստանալ կենսաթոշակառուների կասեցված կեն¬սաթոշակի գումարները և նրան փոխա¬րեն ստորագրել վճարային ցուցակներում` պատճա¬ռաբանելով, որ կենսաթոշակա¬ռու¬ներն ան¬ձամբ չեն կարող կենսաթոշակը ստանալ։ Համաձայնել է, նշված գումարները ստա¬ցել է Վիգեն անունով աշխատակցից, ով տեղյակ էր, որ ինքը գումար¬ները ստանում է թոշակառու¬ների փո¬խարեն։ Յուրաքանչյուր անգամ Վիգենն իրեն վճարել է ցու¬ցակում նշված կենսաթոշակի գու¬մարի 50 տոկոսի չափով։ Գումարներն ստանալով` ամեն ան¬գամ դրանք փոխանցել է Վ.Խա¬չատրյա¬նին, որևէ հատուցում չի ստացել։ Վ.Խաչատրյանի խոս¬քե¬րից հաս¬կացել է, որ այդ գումար¬ները վերջինս պետք է փոխանցի կենսաթոշակառուների հարա¬զատ¬ներին։
Հարցաքննության ընթացքում «Դուդուկ» ֆայլը ներկայացվելուց հետո կենսաթոշակառու¬ների տվյալների դիմաց իր պայմանական անվան «arm» անվան շուրջ ցուցմունք տալիս` նշել է, որ այդ կենսաթոշակառուների անուն ազգանունները իրեն ոչինչ չեն հիշեցնում, նրանց չի ճանաչում, չի հիշում նաև այն քաղաքացիների տվյալները, ովքեր դիմել էին անձամբ իրեն ՀՀ-ից բացակայող կենսաթոշա¬կառուների թոշակները ստանալու խնդրանքով։ Նշել է նաև, որ 2007-2008թթ. ընթաց¬քում իր ծանոթները` մոտ 9 անձ, գիտենալով, որ իր բարեկամ Վահագն Խաչատրյանն աշխատում է Ծառայությունում, խնդրել են օգնել ՀՀ-ից բացակայող նրանց բարեկամների դեպոնենտ կենսա¬թոշակները ստանալու հարցում։ Վ.Խաչատրյանից նախապես տեղյակ էր, որ նա կարող է այդ հարցով օգնել, պայմանով, որ ստացվող գումարի կեսը թողնվի վճարումների ծառայությունում, բացի այդ, նրան էլ «մաղարիչ» անեն։ Իրեն դիմած այդ 9 անձին ծանոթացրել է Վ.Խաչատրյանի հետ և հետագայում իմացել, որ նրանք թոշակի գումարները ստացել են։
2012թ. սեպտեմբերի 6-ին հարցաքննվելիս Ա.Խաչատրյանն առաջադրած մեղադ¬րան¬քում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, վերահաստատել, որ Վ.Խա¬չատրյա¬նի խնդրան¬քով մի քանի ան¬գամ 2007-2008թթ. ընթացքում վճարումների ծառայությունից` Վիգեն անունով աշխատակցից ստա¬ցել է կասեց¬ված կենսաթոշակի գումարներ` յուրաքանչյուր ան¬¬գամ կենսաթո¬շա¬կի 50 %-ի չա¬փով, կենսա¬¬թոշակա¬ռու¬ների փոխարեն ստորագրել վճարա¬յին ցու¬ցակներում, ապա այդ գումար¬ները փոխանցել է Վ.Խա¬չատրյա¬նին, ով այն իր հերթին փո¬խան¬ցելու էր կենսա¬թո¬շակառուների հա¬րա¬զատ¬ներին։ Նշել է նաև, որ գումարը ստանալիս Վի¬գենին ներկայաց¬րել է իր անձնագիրը, վճարային ցուցակներում ստորագրել իր ստո¬րագրութ¬յամբ։ Պնդել և վերա¬հաս¬տատել է նաև ՀՀ-ից բացակայող նրանց բարեկամ կենսաթոշա¬կա¬ռուների թոշա¬կը ստա¬նալու նպատակով իրեն դիմած անձանց Վ.Խաչատրյանի հետ ծա¬նոթացնելու վերա¬բերյալ տված սկզբնական ցու¬ցունք¬ները։
Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում հետազոտելով ամբաստանյալ Վ.Խա¬չատրյա¬նի դատաքննական և 2011թ. նոյեմբերի 28-ին տված նախաքննական հակասական, ամբաս¬տան¬յալ¬ներ Բագրատ Մուրադյանի և Արմեն Խաչատրյանի դատաքննական և իրա¬րամերժ նա¬խաքննա¬կան ցուցմունք¬ները, դրանք դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապա¬ցույցների հետ համադրելու, ստու¬գե¬լու և գնահատելու արդյունքներով Դատարան առավել արժևորում է նա¬խաքննականը` փաս¬տելով, որ տվյալ հարցաքննության ընթաց¬քում հոգե¬բա¬¬նական բռնության են¬թարկվելու, այն է` կալանա¬վոր¬վելու սպառնալիքի ազդեցությամբ ցուցմունքներ տալու վերաբերյալ ամբաստանյալ Վ.Խա¬չատրյանի հայտա¬րա¬¬րութ¬յունը վստահելի չէ, իրականում հետապնդում է նա¬խաքննական խոս¬տո¬վանական ցուցմունքներից այդ կերպ հրաժարվելու նպատակ, քանի որ նախ` դրա մասին վերջինս չի հայտնել ողջ նա¬խաքննութ¬յան ընթացքում, նույնիսկ կալա¬նա¬վոր¬ման կամ դրա ժամկետը երկարացնելիս դատարան ներկայացվելու և այդ միջնոր¬դութ¬յունների քննարկման ընթացքում նիստը նախագահողին բացատրություններ տալու ժամանակ։ Այդ հարցը չի բարձրացվել նաև ենթադրյալ սպառնալիքն իրականացնելու` նրանց կալա¬նավոր¬վելու և տևա¬կան ժամանակ անա¬զա¬տության մեջ պահելու պայմաննե¬րում, թեև ամբաստանյալ Վ.Խա¬չատրյա¬նի վար¬կածի համաձայն՝ նման ցուց¬մունքները կորզվել էին նրան չկա¬լա¬նավորելու սպառ¬նալիքի ազդե¬ցութ¬յամբ։
Նմանապես վստահելի չէ նաև ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանի հայտարարությունը՝ քննիչի թելադրանքով վե¬րոնշյալ ցուցմունքները տալու վերաբերյալ, ինչպես նաև ամբաստանյալ Բ.Մուրադյանի հայտարարությունը՝ վերջինիս վերոնշյալ ցուցմունքների մի մասն իբրև թե քննիչի թե¬լադրանքով գրելու վերաբերյալ, ինչը Բ.Մուրադյանի մեկնաբանմամբ՝ պայ¬մանավորված էր Վ.Խաչաատրյանի հորդորով՝ քննիչին ցանկալի ցուցմունքներ տալու եղանակով նրան օգնելու շար¬ժառիթով։
Նշված վերլու¬ծութ¬յան և դա¬տո¬ղությունների արդյունքներով Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալների Վ.Խաչատրյանին, ինչ¬պես նաև վերջինիս հետ ազ¬գակցական կապերի մեջ գտնվող Բագրատ Մուրադյանի և Արմեն Խա¬չատրյանի դա¬տաքննական ցուցմունքները, որոնցով հրաժարվել են հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքներից, պայ¬մանա¬վոր¬ված են հնա¬րավոր քրեական պատաս¬խա¬նատվությունից խուսափելու կամ կազմա¬կերպ¬ված խմբի կազմում նրանց դերակատարությունը հնարավորինս նվազեցնելու շար¬ժառիթով։
Գործով ամբաստանյալ Վիգեն Գևորգյանի դատաքննական ցուցմունքներով, ինչպես նաև վերջինիս դատաքննական և նախաքննական իրարամերժ ցուցմունք¬ների համադրման արդ¬յունք¬¬ներով արժևորված փաստական տվյալներով.
Այսպես, առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում հարցաքննվելիս Վ.Գևորգյանն իրեն մեղավոր չճա¬նաչեց և հայտնեց, որ չի գիտակցել կազմակերպված խմբի գոյության և նրա անդամ լինելու և հափշտակություն կատարելու հանգամանքը։ Նշեց, որ որպես դեպոնացված գու¬մարների վճար¬ման ծառայության մասնա¬գետ՝ պարտավոր էր կենսաթոշակառուներին վճարել այդ գումարները։ Նշեց, որ շատ դեպքերում նույնիսկ չի ճանաչել դեպոնենտ գումարը ստանալու նպա¬տակով իր մոտ ներկայացած կենսաթոշա¬կառուներին, այդ գումարները վճարել է նաև կենսա¬թո¬շակառուների բարեկամներին և հարազատներին, սակայն բացառապես ղեկավարութ¬յան հանձ¬նա¬¬րարությամբ՝ ենթադրելով, որ դա կատարվում է կենսաթոշակառուների կամքով, վերջին¬նե¬րիս մատ¬նանշված անձանց։ Չնայած այդ կերպ շեղվել է այդ գումարները բացառապես կենսա¬թո¬¬շա¬կա¬ռու¬ներին վճարելու սահմանված կարգից, սակայն չի գիտակցել, որ այդ եղանակով հափշտա¬կություն է կատարվում։ Կենսաթոշա¬կա¬ռուների հարազատներին կենսաթոշակի գումար¬ներ վճա¬րելու դեպքում վճարային ցուցակնե¬րում իր պահանջով գրվել են նաև այդ մարդկանց անձ¬նագրային իրական տվյալները, ինչը նույն¬պես վկայում է այն մասին, որ հափշտակություն կատա¬րելու փաստը չի գիտակցել։ Նշեց նաև, որ կարճ ժամանակահատվածում բացակայել է ՀՀ-ից, սակայն իրեն վերագրված հափշտակությունը զարմանալիորեն ընդգրկում է նաև այդ ժամա¬նա¬կահատ¬վածը։ Նշեց, որ Վերահսկիչ պալատի ստու¬գումնե¬րից հետո տեղեկանալով, որ անհրա¬ժեշտ է անհիմն կերպով դեպոնենտ գումարներ ելքագրել` հրա¬ժարվել է ստորագրել վճար¬ման ցու¬ցակ¬ներում՝ կեսաթո¬շակառուների փոխարեն, որի պատ¬ճառով էլ, հա¬վա¬նաբար, վճարային ցու¬ցակները ստորագրելու նպատակով ուղարկվել են վճա¬րումների բաժին։ Դատարանին ներկա¬յաց¬րած վե¬րոնշյալ ցուցմունքի գրավոր տարբերակը և օգտվելով դատավարական կարգավի¬ճա¬կից` հրա¬ժարվեց հարցերին պատասխանել։
Մինչդեռ, Վ.Գևորգյանի հրապարկված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունք¬նե¬րում վերջինս հայտնել էր, որ 2001թ. մինչև 2010թ. դեկտեմբերն աշխատել է վճարումների ծառա¬յութ¬յունում` որպես Երևանի վճարային խմբի տեսուչ-վճարող։ Իր աշխատանքային պար¬տա¬¬կա¬նությունների մեջ է մտել կենսա¬թոշակառուներին կասեցված կամ դադարեցված (դեպո¬նենտ) գու¬մարների վճարումներ կատարելը։ Այդ գումարները կուտակվել և չեն վճարվել հիմնա¬կանում կեն¬սաթոշակառուների` ՀՀ-ից բացակայելու պատճառով։ Դեպոնենտ գումարը պետք է վճարվեր բա¬ցա¬¬ռապես կենսաթոշա¬կա¬ռուին, ով պարտավոր էր անձնագրով ներկայանալ վճարումների ծառա¬յություն և ստորագրել վճարման ցուցակում` հաս¬տատելով գումարը ստանալու փաստը։ Մինչև 2008 թվականը կենսա¬թոշակառուները կենսաթո¬շակ¬ները ստա¬նալու համար դիմում են ներկայաց¬րել անձամբ կենսա¬թոշակային ապահովության վարչության պետ Աշոտ Աբրահամ¬յանին, իսկ 2009 թվա¬կանից` տա¬րած¬քային բաժիններ։ Դիմումների հիման վրա տարածքային բա¬ժին¬ներում ձևա¬վորվել (ծրագրով տպվել) են վճարային ցուցակներ և ուղարկել վճա¬րում¬ների ծառա¬յութ¬յուն` վճար¬ման։
2005թ. իր ղեկավար` վճա¬րումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանը Ծառա¬յության պետ Վազգեն Խաչիկյանի անու¬նից հանձնարարել է դեպոնենտ գումարները վճարել նաև կենսաթո¬շակառուի հարազատներին։ Գիտակ¬ցելով, որ առանց կենսաթոշակառուի ներկայանալու վերջինիս հարազատին վճարելը սահման¬ված կարգի խախտում է, այնուամենայնիվ, կատարելով Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությունը` դեպոնենտ գումարները սկսել է վճարել որպես կենսա¬թո¬¬շակառուի հարազատ ներկայացած անձանց, թեև գիտակցել է, որ նման իրավունք չուներ։ Յու¬րաքանչյուր դեպքում մինչև կենսաթոշակառուի հարազատին գումար վճարելն այդ մասին զե¬կուցել է Հ.Գրիգորյանին կամ Աշոտ Աբրահամյանին, ապա նրանց թույլտվությունը ստա¬նալով՝ կա¬տարել է վճարում։ Որևէ հնարավո¬րություն չուներ հավաստիանալու, թե դեպոնենտ գումարները ստացող անձինք կենսաթոշակառուի հետ ազգակցական կամ հարազատական կա¬պեր իրա¬կա¬նում ունեն, թե`ոչ։ Վճարված այդ գումարներից նրանց հայեցողությամբ իրեն թողնվել են 10.000-ից 150.000 ՀՀ դրամ գումարներ։ Այդ կերպ ամսվա ըն¬թաց¬քում հավաքվել է շուրջ 1.200.000 ՀՀ դրամ գումար, որը փոխանցել է ղեկավարին՝ Հովհաննես Գրիգորյանին։
2008թ. սկզբներին Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Արթուր Սուքիաս¬յանն այցելել է վճարումների ծառայություն` կենսաթոշակառուների անվամբ շուրջ 6-7 ամիս շարունակ դեպո¬նենտ գումարներ անձամբ ստանալու նպատակով` նշելով, որ ղեկավարութ¬յունը տեղ¬յակ է այդ մասին։ Զեկուցել է Հ.Գրիգոր¬յանին, հավաստիացել, որ, իրոք, ղեկավարութ¬յունը տեղյակ է, որից հետո Արթուր Սուքիաս¬յանին վճարել է դեպո¬նենտ գումարներ, ով ստո¬րագրել է վճարման ցուցակներում նաև կենսա¬թոշա¬կառուների փոխարեն։ Ա.Սուքիասյանը յուրա¬քանչ¬յուր անգամ ստացել է գումարի կեսը, իսկ մյուս կեսը թողել է վճարումների ծառայութ¬յունում` իր մոտ։ Այդ մասին լրացուցիչ հայտնել է Հ.Գրիգորյանին, ով տեղե¬կաց¬րել է, որ ղեկա¬վարությունը, այդ թվում` նաև ինքը տեղյակ են նաև գումարի կեսն իր մոտ թողնելու մասին։ Այդ գումարները փո¬խան¬ցել է Հ.Գրիգորյանին, այդ ժամանակահատ¬վածում, յուրաքանչյուր ամիս որպես վար¬ձատրութ¬¬յուն, վերջինիցս ստացել 10.000-ից 40.000 ՀՀ դրամ գումարներ։
2010թ. հունիսին Արաբկիրի ու Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժիններից ստացված դեպո¬նենտ գումարների վճարային ցուցակներով Հ.Գրիգորյանի գիտությամբ վճարումներ է կա¬տա¬րել կենսաթոշակառուների անունից իրեն մոտեցած քաղաքացիների։ Համաձայն Հ.Գրիգոր¬յանի ցուցումի` այլ անձանց գու¬մար¬ներ վճարելու դեպքում վճարային ցուցակներում կենսաթոշա¬կա¬ռուի փոխարեն ինքը չի ստո¬րագրել։ Նույն եղա¬նակով, կրկին Հ.Գրիգորյանի հանձնարա¬րութ¬յամբ 2010թ. սեպտեմբերին դեպո¬նենտ գումարներ է վճարել Արաբկիր տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանին և Նոր Նոր¬քի տարած¬քա¬յին բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանին, իսկ 2010թ. հոկտեմբերին` նաև Էրեբունի և Նուբարաշենի տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին։ Հ.Գրիգորյանի խոս¬քերից հասկացել է, որ 2010թ. ելքագրված այդ գումարները նա¬խա¬տեսված են Ծառայությանում Վե¬րահսկիչ պալատի ստու¬գում¬¬ների հետևանքով ծագած խնդիր¬ները «կարգավորելու» նպատակով։ Բացի Շենգա¬վիթի տարած¬քի վճա¬րային ցուցակներից` մյուս երեք տարածքների կազմած վճարային ցուցակներում կենսա¬թո¬շա¬կա¬ռուների անվան դիմաց առկա են եղել համապատասխան ստորագրություններ։ Շենգա¬վիթի տարածքի վճարման ցու¬ցակ¬ները գումարները ելքագրելուց հետո Հ.Գրիգոր¬յանը հանձնել է Սամվել Էլբակյանին` կենսաթոշա¬կա¬ռուների ան¬վան դիմաց ստո¬րագրութ¬յուններ կատարելու համար, սակայն այդ ցուցակները Ս.Էլբակ¬յանն իրենց այլևս չի վերա¬դարձրել։
Նախաքննական վերոնշյալ ցուցմունքները Վիգեն Գևորգյանը պնդել է նաև Սամվել Էլբակյանի և Արթուր Սուքիասյանի հետ առերես հարցաքննվելիս։
Նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանը, առանց պատճառաբանության, հրաժարվեց նախաքննական ցուցմունքներից` խնդրելով հիմք ընդունել Դատա¬րանում հայտնածը։
Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում գնահատելով ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի դատաքննական և նախաքննական իրարամերժ ցուցմունք¬ները, դրանք համադրե¬լով միմյանց, ինչպես նաև դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույցների, այդ թվում` դեպո¬նենտ գումարները ստա¬¬¬նալու կապակցությամբ նրա հետ առնչված սույն գործով ամբաս¬տան¬յալ¬ների, գործով ամ¬բաս¬¬տանյալ Արթուր Սուքիասյանի կեղծ ստորագրությունների վերա¬բերյալ դա¬տա¬ձեռագրա¬բա¬նական փորձաքննության 2012թ. օգոստոսի 28-ի թիվ 46531101 եզրա¬կա¬ցության հետևություն¬ների հետ` Դատարան առա¬վել արժևո¬րում է նախաքննականը` փաս¬տելով, որ դրան¬ցում հաղորդ¬ված փաստական տվյալները հաստատվել, իսկ դատաքննական ցուց¬մունք¬նե¬րում հայտնած պատ¬¬¬¬¬ճա¬¬ռաբանությունները հերքվել են վե¬րոնշյալ ապացույցներով։ Դա¬տա¬¬րանը նաև ար¬ձա¬նագրում է, որ գործով ամբաս¬տան¬յալ Վ.Գևորգյանի դատաքննական ցուց¬մունքները պայ¬մա¬¬նա¬վորված են հնա¬րավոր քրեական պատաս¬խա¬նատվությունից իրեն և կազ¬մակերպված խմբի այլ անդամներին զերծ պահելու շարժառիթով։
Գործով ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամյանը Դատարանում փոփոխված վերջնական մե¬ղադրանքի շուրջ հարցաքննվելիս իրեն մե¬ղա¬վոր ճանաչեց մասնակի, նշեց, որ յուրացված գու¬մարի չափի վերաբերյալ մեղադրանքն ուռ¬ճաց¬ված է, միևնույն ժամանակ օգտվելով դատավա¬րա¬կան իրավունքից՝ հրաժարվեց ցուց¬մունք¬ներ տալ և հարցերին պատասխանել` խնդրելով հիմք ընդու¬նել նախաքննական բոլոր ցուցմունքները և պնդե¬¬լով դրանք։ Գրավոր միջնորդություն ներկա¬յաց¬նելով՝ խնդրեց դադարեցնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով իր նկատմամբ հա¬րուցված քրեական հետապնդումը՝ քրեական պա¬տաս¬¬խա¬նատվության ենթարկելու վաղե¬մության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Համաձայն հրապարկված և հետազոտված այդ ցուցմունքների` 1999 թվականից աշխա¬տե¬լով Ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վար¬չության պետի պաշտոնում` իրականացրել է վարչության կանոնադրությամբ նախատեսված գոր¬ծա¬ռույթներ, այդ թվում` 2001թ. սկսած վճարումը կասեցված կենսաթոշակների վերաբերյալ դի¬մում¬¬ների ընդունումը, երբ կենսաթոշակառուն 6 ամսից ավել, իսկ 2009թ. սկսած` 1 տարի շարունակ տարբեր պատճառ¬ներով չէր ստանում կենսաթոշակը։ Այդ դեպքերում կենսաթոշակի վճարումը կա¬տարվում էր բա¬ցա¬¬ռապես կենսաթո¬շակառուի դիմումի հիման վրա, լիազորագրով դիմում իրա¬վասու չէին ընդու¬նել։ Նշված դիմումների ընդու¬նումը մինչև 2008թ. նոյեմբերի 1-ը կատարվել է իրենց վարչութ¬յունում, իսկ 2008թ. նոյեմբերի 1-ից մինչև 2010 թվականը՝ տարած¬քային բաժին¬ներում, որից հետո մուտ¬քագրվում էին Ծառայության ընդհանուր բաժին, բավարար¬վելու դեպքում` ուղարկվում էին տա¬րած¬քային բաժիններ։ Տարածքային բաժինները դիմումներն ընդունելուց հետո ուղարկել են, որտեղ ստուգել են փաստաթղթերի օրինականությունը և տվել կենսաթոշակի վճար¬ման թույլտվութ¬յուն։ Վարչությունում կազմվել է եզրակացություն, թույլատրվել է վճարման վերսկսու¬¬մը, ապա սո¬ցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի մի¬ջո¬¬ցով ուղարկվել է տարածքային բաժին` վճարային ցուցակներ ստանալու (ձևավորելու) և վճար¬ման նպատակով Ծառա¬յություն ուղարկելու համար։
2005թ. Ծառայության ղեկավար Վ.Խաչիկյանը, տեղեկացրել է, որ կան բազմաթիվ անձինք, ովքեր դիմում են ՀՀ-ից բացակայող նրանց բարեկամների կասեցված կենսաթոշակները ստանալու խնդրանքով։ Թույլատրել է օգնել այդ անձանց, պայմանով, որ նրանք որոշակի վարձատրություն թողնեն Ծառա¬յությանը։ Նրան հիշեցրել է, որ դա սահմանված կարգի խախտում է, սակայն Վ.Խա¬չիկ¬¬յանը հայտնել է, որ դա իր խնդիրը չէ։ Այդպես, յուրաքանչյուր ամսվա վերջում կուտակ¬ված գումարները տրվել է Վ.Խաչիկյա¬նին` հավանաբար, նախապես հավաքվելով վճարումների ծա¬ռա¬յության պետ Հովհաննես Գրիգորյանի մոտ։ Նշել է նաև, որ կարող էր սահ¬մանված կարգով մերժել կենսաթոշակառուի կասեցված կենսաթոշա¬կի վճարումը, քանի որ վերջինս պարտավոր էր դիմում ներկայացնել և գումարը ստանալ անձամբ, սակայն կատարել է Վ.Խաչիկյանի հանձնա¬րա¬րությունը, քանի որ հակառակ պարագայում վերջինս իրեն աշխա¬տանքից կազատեր։ Ընդ¬հանուր առմամբ յուրաքանչյուր ամսվա վերջում դեպոնենտ այդ գումարների վճարման դիմաց Վազ¬գեն Խաչիկյանից ստացել է 150.000-ից 300.000 ՀՀ դրամ հատուցում։
Աշխատասենյակի խուզարկությամբ հայտնաբերված, տարբեր ժամակահատվածների վերա¬բերող իր երկու նոթատետրերում 2005-2008թթ. ընթացքում, ըստ ամիսների, գրառել է կենսա¬թո¬շա¬¬կառուների անունները, որոնց բացակա¬յության պայմաններում Վ.Խաչիկյանի հանձնարա¬րութ¬¬յամբ կազմել է դեպոնենտ գու¬մար¬ների վճար¬ման դիմումներ, ապա տվյալների մշակման բաժնի միջոցով ուղարկել տարած¬քային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշակառուներն ընդգրկվել են վճա¬րային ցուցակներում և ուղարկվել վճարման։ Մանրամասնել է, որ նոթատետրում «Հովիկ» անվան տակ նշած անձը վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանն է, ում ան¬ձամբ զան¬գա¬հարել և տվել է կենսաթո¬շա¬կառուի տվյալը, որ նա համապատասխան գումարի դի¬մաց կա¬տարի կենսաթոշակի վճարումը հարազատին։ Նշել է նաև, որ հիմնականում Հ.Գրիգոր¬յանն է զան¬գահարել և հայտնել այն կենսաթոշակառուների տվյալ¬ները, որոնց կենսաթոշակները, դրանից որոշակի գումար Ծառա¬յությանը թողնելու պայմանով, ենթակա էին վճարման նրանց հարա¬զատ¬ներին։ Հովիկ անունը կոնկրետ կենսաթոշակառուի ա¬նուն ազգանվան դիմաց նշելով` նկատի է ունեցել այդ կենսա¬թոշակառուի տվյալները նրա կողմից իրեն ներկայացվելու փաստը։ Նոթա¬տետ¬րում նշած Վա¬հագնը հանդիսանում է Ծառայության տեղե¬¬կատ¬վական բաժնի պետ Վա¬հագն Խա¬չատրյանը, վեր¬ջինիս անունը կոնկրետ կենսաթո¬շա¬կառուի անուն ազգանվան դիմաց նշել է դարձ¬յալ նույն տրամաբանությամբ։ «Նախագահ» գրառ¬ման տակ ի նկատի է ունեցել Ծա¬ռա¬յության պետ Վազգեն Խաչիկյանին, ում դիմած ան¬ձանց կեն¬սա¬թո¬շակները պետք է վճար¬վեին և վճարվել են առանց հատուցման ակնկալիքի, որի մասին հեռա¬խոսով տեղեկացրել է Հ.Գրիգոր¬յանին։ Անձամբ կենսաթոշակառուների հարազատների հետ չի շփվել, նրանց չի տեսել, դա կա¬տարել են նրանց համար իրեն դիմած Ծառայության աշխա¬տա¬կից¬ները, որոնք և պայմա¬նա¬վոր¬վա¬ծություն են ձեռք բերել թոշակի 50 %-ը Ծառայությանը թողնելու վերաբերյալ։
Նույն ցուցմունքում նաև նշել է, որ նոթատետրերում կենսաթոշակառուների տվյալները գրա¬¬ռել է Վ.Խաչիկ¬յա¬նին ամեն¬ամսյա հաշվետ¬¬¬վություն տալու նպատակով, դրանցում նշել է կեն¬սաթոշակառուների անուն-ազ¬գանունները, ինչպես նաև այն անձանց անունները, որոնք միջ¬նորդել էին դեպոնացված կեն¬սա¬թո¬շակները ստանա¬լու խնդրանքով։
Նշել է նաև, որ վճարումների ծառայություն ներկայացել են կենսաթոշակառուների հարա¬զատ¬¬ները (որոնց Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ և վճարումների ծառայության պետ Հ.Գրի¬գոր¬յանի գիտութ¬յամբ), ում նախապես հանձնել է կենսաթոշակառուների տվյալները, տեսուչ-վճարող Վիգենը վճա¬րել է դեպոնենտ գումարի 50 %-ը, իսկ մնացած մասը Հ.Գրիգորյանը փո¬խան¬ցել է Վ.Խաչիկյանին։ Քանի որ անձամբ կենսաթոշակառուների հարազատներին չի հան¬դի¬պել, նրանց անվամբ դիմումներն իր խնդրան¬քով լրացրել և ստորագրել է տվյալների մշակման բաժնի պետ Վ.Խաչատրյանը, ում նախապես տրամադրել է կենսաթոշակառուի անձնագրի պատ¬ճենը, Վ.Խաչատրյանից դիմում¬ները ստացել է արդեն իսկ ստորագրված վիճակում, սակայն տեղյակ չէ, թե ով է կենսաթոշակառուի փոխարեն դրանք փաստացի ստո¬րագրել։ Այն, որ դիմում¬ները չեն ստորագրվում նույնիսկ կենսաթոշակառուի հարազատների կողմից, տեղյակ է եղել նաև Վ.Խաչիկ¬յանը։ Յուրա¬քանչյուր դիմում լրացնելու համար վճարել է 5.000 ՀՀ դրամ, ինչի մասին Վ.Խաչիկ¬յա¬նին ևս տեղեկացրել էր։ Ըստ պայմանավորվածության` իր պարտա¬կա¬նությունների մեջ մտել է միայն դիմումներ պատրաստելը, իսկ կենսաթոշակառուների հարազատ¬ների հետ ան¬ձամբ չի առնչվել, նրանց անձը պարզելու, տվյալ կենսաթոշակառուների հարազատը հանդիսա¬նա¬լու հան¬գա¬մանքը ճշտելու հետ որևէ առնչություն չի ունեցել։ Կենսաթոշա¬կառուի դեպոնենտ գու¬մարը ստա¬ցող անձի ինքնությունը ստուգելու պարտա¬կանություն ինքը չի ունեցել, դրա համար պա¬տաս¬խանատու էին նրա համար միջնորդած Ծառայության համապատասխան աշխա¬տա¬կիցը, կեն¬սա¬թոշակառուների բարեկամների ինքնություն¬ները պարզելու միջոց իրեն հայտնի չէ։
Վ.Խաչատրյանը ևս վարել է դեպոնենտ գումարները ստանալու նպատակով կազմած վե¬րոնշյալ դիմումների ներքին հաշվառում, որի հիման վրա յուրաքանչյուր ամիս իրեն է ներկայացրել տվյալ ամսվա կտրված¬քով նրա կողմից գրված դիմումների, կենսաթոշակառուների և կենսաթո¬շակ¬¬ների գումարների վերաբերյալ հաշվետվություն, որն ինքն իր հերթին ներկայացրել է Վ.Խա¬չիկ¬յա¬¬նին։
Դեպոնենտ գումարների անհիմն վճարման գործընթացին մասնակցել են Հ.Գրիգորյանը և վճարող տեսուչ Վիգենը, ովքեր նրանց ծառայության միջոցով թոշակները վճարել են կենսաթոշա¬կա¬¬ռու¬ների հարազատներին, Վ.Խաչատրյանը, ով իր խնդրանքով անձնագրային տվյալներով կազմել է դիմումներ։ Ծառայությունում թողնված գումարները բաշխել է Վ.Խաչիկյանը` Հ.Գրիգոր¬յանի կողմից նրան փաստացի ներկայացված դեպոնենտ գումարների հաշվին։
2008թ. հունվարին Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Արթուր Սուք¬իասյանը դիմել է իրեն և հայտնել, որ դեպոնենտ գումարների կեսը ստանալու պայմանով նրան են դիմել ՀՀ-ից բացակայող կենսաթոշակառուների հարազատներ։ Այդ մասին Վ.Խաչիկյա¬նին տեղեկաց¬նելուց և վերջինիս համաձայնությունը ստանալուց հետո թույլատրել է Ա.Սուքիասյա¬նին վճարել այդ գումարները։ Այդ նպատակով Ա.Սուքիասյանն իրեն է ներկայացրել տարբեր կեն¬սա¬թոշակառուների անվամբ լրացված դիմումներ, որոնք ուղարկել է ընդհանուր բաժին, մուտ¬քագրե¬լուց և իրեն վերադարձվելուց հետո` սահման¬ված կարգով ուղարկել է տարած¬քային բաժին, որտեղ ստացվել է վճարման ցուցակ և այն ուղարկվել վճարման ծառայության` վճարման։ Վճա¬րումները կատարել է հիմնականում վճարային խմբի տեսուչ Վիգենը, ով նա¬խա¬պես այդ գործ¬ընթացի մասին տեղեկացված էր։ Վերջինս վճարել է միայն կենսաթոշակի գումար¬ների 50 %-ը։
2008թ. ամռանը Հ.Գրիգորյանից տեղեկացել է, որ Ա.Սուքիասյանը պարբերաբար ներկա¬յանում է վճա¬րումների ծառայություն և Վ.Խաչիկյանի գիտությամբ և համա¬ձայ¬նությամբ կեն¬սա¬թոշակառուների փոխարեն անձամբ ստանում նրանց կենսաթոշակների դեպոնենտ գումարի 50 տոկոսը։ Նույն ժամանակ ինչ-որ կենսաթոշակառուի բողոքից պարզել է, որ Ա.Սուքիաս¬յանը կեն¬սա¬¬թոշակառու¬ների հարազատներին որևէ գումար չի վճարել, ուստի նրանից պահանջել է վերա¬դարձնել ստացած գումարի կեսը, այսինքն՝ ընդհանուր կենսաթոշակի 25 %-ը, ինչն Ա.Սու¬քիաս¬¬¬¬յանը մաս-մաս վերադարձրել է, իսկ ինքն իր հերթին մոտ 1.200.000 ՀՀ դրամ կազմող այդ գումարն ամբողջությամբ փոխանցել է Վ.Խաչիկյա¬նին։ Վերահսկիչ պալատի ստուգումների ժա¬մա¬նակա¬հատ¬վածում տեղեկացել է, որ Ա.Սուքիասյանի ներկա¬յացրած դիմումները, որոնց հիման վրա դե¬պոնենտ գումարներ էին ելքագրվել, գրված են մահացած կենսաթոշա¬կառուների անուն¬ներից, որի մասին նույնիսկ Ա.Սուքիասյանը տեղեկացված չի եղել։
2010թ. մայիսին Վերահսկիչ պալատի աշխատակիցները ստուգում են իրականացրել Ծա¬ռայության Գյումրու տարածքային բաժնում։ Ստուգումների ընթացքում, մինչև ստուգման արդ¬յունք¬¬¬ների վե¬րաբերյալ պաշտոնական փաստաթղթի հրապարակումը, Վ.Խաչիկյանը հրավիրել է խորհրդակ¬ցություն, որին մասնակցել են նաև Արա Հարությունյանը, Հովհաննես Գրիգորյանը, Գյում¬րու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վարժապետյանը, օպերատոր Արթուր Աբրահամ¬յա¬նը, վճա¬րումների ստորաբաժանման պա¬տաս¬խանատու Ռուբեն Մնացականյանը։ Խորհրդակ¬ցութ¬¬¬յան ընթացքում Վ.Խաչիկյանը ներկայացրել է կենսաթոշակի կրկնակի վճարման խախտում¬ները, որի արդյունքում վնասը կազմել է շուրջ 29.000.000 ՀՀ դրամ։ Քննարկման ժամանակ Արթուր Աբրա¬համ¬յանը խոստովանել է, որ ինքն է կատարել այդ խախ¬տում¬ները, ուստի Վազգեն Խաչիկ¬յանն Էդուարդ Վարժապետյանին հանձնարարել է կարճ ժամկե¬տում վերա¬կանգ¬նել հիշյալ գու¬մարը։ Գումարի վերականգնման հարցն եղել է Վ.Խաչիկյանի անմիջական հսկողության տակ, քանի որ ըստ Էդ.Վարժապետյանի` գրեթե ամեն օր նա զանգահարել և պա¬հան¬ջել է գումարը։ Էդ. Վարժա¬պետյանը գումարը մաս-մաս տվել է Վ.Խաչիկյանին, որից 9.000.000 ՀՀ դրամը 2010թ. հունիսին իր միջոցով, որը Վ.Խաչիկյանի համաձայնությամբ նույն օրը տվել է նրա տեղակալ Արա Հարությունյանին, ով իր հերթին փոխանցել է Վ.Խաչիկյանին։
Հիշյալ գումարը,սակայն, Վ.Խաչիկյանը պետական բյուջե չի վճարել, քանի որ ըստ ստուգ¬ման արդյունքների` Գյումրու տարածքային բաժնում թույլ տրված խախտումների արդյուն¬քում պատճառված վնասի վերականգնում չի արձանագրվել։
2010թ. մարտին Վերահսկիչ պալատի կողմից իրականացվող ստուգումների ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանն իրեն և Հ.Գրիգորյանին հրավիրել է աշխատասենյակ և հայտնել, որ մի քանի տարածքային բաժինների միջոցով անհրաժեշտ է դեպոնենտ գումարներ ելքագրել` ստուգումների հետ կապ¬ված որոշ հարցեր կարգավորելու համար։ Արաբկիրի տարածքային բաժնի պետ Հով¬հաննես Հովհան¬նիսյանին, Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոս¬յա¬նին ան¬ձամբ, իսկ Շեն¬գա¬վիթի տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանին, Էրե¬բունի և Նու¬բա¬րա¬շենի տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին` իր միջոցով, Վազգեն Խաչիկ¬յանը հրավիրել և հայտնել է դեպոնենտ գումարների ել¬քագրման անհրաժեշտության մասին և որ յուրա¬քանչյուր տարածքում պետք է ելքագրվի 25.000.000-ից 30.000.000 ՀՀ դրամ դեպոնենտի գումար։
Գումարների ելքագրման եղանակի շուրջ Վ.Խաչիկյանի հետ ունեցած պայմանավորվա¬ծության շրջանակներում տարածքային բաժինների հիշյալ պետերին առանձին-առանձին հրա¬հան¬գավորել է, որ վերջիններիս արդեն շտեմարաններից առանձնացրած և ներկայացրած կենսա¬թոշակառուների ցուցակ¬ներով դեպոնենտ գումարները ելքագրեն առանց կենսաթոշակառու¬ների համապատասխան դիմումների։ Այդ ժամանակ իրեն է զանգահարել Վ.Խաչատրյանը, հայտնել, որ տարածքային բաժնի պետերը ծած¬կագրեր են պահանջում, զարմանք արտահայտել, թե առանց եզրակացության՝ դրանք ինչպես տրամադրի, նույն հեռախոսազրույցի ընթացքում նաև հայտ¬նել, որ ծածկագրերը պահանջում են Խաչիկյանից ստացած հանձնարարությունը կատարե¬լու կապակցությամբ։ Հաստատել է այդ տեղեկության իսկությունը, նշել, որ Վ.Խաչիկյանին նա¬խա¬պես հայտնել էր, որ առանց փաստաթղթային հիմքերի՝ իր ղեկավարած վարչության աշխա¬տակիցները եզրա¬կացություն չեն տալու, քանի որ ինքը վերջիններիս նման հանձնարարություն չի կարող տալ։ Վ.Խա¬չատրյա¬նին առաջարկել է խնդիրը պարզել անձամբ Վ.Խաչիկյանից։ Վ.Խաչիկ¬¬յանն ի վերջո գումար¬ների ելքագրման վերոնշյալ եղանակի վերաբերյալ համապա¬տաս¬խան հանձնարարութ¬յուններ է տվել թե՛ տեղեկատվական և վերլուծական բաժնի պետ Վ.Խա¬չատրյա¬նին, թե՛ վճարում¬ների ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանին, քանի որ տարածքային բաժինների պետերն առանց կենսա¬թոշա¬կառուների դիմումների նախ՝ տեղեկատվական բաժնից ստացել են վճարային ցուցակ¬ներ կազմելու համար անհրաժեշտ համապատասխան ծած¬կագրերը, ապա վճարման ցուցակները ներկա¬յացրել են վճարումների ծառայություն` գումարները ելքագրե¬լու նպատակով։ Թե ովքեր և ինչ հանգամանքներում են գումարները ելքագրել, ապա փոխանցել Վ.Խաչիկյանին, տեղեկութ¬յուն¬¬¬ներ չունի։ Վ.Խաչիկյանը ել¬քագրված այդ գումարներից իրեն որևէ մասնաբաժին չի տվել։ Ստուգողների հետ հարցեր կարգավո¬րելու նպատակով դեպո¬նենտ գումար¬ներն ելքագրելու վերաբերյալ Վ.Խաչիկյանի առաջարկին հա¬մաձայնել է` նախկին տարիներին նաև իր մասնակցությամբ թույլ տրված խախտումները չբա¬ցահայտելու շարժառիթով։
2010թ. վերջին և 2011թ. սկզբներին Ծառայությունում իրականացվող ստուգումների ընթաց¬քում Վ.Խաչատրյանն անհանգստացել է դեպոնենտ գումարների ելքագրման հիշյալ տեղե¬կատ¬վությունն ստու¬գող¬ներին տրամադրելու հարցով, ինքը խորհուրդ է տվել, որ «ճիշտ կլինի անհիմն ելքագրված գումարների տեղեկատվությունը չերևա»։ Հստակեցրել է, որ Վ.Խաչատրյա¬նին հայտ¬նել է իր կարծիքը և խորհուրդը, շտե¬մարանի 2010թ. սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսների վերա¬բեր¬յալ տվալները ջնջելու վերաբերյալ հանձնարարություն Վ.Խաչիկյանից չէր ստացել։
Վահագն Խաչատրյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված «Դուդուկ» ֆայլի գրա¬ռում¬ների շուրջ հարցաքննվելիս, դրանց ծանոթանալուց հետո գործով ամբաստանյալ Ա.Աբրա¬¬¬¬¬համյանը հայտնել է, որ պայմանական «ab» նշմամբ իր անունը կոնկրետ թոշակառուի տվյալ¬¬¬¬¬¬նե¬րի վերջում նշելով` Վ.Խաչատրյանը, հավանաբար, ի նկատի է ունեցել այն, որ տվյալ կեն¬սա¬¬թոշակառուի դիմումը նա պատրաստել է իր խնդրանքով և այդ նպատակով նրան նախապես տրամադրած կենսաթոշակառուի անձ¬նագրի պատճենի հիման վրա։ Միաժամանակ իր նոթա¬տետ¬րերում և վերոնշյալ ֆայլում որոշ կենսաթո¬շակառուների տվյալների անհամապատախա¬նութ¬¬յուն¬ը (բացակայությունը) մեկնաբանելիս` նշել է, որ եթե իր նոթատետրերում կենսաթոշակա¬ռուի մասին նշում չկա, սակայն վերջինիս տվյալները նշված են Վ.Խա¬չատրյանի կազմած ֆայլում, այդ կեն¬սա¬թոշակառուի դիմումը Վ.Խաչատրյանը չի լրացրել։ Հակառակ պարագայում, երբ Վ.Խա¬չատրյա¬նի կազմած ֆայլում կենսաթոշակառուի տվյալները նշված են, սակայն իր նոթա¬տետ¬րե¬րում դրանք բացակայում են, ուրեմն ինքը պարզապես զլացել և այդ տվյալները նոթա¬տետրեր չի անց¬կացրել` բավարարվելով Վ.Խաչատրյանի կողմից յուրաքանչյուր ամիս իրեն ներկա¬յաց¬վող հաշ¬¬¬վետվությամբ։
Ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամյանն իր վերոնշյալ ցուցմունքները, այդ թվում` Էդուարդ Վարժա¬պետ¬յանի կողմից մոտ 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելու վերաբերյալ (Գյումրու դրվագով) պնդել է վերջինիս հետ առերես հարցաքննվելիս։
Ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանը Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային ստորաբաժանման պետ, գործով ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանի և Ծառայության այլ աշխատակիցների վե¬րա¬բերյալ մասով տված խոստովանական ցուցմունքները պնդել է նաև ամբաստանյալ Արթուր Սու¬քիաս¬¬յանի հետ առերես հարցաքննվելիս։
Գործով ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհաննիսյանն առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում որևէ դիրքորոշում չհայտնեց, հրաժարվեց ցուցմունք տալուց` հրապարակվելուց հե¬տո պնդելով նա¬խաքննութ¬¬յան ընթացքում տված ցուցմունքները։
Վերոնշյալ ցուցմունքների համաձայն` 2009 թվականին, երբ դեպոնենտ գումարները ստա¬նալու վերաբերյալ դիմումներն արդեն ընդունվում էին տարած¬քային բաժին¬ներում, ՀՀ սոցիալա¬կան ապահովության ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի բանավոր հրահանգով պարբերա¬բար դեպոնենտագրված կենսաթոշակառուների տվյալներ է ընդգրկել Արաբկիրի տարածքային բաժնի վճարային ցուցակներում և ուղարկել վճարումների ծառա¬յություն` վճարման։ Այնուհետև, վճա¬րումների ծառայության վճարող տեսուչ Վիգենի մոտ այցելելով` անձամբ ստորագրել է վճա¬րային ցուցակներում կենսաթոշակառուների անվան «ստացող» սյունակում, Վ.Խաչիկ¬յա¬նի հետ ունեցած նախնական պայմանավորվա¬ծութ¬յան համաձայն` անհիմն ելքագրված դեպոնենտ գու¬մա¬րի 25 %-ը վերցրել է իրեն, իսկ մնացածը փոխանցել է ՍԱՊԾ կենսաթոշակային ապահո¬վութ¬յան և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանին։ Կենսաթոշակառուների անվանացանկն ընտրել է ան¬ձամբ, տարածքային բաժնի շտերամարանից, նախապատվությունը տվել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած ան¬ձանց։ Դեպոնենտ գումարներ ստացող կենսա¬թոշակառուների դիմումներն իր խնդ¬րան¬քով գրել են պատահական անձինք, սակայն կենսա¬թոշա¬կառուների փոխարեն ինքն է ստո¬րագրել, թեև եղել են դեպքեր, երբ առհասարակ որևէ դիմում չի կազմվել և կենսաթոշակային գործում առկա չէ։
Բացի այդ` 2010 թվականի ընթացքում ՀՀ վերահսկիչ պալատն ստուգումներ է անցկացրել սոցիա¬լական ապահովության ծառայությունում, մայիսին` նաև Արաբկիրի տարածքային բաժ¬նում։ 2010 թվականի մայիսին աշխատասենյակ է կանչել ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանը և հայտնել է, որ ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգումների հետ կապված` անհրաժեշտ է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած և դեպոնացված կենսաթոշակի գումարներ ելքագրել և փոխան¬ցել նրան, միաժա¬մանակ պարզաբանել, որ դա անհրաժեշտ է կատարել առանց դեպոնենտ գումար ստանալու վերաբերյալ կենսա¬թոշա¬կառուների դիմումների (որոնք ըստ Խաչիկյանի` հե¬տա¬գայում գրելու և տրամադրելու էր Ա.Աբրահամյանը), խոստացել անձամբ տրամադրել այդ կեն¬սաթոշակառուների ցանկը։ Ըստ Խաչիկյանի հանձնարարության` առանց այդ դիմումներին սպա¬սելու վերջինիս տրամադրած կենսաթոշակառուների տվյալները պետք է մուտքագրեր համակար¬գիչ, ստանար վճարային ցուցակ, որից հետո միայն Ա.Աբրա¬համյանի պատրաստած դիմումները ստանալու և կցելու էր կենսաթոշակառուների գործերին։ Ի կատարումն ստացած այդ հանձնա¬րա¬րա¬կանի` 2010 թվականի հունիսից մինչև հոկտեմբերը յուրա¬քանչյուր ամիս տրա¬մադրել է շուրջ 10 կենսաթոշակառուների տվյալներ, որոնք իր կարգադրությամբ Արաբկիրի տարած¬քային բաժնում ընդգրկվել են դեպոնենտ կենսաթոշակների վճարային ցուցակներում, ապա կնքվել և ստորագրվել իր կողմից, նույնիսկ հաշվապահի անունից, որից հետո ուղարկվել են վճարումների ծա¬ռայություն` գումարները ելքագրելու համար։ Հետագայում, երբ ստացվել է ՀՀ վերահսկիչ պալատի ակտը, որտեղ Արաբկիրի սոցիալական ապահովության տարաքային բաժ¬նում արձա¬նագրված են եղել 2008-2009 թվականների խախտումներ` շուրջ 30.000.000-ից 35.000.000 ՀՀ դրամի վնասի տեսքով, հասկացել է, որ Վ.Խաչիկյանը 2010 թվականի ընթացքում անհիմն ել¬քագրված դեպոնենտ կեն¬սա¬թոշակի գումար¬ներով որևէ խնդիր իրականում չի լուծել։ Վազգեն Խաչիկյանից պար¬զա¬բանումներ ստանալու նպա¬տակով 2010 թվականի դեկտեմբերին Ավան և Նոր Նորքի տարած¬քային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանի հետ հանդիպել են նրան։ Վերջինիս պատկանող «Մերսեդես» մակ¬նիշի ավտոմեքենայի սրահում կայացած զրույցի ընթաց¬քում Վ.Խաչիկյանից պահանջել է վերա¬կանգ¬նել ելքագրված այդ գումար¬¬ները։ Վ.Խաչիկ¬յանը պար¬տավորվել է վերա¬կանգ¬նել այն և ի հա¬վաստումն դրա` ինչ-որ հաշ¬վարկ¬ներ կատարելուց հետո գրել և իրեն է տվել պարտավորագիր, համաձայն որի` պարտավորվում է մինչև փետրվարի 3-ը վերադարձնել իբրև թե որպես պարտք ստացած 90.000.000 ՀՀ դրամ գումար։ Անհիմն ելքագրած գումարի չափը հաշ¬վար¬կել և ստա¬ցա¬կա¬նում արտացոլել է Վ.Խաչիկյանն ինքնուրույնաբար, մո¬տա¬¬վոր հաշ¬վարկի արդ¬յունք¬ներով, իրենք դրա չափը չգիտեին։ Այդ պարտավորագիրը վերցրել և հետագայում ներկայաց¬րել է նա¬խաքննա¬կան մարմնին։
Նշել է նաև, որ իր ղեկավարած տարածքային բաժնում ՀՀ ֆինանսների նախարարության վերահսկողության վարչության կողմից կատարած ստուգման արդյունքներով արձանագրված` մահացած կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված և այդ կերպ պետությանը պատ¬ճառ¬ված վնասից 2.308.000 ՀՀ դրամ գումարը պետական բյուջե է վերականգնել իր անձնական մի¬ջոցների հաշվին։
Գործով ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհաննիսյանն իր վերոնշյալ ցուցմունքները պնդել է նաև ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանի հետ առերես հարցաքննվելիս։
Գործով ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց, հրաժարվեց Դատարանում ցուցմունք տալուց` հրապարակվելուց հետո պնդե¬լով նա¬խաքննութ¬յան ընթացքում տված ցուցմունքները։
Հրապարակված և հետազոտված վերոնշյալ ցուցմունքների համաձայն` 2001 թվականից մինչև 2008թ. օգոստոսի 15-ն աշխատել է ՍԱՊԾ Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնում` որ¬պես բաժնի պետի տեղակալ, իսկ դրանից հետո նշանակվել է Ծառայության Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում։
Մինչև 2009 թվականը` դեպոնենտ կենսաթոշակների ստացման դիմումներն ընդունվել են ծառայության կենսաթոշակային վարչությունում և ուղեկցական գրությամբ ուղարկվել տարած¬քային բա¬ժին, որտեղ բաժնի պետի կամ իր կողմից տեսուչներին մակագրվելուց հետո համա¬կարգչի միջոցով հաշվարկել են վճարվելիք գումարի չափը, կազմվել է վճարային ցուցակներ և ուղարկվել վճարումների ծառայություն` վճարման։
2009 թվականից դեպոնենտ գումարների վերաբերյալ դիմումներն ընդունվել են տարած¬քային բաժիններում, ուղարկվել ծառայության կենսաթոշակային վարչություն, որտեղ ուսում¬նա¬սիրվելուց հետո ուղարկվել են տեղեկատվական բաժին, որտեղ դիմում ներկայացրած յուրա¬քանչ¬յուր կենսաթոշակառուի վերաբերյալ տրամադրվել է վճարման ցուցակ ստանալու համար անհրա¬ժեշտ համապատասխան ծած¬կա¬¬գիր, այնու¬հետև վճարման թույլտվությամբ և համապա¬տաս¬խան գրությամբ կենսաթոշակառուների դիմումներն ուղարկվել են տարածքային բաժին` ցու¬ցա¬կավոր¬ման։
2008թ. Ամանորյա տոներից հետո ՍԱՊԾ կենսաթոշակային վարչության պետ Աշոտ Աբրահամ¬յանը կանչել է իր աշխատասենյակ, առաջակել գումար աշխատելու տարբերակ, նշել, որ այն քննարկել է ղեկա¬վարության հետ և ստացել համաձայնությունը։ Ա.Աբրահամյանն առաջար¬կել է տարածքային իրենց բաժնի շտեմարանից ընտրել մոտ 10 և ավել տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակա¬ռու¬ների տվյալներ, նրանց անվամբ լրացնել դեպոնենտ ստանալու վերա¬բերյալ դիմումներ և ներկայացնել նրան, որից հետո նա դրանք մուտքագրելու էր ընդհանուր բաժին և ուղարկելու էր Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժին։ Այդ դիմումների հիման վրա ինքը պետք է կատարեր հաշվարկ, կազմեր վճարման ցուցակներ և ուղարկեր վճարումների ծառա¬յութ¬յուն` վճարման։ Հետաքրքրվել է, թե ինչ կարգով են իրենց ուղարկվելու այդ դիմումները` հաշվի առ¬նե¬լով այն, որ սովորաբար դրանք ուղարկվում էին Ծառայության պետի կամ տեղակալի ստո¬րագրությամբ հաստատված ուղեկցական նամակով։ Ա.Աբրահամյանը վստահեցրել է, որ ղեկա¬վարի հետ ամեն ինչ հստակեցված և համաձայնեցված է, հայտնել, որ այդ դիմում¬ների բո¬վան¬դակությունը չի ստուգվելու։ Ա.Աբրահամյանը նաև վստահեցրել է, որ գումարները ել¬քագրելու ըն¬թաց¬քում ևս խնդիր չի ծագելու, քանի որ վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգոր¬յանին ևս տեղեկացնելու է։ Ա.Աբրահամյանը միաժամանակ հայտնել է, որ այդ գործողությունների արդյունքում ղեկա¬վարության համաձայնությամբ յուրաքանչյուրին տրվելու է ելքագրված գումարի 10 %-ի չափով մաս¬նաբաժին, նշել, որ մոտավորապես այդքան էլ նրա մասնաբաժինն է։ Ա.Աբրա¬համյանը նշել է նաև, որ կենսաթոշակառուներին ընտրելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել այն, որ նրանք լինեն հիմնականում մեծա¬հասակ, ՀՀ-ից բացակայող կամ մահացած չլինեն, որպես օրի¬նակ` տրամադրել 2-3 կենսաթոշակառու¬ների տվյալներ, որոնք նշված էին նրա նոթատետրում։ Այդ կենսաթոշակառուների դիմաց նշել է իր տվյալները։
Հետագա օրերին իրենց տարածքային բաժնի համակարգչային շտեմարանից դուրս է գրել կենսաթո¬շա¬կա¬ռուների տվյալները և հնարավորինս ճշտել նրանց` ՀՀ-ից բացակայելու և մահա¬ցած չլինելու վերաբերյալ փաստերը։ Մի քանի օր անց Ա.Աբրահամյանը կրկին կանչել և հե¬տաքրքրվել է կենսաթոշակառուների ցուցակով, ուսումնասիրել իր կողմից դուրս գրված ցանկը և հայտնել, որ յուրա¬քանչյուր ամիս պետք է լրացվեն և ներկայացվեն ոչ ավել, քան 2-ից 4 դիմում¬ներ։ Դրանից հետո տվյալ ամսին 3-ից 4 կենսաթոշակառուների անուններով կազմել է դի¬մումներ, ներկայացրել Աշոտ Աբրահամ¬յանին, ապա վերջինիս պահանջով ստորագրել է այդ դի¬մումների տակ` հաստատելով, թե իբր այցելութ¬յուն է կատարել այդ կենսաթոշակառուների բնակարաններ և քաջատեղյակ է նրանց որպիսությունից։ Ա.Աբրահամյանը հուսադրել է, որ անհանգստանալ պետք չէ, հետագայում հարց չի առաջանա, և հարկ եղած դեպքում կհայտնի, որ իր բաժնի աշխատա¬կիցները ևս տեղյակ են այդ այցելություններից։ Այդ ամսին ստացել է Ծառայության ղեկավար Վազգեն Խաչիկյանի ստորագրությամբ իրենց տարածքային բաժին ուղեկցական նամակով ուղարկ¬¬ված, Ա.Աբրահամյանի մակագրությունը կրող և պատշաճ կարգով գրանցված դիմումները, մյուս դիմումների հետ կազմել են դեպոնացված գումարների վճարման ցուցակներ և սահմանված կարգով ուղարկել վճարումների ծառայություն։ Մի քանի օր անց Ա.Աբրահամյանը կանչել և աշ¬խա¬տասենյակում իրեն է տվել նշված դիմումներով դուրս գրված ընդհանուր գումարի 10 %-ը։ Այդ եղանա¬կով հետագայում ևս կազմել է դիմումներ, տվել Ա.Աբրահամյանին և մի քանի օր անց նրանից ստացել է գումարը։ Բացի այդ, որոշ դեպքերում Ա.Աբրահամյանը պահանջով ներկայացել է վճարման ծառայության աշխատակից Վիգենի մոտ և նրա ներկայությամբ դեպոնենտ գումարը ստացող կենսաթո¬շակա¬ռուների փոխարեն ստորագրել վճարման ցուցակներում, քանի որ Ա.Աբրա¬¬¬¬համ¬¬յանը պատճա¬ռաբանել է, որ դա պայմանավորված է կենսաթոշակառուների ստո¬րագրություն¬ների նմանությունը հնարավորինս բացառելու անհրաժեշտութ¬յամբ։ Վիգենը չի առար¬կել, տեղե¬կացրել է, որ վճարումների ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանն իրեն այդ մասին նա¬խապես զգու¬շաց¬րել է։ Ստորագրել է ցուցակներում և Վիգենից ստացել դեպոնենտ գումարի 50 %-ը, որը փո¬խան¬ցել է Ա.Աբրահամյանին և վերջինցս ստացել ընդհանուր ել¬քագրված գումարից իր հա¬սա¬նե¬լիք բաժինը` 10 %-ը։ Բոլոր դեպքերում Ա.Աբրահամյանին ներկայաց¬ված դիմումներով կեն¬սա¬թո¬¬շա¬կա¬ռուների տվյալները վերջինս կամ գրանցել է նոթատետրում կամ համեմատել է նոթա¬տետ¬րում առկա գրառումների հետ և դրանց դիմաց նշել իր տվյալները։ Հայտնել է նաև, որ մեկ անգամ Ա.Աբրա¬համյանը հրաժարվել է ընդունել երեք կենսաթոշա¬կա¬ռուների վերաբերյալ իր ներ¬կա¬¬յաց¬րած դի¬մումները` հայտնելով, որ նրա ունեցած տվյալներով այդ քաղաքացիները մահացած են, վերստին կրկնել է պահանջը` մահացած անձանց անուններով դիմումներ չլրաց¬նելու վերա¬բերյալ։
Վերոնշյալ եղանակով իր կազմած դիմումներով 2007-2008թթ. ընթացքում ելքագրվել են 53 անձանց կենսաթոշակի դեպոնենտ գումարներ, մասնավորապես` Քանաքեռ-Զեյթուն տարածքա¬յին բաժնում հաշվառված կենսաթոշակառուներ Արամ Վարդանյանի անվամբ՝ 2008թ. հունիսին ելքագրված 812.730 ՀՀ դրամ, Մամիկոն Սարգսյանի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 633.735 ՀՀ դրամ, Հայկազ Հովհաննիսյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 794.840 ՀՀ դրամ, Դանիել Առաքելովի անվամբ՝ 2008թ. հուլիսին ելքագրված 884.242 ՀՀ դրամ, Հակոբ Հակոբյանի անվամբ՝ 2008թ. հունվարին ելքագրված 723.185 ՀՀ դրամ, Աննա Կարայանովայի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ելքագրված 783.450 ՀՀ դրամ, Վարդուշ Պետրոսյանի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ելքագրված 774.600 ՀՀ դրամ, Սեդա Ստեպանյանի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 616.515 ՀՀ դրամ, Մարիամ Աբաջյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 899.200 ՀՀ դրամ, Եվգենիա Թումանյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 807.384 ՀՀ դրամ, Արշակ Մարտոյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 734.613 ՀՀ դրամ, Մարի Թոփալյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 918.125 ՀՀ դրամ, Հայկանուշ Դարբինյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 821.986 ՀՀ դրամ, Ռուզաննա Սարգսյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 823.101 ՀՀ դրամ, Խաթուն Ղարախանյանի անվամբ՝ 2008թ. հունիսին ելքագրված 807.264 ՀՀ դրամ, Սելեմյա Հակոբջանյանի անվամբ՝ 2008թ. հունիսին ելքագրված 812.730 ՀՀ դրամ, Մարիա Սալախյանի անվամբ՝ 2008թ. օգոստոսին ելքագրված 840.134 ՀՀ դրամ, Անդրանիկ Պապանյանի անվամբ՝ 2008թ. հունվարին ելքագրված 812.567 ՀՀ դրամ, Նինա Շաքարյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 842.688 ՀՀ դրամ, Անտիկ Կարախանովի անվամբ՝ 2008թ. հուլիսին ել¬քագրված 881.767 ՀՀ դրամ, Էմմա Գրիգորյանի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 633.735 ՀՀ դրամ, Լենդրուշ Հունանյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 500.653 ՀՀ դրամ, Վեհանուշ Գեվորգյանի անվամբ՝ 2008թ. հունիսին ելքագրված 840.324 ՀՀ դրամ, Սերգեյ Հարությունյանի անվամբ՝ 2007թ. դեկտեմբերին ելքագրված 767.508 ՀՀ դրամ, Մելսիկ Բիլբուլյանի անվամբ՝ 2007թ. դեկտեմբերին ելքագրված 534.936 ՀՀ դրամ, Միխայիլ Սոլովյովի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 636.802 ՀՀ դրամ, Նինա Սարգսյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 572.260 ՀՀ դրամ, Մանուկ Կրկյաշարյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 526.505 ՀՀ դրամ, Զարմիկ Վերդյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 505.109 ՀՀ դրամ, Մանուշ Գյորգյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 858.257 ՀՀ դրամ, Արաքսյա Հակոբյանի անվամբ՝ 2007թ. հունիսին ելքագրված` 600.711 ՀՀ դրամ, Նաիրա Օսիկյանի անվամբ՝ 2008թ. փետրվա¬րին ելքագրված 776.400 ՀՀ դրամ, Ալեքսանդր Կապատարովի անվամբ՝ 2008թ. հուն¬վարին ելքագրված 733.680 ՀՀ դրամ, Վարդանուշ Դաշտոյանի անվամբ՝ 2008թ. հունվարին ելքագրված 765.000 ՀՀ դրամ, Էվելինա Տեր-Հովհաննիսյանի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ել¬քագրված 765.300 ՀՀ դրամ, Մարինա Իվոլկինայի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ելքագրված 756.400 ՀՀ դրամ, Անժելա Բեյբութի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ելքագրված 764.500 ՀՀ դրամ, Սմբատ Յաղմուրյանի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 604.200 ՀՀ դրամ, Սեդա Բոգոմոլնա¬յա¬յի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 676.911 ՀՀ դրամ, Ֆիրուզա Հովհաննիսյանի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 799.613 ՀՀ դրամ, Վասիլի Ֆրոլովի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 687.138 ՀՀ դրամ, Աբունիկ Վանալյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 793.008 ՀՀ դրամ, Հռիփսիմե Տաշյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 722.986 ՀՀ դրամ, Սիրանուշ Պետրոսյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 788.659 ՀՀ դրամ, Խաչատուր Այվազովի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 788.238 ՀՀ դրամ, Ասյա Սահակյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 788.209 ՀՀ դրամ, Մարտուն Ղազարյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 816.801 ՀՀ դրամ, Գարուշ Արշակյանի անվամբ՝ 2008թ. հունիսին ելքագրված 812.730 ՀՀ դրամ, Արմենակ Գրի¬գորյանի անվամբ՝ 2008թ. հուլիսին ելքագրված 895.400 ՀՀ դրամ, Թա¬մարա Գազիրյանի անվամբ՝ 2008թ. հուլիսին ելքագրված 882.362 ՀՀ դրամ, Մանուշակ Վերան¬¬յանի անվամբ՝ 2007թ. մարտին ելքագրված 478.074 ՀՀ դրամ, Գոհարիկ Բաղդասարյանի անվամբ՝ 2007թ. դեկտեմբերին ել¬քագրված 147.000 ՀՀ դրամ, Հենրիկ Բադասյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմ¬բերին ելքագրված 603.924 ՀՀ դրամ գումարները։
Գործով ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանը նաև նշել է, որ 2009թ. ընթացքում իր ղեկավար` Ավան և Նոր Նորք տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանի խնդրանքով այցելել է վճարումների ծառա¬յություն, ստորագրել տեսուչ Վիգեն Գևորգյանի կողմից իրեն ներկայացված վճա¬¬րային ցուցակնե¬րում ընդգրկված կենսաթոշակառուներ Ալեքսանդր Նիկողոսյանի, Ջեմմա Շախբազյանի, Աննա Ավանե¬սո¬վայի, Թադևոս Բաղիևի, Մարի Աճեմյանի, Ռոզա Կոստանյանի, Ֆաինա Մելքոնյանի տվյալների դիմաց և հեռացել, այդ անձանց անուներով դուրս գրվող ընդհա¬նուր 5.843.642 ՀՀ դրամ դեպոնենտ գումա¬րից որևէ բաժնեմաս այդ պահին և առհասարակ չի ստացել, կատարել է բացառապես իր ղեկավար Ա.Մարտի¬րոս¬յանի խնդրան¬քը։ Նշել է նաև, որ ծա¬նո¬¬թացել է դատաձեռագրաբանական թիվ 46531101 եզրա¬կացությանը, որի հետևությունների շուրջ` դիմումների և ցուցակներում առկա իր ստորագրություն¬ների վերաբերյալ որևէ առարկութ¬յուններ չունի։
Ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանն իր ցուցմունքները` Վիգեն Գևորգյանից կենսաթո¬շա¬կա¬ռուների դեպոնացված գումարների մի մասը բազմիցս ստանալու, մյուս մասը նրա մոտ թողնելու հանգամանքերի վերաբերյալ, պնդել է նաև ամբաս¬տանյալ Վ.Գևորգյա¬¬նի հետ առերես հար¬ցաքննվե¬լիս։
Գործով ամբաստանյալ Հովհաննես Գրիգորյանը Դատարանում փոփոխված վերջնական մե¬ղադրանքի շուրջ հարցաքննվելիս որևէ դիրքորոշում չհայտ¬նեց, օգտվելով լռելու իրավունքից` հրա¬¬ժարվեց ցուցմունքներ տալուց և հարցե¬րին պատաս¬խա¬նելուց։ Վերջինս որևէ դիրքոշում չհայտ¬¬¬¬նեց նաև հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքների առնչությամբ։
Գործով ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանի նախաքննա¬կան այդ ցուցմունք¬ների համաձայն` 2005թ. մայիսի 24-ից վերջինս աշխատել է Ծառայության վճարումների ծառա¬յության պետի պաշ¬տոնում և ղեկավարել Երևան, Գյումրի և Վանաձոր քա¬ղաք¬ներում իրակա¬նացվող կենսա¬թո¬շակ¬ների և սոցիալական այլ ծրագրերով նախատեսված գու¬մար¬ների վճարումները, հսկո¬ղություն իրա¬կանացրել այդ գործառույթների նկատմամբ։ Վճա¬րում¬¬ների ծառայության Երևան քաղաքի վճա¬րային խմբում իրականացվել են կասեցված կենսա¬թո¬շակների (դեպոնենտ) վճարումները, որոնք իրականացրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանը։
2005թ. Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանը զանգահարել և տեղեկացրել է, որ Հայաս¬տանից դուրս բնակվող որոշ կենսաթոշակա¬ռուների բարեկամներ նրա անունից կմոտենեն իրեն, հանձնարարել կենսաթոշակի դեպոնացված գումարները վճարել այդ անձանց, եթե գումարի մի մասը նրանք թողնեն վճարող-տեսուչի մոտ։ Այդ կերպ ՀՀ-ից բացակայող կենսաթոշակառուների հա¬¬րա¬զատներին, ծանոթ¬ներին դեպոնենտ գումարներ են վճարվել 2005 թվականից մինչև 2010թ. դեկտեմբերն ընկած ժամանա¬կահատվածում։ Դեպոնենտ գումարների վճարման վերաբերյալ դի¬մումներն ընդունել է Աշոտ Աբրա¬համյանը, որից հետո վճարումների ծառայությունում Վ.Գևորգ¬յանը կենսաթոշակառուների հարազատ¬ներին վճարել է կենսաթոշակի գումարի մի մասը։ Վճար¬ման ծա¬ռա¬յությունում պահված կենսաթոշակի գումար¬ներից յուրաքանչյուր ամիս հավաքվել է 1.000.000-ից 2.500.000 ՀՀ դրամ գումար, որը տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանից ստացել և փոխանցել է Վազգեն Խաչիկյանին, իսկ վերջինս յուրաքանչյուր ամիս իրեն տվել է 100.000-ից 200.000 ՀՀ դրամի չափով մասնաբաժին։ Իր մասնաբաժնից յուրաքանչյուր ամիս 10.000 -ից 40.000 ՀՀ դրամ տվել է Վիգեն Գևորգյանին։
Կոնկրետ թոշակառուի անվամբ դեպոնենտ գումար վճարելու անհրաժեշտության մասին յուրա¬քանչյուր անգամ իրեն տեղեկացրել է կամ Վ.Խաչիկյանը կամ Ա.Աբրահամյանը։ Եթե վեր¬ջինս էր դիմում կենսաթոշակառուի բարեկամին կամ ծանոթին դեպոնենտի գումարը վճարելու հարցով, լրացուցիչ այդ հանգամանքը հեռախոսային զրույցով կամ անձամբ նրան աշխատա¬սեն¬յակում հանդիպելով` ճշտել է Վ.Խաչիկյանից, վճարումը կատարել վերջինիս բանավոր հաս¬տա¬տումը ստանալուց հետո։ Եղել են դեպ¬քեր, որ կենսաթոշակառուի անունից դեպոնենտ գումար ստանալու խնդրանքով անմիջականորեն դիմել են իրեն, ինչը համաձայնեցրել է Վ.Խաչիկ¬յանի հետ և թույլտվություն ստանալով` կատարել են վճարում։ Այդ դեպքերի մասին տեղեկացրել է նաև Ա.Աբրահամյանին, սակայն թե վերջինս իր ասածն անմիջականորեն Վ.Խաչիկյանից ճշտել է, թե`ոչ, տեղյակ չէ։
2008թ. հունվարից հուլիսն ընկած ժամանակահատվածում մի քանի անգամ Վ.Գևորգյանը, գալով իր աշխատասենյակ, տեղեկացրել է, որ Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Արթուր Սուքիասյանը ներկայացել է իր մոտ կենսաթոշակառուների դեպոնենտ գու¬մար¬ները նրանց փոխա¬րեն ստանալու նպատակով և հայտնել, որ ղեկավարությունը տեղյակ է դրա¬նից։ Ինքը խոսել է Աշոտ Աբրահամյանի ու Վազգեն Խաչիկյանի հետ, հավաստիացել, որ նրանք, իրոք, տեղյակ են, որից հետո միայն թույլատրել է Վ.Գևորգյանին կատարել վճարումներ։ Յուրա¬քանչ¬յուր դեպքում Ա.Սուքիաս¬յանը ստացել է դեպոնենտ գումարի կեսը, իսկ վճարումների ծա¬ռա¬յությու¬նում թողած մյուս կեսը Վ.Գևորգյա¬նից ստացել և Ա.Աբրահամյանի միջոցով փոխան¬ցել է Վ.Խա¬չիկ¬յանին։ Նշել է նաև, որ տեղեկություն չի ունեցել, որ Ա.Սուքիասյանի ներկայացրած վճա¬րային այդ ցուցակներում ընդգրկված են եղել նաև մահա¬ցած կենսաթոշակառուներ։
2010թ. մայիսի վերջերին Վ.Խաչիկյանը տեղեկացրել է, որ Ծառայությունում իրակա¬նաց¬վող ստու¬գումների ընթացքում ծագած խնդիրներ կարգավորելու համար գումար է անհրա¬ժեշտ, որի մի մասն ապահովվել է Արաբկիրի տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիս¬յանի և Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանի կողմից դեպոնենտ գումար¬ներ ելքագրելու միջոցով, սակայն այդ գումարները բավարար չեն «հարցերը կարգավո¬րելու» համար։ Վ.Խաչիկյանը հանձնարարել է գումար տրամադրել իր ղեկավարած վճարումների ծառա¬յության դրամարկղից` ելքագրվող գումարը հաշվետվություն¬ներում ցույց տալով որպես դրա¬մարկղային մնացորդ։ Հրաժարվել է` պատճառաբանելով, որ գումարի ելքագրումն անհրա¬ժեշտ է հիմ¬նավորել ֆինանսական համապատասխան փաստաթղթերով։ Որոշ ժամանակ անց Վ.Խաչիկ¬յանը կանչել և տեղեկացրել է, որ հանձնարարել է Արաբկիրի տարածքային բաժնի պետ Հովհան¬նես Հովհաննիսյանին, Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժնի պետ Արամ Մար¬տի¬րոս¬յանին, Էրեբունի և Նուբարաշենի տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին և Շենգավիթի տա¬րած¬քային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանին կազմել դեպոնենտ գումարների վճարային ցու¬ցակ¬ներ, որոնք ներկայացվելու են իրեն։ Վ.Խաչիկյանը հանձնարարել է վճարային այդ ցուցակ¬ների հիման վրա ելքագրվող գումարները ստանալ և հանձնել նրան։
Իր աշխատասենյակ է կանչել և Վ.Խաչիկյանի հանձնարարության մասին հայտնել Վիգեն Գևորգյա¬նին, միաժամանակ հանձնարարել, որ վերջինս հիշյալ վճարային ցուցակներում «վճա¬րողի» սյունակում չստորագրի, քանի որ այդ ցուցակները հանդիսանալու են գումարների ել¬քագրման փաս¬տաթղթային հիմքերը։ 2010թ. սեպտեմբերին և հոկտեմբերին հիշյալ տարած¬քային բաժինների պետերը կազմել և վճարումների ծառայություն են ներկայացրել դեպոնենտ գումար¬ների վճարային ցուցակներ, որոնց հիման վրա Վ.Գևորգյանը ստացել և իրեն է փոխանցել անհիմն ելքագրված դեպոնենտ գումարները, որոնք, Վ.Խաչիկյանի հանձնարարականին համապատաս¬խան, հանձնել է նրան։ Բացառությամբ Շենգա¬վիթի տարածքային բաժնի պետ Ս. Էլբակյանի ներկայացրած ցուցակների` մյուս տարածքների վճարման ցուցակները ներկայացվել են կենսա¬թո¬շակառուների անվան դիմաց առկա ստորագրություն¬ներով։ Գումարները ելքագրելուց և Վ.Խա¬չիկ¬յա¬նին փոխանցելուց հետո ցուցակ¬ները Վ.Գևորգյանի ներկայությամբ հանձնել է Ս.Էլբակյա¬նին` կենսաթոշակառուների անվան դիմաց ստորագրություններ կատա¬րելու և այդ վիճակում ցու¬ցակ¬¬ներն իրենց վերադարձնելու պահանջով, սակայն վերջինս, ստանալով ցու¬ցակները, դրանք այլևս չի վերադարձրել։ Նշել է նաև, որ բացի այդ ցուցակներից նույն ժամանա¬կահատվածում եղել են նաև դեպոնենտի վճարման այլ (օրինական) ցուցակներ, որոնք հիմնականում եղել են առանձին էջերի վրա, յուրաքանչյուր տարածքային բաժնի պետ իմացել է, թե որ ցուցակն է օրի¬նական, որը` անհիմն ելքագրվածը։
2012թ. ապրիլի 4-ին` 15։30-ից 16։35-ն ընկած ժամանակահատվածում գործով ամբաս¬տան¬յալ Սարգիս Սարգսյանի հետ իրականացված առերեսման ժամանակ Հ.Գրիգորյանն ընդու¬նել է, որ 2010թ. հոկ¬տեմ¬բերին` վճարման ցուցակներն իրեն հանձնելուց և գումարները ելքագրելուց օրեր անց, Վ.Խաչիկյանի հանձնարա¬րությամբ Սարգիս Սարգսյանին իր աշխա¬տա¬սենյակում, որպես մաս¬նաբաժին, տվել է ել¬քագրված գումարից 1.500.000 ՀՀ դրամ։
Գործով ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանը նաև նշել է, որ 2011թ. կեսերին Հովհաննես Հովհան¬նիսյանի հետ կայացած հանդիպման ժամանակ նրանից տեղեկացել է, որ որպես հիշյալ գումար¬ների վերադարձման երաշխիք` Վազգեն Խաչիկյանը նրան է տվել 90.000.000 ՀՀ դրամի պար¬տա¬վորագիր։
Ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանը նախաքննական վերոնշյալ ցուցմունքները հստակեցրել և պնդել է նաև գործով ամբաստանյալ Սամվել Էլբակյանի հետ առերես հարցաքննվելիս։
Գործով ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանը Դատարանում փոփոխված վերջնական մե¬ղադրանքի շուրջ հարցանքնվելիս որևէ դիր¬քորոշում չհայտ¬նեց, օգտվելով դատավարական իրա¬վունքից` հրաժարվեց ցուցմունքներ տալուց և հար¬ցերին պա¬տաս¬խանելուց` նշելով, որ չի առար¬կում նախաքննական ցուց¬մունքները հրապա¬րակելուն, թեև դրանք բովան¬դակում են իր հետ առե¬րես հարցաքննված գործով մյուս ամբաստան¬յալներ Աշոտ Աբրահամյանի, Սարգիս Սարգսյանի, Սամվել Էլբեկյանի և Հովհաննես Հովհաննիս¬յանի` նրան «մեր¬կացնող» վերո¬շա¬րադրյալ ցուց¬մունք¬ները հերքող, մերկապարանոց հայ¬տա¬րա¬րություններ։ Այնուամենայնիվ, մե¬ղադրողի միջնոր¬դությամբ Դատարանում հրապարակվեց և հե¬տազոտվեց Ծառայության գործա¬ռույթ¬ներին և որ¬պես դրա ղեկավար` Վազգեն Խաչիկյանի լիազո¬րութ¬յուններին (իրավունք¬ներին և պարտակա¬նություններին) վերաբերող վերջինիս նա¬խաքննա¬կան ցուցմունքները։ Դատական քննության ա¬վար¬¬տական փուլում խնդրեց դադարեցնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով իր նկատ¬մամբ հա¬րուցված քրեական հետապնդումը՝ քրեական պա¬տաս¬¬խա¬նատվության ենթարկելու վաղե¬մության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալների մեղավորության վերաբերյալ հետևության (դատաքննությամբ հաս¬տատ¬ված հանգամանքների համատեքստում) հանգեց նրանց վերոնշյալ ցուցմունքները հետևյալ ապացույցների հետ համադրելու, ստուգելու և գնահատելու արդյունքներով.
Գործով ամբաստանյալ Վահագն Խաչատրյանի բնակարանի խուզարկության արձա¬նագրությամբ, համաձայն որի` Երևան քաղաքի Կ.Ուլնեցու փողոցի 66-րդ շենքի 57 հասեցում 2011թ. հունիսի 15-ին կա¬տարված քննչական այդ գործողության արդյունքներով հայտնաբերվել և առգրավվել են` կեն¬սա¬թոշակառուների վերաբերյալ ֆայլեր պարունակող «Տոշիբա» մակնիշի «Serial N.39624108Q» հա¬մարի և «Դելլ» մակնիշի «CN-OJF240-48643-6AD-2939» համարի դյու¬րա¬կիր հա¬մա¬կարգիչները, որոնք փաթեթա¬վորվել են առանձին-առանձին, համարակալվել համա¬պա¬¬տաս¬¬խանաբար` «1» և «2» համարով և կնքվել ծրարների համար նախատեսված 7/1 կնի¬քով։ Նույն արձանագրության համաձայն` դրա ընթացքի և արդյունքների վերաբերյալ մասնա¬կից¬ների, այդ թվում` բնակարանի սեփականատեր Վ.Խաչատրյա¬նի կողմից որևէ դիտողութ¬յուն¬ներ չեն եղել։
Գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի բնակարանի խուզարկությամբ առգրավված վե¬րոնշյալ «Դելլ» և «Տոշիբա» տեսակի դյուրակիր համակարգիչների զննման արձա¬նագրությամբ, հա¬մաձայն որի` 2011թ. հունիսի 30-ին կատարված քննչական այդ գործողության ընթացքում հա¬մա¬կարգչային բնա¬գավառի մասնագետ Անդրանիկ Ղուկասյանի օգնութ¬յամբ հայտնաբերվել է «duduk.els» ֆայլը (սույն դատական ակտում հիշատակվում է նաև «Դուդուկ» անվամբ), որը բո¬վան¬դակում է տվյալներ կենսաթոշակա¬ռուների, գումարային տվյալների, մահվան ամ¬սաթվե¬¬րի վե¬րա¬բերյալ, ինչպես նաև` նշագրումներ լատիներեն և հայերեն տառադար¬ձություններով։ Նշված ֆայ¬լում առկա անձնագրային տվյալների վերաբեր¬յալ տեղեկատվությունը համադրվել է ՍԱՊԾ կենսաթոշակառուների շտեմարանի 2009-2010թթ. կենսաթոշակառուների տվյալ¬ների հետ, որի արդյունքներով պարզվել և արձանագրվել է անհամապատասախանություն. ֆայլի գրառումներում առան¬ձին կեսաթոշակառուների վերաբերյալ առկա են վճարված գումար¬ների մասին գրան¬ցում¬ներ, որոնք բացակայում են նույն կենսաթոշակառուների վերա¬բերյալ շտե¬մա¬րանում կամ թեև ֆայ¬լում առկա են, սակայն չեն համապա¬տասխանում շտեմա¬րանի գումա¬րա¬յին տվյալ¬ներին։ Տվյալ քննչական գործողության ընթացքում կատարված վերոնշյալ հա¬մադրման արդյունք¬ներով ձևա¬վորվել է «duduk-1» ֆայլը։
Գործով ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամյանի աշխատասենյակի խուզարկության ար¬ձանագրությամբ, համաձայն որի` ՀՀ սոցիալական ապահովության նախարարության վարչա¬կան շենքի թիվ 450 սենյակում 2011թ. հունիսի 15-ին իրականացված այդ քննչական գործողության ըն¬թացքում և արդյունքներով հայտ¬նաբերվել և առգրավվել են նաև`
1. «ՀՀ սոցիալական ապահովության պետական հիմնադրամ» տպագիր գրառումով նոթա¬տետրը, որի մեջ 1-ից 17-րդ և վերջին թերթերում ձեռագիր տեսքով լրացված են քաղաքացիների անուն - ազգա¬նուններ, հեռախոսահամարներ, առկա են նաև թվաբանական հաշվարկներ,
2. շագանակագույն կազմով նոթատետրը, որի 1-ից 7 թերթերի վրա ձեռագիր եղանակով կատարված են քաղաքացիների ազգանուններ, առկա է թվաբանական հաշվարկ։ Երեք քաղաքա¬ցիների ա¬նուն¬¬ներ և թվաբանական հաշվարկ առկա է նաև նույն նոթատետրի նախավերջին թեր¬թում։
Գործով ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի աշխատասենյակի խուզարկությամբ հայտ¬նա¬բերված վերոնշյալ երկու նոթատետրերի զննման արձանագրությամբ, համաձայն որի` 2011թ. հու¬նիսի 20-ին կատարված այդ քննչական գործողության ընթացքում և արդյունքներով առավել ման¬րամասն նկա¬րագրվել և անհատակա¬նաց¬վել են դրանք` նոթատետրից յուրաքանչյուրում առկա գրառումների տես¬անկյունով` դրանով իսկ բացառելով նոթատետերը փոխելու կամ հավելյալ գրառումներ կա¬տա¬րելու հնարավորությունը, մասնավորապես` պարզվել և արձանագրվել է, որ՝
ա. շագանակագույն կազմով նոթատետրի գրառումները վերաբերում են (թվագրված են) 2005-2006 թվականներին, խմբագրված են ըստ ամիսների, նշված են ընդհանուր 152 անձանց անուն¬¬ներ։ Այդ նոթատետրի 3-րդ թերթի վերջնամասում առկա է թվաբանական հաշվարկ։ Նման հաշ¬¬վարկ առկա է նաև նախավերջին թեր¬թում, որտեղ բացի դրանից հիշատակված են նաև երեք ան¬ձանց տվյալներ։
բ. «ՀՀ սոցիալական ապահովության պետական հիմնադրամ», «Կենսաթոշակային և սոցիալական հիմնադրամի միջազգային ասոցիացիա», կազմի վրա այլ տպագիր գրառումներ բո¬վանդակող նոթատետրի մեջ առկա գրառումները վերաբերում են (թվագրված են) 2006-2007 թվա¬կան¬¬ներին, խմբագրված են ըստ ամիսների, պարունակում են 218 անձանց անուն-ազգանուն և հայրանուն, ինչպես նաև թվաբանական հաշվարկներ։ Նոթատետրի կազմի հետևում և վերջին թերթում առկա են անձանց տվյալներ և թվաբանական հաշվարկներ։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերի առկայությամբ և դրանց զննման արդյունքներով (արձանագրությամբ), համաձայն որոնց`
- Ծառայության աշխատակազմի կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագ¬րերի վարչության պետ, գործով ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամյանի աշխատասենյակից խու¬զար¬¬¬կությամբ առգրավ¬¬¬ված նրա երկու նոթատետրերում վերջինս ձեռագիր նշումներ է կատա¬րել այն կենսաթոշակառուների վերաբերյալ, որոնց դեպոնացված կենսաթոշակի գումարները 2005-2007թթ. ընթացքում անհիմն ելքագրվել և հափշտակվել են։ Յուրաքանչյուր կենսաթո¬շա¬կա¬ռուի անվան-ազգանվան և հայրանվան դիմաց գրառված է նաև Ծառայության տարած¬¬քային բաժնում կամ կենտրոնական մարմնում պաշտոն զբաղեցրած համապատասխան անձի տվյալները, այդ թվում՝ նշված են Հովիկի (ըստ դա¬տաքննութ¬յանը արդյունքների` Հովհաննես Գրիգորյանի, Վա¬հա¬գի (ըստ դա¬տաքննության արդյունքների` Վահագն Խաչատրյանի) կամ «Նախա¬գահի» (ըստ դա¬¬տաքննության արդյունքների` Վազգեն Խաչիկյանի) անունները։
- Ծառայության աշխատակազմի տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալա¬կան ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ, գործով ամբաստանյալ Վահագն Խաչատրյանի բնակարանից 2011թ. հունիսի 15-ին կատարված խուզարկությամբ առգրավված «Դելլ» տեսակի համակարգչով, դրանում առկա 2007-2008թթ. անհիմն ելքագրված և հափշտակված կենսաթոշակի գումարների վճարումների և կենսաթոշակառուների տվյալները պա¬րունակող «Դուդուկ» անվամբ ֆայլով (զննվել, համակարգչով արտատպվել և սկավառակային տեսքով կցվել է գործին), որում էլեկտրոնային տարբերակով, աղյուսակի տեսքով նշումներ են առ¬կա այն կենսաթոշա¬կառուների վերաբերյալ, որոնց դեպոնացված կենսաթոշակների գումար¬ները վերոնշյալ ժամանակահատ¬վա¬ծում անհիմն ելքագրվել և հափշտակվել են։ «Դուդուկ» ֆայլը պայ¬մանական հապավումներով տվյալներ է բովանդակում նաև այդ կենսաթոշակառուների դեպո¬նաց¬ված գումարները ստանալուն և հափշտակելուն մասնակցած, սույն գործով ամբաստանվող ան¬ձանց վերա¬բեր¬յալ, մասնավորապես, ըստ դա¬տաքննության արդյունքների` ֆայլում հիշա¬տակ¬ված «arm» նշագրման տակ գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանն ի նկատի է ունեցել Արմեն Խա¬չատրյանին, «b» նշագրման տակ` Բագրատ Մու¬¬րադյանին, «sa» նշագրման տակ` Արթուր Սու¬քիաս¬յանին։ Ֆայլում «ab» նշագրումով կենսաթո¬շա¬¬¬կա¬ռուների տվյալները, ըստ դա¬տաքննության արդյունքների, Վ.Խա¬չատրյա¬նին տրամադրել է գործով ամբաստանյալ Աշոտ Աբ¬րա¬համ¬յանը` դի¬մում¬ներ լրացնելու հա¬մար, իսկ «n» նշագրումով կենսաթոշա¬կա¬ռու¬ների ան¬վամբ դիմումներն ամ¬բաս¬¬տանյալ Վ.Խա¬չատրյա¬¬նը լրաց¬րել է անձամբ` գումարները ստանալով գործով ամբաստան¬յալներ Բագ¬րատ Մուրադյանի և Արմեն Խա¬չատրյանի միջո¬ցով։
Դատարանը գտնում է, որ «Դելլ» տեսակի «CN-OJF240-48643-6AD-2939» գործարանային համարի դյուրակիր համակարգիչը բովանդակում է իրեղեն ապացույց ճանաչելու համար անհրա¬ժեշտ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 115-րդ հոդվածով թվարկված հատ¬կա¬նիշներ, հետևաբար` ղեկավարվելով նույն հոդվածի 2-րդ մասի պահանջ¬ներով, խորհրդակցական սենյա¬կում քննարկելով դատաքննության ավարտական փուլում մեղադրողի հարուցած և լուծումն հե¬տաձգված նույնաբովանդակ միջնորդությունը, «Դուդուկ» ֆայլը ճանաչում է որպես իրեղեն ապա¬ցույց և դնում կայացրած սույն դա¬տավճռի հիմքում։ Նման հետևության հանգելիս Դատարանը հաշվի է առնում այն, որ մինչդատական վարույթի ընթացքում «Դելլ» տեսակի դյուրակիր համա¬կարգիչը ձեռք է բերվել լիազորված սուբյեկտի կողմից, օրենքով սահմանված աղբյուրից, դատա¬վա¬րական կարգի պահպանմամբ և ձևակերպմամբ, մանրամասն նկարագրվել և կնքվել է, զննվել և անհատականացվել է, իսկ մինչդատական վարույթի ավարտից հետո՝ քրեական գործին կից փա¬թեթա¬վորված և կնքված վիճակում ուղարկվել է Դատարան, որտեղ կողմերի մաս¬նակցութ¬յամբ մասնագետի օգնությամբ վերստին զննվել է, որի ընթացքում «Դելլ» տեսակի դյու¬րակիր համա¬կարգչի փաթեթա¬վորման խախ¬տումներ չեն հայտնաբերվել։
Թեև մինչդատական վարույթի ընթացքում 2011թ. հունիսի 30-ին կատարված նույն քննչա¬կան գործողության ընթացքում «Տոշիբա» և «Դելլ» տեսակի համակարգիչները զննվել են համա¬կարգչային բնագավառի մասնագետ Անդրանիկ Ղուկասյանի մասնակցությամբ և «Դուդուկ» ֆայլը պարունակող «Դելլ» համակարգչի փոխարեն թյուրիմա¬ցաբար որպես իրեղեն ապացույց է ճանաչվել «Տոշիբա» տեսակի դյուրակիր համակարգիչը, սակայն այն իրականում ապացու¬ցո¬ղական արժեք ներկայացնող փաստական տվյալներ չի բովանդակում, վերաբերելի ապացույց չէ, հետևաբար` «Տոշիբա» տեսակի դյուրակիր համակարգիչը հանում է դատավճռի հիմքում դրվող ապացույցների կազմից և տնօրինում որպես ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանին պատկանող գույք։
Փաստաթղթերի զննման արձանագրությամբ, համաձայն որի` համակարգչային բնագա¬վառի մասնագետ Անդրանիկ Ղուկասյանի աջակցությամբ 2012թ. դեկտեմբերի 22-ին կա¬տար¬¬ված քննչական այդ գործո¬ղության ընթացքում զննվել են Ա.Աբրահամյանի աշխատասեն¬յակի խուզար¬կությամբ հայտ¬նաբերված երկու նոթատետրերի` կենսաթոշակառուներին վերաբեր¬վող գրառում¬ները, որոնք նախ` վերածվել են էլեկտրոնային տարբերակի, ապա` համադրվել Ծառայության տա¬րած¬¬քային բաժինների կենսաթոշակային տվյալների շտեմարանների հետ։ Յուրա¬քանչ¬յուր կենսաթոշակառուի վերաբերյալ արդեն ամփոփ տվյալները համակարգչային ծրագ¬րի (շտեմա¬րանային հարցումների) միջոցով մուտքագրվել և համադրվել են Վ.Խաչատրյանի դյուրակիր հա¬մա¬կարգչում հայտնաբերված «Դուդուկ» ֆայլում առկա կենսաթոշակա¬ռուների տվյալ¬ների հետ, «Դուդուկ» ֆայլի առաջին սյունակում ձևավորվել են համընկնող տվյալների բո¬վան¬¬դակող «bloknot-1» և «bloknot-2» նշագրումներով ֆայլեր։ «bloknot-1» և «bloknot-2» ֆայլերը, ինչ¬պես նաև վերջ¬նական համադրման արդյունքում ստեղծված «Դուդ-բլոկնոտ» ֆայլը նույն քննչա¬կան գործո¬ղության ընթացքում համակարգչային ծրագրի միջոցով ձայ¬նագրվել է էլեկտրոնային սկա¬¬վառակի վրա, որը կցվել է զննման արձանագրությանը (այսինքն՝ նաև քրեական գործին)։
Կասեցված (դադարեցված) կենսաթոշակի գումարների վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ կենսաթոշա¬կառուների դիմումների և դեպոնացված գումարները ստանալու վերաբերյալ վճա¬րա¬յին ցուցակ¬ների առկայությամբ և դրանց զննության արձանագրություններով, մասնա¬վո¬րապես`
ա) 81 կենսաթոշակառուների անվամբ կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ Ծառայությունից 2011թ. նոյեմբերի 8-ին առգրավված կեղծ, այսինքն` իրական կենսաթոշա¬կառուների կողմից չգրառված և չստորագրված դիմումներով, ինչպես նաև ՀՀ ազգային արխիվից 2011թ. նոյեմբերի 11-ին և 16-ին, դեկտեմբերի 1-ին, 8-ին և 13-ին առգրավված՝ 101 կենսաթոշա¬կառուների անվամբ կազմված վճարային ցուցակներով,
բ) 50 կենսաթոշակառուների անվամբ կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճա¬րումը վերսկսելու վերաբերյալ Ծառայությունից առգրավված` գործով ամբաստանյալ Արթուր Սու¬քիաս¬յանի կազմած (կեղծած) դիմումներով, ՀՀ ազգային արխիվից առգրավված` Քանաքեռ-Զեյթունի տա¬¬¬րածքային բաժնում հաշվառված 51 կենսաթո¬շակառու¬ների վճարային ցուցակ¬ներով, (վե¬րոնշյալ փաստաթղթերը ներկայացվել են դատաձեռագրաբա¬նական փորձաքննութ¬յան, որի 2012թ. օգոստոսի 28-ին ստացված թիվ 46531101 եզրակացության համաձայն` դրանցում առկա գրա¬¬¬¬¬¬ռումները, այդ թվում` կենսաթոշակառուների անունից կատարված ստո¬րագ¬րություն¬ները (վե¬րա¬¬¬պա¬հումները կներկայացվեն ստորև) կա¬տա¬րել է գործով ամ¬բաս¬տանյալ Արթուր Սուքիաս¬յանը),
գ) 7 կենսաթոշակառուների, մասնավորապես՝ Ալեքսանդր Նիկողոսյանի անվամբ 812.884 ՀՀ դրամ, Ջեմմա Շախբազյանի անվամբ 791.799 ՀՀ դրամ, Աննա Ավանեսովայի անվամբ 951.441 ՀՀ դրամ, Թադևոս Բաղիևի անվամբ 540.600 ՀՀ դրամ, Մարի Աճեմյանի ան¬վամբ 821.978 ՀՀ դրամ, Ռոզա Կոստանյանի անվամբ 977.448 ՀՀ դրամ, Ֆաինա Մելքոնյանի անվամբ 947.492 ՀՀ դրամ գումարներ ստանալու կապակցությամբ կազմված, նրանց փոխարեն Ավան և Նոր Նորքի տա¬րածքային բաժնի պետի տեղակալ Արթուր Սուքիասյանի ստորագրած (կեղծած) դեպոնացված գու¬մարները ստանալու վերա¬բերյալ վճարային ցուցակներով, որոնք առգրավվել են ՀՀ ազ¬գային արխիվից,
դ) 24 կենսաթոշակառուների անվամբ կազմված, ՀՀ ազգային արխիվից առգրավված` Արաբկիրի տարածքային բաժնում հաշվառված կենսաթոշակառուների դեպոնացված գումար¬ները ստանալու վերաբերյալ կեղծ վճարային ցուցակներով։
Վերոնշյալ դիմումների և վճա¬րային ցուցակների պատրաստմամբ, կեղծմամբ և ընթացք տալու եղանակով է հնարավոր դարձել թոշակառուներին վճարելու հիմնավորմամբ պետական բյուջեից ստանալ համապատաս¬խան գումարները, հափշտակել դրանք, ապա փաս¬տաթղթա¬վորել (ստեղծել հիմքեր) թոշակա¬ռուների կողմից իբր այդ գումարներ ստանալու վերա¬բերյալ` տևական ժամանակ կենսաթոշակների դեպոնացված գումարների յուրացման փաստերը թաքցնելու և չբա¬ցա¬հայտ¬վելու նպատակով։
Դատաձեռագրաբանական փորձաքննության 2012թ. օգոստոսի 28-ի թիվ 46531101 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝
- կենսաթոշակառուներ Սերգեյ Հարությունյանի անվամբ 17.12.2007թ., Մելսիկ Բիլբուլյանի անվամբ 17.12.2007թ., Միխայիլ Սոլովյովի անվամբ 31.10.2007թ., Նինա Սարգսյանի անվամբ 31.10.2007թ., Մանուկ Կրկյաշարյանի անվամբ 15.11.2007թ., Զարմիկ Վերդյանի անվամբ 15.11.2007թ., Մանուշ Գյորգյանի անվամբ 22.11.2007թ., Արաքսյա Հակոբյանի անվամբ 07.06.2007թ, լրացված դեպոնացված գումարները ստանալու վերաբերյալ դիմումների ձեռագիր գրա¬¬ռումները, ինչպես նաև՝
- Արա¬մ Վարդան¬յա¬նի անվամբ 06.06.2006թ., Վեհանուշ Գևորգյանի անվամբ 09.06.2006թ., Նինա Օսիկյանի անվամբ 07.01.2008թ., Ալեքսանդր Կապատարովի անվամբ 17.01.2008թ., Վարդանու¬շ Դաշտոյանի անվամբ 17.01.2008թ., Էվելինա Տեր-Հովհաննիսյանի ան¬վամբ 30.01.2008թ., Մարինա Իվոլկինայի անվամբ 30.01.2008թ., Անժելա Բեյբութի անվամբ 06.02.2008թ., Սմբատ Յաղ¬մուր¬յա¬նի անվամբ 25.02.2008թ., Սեդա Բոգոմոլնայայի անվամբ 07.03.2008թ., Մամի¬կոն Սարգսյանի անվամբ 07.03.2008թ., Ֆիրուզա Հովհաննիսյանի անվամբ 07.03.2008թ., Վասիլի Ֆլորովի անվամբ 07.03.2008թ., Աբունիկ Վանալյանի անվամբ 07.04.2008թ., Հռիփսիմե Տաշ¬յանի անվամբ 07.04.2008թ., Սիրա¬նուշ Պետրոսյանի անվամբ 28.04.2008թ., Խաչատուր Այվազովի անվամբ 13.05.2008թ., Ասյա Սահակ¬յա¬նի անվամբ 13.05.2008թ., Մար¬տի¬ն Ղազարյանի անվամբ 13.05.2008թ., Հայկազ Հովհաննիսյանի անվամբ 13.05.2008թ., Գարուշ Արշակյանի անվամբ 10.06.0?թ., Արմե¬նակ Գրիգորյանի անվամբ 23.06.2008թ., Դանիել Ա¬ռա¬քելովի անվամբ 23.06.2008թ., Թամարա Գազիրյանի անվամբ 24.06.2008թ., Հակոբ Հակոբ¬յանի անվամբ 07.01.2008թ., Աննա Կարա¬յա¬նո¬վայի անվամբ 30.01.2008թ., Վարդուշ Պետրոսյանի անվամբ 30.01.2008թ., Սեդա Ստեփան¬յանի անվամբ 25.01.2008թ., Մարիամ Աբաջյանի անվամբ 21.03.2008թ., Եվգենիա Թումանյանի անվամբ 21.03.2008թ., Արշակ Մարտոյանի անվամբ 21.03.2008թ., Մարի Թոփալյանի անվամբ 25.04.2008թ., Հայկանուշ Ղարիբ¬յա¬նի անվամբ 25.04.2008թ., Ռուզաննա Սարգսյանի անվամբ 13.05.2008թ., Խաթուն Ղարախանյանի անվամբ 26.05.2008թ., Սելեմյա Հակոբ¬ջան¬յա¬նի անվամբ 23.05.2008թ., Մարիա Սալախյանի անվամբ 12.08.2008թ., Անդրանիկ Պա¬պան¬յանի անվամբ 07.01.2008թ., Նի¬նա Շաքարյանի անվամբ 04.04.2008թ. և Անտիկ Կարախանովի անվամբ 20.06.2008թ. լրաց¬ված դեպոնացված գումարները ստանալու վերաբերյալ դիմումների ձեռագիր գրառումները կատարվել են գործով ամբաստանյալ Արթուր Սու¬քիասյանի կողմից։
Արթուր Սուքիասյանի կողմից են կատարվել հետևյալ դիմումներում առկա ստո¬րագրությունները՝
Վարդուշ Պետրոսյանի ան¬վամբ լրացված 30.01.08թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դիմո¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամ¬սաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը,
Սեդա Ստեփանյանի անվամբ 25.02.08թ. լրացված դիմումի ներքևի հատվածում` «Դիմո¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամսաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը,
Արամ Վարդանյանի անվամբ լրացված 06.06.06թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դիմողի ստո¬րա¬գրությունը, ամսաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորագրությունը,
Թամարա Գազիրյանի անվամբ լրացված 24.06.08թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամսաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը,
Մանուշ Գյորգյանի ան¬վամբ լրացված 22.11.07թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամ¬սաթիվը» տողագծի վրա առկա ստո¬րա¬գրու¬թյու¬¬նը,
Դանիել Առաքելովի ան¬վամբ լրացված 23.06.08թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամ¬սա¬թիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը,
Գարուշ Արշակյանի ան¬վամբ լրացված 10.06.0?թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամ¬սաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը,
Մարտին Ղազարյանի ան¬վամբ լրացված 13.05.08թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամ¬սաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը,
Սեդա Բոգոմոլնայայի անվամբ լրացված 07.03.08թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րագրությունը, ամսաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրությու¬¬նը,
Մանուշակ Վերանյանի անվամբ լրացված 26.02.07թ. դիմումի ներքևի հատ¬վածում «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամսաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը։
Նույն եզրակացության համաձայն՝ Արթուր Սուքիասյանի կողմից են կատարվել հետևյալ վճարման ցուցակներում առկա հետևյալ ստորագրությունները՝
2008թ. հունվար ամսվա կենսաթո¬շակ¬ների վճար¬ման ցուցակ¬ում «Դաշտոյան Վար¬դուշ» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬րա¬գրու¬թյու¬¬նը,
2008թ. փետրվար ամսվա կենսա¬թոշակների վճարման ցուցակ¬ում «Բեյբութ Անժելա» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬րա¬գրու¬թյու¬¬նը,
2008թ. մայիս ամսվա կենսաթո¬շակ¬ների վճար¬ման ցուցակ¬ում «Պետրոսյան Սիրանուշ» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬րա¬գրու¬թյու¬¬նը։
2008թ. մայիս ամսվա կենսաթո¬շակների վճար¬ման ցուցակ¬ում «Այվազով Խաչատուր» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬րա¬գրու¬թյու¬¬նը,
2008թ. ապրիլ ամսվա կենսաթո¬շակ¬ների վճար¬ման ցուցակ¬ում «Թումանյան Եվգենյա» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬րա¬գ¬րու¬թյու¬¬նը,
2008թ. ապրիլ ամսվա կենսաթո¬շակների վճար¬ման ցուցակ¬ում «Աբաջյան Մարիամ» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬րա¬գ¬րու¬թյու¬¬նը,
2008թ. մարտ ամսվա կենսաթո¬շակների վճար¬ման ցուցակ¬ում «Ֆրոլով Վասիլի» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬րա¬գ¬րու¬թյու¬¬նը,
2007թ. մարտ ամսվա կենսաթո¬շակ¬ների վճարման ցուցակում «Վերանյան Մանուշակ» ազգանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը,
2009թ. սեպտեմբեր ամսվա կենսա¬թո¬¬շակների վճարման ցուցակում «Ավա¬նեսովա Աննա» ազգանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունա¬կում առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը,
2009թ. մայիս ամսվա կենսա¬թո¬շակ¬ների վճարման ցուցակում «Մելքոնյան Ֆաինա» ազգանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյու¬¬նա¬կում առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը,
2007թ. նոյեմբեր ամսվա կենսա¬թո¬շակների վճարման թվով 7 ցուցակ¬նե¬րում «Բադասյան Հենրիկ», «Վերդյան Զար¬միկ», «Սարգսյան Նինա», «Կրկյա¬շարյան Մանուկ», «Սոլովյով Մի¬խայիլ», «Բիլբուլյան Մելսիկ», «Հարությունյան Սերգեյ» ազգանուն-անունների դի¬¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյու¬¬նա¬կներում առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նները։
Փորձաքննությանը տրամադրված 06.06.06թ. Արամ Վարդանյանի ան¬վամբ լրացված դիմումի ներքևի հատվածում` «Դիմողի ստորագրությունը, ամ¬սա¬թիվը» տողագծի վրա առկա ստո¬րա¬գրու¬թյու¬նը և 2008թ. հունիս ամսվա կենսա¬թո¬շակների վճար¬ման ցուցակում «Վարդանով Արամ» ազգանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյու¬¬նա¬կում առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը կատարվել են միևնույն անձի կողմից։
Նույն եզրակացության համաձայն՝ հավանաբար, Արթուր Սուքիասյանի կողմից են կա¬տար¬վել հետևյալ դիմումներում առկա ստորագրությունները՝
Հակոբ Հակոբյանի ան¬վամբ լրացված 07.01.08թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դիմողի ստորագրությունը, ամ¬սա¬թիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬նը,
Եվգենիա Թումանյանի անվամբ լրացված 21.03.08թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դիմո¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամսաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը,
Հայկանուշ Ղարիբյանի անվամբ լրացված 25.04.08թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամսաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը,
Սելեմյա Հակոբջանյանի անվամբ լրացված 23.05.08թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամսաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը,
Արաքսյա Հակոբյանի անվամբ լրացված 07.06.07թ. դիմումի ներքևի հատվածում «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամսաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը,
Սիրանուշ Պետրոսյանի անվամբ լրացված 28.04.08թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամսաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը,
Խաչատուր Այվազովի ան¬վամբ լրացված 13.05.08թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամսաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը,
Հռիփսիմե Սաշյանի ան¬վամբ լրացված 07.04.08թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամ¬սա¬թիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը,
Զարմիկ Վերդյանի ան¬վամբ լրացված 15.11.07թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րագրությունը, ամ¬սաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյունը,
Ալեքսանդր Կապատա¬րո¬վի անվամբ լրացված 17.01.08թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րա¬գրու¬թ¬յու¬նը, ամսաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը,
Մարինա Իվոլկինայի անվամբ լրացված 30.01.08թ. դիմումի ներքևի հատվածում «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամսաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը։
Հավանաբար, Արթուր Սուքիասյանի կողմից են կատարվել հետևյալ վճարման ցու¬ցակ¬նե¬րում առկա ստորագրությունները՝
2008թ. հունիս ամսվա կենսաթոշակների վճարման ցուցակում «Վարդա¬նով Արամ» ազգանուն-անվան դիմաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստորագրությունները, հավա¬նա¬բար, կա¬տար¬վել են Արթուր Սու¬քիաս¬յանի կողմից։
2008թ. հուլիս ամսվա կենսաթո¬շակ¬ների վճար¬ման ցուցակ¬ում «Գևորգյան Վեհանուշ» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬րա¬գրու¬թյու¬¬նը,
2008թ. ապրիլ ամսվա կենսա¬թո¬շակ¬ների վճար¬ման ցուցակ¬ում «Տաշյան Հռիփսիմե» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬րա¬գրու¬թյու¬¬նը,
2008թ. փետրվար ամսվա կենսա¬թո¬շակների վճարման ցուցակ¬ում «Տեր-Հովհաննիսյան Էվելինա» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստորագրութ¬յու¬¬նը,
2008թ. փետրվար ամսվա կենսա¬թո¬շակների վճարման ցուցակ¬ում «Օսիկյան Նաիրա» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացո¬ղի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬րա¬գրու¬թյու¬¬նը,
2008թ. ապրիլ ամսվա կենսա¬թո¬շակ¬ների վճար¬ման ցուցակ¬ում «Վանալյան Աբուլիկ» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬րա¬գրու¬թյու¬¬նը,
2008թ. մայիս ամսվա կենսա¬թո¬շակ¬ների վճար¬ման ցուցակ¬ում «Ղազարյան Մարտուն» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬րա¬գրու¬թյու¬¬նը,
2008թ. մայիս ամսվա կենսաթո¬շակ¬ների վճար¬ման ցուցակ¬ում «Սահակյան Ասյա» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬րա¬գրու¬թյու¬¬նը,
2008թ. մայիս ամսվա կենսա¬թո¬շակների վճար¬ման ցուցակ¬ում «Դարբինյան Հայկա¬նուշ» ազ¬գանուն-անվան դի¬¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬րա¬գրու¬թյու¬¬նը,
2008թ. հունվար ամսվա կենսա¬թո¬շակների վճար¬ման ցուցակ¬ում «Պապանյան Անու¬շա¬վան» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬¬¬րա¬գրու¬թյու¬¬նը,
2007թ. հունիս ամսվա կենսա¬թո¬շակների վճարման ցուցակում «Հակոբյան Արաքսա» ազգանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունա¬կում առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը,
2009թ. հոկտեմբեր, սեպտեմբեր ամիսների կենսաթոշակների վճարման ցու¬ցակներում, համապատաս¬խա¬նա¬բար՝ «Նի¬կո¬ղոսյան Ալեքսանդր», «Շախ¬բազ¬յան Ջեմմա» ազգանուն-անուն¬նե¬րի դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունա¬կում առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նները,
2009թ. նոյեմբեր ամսվա կենսա¬թո¬շակ¬ների վճարման ցուցակում «Բաղիև Թադևոս» ազգանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյու¬նա¬կում առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը,
2009թ. մայիս ամսվա կենսա¬թո¬շակների վճարման ցուցակում «Աճեմյան Մարի» ազգանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյու¬¬նա¬կում առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը,
2009թ. ապրիլ ամսվա կենսա¬թո¬շակների վճարման ցուցակում «Կոս¬տան¬յան Ռոզա» ազգանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյու¬¬նա¬կում առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը,
2007թ. նոյեմբեր ամսվա կենսա¬թո¬շակների վճարման ցուցակում «Գյորգյան Մանուշ» ազգանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյու¬¬նա¬կում առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը։
Դատարանը փաստում է, որ կենսաթոշակառուների դեպոնենտ գու¬մարների վճարումը վերսկսելու որոշ դիմումների ձեռագիր գրառումները, այդ դիմումներում և վճար¬ման ցուցակներում կենսաթոշակառուներին անուններից կատարված ստո¬րագրութ¬յունները հավանաբար Արթուր Սու¬քիասյանի կողմից կատարվելու վերաբերյալ փոր¬ձագետի հետևութ¬յունը, սույն գործի դա¬տաքննությամբ հետազոտված ապացուցողական զանգված պայ¬մաններում, ՀՀ քրեական դատա¬վա¬րական օրենսգրքի 18-րդ հոդվա¬ծի համատեքստում այն հօ¬գուտ նրա և գործով մյուս ամբաս¬տանյալների մեկնաբանելու բավարար, առավել ևս` հիմնավոր փաս¬տարկ չէ. այդ ստո¬րագրութ¬յունները և ձեռագիր գրառումները ևս Ա.Սուքիասյանի կողմից կա¬տա¬րելու և այդ կերպ կազմա¬կերպված խմբով դեպոնացված գումարները հափշտա¬կելու փաստը հաստատվել (ապացուցվել) է ինչպես վերջինիս խոստո¬վա¬նական ցուց¬մունքներով, այնպես էլ դրանք վերահաստատած խմբի այլ անդամ¬ների` գործով ամբաս¬տան¬յալներ Աշոտ Աբրահամյանի, Վիգեն Գևորգյանի և Հովհան¬նես Գրիգոր¬յանի ցուցմունք¬ներով, այլ ապացույցներով (նախքան տվյալ դեպոնենտ գումար ստանալու համար դի¬մում գրելը և/կամ այդ գումար ստանալը նույն կեն¬սա¬¬¬թոշակառուի մահ¬վան փաստը հաս¬տատող փաս¬տաթղթերի առկայությամբ, կենսաթոշակառուի մահվան կապակ¬ցութ¬յամբ կամ այլ հիմքով նրա դեպոնենտ գումարը ստանալու համար չդիմելու կամ այդ գումարը չստա¬¬նալու փաստն հաս¬տա¬տած վկաների (կենսաթոշակառուի բարեկամի կամ հարևանի) ցուց¬մունք¬ներով, անգամ դատաձեռագրաբանական փորձաքննության նույն եզրա¬կա¬ցությամբ, քանի որ Ա.Սուքիասյանը միևնույն ժամանակահատվածում դեպոնացված գումարներ յուրացնելու միաս¬նական դիտավորությամբ կեղծել է նաև իր տարածքային բաժնում հաշվառված այլ կեն¬սաթոշակառուների ստորագրություններ և ձեռագիր գրառումներ, կազմել դիմումներ և վճարային ցու¬ցակներ, որպիսի փաստն արդեն հստա¬կորեն հաստատվել է վերոնշյալ (կատեգորիկ) եզրա¬կա¬ցությամբ։
Որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերի առկայությամբ, մաս¬նա¬վորապես`
- գործով ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանի գրառած (ձեռագրով կատարված) 90.000.000 ՀՀ դրամ գումարի վե¬րա¬¬բերյալ պարտա¬վորագրով (բնօրինակի տեսքով), որում վերջինս ըն¬դունել է գործով ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհան¬նիսյանի նկատմամբ այդ գումարի չափով պարտք ունենալու հանգամանքը, թեև դա¬տաքննության արդյունքներով, այդ թվում` գործով ամ¬բաս¬¬տանյալ Հ.Հովհաննիսյանի ցուցմունքներով, հերքվել է պարտքի վերա¬բերյալ պար¬տա¬վո¬րագրում հիշա¬տակված գրառումը, հաստատվել, որ խոսքն առանց կենսաթոշակառուներից դի¬մում¬¬ներ ստա¬¬նալու` 2010թ. ընթացքում ելքագրված և Ծառայության տնօրեն Վ.Խաչիկյա¬նի հանձ¬նա¬րարությամբ նրան հանձնված (կազմակերպված խմբի կողմից յուրացված) դե¬պո¬նացված գու¬մարների մասին է, որի մոտավոր չափը և ստանալու փաստը պարտա¬վո¬¬րագ¬րում Վ.Խաչիկյանն ար¬տացոլել է քողարկված ձևով։
- ՀՀ ֆինանսների նախարարության աշխատակազմի ֆինանսական վերահսկողության տեսչության 2011թ. ապրիլի 11-ին կազմած ստուգման թիվ 14-Ա միջանկյալ ակտով, որը ՀՀ գլխավոր դատախազություն է ուղարկվել 2011թ. մայիսի 11-ին ելքային 7/1-13-1040 համարով։ Հա¬մա¬ձայն այդ ակտի` ՀՀ ֆինանսների նախարարության պահանջով «Նորք տեղեկատվական վեր¬լու¬ծական կենտրոն» ՓԲ ընկերությունն իրականացրել է 2009-2010թթ. կենսաթոշակառուների վճա¬րա¬յին ցուցակ¬ների համադրում ՀՀ ազգային վիճակագրական ծառայությունից ստացված` մահա¬ցած կենսաթշակառուների ցուցակների հետ (ՔԿԱԳ և ՀՀ ոստիկանության անձնագրային և վիզա¬ների վարչության տրամադրած տվյալներով), համաձայն որոնց` սոցիալական ապա¬հո¬վութ¬յան Արաբկիրի տարածքային բաժնի կողմից սպասարկվող կենսաթոշակառուներից մահա¬ցած են ճա¬նաչ¬վել հետևյալները`
Ժորա Աշոտի Հարությունյանը, որի անվամբ դուրս է գրվել 663.560 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ և 400.000 ՀՀ դրամ պատվովճար,
Մուկուչ Հովհաննեսի Մենդիկյանի անվամբ դուրս է գրվել 743.264 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ և 260.000 պատվովճար,
Ամալյա Համբարձումի Մաթևոսյանի անվամբ` 583.650 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ,
Վահե Հակոբի Դալյանի անվամբ` 849.932 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ,
Ռոզա Հովակիմի Մելքոնյանի անվամբ` 1.024.404 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ,
Թերեզա Արկադիայի Տեր-Ավագյանի անվամբ` 813.120 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ,
Շուշիկ Իսրաելի Ավետիսյանի անվամբ` 1.111.406 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ,
Վարդուշ Հովհաննեսի Շահնազարյանի անվամբ` 811.975 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ,
Կարապետ Նշանի Գասպարյանի անվամբ` 644.076 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ,
Ջուլիետտա Եղիշի Օգանեսովայի անվամբ` 913.010 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ,
Օլգա Աբրեգամի Կուկազովայի անվամբ` 784.534 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ,
Թագուհի Ոսկանի Ուզունյանի անվամբ` 733.540 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ,
Տոնիկ Եղիազարի Կարապետյանի անվամբ` 1.052.330 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ և
Նինա Գրիգորի Դոմազովայի անվամբ 841.474 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ։
Վերոնշյալ ստուգման ակտի համաձայն՝ նշված վճարումներով խախտվել է «Պետական կեն¬սա¬թոշակների մասին» ՀՀ օրենքի 60-րդ հոդվածի 2-րդ կետի 1-ին ենթակետի պահանջները և մահա¬ցած վերոնշյալ անձանց անվամբ շարունակվել են հաշվարկվել և վճարվել կենսաթոշակներ։ Ստուգման ակտի վերա¬բեր¬յալ Ծառայության Արաբկիրի բաժնի պետ Հ.Հովհան¬նիս¬յանը ներկա¬յացրել է գրավոր առարկութ¬յուններ` չվիճարկե¬լով տվյալ կեն¬սա¬թո¬շակառուների մահ¬վան փաստը, այլ պատճառաբանելով, որ նրանց մահվան վե¬րա¬¬բերյալ որևէ փաս¬տաթղթային հիմ¬նավորում իրենց չի ներկայացվել, որի հետևան¬քով այլ կեն¬սա¬թոշակա¬ռուներն ընդգրկվել են վճար¬ման ցու¬ցակներում։ Այդ կերպ Հ.Հով¬հան¬նիս¬յանը տեղի ունեցածի ողջ պատասխա¬նատ¬վութ¬յունը փոր¬ձել է բարդել կենսաթոշա¬կա¬ռու¬ներին այդ գումար¬ները վճարելու պարտականությունը կրող ստորա¬բա¬ժանման` վճա¬րումների ծա¬ռայության աշխատակիցների վրա։ Նույն ակտի համա¬ձայն` մահա¬ցած կեն¬սաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված և վճար¬ված կենսաթո¬շակ¬ների ընդհա¬նուր գումարից Արաբկիրի տա¬րածքային բաժնի պետ Հով¬հաննես Հովհաննիսյանը վե¬րա¬կանգնել է 2.308.000 ՀՀ դրա¬մը։
- Արաբկիրի, ինչպես նաև Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժին¬ներում ՀՀ վե¬րահսկիչ պա¬լա¬տի 2010թ. իրականացրած ստուգումների վերաբերյալ կազմած միջանկյալ արձա¬նագրութ¬յուն¬ներով, որոնք նախաքննական մարմնին են ուղարկվել 2011թ. հուլիսի 19-ին թիվ ՎՊԵ-147 ելքային համարով, համաձայն որի` Արաբկիրի տարածքային բաժնի 2008-2009թթ. աշխա¬տան¬¬քա¬յին գոր¬ծունեության ուսումնասիրությամբ ծրագրային շտեմարանում հայտնաբերվել է մի¬ջամտութ¬¬¬յուն, որով ստորև թվարկված կենսաթոշակառուների գործերն արհեստականորեն դադա¬րեցվել են և այդ կերպ խախտ¬վել է կենսաթո¬շա¬կի վճար¬¬ման դադա¬րեցման, կասեցման և վերսկսման վերաբերյալ «Պետական կեն¬սաթոշակի մասին» ՀՀ օրենքի 60-րդ հոդվածով սահման¬ված պահանջը։
Այդ կենսաթո¬շա¬կառու¬ներն ու կենսաթշակայաին գործերն են` Սամվել Միհրդատի Անանյան (թիվ 23549 կենսաթո¬շա¬կային գործ, որով ըստ վճա¬րա¬յին տեղեկանքի՝ անհիմն ելքագրվել է 3.640.284 ՀՀ դրամ), Քնարիկ Մաթևոսի Ստեփանյան (թիվ 13652 կենսաթոշակային գործ, որով ըստ վճարային տեղեկանքի՝ անհիմն ելքագրվել է 1.191.320 ՀՀ դրամ), Շուշիկ Իսրայելի Ավետիսյան (թիվ 22826 կենսաթո¬շա¬կային գործ, որով ըստ վճարային տեղեկանքի՝ անհիմն ել¬քագրվել է 1.111.406 ՀՀ դրամ), Պետրոս Գուր¬գենի Բաղդա¬սար¬յան (թիվ 37347 կենսաթոշակային գործ, որով ըստ վճարային տեղեկանքի՝ ան¬հիմն ելքագրվել է 2.056.260 ՀՀ դրամ), Կիմա Ռուբենի Մկրտչյան (թիվ 39438 կենսա¬թոշակային գործ, որով ըստ վճարային տեղեկանքի՝ անհիմն ելքագրվել է 936.355 ՀՀ դրամ), Ռոզա Հովակիմի Մելիքյան (թիվ 32623 կենսաթոշակային գործ, որով ըստ վճարային տեղեկանքի՝ անհիմն ելքագրվել է 1.024.404 ՀՀ դրամ), Սուրեն Հրազդանի Բադալյան (թիվ 44423 կենսաթոշակային գործ, որով ըստ վճարա¬յին տեղեկանքի՝ անհիմն ելքագրվել է 836.850 ՀՀ դրամ), Ռաֆիկ Համբարձումի Հակոբյան (թիվ 47957 կենսաթոշակային գործ, որով ըստ վճարային տեղեկանքի՝ անհիմն ելքագրվել է 1.090.476 ՀՀ դրամ), Սուրեն Լևոնի Խանջյան (թիվ 47989 կենսաթոշակային գործ, որով ըստ վճարային տեղեկանքի՝ անհիմն ել¬քագրվել է 1.221.740 ՀՀ դրամ), Սեթ Գևորգի Չախմախչյան (թիվ 48777 կենսաթոշակային գործ, որով ըստ վճարային տեղեկանքի՝ անհիմն ելքագրվել է 1.143.676 ՀՀ դրամ), Լիդիա Մանուկի Գրիգորյանի (թիվ 62896 կենսաթոշակային գործ, որով ըստ վճարային տեղեկանքի՝ անհիմն ելքագրվել է 1.133.836 ՀՀ դրամ), Վոլոդյա Սերգոյի Բաղդասարյան (թիվ 39760 կենսաթոշա¬կային գործ, որով ըստ վճարային տեղեկանքի՝ անհիմն ելքագրվել է 661.182 ՀՀ դրամ), որոնց վերաբերյալ գործերը վճարումների ծառայության տեղեկատվական շտեմարանում մուտ¬¬¬¬¬քագրված են առանց անձնագրային տվյալների կամ ոչ լիարժեք անձնագրային տվյալներով (գործերից բացակայում են անձնագրի և սոցիալական քարտի պատճենները), իսկ դեպոնենտ ստա¬նալու համար ներկա¬յացված դիմումներում առկա ստորագրություններն առերևույթ նմանակ¬ված են։
«Քանաքեռ-Զեյթուն» տարածքային բաժնում կատարված ստուգման արդյունքներով ՀՀ վերահսկիչ պալատը խախտումներ է հայտնաբերել մահացած կենսաթոշակառուների գործերի դա¬դա¬րեցման և վճարման գործընթացում, մասնավորապես՝
- թվով 20 կենսաթոշակային գործերում բացակայել են կենսաթոշակառուի անձ¬նագրերի և սոցիալական քարտերի պատճենները, ուսումնասիրության ենթակա 19 կենսաթո¬շակային գործեր առհասարակ բացակայել են։
- Մի շարք դեպքերում կենսաթոշակների վճարումը վերսկսվել է՝ հաշվի չառնելով այն, որ կենսաթոշակառուի գրավոր դիմելու և անհրաժեշտ փաստաթղթերը ներկայանելու օրվանից չպետք է անցած լինի 10 տարի։
- Ծրագրում միջամտութ¬յան հետևանքով մի շարք կենսաթոշակառուներ դեպենենտ ստա¬նալուց հետո հաջորդ ամսին կրկին հայտնվել են դեպոնենտի ցուցակում։ Այդ անձանց կենսա¬թոշակային գործերը և դեպո¬նենտ ստանալու համար դիմումները ստուգման պահին առհասարակ բացակայել են։ Թեև դեպոնենտ ստանալու համար դիմած 10 կենսաթոշակառուների վերաբերյալ դիմումներն առկա էին և ներկայացվել են ստուգողներին, սակայն բացակայել են այդ կենսաթո¬շակառուների վե¬րա¬բերյալ կենսա¬թոշակային գործերը։
- Դեպոնենտը վճարվել է նաև առանց կենսաթոշակառուի համապատասխան փաս¬տաթղթե¬րի առ¬կա¬յության, ընդ որում՝ նախորդ երեք տարվա համար չստացած դեպոնենտի գու¬մարը նույն կեն¬սա¬¬թոշակառուին վճարվել է կրկնակի, այն դեպքում, երբ վերոնշյալ կենսա¬թոշա¬կառուի երկու դի¬մում¬¬ներում նրա անունից կատարված ստորագրությունները միմյանցից էակա¬նորեն տարբեր են։
Վերոնշյալ խախտումները ՀՀ վերահսկիչ պալատի աշխատակիցները հայտնաբերել են ստորև նշված կենսաթոշակառուների առնչությամբ և կեսաթոշակային գործերում ՝
Արամ Վարդանյանի անվամբ կենսաթոշա¬կային թիվ 47516 գործում, Մամիկոն Սարգսյանի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 26582 գործում, Հայկազ Հովհաննիսյանի անվամբ կենսաթոշա¬կային թիվ 8368 գործում, Դանիել Առաքելովի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 8239 գործում, Հակոբ Հակոբյանի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 51192 գործում, Աննա Կարա¬յանովայի ան¬վամբ կենսաթոշակային թիվ 44473 գործում, Վարդուշ Պետրոսյանի անվամբ կեն¬սա¬թոշակային թիվ 3105 գործում, Սեդա Ստեպանյանի անվա կենսաթոշակային գործ թիվ 15547 գոր¬ծում, Մարիամ Աբաջյանի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 30777 գործում, Եվգենիա Թուման¬յանի ան¬վամբ կենսաթոշակային թիվ 51118 գործում, Մարի Թոփալյանի անվամբ կենսաթո¬շա¬կային թիվ 865 գործում, Հայկանուշ Դարբինյանի անվամբ կենսաթոշակային գործ թիվ 9644 գոր¬ծում, Ռուզաննա Սարգսյանի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 55446 գործում, Խաթուն Ղարա¬խան¬յանի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 7516 գործում, Սելեմյա Հակոբջանյա¬նի անվամբ կենսաթո¬շա¬կային թիվ 7526 գործում, Մարիա Սալախյանի անվամբ կենսաթոշա¬կային թիվ 48722 գործում, Նինա Շաքարյանի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 51598 գործում, Անտիկ Կարա¬խանովի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 48864 գործում, Էմմա Գրիգորյանի անվամբ կենսաթո¬շակային թիվ 82965 գործում, Լենդրուշ Հունանյանի անվամբ կենսաթոշակա¬յին թիվ 58275 գործում, Վե¬հանուշ Գևորգյանի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 7994 գործում, Ալեքսանդր (Արտա¬վազդ) Կա¬պա¬տարովի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 49162 գործում, Վար¬դա¬նուշ Դաշտոյանի անվամբ կեն¬սա¬թո¬շակային գործ թիվ 59014 գործում, Էվելինա Տեր-Հովհաննիսյանի անվամբ կեն¬սա¬թոշակային թիվ 62622 գործում, Մարինա Իվոլկինայի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 9179 գոր¬ծում, Սմբատ Յաղմուրյանի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 1252Հ գործում, Սեդա Բոգոմոլնա¬յայի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 15663 գործում, Փիրուզա Հովհաննիսյանի անվամբ կենսաթո¬շակային թիվ 32096G գործում, Վասիլի Ֆրոլովի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 40487 գործում, Սիրանուշ Պետրոսյանի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 53735 գործում, Խաչատուր Ալեքսանդրի Այվազովի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 14842 գործում, Ասյա Սահակյանի անվամբ կենսաթո¬շա¬կային թիվ 21289 գործում, Մարտուն Ղազար¬յա¬նի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 52950 գոր¬ծում, Գարուշ Արշակյանի անվամբ կենսաթո¬շա¬կային թիվ 33069G գործում, Արմենակ Գրիգոր¬յանի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 2393 գործում, Թամարա Գազիրյանի անվամբ կենսաթոշա¬կային թիվ 45765 գործում։
Վերոնշյալ ստուգման ակտին կից` նախաքննական մարմնին են ներկայացվել (կցված են գործին) նաև «Քանաքեռ-Զեյթուն» տարածքային բաժնում հաշվառված կենսաթոշակառուներ Մարի Թոփալ¬յանի (մահացել է 2002թ. ԱՄՆ-ում), Խաթուն Ղարախանյանի (մահացել է 2005թ.) Մամիկոն Սարգսյա¬¬նի (մահա¬ցել էր մինչև 2003թ.), Դանիել Առաքելովի (մահացել է 2005թ. առաջ), Անդրա¬նիկ (ըստ հայտա¬րարագրի՝ Անուշավան) Պապանյանի (մահացել է 2005թ. առաջ), Վար¬դուշ Պետրոս¬յանի (մա¬հա¬¬ցել է 1995թ.), Մարիամ Աբաջյանի (1995թ. ԱՄՆ-ից չի վերադարձել, 2010թ. սեպ¬տեմբերի 28-ին այնտեղ մահացել է), Հայկազ Հովհաննիսյանի (մահացել է 1990 թվա¬կան¬¬ներին), Հակոբ Հակոբ¬յանի (մահացել է 1990-ական թվականներին), Էմմա Գրիգոր¬յանի (մա¬հա¬¬ցել է 2002թ.), Լենդրուշ Հունանյանի (2006թ. ԱՄՆ-ից չի վերադարձել, որտեղ և մահա¬ցել է), Եվգենիա Թու¬ման¬յանի (մահացել է 1990-ական թվականներին), Աննա Կարայանովայի (մահացել է 2010 թվակա¬նին) մահվան վերաբերյալ, նրանց ճանաչող տարբեր քաղաքացիներից վերցված հայ¬տարա¬րութ¬յունները։
- Վճարումների ծառայության և Երևան քաղաքի տարածքային բաժինների միջև 2007 թվականից մինչև 2010 թվականի մայիսը, ինչպես նաև 2010թ. դեկտեմբերին կնքված փոխադարձ ակտերով, (2010թ. մայիսից նոյեմբերն ընկած ժամանա¬կա¬հատված ակտերը չեն արխիվացվել), որոնք կազմվել են մի կողմից ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիա¬լական ապահովության պետական ծառայության աշխատակազմի վճարումների ծառայութ¬յան պետ Հովհաննես Գրիգորյանի, մյուս կողմից` Ծառայության կոնկրետ տարածքային բաժնի պետի միջև, կնքվել վճարումների ծառայության և տարածքային համապատասխան բաժնի կլոր կնիք¬ներով, ստորագրվել ինչպես վերջիններիս, այնպես էլ կողմերի հաշվապահների անունից, որոն¬ցով հաս¬տատվել է յուրաքանչյուր ամսվա կտրվածքով ըստ ուղղությունների և ընդհանուր առմամբ վճա¬րումների ծառայության կողմից կոնկրետ տարածքային ստորաբաժանմանը փաս¬տացի հատ¬կացված գու¬մար¬նե¬րի չափը, բաժնի կողմից սպասարկված կենսաթոշակա¬ռուների թիվը (բոլոր ուղ¬ղություն¬նե¬րով կատարված վճարումները և կենսաթոշա¬կառուների ընդհանուր թիվը)։
- Կենսաթոշակի և սոցիալական այլ ծրագրերով իրականացված վճարումների վերաբեր¬յալ Ծառայության վճարումների ծառայության կազմած, 2007-2010թթ. ընդգրկող ժամանակա¬հատ¬վածն ընդգրկող տեղեկանքնե¬րով և ամփոփ տեղեկանքներով, որոնցով ՀՀ աշխատանքի և սոցիա¬լա¬կան հարցերի նախարա¬րութ¬յան սոցիալական ապահովության պետական ծառայության աշ¬խա¬¬տակազմի վճա¬րում¬ների ծա¬ռա¬¬յութ¬¬յան պետ Հովհաննես Գրիգորյանի և այդ ստորա¬բա¬ժան¬ման հաշվապահի ստո¬րագրութ¬յուններով ամփոփ¬վել են յուրաքանչյուր ամիս Երևան քաղաքում և Երևան քաղաքի կոնկ¬րետ տա¬րած¬քային բաժնում հաշվառված կենսաթոշակառուների քանակը և փաստացի նրանց կա¬տար¬¬ված վճարումների, այդ թվում` որպես դեպոնենտ և պատվովճար կա¬տար¬ված վճա¬րում¬ների արդ¬¬յունք¬ները, որոնցից Երևան քաղաքում կատարված վճարումների մասին տեղեկանքը յուրա¬քանչյուր ամիս զեկու¬ցագրով ներկայացվել է ՍԱՊ Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյա¬նին։
Վերոնշյալ տեղե¬կանքները կազմված են ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նա¬խա¬¬րարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության աշխատակազմի վճարում¬ների ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանի և նույն ծառայության հաշվապահի անվամբ, կնքված են վճարումների ծառայության թիվ 02505511 կլոր կնիքով, ստորագրված են Հ.Գրիգոր¬յանի անունից (թեև որոշ ամփոփ տեղեկանքներում Հ.Գրիգորյանի ստո¬րագրութ¬յունը բացա¬կայում է)։
Վերոնշյալ ապացույցներով՝ փոխադարձ ակտերով և տեղեկանքներով, Դատարանը հաս¬տատված է համարում Ծառայության հիմնական (օրինական) գործունեությանը զուգահեռաբար՝ նաև մահացած կամ ՀՀ-ից բացա¬կայող կենսաթոշակառուների կամ մտացածին անձանց անուն¬նե¬րով դեպոնացված գումարները նրանց վճարելու պատրվա¬կով պե¬տական բյուջեից ստա¬նալու և ելքագրելու փաստերը, գումարներ, որոնք կազմակերպված խմբի կողմից դատաքննությամբ հաս¬տատված (ապացուց¬ված) գումարի չափով այնուհետև հափշտակվել են։
«Արաբկիրի», «Ավան և Նոր Նորքի», «Էրեբունի և Նուբարաշենի» և «Շենգավիթի» տա¬րած¬¬քային բաժիններում հաշվառված կենսաթոշակային գործերի զննության արձա¬նագրութ¬յամբ, համաձայն որի` 2012թ. դեկտեմբերի 22-ին կատարված քննչական այդ գործո¬ղության արդյունք¬նե¬րով պարզվել է 2010թ. հունիս, սեպտեմբեր և հոկտեմբեր ամիսներին իբր դեպոնենտ գու¬մարներ ստա¬ցած այն կենսաթոշակառուների ցանկը, որոնց կենսաթոշա¬կա¬յին գործերում բա¬ցակայում են կասեցված կենսա¬թոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ նրանց դիմումները, ինչը վկայում է անհիմն կերպով գումարներ ելքագրելու փաստերի մասին։ Այդ կենսաթոշակառուներն են՝
Արաբկիրի տարածքային բաժին. 2010թ. հունիսին` Լյուդմիլա Գրիգորի Հարությունյան, Էմմա Շարույրի Մելքոնյան, Ռո¬դինա Սարգսի Ակոպովա, Աիդա Մելիքի Պողոսյան, 2010թ. սեպ¬տեմ¬բերին` Վանիկ Անտոնի Վիրաբ¬յան, Հայկանուշ Հարությունի Հակոբյան, Նինել Շիրակի Մար¬գարյան, Հասմիկ Միքայելի Միրաքյան, Թամարա Ալեքսանդրի Հովհաննիսյան, Ազատուհի Մով¬սեսի Գյուլամջյան, Ժենյա Մամիկոնի Սարգսյան, Ադելաիդա Հովհաննեսի Բոզոյան, Ռոբերտ Մեսրոպի Ասատրյան, Զեմֆիրա Թաթոսի Նալբանդյան, Ազատուհի Սարգսի Հաջիբեկյան, Շամ¬խալ Միքայելի Գրի¬գոր¬յան, 2010թ. հոկտեմբերին` Հայկանուշ Գեղամի Ռուշանյան, Շուրա Ավագի Սարգսյան, Կարուշ Խաչիկի Հովհաննիսյան, Զարզանդ Սամսոնի Բարսեղյան, Ռոմեն Լիպարիտի Շահբաղյան, Եղիա Հովսեփի Նաջարյան ( 22 կենսաթոշակառու)։
Ավան և Նոր Նորքի (Խորհրդային) տարածքային բաժին. 2010թ. հոկտեմբերին` Գոհարիկ Հայրապետի Մկրտչյան, Կայանե Հակոբջանի Ղոնոյան, Լյուսյա Հայրապետի Զարգարյան, Էմ¬մա Թեոդորոսի Մնացականյան, Գուրգեն Մարտիրոսի Գալուստով, Հայկանուշ Ավետիսի Մել¬քոն¬¬յան, Միշա Հայրապետի Ինանց, Սիրուշ Հակոբի Ալանյան, Ալեքսան Իվանի Հակոբջանյան, Արևհատ Մովսեսի Սիմոնյան, Հակոբ Սարգսի Բլիկյան, Մայրամ Հարությունի Շխրտումյան, Քնա¬րիկ Արշակի Մողրովյան, Սմբատ Ամավոսի Ղազարյան (14 կենսաթոշակառու)։
Էրեբունի և Նուբարաշենի տարածքային բաժին. 2010թ. հոկտեմբերին` Ստեփան Անդրա¬նիկի Մուրադյան, Վերգինե Վաղարշակի Կանանով, Մարիամ Աբրահամի Մանուկյան, Լուս¬յա Մաթևոսի Կոստանյան, Կնո Խալթի Ավդալյան, Ալբերտ Մկրտիչի Թովմասյան, Ալիսա Խաչիկի Աճեմյան, Սարգիս Ղազարի Ուզունյան, Էմմա Արտաշի Սարգսյան, Սարգիս Վահանի Օգու¬մուշ¬յան, Վլադիմիր Անուշավանի Մարտիրոսյան, Նինա Մարտինի Նալբանդյան, Եվգենի Նիկոլայի Օսի¬պով, Ֆիրուզա Մռավի Սարգսյան, Մարիամ Ալեքսանի Խաչատրյան, Վլադիմիր Կառլոսի Պետրոս¬յան, Սահակ Վարդերեսի Արաբյան, Վարդգես Հակոբի Բոյաջյան, Վազգեն Սիմոնի Թով¬մասյան, Պարգև Անդրեասի Գրիգորյան ( 20 կենսաթոշակառու)։
Շենգավիթի տարածքային բաժին. 2010թ. հոկտեմբերին` Կարապետ Պետրոսի Կերկեր¬յան, Քնարիկ Պետրոսի Սիմոնյան, Ժենյա Կարապետի Դանիելյան, Շուրա Նշանի Գուլ¬նա¬զարյան, Սեդա Սարդարի Վարդանյան, Վարսենիկ Մուշեղի Ստեփանյան, Լաուրա Ռուբենի Գրի¬գոր¬յան, Սերյոժա Մխիթարի Յազիչյան, Գևորգ Դերենիկի Ղարագյոզյան, Լաուրա Խաչիկի Ղահ¬րա¬մանյան, Ռոզա Համայակի Խնոյան, Անիչկա Վանեսի Գևորգյան, Ռիմա Բագրատի Մով¬սիս¬յան, Մելսիկ Վաղարշի Ջալավյան, Սեդա Սարգսի Բոստանջյան, Սուսան Սողոմոնի Սարգսյան, Անուշ Հայրապետի Պետրոսյան, Սուրիկ Գրիգորի Առաքելյան, Նադեժդա Նիկոլայի Մա¬նաս¬տիրշինա, Գրետա Սանասարի Աջամյան, Շմավոն Սարգսի Ղասաբյան, Սվետլանա Նի¬կո¬լայի Պողոսովա, Լենա Իվանի Մելքումյան, Վրեժ Սաշայի Ներսեսյան (24 կենսաթոշակառու)։
Համակարգչատեխնիկական փորձաքննության 2012թ. դեկտեմբերի 20-ին ստացված թիվ թիվ 11-3561 եզրակացությամբ, որով հաստատվել է կենսաթոշակային համակարգի շտեմա¬րանի տվյալ¬ները մեխանիկական միջամտությամբ փոփոխելու օբյեկտիվ հնարավո¬րութ¬յունը, անգամ՝ ջնջումներ կատա¬րելու փաստը։ Ըստ վերոնշյալ եզրակացության` 2011թ. դեկտեմբերի 7-ին ՀՀ ՍԱՊ ծառա¬յությունից առգրավված և փորձաքննությանը ներկա¬յացված սպասարկիչ (sever) հա¬մա¬¬¬¬¬կարգչի հիշողության երրորդ տրամաբանական հատորում (Partition 3) հայտնաբերվել են «Microsoft» ընկերության «Access» ծրագրային ապահովման սեփական` շտեմարանային «mdb» ձևատեսակի 3112 ֆայլեր, որոնց թվում՝ հանընկնող «MD5» տեսակի անհատակա¬նացման արժեք¬ներով 357 ֆայլեր (միևնույն տեսակի անհատականացման արժեքների համընկնումը վկա¬յում է, որ տվյալ ֆայլերը պարունակում են միևնույն տվյալները)։
Շտեմարանային «mdb» ձևատեսակի 357 ֆայլերի շարքում առկա են ֆայլեր, որոնք պա¬րու¬¬նակում են այլ «mdb» ձևատեսակի շտեմարանային ֆայլերի տարբեր աղյուսակների վրա հղում¬¬ներ։ Փորձագետն արձանագրել է նաև, որ տվյալների շտեմարաններում ներդրված հղում¬ները թույլ են տալիս նշված հղմանը համապատասխանող աղյուսակում կատարել փոփոխություն` առանց անմիջականորեն մուտք գործելու տվյալ աղյուսակն իրականում պարունակող շտեմարան, որի պայմաններում տվյալների փոփոխությունը կարտացոլվի հղմանը համապատասխանող շտեմա¬րանի տվյալ¬ներում։
2007-2010թթ. ընթացքում Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարած¬քային բաժին¬ների կողմից վճարումը կասեցված կամ դադարեցված կենսաթոշակների դեպոնենտ գու¬մար¬ների վճարման ցուցակ¬ների և դրանց էլեկտրոնային կրիչի առկայությամբ, որոնք առգրավվել են 2011թ. նոյեմբերի 25-ին ՀՀ աշխա¬տանքի և սոցիա¬լական հարցերի նախարարության սոցիա¬լական ապա¬հո¬վության պետա¬կան ծառա¬յությունից, ինչպես նաև ՀՀ գլխավոր դատախազության միջոցով Ծա¬ռա¬յությունից ստացած (տեղեկատվական համակարգերի և վերլուծության վարչութ¬յան սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի բաժնի պետ, գործով ամբաս¬տանյալ Վահագն Խաչատրյանի տրամադրած) և սույն գործին կցված՝ 2005-2007թթ. և 2008-2010թթ. դեպոնենտի վճարման ցուցակ¬ների էլեկտրո¬նային երկու կրիչների առկայությամբ։ Տարբեր մարմիններից ստացված վերոնշյալ կրիչ¬ների տվյալների հա¬մադրման արդյունք¬ներով պարզվել և հաստատվել է ծրագրում մեխանիկական միջամտութ¬յամբ 2010թ. հունիս, սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիս¬ներին` Արաբկիրի, 2010թ. հոկտեմբերին՝ Ավան և Նորք Նորք, Էրեբունի և Նուբարաշեն, ինչպես նաև Շենգա¬վիթի տարածքային բաժիններում ան¬հիմն ելքագրված և հափշտակված գումարների վճար¬ման տվյալները ջնջելու (հան¬ցա¬գործութ¬յան հետքերը թաքցնելու) փաս¬տը, ինչը նաև հաստատում է հա¬մա¬կարգչատեխնի¬կական փոր¬ձաքննության 2012թ. դեկտեմ¬բերի 20-ին ստացված թիվ 11-3561 եզրակացության, վերոնշյալ հան¬գամանքի վերաբերյալ ամբաստանյալների (արժևորված) ցուց¬մունքների հա¬վաստի¬րութ¬յունը, ինչպես նաև այն, որ կեն¬¬սա¬թո¬շա¬կային համա¬կարգի շտեմա¬րա¬նում մեխանիկական մի¬ջամտութ¬յամբ տվյալ¬ների փո¬փոխությունը՝ ընդհանրապես, իսկ Ծառա¬յութ¬յան աշխատակազմի տեղեկատվական համակարգերի և վերլուծության վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալներ մշակման պետ Վ.Խաչատրյանի կողմից՝ մաս¬նա¬վո¬րապես, տեխ¬նիկա¬պես հնարավոր է։
ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահո¬վութ¬յան պետական ծառայության Գյումրու տարածքային բաժնի նախկին պետ Էդուարդ Վարժա¬պետ¬յանի, նույն բաժնի գլխավոր մասնագետ Արթուր Աբրահամյանի և տեսուչ-վճարող Կիմա Փիլո¬յանի, ինչպես նաև Ռուբեն Մնացականյանի նկատմամբ կայացված` ՀՀ Շիրակի մարզի ընդ¬հանուր իրա¬վա¬սության դատարանի 2014թ. հունիսի 17-ի ՇԴ/0066/01/13 դատավճռով, որով մաս¬նավորապես Էդուարդ Վար¬ժա¬պետյանը և Արթուր Աբրահամյանը մեղավոր են ճանաչվել և դատա¬պարտվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` այն բանի համար, որ, նախնական համաձայնության գալով միմ¬յանց հետ, 2007-2009թթ. ընթացքում կեղծ դիմումներ կազմելու և վճարային ցուցակներ ստա¬նալու եղանակ¬ներով ելքագրել և յուրացրել են վճարումը կասեցված կենսաթոշակի դեպո¬նաց¬ված ընդ¬հանուր 4.337.835 ՀՀ դրամ գումարներ։ Բացի այդ, դատաքննության արդյունքներն ամփոփող և դրա վրա հիմնված վերոնշյալ դատական ակտով Արթուր Աբրահամյանը նաև մեղավոր է ճա¬նաչվել Կիմա Փիլոյանի հետ ձեռք բերված նախնական համաձայնության շրջանակներում 2008-2010թթ. ընկած ժամանակահատվածում 63.318.125 ՀՀ դրամի չափով կենսաթոշակառուների թաղման նպաստ¬ների և ժառանգվող գու¬մար¬ները կրկնակի ելքագրելու և յուրացնելու, ինչպես նաև նույն խմբի կազմում 2008-2009թթ. ըն¬թաց¬քում 114 կեն¬սաթոշակառուների ընդհանուր 15.290.269 ՀՀ դրամի չա¬փով կա¬սեցված կեն¬սաթոշակի դեպոնաց¬ված գումարներ յուրացնելու համար։ Նույն դա¬տավճռով լուծվել է նաև դատա¬խա¬զութ¬յան ներկայացրած քաղաքացիական հայ¬ցը, որը բավա¬րար¬¬վել է մաս¬նակի. Շիրակի մարզի ընդ¬հանուր իրավասության դատարանը դատաքննության արդ¬յունքներով փաս¬¬տել է, որ «նա¬խաքննութ¬յան ընթացքում Ա.Աբրահամյանը փաստացի վերա¬կանգնել է 29.000.000 ՀՀ դրամը` հաշվի առնելով այն հան¬գամանքը, որ նշված գումարը տրվել է Սոցիալա¬կան ա¬պա¬¬¬հովության պե¬տական ծառա¬յության պետ Վազգեն Խաչիկյանին` պատ¬ճառ¬ված վնասը վե¬րա¬¬¬կանգնելու նպա¬¬տակով, սակայն վերջինս այդ գումարը պետական բյուջե չի փո¬խան¬ցել», որի կա¬¬պակ¬ցութ¬յամբ մեկ այլ (տվյալ դեպքում` սույն) քրեական գործով վերջինիս մեղադրանք է առա¬ջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
Տվյալ դատավճռի հիմքում (ապացույցների շարքում) է դրվել նաև ՀՀ վերահսկիչ պալատի կողմից սոցիալական ապահովության պետական ծառայության «Գյումրու» տարածքային բաժ¬նում իրականացված ստուգման ընթացքում արձանագրված փաստերի վերաբերյալ կազմված 2010թ. նոյեմբերի 11-ի միջանկյալ արձանագրությունը (ակտը), համաձայն որի` տվյալ տարած¬քա¬¬յին բաժնում արձա¬նագրվել են տարաբնույթ խախտումներ և բացթողումներ, այդ թվում` կենսա¬թոշակի գումարների կրկնա¬կի ելքագումներ։
Վերոնշյալ դատավճիռը Դատարանը հաշվի է առնում ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյա¬նին վերագրված խարդախության դրվագով նրա, մյուս կողմից գործով ամբաստանյալներ Աշոտ Աբրա¬համ¬¬յանի և Հովհաննես Գրիգորյանի հրապարակված և հետազոտված նախաքննա¬կան իրարա¬մերժ ցուցմունքները գնահատելիս, որի արդյունքներով առավել կարևորում և արժևորում է ամբաս¬տանյալներ Աշոտ Աբրահամյանի և Հ.Գրիգորյանի ցուցմունքները, քանի որ Շիրակի մար¬զի դատարանի դատական ակտով արձանագրվել է քննվող դեպքի ժամանակահատվածում, այն է՝ 2010 թվականի դրությամբ Էդուարդ Վարժա¬պետ¬յա¬նի ղեկավարած ՍԱՊԾ Գյումրու տա¬րած¬քա¬յին բաժնում թաղման նպաստ¬ների և ժառանգվող գումարների կրկնակի ելքագրման վերա¬բեր¬յալ չարա¬շա¬հումների առկայությունը, ինչպես նաև այդ տարածքային ստորաբաժանման պաշ¬տո¬նա¬տար անձանց ոչ իրավաչափ գործո¬ղութ¬յունների հետևանքով պե¬տութ¬յանն ենթադ¬րաբար պատ¬ճառ¬ված այդ վնասը վերա¬կանգ¬նելու շար¬ժառիթով Վազ¬¬գեն Խա¬չիկ¬¬¬¬¬յանին 29.000.000 ՀՀ դրամ գու¬մարը փոխանցելու հանգա¬մանքը։
Նաև վերոնշյալ դա¬տական ակտի համատեքստում սույն գործի դա¬տաքննութ¬յամբ հե¬տա¬¬զոտ¬ված ապա¬ցույցների համադրման և գնահատ¬ման արդ¬յունք¬ներով Դա¬¬տարանը հաստատված է համարում այն, որ հատկապես այդ պատրվա¬կով է ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանը ստացել 29.000.000 ՀՀ դրամ գու¬մա¬րը, սակայն պետական բյուջե չվերականգնելով` Արթ. Աբրահամյանի և Գյումրու տարածքային բաժնի այլ աշխատակցի (աշխատակիցների) վստահությունը չարաշահե¬լով` հափշտա¬¬¬կել այն։
ՀՀ սոցիալական ապահովության պետական ծառայության Նոր Նորքի և Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժիններում հաշվառված մի շարք կենսաթոշակառուների վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության անձնագրային և վիզաների վարչության համապատասխանաբար՝ Նոր Նոր¬քի և Քանաքեռ-Զեյթունի անձնագրային բաժանմունքներ կատարված հարցումների արդյունքնե¬րով 2012թ. դեկտեմբերի 18-ին և 2012թ. դեկտեմբերի 20-ին կազմված տեղեկանքներով, որոնց բո¬վան¬¬դակությունը (վճարման ցուցակներում ընդգրկված այն կենսաթոշակառուների ա¬նուն¬¬ները, որոնց տվյալներով ևս դուրս են գրվել և յուրացվել գումարներ) շարադրվել են սույն դատական ակ¬տում («Ապացույցների հետազոտում և գնահատում» բաժնում), ուստի վերստին չեն ներկա¬յաց¬վում՝ անհարկի կրկնությունից խուսափելու նպատակով։
Դատարանը ամբաստանյալների ցուցմունքները գնահատելիս և վերջին հաշվով գործի ճիշտ և արդարացի լուծման տեսանկյունով հետևությունների հանգելիս, ղեկավարվելով ՀՀ քրեա¬կան դատա¬վարական օրենսգրքի 122-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասով, իր նախաձեռնությամբ որպես ապա¬ցույց է ճանաչում և սույն դատական ակտը կայացնելիս հիմք ընդունում հետևյալ փաս¬տաթղթերը`
1. ՀՀ ԱՆ ՔԿԱԳ գործակալության «Հատուկ սպա¬սարկում» տարածքային բաժնի 2014թ. օգոստոսի 11-ի թիվ Ե-625 և Ե-626 ուղեկցական նամակ¬ներով Դատարան ուղարկված՝ հետևյալ կենսաթոշակառուների մահվան վերաբերյալ ակտերի գրանցման պատճենները`
Թագուհի Ոսկանի Ուզունյան, մահացել է 2006թ. հունիսի 16-ին, մահվան վերաբերյալ ակ¬տը գրանցվել է թիվ 4596 համարի տակ,
Ամալյա Մաթևոսյան, մահացել է 2008թ. ապրիլի 6-ին, մահվան վերաբերյալ ակտը գրանց¬վել է թիվ 2807 համարի տակ,
Նինա Դոմազովան մահացել է 2007թ. մայիսի 3-ին, մահվան վերաբերյալ ակտը գրանցվել է թիվ 3500 համարի տակ,
Թերեզա Տեր-Ավագյան, մահացել է 2007թ. հունվարի 2-ին, մահվան վերաբերյալ ակտը գրանցվել է թիվ 101 համարի տակ,
Օլգա Կուկազովա, մահացել է 2004թ. հունիսի 30-ին, մահվան վերաբերյալ ակտը գրանցվել է թիվ 4777 համարի տակ,
Տոնիկ Եղիազարի Կարապետյան, մահացել է 2007թ. մարտի 13-ին, մահվան վերաբերյալ ակտը գրանցվել է թիվ 2156 համարի տակ,
Վարդուշ Շահնազարյան, մահացել է 2007թ. նոյեմբերի 3-ին, մահվան վերաբերյալ ակտը գրանց¬վել է թիվ 7652 համարի տակ,
Ռաֆիկ Ղազարյան, մահացել է 2003թ. մարտի 22-ին, մահվան վերաբերյալ ակտը գրանց¬վել է թիվ 2273 համարի տակ,
Սեդա Բոգոմոլնայա, մահացել է 2001թ. մարտի 25-ին, մահվան վերաբերյալ ակտը գրանցվել է 2622 համարի տակ,
Էմմա Գրիգորյան, մահացել է 2001թ. դեկտեմբերի 24-ին, մահվան վերաբերյալ ակտը գրանց¬վել է թիվ 8443 համարի տակ։
2. ՀՀ ոստիկանության անձնագրային և վիզաների վարչությունից 2014թ. ապրիլի 28-ի, 2014թ. մայիսի 14-ի, 2014թ. մայիսի 21-ի, 2014թ. հուլիսի 15-ի, 2014թ. հուլիսի 31-ի և 2014թ. օգոս¬տոսի 6-ի ուղեկցական նամակներով ստացված Երևան քաղաքի վարչական շրջանների սահ¬ման¬ներում հաշվառված, ապա հաշվառումից հանված հետևյալ կենսաթոշա¬կա¬ռուների վերա¬բերյալ տե¬¬ղե¬¬կանք¬ները`
Սերգեյ Արմենակի Մաթևոսյան, տեղեկանք 435719, Նոր Արեշ 40 փողոցի 25 տան հաշվա¬ռու¬մից հանվել է 2008թ, մարտի 13-ին՝ մահվան կապակցությամբ,
Փոլադ Եզնիկի Փոլադյան, տեղեկանք 435724, Քանաքեռ 1-ին փողոց 18 տան հաշվառումից հանվել է 2005թ. նոյեմբերի 7-ին՝ մահվան կապակցությամբ,
Գեորգի Աշոտի Բեջանյան, տեղեկանք թիվ 435728, Նոր Արեշ 8 փողոց 42 տան հաշ¬վա¬ռումից հանվել է 2007թ. մայիսի 6-ին՝ մահվան կապակցությամբ,
Սաթենիկ Արամի Ավանովա, տեղեկանք թիվ 435727, Ռուբինյանց փողոցի 27/4Ա շենքի 40 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2008թ. հոկտեմբերի 3-ին՝ մահվան կապակցությամբ,
Անժելա Սուրենի Խոջայան, տեղեկանք թիվ 435729, AA 0651666 անձնագիրը ոչնչացվել է 2005թ. մայիսի 14-ին՝ մահվան կապակցությամբ,
Ջանիբեկ Սեդրակի Ջիլավյանի, տեղեկանք թիվ 435730, Շենգավիթի Մանթաշյան փողոցի 50 շենքի 29 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2005թ. սեպտեմբերի 20-ին՝ մահվան կապակցութ¬յամբ,
Ռուդիկ Շիրակի Պետրոսյան, տեղեկանք թիվ 435731, Սեբաստիա փողոցի 141/3 շենքի 49 բնա¬կարանի հաշվառումից հանվել է 2003թ.դեկտեմբերի 25-ին՝ մահվան կապակցությամբ,
Կարապետ Նշանի Գասպարյան, տեղեկանք թիվ 435732, Բարբյուսի 40 տան հաշվառումից հան¬վել է 2008թ.փետրվարի 15-ին՝ մահվան կապակցությամբ,
Ռուբեն Համայակի Դադայանց, տեղեկանք թիվ 435734, Օստորվսկու փողոցի 21 տան հաշ¬վա¬ռումից հանվել է 2007թ.ապրիլի 25-ին՝ մահվան կապակցությամբ,
Թագուհի Ոսկանի Ուզունյան, տեղեկանք թիվ 435736, Ազատության պողոտա 25-րդ շենքի 19 բնակարա աի հաշվառումից հանվել է 2006թ. օգոստոսի 1-ին՝ մահվան կապակցությամբ,
Ամալյա Համբարձումի Մաթևոսյան, տեղեկանք թիվ 435737, Փափազյան փողոցի 29 շենքի 7-րդ բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2008թ. հունիսի 9-ին՝ մահվան կապակցությամբ,
Նինա Գրիգորի Դոմազովա, տեղեկանք թիվ 435738, Կոմիտաի պողոտա 12-րդ շենքի 34 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2007թ. հունիսի 26-ին՝ մահվան կապակցութամբ,
Թերեզա Արկադիայի Տեր-Ավագյան, տեղեկանք թիվ 435739, Կասյան 12-րդ շենքի 71 բնակա¬րանի հաշվառումից հանվել է 2007թ. մարտի 5-ին՝ մահվան կապակցությամբ,
Վարդուշ Հովհաննեսի Շահնազարյան, տեղեկանք թիվ 435740, Աջափնյակ, Բաշինջաղյան 168 շենքի 79 բնակրանաի հաշվառումից հանվել է 2008թ. հունվարի 5-ին՝ մահվան կապակ¬ցութ¬յամբ,
Շուշիկ Իսրաելի Ավետիսյան, տեղեկանք թիվ 435741, Մամիկոնյանց փողոց 1-ին նրբանցք, 5 տան հաշվառումից հանվել է 2007թ. ապրիլի 11-ին՝ մահվան կապակցությամբ,
Տոնիկ Եղիազարի Կարապետյան, տեղեկանք թիվ 435745, Ավետիսյան փողոցի 70 շենքի 13 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2007թ.ապրիլի 18-ին՝ մահվան կապակցությամբ,
Մուկուչ Հովհաննեսի Մենդիկյան, տեղեկանք թիվ 435748, Մամիկոնյանց 29 շենքի 23 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2008թ.ապրիլի 11-ին՝ մահվան կապակցությամբ,
Ռաֆիկ Բաբկենի Ղազարյան, տեղեկանք թիվ 435754, Քանաքեռ ՀԷԿ Բանավան 8 շենքի 2-րդ բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2003թ. ապրիլի 22-ին՝ մահվան կապակցությամբ, իսկ հարց¬ման մեջ հիշատակված AA 0505840 անձնագիրն իրականում պատկանում է Արեգնազ Վո¬լոդ¬յայի Հարությունյանին,
Սեդա Մուշեղի Բոգոմոլնայա, տեղեկանք 435774, Յ.Լեփսիուսի 21-րդ շենքի 44 բնակարանի հաշ¬վա¬ռումից հանվել է 2001թ. հունիսի 19-ին՝ մահվան կապակցությամբ, AC 0541766 անձնագիրը պատկանում է այլ անձի,
Խաչիկ Ալեքսանդրի Այվազյան, տեղեկանք թիվ 435775, Բագրատունյաց 20 շենքի 49 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2008թ. մայիսի 14-ին՝ մահվան կապակցությամբ,
Ջանիբեկ Սեդրակի Ջիլավյան, հաշվառումից հանվել է 2005թ. սեպտեմբերի 20-ին` մահվան կապակցությամբ,
Խաչիկ Ալեքսանդրի Այվազյան, տեղեկանք թիվ 418746, 2005թ. հոկտեմբերի 28-ից մինչև 2008թ. մայիսի 14-ը հաշվառված է եղել Բագրատունյաց 20 շենքի 49 բնակարանում, անձնագիրը ոչնչաց¬վել է մահվան կապակցությամբ,
Ամալյա Համաբարձումի Մաթևոսյան, տեղեկանք թիվ 429968, Երևանի Փափազյան 29 շենքի 7 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2008թ. հունիսի 9-ին՝ մահվան կապակցությամբ,
Շուշիկ Իսրաելի Ավետիսյան, տեղեկանք թիվ 429978, Մամիկոնյանց փողոց 1-ին նրբ., 5 տան հաշվառումից հանվել է 2007թ. ապրիլի 11-ին՝ մահվան կապակցությամբ,
Կարապետ Նշանի Գասպարյան, տեղեկանք թիվ 429981, Բարբյուսի փողոցի 40 տան հաշվա¬ռումից հանվել է 2008թ. փետրվարի 15-ին՝ մահվան կապակցությամբ,
Գևորգ Դերենիկի Ղարագյոզյան, տեղեկանք թիվ 429982, Արարատյան փողոցի 62/1 բնա¬կիչ, AE 0366435 անձնագիրը ոչնչացվել է 2005թ. սեպտեմբերի 12-ին՝ նրա մահվան կապակ¬ցութ¬յամբ,
Կնո Խալթի Ավդալյան, տեղեկանք թիվ 429984, Սարի թաղ 10-րդ շարքի 31 տան հաշվա¬ռումից հանվել է 2008թ. հունվարի 26-ին՝ մահվան կապակցությամբ,
Վանիկ Անտոնի Վիրաբյան, տեղեկանք թիվ 429987, Փափազյան փողոցի 21 շենքի 47 բնա¬կա¬րանի հաշվառումից հանվել է 2002թ. հունվարի 19-ին՝ մահվան կապակցությամբ,
Օլգա Աբրեգամի Կուկազովա, տեղեկանք թիվ 433879, Վրացական փողոցի 15-րդ շենքի 1 բնակա¬րանում հաշվառման վերաբերյալ տվյալներ չկան, սակայն վերջինիս 1996թ. հուլիսի 20-ին ստա¬¬ցած AA 0454981 անձնագիրը 2004թ. հոկտեմբերի 2-ին ոչնչացվել է՝ նրա մահվան կապակ¬ցութ¬¬յամբ,
Թագուհի Ոսկանի Ուզունյան, տեղեկանք թիվ 433878, Ազատության պողոտա, 25-րդ շենքի 19-րդ բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2006թ, օգոստոսի 1-ին՝ մահվան կապակցությամբ,
Վահե Հակոբի Դալյան, տեղեկանք թիվ 419108, Կոմիտաս 48 Ա շենքի 108 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2008թ. սեպտեմբերի 3-ին` մահվան կապակցությամբ,
Հակոբ Հովհաննեսի Թագվորյան, հաշվառումից հանվել է 1999թ. նոյեմեբերի 6-ին՝ Հու¬նաս¬տան մեկնելու կապակցությամբ,
Վարդգես Հովհաննեսի Մարկոսյան, տեղեկանք թիվ 435733, Նոր Նորքի 8-րդ զանգածի 21-րդ շենքի 25 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 1997թ. ապրիլի 28-ին,
Կարլեն Սմբատի Մաթևոսյան, տեղեկանք թիվ 435718, Նանսենի փողոցի 5/2 շենքի 52 բնակարանի հավառումից հանվել է 1999թ. հոկտեմբերի 5-ին,
Կորյուն Գևենի Սիմոնյան, տեղեկանք թիվ 435722, Ռուբինյանց փողոցի 16-րդ շենքի 2 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2005թ. նոյեմբերի 12-ին,
Դագմարա Տիգրանի Նարինյան, տեղեկանք թիվ 435735, Մայիսի 9-ի փողոցի 5-րդ շենքի, 13-րդ բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2002թ. մայիսի 23-ին,
Լիդա Սամվելի Խուդոյան, տեղեկանք թիվ 435748, Շինարարների փողոցի 3-րդ շենքի 12 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2008թ. դեկտեմբերի 1-ին, AG 0204379 անձնագիրը ոչնչաց¬վել է նույն օրը,
Կարլեն Սեդրակի Աջամյան, տեղեկանք թիվ 435752, Եղ. Թադևոսյան 18 շենքի 212 բնակա¬րանի հաշվառումից հանվել է 2001թ. փետրվարի 22-ին,
Նինա Ֆեոդորևնա Շաքարյան, տեղեկանք թիվ 435770, Քանաքեռցու 151 շենքի 6 բնակա¬րանի հաշ¬վա¬ռումից հանվել է 1996թ. հուլիսի 30-ին,
Մարիամ Ալեքսանդրի Աբաջյան, տեղեկանք թիվ 435763, Էմինսկու 20Ա հաշվառումից հանվել է 2000թ. դեկտեմբերի 22-ին, անձնագիր AF0539070, տրված 2001թ. նոյեմբերի 2-ին, AA 0267375 անձնագիրը պատկանում է այլ անձի,
Գրետա Սանասարի Աջամյան, տեղեկանք թիվ 415274, 2000թ. մայիսի 31-ին AE 0655048, Եղ.Թադևոսյան փողոցի 18-րդ շենքի 22 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2001թ. փետրվարի 22-ին,
Կարլեն Սեդրակի Աջամյան, տեղեկանք թիվ 415272, 2000թ. մայիսի 31-ին ստացել է AE 0655047 անձնագիրը, Եղ.Թադևոսյան փողոցի 18-րդ շենքի 22 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2001թ. փետրվարի 22-ին,
Ռաֆիկ Բաբկենի Ղազարյան, տեղեկանք թիվ 415652, 1995թ. սեպտեմբերի 20-ին տրված AA 0522735, Քանաքեռ ՀԷԿ Բանավան 8-րդ շենքի 2-րդ բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2003թ. ապ¬րիլի 22-ին,
Նիկողոս Երվանդի Սիմոնյան, տեղեկանք թիվ 419303, 1996թ. դեկտեմբերի 17- ին տրված թիվ AB 0290744 անձնագրի համաձայն Երևանի Աէրացիա թաղ., 4-րդ շենքի 53 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 1998թ. մայիսի 8-ին,
Լենդրուշ Ավետիսի Հունանյան, տեղեկանք թիվ 418744, 1997թ. հունիսի 5-ին տրված թիվ 0402331 անձնագրով Երևանի Կ.Ուլնեցու 3-րդ փակուղի 5-րդ շենքի 19 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2004թ. մայիսի 14-ին,
Մամիկոն Շիրինի Սարգսյան, տեղեկանք թիվ 435758, բնակչության պետական ռեգիստրում (այսուհետ` նաև ԲՊՌ) հաշվառման մասին տվյալներ չկան, հարցման մեջ հիշատակված AE 0599346 անձնագիրը պատ¬կանում է այլ անձի,
Հայկազ Կարապետի Հովհաննիսյան՝ տեղեկանք թիվ 435757, AB0575310 անձնագիրը պատ¬կա¬նում է այլ անձի,
Հա¬կոբ Միսակի Հակոբյան, տեղեկանք թիվ 435758, AA 0367426 անձնագիրը պատկանում է այլ անձի,
Աննա Իվանովնա Կարայանովա, տեղեկանք թիվ 435759, AA 0436516 անձնագիրը պատ¬կա¬նում է այլ անձի,
Վարդուշ Նահապետի Պետրոսյան, տեղեկանք թիվ 435761, AA 0694410 անձնագիրը պատ¬կանում է այլ անձի,
Սեդա Աբգարի Ստեփանյան, տեղեկանք թիվ 435762, AB0228080 անձնագիրը պատկանում է այլ անձի,
Եվգենյա Թևոսի Թումանյան, տեղեկանք թիվ 435765, AC 0348436 անձնագիրը պատկանում է այլ անձի,
Արշակ Հովհաննեսի Մարտոյան, տեղեկանք թիվ 435768, AC 0438560 անձնագիրը պատ¬կանում է այլ անձի,
Մարի Հակոբի Թոփալյան, տեղեկանք թիվ 435767, AE 0246870 անձնագիրը պատկանում է այլ անձի,
Հայկանուշ Հրանտի Դարբինյան, տեղեկանք թիվ 435768, AA 0246015 անձնագիրը պատ¬կանում է այլ անձի,
Անտիկ Թովմասի Կարախանովա, ԲՊՌ-ում հաշվառման մասին տվյալներ չկան, AB 0296558 անձնագիրը պատկանում է այլ անձի,
Մարիա Մուխանի Սալախյան, տեղեկանք 435769, բնակչության պետական ռեգիստրում հաշ¬վառ¬ման մասին տվյալներ չկան, նշած հասցեով տվյալ անձը չի անցնում,
Սերյորժա Բենիամինի Հարությունյան, տեղեկանք թիվ 435772, Սարի թաղ 10-րդ շարքի 2-րդ տան բնակիչ, 1998թ. սեպտեմբերի 2-ին տրվել է AC 0346903 անձնագիրը, իսկ AB 0287965 անձ¬նագիրը պատկանում է այլ անձի,
Թամարա Դիմիտրիի Գազիրյան, տեղեկանք 435778, տվյալներ չկան, AE 0365454 անձ¬նա¬գիրը պատկանում է այլ անձի,
Ազատ Սարգսի Գալստյան թիվ 416021 տեղեկանք՝ 2002թ. մայիսի 2-ին ստացված AF 0420626 անձնագրով, Զ.Սարկավագի 129բ շենքի 17 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2004թ. մա¬¬յիսի 21-ին,
Ռազմիկ Հայկազի Հասրաթյան, թիվ 416025 տեղեկանք, անձնագիրը տրված 1995թ. դեկ¬տեմբերի 28-ին AA0291116, Բաղրամյան 56 շենքի 66 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2002թ. հունիսի 4-ին,
Սուրեն Լևոնի Խանջյան, տեղեկանք թիվ 429971, Ավետիսյան 9Ա տան հաշվառումից հանվել է 2004թ. նոյեմբերի 10-ին,
Վարդուշ Հովհաննեսի Շահնազարյան, տեղեկանք թիվ 429977, Բաշինջաղյան 188 շենքի 79 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2008թ. հունվարի 5-ին,
Զարզանդ Սամսոնի Բարսեղյան, տեղեկանք թիվ 429991, Խաչատրյան փողոցի 13-րդ շենքի 17 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 1999թ. սեպտեմբերի 7-ին,
Ռաֆիկ Համբարձումի Հակոբյան, տեղեկանք թիվ 433880, Երևանի Սունդուկյան փողոցի 9-րդ շենքի 29 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2004թ. հոկտեմբերի 20-ին,
Կիմա Ռուբենի Մկրտչյան, Մամիկոնյանց 19-րդ շենքի 8 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2000թ. նոյեմբերի 3-ին։
Գեորգի Վաղարշակի Հակոբյանի, Հուսիկ Զաքարի Մկրտչյանի, Ռոմիկ Գուրգենի Կարա¬պետյանի, Վորոնցով Գուրգենի Կարապետյանի, Սեդա Արշակի Կարողլանյանի, Մարի Թորոսի Պետրոսյանի, Անժելա Սոուրենի Խոջայանի, Ջուլիետա Մուշեղի Փոստոյանի, Արփիկ Վահանի Նադարյանի, Ռուբեն Հմայակի Դադայանցի՝ ՀՀ քաղաքացու անձնագրերով փաս¬տաթղթա¬վոր¬ման և հաշվառման վերաբերյալ տեղեկություններ չկան (կենսաթոշակառուների վերոնշյալ անձ¬նագրային տվյալները ՀՀ ԱՆ ՔԿԱԳ գործակալության «Հատուկ սպա¬¬սարկում» տարած¬քային բաժ¬նի և ՀՀ ոստի¬կանության ԱՎՎ աշխատակիցներին են տրա¬մադրվել ամբաստանյալ Վ.Խա¬չատրյա¬նի «Դու¬դուկ» ֆայլում, ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի երկու նոթատետրերում, առգրավ¬¬¬¬¬ված և գոր¬ծին կցված` կասեցված կենսաթոշակի գումարները ստանալու վերաբերյալ կեն¬սա¬թոշակառուների դի¬մումներում, ինչպես նաև վճարման ցուցակ¬ներում առկա ելակետային տվ¬յալ¬ների հիման վրա)։
Վերոնշյալ ապացույցներով Դատարանն արժևորում և հաստատված է համարում գործով ամբաստանյալների ցուցմունքներն առ այն, որ շտեմարաններից ընտրվել են երկար տարիներ դե¬պոնացված կենսաթոշակի գումարներ չստացած, այդ թվում՝ մահացած, սակայն ցուցակներում դեռևս պահպանված կենսաթոշակառուների տվյալներ, ինչը կազմա¬կերպված խմբի անդամներին հնարավորություն է տվել, յուրաքանչյուրի և ընդհանուրի պաշտոնեական դիրքն ու լիազորութ¬յուններն օգտա¬գործելով, տևական ժամանակ արդյունավետորեն, առանց որևէ խնդրի, ելքագրել և յուրացնել առանձ¬նապես խոշոր չափերի գումարներ։ Նշված հետևությունների հանգելիս Դա¬տարանը փաստում է, որ նախ` մահացած վերոնշյալ կենսաթոշակառուներն օբյեկտիվորեն չէին կարող մահ¬վանից հետո անձամբ ստանալ իր կեն¬սաթոշակի դեպոնացված գումարները, որպիսի փաստերն հաստատվել են սույն, այնպես էլ դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույցների հա¬մադրման և գնահատման արդյունք¬ներով, իսկ կազմակերպված խմբի անդամների մասնակ¬ցութ¬յամբ այդ գումարներն իբր վերջիններիս հարազատ¬ներին կամ ծանոթներին հանձնելու և այդ կերպ բացառապես պաշտոնեական լիազորությունները չարաշահելու, ոչ թե գումարները յու¬րացնելու վե¬րաբերյալ պաշտպա¬նական կողմի առաջ քաշած վարկածն ան¬հիմն է և մտացածին, քանի որ թեև կենսաթոշակառուների հարազատները կա¬րող էին ստանալ այդ գումարները, սա¬կայն ոչ թե դեպոնացված գու¬մար¬ների վճարումների ցուցակների հիման վրա, այլ «Պետական կենսաթոշակի մասին» ՀՀ օրենքի 64-րդ հոդվածով սահմանված ընթա¬ցակարգով՝ մահացողի ըն¬տանիքի անդամի դիմումը և անհրաժեշտ փաստաթղթերը կենսաթոշակ նշանակող ստորա¬բա¬ժանում մահվանից 6 ամսվա ընթացքում ներ¬կայացնելու դեպքում։
Վերոնշյալ կենսաթոշակառուների հաշվառումից դուրս գալու, սակայն միևնույն ժամանակ այլ հաս¬ցեում չհաշվառվելու փաս¬տով (ինչը գլխավորապես բնորոշ է ՀՀ-ից արտերկիր մշտական բնա¬կության մեկնած կենսաթոշակառուներին) Դատարանը հերքված է համարում պաշտ¬պանա¬կան վարկածն այն մասին, որ որոշ կեն¬սաթո¬շակառուների կենսաթոշակների կասեցված կամ դա¬դարեցված գումարները վճարվել են նրանց կամ նրանց լիազորված անձանց ՍԱՊԾ այլ տարած¬քային ստորաբաժանումից, քանի որ դրա համար, ըստ «Պետական կենսաթոշակի մասին» ՀՀ օրենքի 62-րդ հոդվածի, անհրաժեշտ էր նաև համապատասխան փաս¬տաթղթա¬վորում, այդ թվում` կենսաթոշակային գործի փոխանցում, ինչի հիման վրա էր հնարավոր կասեցված կամ դադա¬րեցված կենսա¬թոշակի գումարների վճարային ցուցակների կազմում (ձևավորում) արդեն Ծառա¬յության նոր` կենսաթոշակառուի փաստացի կամ հաշ¬¬վառման նոր հասցեն սպասարկող տա¬րածքային ստո¬րա¬բաժանումում։ Դրանից հետևում է, որ տվյալ ՍԱՊԾ աշխատակազմի տարած¬քային բաժնում կազմված(ձևավորված) վճարային ցուցակների հիման վրա դեպոնացված կեն¬սա¬¬թոշակի գումարների ելքագրման փաստն ինքնին ենթադրում է, որ այդ կենսաթոշակառուի գործն այդ պահին գտնվել է Ծառայության բացառապես տվյալ, այլ ոչ թե մեկ ուրիշ տարածքային բաժ¬նում և վերոնշյալ բաժինն իրավասու չէր ձևավորելու տվյալ կենսաթոշակառուի տվյալներով վճա¬րային ցուցակ, վճարման նպատակով այն ուղարկել վճարումների ծառայություն, ավելին՝ վճա¬րում¬ների ծառայության հետ ամեն ամիս կազմվող փոխադարձ ակտով նաև հաստատել, որ դե¬պո¬նենտ գումար ստացած տվյալ կենսաթոշակառուն հաշվառված է տարածքային տվյալ բաժ¬նում։
Վճարային ցուցակներում և դեպոնացված գումարները կենսաթոշակառուներին տրա¬մադրելու վերաբերյալ կազմված պաշտոնական այլ փաստաթղթերում կենսաթոշակառուների անձ¬նագրային տվյալների՝ սերիայի և համար սխալ արտացոլումը («բնակչության պետական ռե¬գիստրում հաշվառման մասին տվյալներ չկան», հարցման մեջ «հիշատակված անձնագրերը պատ¬¬կանում է այլ անձի»), ինչը կատարվել է նույն տարածքային բաժնում և գրեթե նույն ժամա¬նա¬¬կա¬հատվածում և կրել մասայական բնույթ, հաստատում է դատաքննությամբ հաս¬տատված այն փաս¬¬տը (նաև այդ կապակցությամբ խոստովանական ցուցմունքներ տված ամբաստանյալ¬ների ցուցմունքների արժանահավատությունը), որ կենսաթոշակի դեպոնացված գումարներ ստա¬նալու վերաբերյալ համա¬պատաս¬խան կենսաթոշակառուների դիմումները կեղծվել են կամ առհա¬սա¬րակ չեն վերցվել, կեն¬սա¬թոշա¬կա¬ռու¬ների ինքնություններն առհասարակ չեն ստուգվել, որպիսի գոր¬ծողությունները «ՀՀ պետական կենսաթոշակի մասին» ՀՀ օրենքի պար¬տադիր պահանջ էր։ Վե¬րոնշյալ, ինչպես նաև դա¬տաքննութ¬յամբ հետազոտված այլ ապացույցների համադրման և գնա¬հատման արդյունքներով Դա¬¬տարանը փաստում է, որ վճարային ցուցակ¬ներում այդ տվյալ¬ները նշվել են դատարկ սյու¬նակ¬ներն ինչ-որ կերպ լրացնելու և բովանդակային առումով կեղծ պաշտոնական փաս¬տաթղթերին իրական փաս¬տաթղթի տեսք տալու շարժառիթով՝ կազմակերպ¬ված խմբի անդամների կողմից իրենց պաշ¬տո¬նեական դիրքի օգտագործմամբ դեպոնենտ գումար¬ները յուրացնելու և դրա շարու¬նակական բնույթն ապահովելու դիտավորությամբ։
3. Պետությանը պատճառված վնասն ամբաստանյալների կողմից անձամբ կամ միջնոր¬դա¬վորված վերականգնելու վերաբերյալ վճարման հանձնարարագրերը, անդորրագրերը և կտրոն¬ները, որոնք էական նշանակություն ունեն ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ նշա¬նակվող պատիժն անհատականացնելիս։
Ամբաստանյալների մեղավորության վերաբերյալ հետևության Դատարանը հանգեց նաև ամբաստանյալների խոստովանական ցուցմունքներով, իրեղեն ապացույցների զննմամբ և որպես ապա¬ցույց ճա¬նաչված փաստաթղթերի հետազոտմամբ պարզված փաստական տվյալները ստորև թվարկված վկաների ցուցմունքների հետ հա¬մադրելու և գնահա¬տե¬լու արդյունքներով.
Վկա Գևորգ Ալբերտի Մինասյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ պապը` կենսաթոշակառու Անդրանիկ Աբգարի Մինասյանը, շուրջ 11 տարի է, ինչ բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, Հայաստան է վերադարձել միայն 2007 թվականի սեպ¬տեմ¬բերին և ստացել իր նախորդ տարիների կուտակված կենսաթոշակը։ Ինչ վերաբերում է 2007 թվա¬կանի փետրվարին պապու անվամբ ելքագրված 375.203 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարին, ապա ո՛չ վերջինս և ո՛չ էլ որևէ հարազատ այդ գումարը չեն ստացել։
Վկա Ղազար Գուրգենի Մխիթարյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ մայրը՝ կենսաթոշակառու Վալյա Բագրատի Ղուկասյանը, 2000 թվականից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ և մինչ օրս բնակվում է։ ԱՄՆ մեկնելուց հետո մայրը երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Մայրը կամ որևէ այլ հարազատ ելքագրված 127.000 ՀՀ դրամ և 221.100 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները չեն ստացել։ Նշեց նաև, որ մայրն անկողնային հիվանդ է։ Հայրը մեկ անգամ փորձել է ստանալ Վալյայի կենսաթոշակի գումարը, սակայն մերժել են` պահանջելով վերջինիս անձնագիրը։ Հայրը նույնիսկ լիազորագիր չի ունեցել Վալյայի կենսա¬թո¬շակը ստանալու համար։
Վկա Տիգրան Գագիկի Ասլանյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ տատը՝ կենսաթոշակառու Անահիտ Սուքիասի Կյուրեղյանը, 2002 թվականից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ էլ մահացել է 2011 թվականի ապրիլին։ Միաց¬յալ Նահանգ¬ներ մեկնելուց հետո տատը երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերա¬դար¬¬ձել և որևէ մեկի չի լիազորել կենսաթոշակը ստանալու համար։ Անահիտի անվամբ 2007 թվականի մարտին ելքագրված 415.665 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարն իրենք չեն ստացել։
Վկա Անահիտ Աղասու Մինասյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ հայրը՝ կենսաթոշակառու Աղասի Սաֆարի Մինասյանը, 2000թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգ¬ներում և երբեք Հայաստան չի վերադարձել։ Հայրը որևէ մեկի չի լիազորել կեն¬սաթոշակն ստանալու համար։ 2008 թվականի փետրվարին ելքագրված 470.980 ՀՀ դրամ կեն¬սաթոշակի գումարը չեն ստա¬ցել, քանի որ այդ ժամանակ հայրը գտնվել է ԱՄՆ-ում։
Վկա Գևորգ Գուրգենի Բալդրյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ դստեր ամուսնու հայրը` Վեմիր Շավարշի Սարգսյանը, 2001 թվականից ընտանիքով մեկնել է Ռուսաստանի Դաշնության Սանկտ-Պետերբուրգ քաղաք` մշտական բնակության և Հայաստան է վերա¬դար¬ձել 2012 թվականի հունվարին` 15-ից 30 օրով։ Վեմիրը 2001 թվականից հանդիսանում է Ռուսաս¬տանի Դաշնութ¬յան քաղաքացի, որևէ անձի չի լիազորել Հայաստանում կենսաթոշակը ստանալու համար։ Վեմի¬րի անվամբ 2007 թվականի հոկտեմբերին ելքագրված 554.648 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Թեև մինչդատական վարույթի ընթացքում չէր հայտնել, սա¬կայն Դատարանում նշեց, որ 2006 կամ 2007 թվականին եկել է մոտ մեկ ամսով, Վերմիրի խոս¬քերից գիտի, որ վերջին 3 տարվա կենսաթոշակը նա ստացել է։ Այնուհետև Վեմիրն իրեն լիա¬զո¬րագիր է տվել, սակայն նրա կենսաթոշակը չի կարողացել ստանալ, քանի որ պատճառաբանել են, որ այն արդեն իսկ ստացվել է։ Համադրելով և գնահատելով վկա Գ.Բալդրյանի նախաքննա¬կան և դատաքննական հակասական ցուցմունքները՝ Դատարանն առավել արժևորում է նա¬խաքննա¬կանը՝ հաշվի առնելով, որ վերջինիս նախաքննական ցուցմունքներում պնդել էր, որ մշտական բնակության նպատակով ՌԴ մեկնելուց հետո Վ.Սարգսյանը Հայաստան է վերա¬դար¬ձել 2012 թվականին, հետևաբար՝ 2007-2008թթ. ընթացքում դեպոնացված կեսաթոշակը չէր կարող ստանալ։
Վկա Գուրգեն Տիգրանի Վարդանյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ մայրը` Սուսաննա Ներսեսի Դարմանջյանը, 2002 թվականի ամռանը մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ և երբեք Հայաստան չի վերադարձել։ Մայրը 2007 թվականին որևէ մեկի չի լիազորել կենսա¬թո¬շակն ստանալու համար, և նշված թվականի դեկտեմբերին ելքագրված 174.870 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Թեև մինչդատական վարույթի ընթացքում չէր հայտ¬նել, սակայն Դատարանում նշեց, որ վերջին անգամ Հայաստան է եկել 2009թ. և 2013թ. միանվագ Շենգավիթի տարածքային բաժնից ստացել է երեք տարվա կենսաթոշակը, այնուհետև մեկ տարի շա¬րու¬նակ, յուրաքանչյուր ամիս ստացել է կենսաթոշակ։ Այն բերել են տուն, մեկ անգամ լիազո¬րագրով ինքն է ներկայացել և ստացել մոր երեք տար¬վա կենսաթոշակի գումարը։
Վկա Նարինե Մանուկի Կարանֆելյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ քրոջ ամուսնու մայրը` Հրաչուհի Եսայի Մանսուրյանը, 2003 թվականին մեկնել է Ամերի¬կայի Միացյալ Նահանգներ և երբեք Հայաստան չի վերադարձել։ Հրաչուհի Մանսուրյանը որևէ մեկի չի լիազորել կենսաթոշակը ստանալու համար, և 2008 թվականի փետրվարին ել¬քագրված 277.120 ՀՀ դրամ կենսա¬թոշակի գումարը չեն ստացել։ Նշեց նաև, որ նրանց տան բանա¬լիներն իր մոտ են, թեև Հայաստանում այլ բարեկամներ ևս ունեն, տեղյակ չէ, թե Հ.Ման¬սուրյանը նրանց լիազորագիր տվել է, թե՝ ոչ։
Վկա Գրիգոր Գեորգիի Գալստյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ մայրը՝ թոշակառու Ռիմա Բագրատի Մովսիսյանը, 2001 թվականին մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ, որտեղ և մինչ օրս բնակվում է։ Մոր անվամբ 2007 թվականի հունվարին ելքագրված 390.350 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Նշեց նաև, որ մայրը ստացել է ոչ թե ծերության, այլ բազմազա¬վակության կենսաթոշակ, վերջին անգամ Հայաստան է վերա¬դարձել 2011թ., եթե թոշակ ստա¬նար, ինքը տեղյակ կլիներ, քանի որ Հայաստան գալու դեպքում իր տանն էր բնակվում, իր եղբայրը մահացած է, իսկ քույրերը մշտապես բնակվում են արտերկրում։
Վկա Արմեն Գևորգի Հովսեփյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ մորաքույրը` Սեդա Վարդանի Իսայանը, 1992 թվականից մշտական բնակության է մեկնել Ամերի¬կայի Միացյալ Նահանգներ, թեև 1999-2000թթ. եկել է Հայաստան, սակայն վերստին վերադարձել է։ Նշեց, որ Սեդա Իսայանը որևէ մեկի չի լիազորել նրա կենսաթոշակը ստանալու համար, այդ դեպքում ինքն ան¬պայման տեղյակ կլիներ, քանի որ մտերիմ են, և նրա անվամբ ելքագրված 483.040 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարը չի ստացվել։
Վկա Աիդա Բուրդոյի Սամսոնյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ որդու կնոջ պապը` Ներսես Հովհաննեսի Չուլջյանը և տատը՝ Վարդանուշ Նիկողոսի Չուլջյան¬ները, շուրջ 15 տարի առաջ մեկնել են Ֆրանսիայի Հանրապետություն` մշտական բնա¬կության, որ¬տեղ էլ շուրջ 10 տարի առաջ մահացել են։ Ներսեսի անվամբ 2007 թվականի ապրիլին ել¬քագրված 967.593 ՀՀ դրամ և Վար¬դանուշի անվամբ 2007 թվականի հունիսին ելքագրված 286.248 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները չեն ստացել։
Վկա Արմեն Լևիկի Մանուկյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ կնոջ մայրը` Նուշիկ Գրիշայի Սարգսյանը, 1997 թվականից մինչև 2011 թվականը բնակվել է Ամերիկայի Միացյալ Նա¬հանգներում և Հայաստան երբեք չի վերադարձել։ Նուշիկ Սարգսյանն այդ ժամանակահատ¬վա¬ծում որևէ մեկին չի լիազորել նրա կենսաթոշակը ստանալու համար, և նրա անվամբ 2007 թվականի հունիսին ելքագրված 570.219 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Թեև մինչ¬դատական վարույթում այդ մասին չէր հիշատակել, սակայն Դատարանում նշեց, որ 2010թ. կնոջ մայրը վե¬րադարձել և ստացել է վերջին երեք տարվա կենսաթոշակը` 1.450.000 ՀՀ դրամ գումար։
Վկա Հայկ Խաչատուրի Չիբուխչյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ հորաքրոջ սկեսրայրը` Նեպտուն Արամայիսի Սարգսյանը, 1997 թվականից բնակվում է Ամերի¬կայի Միացյալ Նահանգներում և Հայաստան եկել է միայն 2005 թվականին, բնակվել իր տանը, ապա` շուրջ 1 ամսից վերադարձել ԱՄՆ։ ՀՀ-ից բացակայության ժամանակահատվածում Նեպ¬տուն Սարգսյանը որևէ մեկի չի լիազորել նրա կենսաթոշակը ստանալու համար, վերջինիս միակ եղ¬¬բայրը մահացած էր և նրա անվամբ ելքագրված 449.734 ՀՀ դրամ կենսա¬թոշակի գումարը չի ստացվել։
Վկա Գոհար Սուրենի Միքայելյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ իրենց բնակարանի նախկին հարևան Գրիգոր Գառնիկի Հովակիմյանը 2000 թվականին բնակարանը վաճառել և մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ։ ԱՄՆ մեկնելուց հետո նա Հայաստան չի վերադարձել, պար¬բերաբար հեռախոսազրույց է ունենում Գրիգոր Հովակիմյանի հետ և տեղեկացված է, որ նրա անվամբ 2007 թվականի ապրիլին ելքագրված 538.160 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Մաքսիմ Ստեփանի Մխիթարյանի ցուցմունքներով, ով Դատարանում հայտնեց, որ հարևան Արշակ Մարտոյանը բնակվել է միայնակ, մահացել է մոտավորապես 1996թ.։
Վկա Դանիել Ասատուրի Թոփալյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ մայրը՝ կենսաթոշակառու Մարի Թոփալյանը, 1991թ. մեկնել է ԱՄՆ` իր քրոջ մոտ, որտեղ և 1996թ մահա¬ցել է։ Մարի Թոփալյանը Հայաստանում այլ հարազատներ չունի, նրա մահից հետո վերջինիս անվամբ կենսաթոշակ չեն ստացել։
Վկա Էլեոնորա Հենրիխի Լազարևայի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ տատը՝ կենսաթոշակառու Նինա Շաքարյանը, 1996թ. Հայաստանում հաշվառումից դուրս է եկել և մեկնել Հունաստան, որից հետո կենսաթոշակ չի ստացել։ 2001թ. Նինա Շաքարյանը վերադար¬ձել է Հայաստան և բնակվել իր տանը, իսկ 2002թ. հունիսի 30-ին մահացել է։ Նինա Շաքարյանի մահից հետո նրա անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել, նա ՀՀ-ում այլ հարազատներ չունի։
Վկա Սվետլանա Միխաիլի Ղազարյանի ցուցմունքներով, ով Դատարանում հայտնեց, որ ազգական, կենսաթոշակառու Անտիկ Կարախանովան մահացել է 1999թ., որից հետո վերջինիս անվամբ նրա հարազատները կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։
Վկա Կարինե Մաքսիմի Դանիելյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ ամուսնու պապ՝ կենսաթոշակառու Խաչատուր Այվազովը մահացել է 1986 կամ 1987թ.։ Վեր¬ջինիս մահից հետո նրա անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։
Վկա Նունե Վլադիմիրի Ավանեսյանի ցուցմունքներով, ով Դատարանում հայտնեց, որ 2000 թվականին Ֆիրուզա Հովհաննիսյանից գնել է նրա բնակարանը և այդ ժամանակ էլ տեղե¬կացել, որ վերջինս պետք է մեկնի արտերկիր։ Նշեց նաև, որ մի քանի ամիս անց ինքը նույն բնա¬կարանը վաճառել և գնել է կողքի բնակարանը, սակայն դրանից հետո էլ Ֆիրուզան այդտեղ չի բնակ¬վել։
Վկա Սոնա Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ Երևան քաղաքի Ներքին Զեյթուն 2-րդ փողոցի 6-րդ տան նախկին տերերն իր ծանոթներն են, ովքեր շուրջ 10 տարի է, ինչ գտնվում են ԱՄՆ-ում, և նրանց ընտանիքում Արամ Վարդանով տվյալներով անձ չի եղել։ Միայն Վարուժան Սասունյանն ու կինն են գրանցված այդ տանը, իր բնակվելուց հետո որոշ ժամանակ կինը շարունակել է բնակվել այդ հասցեում։ Քննիչի հարցադրումներից հետո տան սեփականատեր Վ.Սա¬սուն¬յանին զանգել և պարզել է, որ Արամ Վարդանով անունով անձնավորության վերջինս չի ճանաչում։
Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան փողոցի 1-ին շենքի 33-րդ բնակարանի սեփականատեր, վկա Սևակ Մուշեղի Սաղաթելյանի ցուցմունքներով, ով Դատարանում հայտնեց, որ այդ բնա¬կա¬րանը 2006-2007թթ.-ից իր սեփականությունն է, այդ հասցեում Միխաիլ Սոլովյով տվյալ¬ներով անձ, ինչպես նաև ընդհանրապես որևէ անձ հաշվառված չի եղել։
Երևան քաղաքի Մ.Ավետիսյան 1-ին փողոցի 22 տան բնակիչ, վկա Արթուր Լևի Թան¬գամյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 1983թ. բնակվում է այդ հասցեում, որտեղ Նա¬իրա Օսիկյան տվյալներով անձ հաշվառված չի եղել և չի բնակվել։ Տան սեփա¬կա¬նա¬տեր է հանդիսացել իր հայրը, ով ՀՀ-ում չի, քննիչի ներկայությամբ ուսումնասիրել է տնային գրքույկը, նման անձ գրանցված չի եղել, ներկայումս չի կարող այդ գրքույկը ներկայաց¬նել, քանի որ սեփականության նոր վկայական են ստացել։
Երևան քաղաքի Շովրոյան փողոցի 11-րդ տան սեփականատեր, վկա Անահիտ Անագի Եղոյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 1978թ. բնակարանը պատկանում է իրենց ընտա¬նիքին, որտեղ Անժելա Բեյբութ տվյալներով անձ հաշվառված չի եղել և չի բնակվել։
Երևան քաղաքի Ա.Ահարոնյան փ. 41ա տան բնակիչ, վկա Վիկտորիա Մկրտչի Բունիաթ¬յանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 1969 թվականից բնակվում է իրենց բնակարանում, որտեղ Աբունիկ Վանալյան տվյալներով անձ հաշվառված չի եղել և չի բնակվել։ Նշեց նաև, այդ որ բնակարանը գնել են բուլղարահայերից, կարճ ժամանակ նրանց հետ բնակվել են նույն բակում, նրանց կազմում Աբունիկ տվյալներով անձ միանշանակ չի եղել։
«Հայկ» համատիրության գործավար, վկա Ռուզաննա Ռազմիկի Վասիլյանի ցուցմունք¬ներով և ներկայացրած տեղեկանքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ Երևան քաղաքի Կ.Ուլնեցի փողո¬ցում 1-ին փակուղի 1Ա շենք 28 բնակարան և 3-րդ փակուղի 22 տուն հասցեներ հաշվառված չեն, համատի¬րության տարածքում Մարին Իվոլկինա և Հռիփսիմե Տաշյան տվյալ¬նե¬րով անձինք չեն բնակվում։
Վկա Գրիգոր Հովհաննեսի Աճեմյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ տատը՝ կենսաթոշակառու Մարի Աճեմյանը, 1995 թվականին մեկնել է ԱՄՆ և այլևս Հայաստան չի վերադարձել։ Բացակայության ընթացքում կենսաթոշակը ստանալու համար Մարի Աճեմյանը որևէ մեկին լիազորագիր չի տվել և նրա կենսաթոշակի գումարն իրենք չեն ստացել։ Նշեց նաև, որ կենսաթոշակը ստանալու նպատակով տատն իր անվամբ 2011-2012թթ. լիազորագիր է ուղարկել, որը ներկայացրել է «Սոցապ» բաժին, սակայն իրեն մերժել են` պատճառաբանելով, որ կենսաթո¬շա¬կը ստանալու համար անձամբ տատը պետք է ներկայանա։
Վկա Հովիկ Միշայի Գալոյանի ցուցմունքներով, ով Դատարանում հայտնեց, որ որ Ֆաինա Մելքոնյանը բնակվում է ԱՄՆ-ում, իսկ 1998 թվականին վերջինիս բնակարանը գնել են նրա լիազորած անձից, ով նույնպես ԱՄՆ-ում է։
Վկա Սերգեյ Ալբերտի Մելքոնյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ Նինա Գրիգորի Դոմազովան իր կնոջ հեռու բարեկամն է, ով մահացել է 2008 թվականին։ Նինա Դոմազովան Հայաստանում բնակվող որևէ հարազատ չունի և տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել նրա անվամբ 2009 թվականի հուլիսին ելքագրված 841.500 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարը կամ այն արդյոք ստացվել է։ Նշեց նաև, որ Նինայի տղան արտերկրում է, սակայն չգիտի` կոնկրետ որ երկրում։ Ինքը շուրջ երկուսուկես տարի է, ինչ ընտանիքով բնակվում է Նինայի բնակարանում, որտեց և բնակվում էր Նինան մինչև մահանալը։
Վկա Արա Գուրգենի Քոմուրջյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ հարևանուհի Թերեզա Տեր-Ավագյանը, ով միայնակ կին էր, մահացել է 2007 թվականին, նրա հարա¬¬զատների գտնվելու վայրի մասին տեղեկություն չունի։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստա¬¬ցել Թերե¬զայի անվամբ 2009 թվականի օգոստոսին ելքագրված 813.100 ՀՀ դրամ կենսաթո¬շա¬կի գումարը։
Վկա Ռազմիկ Ռաֆայելի Տոնկոյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ Երևան քաղաքի Կոմիտասի փողոցի 38-րդ շենքի 35 հասցեում բնակվում է շուրջ 7 տարի։ Հիշ¬յալ բնակա¬րանում Լիդիա Գրիգորյան անուն ազգանունով անձ հաշվառված չէ, նշեց նաև, որ նախորդ բնակիչն ազգությամբ պարսիկ էր։
Վկա Նարեկ Ալեքսանի Զախարյանի (մահանալու կապակցությամբ) հրապարակված և Դատարանում հետազոտված նա¬խաքննական ցուցմունքներով ՝ այն մասին, որ տատը՝ կենսա¬թո¬շա¬կառու Ռոզա Մելքոնյանը 2005 թվականի օգոստոսի 14-ին մահացել է Երևան քաղա¬քում։ Ինքը կամ որևէ ազգական տատի անվամբ 2009 թվականի հուլիսին ելքագրված 1.024.400 ՀՀ դրամ կեն¬սաթոշակի գումարը չեն ստա¬ցել։ Վկա Նարեկ Զախարյանն իր ցուցմունքին կցել է Ռոզա Մելքոն¬յանի մահվան վկա¬յա¬կանի պատճենը։
Վկա Սամվել Թադևոսի Գյուլնազարյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ ծնողը՝ Շուրա Գյուլնազարյանը 2006թ. մարտի 20-ին մահացել է, իսկ մինչ մահա¬նա¬լը բնակվել է իր հետ, որից հետո նրա անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։ 2010թ. հոկ¬տեմբերին Շուրա Գյուլնազար¬յանի անվամբ ելքագրված 481.389 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղեկություն չունի։
Վկա Գեղամ Սերյոժայի Յազիչյանի ցուցմունքներով. վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ ծնողները 1994թ. բնակվում են ԱՄՆ-ում և վերջին անգամ Հայաստանում եղել են 2007թ.` ստանալով վերջին երեք տարվա թոշակի գումարը։ 2007թվականից հետո ծնողները կենսաթոշակի գումար չեն ստացել, այն ստանալու համար որևէ մեկի լիազորագիր չեն տվել։ 2010թ. հոկտեմբերին Սերյոժա Յազիչյանի անվամբ ելքագրված 885.383 ՀՀ դրամ և Լենա Մելքումյանի անվամբ ելքագրված 623.543 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարների մասին որևէ տեղեկություն չունի։ Նշեց նաև, որ մինչև մեկնելը միասին են բնակվել, իր երկու քույրերը ՀՀ-ում չեն բնակվում, թեև եղբայրն բնակվում է ՀՀ-ում, սակայն բացառվում է, որ ծնողներն առանց իր գիտության լիազորեին եղբորը։
Վկա Լիլիթ Ֆլոբերի Կարապետյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ եղ¬բոր դուստր Ռեհան Կարապետյանը բնակվել է Գերմանիայում և 2003թվականից հետո Հա¬յաս¬տան չի վերադարձել, կենսաթոշակի գումար չի ստացել և այն ստանալու համար որևէ մեկի լիա¬զորագիր չի տվել։ 2010թ. հոկտեմբերին Ռեհան Կարապետյանի անվամբ ելքագրված 973.682 ՀՀ դրամ կեն¬սաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղեկություն չունի։ Նշեց նաև, որ ինքը բնակվել է Ռե¬հանի տա¬նը։
Վկա Ջեմմա Մկրտչի Գրիգորյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ նախկին սեփականատեր Կարուշ Հովհաննիսյանից 2001թվականին գնել է նրա բնակարանը և նույն ժամանակ տեղեկացել, որ վերջինս «գրին» քարտ է շահել և բնակարանը վաճառում է ԱՄՆ մեկ¬նելու նպատակով։ Դրանից հետո Կարուշ Հովհաննիսյանը մեկնել է ԱՄՆ և Հայաստան չի վերա¬դարձել։ Կարուշ Հովհան¬նիսյանի անվամբ ստացված կենսաթոշակի գումարի մասին տեղե¬կութ¬յուն չունի։ Նշեց նաև, որ որևէ շփում չեն ունեցել, Գարուշը երկու աղջիկ է ունեցել, նրանցից մեկից է իմացել, որ գնալու են ԱՄՆ ու ամբողջ ընտանիքով մեկնել են։
Հարցաքննվեց նաև վկա Թամարա Նազարի Կարապետյանը, ով Դա¬տարանում տվեց իրարամերժ ցուցմունքներ, նախ՝ հայտ¬նեց, որ հարևանուհի Էմմա Գրիգոր¬յանը մահացել է 2001թ., այնուհետև՝ նշեց, որ շփոթել է վերջինիս մյուս հարևանուհի Ջեմմային հետ, Էմման չի մահացել, ավելին՝ նախաքննական ցուցմունքների հրապարակումից հետո հայտնեց, որ քննիչի կողմից չի հարցաքննվել, թեև քրեական գործում առկա էր նրա հարցաքննության արձանագրութ¬յունը։ Ակնհայտ իրա¬րա¬մերժ փաստական տվյալներ բովանդակելու պատճառաբա¬նությամբ վերոնշյալ ցուց¬մունքը Դա¬տարանը որպես հավաստի (արժանահավատ) և վերաբե¬րելի ապացույց չի դի¬տար¬կում, սույն դա¬տական ակտի հիմքում չի դնում, իսկ կենսաթոշակառու Էմմա Գրիգորյանի մահվան փաստն հաստատված (ապացուցված) է համարում դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապա¬ցույց¬ների համադրման և գնահատման արդյունքներով։
Սույն գործի դատաքննության ընթացքում (Դատարանի նախորդ կազմով) որպես վկա հարցաքննվել են նաև` Սուրեն Ռաթևոսի Մարտիրոսյանը, Սուսաննա Նիկոլայի Աբրամովան, Լեյլի Հովհաննեսի Աբելյանը, Թոռուն Կարապետի Խաչատրյանը, Արսեն Ազատի Գալստյանը, Կարեն Գեորգիի Մելիքյանը, Արմեն Վաչագանի Կոստանյանը, Անդրանիկ Խաչիկի Գալջյանը, Աննա Արկադիի Բեգլարյանը, Վրեժ Գրիգորի Ֆիթիլջյանը, Գևորգ Հարութիկի Կարապետյանը, Նարինե Կառլենի Մելքոնյանը, Արմեն Զորիկի Թովմասյանը, Նազիկ Աբրահամի Չալյանը, Սենիկ Արտավազդի Հովհաննիսյանը, Հռիփսիմե Գեղամի Էլոյանը, Գարիկ Ռազմիկի Եղիազարյանը, Լյովա Գյուրջիի Մարգարյանը, Ռաֆիկ Խաչիկի Հովհաննիսյանը, Լուսինե Վանյայի Հասրաթ¬յանը, Արսեն Նորայրի Արսենյանը, Հովհաննես Յուրիկի Նազարյանը, Ամալյա Բագրա¬տի Սարգսյանը, Հովսեփ Գառնիկի Հարությունյանը, Հովհաննես Արշակի Գալստյանը, Գրիշա Զորկիմի Էվաջանյանը, Հասմիկ Ալյոշայի Մնացականյանը, Երանուհի Իվանի Բաբոյանը, Գևորգ Հակոբի Թագվորյանը, Լյովա Սուրենի Խաչատրյանը, Աղավնի Գարեգինի Հակոբյանը, Անժելիկա Գալուստի Գևորգյանը, Սաթենիկ Ոսկանի Առաքելյանը, Սյուզաննա Արմենի Դանիելյանը, Իշխան Վարդանի Բարսեղյանը, Արլետա Գեորգիի Խաչատրյանը, Հակոբ Սարգսի Սարգսյանը, Հասմիկ Ավետիսի Մանսուրյանը, Քնարիկ Վազգենի Դավթյանը, Գեորգի Վաղարշի Հակոբյանը, Մորիս Նիկողոսի Դանիելյանը, Մուրադ Ասատուրի Անսուրյանը, Հրանուշ Ազատի Պետրոսյանը, Լյուսյա Հասմիկի Մկրտչյանը, Անահիտ Ցոլակի Հովհաննիսյանը, Անի Սամվելի Բեգրակյանը, Անժելիկա Արամի Շալջյանը, Շուշանիկ Բոգոսի Համբարձումովան, Անդրեյ Մկրտիչի Գևինյանը, Եղիա Նիկողոսի Մկրտչյանը, Էդգար Արտակի Միասարյանը, Վիոլետա Կարապետի Ծերունյանը, Հովսեփ Լևոնի Տաշչյանը, Արամ Մանուկի Ղուկասյանը, Ռոբերտ Բարեղամի Մկրտչյանը, Ալբերտ Արամի Էվոյանը, Մայքլ Հովհաննեսի Շարոպետրոսյանը, Արմեն Ռաֆիկի Նիազյանը, Եղիշե Հովսեփի Դերմենջյանը, Գագիկ Վարդգեսի Մարկոսյանը, Վահան Գուրգենի Վարդանյանը, Բելա Հմայակի Ավետիսյանը, Նաիրա Ֆուրմանի Նիկողոսյանը, Երվանդ Նիկողոսի Սիմոնյանը, Գայանե Գևորգի Սարգսյանը, Լարիսա Գուրգենի Հովհաննիսյանը, Համլետ Հայկազի Հովհան¬նիսյանը, Նաիրուհի Աշոտի Աբրահամյանը, Ռոբերտ Գուրգենի Գևորգյանը, Միշա Սիմոնի Աբրահամյանը, Միսակ Վարդգեսի Սարգսյանը, Սերգեյ Արմենակի Այվազյանը, Վարդուհի Անդրանիկի Չիզմեչյանը, Արա Սերգեյի Հարությունյանը, Նարինե Սմբատի Յաղմուրյանը, Անդրեյ Մելսի Օսիպյանը, Մարինա Բորիսի Հակոբյանը, Ռայա Ներսեսի Բաղդասարյանը, Էմմա Գուրգենի Դաբաղյանը, Էմին Հենրիկի Սարգսյանը, Սուսաննա Մամիկոնի Մկրտչյանը, Ռուբիկ Խաչիկի Խաչատրյանը, Հրանտ Հմայակի Մալաքյանը, Վահան Սաշիկի Ավագյանը, Գևորգ Վաղարշակի Եղիազարյանը, Լիլիթ Աշոտի Համբարձումյանը, Արման Ժորայի Պետրոսյանը, Անահիտ Պարույրի Ռաֆաելյանը, Խաչիկ Ղևոնդի Եղիազարյանը, Լեռնուհի Վարդանի Առուշանյանը, Աննա Երվանդի Հարությունյանը, Հայկ Հակոբի Հակոբյանը, Իսահակ Կոնս¬տանտինի Խուդաբաշյանը, Սահակ Սերոբի Կարճիկյանը, Հոմերոս Աշոտի Ավետյանը, Սերյոժա Վաչագանի Ղուկաս¬յանը, Սվետլանա Հակոբի Նասխալյանը, Ռուբեն Արամի Մարուխյանը, Գառնիկ Ավետիքի Միրզոյանը, Անահիտ Սերյոժայի Գրիգորյանը, Հակոբ Սարգսի Չրչյանը, Ժիրայր Սուրենի Միխայելյանը, Կատյա Հարությունի Սերգոյանը, Լուսիկ Աֆոյի Ավդալյանը, Աղավնի Ստեփանի Մուրադյանը, Հրանտիկ Իվանի Օհանյանը, Օֆիկ Լուկաշի Առուստամյանը, Վերժինա Միսակի Գյուլումջյանը, Կարինե Ժորայի Մկրտչյանը, Աիդա Սարգսի Գևորգյանը, Գուրգեն Զարզանդի Բարսեղյանը, Սառա Շամխալի Գրիգորյանը, Ռուզաննա Սուրենի Հարութ¬յունյանը, Սուսաննա Ռոմենի Մելոյանը, Դոնարա Սարգսի Եփրեմյանը, Ռուզաննա Ավագի Սարյանը, հրապարակվել և հետազոտվել են վկաներ Գոհարիկ Կառլենի Մաթևոսյանի, Գրիգոր Ֆելիքսի Գարոնցի, Աննա Գևորգի Պողոսյանի, Արամազդ Հակոբի Կարադելյանի, Մանիշակ Մեսրոպի Մեսրոպյանի, Վանիկ Հարությունի Չիլոյանի, Գալուստ Ռադիկի Համբարձումյանի, Հարություն Մեսրոպի Բաքրջյանի, Մաքրուհի Հովհաննեսի Շամալյանի, Ժենյա Արամի Մելքոնյանի և Սամվել Մովսեսի Գալստյանի ցուց¬մունքները։
Վերոնշյալ ապացույցների թույլատրելիության և օգտագործման հնարավորության հարցի շրջանակներում Դատա¬րանն ար¬ձանագրում է, որ ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի և մյուսների վերա¬բեր¬յալ ԵԿԴ/0011/01/13 քրեական գործը դատական քննության նշանակելու և գործի քննութ¬յունը վերսկսե¬¬լու մասին 2014թ. մարտի 21-ին կայացրած որոշմամբ Դատարանը փաստել էր, որ գործի դա¬տաքննութ¬յունը (ընդհատված մասից) շարունակելու և այդ կերպ դատական քննությունն առա¬վե¬լա¬գույնս արագաց¬նե¬լու Դատարանի գործադրած ջանքն ուղղված է գործով ամբաս¬տան¬վող, այդ թվում` տևա¬կան ժամանակ անազատության մեջ գտնվող ամբաս¬տան¬յալների ար¬դար դա¬¬տաքննութ¬յան իրա¬վունքի իրացումն ողջա¬միտ ժամկետում երաշխա¬վո¬րելուն, ինչը բխում է բարձ¬րագույն իրա¬վաբա¬նա¬կան ուժ ունեցող իրավական ակտի` ՀՀ Սահմա¬նադրութ¬¬յան 19-րդ հոդ¬վածի ուղղակի պահանջից և դրանով կար¬գա¬վորվող (երաշխավորվող) այդ հասա¬րա¬կական հարա¬բերությունների գերակայությունից։ Դատա¬րանը նաև արձանագրել էր, որ սույն մեծածավալ գործի պայման¬ներում դատաքննության ընդհատ¬ման մասից դատարանի նոր կազմով գործի քննութ¬¬յան շարու¬նակումը չի վնասի արդարա¬դա¬տության շահերին, չի խոչ¬ընդոտի գործի բոլոր հան¬գա¬մանքների բազմակողմանի և լրիվ հետա¬զոտմանը, ապացուց¬ման ենթակա հանգա¬մանք¬ների վերաբերյալ Դատարանի ներքին հա¬մոզ¬մունքի ձևավոր¬մանը (որոնք կանո¬նա¬կարգված են Սահմանադրութ¬յանը ստորադաս իրավական ակտի` ՀՀ քրեական դատա¬վարական օրենսգրքով), Դաաարանի այդ որոշումը համահունչ է հրապա¬րա¬կայ¬նության, մրցակցութ¬յան և դատարանի առջև հավա¬սա¬րութ¬յան սկզբունք¬¬ներին։ Նույն որոշմամբ Դատարանը մանրամասն ներկայացրել էր նաև նման հետևության հանգելու պատճառաբանությունները։
Դատարանը, սույն քրեական գործը դատական քննության նշանակելու, գործի քննութ¬յունը վերսկսելու մասին որոշում կայացնելով և գործի քննությունը ընդհատված մասից վերսկսելու անհրաժեշտության վերաբերյալ հետևության հանգելով, ամենևին էլ չէր բացառել Դատարանի նախորդ կազմով (դատավոր Մ.Պապոյան) մրցակցային դատավարության պայմաններում հետա¬զոտված ապացույցները կողմերի կամ անմիջականորեն Դատարանի նախա¬ձեռնությամբ (նոր կազմով) վերստին հետազոտելու հնարա¬վո¬րությունը, թեև դատարանի այլ կազմով հարցաքննված որևէ վկայի լրացուցիչ հարցաքննելու միջնորդություններ, դատաքննության ավարտման փուլում Դա¬տարանի համապատաս¬խան հիշեցման և պարզաբանման պարագայում, մեղադրող և պաշտ¬պանական կողմերը չներ¬կա¬յացրեցին։
Խորհրդակցական սենյակում վերստին անդրադառնալով այդ հարցին՝ Դատարանը փաս¬տում է, որ դատարանի նախորդ կազ¬մով (դատավոր Մ.Պապոյանի նախագահությամբ) հետա¬զոտ¬ված ապացույցները` վկաների դատաքննական և/կամ հրապարակված և հետա¬զոտված նա¬խաքննա¬կան ցուցմունքները, դրանցում արծարծված հանգամանքների վերաբերյալ դա¬տաքննութ¬¬¬¬¬¬յամբ հե¬տա¬զոտված այլ ապա¬ցույցների բա¬վա¬րար ամբողջության պայմաններում, գոր¬ծի արդարացի և ճիշտ լուծման տեսանկյունով միակ, առավել ևս` վճռորոշ ապացույցներ չեն, հետևաբար` դրանք սույն դա¬տա¬կան ակտի հիմքում չի դնում` ապա¬ցույցների անմիջական հետա¬զոտ¬ման վերաբերյալ դեռևս դատաքննության ընթաց¬քում պաշտպանական կողմի ներկա¬յացրած վիճարկումները բացա¬ռելու և միաժամա¬նակ գոր¬ծը ողջամիտ ժամկետներում քննելու և լուծելու նպատակով։ Նշված հետևության հանգելիս Դատարանը նաև փաստում է, որ պաշտպանական կողմի ներկա¬յա¬ցու¬ցիչներն իրենց պաշտպանական ճառերն այդ ապացույցների վրա չեն կա¬ռուցել։
Դատարանում հրապարակվեցին և հետազոտվեցին նաև՝
վկա Ալվարդ Կառլենի Քոչարյանի նա¬խաքննա¬կան ցուցմունքները` այն մասին, որ մայրը՝ կենսաթոշակառու Քնարիկ Միսակի Քո¬չար¬յանը, 2004 թվականից մշտապես բնակվել է Ուկրա¬ինայում, Հայաստան է վերադարձել միայն 2009 թվականի ամռանը։ Ուկրաինա մեկնելուց հե¬տո մայրը կենսաթոշակը ստանալու համար որևէ անձի չի լիազորել, 213.385 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարն ինքը կամ մայրը չեն ստացել։
Վկա Սամուիլ Ադոլֆի Ռայտերի նա¬խաքննական ցուցմունքները` այն մասին, որ կինը` Գալյա Սպանդարի Մարտիրոսյանը, 1999 թվականից մշտական բնակության է մեկնել Իսրայել և այլևս Հայաստան չի վերադարձել։ Գ.Մար¬տիրոսյանը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստա¬նալու համար, և նրա անվամբ 2007 թվա¬կանի մարտին ելքագրված 377.215 ՀՀ դրամ կենսա¬թոշակի գումարը կինը կամ որևէ այլ հարազատ չեն ստացել։
Վկա Մարգարիտ Սարգսի Գաբուչյանի նախաքննական ցուցմունքները՝ այն մասին, որ 1990 թվականից բնակվել է Ամերիկայի Միաց¬յալ Նահանգներում։ Իր բացակայության ժամանակ կենսաթոշակ չի ստացել և որևէ անձի չի լիա¬զո¬րել ստանալ այն։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել իր անվամբ 2007 թվականի մարտին ել¬քագրված 415.140 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարը։
Վկա Վահե Միքայելի Գաբուչյանի նա¬խաքննական ցուցմունքները` այն մասին, որ 1990 թվականից բնակվել է Ամերիկայի Միաց¬յալ Նահանգ¬ներում։ Բացակայության ժամանակ կեն¬սաթոշակ չի ստացել և որևէ մեկի չի լիազորել ստանալ այն։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել իր անվամբ 2007 թվականի մարտին ել¬քագրված 415.140 ՀՀ դրամ կենսա¬թոշակի գումարը։
Վկա Մելքոն Յակովի Չուբարյանի նա¬խաքննական ցուցմունքները` այն մասին, որ 2004 թվականից մայրը՝ կենսաթոշակառու Լիդա Սամ¬վելի Խուդոյանը, իր հետ բնակվել է Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվա քաղաքում, որտեղ մահացել է 2008թ. հուլիսի 10-ին։ Մոսկվա մեկնելուց հետո մայրը երբեք Հայաստանի Հանրապե¬տություն չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել կեն¬սա¬թո¬շակն ստանալու համար։ Մայրը կամ որևէ այլ հարազատ 118.412 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գու¬մարը չեն ստացել։
Վկա Վարդուհի Վարդգեսի Գաբրիելյանի նախաքննական ցուցմունքները` այն մասին, որ մայրը՝ կենսաթոշակառու Ազա¬տուհի Արամի Գաբրիել¬յանը, 2001 թվականից բնակվում է Ամերի¬կայի Միացյալ Նահանգ¬ներում և երբեք Հայաստան չի վերա¬դարձել։ Մայրը որևէ մեկի չի լիազո¬րել կենսաթոշակն ստանալու հա¬մար, և 2007 թվականի փետրվարին ելքագրված 446.500 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Արևիկ Նիկոլայի Մինասյանի նախաքննա¬կան ցուցմունքները՝ այն մասին, որ կենսաթոշակառու Մամիկոն Սարգսյանը 1990թ. մեկնել է ՌԴ։ 2003թ. Մ.Սարգսյանի որդուց գնել են նրանց բնակարանը և այդ ժամանակ տեղե¬կացել, որ Մամիկոն Սարգսյանը դեռևս 1992թ. դեկ¬տեմ¬բերին ՌԴ-ում մահացել է։
Վկա Դանիել Հովհաննեսի Խաչատրյանի նախաքննական ցուցմունքները, համաձայն որոնց՝ պապը՝ կենսա¬թոշակառու Դանիել Առաքելյանը, մահացել է դեռևս 1993թ.։ Դանիել Առա¬քել¬յանի մահից հե¬տո նրա անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։
Վկա Ամալյա Մուշեղի Ներսիսյանի նա¬խաքննական ցուցմունքները` այն մասին, որ հարևան, կենսաթոշակառու Հակոբ Հակոբյանը մահացել է 1989-1990 թվականներին, և մահից մի քանի տարի անց, նրա բնակարանը վաճառվել է։ Հ.Հակոբյանի երկու որ¬դի¬ները դեռևս նրա կեն¬դանության օրոք մեկնել էին ԱՄՆ և բնակվում են այնտեղ։
Վկա Վարետա Միրզաջանի Մելքոնյանի նախաքննական ցուցմունքները` այն մասին, որ հարևանուհիներից Աննա Կարայանովան 2001թ. մահա¬ցել է, և դրանից հետո վերջինիս անվամբ նրա ընտանիքի անդամները կենսաթոշակի գումար չեն ստացել, իսկ Էմմա Գրիգորյանը մահացել է 2001թ.։
Վկա Զվարթ Ժորայի Երեմյանի նա¬խաքննա¬կան ցուցմունքները` այն մասին, որ հարևա¬նուհի Մարիամ Աբաջյանը շուրջ 17 տարի առաջ մեկնել է ԱՄՆ, Հայաստան չի վերադար¬ձել, իսկ 2011թ. ԱՄՆ-ում մահացել է։
Վկա Լաուրա Ավետիսի Ղազարյանի նա¬¬խաքննա¬կան ցուցմունքները` այն մասին, որ հարևանուհի կենսաթոշակառու Խաթուն Ղարա¬խան¬¬յանը մոտ 15 տարի առաջ ընտանիքի հետ միասին մեկնել է ԱՄՆ, և նրանց տանը որևէ մեկը չի բնակվում։
Վկա Ժիրայր Անդրանիկի Էլոյանի նախաքննական ցուցմունքները՝ այն մասին, որ կենսաթոշակառու Էվելինա Տեր-Հովհաննիսյանն իր հարևան է, ով 1993-1994թթ. վաճառել է բնակարանը և մեկնել ԱՄՆ։
Վկա Սվետլաննա Սամվելի Հայրապետյանի նախաքննական ցուցմունքները` այն մասին, որ հարևանուհի Ռոզա Կոստանյանն ավելի, քան 10 տարի առաջ մահացել է։
Վկա Արմենակ Ժորայի Ասատրյանի նախաքննական ցուցմունքները` այն մասին, որ հարևան Վոլոդյա Սերգոյի Բաղդասարյանը շուրջ 20 տարի առաջ մեկնել է Ամերիկայի Միաց¬յալ Նահանգներ։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Վոլոդյա Բաղդասարյանի անվամբ 2009 թվականի դեկտեմբերին ելքագրված 661.182 ՀՀ դրամ կենսաթո¬շակի գումարը։
Վկա Եկատերինա Մկրտիչի Ադամյանի նա¬խաքննական ցուցմունքները` այն մասին, որ հարևան Ժորա Հարությունյանը դեռևս խորհրդա¬¬¬¬¬¬¬յին տարի¬ներին բնակարանը վաճառել, ընտա¬նիքով մեկնել է արտասահման և մինչ օրս Հա¬յաստան չի վերադարձել։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Ժորա Հարությունյանի անվամբ 2009 թվականի ապրիլին ելքագրված 1.063.460 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարը։
Վկա Արմինե Սուրիկի Հարությունյանի նախաքննական ցուցմունքները` այն մասին, որ հարևանուհի Շուշիկ Ավետիսյանը մահացել է Ամերի¬կայի Միացյալ Նահանգներում 2003 թվա¬կանին։ Տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Շուշիկ Ավետիսյանի անվամբ 2009 թվականի սեպ¬տեմբերին ելքագրված 1.111.400 ՀՀ դրամ կենսաթո¬շակի գումարը։
Վկա Ռաֆայել Արշակի Քոսյանի նա¬խաքննական ցուցմունքները՝ այն մասին, որ հարևան Տոնիկ Կարապետյանը մահացել է շուրջ չորս տա¬րի առաջ։ Տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Տոնիկ Կարապետյանի անվամբ 2009 թվա¬կանի հուլիսին ելքագրված 1.052.300 ՀՀ դրամ կեն¬սաթոշակը։
Վկա Ռաֆայել Գրիգորի Հարությունյանի նախաքննական ցուցմունքներ. Վերջինս Դա¬տա¬րանում հայտնեց, որ 2004 թվականին տան նախկին սեփա¬կա¬նատեր Լաուրա Ղահրա¬ման¬յանից գնել է նրա բնակարանը, և այդ ժամա¬նակ տեղեկացել, որ վեր¬ջինս ընտանիքի հետ պետք է մեկնի Իսպանիա` մշտական բնակության։ 2004 թվականիից հետո Լաուրա Ղահրա¬մանյանին չի տե¬սել և նրա մասին, ինչպես նաև` 2010թ. հոկտեմբերին Լաուրա Ղահրա¬ման¬յանի անվամբ ել¬քագրված 1.201.181 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին տեղեկություններ չունի։
Վկա Վաչագան Եզդիխանի Ստեփանյանի նախաքննական ցուցմունքները` այն մասին, որ կինը՝ Վարսենիկ Ստեփանյանը բնակ¬վում է ԱՄՆ-ում և 2001թվականից հետո Հայաստան չի վերադարձել։ ԱՄՆ-ում գտնվելու ընթացքում Վարսենիկ Ստեփանյանը լիա¬զորագիր է տվել իրենց հարսին` Լուսինե Սինդոյանին, որի հիման վրա վերջինս մինչև 2003թվականը ստացել է Վարսենիկ Ստեփանյանի կենսաթոշակը, սակայն դրանից հետո իրենք կենսաթոշակի գումար չեն ստացել և այն ստանալու համար Վարսենիկ Ստեփանյանը որևէ մեկի լիազորագիր չի տվել։ 2010թ. հոկ¬տեմ¬բերին Վարսենիկ Ստեփանյանի անվամբ ելքագրված 875.174 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղեկություն չունի։
Վկա Էմմա Արտաշեսի Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքները՝ այն մասին, որ 1997թվականին իր կենսաթոշակն ստանալու համար 3 ամսով լիազորագիր է տվել քրոջը` Ելենա Սարգսյանին և նույն թվականին մեկնել ԱՄՆ։ ԱՄՆ մեկնելուց հետո մինչև 2012թ. օգոստոսը Հա¬յաստան չի վերադարձել, կենսաթոշակի գումար չի ստացել և այն ստանալու համար որևէ մեկի լիա¬զորագիր չի տվել։ 2010թ. հոկտեմբերին իր անվամբ ելքագրված 1.182.966 ՀՀ դրամ կենսա¬թո¬շակի գումարը չի ստացել և դրա մասին որևէ տեղեկություն չունի։
Վկա Արսեն Ֆելիքսի Հովսեփյանի նա¬խաքննական ցուցմունքները` այն մասին, որ տատը՝ Աքսենիկ Կիրակոսյանը 1997թ. մարտի 14-ին մահացել է, որից հետո նրա անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։ 2010թ. հունիսին Աքսենիկ Կիրա¬կոսյանի անվամբ ելքագրված 1.114.536 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարը նրա հարազատներից որևէ մեկը չի ստացել։
Անդրադառնալով հրապարակած և հետազոտված վերոնշյալ ցուց¬մունքների օգտագործ¬ման հնարավորության հարցին, այդ կապակցությամբ պաշտպանական կողմի որոշ ներկայա¬ցու¬ցիչ¬ների վիճարկումներին` Դատարանը փաստում է, որ անձի մեղա¬վորության հարցը որոշելիս մինչ¬դա¬տական վա¬րույթի ընթացքում տված ցուց¬մունքների օգ¬տա¬գործումը չի խախտում Մարդու իրավունքների եվրոպա¬կան կոն¬վեն¬ցիայի 6-րդ հոդվածի 3-րդ մասի «դ» կետով երաշխավորվող անձի արդար դա¬տաքննության իրավուն¬քը, որպիսի հետևության հանգում է հետևյալ իրավական վերլուծութ¬յուն¬ների և դատողություն¬ների արդյունքներով.
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» կոն¬վենցիայի (այսուհետ նաև` Եվրոպական կոնվենցիա) 6-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` քրեա¬կան հանցագոր¬ծություն կատարելու մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր ոք ունի հետևյալ նվա¬զագույն իրավունքները (….)
(դ) հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տվող վկաներին կամ իրավունք ունենալու, որ այդ վկա¬ները ենթարկվեն հարցաքննության և իրավունք ունենալու` իր վկաներին կանչելու ու հար¬ցաքննելու միևնույն պայմաններով, ինչ իր դեմ ցուցմունք տված վկաները։
Դատարանը փաստում է, որ սույն գործով ձեռնարկել է ողջամիտ բոլոր ջանքերը դատա¬րանում վերոնշյալ 22 վկաների ներկայությունը և պաշտպանական կողմի հակընդդեմ հարցում իրականացնելու (կոնֆրոնտացիայի) իրավունքն ապահովելու ուղղությամբ և այդ ցուց¬մունքներն ինչպես առանձին-առանձին, այնպես էլ համակցությամբ վճռական կշիռ չունեն սույն դատական ակտի հիմքում դրված, ամ¬բաս¬տանյալների մեղավորությունը հաստատող ապացույց¬ների ընդ¬հանուր զանգվածում։ Տվյալ դեպքում ամբաստանյալների դատապարտումը ամբող¬ջութ¬յամբ կամ վճռական չափով հիմնված չէ վերոնշյալ 22 վկաների նախաքննական ցուցմունք¬ների վրա (ՄԻ եվրոպական դատարանի «Մամիկոնյանն ընդդեմ Հայաստանի» գանգատի քննարկման շրջա¬նակ¬ներում 2010թ. փետրվա¬¬րի 23-ին կայացրած վճիռ, «Գաբրիելյանն ընդդեմ Հայաստանի» գան¬գատի շրջա¬նակներում 2012թ. ապրիլի 10-ի վճիռ, Արտակ Գաբրիելյանի վե¬րա¬բերյալ ՎԲ-04/13 գոր¬ծով ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2013թ. սեպտեմ¬բերի 13-ի որոշում), հետևաբար` սույն գոր¬ծով դրանց օգտագործումը թույ¬լատրելի է և չի խախ¬տում ամբաստանվող անձանց արդար դա¬տաքննության իրա¬վունքը։
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը.
Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում գնա¬հատելով դա¬տաքննութ¬¬¬յամբ հետազոտված ապացույցները` Դա¬տա¬¬րանը հաստատված հա¬մարեց այն, որ ամբաս¬տանյալները մե¬¬ղավորությամբ կատարել են արարքներ, որոնք համա¬պա¬տաս¬խա¬նում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի հետևյալ հոդվածներին`
- պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով յուրացումներ կատարելու դիտավո¬րութ¬յամբ միավորված և տևական ժամանակ գործած խմբի կազմա¬կերպիչ և ղեկա¬վար, գործով ամ¬բաս¬տանյալ Վազգեն Խաչիկյանը կատարել է հանցագոր¬ծություններ, որոնք նախատես¬ված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, իսկ կազմակերպված խմբի միասնական հանցավոր դի¬տավորությունից դուրս, Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակից¬ների վստահություն չարաշահելու եղանակով` հան¬ցանք, որը նախա¬տես¬ված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
Կազմակերպված խմբի հիմնական անդամ¬ներից`
- ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամյանը կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով,
- ամբաստանյալ Հովհաննես Գրիգորյանը` հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով,
- ամբաստանյալ Վահագն Խաչատրյանը՝ հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով,
- ամբաստանյալ Վիգեն Գևորգյա¬նը կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով։
Կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներից`
- ամբաստանյալ Բագրատ Մուրադյանը՝ կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով,
- ամբաստանյալ Արմեն Խաչատրյանը՝ հանցա¬նք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով,
- ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհան¬նիսյանը կատարել է հանցա¬նքներ, որոնք նախա¬տեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով,
- ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանը՝ հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով։
Վ.Խաչիկյանին և նրա ղեկավարությամբ գործած անձանց օժանդակողներից`
- ամբաս¬տանյալ Սամվել Էլբակյանը կատարել է հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով,
- ամբաստանյալ Համլետ Մարտիրոսյանը կատարել է հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով,
- ամբաս¬տանյալ Հրանուշ Դանիել¬յանը կատարել է հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-314-րդ հոդվածով, իսկ
- ամբաստանյալ Սարգիս Սարգսյանը` հանցանքներ, որոնք նա¬խատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով։
Այսպիսով, ամբաստանյալները քրեական պա¬տասխանատվության և պատժի են են¬թակա որակյալ հատ¬կանիշ(ներ)ով յուրացման, իսկ Վազգեն Խաչիկյանը` նաև խարդախության համար վե¬րագրված արարքներում։
Ինչ վերաբերում է պաշտոնեական կեղծիք կատարելու, այն ղեկավարելու կամ դրան օժանդակելու համար ամբաս¬տանյալներից յուրաքանչյուրին առաջադրված վերոնշյալ մեղադ¬րանք¬¬ներին, ապա Դատարանը նրանց մեղավորության փաստը ապացուցված (հաստատված) հա¬մարելու պայ¬մաններում (ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանին վերագրված այդ արարքի որակման հար¬ցում որոշակի հստա¬կեցում կատարելուց հետո) միաժամանակ փաստում է, որ վերջիններս այդ հոդվածով ենթակա են ազատման քրեական պատասխանատվությունից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառա¬բա¬նութ¬յամբ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի համա¬ձայն՝ քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրակա¬նացվել« իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթն ենթակա է կարճման« եթե անցել են վաղեմության ժամկետ¬ները։ Նույն հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմ¬քով գործի վա¬րույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե դրա դեմ առար¬կում է մեղադրյալը (ամբաստանյալը)։ Այդ դեպքում գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն` Դատա¬րա¬նը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացա¬ռող հանգա¬մանքներ, լուծում է ամբաս¬տան¬յալի նկատմամբ քրեա¬կան հետապնդումը դադարեց¬նելու հարցը։
Անդրադառնալով ամբաստանյալներ Վ.Խաչիկյանի, Ա.Աբրահամյանի և Վ.Խաչատրյանի, համա¬ձայ¬նութ¬յամբ խորհրդակցական սենյակում անդրադառնալու պայմանով լուծումն հե¬տաձգված միջ¬նոր¬դություններին ( իրենց վերջինս խոսքերում նման միջնորդություն են ներկա¬յաց¬րել նաև ամբաստանյալ Բ.Մուրադյանը և Ա.Խաչատրյանը)` նրանց նկատմամբ ՀՀ քրեական օ¬րենսգրքի 38-314-րդ, իսկ Վ.Խաչատրյանի պարագայում` 314-րդ հոդվածներով հարուցված քրեա¬կան հետապնդումը վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով դադա¬րեցնելու վերաբերյալ՝ Դա¬¬տարանը փաստում է, որ դրանք հիմնավորված և փաստարկված են, ենթակա են բավա¬րար¬ման։
Ընդ որում, վերոնշյալ հիմնավորմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով (կազմա¬կերպման, օժանդակության կամ կատարման եղա¬նակ¬ներով) ամբաստանյալներ Վազգեն Խաչիկ¬յանին, Աշոտ Աբրա¬համ¬յանին, Վահագն Խաչատրյանին, ինչպես նաև Բագրատ Մուրադյանին և Արմեն Խաչատրյանին առա¬ջադրված մեղադրանքների վերա¬բեր¬յալ սույն դա¬տա¬կան ակտում («Ապացույցների հետա¬զոտում և գնա¬հատում, Դատարան» բաժ¬նում) դատողություններ կա¬տա¬¬րելով` Դատարանը վերջիններիս մեղա¬վորության հարցը չի քննար¬կում, առավել ևս` նման հետևութ¬¬¬յան չի հանգում` հաշվի առնելով քրեական հե¬տապնդումը բացա¬ռող վերոնշյալ հան¬գա¬մանքի առկա¬յությունը։ Պաշտոնեական կեղծիք կատարելու (օժան¬դակելու կամ ղեկավարելու) հա¬մար առա¬ջադրված մեղադ¬րանք¬ների փաստական կողմին՝ ամ¬բաս¬տանյալ¬ներից յուրաքանչ¬յու¬րի գործո¬ղութ¬յունների մասին սույն դատական ակտի դա¬տաքննութ¬յամբ հաս¬տատված հանգա¬մանք¬ներում հիշա¬տա¬կելով՝ Դատա¬րանն անդրա¬դառ¬ում է դրանց այնքանով, որ¬քանով այդ գոր¬ծո¬ղությունները կազ¬մում են նույն ամբաստանյալին, ինչ¬պես նաև նրա հետ տվյալ դրվագով հան¬ցակցած այլ ամբաս¬տան¬յալներին վերագրված գու¬մարների յու¬րացմանը նպատա¬կաուղղված գոր¬ծո¬ղություն¬ների սկզբնա¬կան կամ բաղկացուցիչ մասը (հաշվի առնելով միաս¬նա¬կան դիտավո¬րութ¬յան ուղղվա¬ծությունը)։
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջով, ինչպես նաև պահպանելով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը, չի անդրադառնում նաև Ծառայության աշխատակազմի Ավան և Նոր Նոր¬քի տա¬րածքային բաժնի պետ, սույն գործից անջատված մասով հետախուզվող Արամ Մարտիրոսյանի մեղավորության խնդրին (ինչը նրա նկատմամբ և նրան առաջադրված մեղադրանքի սահմաններում այլ գործի շրջանակներում ըստ էության քննութ¬յան և լուծման ենթակա հարց է), թեև կազմակերպված խմբի ղեկավար Վ.Խաչիկյանին, խմբի հիմնական չորս անդամներին, ինչպես նաև ամ¬բաս¬տանյալ Արթուր Սուքիաս¬¬յանին առա¬ջադրված վերջնական մեղադրանքներում որպես նույն խմբի անդամ մե¬ղադրող կողմը հիշատակել է դեռևս 2012թ. սեպտեմբերի 28-ից հետախուզ¬վող, տվյալ դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով նա¬խա¬տես¬¬ված արարքների կատարման համար որպես մեղադրյալ ներգրավ¬ված Ա.Մար¬տիրոսյանի անունը։ Դատարանը դա¬տաքննութ¬յան արդյունքներով միայն հաշվի է առնում և հաստատված համարում այն, որ պաշտո¬նեա¬կան կեղծիքի կատարմամբ իրա¬կա¬նաց¬ված յուրացման տվյալ դրվագին առնչվել է ևս մեկ անձ, ում ինք¬նութ¬յունը սույն գործի դատաքննութ¬յամբ չի հաստատվել (ապացուցվել) և ենթակա է ապացուցման ընդհանուր հիմունքներով, մեկ այլ քրեական գործի շրջանակներում։
Ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի մեղավորության վերաբերյալ եզրահանգման Դատա¬րանը հանգեց հետևյալ իրավական վերլուծությունների և դատո¬ղութ¬յուն¬ների արդյունքներով.
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ ԵԷԴ/0058/01/10 գործով 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի, ինչպես նաև Արարատ Ավագյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0252/01/13 նախադե¬պա¬յին որոշումների մեջ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի համակարգային վերլու¬ծութ¬յան հիման վրա արձանագրել է ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդ¬հա¬նուր չա¬փա¬նիշները՝
- անմեղության կանխավարկած,
- վարույթն իրականացնող մարմնի ներքին համոզմունք,
- դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն։
Ըստ այդ դիրքորոշումների՝ հանցանք կատարելու մեջ անձի մեղավորության հաստատումը ոչ այլ ինչ է, քան անմեղության կանխավարկածի հաղթահարում։ Անձին դատապարտելու համար համարժեք ապացույցների բավարար համակցության բացակայությունը նշանակում է, որ անձի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարված չէ։ Անմեղության կանխավարկածի սկզբունքն ենթադրում է ապացույցների այնպիսի ամբողջության առկայություն, որն անհրաժեշտ է անձի մե¬ղա¬վորությունը ողջամիտ (հիմնավոր) կասկածից վեր ապացուցված համարելու համար, այլ ոչ թե անձի մեղավորության մասին ենթադրություններ անելու համար։
Վարույթն իրականացնող մար¬մինների ներքին համոզմունքի խնդրին Վճռաբեկ դատարանն անդրա¬դարձել է Մ.Հովհան¬նիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ որոշման մեջ և դիրքորոշում ձևավորել այն մասին, որ ներքին համոզ¬մունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գոր¬ծոն¬ների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապա¬ցույց¬ների բավարար հա¬մակցութ¬յունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դի¬տորդի մոտ պետք է առա¬ջաց¬նի վստահություն, որ ապացույցներն հե¬տա¬զոտվել են արդա¬րութ¬յան բոլոր պահանջների պահ¬պան¬մամբ։
Ապացույցները, որոնք հավաքվել և ստուգվել են օրենքին համապատասխան, կազմում են ներ¬քին համոզմունքի այն օբյեկտիվ հիմքը, որն իր դրսևորումն է գտնում ընդունվող որոշումներում։ Թեպետ ապա¬ցույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող լինել կամա¬յա¬կան։ Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկ¬տիվ և բազմակող¬մա¬¬նի քննությունը։
Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ ներքին համոզմունքը վարույթն իրականացնող մարմնի հա¬մոզ¬մունքն է առ այն, որ առկա ապացույցները բավարար են գործի ճիշտ լուծման համար անհրա¬ժեշտ հանգա¬մանք¬ները բացահայտված դիտարկելու համար։
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է նաև, որ ապացույցների բավարարությունը չի կարող որոշ¬վել թվաբանական ցուցանիշով, այդ պատճառով ՀՀ քրեադատավարական օրենքն օգտա¬գոր¬ծում է «ա¬պա¬¬¬ցույցների համակցություն» հասկացությունը, միևնույն ժամանակ փաստել է, որ ապա¬ցույցները բավարար չեն, եթե`
1) գործում բացակայում է որևէ ապացույց գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հանգամանքի պարզման համար,
2) եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հանգամանքն անհրաժեշտ խորությամբ և լրի¬վությամբ,
3) այդ հանգամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում։
Ապացույցների բավարարությունը որոշելու հերթական չափանիշը ՀՀ քրեական դատավա¬րութ¬յան օրենսգրքով սահմանված դատավարական որոշումների հիմնավորվածության և պատճա¬ռա¬¬բան¬վա¬ծութ¬յան պահանջն է։
Քրեական վարույթի ընթացքում ընդունվում են բազմաթիվ դատավարական որոշումներ, որոն¬ցից յուրաքանչյուրը պահանջում է ապացուցման առարկայի մեջ մտնող հանգամանքների ապացուց¬վա¬ծութ¬յան տարբեր աստիճաններ, ընդ որում` մինչդատական վարույթն ամփոփող դա¬տա¬վարական որո¬շում` տվյալ դեպքում մեղադրական եզրակացություն և դատական քննությունն ամփոփող դատա¬վա¬րա¬կան որո¬շում` մեղադրական դա¬տավճիռ կայաց¬նելու դեպքում պա¬հանջ¬վում է այդ հան¬գամանքների հավաս¬տի ապացուցվածություն։
Վճռաբեկ դատարանը Արմեն Բաբայանի և Սուրեն Թումանյանի վերաբերյալ 2011թ. դեկտեմ¬բերի 22-ի թիվ թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 նախադեպային որոշման մեջ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) դատարանի կարգավիճակի բնու¬թագրական կող¬մե¬րից մեկն էլ այն է, որ որպես քրեական գործը քննող անկախ և անկողմնակալ մարմին, դա¬տա¬րանը չի կարող հանդես գալ մե¬ղադ¬րանքի կամ պաշտ¬պանության կողմում և պետք է ար¬տա¬հայտի միայն իրա¬վունքի շահերը։ Քրեական գործը քննող դատա¬րանը, պահպանելով օբյեկտ¬իվությունը և անկողմ¬նա¬կալությունը, մեղադ¬րան¬քի և պաշտպա¬նութ¬յան կողմերի համար պետք է ստեղծի գործի հանգամանքների բազմակողմանի և լրիվ հետազոտման անհրա¬ժեշտ պայմաններ՝ դրանով իսկ ապահովելով մրցակցության սկզբունքի կենսագործումը և հաս¬նե¬լով քրեական դատավարության առջև դրված խնդիրների իրագործմանը»։
Վերոնշյալից հետևում է, որ դատարանը չի կրում մեղադրանքն ապացուցելու կամ քրեական հե¬տապնդման մարմնի թույլ տված թերացումները, բացթողումները վերացնելու պարտակա¬նութ¬յուն։ Ապա¬¬ցուցման մասնակցելը դատարանի իրավունքն է, այլ ոչ թե պարտականությունը, մե¬ղադրան¬քը ապա¬¬ցուցելու պարտականութ¬յունը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ և 124-րդ հոդ¬ված¬ների ուժով, կրում են քրեական հետապնդման մարմինները։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն` դատա¬վո¬րը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազն ապացույցները գնա¬հա¬տում են իրենց ներ¬քին համոզ¬մամբ։ Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաս¬տատված ա¬պա¬¬ցույցի ուժ չունի։ Դա¬տավորը, ինչպես նաև հետաքննութ¬յան մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մո¬տե¬ցում ցուցաբերեն ապա¬ցույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուս¬ների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշա¬նա¬կություն տան՝ մինչև դրանց հետազո¬տումը պատշաճ իրա¬վա¬կան ընթացակարգի շրջանակ¬ներում։
Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 2010թ. փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ /0632/01/08 քրեական գործով ՀՀ Վճռա¬բեկ դատարանն այն իրավական դիրքորո¬շում¬ն է ար¬տա¬հայտել, որ «թեպետ ապացույց¬ների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող կամայական լինել։ Դրա հիմ¬քում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգա¬մանք¬նե¬րի լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը։ Ապա¬ցույց¬ների գնահատումն համապատաս¬խան որոշումնե¬րում պետք է արտահայտվի պատ¬ճա¬ռա¬բանական եզրահանգումների ձևով՝ հիմնավոր¬ե¬լով, թե ինչու որոշ ապա¬ցույցներ դրվել են որոշման հիմքում, իսկ մյուսները՝ մերժվել են՝ ճանաչ¬վելով ոչ հավաստի»։ Համաձայն նույն նախադեպային որոշման` հակա¬սական ապացույց¬ների առ¬կայության պա¬րա¬գայում, երբ հնա¬րա¬վոր չէ հիմնավորված հետևության հանգել անձի մեղավո¬րության կամ անմեղության և այլ հարցերի վե¬րա¬բերյալ, վարույթն իրա¬կանացնող մարմինը միայն ապացույց¬ների հետազո¬տությունից և գնա¬հա¬տու¬¬մից հետո կարող է ապացույցների մի մա¬սին մյուսների նկատմամբ առավելություն կամ նվազ կարևո¬¬րութ¬յուն տալ։
Վերոնշյալ մեջբերման լույսի ներքո Դատարանը փաստում է, որ գործն ըստ էության քննող դա¬տա¬րանը կաշկանդված չէ քննվող դեպքի և դրա հանգամանքների վերաբերյալ նախորդ դատա¬վա¬¬րա¬կան փուլերում տրված գնահատականներով, քանի որ դրանց վերաբերյալ ապացույց¬ները գնահա¬տելիս ղեկավարվում է իր ներքին համոզմուն¬քով, ինչը կարող է տրամագծորեն տար¬բերվել մինչդատա¬կան վարույթի ընթաց¬քում նույն ապա¬ցույց¬ներին, դրանց թույ¬լատրե¬լիության, վերաբե¬րե¬¬լիութ¬յան, գործի լուծ¬ման տեսանկյու¬նով` բավարա¬րության վերա¬բերյալ տրված գնահա¬տա¬կան¬ներից` պայմանով, որ ապա¬ցույց¬ների գնա¬հատումը լինի օրինա¬կան, փաս¬տարկված և պատ¬ճա¬ռաբանված։
ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ, ինչպես նաև ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածների համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մե¬ղա¬վո¬րութ¬յան մա¬սին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գոր¬¬ծին վերաբերող փոխ¬կա¬պակցված հա¬վաս¬տի ապացույցների բավարար ամբողջութ¬յամբ։ Մեղադ¬րանքն ապացուց¬ված լի¬նե¬լու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն փա¬րատ¬վել ՀՀ քրեադա¬տա¬վարական օրենսգրքի դրույթներին համապա¬տաս¬¬խան պատ¬շաճ իրա¬վա¬կան ընթա¬ցա¬կար¬գի շրջա¬նակ¬ներում, մեկնա¬բան¬¬վում են հօգուտ մեղադրյա¬լի։ Կասկած¬յալը կամ մեղադրյալը պար¬տա¬վոր չէ ապա¬ցուցել իր անմե¬ղութ¬յունը, նրա անմե¬ղութ¬յան ապացուցման պարտա¬կանությունը չի կարող դրվել պաշտ¬պա¬նութ¬յան կողմի վրա։ Մեղադ¬րան¬քի ապա¬ցուց¬ման և մեղադրյալին ի պաշտ¬պանություն բեր¬ված փաս¬տարկ¬ների հերք¬ման պարտա¬կա¬նությունը կրում է մեղադրանքի կողմը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադ¬րա¬կան դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայաց¬վում է միայն այն դեպ¬քում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորութ¬յունն ապա¬ցուցված է դա¬տա¬կան քննութ¬յան ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաս¬տանյալի մեղավորությունը կա¬րող է համար¬վել ապա¬¬ցուց¬¬ված, եթե դատարանը, ղեկա¬վար¬վելով անմեղության կանխավար¬կա¬ծով, հիմնվելով պատ¬շաճ իրա¬վա¬կան ընթացա¬կարգի շրջանակներում դատական քննության ընթաց¬քում գործի հանգա¬մանք¬նե¬րի հետազոտման արդյունքների և դատաքննության ժամանակ հե¬տա¬զոտ¬ված հավաստի ապա¬ցույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփա¬րատ¬ված բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկ¬նաբանելով, նույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ից 4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ։
Վերոնշյալ իրավական վերլուծությունները սույն գործով հետազոտված ապացույցների և դրան¬ցով պարզված փաստական հանգամանքների վրա տարածելով՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
Կազմակերպված խմբի ղեկավար, գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի, խմբի անդամներ Աշոտ Աբրահամյանին, Հովհաննես Գրիգորյանին, Վիգեն Գևորգյանին, Վահագն Խաչատրյանին, Ար¬մեն Խաչատրյանի և Բագրատ Մուրադյանին վերագրված յուրացման դրվագներից անհրա¬ժեշտ է հանել հետևյալ կենսաթոշակառուների անվամբ ելքագրված և յուրացված գումարները։
Այսպես, 2006-2008թթ. ընկած ժամանա¬կահատվածում 125 կենսաթոշակառուների կեն¬սա¬թո¬շա¬կների դեպոնացված գումարները կազմակերպված խմբի անդամների կողմից յուրաց¬նելու դրվա¬գով կենսաթոշակառու Գուրգեն Սուրենի Մնացականյանի անվամբ ելքագրված 447.950 ՀՀ դրամն ամբաստանյալների վերջնական մեղադրանքներում նշվել և հաշվարկվել է կրկնակի, ավե¬լին` կենսաթոշակառուների անվամբ ելքագրված գումարները հաշվարկվելիս ի վնաս ամբաս¬տան¬յալներ Վազգեն Խաչիկյանի, Աշոտ Աբրահամյանի, Հովհաննես Հովհանիսյանի, Վիգեն Գևորգ¬¬յա¬նի և Վահագն Խաչատրյանի թույլ է տրվել 191.150 ՀՀ դրամի չափով թվաբանական սխալ, հետևաբար` ավել հաշվարկված այդ գումարն ևս ենթակա է նվազեցման տվյալ դրվագով անցնող ամբաս¬տանյալներին առաջադրված մեղադրանքներից։
Բացի այդ, նույն դրվագով ամբաս¬տանյալներին մեղադրող կողմը Դատարանում առա¬ջադրել է կենսաթոշա¬կառու Խաչիկ Գալջյա¬նի անվամբ կենսաթոշակի նաև երկրորդ գումարը` 825.514 ՀՀ դրամ ելքագրելու և յուրացնելու մեղադրանք, մինչդեռ դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով այդ գումարը փաստացի ստանալու որևէ ապացույց նախաքննության և դա¬տաքննութ¬յան արդյունքներով ձեռք չի բերվել և հետազոտվել, հետևաբար` այդ գումարի յուրաց¬ման վարկածը որևէ ապացույցով չի հաստատվել (ապացուցվել) և տվյալ դրվագին առնչվող ամ¬բաս¬տանյալներն այդ գումարը յուրացնելու համար ևս քրեական պատասխանատվության են¬թակա չեն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով (նման իրավիճակ¬ներում հատկապես այդ հիմքով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու վերա¬բերյալ իրավական դիրքորոշումը ներկայացված է ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սահմա¬նադրականության հարցը որոշելիս ՀՀ սահմանադրական դա¬տարանի 2010թ. մարտի 30-ին կայացրած ՍԴՈ-871 որոշմամբ)։
Դատաքննության արդյունքներով չապացուցվեց նաև 2010թ. հոկտեմ¬բերին ՍԱՊ Ծառա¬յության Էրե¬բունի և Նուբարաշեն տարած¬քային բաժնից նույն բաժնի պետ, գործով ամբաս¬տան¬յալ Սարգիս Սարգսյանի առնչությունը կենսաթոշակա¬ռուներ Պատվական Վասակի Պա¬պոյանի անվամբ 1.182.966 ՀՀ դրամ, Արամ Հակոբի Հովակիմյանի անվամբ 1.149.140 ՀՀ դրամ, Ռազմիկ Գևորգի Բեգլարյանի անվամբ` 1.019.886 ՀՀ դրամ և Ռայա Խաչատուրի Մինասյանի ան¬վամբ 1.324.300 ՀՀ դրամ գումարներ յուրացնելու փաստերին, քանի որ այդ գումարները, համա¬ձայն Ծառայությունից ստացված վճարման տեղեկանքների, թեև ելքագրվել և ստացվել են, սա¬կայն այդ կենսաթոշակառուների տվալները բացակայում են գործով ամ¬բաս¬տանալ Ա.Աբրա¬համ¬¬յանի երկու նոթատետրերի ձեռագիր, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի «Դուդուկ» ֆայլի էլեկտ¬¬րո¬նային գրա¬ռում¬ներում, որպես ապացույց ճանաչված փաստաթղթերում։ Ավելին, ի տարբերություն նույն ժա¬մա¬նակա¬հատվածում տվյալ տարած¬քային բաժնում կազմված և վճարման հանձնված վճա¬րային ցուցակ¬ներում ընդգրկված այլ կենսա¬թո¬շա¬կա¬ռուների` վերոնշյալ չորս կենսա¬թոշակա¬ռու¬ների կեն¬սաթոշակային գործերում չի արձանագրվել դեպոնացված գումարների վճարումը վերսկսե¬¬լու վերա¬բերյալ դիմումների բացա¬կայության փաս¬տը, ինչը մեղադրանքի որոշումներում հիշա¬տակ¬ված, տվյալ տարածքային բաժնում հաշվառված այլ կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված գումարների յուրաց¬ման հանգամանքը վկայող փաստարկներից էր։ Նման պայ¬ման¬ներում բացակայում են ընդհանուր 4.676.292 ՀՀ դրամ գումարի ելքագրմանը և տնօրին¬մանը (ենթադրյալ յուրացմանը) գործով ամբաս¬տանյալների առնչութ¬¬յան վերաբերյալ փաստա¬կան տվյալները, հետևաբար` դրանց ենթադրյալ յուրացման հա¬մար կազմակերպված խմբի ան¬դամ¬ներ Վազգեն Խաչիկյանը, Աշոտ Աբրահամյանը, Հովհաննես Հովհաննիսյանը, Վիգեն Գևորգ¬յա¬¬նը և Վահագն Խաչատրյանը, ինչպես նաև նրանց օժանդակած, գործով ամբաստանյալ Սար¬գիս Սարգսյանը քրեական պատասխա¬նատվության ենթակա չեն` հանցագործության վե¬րոնշյալ դեպ¬քի առկայությունը հիմ¬նավորող բավարար ապա¬ցույցների, հետևաբար` հանցադեպի բացա¬կա¬յութ¬յան պատճառա¬բա¬նութ¬յամբ։
Անդրադառնալով մինչդատական (մեղադրական եզրակա¬ցությամբ) և դատական վարույթ¬ների ընթացքում (ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 309.1 հոդվածի կարգով փոփոխված վերջնական մեղադրանքի որոշումներով) գործով ամբաստանյալներ, Ծառայության աշխատա¬կազմի Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին, ինչպես նաև Շենգավիթ տա¬րածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանին, նրա տեղակալ Համլետ Մարտի¬րոսյանին և նույն բաժնի օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանին կազմակերպված խմբի կազմում յուրա¬ցում կատարելու վերաբերյալ առաջադրված մեղադ¬րանք¬¬ների հիմնավորվա¬ծութ¬յան խնդրին՝ Դա¬տա¬րանը փաս¬տում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածով նախատեսված հանցա¬կազ¬մը որակյալ դարձ¬¬նող այդ հատկանիշը` կազմակերպված խմբի կազմում ընդգրկվելու և գործե¬լու վերաբերյալ մեղադրող կողմի վարկածը, հիմնավորված և փաստարկված չէ, ողջամտորեն չի բխում դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունք¬նե¬րից, ուստի վերջին¬ներս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդ¬¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով քրեական պատաս¬խա¬նատ¬վության և պատժի ենթակա չեն, որ¬պիսի հետևութ¬յան հանգում է հետևյալ իրավական վեր¬լու¬ծութ¬յունների և դատո¬ղություն¬ների արդ¬յունք¬¬ներով.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի 3-րդ կե¬տի համաձայն` հանցագործությունը հա¬մար¬վում է կազ¬մա¬կերպ¬ված խմբի կող¬մից կա¬տար¬ված, ե¬թե այն կա¬տար¬վել է այն¬պի¬սի ան¬ձանց կա¬¬յուն խմբի կող¬մից, ո¬րի ան¬դամ¬նե¬րը միա¬վոր¬վել են մեկ կամ մի քա¬նի հան¬ցանք կա¬տա¬րե¬լու հա¬մար։
Կազմակերպված խումբը նախնական համաձայնությամբ հանցակցության առավել վտան¬գավոր տեսակն է, որի անդամները մասնագիտացված են և միմյանց հետ գտնվում են կայուն հա¬րա¬բերության մեջ։ Կազմակերպված խումբը հանցակցության այլ ձևերից տարբերվում է հենց խմբի կայունությամբ, որը դրսևորվում է խմբի անդամների համախմբվածությամբ, հանցագոր¬ծութ¬յունների մանրակրկիտ ծրագրավորմամբ, խմբի անդամների միջև դերերի բաշխմամբ, հանցավոր գործունեությամբ տևական ժամանակով զբաղվելու նպատակի առկայությամբ։ Չեն բացառվում նաև դեպքեր, երբ կազմակերպված խումբը ստեղծվի մեկ, սակայն երկարատև և մանրակրկիտ նա¬խապատ¬րաս¬տություն պահանջող հանցագործություն կատարելու համար։
Քրեական օրենքի մեջբերումների և դրա վերաբերյալ վերոնշյալ դատողությունների լույսի ներ¬քո` Դատարանն արձանագրում է, որ Ծառայության տարածքային վերոնշյալ բաժինների վե¬րոնշյալ պե¬տերի և նրանց ստորադաս աշխատակիցների (ամբաստանյալներ Հ.Մարտիրոսյան և Հր.Դա¬նիել¬յան) հանցավոր գործողություններում բացակայում են Վ.Խաչիկյանի ստեղծած և ղե¬կավա¬րած խմբի հետ համախմբվածության, յուրացման մանրակրկիտ ծրագրավորման, այդ խմբի անդամների միջև դերերի բաշխման, հանցավոր գործունեությամբ տևական ժամանակով զբաղ¬վելու նպատակի առկայության վերաբերյալ ապացույցները, այսինքն` կազմակերպված խմբի ղե¬կա¬¬¬վարի և անդամների հետ վերոնշյալ անձանց հանցավոր կապերի առկայությունը և կա¬յու¬նութ¬յունը հաս¬տատող փաս¬տական տվալները, քանի որ Ս.Էլբակյանը, վերջինիս ստորա¬դա¬սութ¬յամբ գործած անձինք, մեկ այլ դրվագով նաև Ս.Սարգսյանը, մինչև սույն գործի շրջանակ¬նե¬րում նրանց վե¬րագրվող արարքների կատարումը կազմակերպված խմբի կազմում ընդգրկված չեն եղել, այդ խմբի անդամ չեն հանդիսացել, որևէ կենսաթոշակառուի հասանելիք գումարի յուրացման կամ պաշ¬տոնեական կեղծիքի չեն մասնակցել, կազմա¬կերպված խմբի հանցավոր գործու¬նեութ¬յանն առնչվել են բացա¬ռապես վերոնշյալ, մեկական դրվագներով, այն էլ կազմակերպված խմբի հան¬ցավոր գործունեության ավարտական փուլում՝ 2010թ. հոկտեմբեր ամսին, երբ, առանց բա¬վա¬րար հիմնավորման, կատարել են իրենց ղեկավար, Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի հանձ¬նարարությունը և արհամարհելով սահմանված ընթացակարգը` կենսա¬թոշակա¬ռուների դի¬մում¬¬¬ների բացա¬կա¬յության պարագայում, նրանց վերաբերյալ ամփոփ տեղեկատվություն են տրա¬մադրել, այնուհետև պատրաստել և առձեռն Վճարումների ծառայություն են հանձ¬նել վճարման կեղծ ցուցակները, Ս.Սարգսյանն անգամ ստորագրել է այդ ցուցակներում կենսաթո¬շակառուների փո¬խարեն։ Վճարման կեղծ ցուցակների օգտագործմամբ են Վ.Խաչիկ¬յանը և վեր¬ջինիս ղեկա¬վա¬րած հանցավոր խմբի անդամներն ելքագրել և յուրացրել կենսաթո¬շակա¬ռու¬ների դեպոնացված գու¬մար¬ները, ընդ որում` գումարների ելքագրումից հետո Շենգավիթի տարած¬քային բաժնում կազմված վճարման ցուցակը հանձնվել է բաժնի պետ Ս.Էլբակյանին` կենսա¬թո¬շակառուների ստո¬րագրութ¬յունները ևս կեղծելու առաջարկով, սակայն պատռվել է վեր¬ջինիս կող¬մից և այլևս վճա¬րումների ծառայություն չի վերադարձվել։ Նշված փաստը ևս վկայում է Ս.Էլբակ¬յանի և մյուս կողմից Վ.Խա¬չիկյանի, ինչպես նաև վերջինիս ստորադասությամբ գործող, նրա հանձնա¬րա¬րութ¬յունը կա¬տարող պաշտոնատար անձանց միջև հանցավոր կապերի և փոխհա¬րա¬¬բե¬րութ¬յունների կայու¬նության բա¬ցա¬կայության, ինչպես նաև Ս.Էլբակյանին, Հ.Մարտի¬րոս¬յա¬նին և Հր.Դանիել¬յանին վե¬րագրված ա¬րար¬քի էպիզոդիկ բնույթի մասին։ Տվյալ դրվագներով Ս.Էլբակ¬յանի, Հ.Մարտիրոսյանի և Հր.Դանիել¬յանի, ինչպես նաև Ս.Սարգսյանի տեսանկյունով բացա¬կայում են նաև յուրացմանը տևա¬¬¬¬կան ժամանակ նախապատրաստվելու վերաբերյալ տվյալ¬ները, ինչը նրանց օժանդակությամբ կատարված յուրացումը կազմակերպված խմբի կողմից կա¬տար¬վելու մեղադրող կողմի փաս¬¬տարկներից էր։
Բացի այդ, վե¬րոնշյալ, ինչպես նաև Էրեբունու տարածքային բաժիններում հաշվառված կենսաթոշակառուների դեպո¬նացված գումարները յուրացվել են 2010թ. հոկտեմբերին, որով ըստ էության ավարտվել է կազմակերպված խմբի հանցավոր գործունեությունը՝ յուրացումները, իսկ այդ դրվագներով Շենգավիթի տարածքային բաժնում կազմված կեղծ վճարման ցուցակներով ելքագրված 20.489.226 ՀՀ դրամ, Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնում կազմված կեղծ վճար¬ման ցու¬ցակ¬ներով ելքագրված 25.344.330 ՀՀ դրամ գումարները, առանձին-առանձին յու¬րաց¬վել են` կազմելով Վ.Խա¬չիկ¬¬¬յանի ստեղ¬ծած և ղեկավարած խմբի կողմից 2006-2010թթ. ընթաց¬քում յու¬րացված ընդ¬հանուր 261.125.652 ՀՀ դրամ գումարի միայն չնչին մասը։
Այսպիսով, Դատարանը փաստում է, գործով ամբաստանյալներ Սամվել Էլբակյանը, Համ¬լետ Մարտիրոսյանը և Հրանուշ Դանիելյանը, ինչպես նաև Սարգիս Սարգսյանը նրանց վե¬րագրված յուրացումը և պաշտոնեական կեղծիքը կատարել են նրանց ընդհանուր վերադասի` գոր¬ծով ամ¬բաս¬տանյալ Վազգեն Խաչիկյանի հանձ¬նա¬րարությամբ, այդ հանձնարարությունը կատա¬րելիս ստա¬ցել են Վ.Խաչիկյանի հանձնարարականով գործող Աշոտ Աբրահամյանի, Հովհան¬նես Գրի¬գոր¬¬յանի, Վիգեն Գևորգյանի և Վահագն Խաչատրյանի աջակցությունը, այսինքն` պաշտո¬նեական կեղծիք կատարելու եղանակով առանձնապես խոշոր չափի գումարի յուրացմանն օժան¬դակելու ընթացքում գործել են գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի և Ծառայության վերոնշյալ պաշտո¬նա¬տար անձանց հետ անմիջականորեն (ամբաստանյալ Հ.Դանիելյանի դեպքում` Ս.Էլ¬բակ¬¬¬¬¬յանի և Հ.Մարտիրոսյա¬նի միջոցով) ձեռք բեր¬ած համաձայնության շրջա¬նակ¬¬նե¬րում։ Հետևա¬¬բար` ի տար¬բե¬րություն կազ¬մակերպված կայուն խմբի կազմում յուրացում կատարելու հանցավոր դիտա¬վորության շրջանակներում միավորված և տևական ժամանակ գործող վերոնշյալ անձանց` գոր¬ծով ամբաս¬տանյալներ Սամվել Էլբակյանը, Համլետ Մարտիրոսյանը և Հրանուշ Դանիելյանը, ինչ¬պես նաև Սարգիս Սարգսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով քրեա¬կան պատասխանատվության ենթակա չեն։ Ավելին, Ս.Էլբակյանը, Հ.Մարտիրոսյանը, Հր.Դանիել¬յանը, իսկ Էրեբունու դրվագով` Ս.Սարգսյանը գործել են իրենց տարածքային բաժին¬ներից դեպո¬նաց¬ված գումարներ ելքագրելու և յուրացնելու նպատակ հետապնդող Վ.Խաչիկյանին և այլոց օժան¬¬դակելու դիտավորությամբ, բացառապես անձնական շահագրգռվածությամբ։ Շեն¬գավիթի տա¬րած¬քային բաժնի աշխատակիցներն իրենց հանցավոր գործողություններն իրակա¬նաց¬նելիս որևէ նյութական օգուտ չեն ակնկալել, առավել ևս` ստացել, իսկ Էրեբունի և Նուբա¬րաշեն տա¬րածքային բաժնի պետ, գործով ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանը թեև ստացել է, սակայն հան¬ցավոր գործո¬ղութ¬յուններն ավարտելուց մեկ շաբաթ անց, հանցանքը կատարելիս գործել է Ծառա¬յության պետ Վ.Խա¬չիկ¬յանի հանձ¬նարարությունը կատարելու անձնական շահագրգռվա¬ծությամբ, ինչը դա¬տաքննությամբ հաստատվեց, հետևաբար` քննվող դեպքից մեկ շաբաթ անց 1.500.000 ՀՀ դրամի չափով հատուցում ստանալը Վ.Խաչիկյանի և այլոց հետ նախ¬նական հան¬ցավոր համա¬ձայ¬¬նության շրջանակներում յուրացում կատարելու, այսինքն` յուրաց¬ման համակա¬տարող հան¬դի¬սանալու հիմնավոր և բավարար փաստարկ չէ, բացառապես ենթադրություն է, որը ՀՀ քրեա¬կան դատավարական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝ ենթակա է մեկնաբանման և մեկնա¬բանվում է հօգուտ ամ¬բաս¬տանյալ Ս.Սարգսյանի։
Դատարանը վերոշյալ հետևության հան¬գելիս հաշվի է առնում նաև այն, որ Ծառայության աշխատակազմի տարածքային բաժինները կենսաթոշակի դեպոնացված գումարները ստանալու, նույնիսկ կենսաթոշակառուին վճարելու լիա¬զո¬րություն չեն ունեցել, փաստացի ևս չեն իրա¬կա¬նացրել, այն կատարվել է կենտրո¬նական մարմնում` վճարումների ծառա¬յութ¬յու¬նում, այսինքն` Ծառայության աշխատակազմի տա¬րած¬քային բաժինների աշխատա¬կից¬ները լիազորված են եղել համապատասխան կենսաթոշա¬կառուից ընդունել դիմում, ստուգել նրա ինքնութ¬յունը, որին հաջոր¬դել է համապատասխան փաստաթղթերի կազմելն ու կենտրոնական մարմին ուղարկելը։ Այդ փաս¬տաթղթերի հիման վրա է տվյալ տարածքային բաժնում հաշվառված կենսաթոշակառուն արդեն կենտրոնական վերոնշյալ մարմնում ստորագրել և միանվագ կարգով ստացել իր կենսա¬թոշակի դեպոնացված գումարը։
Բացի այդ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 39-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` հանցակիցներն ենթակա են պատասխանատվության միայն հանցագործության այն ծանրացնող հանգամանք¬ների համար, որոնք գիտակցվել են նրանց կողմից։ Դատաքննությամբ հաստատված հանգա¬մանք¬ների պայ¬ման¬ներում և իրավիճակում տարածքային բաժինների պետեր Ս.Սարգսյանը և Ս.Էլբակյանը, ա¬ռա¬վել ևս Համլետ Մարտիրոսյանը և Հրանուշ Դանիելյանը, Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանից վերոնշյալ հանձնարարությունը ստանալով և կատարելով` գործնականում չէին կարող գիտակ¬ցել, որ վերջինիս ղեկավարության ներքո աշխատող այլ պաշտոնատար անձինք` Ծառա¬յության առան¬ձին ստորաբաժանումների ղեկավարներ Աշոտ Աբրա¬համյանը, Հովհան¬նես Գրի¬գոր¬յանը և Վահագն Խաչատրյանը, ինչպես նաև տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանը նրանց աջակցելիս չեն առաջ¬նորդվում նույն, այն է` Ծառայության ղեկավար Վ.Խաչիկյանի հանձնարա¬րա¬կանը կա¬տա¬¬րելու մղումով, այլ գործում են վերագրվող արարքը կատարելիս Ս.Էլբակյանի և մյուսների հա¬մար չգի¬տակցված՝ շահադիտական դրդումներով` ի կատարումն Վ.Խաչիկյանի ստեղ¬ծած և ղեկա¬վա¬րած կազմա¬կերպված կայուն խմբի հանցավոր նպատակների` յուրացման իրա¬կանացման կամ հատկապես կազմակերպված խմբի կազմում նախկինում կատարած յու¬րացման դեպքերը թաքցնելու (նման փաս¬տա¬կան տվյալների վերաբերյալ որևէ ապացույց նա¬խաքննությամբ ձեռք չի բերվել և դա¬տաքննությամբ չի հետազոտվել), առավել ևս այն պայման¬ներում, երբ ստուգումներ իրականացրած կամ իրականացնող պետական մար¬մին¬ների կողմից Ծառայության աշխատակազմի տվյալ տարածքային բաժիններում որևէ չարաշահման դեպքեր չեն հայտնաբերվել և արձանագրվել։ Նման պայ¬մաններում, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 39-րդ հոդվածի 6-րդ մասի ուժով, ամբաստանյալներ Ս.Սարգսյանը և Ս.Էլբակ¬յա¬նը, Հր.Մարտիրոսյանը և Հր.Դանիել¬յանը չեն կարող քրեական պա¬տաս¬խանատվության են¬թարկ¬վել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, նրանց տվյալ հոդվածի այդ կետով առա¬ջադրված մեղադրանքներն անհիմն են, քանի որ ըստ դա¬տաքննութ¬յան արդյունքների՝ նրանք չեն գի¬տակցել և մեկ դրվագով ու կարճատև ընթացքով վերոնշյալ հանցանքը կա¬տա¬րելիս չէին էլ կարող գիտակցել Վ.Խաչիկյանի ստեղծած և վերջինիս ղեկավա¬րությամբ գոր¬ծող կազմակերպված խմբի առկայության, Վ.Խաչիկյանի՝ որպես կազմակերպված կայուն խմբի ղե¬կա¬վա¬րի հանձ¬¬նարա¬րութ¬յունը կատարելու հանգամանքները, այսինքն` յուրացման այդ որակյալ հատկանիշի առնչութ¬յամբ Ս.Էլբակյանի և մյուսների դիտավորությունում առկա էր «իրավաբանական սխալ» (չեն գի¬տակ¬ցել այդ հատկանիշը) ինչը, թերևս, չի բացառում առանց վերոնշյալ որակյալ հատկանիշի՝ առանձ¬նա¬պես խոշոր չափի գումարի յուրացում կա¬տա¬րելուն (գիտակցաբար) օժան¬դակելու՝ դա¬տաքննութ¬¬յամբ հաստատ¬ված փաստը և դրա համար անխուսափելի քրեական պատասխա¬նատ¬վութ¬յունը։
Դատարանն արձանագրում է, որ նշված վերլուծությունները և դատողությունները կիրառելի չեն գործով ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանի և Հովհաննես Հովհաննիսյանի նկատմամբ, քանի որ թեև 2010թ. դրվագներով նրանք ևս գործել են Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարականով, ստացել նույն հանձնարարականով գործող կազմակերպված խմբի հիմնական անդամներ Աշոտ Աբրահամյանի, Հովհան¬նես Գրի¬գոր¬¬յանի, Վիգեն Գևորգյանի և Վահագն Խա¬չատրյանի աջակ¬ցությունը, սակայն հանձարարականը կատարելիս արդեն իսկ հանդիսանում էին նույն կազմա¬կերպված կայուն խմբի ոչ մշտական անդամներ (գիտակցել են կազմակերպված խմբի առ¬կա¬յության և դրա անդամն հանդիսանալու փաստը), գործել են խմբային շահերից ելնելով, նախա¬տեսել են նախկինում այդ թվում` իրենց մասնակցությամբ խմբի կատարած յուրացումները ՀՀ վերահսկիչ պալատի աշխատակիցների կողմից բացահայտվելու հնարավորությունը և իրենց գոր¬ծո¬ղություններով ցանկացել և կենսաթոշակառուների վերաբերյալ տեղեկատվություն տրամադրե¬լու, պաշտոնական փաստաթղթեր կեղծելու և հանձնելու եղանակներով մասնակցել են խմբի ղեկա¬վար Վ.Խաչիկյանի` անհիմն ելքագրվող այդ գումարների օգտագործմամբ հնարավոր չարաշա¬հում¬ների բացահայտումը կանխելու գործողություններին, այսինքն` որպես կազմակերպված խմբի ան¬դամ` անմիջականորեն են մասնակցել կազմակերպված խմբի` յուրացման օբյեկտիվ կողմը կազ¬մող գործո¬ղությունների իրենց հանձնարարված մասի կատարմանը։
Թեև մեղադրողը Դատարանում փոփոխեց և խստացրեց ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով առաջադրված սկզբնական մեղադրանքը` հիմք ընդու¬նելով այն, որ վերջինս անձամբ պաշտոնեական կեղծ փաստաթղթեր չի կազմել, դրանք վերջինիս հանձնարարությամբ կազմել են բաժնի պետ Հր.Մարտիրոսյանը և վերջինիս օժանդակած Հր.Դա¬նիել¬¬¬յանը, սակայն Ս.Էլբակյանին առաջադրված վերջնական մեղադրանքի բովան¬դա¬կութ¬յունից ակնհայտ է, որ ի կատարումն Վ.Խաչիկյանից և Ա.Աբրահամյանից ստացած հանձնա¬րա¬րականի` նա է գործով ամբաստանյալ Հովհաննես Գրիգորյանին հանձնել նախապես կազմ¬ված ակնհայտ կեղծ այդ փաստաթղթերը` վճարային ցուցակները, այսինքն` յուրացմանն օժան¬դա¬կելու միաս¬նա¬կան դիտավորությամբ և անձնական շարժառիթով գործած Ս.Էլ¬բակյանը, Հ.Մարտիրոս¬յանը և Հր.Դանիել¬յանը կա¬տարել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդ¬վա¬ծով նախատեսված հանցա¬կազ¬մում ընդգրկված, դրա օբյեկտիվ կողմը կազմող, միմյանց փոխլրացնող գործողութ¬յուններ, քանի որ իր ստորադասների գործողությունները նախապես ղեկա¬վարած Ս.Էլբակ¬յանն անմիջա¬կա¬¬նորեն մաս¬նակցել է վճարային կեղծ ցուցակները վերադասին հանձնելու գործո¬ղությանը, հետևա¬¬բար` նրան վերագրված արարքը, անկախ Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյա¬նից ստացած հանձ¬նա¬րարականի կենսագործումը կազմակերպելու և ղեկավարելու` դատաքննությամբ հաս¬տատված փաստի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 39-րդ հոդվածի 2-րդ մասի ուժով պետք է որակվեր առանց 38-րդ հոդվածի վրա հղում կատարելու` մեղադրանքի որոշման մեջ հստակեցնելով Ս.Էլբակ¬յանի կազմակերպչական գործողությունների էությունը (փաստական կողմը)։
Դա¬տա¬րանը, դատաքննության արդյունքներով փաս¬տում է, որ նախաքննական մարմինը ճիշտ չի որակել նաև Հրանուշ Դանիելյանին, Բագրատ Մուրադյանին և Արմեն Խաչատրյանին վե¬րագրած արարքները՝ հաշվի չառնելով, որ վերջիններս պաշտոնատար անձ չեն, իսկ հափշտակ¬ված գումարների նկատմամբ նախապես որևէ լիազորություն չեն ունեցել, այսինքն` յուրացման հանցակազմի սուբյեկտ չեն, միայն օժանդակել են ի պաշտոնե նման լիազորություններ ունեցող անձանց։ Նման հետևութ¬յան Դա¬տարանը հանգում է հետևյալ իրավական վեր¬լու¬ծութ¬յունների և դատո¬ղություն¬ների արդ¬յունք¬¬նե¬րով.
ՀՀ քրեական օրենսգքրի 179-րդ հոդվածով նախատեսված յու¬րա¬ցման և վատ¬նման հան¬ցա¬կազմերը բնու¬թագր¬վում են նրա¬նով, որ հան¬ցա¬վո¬րը հափշ¬տա¬կում է ի¬րեն վստահ¬ված գույ¬քը, այ¬սինքն՝ այն գույ¬քը, ո¬րը գտնվում է նրա օ¬րի¬նա¬կան տի¬րա¬պետ¬ման ներ¬քո, ո¬րի նկատ¬մամբ վեր¬ջինս ունի ո¬րո¬շա¬կի լիա¬զո¬րութ¬յուն¬ներ։ Հան¬ցա¬վո¬րը գույ¬քը վերց¬նում կամ դրան տի¬րա¬նում է՝ օգ¬տա¬¬գոր¬ծե¬լով այն լիա¬զո¬րութ¬յուն¬նե¬րը, ո¬րոնք նրան վե¬րա¬պահ¬ված են այդ գույ¬քի նկատ¬մամբ։ Ընդ որում հանցավորի մոտ գույ¬քի նկատ¬մամբ այդ լիա¬զո¬րութ¬յուն¬ները կա¬րող են ա¬ռա¬ջա¬նալ պաշ¬տո¬նեա¬կան պար¬տա¬կա¬նութ¬յուն¬նե¬րի, պայ¬մա¬նագ¬րա¬յին հա¬րա¬բե¬րութ¬յուն¬նե¬րի կամ հա¬տուկ հանձ¬նա¬րա¬րութ¬յան ու¬ժով։ Յու¬րա¬ցու¬մը օբ¬յեկ¬տիվ կող¬մից դրս¬ևոր¬վում է նրա¬նում, որ հան¬ցա¬վո¬րը, օգ¬տա¬գոր¬ծե¬լով ի¬րեն վստահ¬ված գույ¬քի նկատ¬մամբ ու¬նե¬ցած լիա¬զո¬րութ¬յուն¬նե¬րը, ա¬պօ¬րի¬նի, ան¬հա¬տույց, շա¬հա¬դի¬տա¬կան նպա¬տա¬կով դարձ¬նում է այն ի¬րե¬նը կամ ու¬րի¬շի¬նը։ Քննարկ¬վող հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յան սուբ¬յեկ¬տ կա¬րող է հան¬դի¬սա¬նալ ոչ միայն հա¬մա¬պա¬տաս¬խան կազ¬մա¬կեր¬պութ¬յուն¬նե¬րի հաս¬տի¬քա¬յին կամ ոչ հաս¬տի¬քա¬յին աշ¬խա¬տա¬կի¬ցը, այլև ա¬ռան¬ձին քա¬ղա¬քա¬ցին, եթե գույքի սե¬փա¬կա¬նա¬տե¬րը նրան քա¬ղա¬քա¬ցիաի¬րա¬վա¬կան տար¬բեր պայ¬մա¬նագ¬րե¬րով նախապես օժտել է իր գույ¬քի նկատ¬մամբ ո¬րո¬շա¬կի լիա¬զո¬րութ¬յուն¬ներով։ Հակառակ պարագայում յուրացումը բացակայում է։
Ինչ վե¬րա¬բե¬րում է պե¬տա¬կան մար¬մին¬նե¬րում մշտա¬պես, ժա¬մա¬նա¬կա¬վո¬րա¬պես կամ ա¬ռան¬ձին լիա¬զո¬րութ¬յամբ կազ¬մա¬կեր¬պա¬կան-տնօ¬րին¬չա¬կան, վար¬չատն¬տե¬սա¬կան գոր¬ծա¬ռույթ¬ներ ի¬րա¬կա¬նաց¬նող ան¬ձանց, ա¬պա դրանց կող¬մից ի¬րենց վստահ¬ված գույ¬քը պաշ¬տո¬նեա¬կան դիր¬քի օգ¬տա¬գործ¬մամբ յու¬րաց¬նե¬լը ո¬րակ¬վում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի համապատասխան մասով և կետով՝ որ¬պես ծան¬րաց¬նող հան¬գա¬մանք¬նե¬րում կա¬տար¬ված յու¬րա¬ցում։ Ընդ ո¬րում, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬սի 1-ին կե¬տով նա¬խա¬տես¬ված հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յան սուբ¬յեկտ կա¬րող է լի¬նել բացա¬ռապես ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 3-րդ մա¬սի չափա¬նիշ¬ները բավարարող պաշ¬տո¬նա¬տար ան¬ձը։
Վերոնշյալ վերլուծությունների լույսի ներքո Դատարանը փաստում է, որ Ծառայության աշխատակազմի Շենգավիթ տարածքային բաժնի օպերատոր (գլխավոր մասնագետ) Հր.Դանիել¬յանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 3-րդ մասի տեսանկյունով պաշտոնատար անձ չէ, այսինքն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ և 179-րդ հոդվածներով նախատեսված հանցագոր¬ծութ¬յուն¬ների սուբյեկտ չի կարող հանդիսանալ, թեև դա¬տաքննությամբ հաս¬տատվեց, որ անմի¬ջա¬կա¬նորեն մասնակցել է դեպոնացված գումար¬ների անհիմն ելքագրման համար անհրաժեշտ ամփոփ տեղեկատվության տրմադրելուն, պաշ¬տո¬նական կեղծ փաստաթուղթ` վճարային ցուցակ¬ներ կազ¬մելուն, որով և ամբաստանյալներ Ս.Էլբակ¬յա¬նի և Հ.Մարտիրոսյանի հետ ձեռք բերված նախ¬նական համա¬ձայ¬նության շրջանակ¬նե¬րում օժանդակել է նաև Վ.Խաչիկյանի և այլոց կողմից առանձ¬նապես խոշոր չափի գումարի յուրացմանը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 39-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի հոդվածում նշված հան¬ցա¬¬գործության հատուկ սուբյեկտ չհամարվող անձը, ով մաս¬նակցել է այդ հոդվածով նախա¬տես¬ված հանցագործության կատարմանը, տվյալ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար կարող է պատաս¬խա¬նատվություն կրել միայն որպես կազմակերպիչ, դրդիչ կամ օժանդակող։ Քրեական օրենքի նշված մեջբերման լույսի ներքո` Դատարանը փաստում է, որ ամ¬բաս¬¬¬¬¬¬տանյալ Հր.Դանիելյանի արարքն իրականում համապա¬տաս¬խա¬նում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածի հատկանիշ¬ներին, այսինքն` վերջինս օժան¬դակել է Հր.Մարտի¬րոս¬յա¬նի և Ս.Էլբակյանի կողմից նախնական հա¬մա¬¬ձայնության շրջանակներում իրականացված պաշ¬¬տոնական կեղծիքին։
Նույն փաստարկներով և պատճառաբանությամբ ՀՀ քրեական օրենսգքրի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով որպես համակատարողներ քրեական պատասխանատվության են¬թակա չեն նաև ամբաստանյալներ Բագրատ Մուրադյանը և Արմեն Խաչատրյանը, ովքեր թեև հանդիսացել են պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով յուրացումներ կատարելու նպա¬տակով ստեղծված և գործող կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներ, լուծել են խմբի առջև ծառացած որոշակի խնդիրներ, սա¬կայն նրանց վե¬րագրված արարքները կատարելու պահին Ծառայությու¬նում որևէ պաշտոն չեն զբա¬¬ղեցրել, հափշտակ¬ված գույքի նկատմամբ ի պաշտոնե, առանձին պայմանագրով կամ գրավոր հանձնարարությամբ որևէ լիա¬զորություն չեն ունեցել, հետևա¬բար՝ կազմակերպված խմբի անդամների իրա¬կանացրած պաշ¬տոնեական կեղծիքների և յու¬¬րացումների օբյեկտիվ կողմը կազմող գործո¬ղութ¬յուններին` կենսաթոշակառուների ստո¬րագրութ¬¬յունների կեղծմանն անմիջականորեն մասնակցելու պարագայում ինչպես պաշ¬տո¬նեա¬կան կեղծիք կա¬տարելու, այնպես էլ յուրացման սուբյեկտ չեն հանդիսանում (քրեա¬կան օրենքի տեսանկյունով հա¬մա¬կատարողներ չեն), միայն կարող էին հանցակցել և հանցակցել են (օժանդակության ձևով) վերոնշյալ խմբի կազմում ընդգրկված անձանց (հա¬տուկ սուբ¬յեկտների) կատարած պաշտոնեական կեղծիք¬նե¬րին և յուրացումներին։
Ամբաստանյալներին առա¬ջադրված մեղադրանքներում վերոնշյալ փո¬փո¬¬խութ¬¬յու¬նները կա¬¬տարելիս Դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեա¬կան դատավարա¬կան օրենսգրքի 309-րդ հոդ¬վածի պահանջը` այն, որ դրանով ամբաս¬տանյալների վիճակը չի վատթա¬րանում, նրանց պաշ¬պա¬նության իրա¬վուն¬քը չի խախտ¬վում։
Ամբաստանյալներ Սամվել Էլբակյանի, Համլետ Մարտիրոսյանի և Հրանուշ Դանիելյանի մեղավորության վերաբերյալ հետևության Դատարանը հանգեց` նախապես քննարկելով և մեր¬ժելով նրանց անմեղության վերաբերյալ պնդում¬ները (պաշտպանական ճառերում պաշտպանների ներկայացված)` Ծառայության տարածքային այդ բաժինն վերա¬դարձ¬ված վճա¬րային ցուցակները պատռելու և այդ կերպ առանձ¬նապես խոշոր չափի գու¬մարի հափշտակությունից կամովին հրա¬ժարվելու պատճա¬ռա¬¬բանությամբ։
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով հաստատվեց, որ Վազգեն Խաչիկ¬յա¬նի, ապա Աշոտ Աբրահամյանի հանձ¬նարարությամբ են վերոնշյալ անձինք տարածքային բաժ¬նի շտեմարանից դուրս գրել այդ տարածքում հաշվառված կեն¬սաթոշակառուների միայն այդտեղ առկա ամփոփ տվյալները, ցանկով ներկայացրել վերա¬դա¬սին, որից հե¬տո այդ ցանկը նրանց է վերադարձվել նույն կենսաթոշակառուների անվամբ վճա¬րային ցուցակներ ձևավորելու հանձնա¬րարականով, դրա համար անհրաժեշտ ծած¬կագրերով։ Վերոնշյալ ամբաստան¬յալները, գիտակցե¬լով սահ¬մանված ընթացա¬կարգի կոպիտ խախտմամբ (առանց կեն¬սաթոշակառուներից դիմումներ ընդունելու) ան¬հիմն գումար¬ներ ելքագրելու փաստը, միմյանց հետ նախ¬նա¬կան համա¬ձայնության գալով, ի կա¬տա¬րումն Վ.Խաչիկյանի հանձնարարականի, այնուա¬մե¬նայ¬¬նիվ, կազմել և իրենց ստո¬րագրութ¬յուն¬ներով հաստատել են պաշտոնական կեղծ փաստա¬թուղթ` վճար¬ման ցուցակներ, որոնք և հանձնվել են վճարումների ծառայություն` դեպոնենտ գու¬մար¬ների անհիմն ելքագրում և յու¬րացում իրակա¬նացնելուն օժանդակելու միասնական դի¬տա¬վո¬րությամբ։ Այսպիսով, նախ¬նա¬կան համաձայ¬նութ¬յան շրջանակներում գործած ամբաս¬տանյալներ Ս.Էլբակ¬¬¬յանը, Հ.Մարտիրոս¬յանը և Հր.Դա¬նիել¬¬յանը կենսաթոշակաոռւների վերաբերյալ բացառապես տարածքային շտեմա¬րա¬նում առկա ամփոփ տեղեկատվություն տրա¬մադրելու, խոչընդոտները վերացնելու և պայ¬ման¬ներ ստեղ¬ծելու եղանակներով օժան¬դակել են Վ.Խաչիկյանին և այլոց կողմից գումարների յու¬րաց¬մանը, որի հիման վրա Վ.Խաչիկ¬յանի և վերջինիս հանձնարարությամբ գործող Ծառայության այլ աշխա¬տա¬¬կիցների կող¬մից ելքագրվել և հափշտակ¬¬¬վել է նույն այդ ցուցակներում հի¬շատակված ան¬ձանց տվյալներով դեպոնացված ընդհանուր գու¬մար¬ը։
Թեև վճարային այդ կեղծ ցուցակները վերադարձվել են Ս.Էլբակյանին` կենսա¬թոշո¬կա¬ռու¬ների ստորագրությունները ևս կեղծելու պահանջով, սակայն վերջինս, նրա ստո¬րադա¬սութ¬յամբ աշխատող Հր.Մարտիրոսյանը և Հր.Դանելյանը, այդ լրացուցիչ հանձնարարությունը չեն կա¬տա¬րել, ավելին` Ս.Էլբակյանը ցուցակները պատռել է` այդ կերպ կամովին հրաժարվելով կենսաթո¬շա¬կա¬¬ռու¬ների փոխարեն վճարային նույն ցուցակներում ստորագրելու, այսինքն` պաշտոնական նույն փաստաթղթում վերստին իրականությանը չհամապատասխանող գրառումներ (ստո¬րագրութ¬յուն¬ներ) կատարելուց։ Սակայն դրանով տվյալ տա¬րած¬քային բաժնում անհատականացված և ցանկով, այնուհետև` նաև պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող վճարային ցու¬ցակներով վե¬րադասին ներկայացված կեն¬սաթո¬շակառուների անվամբ ելքագրման ենթակա դեպո¬նաց¬ված գու¬մար¬¬ների յուրացումը չի կանխվել, քանի որ այդ գումարները, վճարային ցուցակները պատռելու պահին, Ծառայության այլ աշխա¬տակիցների կող¬մից ար¬դեն իսկ ելքագրվել և յուրացվել էին, այ¬սինքն` Վ.Խաչիկյանի հանձ¬նա¬րարությամբ, վերջի¬նիս հետ անմիջականորեն կամ միջնորդա¬վոր¬¬ված կերպով ձեռք բերված համա¬ձայ¬նության շրջանակներում գործած Ս.Էլբակ¬յանի, Հր.Մար¬տի¬րոսյանի և Հր.Դանիելյանի արարք¬նե¬րում առկա են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կե¬տով և 314-րդ հոդվածով (Հր.Դա¬նիել¬յանի դեպքում՝ 38-314-րդ հոդվածով) նա¬խատեսված հանցա¬գոր¬ծությունների հատկանիշներ, քանի որ վճարային այդ ցուցակները պատ¬ռելու արդյունքում տվյալ տարածքային բաժնում հաշվառված կենսաթոշակառուների անուն¬ներով ելքագրված դեպո¬նենտ գումարների յուրացումը չի կանխվել (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 36-րդ հոդ¬ված)։
Բացի այդ, Ս.Էլբակյանը, որպես տարածքային բաժնի պետ, Վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանի հետ կազմել և իր ստորագրությամբ հաստատել է նաև վճարումների վերա¬բեր¬յալ յուրաքանչյուր ամիս կազմվող միջանկյալ ակտը` դրանով իսկ համաձայնելով նշված կեն¬սա¬թո¬¬շակառուների դեպոնացված գումարների 2010թ. հոկտեմբերին իրականացված անհիմն ել¬քագրման փաստի հետ։ Նշված հանգամանքը ևս հերքում է Ծառայության աշխատակազմի Շեն¬գա¬վիթի բաժնի աշ¬խատակիցների կողմից հանցա¬գործությունից կամովին հրա¬ժար¬վելու վերա¬բեր¬յալ պաշտպանական կողմի պնդումները։
Այսպիսով, յուրացմանն օժանդակելու վերաբերյալ իր և տարածքային նույն բաժնի այլ աշխատակիցների, ինչպես նաև յուրացումն անմիջականորեն իրականացրած Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի և այլոց հան¬ցավոր գործողութ¬յունների մասին Ս.Էլբակյանը իրավապահներին հայտ¬¬¬նել է թեև առաջինը (մյուս ամբաստանյալների համեմատությամբ), սա¬կայն կենսաթոշակ¬ների դեպոնենտ գումարի յուրացմանը նպաստած իրենց գործողությունների ավար¬¬տից (2010թ. հոկտեմբերից) մոտ 1 տարի 2 ամիս անց` միայն 2012թ. հունվարի 1-ին տված ցուց¬մունքում։
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաս¬տան¬յալների արարքներում տվյալ հոդվածներով առկա հանցակազմերի առ¬կայությունը փաս¬տելիս որևէ էական նշանա¬կութ¬յուն չունի ամբաս¬տան¬յալներ Ս.Էլբակյանի, Հր.Մար¬տի¬րոսյանի և Հր.Դանիելյանի` հափշտակված գումարից որևէ բաժ¬նեմաս չակնկալելը և չստանալը, Հր.Դանիելյանի կողմից պաշտոնատար անձ չհանդիսանալը, դրանք բացա¬ռապես նրանցից յուրաքանչյուրի դերա¬կա¬տարությունը նվա¬զեց¬նող, պատասխա¬նատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղմաց¬նող հանգամանքներ են, որոնք Դատարանը հաշ¬վի է առնում նրանցից յուրաքանչյուրի նկատ¬մամբ պատիժ նշանակելիս և այն անհա¬տակա¬նաց¬նելիս։
Վճարման ցուցակը պատ¬ռելու գործողությունը (ակտը) Դատարանի համոզմամբ ոչ միայն նույն պաշտոնական փաստաթղթում հերթական կեղծիքը կատարելուց կամովին հրաժարվելու, այլև ամբաստանյալներ Ս.Էլբակյանին, Հր.Մարտիրոսյանին և Հր.Դանիելյանին վերագրված հափշտա¬կությունը Վ.Խաչիկյանի կազմակերպած խմբի կամ նախնական համաձայնությամբ գործող խմբի կազմում կա¬տարելը հերքող փաստարկ է, որը Դատա¬րանը հաշվի է առել այդ կապակցությամբ համապա¬տաս¬խան հետևութ¬յան հանգելիս։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի մեկնաբանմամբ հանցակցություն է համարվում երկու և ավելի անձանց դիտավորյալ համատեղ մասնակցությունը դիտավորյալ հան¬ցագոր¬ծութ¬յանը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 29-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցանքը համարվում է ուղղակի դիտավորությամբ կատարված, եթե անձը գիտակցել է իր գործողության (անգործության) հանրության համար վտանգավոր բնույթը, նախատեսել է հանրության համար դրա վտանգավոր հետևանքները և ցանկացել է դրանց վրա հասնելը։
Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցանքը համարվում է անուղղակի դիտա¬վո¬րությամբ կատարված, եթե անձը գիտակցել է իր գործողության (անգործության) հանրության հա¬մար վտանգավոր բնույթը, նախատեսել է հանրության համար վտանագավոր հետևանքների առա¬ջացման հնարավորությունը, չի ցանկացել այդ հետևանքները, սակայն գիտակ¬ցաբար թույլ է տվել դրանք։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` կատարողի հետ մեկտեղ հանցակիցներ են համարվում կազմակերպիչը, դրդիչը և օժանդակողը։
Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն` օժանդակող է համարվում այն անձը, ով հանցա¬գործությանն օժանդակել է (....) տեղեկատվություն կամ միջոցներ, գործիքներ տրամադրելով կամ խոչընդոտները վերացնելով (....)։
Վերոնշյալ օրենքների մեկնաբանություններից ակնհայտ է, որ հանցակցությունը հնա¬րա¬վոր է դիտավորյալ հանցագործության կատարմանը ոչ միայն ուղղակի, այլև անուղղակի դիտավո¬րութ¬յամբ մասնակցելու, տվյալ դեպքում` դրան օժանդակելու պարագայում։
Հանրության համար վտանգավոր հետևանքները նախատեսելը, սակայն դրանց վրա հաս¬նելը ցանկանալը կամ չցանկանալը, սակայն միևնույն ժամանակ գիտակցաբար թույլ տալը դի¬տավորության տեսակները սահմանազատելու չափանիշն է։
Տվյալ դեպքում Ս.Էլբակյանը և մյուսները նախապես գիտակցել են անհիմն կարգով գու¬մարներ ելքագրելու դիտավորությամբ գործող Վ.Խաչիկյանին այդ հարցում օժանդակելու փաստը, կազմել և վերադասին են հանձնել գումար¬ների ելքագրման համար անհրաժեշտ` դեպոնացված գու¬մարներ ստանալուն ենթակա պո¬տենցիալ կենսաթոշակառուների վերաբերյալ միայն իրենց տարածքային բաժնի շտեմարանում առ¬կա ամփոփ տվյալները (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի 5-րդ մասի տեսանկյունով` տեղեկատվություն), ապա վերադասից ստացած համապա¬տասխան ծած¬կագրերի հիման կազմել և վերադասին են հանձնել պաշտոնական կեղծ փաս¬տաթուղթ` վճա¬րում¬ների ցուցակներ, որոնց հի¬ման վրա վճարումների ծառայությունում կատարվել է նույն կենսա¬թոշակառուների դեպոնացված գումարների անհիմն ելքագրու¬մը։ Թվարկված բոլոր գոր¬ծողութ¬յունները գիտակցվել և նախատեսվել են Ս.Էլբակյանի և տարած¬քային բաժնինների մյուս աշխա¬տակիցների կողմից։ Յուրացման հանրորեն վտանգավոր հետևանքի վրա հասնելու անխու¬սափե¬լիությունը չգիտակցելը, այն է` Ծառայությունում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պա¬լատի աշխա¬տա¬կիցներին հայտնաբերված չարաշահումները կոծկելու շարժա¬ռիթով ել¬քագրվող գումարները չտրամադրվելը, այլ Վ.Խաչիկյանի և այլոց կողմից յուրացնելը, ինքնին չի բացառում տվյալ իրադրությունում Ս.Էլբակ¬յանի և մյուսների կողմից նույն գումարների յու¬րաց¬ումը նախա¬տեսելու հնարավո¬րությունը, որը նրանք պարտավոր էին և օբյեկտիվորեն կարող էին նա¬խատեսել, սակայն այդ պարագայում գիտակցաբար թույլ են տվել և տևական ժա¬մանակ հա¬մակերպվել այդ մտքի հետ, նույնիսկ այդ գումարն իբրև թե վերադարձնելու վերաբերյալ Վ.Խաչիկյանի խոստացած վերջնաժամկետը լրանալուց (2010թ. դեկտեմբերից) հետո։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով վերագրված արարքի ճիշտ որակման, առաջադրված այդ մե¬ղադ¬րանքում ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանի մեղա¬վո¬րության, սակայն միևնույն ժամանակ Դատախազության հարուցված քաղաքացիական հայցի անհիմն լինելու վերաբերյալ հետևությունների Դա¬տարանը հանգեց` նախապես քննարկելով և մեր¬¬ժե¬լով Վ.Խաչիկյանին արդարացնելու վերաբերյալ պաշտպանական ճառում նրա ներկա¬յացրած միջնոր¬դութ¬յունը, դրա հիմքում դրված փաստարկները.
Դատաքննությամբ չապացուցվեց այն, որ Վ.Խաչիկյանին փոխանցված 29.000.000 ՀՀ դրամը նույն այն գումարներից էր, որը նախապես անհիմն ել¬քագրել և ենթադրաբար յուրացրել էր Գյումրու տա¬րածքային բաժնի օպերատոր Արթուր Աբրա¬համ¬յանը։ Բացի այդ, գումարները Գյում¬րու տա¬րած¬քային բաժնում ենթադրաբար յուրացվել էին Վ.Խա¬չիկ¬յանին հանձնելուց առնվազն ամիս¬ներ առաջ, որոնց փաս¬տը բացահայտվել էր 2010թ. Գյումրու տա¬րածքային բաժնում ՀՀ վե¬րահսկիչ պալատի կա¬տա¬¬րած ստուգման ժամանակա¬հատվածում, ստուգող այդ մարմնին տեղե¬կատվություն տրա¬մադրելու կապակցությամբ։
Դատարանը դատաքննութ¬յան արդյունքներով փաստում է, որ բացակայում է որևէ ապա¬ցույց առ այն, որ Վ.Խաչիկյանին հանձնված 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը նրան, որպես Ծառա¬յութ¬յան պետի, ի պաշտոնե կամ առան¬ձին հանձ¬նա¬րարությամբ վստահված գույք էր, հետևաբար՝ Վ.Խաչիկյանն այդ գույքը չէր կարող յուրացնել։ Տվյալ դրվագով Վ.Խաչիկյանի և Գյումրու տա¬րած¬քային բաժնի աշխա¬տա¬կից¬ների արարքների տարանջատման, դրանք առանձին-առանձին, այն էլ ՀՀ քրեական օրենսգրքի տարբեր հոդ¬ված¬ներով որակելու անհրաժեշտության մասին է խոսում նաև այն փաս¬տը, որ Գյումրու տա¬րած¬քային բաժնի աշխա¬տա¬կից¬ներին սույն քերական գործից առանձնացված մեկ այլ գործով մե¬ղադրանք է առաջադրվել գումարներ յուրացնելու համար, որում ընդգրկված է նաև սույն գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանին մեղսագրված վերոնշյալ 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը։ Սակայն Վ.Խաչիկյանը տվյալ գումարին տիրացել է Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցների վստահությունը չարաշա¬հելու եղանակով, այդ գումարը պետական բյու¬ջե վերականգնելու պատրվա¬կով, իրականում Գյում¬րու տարածքային բաժնի օպե¬րատոր Արթ.Աբրա¬համյանի և մյուս¬ների վստահությունը չարա¬¬շահելու եղանակով այն հափշտա¬կելու դի¬տա¬¬¬վորությամբ։ Վ.Խաչիկյանին հանձն¬ված վերոնշյալ գումարի՝ պետական մարմ¬նին՝ ՍԱՊ Ծառա¬յությանը հատկացված և այդ ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանին վստահ¬ված լինելու վե¬րաբերյալ որևէ ապացույց ձեռք չի բերվել և դատաքննությամբ հետազոտվել, հետևա¬բար՝ 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարին տիրանալուն ուղղված Վ.Խաչիկ¬¬յա¬նի հանցավոր գոր¬ծո¬¬ղությունների հետևանքով ենթադրաբար տու¬ժողը ոչ թե պետութ¬յունն է, այլ այդ գումարից 20.000.000 ՀՀ դրամը հայթայթած և փաստացի տնօրինած ՍԱՊԾ Գյում¬րու տարած¬քային բաժնի աշխատակիցները՝ օպերատոր Արթ.Աբրահամյանը, իսկ 9.000.000 ՀՀ դրամի առնչությամբ` հնա¬րավոր այլ անձը կամ անձինք (իրենց սկզբնական, ինչպես նաև դատաքննական ցուցմունքներում 9.000.000 ՀՀ դրամ գումարի ենթադրյալ տերերը` Կիմա Փիլոյանը և/կամ Ռուբեն Մնա¬ցականյանը վերագրված յուրացումներին իրենց առնչությունը հերքող մար¬տ¬ավա¬րութ¬յան շրջա¬նակներում չեն ընդունել նման գումար բաժնի պետ Էդ.Վարժապետյանին փո¬խան¬ցելու, առավել ևս այդ գումարն իրենց պատկանելու հանգամանքը, թեև նման ուղղակի ցուց¬մունքներ է տվել Էդ.Վարժապետյանը, անուղղակի` նաև Արթ.Աբրահամյանը)։
Նման պայման¬ներում Վ.Խաչիկյանի դեմ սույն գործով մեղադրողի ներկայացրած քաղա¬քա¬ցիական հայցի անհիմն լի¬նելու վերաբերյալ Վ.Խաչիկյանի և վերջինիս պաշտպանի վիճար¬կումները հիմնա¬վոր¬ված են, քա¬նի որ հանրային տիրույթում այլ սուբյեկտներին (ոչ պե¬տությանը) անմի¬ջա¬կա¬նորեն պատ¬ճառված վնասի ¬հատուցման հայց հարուցելու իրավա¬սութ¬յամբ, ՀՀ Սահ¬մա¬¬նադրության, «Դա¬տա¬խազութ¬յան մասին» ՀՀ օրենքի համաձայն, այդ պետական մարմինը օժտ¬ված չէ, այ¬սինքն՝ տվյալ դրվագով պատշաճ հայց¬վոր չի հանդի¬սանում, հետևաբար՝ հարուց¬ված և պաշտպանվող քաղաքա¬ցիա¬կան հայցն այդ մա¬սով (29.000.000 ՀՀ դրամը Վ.Խաչիկյա¬նից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձելու պահանջով) ակնհայտ անհիմն է և ենթակա է մերժ¬ման։
Միևնույն ժամանակ, Դատարանը փաստում է, որ վերոնշյալ պատճա¬ռա¬բանություններն առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանին անպարտ ճա¬նաչելու բավարար, առավել ևս՝ հիմնավոր փաս¬տարկներ չեն, նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված է դա¬տաքննությամբ հետազոտված և սույն դատական ակտի հիմքում դրված ապացույցների բավա¬րար ամբողջությամբ, այդ թվում՝ պաշտպանական ճառում մեջբերված ՀՀ վճռաբեկ դատարանի՝ Լիա Ավետիսյանի վերաբերյալ 2011թ. փետրվարի 24-ի ԵԿԴ/0176/01/09, ինչպես նաև Վարդան Մաթևոսյանի վերա¬բերյալ 2012թ. հունիսի 8-ին ԵՇԴ/0037/01/11 նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիր¬քո¬րոշումների համատեքստում։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ վստահությունը չարաշահելն ուրիշի գույքին տիրա¬նալու կամ դրա նկատ¬մամբ իրավունք ձեռք բերելու նպատա¬կով հանցավորի կողմից, նրա և գույքի սեփականատիրոջ կամ գույքը տիրա¬պետողի միջև ձևա¬վորված վստահության հարաբերություն¬ների օգտագործումն է։ Արարքը խար¬դա¬խություն որա¬կելու համար բավա¬րար չէ, որ անձն իր արարքներով կամ որոշակի հանգա¬մանքների բերու¬մով տուժողի մոտ վստահություն վայելի, այլ անհրաժեշտ է, որպեսզի վերջինս համոզի տուժողին իրեն փո¬խան¬ցել գույքը կամ գույքի նկատ¬մամբ իրավունքները։ Ընդ որում, էական նշա¬նա¬կութ¬¬յուն ունի այն, թե գույքն ուրիշին հանձնելու գործում ով է նախաձեռնություն դրսևորել, արդյո՞ք գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքները հանձ¬նելու տուժողի մտադրությունն առաջա¬ցել է հանցավորի կողմից նրան համոզելու և հոր¬դորելու արդյունքում։
Հանցավորի նկատմամբ տուժողի վստահությունը կարող է ինչպես իրավական, այն¬պես էլ փաս¬տական հիմքեր ունենալ, այսինքն` հանցավորի և տուժողի միջև առկա` վստա¬հության վրա հիմնված հարաբերությունները կարող են բխել ինչպես նրանց միջև առկա պայմանագրից, լիազո¬րագրից, այնպես էլ առաջանալ հանցավորի և գույքը հանձնողի անձնա¬կան հարա¬բերութ¬յուն¬ներից, հանցավորի կողմից նախկինում դրսևորած վարքագծից, հանցավորի անձնա¬վո¬րութ¬յունից։ Այսպի¬սով` հանցավորի գործողությունների արդյունքում մոլորության մեջ ընկած սեփա¬կա¬նա¬տերը կամ իրավասու այլ անձը կամավոր կերպով գույքը կամ գույքի նկատ¬մամբ իրա¬վունքներն հանձնում է հանցագործին կամ այլ անձի կամ անձանց կամ չի խոչընդո¬տում վեր¬ջին¬ներիս կողմից այդ գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրա¬վունքները վերցնելուն։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, նույն խնդրով իր մեկ այլ` Վարդան Մաթևոսյանի վերա¬բերյալ 2012թ. հունիսի 8-ին ԵՇԴ/0037/01/11 նախադեպային որոշմամբ ընդգծելով, որ խարդախությունը և քաղաքացիաիրավական պարտավորությունների խախտումն օբյեկ¬տիվ կողմի հատկանիշներով հաճախ համընկնում են, արձա¬նագրել է, որ խարդախությունը` որպես հանցագործություն, քաղա¬քացիա¬իրավական պարտավորություն¬ների խախտման դեպքերից տարբերվում է հատկապես սուբյեկ¬տիվ կողմով։ Մասնավորապես՝ խարդախութ¬յունը սուբյեկտիվ կողմից բնութագրվում է ուղ¬ղակի դիտավորությամբ, ինչը ենթադրում է, որ հանցավորը գիտակցում է, որ խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով հափշտակում է ուրիշի գույքը, ինչպես նաև նախատեսում և ցանկանում է դա։
Սուբյեկտիվ կողմից խարդախությունը բնութագրվում է ոչ միայն ուղղակի դիտա¬վո¬րությամբ, այլև շահա¬դի¬տական նպատակի առկայությամբ, այսինքն` հանցավորը պետք է գիտակցի, որ խա¬բեությամբ կամ վստա¬հութ¬յունը չարաշահելու միջոցով հափշտակում է ուրիշի գույքը, ինչպես նաև պետք է նախատեսի և ցանկանա դա։
Շահադիտական նպատակն ենթադրում է, որ մինչև գույքը վերցնելը կամ գույքին տի¬րա¬նալն հանցավորն ի սկզբանե նպատակ է ունենում հափշտակել այն, չվերադարձնե¬լ գույ¬քը, չկա¬տա¬¬րել խոստումը կամ պայմանագրային պարտավորությունները, ընդ որում` վե¬րոնշյալ¬ների վե¬րա¬բերյալ հետևությունները պետք է հիմնված լինեն գործով ձեռք բերված ապացույցների հա¬մակ¬ցության վրա։ Ապացույցների գնահատման արդյունքում դատարա¬նը յուրաքանչյուր դեպ¬քում պետք է հաս¬տատ¬¬ված համարի այն, որ անձն ի սկզբանե նպատակ է ունեցել խարդախության միջոցով հափշտա¬¬կել ուրիշի գույքը և եթե ապացուցվի, որ ունեցել է, ապա խարդախության հան¬ցա¬կազմն առկա է։
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է նաև, որ խարդախությունը քաղա¬քա¬ցիա¬իրա¬վա¬կան պարտավորությունների չկատարման կամ ոչ պատշաճ կատարման դեպ¬քերից տա¬րան¬ջատելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել հետևյալ հանգամանքները`
ա) խար¬դա¬խության դեպքում տուժողին խաբելու կամ նրա վստահությունը չարա¬շահելու մտադրութ¬յունն անձի մոտ ծագում է նախքան գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրա¬վունքներ ձեռք բե¬րելը,
բ) խար¬դախության դեպքում անձի մոտ քաղաքացիաիրավական պայմանագրով ստանձ¬նած պար¬տավորությունները (գույքը փոխանցել, կատարել վարկային պարտավո¬րութ¬յունը, պարտքը վերադարձնել և այլն) չկատարելու դիտավո¬րությունը ծագում է նախ¬քան գույքը կամ գույքի նկատ¬մամբ իրավունքներ ձեռք բերելը։
Տվյալ իրավական դիրքորոշումները սույն գործով պարզված (հաստատված) փաստական հան¬գամանք¬ների վրա տարածելով՝ Դատարանը փաստում է, որ 29.000.000 ՀՀ դրամի գումա¬րային խնդիրն ենթակա է լուծման բացառապես հանրային տիրույթում։
Հաշվի առնելով այն, որ պաշտպանական ճառում ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտ¬պան Ժ.Վարոսյանը հիմնվեց միայն իր պաշտպանյալին վերագրված դրվագին վերաբերելի, Դա¬տարանի նախորդ կազմով հետա¬¬զոտ¬ված ապացույց¬ների վրա, չվիճարկեց այդ ապացույցները Դա¬տարանի նոր կազմով անմի¬ջա¬կանորեն չհետա¬զո¬տելու հանգամանքը (չհարցաքննե¬լու, սակայն նախ¬քան գործը դա¬տաքննություն նշանակելու և գործի քննությունը վերսկսե¬լու որոշում կայացնելը դրանց ձայ¬նագրություն¬ներին ծանոթանալու պայմաններում), դա¬տաքննութ¬¬յան ավար¬տական փուլում հրա¬ժարվեց տվ¬յալ անձանց լրացուցիչ անգամ հրավիրելու և հար¬ցաքննե¬լու ընձեռն¬¬ված հնա¬րա¬վո¬րութ¬յունից՝ Դա¬տարանը, սույն դատական ակտում արդեն իսկ շարադրած ապա¬ցույց¬ների զանգվածով հանգելով նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Վ.Խաչիկյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվա¬ծութ¬յան վերաբերյալ հետևութ¬յան, այնու¬ամենայնիվ, անհրաժեշտ է համարում պաշտպանական ճառով ներկայացված միջնորդության և դրա հիմքում ընկած փաս¬տարկների համա¬տեքստում անդրա¬դառնալ նաև այդ ապացույցներին՝ այդ կերպ չսահմա¬նափակելով մրցակցային դատավարության պայմաններում հե¬տազոտված այդ ապա¬ցույցների՝ ամբաս¬տան¬յալ Վ.Խաչիկ¬յա¬նի և վերջինիս պաշտպան Ժ.Վա¬րոս¬յանի կողմից օգտա¬գործման (դրանց վրա հիմնվելու) և այդ կերպ Դատարանի հետևություն¬ները վիճարկելու իրական հնա¬րավորությունը։
Այսպես, Ծառայության Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վարժապետյանը Դատարանում հայտնել էր, որ 2010թ. մայիսին Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի կանչով Գյումրու վճարային ծառայության պետ Ռուբիկ Մնացականյանի և գլխավոր մասնագետ Արթուր Աբ¬րահամյանի հետ միասին գնացել են Վազգեն Խաչիկյանի աշխատասենյակ` խորհրդակցութ¬յան, որին մասնակցել են նաև առաջին տեղակալ Արա Հարությունյանը, կենսաթոշակային վար¬չութ¬յան պետ Աշոտ Աբրահամյանը, վճարման ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանը և վճա¬¬¬րումների ծառայության աշխատակցուհի Ռուզաննա Սարյանը։ Վ.Խաչիկյանը տեղեկացրել է, որ կենտրոնական և Գյումրու տարածքային շտեմարան¬ներում հայտնաբերվել են անհամապա¬տաս¬խանություններ, ըստ որի՝ Գյումրու շտեմարանում առ¬կա է 29.000.000 ՀՀ դրամ ավել վճար¬ված գումար։ Արթ. Աբրահամյանը խոստովանել է, որ նա է այդ խախտումները կատարել։ Վ.Խա¬չիկ¬¬յանը բոլորի ներկայությամբ պահանջել է վերականգնել կրկնակի վճա¬րումների հետևանքով առաջացած այդ վնասը, Ռ.Մնացականյանին հանձնարարել է միջոցներ ձեռնարկել այդ գումարը հավաքելու ուղղությամբ, որից հետո այդ գումարը պետք է հանձնվեր իրեն, ինքն էլ՝ անձամբ Վ.Խաչիկյանին։ Օրեր անց Արթուր Աբրահամյանը որոշ գու¬մար է բերել, սակայն նրան անպատվել է, որից հետո հետագա գու¬մարներն իր մոտ է բերել Ռուբեն Մնացականյանը։ Այնուհետև զանգել է Վ.Խաչիկյանը, ում տեղեկացրել է, որ 3-4 օրվա ըն¬թաց¬քում հաջողվել է հավաքել 20.000.000 ՀՀ դրամ, նրա պահանջով դրամի և դոլարի տեսքով այդ գումարը բերել և անձամբ հանձնել է Վ.Խա¬չիկյանին։ Մի քանի օր անց Վ.Խաչիկյանին է տվել նաև 9.000.000 ՀՀ դրամ գումարը, որը հանձ¬նելու նպատակով զանգել է Խաչիկյանին, տեղեկացել, որ վերջինս աշխատավայրում չէ, ապա նրա առաջարկությամբ գումարը թողել է Աշոտ Աբրահամ¬յանի մոտ, ով ըստ Վ.Խաչիկ¬յանի խոս¬քերի՝ այն իր հերթին հանձնելու էր նրան։ Հետագայում մի քանի անգամ միայնակ, մեկ անգամ էլ Ռ.Մնացականյանի հետ հանդիպել է Վ.Խաչիկյանին, ով չի վիճարկել 9.000.000 ՀՀ դրամը ևս ստանալու փաստը, ընդհակառակը, հայտնել է, որ ողջ գումարը կվճարեն և անդորրագրերն իրենց կտան ստուգումների ավարտից հետո։ Նշել է նաև, որ 9.000.000 ՀՀ դրամը Վ.Խաչիկյանին են տվել մոտ 10 օրվա ընթացքում, այն եղել է փաթեթավորված վիճա¬կում, անձամբ այդ գումարը չի հաշվել։ Նշել է նաև, որ այդ գումարը պետական բյուջե չի վերա¬կանգվել, թեև Խաչիկյանն այն վերցրել էր հատկապես այդ նպատակով։
Գյումրու տարածքային բաժնի օպերատոր Արթուր Աբրահամյանը Դատարանում հայտնել էր, որ 2010թ. սկզբներին ՍԱՊ Ծառայության Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վար¬ժապետյանի և Գյումրու վճարումների ծառայության պետ Ռուբիկ Մնացականյանի հետ գնա¬¬ցել են Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի աշխատասենյակ, որտեղ անցկացված խորհրդակ¬ցության ընթացքում նրան խոստովանել է թաղման նպաստների կրկնակի վճարումներ կատարելու փաստը։ Վ.Խաչիկյանը բոլորին հանձնարարել է գնալ և պարզել, թե ինչ է կատարվել, որից հետո իրեն դուրս են հրավիրել։ Դրանից հետո, մոտ մի քանի օր անց Էդ.Վարժապետյանը հայտնել է, որ իրենց բաժնի աշխատանքների ընթացքում տեղ գտել թերությունների հետևանքով պատճառված 29.000.000 ՀՀ դրամի վնասն անհրաժեշտ է վերականգնել։ Ուստի 2010թ. հունիսի սկզբներին, մոտ մեկ ամսվա ընթացքում, մաս-մաս Էդ.Վարժապետյանին է տվել 20.000.000 ՀՀ դրամ գումար, մի մասը ԱՄՆ դոլարով, մյուս մասը՝ ՀՀ դրամով, որոնք վերջինս պետք է փոխանցեր Խաչիկյանին։ Մնացած 9.000.000 ՀՀ դրամը հայթայթել է հավանաբար Ռուբեն Մնացա¬կանյանը, փո¬խանցել Էդ.Վարժապետյանին, ում խոսքերից տեղյակ է, որ նա էլ իր հերթին այդ գու¬մարը փոխանցել է Խա¬չիկյանին։ Հետագայում տրամադրած գումարի վերաբերյալ անդորրագիր է պահանջել, որը սակայն այդպես էլ իրեն չի տրամադրվել։ Ընդունել է, որ իր մեղքով է պատճառվել 29.000.000 ՀՀ դրամի վնասը, որից անձամբ վերականգնել է 20.000.000 ՀՀ դրամը, որը նախապես հավաքել էր իր բարե¬կամներից` պարտք անելու տարբերակով։ Նշել է նաև, որ տվյալ պահին Վազգեն Խաչիկյա¬նից պահանջում է 20.000.000 ՀՀ դրամը։
Ծառայության պետի առաջին տեղակալ Արա Հարությունյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դա¬տարանում հայտնել էր, որ 2010 թվականին ՀՀ վերահսկիչ պալատը Ծառայությունում իրա¬կա¬նաց¬րել է ստուգումներ։ 2010թ. ամռանը ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանը խորհրդակ¬ցութ¬յուն է հրավիրել, որին մասնակցել են վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրի¬գորյանը, կենսա¬թո¬շակային ապահովության վարչության պետ Աշոտ Աբրահամ¬յանը, վճա¬րում¬ների ծառայության օպե¬րա¬տորների բաժնի պետ Ռուզաննան, տեղեկատվական և վեր¬լու¬ծական վարչությունից` Վահագն Խաչատրյանը, Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վար¬ժապետյանը, գլխա¬վոր մասնագետ (օպերատոր) Արթուր Աբրահամյանը և վճարում¬ների ծա¬ռա¬յութ¬յան Գյումրու տարած¬քային ստորաբաժանման պատասխանատու Ռուբեն Մնացական¬յա¬նը։ Խորհրդակցութ¬յան ժամա¬նակ Վազգեն Խաչիկյանն անդրադարձել է Գյումրու տարածքային բաժ¬նում կենսաթո¬շակ¬նե¬րի կրկնա¬կի վճարման խախտումներին և տարածքային բաժնի աշ¬խա¬տակից¬ներից բանա¬վոր բա¬ցատ¬րություն է պահանջել, թե ով և ինչ հանգա¬մանք¬ներում է կատարել այդ խախտումները։ Վար¬ժապետյանը հայտնել է, որ տեղեկություն չունի, իսկ օպերատոր Արթուր Աբրահամյանը խոս¬տովանել է, որ նա է կատարել։ Նախնական հաշվարկով վնասը կազմել է 29.000.000 ՀՀ դրամ։ Վազգեն Խաչիկյանն Էդուարդ Վարժապետյանին հանձ¬նարարել է մի քանի օրվա ընթացքում այդ գումարը վերա¬կանգնել։ Դրանից մի քանի օր անց վեր¬ջի¬նիցս տեղեկացել է Վ.Խաչիկյանը պարբերաբար պահանջում է վերականգնել 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը։ Խորհրդակցութ¬յունից մոտ 20-30 օր անց Աշոտ Աբրահամյանը, դիմելով իրեն և պատճառաբա¬նե¬լով, որ շտապում է, խնդրել է տուփով գումար փոխանցել Վ.Խաչիկյանին` ասե¬լով, որ դա վերա¬կանգնվող գումար է։ Վ.Խաչիկյանի հետ պայմա¬նա¬վորվածություն ձեռք բերելուց հետո Աշոտ Աբրա¬համյանից գումարը վերցրել և նույն օրը փո¬խանցել է Վ.Խաչիկյանին։
Ա.Հարությունյանը նաև մանրամասնել էր, որ նախապես հեռախոսով են ինքն ու Աշոտը խոսել Խաչիկյանի հետ, ճշտել նրա գալու ժամանակը, որից մոտ 20 րոպե անց Խաչիկյանը եկել և վերց¬րել է գումարը։ Ամիսներ անց Վարժապ¬ետ¬յանի հետ զրույցի ընթացքում իմացել է, որ նա գու¬մարը վերականգնել է, որի մի մասը` Աշոտ Աբրա¬համյանի միջոցով։ Այդ ժամանակ է հասկացել, որ Ա.Աբրահամյանի կողմից իր միջոցով Վազ¬գեն Խաչիկ¬յա¬նին փոխանցած գումարն Էդուարդ Վար¬ժապետյանի վերա¬կանգնած գումարն է։
Ծառայության վճարումների ծառայության Գյումրու տարածքային ստորաբաժանման պա¬տաս¬խանատու` Ռուբեն Մնացականյանի ցուցմունքով.Վերջինս Դատարանում հայտ¬նել էր, 2010թ. մայիսին Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկ¬յանի կանչով Գյումրու վճարային ծառայութ¬յան պետ Էդուարդ Վարժապետյանի և գլխավոր մասնագետ Արթուր Աբրահամյանի հետ միասին գնացել են Վազգեն Խաչիկյանի աշխա¬տա¬սենյակ` խորհրդակցության, որին մասնակցել են նաև վերջինիս առաջին տեղակալ Արա Հարութ¬յուն¬յանը, կենսաթոշակային վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանը, վճարման ծառայության պետ Հովհան¬նես Գրիգորյանը և վճարումների ծառայութ¬յան աշխատակցուհի Ռուզաննան։ Արթուր Աբրահամյանը խոստովանել է, որ կենսաթո¬շա¬կա¬ռու¬ների մահվան նպաստների և ժառանգվող գումարների վճա¬րում¬ների միջև իրենց տարածքային բաժ¬¬նում հայտնաբերված գումա¬րա¬յին տար¬բերությունն առաջացել է նրա մեղքով։ Խա¬չիկյանն իրեն հանձ¬նա¬րա¬րել է վերա¬կանգնել այդ գումարները, ինքը հրաժարվել է, առաջարկել է դիմել դա¬տա¬¬խա¬¬զութ¬յուն։ Դատարանում նա¬խաքննական ցուցմունքների հրապարակումից հետո ընդունել է, որ Էդ.Վարժա¬պետ¬յանի խնդրան¬քով 2010թ. ժամանել են Երևան` «Ս.Գր.Լուսավորիչ» բժշկա¬կան կենտրոն, ապա այցելել են նաև Վ.Խաչիկյանի աշխատասենյակ, վերջինիս հետ հան¬դիպման ժա¬մանակ նա Վարժապետյանից հետաքրքվել է 29.000.000 ՀՀ դրամի վնասը վերա¬կանգնելու ըն¬թաց¬քով։
Այսպիսով, պաշտպան Ժ.Վարոսյանի հղումները վերոնշյալ ցուցմունքների վրա անհիմն են, իսկ դրանց գնահատումը` խիստ սուբյեկտիվ և միակողմանի, քանի որ այդ ապացույցներով ևս փաստվում է 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը երկու դրվագով Վ.Խաչիկ¬յանին հանձնելու հանգա¬մանքը, այդ և Ծառայության աշխա¬տա¬կիցների վստահությանը հանձն¬ված գումարների ոչ նույ¬նա¬կանությունը, վերջինս հաշվով` 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը Գյումրու տարածքային բաժնի աշ¬խատակից Արթ. Աբրահամյանի և այլոց վստահութ¬յունը չարաշահելու, այն է՝ ՀՀ պետական բյու¬ջե վե¬¬րականգնելու պատրվակով Վ.Խաչիկյանի կողմից ստանալն ու խարդախությամբ հափշտա¬կե¬լու փաստը։
Ամբաստանյալների նկատ¬մամբ պատիժ նշանակելիս և այն անհատականացնելիս Դա¬տա¬¬րանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վե¬րա¬¬¬¬կանգ¬նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչ¬պես նաև կան¬¬խել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի հա¬մա¬ձայն` հան¬ցանք կա¬տա¬րած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապա¬տասխանեն հան¬ցանքի ծան¬րութ¬յանը, այն կատա¬րելու հան¬գա¬մանք¬նե¬րին, հանցավորի անձնա¬վո¬րութ¬յանը, անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պա¬տիժ, իսկ նույն հոդ¬վածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագոր¬ծութ¬յան՝ հան¬րութ¬յան համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հան¬ցավորի ան¬ձը բնու¬թագրող տվյալ¬¬ներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգա¬մանք¬ներով։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատա¬վարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրո¬պա¬կան դատա¬րա¬նի դատա¬կան ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յունները, պարտադիր են դատա¬րա¬նի համար նույնանման փաստական հանգա¬մանք¬ներով այլ գործի քննության ժամանակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված նորմը, նշել է, որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վութ¬յունը մեղմացնող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցո¬ղութ¬յամբ, քանի որ պա¬տիժ նշանա¬կե¬լիս Դա¬տարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ, որոնք նույն հոդ¬վածի առաջին մասում նշված չեն։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանի անձը դրականորեն բնու¬թագ¬րող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մա¬ցիոն կենտրոն 2012թ. սեպտեմբերի 29-ին կատարված հարցման արդյունքների)« իսկ որպես պա¬տասխանատվութ¬յունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանք՝ բնակության վայրում դրականորեն բնու¬¬թագրվելը, բազ¬մաթիվ մեդալներով պարգևատրվելը (ըստ Լոռու մարզի Ախթալայի քա¬ղա¬քապետ Հ.Խաչիկ¬յանի կողմից 2014թ. օգոստոսի 19-ին տրված բնութագրի և պարգևատրության մասին վկայական¬ների)։ Թեև ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանը Դատարանում հայտարարել է խնամ¬¬¬քին 10 և 14 տարեկան զավակների առկայության մասին, ինչը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով նախատեսված` պատասխա¬նատ¬վությունն ու պատիժն մեղ¬մաց¬նող հանգամանք է, սակայն պաշտպանական կողմը Դատարանին չի ներկայացրել, իսկ քրեա¬կան գործի նյութերում բացակայում է այդ փաստն հաստատող որևէ ապացույց` ծննդյան վկա¬¬յականների պատճեններ, տեղեկանքներ և այլն, հետևաբար` Դատարանը զրկված է այդ հայտարարությունը պարզելու, դրանում հավաստիանալու հնա¬րա¬վորութ¬յունից, ուստիև` այն ամբաստանյալ Վ.Խաչիկ¬յանի պատասխանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք չի դիտարկում։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտարկում յուրացման կատարման ընթացքում վերջինիս առանձ¬նա¬պես ակտիվ դերը՝ հաշվի առնելով, որ վերջինս է կազմակերպել վերոնշյալ կայուն խումբը, ղե¬կա¬վարել խմբի գործունեությունը, ընդգրկել է խմբի նոր անդամներ, ստացել և բաշխել է կազմակերպ¬ված խմբի հանցավոր գործունեության ընթացքում յուրացված գումարները։
Սույն գործով որպես ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամյանի անձը դրականորեն բնու¬թագ¬րող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մա¬ցիոն կենտրոն 2012թ. սեպտեմբերի 29-ին կատարված հարցման արդյունքների)« ֆիզիկապես վատառողջ լինելը (համաձայն թիվ 21959/1072 էպիկրիզի` ախտորոշվել է զարկերակային հիպեր¬տեն¬զիա, ՍԻՀ, իշեմիկ կարդիոմիոպաթիա և այլ հիվանդություններ), ՀՀ և ԼՂՀ սահմանների պաշտ¬¬¬¬¬պանական մարտական գործողություններին մասնակցելու համար բազմա¬թիվ մե¬դալ¬ներով պարգևատրվելու հանգամանքը (ըստ ՀՀ պաշտպանության նախարա¬րության Արարա¬տի զինվո¬րա¬¬¬¬¬կան կոմիսար Գ.Դավիդյանի կողմից 2013թ. փետրվարի 27-ին տրված թիվ 211 տեղեկանքի, պարգևատրության մասին վկայականների և շնորհակալագրերի), իսկ որպես պա¬տասխանատ¬վութ¬¬¬¬¬յունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքներ՝ աշխատանքի վայրում դրակա¬նորեն բնու¬թագրվե¬¬¬¬լը (ըստ ՍԱՊՏ պետ Ա.Աբրահամյանի կողմից 2012թ. հոկտեմբերի 1-ին տրված բնու¬թագրի)։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը մեղմացնող հանգամանքներ է գնահատում` պե¬տութ¬յանը պատճառված վնասը 2.000.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին հատուցելը (ըստ կանխիկ մուծման 2014թ. դեկտեմբերի 1-ի թիվ 141201008424001 կտրոնի), հանցագործությունը բացահայտելուն, կազմակերպ¬ված խմբի հիմ¬նա¬կան անդամներ Վազգեն Խաչիկյանին, Հովհաննես Գրիգորյանին և Վահագն Խա¬¬չատրյանին, ոչ մշտական անդամ Արթուր Սուքիասյանին մերկացնելուն աջակցելը՝ հաշվի առնելով, որ գործով ամբաստանյալների կազմում ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանն առաջինն է, ով դեռևս 2011թ. հու¬նիսի 15-ին տվել է դե¬պոնենտ գումարներն անհիմն ելքագրելիս Վազգեն Խա¬չիկ¬յանի, Հովհաննես Գրիգորյանի և Վա¬հագն Խաչատրյանի դերակատարության վերաբերյալ «մե¬ղադրող» բնույթի ցուցմունք¬ներ, իսկ 2011թ. նոյեմբերի 8-ին գործով ամբաս¬տանյալ Ա.Սուքիաս¬յանին առերես պնդել է յուրացումներին նրա մասնակցության և իրական դերակա¬տա¬¬րության վե¬րաբերյալ սկզբնական ցուց¬մունքները։
Դատարանը ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Հովհաննես Գրիգորյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մա¬ցիոն կենտրոն 2012թ. սեպտեմբերի 29-ին կատարված հարցման արդյունքների)« պատ¬ճառ¬ված վնասը 3.000.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին հատուցելը (ըստ 2014թ. նոյեմբերի 25-ի թիվ 1 վճարման հանձնարարագրի), ֆիզի¬կա¬պես վատառողջ լինելը (համաձայն «Նատալի-Ֆարմ-Մալաթիա» բժշկական կենտրոնի ախտո¬րոշիչ բաժանմունքի հետազոտող Գ.Գյուլումյանի կողմից 2012թ. նոյեմբերի 12-ին կատար¬ված հե¬տա¬զոտության արդյունքների, ինչ¬պես նաև թիվ 35868/1670 հիվանդության պատմագրի, ըստ որի՝ ախտո¬րոշ¬¬վել է աջ ստորին վերջույթի հետթրոմբոֆլեբիտիկ համախտանիշ, այտուցացավային ձև, խրո¬նիկ երակային անբավարարություն 20, փականային անբավարարություն, ՍԻՀ կարմիր քամի, մի¬զաքարային և այլ հիվանդություններ), իսկ որպես պա¬տասխա¬նատ¬վութ¬¬¬յունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հան¬գա¬մանք՝ աշխատանքի վայրերում դրա¬կա¬նորեն բնութագրվելը (համա¬ձայն ՍԱՊԾ աշխատողների արհեստակցական կազմակեր¬պութ¬յան նախագահ Լ.Լալայանի կողմից 2012թ. նոյեմբերի 16-ին, «Արմսվիսբանկ» ՓԲ ընկե¬րության կող¬մից 2012թ. սեպտեմբերի 30-ին, Տնտե¬սագի¬տութ¬յան և բիզնեսի ինստիտուտի տնօրեն Է.Սան¬դո¬յանի կողմից 2012թ. հոկտեմ¬բերի 1-ին հաստատած բնութագրերի), «Գարեգին Նժդեհ» մեդալով պարգևատրվելը (ըստ համապա¬տաս¬խան վկայա¬կանի)։
Դատարանը ամբաստանյալ Հովհաննես Գրիգորյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Վիգեն Գևորգյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալներ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մա¬ցիոն կենտրոն 2012թ. սեպտեմբերի 29-ին կատարված հարցման արդյունքների)« ֆի¬զի¬¬կապես վա¬տառողջ լինելը (համաձայն Վլադիմիր Ավագյանի անվան բժշկական կենտրոնի բժիշկ Մ.Երամ¬յանի կողմից 2010թ. սեպտեմբերի 24-ին տրված ռենտգեն հետազոտության արդ¬յունք¬¬ների` ախտորոշվել է երկկողմանի հայմորիտ), ամուսնացած լինելը, (համաձայն` 2010թ. մայիսի 8-ին տրված թիվ ԱԲ N 017337 ամուսնության վկայականի), կնոջ` Գայանե Օգանովայի վատառողջ լինելը (ըստ «Արմենիա» հանրապետական բժշկական կենտրոն ՊՓԲ ընկերության բժշկուհի Ա.Օհանյանի տրամադրած 2014թ. նոյեմբերի 14-ի բժշկական տեղեկանքի),իսկ որպես պա¬տաս¬խա¬նատվութ¬յունը և պա¬տիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքներ՝ խնամքին մանկահասակ դստեր` 2011թ. ապրիլի 28-ին ծնված Սոֆիա Վիգենի Գևորգյանի առկայությունը (համաձայն` 2011թ. մա¬յիսի 2-ին տրված թիվ ԱԲ N 111699 ծննդյան վկայականի), բնակության և աշխատանքի վայ¬րե¬րում դրականորեն բնու¬թագրվե¬լը (ըստ «Անուշիկ» համատիրության նախագահ Ա.Վիրաբ¬յանի կող¬¬մից 2012թ. նոյեմբերի 19-ին, ինչպես նաև ՀՀ ՍԱՊԾ աշխատողների արհեստակցական կազ¬մա¬կերպության նախագահ Լ.Լա¬լայանի կողմից 2012թ. նոյեմբերի 16-ին հաստատված բնու¬թագրերի)։ Դատարանը որպես ամ¬բաս¬տան¬յալ Վ.Գևորգյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը մեղմացնող հանգամանք է գնա¬հատում նաև հանցագործությունը բացահայտելուն և հատ¬կա¬պես կազմակերպված խմբի հիմ¬նական ան¬դամ¬նե¬րի մերկացնելուն աջակցելը՝ հաշվի առնելով, որ 2011թ. հունիսի 20-ի տրված ցուց¬մունքով վերջինս է հայտ¬նել դեպոնենտ գումարներն անհիմն ելքագրելիս իր անմիջական ղեկավար Հովհան¬նես Գրի¬գոր¬յանի, ինչպես նաև Վազգեն Խա¬չիկյանի և Աշոտ Աբրահամյանի վե¬րաբերյալ փաստական տվյալ¬ներ, ինչպես նաև պետութ¬յանը պատճառված վնասը 2.000.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին վերականգնելը (ըստ 2014թ. նոյեմ¬¬բերի 26-ի թիվ 141126013095040 անդորրագրի)։
Դատարանը ամբաստանյալ Վիգեն Գևորգյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Վահագն Խաչատրյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ին¬ֆոր¬մա¬ցիոն կենտրոն 2012թ. սեպտեմբերի 5-ին կատարված հարցման արդյունքների)« ֆիզի¬կա¬պես վատառողջ լինելը (ըստ «Թիվ 13 պոլիկլինիկա» ՓԲ ընկերության տնօրեն Ռ.Դուրգարյանի կող¬մից 2012թ. նոյեմբերի 2-ին տրված գրության` ախտորոշվել է շաքարային դիաբետ, 2-րդ տիպ), խնամքին կենսաթոշակառու ծնողների, այդ թվում՝ 3-րդ խմբի հաշմանդամ մոր` Անահիտ Ավետյա¬նի առկայությունը (ըստ «Դ.Անհաղթ» համատիրության նախագահ Պ.Հայրապետյանի կողմից 2014թ. օգոստոսի 15-ին տրված տեղեկանքի, հաշմանդամության վերաբերյալ թիվ 593227 վկա¬յա¬կանի և կենսա¬¬թո¬¬շա¬¬կա¬¬ռուի վերաբերյալ թիվ 84188 և 87710 տեղեկանքների), իսկ որպես պա¬տաս¬խա¬¬նատվութ¬յունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքներ՝ խնամքին անչափահաս զավակ¬ների՝ 2000թ. հուլիսի 18-ին ծնված Հենրի Վահագնի Խաչատրյանի և 2004թ. սեպտեմբերի 18-ին ծնված Արտակ Վահագնի Խաչատրյանի առկայությունը (համաձայն 2000թ. հուլիսի 21-ին տրված թիվ ԱԱ 248426 և 2004թ. սեպտեմբերի 18-ին տրված թիվ 000300 ծննդյան վկայականների), բնա¬կութ¬յան և աշխատանքի վայրերում դրականորեն բնութագրվելը (համաձայն` ՍԱՊԾ աշխատող¬նե¬րի արհեստակցական կազմակերպության նախագահ Լ.Լալայանի, ՀՀԿ Քանաքեռ-Զեյթուն ՏԿ խորհրդի նախագահ Ա.Քոթանջյանի կողմից 2012թ. սեպտեմբերի 11-ին և «Դ.Անհաղթ» համատի¬րութ¬¬յան նախագահ Ս.Տիգրանյանի կողմից տրված բնութագրերի), պատվոգրի և շնորհակալագրի արժանանալը, պետութ¬յանը պատճառված վնասը գոր¬ծով ամբաստանյալներ Բագրատ Մուրադ¬յանի և Արմեն Խաչատրյանի հետ 7.500.000 ՀՀ դրամի չափով կամո¬վին հատուցելը (ըստ վճարման 2012թ. սեպտեմբերի 7-ի թիվ 106 հանձնարարագրի, որով ՀՀ դատա¬խազության դեպոզիտ 900008037195 հաշվին է մուծվել 7.500.000 ՀՀ դրամ գումար)։
Դատարանը ամբաստանյալ Վահագն Խաչատրյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Բագրատ Մուրադյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ին¬ֆոր¬¬մա¬ցիոն կենտրոն 2012թ. սեպտեմբերի 5-ին կատարված հարցման արդյունքների)« ամուս¬նա¬ցած լինելը (ըստ 2006թ. օգոստոսի 21-ին տրված թիվ ԱԱ 052945 ամուսնության վկայականի) իսկ որ¬պես պա¬տասխանատվութ¬յունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքներ՝ խնամ¬քին երկու ան¬չա¬փահաս երեխաների` 2006թ. սեպտեմբերի 29-ին ծնված Ռուբեն Բագրատ Մուրադյանի և 2009թ. նոյեմբերի 13-ին ծնված Արեն Բագրատ Մուրադյանի առկայությունը (ըստ 2009թ. նոյեմ¬բերի 14-ին տրված թիվ ԱԲ 038805 և 2006թ. հոկտեմբերի 3-ին տրված թիվ ԱԱ 125662 ծննդյան վկա¬յա¬կան¬ների), բնակության վայրում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ Շենգավիթի վարչական շրջանի «Լիլիթ» համատիրության նախագահ Սարգսյանի կողմից 2014թ. օգոստոսի 21-ին հաս¬տա¬տած բնութագրի), պետութ¬յանը պատճառված 10.719.870 ՀՀ դրամի վնասն ամբողջությամբ` 10.800.000 ՀՀ դրամի չափով հատուցելը ( ըստ վճար¬ման 2012թ. սեպտեմբերի 7-ի թիվ 106 հանձնարարագրի` ամբաս¬տան¬յալ¬ներ Վահագն Խաչատրյանի, Արմեն Խաչատրյանի և նրա անվամբ ՀՀ դատա¬խազության դե¬պոզիտ 900008037195 հաշվին է մուծվել 7.500.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ ըստ 2014թ. դեկտեմ¬բերի 4-ի թիվ 51 անդորրագրի` Բագրատ Մուրադյանի անվամբ 900005028155 հաշվին վճարվել է ևս 8.300.000 ՀՀ դրամ)։
Դատարանը ամբաստանյալ Բագրատ Մուրադյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տի¬ժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Արմեն Խաչատրյանի անձը դրականորեն բնու¬թագ¬րող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մա¬ցիոն կենտրոն 2012թ. սեպտեմբերի 5-ին կատարված հարցման արդյունքների)« ֆիզիկապես վա¬տա¬ռողջ լինելը (համաձայն` հաշմանդամության մասին թիվ 941085 տեղեկանքի և կեն¬սաթո¬շակի թիվ 92848 վկայականի` 2010թ. սեպտեմբերի 29-ից մինչև 2013թ. փետրվարի 1-ը սահմանվել է 3-րդ խմբի հաշմանդամություն), իսկ որպես պա¬տասխանատվութ¬յունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հան¬գամանքներ՝ բնակության վայրում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ Զեյթուն թաղամասի «Սևակ» համատիրության կառավարիչ Մ.Գևորգյանի կողմից 2014թ. օգոստոսի 20-ին հաստատված բնու¬թագրի), պետութ¬յանը պատճառված 3.623.587 ՀՀ դրամի վնասն ամբողջությամբ` 3.700.000 ՀՀ դրամի չափով հատուցելը (ըստ վճար¬ման 2012թ. սեպտեմբերի 7-ի թիվ 106 հանձնարարագրի` ամբաս¬տան¬յալ¬ներ Վահագն Խաչատրյանի, Արմեն Խաչատրյանի և նրա անվամբ ՀՀ դատա¬խազության դե¬պոզիտ 900008037195 հաշվին է մուծվել 7.500.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ 2014թ. դեկտեմբերի 4-ի թիվ 48 անդորրագրի` Արմեն Խաչատրյանի անվամբ 90005028155 հաշվին է վճար¬վել 1.200.000 ՀՀ դրամ)։
Դատարանը ամբաստանյալ Արմեն Խաչատրյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ին¬ֆոր¬¬¬մա¬ցիոն կենտրոն 2012թ. նոյեմբերի 9-ին կատարված հարցման արդ¬յունք¬ների)« իսկ որպես պա¬¬¬տասխանատվութ¬յունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքներ՝ անկեղ¬ծորեն զղջալն ու դեռևս մինչ¬¬դա¬տա¬կան վարույ¬թից իրեն լիովին մեղա¬վոր ճանաչելը, պե¬տութ¬յանը պատճառված վնասը 17.159.095 ՀՀ դրամի չափով կամովին հատուցելը (ըստ 2011թ. մար¬տի 28-ի թիվ 000081 անդոր¬րագրի` 900001097261 համարին վճարել է 804.000 ՀՀ դրամ, 2011թ. ապրիլի 1-ի թիվ 83 և 87, 2011թ. ապրիլի 8-ի թիվ 35, 39, 41 և 42, 2011թ. ապրիլի 16-ի թիվ 183 մուտքի օրդերներով թիվ 900005280640 համարին` ընդհանուր 3.345.995 ՀՀ դրամ, իսկ ըստ 2011թ. դեկտեմբերի 30-ի թիվ 37 մուտքի օրդե¬րի` ՀՀ դատախազության դեպոզիտ 900008037195 հա¬մա¬րին՝ 13.009.100 ՀՀ դրամ գումարներ)։
Դատարանը ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհաննիսյանի անձը դրականորեն բնու¬¬թագրող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ին¬ֆոր¬¬մա¬ցիոն կենտրոն 2012թ. հոկտեմբերի 9-ին կատարված հարցման արդյունքների)« «Անկա¬խութ¬¬¬¬յան բանակ» կամավորական աշխարհազորի շարքերում Հայաստանի սահմանների պաշտ¬պա¬նության մարտական գործողություններին մասնակցելը, բազմաթիվ հուշամեդալներով, պատ¬վոգրե¬րով և շնորհակալագրերով պարգևատրվելը, (համաձայն` ՀՀ պաշտպանության նախարա¬րութ¬¬յան 2008թ. հունվարի 16-ին տրված թիվ 5569 վկայականի, բազ¬մաթիվ պատվոգրերի, հրա¬մանների և այլ փաստաթղթերի), ֆիզիկապես վատառողջ լինելը (հա¬մա¬ձայն «Էրեբունի» և «Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ» բժշկական կենտրոններից տրված էպիկրիզ¬¬ների` Հ.Հովհաննիսյանի մոտ ախ¬¬¬¬¬տորոշվել է պարբե¬րական հիվանդություն, բարդացած պարենխիմատոզ օրգանների ամիլոի¬դոզով), իսկ որպես պա¬տասխանատվութ¬յունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքներ՝ դրականո¬րեն բնութագրվելը, (ըստ Անկախության բանակ» հասարակական կազմակերպության նախագահ Ա.Աղաբաբյանի կողմից 2006թ. օգոսստոսի 7-ին տրված բնութագրի), պատճառած վնասը 9.308.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին հատուցելը (ըստ ՀՀ ֆինանսների նախարարության աշխա¬տա¬կազմի ֆինանսական վերահսկողության տեսչության 2011թ. ապրիլի 11-ին կազմած ստուգ¬ման թիվ 14-Ա միջանկյալ ակտի` ստուգման ընթացքում Հ.Հովհաննիսյանը վերականգնել է 2.308.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ դատական քննության ընթացքում` ըստ 2014թ. նոյեմբերի 24-ի թիվ 141124049913001 կտրոնի` ՀՀ էկոնոմիկայի և ֆի¬նանս¬ների նախա¬րարության 90005028155 հաշվե¬հա¬մարին` 7.000.000 ՀՀ դրամ գումար)։
Դատարանը ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունն ու պա¬¬¬տիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Սարգիս Սարգսյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մա¬ցիոն կենտրոն 2012թ. հոկտեմբերի 9-ին կատարված հարցման արդյունքների)« ՀՀ և ԼՂՀ սահման¬ների պաշտպանական մարտական գործողություններին մասնակցելը, ՀՀ Երկրապահ կամավոր¬ների միության անդամ հանդիսանալը և բազմիցս պարգևատրվելը (ըստ ՀՀ Երկրապահ կամավոր¬ների միության Արտաշատի տարածքային բաժանմունքի նախագահ Մ.Մարգարյանի կողմից 2014թ. օգոստոսի 15-ին տված տեղեկանքի, պարգևատրութ¬յան մասին վկայականների և շնորհա¬կա¬¬¬լագրերի), իսկ որպես պա¬տասխա¬նատվութ¬յունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքներ՝ հան¬ցանքը Վազգեն Խաչիկյանից ծառայողական կախվածության ազդեցությամբ կատարելը, պե¬տութ¬¬յանը պատ¬¬ճառված վնասը 4.300.000 ՀՀ դրամի չա¬փով կամովին հատուցելը (ըստ վճար¬ման 2012թ. ապրիլի 5-ի թիվ 099526, 2012թ. ապրիլի 10-ի թիվ 220279 և 2012թ. ապրիլի 13-ի թիվ 006987 ան¬դոր¬րագրերի ՀՀ դատախազության դեպոզիտ 900008037195 համարին, ըստ 2014թ. նոյեմբերի 25-ին թիվ 141125021232001 կտրոնի` ՀՀ Էկոնոմիկային և ֆինանսների նախարա¬րութ¬յան 900005028155 համարին է վճարել ընդհանուր 4.300.000 ՀՀ դրամ գումար)։
Դատարանը ամբաստանյալ Սարգիս Սարգսյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Սամվել Էլբակյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մա¬ցիոն կենտրոն 2012թ. հոկտեմբերի 9-ին կատարված հարցման արդյունքների)« տարիքը (ծնվել է 1951թ. նոյեմբերի 7-ին), «Մարշալ Բաղրամյանի անվան» հուշամեդալով պարգևարտվելը (համա¬ձայն ՀՀ պաշտպանության նախա¬րարության կողմից 2006թ. դեկտեմբերի 26-ին տրված թիվ 1648 վկայականի), իսկ որպես պա¬տասխանատվութ¬յունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքներ՝ բնա¬կության և աշխատանքի վայրերում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ Հայաստանի Հանրապետա¬կան կուսակցության Շեն¬գավիթի տարածքային կազմակերպության խորհրդի նախագահ Մ.Սարգսյա¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬նի և «Ղարս» համա¬տիրության նախագահ Ե.Ասատրյանի հաստատած բնու¬թագրե¬րի)։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ¬¬¬մացնող հանգամանք է գնահատում հանցանքը Վազգեն Խաչիկյանից ծառայողական կախ¬վածության ազդեցությամբ կատարելը, պետությանը պատճառված վնասը 2.600.000 ՀՀ դրամի չա¬փով կամովին հատուցելը (ըստ փոխանցման 2014թ. նոյեմբերի 27-ի թիվ 60 անդորրագրի վճար¬ման թիվ անդորրագրի), ինչպես նաև հանցագործությունը բացահայտելուն, մաս¬նավո¬¬րապես՝ նրան վե¬րագրված միակ հանցագործության՝ 2010 թվականին կատարված յու¬րաց¬ման բա¬ցահայտ¬մանը և դրան առնչվող կազմակերպված խմբի հիմնական ան¬դամներին «մեր¬կաց¬նելուն» ակտի¬վորեն աջակցելը՝ հաշվի առնելով, որ մինչ 2012թ. հունվարի 1-ին տրված այդ ցուց¬մունքը նա¬խաքննա¬կան մարմ¬նին հայտնի չէին ինչպես Շեն¬գա¬վիթ, այնպես էլ նույն մեխա¬նիզ¬մով Արաբ¬կիր, Ավան և Նոր Նորք, Էրեբունի և Նուբարաշեն տա¬րած¬քային բաժին¬ներում դե¬պո¬նենտ գումարների յուրացումներ կատարելու իրական հանգամանքները և մանրա¬մաս¬ները, մաս¬¬նավորապես` Վ.Խա¬չիկ¬յանի հանձնարարությամբ, առանց կենսաթո¬շակառուների դիմումներ ստա¬¬¬¬նալու կամ կեղծելու՝ գումարներ ելքագրելու և յուրացնելու փաստերը, դրանց առնչվող ան¬ձանց (այդ թվում՝ կազմա¬կերպ¬¬ված խմբի անդամների) շրջանակը և յուրաքանչյուրի դե¬րակա¬տարութ¬յունը։
Դատարանը ամբաստանյալ Սամվել Էլբակյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Համլետ Մարտիրոսյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ին¬ֆոր¬¬մա¬ցիոն կենտրոն 2014թ. սեպտեմբերի 18-ին կատարված հարցման արդյունքների)« 3-րդ խմբի հաշմանդամ հանդիսանալը, (համաձայն` հաշմանդա¬մութ¬յան մա¬սին թիվ 089222 տեղեկանքի և «Թիվ 20-րդ պոլիկլինիկա» ՓԲ ընկերության բժշկական քար¬տից 2014թ. օգոստոսի 20-ին տրված քաղ¬վածքի՝ հիվանդությունը ստացել է զինվորական ծա¬ռա¬յության ժամանակ, ախտորոշվել է ՍԻՀ, ոչ ստաբիլ ստենոկարդիա, վիճակ ինֆարկտից հետո), խնամքին կենսաթոշակառու կնոջ` Մարինա Մարտիրոսյանի առկայությունը (ըստ Երևանի Դավիթա¬շեն վար¬¬չական շրջանի «Սոս» հա¬մատիրության կառավարիչ Վ.Պետրոսյանի կողմից 2014թ. օգոս¬տո¬սի 28-ին տրված թիվ 305 տեղեկանքի), իսկ որպես պա¬տասխանատվութ¬յունը և պա¬տիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքներ՝ հան¬ցանքը Վազգեն Խաչիկյանից ծառայողական կախվածության ազդեցությամբ կատարելը, պե¬տութ¬¬յանը պատճառված վնասը 2.562.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին հատուցելը (ըստ 2014թ. դեկ¬¬տեմբերի 2-ի թիվ 168 անդորրագրի), աշ¬խատանքի վայ¬րում դրականորեն բնութագրվելը (հա¬մա¬ձայն` Շենգավիթի սոցիա¬լական ապա¬հո¬վության տարած¬քա¬յին բաժնի պետ Ս.Էլբակյանի կող¬մից 2013թ. հունվարի 24-ին տրված ծառա¬յո¬ղական բնու¬թագրի)։
Դատարանը ամբաստանյալ Համլետ Մարտիրոսյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Հրանուշ Դանիելյանի անձը դրականորեն բնու¬թագ¬րող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ին¬ֆոր¬¬մա¬¬ցիոն կենտրոն 2014թ. սեպտեմբերի 18-ին կատարված հարցման արդյունքների)« սեռը և տա¬րիքը (ըստ թիվ 002849974 նույնականացման քարտի` ծնվել է 1947թ. մայիսի 14-ին), ամուս¬նա¬ցած լինելը և կենսաթոշակառու ամուսնու` Արամայիս Քոչարյանի` 2-րդ խմբի հաշմանդամ հանդի¬սա¬նալը (ըստ կենսաթո¬շա¬կառուի թիվ 58845 վկայականի և հաշմանդամության մասին թիվ 107373 տե¬¬ղեկանքի), ֆիզի¬կապես վատառողջ լինելու կապակցությամբ 3-րդ խմբի հաշմանդամ հանդիսա¬նալը, (համա¬ձայն հաշ¬մանդամության մասին թիվ 624026 տեղեկանքի, իսկ ըստ «Արշակունյաց» պոլիկ¬լի¬նիկա ՓԲ ընկե¬րության բժշկա¬կան քարտից 2012թ. դեկտեմբերի 25-ին տրված քաղվածքի՝ ախ¬տո¬րոշվել է շաքա¬րա¬յին դիաբետ, միջին ծանրության աստիճան), բազմամյա բարեխիղճ աշ¬խա¬տանքի հա¬մար «Աշխատ¬անքի վետերան» մեդալով պարգևատրվելը, իսկ որպես պա¬տաս¬խա¬նատվութ¬յունը և պա¬տիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքներ՝ հանցանքը Վազգեն Խաչիկյանից ծա¬ռայողական կախ¬վա¬ծության ազդեցությամբ կա¬տա¬րելը, աշխատանքի վայրում դրականորեն բնութագրվելը (համա¬ձայն` Շենգավիթի սոցիա¬լա¬կան ապահովության տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանի կողմից 2013թ. հունվարի 24-ին տրված ծառայողական բնութագրի)։
Դատարանը ամբաստանյալ Հրանուշ Դանիելյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Վերոնշյալ տվյալներն հաս¬տատվել են քրեա¬կան գործի նյութերում առկա փաս¬տական տվյալ¬¬¬ներով, իրական են և ողջամտորեն նվազեցնում են (ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պարա¬գա¬¬¬յում՝ նաև բարձրացնում են) ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի անձի հան¬րային վտանգա¬վո¬րությունը։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ¬ների նկատմամբ նշանակվող պատժի տե¬սակի, ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի դեպքում՝ վերջ¬նա¬կան պատժի ընտրության և այն կրելու նպատակահարմարության խնդրին` Դատա¬րանը փաս¬տում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցա¬կազ¬¬¬¬մի պատ¬ժա¬¬մա¬սը նախատեսում է պա¬տիժ բա¬ցա¬ռապես (որո¬շակի ժամկետով) ազա¬տազրկման ձևով՝ գույ¬քի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա, հետևաբար` տվյալ պարա¬գայում քննարկման ենթակա է ամ¬բաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատ¬¬¬մամբ նշա¬նակ¬վող պատ¬ժա¬չափի, լրա¬ցու¬ցիչ պատիժ, տվյալ հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ նշանա¬կելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի կիրա¬ռում), ամբաս¬տան¬յալ Վ.Խաչիկյանի պարագայում հանցագործությունների հա¬մակ¬ցութ¬յամբ վերջնական պա¬տիժ նշա¬նակելու, պատիժները (վերջնական պատիժը) կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում) հար¬ցերը։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի անձը և կատարած հանցագոր¬ծութ¬յան բնույթն ու վտան¬գա¬¬վորության աստիճանը, կազմակերպված խմբի կազմում ունեցած դերա¬կատարությունը, պետությանը պատճառված վնասի չափը (առանձ¬նապես խոշոր չափը բազմիցս գերազանցելու տեսանկյունով), ամբաստանյալ Վ.Խա¬չիկյա¬նի պա¬րա¬գայում` պատասխա¬նատ¬վութ¬յունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքի առկա¬յութ¬յուն, ինչ¬պես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬¬վածի տեսանկյու¬նով բացառիկ հան¬գա¬մանքների բա¬ցա¬¬¬կա¬¬յությունը` Դատա¬րանը գտնում է, որ նրանց նկատմամբ բացակայում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախա¬տեսված ազա¬տազրկման նվա¬զա¬գույն չափից ավելի ցածր պա¬տիժ կամ ավելի մեղմ պատ¬¬ժա¬տեսակ նշանա¬կելու, իսկ ամբաստանյալներ Վազգեն Խաչիկ¬յանի, Աշոտ Աբրահամ¬յանի, Հովհաննես Գրիգորյանի, Վա¬հագն Խաչատրյանի և Վիգեն Գևորգ¬յանի նկատմամբ նշանակված պա¬տիժները (Վ.Խաչիկյանի դեպքում՝ վերջ¬նական պա¬տիժը) պայ¬մա¬¬նա¬¬կա¬¬նորեն չկիրա¬ռելու հիմքերը։
Դատարանը նաև փաստում է, որ կազմակերպված խմբի ղեկավար Վազգեն Խաչիկյանը, Աշոտ Աբրահամյանը, խմբի հիմնական անդամներ Հովհաննես Գրիգորյանը, Վահագն Խա¬չատրյանը և Վիգեն Գևորգյանը ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող վերոնշյալ պա¬տիժը պետք է կրեն, իսկ նրանց անձը դրակա¬նո¬րեն բնու¬թագրող տվյալ¬ները և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգա¬մանք¬ները (Վ.Խաչիկյանի դեպ¬քում՝ նաև ծանրացնող հանգամանքը) Դատարանը հաշվի է առնում նրանցից յուրաքանչ¬յուրի կատարած հան¬¬ցան¬քի համար պատիժ, իսկ ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պարագայում՝ վերջնա¬կան պատ¬իժ սահմա¬նելիս` ղեկավարվե¬լով արդարության և պատասխա¬նատ¬վության անհա¬տա¬կա¬նացման սկզբունքներով։
Ամբաստանյալների նկատ¬¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համապատասխան կետով կամ կետերով պատիժ նշանակելիս և պատժաչափը որոշելիս Դատա¬րանը ղեկավարվում է ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 12-րդ և 13-րդ հոդվածների պահանջներով և փաս¬տում, որ տվյալ հոդվածի 3-րդ մասի պատժա¬մասը մինչև ՀՀ քրեական օրենսգրքում 2011թ. մայիսի 23-ին ՀՕ-143-Ն օրենքով կատարված փոփոխությունը նախատեսում էր ազատազրկում 4-ից 8 տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա։ Տվյալ պարագայում սույն գործով ամ¬բաստանյալները հանցանքները կատարել են մինչև 2010թ. հոկտեմբերը, հետևաբար՝ պատիժը խստաց¬նող այդ օրենքը նրանց նկատմամբ կիրառելի չէ, նրանց նկատմամբ նշանակվող ազա¬տազրկման նվա¬զագույն չափը կազմում է 4 տարի։
Ամբաստանյալներ Հովհաննես Գրիգորյանը, Բագրատ Մու¬րադյանը, Արմեն Խա¬չատրյա¬նը, Հովհաննես Հովհաննիսյանը, Արթուր Սուքիասյանը, Սամվել Էլբակյանը, Համլետ Մար¬տի¬րոս¬յանը, Հրանուշ Դանիելյանը և Սարգիս Սարգսյանը մեղավոր են նաև ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 314-րդ հոդ¬վածով (համապատասխանաբար կազմա¬կերպման, օժանդակության կամ կա¬տար¬ման եղա¬նակով) նախատեսված արարքներ կատարելու համար, սակայն նրանք ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդ¬վածի ուժով և 75-րդ հոդ¬վածով նախատեսված հիմքով քրեական պատաս¬խանատ¬վութ¬յան ենթակա չեն՝ այդ հոդվածով քրեական պատասխանատվության ենթար¬կելու վաղեմութ¬յան ժամկետը՝ կա¬տարման պահին ոչ մեծ ծանրության հանցանք հանդիսացող այդ արար¬քի ավարտ¬ման օրվանից 2 տարին անցնելու պատ¬¬ճառաբանությամբ։
Անդրադառնալով ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ լրացուցիչ պա¬տիժ` գույքի բռնագրա¬վում նշա¬նակելու խնդրին` Դատարանը հանգում է հետևյալ հետևության.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` գույքի բռնագրավման չափը որոշում է դատարանը` նկատի ունենալով հանցագործությամբ հասցված գույքային վնասի, ինչպես նաև հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված գույքի չափը, ընդ որում` գույքի բռնագրավ¬ման չափը չի կարող գերազանցել հանցագործությամբ հասցված վնասի կամ հան¬ցա¬վոր ճանա¬պար¬հով ձեռք բեր¬ված օգուտի չափը։
Տվյալ պարագայում գործով ամբաստանյալներ Սարգիս Սարգսյանի, Սամվել Էլբակյանի, Համլետ Մարտիրոսյանի, Հրանուշ Դանիելյանի, ինչպես նաև կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներ Բագ¬րատ Մուրադյանի և Արմեն Խաչատրյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշա¬նակելու աննպա¬¬տակա¬հար¬մա¬րության վերաբերյալ Դատա¬րանի հետևությունը պայմա¬նավոր¬ված է հան¬ցա¬¬գոր¬ծութ¬յանը նրանց մաս¬նակցության բնույթով և աստիճանով (Սարգիս Սարգսյանը, Սամվել Էլբակյանը, Համլետ Մարտիրոսյանը և Հրանուշ Դանիելյանը յուրացման օժանդակողներ են, իսկ Բագ¬րատ Մուրադյանը և Արմեն Խաչատրյանը թեև կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներից են, սակայն վերջիններիս բարեկամ, գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչատարյանի խնդ¬րանքով, անձնա¬կան շահագրգռվածությամբ ստորագրել են կենսաթոշակառուների փոխարեն և գումարի մի մասը ստա¬նալով՝ հանձնել Վ.Խաչատրյանին), անձնական ոչ նյութական շար¬ժա¬ռիթով գործելու, առհա¬սա¬¬րակ օգուտ չստանալու փաստով, իսկ Ս.Սարգսյանի դեպքում` 1.500.000 ՀՀ դրամի չափով նա¬խա¬պես չխոս¬տացված հատուցումը միայն հան¬ցանքի կատա¬րումից հետո ստանալու, սակայն այդ վնասը վերականգնելու հանգաման¬քով։
Դատարանը փաստում է, որ կազմակերպված խմբի ղեկավարի և հիմնական անդամների` գործով ամբաս¬տանյալներ Վազգեն Խաչիկյանի, Աշոտ Աբրահամ¬յանի, Հովհաննես Գրիգորյանի, Վիգեն Գևորգյանի, Վահագն Խաչատրյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է որպես լրացուցիչ պատիժ նշա¬նակել գույքի բռնագրավում, որի չափը որո¬շելիս հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետե¬րով նախա¬տես¬ված հանցանքին նրանցից յուրա¬քանչյուրի մասնակցության աստիճանը, շարունակվող մեկ հանցագործության կազմում ընդգրկված յուրաց¬մանը դրվագ¬¬ների քանակը, այդ թվում` նրանց վերագրված դրվագով պետությանը պատ¬ճառ¬ված ընդհանուր վնասի չափը։
Դատա¬րանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի նկատմամբ լրացուցիչ այդ պատ¬¬¬ժա¬տեսակը պետք է նշանակվի նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով պատիժ սահմանելիս։
Լրացուցիչ պատիժ նշանակելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելու համա¬տեքստում Դատարանը, կոնկրետ ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակ¬ված պատի¬ժը պայ¬մա¬նա¬կանորեն չկիրառելու որոշում կայացնելիս, հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 4-րդ մասով սահ¬մանված կանոնը, համաձայն որի` նրանց նկատմամբ որպես լրացուցիչ պատիժ գույքի բռնագրավում չի կարող նշա¬նակվել։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` եթե հանցագոր¬ծութ¬յուն¬ների համակցութ¬յունն ընդգրկում է ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքներ, վերջ¬նական պատիժը (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակ¬վում է պա¬տիժ¬ները լրիվ կամ մասնակիորեն գումա¬րելու կանոն¬ներով, այսինքն` ամբաս¬տան¬յալ Վազգեն Խաչիկյանի նկատ¬մամբ վերջնա¬կան պա¬տիժ նշանա¬կելիս կիրառելի է նաև պա¬տիժները մասնա¬կիո¬րեն գումա¬րելու կանոնը։
Անդրադառնալով ամբաստանյալներ Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Արթուր Սուքիասյանի, Բագ¬րատ Մուրադյանի, Արմեն Խաչատրյանի, Սարգիս Սարգսյանի, Սամվել Էլբակյանի, Համլետ Մար¬տիրոսյանի և Հրանուշ Դանիելյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշա¬նակվող պատ¬ժի կրման նպատա¬կա¬հարմարության հարցին՝ Դատա¬րանը գտնում է, որ նրանց ուղղվելը և սոցիալա¬կան արդարության վերականգնումը հնարավոր է առանց նրանցից յուրաքանչյուրի նկատմամբ նշանակ¬ված պատիժը կրելու, որպիսի հետևության հանգելիս ղեկավարվում է հետևյալ իրա¬վական վերլու¬ծութ¬յուններով և դատողություններով.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը կա¬լանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշա¬նակելիս հան¬գում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելն հնարավոր է առանց պա¬տիժը կրելու, ապա կա¬րող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատա¬րանը հաշվի է առնում հանցա¬վո¬րի անձը բնութագրող տվյալները, պատաս¬խա¬նատվութ¬յունը և պատիժը մեղմացնող և ծան¬րացնող հանգամանքները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերոնշյալ դրույթների մեկնաբանությունից ակնհայտ է, որ պա¬տիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ինչպես հանցագործությունների տեսակ¬նե¬րի, քա¬նակի, հանցա¬վոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջա¬նա¬կի հետ կապ¬ված որևէ հատուկ սահմանափակում օրենսդիրը չի նախատեսել, այսինքն` պատի¬ժը պայ¬մանա¬կա¬նո¬րեն չկիրառելու հիմք է համարվում դատարանի համոզ¬վածությունն առ այն, որ ամբաս¬տանյալի ուղղվելն հնարավոր է առանց որոշակի պատժա¬տե¬սակները ռեալ կրե¬լու (Հասմիկ Պետ¬¬րոսյանի վերա¬բերյալ թիվ ԱՐԱԴ/0050/01/08 քրեական գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատա¬րանի 2009թ. հունիսի 29-ի որոշում)։
Դատարանի այդ համոզվածությունը կարող է կայանալ պատասխանատվությունը և պա¬տի¬ժը մեղմացնող, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածով նախատեսված (ինչպես նաև չնա¬խա¬տես¬¬¬ված, բայց Դատարանի համոզմամբ այդ¬պիսին դիտարկվող) և 63-րդ հոդվածում սպառիչ թվարկ¬¬ված, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների գնա¬հատման արդ¬¬¬¬¬¬¬յունք¬¬¬¬ներով։ Սակայն, դա¬տարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատես¬ված պա¬տիժ նշանակելու ընդհանուր սկզունքներով, տվյալ հարցը քննարկելիս և լու¬ծե¬լիս պարտավոր է հաշվի առնել նաև հանցագոր¬ծության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ինչը նշանակվող պատժի արդարացիության գրավականն է։
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հան¬ցա¬գործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հան¬ցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը» (տե՛ս, Դավիթ Ռոբերտի Հովհաննիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման 11-12-րդ կետերը)։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ դիրքորոշում Վճռաբեկ դատարանն ար¬տա¬հայտել է Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվա¬կանի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 գործով որոշման մեջ, որի համաձայն` «Արարքի հան¬րային վտան¬գավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղ¬քի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեա¬կան օրենսդրութ¬յամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պա¬հին ունեցած սո¬ցիա¬լական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հան¬ցա¬գործության կա¬տարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հան¬ցակցության դեպ¬քում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակ¬ցության աստիճանը»։
Զարգացնելով վերոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները` Վճռաբեկ դատարանը Վ.Բեգյա¬նի գործով որոշման մեջ արձանագրել է, որ «(…) պատիժը պայմանականորեն չկիրա¬ռելու հարցի լուծ¬ման ժամանակ դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի՝
ա) կատարված հանցագործության նպատակն ու շարժառիթը,
բ) քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը,
գ) կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը,
դ) հանցագործության կատարման եղանակը,
ե) հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը,
զ) հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մաս¬նակցության աստիճանը (…)» (Վանյա Ռաֆիկի Բեգյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 18-ի թիվ ՏԴ/0018/01/13 որոշման 14-րդ կետը)։
Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի ուժով սույն գործով կիրառել են նաև առանձնապես խոշոր չափի գույքի հափշտակության (յուրացման և խար¬դախության եղանակներով) վերաբերյալ գործերով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափա¬նիշների վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի օրինական ուժի մեջ մտած վերոնշյալ դա¬տական ակտերի հիմնավորումները։ Այսպես,
1. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատա¬պարտված Գագիկ Հրաչի Ազատյանի վերաբերյալ 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-195/07 գործով ՀՀ վճռաբեկ դա¬տա¬րանը, փաստելով, որ Գ.Ազատյանը նախկինում դատապարտված չէ, վատառողջ է` տա¬ռա¬պում է շաքարային դիաբետ հիվանդությամբ, 3-րդ կարգի հաշմանդամ է, հանցագործությամբ պատ¬ճառ¬ված նյութական վնասն ամբողջությամբ վերականգնվել է, ինչն էականորեն նվազեցնում է հան¬ցա¬գործության հասարակական վտանգավորության աստիճանը, բացակայում են նրա պատաս¬խա¬նատ¬¬վությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքները, հանգել է հետևության, որ տվյալ գործով դա¬տապարտյալ Գագիկ Ազատյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու և վերջինիս նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմա¬նականորեն չկի¬րառելու հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նա¬խատեսված պատժի նպատակներին` սոցիա¬լական արդարության վերականգնմանը, պատժի են¬թարկված անձի ուղղմանը և հանցագոր¬ծութ¬յունների կանխմանը։
2. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով դատապարտված Սուսաննա Սարգսի Ներսիսյանի վերաբերյալ 2007 թվականի հունիսի 12-ի ՎԲ-124/07 գործով առանց պատիժը կրելու նրա ուղղման հնարավորության վերա¬բեր¬յալ հետևության Վճռաբեկ դատարանը հանգել է` հաշվի առնելով այն, որ Ս.Ներսիսյանն ամբող¬ջությամբ վերականգնել է ինչպես պետությանը, այնպես էլ տուժող Շ.Միսակյանին պատճառված նյութական վնասը, նախկինում արատավորված չի եղել, բնութագրվում է դրական, վատառողջ է և 2-րդ խմբի հաշմանդամ, նրա խնամքին է գտնվում անչափահաս երեխան, տուժողը խնդրել է նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել։ Վճռաբեկ Դատարանը նման հետևութ¬յան հանգելիս հաշվի է առել նաև այն, որ բացակայում են Ս.Ներսիսյանի պատասխա¬նատ¬վությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքները։
3. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 178-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտված Թամարա Իշխանի Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-192/07 գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու անհրա¬¬ժեշտության վերաբերյալ հետևության Վճռաբեկ դատարանը հանգել է` հաշվի առնելով Վերաքննիչ դա¬տարանի դատական ակտն օրի¬նական ուժի մեջ մտնելուց հետո տուժողներ Սու¬սան¬նա Հով¬հան¬նիս¬յանին, Թադևոս Մելքոնյանին, Վլա¬դիմիր և Տատյանա Ավագյաններին պատ¬ճառ¬ված նյութա¬կան վնասն ամբողջությամբ վերա¬կանգնվելու, Թ.Տեր-Գրիգորյանի նախկինում դա¬տապարտված չլինե¬լու, վատառողջ լինելու, պատ¬ճառված նյութական վնասն ամբողջովին վերա¬կանգնելու հանգա¬մանք¬ները, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրաց¬նող հանգամանքների բա¬ցա¬կա¬յությունը։ Ավելին, նույն որոշմամբ Վճռաբեկ դատարանը, բեկա¬նելով վերոնշյալ մասով ՀՀ քրեա¬կան վերաքննիչ դատարանի դատական ակտը և օրինական ուժ տալով Առաջին ատյանի դա¬տարանի դատավճռին, արձանագրել է, որ Վերաքննիչ դատարանի կողմից բերված պատճա¬ռա¬բա¬նութ¬¬յունները` հանցագործությունների բնույթի ու հասարակական վտանգավորության աստի¬ճանի, դրվագների քանակի, առաջացրած հետևանքների, դատա¬պարտ¬յալի անձը բնութագրող հանգա¬մանք¬ների վերաբերյալ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդ¬վածի կիրառումը բացառող հանգա¬մանք¬ներ չեն։
Այսպիսով, մեջբերված դատական ակտերում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի հիմնավորումներից կարելի է եզրակացնել, որ գույքային բնույթի հանցագործությունների վերաբերյալ գործերով հան¬ցագործության ծանրությունը, դրվագների քանակը, հանցագործությունների համակցությունը և այդ կարգով վերջնական պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը, հանցագործությամբ առաջացրած հետևանքները ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառումը խոչընդոտող փաստարկներ չեն։ Այդ բնույթի հանցագործություններով «հանցագործության հասա¬րա¬կա¬կան վտանգավորության աստիճանն էականորեն նվա¬զեցնող» հանգամանքը, ըստ Վճռաբեկ դատարանի, պատճառված վնասը վերա¬կանգնել է (վնասը կամովին վերականգնելու մասին վերոնշյալ դատա¬կան ակտերի հիմ¬նավորումներում չի արծարծում, առավել ևս` արժևորվում), որը զուգորդվել է հանցավորի անձը դրա¬կանորեն բնութագրող տվյալ¬ների առկա¬յութ¬յամբ (հաշ¬ման¬դամ է, վատառողջ է, նախկինում արա¬տա¬վորված չէ), մի շարք դեպքերում՝ նաև պատասխանատվություն ու պատիժը մեղմացնող այլ հանգա¬մանքներով։
Վերոնշյալ իրավական վերլուծությունները և նույնանման փաստական հանգամանքներով այլ գործերով Վճռաբեկ դատարանի հիմնավորումները սույն գործով հաստատված հան¬գա¬մանք¬ների վրա տարածելով` Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալներից յուրա¬քանչյու¬րի նկատ¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող պատժի չափը որոշելիս և պատիժը (ամբաստանյալ Վ.Խաչիկ¬յանի պա¬րագայում` վերջնական պատիժը) կրելու նպատակա¬հարմա¬րության հարցը պար¬զելիս (բացառապես պատիժ նշանակելու ենթատեքստում) հանցագոր¬ծության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի հետ մեկտեղ անհ¬րա¬ժեշտ է հաշ¬վի է առ¬նել յուրացման բոլոր դրվագներին կազմակերպված խմբի 5 հիմնա¬կան անդամ¬ների (ներառյալ խմբի ղե¬կա¬վարի) մաս¬նակցութ¬յան փաստը, տվյալ դրվագով յուրացված ընդ¬հա¬¬նուր գումարի սահմաններում վեր¬ջիններիս ու դրան առնչված այլ ամբաս¬տան¬յալ/ներ/ին հա¬սա¬նելիք գումարի մո¬տավոր (պայմա¬նա¬կանորեն միջի¬նաց¬ված) չափը և այն համադրել մինչդա¬տա¬կան կամ դա¬տա¬կան վարույթների ըն¬թաց¬¬քում վերա¬կանգնված վնասի հետ` արդարության և պատժի անհատա¬կա¬նաց¬ման, ինչպես նաև մար¬դասիրության սկզբունքների կիրառելիությունը յու¬րա¬քանչյուր ամբաս¬տան¬յալի առումով ապա¬հովելու նպատակով (նշանակվող պատիժն այդ կերպ անհատականաց¬նելու մոտեցումը, Դա¬տարանի համոզ¬¬մամբ, նաև չի բացառում կամ նսեմացնում ամբաս¬տանյալների դեմ համապար¬տութ¬յամբ ներկա¬յացված քաղա¬քացիական հայցի արդարացի լուծման հնարա¬վո¬րությունը)։
Բացի այդ, Դատարանը հաշվի է առնում նաև հանցակցության ձևը և տեսակը, կատարված հանցա¬գոր¬¬ծության մեջ յուրա¬քանչյուր ամբաստանյալի մասնակցության աստի¬ճանն ու դերա¬կա¬տա¬¬¬րությունը, հանցանքը կատա¬րելու նպատակը և շարժառիթը, մեղքի տեսակը, հանցագործության ավարտից հետո դրսևորած վարքագիծը, այդ թվում` պատճառված վնասը կամովին վերականգնելու փաստը, յուրա¬քանչյուրի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ¬ները, պա¬տաս¬խանատվությունն ու պա¬տիժը մեղ¬մաց¬նող բազմաթիվ հան¬գա¬մանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրաց¬նող հանգամանքների բացակայությունը ( վերջինս՝ բացառությամբ ամբաստան¬յալ Վ.Խաչիկյանի)։
Վերոնշյալ բոլոր հանգամանքների ու անձը բնութագրող տվյալների համադրության և ամ¬բողջական գնա¬հատման պայման¬ներում է հնարավոր պատշաճ հետևության հանգել պատժի նպա¬տակ¬ներն ապա¬հովելու տեսանկյունով ամբաստանյալներից յուրա¬քա¬նչյուրի նկատմամբ նշանակ¬վող պա¬տիժը (ամ¬բաստանյալ Վ.Խաչիկյանի դեպքում՝ վերջնական պատիժը) կրելու կամ չկրելու անհրաժեշ¬տության վերաբերյալ։
Այսպիսով, դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցների համադրման և գնահատ¬ման արդյունքներով` Դատարանը փաստում է, որ կազմակերպված խմբի հիմնական անդամների` ղեկավար Վազգեն Խաչիկ¬յանի, անդամներ Աշոտ Աբրահամյանի, Հովհաննես Գրիգորյանի, Վա¬հագն Խաչատրյանի և Վիգեն Գևորգյանի նկատմամբ բացակայում են ազատազրկման ձևով նշա¬նակվող պատիժը պայմանականորեն չկիրա¬ռելու քրեաիրավական հիմքերը, ինչը պայմանա¬վորված է հետևյալ հանգամանքների առկայությամբ` նրան¬ցից յուրաքանչյուրի դերա¬կատա¬րութ¬յամբ, տևա¬կան ժամանակ յուրացումներով զբաղվելու, խմբի կազ¬մում ոչ մշտական անդամների ներգրա¬վելու փաստերով, այսինքն` հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանով, կատա¬րած արարքի բնույ¬թով և հանցագործությանը նրանցից յուրաքանչյուրի մասնակցության աստի¬ճանով, մասնավո¬րա¬¬պես` հան¬ցանքները բացառապես շահադի¬տա¬կան նպատակով և նյութական շարժառիթով կա¬տա¬¬րելու հան¬գամանքով, մեղքի տեսակով (գործել են ուղղակի դիտավարությամբ) պետության պատ¬¬ճառ¬ված վնասի չափով, որը մոտ 70-ապատիկ անգամ գե¬¬րազանցում է հափշտա¬կության` առանձ¬նապես խոշոր չափի նվա¬զագույն շեմը և պատ¬ճառված այդ վնասն առհասարակ չվերա¬կանգ¬նելու կամ ոչ համա¬չա¬փո¬րեն վերականգնելու փաս¬տով (3.000.000 ՀՀ դրամ վերա¬կանգնել է ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանը, 2.500.000 ՀՀ դրամ` Վիգեն Խա¬չատրյանը (միջինացված հաշվարկի համաձայն), 2.000.000 ՀՀ դրամ` Վիգեն Գևորգյանը, 2.000.000 ՀՀ դրամ` նաև Աշոտ Աբրահամյանը), մինչ¬դեռ խմբի հիմնական անդամները համատեղ գոր¬ծո¬ղությունների հետևանքով յուրացրել են ընդ¬հանուր 261.115.652 ՀՀ դրամ)։ Դատարանը փաստում է, որ վերոնշյալ ամբաս¬տանյալներից յու¬րա¬քանչյուրի անձը դրականորեն բնութագրող, պատասխա¬նատ¬վությունն ու պա¬տիժը մեղ¬մացնող հան¬գա¬մանքներն անհրաժեշտ է հաշվի առնել նրանց նկատ¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող պատժի չափն անհատականացնելիս, իսկ ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պա¬րա¬գայում` նաև վերջ¬նական պատիժ սահմանելիս։
Վազգեն Խաչիկյանին և նրա ղեկավարությամբ գործած անձանց կատարած յուրա¬ցում¬նե¬րին օժանդակած Ծառայության Շենգավիթի բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանի, նրա տե¬ղակալ Համ¬լետ Մարտիրոսյանի, բաժնի օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանի, Էրեբունի և Նուբարաշեն տա¬րած¬քային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանի նկատմամբ ազատազրկան ձևով նշանակվող պա¬տիժը նպա¬տակահարմար է չկիրառել, առկա են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու քրեա¬իրավական հիմքերը, որպիսի հետևության Դատարանը հանգում է հետևյալ (ընդհանուր) հան¬գա¬մանք¬ների հա¬մակ¬ցությունը հաշվի առնելով`
մեկ դրվագ հան¬ցանքը նրանք կատարել են Վազգեն Խաչիկյանից ծառայողական կախ¬վա¬ծության ազդեցությամբ, այդ հանցանքը կրել է էպիզոդիկ բնույթ և ավարտվել կարճատև ընթացքով, նրանք ելքագրված գումարի յուրաց¬մանը մասնակից չեն, այլ օժանդակողներ են, ինչն արտա¬հայտ¬վել է տարածքային համապատասխան բաժնի շտեմարանից կենսաթոշա¬կառուների ամփոփ տվյալ¬ները վերադասին տրա¬մադրելու, ապա վճարային ցուցակներ կազմելու և հանձնելու մեջ, որի հիման վրա հետագայում Ծառայության վճարումների ծառայությունում խմբի կողմից ելքագրվել և յու¬րացվել են այդ կենսաթո¬շա¬կառուների դեպոնացված գումարները։ Ավելին, հանցանքը կատարել են ոչ նյութական շարժառիթով և ակնկալիքով, անուղղակի դիտավորությամբ, դրա կատարման համար որևէ օգուտ չեն ստացել (Ս.Սարգսյանին թեև դեպքից մեկ շաբաթ անց տրվել է 1.500.000 ՀՀ դրամի հատուցում, սակայն այն վե¬րադարձվել է ՀՀ պե¬տական բյուջե), նախկինում դատապարտված չեն, բնութագրվում են դրա¬կանորեն, բազմիցս խրախուսվել և պարգևատրվել են, ինչպես նաև բացա¬կայում է նրանց պատաս¬խա¬նատվությունն ու պատիժը ծան¬րացնող որևէ հանգամանք։ Բացի այդ, վերոնշյալ անձանցից`
Սամվել Էլբակյանը սույն դատական ակտը կայացնելու պահին աշխատում է Ծառայության տարածքային նույն բաժնում` բաժնի պետի պաշտոնում, 63 տարեկան է (ծնվել է 1951թ. նոյեմբերի 7-ին), հանցանքը կատարելուց հետո դրսևորել է դրական վարքագիծ` հանցանքից նյութական օգուտ չակնկալելու և չստանալու պայ¬մաններում` կամովին հատուցել է տվյալ տարածքային բաժնի ևս 2 աշխա¬¬տա¬կիցների, Վ.Խաչիկ¬յա¬նի և վերջինիս ղեկավարությամբ գործող 4 պաշտոնատար անձանց հանցավոր գործո¬ղություն¬ներով պետությանը պատճառված 20.489.226 ՀՀ դրամ վնասից 2.600.000 ՀՀ դրամը, ինչպես նաև մինչ¬դա¬տա¬կան վարույթի ընթացքում ակտիվորեն աջակցել է նրան վե¬րագրված միակ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան՝ 2010 թվականի հոկտեմբերին կատարված յու¬րաց¬ման դեպքի, դա հանգամանքների բա¬ցա¬հայտ¬մանը։
Համլետ Մարտիրոսյանը 3-րդ խմբի հաշմանդամ է, խնամքին է կենսաթոշակառու կինը, վերագրված հանցանքը կատարելու պահին զբաղեցրել է տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանի տեղակալի պաշտոնը, հանցանքը կատարելուց հետո դրսևորել է դրական վարքագիծ` հանցանքից նյութական օգուտ չակնկալելու և չստանալու պայ¬մաններում` կամովին հատուցել է տվյալ տա¬րած¬քային բաժնի ևս 2 աշխա¬տա¬կիցների, Վ.Խաչիկ¬յա¬նի և վերջինիս ղեկավարությամբ գործող 4 պաշ¬տո¬նա¬տար անձանց հանցավոր գործո¬ղություն¬ներով պետությանը պատճառված 20.489.226 ՀՀ դրամ վնա¬սից 2.562.000 ՀՀ դրամը։
Հրանուշ Դանիելյանը կին է, 67 տարեկան է (ծնվել է 1947թ. մայիսի 14-ին), 3-րդ խմբի հաշ¬մանդամ է, վերջինիս ամուսինը 2-րդ խմբի հաշմանդամ է, հանցանքը կատարելու պահին պաշ¬տո¬նա¬տար անձ չի հանդիսացել և քննվող դեպքի ժամանակ զբաղեցրել է տարածքային բաժնի օպե¬րա¬տորի (գլխավոր մասնագետի) պաշտոնը։
Ծառայության Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնի նախկին պետ Սարգիս Սարգսյանը մաս¬նակցել է ՀՀ և ԼՂՀ սահման¬ների պաշտպանական մարտական գոր¬ծողություն¬նե¬րին, հանցանքը կատարելիս չի գործել նյութական օգուտ ստանալու շարժա¬ռի¬թով, կամովին վե¬րա¬կանգնել է տվյալ դրվագով իր և կազմակերպված խմբի հիմնական 5 անդամների գործողութ¬յուն¬ներով պե¬տութ¬յանը պատ¬ճառված 25.334.330 ՀՀ դրամ վնասից 4.300.000 ՀՀ դրամ գումար։
Կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներ Բագրատ Մուրադյանի, Արմեն Խա¬չատրյա¬նի, Արթուր Սուքիասյանի և Հովհաննես Սուքիասյանի նկատմամբ ազատազրկան ձևով նշա¬¬նակվող պա¬տիժը ևս նպատակահարմար է պայմանականորեն չկիրառել, որպիսի հետևության Դատարանը հանգում է հետևյալ (ընդհանուր) հանգամանքների համակցությունը հաշվի առնելով`
նրանցից որևէ մեկը նախկինում դատապարտված չէ, բնութագրվում են դրականորեն, բա¬ցակայում են նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքները, ամբողջությամբ կամ մասամբ վե¬րա¬կանգնել են պետությանը պատճառված վնասը։ Բացի այդ, նրան¬ցից`
Բագրատ Մուրադյանը վերագրված արարքը կատարելու պահին Ծառայությունում որևէ պաշ¬¬տոն չի զբաղեցրել, քաղաքացիական անձ է, վերագրված յուրացումներին մասնակից չէ, բա¬ցա¬ռա¬¬պես օժան¬դակող է, կատարել է ոչ էական դեր, հանցանքը կատարել է անձնական, ոչ նյութական շար¬ժառիթով` ազգա¬կան, Ծառայության աշխատակից և սույն գործով ամբաստանվող Վահագն Խա¬¬չատրյանի խնդրանքը կա¬¬տարելու կապակ¬ցութ¬յամբ, վերջինիս հանձնարարությամբ իրակա¬նաց¬րել է վճա¬րում¬ների ցու¬ցակում կենսաթոշակառուների ստո¬րագրութ¬յունների կեղծումը և ստաց¬ված գումար¬ների մի մասը հանձ¬նել է Վ.Խաչատրյանին, խնամ¬քին են` երկու փոքրահասակ երե¬խա¬¬ները, պե¬տությանը նրա և կազմակերպված խմբի հիմնական 5 անդամների գործո¬ղություն¬ներով պատ¬¬¬ճառված ընդհանուր 10.719.870 ՀՀ դրամ վնասը վերականգնվել է բացառապես նրա նյութական միջոցներով, կամովին և ամբող¬ջությամբ (10.800.000 ՀՀ դրամի չափով, որից ըստ վճար¬ման 2012թ. սեպտեմ¬բերի 7-ի թիվ 106 հանձնարարագրի` ամբաս¬տան¬յալ¬ներ Վահագն Խա¬չատրյանի, Արմեն Խա¬չատրյանի և նրա անվամբ ՀՀ դատա¬խազության դե¬պոզիտ 900008037195 հաշվին է մուծվել 7.500.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ ըստ 2014թ. դեկտեմ¬բերի 4-ի թիվ 51 անդոր¬րագրի` Բագրատ Մուրադյանի անվամբ 900005028155 հաշվին վճարվել է ևս 8.300.000 ՀՀ դրամ), վերջինս սույն գործով անազատության մեջ է 2 տարի 3 ամիս 1 օր տևողությամբ։
Արմեն Խաչատրյանը 3-րդ խմբի հաշմանդամ է, վերագրված արարքը կատարելու պահին Ծառայությունում որևէ պաշ¬տոն չի զբաղեցրել, քաղաքացիական անձ է, վերագրված յուրացում¬ների մասնակից չէ, բա¬ցա¬ռապես օժան¬դակող է և կատարել է ոչ էական դեր, հանցանքը կատարել է անձ¬նական, ոչ նյութական շար¬ժա¬ռիթով` ազգա¬կան, Ծառայության աշխատակից և սույն գործով ամ¬բաս¬¬տանվող Վահագն Խա¬չատրյանի խնդրանքը կա¬տարելու կապակ¬ցութ¬յամբ, վերջինիս հանձ¬նա¬րարությամբ իրականացրել է վճա¬րումների ցուցակում կենսաթոշակառուների ստո¬րագրութ¬յուն¬ների կեղծումը և ստացված գումար¬ների մի մասը հանձնել Վ.Խաչատրյանին, պե¬տությանը նրա և կազ¬մակերպված խմբի հիմնական 5 անդամների գործողություններով պատ¬ճառված ընդհանուր 3.623.587 ՀՀ դրամ վնասը վերականգնվել է բացառապես նրա նյութական միջոցներով, կամովին և ամբող¬ջությամբ` 3.700.000 ՀՀ դրամի չափով (ըստ վճար¬ման 2012թ. սեպտեմբերի 7-ի թիվ 106 հանձ¬նարարագրի` ամբաս¬տան¬յալ¬ներ Վահագն Խաչատրյանի, Արմեն Խաչատրյանի և նրա անվամբ ՀՀ դատա¬խազության դե¬պոզիտ 900008037195 հաշվին է մուծվել 7.500.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ 2014թ. դեկտեմբերի 4-ի թիվ 48 անդորրագրի` Արմեն Խա¬չատրյանի անվամբ 90005028155 հաշվին է վճարվել 1.200.000 ՀՀ դրամ), վերջինս սույն գործով անազա¬տութ¬յան մեջ է 2 տա¬րի 3 ամիս 1 օր տևո¬ղությամբ։
Արթուր Սուքիասյանն անկեղ¬ծորեն զղջացել և դեռևս մինչ¬¬դա¬տա¬կան վարույ¬թից իրեն լիովին մեղա¬վոր է ճանաչել, հանցագործությունը կատարելու հետո` վերագրված դրվագներով նրա և կազմա¬կերպված խմբի հիմնական 5 անդամների և այլ անձի գործողություններով պե¬տութ¬յանը պատ¬ճառ¬ված 102.926.926 ՀՀ դրամ վնասից կամովին վերականգնել է 17.159.095 ՀՀ դրամը, մինչ վնասի վերա¬կանգնումը 50 օր գտնվել է անազատության մեջ։
Հովհաննես Հովհաննիսյանը ներկայումս աշխատում է Ծառայության տարածքային նույն բաժ¬նում` բաժնի պետի պաշտոնում, կամավորական աշխարհազորի շարքերում մասնակցել է Հա¬յաս¬տանի սահմանների պաշտ¬պա¬նության մարտական գործողություններին, պարգևատրվել և խրա¬խուսվել է բազմաթիվ հուշամեդալներով, պատ¬վոգրե¬րով և շնորհակալագրերով, ֆիզիկապես վա¬տա¬ռողջ է և տառապում է պարբե¬րական (երևանյան) հիվանդությամբ, նրան վերագրված դրվագներով նրա և կազ¬մա¬¬¬¬¬կերպված խմբի հիմնական 5 անդամների գործողություններով պետութ¬յանը պատ¬ճառված 48.979.495 ՀՀ դրամ վնասից կամո¬վին վերականգնել է 9.308.000 ՀՀ դրամը։
Այսպիսով, վերոնշյալ վերլուծությունների և դատողությունների լույսի ներքո՝ յուրաքանչյուր ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները և պատասխա¬նատ¬վութ¬յունն ու պա¬տիժը մեղմացնող հանգամանքները միմյանց հետ համադրելու և համակցությամբ գնահատելու արդ¬յունք¬¬ներով Դա¬տա¬րանը հանգում է այն համոզվածության, որ սոցիալական արդա¬րության վերա¬կանգնելը, ամ¬բաս¬տանյալներ Բագրատ Մուրադյանի, Արմեն Խաչատրյանի, Հովհաննես Հով¬հան¬նիսյանի, Արթուր Սուքիասյանի, Սարգիս Սարգսյանի, Սամվել Էլբակյանի, Համլետ Մարտի¬րոսյանի և Հրա¬նուշ Դանիելյանի ուղղվե¬լը և նոր հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ների կան¬խելը հնա¬րավոր է նրանցից յու¬րա¬քանչ¬յուրի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պա¬տի¬ժը պայմա¬նա¬կա¬նո¬րեն չկի¬րառելու և ողջամիտ ժամ¬կետով փոր¬ձաշրջան սահմանելու (Դատարանի համոզմամբ` արդարացի պա¬տիժ նշանակելու) պայման¬ներում։
Դատարանը փաստում է, որ պատժի նպատակներն ապահո¬վելու տեսանկյու¬նով ամ¬բաս¬¬տան¬յալների նկատմամբ նշանակվող վերոնշյալ պատիժն է ար¬դա¬¬րացի և անհրա¬ժեշտ նրանցից յու¬րաքանչյուրին ուղղելու, նոր հան¬ցագոր¬ծութ¬յունների կատա¬րումը կան¬խե¬լու և սո¬ցիա¬լական ար¬դա¬¬րութ¬¬յունը վերականգնելու հա¬մար։
Քննարկելով ամբաստանյալներ Վազգեն Խաչիկյանի, Աշոտ Աբրահամյանի, Հովհաննես Գրի¬գոր¬յանի, Վահագն Խաչատրյանի և Վիգեն Գևորգյանի նկատ¬մամբ ընտրված խա¬փան¬ման միջոց կա¬լա¬¬նա¬վորման հարցը` Դատարանը գտնում է, որ այդ խա¬փան¬ման միջոցը վերաց¬նելու կամ փո¬փո¬խե¬լու հիմ¬քերը բացա¬կայում են` պայմա¬նա¬վորված նրանց իրա¬¬կան պատժի` ազա¬¬տազրկման դատա¬պար¬տե¬լու և դա¬տավճռի կա¬տա¬¬րումն ապահովելու անհրա¬¬ժեշ¬տութ¬յամբ։
Միա¬ժա¬¬մա¬նակ անդրա¬¬դառ¬¬նալով վերոնշյալ ամ¬բաս¬¬¬տան¬¬յալների պատ¬ժի կրման սկիզբն հաշ¬¬վարկելու և անազա¬տության մեջ գտնվելու ժամ¬կետն հաշ¬վակցելու հար¬ցերին` Դատա¬րանը գտնում է, որ յուրա¬քանչյուրի պատ¬¬¬ժի կրման սկիզբն անհրա¬¬ժեշտ է հաշվարկել նրան փաս¬տացի ազա¬տութ¬յունից զրկե¬լու օրվանից, հա¬մապա¬տաս¬խանաբար՝ Վազգեն Խաչիկյանի, Աշոտ Աբրա¬համյանի, Հովհաննես Գրիգորյանի և Վիգեն Գևորգյանի դեպքում` 2012թ. սեպտեմբերի 28-ից, իսկ Վա¬հագն Խաչատրյա¬նի պարագայում` 2012թ. սեպ¬տեմբերի 7-ից, որպիսի պայ¬ման¬ներում նրանց կա¬լանքի տակ պահելու ժամ¬կետը լրացուցիչ հաշ¬վակցե¬լու անհրա¬ժեշտութ¬¬յունը վե¬րանում է, քանի որ հաշ¬վակցման են¬թակա ժամ¬կետը, առանց ընդհատման, ինքնին ընդգրկում է անազա¬տության մեջ նրանցից յու¬րաքանչյուրի հայտնվե¬լու օրվանից մինչև սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելն ըն¬կած ժամանա¬կա¬¬հատ¬¬վածը։
Կալանքի տակ գտնվող, գործով ամբաստանյալներ Բագրատ Մուրադյանի և Արմեն Խա¬չատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կա¬¬¬¬յացնելու պայման¬նե¬րում նրանցից յուրաքանչյուրի նկատմամբ որպես խա¬¬¬փանման միջոց ընտրված կալանավոր¬ումն են¬թակա է անհապաղ վերացման։ Տվյալ պարագայում նշանակվող պատ¬¬¬ժից ենթակա է հաշ¬վակցման նրանցից յուրաքանչյուրին 2012թ. սեպտեմբերի 7-ից մինչև սույն դատական ակտի կայա¬ցումը անա¬զա¬տութ¬յան մեջ պահելու ողջ ժամկետը` 2 տարի 3 երեք ամիս 1 օրը։
Դատա¬րանը նաև փաս¬տում է, որ ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանին նկատմամբ պա¬տիժ նշա¬նա¬կելու և այն պայմանականորեն չկիրառելու որոշում կայացնելու պայմաններում անհրա¬ժեշտ է հաշվակցել մինչդատական վարույթի ընթացքում՝ 2011թ. նոյեմբերի 8-ից մինչև նույն թվա¬կանի դեկտեմբերի 28-ը՝ 50 օր տևողությամբ անազատության մեջ նրան պահելու ժամ¬կետը։
Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռը կայացնելու պահին ամբաստանյալներ Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Արթուր Սուքիասյանի, Սարգիս Սարգսյանի, Սամվել Էլբակյանի, Համլետ Մար¬տի¬րոսյանի և Հրանուշ Դանիելյանի նկատ¬մամբ որպես խա¬¬¬¬փան¬ման միջոց ընտրված չհեռանալու մա¬սին ստո¬րագրությունը փոփոխելու կամ վերաց¬նելու հիմքերը բացա¬կա¬յում են, դրանք անհրա¬ժեշտ է վերաց¬նել սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դա¬տավճիռ կա¬յացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույց¬ների, գույ¬քի նկատ¬մամբ կի¬րառված (կիրառվելիք) արգելանքի, քաղա¬¬քա¬ցիական հայցի և դատական ծախ¬սերի հարցերին։
Դատարանն արձանագրում է, որ միասնական հայցադիմումով, սակայն ըստ դրվագների և դրանցից յուրաքանչյուրին մասնակցած (օժանդակած) ամբաստանյալների՝ համապարտությամբ գումարներ բռնագանձ¬նելու պահանջով Դատախազության (մեղադրողի) ներկայացրած 267.583.336 ՀՀ դրամի քաղա¬քացիական հայցն ենթակա է բա¬վա¬րար¬ման, սակայն մասնակի` 172.196.157 ՀՀ դրամի չա¬փով` հաշվի առնելով, այն որ դատաքննությամբ հաստատված (ապացուցված) ընդհանուր գումար¬ների յուրացումը կազմել է 261.125.652 ՀՀ դրամ, որից գործով ամբաստանյալների միջոց¬ների հաշ¬վին ՀՀ պետական բյուջե է վերականգնվել 88.929.495 ՀՀ դրամը, իսկ Վազգեն Խաչիկյանի դեմ ներկա¬յաց¬ված 29.000.000 ՀՀ դրամի քաղաքացիական հայցը հարուցվել է ոչ պատշաճ անձի կողմից, հետևաբար` ենթակա է մերժման։ Այսպես, ստորև նշված քա¬ղա¬¬¬¬քացիական պա¬տաս¬խանող¬ներից հօգուտ ՀՀ պետա¬կան բյուջեի համա¬պար¬տության կարգով ենթակա են բռնա¬¬գանձ¬ման հետևյալ գումարները (ներ¬կայացվում են ըստ հափշտակության յուրաքանչյուր դրվագի, դրան մաս¬նակցած կամ օժանդակած անձանց կազմի) ՝
- կազմակերպված խմբի հիմնական (մշտա¬կան) անդամ¬ներ Վազգեն Խաչիկյանից, Աշոտ Աբրահամյանից, Վահագն Խաչատրյանից, Հովհաննես Գրի¬¬գորյանից և Վիգեն Գևորգյանից` 125 կենսաթոշակառուների դրվագով` 39.542.218 ՀՀ դրամ՝ հաշվի առնելով, որ յուրացված 49.042.218 ՀՀ դրամ գումարից (առանց Բ.Մուրադյանի և Ա.Խաչատրյանի մասնակցության) Վ.Խաչատրյանը կամովին վե¬րա¬կանգ¬նել է 2.500.000 ՀՀ դրամը (միջինացված հաշվարկով), Հովհաննես Գրիգորյանը` 3.000.000 ՀՀ դրամը, Վիգեն Գևորգյանը` 2.000.000 ՀՀ դրամը, իսկ Աշոտ Աբրահամյանը` 2.000.000 ՀՀ դրամը,
- կազմակերպված խմբի հիմնական (մշտա¬կան) անդամ¬ներ Վազգեն Խաչիկյանից, Աշոտ Աբրահամյանից, Վահագն Խաչատրյանից, Հովհաննես Գրի¬¬գորյանից, Վիգեն Գևորգյանից և կազ¬մա¬¬կերպված խմբի ոչ մշտական անդամ Բագրատ Մուրադյանից 10.719.870 ՀՀ դրամ գումարը բռնա¬գանձման ենթակա չէ, քանի որ Բագրատ Մուրադյանը կամովին և ամբող¬ջությամբ` 10.800.000 ՀՀ դրամի չափով, հատուցել է իր և վերոնշյալ այլ անձանց համատեղ գործողութ¬յուններով պետութ¬յանը պատ¬ճառված ընդհանուր վնասը, հետևաբար` Դատարանն արձանագրում է, որ 125 կենսաթո¬շակա¬ռուների դրվագի այդ մասով Դատախազության ներկա¬յացված քաղաքացիական հայցի հար¬ցը լուծվել է։
- կազմակերպված խմբի հիմնական (մշտա¬կան) անդամ¬ներ Վազգեն Խաչիկյանից, Աշոտ Աբրահամյանից, Վահագն Խաչատրյանից, Հովհաննես Գրի¬¬գորյանից, Վիգեն Գևորգյանից և կազ¬մակերպված խմբի ոչ մշտական անդամ Արմեն Խաչատրյանից 3.623.587 ՀՀ դրամ գումարը բռնագանձման ենթակա չէ, քանի որ Արմեն Խաչատրյանը կամովին և ամբող¬ջությամբ` 3.700.000 ՀՀ դրամի չափով, հատուցել է իր և վերոնշյալ անձանց համատեղ գործողություններով պետությանը պատ¬¬¬¬ճառված ընդհանուր վնասը, հետևաբար` Դատարանն արձանագրում է, որ 125 կենսա¬թո¬շակառուների դրվագի այդ մասով Դատախազության ներկայացված քաղաքացիական հայցի հարցը լուծվել է։
- կազմակերպված խմբի հիմնական անդամ¬ներից, ինչպես նաև Արթուր Սուքիասյանից՝ 85.767.431 ՀՀ դրամ՝ հաշվի առնելով, որ վերջինս յուրացված 102.926.926 ՀՀ դրամ գու¬մարից կամո¬վին վերականգնել է 17.159.495 ՀՀ դրամը,
- կազմակերպված խմբի հիմնական անդամ¬ներից, ինչպես նաև Հովհաննես Հովհաննիս¬յանից՝ 39.671.495 ՀՀ դրամ, քանի որ վերջինս յուրացված 48.979.495 ՀՀ դրամ գումարից ՀՀ ֆի¬նանս¬ների նախարարության աշխատակազմի ֆինանսական վերահսկողության տեսչության իրա¬կանացրած ստուգման ժամանակ կամովին վերականգնել է մահացած կենսաթոշակառուների ան¬վամբ ան¬հիմն վճարված ընդհանուր գումարից 2.308.000 ՀՀ դրամը, իսկ դա¬տաքննության ընթաց¬քում վերականգնել ևս 7.000.000 ՀՀ դրամը,
- կազմակերպված խմբի հիմնական անդամ¬ներից, ինչպես նաև նրանց օժանդակած Սամ¬վել Էլբակյանից, Համլետ Մարտի¬րոսյանից և Հրանուշ Դանիելյանից՝ 15.327.226 ՀՀ դրամը, քանի որ յուրացված 20.489.226 ՀՀ դրամ գու¬մարից Սամվել Էլբակյանը վերականգնել է 2.600.000 ՀՀ դրամը, Համլետ Մարտիրոսյանը` 2.562.000 ՀՀ դրամը,
- կազմակերպված խմբի հիմնական անդամ¬ներից, ինչպես նաև նրանց օժանդակած Սար¬գիս Սարգսյանից 21.034.330 ՀՀ դրամ՝ հաշվի առնելով, որ վերջինս յուրացված 25.334.330 ՀՀ դրամից վերականգնել է 4.300.000 ՀՀ դրամը։
Դատարանը փաստում է, որ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի դեմ Դատախազության ներ¬կա¬յացրած 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը հատուցելու և այն հօգուտ պետության բռնագանձնելու մասով քաղա¬քացիական հայցն անհիմն է, ենթակա է մերժման, քանի որ տվյալ դրվագով իրապես տուժել են Ծա¬ռա¬յության Գյում¬րու տարածքային բաժնի աշխատակիցներ Արթուր Աբրահամյանը և այլոք, ոչ թե պե¬տությունը, չի ապա¬ցուցվել, որ Ծա¬ռա¬յության Գյումրու տարած¬քային բաժնի աշխատակից Արթուր Աբրահամյանի կող¬մից Էդ.Վարժապետյանի միջոցով սույն գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանին հանձնված գումար¬ներն եղել են հատ¬կապես անհիմն ելքագրված և յուրացված գումարներից, հետևաբար` Դա¬տախա¬զությունը տվյալ դրվագով պատշաճ հայցվոր չէ։
Անդրադառնալով յուրաքանչյուր դրվագին մասնակցած և առնչված սույն գործով որպես քաղաքացիական պատասխանող ճանաչված ամբաստանյալներին համապարտությամբ քաղաքա¬ցիաիրա¬վական պատասխանատ¬վության ենթարկելու վերաբերյալ ՀՀ դատախազության հարուցած հայցադիմումի իրավաչափությանը՝ Դատարանը փաստում է, որ իրավական տեսանկյու¬նով այդ կապակցությամբ պաշտպանական կողմի վիճար¬կումներն անհիմն են, չեն բխում սույն դատական ակտը կայացնելու պահին գործող իրավա¬կարգա¬վորումներից. տվյալ հարցը գտնվում է հայց հարուցած և այն պաշտպանող անձի՝ դատախազի լիա¬զո¬րութ¬յունների շրջանակներում, ինչը բա¬ցառում է Դատարանի նախա¬ձեռ¬նությամբ քաղա¬քա¬ցիական պատաս¬խա¬նողների անհատական (բաժնային) պատասխա¬նատվության անցնելու նույնիսկ տեսա¬կան հնարավո¬րութ¬յունները։ Նշված հետևության Դատարանը հանգում է հետևյալ իրավական վերլուծությունների և դատողությունների արդյունքներով.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը հարուցվում, ապացուցվում և լուծվում է սույն օրենսգրքի դրույթներով սահմանված կանոններով։
2. Քաղաքացիական դատավարական օրենսդրության նորմերի կիրառումը թույլատրվում է, եթե դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենսգրքին, և քաղաքացիական հայցով վարույթի համար անհրաժեշտ են կանոններ, որոնք նախատեսված չեն սույն օրենսգրքով։
3. Քաղաքացիական հայցով որոշումն ընդունվում է քաղաքացիական օրենսդրության նոր¬մերին համապատասխան։(…)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 156-րդ հոդվածի համաձայն` «Դատախազը հա¬րու¬ցում և պաշտպանում է հարուցված քաղաքացիական հայցը, եթե խախտվել են պետության գույքային շահերը»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայց կարող է հարուցվել յուրա¬քանչյուր պահի` սկսած քրեական գործի հարուցումից մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դա¬տարանի հեռանալը խորհրդակցական սենյակ։
2. Քաղաքացիական հայց հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար։
3. Հայցադիմումում նշվում է, թե որ քրեական գործով, ով, ում, ինչի հիման վրա և ինչ չափով է հարուցում քաղաքացիական հայց, ինչպես նաև պետք է բովանդակի խնդրանք` վնասի հատուց¬ման համար կոնկրետ դրամական գումարի և գույքի բռնագանձման մասին»։
ՀՀ քաղաքացաիական օրենսգրքի 1073-րդ հոդվածի համաձայն՝ վնասը համատեղ պատ¬ճառած անձինք տուժողի առջև կրում են համապարտ պատասխանատվություն։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ տուժողի դիմումի հիման վրա և հօգուտ նրա, դատարանն իրավունք ունի հա¬մատեղ վնաս պատճառած անձանց վրա պատասխանատվություն դնել մասերով՝ դրանք որո¬շե¬լով նույն օրենսգրքի 1074-րդ հոդվածի 2-րդ կետով նախատեսված կանոներին համապա¬տաս¬խան։
ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1074-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ այլ անձի պատ¬ճառած վնասը հատուցած անձը հետադարձ պահանջի (ռեգրեսի) իրավունք ունի այդ անձի նկատ¬մամբ՝ իր վճարած հատուցման չափով, եթե այլ չափ սահմանված չէ օրենքով։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ համատեղ պատճառած վնասը հատուցած վնաս պատ¬¬ճառողն իրավունք ունի մյուս վնաս պատճառողներից պահանջել տուժողին վճարված հա¬տուց¬¬ման բաժինը՝ այդ վնասը պատճառողների մեղքի աստիճանին համապատասխանող չափով։ Մեղքի աստիճանը որոշելու անհնարինության դեպքում բաժինները ճանաչվում են հավասար։
Ալվարդ Չուբարի Ստեփանյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի թիվ ԼԴ/0327/01/10 որոշման Վճռաբեկ դատարանը այն դիրքորոշումն է արտահայտել, որ (…) դատարանը, ապացուցված համարելով հանցագործության մեջ մեղադրվող անձի մեղքը, ինչպես նաև հանցավոր արարքի և հասցված վնասի միջև պատճառական կապը, լուծում է նաև քաղա¬քա¬ցիական հայցը` գնահատելով ներկայացված հայցադիմումի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինե¬լու հանգամանքը» (տե՛ս նաև 21-րդ կետը)։
Հիմք ընդունելով վերոնշյալ իրավական դիրքորոշումը՝ Արկադի Վարդանյանի վերա¬բերյալ 2013թ. ապրիլի 18-ի թիվ ՇԴ2/0013/01/11 գործով Վճռաբեկ դատարանն արձա¬նագրել է, որ քրեա¬կան դատավարությունում քաղաքացիական հայցի լուծման համար պար¬տադիր է հանցագոր¬ծութ¬յան և հատուցման ենթակա վնասի միջև անմիջական պատճառա¬հետևան¬քային կապի առկա¬յությունը, ինչպես նաև քաղաքացիական հայցի հիմքի և առարկայի՝ պատշաճ կերպով հիմնավոր¬ված լինելը։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն ընդգծել է, որ քաղաքացիական հայցի հիմքը հայց հարուցելու իրավունք առաջացնող փաստերի ամբողջությունն է, իսկ հայցի առարկան` այդ փաստերի վրա հիմնված պահանջը։ Ընդ որում, քաղաքացիական հայցի հիմքը կազմող փաս¬տերը պետք է հիմնավորեն վնասի առկայությունն ու այն հանցագոր¬ծությամբ պատճառված լինելու հանգամանքը։ Հետևաբար, քրեական դատավարությունում հայց հարուցելու իրավունքն առկա է այն դեպքում, երբ վնասն անմիջականորեն պատճառվել է հանցագործությամբ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանացակցությունը երկու կամ ավելի անձանց դիտավորյալ համատեղ մասնակցությունն է դիտավորյալ հանագործությանը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի համաձայն՝ կատարողի հետ մեկտեղ հանցակիցներ են համարվում համակատարողը, կազմակերպիչը, դրդիչը և օժանդակողը։
Վերոնշյալ իրավական վերլուծությունների և մեջբերումները սույն գործի դատաքննությամբ հաս¬տատ¬ված հանգամանքների վրա տարածելով՝ Դատարանը փաստում է, որ յուրացումներին մաս¬¬նակցած կազմակերպված խմբի հիմնական անդամները, ոչ մշտական անդամները և յուրաց¬ման դրվագ¬ներին օժանդակած անձինք պետությանն անմիջականորեն պատճառած վնասի համար ենթակա են քաղաքա¬ցիա¬իրավական պատասխանատվության համապարտության կարգով, քանի որ՝
- նրանց դեմ քաղաքացիական հայց է ներկայացրել պատշաճ անձը՝ դատախազը, ով ՀՀ քրեա¬¬կան դատավարության օրենսգրքի 156-րդ հոդվածի համաձայն` իրավասու է հարուցել և պաշտ¬պանել հարուցած քաղաքացիական հայցը, եթե խախտվել են պետության գույքային շահերը,
- հայցադիմումը ներկայացվել է որպես քաղաքացիական պատասխանող ճանաչված ամ¬բաս¬տանյալների, այսինքն՝ պատշաճ անձանց (կողմի) դեմ, դատաքննութ¬յամբ հաստատվել է, որ վե¬րագրված հանցանքներն ամբաս¬տան¬յալները կատարել են հանցակցության տարբեր տեսակ¬նե¬րով և ձևերով, սակայն ամեն դեպքում՝ դիտավորյալ և համատեղ, որոնց հետևանքով պետությանն ան¬մի¬ջա¬կանորեն պատճառվել է համապատասխան գույքային վնաս, այսինքն՝ առկա է պատ¬ճառահետևանքային ուղղակի կապ (յուրաքանչյուր դրվագով վնասի չափը և դրան առնչված քաղա¬քա¬ցիական պատասխանող¬ների կազմը նշված է դա¬տաքննությամբ հաստատված հանգա¬մանք¬ներում),
- հայցադիմումը բովանդակում է դրա ձևին և բովանդակությանն առնվազն ՀՀ քրեական դա¬տավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 3-րդ մասով ներկա¬յացված պա¬հանջ¬ները։
Բացի այդ, ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1073-րդ հոդվածի համաձայն բացառապես հայցվորը, տվյալ դեպքում՝ դատախազն էր իրավասու դատարանին գրավոր կերպով դիմել և հա¬մատեղ վնաս պատճառած սույն գործով ամբաստանյալների վրա պատասխանատվություն դնել մասերով (անհատապես), որպիսի դիմում Դատարանին մինչև սույն դատական ակտը կայացնելու համար խորհրդակցական սենյակ հեռանալը չի ներկայացվել։
Այսպիսով, անկախ հանցագործության հետևանքով օգուտ ստանալու կամ չստանալու, դրա չափի՝ համապարտ պատասխանատվության ենթարկելու վերաբերյալ դա¬տախազի (մեղադրողի) պա¬հանջն իրա¬վաչափ է, ինչը տուժողին, տվյալ դեպքում՝ պետության գույքային շահերը ներ¬կա¬յացնող դատախազին հնարավորություն է տալիս համարժեք գույք ունեցող որևէ ամբաս¬տան¬յա¬լից, ամբաստանյալների մի մասից կամ բոլոր ամբաստանյալներից պահանջել և հնա¬րավորինս սեղմ ժամկետում ստանալ համարժեք փոխհատուցում՝ բնեղենի կամ համարժեք գումարի տեսքով, որով հանրային տիրույթում տու¬ժողին երաշխավորվում է ան¬միջա¬կանորեն պատ¬ճառված գույքա¬յին վնա¬սի ամ¬բող¬ջական և արագ փոխհատուցում ստանալու իրական հնարա¬վո¬րություն։ Պաշտ¬¬¬պա¬նա¬կան կողմի բարձրացրած խնդրի լուծումը նախատեսված է հետադարձ պա¬հանջ ներ¬կա¬¬յացնելու ընթա¬ցակարգի շրջանակներում, բացառապես մասնավոր տիրույթում, որի ըն¬թացքում էլ հնարավոր է կողմերի ներկայացրած փաստարկների և հիմնավորումների համա¬տեքստում ող¬ջամտորեն հստակեցնել և պարզել հանցագոր¬ծությամբ համատեղ վնաս պատճառելու համար հա¬մա¬պար¬տութ¬յան կարգով պատասխանատ¬վության ենթարկված և վնասը վերա¬կանգնած, ինչ¬պես նաև չվերա¬կանգնած կամ ոչ ամբողջությամբ վերականգնած անձանց կազմում յուրա¬քանչյուրի մեղքի աստի¬ճանը, հետադարձ պահանջի ողջամիտ չափը և այլ հարցեր։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման խնդրին` Դատարանը գտնում է, որ սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատա¬րա¬նում պահ¬վող` ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամյանի երկու նոթատետրերը, Վահագն Խա¬չատրյանի «Դելլ» տեսակի համակարգիչը և «Դուդուկ» ֆայլը, ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյա¬նի կազմած պարտա¬վորագիրը, ինչպես նաև որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված՝ «Տոշի¬բա» տեսակի համակագիչն անհրաժեշտ է պահել քրեական գործի հետ։
Դատարանը փաստում է, որ որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերն անհրաժեշտ է պահել քրեական գործում՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Դատարանը գտնում է, որ որպես դատա¬կան ծախս` Վազգեն Յուրիկի Խաչիկանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, Վա¬հագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանից, Արթուր Ֆերդինանտի Սու¬քիասյանից,Սամվել Գրիգորի Էլբակ¬յանից և Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանից հօգուտ պե¬տա¬¬կան բյուջեի համապարտության կարգով անհրա¬ժեշտ է բռնա¬գանձել փորձաքննությունների կատար¬ման վրա սույն գործի շրջանակներում ծախսված գու¬մար¬ները՝ ընդհանուր 1.000.020 (մեկ միլիոն քսան) ՀՀ դրամ (ձեռագրա¬բանա¬կան փորձաքննության 2012թ. հուլիսի 30-ի թիվ 46531101 փոր¬ձաքննության եզրակացության կազմելու վրա կա¬տար¬ված 890.100 ՀՀ դրամ, ձեռագրա¬բանական և փաստաթղթա¬բա¬նական համալիր փորձաքննության 2012թ. հուն¬վա¬րի 24-ի թիվ 02-0168 եզրա¬կացություն կազմելու վրա ծախսված 41.220 ՀՀ դրամ և հա¬մա¬կարգչա¬տեխնի¬կա¬կան փորձաքննութ¬յան 2012թ. դեկտեմ¬բերի 20-ի թիվ 11-3561 եզրակա¬ցություն կազմելու վրա ծախս¬ված 68.700 ՀՀ դրամ գումարները)։
Թեև վերոնշյալ ապացույցները վերա¬բերելի են նաև ամ¬բաս¬տանյալներ Արմեն Կառլենի Խա¬չատրյանին, Հրանուշ Հմայակի Դանիել¬յանին և Համլետ Օնի¬կի Մարտիրոսյանին առա¬ջադրված մեղադրանքներին, սակայն Դատա¬րանը, հաշվի առնելով վերջիններիս 3-րդ խմբի հաշ¬ման¬դամության փաստը, գտնում է, որ դա¬տական այդ ծախսերը նրան¬ցից բռնագանձելն ողջամիտ և արդարացված չէ։ Բացի այդ, հաշվի առնելով գործով ամբաստանյալ Բ.Մուրադյանի կողմից որպես պետութ¬յանը պատճառված վնասի փոխհատուցում ՀՀ պետական բյուջե մոտ 80.000 ՀՀ դրամի չափով հավելյալ գումար մուտքագրելու փաստը (կազմակերպված խմբի հիմնական անդամների հետ կատարել է 10.719.870 ՀՀ դրամի յուրացում, սակայն իր միջոցներով վերականգնել է ընդ¬հանուր` 10.800.000 ՀՀ դրամ գումար (2.500.000+8.300.000)), դատական ծախսերի ընդհանուր չափը` Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Բ.Մուրադյանից ևս դա¬տական ծախսերը բռնագանձելն աննպատակահարմար է և ոչ արդարացի։
Դատարանը փաստում է նաև, որ արգելանքի տակ գտնվող, ամբաստանյալների անձնական (շարժական և անշարժ) գույքերի, մաս¬նա¬վորապես՝ գործով ամբաստանյալներ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի անվամբ հաշ¬վառված, գրա¬վի առարկա հանդի¬սացող՝ Երևան քաղաքի Աբովյան փո¬ղոցի 37-րդ շենքի 9-րդ բնա¬կարանի իրա¬ցու¬մից գոյացած, Բանկի գույքային պահանջից ազատ դրա¬մական միջոցների, Լոռու մարզի Ախթալա քաղաքի Սպան¬դարյան փո¬ղոցի 23-րդ շենքի 2-րդ մասնաշենքի 9-րդ բնակարանի, անձ¬նական խուզարկութ¬յամբ հայտ¬նաբերված «Սամ¬սունգ դուոս» տեսակի բջջային հեռախոսի,
Աշոտ Ռազմիկի Աբրա¬համյանի անվամբ հաշվառված՝ Երևանի Երկաթգծի փողոցի 29-րդ շենքի 17-րդ բնակարանի, Երևանի Աճեմյան փողոցի 12/5 հասցեում գտնվող ան¬շարժ գույքի, Արարատի մարզի Նոյակերտ համայն¬քում գտնվող 0039-0011 ծածկագրով տնամերձ հողամասի, 0109-0003 ծածկագրով գյու¬ղատնտե¬սական նշանակության հողամասի և անձնական խուզար¬կութ¬յամբ հայտնաբերված «Նոկիա» տեսակի բջջային հեռախոսի,
Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի անվամբ հաշ¬վառված «Մերսեդես Բենց» մակնիշի 64 ՍՕ 108 և «Մերսեդես-Բենց E-350» մակնիշի 11 PO 001 համարա¬նիշի ավտոմեքենաների,
Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի անվամբ հաշ¬վառված՝ Երևանի Կ.Ուլնե¬ցու փողոցի 66-րդ շենքի 57-րդ բնակարանի, Երևանի Ավետիսյան 4-րդ փողոցի 8-րդ շենքի 30-րդ բնակարանի, անձ¬նական խուզար¬կութ¬յամբ հայտնաբերված «Դիջիտալ մոբայլ» տե¬սակի բջջային հեռախոսի, 20 ԱՄՆ դոլարի, 3.700 ՀՀ դրամ գումարի, նրա բնակա¬րանում հայտ¬նաբեր¬ված «Դելլ» և «Տոշիբա» տեսակի դյուրակիր հա¬մա¬կարգիչների,
Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի ան¬վամբ Երևա¬նի Դավի¬թաշեն 2-րդ թաղամասի 34-րդ շենքի 15-րդ բնակարանի նկատմամբ կիրառ¬ված արգե¬լանք¬ներն անհրա¬ժեշտ է պահպանել, դրանք ուղղել պետութ¬յանը պատ¬ճառ¬ված վնասի փոխ¬հա¬¬տուց¬մանը, իսկ ամբաստանյալներ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկ¬յանի, Աշոտ Ռազմիկի Աբրա¬համյանի և Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգոր¬յանի գույքերը՝ նաև նրանց նկատմամբ նշա¬նակված գույքի բռնագրավ¬ման ա¬պա¬հովմանը։
Ինչ վերաբերում է Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի անվամբ հաշվառված՝ Երևան քաղաքի Մա¬նանդյան 16-րդ շենքի 16-րդ բնակարանի, նույն հասցեի բակում գտնվող ավ¬տոտնակի և անձ¬նա¬կան խու¬զար¬կությամբ հայտնաբերված «Նոկիա» տեսակի բջջային հեռա¬խոսի, սպիտակ մե¬տա¬ղից «525» և «523» հարգի դաջվածքներով մա¬տա¬նու և 17.400 ՀՀ դրամ գումարի, Արմեն Կառլենի Խա¬չատրյանի խուզար¬¬կությամբ հայտնաբերված «Բի¬լայն» տեսակի բջջա¬յին հեռախոսի, արծա¬թա¬գույն մե¬տաղից վզնոցի, դեղին մետաղից խաչի, 40 ԱՄՆ դոլար և 3.700 ՀՀ դրամ գումարի նկատ¬մամբ դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում կիրառված արգելանքներին, ապա նրանցից յուրաքանչյուրին վերագրված յուրացման դրվագով վերջիններիս կողմից պետությանը պատ¬ճառ¬ված գույքային վնասն ամբողջությամբ (դատաքննությամբ հստակեցված վնասի չափով) փոխ¬հատուցելու, նրանց նկատմամբ որպես լրացուցիչ պատիժ գույքի բռնագրավում չնշանակելու, ինչ¬պես նաև նրանցից դատական ծախսերը չբռնագանձելու որոշում կայացնելու պարագայում վերա¬ցել են այդ արգե¬լանքները պահպանելու հետագա անհրաժեշտությունը, դրանց վրա դրված արգե¬լանքներն ենթակա են վերացման։
Գնահատելով և ամփոփելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույց¬ները, ղեկա¬վար¬վելով ՀՀ քրեական դատավարա¬կան օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետով, 35-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասով, 102-րդ, 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ և 369-373-րդ հոդված¬ներով, Դա¬տա¬րանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց՝
1. Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնել՝ նրան քրեական պատասխանատվության են¬թարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հան¬ցագործությունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ՝
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով՝ ազատազրկում 7 (յոթ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ անձնական գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավել, քան 261.115.652 (եր¬կու հարյուր վաթսունմեկ միլիոն հարյուր տասնհինգ հազար վեց հարյուր հիսուն¬երկու) ՀՀ դրամի չա¬փով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով՝ ազատազրկում 5 (հինգ) տարի ժամ¬կետով՝ անձնական գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավել, քան 29.000.000 (քսանինը միլիոն) ՀՀ դրամի չափով։
Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասը` նշանակված հիմնական պատժին` 7 (յոթ) տարի 6 (վեց) ժամ¬կետով ազա¬տազրկմանը մասնակիորեն գումարելով 5 (հինգ) տարի ժամկետով ազա¬տազրկման 4 (չորս) տարի 6 (վեց) ամիսը, իսկ որպես լրացուցիչ պատիժ նշանակված 261.115.652 (երկու հարյուր վաթսունմեկ միլիոն հարյուր տասնհինգ հազար վեց հար¬յուր հիսուն¬երկու) ՀՀ դրամի չա¬փով անձնական գույքի բռնագրավմանը լրիվ գումարելով 29.000.000 (քսանինը միլիոն) ՀՀ դրամը` Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի նկատմամբ որպես վերջ¬նական պատիժ նշա¬նա¬կել ազա¬¬տազրկում՝ 12 (տասներկու) տարի ժամկետով՝ անձնա¬կան գույքի բռնագրավմամբ, սա¬կայն ոչ ավել, քան 290.115.652 (երկու հարյուր իննսուն միլիոն հարյուր տասնհինգ հազար վեց հարյուր հիսուն¬երկու) ՀՀ դրամի չափով։
Վազգեն Խաչիկյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել 2012թ. սեպտեմբերի 28-ից, նրա նկատ¬մամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել ան¬փո¬փոխ` մինչև սույն դա¬տավճիռն օրի¬նա¬¬կան ուժի մեջ մտնելը։
2. Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնել՝ նրան քրեական պատաս¬խանատվության են¬թար¬կելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Աշոտ Աբրահամյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշա¬¬նակել պատիժ՝ ազատազրկում 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ անձնական գույքի բռնագրավ¬մամբ, սա¬կայն ոչ ավել, քան 261.115.652 (երկու հարյուր վաթսունմեկ միլիոն հարյուր տասնհինգ հազար վեց հարյուր հիսուներկու) ՀՀ դրամի չափով։
Աշոտ Աբրահամյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել 2012թ. սեպտեմբերի 28-ից, նրա նկատ¬մամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել ան¬փո¬փոխ` մինչև սույն դա¬տավճիռն օրի¬նա¬¬կան ուժի մեջ մտնելը։
3. Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով նախատեսված հանցա¬գոր¬ծութ¬յունների կատարման մեջ, նրան ազատել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով նախա¬տեսված քրեական պատասխանատվությունից՝ քրեական պատասխանատ¬վության ենթարկելու վա¬¬ղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Հովհաննես Գրիգորյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ անձնական գույ¬քի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավել, քան 261.115.652 (երկու հարյուր վաթսունմեկ միլիոն հար¬յուր տասնհինգ հազար վեց հարյուր հիսուներկու) ՀՀ դրամի չափով։
Հովհաննես Գրիգորյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել 2012թ. սեպտեմբերի 28-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել ան¬փո¬փոխ` մինչև սույն դա¬¬տավճիռն օրի¬նա¬¬կան ուժի մեջ մտնելը։
4. Վիգեն Լևոնի Գևորգյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատ¬մամբ նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ անձնական գույքի բռնագրավ¬¬մամբ, սակայն ոչ ավել, քան 261.115.652 (երկու հարյուր վաթսունմեկ միլիոն հարյուր տասնհինգ հազար վեց հարյուր հիսուներկու) ՀՀ դրամի չափով։
Վիգեն Գևորգյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել 2012թ. սեպտեմբերի 28-ից, նրա նկատ¬մամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել ան¬փո¬փոխ` մինչև սույն դա¬տավճիռն օրի¬նա¬¬կան ուժի մեջ մտնելը։
5. Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնել՝ նրան քրեական պատասխանատվության ենթար¬կելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Վահագն Խաչատրյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշա¬¬¬նակել պատիժ՝ ազատազրկում 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ անձնական գույքի բռնագրավ¬մամբ, սակայն ոչ ավել, քան 261.115.652 (երկու հարյուր վաթսունմեկ միլիոն հարյուր տասնհինգ հազար վեց հարյուր հիսուներկու) ՀՀ դրամի չափով։
Վահագն Խաչատրյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել 2012թ. սեպտեմբերի 7-ից, նրա նկատ¬մամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել ան¬փո¬փոխ` մինչև սույն դա¬տավճիռն օրի¬նա¬¬կան ուժի մեջ մտնելը։
6. Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնել՝ նրան քրեական պատասխանատվության են¬թար¬կելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Բագրատ Մուրադյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցա¬գործութ¬յան կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
Հաշվակցելով անազատության մեջ նրան պա¬հելու 2 (երկու) տարի 3 (երեք) ամիս 1 (մեկ) օրը՝ Բագրատ Մուրադյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազա¬տազրկում 1 (մեկ) տարի 8 (ութ) ամիս 29 (քսանինը) օր ժամ¬կետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի նկատ¬մամբ ազատազրկման ձևով նշա¬նակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահ¬մանել փոր¬¬ձաշրջան 1 (մեկ) տարի ժամկետով, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կա¬լանքը վերաց¬նել, նրան դատական նիստերի դահլիճում անհապաղ ազատ արձակել։
7. Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնել՝ նրան քրեական պատասխանատվության են¬թար¬կելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Արմեն Խաչատրյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցա¬գործութ¬յան կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
Հաշվակցելով անազատության մեջ նրան պա¬հելու 2 (երկու) տարի 3 (երեք) ամիս 1 (մեկ) օրը՝ Արմեն Խաչատրյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազա¬տազրկում 1 (մեկ) տարի 8 (ութ) ամիս 29 (քսանինը) օր ժամ¬կետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի նկատ¬մամբ ազատազրկման ձևով նշա¬նակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահ¬մանել փոր¬¬ձաշրջան 1 (մեկ) տարի ժամկետով, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կա¬լանքը վերաց¬նել, նրան դատական նիստերի դահլիճում անհապաղ ազատ արձակել։
8. Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով նախատեսված հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬նե¬րի կատարման մեջ, նրան ազատել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով նախա¬տես¬ված քրեական պատասխանատվությունից՝ քրեական պատասխանատ¬վության ենթար¬կելու վաղե¬մութ¬յան ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Հովհաննես Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 4 (չորս) տարի 6 (վեց) ամիս ժամ¬կետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի նկատ¬¬¬¬մամբ ազատազրկման ձևով նշա¬նակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահ¬մանել փոր¬ձաշրջան 1 (մեկ) տարի ժամկետով։
Հովհաննես Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց ընտրված չհեռանալու վերա¬բերյալ ստորագրությունը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
9. Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով նախատեսված հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ների կատար¬ման մեջ, նրան ազատել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով նախատես¬ված քրեա¬կան պատասխանատվությունից՝ քրեական պատասխանատ¬վության ենթար¬կելու վաղե¬մութ¬յան ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Արթուր Սուքիասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 4 (չորս) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
Նշանակված այդ պատժին հաշվակցելով անազատության մեջ գտնվելու 1 (մեկ) ամիս 20 (քսան) օրը՝ Ար¬թուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանին թողնել կրելու 4 (չորս) տարի 4 (չորս) ամիս 10 (տաս) օր ժամ¬կե¬տով ազա¬տազրկու¬մը՝ առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանի նկատ¬¬¬¬մամբ ազատազրկման ձևով նշա¬նակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահ¬մանել փոր¬ձաշրջան 1 (մեկ) տարի ժամկետով։
Արթուր Սուքիասյանի նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց ընտրված չհեռանալու վերա¬բեր¬յալ ստորագրությունը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
10. Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդ¬¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագոր¬ծութ¬յուն¬ների կա¬տարման մեջ, նրան ազատել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով նախա¬տես¬¬¬¬ված քրեա¬կան պատասխանատվությունից՝ քրեական պատասխանատ¬վության ենթարկելու վաղե¬մութ¬յան ժամ¬¬¬կետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Սարգիս Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավ¬¬ման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի նկատ¬¬¬¬մամբ ազատազրկման ձևով նշա¬նակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահ¬մանել փոր¬ձաշրջան 1 (մեկ) տարի ժամկետով։
Սարգիս Սարգսյանի նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց ընտրված չհեռանալու վերա¬բեր¬յալ ստորագրությունը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
11. Սամվել Գրիգորի Էլբակյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագոր¬ծութ¬յունների կա¬տար¬ման մեջ, նրան ազատել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով նա¬խա¬տես¬ված քրեական պա¬տասխանատվությունից՝ քրեական պատասխանատ¬վության ենթար¬կելու վաղեմության ժամ¬կետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Սամվել Էլբակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կե¬¬տով նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 4 (չորս) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավ¬¬ման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի նկատ¬¬¬¬մամբ ազատազրկման ձևով նշա¬նակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահ¬մանել փոր¬ձաշրջան 1 (մեկ) տարի ժամկետով։
Սամվել Էլբակյանի նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց ընտրված չհեռանալու վերա¬բերյալ ստորագրությունը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
12. Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագոր¬ծութ¬յուն¬ների կա¬տարման մեջ, նրան ազատել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով նախա¬տես¬ված քրեական պատաս¬խա¬նատվությունից՝ քրեական պատասխանատ¬վության ենթար¬կելու վաղե¬մութ¬յան ժամ¬կետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Համլետ Մարտիրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետերով նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավ¬¬¬ման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի նկատ¬¬¬¬մամբ ազատազրկման ձևով նշա¬նակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահ¬մանել փոր¬ձաշրջան 1 (մեկ) տարի ժամկետով։
Համլետ Մարտիրոսյանի նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց ընտրված չհեռանալու վերա¬բերյալ ստորագրությունը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
13. Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-314-րդ հոդվածով նախատեսված հանցա¬գործութ¬յունների կա¬¬տար¬ման մեջ, նրան ազատել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով նախա¬տեսված քրեա¬կան պատաս¬խա¬նատվությունից՝ քրեական պատասխանատ¬վության ենթար¬կելու վա¬ղեմութ¬յան ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Հրանուշ Դանիելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավ¬¬ման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանի նկատ¬¬¬¬մամբ ազատազրկման ձևով նշա¬նակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահ¬մանել փոր¬ձաշրջան 1 (մեկ) տարի ժամկետով։
Հրանուշ Դանիելյանի նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց ընտրված չհեռանալու վերա¬բերյալ ստորագրությունը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Դատախազության ներկայացրած 267.583.336 ՀՀ դրամի քաղաքացիական հայցը բավա¬րարել մասնակիորեն` 172.196.157 (հարյուր յոթանասուներկու միլիոն հարյուր իննսունվեց հազար հարյուր հիսունյոթ) ՀՀ դրամի չափով, հօգուտ ՀՀ պե¬տա¬կան բյուջեի համա¬պար¬¬տությամբ բռնա¬գանձել քա¬ղաքա¬ցիական պատաս¬խա¬նողներ՝
- Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խա¬չատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրի¬գորյանից և Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից` 39.542.218 (երե¬սունինը միլիոն հինգ հարյուր քառասուներկու հազար երկու հարյուր տասնութ) ՀՀ դրամ՝ գու¬մար,
- Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խա¬¬չատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրի¬գորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, ինչպես նաև Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանից՝ 85.767.431 (ութսունհինգ միլիոն յոթ հարյուր վաթսունյոթ հա¬զար չորս հարյուր երեսունմեկ ) ՀՀ դրամ գումար,
- Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խա¬չատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրի¬գորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, ինչպես նաև Հով¬հաննես Պողոսի Հովհաննիս¬յանից՝ 39.671.495 (երեսունինը միլիոն վեց հարյուր յոթանասունմեկ հազար չորս հարյուր իննսունհինգ) ՀՀ դրամ գումար,
- Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրի¬գորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, ինչպես նաև Սամ¬վել Գրիգորի Էլբակյանից, Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանից և Հրանուշ Հմայակի Դանիել¬յանից՝ 15.327.226 (տասնհինգ միլիոն երեք հարյուր քսանյոթ հազար երկու հարյուր քսանվեց) ՀՀ դրամ գումար,
- Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խա¬չատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրի¬գորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, ինչպես նաև Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանից 21.034.330 (քսանմեկ միլիոն երեսունչորս հազար երեք հարյուր երե¬սուն) ՀՀ դրամ գումար`
բռնագանձումը տարածելով նրանց անձնական գույքերի վրա։
Վազգեն Խաչիկյանից, Աշոտ Աբրահամյանից, Վահագն Խաչատրյանից, Հովհաննես Գրի¬¬գորյանից, Վիգեն Գևորգյանից և Բագրատ Մուրադյանից համապարտությամբ 10.719.870 ՀՀ դրամ գումար հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնա¬գանձելու վերաբերյալ մասով ներկայացված քաղա¬քացիական հայցի հարցը համարել լուծված` քաղաքացիական պատասխանող Բագրատ Ռուբենի Մու¬րադյանի կողմից 10.800.000 ՀՀ դրամ վնասն ամբող¬ջությամբ փոխհա¬տու¬ցելու պատճառա¬բա¬նութ¬յամբ։
Վազգեն Խաչիկյանից, Աշոտ Աբրահամյանից, Վահագն Խաչատրյանից, Հովհաննես Գրի¬¬գոր¬յանից, Վիգեն Գևորգյանից և Արմեն Խաչատրյանին համապարտությամբ 3.623.587 ՀՀ դրամ գումար հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձելու վերաբերյալ մաոսվ ներկայացված քաղաքա¬ցիա¬կան հայցի հարցը համարել լուծված` քաղաքացիական պատասխանող Արմեն Կառլենի Խա¬չատրյանի կողմից 3.700.000 ՀՀ դրամ վնասն ամբող¬ջությամբ փոխ¬հատուցելու պատ¬ճառաբա¬նութ¬յամբ։
Քա¬ղաքացիական պատասխանող Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից հօգուտ պետության 29.000.000 ՀՀ դրամ գումար բռնա¬գանձնելու վերաբերյալ մասով ներկայացրած քա¬ղա¬քա¬ցիա¬կան հայցը մերժել` ոչ պատ¬շաճ անձի կող¬մից հարուցվելու հիմքով։
Իրեղեն ապացույց հանդիսացող, Դատարանում պահվող՝ Աշոտ Աբրահամյանի երկու նո¬թա¬տետրերը, Վահագն Խաչատրյանի «Դելլ» տեսակի համակարգիչը և «Դուդուկ» ֆայլով էլեկտրո¬նային կրիչը, Վազ¬գեն Խաչիկյանի կազմած պարտավորագիրը, ինչ¬պես նաև որպես իրեղեն ապա¬ցույց ճա¬նաչված և գործին կցված «Տոշիբա» տեսակի համա¬կար¬գիչը պահել քրեական գործի հետ՝ սույն դա¬տավճիռն օրի¬նա¬կան ուժի մեջ մտնե¬լուց հե¬տո։
Որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերը պահել քրեական գործում՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի անձնական գույքերի՝ գրավի առարկա հանդի¬սացող՝ Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցի 37-րդ շենքի 9-րդ բնա¬կարանի իրացումից գոյացած, «Ամերիա¬բանկ» ՓԲ ընկերության գույքային պահանջից ազատ դրամական միջոցների, Լոռու մարզի Ախթալա քաղաքի Սպանդարյան փո¬ղոցի 23-րդ շենքի 2-րդ մասնաշենքի 9-րդ բնակարանի, անձ¬նական խուզարկութ¬յամբ հայտ¬նաբերված «Սամսունգ դուոս» տեսակի բջջային հեռախոսի,
Աշոտ Ռազմիկի Աբրա¬համյանի անձնական գույքերի՝ Երևանի Երկաթգծի փողոցի 29-րդ շենքի 17-րդ բնակարանի, Երևանի Աճեմյան փողոցի 12/5 հասցեում գտնվող ան¬շարժ գույքի, Արա¬րատի մարզի Նոյակերտ համայն¬քում գտնվող 0039-0011 ծածկագրով տնամերձ հողամասի, 0109-0003 ծածկագրով գյու¬ղատնտե¬սական նշանակության հողամասի և անձնական խուզար¬կութ¬յամբ հայտնաբերված «Նոկիա» տեսակի բջջային հեռախոսի,
Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի անձնական գույքերի՝ «Մերսեդես Բենց» մակնիշի 64 ՍՕ 108 և «Մերսեդես-Բենց E-350» մակնիշի 11 PO 001 համարա¬նիշի ավտոմեքենաների,
Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի անձնական գույքերի՝ Երևանի Կ.Ուլնե¬ցու փողոցի 66-րդ շենքի 57-րդ բնակարանի, Երևանի Ավետիսյան 4-րդ փողոցի 8-րդ շենքի 30-րդ բնակարանի, անձ¬նական խուզար¬կութ¬յամբ հայտնաբերված «Դիջիտալ մոբայլ» տե¬սակի բջջային հեռախոսի, 20 ԱՄՆ դոլարի, 3.700 ՀՀ դրամ գումարի, նրա բնակա¬րանում հայտ¬նաբեր¬ված «Դելլ» և «Տոշիբա» տե¬սակի դյուրակիր հա¬մա¬կարգիչների,
Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի անձնական գույքի՝ Երևա¬նի Դավիթաշեն 2-րդ թա¬ղա¬մասի 34-րդ շենքի 15-րդ բնակարանի
նկատմամբ կիրառ¬ված արգե¬լանքները պահպանել, դրանք կամ դրանցից գոյացած դրա¬մական միջոցները ուղղել պետութ¬յանը պատ¬ճառ¬ված գույքային վնասի փոխ¬հա¬¬տուց¬մանը, Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի, Աշոտ Ռազմիկի Աբրա¬համյանի և Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգոր¬յանի անձնական գույքերը՝ նաև նրանցից յուրաքանչյու¬րի նկատ¬մամբ նշա¬նակված գույքի բռնագրավ¬ման ա¬պա¬հովմանը, իսկ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկանի, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամ¬յանի և Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի անձնական գույքերը՝ նաև դատական ծախսերի հատուցմանը։
Սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի անվամբ հաշվառված՝ Երևան քաղաքի Մա¬նանդյան 16-րդ շենքի 16-րդ բնակարանի, նույն շենքի բակում գտնվող ավ¬տոտնակի, նրա անձ¬նա¬կան խու¬զարկությամբ հայտնաբերված «Նոկիա» տե¬սակի բջջային հեռա¬խոսի, «525» և «523» հարգի դաջվածքներով սպիտակ մե¬տա¬ղից մա¬տա¬նու և 17.400 ՀՀ դրամ գումարի, ինչպես նաև Արմեն Կառլենի Խա¬չատրյանի խուզար¬¬կությամբ հայտնա¬բերված «Բի¬լայն» տեսակի բջջա¬յին հեռախոսի, արծա¬թագույն մե¬տաղից վզնոցի, դեղին մետաղից խաչի, 40 ԱՄՆ դոլար և 3.700 ՀՀ դրամ գումարների վրա դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում կիրառ¬ված արգե¬լանքները վերացնել` դրանց հիմքերը վերանալու պատճառաբանությամբ։
Սույն գործով քաղաքացիական պատասխանողների կողմից անձամբ կամ միջնոր¬դա¬վոր¬ված բանկային տարբեր հաշվեհամարներին, իբրև պետությանը պատճառված վնասի հա¬տու¬ցում, մուտքագրված գումարները, մասնավորապես`
Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի, Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի և Վահագն Հենրիկի Խա¬չատրյանի կողմից 2012թ. սեպտեմբերի 7-ի թիվ 106 հանձնարարագրով ՀՀ դատա¬խազության դե¬պո¬զիտ 900008037195 հաշվին միասնաբար վճարված 7.500.000 ՀՀ դրամ գումարը,
Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանի կողմից 2011թ. մարտի 28-ի թիվ 000081 անդորրագրով 900001097261 հաշվեհամարին վճարված 804.000 ՀՀ դրամ, 2011թ. ապրիլի 1-ի թիվ 83 և 87, 2011թ. ապ¬րիլի 8-ի թիվ 35, 39, 41 և 42, 2011թ. ապրիլի 16-ի թիվ 183 մուտքի օրդերներով թիվ 900005280640 համարին վճարված 3.345.995 ՀՀ դրամ, 2011թ. դեկտեմբերի 30-ի թիվ 37 մուտքի օրդե¬րով ՀՀ դատախազության դեպոզիտ 900008037195 համարին վճարված 13.009.100 ՀՀ դրամ գումարները,
Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի կողմից 2012թ. ապրիլի 5-ի թիվ 099526, 2012թ. ապրիլի 10-ի թիվ 220279 և 2012թ. ապրիլի 13-ի թիվ 006987 անդորրագրերով ՀՀ դատախազության դեպոզիտ 900008037195 համարին վճարված ընդհանուր 3.000.000 ՀՀ դրամ գումարը,
Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի կողմից ՀՀ ֆինանսների նախարարության աշխա¬տա¬կազ¬մի ֆինանսական վերահսկողության տեսչության իրականացրած (2011թ. ապրիլի 11-ին կազ¬մած ստուգման թիվ 14-Ա միջանկյալ ակտի) ստուգման ընթացքում վերականգնված 2.308.000 ՀՀ դրամ գումարը,
Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի կողմից 2014թ. նոյեմբերի 25-ի թիվ 1 վճարման հանձ¬նա¬րա¬րագրով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դեպոզիտ 900013298014 հաշվեհամարին վճարված 3.000.000 ՀՀ դրամ գումարը, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամ¬յա¬նի կողմից 2014թ. դեկտեմբերի 1-ի թիվ 141201008424001 կտրոնով նույն հաշ¬վեհա¬մարին վճար¬ված 2.000.000 ՀՀ դրամ գումարը փոխանցել ՀՀ պետական բյուջե, իսկ
Վիգեն Լևոնի Գևորգյանի կողմից 2014թ. նոյեմբերի 26-ի թիվ 141126013095040 անդոր¬րագրով վճարված 2.000.000 ՀՀ դրամ, Սամվել Գրի¬գորի Էլբակյանի կողմից 2014թ. նոյեմբերի 27-ին թիվ 60 անդորրագրով վճարված 2.600.000 ՀՀ դրամ, Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի կողմից 2014թ. նոյեմբերի 25-ին թիվ 141125021232001 կտրոնով վճարված 1.300.000 ՀՀ դրամ, Հովհաննես Պո¬¬ղոսի Հովհաննիսյանի կողմից 2014թ. նոյեմ¬բերի 24-ին թիվ 141124049913001 կտրո¬նով վճարված 7.000.000 ՀՀ դրամ, Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի կողմից 2014թ. դեկտեմբերի 2-ին թիվ 168 անդորրագրով վճարված 2.562.000 ՀՀ դրամ, Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի կողմից 2014թ. դեկտեմբերի 4-ի թիվ 51 անդորրագրով վճարված 8.300.000 ՀՀ դրամ, Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի կողմից 2014թ. դեկտեմբերի 4-ի թիվ 48 անդորրագրով վճարված 1.200.000 ՀՀ դրամ գումարների տնօրինման հարցն համարել լուծված` այն անմի¬ջա¬կանորեն Կենտրոնական գանձապետարանի 900005028155 համարին փոխանցվելու փաստով։
Որպես դատական ծախս` Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամ¬յա¬նից, Հով¬հաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, Վահագն Հենրիկի Խա¬չատրյա¬նից, Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանից, Սամվել Գրիգորի Էլբակյանից, Սարգիս Մա¬մի¬կոնի Սարգսյա¬¬նից և Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանից հօգուտ ՀՀ պե¬տական բյուջեի համապար¬տութ¬յամբ բռնագանձել 1.000.020 (մեկ միլիոն քսան հա¬զար) ՀՀ դրամ գումար։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեա¬կան դատարան հրապարակման օր¬վա¬նից մե¬կամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը (այսուհետ` Դատարան)`
նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,
քարտուղարությամբ` Ժենյա Ավետիսյանի և
Աննա Փանոսյանի,
մասնակցությամբ`
մեղադրողներ` Կարեն Հովհաննիսյանի,
Գագիկ Հարությունյանի և
Հովհաննես Ենոքյանի,
պաշտպաններ` Ժորա Վարոսյանի (ամբ. Վ.Խաչիկյան),
Լիպարիտ Սիմոնյանի (ամբ. Ա.Աբրահամյան),
Արա Զաքարյանի (ամբ. Հ.Գրիգորյան),
Հրանտ Անանյանի (ամբ. Վ.Գևորգյան),
Անդրանիկ Աբաջյանի (ամբ. Վ. Խաչատրյան),
Արշակ Թովմասյանի (ամբ. Ս. Սարգսյան),
Վաղինակ Աթոյանի (ամբ. Ա.Սուքիասյան),
Հովիկ Արսենյանի (ամբ. Հր.Մարտիրոսյան և
Հր.Դանիելյան),
Աննա Ջուվանովայի (ամբ. Բ.Մուրադյան և
Ա.Խաչատրյան),
Գեղամ Հակոբյանի և
Աղավնի Մադոյանի (ամբ. Ս.Էլբակյան),
Երվանդ Վարոսյանի և
Լուսինե Սահակյանի (ամբ. Հ.Հովհաննիսյան),
նույն Դատարանում` 2014թ. դեկտեմբերի 8-ին կայացած դռնբաց դատական նիստում, քննեց և ավարտեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`
1. Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի` (ծնված 1972թ. մարտի 19-ին, Լոռու մարզի Ախթալա քաղաքում, ազ¬գությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած է, խնամքին են 10 և 14 տարեկան երեխաները (ըստ հայտարարության), 2005թ. հունվարի 14-ից մինչև 2010թ. դեկտեմբերի 17-ն աշխա¬տել է ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սո¬ցիա¬լական ապահովության պետական ծառայությունում՝ որպես Ծառայության պետ, նախկինում չդատապարտված, հաշվառ¬ված է Լոռու մար¬զի Ախթալա քաղաքի Սպանդարյան փողոցի 9-րդ տանը, փաստացի բնակվել է Երևան քաղա¬քի Բակունցի 1-ին շենքի 21-րդ բնակարանում, սույն գործով կալանքի տակ է 2012թ. սեպտեմբերի 28-ից),
2. Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանի` (ծնված 1958թ. մայիսի 1-ին, Արարատի մարզի Արա¬րատ քաղաքում, ազ¬գությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ֆիզի¬կա¬պես` վա¬տա¬¬ռողջ, ամուսնացած, մասնակցել է ՀՀ և ԼՂՀ սահմանների պաշտ¬¬¬¬պանական մարտական գոր¬ծո¬ղութ¬յուններին, 1999 թվականից աշխատել է ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նա¬¬¬¬խա¬¬¬րարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության աշխատակազմի կենսա¬թո¬շա¬կային ա¬պա¬¬¬¬¬հո¬վության և առանձին ծրագրերի վարչությունում՝ որպես վարչության պետ, նախ¬¬¬¬¬կի¬նում չդա¬տա¬¬պարտ¬ված, հաշվառված է Արարատի մարզի Նոյակերտ գյուղում, փաստացի բնակ¬վել է Երևան քա¬ղաքի Երկաթգծի փողոցի 29-րդ շենքի 17-րդ բնակարանում, սույն գործով կա¬լանքի տակ է 2012թ. սեպ¬տեմ¬բերի 28-ից),
3. Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի` (ծնված 1968թ. ապրիլի 26-ին, Երևանում, ազ¬գությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, բարձրագույն կրթությամբ, ֆիզիկապես վատառողջ, 2005թ. մայիսի 27-ից մինչև 2011թ. հունվարի 18-ն աշխատել է ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության աշխա¬տա¬կազ¬մի վճարումների ծա¬ռա¬յությունում՝ որպես ծառայության պետ, նախկինում չդատա¬պարտ¬ված, հաշվառված և փաս¬տացի բնակվել է Երևանի Վարդանանց փողոցի 22-րդ շենքի 45-րդ բնակա¬րա¬նում, սույն գործով կալանքի տակ է 2012թ. սեպտեմբերի 28-ից),
4. Վիգեն Լևոնի Գևորգյանի` (ծնված 1974թ. օգոստոսի 4-ին, Երևանում, ազ¬գությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին՝ 2011թ. ապրիլի 28-ին ծնված դուստրը, 2001թ. օգոստոոսի 1-ից մինչև 2011թ. հունվարի 11-ն աշխատել է ՀՀ աշխատանքի և սո¬ցիա¬լական հար¬ցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության աշխատակազմի վճարումների ծա¬ռայությունում՝ որպես Երևան քաղաքի վճարային խմբի տեսուչ-վճարող, նախ¬կինում չդատա¬պարտ¬¬ված, հաշվառված է Երևանի Աբովյան փողոցի 25-րդ շենքի 17-րդ բնակա¬րա¬նում, փաս¬տա¬ցի բնակվել է նույն քաղաքի Շիրազի 50-րդ շենքի 44-րդ բնակարանում, սույն գործով կալանքի տակ է 2012թ. սեպտեմբերի 28-ից),
5. Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի` (ծնված 1974թ. հոկտեմբերի 8-ին, Երևանում, ազ¬գութ¬յամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած է, խնամքին են 2000թ. հուլիսի 18-ին և 2004թ. սեպտեմբերի 18-ին ծնված երկու որդիները, ֆիզիկապես վատառողջ, 2001 թվա¬կա¬նից աշ¬խատել է ՀՀ սոցիալական ա¬պա¬հովության պետական ծառայության աշխատակազմի տե¬ղե¬կատ¬վա¬կան համակարգերի և վեր¬լու¬ծական վարչության կազմում գործած սոցիա¬լական ապա¬հո¬վագրության ծրագրերի տվյալ¬ների մշակման բաժ¬նում՝ որպես բաժնի պետ, նախ¬կի¬նում չդատա¬պարտված, հաշվառված և փաս¬տացի բնակվել է Երևանի Կ.Ուլնեցու 66-րդ շենքի 57-րդ բնա¬կարանում, սույն գործով կալանքի տակ է 2012թ. սեպտեմբերի 7-ից),
6. Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի` (ծնված 1979թ. նոյեմբերի 26-ին, Երևանում, ազ¬գութ¬յամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին են 2006թ. սեպ¬տեմ¬բերի 29-ին և 2009թ. նոյեմբերի 13-ին ծնված երկու որդիները, նախկինում չդատա¬պարտ¬ված, հաշ¬վառված և փաստացի բնակվել է Երևանի Մա¬նանդ¬յան 16-րդ շենքի 16-րդ բնակարանում, սույն գոր¬ծով կալանքի տակ է 2012թ. սեպտեմբերի 7-ից),
7. Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի` (ծնված 1965թ. դեկտեմբերի 15-ին, Երևանում, ազ¬գությամբ հայ, ՌԴ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ֆիզիկապես վատառողջ, ամուսնացած է, 3-րդ խմբի հաշմանդամ, չի աշխատել, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված և փաստացի բնակվել է Երևանի Դ.Անհաղթի 23/1-րդ շենքի 27-րդ բնակարանում, սույն գործով կալանքի տակ է 2012թ. սեպտեմբերի 7-ից),
8. Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի` (ծնված 1968թ. նոյեմբերի 26-ին, Երևանում, ազ¬գությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ֆիզիկապես՝ վատառողջ, ամուսնացած, «Անկա¬խութ¬¬¬¬յան բանակ» կամավորական աշխարհազորի շարքերում մասնակցել է Հայաստանի սահմանների պաշտ¬պա¬նության մարտական գործողություններին մասնակցելը, նախկինում չդա¬տապարտված, 2006թ. օգոստոսի 14-ից մինչ օրս աշխատում է ՀՀ աշխատանքի և սոցիա¬լա¬կան հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության աշխատա¬կազմի Երևան քաղաքի Արաբկիրի տարածքային բաժնում՝ որպես բաժնի պետ, հաշ¬վառված և փաստացի բնակվում է Երևանի Դ.Մալյան 3-րդ շենքի 2-րդ բնակարանում, սույն գոր¬ծով որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն),
9. Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի` (ծնված 1955թ. ապրիլի 1-ին, Արարատի մարզի Դի¬միտրով գյուղում, ազ¬գությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, մաս¬նակցել է ՀՀ և ԼՂՀ սահման¬ների պաշտպանական մարտական գործողություններին, նախ¬¬կինում չդատապարտված, 2006թ. օգոստոսի 14-ից աշխատել է ՀՀ աշխատանքի և սոցիա¬լա¬կան հարցերի նա¬¬խարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության աշխա¬տակազմի Երևան քա¬ղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնում՝ որպես բաժնի պետի տեղակալ, հաշ¬¬¬վառ¬ված և փաստացի բնակվում է Արարատի մարզի Դիմիտրով գյուղի Բարե¬կա¬մութ¬յուն փո¬ղոցի 20-րդ տանը, սույն գործով որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստո¬րագրութ¬յուն),
10. Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանի` (ծնված 1966թ. հուլիսի 22-ին, Գյումրի քաղաքում, ազ¬գությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդա¬տա¬պարտված, 2008թ. օգոստոսի 19-ից աշխատել է ՀՀ աշխատանքի և սոցիա¬լա¬կան հարցերի նախա¬րա¬րության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության աշխա¬տակազմի Երևան քա¬ղաքի Քանաքեռ-Զեյթունի, այնուհետև Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժին¬ներում՝ որպես բաժ¬¬նի պետի տեղակալ, հաշվառված Գյում¬րի քաղաքի Վ.Սարգսյան փո¬ղո¬ցի 1-ին շենքի 46-րդ բնա¬¬կարանում, փաստացի բնակվում է Երևանի Մուրացան փողոցի 192-րդ շենքի 36-րդ բնա¬կա¬րա¬նում, սույն գործով որպես խափանման մի¬ջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրութ¬յուն),
11. Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի` (ծնված 1951թ. նոյեմբերի 7-ին, Երևանում, ազ¬գությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդատապարտված, 2005թ. հունվարի 12-ից մինչ օրս աշխատում է ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախա¬րա¬րության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության աշխատակազմի Երևան քա¬ղաքի Շենգավիթի տարած¬քա¬յին բաժնում՝ որպես բաաժնի պետ, հաշվառված և փաստացի բնակ¬վում է Երևանի Բրյուսովի 21-րդ շենքի 11-րդ բնակարանում, սույն գործով որպես խա¬փան¬ման մի¬ջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստո¬րագրություն),
12. Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի` (ծնված 1955թ. օգոստոսի 6-ին, Կապան քաղաքում, ազ¬գությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ֆիզիկապես վատ¬առողջ, 3-րդ խմբի հաշմանդամ, ամուս¬նացած, խնամքին է կենսաթոշակառու կինը, նախկինում չդատապարտված, 2003 թվականից աշխատել է ՀՀ աշ¬խատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիա¬լական ապահովության պե¬տա¬կան ծառայության աշխատակազմի Երևան քաղաքի Շենգավիթի տա¬րածքային բաժնում՝ որպես բաժնի պետի տե¬ղա¬կալ, հաշ¬վառ¬¬ված և բնակվում է Երևանի Դա¬վիթաշեն 2-րդ թաղամասի 34-րդ շենքի 15-րդ բնա¬կա¬րա¬նում, սույն գործով որպես խափանման մի¬ջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրութ¬յուն),
13. Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանի` (ծնված 1947թ. մայիսի 14-ին, Երևանում, ազ¬գությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ֆիզիկապես` վատառողջ, 3-րդ խմբի հաշմանդամ, ամուսնացած, խնամքին է 2-րդ խմբի հաշմանդամ ամուսինը, նախկինում չդատապարտված, 1991 թվականից աշխատել է ՀՀ աշխատանքի և սո¬ցիա¬լական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության աշխատակազմի Երևան քաղաքի Շենգավիթի տա¬րած¬քային բաժնում՝ որպես օպերատոր, բազմամյա բարեխիղճ աշ¬խա¬տանքի հա¬մար պարգևատրվել է «Աշխատ¬անքի վետերան» մեդալով, հաշվառում չունի, փաս¬տացի բնակվում է Երևանի Ֆրունզեի 4/2-րդ շենքի 29-րդ բնակարանում, սույն գոր¬ծով որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն)։
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2011թ. մայիսի 16-ին ՀՀ գլխավոր դատախազության պետական շահերի պաշտպա¬նութ¬յան վարչությունում ՀՀ ֆինանսների նախարարությունից ստացված նյութերի քննարկման արդ¬յունքներով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի, 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասի և 314-րդ հոդվածի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 61203311 քրեական գոր¬ծը՝ ՀՀ աշխա¬տանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետա¬կան ծա¬ռայության պաշտոնատար անձանց կողմից իրենց լիազորությունները չարաշա¬հելու, առանձ¬նա¬պես խոշոր չափի գումար յուրացնելու արդյունքում պետությանը ծանր հետևանք¬ներ առաջաց¬նող էական վնաս պատճառելու և պաշտոնեական կեղծիք կատարելու վերաբերյալ։
2011թ. մայիսի 20-ին վերոնշյալ քրեական գործը նախաքննություն իրականացնելու նպա¬տակով ընդունվել է ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության հատկապես կարևոր գործերի քննության վարչության վարույթ։
Նախաքննության ընթացքում վերոնշյալ քրեական գործին են միացվել`
- 2011թ. հուլիսի 14-ին` ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սո¬ցիա¬¬լական ապահովության ՀՀ մարզային թվով 41 ստորաբաժանումների պատասխանատու պաշ¬տո¬¬նատար անձանց կողմից պաշտոնաեական դիրքի չարաշահմամբ առանձնապես խոշոր չափի` 60.600.100 ՀՀ դրամ գումար հափշտակելու և պետությանը վնաս պատճառելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի, 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասի և 314-րդ հոդվածի հատկանիշներով ՀՀ գլխավոր դատախազությունում 2011թ. հուլիսի 9-ին հարուցված թիվ 61204611 քրեական գործը։
- 2011թ. հուլիսի 19-ին` Ալլա Շախնազարովայի հաղորդման կապակցությամբ Անահիտ Մու¬շեղյանի կողմից խոշոր չափերի և Հովհաննես Ղազարյանի կողմից զգալի չափերի յուրա¬ցում¬ներ կատարելու դեպքի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ հատկապես կարևոր գործերի քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 179-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով 2011թ. հուլիսի 19-ին հարուցված թիվ 69104811 քրեական գործը։
- 2011թ. հուլիսի 19-ին` Արմեն Ավետիսյանի կողմից յուրացման եղանակով Աշխեն Օհան¬յանի զգալի չափի 359.050 ՀՀ դրամ գումար հափշակելու դեպքի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ հատկապես կարևոր գործերի քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով 2011թ. մայիսի 2-ին հարուցված թիվ 61203311 քրեական գործը։
2011թ. նոյեմբերի 8-ին ձերբակալվել է Արթուր Սուքիասյանը։
2011թ. նոյեմբերի 11-ին Արթուր Սուքիասյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատ¬մամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալա¬նա¬վորումը։
2011թ. դեկտեմբերի 28-ին որոշում է կայացվել Արթուր Սուքիասյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը վերացնելու և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրություն ընտրելու մասին։
2011թ. դեկտեմբերի 28-ին մեղադրանքներ են առաջադրվել Վահագն Խաչատրյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Բագրատ Մուրադյանին և Արմեն Խաչատրյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
2012թ. սեպտեմբերի 7-ին դատարանի համապատասխան որոշումներով մեղադրյալ¬ներ Արմեն Խաչատրյանի, Վահագն Խաչատրյանի և Բագրատ Մուրադյանի նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց է ընտրվել կալանավորում։
2012թ. սեպտեմբերի 28-ին ձերբակալվել է Վազգեն Խաչիկյանը։
2012թ. սեպտեմբերի 28-ին Վազգեն Խաչիկյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով, նրա նկատմամբ Դատարանի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորում։
2012թ. սեպտեմբերի 28-ին Արամ Մարտիրոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում և դատարանի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորում։
2012թ. սեպտեմբերի 28-ին ձերբակալվել են նաև Աշոտ Աբրահամյանը, Հով¬¬հան¬¬նես Գրի¬¬¬գոր¬¬¬յանը և Վիգեն Գևորգյանը։
2012թ. սեպտեմբերի 28-ին Աշոտ Աբրահամյանին և Հովհաննես Գրիգորյանին մեղադ¬րանքներ են առա¬ջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կե¬տերով և 314-րդ հոդ¬վածով, նրանց նկատմամբ Դատարանի որոշմամբ որպես խափանման մի¬ջոց է ընտրվել կալանավորում։
2012թ. սեպտեմբերի 29-ին Վիգեն Գևորգյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և նրա նկատմամբ Դատարանի որոշ¬մամբ որպես խափան¬ման միջոց է ընտրվել կալանավորում։
2012թ. դեկտեմբերի 6-ին Հովհաննես Հովհաննիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով և նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։
2012թ. դեկտեմբերի 7-ին Սամվել Էլբակյանին և Սարգիս Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդ¬վածով և նույն օրը նրանց նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։
2012թ. դեկտեմբերի 24-ին որոշումներ են կայացվել առա¬ջադրված մե¬ղադ¬րանքները փո¬փո¬խելու, լրացնելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին, մաս¬նավո¬րապես՝
Վազգեն Խաչիկյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդ¬վա¬ծի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով,
- Վիգեն Գևորգյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կե¬տերով,
- Վահագն Խաչատրյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով,
- Արմեն Խաչատրյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով,
- Բագրատ Մուրադյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով,
- Սամվել Էլբակյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, իսկ
- Արթուր Սուքիասյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով։
2012թ. դեկտեմբերի 24-ին Հրանուշ Դանիելյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։
2012թ. դեկտեմբերի 24-ին Համլետ Մարտիրոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։
2012թ. դեկտեմբերի 25-ին Հովհաննես Հովհաննիսյանին, Հով¬հան¬նես Գրիգորյանին և Աշոտ Աբրահամյանին առաջադրված մեղադրանքները փոփոխվել և նրանց նոր մեղադրանքներ են առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվա¬ծով։
2012թ. դեկտեմբերի 26-ին որոշում է կայացվել թիվ 61203311 («մայր») քրեական գործից ամբաս¬տանյալներ Վազգեն Խաչիկյանի և ևս 12 անձանց վերաբերյալ թիվ 69111912 համա¬րով մաս ան¬ջատելու մասին՝ մեղադրական եզրակացությամբ դատարան ուղարկելու նպատակով։
2013թ. փետրվարի 8-ին թիվ 69111912 քրեական գործը Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի նկատ¬¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդ¬վա¬ծի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Հով¬հաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի նկատ¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի նկատ¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվա¬ծով, Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով, Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կե¬տերով և 38-314-րդ հոդվածով, Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով հաս¬տատ¬ված մե¬¬ղադրա¬կան եզրա¬կացությամբ մուտք է եղել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վար¬չական շրջան¬¬¬ների ընդ¬հանուր իրավասության դա¬տարան, 2013թ. փետրվա¬րի 11-ին ընդունվել դա¬տավոր Մ.Պա¬պո¬յանի վարույթ։
2013թ. փետրվարի 25-ին դատավոր Մ.Պապոյանը որոշում է կայացրել քրեական գործը դատական քննության նշանակելու մասին։
2013թ. ապրիլի 29-ին մինչդատական վարույթում նախաքննությունը շարունակվող թիվ 61203311(«մայր») քրեական գործից թիվ 69104912 համարով անջատվել է սույն գործով ամբաս¬տանյալ Վազգեն Խաչիկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առա¬ջադրված մեղադրանքի հետ առնչվող անձանց` մեկ այլ գործով ամբաստանյալներ Էդուարդ Վարժապետյանի, Արթուր Աբրա¬համյանի, Կիմա Փիլոյանի և Ռուբեն Մնացականյանի վերա¬բեր¬յալ մաս, որը մեղադրական եզրա¬կացությամբ (2013թ. հունիսի 12-ին) ուղարկվել է Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության դա¬տարան։
2013թ. նոյեմբերի 28-ին դատավոր Մ.Պապոյանին մեկ այլ դատարան տեղափոխելու կա¬պակ¬ցությամբ սույն քրեական գործը վերամակագրվել է վարչական նույն շրջանների դատարանի դա¬տավոր Մ.Մակյանին, 2013թ. նոյեմբերի 29-ին ընդունվել վերջինիս վարույթ։
2013թ. դեկտեմբերի 16-ին դատավոր Մ.Մակյանը որոշում է կայացրել քրեական գործը դատական քննության նշանակելու մասին։
2014թ. փետրվարի 27-ին դատավոր Մ.Մակյանը մեղադրողի միջնորդությունը բավա¬րարել և ինքնաբացարկ է հայտնել։
2014թ. մարտի 5-ին քրեական գործը վերամակագրվել է վարչական նույն շրջանների դա¬տավոր Ա.Վարդանյանիս, նույն թվականի մարտի 6-ին ընդունվել վարույթ, նշանակվել դատական քննության և վերսկսվել։
2014թ. օգոստոսի 21-ին կայացած դատական նիստին մեղադրողը, ղեկավար¬վե¬լով ՀՀ քրեա¬¬¬կան դատավարության օրենսգրքի 309.1 հոդվածի 3-րդ մասով, որոշում է կայացրել ամ¬բաս¬տանյալներ Վազգեն Խաչիկյանին, Աշոտ Աբրահամյանին, Հովհաննես Գրիգորյանին և Վա¬հագն Խաչատրյանին առաջադրված մեղադրանքները փոփոխելու և վերջիններիս նույն հոդ¬ված¬ներով նոր մեղադրանքներ առաջադրելու մասին` պայմանավորված նրանց վերագրված յու¬րաց¬ման ընդ¬հա¬նուր գումարի չափի հստակեցման անհրաժեշտությամբ (մեղադրանքի և մեղադրա¬կան եզրա¬կա¬ցության մեջ թյուրիմացաբար նշվել էր 260.956.681 ՀՀ դրամ, որը փոփոխվել և նրանց առանձին որոշումների կայացմամբ վերագրվել է կազմակերպված խմբի կազմում 267.266.819 ՀՀ դրամ գու¬մարի յուրացում)։
2014թ. սեպտեմբերի 24-ին կայացած հերթական դատական նիստին մեղադրողը, ղեկա¬վար¬¬վե¬լով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1 հոդվածի 3-րդ մասով, որոշում է կա¬յաց¬րել ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և վերջինիս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-314-րդ հոդվածով (պաշտոնեական կեղծիքը կազմակերպելու համար) նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին։ Նույն օրը փոփոխ¬վել են նաև ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամ¬յանին և Հովհաննես Գրիգորյանին առա¬ջադրված մեղադրանքները և նրանց նոր մեղադրանք է առա¬ջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 38-314-րդ հոդվածով (պաշտոնեական կեղծիք կատարելու օժանդակելու համար), իսկ ամբաստանյալ Սամ¬վել Էլբակյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 38-314-րդ հոդվածով (պաշտոնեական կեղծիքը կազմակերպելու համար)։
2. Ապացույցների հետազոտում (մինչդատական վարույթ).
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունք¬ներով մեղադրողն ամբաստանյալներ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանին (վերջնական) մեղադրանք է առա¬ջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-314-րդ հոդվածով, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով (վերջնական), Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով (վերջնական), Վիգեն Լևոնի Գևորգյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Վահագն Հենրիկի Խա¬չատրյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով (վերջնական), Սամվել Գրիգորի Էլբակյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով (վերջնական), Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով, Բագրատ Ռուբենի Մու¬րադ¬յանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով, Արմեն Կառլենի Խաչատրյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով հետևյալ արարքների կատարման համար.
Այսպես, ըստ մեղադրող կողմի՝ գործով ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանը, «2005թ. հունվարի 14-ից մինչև 2010թ. դեկտեմբերի 17-ն աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հար¬¬¬ցերի նախարարության սոցիալական ապահո¬վության պետական ծառայության (այսուհետ նաև` Ծառայություն) պետի պաշտոնում, հանդիսա¬նա¬¬լով մշտապես կազմակերպչական-տնօրին¬չա¬կան և վարչատնտեսական գործառույթներ իրակա¬նաց¬¬նող պաշտոնատար անձ և օգտվելով Ծա¬¬ռա¬¬յությունը կառավարելու իր լիազորութ¬յուններից, մասնավորապես` այն, որ իր կողմից վե¬րահսկվել է կենսաթոշակառուների կողմից կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերա¬բերյալ կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչությանը ներ¬կայացված դիմումների հիման վրա կուտակված կենսաթոշակների գումարները /դեպոնենտ/ Ծառայության վճարային ծառայության Երևան քաղաքի ստորաբա¬ժանումների կողմից վճարելու գործընթացը` Ծա¬ռայության մի շարք պաշտոնատար և պատասխանատու անձանց հետ, կազմակերպված խմբով, 2006-2010թթ. ընկած ժամանակա¬հատվածում, օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիր¬քը, ստեղծել և ղեկավարել է կազմակերպված խումբ պաշտոնեական կեղծիք կատարելու և կազ¬մա¬կերպված խմբով առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ, այն է` կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերա¬պա¬հող կեղծ դիմումներ պատրաստելով կամ առանց այդ դիմումների վճարային ցուցակնե¬րում կեն¬սա¬թոշակառուների ստորագրությունները կեղծելու միջոցով անհիմն ելքագրել և յուրացման եղա¬նա¬կով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված, մահացած կամ ՀՀ տա¬րած¬քից բա¬ցա¬կայող կենսաթոշակառուների վճարումը կասեցված կենսաթոշակի առանձնա¬պես խոշոր չա¬փերի, ընդ¬հա¬նուր` 267.266.819 ՀՀ դրամ գումարները։ Բացի այդ` Վազգեն Խաչիկյանը խարդա¬խությամբ հափշտա¬կել է պետական բյուջե վերականգնման ենթակա, առանձնապես խոշոր չա¬փե¬րի` 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը։
Պետությունից առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտա¬¬¬¬¬¬¬¬կություն կատարելու դիտավորությամբ Վազգեն Խաչիկյանը 2006 թվականի սկզբներին այդ նպատակով ստեղծել է կազմակերպված կայուն խումբ, որի կազմում ընդգրկել է Ծառայության կեն¬¬¬սաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրա¬համ¬յա¬նին, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրե¬րի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանին, Երևան քաղաքի վճարային ծառա¬յութ¬¬յան պետ Հովհաննես Գրիգորյանին և վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճա¬րող Վիգեն Գևորգյանին։ Խմբի վերը նշված անդամները Վազգեն Խաչիկյանի կազմա¬կերպ¬մամբ նախապես մանրակրկիտ պայմանավորվել են ծրագրավորված հանցագործության կատար¬ման հանգամանքների վերաբերյալ, կատարվել է խմբի անդամների դերաբաշխում, որում խմբի ան¬դամ¬ները, ըստ պաշտոնեական լիազորությունների, ստանձնել են իրենց համապատասխան դերը։ Մասնավորապես` կասեցված կենսաթոշակի /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսելու և կենսաթո¬շակի կու¬տակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիազո¬րութ¬յունը, մինչև 2008 թվականը ներառյալ, վերապահված է եղել ծառայության կենսաթոշակային ապա¬հո¬վության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանին, իսկ 2009 թվա¬կանից` տարածքային բաժնի պետերին, կենսաթոշակառուների և նրանց կենսաթոշակների վճար¬ման տվյալների շտեմարանի ձևավորման և վերահսկման լիազորությունը` տեղեկատվական և վեր¬լու¬ծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժ¬նի պետ Վահագն Խաչատրյանին, իսկ կենսաթոշակների վճարման կազմակերպումն ու վճա¬րումը` վճարային ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանին։ Առանձին դրվագներով խմբի կազմում են ընդգրկվել «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանը, «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանը, «Էրեբունի և Նուբարա¬շենի» տարած¬քային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանը և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Սամ¬վել Էլբակ¬¬յանը, բաժնի պետի տեղակալներ Արթուր Սուքիասյանը, Համլետ Մարտիրոսյանը, օպերա¬տոր Հրանուշ Դանիելյանը, Վահագն Խաչատրյանի հարազատներ Արմեն Խաչատրյանը և Բագ¬րատ Մուրադյանը, ովքեր ունեցել են հափշտակության դիտավորությամբ տևական ժամա¬նա¬կով կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները ճշտելու, վճարման հիմք հանդի¬սա¬ցող պաշտոնական փաստաթղթերում` դիմումներում և վճարային ցուցակներում, կեղծ տեղե¬կութ¬յուն¬ներ մտցնելու և ստորագրություններ կեղծելու իրենց դերակատարումները։ Այսպես.
Պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2006-2008թթ. ընկած ժամա¬նա¬կահատվածում կազմակերպված խմբի անդամները, օգտագործելով իրենց պաշտոնեա¬կան դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում, խմբի անդամ¬ներից Վահագն Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձնացրել է Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժիններում հաշվառված և երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած կենսաթոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Աշոտ Աբրահամյանի հետ կազմել են կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճա¬րելու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Աշոտ Աբրահամյանն ուղարկել է համապա¬տաս¬խան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշակառուներն ընդգրկվել են համապատաս¬խան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայությունում խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգորյանի վերահսկման ներքո, կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճարային ցուցակներում այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց կեղծ ստորագրություններով վճարման փաստը հաստատելու համար կազմակերպված խմբում որոշ դեպքերում Վահագն Խաչատրյանի միջոցով ընդգրկել են վերջինիս քրոջ ամուսնուն` Արմեն Խաչատրյանին, և կնոջ քրոջ ամուսնուն` Բագրատ Մուրադյանին, ովքեր Վահագն Խաչատրյանի ուղղորդմամբ այցելել են վճարային ծառայություն և կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակներում։ Այնուհետև Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հովհաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղա¬նակով հափշտակել են 125 կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնա¬պես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 64.850.289 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները։
Ըստ պայմանավորվածության` հափշտակված գումարներից Վազգեն Խաչիկյանն ամսա¬կան Աշոտ Աբրահամյանին տվել է 150.000-ից 300.000 ՀՀ դրամ, Հովհաննես Գրիգորյանին` 100.000-ից 200.000 ՀՀ դրամ։ Իրենց տրված գումարներից Աշոտ Աբրահամյանը Վահագն Խա¬չատրյա¬¬նին յուրաքանչյուր կեղծ դիմում պատրաստելու համար վճարել է 5.000 ՀՀ դրամ, իսկ Հովհաննես Գրիգորյանը Վիգեն Գևորգյանին` ամսական 10.000-ից 40.000 ՀՀ դրամ։
Շարունակելով հանցավոր գործունեությունը` Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է Ծառայության «Քանաքեռ-Զեյթունի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Արթուր Սուքիասյանին։ Վերջինս 2007թ. մարտից մինչև 2008թ հուլիսը ներառյալ, ընկած ժամանա¬կա¬հատվածում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև` գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 53 կենսաթոշակառուի տվյալները, խմբա¬¬յին շա¬հե¬րից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճա¬րումը վերսկսե¬¬լու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգ¬տա¬գործելով` այդ կենսաթոշակառուների անունից ներկայացրել է Աշոտ Աբրահամ¬յանին` կեն¬սաթոշակի վճա¬րումը վերսկսելու և կուտակված գումարներն ստանալու համար։ Այնուհետև կեղծ դիմումները սահ¬ման¬ված ընթացակարգով Աշոտ Աբրահամյանն ուղարկել է տարածքային բաժին, որտեղ կենսա¬թո¬շակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գու¬մար¬ների տվյալ¬ները Վահագն Խա¬չատրյանի վերահսկմամբ ընդգրկվել են վճարային ցուցակնե¬րում և ուղարկվել վճարային ծառա¬յութ¬յուն` վճարման։ Պայմանավորվածության համաձայն` Արթուր Սուքիասյանը վճարային ծա¬ռա¬յությունում Հովհաննես Գրիգորյանի վերահսկմամբ կենսաթոշակառուների փո¬խարեն ստո¬րագրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակնե¬րում, որով վճար¬ման փաստը հաստատելուց հետո վերջինիցս ստացած կեն¬սաթոշակի գումարները հանձնել է Աշոտ Աբրահամյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխան¬ցե¬լով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 38.848.189 ՀՀ դրամ գումար։
Արթուր Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակված գումարներից Վազգեն Խաչիկ¬յանն ստացել է գումարի 70 տոկոսը` 27.193.732 ՀՀ դրամը, իսկ Աշոտ Աբրահամյանը, Հովհաննես Գրիգորյանը և Արթուր Սուքիասյանը` 10-ական տոկոսը` 3.884.819-ական ՀՀ դրամը։ Ստացված գու¬մարների իր մասնաբաժնից Հովհաննես Գրիգորյանը Վիգեն Գևորգյանին ամսական տվել է 10.000-ից 40.000 ՀՀ դրամ։
2009 թվականից սկսած` կասեցված կենսաթոշակի (դեպոնենտ) վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիա¬զո¬րությունները վերապահվել են տարածքային բաժիններին։
Վազգեն Խաչիկյանը, կազմակերպված խմբում 2009թ. ընդգրկելով Ծառայության «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանին և 2008թ. օգոստոսի 19-ի հրա¬մանով նույն տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում նշանակված Արթուր Սուքիաս¬յանին, հանցավոր գործունեությունը շարունակել են վերջիններիս մասնակցությամբ։ Օգտվելով իրեն վերապահված լիազորություններից և օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Արամ Մար¬տի¬րոսյանը Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու ցուցումներով 2009թ. ապրիլից հոկտեմբերն ընկած ժամանակաընթացքում նույն եղանակով տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բա¬ցա¬կայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև` գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 7 կենսա¬թո¬շա¬կառուների տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաս¬տել է կեն¬սաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակն¬հայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` Աշոտ Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից` այդ կեն¬սաթո¬շա¬կառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ կեն¬սաթո¬շա¬կառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավորվա¬ծութ¬յան համա¬ձայն` Արթուր Սուքիասյանը մահացած և ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակա¬ռու¬ների փո¬խա¬րեն տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայությամբ ստորագրել է վճարային ցուցակնե¬րում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հովհաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձ¬նապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար։
Բացի այդ` 2009 թվականին Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանին։ Նրա կազմակերպմամբ և անմիջական ցուցումներով` Հովհաննես Հովհաննիսյանը 2009թ. ընթացքում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստա¬ցած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ընդհանուր` 24 կենսաթո¬շակա¬ռու¬ների տվյալներ, որոնց անվամբ խմբային շահերից ելնելով` պատրաստել է կենսաթոշակի կա¬սեց¬ված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմում¬ներ։ Աշոտ Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործըն¬թա¬ցի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից` այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճա¬րային ցու¬ցակ¬ներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ դիմումներով կամ առանց այդ դիմում¬ների` Հովհան¬նես Հովհաննիսյանը տարածքային բաժնում կենսաթոշակառուների և նրանց կեն¬սա¬թոշակի կու¬տակ¬ված գումարների տվյալներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, ապա ուղարկել վճարա¬յին ծա¬ռա¬յություն` վճարման։ Այնուհետև ըստ պայմանավորվածության` նշված վճարային ցուցակ¬ների հիման վրա Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հով¬հաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկ¬յա¬նին փո¬խան¬ցե¬լով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 26.142.199 ՀՀ դրամ գումար։
Այնուհետև Վազգեն Խաչիկյանը, բացի Հովհաննես Հովհաննիսյանից և Արամ Մարտիրոս¬յանից և մյուսներից, 2010թ. ընթացքում կազմակերպված խմբում ընդգրկել է նաև Ծառայության «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանին, իսկ վերջինիս միջոցով` նույն բաժնի պետի տե¬ղա¬կալ Համլետ Մարտիրոսյանին և գլխավոր մասնագետ-օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանին։ Պե¬տա¬կան բյուջեից պաշտոնեական կեղծիքի միջոցով յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ, Ծառայությունում ստուգումներ իրակա¬նաց¬նող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով, անձամբ և Աշոտ Աբրա¬համյանի միջոցով հրահանգավորել է տարածքային բաժինների հիշյալ պետերին` վճարումը կա¬սեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համար տարածքային շտեմարան¬ներից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները։ Տա¬րած¬քային բաժնի պետերը, Վազգեն Խաչիկյանի ուղղակի ցուցումով շտեմա¬րաններից այդ տվյալ¬ներն առանձ¬նաց¬նելուց հետո առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմում¬ների առկայության, խմբային շահերից ելնելով, այդ տվյալները ներկայացրել են խմբի անդամ Վահագն Խաչատրյա¬նին, ով տրամադրել է կասեցված կենսա¬թոշակի գումարները ելքագրելու համա¬պատասխան ծած¬կագրերը։ Այդպիսիք ստանալուց հետո կենսաթոշակառուների տվյալներն ընդգրկել են վճարային ցուցակներում, ապա Հովհաննես Հովհաննիսյանը, Արամ Մարտիրոսյանը և Սարգիս Սարգսյանն այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց վճարային ցուցակներում կեղծել են ստորագրություն¬ները, իրենց ստորագրություններով և կնիքով հաստատել վճարային ցուցակ¬ները, իսկ Սամվել Էլբակ¬յանի հանձնարարությամբ վճարային ցուցակները կազմել և իրենց ստորագրությամբ հաս¬տատել են Համլետ Մարտիրոսյանն ու Հրանուշ Դանիել¬յանը։ Կեղծ տվյալ¬ներ պարունակող վճարային ցուցակները տարածքային բաժնի հիշյալ պետերն անձամբ ներկա¬յաց¬րել են խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգորյանին, ով ըստ ցուցակների` Վիգեն Գևորգյանի միջոցով դրա¬մարկղից ստացել է իրենց վստահված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 131.582.500 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները և փոխանցելով Վազգեն Խաչիկյանին` յուրաց¬ման եղանակով հափշտակել են։ Մասնավորապես.
- «Արաբկիրի» տարածքային բաժնում 2010թ. հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 23 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 22.837.572 ՀՀ դրամ գումար,
- «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնում 2010թ. հունիսին, սեպտեմբերին և հոկ¬տեմբերին 74 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 58.235.211 ՀՀ դրամ գումար,
- «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնում 2010թ. հոկտեմբերին առանց դի¬մումների 26 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 30.020.622 ՀՀ դրամ գումար,
- «Շենգավիթի» տարածքային բաժնում 2010թ. հոկտեմբերին առանց դիմումների 24 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 20.489.226 ՀՀ դրամ գումար։
Հետագայում` 2010թ. դեկտեմբերի սկզբներին, Ծառայությունում ստուգումներ իրականաց¬նող ստուգողներից հանրորեն վտանգավոր արարքի հետքերը վերացնելու և չբացահայտվելու նպա¬տակով Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վահագն Խաչատրյանը վճարային տեղե¬կատ¬վական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները։
Հափշտակված գումարից Վազգեն Խաչիկյանը Հովհաննես Գրիգորյանի միջոցով «Էրե¬բու¬նի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին տվել է 1.500.000 ՀՀ դրամ։
Բացի այդ` խարդախությամբ առանձնապես խոշոր չափերով գումարներ հափշտակելու ուղղակի դիտավորությամբ, ՀՀ վերահսկիչ պալատի կողմից սոցիալական ապահովության Գյում¬րու տարածքային բաժնում իրականացվող ստուգումների ընթացքում, Ծառայության վճա¬րում¬ների ծառայության կողմից հայտնաբերված թաղման նպաստների կրկնակի վճարման հետևանքով պետությանը վնաս պատճառելու հանգամանքների վերաբերյալ Վազգեն Խաչիկյանը 2010թ. մա¬յիսին իր աշխատասենյակում անցկացրած խորհրդակցության ընթացքում նախնական հաշ¬վար¬կ¬¬ներով պատճառված 29.000.000 դրամ գումարի վնասը պետական բյուջե վճարելու պատրվա¬կով Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վարժապետյանից պահանջել է վերականգնել հիշյալ վնասը։ Էդուարդ Վարժապետյանը 2010թ. հունիսի սկզբներին 20.000.000 դրամն անձամբ, իսկ 9.000.000 դրամը` կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանի ու Ծառայության պետի առաջին տեղակալ Արա Հարությունյանի միջոցով փոխանցել է Վազգեն Խաչիկյանին, ով պետական բյուջե վերա¬կանգնման ենթակա առանձնապես խոշոր չափերի` 29.000.000 դրամ գումարը պետական բյուջե չի վճարել և խարդախությամբ հափշտակել է»։
Գործով ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամյանը «1999 թվականից աշխատելով ՀՀ աշխա¬տանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծա¬ռա¬յության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրե¬րի վարչության պետի պաշ¬տո¬նում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտե¬սական գոր¬ծա¬ռույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ և օժտված լինելով ծառայության կանո¬նադրութ¬յամբ, հիշյալ վարչության կանոնակարգով նախատեսված գործա¬ռույթ¬ները կառավա¬րելու, ինչպես նաև կենսաթոշակի կասեցված /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսե¬լու և կենսաթոշակի կուտակված գու¬¬մարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիազորություններով, 2006-2010թթ. ընկած ժամանակահատվածում օգտագործելով իր պաշտո¬նեա¬կան դիրքը` ընդգրկվելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապա¬հո¬վության պե¬տա¬¬կան ծառայության պետ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի կողմից կազմակերպված խմբում, օժանդակել է պաշտոնեական կեղծիք կատարելու և կազմա¬կերպված խմբով առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ հանցավոր մտադրությունը իրակա¬նաց¬նելուն։ Այդ նպատակով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիա¬լա¬կան ապահովության պետական ծառայությունում, ինչպես նաև ծառայության Երևան քաղաքի ստո¬¬րաբաժանումներում իր խորհուրդներով և ցուցումներով օժանդակել է կազմակերպված խմբին, որպիսի պայմաններում իր անմիջական գիտությամբ և կարգադրությամբ ստորաբաժանումների աշխատակիցները կեղծ դիմումներ պատրաստելով կամ առանց այդ դիմումների՝ վճարային ցու¬ցակ¬ներում կենսաթոշակառուների ստորագրությունները կեղծելու միջոցով անհիմն ելքագրեն և յու¬րացման եղանակով հափշտակեն մահացած կամ ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակա¬ռու¬ների վճարումը կասեցված կենսաթոշակները։ Վազ¬գեն Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմա¬կերպ¬ված խմբով պաշտոնեական կեղծիքներ կատարելու միջոցով պետությունից յուրաց¬ման եղա¬նա¬¬¬¬կով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 260.956.681 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև կատարել է պաշտոնեական կեղծիք։
Այսպես. Աշոտ Աբրահամյանը պաշտոնեկան կեղծիք կատարելու օժանդակությամբ և պետությու¬նից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող հափշտակություն կա¬տարելու վերաբերյալ նախնական համաձայնության գալով Ծառայության պետ Վազգեն Խա¬չիկյանի հետ` 2006թ. սկզբներից ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` Ծառայության տեղեկատվական և վեր¬լու¬¬ծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վա¬հագն Խաչատրյանի, վճարային ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանի և վճա¬րային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի, իսկ առանձին դեպ¬քերում նաև` «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանի, «Ավան և Նոր-Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանի, «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարած¬քային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանի և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակ¬¬յանի, բաժնի պետի տեղակալներ` Արթուր Սուքիասյանի, Համլետ Մարտիրոսյանի, օպե¬րատոր Հրանուշ Դանիելյանի, Վահագն Խաչատրյանի հարազատներ` Արմեն Խաչատրյանի և Բագրատ Մուրադյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագոր¬ծության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Աշոտ Աբրահամյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Կազմակերպված խմբի անդամները պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նա¬խա¬պես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2006-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամներն օգ¬տագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում` նրանցից Վահագն Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձ¬նացրել է Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժին¬ներում հաշվառված և երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած կենսաթոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Աշոտ Աբրա¬համյանի հետ կազմել են կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կու¬տակ¬ված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Աշոտ Աբրահամ¬յանն ու¬ղարկել է համապատասխան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշա¬կա¬ռուներն ընդգրկվել են համապատասխան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայությունում, խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգոր¬յանի վե¬րահսկման ներքո, կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճարային ցուցակներում այդ կենսա¬թո¬¬շա¬կառուների անվան դիմաց կեղծ ստորագրություններով վճարման փաստը հաստատելու համար կազմակերպված խմբում որոշ դեպքերում Վահագն Խաչատրյանի միջոցով ընդգրկել են վերջինիս քրոջ ամուսնուն` Արմեն Խաչատրյանին և կնոջ քրոջ ամուսնուն` Բագրատ Մուրադ¬յանին, ովքեր Վահագն Խաչատրյանի ուղղորդմամբ այցելել են վճարային ծառայություն և կենսա¬թո¬շակառուների փոխարեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայացրած վճա¬րա¬յին ցուցակներում։ Այնուհետև Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հովհաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վազ¬գեն Խաչիկ¬յանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են 125 կենսաթոշա¬կառու¬ների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 64.850.289 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները։
Ըստ պայմանավորվածության` հափշտակված գումարներից Վազգեն Խաչիկյանն ամսա¬կան Աշոտ Աբրահամյանին տվել է 150.000-ից 300.000 ՀՀ դրամ, Հովհաննես Գրիգորյանին` 100.000-ից 200.000 ՀՀ դրամ։ Իրենց տրված գումարներից Աշոտ Աբրահամյանը Վահագն Խա¬չատրյա¬նին յուրաքանչյուր կեղծ դիմում պատրաստելու համար վճարել է 5.000 ՀՀ դրամ, իսկ Հով¬հան¬նես Գրիգորյանը Վիգեն Գևորգյանին` ամսական 10.000-ից 40.000 ՀՀ դրամ։
Շարունակելով հանցավոր գործունեությունը` Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է Ծառայության «Քանաքեռ-Զեյթունի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Ար¬թուր Սուքիասյանին։ Վերջինս 2007թ. մարտից մինչև 2008թ հուլիսը` ներառյալ, ընկած ժամա¬նա¬կահատվածում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 53 կենսաթոշակառուի տվյալները, խմբային շահե¬րից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտա¬գործելով` այդ կենսաթոշակառուների անունից ներկայացրել է Աշոտ Աբրահամ¬յանին` կենսաթոշակի վճա¬րումը վերսկսելու և կուտակված գումարները ստանալու համար։ Այնուհետև, կեղծ դիմումները սահ¬մանված ընթացակարգով Աշոտ Աբրահամյանն ուղարկել է տա¬րած¬քային բաժին, որտեղ կեն¬սաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գու¬մար¬ների տվյալները Վահագն Խա¬չատրյանի վերահսկմամբ ընդգրկվել են վճարային ցուցակ¬ներում և ուղարկ¬վել վճարային ծառա¬յություն` վճարման։ Պայմանավորվածության համա¬ձայն` Արթուր Սուքիասյանը վճարային ծա¬ռա¬յությունում Հովհաննես Գրիգորյանի վերահսկմամբ կենսաթո¬շակառուների փոխարեն ստո¬րագրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայացրած վճա¬րային ցուցակներում, որով վճար¬ման փաստը հաստատելուց հետո վերջինիցս ստացած կենսաթոշակի գումարները հանձնել է Աշոտ Աբրահամյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխան¬ցե¬լով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 38.848.189 ՀՀ դրամ գումար։
Արթուր Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակված գումարներից Վազգեն Խաչիկ¬յանն ստացել է գումարի 70 տոկոսը` 27.193.732 ՀՀ դրամը, իսկ Աշոտ Աբրահամյանը, Հովհաննես Գրիգորյանը և Արթուր Սուքիասյանը` 10-ական տոկոսը` 3.884.819-ական ՀՀ դրամը։ Ստացված գումարների իր մասնաբաժնից Հովհաննես Գրիգորյանը Վիգեն Գևորգյանին ամսական տվել է 10.000-ից 40.000 ՀՀ դրամ։
2009 թվականից սկսած` կասեցված կենսաթոշակի /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիա¬զորությունները վերապահվել են տարածքային բաժիններին։
Վազգեն Խաչիկյանը, կազմակերպված խմբում 2009թ. ընդգրկելով Ծառայության «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանին և 2008թ. օգոստոսի 19-ի հրա¬մա¬նով նույն տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում նշանակված Արթուր Սուքիասյա¬նին, հանցավոր գործունեությունը շարունակել են վերջիններիս մասնակցությամբ։ Օգտվելով իրեն վերապահված լիազորություններից և օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Արամ Մարտի¬րոս¬յանը Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու ցուցումներով 2009թ. ապրիլից հոկտեմբերն ընկած ժամանակաընթացքում նույն եղանակով տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճա¬րա¬յին շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բա¬ցա¬կայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև` գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 7 կենսաթո¬շա¬¬կառուների տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսա¬թո¬շակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` Աշոտ Աբրահամյանի կողմից դիմումների հի¬ման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից` այդ կենսա¬թո¬շակա¬ռու¬ների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ կենսա¬թո¬շակա¬ռու¬ների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկվել են վճա¬րային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավորվա¬ծութ¬յան համա¬ձայն` Արթուր Սուքիասյանը մահացած և ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշա¬կառուների փո¬խարեն տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայությամբ ստորագրել է վճարային ցուցակ¬նե¬րում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն ան¬հիմն ելքագրել և հանձնել է Հովհաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար։
Բացի այդ` 2009 թվականին Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է «Արաբ¬կիրի» տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանին։ Նրա կազմակերպմամբ և անմիջական ցուցումներով` Հովհաննես Հովհաննիսյանը 2009թ. ընթացքում տարածքային բաժնի կեն¬սաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստա¬ցած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ընդհանուր` 24 կենսաթո¬շա¬կառու¬ների տվյալներ, որոնց անվամբ խմբային շահերից ելնելով` պատրաստել է կենսաթոշակի կասեց¬ված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմում¬ներ։ Աշոտ Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից` այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակ¬նե¬րում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ դիմումներով կամ առանց այդ դիմումների` Հովհաննես Հովհաննիսյանը տարածքային բաժնում կենսաթոշակառուների և նրանց կենսաթոշակի կու¬տակ¬ված գումարների տվյալներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, ապա ուղարկել վճարային ծա¬ռա¬յություն` վճարման։ Այնուհետև ըստ պայմանավորվածության` նշված վճարային ցուցակ¬նե¬րի հիման վրա Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հով¬հան¬նես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխան¬ցե¬լով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 26.142.199 ՀՀ դրամ գումար։
Այնուհետև Վազգեն Խաչիկյանը, բացի Հովհաննես Հովհաննիսյանից և Արամ Մարտի¬րոս¬յանից և մյուսներից, 2010թ. ընթացքում կազմակերպված խմբում ընդգրկել է նաև Ծառայության «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին և «Շենգավիթի» տա¬րածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանին, իսկ վերջինիս միջոցով` նույն բաժնի պետի տեղակալ Համլետ Մարտիրոսյանին և գլխավոր մասնագետ-օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանին։ Պետական բյուջեից պաշտոնեական կեղծիքի միջոցով յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ, Ծառայությունում ստուգումներ իրա¬կա¬նացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով, անձամբ և Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով հրահանգավորել է տարածքային բաժինների հիշյալ պետերին` վճարումը կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համար տարածքային շտեմա¬րաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները։ Տարածքային բաժնի պետերը, Վազգեն Խաչիկյանի ուղղակի ցուցումով շտեմարաններից այդ տվյալներն առանձնաց¬նե¬լուց հետո, առանց կասեցված կենսաթոշակների վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայութ¬յան, խմբային շահերից ելնելով, այդ տվյալները ներկայացրել են խմբի անդամ Վահագն Խա¬չատրյա¬¬նին, ով տրամադրել է կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրե¬լու համապատաս¬խան ծած¬կագրերը։ Այդպիսիք ստանալուց հետո կենսաթոշակառուների տվյալներն ընդգրկել են վճարային ցուցակներում, ապա Հովհաննես Հովհաննիսյանը, Արամ Մարտիրոսյանը և Սարգիս Սարգսյանն այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց վճարային ցուցակներում կեղծել են ստո¬րագրութ¬¬յուն¬ները, իրենց ստորագրություններով և կնիքով հաստատել վճարային ցուցակները, իսկ Սամվել Էլբակ¬յանի հանձնարարությամբ վճարային ցուցակները կազմել և իրենց ստորագրութ¬յամբ հաս¬տա¬տել են Համլետ Մարտիրոսյանն ու Հրանուշ Դանիել¬յանը։ Կեղծ տվյալներ պարու¬նակող վճա¬րա¬յին ցուցակները տարածքային բաժնի հիշյալ պետերն անձամբ ներկայացրել են խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգորյանին, ով ըստ ցուցակ¬ների` Վիգեն Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից ստացել է իրենց վստահված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 131.582.500 ՀՀ դրամ կեն¬սաթոշակի գումարները և փոխանցելով Վազգեն Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտա¬կել են։ Մասնավորապես.
- «Արաբկիրի» տարածքային բաժնում 2010թ. հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 23 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 22.837.572 ՀՀ դրամ գումար,
- «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնում 2010թ. հունիսին, սեպտեմբերին և հոկ¬տեմ¬բերին 74 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 58.235.211 ՀՀ դրամ գումար,
- «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնում 2010թ. հոկտեմբերին առանց դի¬մում¬¬ների 26 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 30.020.622 ՀՀ դրամ գումար,
- «Շենգավիթի» տարածքային բաժնում 2010թ. հոկտեմբերին առանց դիմումների 24 գոր¬ծե¬րով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 20.489.226 ՀՀ դրամ գումար։
Հետագայում` 2010թ. դեկտեմբերի սկզբներին, Ծառայությունում ստուգումներ իրականաց¬նող ստուգողներից հանրորեն վտանգավոր արարքի հետքերը վերացնելու և չբացահայտվելու նպատակով Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վահագն Խաչատրյանը վճարային տեղե¬կատ¬վական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները։
Հափշտակված գումարից Վազգեն Խաչիկյանը Հովհաննես Գրիգորյանի միջոցով «Էրե¬բունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին տվել է 1.500.000 ՀՀ դրամ»։
Գործով ամբաստանյալ Հովհաննես Գրիգորյանը «2005թ. մայիսի 27-ից մինչև 2011թ. հուն¬վարի 18-ն աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիա¬լական ապահովության պետական ծառայության Վճարումներ ծառայության պետի պաշտոնում և հանդիսանալով մշտա¬պես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթ¬ներ իրականացնող պաշտոնատար անձ, օժտված լինելով ՍԱՊԾ վճարումների ծառայության կանո¬¬նադրությամբ նախատեսված կենսաթոշակների գումարների հոսքը` բանկային հաշիվներից ստացումը, բաշխումը` ըստ տարածքային ստորաբաժանումների, վճարումը, մնացորդային գու¬մար¬¬ների հետ վերադարձը կազմակերպելու և ղեկավարելու լիազորություններով, 2006 - 2010թթ. ընկած ժամանակահատվածում օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` ընդգրկվելով ՀՀ աշ¬խա¬¬¬¬տանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալակաան ապա¬հո¬վության պե¬տա¬կան ծառայության պետ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի կողմից կազմակերպված խմբում, օժան¬դակել է պաշտոնեական կեղծիք կատարելու և կազմակերպված խմբով առանձնապես խոշոր չափերի գու¬մար¬ներ հափշտակելու դիտավորությամբ հանցավոր մտադրությունը իրակա¬նաց¬նե¬լուն։ Այդ նպա¬տակով Ծառայության ստորաբաժանումների պետերից ստացել է կասեցված կեն¬սա¬թոշա¬կա¬ռու¬ների (դեպոնենտի) վճարումների կազմված կեղծ ցուցակները, ապա այդ ցուցակ¬ների հիման վրա ան¬հիմն կազմակերպել է առանձնապես խոշոր չափերի՝ 267.266.819 ՀՀ դրամ կենսա¬թո¬շակի գու¬մար¬ների ելքագրում։ Ստացված գումարները փոխանցել է Վազգեն Խաչիկյա¬նին, իսկ վերջինս ամեն ամիս ստացել է իր մասնաբաժինը։ Ստացած գումարի իր մասնաբաժնից յուրա¬քանչ¬յուր ամիս մասնաբաժին է տվել տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանին։
Այսպես. Հովհաննես Գրիգորյանը պաշտոնեական կեղծիք կատարելու օժանդակությամբ և պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ նախնական համաձայնության գալով Ծառայության պետ Վազգեն Խա¬չիկյանի հետ` 2006թ. սկզբներից ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազ¬մա¬կերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` Ծառայության տեղեկատվական և վերլու¬ծա¬կան վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի, կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչութ¬յան պետ Աշոտ Աբրահամյանի և Երևան քաղաքի վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի, իսկ առանձին դեպքերում նաև` «Արաբկիրի» տարած¬քա¬յին բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանի, «Ավան և Նոր-Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանի, «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանի և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանի, բաժնի պետի տեղակալներ` Ար¬թուր Սուքիասյանի, Համլետ Մարտիրոսյանի, օպերատոր Հրանուշ Դա¬նիել¬յանի, Վահագն Խա¬չատրյանի հարազատներ` Արմեն Խաչատրյանի և Բագրատ Մուրադյանի հետ նախապես պայ¬մանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հան¬գա¬մանքների վե¬րա¬բերյալ, որում Հովհաննես Գրիգորյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազո¬րութ¬յունների, ստանձ¬նել է իր համապատասխան դերը։
Կազմակերպված խմբի անդամները պայմանավորվածության համաձայն` հետևելով նա¬խա¬պես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցու¬ցումներով` 2006-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամներն օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում` նրանցից Վահագն Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձնացրել է Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժին¬ներում հաշվառված և երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրա¬¬կանում մահացած կենսաթոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Աշոտ Աբրա¬համյանի հետ կազմել են կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կու¬տակ¬ված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Աշոտ Աբրա¬համյանն ուղարկել է համապատասխան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշա¬կա¬ռուներն ընդգրկվել են համապատասխան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայությունում, խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգոր¬յա¬նի վե¬րահսկման ներքո, կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճարային ցուցակներում այդ կենսաթո¬շա¬կառուների անվան դիմաց կեղծ ստորագրություններով վճարման փաստը հաստա¬տելու համար կազմակերպված խմբում որոշ դեպքերում Վահագն Խաչատրյանի միջոցով ընդգրկել են վերջինիս քրոջ ամուսնուն` Արմեն Խաչատրյանին և կնոջ քրոջ ամուսնուն` Բագրատ Մուրադյանին, ովքեր Վահագն Խաչատրյանի ուղղորդմամբ այցելել են վճարային ծառայություն և կենսաթոշակա¬ռու¬ների փոխարեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցու¬ցակ¬ներում։ Այնուհետև Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձ¬նել է Հովհաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են 125 կենսաթոշա¬կա¬ռուների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 64.850.289 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գու¬մար¬ները։
Ըստ պայմանավորվածության` հափշտակված գումարներից Վազգեն Խաչիկյանն ամսա¬կան Աշոտ Աբրահամյանին տվել է 150.000-ից 300.000 ՀՀ դրամ, Հովհաննես Գրիգորյանին` 100.000-ից 200.000 ՀՀ դրամ։ Իրենց տրված գումարներից Աշոտ Աբրահամյանը Վահագն Խա¬չատրյանին յուրաքանչյուր կեղծ դիմում պատրաստելու համար վճարել է 5.000 ՀՀ դրամ, իսկ Հովհաննես Գրիգորյանը Վիգեն Գևորգյանին` ամսական 10.000-ից 40.000 ՀՀ դրամ։
Շարունակելով հանցավոր գործունեությունը` Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է Ծառայության «Քանաքեռ-Զեյթունի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Արթուր Սուքիասյանին։ Վերջինս 2007թ. մարտից մինչև 2008թ հուլիսը ներառյալ, ընկած ժամանա¬կահատվածում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև` գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 53 կենսաթոշակառուների տվյալները, խմբային շա¬հե¬րից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսե¬¬¬¬լու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգ¬տա¬գործելով` այդ կենսաթոշակառուների անունից ներկայացրել է Աշոտ Աբրահամյանին` կեն¬սա¬թո¬շակի վճարումը վերսկսելու և կուտակված գումարներն ստանալու համար։ Այնուհետև կեղծ դիմումները սահմանված ընթացակարգով Աշոտ Աբրահամյանն ուղարկել է տարածքային բաժին, որտեղ կենսաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալ¬ները Վահագն Խաչատրյանի վերահսկմամբ ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավորվածության համաձայն` Արթուր Սուքիասյանը վճարային ծառայությունում Հովհաննես Գրիգորյանի վերահսկմամբ կենսաթոշակառուների փո¬խա¬¬րեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակ¬ներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո վերջինիցս ստացած կենսաթոշակի գումարները հանձնել է Աշոտ Աբրահամյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 38.848.189 ՀՀ դրամ գումար։
Արթուր Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակված գումարներից Վազգեն Խաչիկ¬յանը ստացել է գումարի 70 տոկոսը` 27.193.732 ՀՀ դրամը, իսկ Աշոտ Աբրահամյանը, Հովհաննես Գրիգորյանը և Արթուր Սուքիասյանը` 10-ական տոկոսը` 3.884.819-ական ՀՀ դրամը։ Ստացված գումարների իր մասնաբաժնից Հովհաննես Գրիգորյանը Վիգեն Գևորգյանին ամսական տվել է 10.000-ից 40.000 ՀՀ դրամ։
2009 թվականից սկսած` կասեցված կենսաթոշակի /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիազորությունները վերապահվել են տարածքային բաժիններին։
Վազգեն Խաչիկյանը, կազմակերպված խմբում 2009թ. ընդգրկելով Ծառայության «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանին և 2008թ. օգոստոսի 19-ի հրա¬մա¬նով նույն տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում նշանակված Արթուր Սու¬քիաս¬յա¬նին, հանցավոր գործունեությունը շարունակել են վերջիններիս մասնակցությամբ։ Օգտվե¬լով իրեն վերապահված լիազորություններից և օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Արամ Մարտի¬րոս¬յանը Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու ցուցումներով 2009թ. ապրիլից հոկտեմ¬բերն ընկած ժամանակաընթացքում նույն եղանակով, տարածքային բաժնի կենսաթո¬շա¬կառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բա¬ցա¬կայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 7 կենսա¬թո¬շակառուների տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաս¬տել է կենսա¬թոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերա¬պահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` Աշոտ Աբրահամյանի կողմից դիմում¬ների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից` այդ կեն¬սաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ կեն¬սաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավոր¬վա¬ծութ¬յան համաձայն` Արթուր Սուքիասյանը մահացած և ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակա¬ռու¬ների փոխարեն տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայությամբ ստորագրել է վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հովհաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձ¬նապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար։
Բացի այդ` 2009 թվականին Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանին։ Նրա կազմակերպմամբ և անմիջական ցուցումներով` Հովհաննես Հովհաննիսյանը 2009թ. ընթացքում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստա¬ցած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ընդհանուր` 24 կենսաթոշա¬կա¬¬ռուների տվյալներ, որոնց անվամբ խմբային շահերից ելնելով` պատրաստել է կենսաթոշակի կա¬սեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դի¬մում¬ներ։ Աշոտ Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործըն¬թացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից` այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճա¬րային ցու¬ցակ¬ներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ դիմումներով կամ առանց այդ դիմումների` Հովհան¬նես Հովհաննիսյանը տարածքային բաժնում կենսաթոշակառուների և նրանց կենսաթո¬շա¬կի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, ապա ուղարկել վճա¬րային ծառայություն` վճարման։ Այնուհետև ըստ պայմանավորվածության` նշված վճարային ցու¬ցակների հիման վրա Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հովհաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկ¬յանին փո¬խանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդ¬հանուր` 26.142.199 ՀՀ դրամ գումար։
Այնուհետև Վազգեն Խաչիկյանը, բացի Հովհաննես Հովհաննիսյանից և Արամ Մարտիրոս¬յանից և մյուսներից, 2010թ. ընթացքում կազմակերպված խմբում ընդգրկել է նաև Ծառայության «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանին, իսկ վերջինիս միջոցով` նույն բաժնի պետի տեղակալ Համլետ Մարտիրոսյանին և գլխավոր մասնագետ-օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանին։ Պետական բյուջեից պաշտոնեական կեղծիքի միջոցով յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ, Ծառայությունում ստուգումներ իրա¬կանացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով, անձամբ և Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով հրահանգավորել է տարածքային բաժինների հիշյալ պետերին` վճա¬րումը կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համար տարածքային շտեմա¬րան¬ներից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալ¬ները։ Տա¬րած¬քային բաժնի պետերը, Վազգեն Խաչիկյանի ուղղակի ցուցումով շտեմարաններից այդ տվյալ¬ներն առանձ¬նացնելուց հետո, առանց կասեցված կենսաթոշակների վճարումը վերսկսելու դիմում¬ների առկա¬յության, խմբային շահերից ելնելով, այդ տվյալները ներկայացրել են խմբի անդամ Վահագն Խա¬չատրյանին, ով տրամադրել է կասեցված կենսաթոշակի գումարները ել¬քագրե¬լու համապա¬տաս¬խան ծածկագրերը։ Այդպիսիք ստանալուց հետո կենսաթոշակառուների տվյալներն ընդգրկել են վճարային ցուցակներում, ապա Հովհաննես Հովհաննիսյանը, Արամ Մարտիրոսյանը և Սարգիս Սարգսյանն այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց վճարային ցու¬ցակներում կեղծել են ստո¬րագրությունները, իրենց ստորագրություն¬ներով և կնիքով հաստատել վճարային ցուցակ¬ները, իսկ Սամվել Էլբակյանի հանձնարարությամբ վճարային ցուցակները կազ¬մել և իրենց ստո¬րագրութ¬յամբ հաստատել են Համլետ Մարտիրոսյանն ու Հրանուշ Դանիել¬յանը։ Կեղծ տվյալներ պարու¬նա¬կող վճարային ցուցակները տարածքային բաժնի հիշյալ պետերն անձամբ ներկայացրել են խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգորյանին, ով ըստ ցուցակների` Վիգեն Գևորգյանի մի¬ջո¬ցով դրա¬մարկղից ստացել է իրենց վստահված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 131.582.500 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները և փոխանցելով Վազգեն Խաչիկյանին` յուրաց¬ման եղանակով հափշտակել են։ Մասնավորապես.
- «Արաբկիրի» տարածքային բաժնում 2010թ. հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 23 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 22.837.572 ՀՀ դրամ գումար,
- «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնում 2010թ. հունիսին, սեպտեմբերին և հոկ¬տեմբերին 74 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 58.235.211 ՀՀ դրամ գումար,
- «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնում 2010թ. հոկտեմբերին առանց դի¬մում¬ների 26 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 30.020.622 ՀՀ դրամ գումար,
- «Շենգավիթի» տարածքային բաժնում 2010թ. հոկտեմբերին առանց դիմումների 24 գոր¬ծերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 20.489.226 ՀՀ դրամ գումար։
Հափշտակված գումարից Վազգեն Խաչիկյանը Հովհաննես Գրիգորյանի միջոցով «Էրե¬բունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին տվել է 1,5 միլիոն ՀՀ դրամ»։
Գործով ամբաստանյալ Վիգեն Գևորգյանը «2001թ. օգոստոսի 1-ից մինչև 2011թ. հուն¬վարի 11-ն աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահո¬վության պետա¬կան ծառայության աշխատակազմի վճարում¬ների ծա¬ռա¬յությունում` որ¬պես Երևան քաղաքի վճարային խմբի տեսուչ-վճարող, հանդիսանալով նյու¬թա¬կան պատասխա¬նա¬տու անձ և օգտվելով վճարումը վերսկսված կենսաթոշակների գումար¬նե¬րը վճա¬րե¬լու իր լիազո¬րութ¬յուններից, մասնավորապես այն, որ կենսաթոշակի գումարները պար¬տա¬վոր էր վճարելու բացառապես սոցիալական ապահովության պետական ծառայություն դիմած կենսաթո¬շա¬կա¬ռու¬ներին` 2006-2010թթ. ընկած ժամանակահատվածում Վազգեն Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազ¬մակերպված խմբով կասեցված կենսաթոշակների վճարման հիմք հանդի¬սա¬ցող ակնհայտ կեղծ դիմումների հիման վրա, վճարային ցուցակներում կենսաթոշակառուների ստորագրությունները կեղծելու, կամ ընդհանրապես չստորագրելու միջոցով անհիմն ելքագրել և յուրացման եղանակով հափշտակել են մահացած և ՀՀ տարածքից բացակայող կենսա¬թո¬շակառուների վճարումը կա¬սեց¬ված կենսաթոշակի իրենց վստահությանը հանձնված առանձնա¬պես խոշոր չափերի` 267.266.819 ՀՀ դրամ գումարները։ Այսպես.
Վիգեն Գևորգյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2006 թվա¬կանի սկզբներին նախապես համաձայնության գալով Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկ¬յանի հետ` ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` Ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանի, վճարումների ծառայության պետ Հովհան¬նես Գրիգոր¬յանի, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահո¬վագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի, իսկ առանձին դեպքերում նաև` «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանի, «Ավան և Նոր-Նորքի» տա¬րածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանի, «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանի և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանի, բաժնի պետի տեղակալներ` Արթուր Սուքիասյանի, Համլետ Մարտիրոսյանի, օպերատոր Հրանուշ Դա¬նիելյանի, Վահագն Խաչատրյանի հարազատներ` Արմեն Խաչատրյանի և Բագրատ Մուրադ¬յանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հան¬գա¬մանքների վերաբերյալ, որում Վիգեն Գևորգյանը ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Կազմակերպված խմբի անդամները պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նա¬խա¬պես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2006-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամներն օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում` նրանցից Վահագն Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձ¬¬¬նացրել է Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժին¬ներում հաշվառված և երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացա¬կայող կամ իրականում մահացած կենսաթոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Աշոտ Աբրահամ¬յանի հետ կազմել են կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Աշոտ Աբրահամյանն ուղարկել է համապատասխան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսա¬թո¬շա¬կա¬ռուներն ընդգրկվել են համապատասխան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայությունում, խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգոր¬յանի վերահսկման ներքո, կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճարային ցուցակնե¬րում այդ կենսաթոշակառուների ան¬վան դիմաց կեղծ ստորագրություններով վճարման փաստը հաստա¬տելու համար կազմակերպված խմբում որոշ դեպքերում Վահագն Խաչատրյանի միջոցով ընդգրկել են վերջինիս քրոջ ամուսնուն` Արմեն Խաչատրյանին և կնոջ քրոջ ամուսնուն` Բագրատ Մուրադյանին, ովքեր Վահագն Խա¬չատրյանի ուղղորդմամբ այցելել են վճարային ծառայություն և կենսաթոշակառուների փոխա¬րեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգ¬յանի ներկայացրած վճարային ցուցակներում։ Այնու¬հետև, Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հով¬հաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վազ¬գեն Խաչիկյանին փո¬խանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են 125 կենսաթոշա¬կա¬ռու¬ների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 64.850.289 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գու¬մար¬ները։
Ըստ պայմանավորվածության, հափշտակված գումարներից Վազգեն Խաչիկյանն ամսե¬կան Աշոտ Աբրահամյանին տվել է 150.000-ից 300.000 ՀՀ դրամ, Հովհաննես Գրիգորյանին` 100.000-ից 200.000 ՀՀ դրամ։ Իրենց տրված գումարներից Աշոտ Աբրահամյանը Վահագն Խա¬չատրյանին յուրաքանչյուր կեղծ դիմում պատրաստելու համար վճարել է 5.000 ՀՀ դրամ, իսկ Հով¬հան¬նես Գրիգորյանը Վիգեն Գևորգյանին` ամսական 10.000-ից 40.000 ՀՀ դրամ։
Շարունակելով հանցավոր գործունեությունը` Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է Ծառայության «Քանաքեռ-Զեյթունի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Արթուր Սուքիասյանին։ Վերջինս 2007թ. մարտից մինչև 2008թ հուլիսը` ներառյալ, ընկած ժամա¬նա¬¬¬կահատվածում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 53 կենսաթոշակառուի տվյալները, խմբային շահե¬րից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` այդ կենսաթոշակառուների անունից ներկայացրել է Աշոտ Աբրահամյանին` կենսաթոշակի վճա¬րումը վերսկսելու և կուտակված գումարները ստանալու համար։ Այնուհետև, կեղծ դիմումները սահ¬մանված ընթացակարգով Աշոտ Աբրահամյանն ուղարկել է տարածքային բաժին, որտեղ կեն¬սա¬¬թոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալները Վահագն Խա¬չատրյանի վերահսկմամբ ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառա¬յություն` վճարման։ Պայմանավորվածության համաձայն Արթուր Սուքիասյանը վճարային ծառա¬յությունում Հովհաննես Գրիգորյանի վերահսկմամբ կենսաթոշակառուների փոխարեն ստո¬րագրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակներում, որով վճար¬ման փաստը հաստատելուց հետո վերջինիցս ստացած կենսաթոշակի գումարները հանձնել է Աշոտ Աբ¬րա¬համյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխան¬ցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 38.848.189 ՀՀ դրամ գումար։
Արթուր Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակված գումարներից Վազգեն Խաչիկ¬յանը ստացել է գումարի 70 տոկոսը` 27.193.732 ՀՀ դրամը, իսկ Աշոտ Աբրահամյանը, Հովհաննես Գրիգորյանը և Արթուր Սուքիասյանը` 10-ական տոկոսը` 3.884.819-ական ՀՀ դրամը։ Ստացված գումարների իր մասնաբաժնից Հովհաննես Գրիգորյանը Վիգեն Գևորգյանին ամսական տվել է 10.000-ից 40.000 ՀՀ դրամ։
2009 թվականից սկսած կասեցված կենսաթոշակի /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսելու և կենսա¬թոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիազորությունները վերապահվել են տարածքային բաժիններին։
Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում 2009թ. ընդգրկելով Ծառայության «Ավան և Նոր-Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանին և 2008թ. օգոստոսի 19-ի հրամա¬նով նույն տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում նշանակված Արթուր Սու¬քիաս¬յանին` հանցավոր գործունեությունը շարունակել են վերջիններիս մասնակցությամբ։ Օգտվե¬լով իրեն վերապահված լիազորություններից և օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Արամ Մար¬տի¬րոսյանը Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու ցուցումներով 2009թ. ապրիլից հոկտեմ¬բերն ընկած ժամանակաընթացքում նույն եղանակով` տարածքային բաժնի կենսաթո¬շակառուների վճա¬րային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բա¬ցա¬կայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 7 կեն¬սաթո¬շակառուի տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կեն¬սաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակն¬հայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` Աշոտ Աբրահամյանի կողմից դիմումների հի¬ման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից այդ կենսա¬թո¬շակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ կենսա¬թոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկվել են վճա¬րային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավոր¬վա¬ծութ¬յան համաձայն Արթուր Սուքիասյանը մահացած և ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշա¬կառուների փոխարեն տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայությամբ ստորագրել է վճարային ցուցակ¬ներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո` Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումար¬ներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հովհաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գու¬մար¬ները Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձ¬նապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար։
Բացի այդ, 2009 թվականին Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանին։ Նրա կազմակերպմամբ և անմիջական ցուցումներով` Հովհաննես Հովհաննիսյանը 2009թ. ընթացքում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստա¬ցած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ընդհանուր` 24 կենսաթոշակառուի տվյալներ, որոնց անվամբ խմբային շահերից ելնելով` պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ։ Աշոտ Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ դիմումներով կամ առանց այդ դիմումների` Հովհաննես Հովհան¬նիսյանը տարածքային բաժնում կենսաթոշակառուների և նրանց կենսաթոշակի կուտակ¬ված գումարների տվյալներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, ապա ուղարկել վճարային ծառա¬յություն` վճարման։ Այնուհետև, ըստ պայմանավորվածության, նշված վճարային ցուցակ¬ների հի¬ման վրա Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հովհան¬նես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 26.142.199 ՀՀ դրամ գումար։
Այնուհետև, Վազգեն Խաչիկյանը, բացի Հովհաննես Հովհաննիսյանից և Արամ Մարտիրոս¬յանից և մյուսներից, 2010թ. ընթացքում կազմակերպված խմբում ընդգրկել է նաև Ծառայության «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանին, իսկ վերջինիս միջոցով նույն բաժնի պետի տե¬ղա¬կալ Համլետ Մարտիրոսյանին և գլխավոր մասնագետ-օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանին։ Պետական բյուջեից պաշտոնեական կեղծիքի միջոցով յուրացման եղանակով առանձնապես խո¬շոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ, Ծառայությունում ստուգումներ իրա¬կա¬նացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով, անձամբ և Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով հրահանգավորել է տարածքային բաժինների հիշյալ պետերին` վճարումը կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համար տարածքային շտեմարան¬ներից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները։ Տարածքային բաժնի պետերը Վազգեն Խաչիկյանի ուղղակի ցուցումով շտեմարաններից այդ տվյալներն առանձնաց¬նելուց հետո առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության, խմբային շահերից ելնելով` այդ տվյալները ներկայացրել են խմբի անդամ Վահագն Խաչատրյա¬նին, ով տրամադրել է կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համապա¬տաս¬խան ծածկագրերը։ Այդպիսիք ստանալուց հետո կենսաթոշակառուների տվյալներն ընդգրկել են վճա¬րա¬¬յին ցուցակներում, ապա Հովհաննես Հովհաննիսյանը, Արամ Մարտիրոսյանը և Սարգիս Սարգսյանն այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց վճարային ցուցակներում կեղծել են ստո¬րագրությունները, իրենց ստորագրություններով և կնիքով հաստատել վճարային ցուցակները, իսկ Սամվել Էլբակյանի հանձնարարությամբ վճարային ցուցակները կազմել և իրենց ստո¬րագրութ¬յամբ հաստատել են Համլետ Մարտիրոսյանն ու Հրանուշ Դանիելյանը։ Կեղծ տվյալներ պարու¬նակող վճարային ցուցակները տարածքային բաժնի հիշյալ պետերն անձամբ ներկայացրել են խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգորյանին, ով ըստ ցուցակների` Վիգեն Գևորգյանի միջոցով դրա¬մարկղից ստացել է իրենց վստահված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 131.582.500 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները և փոխանցելով Վազգեն Խաչիկյանին` յուրաց¬ման եղա¬նա¬կով հափշտակել են։ Մասնավորապես`
- «Արաբկիրի» տարածքային բաժնում 2010թ. հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 23 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 22.837.572 ՀՀ դրամ գումար,
- «Ավան և Նոր-Նորքի» տարածքային բաժնում 2010թ. հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 74 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 58.235.211 ՀՀ դրամ գումար,
- «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնում 2010թ. հոկտեմբերին առանց դի¬մում¬ների 26 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 30.020.622 ՀՀ դրամ գումար,
- «Շենգավիթի» տարածքային բաժնում 2010թ. հոկտեմբերին առանց դիմումների 24 գոր¬ծերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 20.489.226 ՀՀ դրամ գումար»։
Գործով ամբաստանյալ Վահագն Խաչատրյանը «2001 թվականից աշխատելով ՀՀ աշխա¬տան¬քի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության տեղեկատ¬վական համակարգերի և վերլուծության վարչության սոցիալական ապա¬հո¬վագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետի պաշտոնում և հանդիսանալով մշտա¬պես կազմակերպչական-տնօրինչական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ, օժտված լինելով հիշյալ վարչության կանոնակարգով նախատեսված` կենսաթոշակների և սո¬ցիա¬լական առանձին ծրագրերի շտեմարանները տարածքային բաժիններից ստանալու, գրան¬ցե¬լու, ձևավոր¬ված շտեմարանը վերահսկելու, տվյալների տրամադրումը կառավարելու լիազորութ¬յուն¬ներով, իր պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով` 2006-2010թթ. ընկած ժամանակա¬հատ¬վա¬ծում օգտագոր¬ծելով իր պաշտոնեական դիրքը` Վազգեն Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմա¬կերպ¬¬¬ված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստա¬հութ¬յանը հանձնված առանձ¬նապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 267.266.819 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գու¬մար¬ներ, ինչպես նաև կատարել է պաշտոնեական կեղծիք։ Այսպես.
Վահագն Խաչատրյանն իր պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով, տիրապետելով սոցիա¬լական ապահովության տարածքային բաժիններից ստացվող շտեմարանների տեղեկատ¬վութ¬յանն ու դրանց օգտագործման համակարգչային տեխնիկական մեթոդներին` պետությունից առանձ¬նա¬պես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարներ հափշտակելու վերաբերյալ նախնական հա¬մա¬ձայնության գալով Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի հետ` 2006թ. սկզբներից ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` Ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վար¬չության պետ Աշոտ Աբրահամյանի, վճարային ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանի և վճա¬¬րային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի, իսկ առանձին դեպ¬քե¬րում նաև` «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանի, «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանի, «Էրեբունի և Նուբա¬րաշենի» տարած¬քային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանի և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Սամ¬վել Էլբակ¬յանի, բաժնի պետի տեղակալներ` Արթուր Սուքիասյանի, Համլետ Մարտիրոս¬յանի, օպե¬րատոր Հրանուշ Դանիելյանի, իր հարազատներ` Արմեն Խաչատրյանի և Բագ¬րատ Մուրադ¬յանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցա¬գործութ¬յան կա¬տար¬ման հան¬գա¬մանքների վերաբերյալ, որում Վահագն Խաչատրյանը, ըստ իրեն վերա¬պահ¬ված լիազո¬րութ¬յուն¬ների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Կազմակերպված խմբի անդամները պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նա¬խապես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցու¬¬ցումներով` 2006-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամներն օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում, նրանցից Վահագն Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձնացրել է Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժին¬ներում հաշվառված և երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած կենսաթոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Աշոտ Աբրա¬համ¬յանի հետ կազմել են կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Աշոտ Աբրահամ¬յանն ուղարկել է համապատասխան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշակառուներն ընդգրկվել են հա¬մապատասխան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայությունում, խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգորյանի վե¬րահսկման ներքո, կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճարային ցուցակներում այդ կենսա¬թոշակառուների անվան դիմաց կեղծ ստորագրություններով վճարման փաստը հաստատելու համար կազմա¬կերպ¬ված խմբում որոշ դեպքերում Վահագն Խաչատրյանի միջոցով ընդգրկել են վերջինիս քրոջ ամուս¬նուն` Արմեն Խաչատրյանին, և կնոջ քրոջ ամուսնուն` Բագրատ Մուրադ¬յա¬նին, ովքեր Վահագն Խա¬չատրյանի ուղղորդմամբ այցելել են վճարային ծառայություն և կենսա¬թո¬շակառուների փո¬խա¬րեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայացրած վճա¬րային ցուցակ¬ներում։ Այնուհետև, Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ել¬քագրել և հանձնել է Հով¬հաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փո¬խան¬ցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են 125 կենսաթոշակա¬ռու¬ների ան¬վամբ անհիմն ել¬քագրված առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 64.850.289 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գու¬մար¬ները։
Ըստ պայմանավորվածության` հափշտակված գումարներից Վազգեն Խաչիկյանն ամսա¬կան Աշոտ Աբրահամյանին տվել է 150.000-ից 300.000 ՀՀ դրամ, Հովհաննես Գրիգորյանին` 100.000-ից 200.000 ՀՀ դրամ։ Իրենց տրված գումարներից Աշոտ Աբրահամյանը Վահագն Խա¬չատրյանին յուրաքանչյուր կեղծ դիմում պատրաստելու համար վճարել է 5.000 ՀՀ դրամ, իսկ Հով¬հաննես Գրիգորյանը Վիգեն Գևորգյանին` ամսական 10.000-ից 40.000 ՀՀ դրամ։
Շարունակելով հանցավոր գործունեությունը` Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է Ծառայության «Քանաքեռ-Զեյթունի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Արթուր Սուքիասյանին։ Վերջինս 2007թ. մարտից մինչև 2008թ հուլիսը` ներառյալ, ընկած ժամա¬նա¬կահատվածում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 53 կենսաթոշակառուի տվյալները, խմբային շահե¬րից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` այդ կենսաթոշակառուների անունից ներկայացրել է Աշոտ Աբրահամյանին` կենսաթոշակի վճա¬րումը վերսկսելու և կուտակված գումարները ստանալու համար։ Այնուհետև կեղծ դիմումները սահ¬ման¬ված ընթացակարգով Աշոտ Աբրահամյանն ուղար¬կել է տարածքային բաժին, որտեղ կենսա¬թո¬շա¬կառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալ¬ները Վահագն Խա¬չատրյա¬¬նի վերահսկմամբ ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառա¬յություն` վճարման։ Պայմանավորվածության համա¬ձայն Արթուր Սուքիասյանը վճա¬րային ծառա¬յութ¬յունում Հովհաննես Գրիգորյանի վերահսկմամբ կենսաթոշակառուների փոխա¬րեն ստո¬րագրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցու¬ցակներում, որով վճար¬ման փաստը հաստատելուց հետո վերջինիցս ստացած կենսաթոշակի գումարները հանձնել է Աշոտ Աբրա¬համյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխան¬ցե¬լով, յու¬րաց¬ման եղանակով հափշտակել են առանձ¬նա¬պես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 38.848.189 ՀՀ դրամ գումար։
Արթուր Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակված գումարներից Վազգեն Խաչիկ¬յանն ստացել է գումարի 70 տոկոսը` 27.193.732 ՀՀ դրամը, իսկ Աշոտ Աբրահամյանը, Հովհաննես Գրիգորյանը և Արթուր Սուքիասյանը` 10-ական տոկոսը` 3.884.819-ական ՀՀ դրամը։ Ստացված գու¬մարների իր մասնաբաժնից Հովհաննես Գրիգորյանը Վիգեն Գևորգյանին ամսական տվել է 10.000-ից 40.000 ՀՀ դրամ։
2009 թվականից սկսած` կասեցված կենսաթոշակի /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիա¬զո¬րությունները վերապահվել են տարածքային բաժիններին։
Վազգեն Խաչիկյանը, կազմակերպված խմբում 2009թ. ընդգրկելով Ծառայության «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանին և 2008թ. օգոստոսի 19-ի հրամա¬նով նույն տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում նշանակված Արթուր Սուքիաս¬յանին, հանցավոր գործունեությունը շարունակել են վերջիններիս մասնակցությամբ։ Օգտվելով իրեն վերապահված լիազորություններից և օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Արամ Մար¬տի¬րոսյանը Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու ցուցումներով 2009թ. ապրիլից հոկտեմբերն ընկած ժամանակաընթացքում նույն եղանակով, տարածքային բաժնի կենսաթոշա¬կա¬ռուների վճա¬րային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստա¬ցած` ՀՀ տարածքից բա¬ցա¬կայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև` գոյություն չունեցող, ընդ¬հանուր` 7 կեն¬սաթոշակառուների տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաս¬տել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` Աշոտ Աբրահամյանի կողմից դիմումների հի¬ման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կող¬մից` այդ կեն¬սաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վե¬րահսկմամբ, հիշյալ կեն¬սաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմա¬նավոր¬վածութ¬յան համաձայն` Արթուր Սուքիասյանը մահացած և ՀՀ տարած¬քից բացա¬կա¬յող կենսա¬թոշա¬կա¬ռուների փոխարեն տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայութ¬յամբ ստորագրել է վճա¬րային ցու¬ցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո Վիգեն Գևորգյանը կենսա¬թոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հովհաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձ¬նապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար։
Բացի այդ` 2009 թվականին Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանին։ Նրա կազմակերպմամբ և անմիջական ցուցումներով` Հովհաննես Հովհաննիսյանը 2009թ. ընթացքում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստա¬ցած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ընդհանուր` 24 կենսաթոշա¬կա¬¬ռու¬ների տվյալներ, որոնց անվամբ խմբային շահերից ելնելով` պատրաստել է կենսաթոշակի կասեց¬ված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմում¬ներ։ Աշոտ Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից` այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճա¬րա¬յին ցուցակ¬ներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ դիմումներով կամ առանց այդ դիմումների` Հովհաննես Հովհաննիսյանը տարածքային բաժնում կենսաթոշակառուների և նրանց կենսաթոշա¬կի կուտակ¬ված գումարների տվյալներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, ապա ուղարկել վճարային ծա¬ռա¬յություն` վճարման։ Այնուհետև ըստ պայմանավորվածության` նշված վճարային ցուցակների հիման վրա Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հովհան¬նես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 26.142.199 ՀՀ դրամ գումար։
Այնուհետև Վազգեն Խաչիկյանը, բացի Հովհաննես Հովհաննիսյանից և Արամ Մարտիրոս¬յանից և մյուսներից, 2010թ. ընթացքում կազմակերպված խմբում ընդգրկել է նաև Ծառայության «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանին, իսկ վերջինիս միջոցով նույն բաժնի պետի տե¬ղա¬կալ Համլետ Մարտիրոսյանին և գլխավոր մասնագետ-օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանին։ Պետական բյուջեից պաշտոնեական կեղծիքի միջոցով յուրացման եղանակով առանձնապես խո¬շոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ, Ծառայությունում ստուգումներ իրակա¬նաց¬նող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով, անձամբ և Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով հրահանգավորել է տարածքային բաժինների հիշյալ պետերին` վճարումը կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համար տարածքային շտեմարան¬նե¬րից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները։ Տարած¬քային բաժնի պետերը, Վազգեն Խաչիկյանի ուղղակի ցուցումով շտեմարաններից այդ տվյալներն առանձ¬նաց¬նելուց հետո, առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության, խմբային շահերից ելնելով, այդ տվյալները ներկայացրել են խմբի անդամ Վահագն Խաչատրյա¬նին, ով տրամադրել է կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համապա¬տաս¬խան ծած¬կագրերը։ Այդպիսիք ստանալուց հետո կենսաթոշակառուների տվյալներն ընդգրկել են վճարային ցուցակներում, ապա Հովհաննես Հովհաննիսյանը, Արամ Մարտիրոսյանը և Սարգիս Սարգսյանն այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց վճարային ցուցակներում կեղծել են ստո¬րագրություն¬ները, իրենց ստորագրություններով և կնիքով հաստատել վճարային ցուցակները, իսկ Սամվել Էլբակյանի հանձնարարությամբ վճարային ցուցակները կազմել և իրենց ստո¬րագրութ¬յամբ հաս¬տատել են Համլետ Մարտիրոսյանն ու Հրանուշ Դանիելյանը։ Կեղծ տվյալներ պարու¬նա¬կող վճա¬րային ցուցակները տարածքային բաժնի հիշյալ պետերն անձամբ ներկայացրել են խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգորյանին, ով ըստ ցուցակների` Վիգեն Գևորգյանի միջոցով դրա¬մարկղից ստացել է իրենց վստահված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 131.582.500 ՀՀ դրամ կեն¬սաթոշակի գումարները և փոխանցելով Վազգեն Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտա¬կել են։ Մասնավորապես.
- «Արաբկիրի» տարածքային բաժնում 2010թ. հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 23 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 22.837.572 ՀՀ դրամ գումար,
- «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնում 2010թ. հունիսին, սեպտեմբերին և հոկ¬տեմբերին 74 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 58.235.211 ՀՀ դրամ գումար,
- «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնում 2010թ. հոկտեմբերին առանց դի¬մում¬ների 26 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 30.020.622 ՀՀ դրամ գումար,
- «Շենգավիթի» տարածքային բաժնում 2010թ. հոկտեմբերին առանց դիմումների 24 գոր¬ծերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 20.489.226 ՀՀ դրամ գումար։
Հետագայում` 2010թ. դեկտեմբերի սկզբներին, Ծառայությունում ստուգումներ իրակա¬նաց¬նող ստուգողներից հանրորեն վտանգավոր արարքի հետքերը վերացնելու և չբացահայտվելու նպա¬տակով Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վահագն Խաչատրյանը վճարային տեղե¬կատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները»։
Գործով ամբաստանյալ Բագրատ Մուրադյանը «ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հար¬ցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության /այսուհետ` ծա¬ռա¬¬յության/ պետ Վազգեն Խաչիկյանի, նույն ծառայության տեղեկատվական համակարգերի և վեր¬լու¬ծության վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ, իր կնոջ քրոջ ամուսնու` Վահագն Խաչատրյանի, վերջինիս քրոջ ամուսնու` Արմեն Խա¬չատրյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով 2007-2008թթ ընկած ժամանա¬կա¬հատ¬վա¬ծում պե¬տությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված ա¬ռանձ¬¬նապես խոշոր չափերի` 21.811.676 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև օժան¬դակել են կազմակերպված խմբի պաշտոնատար անձանց պաշտոնեական կեղծիք կատարելուն։
Այսպես. Բագրատ Մուրադյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորութ¬յամբ 2007 թվականին ընդգրկվել է ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի կողմից այդ նպա¬տա¬կով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` տեղեկատ¬վական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակ¬ման բաժ¬նի պետ Վահագն Խաչատրյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի և Արմեն Խաչատրյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրա¬վորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Բագրատ Մուրադ¬յանն ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Կազմակերպված խմբի անդամները պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նա¬խա¬պես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2007-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամներից Վահագն Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձնացրել է Երևան քա¬ղա¬քի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժիններում հաշվառված և երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած կեն¬սա¬թոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Աշոտ Աբրահամյանի հետ կազմել են կենսա¬թոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճա¬րելու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Աշոտ Աբրահամյանն ուղարկել է համապա¬տաս¬խան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշակառուներն ընդգրկվել են համապա¬տաս¬խան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայությունում, խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգորյանի վերահսկման ներքո, Բագրատ Մու¬րադյանն ու Արմեն Խաչատրյանն այցելել են վճարային ծառայություն և կենսաթոշա¬կա¬ռուների փոխարեն ստորագրել վճարային ցուցակներում` այդ եղանակով օժանդակելով խմբի պաշ¬¬տո¬նատար անձանց` պաշտոնեական կեղծիք կատարելուն։ Այնուհետև, 42 կենսաթո¬շա¬կա¬ռուների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 21.811.676 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները յուրացման եղանակով հափշտակելուց հետո, դրանց մի մասն Բագրատ Մուրադյանն ու Արմեն Խաչատրյանը փոխանցել են Վահագն Խաչատրյանին, իսկ մյուս մասը` Վիգեն Գևորգյանը Հովհաննես Գրիգորյանի միջոցով` Վազգեն Խաչիկյանին»։
Գործով ամբաստանյալ Արմեն Խաչատրյանը «ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարա¬րության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկ¬յանի, նույն ծառայության տեղեկատվական համակարգերի և վեր¬լու¬ծության վարչության սոցիա¬լա¬կան ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ, իր կնոջ եղբոր` Վահագն Խաչատրյանի, վերջինիս կնոջ քրոջ ամուսնու` Բագրատ Մու¬րադ¬յանի և մյուսների հետ կազմա¬կերպ¬ված խմբով 2007-2008թթ ընկած ժամանակահատ¬վա¬ծում պե¬տութ¬յունից յուրացման եղանա¬կով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձ¬նա¬պես խոշոր չափերի` 21.811.676 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև օժանդակել են կազմակերպված խմբի պաշտո¬նատար անձանց պաշտոնեական կեղծիք կատարելուն։
Այսպես. Արմեն Խաչատրյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2007 թվականին ընդգրկվել է ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի կողմից այդ նպատակով ստեղծ¬ված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վա¬հագն Խաչատրյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգ¬յա¬նի և Բագրատ Մուրադյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցա¬գոր¬ծության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Արմեն Խաչատրյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Կազմակերպված խմբի անդամները պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նա¬խա¬պես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2007-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամներից Վահագն Խաչատրյանն անձամբ, ինչպես նաև Արմեն Խաչատրյանի և Բագրատ Մուրադյանի միջոցով պարզել, ապա կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձնացրել է Երևան քաղա¬քի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժիններում հաշվառված և երկար տարի¬ներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած կեն¬սա¬թոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Աշոտ Աբրահամյանի հետ կազմել են կեն¬սաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճա¬րե¬լու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Աշոտ Աբրահամյանն ուղարկել է համապատասխան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշակառուներն ընդգրկվել են համապատասխան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառա¬յութ¬յու¬նում, խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգորյանի վերահսկման ներքո, կասեցված կենսա¬թո¬շակի գումարների վճարային ցուցակներում այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց կեղծ ստո¬¬րագրություններով վճարման փաստը հաստատելու համար Վահագն Խաչատրյանի ուղղորդ¬մամբ Արմեն Խաչատրյանն ու Բագրատ Մուրադյանն այցելել են վճարային ծառայություն և կենսա¬թո¬շակառուների փոխարեն ստորագրել վճարային ցուցակներում` այդ եղանակով օժանդա¬կե¬լով խմբի պաշտոնատար անձանց` պաշտոնեական կեղծիք կատարելուն։ Այնուհետև, 42 կեն¬սա¬¬թոշա¬կա¬ռուների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 21.811.676 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները յուրացման եղանակով հափշտակելուց հետո, դրանց մի մասն Արմեն Խաչատրյանն ու Բագրատ Մուրադյանը փոխանցել են Վահագն Խա¬չատրյա¬նին, իսկ մյուս մասը` Վիգեն Գևորգյանը Հովհաննես Գրիգորյանի միջոցով` Վազգեն Խաչիկյանին»։
Գործով ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհաննիսյանը «ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության պետի թիվ 240-ԱԿ հրամանով 2006թ. օգոստոսի 14-ից աշխատելով Երևան քաղա¬քի Արաբ¬կիրի տարած¬քա¬յին բաժնի պետի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վար¬չատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտո¬նա¬տար անձ և օժտված լինելով ծա¬ռա¬յության տարածքային բաժնի կանոնադրությամբ նախատեսված կենսա¬թոշակների և սոցիա¬լա¬կան այլ ծրագրերի նշանակման, վերահաշվարկման, վճարային ցուցակ¬ների կազմման գործըն¬թացը ղեկավարելու և վերահսկելու լիազորություններով` 2009-2010թթ. ընթացքում, օգտա¬գործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Վազգեն Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազ¬մա¬կերպված խմբով պե¬տութ¬յունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձ¬նա¬պես խոշոր չափերի` 48.979.771 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև կատարել է պաշ¬տոնեական կեղծիք։ Այսպես.
Օգտվելով իր լիազորություններից, մասնավորապես` այն, որ իր կողմից ընդունվել և վերահսկվել է կենսաթոշակառուների կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ ներկայացված դիմումները և դրանց հիման վրա վճարային ցուցակների կազմելն ու վճարման համար Երևան քաղաքի վճարային ծառայություն ուղարկելու գործընթացը, Հովհաննես Հովհան¬նիսյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթո¬շակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2009 թվականին նախապես համաձայնության գալով ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի հետ` ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանի, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի, վճա¬րա¬յին ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հան¬ցա¬գոր¬ծության կա¬տար¬ման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Հովհաննես Հովհան¬նիսյանը, ըստ իրեն վերա¬պահ¬ված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Հովհաննես Հովհաննիսյանը պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցում¬ներով` 2009թ. ընթացքում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մա¬հացած, ընդհանուր` 24 կենսաթոշակառուների տվյալներ, որոնց անվամբ, խմբային շահերից ել¬նելով, պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ։ Աշոտ Աբրահամյանի կողմից դիմումների հի¬ման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից` այդ կեն¬սա¬թո¬շակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ դիմում¬ներով կամ առանց այդ դիմումների` Հովհաննես Հովհաննիսյանը տարածքային բաժնում կենսա¬թո¬շակառուների և նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկել է վճա¬րային ցուցակներում, ապա ուղարկել վճարային ծառայություն` վճարման։ Այնուհետև ըստ պայ¬մա¬նավորվածության` նշված վճարային ցուցակների հիման վրա Վիգեն Գևորգյանը կեն¬սա¬թո¬շակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հովհաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս, իր հեր¬թին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 26.142.199 ՀՀ դրամ գումար։
Հովհաննես Հովհաննիսյանը և կազմակերպված խմբի մյուս անդամները, շարունակելով իրենց հանցավոր գործունեությունը, Ծառայության համակարգում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով Վազգեն Խաչիկյանի կազմա¬կերպ¬մամբ ու անմիջական ցուցումով Աշոտ Աբրահամյանը հրահանգավորել է` տարածքային բաժինների շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշա¬կա¬ռուների տվյալները և առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության` ներկայացնել խմբի անդամ Վահագն Խաչատրյանին` դեպոնենտի ելքագրման հա¬մար համապատասխան ծածկագրեր տրամադրելու համար։ Հովհաննես Հովհաննիսյանը 2010թ. հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին, խմբային շահերից ելնելով, առանց հիշյալ դիմումների, տարածքային բաժնի շտեմարանից ընտրած 23 կենսաթոշակառուների տվյալները` ներկայացրել է Վահագն Խաչատրյանին, ում կողմից տրամադրված ծածկագրերով կենսաթոշա¬կա¬ռուների տվյալներն ընդգրկել և կազմել է վճարային կեղծ ցուցակներ։ Այնուհետև, Հովհաննես Հովհան¬նիսյանը այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց կեղծել է ստորագրությունները և ցուցակներն անձամբ ներկայացրել խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգորյանին։ Վերջինս, ըստ ցուցակների, Վիգեն Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից անհիմն ելքագրել է առանձնապես խոշոր չափերով, ընդհանուր` 22.837.572 ՀՀ դրամ դեպոնենտ գումարները և փոխանցելով Վազգեն Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտակել են։
Հետագայում` 2010թ. դեկտեմբերի սկզբներին, ՀՀ սոցիալական ապահովության պետական ծառայության համակարգում ՀՀ ֆինանսների նախարարության կողմից ստուգումներ իրակա¬նաց¬նելու ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վահագն Խաչատրյանը վճարային տե¬¬ղե¬կատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ել¬քագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները»։
Գործով ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանը «2001թ. սեպտեմբերի 26-ից մինչև 2008թ. օգոստոսի 19-ն աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիա¬լա¬կան ապա¬հովության պետական ծառայության «Քանաքեռ-Զեյթու¬նի» տարածքային բաժնի, իսկ 2008թ. օգոստոսի 19-ից` «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պե¬տի տեղակալի պաշ¬տո¬նում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչա¬կան և վարչատնտեսական գոր¬ծառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ, լիազորված լինելով իրա¬կանացնելու կենսա¬թո¬շակների նշանակման, վերահաշվարկման և վճարման աշխատանք¬ների, ինչպես նաև` կեն¬սա¬թոշակների, սոցիալական ապահովագրության առանձին ծրագրերի իրականցման վերա¬բերյալ տեղեկությունները համակարգիչ մուտքագրելու, տվյալների շտեմա¬րանի համալրման, անհրա¬ժեշտ փոփոխությունների կատարման և վերլուծության գործընթացը, 2007-2009թթ. ընթաց¬քում Վազգեն Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետութ¬յունից յուրացման եղա¬նակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 44.691.831 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև կատարել է պաշտո¬նեական կեղծիք։
Այսպես.Արթուր Սուքիասյանը, օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը, օգտվելով իր լիազո¬րութ¬յուններից, մասնավորապես` այն, որ իր կողմից ընդունվել և վերահսկվել է կենսաթոշա¬կա¬ռուների կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ ներկայաց¬ված դիմում¬ները և դրանց հիման վրա վճարային ցուցակների կազմելն ու վճարման համար Երևան քաղաքի վճա¬րային ծառայություն ուղարկելու գործընթացը, Արթուր Սուքիասյանը, պետությունից յուրաց¬ման եղանա¬կով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտա¬կություն կատա¬րելու դիտավորությամբ 2007-2009թթ. ընթացում նախապես համաձայ¬նության գալով ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի հետ, ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատա¬կով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` Ծառայության կենսա¬թոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանի, տեղե¬կատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի, վճարային ծառայության պետ Հովհաննես Գրի¬գոր¬յանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի, ինչ¬պես նաև` «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտի¬րոս¬յանի հետ նա¬խա¬պես պայ¬մա¬նա¬վորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանք¬նե¬րի վերաբեր¬յալ, որում Արթուր Սուքիասյանն, ըստ իրեն վերապահված լիազորութ¬յուն¬ների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Կազմակերպված խմբի անդամները, պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով Արթուր Սուքիասյանը 2007թ. մարտից մինչև 2008թ հուլիսը ներառյալ ընկած ժամա¬նակահատվածում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև` գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 53 կենսաթոշակառուների տվյալները, խմբային շա¬հե¬րից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճա¬րումը վերսկսե¬լու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` այդ կենսաթոշակառուների անունից ներկայացրել է Աշոտ Աբրահամ¬յանին` կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու և կուտակված գումարներն ստանալու համար։ Այնու¬հետև կեղծ դիմումները սահմանված ընթացակարգով Աշոտ Աբրահամյանն ուղարկել է տարած¬քային բաժին, որտեղ կենսաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումար¬ների տվյալ¬ները Վահագն Խաչատրյանի վերահսկմամբ ընդգրկվել են վճարային ցու¬ցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավորվածության համա¬ձայն` Արթուր Սուքիասյանը վճարային ծառայությունում Հովհաննես Գրիգորյանի վերահսկմամբ կենսաթոշա¬կա¬ռուների փո¬խարեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակ¬նե¬րում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո վերջինիցս ստացած կենսաթոշակի գումար¬ները հանձնել է Աշոտ Աբրահամյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձ¬նապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 38.848.189 ՀՀ դրամ գումար։
Արթուր Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակված գումարներից Վազգեն Խաչիկ¬յանն ստացել է գումարի 70 տոկոսը` 27.193.732 ՀՀ դրամը, իսկ Աշոտ Աբրահամյանը, Հովհաննես Գրիգորյանը և Արթուր Սուքիասյանը` 10-ական տոկոսը` 3.884.819-ական ՀՀ դրամը։ Ստացված գումարների իր մասնաբաժնից Հովհաննես Գրիգորյանը Վիգեն Գևորգյանին ամսական տվել է 10.000-ից 40.000 ՀՀ դրամ։
2009 թվականից սկսած` կասեցված կենսաթոշակի /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիա¬զո¬րությունները վերապահվել են տարածքային բաժիններին։
Վազգեն Խաչիկյանը, կազմակերպված խմբում 2009թ. ընդգրկելով Ծառայության «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանին և 2008թ. օգոստոսի 19-ի հրա¬մանով նույն տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում նշանակված Արթուր Սուքիաս¬յանին, հանցավոր գործունեությունը շարունակել են վերջիններիս մասնակցությամբ։ Օգտվելով իրեն վերապահված լիազորություններից և օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Արամ Մար¬տի¬¬րոսյանը Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու ցուցումներով 2009թ. ապրիլից հոկտեմբերն ընկած ժամանակաընթացքում նույն եղանակով տարածքային բաժնի կենսաթոշա¬կա¬¬ռուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարած¬քից բա¬ցա¬կայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև` գոյություն չունեցող, ընդհա¬նուր` 7 կենսաթո¬շա¬կառուների տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատ¬¬րաս¬տել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` Աշոտ Աբրահամյանի կողմից դի¬մում¬ների հի¬ման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից այդ կենսա¬թո¬շակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վե¬րահսկմամբ, հիշյալ կենսա¬թոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալ¬¬ներն ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանա¬վոր¬վա¬ծութ¬յան համաձայն` Արթուր Սուքիասյանը մահացած և ՀՀ տարած¬քից բացակայող կենսաթոշա¬կա¬ռու¬ների փոխարեն տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայութ¬յամբ ստորագրել է վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հովհաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղա¬նակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար»։
Գործով ամբաստանյալ Սարգիս Սարգսյանը « ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության պետի թիվ 239-ԱԿ հրա¬մանով 2006թ. օգոստոսի 14-ից աշխատելով Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն տա¬րած¬¬քային բաժնի պետի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտա¬պես կազմակերպչական-տնօրինչա¬կան և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականաց¬նող պաշտոնատար անձ և օժտված լինելով ծառայության տարածքային բաժնի կանոնադրութ¬յամբ նախատեսված կեն¬սաթոշակների և սո¬ցիալական այլ ծրագրերի նշանակման, վերահաշ¬վարկման, վճարային ցուցակ¬ների կազման գործ¬ընթացը ղեկավարելու և վերահսկելու լիազորութ¬յուն¬ներով` 2010 թվականի հոկտեմբերին Վազգեն Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետութ¬յունից յուրացման եղանակով հափշտա¬կել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 30.020.622 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև կատարել է պաշտոնեական կեղծիք։ Այսպես.
Օգտվելով իր լիազորություններից, մասնավորապես այն, որ իր կողմից ընդունվել և վե¬րահսկվել է կենսաթոշակառուների կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ ներ¬կայացված դիմումները և դրանց հիման վրա վճարային ցուցակների կազմելն ու վճարման համար Երևան քաղաքի վճարային ծառայություն ուղարկելու գործընթացը, Սարգիս Սարգսյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գու¬մար¬ների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2010 թվականի հոկտեմբերին նա¬խա¬պես համաձայնության գալով ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի հետ` ընդգրկվել է վեր¬ջի¬նիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս ան¬դամ¬ների` ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանի, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահո¬վագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի, վճարային ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցա¬գոր¬ծության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Սարգիս Սարգսյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2010թ. հոկտեմբերին կազ¬մա¬կերպված խմբի անդամներն օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում, ծառայության համակարգում ստուգումներ իրա¬¬կանացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով Վազգեն Խաչիկյանն անձամբ և Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով հրահանգավորել է` տարածքային բաժին¬ների շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթո¬շակա¬ռու¬ների տվյալները, որոնք, առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկա¬յության, ներկայացրել են խմբի անդամ Վահագն Խաչատրյանին` դեպոնենտի ելքագրման համար համապատասխան ծածկագրեր տրամադրելու համար։ Սարգիս Սարգսյանը, խմբային շահերից ելնելով, տարածքային բաժնի շտեմարանից ընտրելով 26 կենսաթո¬շա¬կառուների տվյալները` ներ¬կա¬յաց¬րել է Վահագն Խաչատրյանին, որի կողմից տրամադրված ծածկագրերով կենսաթո¬շա¬կա¬ռու¬¬ների տվյալներն ընդգրկել և կազմել է վճարային կեղծ ցուցակներ։ Այնուհետև, Սարգիս Սարգսյանն այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց կեղծել է ստորագրությունները և ցուցակ¬ներն անձամբ ներկայացրել խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգորյանին։ Վերջինս, ըստ ցուցակ¬ների, Վիգեն Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից անհիմն ելքագրել է առանձնապես խոշոր չափե¬րով, ընդհանուր` 30.020.622 ՀՀ դրամ դեպոնենտ գումարները և փոխանցելով Վազգեն Խաչիկ¬յանին` յուրացման եղանակով հափշտակել են։ Հափշտակված գումարից Սարգիս Սարգսյանը Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Հովհաննես Գրիգորյանի միջոցով ստացել է 1,5 միլիոն ՀՀ դրամ։
Հետագայում` 2010թ. դեկտեմբերի սկզբներին ՀՀ սոցիալական ապահովության պետական ծառայության համակարգում ՀՀ ֆինանսների նախարարության կողմից ստուգումներ իրականաց¬նե¬լու ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վահագն Խաչատրյանը վճարային տեղեկատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները»։
Գործով ամբաստանյալ Սամվել Էլբակյանը « ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախա¬րա¬րության սոցիա¬լական ապահովության պետական ծառայության պետի թիվ 90-ԱԿ հրա¬մանով 2005թ. հունվարի 12-ից աշխատելով Երևան քաղաքի Շենգա¬վիթի տարած¬քային բաժնի պետի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վար¬չատնտե¬սական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ և օժտված լինելով ծառայության տա¬րած¬քային բաժնի կանոնադրությամբ նախատեսված կենսաթո¬շակ¬ների և սո¬ցիա¬լական այլ ծրագ¬րե¬րի նշանակման, վերահաշվարկման, վճարային ցու¬ցակ¬ների կազմման գործընթացը ղեկա¬վա¬րե¬լու և վերահսկելու լիազորություններով` 2010 թվականի հոկտեմ¬բերին ընդգրկվելով ՀՀ աշխա¬տանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծա¬ռայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի կողմից կազմակերպված խմբում, կազմակերպել է Երևան քաղաքի Շենգավիթի տարածքային բաժնում, նույն բաժնի պետի տեղակալ Համլետ Մար¬տիրոս¬յանի և օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանի միջոցով, խմբային շահերից ելնելով վերջիններս տարածքային բաժնի շտեմարանից ընտրել են կասեցված 24 կենսաթոշակառուների տվյալներ և ներկայացրել է Վահագն Խաչատրյանին։ Վահագն Խաչատրյանի կողմից տրա¬մադրած ծած¬կագրերով Համլետ Մարտիրոսյանի և Հրանուշ Դանելյանի կողմից կենսաթո¬շա¬կա¬ռուների կեղծ տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելուց և իրենց սորագարությամբ հաս¬տատելուց հետո Սամվել Էլբակյանը, առանց կենսաթոշակների վճարման փաստը հաստատող կենսաթոշա¬կառուների ստրագրությունների, ցուցակներն անձամբ ներկայացրել է խմբի մյուս անդամ Հովհան¬նես Գրիգորյանին, ապա այդ ցուցակների հիման վրա վերջինս անհիմն կազմակերպել է գումարների ելքագրում։ Այսինքն` Վազգեն Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմա¬կերպված խմբով պե¬տութ¬յունից յուրացան եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձ¬նապես խոշոր ճափերի` 20.489.226 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ։
Այսպես, Օգտվելով իր լիազորություններից, մասնավորապես` այն, որ իր կողմից ընդունվել և վերահսկվել է կենսաթոշակառուների կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերա¬բերյալ ներկայացված դիմումները և դրանց հիման վրա վճարային ցուցակների կազմելն ու վճար¬ման համար Երևան քաղաքի վճարային ծառայություն ուղարկելու գործընթացը, Սամվել Էլբակ¬յանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գու¬մար¬ների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2010 թվականի հոկտեմբերին նա¬խա¬պես համաձայնության գալով ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի հետ` ընդգրկվել է վեր¬ջի¬նիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամ¬նե¬րի` ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանի, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահո¬վագրութ¬¬յան ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի, վճարային ծա¬ռայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի, ինչպես նաև` նույն տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Համլետ Մարտիրոսյանի և օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Սամվել Էլբակ¬յանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ` 2010թ. հոկտեմբերին կազմակերպված խմբի անդամները, օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում, ծառայության համակարգում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պա¬լատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով Վազգեն Խաչիկյանի անմիջական ցուցու¬մով Աշոտ Աբրահամյանը հրահանգավորել է` տարածքային բաժինների շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները և առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության` ներկայացնել խմբի անդամ Վա¬հագն Խաչատրյանին` դեպոնենտի ելքագրման համար համապատասխան ծած¬կագրեր տրա¬մադրելու համար։ Սամվել Էլբակյանը, Վազգեն Խաչիկյանի ցուցումը փոխանցելով Համլետ Մար¬տիրոսյանին և Հրանուշ Դանիելյանին` վերջիններս խմբային շահերից ելնելով տարածքային բաժ¬նի շտեմարանից ընտրել են 24 կենսաթոշակառուների տվյալները, որոնք, առանց հիշյալ դի¬մումների, Սամվել Էլբակյանը ներկայացրել է Վահագն Խաչատրյանին։ Վերջի¬նիս տրա¬մադրած ծածկագրերով Համլետ Մարտիրոսյանի ու Հրանուշ Դանիելյանի կողմից կենսաթո¬շակա¬ռու¬¬¬ների կեղծ տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելուց և իրենց ստորագրությամբ հաս¬տատելուց հետո Սամվել Էլբակյանը, առանց կենսաթոշակների վճարման փաստը հավաստող կեն¬սաթո¬շա¬կա¬ռուների ստորագրությունների, ցուցակներն անձամբ ներկա¬յաց¬րել է խմբի մյուս ան¬դամ Հով¬հան¬նես Գրիգորյանին։ Վերջինս, ըստ ցուցակների, Վիգեն Գևորգյանի միջոցով դրա¬մարկղից ան¬հիմն ելքագրել է առանձնապես խոշոր չափերով, ընդհա¬նուր` 20.489.226 ՀՀ դրամ դե¬պո¬նենտ գումարները և փոխանցելով Վազգեն Խաչիկյանին` յուրաց¬ման եղանակով հափշտա¬կել են։
Հետագայում` 2010թ. դեկտեմբերի սկզբներին, ՀՀ սոցիալական ապահովության պետական ծառայության համակարգում ՀՀ ֆինանսների նախարարության կողմից ստուգումներ իրականաց¬նե¬լու ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վահագն Խաչատրյանը վճարային տեղեկատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ել¬քագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները»։
Գործով ամբաստանյալ Համլետ Մարտիրոսյանը «2003 թվականից աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետա¬կան ծառայության Երևան քաղաքի «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշ¬տոնում, հանդիսա¬նա¬լով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գոր¬ծա¬ռույթներ իրակա¬նաց¬նող պաշտոնատար անձ, լիազորված լինելով իրականացնելու կենսա¬թոշակների նշանակման, վերահաշվարկման և վճարման աշխատանքների, ինչպես նաև` կենսա¬թոշակների, սոցիալական ապահովագրության առանձին ծրագրերի իրականցման վերաբերյալ տեղեկությունները համա¬կար¬գիչ մուտքագրելու, տվյալների շտեմարանի համալրման, անհրա¬ժեշտ փոփոխությունների կատարման և վերլուծության գործընթացը` 2010թ. ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 20.489.226 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև կատարել է պաշտոնեական կեղծիք։Այսպես.
Օգտվելով իր լիազորություններից` Համլետ Մարտիրոսյանը պետությունից յուրացման եղա¬¬նակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2010 թվականի հոկտեմբերին ընդգրկվել է ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վար¬չութ¬յան պետ Աշոտ Աբրահամյանի, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի, վճա¬րային ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի, նույն տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանի և օպե¬րատոր Հրանուշ Դանիելյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հան¬ցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Համլետ Մարտիրոսյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ` 2010թ. հոկտեմբերին կազմակերպված խմբի անդամները, օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում, ծառայության համակարգում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով Վազգեն Խաչիկյանի անմիջական ցուցու¬մով Աշոտ Աբրահամյանը հրահանգավորել է` տարածքային բաժինների շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները և առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության` ներկայացնել խմբի անդամ Վահագն Խաչատրյանին` դեպոնենտի ելքագրման համար համապատասխան ծածկագրեր տրա¬մադրելու համար։ Սամվել Էլբակյանը, Վազգեն Խաչիկյանի ցուցումը փոխանցելով Համլետ Մար¬տիրոսյանին և Հրանուշ Դանիելյանին, վերջիններս, խմբային շահերից ելնելով, տարած¬քա¬յին բաժնի շտեմարանից ընտրել են 24 կենսաթոշակառուների տվյալները, որոնք, առանց հիշյալ դի¬մում¬ների, Սամվել Էլբակյանը ներկայացրել է Վահագն Խաչատրյանին։ Վերջինիս տրա¬մադրած ծած¬կագրերով Հրանուշ Դանիելյանը կենսաթոշակառուների կեղծ տվյալներն ընդգրկել է վճա¬րային ցուցակներում, որոնք Համլետ Մարտիրոսյանի հետ իրենց ստորագրությամբ հաս¬տատելուց հետո Սամվել Էլբակյանը, առանց կենսաթոշակների վճարման փաստը հավաստող կենսա¬թո¬շակառուների ստորագրությունների, ցուցակներն անձամբ ներկայացրել է խմբի մյուս ան¬¬դամ Հովհաննես Գրիգորյանին։ Վերջինս, ըստ ցուցակների, Վիգեն Գևորգյանի միջոցով դրա¬մարկղից անհիմն ելքագրել է առանձնապես խոշոր չափերով, ընդհանուր` 20.489.226 ՀՀ դրամ դե¬պո¬նենտ գումարները և փոխանցելով Վազգեն Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտա¬կել են։
Հետագայում` 2010թ. դեկտեմբերի սկզբներին, ՀՀ սոցիալական ապահովության պետական ծառայության համակարգում ՀՀ ֆինանսների նախարարության կողմից ստուգումներ իրականաց¬նելու ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վահագն Խաչատրյանը վճարային տե¬ղե¬կատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ել¬քագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները»։
Գործով ամբաստանյալ Հրանուշ Դանիելյանը «1991 թվականից աշխատելով ՀՀ աշ¬խա¬տանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետա¬կան ծա¬ռայության Երևան քաղաքի «Շենգավիթի» տարածքային բաժնում`որպես օպերատոր, լիազոր¬ված լինելով իրականացնելու կենսաթոշակների, սոցիալական ապահովագրության առան¬ձին ծրագ¬րերի իրա¬կանց¬ման վերաբերյալ տեղեկությունները համակարգիչ մուտքագրելու, տվյալ¬ների շտեմարա¬նի համալրման, անհրաժեշտ փոփոխությունների կատարման և վերլուծության, ինչպես նաև` վճարային ցուցակները կազմելու գործընթացը` 2010թ ընթացքում Վազգեն Խաչիկյա¬նի և մյուս¬ների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 20.489.226 ՀՀ դրամ կենսաթո¬շակի գումարներ, ինչպես նաև օժանդակել է պաշտոնեական կեղծիք կատարելուն։ Այսպես.
Օգտվելով իր լիազորություններից` Հրանուշ Դանիելյանը պետությունից յուրացման եղա¬նա¬կով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կա¬տա¬րելու դիտավորությամբ 2010 թվականի հոկտեմբերին ընդգրկվել է ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանի, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալա¬կան ապահո¬վագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի, վճարային ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի, նույն տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանի և պետի տեղա¬կալ Համլետ Մարտիրոսյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրա¬վորած հան¬ցա¬գործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Հրանուշ Դանիել¬յանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։
Պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ` 2010թ. հոկտեմբերին կազմակերպված խմբի անդամները, օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում, ծառայության համակարգում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալա¬տի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով Վազգեն Խաչիկյանի անմիջական ցուցումով Աշոտ Աբրահամյանը հրահանգավորել է` տարածքային բաժինների շտեմարաններից ընտրել եր¬կար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները և առանց կասեցված կեն¬սաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության` ներկայացնել խմբի անդամ Վա¬հագն Խաչատրյանին` դեպոնենտի ելքագրման համար համապատասխան ծածկագրեր տրա¬մադրելու համար։ Սամվել Էլբակյանը, Վազգեն Խաչիկյանի ցուցումը փոխանցելով Համլետ Մար¬տիրոսյանին և Հրանուշ Դանիելյանին, վերջիններս, խմբային շահերից ելնելով, տարած¬քային բաժնի շտեմարանից ընտրել են 24 կենսաթոշակառուների տվյալները, որոնք, առանց հիշյալ դիմումների, Սամվել Էլբակյանը ներկայացրել է Վահագն Խաչատրյանին։ Կազմա¬կերպ¬ված խմբի պաշ¬տոնատար անձանց օժանդակելով` Հրանուշ Դանիելյանը Սամվել Էլբակյանի միջոցով Վա¬հագն Խաչատրյանի տրամադրած ծածկագրերով կենսաթոշակառուների կեղծ տվյալ¬ներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, որոնք Համլետ Մարտիրոսյանի հետ իրենց ստո¬րագրութ¬յամբ հաս¬¬տատելուց հետո Սամվել Էլբակյանը, առանց կենսաթոշակների վճարման փաս¬տը հավաստող կեն¬սաթոշակառուների ստորագրությունների, ցուցակներն անձամբ ներկայացրել է խմբի մյուս ան¬¬դամ Հովհաննես Գրիգորյանին։ Վերջինս, ըստ ցուցակների, Վիգեն Գևորգյանի միջոցով դրա¬մարկղից անհիմն ելքագրել է առանձնապես խոշոր չափերով, ընդհանուր` 20.489.226 ՀՀ դրամ դե¬պոնենտ գումարները և փոխանցելով Վ.Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտա¬կել են։
Հետագայում` 2010թ. դեկտեմբերի սկզբներին, ՀՀ սոցիալական ապահովության պետական ծառայության համակարգում ՀՀ ֆինանսների նախարարության կողմից ստուգումներ իրակա¬նաց¬նելու ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վահագն Խաչատրյանը վճարային տե¬ղեկատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ել¬քագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները»։
Առաջադրված մեղադրանքների հիմնավորվածության վերաբերյալ հետևության մեղադրող կողմը հանգել է հետևյալ ապացույցների գնահատման արդյունքներով.
Գործով ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ 1991 թվակա¬նից աշխատել է ՀՀ ԱՍՀՆ սոցիալական ապահովության պետական ծառայությունում և զբաղեցրել տարբեր պաշտոններ։ 2001 թվականից մինչև 2008թ. օգոստոսի 15-ն աշխատել է ՍԱՊԾ Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնում` որպես բաժնի պետի տեղակալ, իսկ դրանից հե¬տո նշանակվել է Ծառայության Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշ¬տոնում։
Մինչև 2009 թվականը` դեպոնենտ կենսաթոշակների ստացման դիմումներն ընդունվել են ծառայության կենսաթոշակային վարչությունում և ուղեկցական գրությամբ ուղարկվել տարած¬քային բաժին, որտեղ բաժնի պետի կամ իր կողմից տեսուչներին մակագրվելուց հետո համա¬կարգչի միջոցով հաշվարկել են վճարման գումարի չափը, կազմել վճարային ցուցակներ և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ 2009 թվականից` դեպոնենտ գումարների վերա¬բեր¬յալ դիմումներն ընդունվել են տարածքային բաժիններում, ուղարկվել ծառայության կենսա¬թո¬շակային վարչություն, որտեղ ուսումնասիրվելուց հետո դրանք ուղարկվել են տեղեկատվական բաժին, այնուհետև վճարման թույլտվությամբ և համապատասխան գրությամբ դիմումներն ուղարկ¬վել են տարածքային բաժին` ցուցակավորման։
2007 թվականին ՍԱՊԾ կենսաթոշակային վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանն առաջարկել է տարածքային բաժնի շտեմարանից ընտրել մոտ 10 և ավել տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալներ, նրանց անվամբ լրացնել դեպոնոնտ ստանալու վերա¬բեր¬յալ դիմումներ, դրանք մուտքագրել ընդհանուր բաժնում և ուղարկել Քանաքեռ-Զեյթունի տա¬րած¬քային բաժին, որոնց հիման վրա կկազմվեն վճարման ցուցակներ և կուղարկվեն վճարումների ծառայություն։ Գումարները ելքագրելու մասին խոստացել է տեղեկացնել վճարում¬ների ծառա¬յութ¬յան պետ Հովհաննես Գրիգորյանին։ Աշոտ Աբրահամյանը միաժամանակ հայտնել է, որ նշված գործընթացի մասին ղեկավարությունը տեղյակ է, վերջիններիս հետ ամեն ինչ հստակեցրել է, և այդ գործողության արդյունքում յուրաքանչյուրին կտրվի ելքագրված գումարի 10 տոկոսի չափով մասնաբաժին։ Աշոտ Աբրահամյանը նախնական տվել է 2-3 կենսաթոշա¬կա¬ռուների տվյալներ, որոնք նշված են եղել նրա նոթատետրում։
Այնուհետև տարածքային բաժնի համակարգչային շտեմարանից դուրս է գրել կենսա¬թո¬շա¬կառուների տվյալները և հնարավորինս ճշտել նրանց` ՀՀ-ից բացակայելու և մահա¬ցած չլինելու վերաբերյալ փաստերը։ Մի քանի օր անց Աշոտ Աբրահամյանը կրկին կանչել է իրեն և պահանջել է ներկայացնել կենսաթոշակառուների ցուցակը, ուսումնասիրել և հայտնել է, որ յուրաքանչյուր ամիս պետք է լրացվեն և ներկայացվեն երկուսից չորս դիմումներ։ Դրանից հետո տվյալ ամսին 3-ից 4 կենսաթոշակառուների անուններով կազմել է դիմումներ և ներկայացրել Աշոտ Աբրա¬համ¬յանին, ապա վերջինիս պահանջով ստորագրել է այդ դիմումների տակ։ Աշոտ Աբրահամյանը հու¬սադրել է, որ անհանգստանալ պետք չէ, հետագայում հարց չի առաջանա, և հարկ եղած դեպքում կհայտնի, որ իր բաժնի աշխատակիցները ևս տեղյակ են այդ դիմումներից։ Այդ ամսին ստացել է Աշոտ Աբրահամյանի կողմից մակագրված և ծառայության ղեկավարի կողմից ստորագրված, գրանցված դիմումները, մյուս դիմումների հետ կազմվել են դեպոնենտացված գումարների վճար¬ման ցուցակներ և սահմանված կարգով ուղարկվել են վճարումների ծառայություն։ Մի քանի օր անց Աշոտ Աբրահամյանը կանչել և աշխատասենյակում իրեն է տվել նշված դիմումներով դուրս գրված ընդհանուր գումարի 10 տոկոսը։ Այդ եղանակով հետագայում կազմել է դիմումներ, տվել Աշոտ Աբրահամյանին և մի քանի օր անց նրանից ստացել է գումարը։ Բացի այդ` որոշ դեպքերում Աշոտ Աբրահամյանի առաջարկով ներկայացել է վճարման ծառայություն, որտեղ վճարող Վիգե¬նին հայտնել է, որ պետք է ստորագրի վճարային ցուցակներում` կենսաթոշակառուների փո¬խա¬րեն։ Վիգենը հայտնել է, որ այդ մասին վճարման ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանն իրեն արդեն տեղյակ է պահել։ Ինքն ստորագրել է ցուցակներում և Վիգենից ստացել է դեպոնենտ գու¬մա¬րի 50 տոկոսը, որը Աշոտ Աբրահամյանին փոխանցելուց հետո նրանից ստացել է ընդհանուր ելքագրված գումարի 10 տոկոսի չափով գումար։ Բոլոր դեպքերում Աշոտ Աբրահամյանին ներկայացված դիմումներով կենսաթոշակառուների տվյալները վերջինս գրանցել է նոթատետրում և դրանց դիմաց նշել իր անունը։
Նկարագրված եղանակով 2007-2008թթ. ընթացքում իր կողմից դիմումներ են կազմվել, և կենսաթոշակի դեպոնենտ գումարներ ելքագրվել Քանաքեռ-Զեյթուն տարածքային բաժնում հաշ¬վառված կենսաթոշակառուներ` Արամ Վարդանյանի անվամբ 2008թ. հունիսին ելքագրված` 812730 դրամ, Մամիկոն Սարգսյանի անվամբ 2008թ. մարտին ելքագրված` 633735 դրամ, Հայկազ Հով¬հաննիսյանի անվամբ 2008թ. մայիսին ելքագրված` 794840 դրամ, Դանիել Առաքելովի ան¬վամբ 2008թ. հուլիսին ելքագրված` 884242 դրամ, Հակոբ Հակոբյանի անվամբ 2008թ. հունվարին ելքագրված` 723185 դրամ, Աննա Կարայանովայի անվամբ 2008թ. փետրվարին ելքագրված` 783450 դրամ, Վարդուշ Պետրոսյանի անվամբ 2008թ. փետրվարին ելքագրված` 774600 դրամ, Սեդա Ստեպանյանի անվամբ 2008թ. մարտին ելքագրված` 616515 դրամ, Մարիամ Աբաջյանի անվամբ 2008թ. ապրիլին ելքագրված` 899200 դրամ, Եվգենիա Թումանյանի անվամբ 2008թ. ապրիլին ելքագրված` 807384 դրամ, Արշակ Մարտոյանի անվամբ 2008թ. ապրիլին ելքագրված` 734613 դրամ, Մարի Թոփալյանի անվամբ 2008թ. մայիսին ելքագրված` 918125 դրամ, Հայկանուշ Դարբինյանի անվամբ 2008թ. մայիսին ելքագրված` 821986 դրամ, Ռուզաննա Սարգսյանի անվամբ 2008թ. մայիսին ելքագրված` 823101 դրամ, Խաթուն Ղարախանյանի անվամբ 2008թ. հունիսին ելքագրված` 807264 դրամ, Սելեմյա Հակոբջանյանի անվամբ 2008թ. հունիսին ել¬քագրված` 812730 դրամ, Մարիա Սալախյանի անվամբ 2008թ. օգոստոսին ելքագրված` 840134 դրամ, Անդրանիկ Պապանյանի անվամբ 2008թ. հունվարին ելքագրված` 812567 դրամ, Նինա Շաքարյանի անվամբ 2008թ. ապրիլին ելքագրված` 842688 դրամ, Անտիկ Կարախանովի անվամբ 2008թ. հուլիսին ելքագրված` 881767 դրամ, Էմմա Գրիգորյանի անվամբ 2008թ. մարտին ելքագրված` 633735 դրամ, Լենդրուշ Հունանյանի անվամբ 2008թ. մայիսին ելքագրված` 500653 դրամ, Վեհանուշ Գեվորգյանի անվամբ 2008թ. հունիսին ելքագրված` 840324 դրամ, Սերգեյ Հարությունյանի անվամբ 2007թ. դեկտեմբերին ելքագրված` 767508 դրամ, Մելսիկ Բիլբուլյանի անվամբ 2007թ. դեկտեմբերին ելքագրված` 534936 դրամ, Միխայիլ Սոլովյովի անվամբ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված` 636802 դրամ, Նինա Սարգսյանի անվամբ 2007թ. նոյեմբերին ել¬քագրված` 572260 դրամ, Մանուկ Կրկյաշարյանի անվամբ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված` 526505 դրամ, Զարմիկ Վերդյանի անվամբ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված` 505109 դրամ, Մանուշ Գյորգյանի անվամբ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված` 858257 դրամ, Արաքսյա Հակոբյանի անվամբ 2007թ. հունիսին ելքագրված` 600711 դրամ, Նաիրա Օսիկյանի անվամբ 2008թ. փետրվա¬րին ելքագրված` 776400 դրամ, Ալեքսանդր Կապատարովի անվամբ 2008թ. հունվարին ելքագրված` 733680 դրամ, Վարդանուշ Դաշտոյանի անվամբ 2008թ. հունվարին ելքագրված` 765000 դրամ, Էվելինա Տեր-Հովհաննիսյանի անվամբ 2008թ. փետրվարին ելքագրված` 765300 դրամ, Մարինա Իվոլկինայի անվամբ 2008թ. փետրվարին ելքագրված` 756400 դրամ, Անժելա Բեյբութի անվամբ 2008թ. փետրվարին ելքագրված` 764500 դրամ, Սմբատ Յաղմուրյանի անվամբ 2008թ. մարտին ելքագրված` 604200 դրամ, Սեդա Բոգոմոլնայայի անվամբ 2008թ. մարտին ել¬քագրված` 676911 դրամ, Ֆիրուզա Հովհաննիսյանի անվամբ 2008թ. մարտին ելքագրված` 799613 դրամ, Վասիլի Ֆրոլովի անվամբ 2008թ. մարտին ելքագրված` 687138 դրամ, Աբունիկ Վանալյանի անվամբ 2008թ. ապրիլին ելքագրված` 793008 դրամ, Հռիփսիմե Տաշյանի անվամբ 2008թ. ապրի¬լին ելքագրված` 722986 դրամ, Սիրանուշ Պետրոսյանի անվամբ 2008թ. մայիսին ելքագրված` 788659 դրամ, Խաչատուր Այվազովի անվամբ 2008թ. մայիսին ելքագրված` 788238 դրամ, Ասյա Սահակյանի անվամբ 2008թ. մայիսին ելքագրված` 788209 դրամ, Մարտուն Ղազարյանի անվամբ 2008թ. մայիսին ելքագրված` 816801 դրամ, Գարուշ Արշակյանի անվամբ 2008թ. հունիսին ելքագրված` 812730 դրամ, Արմենակ Գրիգորյանի անվամբ 2008թ. հուլիսին ելքագրված` 895400 դրամ, Թամարա Գազիրյանի անվամբ 2008թ. հուլիսին ելքագրված` 882362 դրամ, Մանուշակ Վերանյանի անվամբ 2007թ. մարտին ելքագրված` 478074 դրամ, Գոհարիկ Բաղ¬դասարյանի ան¬վամբ 2007թ. դեկտեմբերին ելքագրված` 147000 դրամ, Հենրիկ Բադասյանի անվամբ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված` 603924 դրամ գումարները։
2009թ. ընթացքում ծառայության Ավան և Նոր Նորք տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանի խնդրանքով գնացել է վճարումների ծառայություն, ստորագրել Վիգեն Գևորգյա¬նի կողմից իրեն ներկայացված վճարային ցուցակներում ընդգրկված կենսաթոշակա¬ռուներ Ալեք¬սանդր Նիկողոսյանի, Ջեմմա Շախբազյանի, Աննա Ավանեսովայի, Թադևոս Բաղիևի, Մարի Աճեմ¬¬յանի, Ռոզա Կոստանյանի, Ֆաինա Մելքոնյանի տվյալների դիմաց, սակայն որևէ գումար չի ստա¬¬ցել, նրանց անվամբ ելքագրված գումարներից հետագայում նույնպես մասնաբաժին չի ստացել։
Գործով ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհաննիսյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ 2009 թվականին սոցիա¬լական ապահովության ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի բանավոր հրահանգով պարբե¬րա¬բար դեպոնենտագրված կենսաթոշակառուների տվյալներ է ընդգրկել Արաբ¬կիրի տարածքային բաժնի վճարային ցուցակներում և ուղարկել վճարային ծառայություն` վճարում կատարելու համար։ Այնուհետև վճարային ծառայության վճարող տեսուչ Վիգենի մոտ ինքն անձամբ ստո¬րագրել է վճարային ցուցակներում կենսաթոշակառուների անվան «ստացող» սյունակում, Վազգեն Խաչիկյանի հետ ունեցած նախնական պայմանավորվածության համա¬ձայն` անհիմն ելքագրված դեպոնենտ գումարի 25 տոկոսը վերցրել է իրեն, իսկ մնացածը փո¬խան¬ցել է ՍԱՊԾ կենսա¬թո¬շա¬կային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրա¬համյանին։ Բացի այդ` 2010 թվականի ընթացքում ՀՀ վերահսկիչ պալատն ստու¬գումներ է անց¬կաց¬րել սոցիալական ապահովության ծառայությունում, այդ թվում` նաև Արաբկիրի սոցիա¬լա¬կան ապահովության տարած¬քային բաժնում։ 2010 թվականի մայիսին աշխատասենյակ է հրա¬վիրել ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանը և հայտնել է, որ ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստու¬գումների հետ կապված` անհրա¬ժեշտ է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած և դեպո¬նեն¬տագրված կենսաթոշակի գումարներ անհիմն ելքագրել և փոխանցել իրեն, միաժամանակ պար¬զաբանել է, որ առանց դեպոնենտ գումար ստանալու վերաբերյալ դիմումների` այդ կենսա¬թո¬շա¬կառուների տվյալները կտրամադրի անձամբ։ Դրանից հետո Վազգեն Խաչիկյանը 2010 թվականի հունիսից մինչև հոկտեմբերը տրամադրել է յուրաքանչյուր ամիս շուրջ 10 կենսաթո¬շա¬կառուի տվյալներ, որոնք իր կարգադրությամբ Արաբկիրի տարածքային բաժնում ընդգրկվել են դե¬պոնենտ կենսաթոշակների վճարային ցուցակներում, ապա ստորագրվել, կնքվել իր կողմից և ու¬ղարկվել վճարային ծառայություն` գումարները ելքագրելու համար։ Հետագայում, երբ ստացվել է ՀՀ վերահսկիչ պալատի ակտը, որտեղ Արաբկիրի սոցիալական ապահովության տարածքային բաժնում արձանագրված են եղել 2008-2009 թվականների խախտումներ` շուրջ 30-ից 35 միլիոն դրամի վնասի տեսքով, հասկացել է, որ Վազգեն Խաչիկյանը 2010 թվականի ընթացքում անհիմն ելքագրված դեպոնենտ կենսաթոշակի գումարներով որևէ խնդիր չի լուծել։ Վազգեն Խաչիկյանից պարզաբանումներ ստանալու նպատակով 2010 թվականի դեկտեմբերին Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանի հետ հանդիպել են նրան։ Վերջինիս պատ¬կանող «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայում զրույցի ընթացքում Վազգեն Խաչիկ¬յանից պա¬հանջել է վերականգնել հափշտակված գումարները ։ Վազգեն Խաչիկյանը խոս¬տացել է, որ կվերականգնի և ի հավաստումն խոստման` ինչ-որ հաշվարկներ կատարելով` գրել է պարտա¬վո¬րագիր, թե իբր իրեն պարտք է 90 միլիոն դրամ գումար, որը պարտավորվում է վերա¬դարձնել մինչև փետրվարի 3-ը։
Գործով ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհաննիսյանն իր ցուցմունքները պնդել է նաև Վազգեն Խաչիկյանին` առերես։
Գործով ամբաստանյալ Սարգիս Սարգսյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ 2010 թվա¬կանի հունիս-հուլիս ամիս¬ների ընթացքում ՀՀ վերահսկիչ պալատն ստուգումներ է անցկացրել իր ղեկավարած Էրեբունի և Նուբարաշենի սոցիալական ապահովության տարածքային բաժնում։ 2010 թվականի աշնանը կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանը հրավիրել և հայտ¬նել է, թե կապված ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգումների հետ` անհրաժեշտ է 20 միլիոն ՀՀ դրամ գումար, և առաջարկել է ներկայացնել դեպոնացված կենսա¬թոշակառուների ցանկը` հիշյալ գու¬մարն ելքագրելու համար։ 1-2 օրվա ընթացքում տարածքային բաժնի համակարգչային շտե¬մա¬րա¬նից ընտրել է 5 և ավելի տարիներ կենսաթոշակ չստացած 26 կենսաթոշակառուների տվյալ¬ները, ապա` Ծառայության տեղեկատվական բաժնից ստացել դեպոնենտ գումարների վճա¬րային ցուցակներ կազմելու ծածկագրերը, կազմել վճարային ցուցակները։ Կազմված ցուցակ¬նե¬րում ստո¬րագրել է կենսաթո¬շա¬կառուների անվան դիմացի գումարի «ստացող» սյունակում, կնքել ու ստորագրել, ապա ներկայացրել է վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանին։ Արդյունքում ելքագրված 30.020.622 դրամ գումարը Հովհաննես Գրիգորյանը փոխանցել է Վազգեն Խաչիկյանին։ Շուրջ 8-10 օր անց հանդիպել է Հովհաննես Գրիգորյանին և Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ նրանից ստացել է 1.500.000 ՀՀ դրամ։ Տեղյակ է, որ նույն եղանակով դեպո¬նենտ կենսաթոշակի գումարներ են անհիմն ելքագրվել նաև Շենգավիթի, Արաբկիրի և Խորհրդա¬յինի սոցիալական ապահովության տարածքային բաժիններում, որոնք նույնպես տրվել են Վազգեն Խաչիկյանին։ Հիշյալ վճարումների տվյալները շտեմարանից ջնջվել են Ծառայության տեղեկատվական բաժնում։
Գործով ամբաստանյալ Սարգիս Սարգսյանն իր ցուցմունքները պնդել է նաև Վազգեն Խաչիկյանին և Հովհաննես Գրիգորյանին առերես։
Գործով ամբաստանյալ Սամվել Էլբակյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ 2010 թվա¬կանի մարտից ՀՀ վերահսկիչ պալատն ստուգումներ է անցկացրել Ծառայությունում, այդ թվում` Շենգավիթի տարածքային բաժնում։ 2010 թվականի հոկտեմբերի սկզբներին կենսաթոշակային ապահովութ¬յան և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանը հրավիրել և տեղե¬կաց¬րել է, որ ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգումների հետ կապված խնդիրներ կարգավորելու համար անհրաժեշտ է գումար հավաքել, ինչի շուրջ զրուցելու համար պետք է հանդիպել ծառա¬յության պետ Վազգեն Խաչիկյանին։ Նույն պահին հանդիպել է Վազգեն Խաչիկյանին, ով առանց մանրամասնելու հայտնել է, որ ՀՀ վերահսկիչ պալատի հետ խնդիրներ կան, որի լուծման համար անհրաժեշտ գումարները պետք է ելքագրվեն տարածքային բաժնում հաշվառված, երկար տարի¬ներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների անվամբ, իսկ ելքագրման եղանակը մանրա¬մասնել է Աշոտ Աբրահամյանը։ Ըստ վերջինիս` պետք է ներկայացվեր դեպոնենտում գտնվող կենսաթոշակառուների ցանկ, որոնց անվամբ հնարավոր կլինի անհիմն ելքագրել շուրջ 25-ից 30 միլիոն դրամ գումար։ Ինքը նշված հանձնարարականի մասին տեղեկացրել է տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Համլետ Մարտիրոսյանին և օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանին, ովքեր, հրա¬հանգի համաձայն, առանց դեպոնենտ գումարների վճարման հիմք հանդիսացող դիմումների, առանձ¬¬նացրել են երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած 24 կենսաթոշակառուների ցան¬կը, հանձնել իրեն։ Վճարային ցուցակներ կազմելու համար նշված ցանկով տեղեկատվական բաժ¬նի պետ Վահագն Խաչատրյանից ստացել է համապատասխան ծածկագրեր, փոխանցել Համլետ Մարտիրոսյանին և Հրանուշ Դանիելյանին, իսկ վերջիններս այդ ծածկագրերով կազմել են վճարային ցուցակներ և ստորագրել։ Այնուհետև վճարային ցուցակներն ուղարկվել են վճա¬րումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանին, ով էլ ելքագրել և պայմանավոր¬վածության համաձայն` գումարները փոխանցել է Վազգեն Խաչիկյանին։ Գումարները ելքագրե¬լուց հետո Հովհաննես Գրիգորյանը հետ է վերադարձրել վճարային ցուցակները` կենսա¬թո¬շակա¬ռուների անվան դիմաց ստորագրությունները կեղծելու և վճարման փաստն ապահովելու համար։ Ցուցակ¬ներն ստանալով` դրանք պատռել ու հետ չի վերադարձրել։
Հետագայում իր հանձնարարությամբ օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանը տարածքային բաժնի կենսաթոշակների վճարային բազան էլեկտրոնային կրիչով տարել է ծառայության տեղե¬կատվական համակարգերի և վերլուծության վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի մոտ, ով էլ, 24 կենսաթո¬շակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված գումարները շտեմարանի տվյալներից մեխանիկական միջամտությամբ ջնջելով, զրոյացրել է։ Մեղադրյալ Սամվել Էլբակյանն իր ցուցմունքները պնդել է Վազգեն Խաչիկյանին և Հովհաննես Գրիգորյանին` առերես։
Գործով ամբաստանյալ Համլետ Մարտիրոսյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ 2003 թվականից աշխատում է Շենգավիթ տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում։ 2010թ. սեպտեմբերի վերջին բաժ¬նի պետ Սամվել Էլբակյանից տեղեկացել է, որ Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանը հանձնա¬րարել է «դեպոնենտ գումար դուրս գրել` ընդհանուր գործի համար և որքան շատ, այնքան` լավ»։ Սամվել Էլբակյանը հայտնել է` ղեկավարի հրահանգը պետք է կա¬տա¬րեն, որի համար անհրաժեշտ էր բազայում գտնել երկար ժամանակ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալներ։ Սամվել Էլբակյանի ցուցումով օպերատոր Հրանուշ Դանիել¬յանն առանձնացրել և նրան է ներկայացրել տարբեր կենսաթոշակառուների դեպոնենտ գործերի ցանկը, որը վերջինս ներկա¬յացրել է Վ.Խաչիկյանին։ Այնուհետև առանց դեպոնենտ կենսաթոշակն ստանալու վերա¬բեր¬յալ դիմումի` Ծառայությունից ստանալով բանավոր թույլտվությունը և հա¬մա¬պա¬տասխան ծած¬կագրերը` Սամվել Էլբակյանի հանձնարարությամբ Հրանուշ Դանիելյանը նշված կենսա¬թո¬շակա¬ռու¬¬ներին ընդգրկել է դեպոնենտ կենսաթոշակների վճարման ցուցակում։ Սամվել Էլբակյանի հանձնարա¬րությամբ նշված ցուցակներն ստորագրել են ինքն ու Հրանուշ Դանիել¬յանը` կատա¬րե¬լով «անկապ» ստորագրություն։ Ցուցակը տվել են Սամվել Էլբակյանին` վճարումների ծառա¬յությանը հանձնելու համար, տեղեկություն չունի անհիմն ելքագրված մոտ 17-ից 18 միլիոն դրամ գումարի ճակատագրից։
Գործով ամբաստանյալ Հրանուշ Դանիելյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ 1991 թվա¬կա¬նից աշխատում է Շենգավիթ տարածքային բաժնում` որպես կենսաթոշակների գծով օպերա¬տոր։ 2010թ. հոկտեմ¬բերին բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանի հանձնարարությամբ համա¬կարգչային բազայից առանձ¬նացրել և նրան է տվել տևական ժամանակով կենսաթոշակ չստացած և դեպո¬նենտում գտնվող 20-ից ավելի կենսաթոշակառուների տվյալներ։ Հաջորդ օրը Սամվել Էլբակյանը տեղեկատվության և վերլուծության բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանից ստացել է նշված կեն¬սա¬թոշակառուների անհատական ծածկագիր կոդերը, դրանք տրամադրել է իրեն և հանձնա¬րարել է կազմել վճարային ցուցակներ։ Նշված թոշակառուները դեպոնենտ ստանալու վերաբերյալ դիմումներ չեն գրել, և բացակայել են այդ գումարները վճարելու հիմքերը, սակայն Սամվել Էլբակ¬յանը հավաստիացրել է, որ անհանգստանալու կարիք չկա, այդ մասին տեղյակ են Ծառայության պետը` Վազգեն Խաչիկյանը, և մյուս ղեկավարները։ Սամվել Էլբակյանի տված անհատական ծածկագրերի հիման վրա կազմել է վճարային ցուցակ, որը Սամվել Էլբակյանի խնդրանքով ստորագրել են ինքը և բաժնի պետի տեղակալ Համլետ Մարտիրոսյանը։ Սամվել Էլբակյանից տեղեկացել է, որ այդ գումարներն անհրաժեշտ են Վազգեն Խաչիկյանին և վերջինս մի քանի օրից այդ գումարը կվերականգնի, սակայն հետագայում նշված գումարները որևէ մեկը չի վերականգնել։ Ընդհանուր առմամբ` կազմված վճարային ցուցակով ելքագրվել է մետ 20.000.000 ՀՀ դրամից ավել գումար։
Գործով ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ 2005թ. հուն¬վարի 14-ից մինչև 2010թ. դեկտեմբերի 17-ն աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարութ¬յան սո¬ցիա¬լական ապահովության պետական ծառայության պետի պաշտոնում` ղեկավարել է ծառա¬յության ենթակա վարչությունների և բաժինների միջոցով իրականացվող կեն¬սաթոշակների և սոցիալական այլ վճարումների նշանակման, վերահաշվարկման, վճարման գործառույթները։
Կենսաթոշակի դեպոնենտ գումարների անհիմն ելքագրման վերաբերյալ տեղեկություններ չունի, որևէ պաշտոնյա, պատասխանատու անձի, այդ թվում` Աշոտ Աբրահամյանին, Հովհաննես Գրիգորյանին, տարածքային բաժնի պետեր Հովհաննես Հովհաննիսյանին, Արամ Մարտիրոս¬յանին, Սարգիս Սարգսյանին և Սամվել Էլբակյանին, ինչպես նաև` պետի տեղակալ Արթուր Սուքիասյանին հանձնարարություն չի տվել և չի կազմակերպել անհիմն դեպոնենտ գումարներ ելքագրելու համար։ Արաբկիրի տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանին երբևէ 90 մլն ՀՀ դրամ գումարի պարտավորագիր չի տվել, նման պարատավորագիր չի գրել և ստորագրել։
Պարտավորագրի, դրա վերաբերյալ դատաձեռագրաբանական փորձաքննության եզրա¬կա¬ցութ¬յան և ընդհանրապես իր դեմ առերես ցուցմունքներ տված անձանց ցուցմունքների վերա¬բերյալ մեկնաբանություններ չի տվել։
ՀՀ վերահսկիչ պալատի կողմից Գյումրու տարածքային բաժնում 2010թ. մայիսին ստու¬գումներ իրականացնելու ընթացքում ահազանգ է ստացել, որ տարածքային բաժնի կողմից ստու¬գողներին տեղեկատվություն չի տրամադրվել։ Այդ կապակցությամբ խորհրդակցություն է հրավի¬րել, որին մասնակցել են Ծառայության պետի տեղակալ Արա Հարությունյանը, վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանը, վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանը, Գյումրու տա¬րած¬քային բաժնի պետ Էդուարդ Վարժապետյանը, օպերատոր Արթուր Աբրահամյանը և այ¬լոք։ Խորհրդակցության ժամանակ Էդուարդ Վարժապետյանին հանձնարարել է ստուգողներին տրա¬մադրել տեղեկատվությունը, իսկ Արա Հարությունյանին հանձնարարել է հսկողություն սահմանել տեղեկատվության տրամադրման նկատմամբ։ Խորհրդակցության ժամանակ Գյումրու տարած¬քա¬յին բաժնի որևէ խախտման, դրա արդյունքում պատճառված վնասի հատուցման քննար¬կում տեղի չի ունեցել, որևէ գումար չի պահանջել, հիշյալ վնասի վերականգնման համար ոչ ոք գումար չի տվել։
Գործով ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամյանը ցուցմունքներով` այն մասին, որ 1999 թվա¬կա¬նից աշխատելով Ծա¬ռա¬յության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի ա¬պա¬հովման վարչութ¬յան պետի պաշտոնում` իրականացրել է վարչության կանոնադրությամբ նա¬խա¬տեսված գործառույթ¬ներ, այդ թվում` վճարումը կասեցված կենսաթոշակների վերա¬կանգնման /դեպոնենտի/ վերաբեր¬յալ դիմումների ընդունումը։
Դեպոնենտ գումարների վճարման դիմումները վարչությունում ընդունելուց հետո ուղարկ¬վել են տարածքային բաժին, որտեղ սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի հսկողությամբ կենսաթոշակառուների տվյալներն ընդգրկվել են վճարային ցու¬ցակ¬¬ներում և ուղարկվել վճարումների ծառայություն` վճարման։ 2009 թվականից սկսած դեպո¬նենտ գումարների դիմումներն ընդունվել են տարածքային բաժիններում։ Դիմումներն ընդունվե¬լուց հետո ուղարկվել են իրեն։ Վարչությունում կազմվել է եզրակացություն, թույլատրվել վճարման վերսկսումը, ապա սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի մի¬ջո¬ցով ուղարկվել է տարածքային բաժին` վճարային ցուցակներ կազմելու և վճարման ուղարկելու համար։
Աշխատասենյակից խուզարկությամբ հայտնաբերված երկու նոթատետրերում 2005-2008թթ. ընթացքում ըստ ամիսների գրառել է կենսաթոշակառուների և նրանց գումարն ստանալու համար դիմած անձանց անունները, որոնց բացակայության պայմաններում Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ կազմել է դեպոնենտ գումարների վճարման դիմումներ, ապա տվյալների մշակ¬ման բաժնի միջոցով ուղարկել տարածքային բաժին, որտեղ այդ կենսաթոշակառուներն ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարման։ Վճարումների ծառայություն ներ¬կայացել են կենսաթոշակառուների հարազատները, որոնց Վազգեն Խաչիկյանի հանձնա¬րա¬րութ¬յամբ և վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանի գիտությամբ, ում նախա¬պես հանձնել է կենսաթոշակառուների տվյալները, տեսուչ-վճարողը վճարել է դեպոնենտ գումարի 50 տոկոսը, իսկ մնացած 50 տոկոսը Հովհաննես Գրիգորյանը փոխանցել է Վազգեն Խաչիկյանին։ Նոթատետրերում կենսաթոշակառուների տվյալները գրառելու նպատակը եղել է Վազգեն Խաչիկ¬յանին ամենամսյա հաշվետվություն տալը։
Քանի որ անձամբ կենսաթոշակառուների հարազատներին չի հանդիպել, նրանց անվամբ դիմումներն իր խնդրանքով լրացրել և ստորագրել է տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանը, ում յուրաքանչյուր դիմում լրացնելու համար վճարել է 5000 դրամ, ինչի մասին տեղե¬կացված է եղել Վազգեն Խաչիկյանը։ Ըստ պայմանավորվածության` իր պարտակա¬նութ¬յուն¬ների մեջ մտել է միայն դիմումներ պատրաստելը, իսկ կենսաթոշակառուների հարազատների հետ անձամբ չի առնչվել, նրանց անձը պարզելու և վերջիններս տվյալ կենսաթոշակառուների հարա¬զատ¬ները հանդիսանալու փաստի ճշտման հետ առնչություն չի ունեցել։ Կենսաթոշակառուների բացակայության պայմաններում դեպոնենտ գումարների վճարման հաշվառում վարել է նաև Վա¬հագն Խաչատրյանը, ում հետ յուրաքանչյուր ամիս կատարված վճարումների վերաբերյալ Վազգեն Խաչիկյանին հաշվետվություն են ներկայացրել։
2008թ. հունվարին Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Արթուր Սուքիասյանը դիմել է իրեն և հայտնել, որ դեպոնենտ գումարների կեսն ստանալու պայմանով իրեն են դիմել ՀՀ-ից բացակայող կենսաթոշակառուների հարազատներ։ Այդ մասին Վազգեն Խաչիկյանին տեղեկացնելուց հետո վերջինիս համաձայնությամբ թույլատրել է Արթուր Սուքիաս¬յանին վճարել։ Համաձայնության գալուց հետո Արթուր Սուքիասյանն իրեն է ներկայացրել տարբեր կենսաթոշակառուների անվամբ լրացված դիմումներ, որոնք սահմանված կարգով ուղար¬կել է վճարման։ 2008թ. ամռանը Հովհաննես Գրիգորյանից տեղեկացել է, որ Արթուր Սու¬քիասյանը բազմիցս ներկայացել է վճարումների ծառայություն և կենսաթոշակառուների փոխա¬րեն ստացել դեպոնենտ գումարի 50 տոկոսը, որի մասին Հովհաննես Գրիգորյանը նախապես տեղե¬կացրել էր Վազգեն Խաչիկյանին և ստացել վերջինիս թույլտվությունը։ Նույն ժամանակ ինչ-որ կենսաթո¬շա¬կառուի բողոքից պարզել է, որ Արթուր Սուքիասյանը կենսաթոշակառուներին գումար չի վճարել, նրանից պահանջել է հետ վերադարձնել ստացած գումարի կեսը /ընդհանուր գումարի 25 տոկոսը/, ինչն Արթուր Սուիքիասյանը մաս-մաս վերադարձրել է, իսկ ինքն իր հերթին գումարն ամբող¬ջութ¬յամբ փոխանցել է Վազգեն Խաչիկյանին։ Վերահսկիչ պալատի ստուգումների ժամանակ տեղե¬կացել է, որ Արթուր Սուքիասյանի ներկայացրած դիմումներով, որոնց հիման վրա դեպոնենտ գու¬մարներ են ելքագրվել, կենսաթոշակառուներն իրականում եղել են մահացած։
Ընդհանուր առմամբ յուրաքանչյուր ամսվա վերջում դեպոնենտ գումարների վճարման դիմաց Վազգեն Խաչիկյանից ստացել է 150-300 հազար դրամ։
2010թ. մայիսին Վերահսկիչ պալատի աշխատակիցներն ստուգում են իրականացրել Գյումրու տարածքային բաժնում։ Ստուգումների ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանը խորհրդակցութ¬յուն է հրավիրել, որին մասնակցել են նաև Արա Հարությունյանը, Հովհաննես Գրիգորյանը, Գյում¬րու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վարժապետյանը, օպերատոր Արթուր Աբրա¬համ¬յանը, վճարումների ստորաբաժանման պատասխանատու Ռուբեն Մնացականյանը։ Խորհրդակ¬ցութ¬յան ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանը ներկայացրել է կենսաթոշակի կրկնակի վճարման խախտում¬ները, որի արդյունքում վնասը կազմել է շուրջ 29.000.000 դրամ։ Քննարկման ժամանակ Արթուր Աբրա¬համյանը խոստովանել է, որ ինքն է կատարել այդ խախտումները, և Վազգեն Խաչիկյանն Էդուարդ Վարժապետյանին հանձնարարել է կարճ ժամկետում վերականգնել հիշյալ գումարը։ Գումարի վերականգնման հարցը եղել է Վազգեն Խաչիկյանի անմիջական հսկողության տակ, քանի որ ըստ Էդուարդ Վարժապետյանի` նա գրեթե ամեն օր զանգահարել և պահանջել է գումարը։ Էդուարդ Վարժապետյանը մաս-մաս տվել է գումարը Վազգեն Խաչիկյանին, որից 9.000.000 դրամը 2010թ. հունիսին տվել է իրեն` Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելու համար, իսկ ինքը վերջինիս համաձայնությամբ նույն օրը տվել է Արա Հարութ¬յունյանին, ով փոխանցել է Վազ¬գեն Խաչիկյանին։
Հիշյալ գումարը Վազգեն Խաչիկյանը պետական բյուջե չի վճարել, քանի որ ըստ ստուգ¬ման արդյունքների` Գյումրու տարածքային բաժնում թույլ տրված խախտումների արդյունքում պատճառված վնասի վերականգնում չի արձանագրվել։
2010թ. մարտին Վերահսկիչ պալատի կողմից իրականացվող ստուգումների ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանն իրեն և Հովհաննես Գրիգորյանին հրավիրել է աշխատասենյակ և հայտնել, որ մի քանի տարածքների միջոցով անհրաժեշտ է դեպոնենտ գումարներ ելքագրել` ստուգումների հետ կապված որոշ հարցեր կարգավորելու համար։ Արաբկիրի տարածքային բաժնի պետ Հով¬հաննես Հովհաննիսյանին ու Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժնի պետ Արամ Մար¬տի¬րոս¬յանին Վազգեն Խաչիկյանն անձամբ, իսկ Շենգավիթի տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակ¬յանին ու Էրեբունի և Նուբարաշենի տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին` իր միջոցով, հրավիրել և հայտնել է դեպոնենտ գումարների ելքագրման անհրաժեշտության մասին և որ յուրա¬քանչյուր տարածքում պետք է ելքագրվի 25-30 մլն. դրամ դեպոնենտի գումար։ Այնուհետև գու¬մար¬ների ելքագրման եղանակի շուրջ Վազգեն Խաչիկյանի հետ ունեցած պայմանավոր¬վա¬ծության համաձայն` տարածքային բաժնի հիշյալ պետերին առանձին-առանձին, հրահան¬գա¬վորել է, որ վերջիններիս կողմից արդեն շտեմարաններից առանձնացված և ներկայացրած կենսա¬թո¬շակա¬ռու¬ների ցուցակներով դեպոնենտ գումարները պետք է ելքագրվեն առանց համապատաս¬խան դի¬մում¬ների։ Վազգեն Խաչիկյանը գումարների ելքագրման եղանակի վերաբերյալ համա¬պա¬տասխան հանձնարարություններ է տվել նաև տեղեկատվական և վերլուծական բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանին և վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանին, քանի որ տարածքային բաժնի պետերն առանց դիմումների նախ տեղեկատվական բաժնից ստացել են համապատասխան ծածկագրերը` վճարային ցուցակներ կազմելու համար, ապա ցուցակները ներ¬կայացրել են վճարումների ծառայություն` գումարները ելքագրելու համար։ Թե ովքեր և ինչ հանգամանքներում են գումարները ելքագրել, ապա` փոխանցել Վազգեն Խաչիկյանին, տեղե¬կութ¬յուններ չունի։ Ըստ նախնական պայմանավորվածության` Վազգեն Խաչիկյանը խոստացել է ել¬քագրված գումարներից իրեն, ինչպես նաև` Սամվել Էլբակյանին և Սարգիս Սարգսյանին մաս¬նաբաժին տալ` 3-4 մլն դրամի չափով։ Իր մասնաբաժնից հրաժարվել է, իսկ Սամվել Էլբակ¬յանին և Սար¬գիս Սարգսյանին մասնաբաժիններ տալուց տեղեկություններ չունի։ Առանց մասնա¬բաժին ստանալու ստուգողների հետ հարցեր կարգավորելու նպատակով դեպոնենտ գումարները ել¬քագրելու վերաբերյալ Վազգեն Խաչիկյանի առաջարկին համաձայնել է` նախկին տարիներին իր մասնակցությամբ թույլ տրված խախտումները չարձանագրելու շահագրգռվածութ¬յունից ելնե¬լով։
2010թ. վերջին և 2011թ. սկզբին Ծառայությունում իրականացվող ստուգումների ընթացքում Վահագն Խաչատրյանն անհանգստացել է դեպոնենտ գումարների ելքագրման հիշյալ տեղեկատ¬վությունն ստուգողներին տրամադրելու հարցով, ինքը խորհուրդ է տվել, որ «ճիշտ կլինի անհիմն ելքագրված գումարների տեղեկատվությունը չերևա»։
Գործով ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամյանն իր ցուցմունքները պնդել է Վազգեն Խաչիկ¬յանին` առերես։
Գործով ամբաստանյալ Հովհաննես Գրիգորյանը ցուցմունքներով` այն մասին, որ 2005թ. մայիսի 24-ից աշխա¬տել է Ծառայության վճարումների ծառայության պետի պաշտոնում և ղեկա¬վարել Երևան, Գյումրի և Վանաձոր քաղաքներում իրականացվող կենսաթոշակների և սոցիա¬լական այլ ծրագրերով նախա¬տեսված գումարների վճարումները, հսկողություն իրականացրել այդ գործառույթների նկատմամբ։ Վճարումների ծառայության Երևան քաղաքի վճարային խմբում իրա¬կանացվել են կասեցված կեն¬սաթոշակների /դեպոնենտ/ վճարումները, որոնք իրականացրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգ¬յա¬նը։
Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ ՀՀ-ից բացակայող կենսաթոշակառուների հարազատներին, ծանոթներին դեպոնենտ գումարներ են վճարվել 2005թ-ից մինչև 2010թ. դեկտեմ¬բեր ամիսն ընկած ժամանակահատվածում։ Դեպոնենտ գումարների վճարման վերաբերյալ դի¬մում¬ներն ընդունել է Աշոտ Աբրահամյանը, իսկ վճարումների ծառայությունում Վիգեն Գևորգ¬յանը կենսաթոշակառուների հարազատներին վճարել է կենսաթոշակի գումարների մի մասը։ Վճարման ծառայությունում պահված կենսաթոշակի գումարներից յուրաքանչյուր ամիս հավաքվել է 1-2,5 մլն դրամ գումար, որը Վիգեն Գևորգյանից ստացել և փոխանցել է Վազգեն Խաչիկյանին, իսկ վերջինս յուրաքանչյուր ամիս իրեն տվել է 100-200 հազար դրամի չափով մասնաբաժին։ Ստա¬ցած գումարի իր մասնաբաժնից յուրաքանչյուր ամիս 10-40 հազար դրամ տվել է Վիգեն Գևորգյանին։
2008թ. հունվարից հուլիսն ընկած ժամանակահատվածում մի քանի անգամ Վիգեն Գևորգյանը տեղեկացրել է, որ Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Արթուր Սուքիասյանը ներկայացել է կենսաթոշակառուի դեպոնենտ գումարն ստանալու և հայտնել, որ ղեկավարությունը տեղյակ է։ Ինքն այդ մասին ճշտել է Աշոտ Աբրահամյանից ու Վազգեն Խաչիկ¬յանից, հավաստիացել, որ ղեկավարությունը տեղյակ է, ապա` թույլատրել Վիգեն Գևորգյա¬¬¬նին` վճարումը կատարելու։ Յուրաքանչյուր դեպքում Արթուր Սուքիասյանն ստացել է դեպոնենտ գու¬մարի կեսը, իսկ վճարումների ծառայությունում թողած մյուս կեսը Վիգեն Գևորգյանից ստացել ու Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով փոխանցել է Վազգեն Խաչիկյանին։ Տեղեկություն չի ունեցել, որ վճա¬րային ցուցակներում ընդգրկված կենսաթոշակառուները, ում գումարները վճարվել են Արթուր Սուքիասյանին, հանգուցյալ են։
2010թ. մայիսի վերջերին Վազգեն Խաչիկյանը տեղեկացրել է, որ ստուգումների հետ կապված խնդիրներ կարգավորելու նպատակով գումար է անհրաժեշտ, որի մի մասն ապահով¬վելու էր Արաբկիրի ու Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժնի պետերի` Հովհաննես Հովհան¬նիսյանի և Արամ Մարտիրոսյանի կողմից դեպոնենտ գումարների անհիմն ելքագրման միջոցով, սակայն այդ գումարները չեն բավարարել «հարցերը կարգավորելու» համար։ Վազգեն Խաչիկ¬յանն առաջարկել է վճարումների ծառայության դրամարկղից գումար տրամադրել, իսկ հաշվետ¬վություններում այդ գումարը ցույց տալ որպես դրամարկղային մնացորդ։ Ինքը հրաժարվել է Վազ¬գեն Խաչիկյանի առաջարկած պայմաններում գումար տրամադրելուց` պատ¬ճա¬ռա¬բանելով, որ գումարի ելքագրումն անհրաժեշտ է հիմնավորել ֆինանսական համա¬պատասխան փաս¬տաթղթե¬րով։ Որոշ ժամանակ անց Վազգեն Խաչիկյանից տեղեկացել է, որ նրա հանձնա¬րա¬րութ¬յամբ Արաբ¬կիրի տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանը, Ավան և Նոր Նորքի տարած¬քային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանը, Էրեբունի և Նուբարաշենի տարածքային բաժ¬նի պետ Սարգիս Սարգսյանը և Շենգավիթի տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանը պետք է կազմեն դեպոնենտ գումարների վճարային ցուցակներ, ներկայացնեն իրեն, ապա այդ ցուցակ¬ների հիման վրա անհիմն ելքագրված գումարներն ինքը պետք է հանձնի Վազգեն Խաչիկյանին։
Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարության մասին հայտնել է Վիգեն Գևորգյանին, միաժա¬մա¬նակ հանձնարարել, որ վերջինս հիշյալ վճարային ցուցակներում «վճարողի» սյունա¬կում չստո¬րագրի, քանի որ այդ ցուցակները հանդիսանալու են գումարների ելքագրման փաս¬տաթղթային հիմքերը։ Սեպտեմբերին և հոկտեմբերին հիշյալ տարածքային բաժինների պետերը կազմել և ներկայացրել են դեպոնենտ գումարների վճարային ցուցակներ, որոնց հիման վրա Վիգեն Գևորգյանից վերցրել և Վազգեն Խաչիկյանին է հանձնել անհիմն ելքագրված գումարները։ Բացի Սամվել Էլբակյանի ներկայացրած Շենգավիթ տարածքի ցուցակներից` մյուս տարածքային բաժ¬նի պետերը ցուցակները ներկայացրել են կենսաթոշակառուների անվան դիմաց ստո¬րագրութ¬յունների առկայությամբ։ Գումարները ելքագրելուց և Վազգեն Խաչիկյանին փոխան¬ցելուց հետո ցուցակները Վիգեն Գևորգյանի ներկայությամբ հանձնել է Սամվել Էլբակյանին` կենսաթոշա¬կա¬ռուների անվան դիմաց ստորագրություններն ապահովելու համար, սակայն վերջինս, ստանալով ցուցակները, այլևս հետ չի վերադարձրել։
2010թ. հոկտեմբերին` գումարները ելքագրելուց օրեր անց, Վազգեն Խաչիկյանի հանձնա¬րարությամբ Սարգիս Սարգսյանին որպես մասնաբաժին տվել է ելքագրված գումարներից 1,5 մլն դրամ։
Հետագայում` 2011թ. կեսերին, հանդիպել է Հովհաննես Հովհաննիսյանին և տեղեկացել, որ նա, որպես հիշյալ գումարների վերադարձման երաշխիք, Վազգեն Խաչիկյանից 90 մլն. դրամի պարտավորագիր է վերցրել։
Գործով ամբաստանյալ Վահագն Խաչատրյանը ցուցմունքներով` այն մասին, որ 2005 թվա¬կանից աշխատելով Ծառայության տեղեկատվական համակարգերի և վերլուծության վար¬չության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետի պաշտո¬նում` իրականացրել է տարածքային բաժիններից կենսաթոշակների և սոցիալական այլ ծրագրե¬րով նախատեսված վճարների շտեմարանների ստացման, գրանցման, ֆինանսական պահան¬ջագրերի ստացման և ստուգման, կենսաթոշակային համակարգի շտեմարանների վերահսկման գոր¬ծառույթները։ Ծառայության, ինչպես նաև` տարածքային բաժինների տեղեկատվական համա¬կարգը գործել է համակարգչային «Աքսես» ծրագրային ապահովմամբ։ Ծառայության շտեմարանը ձևավորվել է տարածքային բաժիններից ամենամսյա տեղեկատվության համալրման արդյուն¬քում։ Շտեմարանում առկա «Թոշսումա» աղյուսակից հնարավոր է դիտարկել կենսաթոշա¬կա¬ռու¬ների անհատական վճարումները և, տիրապետելով «Աքսես» ծրագրին, հնարավոր է այդ աղյու¬սակում մեխանիկական միջամտությամբ կատարել ցանկացած փոփոխություններ։ Նույն շտեմա¬րանում առկա է նաև վճարային տվյալների աղյուսակը, որում մեխանիկական միջամտութ¬յամբ վճարային տվյալների փոփոխման դեպքում այդ տվյալները ֆինանսական հաշվետվութ¬յունների հետ համադրելու դեպքում կառաջացնեն շեղումներ։
2007թ. ստեղծել է առանձին ֆայլ` «Դուդուկ» անվանմամբ, որում արտացոլել և վարել է ՀՀ-ից բացակայող կենսաթոշակառուների և նրանց անվամբ անհիմն ելքագրված կենսաթոշակի դե¬պո¬նենտ գումարների տվյալները։ Այդ տեղեկություններն ընտրել է շտեմարաններում առկա, երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած և դեպոնենտում գտնվող կենսաթոշակառուների տվյալ¬ներից, ինչպես նաև` կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանից, ով կենսաթոշակառուներից ընդունել է դեպոնենտ գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներ։ «Դուդուկ» ֆայլում նշված կենսաթոշակառուների անվամբ Աշոտ Աբրահամյանի խնդրանքով և Վազգեն Խաչիկյանի գիտությամբ կազմել է կեղծ դիմումներ, ներ¬կա¬յացրել Աշոտ Աբրահամյանին, իսկ վերջինս յուրաքանչյուր դիմում կազմելու համար վճարել է 5.000 դրամ։ Աշոտ Աբրահամյանից տեղեկացել է, որ Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ ՀՀ-ից բացակայող կենսաթոշակառուների հարազատները պետք է ստանան դեպոնենտ գումարի կեսը, իսկ մնացած մասը` թողնեն վճարումների ծառայությունում։ «Դուդուկ» ֆայլից կենսաթոշա¬կա¬¬ռու¬ներ Մարուսյա Մանուչարյանի, Սուսաննա Ղազարյանի, Սրբուհի Ջարաջյանի, Պատվա¬կան Ավագյանի, Ռաֆիկ Բադալյանի, Օֆիկ Կարեյանի, ժանմարի Թեմուրջ¬յանի անվամբ դեպո¬նենտ գումարների դիմումները լրացրել, հանձնել է Աշոտ Աբրահամյանին, ապա վճարումների ծառայութ¬յունում իր խնդրանքով քրոջ ամուսինը` Արմեն Խաչատրյանը, և կնոջ քրոջ ամուսինը` Բագրատ Մու¬րադյանը, ստացել են գումարների 50 տոկոսը` շուրջ 1.900.000 դրամ, և հանձնել իրեն։ Վեր¬ջիններիս հայտնել է, որ գումարների 50 տոկոսն ստանալը ղեկավարության պայմանն է։
«Դուդուկ» ֆայլում կենսաթոշակառուների անվան դիմաց նշել է նաև այն անձանց անվան տառերը, ովքեր միջնորդել են այդ կենսաթոշակառուների դեպոնենտ գումարներն ստանալու հա¬մար, մասնավորապես` «arm» նշագրումը Արմեն Խաչատրյանն է, «b» նշագրումը` Բագրատ Մու¬րադյանը, «sa» նշագրումը` Արթուր Սուքիասյանը, «raz» նշագրումը` Ռազմիկ Ավշարյանը, «arsen» նշագրումը` Արսեն Բարսեղյանը, «mel» նշագրումը` Մելանյա Մկրտչյանը։ Ֆայլում «ab» նշագրու¬մով կենսաթոշակառուների տվյալները տրամադրել է Աշոտ Աբրահամյանը` դիմումներ լրացնելու համար, իսկ «n» նշագրումով կենսաթոշակառուների անվամբ դիմումները լրացրել և գումարները Բագրատ Մուրադյանի և Արմեն Խաչատրյանի միջոցով ստացել է անձամբ։
Տիրապետելով համակարգչային ծրագրին` Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնի պետ Արթուր Սուքիասյանի խնդրանքով դիտարկման աղյուսակներից զրոյացրել է կենսաթոշա¬կառու Ֆիրուզա Հովհաննիսյանի անվամբ նախկինում ելքագրված դեպոնենտ գումարի վճարման տվյալը։
2010թ. սեպտեմբերին և հոկտեմբերին Աշոտ Աբրահամյանը կենսաթոշակառուների ցու¬ցակներ է տրամադրել և հայտնել, որ սեպտեմբերին` Արաբկիրի, Ավան և Նոր Նորքի, իսկ հոկ¬տեմբերին` նաև Շենգավիթի ու Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժինների կենսա¬թո¬շա¬կառուների անվամբ Վազգեն Խաչիկյանի հանձանարարությամբ, առանց դեպոնենտ գումար¬ների վճարման հիմք հանդիսացող դիմումների և եզրակացությունների` անհրաժեշտ է հիշյալ տարած¬քային բաժինների պետերին տրամադրել դեպոնենտ գումարների վճարային ծածկագրեր։ Ինքը տարածքային բաժինների պետերին ծածկագրերը տրամադրելուց հետո ստացել է վճարա¬յին ցու¬ցակ¬ները, ձևավորել պահանջագրերը, որից հետո այդ կենսաթոշակառուների վճարային ցու¬ցակները նույն տարածքներում հաստատվելուց հետո ուղարկվել են վճարումների ծառայութ¬յուն` վճարման։ Նշված վճարումների տվյալներն ընդգրկվել են վճարային շտեմարանում և արտացոլվել փոխադարձ ակտերում։ 2011թ. հունվարի սկզբներին, կապված ստուգում կատարելու համար ՀՀ ֆինանսների նախարարության աշխատակիցներին վճարային տվյալներ տրամադրե¬լու հետ, անհանգստացել և դիմել է Աշոտ Աբրահամյանին` ճշտելու անհիմն վճարումների տվյալ¬ներն ստու¬գողներին տրամադրելու հարցը։ Աշոտ Աբրահամյանը կարծիք է հայտնել, որ «լավ կլինի` այդ վճա¬րումները չերևան»։ Վազգեն Խաչիկյանի հետ համաձայնեցնելուց հետո վերը նշված չորս տարածքներում անհիմն ելքագրված դեպոնենտ գումարների վճարումների տվյալները մեխանի¬կա¬կան միջամտությամբ շտեմարանից ջնջել է, ապա` տարածքային բաժինների պետերի միջոցով պահանջել վերջիններիս շտեմարանները և նույն վճարումների տվյալները ջնջել նաև տարածք¬ների շտեմարաններից։
Ինչպես 2010թ., այնպես էլ նախորդ տարիների ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանի, Աշոտ Աբրահամյանի պահանջով նրանց է տրամադրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած և դե¬պո¬նենտում գտնվող կենսաթոշակառուների տվյալներ։
Գործով ամբաստանյալ Վիգեն Գևորգյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ 2001թ. մինչև 2010թ. դեկտեմբերն աշխատել է վճարումների ծառայությունում` որպես Երևանի վճարային խմբի տեսուչ-վճարող։ Աշխատանքային պարտականությունների մեջ է մտել կասեցված կամ դադարեց¬ված /դեպոնենտ/ գումարների վճարումները կատարել անձամբ կենսաթոշակառուներին։ Այդ գու¬մար¬ները կուտակ¬վել և չեն վճարվել հիմնականում կենսաթոշակառուների` ՀՀ-ից բացակայելու պատ¬ճառով։ Վերջիններս, սկզբում 6, ապա` 12 ամիս կենսաթոշակ չստանալով, անձամբ դիմում են ներկա¬յաց¬րել մինչև 2008 թվականը կենսաթոշակային ապահովության վարչության պետ Աշոտ Աբրա¬¬համ¬յանին, իսկ 2009 թվականից` տարածքային բաժիններում։ Դիմումների հիման վրա տարած¬քային բաժիններում կազմել են վճարային ցուցակներ և ուղարկել վճարումների ծառա¬յություն` վճարման։ Դեպոնենտ գումարը բացառապես պետք է վճարվեր կենսաթոշակառուին։
2005թ. վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանը Ծառայության պետ Վազ¬գեն Խաչիկյանի անունից հանձնարարել է, որ դեպոնենտ գումարները վճարվեն կենսաթոշա¬կառուի հարազատներին։ Գիտակցելով, որ առանց կենսաթոշակառուի ներկայանալու վերջինիս հարազատին վճարելը սահմանված կարգի խախտում է, այնուամենայնիվ, կատարելով Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությունը` դեպոնենտ գումարներ է վճարել որպես կենսաթոշակառուի հարազատ ներկայացած անձանց։ Յուրաքանչյուր դեպքում մինչև կենսաթոշակառուի հարազա¬տին գումար վճարելը` այդ մասին զեկուցել է Հովհաննես Գրիգորյանին կամ Աշոտ Աբրահամ¬յա¬նին, ապա նրանց թույլտվությունն ստանալուց հետո կատարել է վճարումը։ Գումարներ ստացող անձինք թե կենսաթոշակառուի հետ ազգակցական կամ հարազատական ինչ կապեր ունեն, որևէ հնարավորություն չի ունեցել հավաստիանալու։ Վճարված գումարներից այն ստացող անձինք իրենց հայեցողությամբ 10.000-ից 150.000 դրամ գումար են թողել։ Ամսվա ընթացքում հավաքվել է շուրջ 1.200.000 դրամ գումար, որը փոխանցել է Հովհաննես Գրիգորյանին։
2008թ. սկզբներին Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Արթուր Սուքիասյանը շուրջ 6-7 ամիս շարունակ այցելել է վճարումների ծառայություն` կենսաթոշակա¬ռուի անվամբ դեպոնենտ գումար ստանալու, հայտնել, որ ղեկավարությունը տեղյակ է։ Այդ մասին Հովհաննես Գրիգորյանին զեկուցելուց և համոզվելուց հետո, որ իրոք ղեկավարությունը տեղյակ է, Արթուր Սուքիասյանին վճարել է դեպոնենտ գումարներ։ Արթուր Սուքիասյանը յուրաքանչյուր անգամ ստացել է գումարի կեսը, իսկ մյուս կեսը` թողել վճարումների ծառայությունում։ Այդ մասին ևս հայտնել է Հովհաննես Գրիգորյանին, ապա վերջինիս է տվել Արթուր Սուքիասյանի թողած գու¬մար¬ները։
Հիշյալ ժամանակահատվածում Հովհաննես Գրիգորյանից որպես վարձատրություն յուրա¬քանչյուր ամիս ստացել է 10.000-ից 40.000 դրամ գումար։
2010թ. հունիսին Արաբկիրի ու Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժիններից ստացված դեպոնենտ գումարների վճարային ցուցակներով Հովհաննես Գրիգորյանի գիտությամբ վճարում¬ներ է կատարել ոչ թե կենսաթոշակառուներին, այլ` ուրիշ անձանց։ Համաձայն Հովհաննես Գրիգոր¬յանի ցուցումի` այլ անձանց գումարներ վճարելու դեպքում վճարային ցուցակներում ինքը չի ստորագրել։ Նույն եղանակով, կրկին Հովհաննես Գրիգորյանի հանձնարարությամբ դեպոնենտ գումարներ է վճարել 2010թ. սեպտեմբերին հիշյալ երկու տարածքային բաժնի պետեր Հովհաննես Հովհաննիսյանին և Արամ Մարտիրոսյանին, իսկ հոկտեմբերին` նաև Էրեբունի և Նուբարաշենի ու Շենգավիթի տարածքային բաժնի պետեր Սարգիս Սարգսյանին և Սամվել Էլբակյանին։ Ըստ Հովհաննես Գրիգորյանի` այդ գումարները ելքագրվել են Վերահսկիչ պալատի ստուգումների հետ կապված Ծառայության օգտին հարցեր կարգավորելու նպատակով։ Բացի Շենգավիթի տարածքի վճարային ցուցակներից` մյուս երեք տարածքների վճարային ցուցակներում կենսաթոշակառու¬ների անվան դիմաց առկա են եղել ստորագրություններ։ Վճարումները կատարելուց հետո Շենգա¬վիթի տարածքի ցուցակները Հովհաննես Գրիգորյանը հանձնել է Սամվել Էլբակյանին` կենսաթո¬շա¬կառուների անվան դիմաց ստորագրություններն ապահովելու համար, սակայն այդ ցուցակները Սամվել Էլբակյանն այլևս հետ չի վերադարձրել։
Գործով ամբաստանյալ Վիգեն Գևորգյանն իր ցուցմունքները պնդել է Սամվել Էլբակ¬յա¬նին և Արթուր Սուքիասյանին` առերես։
Գործով ամբաստանյալ Արմեն Խաչատրյանը ցուցմունքներով` այն մասին, որ 2007-2008թթ. ընթացքում աներ¬որդու` Վահագն Խաչատրյանի խնդրանքով վճարումների ծառայութ¬յու¬նից ստացել է կենսաթոշա¬կա¬ռու¬ների կասեցված թոշակի գումարներ` ստորագրելով վճարային ցու¬ցակ¬¬ներում։ Նշված գումար¬ներն իրեն վճարել է Վիգեն անունով մի երիտասարդ, ով յուրա¬քանչ¬յուր անգամ վճարել է ցուցա¬կում առկա գումարի 50 տոկոսը։ Գումարներն ստանալով` ամեն ան¬գամ դրանք փոխանցել է Վահագն Խաչատրյանին և մասնաբաժին չի ստացել։ Վահագն Խա¬չատրյանը տեղեկացրել է, որ այդ գումարները նա պետք է փոխանցի կենսաթոշակառուների հա¬րա¬¬զատ¬ներին։ Նույն ժամանակահատվածում իր ծանոթները խնդրել են, որ նրանց` ՀՀ-ից բացա¬կայող բա¬րե¬կամների դեպոնենտ կենսաթոշակները Վահագն Խաչատրյանի միջոցով ստանան։ Վահագն Խաչատրյանն իրեն տեղյակ է պահել, որ նման դեպքերում նույնպես ստացվող գումարի կեսը պետք է թողնվի վճարումների ծառայությունում` ղեկավարության համար, և բացի դրանից` գումար ստացողները պետք է Վահագն Խաչատրյանին «մաղարիչ» անեն։ Իրեն դիմած անձանց ծա¬նո¬թացրել է Վահագն Խաչատրյանի հետ և հետագայում իմացել, որ նրանք գումարներն ստա¬ցել են։
Գործով ամբաստանյալ Բագրատ Մուրադյանը ցուցմունքներով` այն մասին, որ 2007-2008թթ. ընթացքում ծանոթ¬նե¬րը, իմանալով, որ կնոջ քրոջ ամուսինը` Վահագն Խաչատրյանը, աշ¬խատում է սոցապում, խնդրել են ծանոթացնել վերջինիս և նրա օգնությամբ ստանալ հանրա¬պե¬տութ¬յունից բացակայող նրանց հարազատների կասեցված կենսաթոշակների գումարները։ Ըստ Վա¬հագն Խաչատրյանի` գումար¬ները հնարավոր է ստանալ` դրանց կեսը վճարման ծառայութ¬յու¬նում թողնելու պայմանով։ Իրեն դիմած անձինք համաձայնել են պայմանին, ապա` Վահագն Խա¬չատրյանի օգնությամբ ստացել ՀՀ-ից բացակայող հարազատների կենսաթոշակները։ Նույն ժա¬մա¬նակահատվածում Վահագն Խաչատրյանի խնդրանքով մի քանի անգամ այցելել է վճար¬ման ծառայություն, վճարող-տեսուչ Վիգենին հայտնել Վահագն Խաչատրյանի ասած կենսաթո¬շա¬¬կառուի անուն ազգանունը, ապա վճարային ցուցակում ստորագրել է տվյալ թոշակառուի անվան դիմաց, ստացել է տեսուչի կողմից իրեն վճարած թոշակի գումարի կեսը և փոխանցել Վահագն Խաչատրյանին։ Վահագն Խա¬չատրյանից տեղեկացել է, որ գումարի մյուս կեսը վճար¬ման ծա¬ռայության միջոցով պետք է փոխանցվի ղեկավարությանը։
2005-2008թթ. ընթացքում կենսաթոշակառուների կամ նրանց հարազատների կողմից կա¬սեցված կենսաթոշակի գումարներ ստանալու համար Ծառայություն չդիմելու և գումարներ չստա¬նալու փաստերը մեղադրող կողմը հիմնավորված, իսկ մեղադրյալներ Աշոտ Աբրահամյանի, Հով¬հաննես Գրիգորյանի, Վահագն Խաչատրյանի, Վիգեն Գևորգյանի, Արմեն Խաչատրյանի և Բագ¬րատ Մուրադյանի ցուցմունքները, որ բոլոր դեպքերում կենսաթոշակառուների հարազատ¬ները դի¬մել և ստացել են կենսաթոշակի գումարները, հերքած է համարել ներքոհիշյալ վկաների ցուց¬մունք¬ներով.
Վկա Սուրեն Ռաթևոսի Մարտիրոսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ քրոջ ամուսինը` Հարություն Տիգրանի Սինանյանը, 1998 թվականի դեկտեմբերի 22-ից մեկնել է Ամերիկայի Միաց¬յալ Նահանգներ` մշտական բնակության, և երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերա¬դար¬ձել։ Հարություն Սինանյանը Հայաստանում այլ հարազատներ չունի, որևէ մեկի երբեք չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Ինքը կամ Հարություն Սինանյանը վերջինիս անվամբ 2007 թվականի ապրիլին ելքագրված 455.477 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Կառլեն Սմբատի Մաթևոսյանի դուստր, որպես վկա հարցաքննված Գոհարիկ Կառլենի Մաթևոսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հայրը 1999 թվականի հոկտեմբերի 27-ից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ 2007 թվականի սեպ¬տեմբերի 28-ին մահացել և հուղարկավորվել է հարազատների կողմից։ Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց հետո հայրը երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերադարձել, կենդանության օրոք որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Ինքը կամ հայրը վերջինիս ան¬վամբ 2007 թվականի ապրիլին ելքագրված 526.340 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Վկա Գոհարիկ Մաթևսյանն իր ցուցմունքին կից ներկայացրել է Կառլեն Մաթևոսյանի մահվան վկայականի պատճենը։
Վկա Սուսաննա Նիկոլայի Աբրամովայի ցուցմունքով` այն մասին, որ մորաքրոջ ամուսինը` Սերգեյ Արմենակի Մաթևոսյանը, ընտանիքով 2000 թվականից մեկնել է Ուկրաինայի Ուժգորոդ քա¬ղաք` մշտական բնակության, որտեղ 2007 թվականի հունիսի 16-ին մահացել և հուղար¬կա¬վոր¬վել է հարազատների կողմից։ Ուկրաինա մեկնելուց հետո Սերգեյը երբեք Հայաստանի Հանրա¬պե¬տություն չի վերադարձել, կենդանության օրոք որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստա¬նալու համար։ Ինքը կամ Սերգեյը վերջինիս անվամբ 2007 թվականի ապրիլին ելքագրված 471.455 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու ամուսիններ Հովհաննես Հովակիմի և Քնարիկ Եղիշի Աբելյանների դուստր, որպես վկա հարցաքննված Լեյլի Հովհաննեսի Աբելյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ ծնողները 2000 թվականի վերջերից մեկնել են Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնա¬կութ¬յան, Հայաստան են վերադարձել 2010 թվականին և ստացել իրենց նախորդ տարիների կու¬տակ¬ված կենսաթոշակի գումարները։ Հոր` Հովհաննեսի, և մոր` Քնարիկի անվամբ 2007թ. ապրի¬լին ելքագրված համապատասխանաբար` 1.064.000 դրամ և 458.368 դրամ կենսաթոշակի գումար¬ները ծնողները կամ որևէ այլ հարազատ չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Կարո Հովհաննեսի Խաչատրյանի որդու, որպես վկա հարցաքննված Թոռուն Կարապետի Խաչատրյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հայրը 1998 թվականի դեկ¬տեմբերի 2-ից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ էլ մինչ օրս բնակվում է։ Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց հետո հայրը երբեք Հայաստանի Հանրա¬պե¬տութ¬¬յուն չի վերադարձել, որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Ինքը կամ հայրը վերջինիս անվամբ 2007 թվականի ապրիլին ելքագրված 458.360 դրամ կենսաթոշակի գու¬մարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Ազատ Սարգսի Գալստյանի որդու, որպես վկա հարցաքննված Արսեն Ազատի Գալստյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հայրը 2004 թվականից մեկնել է Ամերիկայի Միաց¬յալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ էլ մինչ օրս բնակվում է։ Միացյալ Նա¬հանգ¬¬ներ մեկնելուց հետո հայրը երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Ինքը կամ հայրը վերջինիս անվամբ 2007 թվականի ապրիլին ելքագրված 526.384 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Կարեն Գեորգիի Մելիքյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Ռազմիկ Հայկազի Հաս¬րաթ¬յանը հանդիսանում է իր մորեղբայրը, ով 2002 թվականից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նա¬հանգներ` մշտական բնակության, որտեղ էլ մինչ օրս բնակվում է։ Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց հետո Ռազմիկ Հասրաթյանը երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Որևէ հարազատ կամ Ռազմիկ Հասրաթյանը վերջինիս անվամբ ելքագրված 501.807 դրամ, այնուհետև` 841.472 դրամ կենսաթոշակի գումար¬ները չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Իրմա Հրանտի Խաչատրյանի որդու, որպես վկա հարցաքննված` Գրիգոր Ֆելիքսի Գարունցի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 2002 թվականից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ էլ մինչ օրս բնակվում է։ ԱՄՆ մեկնելուց հետո մայրը երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Ինքը կամ մայրը վերջինիս անվամբ ելքագրված 358.167 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Քնարիկ Միսակի Քոչարյանի դստեր, որպես վկա հարցաքննված Ալվարդ Կառլենի Քոչարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 2004 թվականից մշտապես բնակվել է Ուկրաինայում և Հայաստան է վերադարձել միայն 2009 թվականի ամռանը։ Ուկրաինա մեկնելուց հետո մայրը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Ինքը կամ մայրը վերջինիս անվամբ 213.385 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Գևորգ Ալբերտի Մինասյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ պապը` Անդրանիկ Աբգարի Մինասյանը, շուրջ 11 տարի է, ինչ բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, ով Հայաստան է վերադարձել միայն 2007 թվականի սեպտեմբերին և ստացել իր նախորդ տարիների կուտակված կենսաթոշակը։ Ինչ վերաբերում է 2007 թվականի փետրվարին Անդրանիկ Մինաս¬յանի անվամբ ելքագրված 375.203 դրամ կենսաթոշակի գումարին, ապա ոչ պապը և ոչ էլ որևէ հարա¬զատ այդ գումարը չեն ստացել։
Վկա Արմեն Վաչագանի Կոստանյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մորաքրոջ ամուսինը` Ղազարոս Գառնիկի Հովակիմյանը, 1997 թվականից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ էլ մինչ օրս բնակվում է։ Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց հետո Ղազարոս Հովակիմյանը երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Ղազարոս Հովակիմյանը կամ որևէ այլ հարազատ նրա անվամբ ելքագրված 519.420 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու ամուսիններ Խաչիկ և Աղավնի Գալջյանների որդու` վկա Անդրանիկ Խաչիկի Գալջյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ ծնողները 2001 թվականից բնակվել են Վրաս¬տանի Հանրապետությունում, ապա մեկնել են Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ մշտական բնա¬կության։ Հոր` Խաչիկի անվամբ ելքագրված 465.324 դրամ և 825.514 դրամ, ինչպես նաև` մոր` Աղավնիի անվամբ ելքագրված 446.146 դրամ կենսաթոշակի գումարները ծնողները կամ որևէ այլ հարազատ չեն ստացել։
Վկա Աննա Արկադիի Բեգլարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Սուրիկ Հովհաննեսի Գրիգորյանը հանդիսանում է ամուսնու քրոջ ամուսնու հայրը, ով 2000 թվականից բնակվել է Ռուսաստանի Դաշնությունում, Հայաստան երբեք չի վերադարձել։ Նա մահացել է 2008 թվականի նոյեմբերի 19-ին։ Հայաստանում Սուրիկ Գրիգորյանը որևէ հարազատ չունի, կենդանության օրոք որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Սուրիկ Գրիգորյանի անվամբ կենսաթոշակի գումարը վերջինս կամ որևէ այլ հարազատ չի ստացել։
Վկա Վրեժ Գրիգորի Ֆիթիլջյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Սիրանուշ Հայկի Մաթևոս¬յանը հանդիսանում է ընկերոջ` Գաբրիել Մաթևոսյանի մայրը, ով ընտանիքով 1999 թվականից բնակվում է Ուկրաինայի Օդեսա քաղաքում, երբեք Հայաստան չեն վերադարձել և Հայաստանում այլ հարազատներ չունեն։ Սիրանուշ Մաթևոսյանի անվամբ 2006 թվականի հոկտեմբերին ել¬քագրված 403.300 դրամ կենսաթոշակի գումարը վերջինս չի ստացել, քանի որ այդ կապակ¬ցութ¬յամբ ինքը հեռախոսազրույց է ունեցել Սիրանուշի հետ և վերջինս հայտնել է, որ Ուկրաինա մեկնե¬լուց հետո երբեք կենսաթոշակ չի ստացել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։
Կենսաթոշակառու ամուսիններ Հոռոմսիմ Գարեգինի Հովակիմյանի և Հարութիկ Սեդրակի Կարապետյանի որդու` որպես վկա հարցաքննված Գևորգ Հարութիկի Կարապետյանի ցուցմուն¬քով` այն մասին, որ ծնողները 1999 թվականից բնակվել են Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, Հայաստան են վերադարձել 2010 թվականի հունիսին և ստացել իրենց նախորդ տարիների կու¬տակ¬ված կենսաթոշակի գումարները, ապա` կրկին մեկնել ԱՄՆ։ Հոր` Հարութիկի անվամբ 2006 թվա¬կանի նոյեմբերին ելքագրված 406.536 դրամ, ինչպես նաև` մոր` Հոռոմսիմի անվամբ 2006 թվա¬կանի նոյեմբերին ելքագրված 372.670 դրամ կենսաթոշակի գումարները ծնողները կամ որևէ այլ հարազատ չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու ամուսիններ Կառլեն Սեդրակի և Գրետա Սանասարի Աջամյանների դստեր` որպես վկա հարցաքննված Նարինե Կառլենի Մելքոնյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ ծնողները 2000 թվականի սեպտեմբերից մեկնել են Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվա քաղաք` մշտական բնակության և այլևս Հայաստան չեն վերադարձել։ Հայրը 2005 թվականի փետրվարի 29-ին մահացել է Մոսկվա քաղաքում։ Հոր` Կառլենի անվամբ 2006 թվականի նոյեմբերին ել¬քագրված 520.568 դրամ, ինչպես նաև` մոր` Գրետայի անվամբ 2006 թվականի նոյեմբերին ել¬քագրված 418.272 դրամ կենսաթոշակի գումարները ծնողները կամ որևէ այլ հարազատ չեն ստացել։
Վկա Սամուիլ Ադոլֆի Ռայտերի ցուցմունքով` այն մասին, որ կինը` Գալյա Սպանդարի Մարտիրոսյանը, 1999 թվականից մեկնել է Իսրայելի Հանրապետություն և այլևս Հայաստան չի վերադարձել։ Գալյա Մարտիրոսյանը երբեք որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար, և նրա անվամբ 2007 թվականի մարտին ելքագրված 377.215 դրամ կենսաթոշակի գումարը կինը կամ որևէ այլ հարազատ չեն ստացել։
Վկա Արմեն Զորիկի Թովմասյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Գրիգոր Մանասերի Բաղդասարյանը հանդիսանում է իր մորաքրոջ ամուսինը, ով 2001 թվականի ապրիլից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ էլ մինչ օրս բնակվում է։ Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց հետո Գրիգոր Բաղդասարյանը երբեք Հայաստանի Հանրապե¬տութ¬¬յուն չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Գրիգոր Բաղդասարյանը կամ որևէ այլ հարազատ 2007 թվականի փետրվարին ելքագրված 604.800 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Սրբուհի Կիրակոսի Չալյանի դստեր` որպես վկա հարցաքննված Նազիկ Աբրահամի Չալյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 1999 թվականի դեկտեմբերի 9-ից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ էլ մինչ օրս բնակվում է։ Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց հետո Սրբուհի Չալյանը երբեք Հայաստանի Հանրա¬պետութ¬յուն չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Մայրը կամ որևէ այլ հարազատ 2007 թվականի փետրվարին ելքագրված 332.500 դրամ կենսաթոշակի գու¬մարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու, որպես վկա հարցաքննված Սենիկ Արտավազդի Հովհաննիսյանի ցուց¬մունքով` այն մասին, որ 2000 թվականից մինչև 2007 թվականի օգոստոսը բացակայել է Հայաս¬տանի Հանրապետությունից։ Բացակայության ընթացքում որևէ մեկի չի լիազորել ստանալ իր կենսաթոշակը և 2007 թվականի հունվարին ելքագրված 491.835 դրամ կենսաթոշակի գումարը չի ստացել։
Կենսաթոշակառու, որպես վկա հարցաքննված Հռիփսիմե Գեղամի Էլոյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 1997 թվականից բնակվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում։ Բացակայության ժամանակ կենսաթոշակ չի ստացել և որևէ մեկի չի լիազորել ստանալ իր կենսաթոշակը, քանի որ հանդիսանում է Միացյալ Նահանգների քաղաքացի։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել իր անվամբ ելքագրված 402.399 դրամ կենսաթոշակի գումարը։
Կենսաթոշակառու Փառանձեմ Գուրգենի Հարությունյանի որդու` որպես վկա հար¬ցաքննված Գարիկ Ռազմիկի Եղիազարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 2001 թվակա¬նից մինչև 2011 թվականը բնակվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, այդ ժամանակահատ¬վա¬ծում Հայաստանի Հանրապետություն չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթո¬շակն ստանալու համար։ Մայրը կամ որևէ այլ հարազատ 2007 թվականի փետրվարին ելքագրված 421.761 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու, որպես վկա հարցաքննված Մարգարիտ Սարգսի Գաբուչյանի ցուց¬մուն¬քով` այն մասին, որ 1990 թվականից բնակվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում։ Բացա¬կայության ժամանակ կենսաթոշակ չի ստացել և որևէ մեկի չի լիազորել ստանալ իր կենսաթոշակը, քանի որ հանդիսանում է Միացյալ Նահանգների քաղաքացի։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել իր անվամբ 2007 թվականի մարտին ելքագրված 415.140 դրամ կենսաթոշակի գումարը։
Կենսաթոշակառու, որպես վկա հարցաքննված Վահե Միքայելի Գաբուչյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 1990 թվականից բնակվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում։ Բացակայության ժամանակ կենսաթոշակ չի ստացել և որևէ մեկի չի լիազորել ստանալ իր կենսաթոշակը, քանի որ հանդիսանում է Միացյալ Նահանգների քաղաքացի։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել իր անվամբ 2007 թվականի մարտին ելքագրված 415.140 դրամ կենսաթոշակի գումարը։
Կենսաթոշակառու Հակոբ Գյուրջիի Մարգարյանի եղբոր` որպես վկա հարցաքննված Լյովա Գյուրջիի Մարգարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ եղբայրը 1998 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և երբեք Հայաստան չի վերադարձել։ Հակոբի անվամբ 2007 թվականի փետրվարին ելքագրված 419.184 դրամ կենսաթոշակի գումարը նա կամ որևէ այլ հարա¬զատ չի ստացել։ Այդ կապակցությամբ ինքը հեռախոսազրույց է ունեցել եղբոր հետ, և վերջինս հայտնել է, որ ԱՄՆ մեկնելուց հետո երբեք կենսաթոշակ չի ստացել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կեն¬սաթոշակն ստանալու համար։
Կենսաթոշակառու, որպես վկա հարցաքննված Ռաֆիկ Խաչիկի Հովհաննիսյանի ցուցմուն¬քով` այն մասին, որ 2001 թվականից բնակվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում։ Իր անվամբ ելքագրված 831.173 դրամ կենսաթոշակն ինքը կամ որևէ այլ հարազատ չի ստացել։
Կենսաթոշակառու Լիդա Սամվելի Խուդոյանի որդու` որպես վկա հարցաքննված Մելքոն Յակովի Չուբարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 2004 թվականից իր հետ բնակվել է Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվա քաղաքում, որտեղ մահացել է 2008 թվականի հուլիսի 10-ին։ Մոսկվա մեկնելուց հետո մայրը երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել կենսաթոշակն ստանալու համար։ Մայրը կամ որևէ այլ հարազատ 118.412 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Լուսինե Վանյայի Հասրաթյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ ամուսնու մայրը` Էսֆի¬դա Մնացականի Խոյեցյանը, 2000 թվականից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտա¬կան բնակության, Հայաստան է վերադարձել 2010 թվականի հունիսին։ Էսֆիդա Խոյեցյանի ան¬վամբ 2006 թվականի սեպտեմբերին և 2007 թվականի նոյեմբերին ելքագրված, համապատաս¬խանա¬բար` 344.130 դրամ և 177.014 դրամ կենսաթոշակի գումարները որևէ մեկը չի ստացել։
Կենսաթոշակառու Գայանե Արտաշեսի Առաքելյանի դստեր` որպես վկա հարցաքննված Աննա Գևորգի Պողոսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 2001 թվականի նոյեմբերից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ էլ մինչ օրս բնակվում է։ Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց հետո մայրը երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերա¬դարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Մայրը կամ որևէ այլ հա¬րազատ 283.500 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու ամուսիններ Արսեն Սենեքերիմի և Սրբուհի Ղազարի Բոզոյանների թոռ` որպես վկա հարցաքննված Արսեն Նորայրի Արսենյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ պապն ու տատը 2002 թվականից մեկնել են Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության և այլևս Հայաստան չեն վերադարձել։ Պապի` Արսենի անվամբ 2005 թվականի նոյեմբերին ել¬քագրված 839.360 դրամ, 2007 թվականի հունվարին ելքագրված 457.138 դրամ, ինչպես նաև` տա¬տի` Սրբուհու անվամբ 2007 թվականի հունվարին ելքագրված 171.801 դրամ կենսաթոշակի գու¬մար¬¬ները նրանք կամ որևէ այլ հարազատ չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Յուրիկ Խորենի Նազարյանի որդու` որպես վկա հարցաքննված Հով¬հան¬նես Յուրիկի Նազարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հայրը 2001 թվականի նոյեմբերից մեկ¬նել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ էլ մինչ օրս բնակվում է։ Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց հետո հայրը երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերա¬դար¬ձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Հայրը կամ որևէ այլ հարա¬զատ 2007 թվականի դեկտեմբերին ելքագրված 447.396 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Ամալյա Բագրատի Սարգսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մորաքույրը` Սեդա Գալուստի Մկրտչյանը, 2001 թվականից բնակվել է ՌԴ Մոսկվա քաղաքում, երբեք Հայաստանի Հան¬րապետություն չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Մորաքույրը կամ որևէ այլ հարազատ 2007 թվականի օգոստոսին ելքագրված 464.818 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Գոհար Զավենի Հարությունյանի որդու` որպես վկա հարցաքննված Հովսեփ Գառնիկի Հարությունյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 2003 թվականից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ էլ մինչ օրս բնակվում է։ Միաց¬յալ Նահանգներ մեկնելուց հետո մայրը երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Մայրը կամ որևէ այլ հարազատ 2007 թվականի հուլիսին ելքագրված 424.018 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Վալյա Բագրատի Ղուկասյանի որդու` որպես վկա հարցաքննված Ղազար Գուրգենի Մխիթարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 2000 թվականից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ էլ մինչ օրս բնակվում է։ Միաց¬յալ Նահանգներ մեկնելուց հետո մայրը երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերա¬դարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Մայրը կամ որևէ այլ հարազատ ելքագրված 127.000 դրամ և 221.100 դրամ կենսաթոշակի գումարները չեն ստացել։
Վկա Հովհաննես Արշակի Գալստյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ որդու կնոջ հայրը` Ռաֆիկ Բաբկենի Ղազարյանը, մահացել է 2003 թվականին։ Ռաֆիկ Ղազարյանի անվամբ 2006 թվականի դեկտեմբերին ելքագրված 495.659 դրամ կենսաթոշակի գումարը որևէ հարազատ չի ստացել։
Կենսաթոշակառու Սուսաննա Սողոմոնի Սարգսյանի որդու` որպես վկա հարցաքննված Հովհաննես Հենրիկի Սարգսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 2001 թվականից մեկնել է Հոլանդիա` մշտական բնակության, որտեղ էլ մինչ օրս բնակվում է։ Հոլանդիա մեկնելուց հետո մայրը երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Մայրը կամ որևէ այլ հարազատ ելքագրված 405.440 դրամ, այնուհետև` 914.210 դրամ կենսաթոշակի գումարները չեն ստացել։
Վկա Գրիշա Զորկիմի Էվաջանյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2004 թվականից մինչև 2008 թվականի սեպտեմբերը բնակվել է Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվա քաղաքում և բա¬ցա¬կայության ժամանակ որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ 2008 թվականի հունվարին ելքագրված 500.192 դրամ կենսաթոշակի գումարն ինքը չի ստացել։
Կենսաթոշակառու Մարուսյա Սևանի Մանուչարյանի դստեր` որպես վկա հարցաքննված Հասմիկ Ալյոշայի Մնացականյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 2001 թվականից մինչև 2008 թվականի հոկտեմբերը բնակվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում։ Միացյալ Նահանգ¬ներ մեկնելուց հետո մայրը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Մայրը կամ որևէ այլ հարազատ 2008 թվականի հունվարին ելքագրված 483.740 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու, որպես վկա հարցաքննված Արամազդ Հակոբի Կարադելյանի ցուցմուն¬քով` այն մասին, որ 1998 թվականի սեպտեմբերից մինչև 2009 թվականի դեկտեմբերը բնակվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, այդ ժամանակահատվածում Հայաստան չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ 2007 թվականի հունիսին ելքագրված 456.975 դրամ կենսաթոշակի գումարը չի ստացել։
Կենսաթոշակառու Կորյուն Ղևոնդի Սիմոնյանի որդու կնոջ` որպես վկա հարցաքննված Երանուհի Իվանի Բաբոյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Կորյուն Սիմոնյանը մահացել է 2002 թվականին Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, և նրա անվամբ 2007 թվականի օգոստոսին ելքագրված 332.554 դրամ կենսաթոշակի գումարը որևէ հարազատ չի ստացել։
Կենսաթոշակառու Անահիտ Սուքիասի Կյուրեղյանի թոռ` որպես վկա հարցաքննված Տիգրան Գագիկի Ասլանյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ տատը 2002 թվականից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ էլ մահացել է 2011 թվականի ապրիլին։ Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց հետո տատը երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Անահիտի անվամբ 2007 թվականի մարտին ելքագրված 415.665 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Հակոբ Հովհաննեսի Թագվորյանի որդու` որպես վկա հարցաքննված Գևորգ Հակոբի Թագվորյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հայրը 2000 թվականից բնակվում է Ամերի¬կայի Միացյալ Նահանգներում և պարբերաբար` 2006, 2009 և 2010 թվականներին 1-2 ամսով եկել է Հայաստան։ 2008 թվականի ապրիլին ելքագրված 393.694 դրամ կենսաթոշակի գու¬մարը չեն ստացել, քանի որ այդ ժամանակ հայրը գտնվել է ԱՄՆ-ում։
Կենսաթոշակառու, որպես վկա հարցաքննված Լյովա Սուրենի Խաչատրյանի ցուցմուն¬քով` այն մասին, որ 2006 թվականի ապրիլից մինչև 2010 թվականի հուլիսն ընկած ժամանակա¬հատվածում ընտանիքով բնակվել են Ավստրիայում։ Բացակայության ժամանակ որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ 2008 թվականի մարտին ելքագրված 160.495 դրամ կենսաթոշակի գումարն ինքը կամ որևէ այլ հարազատ չի ստացել։
Կենսաթոշակառու, որպես վկա հարցաքննված Մանիշակ Մեսրոպի Մեսրոպյանի ցուցմուն¬քով` այն մասին, որ 2006 թվականի ապրիլից մինչև 2010 թվականի հուլիսն ընկած ժամանակա¬հատվածում ընտանիքով բնակվել են Ավստրիայում։ Բացակայության ժամանակ որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ 2008 թվականի մարտին ելքագրվելած 160.495 դրամ կենսաթոշակի գումարն ինքը կամ որևէ այլ հարազատ չի ստացել։
Վկա Աղավնի Գարեգինի Հակոբյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հորարքույրը` Հասմիկ Գևորգի Հակոբյանը, և նրա ամուսինը` Տիգրան Մաթևոսի Ծառուկյանը, 2000 թվականից ընտա¬նիքով մեկնել են Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, Հայաստան վերա¬դարձել են 2010 թվականին։ Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց հետո հորաքույրը կամ նրա ամու¬սինը որևէ մեկի չեն լիազորել իրենց կենսաթոշակն ստանալու համար։ Տիգրան Ծառուկյանի ան¬վամբ 2008 թվականի հունվարին ելքագրված 533682 դրամ և Հասմիկ Հակոբյանի անվամբ 2008 թվականի հունվարին ելքագրված 372.372 դրամ կենսաթոշակի գումարները չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Աղասի Սաֆարի Մինասյանի դստեր` որպես վկա հարցաքննված Անահիտ Աղասու Մինասյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հայրը 2000 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և երբեք Հայաստան չի վերադարձել։ Հայրը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ 2008 թվականի փետրվարին ելքագրված 470.980 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել, քանի որ այդ ժամանակ հայրը գտնվել է ԱՄՆ-ում։
Կենսաթոշակառու ամուսիններ Ռուբիկ Հմայակի և Գալինա Պետրովնա Գևորգյանների որդու կնոջ` որպես վկա հարցաքննված Անժելիկա Գալուստի Գևորգյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ ամուսնու ծնողները 2002 թվականից մեկնել են Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, Հայաստան են վերադարձել 2011 թվականին և ստացել իրենց նախորդ տա¬¬րիների կուտակված կենսաթոշակի գումարները։ Ռուբիկ և Գալինա Գևորգյանների անվամբ 2007թ. հունիսին ելքագրված համապատասխանաբար` 418.815 դրամ և 360.303 դրամ կենսա¬թոշակի գումարները նրանք կամ որևէ այլ հարազատ չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Ոսկան Սիանոսի Առաքելյանի դստեր` որպես վկա հարցաքննված Սաթենիկ Ոսկանի Առաքելյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հայրը 1997 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և շուրջ 20 օրով Հայաստան է վերադարձել 2006 թվականի հոկտեմբերին, ապա` կրկին մեկնել։ Հայրը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ 2007 թվականի հուլիսին ելքագրված 547.100 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել, քանի որ այդ ժամանակ հայրը գտնվել է ԱՄՆ-ում։
Կենսաթոշակառու Վորոնցով Սաղաթելի Թադևոսյանի թոռան` որպես վկա հարցաքննված Սյուզաննա Արմենի Դանիելյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ պապը 2000 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և Հայաստան է վերադարձել 2008 թվականի ամռանը, ապա` կրկին մեկնել։ Պապը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ 2006 թվականի դեկ¬տեմբերին ելքագրված 469.285 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել, քանի որ այդ ժա¬մանակ պապը գտնվել է ԱՄՆ-ում։
Վկա Վանիկ Հարությունի Չիլոյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ կնոջ մայրը` Մարիամ Մելքոնի Մոմջյանը, 2001 թվականից ընտանիքով մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, և երբեք Հայաստան չեն վերադարձել։ Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց հետո Մարիամ Մոմջյանը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Մարիամ Մոմջյանի անվամբ 2007 թվականի հուլիսին ելքագրված 332.554 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Իշխան Վարդանի Բարսեղյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ դստեր ամուսնու մայրը` Ռիմիկ Գուրգենի Կարապետյանը, 2003 թվականից ընտանիքով մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, և Հայաստան են վերադարձել միայն 2008 և 2011 թվա¬կաններին, ապա շուրջ 2 ամսից կրկին մեկնել են։ Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց հետո Ռի¬միկ Կարապետյանը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Ռիմիկ Կա¬րա¬¬պետյանի անվամբ 2007 թվականի նոյեմբերին ելքագրված 553.996 դրամ կենսաթոշակի գու¬մարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Սեդա Արշակի Կարողլանյանի դստեր` որպես վկա հարցաքննված Արլետա Գեորգիի Խաչատրյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 1996 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և մի քանի ամսով Հայաստան է վերադարձել 1998 և 2005 թվականներին, ապա` կրկին մեկնել։ Մայրը 2008 թվականին գտնվել է ԱՄՆ-ում, որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար և նշված թվականի փետրվարին ելքագրված 383.532 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Շաքե Նշանի Նաջարյանի որդու` որպես վկա հարցաքննված Հակոբ Սարգսի Սարգսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 1999 թվականից բնակվում է Ավստրիա¬յում և շուրջ 3 շաբաթով Հայաստան է վերադարձել 2010 թվականներին, ապա` կրկին մեկնել։ Մայ¬րը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար, և 2007 թվականի մարտին ել¬քագրված 316.482 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Հասմիկ Ավետիսի Մանսուրյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մոր մորաքույրը` Վարդուշ Գրիգորի Կարախանյանը, 1993 թվականից ընտանիքով մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության և Հայաստան երբեք չի վերադարձել։ Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց հետո Վարդուշ Կարախանյանը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Վարդուշի անվամբ 2008 թվականի մարտին ելքագրված 590.620 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Քնարիկ Վազգենի Դավթյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ եղբոր կնոջ հայրը` Վանիկ Մուշեղի Խաչատրյանը, 2004 թվականից ընտանիքով մեկնել է Ֆրանսիայի Հան¬րա¬պե¬տություն` բնակության և Հայաստան երբեք չի վերադարձել։ Վանիկ Խաչատրյանի ան¬վամբ 2008 թվականի հունիսին ելքագրված 647.492 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու, որպես վկա հարցաքննված Գեորգի Վաղարշի Հակոբյանի ցուցմուն¬քով` այն մասին, որ 2000 թվականից մինչև 2010 թվականը բնակվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և իր բացակայության ժամանակահատվածում որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսա¬թոշակն ստանալու համար։ 2008 թվականի մարտին ելքագրված 863.706 դրամ կենսաթո¬շա¬կը չի ստացել։
Վկա Մորիս Նիկողոսի Դանիելյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ եղբայրը` Հրաչիկ Նիկողոսի Դանիելյանը, 2002 թվականից բնակվում է Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվա քաղա¬քում, Հայաստան վերադարձել է 2010 թվականին, ապա մի քանի ամիս անց կրկին մեկնել է։ Մոսկ¬վա մեկնելուց հետո Հրաչիկը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Եղբոր անվամբ 2007 թվականի հունիսին ելքագրված 728.960 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու ամուսիններ Մարի Թորոսի Պետրոսյանի և Ասատուր Հարությունի Անսուրյանի որդու` որպես վկա հարցաքննված Մուրադ Ասատուրի Անսուրյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ ծնողները 1999 թվականից բնակվում են Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, և մայրը շուրջ 20 օրով Հայաստան է վերադարձել 2005 թվականին, ապա` կրկին մեկնել։ Ծնողները որևէ մեկի չեն լիազորել իրենց կենսաթոշակն ստանալու համար։ Մոր անվամբ ելքագրված` 2006 թվա¬կանի նոյեմբերին` 442.464 դրամ, 2007 թվականի նոյեմբերին` 197.658 դրամ, իսկ հոր անվամբ ել¬քագրված` 2006 թվականի նոյեմբերին` 410.400 դրամ և 2007 թվականի նոյեմբերին` 136.800 դրամ կենսաթոշակի գումարները չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Վարդեր Հայկարամի Նազարյանի դստեր` որպես վկա հարցաքննված Հրանուշ Ազատի Պետրոսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 1998 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և երբեք Հայաստան չի վերադարձել։ Մայրը որևէ մեկի չի լիազորել կենսաթոշակն ստանալու համար, և 2008 թվականի մարտին ելքագրված 250.305 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու ամուսիններ Փոլադ Եզնիկի և Սրբուհի Եսայի Փոլադյանների դստեր ամուսնուշ` որպես վկա հարցաքննված` Գալուստ Ռադիկի Համբարձումյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Փոլադյանները 1999 թվականից մեկնել են Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտա¬կան բնակության, որտեղ Փոլադ Փոլադյանը մահացել է 2000 թվականի մայիսի 26-ին։ Սրբու¬հին Հայաստան է վերադարձել 2010 թվականին և շուրջ 2 ամիս անց կրկին մեկնել է Միացյալ Նա¬հանգ¬ներ։ Փոլադ և Սրբուհի Փոլադյանների անվամբ 2007թ. հուլիսին ելքագրված համապա¬տաս¬խանաբար` 503.736 դրամ և 289.347 դրամ կենսաթոշակի գումարները նրանք կամ որևէ այլ հա¬րազատ չեն ստացել։ Վկա Գալուստ Համբարձումյանն իր ցուցմունքին կից ներկայաց¬րել է Փոլադ Փոլադյանի մահվան վկայականի պատճենը։
Կենսաթոշակառու Հուսիկ Զաքարի Մկրտչյանի դստեր` որպես վկա հարցաքննված Լյուսյա Հուսիկի Մկրտչյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հայրը 2002 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և երբեք Հայաստան չի վերադարձել։ Հայրը որևէ մեկի չի լիա¬զորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար, և 2007 թվականի հունիսին ելքագրված 943.893 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Ազատուհի Արամի Գաբրիելյանի դստեր` որպես վկա հարցաքննված Վարդուհի Վարդգեսի Գաբրիելյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 2001 թվականից բնակ¬վում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և երբեք Հայաստան չի վերադարձել։ Մայրը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար, և 2007 թվականի փետրվարին ելքագրված 446.500 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Անահիտ Ցոլակի Հովհաննիսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ դստեր ամուսնու հայրը` Գուրգեն Սուրենի Մնացականյանը, 2000 թվականից մեկնել է Ֆրանսիա և երբեք Հայաս¬տան չի վերադարձել։ Գուրգենը մահացել է Ֆրանսիայում 2010 թվականի հունվարի 22-ին, վեր¬ջինս կենդանության օրոք որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Գուրգեն Մնա¬ցականյանի անվամբ 2008 թվականի հունվարին ելքագրված 447.950 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Գևորգ Գուրգենի Բալդրյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ դստեր ամուսնու հայրը` Վեմիր Շավարշի Սարգսյանը, 2001 թվականից ընտանիքով մեկնել է Ռուսաստանի Դաշնության Սանկտ-Պետերբուրգ քաղաք` մշտական բնակության և Հայաստան է վերադարձել 2012 թվականի հունվարին։ Վեմիրը 2001 թվականից հանդիսանում է Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացի, որևէ մեկի չի լիազորել Հայաստանում կենսաթոշակն ստանալու համար։ Վեմիրի անվամբ 2007 թվականի հոկտեմբերին ելքագրված 554.648 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Անի Սամվելի Բեգրակյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մորաքրոջ սկեսրայրը` Գեորգի Աշոտի Բեջանյանը, մահացել է 1997 թվականի աշնանը, իսկ նրա դուստրը և որդին շուրջ տասը տարի է, ինչ բնակվում են Ռուսաստանի Դաշնության Սոչի քաղաքում։ Գեորգի Բեջանյանի անվամբ 2007 թվականի հունիսին ելքագրված 500.175 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Սաթենիկ Արամի Ավանովայի դստեր` որպես վկա հարցաքննված Անժելիկա Արամի Շալջյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 2000 թվականից բնակվել է Իսպանիայի Մադրիդ քաղաքում, որտեղ էլ մահացել է 2005 թվականի նոյեմբերի 30-ին։ Մոր անվամբ 2007 թվականի հունիսին ելքագրված 975.286 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու, որպես վկա հարցաքննված Շուշանիկ Բոգոսի Համբարձումովայի ցուց¬մուն¬քով` այն մասին, որ 2003 թվականի մայիսի 2-ից մինչև 2009 թվականի սեպտեմբերի 18-ը բնակվել է Հունաստանի Հանրապետությունում։ Այդ ժամանակահատվածում Հայաստան չի վե¬րա¬¬դարձել և իր անվամբ 2007 թվականի հունիսին ելքագրված 483.699 դրամ կենսաթոշակի գու¬մարը չի ստացել։
Կենսաթոշակառու Անժելա Սուրենի Խոջայանի թոռ` որպես վկա հարցաքննված Անդրեյ Մկրտչի Գևինյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ տատը` Անժելան, մահացել է 2005 թվականի մարտի 2-ին Երևան քաղաքում։ Անժելայի անվամբ 2008 թվականի հունիսին ելքագրված 744.942 դրամ կենսաթոշակի գումարը չի ստացել։ Անդրեյ Գևինյանն իր ցուցմունքին կից ներկայացրել է նաև Անժելա Խոջայանի մահվան վկայականի պատճենը։
Վկա Եղիա Նիկողոսի Մկրտչյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ ընկերոջ` Արթուրի հայրը` Ջանիբեկ Սեդրակի Ջիլավյանը, 2006 թվականի սեպտեմբերի վերջերին մահացել է Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվա քաղաքում և որդու կողմից հուղարկավորվել է Երևան քաղաքում 2006 թվա¬կանի հոկտեմբերի 1-ին։ Ինքը հեռախոսազրույց է ունեցել Մոսկվայում բնակվող ընկերոջ` Արթուրի հետ և վերջինս տեղեկացրել է, որ հոր` Ջանիբեկի անվամբ 2007 թվականի դեկտեմբերին ել¬քագրված 843.823 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Էդգար Արտակի Միասարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հոր հորեղբոր կինը` Էմմա Գաբրիելի Աղաբաբյանը, շուրջ տասը տարի առաջ մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգ¬ներ և երբեք Հայաստան չի վերադարձել։ Էմմա Աղաբաբյանը Հայաստանում այլ հա¬րա¬զատներ չունի, նա որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար, և նրա անվամբ ելքագրված 449.556 դրամ, այնուհետև` 798.498 դրամ կենսաթոշակի գումարները չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Ջուլիետա Մուշեղի Փոստոյանի որդու կնոջ` որպես վկա հարցաքննված Վիոլետտա Կարապետի Ծերունյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Ջուլիետան 2005 թվականի աշնանից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և երբեք Հայաստան չի վերադարձել։ Ջուլիետան որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար, և նրա անվամբ ելքագրված 237.320 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Լևոն Նազարի Տաշչյանի որդու` որպես վկա հարցաքննված Հովսեփ Լևոնի Տաշչյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հայրը 2004 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և երբեք Հայաստան չի վերադարձել։ Հայրը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար, և նրա անվամբ ելքագրված 782.202 դրամ կենսաթոշակի գու¬մարը չեն ստացել։
Վկա Արամ Մանուկի Ղուկասյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մորաքրոջ ամուսինը` Ռուդիկ Շիրակի Պետրոսյանը, 2000 թվականի գարնանը մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգ¬ներ և երբեք Հայաստան չի վերադարձել, որտեղ էլ մահացել է 2009 թվականի ապրիլի 26-ին։ Ռուդիկ Պետրոսյանը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար, և 2007 թվականի դեկտեմբերին ելքագրված 705.819 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Ռոբերտ Բարեղամի Մկրտչյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ քույրը` Ռոզա Բարե¬ղամի Մկրտչյանը, 1999 թվականին մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ և Հայաստան է վերադարձել 2004 թվականին, շուրջ 2-3 ամիս անց կրկին մեկնել է Միացյալ Նահանգներ։ Ռոզան որևէ մեկի չի լիազորել կենսաթոշակն ստանալու համար, և 2008 թվականի հունվարին ելքագրված 646.597 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Գուրգեն Տիգրանի Վարդանյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը` Սուսաննա Ներսեսի Դարմանջյանը, 2002 թվականի ամռանը մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ և երբեք Հայաստան չի վերադարձել։ Մայրը 2007 թվականին որևէ մեկի չի լիազորել կենսաթոշակն ստանալու համար, և նշված թվականի դեկտեմբերին ելքագրված 174.870 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Նարինե Մանուկի Կարանֆելյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ քրոջ ամուսնու մայրը` Հրաչուհի Եսայի Մանսուրյանը, 2003 թվականին մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգ¬ներ և երբեք Հայաստան չի վերադարձել։ Հրաչուհի Մանսուրյանը որևէ մեկի չի լիազորել կեն¬սաթոշակն ստանալու համար, և 2008 թվականի փետրվարին ելքագրված 277.120 դրամ կեն¬սա¬թո¬շակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Էլմիրա Առաքելի Էվոյանի թոռան` որպես վկա հարցաքննված Ալբերտ Արամի Էվոյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ տատը 1998 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և Հայաստան է վերադարձել 2008 թվականի ամռանը, ապա շուրջ մեկ ամիս անց կրկին մեկնել է։ Տատը որևէ մեկի չի լիազորել կենսաթոշակն ստանալու համար, և նրա ան¬վամբ ելքագրված 318.069 դրամ, այնուհետև` 423.392 դրամ կենսաթոշակի գումարները չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Կարապետ Նշանի Գասպարյանի թոռան` որպես վկա հարցաքննված Մայքլ Հովհաննեսի Շարոպետրոսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ պապը 1998 թվականին մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ, որտեղ էլ մահացել է 1999 թվականի նոյեմբերի 17-ին։ Կարապետ Գասպարյանի անվամբ ելքագրված 371.493 դրամ, այնուհետև` 644.076 դրամ կեն¬սա¬թոշակի գումարները չեն ստացել։ Վկա Մայքլ Շարոպետրոսյանն իր ցուցմունքին կից ներ¬կա¬յացրել է նաև Կարապետ Գասպարյանի մահվան վկայականի պատճենը։
Վկա Արմեն Ռաֆիկի Նիազյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ կնոջ մայրը` Արմենուհի Արշավիրի Հակոբյանը, 1999 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և Հա¬յաս¬¬¬տան երբեք չի վերադարձել։ Արմենուհի Հակոբյանը որևէ մեկի չի լիազորել իր կեն¬սա¬թո¬շակն ստանալու համար, և նրա անվամբ ելքագրված 318.000 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Ռիմա Բագրատի Մովսիսյանի որդու` որպես վկա հարցաքննված Գրի¬գոր Գեորգիի Գալստյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 2001 թվականին մեկնել է Ամերի¬կայի Միացյալ Նահանգներ, որտեղ էլ մինչ օրս բնակվում է։ Մոր անվամբ 2007 թվականի հուն¬վարին ելքագրված 390.350 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Արմեն Գևորգի Հովսեփյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մորաքույրը` Սեդա Վարդանի Իսայանը, 1992 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և Հայաս¬տան երբեք չի վերադարձել։ Սեդա Իսայանը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար, և նրա անվամբ ելքագրված 483.040 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Եղիշե Հովսեփի Դերմենջյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ քրոջ ամուսնու մայրը` Ֆրիդա Իվանի Թորոսյանը, 1992 թվականից մեկնել է Գերմանիա, ապա` Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ էլ նույն թվականին մահացել է։ Ֆրիդայի անվամբ ելքագրված 216.170 դրամ կենսաթոշակը չեն ստացել։
Վկա Գագիկ Վարդգեսի Մարկոսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հայրը` Վարդգես Հովհաննեսի Մարկոսյանը, 1997 թվականի նոյեմբերի 25-ին մահացել է Ուկրաինայի Խերսոն քաղաքում։ Հոր անվամբ ելքագրված 743.676 դրամ կենսաթոշակը չեն ստացել։ Վկա Գագիկ Մարկոսյանն իր ցուցմունքին կից ներկայացրել է նաև Վարդգես Մարկոսյանի մահվան վկայա¬կա¬նի պատճենը։
Վկա Վահան Գուրգենի Վարդանյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մորաքույրը` Արփիկ Վահանի Նադարյանը, 1998 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և Հայաստան երբեք չի վերադարձել։ Մորաքույրը որևէ մեկի չի լիազորել կենսաթոշակն ստանալու համար, և նրա անվամբ 2007 թվականի հուլիսին ելքագրված 364.678 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Բելա Հմայակի Ավետիսովայի ցուցմունքով` այն մասին, որ Ռուբեն Հմայակի Դադայանցը 2007 թվականին մահացել է Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվա քաղաքում։ Եղբոր` Ռուբենի անվամբ ելքագրված 465.693 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Նաիրա Ֆուրմանի Նիկողոսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ տատը` Նադեժդա Բալաբեկի Հովհաննիսյանը, 1998 թվականից բնակվում է Գերմանիայի Հանրապետությունում և Հայաստան երբեք չի վերադարձել։ Տատը որևէ մեկի չի լիազորել կենսաթոշակն ստանալու համար, և նրա անվամբ ելքագրված 276.117 դրամ, այնուհետև` 579.488 դրամ կենսաթոշակի գու¬մարները չեն ստացել։
Վկա Հարություն Մեսրոպի Բաքրջյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ որդին` Տիգրան Հարությունի Բաքրջյանը, հանդիսանում է կենսաթոշակառու, 2005 թվականից բնակվում է Ամերի¬կայի Միացյալ Նահանգներում և Հայաստան երբեք չի վերադարձել։ Որդու անվամբ 2007 թվա¬կանի հուլիսին ելքագրված 834.410 դրամ, ապա 2008 թվականի հունիսին ելքագրված 805.187 դրամ կենսաթոշակի գումարները չեն ստացել։
Վկա Մաքրուհի Հովհաննեսի Շամալյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հանգուցյալ որդու կինը` Կարինե Վարդանի Նորոյանը, հանդիսանում է կենսաթոշակառու, ով 2004 թվականից բնակ¬վում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և Հայաստան երբեք չի վերադարձել։ Կարինեի ան¬վամբ 2007 թվականի օգոստոսին ելքագրված 305.996 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստա¬ցել։
Վկա Աիդա Բուրդոյի Սամսոնյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ որդու կնոջ տատն ու պապը` Ներսես Հովհաննեսի և Վարդանուշ Նիկողոսի Չուլջյանները, շուրջ 15 տարի առաջ մեկնել են Ֆրանսիայի Հանրապետություն` մշտական բնակության, որտեղ էլ շուրջ 10 տարի առաջ մահացել են։ Ներսեսի անվամբ 2007 թվականի ապրիլին ելքագրված 967.593 դրամ և Վարդանուշի անվամբ 2007 թվականի հունիսին ելքագրված 286.248 կենսաթոշակի գումարները չեն ստացել։
Վկա Արմեն Լևիկի Մանուկյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ կնոջ մայրը` Նուշիկ Գրիշայի Սարգսյանը, 1997 թվականից մինչև 2011 թվականը բնակվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգ¬ներում և Հայաստան երբեք չի վերադարձել։ Նուշիկ Սարգսյանը բացակայության ժամանակա¬հատ¬վածում որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար, և նրա անվամբ 2007 թվականի հունիսին ելքագրված 570.219 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Հայկ Խաչատուրի Չիբուխչյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հորաքրոջ սկեսրայրը` Նեպտուն Արամայիսի Սարգսյանը, 1997 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգ¬ներում և Հայաստան եկել է միայն 2005 թվականին, ապա` շուրջ 1 ամսից վերադարձել։ Նեպտուն Սարգսյանը բացակայության ժամանակահատվածում որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար, և նրա անվամբ ելքագրված 449.734 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Երվանդ Նիկողոսի Սիմոնյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հայրը` Նիկողոս Երվանդի Սիմոնյանը, 1998 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում։ Թեև պարբերաբար եկել է Հայաստան, սակայն որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար, անձամբ կենսաթոշակ չի ստացել, քանի որ հանդիսանում է Միացյալ Նահանգների քաղաքացի։ Հոր անվամբ ելքագրված 455.477 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Ժենյա Ասատուրի Վարդանյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2000 թվականին բնա¬կա¬րանը գնել է Դագմարա Տիգրանի Նարինյանից։ Դագմարան բնակարանը վաճառելուց հե¬տո մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ, որտեղ նույն թվականին մահացել է։ Դ.Նա¬րին¬¬յանի անվամբ 2007 թվականի ապրիլին ելքագրված 552.805 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Գոհար Սուրենի Միքայելյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ իրենց բնակարանի նախկին հարևան Գրիգոր Գառնիկի Հովակիմյանը 2000 թվականին բնակարանը վաճառել և մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ։ Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց հետո Հայաստան չեն վերադարձել, պարբերաբար հեռախոսազրույց է ունենում Գրիգոր Հովակիմյանի հետ և տեղե¬կաց¬ված է, որ նրա անվամբ 2007 թվականի ապրիլին ելքագրված 538.160 դրամ կենսաթոշակի գու¬մարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Գևորգ Ազատի և Օլյա Հայրապետի Սարգսյանների դուստր` որպես վկա հարցաքննված Գայանե Գևորգի Սարգսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ ծնողները 2003 թվականից մեկնել են Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության և երբեք Հայաս¬տան չեն վերադարձել։ Հոր` Գևորգի, և մոր` Օլյայի անվամբ 2006 թվականի սեպտեմբերին ել¬քագրված համապատասխանաբար` 421.530 դրամ և 386.997 դրամ կենսաթոշակի գումարները ծնողները կամ որևէ այլ հարազատ չեն ստացել։
Վկա Լարիսա Գուրգենի Հովհաննիսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2004 թվականի գարնանից մինչև 2008 թվականի սեպտեմբերի 21-ը բնակվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգ¬ներում։ Բացակայության ժամանակ որևէ մեկի չի լիազորել ստանալ կենսաթոշակը։ Իր անվամբ 2007 թվականի հուլիսին ելքագրված 372.538 դրամ կենսաթոշակը չի ստացել։
Արթուր Սուքիասյանի մասնակցությամբ 2007-2008թթ. ընթացքում Քանաքեռ-Զեյթունի տա¬րած¬քային բաժնում հաշվառված, իսկ 2009թ. ընթացքում նաև Արամ Մարտիրոսյանի մասնակ¬ցությամբ Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժնում հաշվառված հանգուցյալ կամ ՀՀ տարած¬քից բացակայող, ինչպես նաև` իրականում գոյություն չունեցող կենսաթոշակառուների անվամբ կասեցված կենսաթոշակի գումարներն ստանալու վերաբերյալ կեղծ դիմումներ պատրաստելու, ապա` վճարային ցուցակներում նրանց անվան դիմաց ստորագրությունները կեղծելու եղանակով կենսաթոշակի գումարները կազմակերպված խմբով հափշտակելու փաստերը հիմնավորվել են ներքոհիշյալ ապացույցներով։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Մամիկոն Սարգսյանի հարևան, վկա Արևիկ Նիկոլայի Մինասյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 1990թ. Մամիկոն Սարգսյանը մեկնել է ՌԴ։ 2003թ. Մամի¬¬կոն Սարգսյանի որդուց գնել են նրանց բնակարանը, և այդ ժամանակ տեղեկացել է, որ Մամիկոն Սարգսյանը ՌԴ-ում մահացել է։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Հայկազ Հովհաննիսյանի որդու` վկա Համլետ Հայկազի Հովհաննիսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հայրը մահացել է 1993թ.։ Հոր մահից հետո նրա ան¬վամբ կենսաթոշակի գումար չի ստացել։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Դանիել Առաքելյանի թոռան` վկա Դանիել Հովհաննեսի Խաչատրյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ պապը մահացել է 1993թ-ին։ Դանիել Առաքելյանի մա¬հից հետո նրա անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Հակոբ Հակոբյանի հարևան, վկա Ամալյա Մուշեղի Ներսիս¬յանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Հակոբ Հակոբյանը մահացել է 1989թ. կամ 1990թ., և նրա մահից հետո` մի քանի տարի անց, նրա բնակարանը վաճառվել է, իսկ երկու որդիները դեռևս Հա¬կոբ Հակոբյանի մահից առաջ մեկնել են ԱՄՆ և բնակվում են այնտեղ։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառուներ Էմմա Գրիգորյանի և Աննա Կարայանովայի հարևան, վկա Վարետա Միրզաջանի Մելքոնյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Աննա Կարայանովան 2001թ. մահացել է, և դրանից հետո վերջինիս անվամբ նրա ընտանիքի անդամները կենսաթոշակի գու¬մար չեն ստացել, իսկ Էմմա Գրիգորյանը մահացել է 2001թ.։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Էմմա Գրիգորյանի հարևան, վկա Թամարա Նազարի Կարապետյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Էմմա Գրիգորյանը մահացել է 2001թ.։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Վարդուշ Պետրոսյանի հարսի` վկա Նաիրուհի Աշոտի Աբրահամյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Վարդուշ Պետրոսյանը 1995թ-ին մահացել է ՌԴ-ում, որտեղ էլ նրան հուղարկավորել են։ Վարդուշ Պետրոսյանի մահից հետո նրա անվամբ կենսաթո¬շա¬կի գումար չեն ստացել։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Սեդա Ստեպանյանի հարևան, վկա Ռոբերտ Գուրգենի Գևորգյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Սեդա Ստեպանյանը մահացել է 1990 կամ 1991թ.։ Սեդա Ստեպանյանի բոլոր հարազատները բնակվել են ԱՄՆ-ում և նրա անվամբ կենսաթոշակի գումար չէին կարող ստանալ։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Մարիամ Աբաջյանի հարևան, վկա Զվարթ Ժորայի Երեմ¬յանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Մարիամ Աբաջյանը շուրջ 17 տարի առաջ մեկնել է ԱՄՆ և դրանից հետո Հայաստան չի վերադարձել, իսկ 2011թ. ԱՄՆ-ում մահացել է։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Եվգենյա Թումանյանի ազգական, վկա Միշա Սիմոնի Աբրահամյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Եվգենյա Թումանյանը 1990-ական թվականներին մեկնել է ՌԴ, որից 1-2 տարի անց մահացել է, տեղափոխվել է Հայաստան և հուղարկավորվել։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Արշակ Մարտոյանի հարևան, վկա Մաքսիմ Ստեփանի Մխիթար¬յանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Արշակ Մարտոյանը բնակվել է միայնակ և մոտա¬վո¬րապես 1996թ. մահացել է։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Մարի Թոփալյանի որդու` վկա Դանիել Ասատուրի Թոփալյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը մահացել է 1996թ-ին, ԱՄՆ-ում։ Մարի Թո¬փալյանի մահից հետո նրա անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Հայկանուշ Դարբինյանի տան գնորդ, վկա Միսակ Վարդ¬գեսի Սարգսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2000թ. Հայկանուշ Դարբինյանի թոռ Սուրիկի Կա¬րապետյանից գնել է բնակարանը և այդ ժամանակ էլ տեղեկացել, որ Հայկանուշ Դարբինյանը 1992թ.-ին ՌԴ-ում մահացել է և Հայաստանում մերձավոր ազգականներ չունի։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Մարիա Սալախյանի հարևան, վկա Սերգեյ Արմենակի Այվազյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Մարիա Սալախյանը մահացել է 1992թ. հունիսի 15-ին, իսկ նրա հարազատները բնակվում են ՌԴ Մոսկվա քաղաքում։ Մարիա Սալախյանի մահից հետո նրա կենսաթոշակի գումարը որևէ մեկը չի ստացել։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Նինա Շաքարյանի թոռան` վկա Էլեոնորա Հենրիխի Լազարևայի ցուցմունքով` այն մասին, որ Նինա Շաքարյանը 1996թ. Հայաստանում հաշվառումից դուրս է եկել և մեկնել Հունաստան, որից հետո կենսաթոշակ չի ստացել։ 2001թ. Նինա Շաքարյանը վերադարձել է Հայաստան և բնակվել իր տանը, իսկ 2002թ. հունիսի 30-ին մահացել է։ Նինա Շաքարյանի մահից հետո նրա անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Անտիկ Կարախանովայի ազգական, որպես վկա հար¬ցաքննված Սվետլանա Միխաիլի Ղազարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Անտիկ Կարախա¬նո¬վան մահացել է 1999թ., որից հետո վերջինիս անվամբ նրա հարազատները կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Լենդրուշ Հունանյանի ազգական, վկա Վարդուհի Անդրա¬նիկի Չիզմեչյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Լենդրուշ Հունանյանը 1998թ.-ից ընտանիքով բնակվել է ԱՄՆ-ում, վերջին անգամ Հայաստանում եղել է 2002-2003թթ., որից հետո մեկնել է ԱՄՆ և այնտեղ էլ մահացել է։ Լենդրուշ Հունանյանը Հայաստանում ազգականներ չի ունեցել, և վերջինիս անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Սերգեյ Հարությունյանի որդու` վկա Արա Սերգեյի Հարութ¬յունյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հայրը մահացել է 1993թ. դեկտեմբերի 1-ին, որից հետո վերջինիս անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Սմբատ Յաղմուրյանի դստեր` վկա Նարինե Սմբատի Յաղմուրյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հայրը մահացել է 1996թ. դեկտեմբերի 3-ին` ՌԴ-ում, որից հետո վերջինիս անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Սեդա Բոգոմոլնայայի հարևան, վկա Ժենյա Արամի Մել¬քոն¬յանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Սեդա Բոգոմոլնայան բնակվել է միայնակ, հարազատներ չի ունեցել և ավելի քան 10 տարի առաջ մահացել է։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Խաչատուր Այվազովի ազգական, վկա Կարինե Մաքսիմի Դանիելյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Խաչատուր Այվազովը մահացել է 1986 կամ 1987թ.։ Խաչատուր Այվազովի մահից հետո նրա անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Թամարա Գազիրյանի թոռան` վկա Անդրեյ Մելսի Օսիպ¬յանի ցուցմունքով` այն մասին, որ տատը մահացել է 1993թ. հունիսի 15-ին, որից հետո վերջինիս անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Խաթուն Ղարախանյանի հարևան, վկա Լաուրա Ավետիսի Ղազարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Խաթուն Ղարախանյանը մոտ 15 տարի առաջ ընտանիքի հետ միասին մեկնել է ԱՄՆ, և նրանց տանը որևէ մեկը չի բնակվում։
Կենսաթոշակառու Արաքսա Հակոբյանի հարսի` վկա Մարինա Բորիսի Հակոբյանի ցուց¬մունքով` այն մասին, որ Արաքսա Հակոբյանը շուրջ 10 տարի առաջ մեկնել է ԱՄՆ և չի վերա¬դարձել։ Կենսաթոշակն ստանալու համար Արաքսա Հակոբյանը որևէ մեկի չի լիազորել, և վեր¬ջի¬նիս անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Էվելինա Տեր-Հովհաննիսյանի հարևան, վկա Ժիրայր Անդրանիկի Էլոյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 1993-1994թթ. Էվելինա Տեր-Հովհաննիսյանը վաճառել է իր բնակարանը և մեկնել ԱՄՆ։
Կենսաթոշակառու Ֆիրուզա Հովհաննիսյանի բնակարանի գնորդ, վկա Նունե Վլադիմիրի Ավանեսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2000թ.-ին Ֆիրուզա Հովհաննիսյանից գնել է նրա բնակարանը և այդ ժամանակ էլ տեղեկացել, որ վերջինս պետք է մեկնի արտերկիր։
Կենսաթոշակառու Մանուշակ Վերանյանի հարևան, վկա Ռայա Ներսեսի Բաղդասարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Մանուշակ Վերանյանը շուրջ 10 տարի է, ինչ ընտանիքի հետ միասին բնակվում է Իսպանիայում և վերջին անգամ Հայաստանում է եղել 2011թ. նոյեմբերին։
Կենսաթոշակառու Գոհարիկ Բաղդասարյանի հարևան, վկա Էմմա Գուրգենի Դաբաղյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2008թ-ին Գոհարիկ Բաղդասարյանը վաճառել է բնակարանը և ընտանիքի հետ միասին մեկնել ՌԴ։ Վերջին անգամ, երբ հեռախոսազրույց է ունեցել Գոհարիկ Բաղդասարյանի հետ, վերջինս հայտնել է, որ վատառողջ է, և պարզ չէ, թե երբ կվերադառնա Հայաստան։
Կենսաթոշակառու Հենրիկ Բադասյանի ազգական, վկա Էմին Հենրիկի Սարգսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Հենրիկ Բադասյանն իր ընտանիքի ու հարազատների հետ միասին 2000-2001թթ.-ին մեկնել է ԱՄՆ, որից հետո Հայաստանում եղել է միայն 2010թ.-ին։
Կենսաթոշակառու Արամ Վարդանովի հաշվառման հասցեի` Երևան քաղաքի Ներքին Զեյթուն 2-րդ փող. 6-րդ տան բնակիչ, վկա Սոնա Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ տան տերերն իր բարեկամներն են, ովքեր շուրջ 10 տարի է` գտնվում են ԱՄՆ-ում, և նրանց ընտանիքում Արամ Վարդանով տվյալներով անձ չի եղել։
Կենսաթոշակառու Միխաիլ Սոլովյովի հաշվառման հասցեի` Երևան քաղաքի Հր.Ներսիս¬յան փող. 1 շենքի 33-րդ բնակարանի սեփականատեր, վկա Սևակ Մուշեղի Սաղաթելյա¬նի ցուց¬մունքով` այն մասին, որ բնակարանը 2006-2007թթ.-ից իր սեփականությունն է, և այդ հաս¬ցեում Միխաիլ Սոլովյով տվյալներով անձ հաշվառված չի եղել։
Կենսաթոշակառու Նինա Սարգսյանի հաշվառման հասցեի` Երևան քաղաքի Մ.Ավետիս¬յան 4-րդ փող. 4 շենքի 10-րդ բնակարանի սեփականատեր, վկա Սուսաննա Մամիկոնի Մկրտչյա¬նի ցուցմունքով` այն մասին, որ բնակարանը 1997թ-ից իրենց սեփականությունն է, և այդ հասցեում Նինա Սարգսյան տվյալներով անձ հաշվառված չի եղել ու չի բնակվել։
Կենսաթոշակառու Մանուշ Գյորգյանի հաշվառման հասցեի հարևանությամբ բնակվող վկա Ռուբիկ Խաչիկի Խաչատրյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 1963թ-ից բնակվում է Երևան քաղաքի Մ.Ավետիսյան 4-րդ փող. 6ա շենքի 32-րդ բնակարանում և ճանաչել է նույն շենքի 34-րդ բնակարանի բոլոր բնակիչներին, սակայն այդ հասցեում Մանուշ Գյորգյան տվյալներով անձ եր¬բեք չի բնակվել։
Կենսաթոշակառու Նաիրա Օսիկյանի հաշվառման հասցեի` Երևան քաղաքի Մ.Ավետիս¬յան 1-ին փող. 22 տան բնակիչ, վկա Արթուր Լևի Թանգամյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 1983թվականից բնակվում է այդ հասցեում, որտեղ Նաիրա Օսիկյան տվյալներով անձ հաշվառ¬ված չի եղել և չի բնակվել։
Կենսաթոշակառու Արտավազդ Կապատարովի հաշվառման հասցեի` Երևան քաղաքի Դ.Անհաղթի փող. 6 շենքի 41-րդ բնակարանի սեփականատեր, վկա Հրանտ Հմայակի Մալաքյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2000թ-ից բնակվում է այդ բնակարանում, որտեղ Արտավազդ Կա¬պատարով տվյալներով անձ հաշվառված չի եղել և չի բնակվել։
Կենսաթոշակառու Վարդանուշ Դաշտոյանի հաշվառման հասցեի` Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի փող. 47-րդ տան բնակիչ, վկա Վահան Սաշիկի Ավագյանի ցուցմունքով` այն մա¬սին, որ 1975թ-ից բնակվում է այդ տանը, որտեղ Վարդանուշ Դաշտոյան տվյալներով անձ հաշ¬վառ¬ված չի եղել և չի բնակվել։
Կենսաթոշակառու Անժելա Բեյբութի հաշվառման հասցեի` Երևան քաղաքի Շովրոյան փող. 11-րդ տան սեփականատեր, վկա Անահիտ Անագի Եղոյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 1978թ-ից բնակարանը պատկանում է իրենց ընտանիքին, որտեղ Անժելա Բեյբութ տվյալներով անձ հաշվառված չի եղել և չի բնակվել։
Կենսաթոշակառու Աբունիկ Վանալյանի հաշվառման հասցեի` Երևան քաղաքի Ա.Ահա¬րոն¬յան փող. 41ա տան բնակիչ, վկա Վիկտորիա Մկրտչի Բունիաթյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 1969թ-ից բնակվում է իրենց բնակարանում, որտեղ Աբունիկ Վանալյան տվյալներով անձ հաշ¬վառված չի եղել և չի բնակվել։
Կենսաթոշակառու Ասյա Սահակյանի հաշվառման հասցեի` Երևան քաղաքի Հր.Ներսիս¬յան փող. 2 շենքի 4-րդ բնակարանի սեփականատեր, վկա Գևորգ Վաղարշակի Եղիազարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 1988թ-ից բնակվում է այդ բնակարանում, որտեղ Ասյա Սահակյան տվյալներով անձ հաշվառված չի եղել և չի բնակվել։
Կենսաթոշակառու Գարուշ Արշակյանի հաշվառման հասցեի սեփականատեր, վկա Լիլիթ Աշոտի Համբարձումյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ ամուսինը` Ռուբեն Տոնոյանը, 1995թ-ին Ռիմա Գարուշի Արշակյանից գնել է վերջինիս բնակարանը, որից հետո այնտեղ հաշվառված է միայն Ռուբեն Տոնոյանը։ Այլ տեղեկություններ Գարուշ Արշակյանի վերաբերյալ չունի։
«Հայկ» համատիրության գործավար, վկա Ռուզաննա Ռազմիկի Վասիլյանի ցուցմունքով և կից ներկայացրած տեղեկանքներով այն մասին, որ Երևան քաղաքի Կ.Ուլնեցի փողոցում 1-ին փակուղի 1Ա շենք 28 բնակարան և 3-րդ փակուղի 22 տուն հասցեներ հաշվառված չեն, համա¬տի¬րության տարածքում Մարին Իվոլկինա և Հռիփսիմե Տաշյան տվյալներով անձինք չեն բնակ¬վում։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Ռոզա Կոստանյանի հարևան, վկա Սվետլաննա Սամվելի Հայրապետյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Ռոզա Կոստանյանն ավելի քան 10 տարի առաջ մահացել է։
Կենսաթոշակառու Ջեմա Շախբազյանի տան գնորդ, վկա Արման Ժորայի Պետրոսյանի ցուց¬մունքով` այն մասին, որ լիազորագրի հիման վրա Միհրան Շախբազյանից գնել է Ջեմա Շախբազյանի բնակարանը և տեղյակ է, որ վերջինս մոտ 20 տարի է, ինչ բնակվում է ԱՄՆ-ում։
Կենսաթոշակառու Աննա Ավանեսովայի հաշվառման հասցեի` Երևան քաղաքի Մոլդովա¬կան փող. 40 շենքի 25-րդ բնակարանի հարևանությամբ բնակվող վկա Անահիտ Պարույրի Ռա¬ֆաելյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ այդ բնակարանի բնակիչները մոտ 10 տարի առաջ վաճառել են բնակարանը և մեկնել արտերկիր։
Կենսաթոշակառու Մարի Աճեմյանի թոռան, վկա Գրիգոր Հովհաննեսի Աճեմյանի ցուց¬մունքով` այն մասին, որ տատը1995-ին մեկնել է ԱՄՆ և Հայաստան չի վերադարձել։ Բացա¬կա¬յության ընթացքում իր կենսաթոշակն ստանալու համար Մարի Աճեմյանը որևէ մեկին լիազորագիր չի տվել և նրա կենսաթոշակի գումարն իրենք չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Ֆաինա Մելքոնյանի տան գնորդ, վկա Հովիկ Միշայի Գալոյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Ֆաինա Մելքոնյանը բնակվում է ԱՄՆ-ում, իսկ 1998թ.-ին բնա¬կարանը գնել են նրա լիազորած անձից։
ՀՀ ոստիկանության ԱՎՎ Նոր-Նորքի անձնագրային բաժանմունքում 2012թ. դեկտեմբերի 18-ին և ՀՀ ոստիկանության ԱՎՎ Քանաքեռ-Զեյթունի անձնագրային բաժանմունքում 2012թ. դեկտեմբերի 20-ին կազմված տեղեկանքներով` այն մասին, որ Թադևոս Բաղիևի և Ալեքսանդր Նիկողոսյանի վերաբերյալ անձնագրային բազայում տվյալներ չեն հայտնաբերվել։
Ըստ ՀՀ պետական ռեգիստրի շտեմարանի տվյալների՝ Հայաստանի Հանրապետության տարածքում Արամ Հակոբի Վարդանով /ծնված` 15.08.1912թ., հաշվառված` ք.Երևան, Ն.Զեյթուն 2-րդ փողոց 6 տուն/, Աբունիկ Աբունիկ Վանալյան /ծնված` 01.07.1912թ., հաշվառված` ք.Երևան, Ահարոնյան 41Ա տուն/, Միխայիլ Իվանի Սոլովյով /ծնված` 10.12.1925թ., հաշվառված` ք.Երևան, Հ.Ներսիսյան 1շ. 33 բն./, Վեհանուշ Հովհանի Գևորգյան /ծնված` 01.07.1908թ., հաշվառված` ք.Երևան, Մ.Ավետիսյան 4-րդ փողոց 8շ. 41բն./, Մանուշ Գրիգորի Գյորգյան /ծնված` 08.06.1922թ., հաշվառված` ք.Երևան, Մ.Ավետիսյան 4-րդ փողոց 6Ա շ. 34բն./, Վասիլի Ստեփանի Ֆրոլով /ծնված` 16.01.1928թ., հաշվառված` ք.Երևան, Զ.Սարկավագի փողոց 2/95 տուն/, Սիրանուշ Գրիգորի Պետրոսյան /ծնված` 01.12.1921թ., հաշվառված` ք.Երևան, Թբիլիսյան խճուղի 0-15 /մանկապարտեզ//, Հայկանուշ Հրանտի Դարբինյան /ծնված` 01.07.1911թ., հաշվառված` ք.Երևան, Ն.Զեյթուն 2-րդ փողոց 12 տուն/, Սելեմյա Սարգսի Հակոբջանյան /ծնված` 01.07.1910թ., հաշ¬վառված` ք.Երևան, Ծ.Աղբյուրի փողոցի 68 տուն/, Նինա Աղասու Սարգսյան /ծնված` 01.03.1925թ., հաշվառված` ք.Երևան, Մ.Ավետիսյան 4 փողոցի 4շ. 10 բն./, Մելսիկ Սիսակի Բիլբուլյան /ծնված` 01.04.1930թ., հաշվառված` ք.Երևան, Կ.Ուլնեցի 3-րդ փակուղի 2-րդ շ. 38 բն./ տվյալներով անձինք պետ. ռեգիստրի շտեմարանում չեն հայտնաբերվել։
Մանուկ Միսակի Կրկյաշարյան /ծնված` 26.05.1923թ., հաշվառված` ք.Երևան, Վ.Զեյթուն 10 փողոց 31 տուն/ տվյալներով անձը, ըստ պետ. ռեգիստրի շտեմարանում առկա տվյալների, 05.05.1997թ. մահացել և դուրս է գրվել հաշվառումից, Զարմիկ Վաղոյի Վերդյան /ծնված` 01.07.1930թ., հաշվառված` ք.Երևան, Ազատության պողոտա 8շ. 9բն./ տվյալներով անձ պետ. ռե¬գիստրի շտեմարանում չի հայտնաբերվել, իսկ AA 0452136 սերիա-համարի անձնագիրը պատ¬կանում է 19.03.1971թ. ծնված, Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի Մանթաշյան փողոց 26շ. 3բն.-ում հաշվառված Միհրան Հրանտի Աբրահամյանին, Արմենակ Թովմասի Գրիգոր¬յան /ծնված` 01.07.1922թ., հաշվառված` ք.Երևան, Ա.Տիգրանյան փողոց 4 տուն/ տվյալներով անձ պետ. ռեգիստրի շտեմարանում չի հայտնաբերվել ՀՀ տարածքում, իսկ AB0294488 սերիա-հա¬մա¬րի անձնագիրը հաշվառված է 19.06.1935թ. ծնված, Եղվարդ քաղաքի Սաֆարյան փողոցի 16 տանը հաշվառված, 18.11.2003թ.-ին մահացած Խաչատուր Արմենակի Տիգրանյանի անվամբ, Անու¬շա¬վան Սեդրակի Պապանյան /ծնված` 02.04.1913թ., հաշվառված` ք.Երևան, Դ.Անհաղթի 9շ. 14 բն./ տվյալ¬¬ներով անձ պետ. ռեգիստրի շտեմարանում չի հայտնաբերվել ՀՀ տարածքում, իսկ AA0346726 սերիա-համարի անձնագիրը հաշվառված է 01.06.1960թ. ծնված, Արարատի մարզի Նորաբաց գյուղի Արարատյան փողոցի 11 տանը հաշվառված Վարդան Խաչիկի Կարապետյանի անվամբ։
«ՀՀ փորձագիտական կենտրոն» պետական ոչ առևտրային կազմակերպությունում 2011թ. դեկտեմբերի 12-ին նշանակված դատաձեռագրաբանական փորձաքննության 2012թ. օգոստոսի 28-ին ստացված թիվ 46531101 եզրակացությամբ ( մանրամասն ներկայացված է սույն դատական ակտի՝ դատաքննության արդյունքներին վերաբերող հատվածում)։
Արաբկիրի տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանի մասնակցությամբ 2009թ. ընթացքում Արաբկիրի տարածքային բաժնում հաշվառված հանգուցյալ կամ ՀՀ տարած¬քից բացակայող կենսաթոշակառուների անվամբ կասեցված կենսաթոշակի գումարներն ստա¬նա¬լու վերաբերյալ կեղծ դիմումներ պատրաստելու, ապա` վճարային ցուցակներում նրանց ան¬վան դի¬մաց ստորագրությունները կեղծելու եղանակով կենսաթոշակի գումարները կազմա¬կերպ¬ված խմբով հափշտակելու փաստերը մեղադրող կողմն հիմնավորված է համարել ներքոհիշ¬յալ ապա¬ցույցներով.
Վկա Խաչիկ Ղևոնդի Եղիազարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2004 թվականին գնել է Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 48Ա շենքի 108-րդ բնակարանը, որտեղ նախկինում հաշ¬վառված է եղել կենսաթոշակառու Վահե Հակոբի Դալյանը։ Ինքը որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Վահե Դալյանի անվամբ 2009 թվականի հուլիսին ելքագրված 849.900 դրամ կենսա¬թո¬շա¬կի գումարը։
Կենսաթոշակառու Ռաֆիկ Համբարձումի Հակոբյանի հարևան` որպես վկա հար¬ցաքննված Լեռնուհի Վարդանի Առուշանյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Ռաֆիկ Հակոբյանը բնակարանը վաճառել և շուրջ 10 տարի առաջ մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ։ Նրանից որևէ այլ տեղեկություններ չունի։ Տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Ռաֆիկ Հակոբյանի անվամբ 2009 թվականի հոկտեմբերին ելքագրված 1.090.476 դրամ կենսաթոշակի գումարը։
Կենսաթոշակառու Թագուհի Ոսկանի Ուզունյանի հարևան` որպես վկա հարցաքննված Աննա Երվանդի Հարությունյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Թագուհի Ուզունյանը մի քանի տարի առաջ մահացել է, և նրա կենսաթոշակի ստացման հետ կապված որևէ տեղեկություններ չունի։
Կենսաթոշակառու Ամալյա Համբարձումի Մաթևոսյանի որդու` որպես վկա հարցաքննված Հայկ Հակոբի Հակոբյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 2008 թվականի ապրիլի 6-ին մա¬հացել է Երևան քաղաքում և հուղարկավորվել է իր կողմից։ Մոր անվամբ 2009 թվականի հուլիսին ելքագրված 583.700 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Վոլոդյա Սերգոյի Բաղդասարյանի հարևան` որպես վկա հար¬ցաքննված Արմեն Ժորայի Ասատրյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Վոլոդյա Բաղդասարյանը շուրջ 20 տարի առաջ մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Վոլոդյա Բաղդասարյանի անվամբ 2009 թվականի դեկտեմբերին ելքագրված 661.182 դրամ կենսաթոշակի գումարը։
Կենսաթոշակառու Սամվել Միհրդատի Անանյանի հարևան` որպես վկա հարցաքննված Իսահակ Կոնստանտինի Խուդաբաշյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Սամվել Անանյանը 2000 թվականից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Սամվել Անանյանի անվամբ 2009թ. սեպտեմբերին ելքագրված 3.640.284 դրամ կենսաթոշակի գումարը։
Վկա Սահակ Սերոբի Կարճիկյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2000 թվականին բնակա¬րանը գնել է Կիմա Ռուբենի Մկրտչյանից, ով նույն թվականին մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Կիմա Մկրտչյանի անվամբ 2009 թվա¬կանի նոյեմբերին ելքագրված 936.355 դրամ կենսաթոշակի գումարը։
Վկա Սերգեյ Ալբերտի Մելքոնյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Նինա Գրիգորի Դոմա¬զովան իր տատի եղբոր դուստրն է, ով մահացել է 2008 թվականին։ Նինա Դոմազովան Հայաստանում բնակվող որևէ հարազատ չունի և տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել նրա անվամբ 2009 թվականի հուլիսին ելքագրված 841.500 դրամ կենսաթոշակի գումարը։
Կենսաթոշակառու Սուրեն Լևոնի Խանջյանի ազգական` որպես վկա հարցաքննված Հո¬մերոս Աշոտի Ավետյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Սուրեն Խանջյանը 2006 թվականից բնակ¬վել է Ռուսաստանի Դաշնությունում, որտեղ մահացել է 2010 թվականի նոյեմբերի 28-ին։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Սուրենի անվամբ 2009 թվականի մայիսին ելքագրված 1.221.740 դրամ կենսաթոշակի գումարը։
Կենսաթոշակառու Ժոռա Աշոտի Հարությունյանի հարևան` որպես վկա հարցաքննված Եկատերինա Մկրտիչի Ադամյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Ժորա Հարությունյանը դեռևս խորհրդային տարիներին բնակարանը վաճառել, ընտանիքով մեկնել է արտասահման և մինչ օրս Հայաստան չի վերադարձել։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Ժորա Հարությունյանի անվամբ 2009 թվականի ապրիլին ելքագրված 1.063.460 դրամ կենսաթոշակի գումարը։
Կենսաթոշակառու Թերեզա Տեր-Ավագյանի հարևան` որպես վկա հարցաքննված Արա Գուրգենի Քոմուրջյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Թերեզա Տեր-Ավագյանը մահացել է 2007 թվականին, նրա հարազատների գտնվելու վայրի մասին տեղեկություն չունի։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Թերեզայի անվամբ 2009 թվականի օգոստոսին ելքագրված 813.100 դրամ կենսաթոշակի գումարը։
Վկա Սերյոժա Վաչագանի Ղուկասյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Երևան քաղաքի Հր.Քոչարի փող. 20 շենքի 38 հասցեում բնակվում է 1979 թվականից։ Նույն շենքի 35 բնակարանի բնակիչ Սեթ Չախմախչյանը 2000 թվականին մեկնել Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ։ Որևէ տե¬ղե¬կություն չունի, թե ով է ստացել Սեթ Չախմախչյանի անվամբ 2009 թվականի օգոստոսին ելքագրված 1.143.676 դրամ կենսաթոշակի գումարը։
Կենսաթոշակառու Պետրոս Գուրգենի Բաղդասարյանի կնոջ քրոջ` որպես վկա հար¬ցաքննված Սվետլանա Հակոբի Նասխալյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Պետրոս Բաղդա¬սարյանը 1992 թվականից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության։ Նա Հայաստան է վերադարձել միայն 2004 թվականին և շուրջ մեկ շաբաթ անց` կրկին մեկնել է։ 2009 թվականի փետրվարին Պետրոս Բաղդասարյանի անվամբ ելքագրված 2.056.260 դրամ կենսաթոշակի գումարը վերջինս կամ որևէ այլ հարազատ չեն ստացել։
Կենսաթոշակառու Սուրեն Բաղդասարյանի հարևան` որպես վկա հարցաքննված Ռուբեն Արամի Մարուխյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Սուրեն Բաղդասարյանը շուրջ 20 տարի է, ինչ բնակվում է Իսպանիայում։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Սուրեն Բաղդասարյանի անվամբ 2009 թվականի հուլիսին ելքագրված 836.850 դրամ կենսաթոշակի գումարը։
Վկա Ռազմիկ Ռաֆայելի Տոնկոյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Երևան քաղաքի Կոմիտասի փող. 38 շենքի 35 հասցեում բնակվում է շուրջ 7 տարի։ Հիշյալ բնակարանում Լիդիա Գրիգորյան անուն ազգանունով անձ հաշվառված չէ։
Կենսաթոշակառու Վարդուշ Հովհաննեսի Շայնազարյանի դստեր ամուսնու` որպես վկա հարցաքննված Գառնիկ Ավետիքի Միրզոյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Վարդուշ Շահնա¬զարյանը մահացել է Երևան քաղաքում 2007 թվականի նոյեմբերին։ Ինքը կամ որևէ ազգական Վարդուշ Շահնազարյանի անվամբ 2009 թվականի սեպտեմբերին ելքագրված 811.900 դրամ կեն¬սաթոշակի գումարը չի ստացել։
Կենսաթոշակառու Շուշիկ Իսրաելի Ավետիսյանի հարևան` որպես վկա հարցաքննված Արմինե Սուրիկի Հարությունյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Շուշիկ Ավետիսյանը մահացել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում 2003 թվականին։ Տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Շուշիկ Ավետիսյանի անվամբ 2009թ. սեպտեմբերին ելքագրված 1.111.400 դրամ կենսաթոշակի գումարը։
Կենսաթոշակառու Տոնիկ Եղիազարի Կարապետյանի հարևան` որպես վկա հար¬ցաքննված Ռաֆայել Արշակի Քոսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Տոնիկ Կարապետյանը մահացել է շուրջ չորս տարի առաջ։ Տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Տոնիկ Կարապետյանի անվամբ 2009 թվականի հուլիսին ելքագրված 1.052.300 դրամ կենսաթոշակի գումարը։
Վկա Սամվել Մովսեսի Գալստյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ ընկերոջ` Հովհաննեսի հայրը` Մուկուչ Հովհաննեսի Մենդիկյանը, մահացել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում 2007 թվականի նոյեմբերի 15-ին, որտեղ էլ հուղարկավորվել է։ Հովհաննես Մենդիկյանը 2007 թվականից բնակվել է Միացյալ Նահանգներում և երբեք Հայաստան չի վերադարձել։ Տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Մուկուչ Մենդիկյանի անվամբ 2009 թվականի ապրիլին ելքագրված 1.003.300 դրամ կենսաթոշակի գումարը։ Վկա Սամվել Գալստյանն իր ցուցմունքին կցել է Մուկուչ Մենդիկյանի մահվան վկայականի պատճեն։
Կենսաթոշակառու Օլգա Աբրեգամի Կուկազովայի որդու կնոջ` որպես վկա հարցաքննված Անահիտ Սերյոժայի Գրիգորյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Օլգա Կուկազովան 2004 թվականի հունիսի 30-ին մահացել է Երևան քաղաքում։ Ինքը կամ որևէ ազգական Օլգա Կուկազովայի անվամբ 2009 թվականի սեպտեմբերին ելքագրված 784.500 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստա¬¬¬ցել։ Վկա Անահիտ Գրիգորյանն իր ցուցմունքին կցել է նաև Օլգա Կուկազովայի մահվան վկայականի պատճենը։
Կենսաթոշակառու Ջուլիետա Եղիշի Օգանեսովայի որդու` որպես վկա հարցաքննված Հակոբ Սարգսի Չրչյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը մահացել է 2003 թվականի նոյեմբերի 11-ին Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, որտեղ էլ հուղարկավորվել է իր կողմից։ Ինքը կամ որևէ ազգական մոր անվամբ 2009 թվականի հունվարին ելքագրված 913.000 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։Վկա Հակոբ Չրչյանն իր ցուցմունքին կցել է Ջուլիետա Օգանեսովայի մահ¬վան վկայականի պատճենը։
Կենսաթոշակառու Ռոզա Հովակիմի Մելքոնյանի թոռ` որպես վկա հարցաքննված Նարեկ Ալեքսանի Զախարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Ռոզա Մելքոնյանը 2005 թվականի օգոստոսի 14-ին մահացել է Երևան քաղաքում։ Ինքը կամ որևէ ազգական տատի անվամբ 2009 թվականի հուլիսին ելքագրված 1.024.400 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Վկա Նարկե Զախար¬յանն իր ցուցմունքին կցել է Ռոզա Մելքոնյանի մահվան վկայականի պատճենը։
Կենսաթոշակառու Կարապետ Նշանի Գասպարյանի թոռ` որպես վկա հարցաքննված Մայքլ Հովհաննեսի Շարոպետրոսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Կարապետ Գասպարյանը 1999 թվականի նոյեմբերի 17-ին մահացել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, որտեղ էլ հուղարկավորվել է։ Ինքը կամ որևէ ազգական պապի անվամբ 2009 թվականի դեկտեմբերին ելքագրված 644.100 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Վկա Մայքլ Շարոպետրոսյանն իր ցուցմունքին կցել է Կարապետ Գասպարյանի մահվան վկայականի պատճենը։
Շենգավիթի տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանի, պետի տեղակալ Համլետ Մարտիրոսյանի, օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանի, Էրեբունի և Նուբարաշենի տարածքային բաժ¬նի պետ Սարգիս Սարգսյանի, Ավան և Նոր-Նորքի տարածքային բաժնի պետ Արամ Մար¬տիրոս¬յանի, Արաբկիրի տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանի մաս¬նակցութ¬յամբ 2010թ. ընթացքում հիշյալ տարածքային բաժիններում հաշվառված հանգուցյալ կամ ՀՀ տարած¬քից բացակայող կենսաթոշակառուների անվամբ առանց կասեցված կենսաթոշա¬կի գումարներն ստա¬նալու վերաբերյալ դիմումների, ապա` վճարային ցուցակներում նրանց անվան դիմաց ստո¬րագրությունները կեղծելու եղանակով կենսաթոշակի գումարները կազմա¬կերպ¬ված խմբով հափշտա¬կելու փաստերը հիմնավորվել են ներքոհիշյալ ապացույցներով։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Շուրա Գյուլնազարյանի որդու, վկա Սամվել Թադևոսի Գյուլնազարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Շուրա Գյուլնազարյանը 2006թ. մարտի 20-ին մա¬հացել է, որից հետո նրա անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։ 2010թ. հեկտեմբերին Շուրա Գյուլնազարյանի անվամբ ելքագրված 481.389 դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղե¬կություն չունի։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Գևորգ Ղարագյոզյանի հաշվառման վայրի` «Արցախ» համատիրության նախագահ, վկա Ժիրայր Սուրենի Միխայելյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Գևորգ Ղարագյոզյանը 2002թ. հոկտեմբերի 5-ին մահացել է, իսկ մինչ այդ բնակվել է միայնակ։ 2010թ. հեկտեմբերին Գևորգ Ղարագյոզյանի անվամբ ելքագրված 1.004.342 դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղեկություն չունի։
Կենսաթոշակառուներ Սերյոժա Յազիչյանի և Լենա Մելքումյանի որդու, վկա Գեղամ Սերյոժայի Յազիչյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ ծնողները 1994թ.-ից բնակվում են ԱՄՆ-ում և վերջին անգամ Հայաստանում եղել են 2007թ-ին։ 2007թ-ից հետո ծնողները կենսաթոշակի գումար չեն ստացել, այն ստանալու համար որևէ մեկի լիազորագիր չեն տվել։ 2010թ. հեկտեմբերին Սեր¬յո¬ժա Յազիչյանի անվամբ ելքագրված 885.383 դրամ և Լենա Մելքումյանի անվամբ ելքագրված 623.543 դրամ կենսաթոշակի գումարների մասին որևէ տեղեկություն չունի։
Կենսաթոշակառու Լաուրա Ղահրամանյանի տան գնորդ, վկա Ռաֆայել Գրիգորի Հա¬րությունյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2004թ.-ին Լաուրա Ղահրամանյանից գնել է նրա բնա¬կարանը, և այդ ժամանակ տեղեկացել, որ վերջինս պետք է ընտանիքի հետ մեկնի Իսպանիա` մշտական բնակության։ 2004թ-ից հետո Լաուրա Ղահրամանյանին չի տեսել և նրա մասին, ինչպես նաև` 2010թ. հոկտեմբերին Լաուրա Ղահրամանյանի անվամբ ելքագրված 1.201.181 դրամ կեն¬սաթոշակի գումարի մասին տեղեկություններ չունի։
Կենսաթոշակառու Վարսենիկ Ստեփանյանի ամուսնու, վկա Վաչագան Եզդիխանի Ստեփանյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Վարսենիկ Ստեփանյանը բնակվում է ԱՄՆ-ում և 2001թվականից հետո Հայաստան չի վերադարձել։ ԱՄՆ-ում գտնվելու ընթացքում Վարսենիկ Ստեփանյանը լիազորագիր է տվել իրենց հարսին` Լուսինե Սինդոյանին, որի հիման վրա վերջինս մինչև 2003թ.-ը ստացել է Վարսենիկ Ստեփանյանի կենսաթոշակը, սակայն դրանից հետո իրենք կենսաթոշակի գումար չեն ստացել և այն ստանալու համար Վարսենիկ Ստեփանյանը որևէ մեկի լիազորագիր չի տվել։ 2010թ. հոկտեմբերին Վարսենիկ Ստեփանյանի անվամբ ելքագրված 875.174 դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղեկություն չունի։
Կենսաթոշակառու Անիչկա Գևորգյանի տան գնորդ, վկա Կատյա Հարությունի Սերգոյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2002թ.-ին Անիչկա Գևորգյանից գնել է նրա տունը և այդ ժամանակ տեղեկացել, որ վերջինս պետք է ընտանիքի հետ մեկնի ՌԴ` մշտական բնակության։ 2011թ-ին Անիչկա Գևորգյանի հարսից տեղեկացել է, որ վերջինս ՌԴ-ում մահացել է։ 2010թ. հոկտեմբերին Լաուրա Ղահրամանյանի անվամբ ելքագրված 725.336 դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղեկություն չունի։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Կնո Ավդալյանի հարսի, վկա Լուսիկ Աֆոյի Ավդալյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Կնո Ավդալյանը մոտ 10 տարի առաջ մեկնել է ՌԴ և 2007թ. օգոստոսի 7-ին այնտեղ մահացել է, որից հետո նրա անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։ 2010թ. հոկ¬տեմբերին Կնո Ավդալյանի անվամբ ելքագրված 1.115.920 դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղեկություն չունի։
Կենսաթոշակառու Ստեփան Մուրադյանի դստեր, վկա Աղավնի Ստեփանի Մուրադյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Ստեփան Մուրադյանը բնակվել է ԱՄՆ-ում և 1999թ.-ից հետո Հայաս¬տան չի վերադարձել, կենսաթոշակի գումար չի ստացել և այն ստանալու համար որևէ մեկի լիազորագիր չի տվել։ 2010թ. հոկտեմբերին Ստեփան Մուրադյանի անվամբ ելքագրված 1.895.080 դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղեկություն չունի։
Կենսաթոշակառու, վկա Էմմա Արտաշեսի Սարգսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 1997թ-ին իր կենսաթոշակն ստանալու համար 3 ամսով լիազորագիր է տվել քրոջը` Ելենա Սարգսյանին և նույն թվականին մեկնել ԱՄՆ։ ԱՄՆ մեկնելուց հետո մինչև 2012թ. օգոստոսը Հայաստան չի վերադարձել, կենսաթոշակի գումար չի ստացել և այն ստանալու համար որևէ մեկի լիազորագիր չի տվել։ 2010թ. հոկտեմբերին իր անվամբ ելքագրված 1.182.966 դրամ կենսաթոշակի գումարը չի ստա¬ցել և դրա մասին որևէ տեղեկություն չունի։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Աքսենիկ Կիրակոսյանի թոռան, վկա Արսեն Ֆելիքսի Հովսեփյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Աքսենիկ Կիրակոսյանը 1997թ. մարտի 14-ին մահացել է, որից հետո նրա անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։ 2010թ. հունիսին Աքսենիկ Կիրա¬կոս¬յանի անվամբ ելքագրված 1.114.536 դրամ կենսաթոշակի գումարը նրա հարազատներից որևէ մեկը չի ստացել։
Կենսաթոշակառու Ալեքսան Մայրանյանի հաշվառման հասցեի` ք.Երևան Նորքի 9-րդ զանգված, 3 շենքի 56 բնակարանի բնակիչ, վկա Հրանտիկ Իվանի Օհանյանի ցուցմունքով` այն մա¬սին, որ 2005թ.-ին Ղազախստանի քաղաքացի Երվանդ Մայրանյանից գնել են նրա բնակա¬րա¬նը և այդ ժամանակ տեղեկացել, որ վերջինս Ղազախստանից վերադարձել է` բնա¬կա¬րանը վաճա¬ռելու և այլևս Հայստան չվերադառնալու նպատակով։ Գործարքը կնքելուց հետո բնակարանի նախկին բնակիչները հանվել են հաշվառումից։ Ալեքսան Մայրանյանի անվամբ 2010թ. հունիսին ելքագրված 1.959.138 դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղեկություն չունի։
Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Վանիկ Վիրաբյանի հարսի, վկա Օֆիկ Լուկաշի Առուս¬տամյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Վանիկ Վիրաբյանը 2001թ. նոյեմբերի 25-ին մահացել է, որից հետո նրա անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։ 2010թ. սեպտեմբերին Վանիկ Վիրաբ¬յանի անվամբ ելքագրված 872.806 դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղեկություն չունի։
Կենսաթոշակառու Ազատուհի Գյուլումջյանի ազգական, վկա Վերժինա Միսակի Գյու¬լումջյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Ազատուհի Գյուլումջյանը բնակվել է ԱՄՆ-ում և 1993թ.-ից հետո Հայաստան չի վերադարձել, կենսաթոշակի գումար չի ստացել և այն ստանալու համար որևէ մեկի լիազորագիր չի տվել։ 2010թ. սեպտեմբերին Ազատուհի Գյուլումջյանի անվամբ ելքագրված 990.058 դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղեկություն չունի։
Կենսաթոշակառու Էմմա Մելքոնյանի ազգական, վկա Կարինե Ժորայի Մկրտչյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Էմմա Մելքոնյանը բնակվել է ԱՄՆ-ում և 2001թ.-ից հետո Հայաստան չի վերադարձել, կենսաթոշակի գումար չի ստացել և այն ստանալու համար որևէ մեկի լիազորագիր չի տվել։ 2010թ. հունիսին Էմմա Մելքոնյանի անվամբ ելքագրված 1.006.750 դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղեկություն չունի։
Կենսաթոշակառու Ռեհան Կարապետյանի ազգական, վկա Լիլիթ Ֆլոբերի Կարապետ¬յանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Ռեհան Կարապետյանը բնակվել է Գերմանիայում և 2003թ.-ից հետո Հայաստան չի վերադարձել, կենսաթոշակի գումար չի ստացել և այն ստանալու համար որևէ մեկի լիազորագիր չի տվել։ 2010թ. հոկտեմբերին Ռեհան Կարապետյանի անվամբ ելքագրված 973.682 դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղեկություն չունի։
Կենսաթոշակառու Հայկանուշ Ռուշանյանի դստեր, վկա Աիդա Սարգսի Գևորգյանի ցուց¬մունքով` այն մասին, որ Հայկանուշ Ռուշանյանը 1997թ-ից բնակվել է ԱՄՆ-ում և դրանից հետո մի քանի անգամ եկել է Հայաստան, սակայն կենսաթոշակ չի ստացել` կարծելով, որ որպես ԱՄՆ քաղաքացի և բնակվելով այնտեղ` չի կարող Հայաստանում կենսաթոշակ ստանալ։ 2010թ. հոկտեմբերին Հայկանուշ Ռուշանյանի անվամբ ելքագրված 900.264 դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղեկություն չունի։
Կենսաթոշակառու Զարզանդ Բարսեղյանի որդու, վկա Գուրգեն Զարզանդի Բարսեղյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Զարզանդ Բարսեղյանը 1999թ-ից բնակվել է ԱՄՆ-ում։ Թեպետ 3-4 անգամ վերադարձել է Հայաստան, սակայն կենսաթոշակ չի ստացել։ Վերջին անգամ Զարզանդ Բարսեղյանը Հայաստանում եղել է 2010թ. հուլիսից օգոստոս ամիսներին և կենսաթոշակ ստանա¬լու համար դիմել է «սոցապ» ծառայություն, սակայն նրան մերժել են` պատճառաբանելով, որ Հա¬յաս¬տանում գրանցում չունի։ 2010թ. հոկտեմբերին Զարզանդ Բարսեղյանի անվամբ ելքագրված 1.070.372 դրամ կենսաթոշակի գումարը վերջինս չի ստացել և այդ գումարի մասին իրենք որևէ տեղեկություն չունեն։
Կենսաթոշակառու Շամխալ Գրիգորյանի դստեր, վկա Սառա Շամխալի Գրիգորյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Շամխալ Գրիգորյանը բնակվել է Լեհաստանում։ 1997թ.-ից հետո Շամխալ Գրիգորյանը Հայաստանում եղել է միայն 2011թ. հունվարին և ստացել է նախորդ 3 տա¬րիների` մոտ 1.000.000 դրամ կենսաթոշակը, իսկ մինչ այդ` 1997թ-ից հետո կենսաթոշակ չի ստա¬ցել և այն ստանալու համար որևէ մեկի լիազորագիր չի տվել։ 2010թ. սեպտեմբերին Շամխալ Գրի¬գորյանի անվամբ ելքագրված 990.058 դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին տեղեկություն չունի։
Կենսաթոշակառու Կարուշ Հովհաննիսյանի բնակարանի գնորդ, վկա Ջեմմա Մկրտչի Գրիգորյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2000թ.-ին Կարուշ Հովհաննիսյանից գնել է նրա բնակա¬րանը և նույն ժամանակ տեղեկացել, որ վերջինս «գրին քարտ» է շահել և բնակարանը վաճառել է` ԱՄՆ մեկնելու նպատակով։ Դրանից հետո Կարուշ Հովհաննիսյանը մեկնել է ԱՄՆ և Հայաստան չի վերադարձել։ Կարուշ Հովհաննիսյանի անվամբ ստացված կենսաթոշակի գումարի մասին տե¬ղե¬¬կություն չունի։
2010թ. ընթացքում Ծառայության Էրեբունի և Նուբարաշենի, Ավան և Նոր-Նորքի, Արաբկիրի, Շենգավիթի սոցիալական ապահովության տարածքային բաժիններում հաշվառված կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված և հափշտակված գումարների վճարումների տվյալները կենսաթոշակային համակարգի շտեմարանում Վահագն Խաչատրյանի կողմից ջնջելու հանգամանքը հաստատվել է նույն տարածքային բաժինների գլխավոր մասնագետներ /օպերա¬տոր¬ներ/, որպես վկա հարցաքննված` Ռուզաննա Սուրենի Հարությունյանի, Սուսաննա Ռոմենի Մելոյանի և Դոնարա Սարգսի Եփրեմյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով՝ այն մասին, որ 2010 և 2011 թվականների ընթացքում տարաքային բաժինների պետերի հանձնարարությամբ մի քանի անգամ կենսաթոշակների վճարային բազային տվյալներն էլեկտրոնայնին կրիչով /ֆլեշկա/ հանձնել են Ծառայության տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահո¬վագրութ¬յան ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանին, ով ինչ-որ փոփոխություններ է կատարել բազային տվյալներում, ապա էլեկտրոնային կրիչը վերադարձրել։ Կատարված փոփոխությունների մասին իրենց որևէ տեղեկություն չեն հայտնել, միայն հանձնա¬րար¬վել է Վահագն Խաչատրյանի վերադարձրած էլեկտրոնային կրիչում առկա ծրագիրը ներբեռ¬նել տարածքային բաժնի համակարգչում, ինչն էլ կատարել են։
2010թ. ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանի ղեկավարմամբ ու անմիջական ցուցումներով կազ¬մակերպված խմբով 2010թ. ընթացքում Ծառայության Էրեբունի և Նուբարաշենի, Ավան և Նոր-Նորքի, Արաբկիրի, Շենգավիթի սոցիալական ապահովության տարածքային բաժիններում հաշ¬վառ¬ված կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված գումարները հափշտակելու և Վազ¬գեն Խաչիկյանին փոխանցելու փաստը հիմնավորվել է նախաքննության ընթացքում Հովհան¬նես Հովհաննիսյանի ներկայացրած և «ՀՀ փորձաքննությունների ազգային բյուրո» պետական ոչ առևտրային կազմակերպությունում 2012թ. հունվարի 20-ին նշանակված դատաձեռագրաբանա¬կան փորձաքննության 2012թ. հունվարի 24-ին ստացված թիվ 12-0168 եզրակացությամբ այն մասին, որ ներկայացված A4 ֆորմատի թղթի վրա տեղավորված` «Պարտավորագիր Մինչև փետրվա¬րի 3-ը Հով... Հովհաննիս... պարտավորվում եմ վերադարձնել 90 մլն դրամ պարտքը։ պար¬տապան /ստորագրություն/ Վ.Խաչիկյան» պարտավորագրի ձեռագիր տեքստը և տեքստի ստորին մասում «պարտապան» և «Վ.Խաչիկյան» բառերի միջև տեղավորված ստորագրությունը կատար¬վել են Վազգեն Խաչիկյանի կողմից։
Վազգեն Խաչիկյանի կողմից խարդախությամբ առանձնապես խոշոր չափեր` 29.000.000 դրամ գումարի հափշտակությունը հիմնավորվել է հետևյալ ապացուցներով.
Վկա, վճարումների ծառայության համակարգչային խմբի ղեկավար Ռուզաննա Ավագի Սարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2010թ. մայիսին տեղեկացել է, որ ՀՀ վերահսկիչ պալատը ստուգումներ է անցակցնում Գյումրու տարածքային բաժնում և պահանջել են տրամադրել Գյումրու վճարման ծառայության կողմից 2008-2009թթ կատարված վճարումների մասին տեղե¬կատ¬վությունը։ Տեղեկատվությունը վերլուծելիս տարածքային բաժնի օպերատոր Արթուր Աբրա¬համյանի տրամադրած թաղման նպաստների վճարային ֆայլը համադրել է հաշվա¬պահությունում առկա փոխադարձ ակտերի հետ և պարզել, որ փոխադարձ ակտում վճարված կենսաթոշակային գործերի համարների քանակը և վճարված գումարներն ավելի են, քան վճարային ֆայլում առկա տվյալները։ Ստուգել և պարզել է, Արթուր Աբրահամյանի տրամադրված ֆայլերում մեխանիկա¬կան միջամտությամբ կատարվել են թաղման նպաստների կրկնակի վճարումներ, ինչի մասին տեղեկացրել է վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանին, ապա վերջինիս միջո¬ցով` Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանին։ Վերջինս հրավիրել է խորհրդակցություն, որին մաս¬նակցել են Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վարժապետյանը, օպերատոր Արթուր Աբրահամյանը, վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանը, Գյումրու վճա¬րումների ծառայության պետ Ռուբիկ Մնացականյանը, Ծառայության պետի տեղակալ Արա Հա¬րութ¬յունյանը, կենսաթոշակային վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանը։ Վազգեն Խաչիկյանին բացատրել է կրկնակի վճարումների կատարման եղանակը։ Արթուր Աբրահամյանը խոստովանել է, որ խախտումները նա է կատարել։ Մոտավոր հաշվարկով պարզել է, որ 2008-2009թթ ընթացքում թաղման նպաստի գծով կրկնակի վճարվել է 29.000.000 դրամ։
Վկա, Գյումրու տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ /օպերատոր/ Արթուր Լեոնիդի Աբրահամյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2010թ. սկզբներին տարածքային բաժնի պետ` Էդիկ Վարժապետյանի և Գյումրու վճարումների ծառայության պետ Ռուբիկ Մնացականյանի հետ գնա¬ցել է Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի աշխատասենյակ, որտեղ անցկացված խորհրդակցութ¬յան ընթացքում վերջինիս խոստովանել է թաղման նպաստների կրկնակի վճարում¬ներ կատարելը։ Վազգեն Խաչիկյանը բոլորին հանձնարարել է գնալ և պարզել, թե ինչ է կատար¬վել, որից հետո իրեն դուրս են հրավիրել։ Դրանից մի քանի օր անց Էդիկ Վարժապետյանը հայտ¬նել է, որ իրենց բաժնի աշխատանքների ընթացքում տեղ են գտել թերություններ, որի հետևանքով անհրաժեշտ է վերականգնել այդ խախտումների հետևանքով պատճառված 29.000.000 դրամը։ Էդիկ Վարժա¬պետյանին 2010թ. հունիսի սկզբներին մաս-մաս տվել է 20.000.000 դրամ գումար։ Արթուր Աբրահամյանն իր ցուցմունքը պնդել է Վազգեն Խաչիկյանին` առերես։
Վկա, Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Սեդրակի Վարժապետյանի ցուց¬մունքով` այն մասին, որ 2010թ. մայիսին Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի կանչով Գյումրու վճարումների ծառայության պետ Ռուբիկ Մնացականյանի և գլխավոր մասնագետ Ար¬թուր Աբրահամյանի հետ միասին գնացել են Վազգեն Խաչիկյանի աշխատասենյակ` խորհրդակ¬ցութ¬¬յան, որին մասնակցել են նաև առաջին տեղակալ Արա Հարությունյանը, կեն¬սաթոշակային վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանը, վճարման ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանը և վճարման ծառայության մի աշխատակցուհի։ Դիմելով Արթուր Աբրահամյանին` Վազգեն Խաչիկ¬յանը տեղեկացրել է, որ կենտրոնական բազայի և Գյումրու տարածքային բազայի մեջ հայտնա¬բերվել են անհամապատասխանություններ, ըստ որի Գյումրու բազայում առկա է 29.000.000 դրամ ավել վճարված գումար։ Արթուր Աբրահամյանը խոստովանել է, որ նա է այդ խախտումները կատա¬րել։ Վազգեն Խաչիկյանը բոլորի ներկայությամբ հայտնել է, որ կրկնակի վճարումների հետևանքով առաջացած վնասը պետք է վերականգնվի և Ռուբեն Մնացականյանին հանձնա¬րարել է, որ միջոցներ ձեռնարկի այդ գումարը հավաքել և իր միջոցով փոխանցել անձամբ նրան։ Դրանից մոտ 10 օր անց 20.000.000 դրամ գումար է տվել Վազգեն Խաչիկյանին։ Մեկ շաբաթ անց մնացած 9.000.000 դրամը ցանկացել է հանձնել Վազգեն Խաչիկյանին, սակայն վերջինս աշխա¬տասենյակում չի եղել և նրա հետ պայմանավորվածություն ձեռք բերելով` գումարը փո¬խանցել է Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով։ Դրանից հետո հաճախակի զանգահարել և հանդիպել է Վազգեն Խաչիկյանին, ով խոստացել է ստուգումների ավարտից հետո գումարը մաս-մաս վերականգնել պետական բյուջե, սակայն չի վերականգնել։ Էդուարդ Վարժապետյանն իր ցուցմունքը պնդել է Վազգեն Խաչիկյանին և Ռուբեն Մնացականյանին` առերես։
Վճարումների ծառայության Գյումրու տարած¬քային ստորաբաժանման պատասխանա¬տու, վկա Ռուբեն Լյուդվիգի Մնացականյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքով։
Վկա, Ծառայության պետի առաջին տեղակալ Արա Ցոլակի Հարությունյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2010 թվականին ՀՀ վերահսկիչ պալատը Ծառայությունում իրականացրել է ստու¬գումներ։ 2010թ. ամռանը ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանը խորհրդակցություն է հրավիրել, որին մասնակցել են վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանը, կենսա¬թոշակային ապահովության վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանը, վճարումների ծառայության օպերա¬տորների բաժնի պետ Ռուզաննան, տեղեկատվական և վերլուծական վարչությունից` Վահագն Խաչատրյանը, Գյումրու տարածքային բանժի պետ Էդուարդ Վարժա¬պետ¬յանը, գլխավոր մասնագետ-օպերատոր Արթուր Աբրահամյանը և վճարումների ծառայության Գյումրու տարած¬քային ստորաբաժանման պատասխանատու Ռուբեն Մնացականյանը։ Խորհրդակցութ¬յան ժամա¬նակ Վազգեն Խաչիկյանն անդրադարձել է Գյումրու տարածքային բաժնում կենսա¬թո¬շակ¬ների կրկնակի վճարման խախտումներին և տարածքային բաժնի աշխատակից¬նե¬րից բա¬ցատ¬րություն է պահանջել, թե ով և ինչ հանգամանքներում է կատարել այդ խախտումները։ Վարժապետյանը հայտնել է, որ տեղեկություն չունի, իսկ օպերատոր Արթուր Աբրահամյանը խոստովանել է, որ նա է կատարել։ Քննարկման ժամանակ Ռուզաննան հայտնել է, որ նախ¬նական հաշվարկով վնասը կազմում է 29.000.000 դրամ։ Վազգեն Խաչիկյանն էդուարդ Վարժա¬պետ¬յանին հանձնարարել է մի քանի օրվա ընթացքում այդ գումարը վերականգնել։ Դրանից մի քանի օր անց վերջինիցս տեղեկացել է Վազգեն Խաչիկյանը պարբերաբար պահանջել է վերա¬կանգ¬նել 29.000.000 դրամը։ Խորհրդակցությունից մոտ 20-30 օր անց Աշոտ Աբրահամյանն իրեն խնդրել է փաթեթով գումար փոխանցել Վազգեն Խաչիկյանին, քանի որ նա շտապելիս է եղել։ Վազգեն Խաչիկյանի հետ պայմանավորվածություն ձեռք բերելուց հետո գումարը վերցրել է Աշոտ Աբրահամյանից և նույն օրը փոխանցել Վազգեն Խաչիկյանին։ Ամիսներ անց Վարժապետյանի հետ զրույցի ընթացքում իմացել է, որ նա գումարը վերականգնել է, որից մի մասը` Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով։ Այդ ժա¬մա¬նակ հասկացել է, որ Աշոտ Աբրահամյանի կողմից իր միջոցով Վազգեն Խաչիկյանին փոխան¬ցած գումարն Էդուարդ Վարժապետյանի կողմից վերականգնած գումարն է։ Արա Հարությունյանն իր ցուցմունքը պնդել է Վազգեն Խաչիկյանին` առերես։
Վահագն Խաչատրյանի կողմից կենսաթոշակային համակարգի շտեմարանում մեխանի¬կա¬կան միջամտությամբ տվյալների փոփոխություն, մասնավորապես` ջնջումներ կատարելու հանգամանքը հիմնավորվել է «ՀՀ փորձաքննությունների ազգային բյուրո» պետական ոչ առևտրա¬յին կազմակերպությունում 2011թ. դեկտեմբերի 7-ին նշանակված համակարգչատեխ¬նիկական փորձաքննության 2012թ. դեկտեմբերի 20-ին ստացված թիվ 11-3561 եզրակացությամբ՝ այն մասին, որ փորձաքննության ներկայացված սպասարկիչ /sever/ համակարգչի հիշողության երրորդ տրամաբանական հատորում /Partition 3/ հայտնաբերվեցին «Microsoft» ընկերության «Access» ծրագրային ապահովման սեփական` շտեմարանային «mdb» ձևատեսակի 3112 ֆայլեր, որոնց թվում առկա են հանընկնող «MD5» տեսակի անհատականացման արժեքներով 357 ֆայլեր։ Միևնույն տեսակի անհատականացման արժեքների համընկնումը վկայում է այն մասին, որ տվյալ ֆայլերը պարունակում են միևնույն տվյալները։
Շտեմարանային «mdb» ձևատեսակի 357 ֆայլերի շարքում առկա են ֆայլեր, որոնք պա¬րու¬նակում են այլ «mdb» ձևատեսակի շտեմարանային ֆայլերի տարբեր աղյուսակների վրա հղում¬¬ներ։ Հարկ է նշել, որ տվյալների շտեմարաններում ներդրված հղումները թույլ են տալիս նշված հղմանը համապատասխանող աղյուսակում կատարել փոփոխություններ` առանց անմի¬ջա¬¬¬կանորեն մուտք գործելու տվյալ աղյուսակն իրականում պարունակող շտեմարան, իսկ տվյալ¬նե¬րի փոփոխությունները կարտացոլվեն հղմանը համապատասխանող շտեմարանի տվյալ¬ների վրա։
2012թ. դեկտեմբերի 22-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված`
- 2011թ. հունիսի 15-ին կատարված խուզարկությամբ Ծառայության աշխատակազ¬մի կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանի աշխատասենյակից առգրավված 2005-2007թթ. ընթացքում անհիմն ելքագրված և հափշտակված կեն¬սաթոշակի գումարների կենսաթոշակառուների անվանացանկը պարունակող երկու նոթատետ¬րերի,
- նույն օրը կատարված խուզարկությամբ Ծառայության աշխատակազմի տեղեկատ¬վական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի բնակարանից առգրավված երկու համակարգիչ¬ներից /նոութբուկերի/ «Տոշիբա» տեսակի համակարգչում հայտնաբերված` 2007-2008թթ. անհիմն ելքագրված և հափշտակված կենսաթոշակի գումարների վճարումների և կենսաթոշակառուների տվյալները պարունակող «Դուդուկ» անվամբ ֆայլով սկավառակի,
- Աշոտ Աբրահամյանի աշխատասենյակից հայտնաբերված նոթատետրերում և Վա¬հագն Խաչատրյանի համակարգչից հայտնաբերված էլեկտրոնային «Դուդուկ» ֆայլում առկա կեն¬սաթոշակառուների տվյալների համադրման արդյունքներով ստեղվված «dud_blօknot» ֆայլով սկավառակի,
- Աշոտ Աբրահամյանի աշխատասենյակից հայտնաբերված նոթատետրերում և Վա¬հագն Խաչատրյանի համակարգչից հայտնաբերված էլեկտրոնային «Դուդուկ» ֆայլում առկա 81 կենսաթոշակառուների անվամբ կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ Ծառայությունից առգրավված կեղծ դիմումների և 101 կենսաթոշակառուների անվամբ ՀՀ ազգային արխիվից առգրավված վճարային ցուցակների,
- Ծառայությունից առգրավված` Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնում հաշվառ¬ված 50 կենսաթոշակառուների անվամբ կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճարումը վերսկսե¬լու վերաբերյալ Արթուր Սուքիասյանի կեղծած դիմումների և 51 կենսաթոշակառուների անվամբ ՀՀ ազգային արխիվից առգրավված վճարային ցուցակների,
- ՀՀ ազգային արխիվից առգրավված` Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժնում հաշ¬վառված 7 կենսաթոշակառուների անվամբ Արթուր Սուքիասյանի կեղծած վճարային ցուցակների,
- ՀՀ ազգային արխիվից առգրավված` Արաբկիրի տարածքային բաժնում հաշվառված 24 կենսաթոշակառուների անվամբ կեղծ ստորագրություններով վճարային ցուցակների,
- Վազգեն Խաչիկյանի գրառած «90 մլն. դրամ գումարի» վերաբերյալ պարտավորագրի առկայությամբ։
2012թ. դեկտեմբերի 22-ի որոշմամբ այլ փաստաթղթերն ապացույց ճանաչված փաս¬տաթղթերով, մասնավորապես՝
- ՀՀ ֆինանսների նախարարության աշխատակազմի ֆինանսական վերահսկո¬ղության տեսչության 2011թ. ապրիլի 11-ին կազմած ստուգման թիվ 14-Ա միջանկյալ ակտի,
- ՀՀ վերահսկիչ պալատի 2010թ. «Քանաքեռ-Զեյթունի» և «Արաբկիրի» տարածքային բաժիններում իրականացրած ստուգումների վերաբերյալ կազմած միջանկյալ արձանագրութ¬յունների,
- 2007-2010թթ. վճարումների ծառայության և Երևան քաղաքի տարածքային բաժին¬ների միջև կնքված փոխադարձ ակտերի, /2010թ. մայիսից` նոյեմբերն ընկած ժամանակահատված ակտերը չեն արխիվացվել/,
- 2007-2010թթ. կենսաթոշակի և սոցիալական այլ ծրագրերով վճարումների վերաբերյալ վճարումների ծառայության կազմած տեղեկանքների,
- «Արաբկիրի», «Ավան և Նոր Նորքի», «Էրեբունի և Նուբարաշենի» և «Շենգավիթի» տա¬րածքային բաժիններում հաշվառված կենսաթոշակային 80 գործերի, որոնցում առկա չեն կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ դիմումները,
- 2007-2010թթ. ընթացքում Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարածքային բաժինների կողմից վճարումը կասեցված կենսաթոշակի` դեպոնենտի վճարման ցուցակների և դրանց էլեկտրոնային կրիչի,
- 2005-2007թթ. և 2008-2010թթ. դեպոնենտի վճարման ցուցակների էլեկտրոնային երկու կրիչների առկայությամբ։
3.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում (Դատարան).
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դատա¬րանը հաստատված հա¬մա¬րեց հետևյալը.
ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահո¬վութ¬յան պետական ծառայության (այսուհետ նաև` Ծառայության) պետ Վազգեն Խաչիկյանը, օգտա¬գոր¬ծելով պաշտոնեական դիրքը և ծառայողական լիազորությունները, համա¬կար¬գելով, ղեկա¬վա¬րելով և վերահսկելով Ծառայության ընթացիկ գործունեությունը, պետա¬կան բյուջեի հաշվին կեն¬սա¬թոշակառուներին վճար¬ման ենթակա, իր ղեկավարած Ծառայությանը վստահված՝ վճա¬րումը կասեցված կամ դադարեցված կենսաթոշակների դեպոնացված գումար¬ները յուրաց¬նելու դի¬տավո¬րութ¬յամբ իր ղեկա¬վա¬րության ներքո գործող՝ տեղեկատվության հոսքերի նկատմամբ հսկո¬ղական, վերլուծական, վերահսկողական և պետական բյուջեից գումարներ ստա¬նալու ու վճարելու լիա¬զո¬րություններով օժտված կառույցների ղեկավարների ներգրավմամբ ստեղ¬ծել է կազմա¬կերպված կա¬յուն խումբ, ղեկավարել այդ խմբի անդամների և վերջիններիս միջոցով ներգրավված խմբի նոր անդամների գործողությունները, մասնավորապես՝ կազմակերպած խմբի կազմում է ներգրավել՝ պետական պարտադիր կեն¬սաթոշակային ապահովագրության, պետական կենսաթո¬շա¬կային ապահովության և սոցիալական այլ ծրագրերի գծով աշխա¬տանք¬նե¬րը կազմա¬կերպող և վե¬րահսկող, կենսաթոշակների, պատվովճար¬ների նշանակման և վճարման, Ծա¬ռա¬յութ¬յան աշխա¬տակազմի տարածքային ստորաբա¬ժանում¬ներում կենսա¬թոշակային ապահո¬վութ¬յան վերա¬բեր¬յալ օրենսդրության կիրարկումն ապա¬հովող միջոցառում¬նե¬րի, ծրագրերի և հրա¬հանգ¬ների կատար¬ման գործընթացը վերահսկող, Ծառայության աշխատակազմի տեղեկատ¬վական համա¬կարգերի և վերլուծության վարչությունից ըստ տարածքային բաժինների սոցիա¬լական ապա¬¬¬¬հո¬¬վագրության միջոց¬ների հաշվին կատարված ծախսերի մասով տեղեկատվությունը ստացող և վերլուծող ստո¬րա¬բա¬ժանման ղեկավար՝ Ծառայութ¬յան աշխատակազմի կենսաթո¬շա¬կա¬յին և առանձին ծրագ¬րերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանին, կենսաթոշակային ապա¬հո¬վության և անհատական հաշվառման կենտրո¬նաց¬ված տվյալների շտեմարան ստեղծող, տեղե¬կատ¬վական հոս¬քերի ավտո¬մա¬տացված կառավա¬րումն իրականացնող, Ծառայության և տա¬րած¬քային ստորա¬բա¬ժա¬նումների միջև տեղեկատվութ¬յուն հավաքագրող, ամփոփող և վեր¬լուծող, այդ տվյալների շտե¬մարանների լիար¬ժեքությունը, հավաս¬տիությունը և ամբող¬ջա¬կանությունն ուսում¬նասիրող, կեն¬¬սաթոշակ¬ների, պատ¬վովճարների, անհրա¬¬ժեշտ վերահաշ¬վարկ¬ների կատար¬ման, ամփոփ տեղե¬կանքների ստաց¬ման նկատմամբ վե¬րահսկող ստորաբա¬ժանման ղեկավար¬ներից տեղեկատ¬վական համա¬կարգերի և վերլուծության վարչության սոցիալական ապահո¬վագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանին, ինչպես նաև ընթացիկ և անցողիկ ամիսների կենսա¬թո¬շակների, ինչպես նաև չվճարված կենսա¬թոշակ¬ների վճա¬րումներ և դրանց նկատմամբ վե¬րահսկո¬ղությունն իրակա¬նացնող, վճարում¬ների ծառայության աշխատող¬ներին ցուցումներ և հանձնարա¬րա¬կաններ տալու լիազորությամբ օժտված ստո¬րա¬բաժանման ղեկա¬վարին՝ Վճարում¬ների ծառա¬յության պետ Հով¬հաննես Գրի¬գոր¬յանին, վերջինիս մի¬ջոցով՝ տե¬սուչ վճարող Վիգեն Գևորգյանին։
Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպած խմբի վերոնշյալ (հիմնական) անդամների, ինչպես նաև խմբի կազմում հընթացս ներգրավված նոր անդամների մասնակցությամբ, Ծառայության աշխա¬տակազմի Շենգավիթ, ինչպես նաև Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժին¬ների առանձին աշխա¬տակիցների օժան¬դակությամբ 2006-2010թթ. ընկած ժամանա¬կա¬հատվա¬ծում պաշ¬տոնեա¬կան կեղ¬ծիք կատարելու, դրան օժանդակելու կամ այն կազմակերպելու մի¬ջոցով ան¬հիմն ելքագրել և պաշտո¬նեա¬կան դիրքն օգտագործելով՝ յու¬րացրել են առանձ¬նապես խոշոր չափերի՝ 261.115.652 ՀՀ դրամ գու¬մար¬ներ, որպիսի գործողութ¬յուններն արտահայտվել են հետևյալում.
Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ղեկավարմամբ 2006-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամ, Ծառայության աշխատակազմի կենսա¬թո¬շակային ապա¬հովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանը և տեղե¬կատ¬վական ու վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալ¬¬ների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտե¬մա¬րանից առանձ¬նացրել են Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարած¬քային բաժիններում հաշվառված, սակայն երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշա¬կա¬ռուների տվյալ¬ներ, որոնք գրառել են ներքին հաշվառման փաստաթղթերում, այն է՝ Վ.Խաչատրյա¬նը «Դու¬դուկ» ֆայլում, իսկ Ա.Աբրա¬համ¬յանը՝ նոթատետրերում։ Վ.Խաչատրյանը նյութական շա¬հագրգռվա¬¬ծությամբ, այն է՝ Ա.Աբրա¬համ¬յանից յուրա¬քանչյուր դիմումի համար 5.000 ՀՀ դրամի չա¬փով վճարում ստանալով, ինչպես նաև խմբային շահերից ելնելով, Ա.Աբրահամյանի առա¬ջար¬կով կենսաթո¬շակառուների անուննե¬րից լրացրել և կազմել է կեղծ փաստաթղթեր` կասեցված կամ դա¬դա¬րեցված կենսաթոշակ¬ների վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դի¬մում¬ներ, որոնք հանձնել է ի պաշ¬տոնե մինչև 2008թ. նոյեմբերի 1-ն այդ դիմումներն անմիջա¬կա¬նորեն կենսաթոշակա¬ռուներից ընդունելու իրավասությամբ օժտված, ինչ¬պես նաև նրանց ինք¬նութ¬յունը ստուգելու և հավաստիանալու պարտականություն կրող Ա.Աբրա¬¬¬¬¬համ¬յա¬նին։
Վերոնշյալ վարչության պետ Ա.Աբրահամյանը, ոտնահարելով 2003թ. հունվարի 1-ից մինչև 2011թ. հունվարի 1-ը գործող «Պետական կենսթոշակի մասին» ՀՀ օրենքի 60-րդ հոդվածի 3-րդ և 4-րդ մասերով սահ¬մանված՝ վճարումը կասեցված, իսկ 12 ամիս անընդմեջ կենսաթոշակի չստանալու պարագայում՝ դադա¬րեցված կենսաթոշակները ստանալու կարգը, վերոնշյալ կեղծ դիմում¬ներն ըն¬դունել և մուտ¬քագրել է Ծառայության ընդհանուր բաժին, որտեղից դրանք, սահմանված ընթա¬ցակարգի հա¬մաձայն, Ծա¬ռայության պետ Վ.Խաչիկյանի կամ դիմում¬ների կեղծման հանգամանք¬նե¬րից անտեղ¬յակ նրա տե¬ղա¬կալների ուղեկցական նա¬մակ¬ներով ուղարկվել են համապատաս¬խան տարած¬քային բաժին¬ներ` կենսաթոշակա¬ռու¬ների անուն¬ներով կենսաթոշակառուների դեպո¬նենտ գումար¬ների վճա¬րա¬յին ցուցակներ ձևավորելու և վերջիններիս վճարելու նպատակով Ծառա¬յութ¬յան վճա¬րումների ծա¬ռայություն վերադարձնելու համար։ Զու¬գա¬հեռաբար կազմա¬կերպ¬ված խմբի անդամ¬նե¬րից Վ.Խա¬չատրյա¬նը, խմբի ղեկավար Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ և ի կատա¬րումն խմբի հան¬ցավոր նպատակի, տարածքային բաժնի համա¬պա¬¬տաս¬խան օպերատոր¬ներին ապա¬հո¬վել է պաշ¬տոնեա¬կան կեղծ փաստաթղթեր՝ վճար¬ման ցուցակ¬ներ ձևավո¬րելու և համակարգչային ծրագրի միջոցով տպելու հա¬մար անհրա¬ժեշտ ծած¬կագրերով, որոնք նրանց են տրա¬մադրվել ինչպես էլեկտրոնային, այնպես էլ փաս¬տաթղթա¬յին տեսքով։ Վերջինս հաս¬տատված է եղել Վ.Խա¬չատրյանի ստո¬րագրութ¬յամբ և տարածքային բաժին է ուղարկվել Ծառա¬յության պետ Վ.Խաչիկ¬յանի կամ խմբի հան¬ցավոր գոր¬ծու¬նեութ¬յու¬նից անտեղյակ նրա որևէ տեղակալի ստո¬րագրութ¬յամբ հաստատված ուղեկցական նա¬մակ¬ներով։
Ձևավորված վճարային ցուցակները տարածքային բաժիններից ուղարկվել են Ծառա¬յության աշխատակազմի վճա¬րումների ծառայություն` վճարման, որտեղ Երևան քաղաքի վճա¬րումների ծառայության պետ, կազմա¬կերպ¬ված խմբի անդամ Հովհաննես Գրիգորյանի վերահսկո¬ղության ներքո, վեր¬ջի¬նիս հանձնարարությամբ գործող և կազմակերպված խմբի կազմում Հ.Գրի¬գոր¬յանի կողմից ներգրավված վճա¬րային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի թողտվությամբ վճարային վե¬րոնշյալ ցուցակներում կենսաթոշա¬կառուների անունների դիմաց, նրանց փոխարեն, ստորագրել են այլ անձինք, այդ թվում` պաշտոնեական կեղծ փաստաթղթերի կազմմանն օժան¬դակող, Վա¬հագն Խաչատրյանի միջոցով կազմակերպված խմբի կազմում ընդգրկած նրա բարե¬կամները` քրոջ ամուսին Արմեն Խաչատրյա¬նը և կնոջ քրոջ ամուսին Բագ¬րատ Մուրադյանը, որի հետևանքով ստեղծվել են դեպոնենտ գումարները կենսաթոշակառուներին վճարելու վերա¬բերյալ փաս¬տաթղթային հիմքեր, այդ կերպ նաև՝ հսկող և վերահսկող պետական մարմին¬ներից դեպո¬նացված գու¬մարները տևական ժամանակահատվածում աննկատ յուրացնելու հնա¬րավո¬րություն։ Այնու¬հետև, Վիգեն Գևորգյա¬նը վերոնշյալ պայմաններում կազմված և ստո¬րագրութ¬յուններով հաս¬¬¬¬տատ¬ված վճարային վերոնշյալ ցուցակ¬ների հիման վրա կենսա¬թոշակի գումարներն անհիմն փաս¬տաթղթա¬վորել (կազմել է հաշվետվություններ), ելքագրել և հանձնել է անմիջական պետին` վճա¬րում¬ների ծառայության ղեկավար Հովհաննես Գրիգորյանին, իսկ վեր¬ջինս` հափշտակ¬ված գու¬մար¬¬ները բաշխելու իրավունքը ստանձնած և այն փաստացի իրակա¬նացրած Վազգեն Խաչիկ¬յանին։ Յուրաքանչյուր հաշվետու ամսվա ընթացքում կատարված վճարումների վերա¬բեր¬յալ Հ.Գրիգորյանի ղեկավարած վճարումների ծառայությունը մինչև հա¬ջորդ օրվա 10-ն ամփոփ հաշվետվություն է ներկայացրել Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանին, իսկ ամսվա վճարումների ավարտից հետո Վճարումների ծառայությունը և Ծառայության համա¬պա¬տասխան տա¬րածքային բաժինը կազմել են փոխադարձ հաշվարկների ակտ, որոնցում կազմա¬կերպված խմբի վերոնշյալ անդամները ներառել են նաև ստորև թվարկված կենսաթոշակառուների անուն¬ներով անհիմն ելքագրած և յուրացրած գումարները։
Նշված մե¬խանիզմով Վ.Խաչիկյանի ղեկա¬վարությամբ կազմակերպված խմբի անդամնե¬րը, յուրաքանչյուրն իր պաշտո¬նեական դիրքն օգտագործելով, 2006-2008թթ. ընկած ժամա¬նա¬կա¬հատվածում յուրացման եղանակով, միասնական դի¬տա¬¬վորությամբ հափշտա¬կել են 125 կենսա¬թոշակառուների անվամբ ան¬հիմն ելքագրված առանձ¬¬¬¬¬նապես խոշոր չափի` ընդհանուր 63.385.675 ՀՀ դրամ գումար, մասնավո¬րապես՝ Հարութ¬յուն Տիգրանի Սինան¬յանի ան¬վամբ՝ 455.477 ՀՀ դրամ, Կառլեն Սմբատի Մաթևոս¬յանի անվամբ՝ 526.340 ՀՀ դրամ, Սերգեյ Արմե¬նակի Մաթևոսյանի անվամբ` 471.455 ՀՀ դրամ, Հովհաննես Հովակիմի Աբելյանի անվամբ` 1.064.000 ՀՀ դրամ, Քնարիկ Եղիշի Աբելյանի անվամբ` 458.368 ՀՀ դրամ, Կարո Հովհաննեսի Խա¬չատրյանի անվամբ` 458.360 ՀՀ դրամ, Ազատ Սարգսի Գալստյանի անվամբ` 526.384 ՀՀ դրամ, Ռազմիկ Հայկազի Հասրաթյանի անվամբ` 501.807 ՀՀ դրամ և 841.472 ՀՀ դրամ, Իրմա Հրան¬տի Խաչատրյանի անվամբ` 358.167 ՀՀ դրամ, Քնարիկ Միսակի Քոչարյանի անվամբ` 213.385 ՀՀ դրամ, Անդրանիկ Աբգարի Մինասյանի անվամբ` 375.203 ՀՀ դրամ, Ղազարոս Գառնիկի Հովա¬կիմյանի անվամբ` 519.420 ՀՀ դրամ, Խաչիկ Արմե¬նակի Գալջյանի անվամբ` 465.324 ՀՀ դրամ, Աղավնի Գալջյանի անվամբ` 446.146 ՀՀ դրամ, Սուրիկ Հովհաննեսի Գրիգոր¬յանի անվամբ` 439.746 ՀՀ դրամ, Սիրանուշ Հայկի Մաթևոսյանի անվամբ` 403.300 ՀՀ դրամ, Հոռոմսիմ Գարեգինի Հովակիմյանի անվամբ` 372.670 ՀՀ դրամ, Հարութիկ Սեդրակի Կարա¬պետ¬յանի անվամբ` 406.536 ՀՀ դրամ, Կառլեն Սեդրակի Աջամյանի անվամբ` 520.568 ՀՀ դրամ, Գրե¬տա Սանասարի Աջամ¬յանի անվամբ` 418.272 ՀՀ դրամ, Գալյա Սպանդարի Մարտիրոսյանի ան¬վամբ` 377.215 ՀՀ դրամ, Գրիգոր Մանասերի Բաղդասարյանի անվամբ` 604.800 ՀՀ դրամ, Սրբուհի Կիրակոսի Չալյանի անվամբ` 332.500 ՀՀ դրամ, Սենիկ Արտավազդի Հովհաննիսյանի անվամբ` 491.835 ՀՀ դրամ, Հռիփսիմե Գեղամի Էլոյանի անվամբ` 402.399 ՀՀ դրամ, Փառանձեմ Գուրգենի Հարությունյանի անվամբ` 421.761 ՀՀ դրամ, Մարգարիտ Սարգսի Գաբուչյանի անվամբ` 415.140 ՀՀ դրամ, Վահե Միքայելի Գաբուչյանի անվամբ` 415.140 ՀՀ դրամ, Հակոբ Գյուրջիի Մարգարյանի անվամբ` 419.184 ՀՀ դրամ, Ռաֆիկ Խաչիկի Հովհաննիսյանի անվամբ` 831.173 ՀՀ դրամ, Լիդա Սամվելի Խուդոյանի անվամբ` 118.412 ՀՀ դրամ, Գայանե Արտաշեսի Առաքելյանի անվամբ` 283.500 ՀՀ դրամ, Էսֆիդա Մնացականի Խոյեցյանի անվամբ` 344.130 ՀՀ դրամ և 177.014 դրամ, Մնացական Եգորի Երեմյանի անվամբ` 741.969 ՀՀ դրամ, Ադելաիդա Գուրգենի Առաքելյանի անվամբ` 763.590 ՀՀ դրամ, Արսեն Սենեքերիմի Բոզոյանի անվամբ` 839.360 ՀՀ դրամ և 457.138 դրամ, Սրբուհի Ղազարի Բոզոյանի անվամբ` 171.801 ՀՀ դրամ, Յուրիկ Խորենի Նազարյանի անվամբ` 447.396 ՀՀ դրամ, Սեդա Գալուստի Մկրտչյանի անվամբ` 464.818 ՀՀ դրամ, Գոհար Զավենի Հարությունյանի անվամբ` 424.018 ՀՀ դրամ, Վալյա Բագրատի Ղուկասյանի անվամբ` 127.000 ՀՀ դրամ և 221.100 ՀՀ դրամ, Ռաֆիկ Բաբկենի Ղազարյանի անվամբ` 495.659 ՀՀ դրամ, Սուսաննա Սողոմոնի Սարգսյանի անվամբ` 405.440 ՀՀ դրամ, Գրիշա Զորկիմի Էվաջանյանի անվամբ` 500.192 ՀՀ դրամ, Մարուսյա Սևանի Մանուչարյանի անվամբ` 483.740 ՀՀ դրամ, Արամազդ Հակոբի Կարադելյանի անվամբ` 456.975 ՀՀ դրամ, Կորյուն Ղևոնդի Սիմոնյանի անվամբ` 332.554 ՀՀ դրամ, Անահիտ Սուքիասի Կյուրեղյանի անվամբ` 415.665 ՀՀ դրամ, Հակոբ Հովհաննեսի Թագվորյանի անվամբ` 393.694 ՀՀ դրամ, Լյովա Սուրենի Խաչատրյանի անվամբ` 160.495 ՀՀ դրամ, Մանիշակ Մեսրոպի Մեսրոպյանի անվամբ` 160.495 ՀՀ դրամ, Հասմիկ Գևորգի Հակոբյանի ան¬վամբ` 372.372 ՀՀ դրամ, Տիգրան Մաթևոսի Ծառուկյանի անվամբ` 533682 ՀՀ դրամ, Աղասի Սաֆարի Մինասյանի անվամբ` 470.980 ՀՀ դրամ, Ռուբիկ Հմայակի Գևորգյանի անվամբ` 418.815 ՀՀ դրամ, Գալինա Պետրովնա Գևորգյանի անվամբ` 360.303 ՀՀ դրամ, Ոսկան Սիանոսի Առա¬քելյանի անվամբ` 547.100 ՀՀ դրամ, Վորոնցով Սաղաթելի Թադևոսյանի անվամբ` 469.285 ՀՀ դրամ, Մարիամ Մելքոնի Մոմջյանի անվամբ` 332.554 ՀՀ դրամ, Ռիմիկ Գուրգենի Կարապետյանի անվամբ` 553.996 ՀՀ դրամ, Սեդա Արշակի Կարողլանյանի անվամբ` 383.532 ՀՀ դրամ, Շաքե Նշանի Նաջարյանի անվամբ` 316.482 ՀՀ դրամ, Վարդուշ Գրիգորի Կարախանյանի անվամբ` 590.620 ՀՀ դրամ, Վանիկ Մուշեղի Խաչատրյանի անվամբ` 647.492 ՀՀ դրամ, Գեորգի Վաղարշի Հակոբյանի անվամբ` 863.706 ՀՀ դրամ, Հրաչիկ Նիկողոսի Դանիելյանի անվամբ` 728.960 ՀՀ դրամ, Մարի Թորոսի Պետրոսյանի անվամբ` 442.464 ՀՀ դրամ և 197.658 դրամ, Ասատուր Հարությունի Անսուրյանի անվամբ` 410.400 ՀՀ դրամ և 136.800 ՀՀ դրամ, Վարդեր Հայկարամի Նազարյանի անվամբ` 250.305 ՀՀ դրամ, Փոլադ Եզնիկի Փոլադյանի անվամբ` 503.736 ՀՀ դրամ, Սրբուհի Եսայի Փոլադյանի անվամբ` 289.347 ՀՀ դրամ, Հուսիկ Զաքարի Մկրտչյանի անվամբ` 943.893 ՀՀ դրամ, Ազատուհի Արամի Գաբրիելյանի անվամբ` 446.500 ՀՀ դրամ, Գուրգեն Սուրենի Մնացականյանի անվամբ` 447.950 ՀՀ դրամ, Վեմիր Շավարշի Սարգսյանի անվամբ` 554.648 ՀՀ դրամ, Գեորգի Աշոտի Բեջանյանի անվամբ` 500.175 ՀՀ դրամ, Սաթենիկ Արամի Ավանովայի անվամբ` 975.286 ՀՀ դրամ, Շուշանիկ Բոգոսի Համբարձումովայի անվամբ` 483.699 ՀՀ դրամ, Անժելա Սուրենի Խոջայանի անվամբ` 744.942 ՀՀ դրամ, Ջանիբեկ Սեդրակի Ջիլավյանի անվամբ` 843.823 ՀՀ դրամ, Էմմա Գաբրիելի Աղաբաբյանի անվամբ` 449.556 ՀՀ դրամ և 798.498 ՀՀ դրամ, Ջուլիետա Մուշեղի Փոստոյանի անվամբ` 237.320 ՀՀ դրամ, Լևոն Նազարի Տաշչյանի անվամբ` 782.202 ՀՀ դրամ, Ռուդիկ Շիրակի Պետրոսյանի անվամբ` 705.819 ՀՀ դրամ, Ռոզա Բարղամի Մկրտչյանի անվամբ` 646.597 ՀՀ դրամ, Սուսաննա Ներսեսի Դարմանջյանի անվամբ` 174.870 ՀՀ դրամ, Հրաչուհի Եսայի Մանսուրյանի անվամբ` 277.120 ՀՀ դրամ, Էլմիրա Առաքելի Էվոյանի անվամբ` 318.069 ՀՀ դրամ և 423.392 ՀՀ դրամ, Կարապետ Նշանի Գասպարյանի անվամբ` 371.493 ՀՀ դրամ և 644.076 ՀՀ դրամ, Արմենուհի Արշավիրի Հակոբյանի անվամբ` 318.000 ՀՀ դրամ, Վիկտոր Ռուբենի Բարսեղյանի անվամբ` 361.212 ՀՀ դրամ, Ռիմա Բագրատի Մովսիսյանի անվամբ` 390.350 ՀՀ դրամ, Սեդա Վարդանի Իսայանի անվամբ` 483.040 ՀՀ դրամ, Ֆրիդա Իվանի Թորոսյանի անվամբ` 216.170 ՀՀ դրամ, Վարդգես Հովհաննեսի Մարկոսյանի անվամբ` 743.676 ՀՀ դրամ, Արփիկ Վահանի Նադարյանի անվամբ` 364.678 ՀՀ դրամ, Ռուբեն Հմայակի Դադայանցի անվամբ` 465.693 ՀՀ դրամ, Նադեժդա Բալաբեկի Հովհաննիսյանի անվամբ` 276.117 ՀՀ դրամ և 579.488 ՀՀ դրամ, Տիգրան Հարությունի Բաքրջյանի անվամբ` 834.410 ՀՀ դրամ և 805.187 ՀՀ դրամ, Կարինե Վարդանի Նորոյանի անվամբ` 305.996 ՀՀ դրամ, Ներսես Հովհաննեսի Չուլջյանի անվամբ` 967.593 ՀՀ դրամ, Վարդանուշ Նիկողոսի Չուլջյանի անվամբ` 286.248 ՀՀ դրամ, Նուշիկ Գրիշայի Սարգսյանի անվամբ` 570.219 ՀՀ դրամ, Նեպտուն Արամայիսի Սարգսյանի անվամբ` 449.734 ՀՀ դրամ, Նիկողոս Երվանդի Սիմոնյանի անվամբ` 455.477 ՀՀ դրամ, Դագմարա Տիգրանի Նարինյանի անվամբ` 552.805 ՀՀ դրամ, Գրիգոր Գառնիկի Հովակիմյանի անվամբ` 538.160 ՀՀ դրամ, Գևորգ Ազատի Սարգսյանի անվամբ` 421.530 ՀՀ դրամ, Օլյա Հայրապետի Սարգսյանի անվամբ` 386.997 ՀՀ դրամ, Լարիսա Գուրգենի Հովհաննիսյանի անվամբ` 372.538 ՀՀ դրամ, Մանյա Մկրտիչի Գալստյանի անվամբ` 547.100 ՀՀ դրամ, Ալբերտ Վահանի Հովհաննիսյանի անվամբ` 452.430 ՀՀ դրամ, Գրիգորի Միսակի Ջիդոյանցի անվամբ` 306.738 ՀՀ դրամ, Գոհար Եփրեմի Վարդանյանի անվամբ` 336.720 ՀՀ դրամ, Նորայր Անդրանիկի Ավագյանի անվամբ` 452.430 ՀՀ դրամ, Սերգեյ Սիմոնի Կիրակոսյանի անվամբ` 774.696 ՀՀ դրամ, Սիրանուշ Շիրակի Չոբանյանի անվամբ` 632.511 ՀՀ դրամ, Պերճ Արամի Բալյանի անվամբ` 391.530 ՀՀ դրամ, Էմմա Մուրադի Սարգսյանի անվամբ` 430.090 ՀՀ դրամ, Ժանետա Բարդեղամի Համբարձումյանի անվամբ` 469.878 ՀՀ դրամ, Ժաննմարի Վարդանի Թեմուրջյանի անվամբ` 391.530 ՀՀ դրամ, Պարույր Կարապետի Հայրա¬պետյանի անվամբ` 476.150 ՀՀ դրամ, Վազգեն Յակովլևի Դավիդ¬յանի անվամբ` 424.018 ՀՀ դրամ և Իզաբելա Սարիբեկի Միքայելյանի անվամբ` 224.317 ՀՀ դրամ գումարները։
125 կենսա¬թոշակառուների անուններով վերոնշյալ գումարների ելքագրմանը տևական ժամանակ` 2007-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում, օժանդակել են կազմակերպված խմբի անդամ Վահագն Խաչատրյանի կողմից այդ նպատակով ներգրավված խմբի նոր անդամները՝ նրա բարեկամներ Բագրատ Մուրադյանը և Արմեն Խաչատրյանը, ովքեր անձնական շա¬հագրգռվածությամբ, Վ.Խաչատրյանի հանձ¬նարարությամբ տար¬¬բեր օրերի առանձին-առանձին այցելել են Ծառայության վճարումների ծառա¬յություն, կենսաթոշակառուների փոխա¬րեն ստո¬րագրել են տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյա¬նի կողմից նրանցից յուրա¬քանչյուրի ստո¬րագրմա¬նը ներկայաց¬ված պաշտոնական փաս¬տաթղթերում` վճարման ցուցակնե¬րում և այդ կերպ օժանդակել կազմա¬կերպ¬ված խմբի անդամ¬ներին` պաշտոնեական կեղծիք կա¬տա¬րե¬լուն, ինչպես նաև այդ մեխանիզմով գումարների ել¬քագրմանն ու յուրաց¬մանը։ Կազմա¬կերպված խմբի անդամ Վ.Գևորգյա¬¬նից ստա¬ցած գումար¬ները Բագրատ Մուրադյանը կամ Արմեն Խա¬չատրյանը փո¬խանցել են Վ.Խա¬չատրյանին, իսկ Վ.Գևորգ¬յանի մոտ մնացած դեպոնենտ գումար¬ների մյուս մասը վճարում¬ների ծա¬ռա¬յության պետ Հովհան¬նես Գրիգորյանի միջոցով փոխանցվել է կազմա¬կեր¬պված խմբի ղեկավար, գումար¬ները բաշխելու իրավունքը ստանձնած և իրակա¬նացնող Վազգեն Խաչիկյանին։
Մասնավորապես, վե¬րոնշյալ մեխանիզմով կազմակերպված խմբի անդամ Արմեն Խա¬չատրյանի օժանդակությամբ 2007-2008թթ. ընթացքում կազմակերպված խմբի անդամ¬ները յու¬րաց¬րել են վերոնշյալ կենսաթոշակառուներից 7-ի` Գոհար Հարություն¬յանի, Հուսիկ Մկրտչյանի, Շու¬շանիկ Համբարձումովայի, Պա¬րույր Հայրա¬պետյանի, Վազգեն Դավիդյանի, Իզաբելա Միքա¬յել¬¬յանի և Վանիկ Խաչատրյանի անվամբ ելքագրված` ընդհանուր 3.623.587 ՀՀ դրամ գումարներ, իսկ կազմակերպված խմբի անդամ Բագ¬րատ Մուրադյանի օժանդակությամբ` 22 կենսաթո¬շա¬կա¬ռու¬¬ների՝ Սերգեյ Մաթևոս¬յանի, Հովհաննես Աբելյանի, Քնարիկ Աբելյանի, Կարո Խաչատրյանի, Խաչիկ Գալջյանի, Գալյա Մարտիրոսյանի, Մարգարիտ Գաբուչյանի, Վահե Գա¬բուչյանի, Արամազդ Կարադելյանի, Վեմիր Սարգսյանի, Գեորգի Բեջանյանի, Սեդա Իսա¬յանի, Վարդանուշ Չուլջյանի, Նուշիկ Սարգսյանի, Նեպտուն Սարգսյանի, Նիկողոս Սիմոնյանի, Դագ¬մարա Նարինյանի, Գրիգոր Հո¬վակիմյանի, Նորայր Ավագյանի, Ժաննմարի Թեմուրջյանի և Գուր¬գեն Մնացականյանի անվամբ ելքագրված՝ ընդհանուր 10.719.870 ՀՀ դրամ գումարներ։
2007թվականին Վազգեն Խաչիկյանը Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով կազմակերպված խմբի կազմում ընդգրկել է Ծառա¬յության աշխատակազմի Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնի պետի տե¬ղա¬¬կալ Արթուր Սուքիաս¬յանին, ով կազմակերպված խմբի հանցավոր գործու¬նեության շրջանակ¬ներում պաշտոնեական դիրքի օգտագործմամբ 2007թ. մարտից մինչև 2008թ հուլիսն ընկած ժամանակահատվածում տարած¬քային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստա¬ցած 53 կենսաթոշակառուների տվյալ¬ներ, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անու¬նից պատ¬¬րաս¬տել է կենսաթոշակի կասեցված գումարների վճարումը վերսկսելու իրավունք վերապա¬հող կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` ներկա¬յացրել է խմբի անդամ, Ծառայության կեն¬սաթոշա¬կային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամ¬յանին։ Վերոնշյալ դիմումներն Ա.Աբրա¬համ¬յանն ընդունել և սահմանված ընթացակարգի պահպանմամբ՝ մուտքագրել է Ծառայության ընդհանուր բաժին և ուղարկել նույն տարած¬քային բաժին, որտեղ կազմակերպված խմբի այլ անդամ, Ծա¬ռայության տեղեկատվական համակարգերի և վերլու¬ծության վարչության սոցիալական ապահո¬վագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խա¬չատրյանի տրամադրած համա¬պատասխան ծածկագրերի հիման վրա կենսա¬թո¬շա¬կառուների ու նրանց դեպոնացված կենսա¬¬թո¬շակների գումարների տվյալներով Արթուր Սուքիաս¬յանը ձևավորել է պաշտոնեական կեղծ փաս¬տաթղթեր՝ վճարային ցուցակ¬ներ և ուղարկել վճարումների ծա¬ռա¬յություն` վճարման։ Վճա¬րում¬ների ծառա¬յության պետ, խմբի անդամ Հովհան¬նես Գրիգորյանի գիտությամբ և անմի¬ջա¬կան վե¬րահսկմամբ Ա.Սուքիասյանը ներկայացել և որոշ դեպքերում կեն¬սաթոշակառուների փո¬խա¬¬րեն ստո¬¬րագրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի կող¬մից նրան ներ¬կա¬յացրած վճարային ցուցակ¬ներում, այդ կերպ հաստատել իբր կենսաթոշա¬կառու¬ների կողմից դեպոնենտ գումարները ստա¬նալու հանգամանքը։ Ա.Սուքիասյանը տեղում ստացել է գումար¬ների միայն 50 %-ը և այն հանձ¬նել Ա.Աբրահամյանին` նրանից որպես մաս¬նաբաժին ստա¬նալով գումարի 10 %-ը։ Դե¬պոնենտ գու¬մարների մնացած մասը Վ.Գևորգյան - Հ.Գրիգորյան շղթայով հավաքվել է հափշտակ¬¬¬ված գու¬մար¬¬¬ները բաշ¬խելու իրավունքը ստանձնած և այն փաս¬տացի իրականացրած խմբի ղեկավար Վազգեն Խաչիկյանի մոտ, որի հետևանքով յուրացման եղանակով կազմակերպ¬ված խմբի վե¬րոնշյալ անդամները հափշտակել են առանձ¬նապես խոշոր չափի՝ ընդհանուր 38.848.189 ՀՀ դրամ գումար, մասնավորապես՝ Արամ Վարդան¬յանի անվամբ 2008թ. հունիսին՝ ելքագրված 812.730 ՀՀ դրամ, Մամիկոն Սարգսյանի անվամբ 2008թ. մարտին՝ ելքագրված 633.735 ՀՀ դրամ, Հայկազ Հովհաննիսյանի անվամբ 2008թ. մայիսին՝ ելքագրված 794.840 ՀՀ դրամ, Դանիել Առաքելովի անվամբ 2008թ. հուլիսին՝ ելքագրված` 884.242 ՀՀ դրամ, Հակոբ Հակոբյանի անվամբ 2008թ. հուն¬վարին՝ ելքագրված 723.185 ՀՀ դրամ, Աննա Կարայա¬նովայի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ել¬քագրված 783.450 ՀՀ դրամ, Վարդուշ Պետրոս¬յանի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ելքագրված 774.600 ՀՀ դրամ, Սեդա Ստեպանյանի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 616.515 ՀՀ դրամ, Մարիամ Աբաջյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 899.200 ՀՀ դրամ, Եվգենիա Թու¬ման¬յանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 807.384 ՀՀ դրամ, Արշակ Մարտոյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 734.613 ՀՀ դրամ, Մարի Թոփալյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 918.125 ՀՀ դրամ, Հայկանուշ Դարբին¬յանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 821.986 ՀՀ դրամ, Ռուզաննա Սարգսյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 823.101 ՀՀ դրամ, Խաթուն Ղարախանյանի անվամբ՝ 2008թ. հունիսին ելքագրված 807.264 ՀՀ դրամ, Սելեմյա Հակոբջանյանի անվամբ՝ 2008թ. հունիսին ելքագրված 812.730 ՀՀ դրամ, Մարիա Սալախյանի ան¬վամբ՝ 2008թ. օգոստոսին ելքագրված 840.134 ՀՀ դրամ, Անդրանիկ Պապանյանի անվամբ՝ 2008թ. հունվարին ելքագրված 812.567 ՀՀ դրամ, Նինա Շա¬քար¬յանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 842.688 ՀՀ դրամ, Անտիկ Կարախանովի անվամբ՝ 2008թ. հուլիսին ելքագրված 881.767 ՀՀ դրամ, Էմմա Գրիգորյանի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 633.735 ՀՀ դրամ, Լենդրուշ Հունանյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 500.653 ՀՀ դրամ, Վեհանուշ Գեվորգյանի անվամբ՝ 2008թ. հունիսին ելքագրված 840.324 ՀՀ դրամ, Սերգեյ Հարությունյանի անվամբ՝ 2007թ. դեկտեմբերին ելքագրված 767.508 ՀՀ դրամ, Մելսիկ Բիլբուլյանի անվամբ՝ 2007թ. դեկտեմբերին ելքագրված 534.936 ՀՀ դրամ, Միխայիլ Սոլովյովի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 636.802 ՀՀ դրամ, Նինա Սարգսյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 572.260 ՀՀ դրամ, Մանուկ Կրկյաշարյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 526.505 ՀՀ դրամ, Զարմիկ Վերդյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 505.109 ՀՀ դրամ, Մանուշ Գյորգյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 858.257 ՀՀ դրամ, Արաքսյա Հակոբյանի ան¬վամբ՝ 2007թ. հու¬¬նիսին ելքագրված` 600.711 ՀՀ դրամ, Նաիրա Օսիկյանի անվամբ՝ 2008թ. փետրվա¬րին ելքագրված 776.400 ՀՀ դրամ, Ալեքսանդր Կապատարովի անվամբ՝ 2008թ. հունվա¬րին ելքագրված 733.680 ՀՀ դրամ, Վարդանուշ Դաշտոյանի անվամբ՝ 2008թ. հունվարին ել¬քագրված 765.000 ՀՀ դրամ, Էվելինա Տեր-Հովհաննիսյանի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ել¬քագրված 765.300 ՀՀ դրամ, Մա¬րինա Իվոլկինայի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ելքագրված 756.400 ՀՀ դրամ, Անժելա Բեյ¬բութի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ելքագրված 764.500 ՀՀ դրամ, Սմբատ Յաղմուրյանի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 604.200 ՀՀ դրամ, Սեդա Բոգոմոլ¬նայայի անվամբ՝ 2008թ. մար¬տին ելքագրված 676.911 ՀՀ դրամ, Ֆիրուզա Հովհաննիսյանի ան¬վամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 799.613 ՀՀ դրամ, Վասիլի Ֆրոլովի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 687.138 ՀՀ դրամ, Աբունիկ Վանալյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 793.008 ՀՀ դրամ, Հռիփսիմե Տաշյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 722986 դրամ, Սիրանուշ Պետրոսյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 788.659 ՀՀ դրամ, Խաչատուր Այվազովի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ել¬քագրված 788.238 ՀՀ դրամ, Ասյա Սահակյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 788.209 ՀՀ դրամ, Մարտուն Ղազարյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 816.801 ՀՀ դրամ, Գարուշ Ար¬շակյանի անվամբ՝ 2008թ. հունիսին ելքագրված 812.730 ՀՀ դրամ, Արմենակ Գրիգորյանի ան¬վամբ՝ 2008թ. հուլիսին ելքագրված 895.400 ՀՀ դրամ, Թամա¬րա Գազիրյանի անվամբ՝ 2008թ. հուլի¬սին ելքագրված 882.362 ՀՀ դրամ, Մանուշակ Վերանյանի անվամբ՝ 2007թ. մարտին ել¬քագրված 478.074 ՀՀ դրամ, Գոհարիկ Բաղդասարյանի անվամբ՝ 2007թ. դեկտեմբերին ելքագրված 147.000 ՀՀ դրամ, Հենրիկ Բաղդասյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմ¬բե¬րին ելքագրված 603.924 ՀՀ դրամ։
2008թ. նոյեմբերի 1-ից, երբ կասեցված կամ դադարեցված կենսաթոշակների (դեպոնենտ) գումարների վճարումը վերսկսելու և կենսա¬թոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հան¬դիսացող դիմումներ ընդունելու լիազո¬րությունը վերապահվել է Ծառայության տարածքային բա¬ժին¬¬¬¬¬ներին, Վազգեն Խաչիկյանը, յուրացումների շարունակական բնույթն ապահովելու, դրա վերա¬բերյալ տեղե¬կատ¬վության հնարավոր, սակայն անցանկալի արտահոսքը տարածքային բա¬ժին¬¬նե¬րից կանխելու, այդ կերպ կազ¬մա¬կերպ¬ված խմբի հանցավոր գործունեության անվտան¬գությունն երաշխավորելու նպատակով կազ¬մա¬կերպված խմբի կազմում սկսել է ընդգրկել տարած¬քային որոշ բաժին¬ների պետերին և/կամ տեղակալներին և անհիմն ելքագրվող գումար¬ների մի մասը նրանց թողնելու և նյութապես շահագրգռելու եղանակով հասել այդ նպատակին։ Այսպես, 2009 թվականին Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպված խմբի կազմում ընդգրկել է նաև Ծառա¬յության աշխա¬տակազմի Արաբ¬կիրի տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիս¬յանին։ Վ.Խաչիկ¬յանի ղեկավար¬մամբ և անմի¬ջա¬կան ցուցումներով` Հ.Հովհաննիսյանը պաշտո¬նեական դիրքի օգտա¬գործմամբ 2009թ. ընթացքում տարածքային բաժնի կեն¬սա¬թո¬շա¬կառուների վճարային շտե¬մա¬րանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստա¬ցած 24 կենսաթոշա¬կա¬ռուների տվյալ¬ներ, որոնց անվամբ, խմբային շահերից ելնելով, պատրաս¬տել է վճարման իրավունք վերա¬պահող կեղծ փաստաթղթեր` կասեցված կամ դադա¬րեցված կեն¬սա¬թոշակների վճարումը վերսկսե¬լու վերա¬բեր¬յալ դիմումներ, օգտագործել ըստ նպա¬տակային նշա¬նակության, այն է` տա¬րած¬քային բաժնից ուղար¬կել է Ծառայություն, որտեղ Աշոտ Աբրահամ¬յանի կողմից գումարների ելքագրման գործըն¬թացի նկատ¬մամբ իրականացված վերահսկողութ¬յան, այդ կենսաթոշակառու¬նե¬րի տվյալներով վճա¬րային ցուցակներ ձևավորելու համար Վահագն Խաչատրյանի կողմից անհրաժեշտ ծած¬կագրեր տրա¬մադրելու հետևանքով կեղծ դիմումների հի¬ման վրա, ինչպես նաև առանց այդ դիմում¬ների՝ տարած¬քային այդ բաժնում ձևավորել է պաշ¬տո¬նական կեղծ փաստաթղթեր՝ վճա¬րային ցուցակ¬ներ և ուղարկ¬վել վճարումների ծառա¬յություն` վճարման։ Բաժնի պետ Հ.Հովհաննիսյանն այցելել է վճարման ծառայություն, նույն ծառայութ¬յան տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգ¬յա¬նի ներկայությամբ ստորագրել է վճարային այդ ցուցակներում նաև կենսաթո¬շակա¬ռուների փոխա¬րեն, ապա Վ.Խա¬չիկ¬¬յա¬նի հետ ձեռք բերած նախնական հա¬մա¬ձայնության շրջանակներում` ան¬հիմն ելքագրված դեպոնենտ գու¬մարի 25%-ը վերցրել է իրեն, իսկ մնացածը Աշոտ Աբրա¬համյանի միջոցով փոխան¬ցել յուրացված մյուս գումարները բաշխելու իրա¬վունքը ստանձնած և այն փաստացի իրականաց¬րած խմբի ղեկավար Վազգեն Խաչիկյանին, որի հետևանքով կազմա¬կերպված խմբի անդամները պաշտոնեական դիրքի օգտագործմամբ յուրաց¬րել են առանձ¬նապես խոշոր չափերի՝ ընդ¬հանուր 26.141.923 ՀՀ դրամ գումար, մասնավորապես՝ Ժորա Հարությունյանի անվամբ հուն¬վարին ելքագրված` 1.063.460 ՀՀ դրամ (որից` 400.000 ՀՀ դրամը` որպես պատ¬վովճար), Քնարիկ Ստե¬փան¬¬յանի անվամբ հուն¬վարին` 1.191.300 ՀՀ դրամ, Ջուլիետա Օգանե¬սովայի անվամբ հուն¬վարին` 913.000 ՀՀ դրամ, Պետ¬րոս Բաղդասարյանի անվամբ փետրվարին` 2.056.260 ՀՀ դրամ, Մուկուչ Մենդիկյանի անվամբ ապրիլին` 1.003.264 ՀՀ դրամ (որից` 260.000 ՀՀ դրամը` որպես պատ¬վովճար), Լիդա Գրիգորյանի անվամբ ապրիլին` 1.133.836 ՀՀ դրամ, Սուրեն Խանջյանի անվամբ մայիսին` 1.221.740 ՀՀ դրամ, Սուրեն Բադալյանի անվամբ հուլիսին` 836.850 ՀՀ դրամ, Վահե Դալ¬յանի անվամբ հուլիսին` 849.900 ՀՀ դրամ, Ամալյա Մաթևոսյանի անվամբ հուլիսին` 583.650 ՀՀ դրամ, Նինա Դոմազովայի անվամբ հուլիսին` 841.474 ՀՀ դրամ, Տոնիկ Կարապետյանի անվամբ հուլիսին` 1.052.300 ՀՀ դրամ, Ռոզա Մելքոնյանի անվամբ հուլիսին` 1.024.400 ՀՀ դրամ, Թերեզա Տեր-Ավագյանի անվամբ օգոստոսին` 813.100 ՀՀ դրամ, Շուշիկ Ավետիսյանի անվամբ սեպ¬տեմբերին` 1.111.400 ՀՀ դրամ, Վարդուշ Շահնազար¬յանի անվամբ սեպտեմբերին` 811.900 ՀՀ դրամ, Օլգա Կուկազովայի անվամբ սեպտեմբերին` 784.500 ՀՀ դրամ, Սամվել Անանյանի անվամբ սեպտեմբերին` 3.640.284 ՀՀ դրամ, Ռաֆիկ Հակոբ¬յանի անվամբ հոկտեմբերին` 1.090.476 ՀՀ դրամ, Կիմա Մկրտչյանի անվամբ նոյեմբերին` 936.355 ՀՀ դրամ, Սեթ Չախմախչյանի անվամբ նոյեմբերին` 1.143.676 ՀՀ դրամ, Վոլոդիա Բաղդա¬սարյանի անվամբ դեկ¬տեմբերին` 661.182 ՀՀ դրամ, Կարապետ Գաս¬պար¬յանի անվամբ դեկտեմ¬բերին` 644.076 ՀՀ դրամ, Թագուհի Ուզունյանի անվամբ դեկտեմբերին` 733.540 ՀՀ դրամ կենսա¬թոշակի գումարները։
Նույն մեխանիզմով գումարների յուրացումներ են կատարվել նաև Ծառայության աշխա¬տակազմի Ավան և Նոր Նոր¬ք տա¬րածքային բաժնում, որի պետի տեղակալի պարտականություն¬ները ստանձնել և իրականացրել է դեռևս 2007թվականից կազմակերպված խմբի կազմում ընդգրկված Արթուր Սուքիաս¬¬յանը, ինչպես նաև խմբի կազմում նոր ներգրավվող նույն բաժնի այլ աշ¬խա¬¬տակից (ըստ մեղադրող կողմի վարկածի` բաժնի պետ Համլետ Մարտիրոսյանը)։
2009թ. ապրիլից հոկտեմ¬բերն ընկած ժամա¬նակա¬հատ¬վածում Վ.Խաչիկ¬¬յանի ղեկավար¬մամբ գործող կազմա¬կերպված խմբի կողմից Ավան և Նոր Նորքի տարած¬¬քային բաժնի կենսա¬թոշա¬կառուների վճարային շտեմարանից ընտրվել են երկար տարի¬ներ կենսաթոշակ չստացած 7 կենսա¬թո¬շակառուների տվյալներ, խմբային շահերից ելնելով` վեր¬ջին¬նե¬րիս անուն¬ներից տարած¬քային բաժնում պատրաստվել են վճարման իրավունք վերա¬պահող կեղծ փաս¬տաթղթեր` կա¬սեցված կամ դադարեցված կենսա¬թոշակների վճարումը վերսկսե¬լու վերաբեր¬յալ դիմում¬ներ, որոնք օգտագործվել են նպատակային նշանակությամբ, այն է` տա¬րած¬քային բաժ¬նից ուղարկվել են Ծառայություն, որտեղ կազմա¬կերպված խմբի անդամների՝ Աշոտ Աբրա¬համ¬յանի կողմից գումար¬ների ելքագրման գործընթացի նկատ¬մամբ իրակա¬նաց¬ված վե¬րահսկո¬ղության, այդ կենսա¬թո¬շակառուների տվյալներով վճա¬րային ցուցակներ ձևավորելու հա¬մար Վահագն Խա¬չատրյա¬նի կողմից անհրաժեշտ ծած¬կագրեր տրա¬մադրելու հետևանքով տա¬րած¬քային բաժ¬նում ձևավորվել են պաշտոնական կեղծ փաս¬տաթղթեր՝ վճարային ցուցակ¬ներ և ուղարկվել վճարումների ծառայութ¬յուն` վճարման։ Հան¬ցա¬վոր ծրագրի շրջանակներում Արթուր Սուքիասյանն այլ անձի պահանջով ներկայացել է վճարումների ծառայության տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի մոտ, ստո¬րագրել վերոնշյալ 7 կենսաթո¬շա¬կառու¬ների փոխա¬րեն Վ.Գևորգյանի կողմից ներկա¬յացված վճա¬րային ցու¬ցակներում, որով հաս¬տատել է իբր կենսաթո¬շա¬կառուների կողմից դեպոնենտ գումար¬ները ստա¬նալու հան¬գա¬մանքը։ Վ.Գևորգյանը վերոնշյալ կենսաթոշակի գումարներն անհիմն փաս¬տաթղթա¬վորել, ել¬քագրել և հանձնել է անմիջական ղեկավարին` վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրի¬գոր¬յանին, վերջինս` հափշտակ¬ված գումարները բաշխելու իրավունքը ստանձ¬նած և այն փաս¬տա¬ցի իրականացրած խմբի ղեկավար Վազգեն Խաչիկյանին, որի հետևանքով կազ¬մա¬կերպ¬ված խմբի անդամներով, պաշտոնեական դիրքի օգտագործմամբ, յուրաց¬ման եղանա¬կով հափշտակել են առանձ¬նապես խոշոր չա¬փերի, ընդ¬հանուր 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար, մաս¬նա¬վո¬րա¬պես՝ Ռոզա Կոստանյանի անվամբ՝ 2009թ. ապրիլին ելքագրված 977.448 ՀՀ դրամ, Մա¬րի Աճեմյանի անվամբ՝ 2009թ. մայիսին ել¬քագրված 821.978 ՀՀ դրամ, Ֆաինա Մելքոնյանի ան¬վամբ՝ 2009թ. մայիսին ելքագրված 947.492 ՀՀ դրամ, Ջեմմա Շախբազ¬յանի անվամբ՝ 2009թ. սեպ¬տեմ¬բերին ելքագրված 791.799 ՀՀ դրամ, Աննա Ավա¬նե¬սո¬վայի անվամբ՝ 2009թ. սեպտեմբե¬րին ել¬քագրված 951.441 ՀՀ դրամ, Ալեքսանդր Նիկողոս¬յանի անվամբ՝ 2009թ. հոկտեմբերին ել¬քագրված 812.884 ՀՀ դրամ, Թադևոս Բաղիևի անվամբ՝ 2009թ. նոյեմբերին ելքագրված` 540.600 ՀՀ դրամ։
2010 թվականին, երբ Ծառայության գործունեությունը ստուգվում էր ՀՀ վերահսկիչ պալա¬տի աշխատակիցների կողմից, վերջիններիս կաշառք տալու, այդ կերպ իր ստեղծած և ղեկա¬վա¬րած կազ¬մակերպված խմբի անդամների կողմից տևական ժամանակ իրականացված յուրացման փաստերը չբա¬ցա¬հայտելու պատրվակով Վ.Խաչիկյանն անձամբ, ինչպես նաև Աշոտ Աբրահամ¬յանի միջոցով հրահանգել է Արաբկիրի տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյա¬նին և Ավան և Նոր Նորք տա¬¬րածքային բաժնի աշխատակցին (ըստ մեղադրող կողմի վարկածի` բաժնի պետ Արամ Մար¬տի¬րոս¬յանին) տարածքային բաժինների համապա¬տասխան շտեմա¬րան¬¬ներից ընտ¬րել և սեղմ ժամկետում իրեն ներ¬կա¬յացնել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած այլ կեն¬սաթոշակա¬ռուների տվյալ¬ներ` այս անգամ առանց կենսաթոշակառուների դի¬մում¬¬ներ կազմելու` վճա¬րումը կասեցված կամ դադարեցված կենսա¬թո¬շակների գումարներ ել¬քագրելու և իբր վե¬րոնշյալ նպա¬տա¬կով օգտագոր¬ծելու հնարավորություն ստանալու համար։
Արաբկիրի տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանը և Ավան և Նոր Նորք տարածքային բաժնի աշխատակիցը, ի կատարումն կազմակերպված խմբի ղեկա¬վարից ստացած հանձնա¬րա¬¬րութ¬յան, սահմանված ընթացակարգը չպահպանելով, իրենց մասնակցությամբ կազ¬մակերպված խմբի անդամների իրականացրած յուրացումների փաստը կոծկելու շարժառիթով տարած¬քային համապա¬տաս¬խան բաժնի շտե¬մա¬¬րանից առանձ¬նացրել են կեն¬սաթո¬¬¬շա¬¬կառու¬ների տվյալներ, կազմել ցանկեր, որոնք միմյանցից առանձին ներկա¬յացրել են խմբի անդամ Վահագն Խաչատրյանին, պարզա¬բանել, որ կատարում են խմբի ղեկա¬վար Վ.Խաչիկյանի հանձնարա¬րա¬կանը։ Վերջինս, առանց պատշաճ փաս¬տաթղթա¬յին հիմ¬քերի, միայն հավաստիանալով, որ Վ.Խաչիկ¬¬¬¬յանը, իրոք, նման հանձնարարություն տվել է, Հ.Հով¬հան¬նիս¬¬յա¬նին և այլ անձի (ըստ մե¬ղադրող կողմի վար¬կածի` բաժնի պետ Արամ Մար¬տի¬րոսյանին) տրամադրել է տվյալ տարած¬քային բաժիններում վճարման ցուցակ¬ները ստա¬նալու և վերջին հաշվով կասեցված կամ դադա¬րեցված կենսաթո¬շակի դեպոնենտ գումարները ելքագրելու հա¬մար անհրա¬ժեշտ ծած¬կագրեր։ Այդպիսիք ստանալուց հետո կենսաթոշակառուների տվյալները տա¬րած¬քային բաժիններում մուտ¬քագրվել են հա¬մակարգչային ծրագիր, ստացվել են պաշտո¬նական կեղծ փաստաթղթեր՝ վճարային ցուցակներ, ապա Հ.Հովհան¬նիս¬յանը և այլ անձը ստորագրութ¬յուններով և կնիքով հաս¬տատել են դրանք, միմյանցից առանձին այցելել են վճարումների ծառա¬յութ¬յուն և կազ¬մակերպված խմբի անդամ, վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգոր¬յանին առ¬ձեռն հանձնել նույն ցուցակները, որոնցում նա¬խապես ստորագրել էին կենսա¬թո¬շակառուների փո¬խարեն։ Տվյալ ցու¬ցակ¬ները ստորագրել է նաև կազմակերպված խմբի անդամ, դեպոնենտ գումարը վճարող անձը՝ տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգ¬յանը, որի հետևան¬քով կեղծ տվյալներ պա¬րունակող վճարային այդ ցուցակներով Ծառայութ¬յու¬նից ել¬քագրվել և խմբի անդամների կողմից պաշտո¬նեական դիրքի օգտագործմամբ 2010թ. հու¬նիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին յուրացվել են առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ, այն է՝ Արաբկիրի տարածքային բաժ¬նում կազմված վճարային ցուցակ¬¬ներով 23 կենսաթոշակա¬ռու¬ների անվամբ ընդհանուր 22.837.572 ՀՀ դրամ գումար, մասնա¬վո¬րապես՝ 2010թ. հունիսին Լյուդ¬միլա Գրիգորի Հարությունյանի անվամբ` 1.037.375 ՀՀ դրամ, Էմմա Շարույրի Մելքոնյանի ան¬վամբ` 1.006.750 ՀՀ դրամ, Ռոդինա Սարգսի Ակոպովայի անվամբ` 682.818 ՀՀ դրամ, Աիդա Մելիքի Պողոսյանի անվամբ` 1.037.375 ՀՀ դրամ, 2010թ. սեպտեմբերին` Վանիկ Անտոնի Վիրաբյանի անվամբ` 872.806 ՀՀ դրամ, Հայկանուշ Հարությունի Հակոբյանի անվամբ` 817.804 ՀՀ դրամ, Նինել Շիրակի Մարգարյանի անվամբ` 1.116.982 ՀՀ դրամ, Հասմիկ Միքայելի Միրաքյանի անվամբ` 1.150.224 ՀՀ դրամ, Թամարա Ալեքսանդրի Հովհաննիսյանի անվամբ` 961.116 ՀՀ դրամ, Ազատուհի Մովսեսի Գյուլամջյանի անվամբ` 990.058 ՀՀ դրամ, Ժենյա Մամիկոնի Սարգսյանի անվամբ` 1.084.346 ՀՀ դրամ, Ադելաիդա Հովհաննեսի Բոզոյանի անվամբ` 1.073.734 ՀՀ դրամ, Ռոբերտ Մեսրոպի Ասատրյանի անվամբ` 959.838 ՀՀ դրամ, Զեմֆիրա Թաթոսի Նալբանդյանի անվամբ` 1.012.124 ՀՀ դրամ, Ազատուհի Սարգսի Հաջիբեկյանի անվամբ` 959.838 ՀՀ դրամ, Շամխալ Միքայելի Գրիգորյանի անվամբ` 990.058 ՀՀ դրամ, 2010թ. հոկտեմբերին` Հայկանուշ Գեղամի Ռուշանյանի անվամբ` 900.264 ՀՀ դրամ, Շուրա Ավագի Սարգսյանի ան¬վամբ` 1.084.968 ՀՀ դրամ, Կարուշ Խաչիկի Հովհաննիսյանի անվամբ` 1.007.716 ՀՀ դրամ, Զար¬զանդ Սամսոնի Բարսեղյանի անվամբ` 1.070.372 ՀՀ դրամ, Ռեհան Հովհաննեսի Կարա¬պետյանի անվամբ` 973.682 ՀՀ դրամ, Ռոմեն Լիպարիտի Շահբաղյանի անվամբ` 1.053.180 ՀՀ դրամ, Եղիա Հովսեփի Նաջարյանի անվամբ` 994.144 դրամ, իսկ նույն ժամանակահատվածում Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժնում կազմված վճա¬րային ցուցակներով՝ 74 կեն¬սաթոշա¬կառուների անվամբ` 58.235.095 ՀՀ դրամ գումար, մասնավո¬րա¬պես՝ 2010թ. հունիսին Գեորգի Գրի¬գորի Կաս¬պարովի անվամբ` 1.389.828 ՀՀ դրամ, Ստեփան Հարությունի Ստեփանյանի անվամբ` 1.353.426 ՀՀ դրամ, Ալեքսան Սերոբի Մայ¬րանյանի անվամբ` 1.959.138 ՀՀ դրամ, Ալբերտ Վահանի Մկրտչյանի անվամբ` 1.051.392 ՀՀ դրամ, Արա¬մայիս Արշակի Եղիազարյանի անվամբ` 875.634 ՀՀ դրամ, Աիդա Խոսրովի Պետրոսյանի անվամբ` 1.247.628 ՀՀ դրամ, Աքսենիկ Գարեգինի Կիրա¬կոսյանի անվամբ` 1.114.536 ՀՀ դրամ, Լևոն Արսենի Անտոնյանի անվամբ` 1.146.960 ՀՀ դրամ, Հայկ Հովհաննեսի Մաչաջյանի անվամբ` 1.200.600 ՀՀ դրամ, Արուս Հարությունի Մարտիրոսյանի անվամբ` 720.360 ՀՀ դրամ, Հրաչ Վիկ¬տորի Հովհաննիսյանի անվամբ` 1.179.942 ՀՀ դրամ, Գևորգ Նիկոլի Գրիգորյանի անվամբ` 1.179.942 ՀՀ դրամ, Սիրանուշ Ասատուրի Վարտեյանի անվամբ` 821.598 ՀՀ դրամ, 2010թ. սեպ¬տեմբերին` Ալիս Գեղամի Պոզիկյանի անվամբ` 634.350 ՀՀ դրամ, Նաիրա Մկրտիչի Բեժանովայի անվամբ` 656.961 ՀՀ դրամ, Արեգնազ Գևորգի Մարտիրոսյանի անվամբ` 552.900 ՀՀ դրամ, Թերզա Լևոնի Բաբլոյանի անվամբ` 605.175 ՀՀ դրամ, Ռոզա Կա¬րապետի Մարկոսյանի անվամբ` 703.980 ՀՀ դրամ, Արտեմ Արտեմի Հակոպովի անվամբ` 680.172 ՀՀ դրամ, Զարվարդ Հովհաննեսի Խոստիկյանի անվամբ` 630.762 ՀՀ դրամ, Գագիկ Սմբատի Հարությունյանի անվամբ` 656.961 ՀՀ դրամ, Սաթո Ջանոյի Առուստամյանի անվամբ` 703.980 ՀՀ դրամ, Վարդուշ Գրիգորի Բաղդյանի անվամբ` 550.422 ՀՀ դրամ, Վերա Իոսիֆի Բալասանյանի անվամբ` 634.350 ՀՀ դրամ, Լիա Հովհաննեսի Մկրտչյանի անվամբ` 634.350 ՀՀ դրամ, Քնարիկ Գրիգորի Գասպարյանի անվամբ` 605.175 ՀՀ դրամ, Եվգինե Արամի Շախատունիի անվամբ` 753.390 ՀՀ դրամ, Վարյա Մադաթի Վարունցի անվամբ` 703.980 ՀՀ դրամ, Հրանուշ Սարգսի Պողոսյանի անվամբ` 634.350 ՀՀ դրամ, Արևհատ Ավագի Շամյանի անվամբ` 634.350 ՀՀ դրամ, Վերա Աստվածատուրի Սարդարուայի անվամբ` 753.390 ՀՀ դրամ, Վարդանուշ Սամասլովի Սիմիկյանի անվամբ` 703.980 ՀՀ դրամ, Ռոզա Հակոբի Բադալովայի անվամբ` 728.625 ՀՀ դրամ, Դինա Գալուստի Դանիելյանի անվամբ` 500.430 ՀՀ դրամ, Աննա Իվանի Լեոնովայի անվամբ` 500.430 ՀՀ դրամ, Լիդիյա Յակովլևի Դևյատովայի անվամբ` 524.823 ՀՀ դրամ, Մարգարիտա Դանիելի Դանիելովայի անվամբ` 656.961 ՀՀ դրամ, Նինա Եղիշի Ենգիբարյանի անվամբ` 500.430 ՀՀ դրամ, Մուսայել Վասիլի Անանյանի անվամբ` 831.948 ՀՀ դրամ, Աննա Մինասի Խումարյանցի անվամբ` 577.293 ՀՀ դրամ, Վարգուն Հակոբի Եղիազարյանի անվամբ` 500.430 ՀՀ դրամ, Սիրան Ռուբենի Գալստյանի անվամբ` 703.980 ՀՀ դրամ, Մարիա Սերգեյի Խալիտովայի անվամբ` 831.948 ՀՀ դրամ, Թերեզա Գալուստի Մանուկյանի անվամբ` 655.362 ՀՀ դրամ, 2010թ. հոկտեմ¬բերին` Գոհարիկ Հայրապետի Մկրտչյա¬նի անվամբ` 558.432 ՀՀ դրամ, Կայանե Հակոբջանի Ղոնոյանի անվամբ` 790.366 ՀՀ դրամ, Սերգո Արշալույսի Բուդաղյանի անվամբ` 1.051.300 ՀՀ դրամ, Լյուսյա Հայրապետի Զարգարյանի անվամբ` 963.280 ՀՀ դրամ, Սերգեյ Պետրոսի Բաղրամյանի անվամբ` 816.940 ՀՀ դրամ, Էմմա Թեոդորոսի Մնացականյանի անվամբ` 690.100 ՀՀ դրամ, Ելենա Նասիբի Արամյանի անվամբ` 739.026 ՀՀ դրամ, Սեդրակ Արտաշի Սարիբեկյանի անվամբ` 790.366 ՀՀ դրամ, Գուրգեն Սերգեյի Գալստյանի անվամբ` 764.400 ՀՀ դրամ, Գուրգեն Մարտիրոսի Գալուստովի անվամբ` 1.026.080 ՀՀ դրամ, Եղսան Տիգրանի Խաչատրյանի անվամբ` 613.994 ՀՀ դրամ, Հայկանուշ Ավետիսի Մելքոնյանի անվամբ` 613.994 ՀՀ դրամ, Անուշավան Հարությունի Մարգարյանի անվամբ` 1.026.080 ՀՀ դրամ, Աստղիկ Աղասու Գրիգորյանի անվամբ` 739.026 ՀՀ դրամ, Միշա Հայրապետի Ինանցի անվամբ` 690.100 ՀՀ դրամ, Օլյա Մանուկի Պողոսյանի անվամբ` 790.366 ՀՀ դրամ, Սիրուշ Հակոբի Ալանյանի անվամբ` 532.454 ՀՀ դրամ, Հասմիկ Խուրշուդի Գասպարյանի անվամբ` 816.940 ՀՀ դրամ, Պարգև Սահակի Մանուչարյանի անվամբ` 844.120 ՀՀ դրամ, Լուսածին Համ¬բարձումի Հովակիմյանի անվամբ` 585.612 ՀՀ դրամ, Ալեքսան Իվանի Հակոբ¬ջան¬յանի անվամբ` 666.546 ՀՀ դրամ, Արևհատ Մովսեսի Սիմոնյանի անվամբ` 707.215 ՀՀ դրամ, Սա¬թիկ Խաչատուրի Օգանեսովայի անվամբ` 764.400 ՀՀ դրամ, Արաքսիա Մնացականի Առաքելյանի անվամբ` 714.260 ՀՀ դրամ, Հակոբ Սարգսի Բլիկյանի անվամբ` 790.366 ՀՀ դրամ, Մայրամ Հարությունի Շխրտումյանի անվամբ` 816.940 ՀՀ դրամ, Քնարիկ Արշակի Մողրովյանի անվամբ` 558.432 ՀՀ դրամ, Վանիկ Արսենի Սարուխանյանի անվամբ` 440.652 ՀՀ դրամ, Սառա Նիկոլայի Ալեխինայի անվամբ` 929.286 ՀՀ դրամ, Սմբատ Ամավոսի Ղազարյանի անվամբ` 1.217.400 ՀՀ դրամ գումարներ։
Բացի այդ, 2010 թվականի հոկտեմբերին, երբ Ծառայության գործունեությունը դեռևս ստուգվում էր ՀՀ վերահսկիչ պալատի աշխատակիցների կողմից, ստուգման արդյունքները հօ¬գուտ Ծառայության կանխորոշելու պատրվակով Վ.Խաչիկյանն անձամբ, ինչպես նաև Աշոտ Աբրա¬¬համյանի միջոցով հրահանգել, ինչպես նաև ելքագրվող գումարը մինչև տարեվերջ վերա¬դարձնելու խոստում տալով համոզել, այդ կերպ պաշտոնեական կեղծիք կատարելու միջոցով առանձնապես խոշոր չափի գումար ելքագրելուն են հակել Շենգավիթ տարած¬քային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանին՝ պահանջելով տրամադրել անհրաժեշտ տեղեկատվություն, այն է` տարած¬քային տվյալ բաժնի շտեմարանից պատահակա¬նութ¬յան սկզբունքով ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթո¬շակա¬ռուների տվյալներ և սահմանված ընթա¬ցակարգի խախտ¬մամբ՝ առանց դեպոնացված կեն¬սաթոշակների վճարումը վերսկսելու դիմում¬ների` սեղմ ժամկե¬տում ներկայացնել Ծառայության սոցիա¬լական ապահովագրության ծրագրերի տվյալ¬ների մշակ¬ման բաժ¬նի պետ Վահագն Խա¬չատրյա¬նին` դե¬պո¬նենտի ելքագրման համար համապատաս¬խան ծած¬կագրեր տրամադրելու նպատակով։ Ս.Էլբակ¬¬յանը համաձայնել և Ծառայության պետ Վ.Խա¬չիկ¬յանից ստացած հանձնա¬րա¬րութ¬¬յունը փոխանցել է իր տեղակալ, Ծառայության պետի 2008թ. հոկտեմբերի 2-ի թիվ 552-Ա հրամանի հա¬մաձայն` իր հանձնա¬րարութ¬յունները կատարելու, օրենսդրութ¬յամբ սահ¬մանված կար¬գով կենսա¬թո¬շակային սոցիալական ապահովագրութ¬յան համակարգի (անձնա¬վորված) հաշվառման տվյալ¬ների շտեմարանի (բազայի) վարումն ապահովելու պարտա¬կանութ¬յուններ կրող, պաշտո¬նատար անձ հանդիսացող Համլետ Մարտի¬րոսյանին, ինչպես նաև տա¬րած¬¬քային բաժնի օպե¬րատոր, պաշտոնատար անձ չհանդիսացող Հրանուշ Դանիելյանին։ Ի կատա¬րումն Ծա¬ռա¬յության պետից Ս.Էլբակյանի միջոցով ստացած վերոնշյալ հանձնարարության` Ծառա¬յության պետին չհա¬կադրվելու և հանձնա¬րարությունը կա¬տա¬րելու անձնական շա¬հագրգռվա¬¬ծութ¬յամբ օպերա¬տոր Հր.Դա¬նիել¬յանը տարած¬քային բաժնի շտեմարանից պատահականության սկզբունքով ի վերջո ընտրել է 24 կենսաթո¬շակառուների տվյալ¬ներ և կազ¬մել նախնական ցանկ, որը Ս.Էլբակյանը ներ¬կայացրել է Ծառա¬յություն։
Բաժնի պետ Վա¬հագն Խա¬չատրյանի փո¬խան¬ցած համա¬պատասխան ծած¬կագրերի տվյալ¬ներով նույն ցանկը Ս.Էլբակյանը վերադարձրել է Հր.Դանիել¬¬յա¬նին՝ պաշտոնական փաս¬տա¬թուղթ հան¬դիսացող վճարման ցուցակներ ձևա¬վորելու նպատակով։ Տրա¬մադրած ծած¬կագրե¬րի հի¬ման վրա Հր.Դանիելյանը համակարգչա¬յին ծրագիր է մուտքագրել վերոնշյալ 24 կենսաթոշա¬կառու¬ների կողմից իբր կենսաթոշակների դեպո¬նացված գումարները պահանջելու վերաբերյալ ակնհայտ կեղծ տեղեկութ¬յուններ, ձևավորել է վճարային ցուցակ¬ներ, որոնք հաս¬տատվել են Հր.Դանիելյանի և բաժնի պետին փոխա¬րի¬նող Համլետ Մար¬տի¬¬րոսյանի ստո¬րագրութ¬յուններով, իսկ ավելի ուշ ներկայացվել բաժնի պետ Ս.Էլբակյա¬նին, ով, ի կատարումն Վ.Խաչիկ¬յանի հանձ¬նարարա¬կա¬նի, վերջինիս և Ա.Աբրահամ¬յանի հետ անմիջանորեն ձեռք բերված նախ¬նական համաձայ¬նության շրջա¬նակ¬ներում պաշտո¬նական կեղծ այդ փաստաթղթերը հանձնել է վճա¬րում¬ների ծառա¬յութ¬յան պետ Հովհաննես Գրիգորյանին։ Վերոնշյալ գործողություններով միմյանց հետ ձեռք բերած նախ¬նա¬կան համա¬ձայ¬նության շրջանակներում Ս.Էլբակյանը, Հ.Մար¬տիրոսյանը և Հր.Դանիելյանն օժան¬դակել են Վ.Խաչիկյանի, վերջինիս հանձնարարությամբ այդ գումարի ել¬քագրմա¬նն ի պաշտոնե մաս¬¬նակցած հանցավոր խմբի անդամ¬ներ Աշոտ Աբրա¬համ¬յանի, Վահագն Խաչատրյանի, Հով¬հաննես Գրիգորյանի և Վիգեն Գևորգյանի կողմից պաշտո¬նեական դիրքի օգ¬տագործմամբ առանձ¬¬նա¬պես խոշոր չափի՝ 20.489.226 ՀՀ դրամ գու¬մարի յուրացմանը։
Թեև վճարման վերոնշյալ կեղծ ցուցակ¬ների հիման վրա դեպոնենտ գումարները փաս¬տացի ելքագրվե¬լ և նույն ցուցակները վճա¬րումների ծառայությունից առձեռն վերա¬դարձվել են բաժ¬նի պետ Ս.Էլբակյանին` կենսաթո¬շակառուների փոխա¬րեն ևս ստորագրելու, վերջիններիս ստո¬¬րագրությունները կեղծելու պահանջով և ոչնչացվել նրա կողմից, սակայն վճարումների ծա¬ռա¬յության տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի միջոցով այդ ցուցակների հիման վրա արդեն ելքագրված 20.489.226 ՀՀ դրամ գումարը փո¬խանցվել է Վազ¬գեն Խա¬չիկ¬յանին և յուրացվել վերջինիս ղեկա¬վարած և այդ գումարի ել¬քագրմա¬նն իրենց պաշտո¬նեական լիազորությունների սահմաններում մասնակցած կազմա¬կերպված խմբի անդամ¬ներ Աշոտ Աբրա¬համյանի, Վահագն Խաչատրյանի, Հովհաննես Գրիգորյանի և Վիգեն Գևորգյանի կողմից։ Մաս¬նա¬վորապես՝ տվյալ տարածքային բաժնում կազմված վճարման ցուցակներով են ելքագրվել և յուրացվել՝ 2010թ. հոկտեմ¬բերին` Կարա¬պետ Պետրոսի Կերկերյանի անվամբ` 904.360 ՀՀ դրամ, Քնարիկ Պետրոսի Սիմոն¬յանի անվամբ` 1.307.876 ՀՀ դրամ, Ժենյա Կարապետի Դանիելյանի անվամբ` 1.166.840 ՀՀ դրամ, Շուրա Նշանի Գուլնազարյանի անվամբ` 481.389 ՀՀ դրամ, Սեդա Սարդարի Վար¬դանյանի անվամբ` 653.600 ՀՀ դրամ, Վարսենիկ Մուշեղի Ստեփանյանի անվամբ` 875.174 ՀՀ դրամ, Լաուրա Ռուբենի Գրիգոր¬յանի անվամբ` 829.580 ՀՀ դրամ, Սերյոժա Մխիթարի Յազիչյանի ան¬վամբ` 885.383 ՀՀ դրամ, Գևորգ Դերենիկի Ղարագյոզյանի անվամբ` 1.004.342 ՀՀ դրամ, Լաուրա Խաչիկի Ղահրա¬ման¬յանի անվամբ` 1.201.181 ՀՀ դրամ, Ռոզա Համայակի Խնոյանի անվամբ` 701.732 ՀՀ դրամ, Անիչ¬կա Վանեսի Գևորգյանի անվամբ` 725.336 ՀՀ դրամ, Ռիմա Բագրատի Մովսիսյանի անվամբ` 914.210 ՀՀ դրամ, Մելսիկ Վաղարշի Ջալավյանի ան¬վամբ` 1.113.740 ՀՀ դրամ, Սեդա Սարգսի Բոստանջյանի անվամբ` 540.761 ՀՀ դրամ, Սուսան Սողո¬մոնի Սարգսյանի անվամբ` 914.210 ՀՀ դրամ, Անուշ Հայրապետի Պետրոսյանի անվամբ` 802.601 ՀՀ դրամ, Սուրիկ Գրիգորի Առաքելյանի անվամբ` 973.682 ՀՀ դրամ, Նադեժդա Նիկոլայի Մա¬նաս¬¬տիրշինայի անվամբ` 776.240 ՀՀ դրամ, Գրետա Սանասարի Աջամյանի անվամբ` 1.035.617 ՀՀ դրամ, Շմավոն Սարգսի Ղասաբյանի ան¬վամբ` 791.660 ՀՀ դրամ, Սվետլանա Նիկո¬լայի Պողոսովայի անվամբ` 750.479 ՀՀ դրամ, Լենա Իվանի Մելքումյանի անվամբ` 623.543 ՀՀ դրամ, Վրեժ Սաշայի Ներսեսյանի անվամբ` 515.690 ՀՀ դրամ կենսաթոշակների դեպոնացված գումարները։
Տվյալ դրվագով ամբաս¬տանյալներ Սամվել Էլբակյանը և Համլետ Մարտիրոսյանը կատարել են հանցագործութ¬յուններ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով և 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (օժանդակություն), իսկ Հրանուշ Դանիելյանը` հանցագործություններ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով(օժանդակություն) և 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (օժանդակություն)։
Նույն պատրվակով, ինչպես նաև «Ծառայության պատիվը բարձր պահելու», մինչև տարե¬վերջ ելքագրված գումարը վերադարձնելու պատճառա¬բանությամբ անհրաժեշտ տեղեկատ¬վություն տրամադրելու, այն է` տարածքային բաժնի շտեմա¬րանից երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսա¬թոշակառուների տվյալներ ընտրե¬լու և առանց դեպոնացված կենսաթոշակների վճարումը վերսկսե¬լու դիմումների՝ մոտ 30.000.000 ՀՀ դրամի շրջանակներում դեպոնենտ գումար ելքագրելու հանձնարարական Վ.Խաչիկյանը ինչպես ան¬ձամբ, այնպես էլ Ա.Աբրահամյանի միջոցով 2010 թվականի հոկտեմբերին տվել և այդ կերպ պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով առանձնապես խոշոր չափի գումար ելքագրելուն են հակել նաև Էրե¬բունի և Նուբա¬րաշեն տարած¬քային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին, ով ղեկավարին՝ Ծառա¬յութ¬յան պետ Վ.Խաչիկյանին չհա¬կադրվելու և նրա հանձնա¬¬րա¬րութ¬յունը կա¬տա¬¬րելու անձնական շա¬հագրգռվա¬ծությամբ, իր պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով, տարած¬քային բաժնի շտե¬¬մա¬¬րանից ընտ¬րել է 22 կեն¬սա¬¬թոշակա¬ռու¬ների տվյալ¬ներ, որոնք, առանց հիշյալ կենսաթո¬շա¬կառուների դիմում¬ների, ներկա¬յաց¬րել է Վազգեն Խաչիկյանին, վերջինցս դրանք ստա¬ցել վճարային ցուցակներ ձևա¬վորելու հա¬մար անհրաժեշտ համապատասխան ծած¬կագրերով։ Այդ ծածկագրերի հիման վրա Ս.Սարգսյա¬¬¬¬նը համակարգչային ծրագրով ձևավորել է պաշտո¬նա¬կան կեղծ փաստաթղթեր՝ վճա¬րային ցուցակ¬ներ, հաջորդ օրն այցելել Վ.Խա¬չիկյա¬նին, նրա ներկայությամբ կնքել, ստո¬րագրութ¬յամբ իր, ինչպես նաև բաժնի հաշվապահի անուններից հաս¬տատել վճարային այդ ցուցակները, Վ.Խա¬չիկ¬յանի հանձ¬նա¬րարությամբ նույն ցուցակներում ստո¬րագրել նաև կենսաթոշակառուների փոխարեն, որից հետո ցուցակներն անձամբ հանձնել է վճա¬րումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգոր¬յանին, որով կատարել է պաշտոնեական կեղծիք, վերադասին հանձնել ակնհայտ կեղծ տեղեկություններ բովանդակող պաշտոնական կեղծ փաս¬տաթուղթը և այդ կերպ օժանդակել Վ.Խաչիկյանի, վերջինիս հանձնարարությամբ այդ գումարի ել¬քագրմա¬նը պաշտոնեական լիազորությունների (դիրքի) շրջանակներում մասնակցած հանցավոր խմբի անդամներ Աշոտ Աբրա¬համ¬յանի, Վահագն Խա¬չատրյանի, Հովհաննես Գրիգոր¬յանի և Վի¬գեն Գևորգյանի կողմից առանձնապես խոշոր չափի` 25.344.330 ՀՀ դրամ գումարի յուրացմանը։
Վճարումների ծառայության տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի միջոցով վերոնշյալ ցու¬ցակ¬¬ներում ընդգրկված կենսաթոշա¬կառուների դեպո¬նենտ գումարները դրամարկղից անհիմն ելքագրվել են, առանձնապես խոշոր չափի 25.344.330 ՀՀ դրամ գումարը փո¬խանցվել է Վազգեն Խաչիկյանին, բաշխվել և յուրացվել վեր¬ջինիս ղեկավարած և այդ գումարի ելքագրմանը մաս¬նակցած հանցավոր խմբի վերոնշյալ անդամ¬ների կողմից։
Մասնավորապես՝ տվյալ տարածքային բաժ¬նում կազմված վճարման ցուցակով են յուրացվել՝ 2010թ. հոկտեմ¬բերին` Ստեփան Անդրանիկի Մուրադյանի անվամբ` 1.895.080 ՀՀ դրամ, Վերգինե Վաղարշակի Կանանովի ան¬վամբ` 1.475.250 ՀՀ դրամ, Մարիամ Աբրահամի Մանուկ¬յանի անվամբ` 790.366 ՀՀ դրամ, Լուսյա Մաթևոսի Կոստանյանի անվամբ` 871.906 ՀՀ դրամ, Կարապետ Պետրոսի Շեյթանյանի անվամբ` 953.520 ՀՀ դրամ, Կնո Խալթի Ավդալյանի անվամբ` 1.115.920 ՀՀ դրամ, Ալբերտ Մկրտիչի Թովմասյանի անվամբ` 1.213.880 ՀՀ դրամ, Ալիսա Խաչիկի Աճեմյանի անվամբ` 871.906 ՀՀ դրամ, Սարգիս Ղազարի Ուզունյանի անվամբ` 1.051.300 ՀՀ դրամ, Էմմա Արտաշի Սարգսյանի անվամբ` 1.182.966 ՀՀ դրամ, Սարգիս Վահանի Օգումուշյանի ան¬վամբ` 1.182.966 ՀՀ դրամ, Վլադիմիր Անուշավանի Մարտիրոսյանի անվամբ` 1.012.100 ՀՀ դրամ, Նինա Մարտինի Նալբանդյանի անվամբ` 1.554.426 ՀՀ դրամ, Եվգենի Նիկոլայի Օսիպովայի անվամբ` 1.398.600 ՀՀ ՀՀ դրամ, Հովհաննես Արշակի Անտոնյանի անվամբ` 1.019.886 ՀՀ դրամ, Ֆիրուզա Մռավի Սարգսյանի անվամբ` 929.286 ՀՀ դրամ, Մարիամ Ալեքսանի Խաչատրյանի անվամբ` 1.019.886 ՀՀ դրամ, Վլադիմիր Կառլոսի Պետրոսյանի ան¬վամբ` 1.554.426 ՀՀ դրամ, Սահակ Վարդերեսի Արաբյանի անվամբ` 1.115.920 ՀՀ դրամ, Վարդգես Հակոբի Բոյաջյանի անվամբ` 1.026.080 ՀՀ դրամ, Վազգեն Սիմոնի Թով¬մաս¬յանի ան¬վամբ` 1.208.360 ՀՀ դրամ, Պարգև Անդրեասի Գրիգորյանի անվամբ` 900.300 ՀՀ դրամ ելքագրված կենսաթոշակների դեպոնացված գումարները։
Տվյալ դրվագով ամբաս¬տանյալ Սարգիս Սարգսյանը կատարել է հանցագործութ¬յուններ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով և 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (օժանդակություն)։
Բացի այդ, 2010թ. մա¬յիսին, երբ ՀՀ վերահսկիչ պալատի աշխա¬տակիցները ստուգում էին Ծառայության աշխատակազմի Գյումրու տարածքային բաժնի նախկին տարիների գործունեութ¬յունը, Վազգեն Խաչիկյանը աշխատասենյա¬կում հրավիրած խորհրդակցության ընթացքում Ծա¬ռա¬¬յութ¬¬յան ղեկավար անձնակազմի ներկայությամբ Գյումրու տա¬րած¬քային բաժնի պետ Էդուարդ Վար¬ժապետյանից և գլխավոր մասնագետ (օպերատոր) Արթուր Աբրահամ¬յանից պարզել և հավաս¬տիա¬նալ է, որ վերջինիս և նույն բաժնի հնարավոր այլ աշխատակիցների չարաշա¬հում¬ների, բաժնի ղեկավար անձնակազմի ոչ պատշաճ հսկողության հետևան¬քով թաղման նպաստ¬ներ վճա¬րելու անվան տակ ՀՀ պե¬տա¬¬կան բյու¬ջեից կրկնակի ելքագրվել և հափշակվել է Ծառայութ¬յանը վստահ¬ված մոտ 29.000.000 ՀՀ դրամ գումար։
Առանձնապես խոշոր չափի գումարի տի¬րա¬նալու դիտավո¬րությամբ` Վ.Խաչիկյանը, օգտա¬գործելով որպես Ծառայության ղե¬կավար՝ իր նկատ¬մամբ Գյում¬րու տարած¬քային բաժնի աշխա¬տա¬կիցներ Արթ.Աբրա¬համ¬յանի և այլոց վստա¬հութ¬յունը, մասնա¬վո¬րապես՝ այդ պահանջը ներկա¬յացնելով պատեհ պահի և իրավիճակում, այն է՝ խորհրդակ¬ցությանը մասնակցող Ծառա¬յության ղեկավար աշխա¬տա¬կիցների, նրանց թվում նաև իր կազմակերպած և ղեկա¬վարած հան¬ցավոր խմբի ան¬¬դամ¬ներ Աշոտ Աբրա¬համ¬յանի և Հով¬հաննես Գրիգորյանի ներ¬¬կա¬յությամբ, միա¬ժա¬մանակ օգտա¬գոր¬ծելով ՀՀ վերահսկիչ պալատի կողմից Ծառայության տվյալ բաժնում դեռևս շարու¬նակ¬վող ստուգումների փաստը, տա¬րած¬¬քային բաժ¬նի պետ Էդուարդ Վար¬ժապետ¬յանին, վեր¬ջինիս մի¬ջո¬ցով նաև Արթուր Սուքիասյանին և Գյում¬րու տարածքային բաժնի վճարումների ծառայության պատասխանատու Ռուբեն Մնացա¬կան¬յանին համոզել և հորդորել է սեղմ ժամ¬¬¬կետում անձ¬նական միջոց¬ների հաշվին հայ¬թայթել այդ 29.000.000 ՀՀ դրամը և հանձնել իրեն՝ իբր ՀՀ պետական բյուջեին պատճառված այդ վնասն անմիջա¬պես վերա¬կանգնելու համար։
Արդեն 2010թ. մայիս - հու¬նիս ամիսներին Վ.Խաչիկյանը Էդ.Վարժա¬պետ¬յանի միջոցով ստա¬ցել է նախ՝ Արթ. Աբրահամյանի անձնական գումարների հաշվին, ՀՀ դրամի և ԱՄՆ դոլարի տես¬¬¬քով հավաքված 20.000.000 ՀՀ դրամին համարժեք գումարը, ապա` Գյումրու տարածքային բաժ¬¬նի այլ աշխատակցի (աշխատակիցների) անձնական միջոցների հաշվին հավաքված և կեն¬սա¬թոշա¬կա¬յին ապա¬հովության և առան¬¬ձին ծրագրերի վար¬չության պետ Աշոտ Աբրահամյանին, վերջինիս կողմից իր առաջին տեղակալ Արա Հարություն¬յա¬նին փոխանցված ևս 9.000.000 ՀՀ դրամ գումարը, սակայն ընդ¬հանուր 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը ՀՀ պետական բյուջե չի վճարել (վե¬րա¬¬կանգնել), այլ Գյումրու տա¬րած¬քային բաժնի աշխատակիցներ Արթուր Աբրա¬համյանի և այլոց վստահություն չա¬րաշահելով՝ վերջիններիս առանձ¬նա¬պես խո¬շոր չափի գումարը հափշտա¬կել է` ավարտելով նախնական հանցավոր դիտավորությունը։
Տվյալ դրվագով Վազգեն Խաչիկյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախա¬տես¬ված հանցագործություն, որն ընդգրկված չի եղել կազմա¬կերպ¬ված խմբի անդամների հանցավոր դի¬տավորությամբ։
Այսպիսով, պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով յուրացումներ կատարելու դի¬տա¬վորությամբ միավորված և տևական ժամանակ գործած կազմակերպված խմբի կազմա¬կերպիչ և ղեկավար Վազգեն Խաչիկյանը կատարել է հանցագոր¬ծություններ, որոնք նախատես¬ված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, խմբի հիմնական անդամ¬ներից Աշոտ Աբրահամյանը՝ հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 179-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Հովհաննես Գրիգոր¬յանը՝ հան¬ցանքներ, որոնք նախա¬տես¬ված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդ¬վածով, Վահագն Խաչատրյանը՝ հանցանք, որը նախա¬տես¬ված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Վիգեն Գևորգյա¬նը՝ հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով։
Կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներ Արթուր Սուքիասյանը և Հովհաննես Հով¬հան¬նիսյանը կատարել են հան¬ցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, իսկ Բագրատ Մուրադյանը և Արմեն Խաչատրյանը՝ հանցա¬նքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդ¬վածով որպես մեղադրյալ ներգրավված Արամ Մարտիրոսյանի նկատմամբ նախաքննական մար¬մինը հայտարարել է հե¬տա¬խուզում և նրա վերաբերյալ մասն անջատել առանձին վարույթով։
Ամբաստանյալներ Վազգեն Խաչիկյանի և Աշոտ Աբրահամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով, իսկ Վահագն Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածներով հարուցված քրեական հետապնդումը (նրանց համաձայնության առկա¬յության պայմաններում) ենթակա է դադա¬րեցման՝ քրեական պատաս¬խա¬նատ¬վության ենթար¬կելու վաղեմության ժամկետն անց¬նելու հիմ¬քով։
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալների մեղավորության վերաբերյալ հետևութ¬յան (դատաքննությամբ հաստատված հանգամանքների սահմաններում) Դատարանը հան¬գեց պատ¬¬շաճ իրա¬¬վա¬¬կան ըն¬թա¬ցակարգերի շրջա¬նակ¬նե¬րում դատաքննությամբ հետա¬զոտ¬ված և գնա¬հատ¬¬ված ներ¬քոհիշ¬յալ ապա¬ցույց¬նե¬րով.
Ամբաստանյալների դատաքննական, ինչպես նաև հրապարակված և հետազոտված նախաքննական (այդ թվում՝ առերես) ցուցմունքներով.
Այսպես, գործով ամբաստանյալ Սամվել Էլբակյանը Դատարանում փոփոխված վերջ¬նա¬կան մեղադրանքի շուրջ հարցաքննվելիս իրեն մեղավոր չճանաչեց, նշեց, որ 2010թ. հոկտեմ¬բե¬րին Աշոտ Աբրահամյանն զանգահարել և կանչել է Ծառա¬յություն` ասելով, որ Խաչիկյանը ստու¬գում¬ների հետ կապված խոսելու բան ունի։ Հանդիպել է նախ Աբրահամյանին, ապա Խաչիկ¬յանին, ով տեղեկացրել է, որ կենսաթոշակային գումարների հետ կապված հարցեր կան՝ առա¬ջարկել է հան¬դիպել Աշոտ Աբրահամյանին, նշել, որ մանրամաս¬ները կներկայացնի վերջինս։ Դարձյալ հան¬դիպել է Ա.Աբրահամյանին, ով ասել է, որ ժամանա¬կավոր դեպոնենտային գումար պետք է դուրս գրվի, որը մինչև նույն թվականի դեկտեմբերը կվերա¬կանգնվի։ Վերադարձել է իր աշխա¬տա¬վայր, վերոնշյալ խոսակցության մասին տեղեկացրել իր տեղակալ Համլետ Մարտիրոսյանին, ով մի քա¬նի օր անց գնացել է Ծառայություն` ճշտելու, թե ին¬չումն է խնդիրը։ Ա.Աբրահամյանը նույնը հայտ¬նել է նաև Համլետին, այսինքն՝ իրենց հանձ¬նա¬րարել են ցուցակ կազմել և ուղարկել Ծառա¬յություն, որը կատարել է և իր հանձնարա¬րությամբ օպե¬րատոր Հրանուշ Դանիելյանը կենսաթոշա¬կա¬ռու¬ների տվյալների պատահա¬կան ընտրությամբ ցուցակ է կազմել, որը և ուղարկել են վե¬րա¬դասին։ Իր բացակայության պատճառով այդ ցուցակը ստորագրել է Մար¬տիրոսյանը։ Ցու¬ցակը բաղ¬կա¬ցած էր աղյու¬սակային տեսքով կենսաթոշա¬կա¬ռու¬ների տվյալներից։ Նշեց, որ Վ.Խաչիկ¬յանի այդ հանձնա¬րարությունը կատարել է, քանի որ վեր¬ջինս ասել է, թե դա ժամա¬նա¬կա¬վոր բնույթ է կրելու, այն կատարելով՝ որևէ շահագրգռվա¬ծութ¬յուն չեն ունեցել, փաս¬տացի գումար չեն տե¬սել։ Նշեց նաև, որ ստացած հանձնարարության կա¬պակ¬ցությամբ սկզբում Աշոտ Աբրա¬համ¬յանը ներկայացրել է թղթի վրա գրված 4-5 կենսաթո¬շակա¬ռու¬ների տվյալներ, սակայն ընդգծել է նաև, որ կենսաթո¬շա¬կառուների թիվը պետք է ավելացնել մինչև 20-ի չափով՝ գումարն ավե¬լաց¬նելու նպա¬տակով։
Որոշ ժամանակ անց նշված ցուցակը Ծառայությունից վերադարձրել են` ասելով, թե իրենք պետք է ստորագրեն նաև դեպոնենտ գումարներն իբր ստացող կենսաթոշա¬կառուների փոխարեն, որից զայրացել և դրանք պատռել է՝ գումարներ դուրս գրելը կանխելու նպատակով։ Ցուցակը վե¬րա¬դարձվելուց հետո է հասկացել, որ իրեն ներքաշում են կեղծիքի մեջ, ուստի պատռել է այն, կեն¬սաթոշակառուների փոխարեն ցուցակում ստորագրելու հանձնա¬րա¬րութ¬յուն իր աշխատա¬կիցնե¬րին չի տվել, ընդամենը տեղյակ է պահել նաև վերոնշյալի մասին։
2010թ. հոկտեմբերի վերջին տեղեկացել է, որ նույնիսկ կենսաթոշակառուների ստո¬րագրութ¬¬յունների բացակայության և վերոնշյալ ցուցակի ոչնչացման պայմաններում, այնուա¬մենայնիվ, այդ ցուցակում նշված անձանց անուններով գումարները դուրս են գրվել։ Բազմիցս այ¬ցելել է Վ.Խաչիկյանին` պարզելու գու¬մար¬ները վերականգնելու ձգձգման պատճառը, բայց վեր¬ջինս տեղում չի եղել, մեկ անգամ դիմել է նաև Աշոտ Աբրահամյանին, քանի որ Խաչիկյանի հետ հանդիպումը չէր ստացվում։ Նշեց նաև, որ առաջին անգամ իրեն հարցաքննության են կանչել իրենց տարածքային բաժնում ստուգումներ իրա¬կա¬նացրած ՀՀ վերահսկիչ պալատի ակտի հետ կապ¬ված, որի ընթացքում վերոնշյալ ցուցակի վերաբերյալ ցուցմունքներ չի տվել, սակայն երկրորդ անգամ արդեն ինքն է նախաձեռնել ու նախաքննական մարմնին հայտնել այդ ամե¬նի մասին, քանի որ ղեկավարության վերոնշյալ գործողությունների հետևանքով հայտնվել է տուժողի կար¬գավիճակում։ Նշեց, որ Վ.Խաչիկյանն իրեն անձամբ է հայտնել, որ Վերահսկիչ պալատի հետ կապված խնդիր կա, դեպոնենտ գումար պետք է հանվի, այնուհետև ուղարկել է Աշոտ Աբրա¬համյանի մոտ` հանձնարարելով մյուս մանրամասներին տեղեկանալ նրանից։ Նշեց նաև, որ ըստ էության` Խաչիկյանի այդ խոսքը հանձնարարական էր։ Ցուցակը կազմվել է իրենց տարածքային բաժնի շտեմարանից հանված տվյալների հիման վրա, այն ուղարկել են վճարման ծառայությունը, որի աշխա¬տակիցներն էին պարտավոր քաղաքացիներին ստորագրությամբ հանձնել նրանց կեն¬սաթոշակների դեպոնացված գումար¬ները։ Նշեց նաև, որ մինչև 2008թ. նոյեմբերը դեպոնենտային գումարների վերա¬բերյալ կենսաթո¬շակառուների դիմումներն ընդունվել են կենտրո¬նական մարմ¬նում, միայն 2008թ. դեկտեմբերից է դա հանձնա¬րարվել տարածքային բաժիններին։ Այդ ժամա¬նակ¬վանից սկսած քաղաքացուն պարտավոր էր ընդունել նախ՝ տարածքային բաժնի տեսուչը` փաս¬¬տաթղթերով հանդերձ, այնու¬հետև` ստորաբաժանման պետը, սակայն վճարումների հետ իրենք դարձյալ կապ չեն ունեցել, քանի որ դա կատարվել է վճարումների ծառայությունում։ Նշեց նաև, որ Վերահսկիչ պալատը ստուգման արդյունքում որևէ խախտում իրենց բաժնում չի արձա¬նագրվել։
Նշեց նաև, որ կենսաթոշակների գործերը պահվում են իրենց ստորաբաժանման արխի¬վում, փաս¬տաթղթերը համարակալվում են, դրանց ամբողջականության պատասխանատուն տե¬սուչն է։ Ընդունեց, որ այն կենսաթոշակառուների գործերը, որոնցում բացակայում են դեպո¬նենտ գումարները ստանալու վերա¬բերյալ դիմումները, վերաբերում են Վ.Խաչիկյանի և Ա.Աբրա¬համ¬յանի վերոնշյալ հանձնա¬րարության կապակցությամբ անհիմն դուրս գրված գումարներին։ Հայտ¬նեց նաև, որ դեպոնենտ գումարների ցուցակ¬ները տպելու համար անհրաժեշտ ծածկագրերը տեղեկատվական վարչությունից նախապես ստացել է իրենց բաժնի օպերա¬տոր Հրանուշ Դանիել¬յանը, ինչպես փաստաթղթային, այնպես էլ էլեկտրոնային տար¬բերակով՝ նա¬խապես Ծառայութ¬յանն իրենց ներկայացրած կենսաթոշակառուների անուն-ազգանունների տվյալների կամ կենսա¬թոշակային գործի հիման վրա։
Նախաքննական ցուցմունքը հրապարակելուց հետո հստակեցրեց և պնդեց, որ առանց կենսաթոշակառուների դիմումների դեպոնենտ գու¬մարներ դուրս գրելու անհրաժեշտության մասին իրեն ասել են ինչպես Վազգեն Խաչիկյանը, այնպես էլ Աշոտ Աբրահամյանը։
Գործով ամբաստանյալ Համլետ Մարտիրոսյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մե¬ղավոր ճանաչեց մասնակի՝ պաշտոնեական կեղծ կատարելու մեջ։ Նշեց, որ ի պաշտոնե մաս¬նակցել է նաև կեն¬սա¬թոշակների նշանակման, ցուցակների կազմման և ճշտության ստուգման, յու¬րա¬¬քանչյուր ամսվա ցուցակ¬ների ստորագրման գործընթացներին։ Մանրամասնեց, որ դե¬պո¬նենտ գումարներ ստանալու մտադրութ¬յուն ունեցող կենսաթոշակառուների դիմում¬ներն ընդուն¬վում են տարածքը սպասարկող մասնագետների կող¬մից, ձևակերպվում և մուտքագրվում են համա¬կարգիչ` այդ փաստաթղթերի օրինա¬կանությունը ստուգելու նպատակով, ապա կազմվում է կենսա¬թոշա¬կի գործ, որն իրենց կողմից ստուգվում է։ Դրա հիման վրա կազմում են համապատասխան պահան¬ջագրեր, որոնք հաշվապահի կողմից ստուգվում են, ապա իրենց օպերատորը համապա¬տաս¬խան պահանջագիրն ուղարկում է Ծառայության տեղեկատ¬վական վարչություն, որտեղ ստուգվելուց հետո այն վերադարձվում է, հաշվապահի կողմից ստուգվում և որպես ծրագրային աշխատանքի արդյունք՝ համակարգչով տպագրվում է վճարային ընդհանուր ցուցակի տեսքով, որը ստորագրում է նաև ինքը։ 2010թ. հոկտեմբերին կազմված վերոնշյալ ցուցակի վերաբերյալ նշեց, որ բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանն իրեն և օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանին տեղեկացրել է, որ ղեկավարութ¬յունը նրանից որոշակի քանակի դեպոնենտների ցուցակ է պահանջում։ Այդ պահին իրենց հաշ¬վապահը գտնվել է ֆիզիոլոգիական արձակուրդում։ Հանձնարարության իմաստը պարզելու նպա¬տա¬կով Էլբակ¬¬յանի առաջարկությամբ հանդիպել է Աշոտ Աբրահամյանին, ով բանիմաց էր, տա¬րաբնույթ մաս¬նա¬գիտական հարցերով մշտապես օգտակար խորհուրդներ էր տալիս։ Խաչիկյանի հետ այդ հարցերով անձամբ չի հանդիպել, քանի որ ինքը «փոքր» մարդ է, իսկ Աշոտ Աբրահամ¬յանի հետ հանդիպել է` ճշտելու առանց դիմումների առկայության վճարման ցու¬ցակներ պա¬հան¬ջելու պատ¬ճառը։ Վերջինս զարմացել է՝ հետաքրքրվե¬լով, թե ինչու է նրան դիմում, եթե կան բաժնի պետ և Ծառայության պետ, նշել, որ նա չէ այդ որոշումը կայացնողը։ Աբրահամյանը խորհուրդ է տվել չխառնվել՝ պատճառաբանելով, որ դա նաև իր հարցը չէ։ Ա.Աբրահամյանի խոսքերը փո¬խանցել է բաժնի պետ Էլբակյանին։ Քանի որ այդ ամենն արվում էր Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկ¬յանի գիտությամբ, բարձրաձայնելու դեպքում իրենց վրա կարող էր խո¬սակցութ¬յուն գալ, ընդհուպ` աշխատանքից հեռաց¬վեին, համաձայնել են կատարել այդ հանձնա¬րա¬րությունը՝ կարծե¬լով, թե դուրս գրվող գումարը կարճ ժամկետում կվերականգնվի Ծառայության բյուջե։ Ի կատա¬րումն այդ հանձնարարականի՝ իր գործառույ¬թներից ելնելով, ինչպես նաև բաժնի պետի հանձ¬նա¬րարութ¬յամբ` ստորագրել է առանց կենսաթոշա¬կա¬ռու¬ների դիմումների կազմված վե¬րոնշյալ վճար¬ման ցուցակը՝ նաև վստահելով Ծառայության պետին և թյուրիմա¬ցաբար կարծե¬լով, թե նման հանձ¬նարարութ¬յուն տալու պարագայում դժվար թե վերջինս խաբի և վտանգի են¬թարկի իրենց։ Նշեց, որ առանց ծածկագրեր ստա¬նալու՝ օպերատոր Հրանուշը չէր կարող վճարման ցու¬ցակ տպել (ստա¬նալ), և այդ միակ դեպքն էր, որ ծածկագրերը տրվել և գումարներ դուրս են գրվել առանց կեն¬սա¬թոշակառուների դիմումների։
Հաջորդ օրը բաժնի պետ Էլբակյանն իրեն և Հրանուշին կանչել և տեղեկացրել է, որ նույն ցուցակը հետ է վերադարձվել՝ կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրելու և ամսաթվերը լրաց¬նելու նպա¬տակով։ Այդ քայլից վրդովվել են, Էլբակյանն իր ներկայությամբ այդ ցուցակը պատ¬ռել է՝ գումարները դուրս գրելը կանխելու նպատակով։ Հետագայում տեղյակ չէ, թե ինչ եղանակով են դուրս գրվել և վճարվել այդ գումարները։ Դեպոնացված գումարը քաղաքացին պետք է ստանար վճարման ծառայությունից, այնտեղ պետք է ստորագրեր իրենց տպած ցուցակում, որը տվյալ դեպքում կազմել էին առանց հիմքերի՝ կենսաթոշա¬կառուների դիմումների։ Ներկայումս տեղյակ է, որ այդ ցուցակով դուրս է գրվել 24 կենսաթոշակառուների համար նախատեսված մոտ 20.481.000 ՀՀ դրամ գումար։
Գործով ամբաստանյալ Հրանուշ Դանիելյանի ցուցմունքներով. Վերջինս առաջադրված մեղադ¬րանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և Դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ սահ¬մանված կարգի համա¬ձայն՝ դեպոնացված թոշակը ստա¬նալու համար կենսաթոշակառուն անձ¬նագրով և սոցիալական քարտով ներկայանում է տեսուչին, դիմում է գրում նրա մոտ, որը բաժնի պետը մակագրում է։ Տեսուչն այն մուտքագրում է այն համա¬կարգիչ՝ որպես դեպոնենտի գործ, իսկ ինքը, որպես օպերատոր, համակարգչով ստա¬նում է առան¬ձին դեպոնենտի գումարը (չափը)։ Ծա¬ռա¬յութ¬յան տեղեկատվական վարչություն ներկայաց¬վող պա¬հան¬ջագրերը ստորագրել են իրենց բաժնի պետը և հաշվապահը։ Ցուցակ ստանալու (համակարգչային ծրագրով տպելու) համար անհրա¬ժեշտ ծածկագրերը ստանալու նպատակով զանգել է Ծա¬ռա¬յության տեղեկատվական վար¬չության աշխատակիցներին՝ Անուշիկին, Մելան¬յային կամ վարչության պետ Վահագն Խա¬չատրյա¬¬նին, խնդրել ծածկագրեր տրամադրել, որոնք բանավոր կարգով երբևէ չեն հաղորդվել, մշտապես իրեն են ու¬ղարկվել էլեկտրոնային փոստով, փաստաթղթի տես¬քով, որը հաստատված է եղել Վ.Խա¬չատրյա¬նի ստո¬րագրությամբ։ Նշեց, որ առանց այդ ծած¬կագրերի՝ հնարավոր չէր դեպո¬նենտի ցուցակ ձևավորել (ստա¬նալ)։
2010թ. հոկտեմբերին վերաբերող բոլոր օրինական ցուցակները կազմելուց հետո բաժնի պետ Էլբակյանի պահանջով շտեմարանից հանել և նրան է տրամադրել նախ՝ յոթ, ապա՝ քսան կենսա¬թոշա¬կառուների դեպո¬նացված գումարների վերաբերյալ տվյալներ։ Օրեր անց Էլբակյանը հայտնել է, որ Ծառայության պետի հրամանով անհրաժեշտ է դեպոնենտի ցուցակ ստանալ՝ այն ձևավորելու և տվյալները համակարգիչ մուտքագրելու եղանակով, իրեն է ներկա¬յացրել ձեռագիր տեսքով կատարված կենսաթոշակառուների անվանացուցակ, որի կազմի մեջ էին մտնում դեպո¬նեն¬տում գտնվող, տևական ժամանակ գումարներ չստացած մոտ քսան և ավելի կենսաթոշակա¬ռու¬ներ։ Ծածկագրերը, որոնք սկսած 2008 թվա¬կանից տրամադրվում էր Ծառայութ¬յան տեղեկատ¬վա¬կան բաժնից, էլեկտրոնային տարբե¬րակով, այդ դեպքում արդեն իսկ նշված էին նույն անվանա¬ցուցակում։ Նշեց, որ տեղ¬յակ չէ, թե պետին ով էր փոխանցել այդ անվանացուցակը, սակայն նախկինում նման եղանակով ցուցակ և ծածկագրեր երբևէ չէր ստացել։
Նշված ցուցակը ստանալու մասին տեղյակ է եղել նաև իրենց բաժնի պետ տեղակալ Համլետ Մարտիրոսյանը, ում հետ ստորագրել են ստացված դեպոնենտային ցուցակը և ակտը։ Ցուցակն ինքն է ներկայացրել Հ.Մարտիրոս¬յանի ստորագրմանը, քանի որ ընդմիջման ժամ էր, և Էլբակյանը աշխատա¬վայրից դուրս էր եկել։ Թղթային տեղեկատվությունից զատ` որպես կանոն, Ծառայություն են ներկայացրել նաև ստացած վճա¬րային ցուցակի էլեկտրոնային տարբերակը, այդ անգամ՝ ևս։ Էլբակյանից է տեղեկացել, որ Ծառայության պետ Խաչիկյանը խոս¬տացել է հաջորդ ամսվա մեջ գումարները վերադարձնել, խորհուրդ է տվել չանհանգստանալ։ Կատարել է պետի հանձնա¬րա¬րականը` ցուցակ ստա¬նալու վերաբերյալ, 22.000.000-ից 23.000.000 ՀՀ դրամի չափով մոտ 20 կենսաթո¬շակա¬ռուների վերաբերյալ դեպոնացված ցուցակն ուղարկել են Ծառա¬յություն, սակայն մի քանի օր անց այն վերադարձվել է՝ իր և Էլբակյանի կողմից ստորագրվելու պահանջով։ Հրաժարվել են կենսաթոշակա¬ռու¬ների փոխարեն ստորագրել և վերջիններիս ստո¬րագրությունները կեղծել, Էլբակյանը զայրացած պատռել է ցուցակը, հասկացել են, որ այդ կերպ իրենց փորձում են ներքաշել կեղծիքի կատարման մեջ։ Նշեց նաև, որ տեղյակ չէր, թե արդյոք այդ կենսա¬թոշա¬կա¬ռու¬ներից դիմումներ նախապես իրենց բաժնի աշխատակիցների կողմից ստացվել էին, թե՝ ոչ, սակայն պնդեց, որ դեպոնենտի ցուցակ կազմելն այդ անգամ նախաձեռնել է Ծառա¬յութ¬յան պետ Վազգեն Խաչիկյանը, ոչ թե իրենք, ինչպես սովորաբար պետք է լիներ։ Ցուցակը պատ¬ռելուց հետո՝ ակտը ստանալիս է հասկացել, որ վերոնշյալ 20 թոշակա¬ռու¬ների գու¬մար¬ները դուրս են գրվել, Էլբակյանը ևս զարմացել է, քանի որ պատռել էր իրենց վերադարձված այդ ցու¬ցակը։
Հետագայում Էլբակյանից հետաքրքրվել է, թե ինչ եղավ Խաչիկյանի կողմից գումարի վերա¬¬¬¬կանգնման հարցը, տեղեկացել, որ վերջինս այն դեռևս չի վերականգնել։
Նշեց, որ թեև նախաքննության ընթացքում հայտնել է, որ տեղեկատվական վարչության պետ Վահագն Խաչատրյանն է ծածկագրերն իրենց տրամադրել, սակայն չի կարող հաստա¬տա¬պես պնդել, թե 2010թ. հոկտեմբերին այդ վարչության որ աշխատակիցն է Էլբակյանի միջոցով իրեն տրամադրել։
Գործով ամբաստանյալ Սարգիս Սարգսյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մե¬ղավոր ճանաչեց մասնակի` պարզաբանելով, որ իրեն մեղավոր է ճանաչում «օրենքը խախտե¬լու» հա¬մար։ Նշեց, որ 2010թ. հոկ¬տեմբերին Աշոտ Աբրահամյանի կանչով գնացել է վերջինիս աշ¬խա¬¬տա¬վայր, որտեղ տեղեկացել Ծա¬ռայության պետ Վազգեն Խաչիկյանին հանդիպելու անհրա¬ժեշ¬¬տության մասին։ Ա.Աբրահամյանի առա¬ջար¬կով մտել է Վ.Խաչիկյանի աշխա¬տա¬սենյակ, որտեղ վերջինս հայտնել է, թե Ծառայությունում իրակա¬նացված վերջին ստուգումներից հետո ֆինան¬սա¬կան բնույթի խնդիրներ են ծագել. անհրա¬¬ժեշտ է իրենց բաժնում հաշվառված 18-ից 20 կենսա¬թոշա¬կառուների անունով առանց վերջիններիս դիմումները ստանալու 18.000.000-ից 20.000.000 ՀՀ դրամի չափով դեպոնենտ գումարներ ելքագրել։ Թեև Խաչիկյանը չի ասել, բայց նրա խոսքերից հասկացել է, որ խոսքը գնում է Վերահսկիչ պալատի ստու¬գումների մասին։ Ի վերջո համաձայնել է կա¬տա¬րել Խաչիկյանի հանձ¬նա¬րա¬րությունը, քանի որ վեր¬ջինս խոստացել է երկու ամսում վերա¬կանգ¬նել այդ գումարը` պատճառաբանելով, որ այդ քայլին դիմելը պայմանավորված է «համա¬կար¬գի» պատիվը բարձր պահելու վեհ գաղափարով։ Նշեց նաև, ոչ Վերահսկիչ պալատի ստու¬գումների արդյունքում իր ղեկավարած Էրեբունու ստորաբաժա¬նու¬մում հայտնաբերվել են ոչ էա¬կան խախտումներ, ուստի Վ.Խաչիկյանը, նման խնդրով իրեն դիմելով՝ մատ¬նանշել և հատկա¬պես հաշվի էր առել այն, որ այդ պարագայում ստուգողների մոտ ավելորդ կաս¬կածներ չեն առաջանա։
Հետագա օրերին աշխատասենյակի համակարգչից ընտրել է իրենց բաժնի կողմից սպա¬սարկվող 18-ից 19 կենսաթոշակառուներ ցուցակ, որոնց դեպոնենտ գումարները կազմել են ընդ¬հանուր 18.000.000-ից 20.000.000 ՀՀ դրամ։ Այցելել է Խաչիկյանին, սակայն վերջինս պնդել է, որ այդ գումարը քիչ է, անհրաժեշտ է 30.000.000 ՀՀ դրամ։ Վերադարձել է աշխատասենյակ և կազմե¬լով կենսա¬թոշակառուների ձեռագիր ցանկ` նույն օրն այն հանձնել է Խաչիկ¬յանին։ Օրվա երկրորդ կեսին նույն այդ թուղթը՝ լրացված արդեն ծածկագրերով, Խաչիկյանը վերադարձրել է։ Նշեց, որ ծածկագրերն անմիջականորեն Վազգեն Խաչիկյանի տրամադրության տակ չէին, սովորաբար դրանք ստանալու նպատա¬կով պաշտոնապես գրությամբ էին դիմում Խաչիկյանին, վերջինս ծածկագրերն իրենց տրամադրում էր Ծառայության տեղեկատվական վարչության միջոցով։ Իր աշխատասենյակում ծրագիրն աշխատեցնելով` անձամբ ստացել ( ծրագրով տպել) է 26 կենսաթո¬շակառուների վճարման ցուցակ, որով ելքագրվող գումարը կազմելու էր շուրջ 30.000.000 ՀՀ դրամ։ Հաջորդ օրը, վերցնելով կնիքը և վճարման այդ ցուցակը, գնացել է Խաչիկ¬յանի աշխատասենյակ, նրա ներկայությամբ կնքել ցուցակը, ստորագրել իր, հավանաբար` նաև ստորաբաժանման հաշ¬վա¬պահի փոխարեն։ Խաչիկյանի հանձնարարությամբ տեղում ստորագրել է նաև վճարման ցու¬ցակ¬ներում ընդգրկված թոշա¬կառուների փոխարեն, որից հետո, դարձյալ Խաչիկյանի հանձնա¬րա¬րութ¬յամբ, վերոնշյալ ցուցակը նույն օրը հանձնել է վճարման ծառայութ¬յան պետ Հովհաննես Գրիգորյանին։ Նախքան Գրիգորյանին հանդիպելը Խաչիկյանը նորից վստահեցրել է, թե իբր մինչև դեկտեմբեր կվերա¬դարձնի այդ գումարները։ Նշեց, որ համոզված է, որ այդ ցուցակում ընդգրկված կենսաթոշակառումները կենսաթոշակի դեպոնենտ գումարները չեն ստացել, քանի որ վճարման այդ ցուցակում ինքն էր նրանց փոխարեն ստորագրել։
Մոտ մեկ շաբաթ անց Հ.Գրիգորյանի կանչով գնացել է վերջինիս աշխատասենյակ, որտեղ նա իրեն է հանձնել 1.500.000 ՀՀ դրամ գումար` պատճառաբանելով, թե կատարում է Խաչիկյանի հանձնարա¬րությունը։ Զարմացել և սկզբում չի ցանկացել վերցնել այն, քանի որ նման պայմանա¬վորվածություն իր և Վ.Խաչիկ¬յանի միջև նախապես չկար, սակայն, ի վերջո, վերցրել է այն, քանի որ Խաչիկյանի հանձնա¬րարությունն էր։ Դուրս գալով Գրիգորյանի աշխատա¬սեն¬յակից` գնացել է Խաչիկյանի մոտ, սակայն վերջինս տեղում չի եղել։ Այնուհետև բազմիցս զանգա¬հարել է նրան` ճշտելու գումարների, այդ թվում նաև 1.500.000 ՀՀ դրամի հետ կապված հարցը, սակայն Խաչիկ¬յանը, տարբեր պատճառաբանութ¬յուններ բերելով, այդպես էլ խու¬սա¬փել է հանդի¬պելուց։ Նշված գումարը մնացել է իր մոտ, որը նախաքննության ընթացքում վերադարձրել է։ Նշեց, որ չի հասկա¬ցել, թե դա ինչ գումար է, իսկ իր ստացած ցուցակի հիման վրա ելքագրված մոտ 30.000.000 ՀՀ դրամի ճակատագիրն իրեն հայտնի չէ։
Հայտնեց նաև, որ տեղեկանալով, որ 1.500.000 ՀՀ դրամի վերաբերյալ ինքը ցուցմունք է տվել` Հ.Գրիգոր¬յանն իրեն խնդրել է փոխել այդ ցուցմունքը, ինչին սկզբում համաձայնել է, սակայն հետագայում դիմել է քննիչին` նորից հարցաքննելու խնդրանքով և վերստին պնդել այդ կապակ¬ցությամբ տված սկզբ¬նական ցուցմունքը։
1.500.000 ՀՀ դրամի վերաբերյալ առանձնազրույցի վերաբերյալ նախաքննական ցուց¬մունքը հրա¬պա¬րակելուց հետո պնդեց, որ Հ.Գրիգորյանի կողմից այդ գումարն իրեն հանձնելու հանձնա¬րա¬րութ¬յունը տվել է Խաչիկյանը։ Գումարի մնացած մասը Խաչիկյանին տալու վերաբեր¬յալ Հ.Գրիգոր¬յա¬նի հայտա¬րարության վերաբերյալ տված ցուցմունքը մեկնաբանեց որպես իր են¬թադրության արդ¬յունք՝ հրա¬ժար¬վելով այդ կապակցությամբ Հ.Գրիգորյանից ևս տեղեկանալու վերաբերյալ տված նախաքննական ցուց¬մունքից։
Նշեց նաև, որ իր ղեկավարած տարածքային բաժնի օպերատոր Ռուզաննա Հարութ¬յուն¬յանը կատարել է միայն իր հանձնարա¬րություն¬ները, քննվող դեպքի հետ որևէ առնչություն չի ունե¬ցել։ Նրա միջոցով է փոփոխված շտեմարանը էլեկտրոնային կրիչով ուղարկել Ծառայության տե¬ղե¬¬¬կատվական վար¬չութ¬յուն։ Կրիչում առկա` ցուցակների փոփոխված տարբերակն իրենց հանձնվել է ամբողջ շտեմարանի կազմում, այդ կապակ¬ցությամբ Ծառայութ¬յունում որևէ խնդիր կամ հակասության չի ծագել։ Նշեց նաև, որ հին և նոր շտեմարանների համադրումն ու համե¬մա¬տությունը ոչ թե իրենց, այլ տեղեկատ¬վական վարչութ¬յան խնդիրն է, նրանք են դա իրականացրել։
Նշեց, որ կենսաթոշակառուների բոլոր գործերը համարակալված են, ծանոթանալով 2010թ. հոկ¬տեմ¬բերին դեպոնենտ գումարների վճարման ցուցակում ընդգրկված անձանց ցանկին՝ ընդու¬նեց, որ դրանք ցուցակում ընդգրկած այն անձինք են, որոնց հատկացվելիք կենսաթոշակներն առանց դիմումների անհիմն կարգով ելքագրվել է Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ։
Գործով ամբաստանյալ Վահագն Խաչատրյանի դատաքննական ցուցմունքներով, ինչպես նաև վերջինիս դատաքննական և նախաքննական իրարամերժ ցուցմունք¬ների համադրման արդ¬յունք¬¬ներով արժևորված փաստական տվյալներով.
Այսպես, Դատարանում փոփոխված մեղադրանքի շուրջ հար¬ցաքննվելիս Վ.Խա¬չատրյանն իրեն մեղավոր չճանաչեց՝ պատճառաբանելով, որ աշխատանքային գործու¬նեութ¬յան ընթացքում կատարել է զուտ իր ղեկավարների հանձնա¬րա¬րությունները։ Նշեց, որ դե¬պոնենտային գումարներ ստանալուն որևէ առնչություն չի ունեցել, ընդամենն այդ կապակ¬ցությամբ որոշակի խորհրդատ¬վութ¬յուն է տրա¬մադրել։ Ընդունեց միայն մեկ անգամ Բագրատ Մու¬րադյանի կողմից գումար վերց¬նելու և իրեն փոխանցելու փաստը։ Ընդունեց նաև, որ ծած¬կագրերն են հնարա¬վո¬րութ¬յուն ընձեռ¬նում տարածքային բաժնում ցուցակավորել և ձևավորվել (ստանալ) դեպոնենտ գումար¬ների վճար¬ման ցուցակները։ Նշեց, որ մինչ 2010թ. օգոստոս-սեպ¬տեմբերը դեպոնենտ գումար¬ների ցուցակ¬նե¬րի ստացման գործըն¬թացը վերահսկելու, այդ թվում` դրանցում արտա¬ցոլված տվյալների իսկութ¬յունը ստուգելու լիազո¬րություն չի ունեցել, այն դեպքում, երբ ՀՀ աշխատանքի և սոցիա¬լա¬կան հարցերի նախարարության սոցիալական ծառայության պետի 2008թ. հոկտեմբերի 20-ի թիվ 127 հրամանով հաստատված` Ծառայության աշխատակազմի տեղեկատվական համա¬կար¬գերի և վերլուծության վարչության կանոնադրության 13-րդ կետի համա¬ձայն` հատկապես Վ.Խաչատրյա¬նի ղեկավարած բաժնին են վերապահվել սոցիալական ապա¬հովության ծրագրերի, կենսաթոշա¬կառուների կենտրոնացված տվյալների շտեմարանների (բազաների) թարմացման և հսկման, Ծա¬ռա¬յության տարածքային բաժիններից պահանջագրերի ընդունման, ստուգման, գրանցման, կեն¬սաթոշակաների, հայրենական Մեծ պատերազմի մաս¬նակիցների պատ¬¬վովճարների և դրա¬մական օգուտների չափերի, անհրաժեշտ վերահաշվարկների կատար¬ման, ամփոփոփ տեղե¬կանք¬ների ստացման աշխատանքների նկատմամբ հսկողություն իրակա¬նաց¬նելու լիազորությունները (պար¬տականությունը)։
Նշեց նաև, որ պահանջագրերով հիմնավորվում է, որ հաջոր¬դող ամսվա դեպոնենտ գումարների, վճարային ցուցակների վերահսկում իրականաց¬նելու լիազո¬րութ¬յուն առհասարակ չի ունեցել, չէր կարող որևէ կենսաթոշակառուի ցուցակում ընդգրկել, այլ դի¬տարկել է պահանջագրերի ճշտությունը, դրա համապա¬տասխանությունը էլեկտ¬րո¬նային ֆայլին և փոխանցել ֆինանսական բաժին` նշված գումարը ֆինան¬սավորելու նպատա¬կով։ Նշեց նաև, որ ինքը որևէ փաստաթուղթ չի տեսել` կապված քաղաքացիների տվյալների մասին։ Չընդունեց նաև կեղծ դիմումներ կազմելու համար իրեն առաջադրված մեղադրանքը՝ պատ¬¬ճա¬¬ռաբանելով, որ քաղաքացիների դիմումները սովորաբար լրացրել են Ծառայության աշխատակիցները, այդ թվում նաև` ինքը, սակայն նրանց փոխարեն որևէ դիմումի տակ չի ստո¬րագրել։ Ընդունեց, որ ծածկագիրը տրա¬մադրե¬լու համար տարած¬քային բաժնի աշխատակիցների կողմից կազմվող փաստաթղթերը ներկայացվել են նախ՝ վճարումների ծառա¬յութ¬յու¬ն, որից հետո միայն համապատասխան զեկու¬ցա¬գիրը և եզրակա¬ցութ¬յունը՝ վերադաս ծառա¬յության մակագրութ¬յամբ ուղարկվել է իր ղեկա¬վարած կառույց` կենսա¬թո¬շակային տեղեկատվական վարչութ¬յուն, որտեղ կատարվել է փաս¬տաթղթերի ոչ թե բովան¬դա¬կա¬յին, այլ ձևական ստուգում, այն է՝ վերա¬դասի եզրակա¬ցութ¬յան և մակագրության առկա¬յութ¬յան փաստի պարզում։ Փաստաթղթերի իսկութ¬յունը և բովանդակութ¬յունը, այդ թվում՝ կոնկ¬րետ անձանց կամ նրանց ծանոթների կողմից ստո¬րագրելու հանգամանքը ստուգելու լիազո¬րութ¬յուն իրեն վերապահված չէր։
Նշեց, որ դեպոնենտ գումարների վճարման ցուցակները ստանալու (համակարգչային ծրագրով տպելու) համար անհրաժեշտ ծածկագրերը 2010թ. ընթացքում տարածքային բաժիննե¬րին տրամադրել է առանց փաստաթղթային հիմնավորման, բացառապես Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի բա¬նավոր հանձնարարությամբ` ակնկալելով նաև վերջինիս գրավոր հանձ¬նա¬¬րարությունը, քանի որ աշխա¬տել է այդ հիմնարկում, կատա¬րել վերադասի գրավոր ու բանավոր հանձնարարութ¬յուն¬ները և չի պատկե¬րացրել դրա իրավական հետևանք¬ները։ Նշեց նաև, որ իր ղեկավարած ստորաբաժանումում վճարային ցուցակ երբևէ չի ձևավորվել (տպվել), դրանք տպվել են տա¬րած¬քային բաժիններում, հետևաբար՝ չէր կարող տեղյակ լինել դեպոնացված գումարներն ելքագրելու շարժից։ Ընդունեց, որ դեպոնենտ գումար¬ների վճարումները մինչև 2011թ. հունվարի 1-ը (այսինքն՝ սույն գործի շրջանակներում քննվող դեպքերի ողջ ժամանակահատ¬վածում) կատար¬վել է Ծառա¬յության վճարումների ծառայությունում։ Գրավոր միջնորդություն ներկա¬յաց¬նելով՝ խնդրեց դադարեցնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով իր նկատմամբ հա¬րուցված քրեական հետապնդումը՝ քրեական պա¬տաս¬¬խա¬նատվության ենթարկելու վաղե¬մության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Մինչդեռ, էական հակասությունների առկայության հիմքով հրապարակված և հետազոտ¬ված նախաքննական ցուցմունքների համաձայն` գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանը հայտ¬նել էր, որ 2005 թվականից աշխատելով Ծառայութ¬յան տեղեկատ¬վական համակարգերի և վերլու¬ծության վարչության սոցիալական ապահո¬վագրութ¬¬յան ծրագրերի տվյալ¬ների մշակման բաժնի պետի պաշտոնում` իրականացրել է տարած¬քային բաժիններից կենսաթոշակների և սոցիալական այլ ծրագրերով նախատեսված վճարների շտեմարանների ստացման, գրանցման, ֆինան¬սական պահանջագրերի (հայտերի) ստացման և ստուգման, վիճակագրական տվյալների ստացման և ամփոփման, ըստ անհրաժեշտության` տեղե¬կատվական շտեմարաններից տվյալների ստացման և համա¬պա¬տասխան մարմիններին և ստո¬րա¬բաժանումներին տրամադրելու գործառույթները։ Ըն¬դունել էր նաև, որ կենսաթոշակ վճարելու գործընթացում խախտումներ հայտնաբերելու, այն է` անհիմն կենսաթոշակ նշանակելու, վճարելու դեպքեր հայտնաբերելու դեպքում վերադասության կարգով զեկուցել է կենսաթոշակային ապա¬հովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետին` Աշոտ Աբրահամյանին։ Նշել էր նաև, որ կենսաթո¬շակ¬¬ների շտերմարանը ձևավորվել է տարած¬քային բաժինների կողմից, ամիսը մեկ անգամ այն ներ¬կայացվել է Ծառայության սոցիալական ապահովության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժին։
2011թ. նոյեմբերի 28-ին հարցաքննվելիս Վ.Խաչատրյանը հայտնել էր, որ Ծառայության, ինչպես նաև` տարածքային բաժինների տեղե¬կատվա¬կան համակարգը գոր¬ծել է համակարգչային «Աքսես» ծրագրային ապահովմամբ։ Ծառա¬յության շտեմա¬րանը ձևա¬վոր¬վել է տա¬րածքային բաժիններից ամեն ամիս ստացվող տեղեկատ¬վութ¬յան համալրման արդյուն¬քում։ Շտեմա¬րա¬նում առկա «Թոշսումա» աղյուսակից հնարավոր է դիտարկել կենսա¬թո¬շակառու¬ների անհատական վճա¬րում¬ները և տիրապետելով «Աքսես» ծրագ¬րին` հնարավոր է մեխանի¬կա¬կան միջամտությամբ այդ աղյու¬սակում կատարել ցանկացած փո¬փո¬¬խություն։ Նույն շտեմա¬րա¬նում առկա է նաև վճա¬րային տվյալների աղյուսակ, որում մեխա¬նիկական միջամտությամբ վճա¬րա¬յին տվյալ¬ների փո¬փոխման դեպքում ֆինանսական հաշվետ¬վությունների հետ համադրման պարագայում կառա¬ջացներ շեղումներ։ Նշել էր նաև, որ «Թոշ¬սումա» աղյուսակում երկու կամ երեք անգամ զրոյացում է կատարել, որոնցից մեկ անգամ` Արթուր Սուքիասյանի խնդրանով։
2007թ. ստեղծել է առանձին ֆայլ` «Դուդուկ» անվանմամբ, որում արտացոլել և վարել է ՀՀ-ից բա¬ցա¬կայող կենսաթոշակառուների և նրանց անվամբ անհիմն ելքագրված կենսաթոշակի դեպոնենտ գումար¬նե¬րի, այդ թվում նաև` անձնագրային, կենսաթոշակային գործի համարը, անուն-ազգանունը, հասցեն, վճար¬ման ենթակա գումարի չափը և ամիսը, ինչպես նաև միջնորդող անձանց վերաբերյալ տվյալները։ Այդ կենսաթոշակառուներին, առանց նրանց ներկայության կամ այլ անհիմն պատճառներով վճարվել են կասեցված կենսաթոշակների գումարները։ ՀՀ-ից բացակա¬յող այդ կենսաթոշակառուների անուն ազգա¬նունները իրեն է փոխանցել Աշոտ Աբրահամյանը, որից հետո իր մոտ առկա տեղե¬կատ¬վական շտեմա¬րանից լրացրել է այդ անձանց մնացած տվյալ¬նե¬րը, անձամբ լրացրել է «Դուդուկ» ֆայլում ընդգրկվող այդ անձանց դիմումները` կենսաթոշակ ստանա¬լու վերաբերյալ։ Ա.Աբրահամյանը յուրա¬քանչյուր դիմումի հաշվարկով իրեն է վճա¬րել 5.000 ՀՀ դրամ գումար։ Ա.Աբրահամյանի խոսքերից տեղե¬կացել է նաև, որ ՀՀ-ից բացակայող կենսաթո¬շակառուի փոխարեն գումարը ստացող քաղաքացին կասեց¬ված կենսա¬թոշակը վճարումների ծառա¬յությունում ստանալիս այնտեղ է թողնելու ստացվող գումարի 50%-ը, տեղեկացել նաև, որ այդ գումարները Ծառայությանն են թողնվում Վ.Խաչիկյանի գիտությամբ։ Ա.Աբրահամյանին տվել է նաև իր գրած դիմումների վերաբերյալ ամսական հաշվետվությունը` գումարի և անձանց վերա¬բերյալ։ Եղել են դեպքեր, որ կենսաթոշակառուների բարեկամները անմի¬ջա¬կանորեն դիմել են իրեն` կենսաթոշակ ստանալու խնդրանքով։ Այդ դեպքերում ևս կենսաթո¬շա¬կառուի անունից դիմում է գրել, կարգի համապա¬տասխան` վերջինիս ծանոթ-բարեկամը համա¬ձայ¬նել և թողել է ստանալիք գումարի 50%-ը, որից հետագայում իրեն տվել են 5-ից 10%-ը։ Եղել են նաև դեպքեր, որ անձամբ գումարի կարիք ունենալով` ուսումնասիրել է իր մոտ առկա շտեմարանը, ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած և դեպո¬նեն¬տում գտնվող կենսաթոշակառուների ցանկ, նրանց անվամբ դիմումներ է գրել և ներկայացրել Ա.Աբրահամյանին` պատճառաբանելով, թե իբր այդ խնդրանքով իրեն են դիմել կենսաթոշակառուների բարեկամները։ Այդ գումարների 50%-ը վճարումների ծառա¬յությունից ստացել են իր քրոջ ամուսին Արմեն Խաչատրյանը կամ իր կնոջ քրոջ ամուսին Բագ¬րատ Մուրադյանը, ովքեր ստացած գումարներն ամբող¬ջությամբ փոխանցել են իրեն։ Վերջին¬նե¬րիս հայտնել է, թե իբր այդ գումարները հանձնելու է կենսաթոշա¬կառուների այն հարազատ¬ներին, ովքեր նախապես դիմել են իրեն։ Նույն հարցաքննության ընթացքում օգտվելով նրան ներկա¬յացված «Դուդուկ» ֆայլի նշումներից` նշել է, որ հավանաբար 2007-2008թթ. ընթացքում կենսաթո¬շա¬կա¬ռու¬ներ Մարուսյա Մանուչարյանի, Սուսաննա Ղազարյանի, Սրբուհի Ջա¬րաջյանի, Պատվա¬կան Ավագյանի, Ռաֆիկ Բադալյանի, Օֆիկ Կարեյանի, Ժանմարի Թեմուրջյանի ան¬վամբ դեպո¬նենտ գումարների դիմումները լրացրել է անձամբ և հանձնել Աշոտ Աբ¬րա¬համյանին, ապա այդ գումար¬ների 50%-ը ստացել Բագրատ Մուրադյանի և Արմեն Խաչատրյանի միջոցով։ «Դուդուկ» ֆայլում կենսա¬թոշակառուների անվան դիմաց նշել է նաև այն անձանց անվան տա¬ռերը, ովքեր միջնորդել են այդ կենսաթոշակառուի դեպոնենտ գումարը ստանալու համար, մաս¬նա¬վորապես` «arm» նշագրումը Արմեն Խաչատրյանն է, «b» նշագրումը` Բագրատ Մուրադ¬յանը, «sa» նշագրու¬մը` Արթուր Սուքիասյանը։ Ֆայլում «ab» նշագրումով կենսա¬թոշակառուների տվյալները տրա¬մադրել է Աշոտ Աբրահամյանը` դիմումներ լրացնելու համար, իսկ «n» նշագրումով կենսաթո¬շա¬կա¬ռուների անվամբ դիմումները լրացրել է անձամբ և գումարները ստացել է Բագրատ Մուրադ¬յանի և Արմեն Խաչատրյանի միջոցով։ Նույն ցուցմունքում նշել է նաև, որ «Դուդուկ» ֆայլում տվյալներն արտացոլել է միջնորդներին հաշվառելու և հիշելու համար։ Մանրամասնել է, որ 5.000 ՀՀ դրամ ստացել է սյունակում միայն «ab» նշագրումով հիշատակված կենսաթո¬շա¬կառուների դեպոնացված գումարներից, «ո» նշագրման դեպքում ստացել է գումարի 50%-ը, իսկ մյուս կենսաթոշակառուների դեպքում` ելքագրված գումարի 5%- ը։
2012թ. մարտի 29-ին լրացուցիչ հարցաքննվելիս Վ.Խաչատրյանը հայտնել էր, որ վճա¬րա¬յին ցուցակների կազմումն իրականացվում է «Արաքս - 2» ծրագրի միջոցով, որով հնարա¬վոր է տարածքային ստորաբաժանումներում նրանց վերապահված վճարային ցու¬ցակ¬ների ձևավորում իրականացնել։ Թեև նույն ծրագիրը, միևնույն հնարավորություններով, տե¬ղադրված է նաև տեղե¬կատ¬վական համակարգերի և վերլուծական վարչությունում, սակայն վճա¬րային ցուցակ¬ներ կազ¬մելու համար փաստացի չի օգտագործվում, քանի որ այդ գործառույթը վերա¬պահված է տարած¬քա¬յին բաժիններին։ Կենսաթոշակի վճարային ցուցակները կազմելու հա¬մար անհրաժեշտ է ունե¬նալ տվյալ տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների ամբող¬ջական տվյալ¬ների շտեմա¬րա¬նը (այսուհետև` նաև բազան), մաս¬նավորապես` կենսաթոշակառուի անձ¬նագրա¬յին տվյալները, նրա կենսա¬թո¬շակային պատ¬մութ¬¬յունը` սկսած կենսաթոշակ նշանակելու օրվանից։ Տարածքային յու¬րա¬¬քանչյուր բաժին այդ տվյալ¬ները ձևավորում և վարում է իր մոտ առ¬կա տվյալների շտեմա¬րա¬նում, հետևաբար` տվյալ ստո¬րա¬բաժանման վճարային ցուցակները հնարավոր չէ ձևավորել մեկ այլ տարած¬քային բաժ¬նում, քանի որ այդտեղ առկա չէ անհրաժեշտ բազա (շտեմարան)։ Կենտ¬րոնական ապարա¬տում վճարային ցուցակներ ձևավորելը հնարավոր է միայն տեսականորեն, պրակ¬տիկորեն գրեթե անհնար է, քանի որ վճարումների ծառայությունը հա¬մատեղ ֆինանսական փաս¬տաթուղթ` փոխա¬դարձ ակտ կազմում է բացա¬ռա¬պես վճարային ցուցակներ կազմած տա¬րած¬քային բաժնի հետ և այդ փաստաթղթում է արտացոլվում կոնկրետ տարածքային բաժնին վճար¬ված գումարի չափը, կենսաթոշակառուների քանակը, որպիսի տվյալ¬ները պետք է համապատաս¬խա¬նեն վճարա¬յին այն շտեմարանի տվյալներին, որոնք այնուհետև, որպես ծախս, արտացոլվում են ՀՀ կենտրոնա¬կան գանձնապետարանին ներկայացվող հաշվետ¬վություն¬ներում։ Տվյալների անհամապատաս¬խա¬¬նութ¬յան դեպքում կենտրո¬նական գանձապետա¬րանն այդ հաշ¬վետվութ¬յուն¬ները չի ընդունի։
2012թ. ապրիլի 12-ի լրացուցիչ հարցաքննվելիս Վ.Խաչատրյանը հայտնել էր, որ 2010թ. սեպտեմբերին և հոկտեմբերին Աշոտ Աբրա¬համ¬յանը ներկայացրել է կեն¬սաթոշա¬կառուների ցան¬կեր և փոխանցել Վազ¬գեն Խաչիկյանի հանձա¬րարությունը, համա¬ձայն որի` անհրա¬ժեշտ է առանց դեպոնենտ գումարների վճարման հիմք հան¬դի¬սացող դիմումների և կեն¬¬սաթոշակային վար¬չության եզրակացությունների` Երևան քաղաքի Արաբկիրի, Ավան և Նոր Նորքի, Շենգավիթի, Էրե¬բունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժինների պետերին տրամադրել դեպոնենտ գումարների վճարման ծածկագրեր։ Կատարել է Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությունը, Ա.Աբրահամյանին է տվել համապատաս¬խան ծածկագրերը` հաշվի առնելով նաև այն, որ ըստ վեր¬¬ջինիս խոսքերի` Վ.Խաչիկյանը պարտավորվել էր հետագայում վերականգ¬նել ելքագրվող այդ գումարները։
Այնուհետև տարածքային վերոնշյալ բաժինների պետերից ստացել է վճարային ցուցակ¬ները, ձևավորել պահանջագրերը, որից հետո այդ կենսաթոշակառուների վճարային ցուցակները ուղարկվել են վճարումների ծառայություն` վճարման։ Նշված վճարումների տվյալներն ընդգրկվել են տարածքային բաժին¬ների շտերմարաններում, ստացած այդ տվյալների հիման վրա` արտա¬ցոլել է ընդհանուր վճա¬րային շտեմարանում, համադրվել փոխադարձ ակտերի հետ։ Ա.Աբրա¬համ¬յանի մի¬ջո¬ցով հանձնարարվել է նաև տարածքային բաժինների շտեմարաններն ընդունել այնպես, ինչպես կներ¬կայացվեն, Վ.Խաչիկյանի վերոնշյալ հանձնարարականի կապակ¬ցութ¬յամբ նրանց շտեմարանները թար¬մացնել առանց վելուծություն կամ դիտար¬կում անելու (ըստ 2012թ. ապրիլի 19-ին ցուց¬մունքի) ։ Նման հանձնարարություն տրվել են նաև տարած¬քային բաժինների պետերին, ովքեր 2010թ. նոյեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին իրենց օպերա¬տորների միջոցով էլեկտրոնային կրիչով իր մոտ են բերել այդ բազաները, կատարել է այդ անհիմն գործերի զրոյացում, որից հետո այդ փոփո¬խութ¬յամբ շտեմարանը վերադարձվել է տարածքային բաժինների օպերա¬տորներին։ Կենտրո¬նական բազա¬յում համարժեք զրո¬յացում չի կատարել, որպեսզի ֆինանսական փաս¬տաթղթերի հետ տար¬բերություններ չառաջանան։
2011թ. հունվարի սկզբներին, երբ ՀՀ ֆինանսների նախարարության աշխատակիցները ստուգում են իրականացրել Ծառայությունում և իրենից պահանջել ստուգման համար անհրաժեշտ վճարային տվյալներ, անհանգստացել և դիմել է Աշոտ Աբրահամյանին` ճշտելու 2010թ. վերոնշյալ անհիմն վճա¬րումների տվյալներն ստուգողներին տրամադրելու հարցը։ Ա.Աբրահամյանը կարծիք է հայտնել, որ «լավ կլինի, որ այդ վճարումները չերևան»։ Վազգեն Խաչիկյանի հետ համաձայնեց¬նելուց հետո վերը նշված չորս տա¬րած¬քներում 2010թ. ընթացքում անհիմն ելքագրված դեպոնենտ գումարների վճարումների տվյալները մեխանիկական մի¬ջամտությամբ շտեմարանից ջնջել է, ապա տարածքային բաժինների պետերի միջոցով պահանջել վեր¬ջիններիս շտեմարանները և նույն վճարումների տվյալները ջնջել նաև տարածքների շտեմարաններից։ Նշվածը պնդել է գոր¬ծով ամբաստանյալ Ա.Աբրա¬համյանի հետ առերեսման ժամանակ։
2012թ. ապրիլի 26-ին հարցաքննվելիս Վ.Խաչատրյան հայտնել էր, որ տարածքային բաժ¬նի պետերն են ծած¬կագրեր պահանջել, հանդիպել է Խաչիկյանին, ով ընդունել է տարած¬քային բաժինների պե¬տերին նման հանձնարարության տալու փաստը, հանձնարարել տրամադրել այդ ծած¬կագրերը, որից հետո միայն ինքը բաժինների պետերին ծածկագրեր է տրամադրել։ Ստու¬գումների ժամանակ, երբ իրե¬¬նից տեղե¬կատ¬¬վություն էին պահանջում, սակայն Խաչիկյանն այլևս գործի չէր այցելում, խորհրդակ¬ցել է տարածքային բաժիների պետերի հետ, ովքեր ցանկություն են հայտնել, որ այդ անհիմն ել¬քագրում¬ները նրանց շտեմարաններում չերևան, ավելին` իրեն փոխան¬ցել են, որ Վ.Խաչիկյանն էլ է այդ կարծիք¬ին։ Այդ հարցով խորհրդակցել է նաև Ա.Աբրահամյանի հետ, ով ևս կարծիք է հայտնել այն մասին, որ լավ կլինի, որ 2010թ. անհիմն ելքագրումների վերա¬բերյալ տեղե¬կատ¬վությունը ստու¬գողներին տրա¬մադրվող շտեմարանների էլեկ¬տրո¬նային տարբե¬րակում չերևա։ Դրանից հետո է միայն այդ տվյալները զրո¬յացրել։
Տիրապետելով համակարգչային ծրագրին` Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնի պետ Արթուր Սուքիասյանի խնդրանքով դիտարկման աղյուսակներից զրոյացրել է կենսաթոշա¬կա¬ռու Ֆիրուզա Հովհաննիսյանի անվամբ նախկինում ելքագրված դեպոնենտ գումարի վճարման տվյա¬լը։
Ընդունել է նաև, որ 2010 թվականին, նաև դրան նախորդ տարիների ընթացքում Վազգեն Խա¬չիկյանի և Աշոտ Աբրա¬համյանի պահանջով նրանց է տրամադրել երկար տարիներ կենսաթո¬շակ չստա¬ցած և դեպոնեն¬տում գտնվող կենսաթոշակառուների տվյալներ։ Այդ տեղեկություններն ընտ¬րել է շտեմա¬րաններում առկա, երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած և դեպոնենտում գտնվող կենսաթո¬շակառու¬ների տվյալներից, ինչպես նաև` կենսաթոշակային ապահովության և ա¬ռան¬ձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանից, ով կենսաթոշակառուներից ըն¬դու¬նում էր կենսաթոշակների դեպոնենտ գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներ։
Դատարանում ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանը հանդես եկավ հայտարարությամբ` հրա¬ժար¬վելով և վիճարկելով բացառապես 2011թ. նոյեմբերի 28-ին տված և հրապարակված ցուց¬մունքը։ Մասնավորապես Վ.Խաչատրյանը նշեց, թե իբր Ծառա¬յութ¬յան ղեկա¬վա¬րությունից որևէ գու¬¬մար չի ստացել, նրանց գումար չի փո¬խանցել, իսկ Բագ¬րատ Մուրադյանն ու Արմեն Խա¬չատրյանն ընդհանրապես տեղյակ չէին, թե իրեն փոխանց¬ված գու¬մար¬ներից որևէ մաս ղեկա¬վարությանը մնալու է, թե` ոչ, քանի որ վերջիններիս հետ այդ կա¬պակ¬ցութ¬յամբ առհասարակ որևէ խոսակցություն չի ունեցել։ Նշեց, որ Բագրատն անշա¬հախնդիր եղանա¬կով գումարն ամբող¬ջությամբ տվել է իրեն, որը փո¬խանցվել է բացա¬ռապես կենսա¬թոշակառուների ծա¬նոթի կամ բարե¬կամ¬ի։ Մանրամասնեց, որ կենսաթո¬շակ ստանալու հարցով խորհուրդներ է տվել ոչ թե Բագրատին, այլ նրա անունից իրեն մոտեցած քա¬ղա¬քացուն։ Հարցերին պատասխանելիս` նշեց նաև, որ «Դու¬դուկ» ֆայլի առկայության և դրանում իր կատարած գրառումների մասին Բագրատն ու Արմենը տեղյակ չեն եղել։ Նշեց, թե իբր վերոնշյալ ցուց¬մունքներն է գրել քննիչի թելադրան¬քով, իրեն կա¬լա¬¬նա¬վորելու սպառնալիքի ազդեցութ¬յամբ, որի հետևանքով նախապես հայտնվել էր խիստ հուզված վիճա¬կում։
Գործով ամբաստանյալ Բագրատ Մուրադյանի դատաքննական և նախաքննական իրա¬րամերժ ցուցմունք¬ների համադրման արդ¬յունք¬¬ներով արժևորված փաստական տվյալներով.
Այսպես, առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում հարցաքննվելիս Բ.Մուրադյանն իրեն մե¬ղավոր չճանաչեց, հայտնեց, որ իրեն վերագրված արարքի հետ որևէ առնչություն չունի, որևէ գոր¬ծողություն չի կատարել։ Ամբաստանյալներից Վահագն Խաչատրյանն իր կնոջ քրոջ ամու¬սինն է, իսկ Արմեն Խաչատրյա¬նը` բարեկամ։ Նշեց, որ եղել են դեպքեր, երբ իր ծանոթ-բարե¬կամները դի¬մել են կենսաթոշակ ստանալու հար¬ցով, որոնց ուղարկել է ՀՀ սոցիալական ապահո¬վության ծա¬ռա¬¬յությունում աշխատող Վ.Խա¬չատրյանի մոտ։ Նրանց պայմա¬նավորվա¬ծութ¬յուն¬ներից և հե¬տա¬գա գործո¬ղություններից որևէ տեղեկութ¬յուն չունի։ Նշեց, որ միայն մեկ անգամ է Վահագն Խա¬չատրյա¬¬նի խնդրանքով վճարման ծառայության աշխատակից Վիգենից գումար ստա¬ցել, որը հանձ¬նել է Վահագնին, սակայն չի հետաքրքվել և տեղյակ չէ, թե դա ինչ գու¬մար էր։ Դա¬¬¬տական քննության ավարտական փուլում միջնորդեց դադարեցնել իր նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով հարուցված քրեական հետապնդումը` վաղեմության ժամկետն անց¬նելու պատճառաբանությամբ։
Մինչդեռ, մինչդատական վարույթի ընթացքում հարցաքննվելիս` գործով ամբաստանյալ Բ.Մուրադյանը հայտնել էր, որ 2007-2008թթ. ընթացքում ծանոթները, իմանալով, որ կնոջ քրոջ ա¬մուսինը` Վահագն Խաչատրյանը, աշխատում է «Սոցապում», խնդրել են ծանոթացնել վերջինիս հետ` ՀՀ-ից բացակայող նրանց հարազատների կասեցված կենսաթոշակի գումարները ստանալու հար¬ցով աջակցելու նպատակով։ Վ.Խաչատրյան հետ զրույցից պարզել է, որ այդ կարգով գումար¬ները հնարավոր է ստանալ` դրանց կեսը վճարումների ծառայությունում թողնելու պայմանով։
Տվյալ հարցաքննության ընթացքում «Դուդուկ» ֆայլը նրան ներկայացվելուց հետո հայտ¬նել է, որ իրեն դիմած անձինք համաձայնել են Վ.Խաչատրյանի մատնանշած պայմանին և վերջինիս օգնությամբ կարողացել են ստանալ ՀՀ-ից բացակայող կենսաթոշակների գումարները։ Նրանց և Վ.Խաչատրյանի հետագա հանդիպումներին այլևս չի մասնակցել։ Նույն ցուցմունքում նաև նշել է, որ ամուսիններ Գաբուչյանների կենսաթոշակը ստանալու խնդրանքով իրեն է դիմել վեր¬ջիններիս թոռը, որի անունը չի հիշում, նրան ևս ծանոթացրել է Վ.Խաչատրյանի հետ։ Այնու¬հետև նշել է, որ ստույգ չի հիշում, հնարավոր է, որ իրեն դիմել են ոչ թե Գաբուչյանների, այլ ամու¬սիններ Աբելյանների կենսաթոշակը ստանալու խնդրանքով։ Հայտնել է նաև, որ նույն ֆայլում պայ¬մանական «b» տառով իր անվան դիմաց նշված կենսաթոշակառուների անուն-ազգա¬նուներն իրեն անծանոթ են, սակայն հնարավոր է համարել, որ այդ անձանց համար ևս դիմել է Վ.Խա¬չատրյա¬նին, սակայն միևնույն ժամանակ նշել, որ կոնկրետ անուն ազգանուները չի մտաբերում։
Նշել է նաև, որ ույն ժամանակահատվածում Վ.Խաչատրյանի խնդրանքով մոտ չորս ան¬գամ այցելել է վճարումների ծառայություն, վճարող-տեսուչ Վիգենին փոխանցել Վ.Խաչատրյանի հա¬ղորդած կեն¬սաթոշակառուի անուն ազգանունը, ապա վճարային ցուցակում ստորագրել է տվյալ թոշակառուի ան¬վան դիմաց։ Նշել է, որ ստորագրել իր ստորագրությամբ և ոչ թե նմանակել կեն¬սաթշակառուի ստո¬րագրութ¬յանը, ապա ստացել է Վիգենի կողմից վճարված գումարը, որը կազմել է թոշակի գումարի կեսը և այն նույն օրը փոխանցել է Վ.Խաչատրյանին։ Վ.Խաչատրյա¬նին տեղե¬կացրել է, որ ստորագրել է փաս¬տա¬ցի ստացած գումարի կրկնապատիկի չափով լրաց¬ված գումա¬րի դիմաց, որից վերջինս անակնկա¬լի չի եկել, հայտնել, որ այդպես էլ պետք է լիներ, նշելով, որ գումարի մնացած մասը ղեկավարությանն է, պետք է մնա վճարումների ծառա¬յութ¬յունում։ Այդ գործողությունների համար որևէ հատուցում չի ստացել, առաջին դեպքում ցան¬կացել է օգնել այն անձանց, ովքեր դիմել էին աջակցություն ստանալու նպատակով, երկրորդ դեպքում` ընդառաջել է բարեկամ Վ.Խաչատրյանի խնդրանքին, ստացել և վերջինիս է փոխանցել վե¬րոնշյալ գումարները։
2012թ. սեպտեմբերի 6-ին հարցաքննվելիս Բ.Մուրադյանը թեև իրեն մեղա¬վոր չի ճանաչել` նշելով, որ մեղադրանքում նկարագրվող որևէ գործո¬ղություն չի կա¬տարել, սակայն սկզբնական խոստովանական ցուցմունքների վերաբերյալ քննիչի հար¬ցադրմանն ի պա¬տաս¬խան` վերահաս¬տատել է, որ պնդում է այդ ցուցմունքները, խնդրում է դրանք հիմք ընդունել։ Նշել է նաև, որ ցուցմունքներ տալ այլև չի ցանկանում։
Նախաքննական ցուցմունքների հրապարակումից հետո ամբաստանյալ Բ.Մուրադյանը հայտնեց, որ նմանատիպ դեպ¬քերի բազ¬մաթվութ¬յան վերաբերյալ հայտնած փաստական տվյալ¬ներն իրականությանը չեն հա¬մա¬պատասխանում։ Նշեց նաև, որ Վ.Խաչատրյանը սովորություն չի ունեցել պատմել նրա գոր¬ծե¬րի մասին, հետևաբար` ղեկավարությանը փող փո¬խան¬ցելու մասին իրեն չէր կարող հայտ¬նել։ Հրաժարվեց նաև վճարման ցու¬ցակներում կենսաթոշա¬կառու¬ների փո¬խա¬րեն ստորագրելու վերա¬բերյալ նա¬խաքննության ընթացքում տված ցուցմունքից՝ պատ¬ճա¬ռա¬բանելով, թե իբր Վ.Խա¬չատրյանն է հեռախոսով հորդորել նման ցուցմունք տալ, գրել քննիչի ասա¬ծով և այդ կերպ օգնել նրան։ Վ.Խաչատրյանի համակարգչի «Դուդուկ» ֆայլում հայտ¬նաբերված` կենսաթոշակա¬ռու¬ների տվյալների դիմաց «b» հապավումով իր անվան վերաբերյալ նշում¬ների առնչությամբ հայտ¬նեց, որ այդ գրառումներից տեղյակ չէ, թեև հնարավոր է, որ այդ կեն¬սա¬թոշա¬կառուների բարե¬կամներին է ուղարկել Վ.Խաչատրյանի մոտ՝ կենսաթոշակը ստանալու խնդրան¬քով, սակայն գու¬մարների հետ որևէ կապ չի ունեցել։ Նշեց նաև, որ Վ.Խաչատրյանի հորդորով տված վերոնշյալ ցուց¬մունքի ոչ հավաստի լինելու մասին նա¬խաքննության ընթացքում չի բարձ¬րաձայնել, քանի որ ղեկավարվել է ողջ ճշմարտութ¬յունը դատարանում հայտնելու վերաբերյալ ստա¬ցած խորհրդով։
Գործով ամբաստանյալ Արմեն Խաչատրյանի դատաքննական և նախաքննական իրա¬րամերժ ցուցմունք¬ների համադրման արդ¬յունք¬¬ներով արժևորված փաստական տվյալներով.
Այսպես, առաջադրված մեղադ¬րանքի շուրջ Դատարանում հարցաքննվելիս Ա.Խա¬չատրյանն իրեն մե¬ղա¬վոր չճանաչեց, նշեց, որ Հայաստանում չի բնակվել, վերադարձել է միայն 2007թվականին, ուստի չէր կարող մեծ շրջա¬պատ ունենալ, առավել ևս` կազմակերպված հան¬ցա¬վոր խմբի կազմում ընդգրկվել։ Հրաժարվեց նա¬խաքննական ցուցմունքներից` պատճառաբա¬նե¬լով, որ դրանք գրել է քննի¬չի թելադրանքով` հոգեբա¬նա¬կան ճնշման ազդեցությամբ։ Նշեց նաև, որ կենսաթոշակ ստա¬նալու հարցով իր բարեկամ Վահագն Խա¬չատրյանին դիմել է ոչ ավել, քանի մեկ կամ երկու անգամ, իր հարևանի կամ այլ անձի խնդրանքով, թեև դժվարացավ մատնանաշել իրեն դիմած այդ անձի (անձանց) տվյալները։ Դա¬¬¬տական քննության ավարտական փուլում միջնորդեց դադարեցնել իր նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով հարուցված քրեական հետապնդումը` վաղեմության ժամկետն անց¬նելու պատճառաբանությամբ։
Մինչդեռ, հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքների համաձայն՝ Ա.Խաչատրյանը հայտնել էր, որ 2007-2008թթ. ընթացքում կնոջ եղբայր Վահագն Խաչատրյանը դիմել է իրեն, խնդրել վճա¬րումների ծառա¬յութ¬յունից ստանալ կենսաթոշակառուների կասեցված կեն¬սաթոշակի գումարները և նրան փոխա¬րեն ստորագրել վճարային ցուցակներում` պատճա¬ռաբանելով, որ կենսաթոշակա¬ռու¬ներն ան¬ձամբ չեն կարող կենսաթոշակը ստանալ։ Համաձայնել է, նշված գումարները ստա¬ցել է Վիգեն անունով աշխատակցից, ով տեղյակ էր, որ ինքը գումար¬ները ստանում է թոշակառու¬ների փո¬խարեն։ Յուրաքանչյուր անգամ Վիգենն իրեն վճարել է ցու¬ցակում նշված կենսաթոշակի գու¬մարի 50 տոկոսի չափով։ Գումարներն ստանալով` ամեն ան¬գամ դրանք փոխանցել է Վ.Խա¬չատրյա¬նին, որևէ հատուցում չի ստացել։ Վ.Խաչատրյանի խոս¬քե¬րից հաս¬կացել է, որ այդ գումար¬ները վերջինս պետք է փոխանցի կենսաթոշակառուների հարա¬զատ¬ներին։
Հարցաքննության ընթացքում «Դուդուկ» ֆայլը ներկայացվելուց հետո կենսաթոշակառու¬ների տվյալների դիմաց իր պայմանական անվան «arm» անվան շուրջ ցուցմունք տալիս` նշել է, որ այդ կենսաթոշակառուների անուն ազգանունները իրեն ոչինչ չեն հիշեցնում, նրանց չի ճանաչում, չի հիշում նաև այն քաղաքացիների տվյալները, ովքեր դիմել էին անձամբ իրեն ՀՀ-ից բացակայող կենսաթոշա¬կառուների թոշակները ստանալու խնդրանքով։ Նշել է նաև, որ 2007-2008թթ. ընթաց¬քում իր ծանոթները` մոտ 9 անձ, գիտենալով, որ իր բարեկամ Վահագն Խաչատրյանն աշխատում է Ծառայությունում, խնդրել են օգնել ՀՀ-ից բացակայող նրանց բարեկամների դեպոնենտ կենսա¬թոշակները ստանալու հարցում։ Վ.Խաչատրյանից նախապես տեղյակ էր, որ նա կարող է այդ հարցով օգնել, պայմանով, որ ստացվող գումարի կեսը թողնվի վճարումների ծառայությունում, բացի այդ, նրան էլ «մաղարիչ» անեն։ Իրեն դիմած այդ 9 անձին ծանոթացրել է Վ.Խաչատրյանի հետ և հետագայում իմացել, որ նրանք թոշակի գումարները ստացել են։
2012թ. սեպտեմբերի 6-ին հարցաքննվելիս Ա.Խաչատրյանն առաջադրած մեղադ¬րան¬քում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, վերահաստատել, որ Վ.Խա¬չատրյա¬նի խնդրան¬քով մի քանի ան¬գամ 2007-2008թթ. ընթացքում վճարումների ծառայությունից` Վիգեն անունով աշխատակցից ստա¬ցել է կասեց¬ված կենսաթոշակի գումարներ` յուրաքանչյուր ան¬¬գամ կենսաթո¬շա¬կի 50 %-ի չա¬փով, կենսա¬¬թոշակա¬ռու¬ների փոխարեն ստորագրել վճարա¬յին ցու¬ցակներում, ապա այդ գումար¬ները փոխանցել է Վ.Խա¬չատրյա¬նին, ով այն իր հերթին փո¬խան¬ցելու էր կենսա¬թո¬շակառուների հա¬րա¬զատ¬ներին։ Նշել է նաև, որ գումարը ստանալիս Վի¬գենին ներկայաց¬րել է իր անձնագիրը, վճարային ցուցակներում ստորագրել իր ստո¬րագրութ¬յամբ։ Պնդել և վերա¬հաս¬տատել է նաև ՀՀ-ից բացակայող նրանց բարեկամ կենսաթոշա¬կա¬ռուների թոշա¬կը ստա¬նալու նպատակով իրեն դիմած անձանց Վ.Խաչատրյանի հետ ծա¬նոթացնելու վերա¬բերյալ տված սկզբնական ցու¬ցունք¬ները։
Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում հետազոտելով ամբաստանյալ Վ.Խա¬չատրյա¬նի դատաքննական և 2011թ. նոյեմբերի 28-ին տված նախաքննական հակասական, ամբաս¬տան¬յալ¬ներ Բագրատ Մուրադյանի և Արմեն Խաչատրյանի դատաքննական և իրա¬րամերժ նա¬խաքննա¬կան ցուցմունք¬ները, դրանք դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապա¬ցույցների հետ համադրելու, ստու¬գե¬լու և գնահատելու արդյունքներով Դատարան առավել արժևորում է նա¬խաքննականը` փաս¬տելով, որ տվյալ հարցաքննության ընթաց¬քում հոգե¬բա¬¬նական բռնության են¬թարկվելու, այն է` կալանա¬վոր¬վելու սպառնալիքի ազդեցությամբ ցուցմունքներ տալու վերաբերյալ ամբաստանյալ Վ.Խա¬չատրյանի հայտա¬րա¬¬րութ¬յունը վստահելի չէ, իրականում հետապնդում է նա¬խաքննական խոս¬տո¬վանական ցուցմունքներից այդ կերպ հրաժարվելու նպատակ, քանի որ նախ` դրա մասին վերջինս չի հայտնել ողջ նա¬խաքննութ¬յան ընթացքում, նույնիսկ կալա¬նա¬վոր¬ման կամ դրա ժամկետը երկարացնելիս դատարան ներկայացվելու և այդ միջնոր¬դութ¬յունների քննարկման ընթացքում նիստը նախագահողին բացատրություններ տալու ժամանակ։ Այդ հարցը չի բարձրացվել նաև ենթադրյալ սպառնալիքն իրականացնելու` նրանց կալա¬նավոր¬վելու և տևա¬կան ժամանակ անա¬զա¬տության մեջ պահելու պայմաննե¬րում, թեև ամբաստանյալ Վ.Խա¬չատրյա¬նի վար¬կածի համաձայն՝ նման ցուց¬մունքները կորզվել էին նրան չկա¬լա¬նավորելու սպառ¬նալիքի ազդե¬ցութ¬յամբ։
Նմանապես վստահելի չէ նաև ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանի հայտարարությունը՝ քննիչի թելադրանքով վե¬րոնշյալ ցուցմունքները տալու վերաբերյալ, ինչպես նաև ամբաստանյալ Բ.Մուրադյանի հայտարարությունը՝ վերջինիս վերոնշյալ ցուցմունքների մի մասն իբրև թե քննիչի թե¬լադրանքով գրելու վերաբերյալ, ինչը Բ.Մուրադյանի մեկնաբանմամբ՝ պայ¬մանավորված էր Վ.Խաչաատրյանի հորդորով՝ քննիչին ցանկալի ցուցմունքներ տալու եղանակով նրան օգնելու շար¬ժառիթով։
Նշված վերլու¬ծութ¬յան և դա¬տո¬ղությունների արդյունքներով Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալների Վ.Խաչատրյանին, ինչ¬պես նաև վերջինիս հետ ազ¬գակցական կապերի մեջ գտնվող Բագրատ Մուրադյանի և Արմեն Խա¬չատրյանի դա¬տաքննական ցուցմունքները, որոնցով հրաժարվել են հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքներից, պայ¬մանա¬վոր¬ված են հնա¬րավոր քրեական պատաս¬խա¬նատվությունից խուսափելու կամ կազմա¬կերպ¬ված խմբի կազմում նրանց դերակատարությունը հնարավորինս նվազեցնելու շար¬ժառիթով։
Գործով ամբաստանյալ Վիգեն Գևորգյանի դատաքննական ցուցմունքներով, ինչպես նաև վերջինիս դատաքննական և նախաքննական իրարամերժ ցուցմունք¬ների համադրման արդ¬յունք¬¬ներով արժևորված փաստական տվյալներով.
Այսպես, առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում հարցաքննվելիս Վ.Գևորգյանն իրեն մեղավոր չճա¬նաչեց և հայտնեց, որ չի գիտակցել կազմակերպված խմբի գոյության և նրա անդամ լինելու և հափշտակություն կատարելու հանգամանքը։ Նշեց, որ որպես դեպոնացված գու¬մարների վճար¬ման ծառայության մասնա¬գետ՝ պարտավոր էր կենսաթոշակառուներին վճարել այդ գումարները։ Նշեց, որ շատ դեպքերում նույնիսկ չի ճանաչել դեպոնենտ գումարը ստանալու նպա¬տակով իր մոտ ներկայացած կենսաթոշա¬կառուներին, այդ գումարները վճարել է նաև կենսա¬թո¬շակառուների բարեկամներին և հարազատներին, սակայն բացառապես ղեկավարութ¬յան հանձ¬նա¬¬րարությամբ՝ ենթադրելով, որ դա կատարվում է կենսաթոշակառուների կամքով, վերջին¬նե¬րիս մատ¬նանշված անձանց։ Չնայած այդ կերպ շեղվել է այդ գումարները բացառապես կենսա¬թո¬¬շա¬կա¬ռու¬ներին վճարելու սահմանված կարգից, սակայն չի գիտակցել, որ այդ եղանակով հափշտա¬կություն է կատարվում։ Կենսաթոշա¬կա¬ռուների հարազատներին կենսաթոշակի գումար¬ներ վճա¬րելու դեպքում վճարային ցուցակնե¬րում իր պահանջով գրվել են նաև այդ մարդկանց անձ¬նագրային իրական տվյալները, ինչը նույն¬պես վկայում է այն մասին, որ հափշտակություն կատա¬րելու փաստը չի գիտակցել։ Նշեց նաև, որ կարճ ժամանակահատվածում բացակայել է ՀՀ-ից, սակայն իրեն վերագրված հափշտակությունը զարմանալիորեն ընդգրկում է նաև այդ ժամա¬նա¬կահատ¬վածը։ Նշեց, որ Վերահսկիչ պալատի ստու¬գումնե¬րից հետո տեղեկանալով, որ անհրա¬ժեշտ է անհիմն կերպով դեպոնենտ գումարներ ելքագրել` հրա¬ժարվել է ստորագրել վճար¬ման ցու¬ցակ¬ներում՝ կեսաթո¬շակառուների փոխարեն, որի պատ¬ճառով էլ, հա¬վա¬նաբար, վճարային ցու¬ցակները ստորագրելու նպատակով ուղարկվել են վճա¬րումների բաժին։ Դատարանին ներկա¬յաց¬րած վե¬րոնշյալ ցուցմունքի գրավոր տարբերակը և օգտվելով դատավարական կարգավի¬ճա¬կից` հրա¬ժարվեց հարցերին պատասխանել։
Մինչդեռ, Վ.Գևորգյանի հրապարկված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունք¬նե¬րում վերջինս հայտնել էր, որ 2001թ. մինչև 2010թ. դեկտեմբերն աշխատել է վճարումների ծառա¬յութ¬յունում` որպես Երևանի վճարային խմբի տեսուչ-վճարող։ Իր աշխատանքային պար¬տա¬¬կա¬նությունների մեջ է մտել կենսա¬թոշակառուներին կասեցված կամ դադարեցված (դեպո¬նենտ) գու¬մարների վճարումներ կատարելը։ Այդ գումարները կուտակվել և չեն վճարվել հիմնա¬կանում կեն¬սաթոշակառուների` ՀՀ-ից բացակայելու պատճառով։ Դեպոնենտ գումարը պետք է վճարվեր բա¬ցա¬¬ռապես կենսաթոշա¬կա¬ռուին, ով պարտավոր էր անձնագրով ներկայանալ վճարումների ծառա¬յություն և ստորագրել վճարման ցուցակում` հաս¬տատելով գումարը ստանալու փաստը։ Մինչև 2008 թվականը կենսա¬թոշակառուները կենսաթո¬շակ¬ները ստա¬նալու համար դիմում են ներկայաց¬րել անձամբ կենսա¬թոշակային ապահովության վարչության պետ Աշոտ Աբրահամ¬յանին, իսկ 2009 թվա¬կանից` տա¬րած¬քային բաժիններ։ Դիմումների հիման վրա տարածքային բա¬ժին¬ներում ձևա¬վորվել (ծրագրով տպվել) են վճարային ցուցակներ և ուղարկել վճա¬րում¬ների ծառա¬յութ¬յուն` վճար¬ման։
2005թ. իր ղեկավար` վճա¬րումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանը Ծառա¬յության պետ Վազգեն Խաչիկյանի անու¬նից հանձնարարել է դեպոնենտ գումարները վճարել նաև կենսաթո¬շակառուի հարազատներին։ Գիտակ¬ցելով, որ առանց կենսաթոշակառուի ներկայանալու վերջինիս հարազատին վճարելը սահման¬ված կարգի խախտում է, այնուամենայնիվ, կատարելով Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությունը` դեպոնենտ գումարները սկսել է վճարել որպես կենսա¬թո¬¬շակառուի հարազատ ներկայացած անձանց, թեև գիտակցել է, որ նման իրավունք չուներ։ Յու¬րաքանչյուր դեպքում մինչև կենսաթոշակառուի հարազատին գումար վճարելն այդ մասին զե¬կուցել է Հ.Գրիգորյանին կամ Աշոտ Աբրահամյանին, ապա նրանց թույլտվությունը ստա¬նալով՝ կա¬տարել է վճարում։ Որևէ հնարավո¬րություն չուներ հավաստիանալու, թե դեպոնենտ գումարները ստացող անձինք կենսաթոշակառուի հետ ազգակցական կամ հարազատական կա¬պեր իրա¬կա¬նում ունեն, թե`ոչ։ Վճարված այդ գումարներից նրանց հայեցողությամբ իրեն թողնվել են 10.000-ից 150.000 ՀՀ դրամ գումարներ։ Այդ կերպ ամսվա ըն¬թաց¬քում հավաքվել է շուրջ 1.200.000 ՀՀ դրամ գումար, որը փոխանցել է ղեկավարին՝ Հովհաննես Գրիգորյանին։
2008թ. սկզբներին Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Արթուր Սուքիաս¬յանն այցելել է վճարումների ծառայություն` կենսաթոշակառուների անվամբ շուրջ 6-7 ամիս շարունակ դեպո¬նենտ գումարներ անձամբ ստանալու նպատակով` նշելով, որ ղեկավարութ¬յունը տեղ¬յակ է այդ մասին։ Զեկուցել է Հ.Գրիգոր¬յանին, հավաստիացել, որ, իրոք, ղեկավարութ¬յունը տեղյակ է, որից հետո Արթուր Սուքիաս¬յանին վճարել է դեպո¬նենտ գումարներ, ով ստո¬րագրել է վճարման ցուցակներում նաև կենսա¬թոշա¬կառուների փոխարեն։ Ա.Սուքիասյանը յուրա¬քանչ¬յուր անգամ ստացել է գումարի կեսը, իսկ մյուս կեսը թողել է վճարումների ծառայութ¬յունում` իր մոտ։ Այդ մասին լրացուցիչ հայտնել է Հ.Գրիգորյանին, ով տեղե¬կաց¬րել է, որ ղեկա¬վարությունը, այդ թվում` նաև ինքը տեղյակ են նաև գումարի կեսն իր մոտ թողնելու մասին։ Այդ գումարները փո¬խան¬ցել է Հ.Գրիգորյանին, այդ ժամանակահատ¬վածում, յուրաքանչյուր ամիս որպես վար¬ձատրութ¬¬յուն, վերջինիցս ստացել 10.000-ից 40.000 ՀՀ դրամ գումարներ։
2010թ. հունիսին Արաբկիրի ու Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժիններից ստացված դեպո¬նենտ գումարների վճարային ցուցակներով Հ.Գրիգորյանի գիտությամբ վճարումներ է կա¬տա¬րել կենսաթոշակառուների անունից իրեն մոտեցած քաղաքացիների։ Համաձայն Հ.Գրիգոր¬յանի ցուցումի` այլ անձանց գու¬մար¬ներ վճարելու դեպքում վճարային ցուցակներում կենսաթոշա¬կա¬ռուի փոխարեն ինքը չի ստո¬րագրել։ Նույն եղա¬նակով, կրկին Հ.Գրիգորյանի հանձնարա¬րութ¬յամբ 2010թ. սեպտեմբերին դեպո¬նենտ գումարներ է վճարել Արաբկիր տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանին և Նոր Նոր¬քի տարած¬քա¬յին բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանին, իսկ 2010թ. հոկտեմբերին` նաև Էրեբունի և Նուբարաշենի տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին։ Հ.Գրիգորյանի խոս¬քերից հասկացել է, որ 2010թ. ելքագրված այդ գումարները նա¬խա¬տեսված են Ծառայությանում Վե¬րահսկիչ պալատի ստու¬գում¬¬ների հետևանքով ծագած խնդիր¬ները «կարգավորելու» նպատակով։ Բացի Շենգա¬վիթի տարած¬քի վճա¬րային ցուցակներից` մյուս երեք տարածքների կազմած վճարային ցուցակներում կենսա¬թո¬շա¬կա¬ռուների անվան դիմաց առկա են եղել համապատասխան ստորագրություններ։ Շենգա¬վիթի տարածքի վճարման ցու¬ցակ¬ները գումարները ելքագրելուց հետո Հ.Գրիգոր¬յանը հանձնել է Սամվել Էլբակյանին` կենսաթոշա¬կա¬ռուների ան¬վան դիմաց ստո¬րագրութ¬յուններ կատարելու համար, սակայն այդ ցուցակները Ս.Էլբակ¬յանն իրենց այլևս չի վերա¬դարձրել։
Նախաքննական վերոնշյալ ցուցմունքները Վիգեն Գևորգյանը պնդել է նաև Սամվել Էլբակյանի և Արթուր Սուքիասյանի հետ առերես հարցաքննվելիս։
Նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանը, առանց պատճառաբանության, հրաժարվեց նախաքննական ցուցմունքներից` խնդրելով հիմք ընդունել Դատա¬րանում հայտնածը։
Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում գնահատելով ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի դատաքննական և նախաքննական իրարամերժ ցուցմունք¬ները, դրանք համադրե¬լով միմյանց, ինչպես նաև դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույցների, այդ թվում` դեպո¬նենտ գումարները ստա¬¬¬նալու կապակցությամբ նրա հետ առնչված սույն գործով ամբաս¬տան¬յալ¬ների, գործով ամ¬բաս¬¬տանյալ Արթուր Սուքիասյանի կեղծ ստորագրությունների վերա¬բերյալ դա¬տա¬ձեռագրա¬բա¬նական փորձաքննության 2012թ. օգոստոսի 28-ի թիվ 46531101 եզրա¬կա¬ցության հետևություն¬ների հետ` Դատարան առա¬վել արժևո¬րում է նախաքննականը` փաս¬տելով, որ դրան¬ցում հաղորդ¬ված փաստական տվյալները հաստատվել, իսկ դատաքննական ցուց¬մունք¬նե¬րում հայտնած պատ¬¬¬¬¬ճա¬¬ռաբանությունները հերքվել են վե¬րոնշյալ ապացույցներով։ Դա¬տա¬¬րանը նաև ար¬ձա¬նագրում է, որ գործով ամբաս¬տան¬յալ Վ.Գևորգյանի դատաքննական ցուց¬մունքները պայ¬մա¬¬նա¬վորված են հնա¬րավոր քրեական պատաս¬խա¬նատվությունից իրեն և կազ¬մակերպված խմբի այլ անդամներին զերծ պահելու շարժառիթով։
Գործով ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամյանը Դատարանում փոփոխված վերջնական մե¬ղադրանքի շուրջ հարցաքննվելիս իրեն մե¬ղա¬վոր ճանաչեց մասնակի, նշեց, որ յուրացված գու¬մարի չափի վերաբերյալ մեղադրանքն ուռ¬ճաց¬ված է, միևնույն ժամանակ օգտվելով դատավա¬րա¬կան իրավունքից՝ հրաժարվեց ցուց¬մունք¬ներ տալ և հարցերին պատասխանել` խնդրելով հիմք ընդու¬նել նախաքննական բոլոր ցուցմունքները և պնդե¬¬լով դրանք։ Գրավոր միջնորդություն ներկա¬յաց¬նելով՝ խնդրեց դադարեցնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով իր նկատմամբ հա¬րուցված քրեական հետապնդումը՝ քրեական պա¬տաս¬¬խա¬նատվության ենթարկելու վաղե¬մության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Համաձայն հրապարկված և հետազոտված այդ ցուցմունքների` 1999 թվականից աշխա¬տե¬լով Ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վար¬չության պետի պաշտոնում` իրականացրել է վարչության կանոնադրությամբ նախատեսված գոր¬ծա¬ռույթներ, այդ թվում` 2001թ. սկսած վճարումը կասեցված կենսաթոշակների վերաբերյալ դի¬մում¬¬ների ընդունումը, երբ կենսաթոշակառուն 6 ամսից ավել, իսկ 2009թ. սկսած` 1 տարի շարունակ տարբեր պատճառ¬ներով չէր ստանում կենսաթոշակը։ Այդ դեպքերում կենսաթոշակի վճարումը կա¬տարվում էր բա¬ցա¬¬ռապես կենսաթո¬շակառուի դիմումի հիման վրա, լիազորագրով դիմում իրա¬վասու չէին ընդու¬նել։ Նշված դիմումների ընդու¬նումը մինչև 2008թ. նոյեմբերի 1-ը կատարվել է իրենց վարչութ¬յունում, իսկ 2008թ. նոյեմբերի 1-ից մինչև 2010 թվականը՝ տարած¬քային բաժին¬ներում, որից հետո մուտ¬քագրվում էին Ծառայության ընդհանուր բաժին, բավարար¬վելու դեպքում` ուղարկվում էին տա¬րած¬քային բաժիններ։ Տարածքային բաժինները դիմումներն ընդունելուց հետո ուղարկել են, որտեղ ստուգել են փաստաթղթերի օրինականությունը և տվել կենսաթոշակի վճար¬ման թույլտվութ¬յուն։ Վարչությունում կազմվել է եզրակացություն, թույլատրվել է վճարման վերսկսու¬¬մը, ապա սո¬ցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի մի¬ջո¬¬ցով ուղարկվել է տարածքային բաժին` վճարային ցուցակներ ստանալու (ձևավորելու) և վճար¬ման նպատակով Ծառա¬յություն ուղարկելու համար։
2005թ. Ծառայության ղեկավար Վ.Խաչիկյանը, տեղեկացրել է, որ կան բազմաթիվ անձինք, ովքեր դիմում են ՀՀ-ից բացակայող նրանց բարեկամների կասեցված կենսաթոշակները ստանալու խնդրանքով։ Թույլատրել է օգնել այդ անձանց, պայմանով, որ նրանք որոշակի վարձատրություն թողնեն Ծառա¬յությանը։ Նրան հիշեցրել է, որ դա սահմանված կարգի խախտում է, սակայն Վ.Խա¬չիկ¬¬յանը հայտնել է, որ դա իր խնդիրը չէ։ Այդպես, յուրաքանչյուր ամսվա վերջում կուտակ¬ված գումարները տրվել է Վ.Խաչիկյա¬նին` հավանաբար, նախապես հավաքվելով վճարումների ծա¬ռա¬յության պետ Հովհաննես Գրիգորյանի մոտ։ Նշել է նաև, որ կարող էր սահ¬մանված կարգով մերժել կենսաթոշակառուի կասեցված կենսաթոշա¬կի վճարումը, քանի որ վերջինս պարտավոր էր դիմում ներկայացնել և գումարը ստանալ անձամբ, սակայն կատարել է Վ.Խաչիկյանի հանձնա¬րա¬րությունը, քանի որ հակառակ պարագայում վերջինս իրեն աշխա¬տանքից կազատեր։ Ընդ¬հանուր առմամբ յուրաքանչյուր ամսվա վերջում դեպոնենտ այդ գումարների վճարման դիմաց Վազ¬գեն Խաչիկյանից ստացել է 150.000-ից 300.000 ՀՀ դրամ հատուցում։
Աշխատասենյակի խուզարկությամբ հայտնաբերված, տարբեր ժամակահատվածների վերա¬բերող իր երկու նոթատետրերում 2005-2008թթ. ընթացքում, ըստ ամիսների, գրառել է կենսա¬թո¬շա¬¬կառուների անունները, որոնց բացակա¬յության պայմաններում Վ.Խաչիկյանի հանձնարա¬րութ¬¬յամբ կազմել է դեպոնենտ գու¬մար¬ների վճար¬ման դիմումներ, ապա տվյալների մշակման բաժնի միջոցով ուղարկել տարած¬քային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշակառուներն ընդգրկվել են վճա¬րային ցուցակներում և ուղարկվել վճարման։ Մանրամասնել է, որ նոթատետրում «Հովիկ» անվան տակ նշած անձը վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանն է, ում ան¬ձամբ զան¬գա¬հարել և տվել է կենսաթո¬շա¬կառուի տվյալը, որ նա համապատասխան գումարի դի¬մաց կա¬տարի կենսաթոշակի վճարումը հարազատին։ Նշել է նաև, որ հիմնականում Հ.Գրիգոր¬յանն է զան¬գահարել և հայտնել այն կենսաթոշակառուների տվյալ¬ները, որոնց կենսաթոշակները, դրանից որոշակի գումար Ծառա¬յությանը թողնելու պայմանով, ենթակա էին վճարման նրանց հարա¬զատ¬ներին։ Հովիկ անունը կոնկրետ կենսաթոշակառուի ա¬նուն ազգանվան դիմաց նշելով` նկատի է ունեցել այդ կենսա¬թոշակառուի տվյալները նրա կողմից իրեն ներկայացվելու փաստը։ Նոթա¬տետ¬րում նշած Վա¬հագնը հանդիսանում է Ծառայության տեղե¬¬կատ¬վական բաժնի պետ Վա¬հագն Խա¬չատրյանը, վեր¬ջինիս անունը կոնկրետ կենսաթո¬շա¬կառուի անուն ազգանվան դիմաց նշել է դարձ¬յալ նույն տրամաբանությամբ։ «Նախագահ» գրառ¬ման տակ ի նկատի է ունեցել Ծա¬ռա¬յության պետ Վազգեն Խաչիկյանին, ում դիմած ան¬ձանց կեն¬սա¬թո¬շակները պետք է վճար¬վեին և վճարվել են առանց հատուցման ակնկալիքի, որի մասին հեռա¬խոսով տեղեկացրել է Հ.Գրիգոր¬յանին։ Անձամբ կենսաթոշակառուների հարազատների հետ չի շփվել, նրանց չի տեսել, դա կա¬տարել են նրանց համար իրեն դիմած Ծառայության աշխա¬տա¬կից¬ները, որոնք և պայմա¬նա¬վոր¬վա¬ծություն են ձեռք բերել թոշակի 50 %-ը Ծառայությանը թողնելու վերաբերյալ։
Նույն ցուցմունքում նաև նշել է, որ նոթատետրերում կենսաթոշակառուների տվյալները գրա¬¬ռել է Վ.Խաչիկ¬յա¬նին ամեն¬ամսյա հաշվետ¬¬¬վություն տալու նպատակով, դրանցում նշել է կեն¬սաթոշակառուների անուն-ազ¬գանունները, ինչպես նաև այն անձանց անունները, որոնք միջ¬նորդել էին դեպոնացված կեն¬սա¬թո¬շակները ստանա¬լու խնդրանքով։
Նշել է նաև, որ վճարումների ծառայություն ներկայացել են կենսաթոշակառուների հարա¬զատ¬¬ները (որոնց Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ և վճարումների ծառայության պետ Հ.Գրի¬գոր¬յանի գիտութ¬յամբ), ում նախապես հանձնել է կենսաթոշակառուների տվյալները, տեսուչ-վճարող Վիգենը վճա¬րել է դեպոնենտ գումարի 50 %-ը, իսկ մնացած մասը Հ.Գրիգորյանը փո¬խան¬ցել է Վ.Խաչիկյանին։ Քանի որ անձամբ կենսաթոշակառուների հարազատներին չի հան¬դի¬պել, նրանց անվամբ դիմումներն իր խնդրան¬քով լրացրել և ստորագրել է տվյալների մշակման բաժնի պետ Վ.Խաչատրյանը, ում նախապես տրամադրել է կենսաթոշակառուի անձնագրի պատ¬ճենը, Վ.Խաչատրյանից դիմում¬ները ստացել է արդեն իսկ ստորագրված վիճակում, սակայն տեղյակ չէ, թե ով է կենսաթոշակառուի փոխարեն դրանք փաստացի ստո¬րագրել։ Այն, որ դիմում¬ները չեն ստորագրվում նույնիսկ կենսաթոշակառուի հարազատների կողմից, տեղյակ է եղել նաև Վ.Խաչիկ¬յանը։ Յուրա¬քանչյուր դիմում լրացնելու համար վճարել է 5.000 ՀՀ դրամ, ինչի մասին Վ.Խաչիկ¬յա¬նին ևս տեղեկացրել էր։ Ըստ պայմանավորվածության` իր պարտա¬կա¬նությունների մեջ մտել է միայն դիմումներ պատրաստելը, իսկ կենսաթոշակառուների հարազատ¬ների հետ ան¬ձամբ չի առնչվել, նրանց անձը պարզելու, տվյալ կենսաթոշակառուների հարազատը հանդիսա¬նա¬լու հան¬գա¬մանքը ճշտելու հետ որևէ առնչություն չի ունեցել։ Կենսաթոշա¬կառուի դեպոնենտ գու¬մարը ստա¬ցող անձի ինքնությունը ստուգելու պարտա¬կանություն ինքը չի ունեցել, դրա համար պա¬տաս¬խանատու էին նրա համար միջնորդած Ծառայության համապատասխան աշխա¬տա¬կիցը, կեն¬սա¬թոշակառուների բարեկամների ինքնություն¬ները պարզելու միջոց իրեն հայտնի չէ։
Վ.Խաչատրյանը ևս վարել է դեպոնենտ գումարները ստանալու նպատակով կազմած վե¬րոնշյալ դիմումների ներքին հաշվառում, որի հիման վրա յուրաքանչյուր ամիս իրեն է ներկայացրել տվյալ ամսվա կտրված¬քով նրա կողմից գրված դիմումների, կենսաթոշակառուների և կենսաթո¬շակ¬¬ների գումարների վերաբերյալ հաշվետվություն, որն ինքն իր հերթին ներկայացրել է Վ.Խա¬չիկ¬յա¬¬նին։
Դեպոնենտ գումարների անհիմն վճարման գործընթացին մասնակցել են Հ.Գրիգորյանը և վճարող տեսուչ Վիգենը, ովքեր նրանց ծառայության միջոցով թոշակները վճարել են կենսաթոշա¬կա¬¬ռու¬ների հարազատներին, Վ.Խաչատրյանը, ով իր խնդրանքով անձնագրային տվյալներով կազմել է դիմումներ։ Ծառայությունում թողնված գումարները բաշխել է Վ.Խաչիկյանը` Հ.Գրիգոր¬յանի կողմից նրան փաստացի ներկայացված դեպոնենտ գումարների հաշվին։
2008թ. հունվարին Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Արթուր Սուք¬իասյանը դիմել է իրեն և հայտնել, որ դեպոնենտ գումարների կեսը ստանալու պայմանով նրան են դիմել ՀՀ-ից բացակայող կենսաթոշակառուների հարազատներ։ Այդ մասին Վ.Խաչիկյա¬նին տեղեկաց¬նելուց և վերջինիս համաձայնությունը ստանալուց հետո թույլատրել է Ա.Սուքիասյա¬նին վճարել այդ գումարները։ Այդ նպատակով Ա.Սուքիասյանն իրեն է ներկայացրել տարբեր կեն¬սա¬թոշակառուների անվամբ լրացված դիմումներ, որոնք ուղարկել է ընդհանուր բաժին, մուտ¬քագրե¬լուց և իրեն վերադարձվելուց հետո` սահման¬ված կարգով ուղարկել է տարած¬քային բաժին, որտեղ ստացվել է վճարման ցուցակ և այն ուղարկվել վճարման ծառայության` վճարման։ Վճա¬րումները կատարել է հիմնականում վճարային խմբի տեսուչ Վիգենը, ով նա¬խա¬պես այդ գործ¬ընթացի մասին տեղեկացված էր։ Վերջինս վճարել է միայն կենսաթոշակի գումար¬ների 50 %-ը։
2008թ. ամռանը Հ.Գրիգորյանից տեղեկացել է, որ Ա.Սուքիասյանը պարբերաբար ներկա¬յանում է վճա¬րումների ծառայություն և Վ.Խաչիկյանի գիտությամբ և համա¬ձայ¬նությամբ կեն¬սա¬թոշակառուների փոխարեն անձամբ ստանում նրանց կենսաթոշակների դեպոնենտ գումարի 50 տոկոսը։ Նույն ժամանակ ինչ-որ կենսաթոշակառուի բողոքից պարզել է, որ Ա.Սուքիաս¬յանը կեն¬սա¬¬թոշակառու¬ների հարազատներին որևէ գումար չի վճարել, ուստի նրանից պահանջել է վերա¬դարձնել ստացած գումարի կեսը, այսինքն՝ ընդհանուր կենսաթոշակի 25 %-ը, ինչն Ա.Սու¬քիաս¬¬¬¬յանը մաս-մաս վերադարձրել է, իսկ ինքն իր հերթին մոտ 1.200.000 ՀՀ դրամ կազմող այդ գումարն ամբողջությամբ փոխանցել է Վ.Խաչիկյա¬նին։ Վերահսկիչ պալատի ստուգումների ժա¬մա¬նակա¬հատ¬վածում տեղեկացել է, որ Ա.Սուքիասյանի ներկա¬յացրած դիմումները, որոնց հիման վրա դե¬պոնենտ գումարներ էին ելքագրվել, գրված են մահացած կենսաթոշա¬կառուների անուն¬ներից, որի մասին նույնիսկ Ա.Սուքիասյանը տեղեկացված չի եղել։
2010թ. մայիսին Վերահսկիչ պալատի աշխատակիցները ստուգում են իրականացրել Ծա¬ռայության Գյումրու տարածքային բաժնում։ Ստուգումների ընթացքում, մինչև ստուգման արդ¬յունք¬¬¬ների վե¬րաբերյալ պաշտոնական փաստաթղթի հրապարակումը, Վ.Խաչիկյանը հրավիրել է խորհրդակ¬ցություն, որին մասնակցել են նաև Արա Հարությունյանը, Հովհաննես Գրիգորյանը, Գյում¬րու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վարժապետյանը, օպերատոր Արթուր Աբրահամ¬յա¬նը, վճա¬րումների ստորաբաժանման պա¬տաս¬խանատու Ռուբեն Մնացականյանը։ Խորհրդակ¬ցութ¬¬¬յան ընթացքում Վ.Խաչիկյանը ներկայացրել է կենսաթոշակի կրկնակի վճարման խախտում¬ները, որի արդյունքում վնասը կազմել է շուրջ 29.000.000 ՀՀ դրամ։ Քննարկման ժամանակ Արթուր Աբրա¬համ¬յանը խոստովանել է, որ ինքն է կատարել այդ խախ¬տում¬ները, ուստի Վազգեն Խաչիկ¬յանն Էդուարդ Վարժապետյանին հանձնարարել է կարճ ժամկե¬տում վերա¬կանգ¬նել հիշյալ գու¬մարը։ Գումարի վերականգնման հարցն եղել է Վ.Խաչիկյանի անմիջական հսկողության տակ, քանի որ ըստ Էդ.Վարժապետյանի` գրեթե ամեն օր նա զանգահարել և պա¬հան¬ջել է գումարը։ Էդ. Վարժա¬պետյանը գումարը մաս-մաս տվել է Վ.Խաչիկյանին, որից 9.000.000 ՀՀ դրամը 2010թ. հունիսին իր միջոցով, որը Վ.Խաչիկյանի համաձայնությամբ նույն օրը տվել է նրա տեղակալ Արա Հարությունյանին, ով իր հերթին փոխանցել է Վ.Խաչիկյանին։
Հիշյալ գումարը,սակայն, Վ.Խաչիկյանը պետական բյուջե չի վճարել, քանի որ ըստ ստուգ¬ման արդյունքների` Գյումրու տարածքային բաժնում թույլ տրված խախտումների արդյուն¬քում պատճառված վնասի վերականգնում չի արձանագրվել։
2010թ. մարտին Վերահսկիչ պալատի կողմից իրականացվող ստուգումների ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանն իրեն և Հ.Գրիգորյանին հրավիրել է աշխատասենյակ և հայտնել, որ մի քանի տարածքային բաժինների միջոցով անհրաժեշտ է դեպոնենտ գումարներ ելքագրել` ստուգումների հետ կապ¬ված որոշ հարցեր կարգավորելու համար։ Արաբկիրի տարածքային բաժնի պետ Հով¬հաննես Հովհան¬նիսյանին, Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոս¬յա¬նին ան¬ձամբ, իսկ Շեն¬գա¬վիթի տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանին, Էրե¬բունի և Նու¬բա¬րա¬շենի տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին` իր միջոցով, Վազգեն Խաչիկ¬յանը հրավիրել և հայտնել է դեպոնենտ գումարների ել¬քագրման անհրաժեշտության մասին և որ յուրա¬քանչյուր տարածքում պետք է ելքագրվի 25.000.000-ից 30.000.000 ՀՀ դրամ դեպոնենտի գումար։
Գումարների ելքագրման եղանակի շուրջ Վ.Խաչիկյանի հետ ունեցած պայմանավորվա¬ծության շրջանակներում տարածքային բաժինների հիշյալ պետերին առանձին-առանձին հրա¬հան¬գավորել է, որ վերջիններիս արդեն շտեմարաններից առանձնացրած և ներկայացրած կենսա¬թոշակառուների ցուցակ¬ներով դեպոնենտ գումարները ելքագրեն առանց կենսաթոշակառու¬ների համապատասխան դիմումների։ Այդ ժամանակ իրեն է զանգահարել Վ.Խաչատրյանը, հայտնել, որ տարածքային բաժնի պետերը ծած¬կագրեր են պահանջում, զարմանք արտահայտել, թե առանց եզրակացության՝ դրանք ինչպես տրամադրի, նույն հեռախոսազրույցի ընթացքում նաև հայտ¬նել, որ ծածկագրերը պահանջում են Խաչիկյանից ստացած հանձնարարությունը կատարե¬լու կապակցությամբ։ Հաստատել է այդ տեղեկության իսկությունը, նշել, որ Վ.Խաչիկյանին նա¬խա¬պես հայտնել էր, որ առանց փաստաթղթային հիմքերի՝ իր ղեկավարած վարչության աշխա¬տակիցները եզրա¬կացություն չեն տալու, քանի որ ինքը վերջիններիս նման հանձնարարություն չի կարող տալ։ Վ.Խա¬չատրյա¬նին առաջարկել է խնդիրը պարզել անձամբ Վ.Խաչիկյանից։ Վ.Խաչիկ¬¬յանն ի վերջո գումար¬ների ելքագրման վերոնշյալ եղանակի վերաբերյալ համապա¬տաս¬խան հանձնարարութ¬յուններ է տվել թե՛ տեղեկատվական և վերլուծական բաժնի պետ Վ.Խա¬չատրյա¬նին, թե՛ վճարում¬ների ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանին, քանի որ տարածքային բաժինների պետերն առանց կենսա¬թոշա¬կառուների դիմումների նախ՝ տեղեկատվական բաժնից ստացել են վճարային ցուցակ¬ներ կազմելու համար անհրաժեշտ համապատասխան ծած¬կագրերը, ապա վճարման ցուցակները ներկա¬յացրել են վճարումների ծառայություն` գումարները ելքագրե¬լու նպատակով։ Թե ովքեր և ինչ հանգամանքներում են գումարները ելքագրել, ապա փոխանցել Վ.Խաչիկյանին, տեղեկութ¬յուն¬¬¬ներ չունի։ Վ.Խաչիկյանը ել¬քագրված այդ գումարներից իրեն որևէ մասնաբաժին չի տվել։ Ստուգողների հետ հարցեր կարգավո¬րելու նպատակով դեպո¬նենտ գումար¬ներն ելքագրելու վերաբերյալ Վ.Խաչիկյանի առաջարկին հա¬մաձայնել է` նախկին տարիներին նաև իր մասնակցությամբ թույլ տրված խախտումները չբա¬ցահայտելու շարժառիթով։
2010թ. վերջին և 2011թ. սկզբներին Ծառայությունում իրականացվող ստուգումների ընթաց¬քում Վ.Խաչատրյանն անհանգստացել է դեպոնենտ գումարների ելքագրման հիշյալ տեղե¬կատ¬վությունն ստու¬գող¬ներին տրամադրելու հարցով, ինքը խորհուրդ է տվել, որ «ճիշտ կլինի անհիմն ելքագրված գումարների տեղեկատվությունը չերևա»։ Հստակեցրել է, որ Վ.Խաչատրյա¬նին հայտ¬նել է իր կարծիքը և խորհուրդը, շտե¬մարանի 2010թ. սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսների վերա¬բեր¬յալ տվալները ջնջելու վերաբերյալ հանձնարարություն Վ.Խաչիկյանից չէր ստացել։
Վահագն Խաչատրյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված «Դուդուկ» ֆայլի գրա¬ռում¬ների շուրջ հարցաքննվելիս, դրանց ծանոթանալուց հետո գործով ամբաստանյալ Ա.Աբրա¬¬¬¬¬համյանը հայտնել է, որ պայմանական «ab» նշմամբ իր անունը կոնկրետ թոշակառուի տվյալ¬¬¬¬¬¬նե¬րի վերջում նշելով` Վ.Խաչատրյանը, հավանաբար, ի նկատի է ունեցել այն, որ տվյալ կեն¬սա¬¬թոշակառուի դիմումը նա պատրաստել է իր խնդրանքով և այդ նպատակով նրան նախապես տրամադրած կենսաթոշակառուի անձ¬նագրի պատճենի հիման վրա։ Միաժամանակ իր նոթա¬տետ¬րերում և վերոնշյալ ֆայլում որոշ կենսաթո¬շակառուների տվյալների անհամապատախա¬նութ¬¬յուն¬ը (բացակայությունը) մեկնաբանելիս` նշել է, որ եթե իր նոթատետրերում կենսաթոշակա¬ռուի մասին նշում չկա, սակայն վերջինիս տվյալները նշված են Վ.Խա¬չատրյանի կազմած ֆայլում, այդ կեն¬սա¬թոշակառուի դիմումը Վ.Խաչատրյանը չի լրացրել։ Հակառակ պարագայում, երբ Վ.Խա¬չատրյա¬նի կազմած ֆայլում կենսաթոշակառուի տվյալները նշված են, սակայն իր նոթա¬տետ¬րե¬րում դրանք բացակայում են, ուրեմն ինքը պարզապես զլացել և այդ տվյալները նոթա¬տետրեր չի անց¬կացրել` բավարարվելով Վ.Խաչատրյանի կողմից յուրաքանչյուր ամիս իրեն ներկա¬յաց¬վող հաշ¬¬¬վետվությամբ։
Ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամյանն իր վերոնշյալ ցուցմունքները, այդ թվում` Էդուարդ Վարժա¬պետ¬յանի կողմից մոտ 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելու վերաբերյալ (Գյումրու դրվագով) պնդել է վերջինիս հետ առերես հարցաքննվելիս։
Ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանը Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային ստորաբաժանման պետ, գործով ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանի և Ծառայության այլ աշխատակիցների վե¬րա¬բերյալ մասով տված խոստովանական ցուցմունքները պնդել է նաև ամբաստանյալ Արթուր Սու¬քիաս¬¬յանի հետ առերես հարցաքննվելիս։
Գործով ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհաննիսյանն առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում որևէ դիրքորոշում չհայտնեց, հրաժարվեց ցուցմունք տալուց` հրապարակվելուց հե¬տո պնդելով նա¬խաքննութ¬¬յան ընթացքում տված ցուցմունքները։
Վերոնշյալ ցուցմունքների համաձայն` 2009 թվականին, երբ դեպոնենտ գումարները ստա¬նալու վերաբերյալ դիմումներն արդեն ընդունվում էին տարած¬քային բաժին¬ներում, ՀՀ սոցիալա¬կան ապահովության ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի բանավոր հրահանգով պարբերա¬բար դեպոնենտագրված կենսաթոշակառուների տվյալներ է ընդգրկել Արաբկիրի տարածքային բաժնի վճարային ցուցակներում և ուղարկել վճարումների ծառա¬յություն` վճարման։ Այնուհետև, վճա¬րումների ծառայության վճարող տեսուչ Վիգենի մոտ այցելելով` անձամբ ստորագրել է վճա¬րային ցուցակներում կենսաթոշակառուների անվան «ստացող» սյունակում, Վ.Խաչիկ¬յա¬նի հետ ունեցած նախնական պայմանավորվա¬ծութ¬յան համաձայն` անհիմն ելքագրված դեպոնենտ գու¬մա¬րի 25 %-ը վերցրել է իրեն, իսկ մնացածը փոխանցել է ՍԱՊԾ կենսաթոշակային ապահո¬վութ¬յան և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանին։ Կենսաթոշակառուների անվանացանկն ընտրել է ան¬ձամբ, տարածքային բաժնի շտերամարանից, նախապատվությունը տվել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած ան¬ձանց։ Դեպոնենտ գումարներ ստացող կենսա¬թոշակառուների դիմումներն իր խնդ¬րան¬քով գրել են պատահական անձինք, սակայն կենսա¬թոշա¬կառուների փոխարեն ինքն է ստո¬րագրել, թեև եղել են դեպքեր, երբ առհասարակ որևէ դիմում չի կազմվել և կենսաթոշակային գործում առկա չէ։
Բացի այդ` 2010 թվականի ընթացքում ՀՀ վերահսկիչ պալատն ստուգումներ է անցկացրել սոցիա¬լական ապահովության ծառայությունում, մայիսին` նաև Արաբկիրի տարածքային բաժ¬նում։ 2010 թվականի մայիսին աշխատասենյակ է կանչել ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանը և հայտնել է, որ ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգումների հետ կապված` անհրաժեշտ է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած և դեպոնացված կենսաթոշակի գումարներ ելքագրել և փոխան¬ցել նրան, միաժա¬մանակ պարզաբանել, որ դա անհրաժեշտ է կատարել առանց դեպոնենտ գումար ստանալու վերաբերյալ կենսա¬թոշա¬կառուների դիմումների (որոնք ըստ Խաչիկյանի` հե¬տա¬գայում գրելու և տրամադրելու էր Ա.Աբրահամյանը), խոստացել անձամբ տրամադրել այդ կեն¬սաթոշակառուների ցանկը։ Ըստ Խաչիկյանի հանձնարարության` առանց այդ դիմումներին սպա¬սելու վերջինիս տրամադրած կենսաթոշակառուների տվյալները պետք է մուտքագրեր համակար¬գիչ, ստանար վճարային ցուցակ, որից հետո միայն Ա.Աբրա¬համյանի պատրաստած դիմումները ստանալու և կցելու էր կենսաթոշակառուների գործերին։ Ի կատարումն ստացած այդ հանձնա¬րա¬րա¬կանի` 2010 թվականի հունիսից մինչև հոկտեմբերը յուրա¬քանչյուր ամիս տրա¬մադրել է շուրջ 10 կենսաթոշակառուների տվյալներ, որոնք իր կարգադրությամբ Արաբկիրի տարած¬քային բաժնում ընդգրկվել են դեպոնենտ կենսաթոշակների վճարային ցուցակներում, ապա կնքվել և ստորագրվել իր կողմից, նույնիսկ հաշվապահի անունից, որից հետո ուղարկվել են վճարումների ծա¬ռայություն` գումարները ելքագրելու համար։ Հետագայում, երբ ստացվել է ՀՀ վերահսկիչ պալատի ակտը, որտեղ Արաբկիրի սոցիալական ապահովության տարաքային բաժ¬նում արձա¬նագրված են եղել 2008-2009 թվականների խախտումներ` շուրջ 30.000.000-ից 35.000.000 ՀՀ դրամի վնասի տեսքով, հասկացել է, որ Վ.Խաչիկյանը 2010 թվականի ընթացքում անհիմն ել¬քագրված դեպոնենտ կեն¬սա¬թոշակի գումար¬ներով որևէ խնդիր իրականում չի լուծել։ Վազգեն Խաչիկյանից պար¬զա¬բանումներ ստանալու նպա¬տակով 2010 թվականի դեկտեմբերին Ավան և Նոր Նորքի տարած¬քային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանի հետ հանդիպել են նրան։ Վերջինիս պատկանող «Մերսեդես» մակ¬նիշի ավտոմեքենայի սրահում կայացած զրույցի ընթաց¬քում Վ.Խաչիկյանից պահանջել է վերա¬կանգ¬նել ելքագրված այդ գումար¬¬ները։ Վ.Խաչիկ¬յանը պար¬տավորվել է վերա¬կանգ¬նել այն և ի հա¬վաստումն դրա` ինչ-որ հաշ¬վարկ¬ներ կատարելուց հետո գրել և իրեն է տվել պարտավորագիր, համաձայն որի` պարտավորվում է մինչև փետրվարի 3-ը վերադարձնել իբրև թե որպես պարտք ստացած 90.000.000 ՀՀ դրամ գումար։ Անհիմն ելքագրած գումարի չափը հաշ¬վար¬կել և ստա¬ցա¬կա¬նում արտացոլել է Վ.Խաչիկյանն ինքնուրույնաբար, մո¬տա¬¬վոր հաշ¬վարկի արդ¬յունք¬ներով, իրենք դրա չափը չգիտեին։ Այդ պարտավորագիրը վերցրել և հետագայում ներկայաց¬րել է նա¬խաքննա¬կան մարմնին։
Նշել է նաև, որ իր ղեկավարած տարածքային բաժնում ՀՀ ֆինանսների նախարարության վերահսկողության վարչության կողմից կատարած ստուգման արդյունքներով արձանագրված` մահացած կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված և այդ կերպ պետությանը պատ¬ճառ¬ված վնասից 2.308.000 ՀՀ դրամ գումարը պետական բյուջե է վերականգնել իր անձնական մի¬ջոցների հաշվին։
Գործով ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհաննիսյանն իր վերոնշյալ ցուցմունքները պնդել է նաև ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանի հետ առերես հարցաքննվելիս։
Գործով ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց, հրաժարվեց Դատարանում ցուցմունք տալուց` հրապարակվելուց հետո պնդե¬լով նա¬խաքննութ¬յան ընթացքում տված ցուցմունքները։
Հրապարակված և հետազոտված վերոնշյալ ցուցմունքների համաձայն` 2001 թվականից մինչև 2008թ. օգոստոսի 15-ն աշխատել է ՍԱՊԾ Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնում` որ¬պես բաժնի պետի տեղակալ, իսկ դրանից հետո նշանակվել է Ծառայության Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում։
Մինչև 2009 թվականը` դեպոնենտ կենսաթոշակների ստացման դիմումներն ընդունվել են ծառայության կենսաթոշակային վարչությունում և ուղեկցական գրությամբ ուղարկվել տարած¬քային բա¬ժին, որտեղ բաժնի պետի կամ իր կողմից տեսուչներին մակագրվելուց հետո համա¬կարգչի միջոցով հաշվարկել են վճարվելիք գումարի չափը, կազմվել է վճարային ցուցակներ և ուղարկվել վճարումների ծառայություն` վճարման։
2009 թվականից դեպոնենտ գումարների վերաբերյալ դիմումներն ընդունվել են տարած¬քային բաժիններում, ուղարկվել ծառայության կենսաթոշակային վարչություն, որտեղ ուսում¬նա¬սիրվելուց հետո ուղարկվել են տեղեկատվական բաժին, որտեղ դիմում ներկայացրած յուրա¬քանչ¬յուր կենսաթոշակառուի վերաբերյալ տրամադրվել է վճարման ցուցակ ստանալու համար անհրա¬ժեշտ համապատասխան ծած¬կա¬¬գիր, այնու¬հետև վճարման թույլտվությամբ և համապա¬տաս¬խան գրությամբ կենսաթոշակառուների դիմումներն ուղարկվել են տարածքային բաժին` ցու¬ցա¬կավոր¬ման։
2008թ. Ամանորյա տոներից հետո ՍԱՊԾ կենսաթոշակային վարչության պետ Աշոտ Աբրահամ¬յանը կանչել է իր աշխատասենյակ, առաջակել գումար աշխատելու տարբերակ, նշել, որ այն քննարկել է ղեկա¬վարության հետ և ստացել համաձայնությունը։ Ա.Աբրահամյանն առաջար¬կել է տարածքային իրենց բաժնի շտեմարանից ընտրել մոտ 10 և ավել տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակա¬ռու¬ների տվյալներ, նրանց անվամբ լրացնել դեպոնենտ ստանալու վերա¬բերյալ դիմումներ և ներկայացնել նրան, որից հետո նա դրանք մուտքագրելու էր ընդհանուր բաժին և ուղարկելու էր Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժին։ Այդ դիմումների հիման վրա ինքը պետք է կատարեր հաշվարկ, կազմեր վճարման ցուցակներ և ուղարկեր վճարումների ծառա¬յութ¬յուն` վճարման։ Հետաքրքրվել է, թե ինչ կարգով են իրենց ուղարկվելու այդ դիմումները` հաշվի առ¬նե¬լով այն, որ սովորաբար դրանք ուղարկվում էին Ծառայության պետի կամ տեղակալի ստո¬րագրությամբ հաստատված ուղեկցական նամակով։ Ա.Աբրահամյանը վստահեցրել է, որ ղեկա¬վարի հետ ամեն ինչ հստակեցված և համաձայնեցված է, հայտնել, որ այդ դիմում¬ների բո¬վան¬դակությունը չի ստուգվելու։ Ա.Աբրահամյանը նաև վստահեցրել է, որ գումարները ել¬քագրելու ըն¬թաց¬քում ևս խնդիր չի ծագելու, քանի որ վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգոր¬յանին ևս տեղեկացնելու է։ Ա.Աբրահամյանը միաժամանակ հայտնել է, որ այդ գործողությունների արդյունքում ղեկա¬վարության համաձայնությամբ յուրաքանչյուրին տրվելու է ելքագրված գումարի 10 %-ի չափով մաս¬նաբաժին, նշել, որ մոտավորապես այդքան էլ նրա մասնաբաժինն է։ Ա.Աբրա¬համյանը նշել է նաև, որ կենսաթոշակառուներին ընտրելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել այն, որ նրանք լինեն հիմնականում մեծա¬հասակ, ՀՀ-ից բացակայող կամ մահացած չլինեն, որպես օրի¬նակ` տրամադրել 2-3 կենսաթոշակառու¬ների տվյալներ, որոնք նշված էին նրա նոթատետրում։ Այդ կենսաթոշակառուների դիմաց նշել է իր տվյալները։
Հետագա օրերին իրենց տարածքային բաժնի համակարգչային շտեմարանից դուրս է գրել կենսաթո¬շա¬կա¬ռուների տվյալները և հնարավորինս ճշտել նրանց` ՀՀ-ից բացակայելու և մահա¬ցած չլինելու վերաբերյալ փաստերը։ Մի քանի օր անց Ա.Աբրահամյանը կրկին կանչել և հե¬տաքրքրվել է կենսաթոշակառուների ցուցակով, ուսումնասիրել իր կողմից դուրս գրված ցանկը և հայտնել, որ յուրա¬քանչյուր ամիս պետք է լրացվեն և ներկայացվեն ոչ ավել, քան 2-ից 4 դիմում¬ներ։ Դրանից հետո տվյալ ամսին 3-ից 4 կենսաթոշակառուների անուններով կազմել է դի¬մումներ, ներկայացրել Աշոտ Աբրահամ¬յանին, ապա վերջինիս պահանջով ստորագրել է այդ դի¬մումների տակ` հաստատելով, թե իբր այցելութ¬յուն է կատարել այդ կենսաթոշակառուների բնակարաններ և քաջատեղյակ է նրանց որպիսությունից։ Ա.Աբրահամյանը հուսադրել է, որ անհանգստանալ պետք չէ, հետագայում հարց չի առաջանա, և հարկ եղած դեպքում կհայտնի, որ իր բաժնի աշխատա¬կիցները ևս տեղյակ են այդ այցելություններից։ Այդ ամսին ստացել է Ծառայության ղեկավար Վազգեն Խաչիկյանի ստորագրությամբ իրենց տարածքային բաժին ուղեկցական նամակով ուղարկ¬¬ված, Ա.Աբրահամյանի մակագրությունը կրող և պատշաճ կարգով գրանցված դիմումները, մյուս դիմումների հետ կազմել են դեպոնացված գումարների վճարման ցուցակներ և սահմանված կարգով ուղարկել վճարումների ծառայություն։ Մի քանի օր անց Ա.Աբրահամյանը կանչել և աշ¬խա¬տասենյակում իրեն է տվել նշված դիմումներով դուրս գրված ընդհանուր գումարի 10 %-ը։ Այդ եղանա¬կով հետագայում ևս կազմել է դիմումներ, տվել Ա.Աբրահամյանին և մի քանի օր անց նրանից ստացել է գումարը։ Բացի այդ, որոշ դեպքերում Ա.Աբրահամյանը պահանջով ներկայացել է վճարման ծառայության աշխատակից Վիգենի մոտ և նրա ներկայությամբ դեպոնենտ գումարը ստացող կենսաթո¬շակա¬ռուների փոխարեն ստորագրել վճարման ցուցակներում, քանի որ Ա.Աբրա¬¬¬¬համ¬¬յանը պատճա¬ռաբանել է, որ դա պայմանավորված է կենսաթոշակառուների ստո¬րագրություն¬ների նմանությունը հնարավորինս բացառելու անհրաժեշտութ¬յամբ։ Վիգենը չի առար¬կել, տեղե¬կացրել է, որ վճարումների ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանն իրեն այդ մասին նա¬խապես զգու¬շաց¬րել է։ Ստորագրել է ցուցակներում և Վիգենից ստացել դեպոնենտ գումարի 50 %-ը, որը փո¬խան¬ցել է Ա.Աբրահամյանին և վերջինցս ստացել ընդհանուր ել¬քագրված գումարից իր հա¬սա¬նե¬լիք բաժինը` 10 %-ը։ Բոլոր դեպքերում Ա.Աբրահամյանին ներկայաց¬ված դիմումներով կեն¬սա¬թո¬¬շա¬կա¬ռուների տվյալները վերջինս կամ գրանցել է նոթատետրում կամ համեմատել է նոթա¬տետ¬րում առկա գրառումների հետ և դրանց դիմաց նշել իր տվյալները։ Հայտնել է նաև, որ մեկ անգամ Ա.Աբրա¬համյանը հրաժարվել է ընդունել երեք կենսաթոշա¬կա¬ռուների վերաբերյալ իր ներ¬կա¬¬յաց¬րած դի¬մումները` հայտնելով, որ նրա ունեցած տվյալներով այդ քաղաքացիները մահացած են, վերստին կրկնել է պահանջը` մահացած անձանց անուններով դիմումներ չլրաց¬նելու վերա¬բերյալ։
Վերոնշյալ եղանակով իր կազմած դիմումներով 2007-2008թթ. ընթացքում ելքագրվել են 53 անձանց կենսաթոշակի դեպոնենտ գումարներ, մասնավորապես` Քանաքեռ-Զեյթուն տարածքա¬յին բաժնում հաշվառված կենսաթոշակառուներ Արամ Վարդանյանի անվամբ՝ 2008թ. հունիսին ելքագրված 812.730 ՀՀ դրամ, Մամիկոն Սարգսյանի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 633.735 ՀՀ դրամ, Հայկազ Հովհաննիսյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 794.840 ՀՀ դրամ, Դանիել Առաքելովի անվամբ՝ 2008թ. հուլիսին ելքագրված 884.242 ՀՀ դրամ, Հակոբ Հակոբյանի անվամբ՝ 2008թ. հունվարին ելքագրված 723.185 ՀՀ դրամ, Աննա Կարայանովայի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ելքագրված 783.450 ՀՀ դրամ, Վարդուշ Պետրոսյանի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ելքագրված 774.600 ՀՀ դրամ, Սեդա Ստեպանյանի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 616.515 ՀՀ դրամ, Մարիամ Աբաջյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 899.200 ՀՀ դրամ, Եվգենիա Թումանյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 807.384 ՀՀ դրամ, Արշակ Մարտոյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 734.613 ՀՀ դրամ, Մարի Թոփալյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 918.125 ՀՀ դրամ, Հայկանուշ Դարբինյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 821.986 ՀՀ դրամ, Ռուզաննա Սարգսյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 823.101 ՀՀ դրամ, Խաթուն Ղարախանյանի անվամբ՝ 2008թ. հունիսին ելքագրված 807.264 ՀՀ դրամ, Սելեմյա Հակոբջանյանի անվամբ՝ 2008թ. հունիսին ելքագրված 812.730 ՀՀ դրամ, Մարիա Սալախյանի անվամբ՝ 2008թ. օգոստոսին ելքագրված 840.134 ՀՀ դրամ, Անդրանիկ Պապանյանի անվամբ՝ 2008թ. հունվարին ելքագրված 812.567 ՀՀ դրամ, Նինա Շաքարյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 842.688 ՀՀ դրամ, Անտիկ Կարախանովի անվամբ՝ 2008թ. հուլիսին ել¬քագրված 881.767 ՀՀ դրամ, Էմմա Գրիգորյանի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 633.735 ՀՀ դրամ, Լենդրուշ Հունանյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 500.653 ՀՀ դրամ, Վեհանուշ Գեվորգյանի անվամբ՝ 2008թ. հունիսին ելքագրված 840.324 ՀՀ դրամ, Սերգեյ Հարությունյանի անվամբ՝ 2007թ. դեկտեմբերին ելքագրված 767.508 ՀՀ դրամ, Մելսիկ Բիլբուլյանի անվամբ՝ 2007թ. դեկտեմբերին ելքագրված 534.936 ՀՀ դրամ, Միխայիլ Սոլովյովի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 636.802 ՀՀ դրամ, Նինա Սարգսյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 572.260 ՀՀ դրամ, Մանուկ Կրկյաշարյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 526.505 ՀՀ դրամ, Զարմիկ Վերդյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 505.109 ՀՀ դրամ, Մանուշ Գյորգյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 858.257 ՀՀ դրամ, Արաքսյա Հակոբյանի անվամբ՝ 2007թ. հունիսին ելքագրված` 600.711 ՀՀ դրամ, Նաիրա Օսիկյանի անվամբ՝ 2008թ. փետրվա¬րին ելքագրված 776.400 ՀՀ դրամ, Ալեքսանդր Կապատարովի անվամբ՝ 2008թ. հուն¬վարին ելքագրված 733.680 ՀՀ դրամ, Վարդանուշ Դաշտոյանի անվամբ՝ 2008թ. հունվարին ելքագրված 765.000 ՀՀ դրամ, Էվելինա Տեր-Հովհաննիսյանի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ել¬քագրված 765.300 ՀՀ դրամ, Մարինա Իվոլկինայի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ելքագրված 756.400 ՀՀ դրամ, Անժելա Բեյբութի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ելքագրված 764.500 ՀՀ դրամ, Սմբատ Յաղմուրյանի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 604.200 ՀՀ դրամ, Սեդա Բոգոմոլնա¬յա¬յի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 676.911 ՀՀ դրամ, Ֆիրուզա Հովհաննիսյանի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 799.613 ՀՀ դրամ, Վասիլի Ֆրոլովի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 687.138 ՀՀ դրամ, Աբունիկ Վանալյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 793.008 ՀՀ դրամ, Հռիփսիմե Տաշյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 722.986 ՀՀ դրամ, Սիրանուշ Պետրոսյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 788.659 ՀՀ դրամ, Խաչատուր Այվազովի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 788.238 ՀՀ դրամ, Ասյա Սահակյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 788.209 ՀՀ դրամ, Մարտուն Ղազարյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 816.801 ՀՀ դրամ, Գարուշ Արշակյանի անվամբ՝ 2008թ. հունիսին ելքագրված 812.730 ՀՀ դրամ, Արմենակ Գրի¬գորյանի անվամբ՝ 2008թ. հուլիսին ելքագրված 895.400 ՀՀ դրամ, Թա¬մարա Գազիրյանի անվամբ՝ 2008թ. հուլիսին ելքագրված 882.362 ՀՀ դրամ, Մանուշակ Վերան¬¬յանի անվամբ՝ 2007թ. մարտին ելքագրված 478.074 ՀՀ դրամ, Գոհարիկ Բաղդասարյանի անվամբ՝ 2007թ. դեկտեմբերին ել¬քագրված 147.000 ՀՀ դրամ, Հենրիկ Բադասյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմ¬բերին ելքագրված 603.924 ՀՀ դրամ գումարները։
Գործով ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանը նաև նշել է, որ 2009թ. ընթացքում իր ղեկավար` Ավան և Նոր Նորք տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանի խնդրանքով այցելել է վճարումների ծառա¬յություն, ստորագրել տեսուչ Վիգեն Գևորգյանի կողմից իրեն ներկայացված վճա¬¬րային ցուցակնե¬րում ընդգրկված կենսաթոշակառուներ Ալեքսանդր Նիկողոսյանի, Ջեմմա Շախբազյանի, Աննա Ավանե¬սո¬վայի, Թադևոս Բաղիևի, Մարի Աճեմյանի, Ռոզա Կոստանյանի, Ֆաինա Մելքոնյանի տվյալների դիմաց և հեռացել, այդ անձանց անուներով դուրս գրվող ընդհա¬նուր 5.843.642 ՀՀ դրամ դեպոնենտ գումա¬րից որևէ բաժնեմաս այդ պահին և առհասարակ չի ստացել, կատարել է բացառապես իր ղեկավար Ա.Մարտի¬րոս¬յանի խնդրան¬քը։ Նշել է նաև, որ ծա¬նո¬¬թացել է դատաձեռագրաբանական թիվ 46531101 եզրա¬կացությանը, որի հետևությունների շուրջ` դիմումների և ցուցակներում առկա իր ստորագրություն¬ների վերաբերյալ որևէ առարկութ¬յուններ չունի։
Ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանն իր ցուցմունքները` Վիգեն Գևորգյանից կենսաթո¬շա¬կա¬ռուների դեպոնացված գումարների մի մասը բազմիցս ստանալու, մյուս մասը նրա մոտ թողնելու հանգամանքերի վերաբերյալ, պնդել է նաև ամբաս¬տանյալ Վ.Գևորգյա¬¬նի հետ առերես հար¬ցաքննվե¬լիս։
Գործով ամբաստանյալ Հովհաննես Գրիգորյանը Դատարանում փոփոխված վերջնական մե¬ղադրանքի շուրջ հարցաքննվելիս որևէ դիրքորոշում չհայտ¬նեց, օգտվելով լռելու իրավունքից` հրա¬¬ժարվեց ցուցմունքներ տալուց և հարցե¬րին պատաս¬խա¬նելուց։ Վերջինս որևէ դիրքոշում չհայտ¬¬¬¬նեց նաև հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքների առնչությամբ։
Գործով ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանի նախաքննա¬կան այդ ցուցմունք¬ների համաձայն` 2005թ. մայիսի 24-ից վերջինս աշխատել է Ծառայության վճարումների ծառա¬յության պետի պաշ¬տոնում և ղեկավարել Երևան, Գյումրի և Վանաձոր քա¬ղաք¬ներում իրակա¬նացվող կենսա¬թո¬շակ¬ների և սոցիալական այլ ծրագրերով նախատեսված գու¬մար¬ների վճարումները, հսկո¬ղություն իրա¬կանացրել այդ գործառույթների նկատմամբ։ Վճա¬րում¬¬ների ծառայության Երևան քաղաքի վճա¬րային խմբում իրականացվել են կասեցված կենսա¬թո¬շակների (դեպոնենտ) վճարումները, որոնք իրականացրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանը։
2005թ. Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանը զանգահարել և տեղեկացրել է, որ Հայաս¬տանից դուրս բնակվող որոշ կենսաթոշակա¬ռուների բարեկամներ նրա անունից կմոտենեն իրեն, հանձնարարել կենսաթոշակի դեպոնացված գումարները վճարել այդ անձանց, եթե գումարի մի մասը նրանք թողնեն վճարող-տեսուչի մոտ։ Այդ կերպ ՀՀ-ից բացակայող կենսաթոշակառուների հա¬¬րա¬զատներին, ծանոթ¬ներին դեպոնենտ գումարներ են վճարվել 2005 թվականից մինչև 2010թ. դեկտեմբերն ընկած ժամանա¬կահատվածում։ Դեպոնենտ գումարների վճարման վերաբերյալ դի¬մումներն ընդունել է Աշոտ Աբրա¬համյանը, որից հետո վճարումների ծառայությունում Վ.Գևորգ¬յանը կենսաթոշակառուների հարազատ¬ներին վճարել է կենսաթոշակի գումարի մի մասը։ Վճար¬ման ծա¬ռա¬յությունում պահված կենսաթոշակի գումար¬ներից յուրաքանչյուր ամիս հավաքվել է 1.000.000-ից 2.500.000 ՀՀ դրամ գումար, որը տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանից ստացել և փոխանցել է Վազգեն Խաչիկյանին, իսկ վերջինս յուրաքանչյուր ամիս իրեն տվել է 100.000-ից 200.000 ՀՀ դրամի չափով մասնաբաժին։ Իր մասնաբաժնից յուրաքանչյուր ամիս 10.000 -ից 40.000 ՀՀ դրամ տվել է Վիգեն Գևորգյանին։
Կոնկրետ թոշակառուի անվամբ դեպոնենտ գումար վճարելու անհրաժեշտության մասին յուրա¬քանչյուր անգամ իրեն տեղեկացրել է կամ Վ.Խաչիկյանը կամ Ա.Աբրահամյանը։ Եթե վեր¬ջինս էր դիմում կենսաթոշակառուի բարեկամին կամ ծանոթին դեպոնենտի գումարը վճարելու հարցով, լրացուցիչ այդ հանգամանքը հեռախոսային զրույցով կամ անձամբ նրան աշխատա¬սեն¬յակում հանդիպելով` ճշտել է Վ.Խաչիկյանից, վճարումը կատարել վերջինիս բանավոր հաս¬տա¬տումը ստանալուց հետո։ Եղել են դեպ¬քեր, որ կենսաթոշակառուի անունից դեպոնենտ գումար ստանալու խնդրանքով անմիջականորեն դիմել են իրեն, ինչը համաձայնեցրել է Վ.Խաչիկ¬յանի հետ և թույլտվություն ստանալով` կատարել են վճարում։ Այդ դեպքերի մասին տեղեկացրել է նաև Ա.Աբրահամյանին, սակայն թե վերջինս իր ասածն անմիջականորեն Վ.Խաչիկյանից ճշտել է, թե`ոչ, տեղյակ չէ։
2008թ. հունվարից հուլիսն ընկած ժամանակահատվածում մի քանի անգամ Վ.Գևորգյանը, գալով իր աշխատասենյակ, տեղեկացրել է, որ Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Արթուր Սուքիասյանը ներկայացել է իր մոտ կենսաթոշակառուների դեպոնենտ գու¬մար¬ները նրանց փոխա¬րեն ստանալու նպատակով և հայտնել, որ ղեկավարությունը տեղյակ է դրա¬նից։ Ինքը խոսել է Աշոտ Աբրահամյանի ու Վազգեն Խաչիկյանի հետ, հավաստիացել, որ նրանք, իրոք, տեղյակ են, որից հետո միայն թույլատրել է Վ.Գևորգյանին կատարել վճարումներ։ Յուրա¬քանչ¬յուր դեպքում Ա.Սուքիաս¬յանը ստացել է դեպոնենտ գումարի կեսը, իսկ վճարումների ծա¬ռա¬յությու¬նում թողած մյուս կեսը Վ.Գևորգյա¬նից ստացել և Ա.Աբրահամյանի միջոցով փոխան¬ցել է Վ.Խա¬չիկ¬յանին։ Նշել է նաև, որ տեղեկություն չի ունեցել, որ Ա.Սուքիասյանի ներկայացրած վճա¬րային այդ ցուցակներում ընդգրկված են եղել նաև մահա¬ցած կենսաթոշակառուներ։
2010թ. մայիսի վերջերին Վ.Խաչիկյանը տեղեկացրել է, որ Ծառայությունում իրակա¬նաց¬վող ստու¬գումների ընթացքում ծագած խնդիրներ կարգավորելու համար գումար է անհրա¬ժեշտ, որի մի մասն ապահովվել է Արաբկիրի տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիս¬յանի և Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանի կողմից դեպոնենտ գումար¬ներ ելքագրելու միջոցով, սակայն այդ գումարները բավարար չեն «հարցերը կարգավո¬րելու» համար։ Վ.Խաչիկյանը հանձնարարել է գումար տրամադրել իր ղեկավարած վճարումների ծառա¬յության դրամարկղից` ելքագրվող գումարը հաշվետվություն¬ներում ցույց տալով որպես դրա¬մարկղային մնացորդ։ Հրաժարվել է` պատճառաբանելով, որ գումարի ելքագրումն անհրա¬ժեշտ է հիմ¬նավորել ֆինանսական համապատասխան փաստաթղթերով։ Որոշ ժամանակ անց Վ.Խաչիկ¬յանը կանչել և տեղեկացրել է, որ հանձնարարել է Արաբկիրի տարածքային բաժնի պետ Հովհան¬նես Հովհաննիսյանին, Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժնի պետ Արամ Մար¬տի¬րոս¬յանին, Էրեբունի և Նուբարաշենի տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին և Շենգավիթի տա¬րած¬քային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանին կազմել դեպոնենտ գումարների վճարային ցու¬ցակ¬ներ, որոնք ներկայացվելու են իրեն։ Վ.Խաչիկյանը հանձնարարել է վճարային այդ ցուցակ¬ների հիման վրա ելքագրվող գումարները ստանալ և հանձնել նրան։
Իր աշխատասենյակ է կանչել և Վ.Խաչիկյանի հանձնարարության մասին հայտնել Վիգեն Գևորգյա¬նին, միաժամանակ հանձնարարել, որ վերջինս հիշյալ վճարային ցուցակներում «վճա¬րողի» սյունակում չստորագրի, քանի որ այդ ցուցակները հանդիսանալու են գումարների ել¬քագրման փաս¬տաթղթային հիմքերը։ 2010թ. սեպտեմբերին և հոկտեմբերին հիշյալ տարած¬քային բաժինների պետերը կազմել և վճարումների ծառայություն են ներկայացրել դեպոնենտ գումար¬ների վճարային ցուցակներ, որոնց հիման վրա Վ.Գևորգյանը ստացել և իրեն է փոխանցել անհիմն ելքագրված դեպոնենտ գումարները, որոնք, Վ.Խաչիկյանի հանձնարարականին համապատաս¬խան, հանձնել է նրան։ Բացառությամբ Շենգա¬վիթի տարածքային բաժնի պետ Ս. Էլբակյանի ներկայացրած ցուցակների` մյուս տարածքների վճարման ցուցակները ներկայացվել են կենսա¬թո¬շակառուների անվան դիմաց առկա ստորագրություն¬ներով։ Գումարները ելքագրելուց և Վ.Խա¬չիկ¬յա¬նին փոխանցելուց հետո ցուցակ¬ները Վ.Գևորգյանի ներկայությամբ հանձնել է Ս.Էլբակյա¬նին` կենսաթոշակառուների անվան դիմաց ստորագրություններ կատա¬րելու և այդ վիճակում ցու¬ցակ¬¬ներն իրենց վերադարձնելու պահանջով, սակայն վերջինս, ստանալով ցու¬ցակները, դրանք այլևս չի վերադարձրել։ Նշել է նաև, որ բացի այդ ցուցակներից նույն ժամանա¬կահատվածում եղել են նաև դեպոնենտի վճարման այլ (օրինական) ցուցակներ, որոնք հիմնականում եղել են առանձին էջերի վրա, յուրաքանչյուր տարածքային բաժնի պետ իմացել է, թե որ ցուցակն է օրի¬նական, որը` անհիմն ելքագրվածը։
2012թ. ապրիլի 4-ին` 15։30-ից 16։35-ն ընկած ժամանակահատվածում գործով ամբաս¬տան¬յալ Սարգիս Սարգսյանի հետ իրականացված առերեսման ժամանակ Հ.Գրիգորյանն ընդու¬նել է, որ 2010թ. հոկ¬տեմ¬բերին` վճարման ցուցակներն իրեն հանձնելուց և գումարները ելքագրելուց օրեր անց, Վ.Խաչիկյանի հանձնարա¬րությամբ Սարգիս Սարգսյանին իր աշխա¬տա¬սենյակում, որպես մաս¬նաբաժին, տվել է ել¬քագրված գումարից 1.500.000 ՀՀ դրամ։
Գործով ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանը նաև նշել է, որ 2011թ. կեսերին Հովհաննես Հովհան¬նիսյանի հետ կայացած հանդիպման ժամանակ նրանից տեղեկացել է, որ որպես հիշյալ գումար¬ների վերադարձման երաշխիք` Վազգեն Խաչիկյանը նրան է տվել 90.000.000 ՀՀ դրամի պար¬տա¬վորագիր։
Ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանը նախաքննական վերոնշյալ ցուցմունքները հստակեցրել և պնդել է նաև գործով ամբաստանյալ Սամվել Էլբակյանի հետ առերես հարցաքննվելիս։
Գործով ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանը Դատարանում փոփոխված վերջնական մե¬ղադրանքի շուրջ հարցանքնվելիս որևէ դիր¬քորոշում չհայտ¬նեց, օգտվելով դատավարական իրա¬վունքից` հրաժարվեց ցուցմունքներ տալուց և հար¬ցերին պա¬տաս¬խանելուց` նշելով, որ չի առար¬կում նախաքննական ցուց¬մունքները հրապա¬րակելուն, թեև դրանք բովան¬դակում են իր հետ առե¬րես հարցաքննված գործով մյուս ամբաստան¬յալներ Աշոտ Աբրահամյանի, Սարգիս Սարգսյանի, Սամվել Էլբեկյանի և Հովհաննես Հովհաննիս¬յանի` նրան «մեր¬կացնող» վերո¬շա¬րադրյալ ցուց¬մունք¬ները հերքող, մերկապարանոց հայ¬տա¬րա¬րություններ։ Այնուամենայնիվ, մե¬ղադրողի միջնոր¬դությամբ Դատարանում հրապարակվեց և հե¬տազոտվեց Ծառայության գործա¬ռույթ¬ներին և որ¬պես դրա ղեկավար` Վազգեն Խաչիկյանի լիազո¬րութ¬յուններին (իրավունք¬ներին և պարտակա¬նություններին) վերաբերող վերջինիս նա¬խաքննա¬կան ցուցմունքները։ Դատական քննության ա¬վար¬¬տական փուլում խնդրեց դադարեցնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով իր նկատ¬մամբ հա¬րուցված քրեական հետապնդումը՝ քրեական պա¬տաս¬¬խա¬նատվության ենթարկելու վաղե¬մության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալների մեղավորության վերաբերյալ հետևության (դատաքննությամբ հաս¬տատ¬ված հանգամանքների համատեքստում) հանգեց նրանց վերոնշյալ ցուցմունքները հետևյալ ապացույցների հետ համադրելու, ստուգելու և գնահատելու արդյունքներով.
Գործով ամբաստանյալ Վահագն Խաչատրյանի բնակարանի խուզարկության արձա¬նագրությամբ, համաձայն որի` Երևան քաղաքի Կ.Ուլնեցու փողոցի 66-րդ շենքի 57 հասեցում 2011թ. հունիսի 15-ին կա¬տարված քննչական այդ գործողության արդյունքներով հայտնաբերվել և առգրավվել են` կեն¬սա¬թոշակառուների վերաբերյալ ֆայլեր պարունակող «Տոշիբա» մակնիշի «Serial N.39624108Q» հա¬մարի և «Դելլ» մակնիշի «CN-OJF240-48643-6AD-2939» համարի դյու¬րա¬կիր հա¬մա¬կարգիչները, որոնք փաթեթա¬վորվել են առանձին-առանձին, համարակալվել համա¬պա¬¬տաս¬¬խանաբար` «1» և «2» համարով և կնքվել ծրարների համար նախատեսված 7/1 կնի¬քով։ Նույն արձանագրության համաձայն` դրա ընթացքի և արդյունքների վերաբերյալ մասնա¬կից¬ների, այդ թվում` բնակարանի սեփականատեր Վ.Խաչատրյա¬նի կողմից որևէ դիտողութ¬յուն¬ներ չեն եղել։
Գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի բնակարանի խուզարկությամբ առգրավված վե¬րոնշյալ «Դելլ» և «Տոշիբա» տեսակի դյուրակիր համակարգիչների զննման արձա¬նագրությամբ, հա¬մաձայն որի` 2011թ. հունիսի 30-ին կատարված քննչական այդ գործողության ընթացքում հա¬մա¬կարգչային բնա¬գավառի մասնագետ Անդրանիկ Ղուկասյանի օգնութ¬յամբ հայտնաբերվել է «duduk.els» ֆայլը (սույն դատական ակտում հիշատակվում է նաև «Դուդուկ» անվամբ), որը բո¬վան¬դակում է տվյալներ կենսաթոշակա¬ռուների, գումարային տվյալների, մահվան ամ¬սաթվե¬¬րի վե¬րա¬բերյալ, ինչպես նաև` նշագրումներ լատիներեն և հայերեն տառադար¬ձություններով։ Նշված ֆայ¬լում առկա անձնագրային տվյալների վերաբեր¬յալ տեղեկատվությունը համադրվել է ՍԱՊԾ կենսաթոշակառուների շտեմարանի 2009-2010թթ. կենսաթոշակառուների տվյալ¬ների հետ, որի արդյունքներով պարզվել և արձանագրվել է անհամապատասախանություն. ֆայլի գրառումներում առան¬ձին կեսաթոշակառուների վերաբերյալ առկա են վճարված գումար¬ների մասին գրան¬ցում¬ներ, որոնք բացակայում են նույն կենսաթոշակառուների վերա¬բերյալ շտե¬մա¬րանում կամ թեև ֆայ¬լում առկա են, սակայն չեն համապա¬տասխանում շտեմա¬րանի գումա¬րա¬յին տվյալ¬ներին։ Տվյալ քննչական գործողության ընթացքում կատարված վերոնշյալ հա¬մադրման արդյունք¬ներով ձևա¬վորվել է «duduk-1» ֆայլը։
Գործով ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամյանի աշխատասենյակի խուզարկության ար¬ձանագրությամբ, համաձայն որի` ՀՀ սոցիալական ապահովության նախարարության վարչա¬կան շենքի թիվ 450 սենյակում 2011թ. հունիսի 15-ին իրականացված այդ քննչական գործողության ըն¬թացքում և արդյունքներով հայտ¬նաբերվել և առգրավվել են նաև`
1. «ՀՀ սոցիալական ապահովության պետական հիմնադրամ» տպագիր գրառումով նոթա¬տետրը, որի մեջ 1-ից 17-րդ և վերջին թերթերում ձեռագիր տեսքով լրացված են քաղաքացիների անուն - ազգա¬նուններ, հեռախոսահամարներ, առկա են նաև թվաբանական հաշվարկներ,
2. շագանակագույն կազմով նոթատետրը, որի 1-ից 7 թերթերի վրա ձեռագիր եղանակով կատարված են քաղաքացիների ազգանուններ, առկա է թվաբանական հաշվարկ։ Երեք քաղաքա¬ցիների ա¬նուն¬¬ներ և թվաբանական հաշվարկ առկա է նաև նույն նոթատետրի նախավերջին թեր¬թում։
Գործով ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի աշխատասենյակի խուզարկությամբ հայտ¬նա¬բերված վերոնշյալ երկու նոթատետրերի զննման արձանագրությամբ, համաձայն որի` 2011թ. հու¬նիսի 20-ին կատարված այդ քննչական գործողության ընթացքում և արդյունքներով առավել ման¬րամասն նկա¬րագրվել և անհատակա¬նաց¬վել են դրանք` նոթատետրից յուրաքանչյուրում առկա գրառումների տես¬անկյունով` դրանով իսկ բացառելով նոթատետերը փոխելու կամ հավելյալ գրառումներ կա¬տա¬րելու հնարավորությունը, մասնավորապես` պարզվել և արձանագրվել է, որ՝
ա. շագանակագույն կազմով նոթատետրի գրառումները վերաբերում են (թվագրված են) 2005-2006 թվականներին, խմբագրված են ըստ ամիսների, նշված են ընդհանուր 152 անձանց անուն¬¬ներ։ Այդ նոթատետրի 3-րդ թերթի վերջնամասում առկա է թվաբանական հաշվարկ։ Նման հաշ¬¬վարկ առկա է նաև նախավերջին թեր¬թում, որտեղ բացի դրանից հիշատակված են նաև երեք ան¬ձանց տվյալներ։
բ. «ՀՀ սոցիալական ապահովության պետական հիմնադրամ», «Կենսաթոշակային և սոցիալական հիմնադրամի միջազգային ասոցիացիա», կազմի վրա այլ տպագիր գրառումներ բո¬վանդակող նոթատետրի մեջ առկա գրառումները վերաբերում են (թվագրված են) 2006-2007 թվա¬կան¬¬ներին, խմբագրված են ըստ ամիսների, պարունակում են 218 անձանց անուն-ազգանուն և հայրանուն, ինչպես նաև թվաբանական հաշվարկներ։ Նոթատետրի կազմի հետևում և վերջին թերթում առկա են անձանց տվյալներ և թվաբանական հաշվարկներ։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերի առկայությամբ և դրանց զննման արդյունքներով (արձանագրությամբ), համաձայն որոնց`
- Ծառայության աշխատակազմի կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագ¬րերի վարչության պետ, գործով ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամյանի աշխատասենյակից խու¬զար¬¬¬կությամբ առգրավ¬¬¬ված նրա երկու նոթատետրերում վերջինս ձեռագիր նշումներ է կատա¬րել այն կենսաթոշակառուների վերաբերյալ, որոնց դեպոնացված կենսաթոշակի գումարները 2005-2007թթ. ընթացքում անհիմն ելքագրվել և հափշտակվել են։ Յուրաքանչյուր կենսաթո¬շա¬կա¬ռուի անվան-ազգանվան և հայրանվան դիմաց գրառված է նաև Ծառայության տարած¬¬քային բաժնում կամ կենտրոնական մարմնում պաշտոն զբաղեցրած համապատասխան անձի տվյալները, այդ թվում՝ նշված են Հովիկի (ըստ դա¬տաքննութ¬յանը արդյունքների` Հովհաննես Գրիգորյանի, Վա¬հա¬գի (ըստ դա¬տաքննության արդյունքների` Վահագն Խաչատրյանի) կամ «Նախա¬գահի» (ըստ դա¬¬տաքննության արդյունքների` Վազգեն Խաչիկյանի) անունները։
- Ծառայության աշխատակազմի տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալա¬կան ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ, գործով ամբաստանյալ Վահագն Խաչատրյանի բնակարանից 2011թ. հունիսի 15-ին կատարված խուզարկությամբ առգրավված «Դելլ» տեսակի համակարգչով, դրանում առկա 2007-2008թթ. անհիմն ելքագրված և հափշտակված կենսաթոշակի գումարների վճարումների և կենսաթոշակառուների տվյալները պա¬րունակող «Դուդուկ» անվամբ ֆայլով (զննվել, համակարգչով արտատպվել և սկավառակային տեսքով կցվել է գործին), որում էլեկտրոնային տարբերակով, աղյուսակի տեսքով նշումներ են առ¬կա այն կենսաթոշա¬կառուների վերաբերյալ, որոնց դեպոնացված կենսաթոշակների գումար¬ները վերոնշյալ ժամանակահատ¬վա¬ծում անհիմն ելքագրվել և հափշտակվել են։ «Դուդուկ» ֆայլը պայ¬մանական հապավումներով տվյալներ է բովանդակում նաև այդ կենսաթոշակառուների դեպո¬նաց¬ված գումարները ստանալուն և հափշտակելուն մասնակցած, սույն գործով ամբաստանվող ան¬ձանց վերա¬բեր¬յալ, մասնավորապես, ըստ դա¬տաքննության արդյունքների` ֆայլում հիշա¬տակ¬ված «arm» նշագրման տակ գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանն ի նկատի է ունեցել Արմեն Խա¬չատրյանին, «b» նշագրման տակ` Բագրատ Մու¬¬րադյանին, «sa» նշագրման տակ` Արթուր Սու¬քիաս¬յանին։ Ֆայլում «ab» նշագրումով կենսաթո¬շա¬¬¬կա¬ռուների տվյալները, ըստ դա¬տաքննության արդյունքների, Վ.Խա¬չատրյա¬նին տրամադրել է գործով ամբաստանյալ Աշոտ Աբ¬րա¬համ¬յանը` դի¬մում¬ներ լրացնելու հա¬մար, իսկ «n» նշագրումով կենսաթոշա¬կա¬ռու¬ների ան¬վամբ դիմումներն ամ¬բաս¬¬տանյալ Վ.Խա¬չատրյա¬¬նը լրաց¬րել է անձամբ` գումարները ստանալով գործով ամբաստան¬յալներ Բագ¬րատ Մուրադյանի և Արմեն Խա¬չատրյանի միջո¬ցով։
Դատարանը գտնում է, որ «Դելլ» տեսակի «CN-OJF240-48643-6AD-2939» գործարանային համարի դյուրակիր համակարգիչը բովանդակում է իրեղեն ապացույց ճանաչելու համար անհրա¬ժեշտ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 115-րդ հոդվածով թվարկված հատ¬կա¬նիշներ, հետևաբար` ղեկավարվելով նույն հոդվածի 2-րդ մասի պահանջ¬ներով, խորհրդակցական սենյա¬կում քննարկելով դատաքննության ավարտական փուլում մեղադրողի հարուցած և լուծումն հե¬տաձգված նույնաբովանդակ միջնորդությունը, «Դուդուկ» ֆայլը ճանաչում է որպես իրեղեն ապա¬ցույց և դնում կայացրած սույն դա¬տավճռի հիմքում։ Նման հետևության հանգելիս Դատարանը հաշվի է առնում այն, որ մինչդատական վարույթի ընթացքում «Դելլ» տեսակի դյուրակիր համա¬կարգիչը ձեռք է բերվել լիազորված սուբյեկտի կողմից, օրենքով սահմանված աղբյուրից, դատա¬վա¬րական կարգի պահպանմամբ և ձևակերպմամբ, մանրամասն նկարագրվել և կնքվել է, զննվել և անհատականացվել է, իսկ մինչդատական վարույթի ավարտից հետո՝ քրեական գործին կից փա¬թեթա¬վորված և կնքված վիճակում ուղարկվել է Դատարան, որտեղ կողմերի մաս¬նակցութ¬յամբ մասնագետի օգնությամբ վերստին զննվել է, որի ընթացքում «Դելլ» տեսակի դյու¬րակիր համա¬կարգչի փաթեթա¬վորման խախ¬տումներ չեն հայտնաբերվել։
Թեև մինչդատական վարույթի ընթացքում 2011թ. հունիսի 30-ին կատարված նույն քննչա¬կան գործողության ընթացքում «Տոշիբա» և «Դելլ» տեսակի համակարգիչները զննվել են համա¬կարգչային բնագավառի մասնագետ Անդրանիկ Ղուկասյանի մասնակցությամբ և «Դուդուկ» ֆայլը պարունակող «Դելլ» համակարգչի փոխարեն թյուրիմա¬ցաբար որպես իրեղեն ապացույց է ճանաչվել «Տոշիբա» տեսակի դյուրակիր համակարգիչը, սակայն այն իրականում ապացու¬ցո¬ղական արժեք ներկայացնող փաստական տվյալներ չի բովանդակում, վերաբերելի ապացույց չէ, հետևաբար` «Տոշիբա» տեսակի դյուրակիր համակարգիչը հանում է դատավճռի հիմքում դրվող ապացույցների կազմից և տնօրինում որպես ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանին պատկանող գույք։
Փաստաթղթերի զննման արձանագրությամբ, համաձայն որի` համակարգչային բնագա¬վառի մասնագետ Անդրանիկ Ղուկասյանի աջակցությամբ 2012թ. դեկտեմբերի 22-ին կա¬տար¬¬ված քննչական այդ գործո¬ղության ընթացքում զննվել են Ա.Աբրահամյանի աշխատասեն¬յակի խուզար¬կությամբ հայտ¬նաբերված երկու նոթատետրերի` կենսաթոշակառուներին վերաբեր¬վող գրառում¬ները, որոնք նախ` վերածվել են էլեկտրոնային տարբերակի, ապա` համադրվել Ծառայության տա¬րած¬¬քային բաժինների կենսաթոշակային տվյալների շտեմարանների հետ։ Յուրա¬քանչ¬յուր կենսաթոշակառուի վերաբերյալ արդեն ամփոփ տվյալները համակարգչային ծրագ¬րի (շտեմա¬րանային հարցումների) միջոցով մուտքագրվել և համադրվել են Վ.Խաչատրյանի դյուրակիր հա¬մա¬կարգչում հայտնաբերված «Դուդուկ» ֆայլում առկա կենսաթոշակա¬ռուների տվյալ¬ների հետ, «Դուդուկ» ֆայլի առաջին սյունակում ձևավորվել են համընկնող տվյալների բո¬վան¬¬դակող «bloknot-1» և «bloknot-2» նշագրումներով ֆայլեր։ «bloknot-1» և «bloknot-2» ֆայլերը, ինչ¬պես նաև վերջ¬նական համադրման արդյունքում ստեղծված «Դուդ-բլոկնոտ» ֆայլը նույն քննչա¬կան գործո¬ղության ընթացքում համակարգչային ծրագրի միջոցով ձայ¬նագրվել է էլեկտրոնային սկա¬¬վառակի վրա, որը կցվել է զննման արձանագրությանը (այսինքն՝ նաև քրեական գործին)։
Կասեցված (դադարեցված) կենսաթոշակի գումարների վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ կենսաթոշա¬կառուների դիմումների և դեպոնացված գումարները ստանալու վերաբերյալ վճա¬րա¬յին ցուցակ¬ների առկայությամբ և դրանց զննության արձանագրություններով, մասնա¬վո¬րապես`
ա) 81 կենսաթոշակառուների անվամբ կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ Ծառայությունից 2011թ. նոյեմբերի 8-ին առգրավված կեղծ, այսինքն` իրական կենսաթոշա¬կառուների կողմից չգրառված և չստորագրված դիմումներով, ինչպես նաև ՀՀ ազգային արխիվից 2011թ. նոյեմբերի 11-ին և 16-ին, դեկտեմբերի 1-ին, 8-ին և 13-ին առգրավված՝ 101 կենսաթոշա¬կառուների անվամբ կազմված վճարային ցուցակներով,
բ) 50 կենսաթոշակառուների անվամբ կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճա¬րումը վերսկսելու վերաբերյալ Ծառայությունից առգրավված` գործով ամբաստանյալ Արթուր Սու¬քիաս¬յանի կազմած (կեղծած) դիմումներով, ՀՀ ազգային արխիվից առգրավված` Քանաքեռ-Զեյթունի տա¬¬¬րածքային բաժնում հաշվառված 51 կենսաթո¬շակառու¬ների վճարային ցուցակ¬ներով, (վե¬րոնշյալ փաստաթղթերը ներկայացվել են դատաձեռագրաբա¬նական փորձաքննութ¬յան, որի 2012թ. օգոստոսի 28-ին ստացված թիվ 46531101 եզրակացության համաձայն` դրանցում առկա գրա¬¬¬¬¬¬ռումները, այդ թվում` կենսաթոշակառուների անունից կատարված ստո¬րագ¬րություն¬ները (վե¬րա¬¬¬պա¬հումները կներկայացվեն ստորև) կա¬տա¬րել է գործով ամ¬բաս¬տանյալ Արթուր Սուքիաս¬յանը),
գ) 7 կենսաթոշակառուների, մասնավորապես՝ Ալեքսանդր Նիկողոսյանի անվամբ 812.884 ՀՀ դրամ, Ջեմմա Շախբազյանի անվամբ 791.799 ՀՀ դրամ, Աննա Ավանեսովայի անվամբ 951.441 ՀՀ դրամ, Թադևոս Բաղիևի անվամբ 540.600 ՀՀ դրամ, Մարի Աճեմյանի ան¬վամբ 821.978 ՀՀ դրամ, Ռոզա Կոստանյանի անվամբ 977.448 ՀՀ դրամ, Ֆաինա Մելքոնյանի անվամբ 947.492 ՀՀ դրամ գումարներ ստանալու կապակցությամբ կազմված, նրանց փոխարեն Ավան և Նոր Նորքի տա¬րածքային բաժնի պետի տեղակալ Արթուր Սուքիասյանի ստորագրած (կեղծած) դեպոնացված գու¬մարները ստանալու վերա¬բերյալ վճարային ցուցակներով, որոնք առգրավվել են ՀՀ ազ¬գային արխիվից,
դ) 24 կենսաթոշակառուների անվամբ կազմված, ՀՀ ազգային արխիվից առգրավված` Արաբկիրի տարածքային բաժնում հաշվառված կենսաթոշակառուների դեպոնացված գումար¬ները ստանալու վերաբերյալ կեղծ վճարային ցուցակներով։
Վերոնշյալ դիմումների և վճա¬րային ցուցակների պատրաստմամբ, կեղծմամբ և ընթացք տալու եղանակով է հնարավոր դարձել թոշակառուներին վճարելու հիմնավորմամբ պետական բյուջեից ստանալ համապատաս¬խան գումարները, հափշտակել դրանք, ապա փաս¬տաթղթա¬վորել (ստեղծել հիմքեր) թոշակա¬ռուների կողմից իբր այդ գումարներ ստանալու վերա¬բերյալ` տևական ժամանակ կենսաթոշակների դեպոնացված գումարների յուրացման փաստերը թաքցնելու և չբա¬ցա¬հայտ¬վելու նպատակով։
Դատաձեռագրաբանական փորձաքննության 2012թ. օգոստոսի 28-ի թիվ 46531101 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝
- կենսաթոշակառուներ Սերգեյ Հարությունյանի անվամբ 17.12.2007թ., Մելսիկ Բիլբուլյանի անվամբ 17.12.2007թ., Միխայիլ Սոլովյովի անվամբ 31.10.2007թ., Նինա Սարգսյանի անվամբ 31.10.2007թ., Մանուկ Կրկյաշարյանի անվամբ 15.11.2007թ., Զարմիկ Վերդյանի անվամբ 15.11.2007թ., Մանուշ Գյորգյանի անվամբ 22.11.2007թ., Արաքսյա Հակոբյանի անվամբ 07.06.2007թ, լրացված դեպոնացված գումարները ստանալու վերաբերյալ դիմումների ձեռագիր գրա¬¬ռումները, ինչպես նաև՝
- Արա¬մ Վարդան¬յա¬նի անվամբ 06.06.2006թ., Վեհանուշ Գևորգյանի անվամբ 09.06.2006թ., Նինա Օսիկյանի անվամբ 07.01.2008թ., Ալեքսանդր Կապատարովի անվամբ 17.01.2008թ., Վարդանու¬շ Դաշտոյանի անվամբ 17.01.2008թ., Էվելինա Տեր-Հովհաննիսյանի ան¬վամբ 30.01.2008թ., Մարինա Իվոլկինայի անվամբ 30.01.2008թ., Անժելա Բեյբութի անվամբ 06.02.2008թ., Սմբատ Յաղ¬մուր¬յա¬նի անվամբ 25.02.2008թ., Սեդա Բոգոմոլնայայի անվամբ 07.03.2008թ., Մամի¬կոն Սարգսյանի անվամբ 07.03.2008թ., Ֆիրուզա Հովհաննիսյանի անվամբ 07.03.2008թ., Վասիլի Ֆլորովի անվամբ 07.03.2008թ., Աբունիկ Վանալյանի անվամբ 07.04.2008թ., Հռիփսիմե Տաշ¬յանի անվամբ 07.04.2008թ., Սիրա¬նուշ Պետրոսյանի անվամբ 28.04.2008թ., Խաչատուր Այվազովի անվամբ 13.05.2008թ., Ասյա Սահակ¬յա¬նի անվամբ 13.05.2008թ., Մար¬տի¬ն Ղազարյանի անվամբ 13.05.2008թ., Հայկազ Հովհաննիսյանի անվամբ 13.05.2008թ., Գարուշ Արշակյանի անվամբ 10.06.0?թ., Արմե¬նակ Գրիգորյանի անվամբ 23.06.2008թ., Դանիել Ա¬ռա¬քելովի անվամբ 23.06.2008թ., Թամարա Գազիրյանի անվամբ 24.06.2008թ., Հակոբ Հակոբ¬յանի անվամբ 07.01.2008թ., Աննա Կարա¬յա¬նո¬վայի անվամբ 30.01.2008թ., Վարդուշ Պետրոսյանի անվամբ 30.01.2008թ., Սեդա Ստեփան¬յանի անվամբ 25.01.2008թ., Մարիամ Աբաջյանի անվամբ 21.03.2008թ., Եվգենիա Թումանյանի անվամբ 21.03.2008թ., Արշակ Մարտոյանի անվամբ 21.03.2008թ., Մարի Թոփալյանի անվամբ 25.04.2008թ., Հայկանուշ Ղարիբ¬յա¬նի անվամբ 25.04.2008թ., Ռուզաննա Սարգսյանի անվամբ 13.05.2008թ., Խաթուն Ղարախանյանի անվամբ 26.05.2008թ., Սելեմյա Հակոբ¬ջան¬յա¬նի անվամբ 23.05.2008թ., Մարիա Սալախյանի անվամբ 12.08.2008թ., Անդրանիկ Պա¬պան¬յանի անվամբ 07.01.2008թ., Նի¬նա Շաքարյանի անվամբ 04.04.2008թ. և Անտիկ Կարախանովի անվամբ 20.06.2008թ. լրաց¬ված դեպոնացված գումարները ստանալու վերաբերյալ դիմումների ձեռագիր գրառումները կատարվել են գործով ամբաստանյալ Արթուր Սու¬քիասյանի կողմից։
Արթուր Սուքիասյանի կողմից են կատարվել հետևյալ դիմումներում առկա ստո¬րագրությունները՝
Վարդուշ Պետրոսյանի ան¬վամբ լրացված 30.01.08թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դիմո¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամ¬սաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը,
Սեդա Ստեփանյանի անվամբ 25.02.08թ. լրացված դիմումի ներքևի հատվածում` «Դիմո¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամսաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը,
Արամ Վարդանյանի անվամբ լրացված 06.06.06թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դիմողի ստո¬րա¬գրությունը, ամսաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորագրությունը,
Թամարա Գազիրյանի անվամբ լրացված 24.06.08թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամսաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը,
Մանուշ Գյորգյանի ան¬վամբ լրացված 22.11.07թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամ¬սաթիվը» տողագծի վրա առկա ստո¬րա¬գրու¬թյու¬¬նը,
Դանիել Առաքելովի ան¬վամբ լրացված 23.06.08թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամ¬սա¬թիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը,
Գարուշ Արշակյանի ան¬վամբ լրացված 10.06.0?թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամ¬սաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը,
Մարտին Ղազարյանի ան¬վամբ լրացված 13.05.08թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամ¬սաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը,
Սեդա Բոգոմոլնայայի անվամբ լրացված 07.03.08թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րագրությունը, ամսաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրությու¬¬նը,
Մանուշակ Վերանյանի անվամբ լրացված 26.02.07թ. դիմումի ներքևի հատ¬վածում «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամսաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը։
Նույն եզրակացության համաձայն՝ Արթուր Սուքիասյանի կողմից են կատարվել հետևյալ վճարման ցուցակներում առկա հետևյալ ստորագրությունները՝
2008թ. հունվար ամսվա կենսաթո¬շակ¬ների վճար¬ման ցուցակ¬ում «Դաշտոյան Վար¬դուշ» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬րա¬գրու¬թյու¬¬նը,
2008թ. փետրվար ամսվա կենսա¬թոշակների վճարման ցուցակ¬ում «Բեյբութ Անժելա» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬րա¬գրու¬թյու¬¬նը,
2008թ. մայիս ամսվա կենսաթո¬շակ¬ների վճար¬ման ցուցակ¬ում «Պետրոսյան Սիրանուշ» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬րա¬գրու¬թյու¬¬նը։
2008թ. մայիս ամսվա կենսաթո¬շակների վճար¬ման ցուցակ¬ում «Այվազով Խաչատուր» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬րա¬գրու¬թյու¬¬նը,
2008թ. ապրիլ ամսվա կենսաթո¬շակ¬ների վճար¬ման ցուցակ¬ում «Թումանյան Եվգենյա» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬րա¬գ¬րու¬թյու¬¬նը,
2008թ. ապրիլ ամսվա կենսաթո¬շակների վճար¬ման ցուցակ¬ում «Աբաջյան Մարիամ» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬րա¬գ¬րու¬թյու¬¬նը,
2008թ. մարտ ամսվա կենսաթո¬շակների վճար¬ման ցուցակ¬ում «Ֆրոլով Վասիլի» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬րա¬գ¬րու¬թյու¬¬նը,
2007թ. մարտ ամսվա կենսաթո¬շակ¬ների վճարման ցուցակում «Վերանյան Մանուշակ» ազգանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը,
2009թ. սեպտեմբեր ամսվա կենսա¬թո¬¬շակների վճարման ցուցակում «Ավա¬նեսովա Աննա» ազգանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունա¬կում առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը,
2009թ. մայիս ամսվա կենսա¬թո¬շակ¬ների վճարման ցուցակում «Մելքոնյան Ֆաինա» ազգանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյու¬¬նա¬կում առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը,
2007թ. նոյեմբեր ամսվա կենսա¬թո¬շակների վճարման թվով 7 ցուցակ¬նե¬րում «Բադասյան Հենրիկ», «Վերդյան Զար¬միկ», «Սարգսյան Նինա», «Կրկյա¬շարյան Մանուկ», «Սոլովյով Մի¬խայիլ», «Բիլբուլյան Մելսիկ», «Հարությունյան Սերգեյ» ազգանուն-անունների դի¬¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյու¬¬նա¬կներում առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նները։
Փորձաքննությանը տրամադրված 06.06.06թ. Արամ Վարդանյանի ան¬վամբ լրացված դիմումի ներքևի հատվածում` «Դիմողի ստորագրությունը, ամ¬սա¬թիվը» տողագծի վրա առկա ստո¬րա¬գրու¬թյու¬նը և 2008թ. հունիս ամսվա կենսա¬թո¬շակների վճար¬ման ցուցակում «Վարդանով Արամ» ազգանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյու¬¬նա¬կում առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը կատարվել են միևնույն անձի կողմից։
Նույն եզրակացության համաձայն՝ հավանաբար, Արթուր Սուքիասյանի կողմից են կա¬տար¬վել հետևյալ դիմումներում առկա ստորագրությունները՝
Հակոբ Հակոբյանի ան¬վամբ լրացված 07.01.08թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դիմողի ստորագրությունը, ամ¬սա¬թիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬նը,
Եվգենիա Թումանյանի անվամբ լրացված 21.03.08թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դիմո¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամսաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը,
Հայկանուշ Ղարիբյանի անվամբ լրացված 25.04.08թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամսաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը,
Սելեմյա Հակոբջանյանի անվամբ լրացված 23.05.08թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամսաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը,
Արաքսյա Հակոբյանի անվամբ լրացված 07.06.07թ. դիմումի ներքևի հատվածում «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամսաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը,
Սիրանուշ Պետրոսյանի անվամբ լրացված 28.04.08թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամսաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը,
Խաչատուր Այվազովի ան¬վամբ լրացված 13.05.08թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամսաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը,
Հռիփսիմե Սաշյանի ան¬վամբ լրացված 07.04.08թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամ¬սա¬թիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը,
Զարմիկ Վերդյանի ան¬վամբ լրացված 15.11.07թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րագրությունը, ամ¬սաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյունը,
Ալեքսանդր Կապատա¬րո¬վի անվամբ լրացված 17.01.08թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րա¬գրու¬թ¬յու¬նը, ամսաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը,
Մարինա Իվոլկինայի անվամբ լրացված 30.01.08թ. դիմումի ներքևի հատվածում «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամսաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը։
Հավանաբար, Արթուր Սուքիասյանի կողմից են կատարվել հետևյալ վճարման ցու¬ցակ¬նե¬րում առկա ստորագրությունները՝
2008թ. հունիս ամսվա կենսաթոշակների վճարման ցուցակում «Վարդա¬նով Արամ» ազգանուն-անվան դիմաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստորագրությունները, հավա¬նա¬բար, կա¬տար¬վել են Արթուր Սու¬քիաս¬յանի կողմից։
2008թ. հուլիս ամսվա կենսաթո¬շակ¬ների վճար¬ման ցուցակ¬ում «Գևորգյան Վեհանուշ» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬րա¬գրու¬թյու¬¬նը,
2008թ. ապրիլ ամսվա կենսա¬թո¬շակ¬ների վճար¬ման ցուցակ¬ում «Տաշյան Հռիփսիմե» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬րա¬գրու¬թյու¬¬նը,
2008թ. փետրվար ամսվա կենսա¬թո¬շակների վճարման ցուցակ¬ում «Տեր-Հովհաննիսյան Էվելինա» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստորագրութ¬յու¬¬նը,
2008թ. փետրվար ամսվա կենսա¬թո¬շակների վճարման ցուցակ¬ում «Օսիկյան Նաիրա» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացո¬ղի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬րա¬գրու¬թյու¬¬նը,
2008թ. ապրիլ ամսվա կենսա¬թո¬շակ¬ների վճար¬ման ցուցակ¬ում «Վանալյան Աբուլիկ» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬րա¬գրու¬թյու¬¬նը,
2008թ. մայիս ամսվա կենսա¬թո¬շակ¬ների վճար¬ման ցուցակ¬ում «Ղազարյան Մարտուն» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬րա¬գրու¬թյու¬¬նը,
2008թ. մայիս ամսվա կենսաթո¬շակ¬ների վճար¬ման ցուցակ¬ում «Սահակյան Ասյա» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬րա¬գրու¬թյու¬¬նը,
2008թ. մայիս ամսվա կենսա¬թո¬շակների վճար¬ման ցուցակ¬ում «Դարբինյան Հայկա¬նուշ» ազ¬գանուն-անվան դի¬¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬րա¬գրու¬թյու¬¬նը,
2008թ. հունվար ամսվա կենսա¬թո¬շակների վճար¬ման ցուցակ¬ում «Պապանյան Անու¬շա¬վան» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬¬¬րա¬գրու¬թյու¬¬նը,
2007թ. հունիս ամսվա կենսա¬թո¬շակների վճարման ցուցակում «Հակոբյան Արաքսա» ազգանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունա¬կում առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը,
2009թ. հոկտեմբեր, սեպտեմբեր ամիսների կենսաթոշակների վճարման ցու¬ցակներում, համապատաս¬խա¬նա¬բար՝ «Նի¬կո¬ղոսյան Ալեքսանդր», «Շախ¬բազ¬յան Ջեմմա» ազգանուն-անուն¬նե¬րի դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունա¬կում առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նները,
2009թ. նոյեմբեր ամսվա կենսա¬թո¬շակ¬ների վճարման ցուցակում «Բաղիև Թադևոս» ազգանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյու¬նա¬կում առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը,
2009թ. մայիս ամսվա կենսա¬թո¬շակների վճարման ցուցակում «Աճեմյան Մարի» ազգանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյու¬¬նա¬կում առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը,
2009թ. ապրիլ ամսվա կենսա¬թո¬շակների վճարման ցուցակում «Կոս¬տան¬յան Ռոզա» ազգանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյու¬¬նա¬կում առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը,
2007թ. նոյեմբեր ամսվա կենսա¬թո¬շակների վճարման ցուցակում «Գյորգյան Մանուշ» ազգանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյու¬¬նա¬կում առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը։
Դատարանը փաստում է, որ կենսաթոշակառուների դեպոնենտ գու¬մարների վճարումը վերսկսելու որոշ դիմումների ձեռագիր գրառումները, այդ դիմումներում և վճար¬ման ցուցակներում կենսաթոշակառուներին անուններից կատարված ստո¬րագրութ¬յունները հավանաբար Արթուր Սու¬քիասյանի կողմից կատարվելու վերաբերյալ փոր¬ձագետի հետևութ¬յունը, սույն գործի դա¬տաքննությամբ հետազոտված ապացուցողական զանգված պայ¬մաններում, ՀՀ քրեական դատա¬վա¬րական օրենսգրքի 18-րդ հոդվա¬ծի համատեքստում այն հօ¬գուտ նրա և գործով մյուս ամբաս¬տանյալների մեկնաբանելու բավարար, առավել ևս` հիմնավոր փաս¬տարկ չէ. այդ ստո¬րագրութ¬յունները և ձեռագիր գրառումները ևս Ա.Սուքիասյանի կողմից կա¬տա¬րելու և այդ կերպ կազմա¬կերպված խմբով դեպոնացված գումարները հափշտա¬կելու փաստը հաստատվել (ապացուցվել) է ինչպես վերջինիս խոստո¬վա¬նական ցուց¬մունքներով, այնպես էլ դրանք վերահաստատած խմբի այլ անդամ¬ների` գործով ամբաս¬տան¬յալներ Աշոտ Աբրահամյանի, Վիգեն Գևորգյանի և Հովհան¬նես Գրիգոր¬յանի ցուցմունք¬ներով, այլ ապացույցներով (նախքան տվյալ դեպոնենտ գումար ստանալու համար դի¬մում գրելը և/կամ այդ գումար ստանալը նույն կեն¬սա¬¬¬թոշակառուի մահ¬վան փաստը հաս¬տատող փաս¬տաթղթերի առկայությամբ, կենսաթոշակառուի մահվան կապակ¬ցութ¬յամբ կամ այլ հիմքով նրա դեպոնենտ գումարը ստանալու համար չդիմելու կամ այդ գումարը չստա¬¬նալու փաստն հաս¬տա¬տած վկաների (կենսաթոշակառուի բարեկամի կամ հարևանի) ցուց¬մունք¬ներով, անգամ դատաձեռագրաբանական փորձաքննության նույն եզրա¬կա¬ցությամբ, քանի որ Ա.Սուքիասյանը միևնույն ժամանակահատվածում դեպոնացված գումարներ յուրացնելու միաս¬նական դիտավորությամբ կեղծել է նաև իր տարածքային բաժնում հաշվառված այլ կեն¬սաթոշակառուների ստորագրություններ և ձեռագիր գրառումներ, կազմել դիմումներ և վճարային ցու¬ցակներ, որպիսի փաստն արդեն հստա¬կորեն հաստատվել է վերոնշյալ (կատեգորիկ) եզրա¬կա¬ցությամբ։
Որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերի առկայությամբ, մաս¬նա¬վորապես`
- գործով ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանի գրառած (ձեռագրով կատարված) 90.000.000 ՀՀ դրամ գումարի վե¬րա¬¬բերյալ պարտա¬վորագրով (բնօրինակի տեսքով), որում վերջինս ըն¬դունել է գործով ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհան¬նիսյանի նկատմամբ այդ գումարի չափով պարտք ունենալու հանգամանքը, թեև դա¬տաքննության արդյունքներով, այդ թվում` գործով ամ¬բաս¬¬տանյալ Հ.Հովհաննիսյանի ցուցմունքներով, հերքվել է պարտքի վերա¬բերյալ պար¬տա¬վո¬րագրում հիշա¬տակված գրառումը, հաստատվել, որ խոսքն առանց կենսաթոշակառուներից դի¬մում¬¬ներ ստա¬¬նալու` 2010թ. ընթացքում ելքագրված և Ծառայության տնօրեն Վ.Խաչիկյա¬նի հանձ¬նա¬րարությամբ նրան հանձնված (կազմակերպված խմբի կողմից յուրացված) դե¬պո¬նացված գու¬մարների մասին է, որի մոտավոր չափը և ստանալու փաստը պարտա¬վո¬¬րագ¬րում Վ.Խաչիկյանն ար¬տացոլել է քողարկված ձևով։
- ՀՀ ֆինանսների նախարարության աշխատակազմի ֆինանսական վերահսկողության տեսչության 2011թ. ապրիլի 11-ին կազմած ստուգման թիվ 14-Ա միջանկյալ ակտով, որը ՀՀ գլխավոր դատախազություն է ուղարկվել 2011թ. մայիսի 11-ին ելքային 7/1-13-1040 համարով։ Հա¬մա¬ձայն այդ ակտի` ՀՀ ֆինանսների նախարարության պահանջով «Նորք տեղեկատվական վեր¬լու¬ծական կենտրոն» ՓԲ ընկերությունն իրականացրել է 2009-2010թթ. կենսաթոշակառուների վճա¬րա¬յին ցուցակ¬ների համադրում ՀՀ ազգային վիճակագրական ծառայությունից ստացված` մահա¬ցած կենսաթշակառուների ցուցակների հետ (ՔԿԱԳ և ՀՀ ոստիկանության անձնագրային և վիզա¬ների վարչության տրամադրած տվյալներով), համաձայն որոնց` սոցիալական ապա¬հո¬վութ¬յան Արաբկիրի տարածքային բաժնի կողմից սպասարկվող կենսաթոշակառուներից մահա¬ցած են ճա¬նաչ¬վել հետևյալները`
Ժորա Աշոտի Հարությունյանը, որի անվամբ դուրս է գրվել 663.560 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ և 400.000 ՀՀ դրամ պատվովճար,
Մուկուչ Հովհաննեսի Մենդիկյանի անվամբ դուրս է գրվել 743.264 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ և 260.000 պատվովճար,
Ամալյա Համբարձումի Մաթևոսյանի անվամբ` 583.650 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ,
Վահե Հակոբի Դալյանի անվամբ` 849.932 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ,
Ռոզա Հովակիմի Մելքոնյանի անվամբ` 1.024.404 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ,
Թերեզա Արկադիայի Տեր-Ավագյանի անվամբ` 813.120 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ,
Շուշիկ Իսրաելի Ավետիսյանի անվամբ` 1.111.406 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ,
Վարդուշ Հովհաննեսի Շահնազարյանի անվամբ` 811.975 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ,
Կարապետ Նշանի Գասպարյանի անվամբ` 644.076 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ,
Ջուլիետտա Եղիշի Օգանեսովայի անվամբ` 913.010 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ,
Օլգա Աբրեգամի Կուկազովայի անվամբ` 784.534 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ,
Թագուհի Ոսկանի Ուզունյանի անվամբ` 733.540 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ,
Տոնիկ Եղիազարի Կարապետյանի անվամբ` 1.052.330 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ և
Նինա Գրիգորի Դոմազովայի անվամբ 841.474 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ։
Վերոնշյալ ստուգման ակտի համաձայն՝ նշված վճարումներով խախտվել է «Պետական կեն¬սա¬թոշակների մասին» ՀՀ օրենքի 60-րդ հոդվածի 2-րդ կետի 1-ին ենթակետի պահանջները և մահա¬ցած վերոնշյալ անձանց անվամբ շարունակվել են հաշվարկվել և վճարվել կենսաթոշակներ։ Ստուգման ակտի վերա¬բեր¬յալ Ծառայության Արաբկիրի բաժնի պետ Հ.Հովհան¬նիս¬յանը ներկա¬յացրել է գրավոր առարկութ¬յուններ` չվիճարկե¬լով տվյալ կեն¬սա¬թո¬շակառուների մահ¬վան փաստը, այլ պատճառաբանելով, որ նրանց մահվան վե¬րա¬¬բերյալ որևէ փաս¬տաթղթային հիմ¬նավորում իրենց չի ներկայացվել, որի հետևան¬քով այլ կեն¬սա¬թոշակա¬ռուներն ընդգրկվել են վճար¬ման ցու¬ցակներում։ Այդ կերպ Հ.Հով¬հան¬նիս¬յանը տեղի ունեցածի ողջ պատասխա¬նատ¬վութ¬յունը փոր¬ձել է բարդել կենսաթոշա¬կա¬ռու¬ներին այդ գումար¬ները վճարելու պարտականությունը կրող ստորա¬բա¬ժանման` վճա¬րումների ծա¬ռայության աշխատակիցների վրա։ Նույն ակտի համա¬ձայն` մահա¬ցած կեն¬սաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված և վճար¬ված կենսաթո¬շակ¬ների ընդհա¬նուր գումարից Արաբկիրի տա¬րածքային բաժնի պետ Հով¬հաննես Հովհաննիսյանը վե¬րա¬կանգնել է 2.308.000 ՀՀ դրա¬մը։
- Արաբկիրի, ինչպես նաև Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժին¬ներում ՀՀ վե¬րահսկիչ պա¬լա¬տի 2010թ. իրականացրած ստուգումների վերաբերյալ կազմած միջանկյալ արձա¬նագրութ¬յուն¬ներով, որոնք նախաքննական մարմնին են ուղարկվել 2011թ. հուլիսի 19-ին թիվ ՎՊԵ-147 ելքային համարով, համաձայն որի` Արաբկիրի տարածքային բաժնի 2008-2009թթ. աշխա¬տան¬¬քա¬յին գոր¬ծունեության ուսումնասիրությամբ ծրագրային շտեմարանում հայտնաբերվել է մի¬ջամտութ¬¬¬յուն, որով ստորև թվարկված կենսաթոշակառուների գործերն արհեստականորեն դադա¬րեցվել են և այդ կերպ խախտ¬վել է կենսաթո¬շա¬կի վճար¬¬ման դադա¬րեցման, կասեցման և վերսկսման վերաբերյալ «Պետական կեն¬սաթոշակի մասին» ՀՀ օրենքի 60-րդ հոդվածով սահման¬ված պահանջը։
Այդ կենսաթո¬շա¬կառու¬ներն ու կենսաթշակայաին գործերն են` Սամվել Միհրդատի Անանյան (թիվ 23549 կենսաթո¬շա¬կային գործ, որով ըստ վճա¬րա¬յին տեղեկանքի՝ անհիմն ելքագրվել է 3.640.284 ՀՀ դրամ), Քնարիկ Մաթևոսի Ստեփանյան (թիվ 13652 կենսաթոշակային գործ, որով ըստ վճարային տեղեկանքի՝ անհիմն ելքագրվել է 1.191.320 ՀՀ դրամ), Շուշիկ Իսրայելի Ավետիսյան (թիվ 22826 կենսաթո¬շա¬կային գործ, որով ըստ վճարային տեղեկանքի՝ անհիմն ել¬քագրվել է 1.111.406 ՀՀ դրամ), Պետրոս Գուր¬գենի Բաղդա¬սար¬յան (թիվ 37347 կենսաթոշակային գործ, որով ըստ վճարային տեղեկանքի՝ ան¬հիմն ելքագրվել է 2.056.260 ՀՀ դրամ), Կիմա Ռուբենի Մկրտչյան (թիվ 39438 կենսա¬թոշակային գործ, որով ըստ վճարային տեղեկանքի՝ անհիմն ելքագրվել է 936.355 ՀՀ դրամ), Ռոզա Հովակիմի Մելիքյան (թիվ 32623 կենսաթոշակային գործ, որով ըստ վճարային տեղեկանքի՝ անհիմն ելքագրվել է 1.024.404 ՀՀ դրամ), Սուրեն Հրազդանի Բադալյան (թիվ 44423 կենսաթոշակային գործ, որով ըստ վճարա¬յին տեղեկանքի՝ անհիմն ելքագրվել է 836.850 ՀՀ դրամ), Ռաֆիկ Համբարձումի Հակոբյան (թիվ 47957 կենսաթոշակային գործ, որով ըստ վճարային տեղեկանքի՝ անհիմն ելքագրվել է 1.090.476 ՀՀ դրամ), Սուրեն Լևոնի Խանջյան (թիվ 47989 կենսաթոշակային գործ, որով ըստ վճարային տեղեկանքի՝ անհիմն ել¬քագրվել է 1.221.740 ՀՀ դրամ), Սեթ Գևորգի Չախմախչյան (թիվ 48777 կենսաթոշակային գործ, որով ըստ վճարային տեղեկանքի՝ անհիմն ելքագրվել է 1.143.676 ՀՀ դրամ), Լիդիա Մանուկի Գրիգորյանի (թիվ 62896 կենսաթոշակային գործ, որով ըստ վճարային տեղեկանքի՝ անհիմն ելքագրվել է 1.133.836 ՀՀ դրամ), Վոլոդյա Սերգոյի Բաղդասարյան (թիվ 39760 կենսաթոշա¬կային գործ, որով ըստ վճարային տեղեկանքի՝ անհիմն ելքագրվել է 661.182 ՀՀ դրամ), որոնց վերաբերյալ գործերը վճարումների ծառայության տեղեկատվական շտեմարանում մուտ¬¬¬¬¬քագրված են առանց անձնագրային տվյալների կամ ոչ լիարժեք անձնագրային տվյալներով (գործերից բացակայում են անձնագրի և սոցիալական քարտի պատճենները), իսկ դեպոնենտ ստա¬նալու համար ներկա¬յացված դիմումներում առկա ստորագրություններն առերևույթ նմանակ¬ված են։
«Քանաքեռ-Զեյթուն» տարածքային բաժնում կատարված ստուգման արդյունքներով ՀՀ վերահսկիչ պալատը խախտումներ է հայտնաբերել մահացած կենսաթոշակառուների գործերի դա¬դա¬րեցման և վճարման գործընթացում, մասնավորապես՝
- թվով 20 կենսաթոշակային գործերում բացակայել են կենսաթոշակառուի անձ¬նագրերի և սոցիալական քարտերի պատճենները, ուսումնասիրության ենթակա 19 կենսաթո¬շակային գործեր առհասարակ բացակայել են։
- Մի շարք դեպքերում կենսաթոշակների վճարումը վերսկսվել է՝ հաշվի չառնելով այն, որ կենսաթոշակառուի գրավոր դիմելու և անհրաժեշտ փաստաթղթերը ներկայանելու օրվանից չպետք է անցած լինի 10 տարի։
- Ծրագրում միջամտութ¬յան հետևանքով մի շարք կենսաթոշակառուներ դեպենենտ ստա¬նալուց հետո հաջորդ ամսին կրկին հայտնվել են դեպոնենտի ցուցակում։ Այդ անձանց կենսա¬թոշակային գործերը և դեպո¬նենտ ստանալու համար դիմումները ստուգման պահին առհասարակ բացակայել են։ Թեև դեպոնենտ ստանալու համար դիմած 10 կենսաթոշակառուների վերաբերյալ դիմումներն առկա էին և ներկայացվել են ստուգողներին, սակայն բացակայել են այդ կենսաթո¬շակառուների վե¬րա¬բերյալ կենսա¬թոշակային գործերը։
- Դեպոնենտը վճարվել է նաև առանց կենսաթոշակառուի համապատասխան փաս¬տաթղթե¬րի առ¬կա¬յության, ընդ որում՝ նախորդ երեք տարվա համար չստացած դեպոնենտի գու¬մարը նույն կեն¬սա¬¬թոշակառուին վճարվել է կրկնակի, այն դեպքում, երբ վերոնշյալ կենսա¬թոշա¬կառուի երկու դի¬մում¬¬ներում նրա անունից կատարված ստորագրությունները միմյանցից էակա¬նորեն տարբեր են։
Վերոնշյալ խախտումները ՀՀ վերահսկիչ պալատի աշխատակիցները հայտնաբերել են ստորև նշված կենսաթոշակառուների առնչությամբ և կեսաթոշակային գործերում ՝
Արամ Վարդանյանի անվամբ կենսաթոշա¬կային թիվ 47516 գործում, Մամիկոն Սարգսյանի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 26582 գործում, Հայկազ Հովհաննիսյանի անվամբ կենսաթոշա¬կային թիվ 8368 գործում, Դանիել Առաքելովի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 8239 գործում, Հակոբ Հակոբյանի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 51192 գործում, Աննա Կարա¬յանովայի ան¬վամբ կենսաթոշակային թիվ 44473 գործում, Վարդուշ Պետրոսյանի անվամբ կեն¬սա¬թոշակային թիվ 3105 գործում, Սեդա Ստեպանյանի անվա կենսաթոշակային գործ թիվ 15547 գոր¬ծում, Մարիամ Աբաջյանի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 30777 գործում, Եվգենիա Թուման¬յանի ան¬վամբ կենսաթոշակային թիվ 51118 գործում, Մարի Թոփալյանի անվամբ կենսաթո¬շա¬կային թիվ 865 գործում, Հայկանուշ Դարբինյանի անվամբ կենսաթոշակային գործ թիվ 9644 գոր¬ծում, Ռուզաննա Սարգսյանի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 55446 գործում, Խաթուն Ղարա¬խան¬յանի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 7516 գործում, Սելեմյա Հակոբջանյա¬նի անվամբ կենսաթո¬շա¬կային թիվ 7526 գործում, Մարիա Սալախյանի անվամբ կենսաթոշա¬կային թիվ 48722 գործում, Նինա Շաքարյանի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 51598 գործում, Անտիկ Կարա¬խանովի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 48864 գործում, Էմմա Գրիգորյանի անվամբ կենսաթո¬շակային թիվ 82965 գործում, Լենդրուշ Հունանյանի անվամբ կենսաթոշակա¬յին թիվ 58275 գործում, Վե¬հանուշ Գևորգյանի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 7994 գործում, Ալեքսանդր (Արտա¬վազդ) Կա¬պա¬տարովի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 49162 գործում, Վար¬դա¬նուշ Դաշտոյանի անվամբ կեն¬սա¬թո¬շակային գործ թիվ 59014 գործում, Էվելինա Տեր-Հովհաննիսյանի անվամբ կեն¬սա¬թոշակային թիվ 62622 գործում, Մարինա Իվոլկինայի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 9179 գոր¬ծում, Սմբատ Յաղմուրյանի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 1252Հ գործում, Սեդա Բոգոմոլնա¬յայի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 15663 գործում, Փիրուզա Հովհաննիսյանի անվամբ կենսաթո¬շակային թիվ 32096G գործում, Վասիլի Ֆրոլովի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 40487 գործում, Սիրանուշ Պետրոսյանի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 53735 գործում, Խաչատուր Ալեքսանդրի Այվազովի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 14842 գործում, Ասյա Սահակյանի անվամբ կենսաթո¬շա¬կային թիվ 21289 գործում, Մարտուն Ղազար¬յա¬նի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 52950 գոր¬ծում, Գարուշ Արշակյանի անվամբ կենսաթո¬շա¬կային թիվ 33069G գործում, Արմենակ Գրիգոր¬յանի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 2393 գործում, Թամարա Գազիրյանի անվամբ կենսաթոշա¬կային թիվ 45765 գործում։
Վերոնշյալ ստուգման ակտին կից` նախաքննական մարմնին են ներկայացվել (կցված են գործին) նաև «Քանաքեռ-Զեյթուն» տարածքային բաժնում հաշվառված կենսաթոշակառուներ Մարի Թոփալ¬յանի (մահացել է 2002թ. ԱՄՆ-ում), Խաթուն Ղարախանյանի (մահացել է 2005թ.) Մամիկոն Սարգսյա¬¬նի (մահա¬ցել էր մինչև 2003թ.), Դանիել Առաքելովի (մահացել է 2005թ. առաջ), Անդրա¬նիկ (ըստ հայտա¬րարագրի՝ Անուշավան) Պապանյանի (մահացել է 2005թ. առաջ), Վար¬դուշ Պետրոս¬յանի (մա¬հա¬¬ցել է 1995թ.), Մարիամ Աբաջյանի (1995թ. ԱՄՆ-ից չի վերադարձել, 2010թ. սեպ¬տեմբերի 28-ին այնտեղ մահացել է), Հայկազ Հովհաննիսյանի (մահացել է 1990 թվա¬կան¬¬ներին), Հակոբ Հակոբ¬յանի (մահացել է 1990-ական թվականներին), Էմմա Գրիգոր¬յանի (մա¬հա¬¬ցել է 2002թ.), Լենդրուշ Հունանյանի (2006թ. ԱՄՆ-ից չի վերադարձել, որտեղ և մահա¬ցել է), Եվգենիա Թու¬ման¬յանի (մահացել է 1990-ական թվականներին), Աննա Կարայանովայի (մահացել է 2010 թվակա¬նին) մահվան վերաբերյալ, նրանց ճանաչող տարբեր քաղաքացիներից վերցված հայ¬տարա¬րութ¬յունները։
- Վճարումների ծառայության և Երևան քաղաքի տարածքային բաժինների միջև 2007 թվականից մինչև 2010 թվականի մայիսը, ինչպես նաև 2010թ. դեկտեմբերին կնքված փոխադարձ ակտերով, (2010թ. մայիսից նոյեմբերն ընկած ժամանա¬կա¬հատված ակտերը չեն արխիվացվել), որոնք կազմվել են մի կողմից ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիա¬լական ապահովության պետական ծառայության աշխատակազմի վճարումների ծառայութ¬յան պետ Հովհաննես Գրիգորյանի, մյուս կողմից` Ծառայության կոնկրետ տարածքային բաժնի պետի միջև, կնքվել վճարումների ծառայության և տարածքային համապատասխան բաժնի կլոր կնիք¬ներով, ստորագրվել ինչպես վերջիններիս, այնպես էլ կողմերի հաշվապահների անունից, որոն¬ցով հաս¬տատվել է յուրաքանչյուր ամսվա կտրվածքով ըստ ուղղությունների և ընդհանուր առմամբ վճա¬րումների ծառայության կողմից կոնկրետ տարածքային ստորաբաժանմանը փաս¬տացի հատ¬կացված գու¬մար¬նե¬րի չափը, բաժնի կողմից սպասարկված կենսաթոշակա¬ռուների թիվը (բոլոր ուղ¬ղություն¬նե¬րով կատարված վճարումները և կենսաթոշա¬կառուների ընդհանուր թիվը)։
- Կենսաթոշակի և սոցիալական այլ ծրագրերով իրականացված վճարումների վերաբեր¬յալ Ծառայության վճարումների ծառայության կազմած, 2007-2010թթ. ընդգրկող ժամանակա¬հատ¬վածն ընդգրկող տեղեկանքնե¬րով և ամփոփ տեղեկանքներով, որոնցով ՀՀ աշխատանքի և սոցիա¬լա¬կան հարցերի նախարա¬րութ¬յան սոցիալական ապահովության պետական ծառայության աշ¬խա¬¬տակազմի վճա¬րում¬ների ծա¬ռա¬¬յութ¬¬յան պետ Հովհաննես Գրիգորյանի և այդ ստորա¬բա¬ժան¬ման հաշվապահի ստո¬րագրութ¬յուններով ամփոփ¬վել են յուրաքանչյուր ամիս Երևան քաղաքում և Երևան քաղաքի կոնկ¬րետ տա¬րած¬քային բաժնում հաշվառված կենսաթոշակառուների քանակը և փաստացի նրանց կա¬տար¬¬ված վճարումների, այդ թվում` որպես դեպոնենտ և պատվովճար կա¬տար¬ված վճա¬րում¬ների արդ¬¬յունք¬ները, որոնցից Երևան քաղաքում կատարված վճարումների մասին տեղեկանքը յուրա¬քանչյուր ամիս զեկու¬ցագրով ներկայացվել է ՍԱՊ Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյա¬նին։
Վերոնշյալ տեղե¬կանքները կազմված են ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նա¬խա¬¬րարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության աշխատակազմի վճարում¬ների ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանի և նույն ծառայության հաշվապահի անվամբ, կնքված են վճարումների ծառայության թիվ 02505511 կլոր կնիքով, ստորագրված են Հ.Գրիգոր¬յանի անունից (թեև որոշ ամփոփ տեղեկանքներում Հ.Գրիգորյանի ստո¬րագրութ¬յունը բացա¬կայում է)։
Վերոնշյալ ապացույցներով՝ փոխադարձ ակտերով և տեղեկանքներով, Դատարանը հաս¬տատված է համարում Ծառայության հիմնական (օրինական) գործունեությանը զուգահեռաբար՝ նաև մահացած կամ ՀՀ-ից բացա¬կայող կենսաթոշակառուների կամ մտացածին անձանց անուն¬նե¬րով դեպոնացված գումարները նրանց վճարելու պատրվա¬կով պե¬տական բյուջեից ստա¬նալու և ելքագրելու փաստերը, գումարներ, որոնք կազմակերպված խմբի կողմից դատաքննությամբ հաս¬տատված (ապացուց¬ված) գումարի չափով այնուհետև հափշտակվել են։
«Արաբկիրի», «Ավան և Նոր Նորքի», «Էրեբունի և Նուբարաշենի» և «Շենգավիթի» տա¬րած¬¬քային բաժիններում հաշվառված կենսաթոշակային գործերի զննության արձա¬նագրութ¬յամբ, համաձայն որի` 2012թ. դեկտեմբերի 22-ին կատարված քննչական այդ գործո¬ղության արդյունք¬նե¬րով պարզվել է 2010թ. հունիս, սեպտեմբեր և հոկտեմբեր ամիսներին իբր դեպոնենտ գու¬մարներ ստա¬ցած այն կենսաթոշակառուների ցանկը, որոնց կենսաթոշա¬կա¬յին գործերում բա¬ցակայում են կասեցված կենսա¬թոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ նրանց դիմումները, ինչը վկայում է անհիմն կերպով գումարներ ելքագրելու փաստերի մասին։ Այդ կենսաթոշակառուներն են՝
Արաբկիրի տարածքային բաժին. 2010թ. հունիսին` Լյուդմիլա Գրիգորի Հարությունյան, Էմմա Շարույրի Մելքոնյան, Ռո¬դինա Սարգսի Ակոպովա, Աիդա Մելիքի Պողոսյան, 2010թ. սեպ¬տեմ¬բերին` Վանիկ Անտոնի Վիրաբ¬յան, Հայկանուշ Հարությունի Հակոբյան, Նինել Շիրակի Մար¬գարյան, Հասմիկ Միքայելի Միրաքյան, Թամարա Ալեքսանդրի Հովհաննիսյան, Ազատուհի Մով¬սեսի Գյուլամջյան, Ժենյա Մամիկոնի Սարգսյան, Ադելաիդա Հովհաննեսի Բոզոյան, Ռոբերտ Մեսրոպի Ասատրյան, Զեմֆիրա Թաթոսի Նալբանդյան, Ազատուհի Սարգսի Հաջիբեկյան, Շամ¬խալ Միքայելի Գրի¬գոր¬յան, 2010թ. հոկտեմբերին` Հայկանուշ Գեղամի Ռուշանյան, Շուրա Ավագի Սարգսյան, Կարուշ Խաչիկի Հովհաննիսյան, Զարզանդ Սամսոնի Բարսեղյան, Ռոմեն Լիպարիտի Շահբաղյան, Եղիա Հովսեփի Նաջարյան ( 22 կենսաթոշակառու)։
Ավան և Նոր Նորքի (Խորհրդային) տարածքային բաժին. 2010թ. հոկտեմբերին` Գոհարիկ Հայրապետի Մկրտչյան, Կայանե Հակոբջանի Ղոնոյան, Լյուսյա Հայրապետի Զարգարյան, Էմ¬մա Թեոդորոսի Մնացականյան, Գուրգեն Մարտիրոսի Գալուստով, Հայկանուշ Ավետիսի Մել¬քոն¬¬յան, Միշա Հայրապետի Ինանց, Սիրուշ Հակոբի Ալանյան, Ալեքսան Իվանի Հակոբջանյան, Արևհատ Մովսեսի Սիմոնյան, Հակոբ Սարգսի Բլիկյան, Մայրամ Հարությունի Շխրտումյան, Քնա¬րիկ Արշակի Մողրովյան, Սմբատ Ամավոսի Ղազարյան (14 կենսաթոշակառու)։
Էրեբունի և Նուբարաշենի տարածքային բաժին. 2010թ. հոկտեմբերին` Ստեփան Անդրա¬նիկի Մուրադյան, Վերգինե Վաղարշակի Կանանով, Մարիամ Աբրահամի Մանուկյան, Լուս¬յա Մաթևոսի Կոստանյան, Կնո Խալթի Ավդալյան, Ալբերտ Մկրտիչի Թովմասյան, Ալիսա Խաչիկի Աճեմյան, Սարգիս Ղազարի Ուզունյան, Էմմա Արտաշի Սարգսյան, Սարգիս Վահանի Օգու¬մուշ¬յան, Վլադիմիր Անուշավանի Մարտիրոսյան, Նինա Մարտինի Նալբանդյան, Եվգենի Նիկոլայի Օսի¬պով, Ֆիրուզա Մռավի Սարգսյան, Մարիամ Ալեքսանի Խաչատրյան, Վլադիմիր Կառլոսի Պետրոս¬յան, Սահակ Վարդերեսի Արաբյան, Վարդգես Հակոբի Բոյաջյան, Վազգեն Սիմոնի Թով¬մասյան, Պարգև Անդրեասի Գրիգորյան ( 20 կենսաթոշակառու)։
Շենգավիթի տարածքային բաժին. 2010թ. հոկտեմբերին` Կարապետ Պետրոսի Կերկեր¬յան, Քնարիկ Պետրոսի Սիմոնյան, Ժենյա Կարապետի Դանիելյան, Շուրա Նշանի Գուլ¬նա¬զարյան, Սեդա Սարդարի Վարդանյան, Վարսենիկ Մուշեղի Ստեփանյան, Լաուրա Ռուբենի Գրի¬գոր¬յան, Սերյոժա Մխիթարի Յազիչյան, Գևորգ Դերենիկի Ղարագյոզյան, Լաուրա Խաչիկի Ղահ¬րա¬մանյան, Ռոզա Համայակի Խնոյան, Անիչկա Վանեսի Գևորգյան, Ռիմա Բագրատի Մով¬սիս¬յան, Մելսիկ Վաղարշի Ջալավյան, Սեդա Սարգսի Բոստանջյան, Սուսան Սողոմոնի Սարգսյան, Անուշ Հայրապետի Պետրոսյան, Սուրիկ Գրիգորի Առաքելյան, Նադեժդա Նիկոլայի Մա¬նաս¬տիրշինա, Գրետա Սանասարի Աջամյան, Շմավոն Սարգսի Ղասաբյան, Սվետլանա Նի¬կո¬լայի Պողոսովա, Լենա Իվանի Մելքումյան, Վրեժ Սաշայի Ներսեսյան (24 կենսաթոշակառու)։
Համակարգչատեխնիկական փորձաքննության 2012թ. դեկտեմբերի 20-ին ստացված թիվ թիվ 11-3561 եզրակացությամբ, որով հաստատվել է կենսաթոշակային համակարգի շտեմա¬րանի տվյալ¬ները մեխանիկական միջամտությամբ փոփոխելու օբյեկտիվ հնարավո¬րութ¬յունը, անգամ՝ ջնջումներ կատա¬րելու փաստը։ Ըստ վերոնշյալ եզրակացության` 2011թ. դեկտեմբերի 7-ին ՀՀ ՍԱՊ ծառա¬յությունից առգրավված և փորձաքննությանը ներկա¬յացված սպասարկիչ (sever) հա¬մա¬¬¬¬¬կարգչի հիշողության երրորդ տրամաբանական հատորում (Partition 3) հայտնաբերվել են «Microsoft» ընկերության «Access» ծրագրային ապահովման սեփական` շտեմարանային «mdb» ձևատեսակի 3112 ֆայլեր, որոնց թվում՝ հանընկնող «MD5» տեսակի անհատակա¬նացման արժեք¬ներով 357 ֆայլեր (միևնույն տեսակի անհատականացման արժեքների համընկնումը վկա¬յում է, որ տվյալ ֆայլերը պարունակում են միևնույն տվյալները)։
Շտեմարանային «mdb» ձևատեսակի 357 ֆայլերի շարքում առկա են ֆայլեր, որոնք պա¬րու¬¬նակում են այլ «mdb» ձևատեսակի շտեմարանային ֆայլերի տարբեր աղյուսակների վրա հղում¬¬ներ։ Փորձագետն արձանագրել է նաև, որ տվյալների շտեմարաններում ներդրված հղում¬ները թույլ են տալիս նշված հղմանը համապատասխանող աղյուսակում կատարել փոփոխություն` առանց անմիջականորեն մուտք գործելու տվյալ աղյուսակն իրականում պարունակող շտեմարան, որի պայմաններում տվյալների փոփոխությունը կարտացոլվի հղմանը համապատասխանող շտեմա¬րանի տվյալ¬ներում։
2007-2010թթ. ընթացքում Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարած¬քային բաժին¬ների կողմից վճարումը կասեցված կամ դադարեցված կենսաթոշակների դեպոնենտ գու¬մար¬ների վճարման ցուցակ¬ների և դրանց էլեկտրոնային կրիչի առկայությամբ, որոնք առգրավվել են 2011թ. նոյեմբերի 25-ին ՀՀ աշխա¬տանքի և սոցիա¬լական հարցերի նախարարության սոցիա¬լական ապա¬հո¬վության պետա¬կան ծառա¬յությունից, ինչպես նաև ՀՀ գլխավոր դատախազության միջոցով Ծա¬ռա¬յությունից ստացած (տեղեկատվական համակարգերի և վերլուծության վարչութ¬յան սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի բաժնի պետ, գործով ամբաս¬տանյալ Վահագն Խաչատրյանի տրամադրած) և սույն գործին կցված՝ 2005-2007թթ. և 2008-2010թթ. դեպոնենտի վճարման ցուցակ¬ների էլեկտրո¬նային երկու կրիչների առկայությամբ։ Տարբեր մարմիններից ստացված վերոնշյալ կրիչ¬ների տվյալների հա¬մադրման արդյունք¬ներով պարզվել և հաստատվել է ծրագրում մեխանիկական միջամտութ¬յամբ 2010թ. հունիս, սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիս¬ներին` Արաբկիրի, 2010թ. հոկտեմբերին՝ Ավան և Նորք Նորք, Էրեբունի և Նուբարաշեն, ինչպես նաև Շենգա¬վիթի տարածքային բաժիններում ան¬հիմն ելքագրված և հափշտակված գումարների վճար¬ման տվյալները ջնջելու (հան¬ցա¬գործութ¬յան հետքերը թաքցնելու) փաս¬տը, ինչը նաև հաստատում է հա¬մա¬կարգչատեխնի¬կական փոր¬ձաքննության 2012թ. դեկտեմ¬բերի 20-ին ստացված թիվ 11-3561 եզրակացության, վերոնշյալ հան¬գամանքի վերաբերյալ ամբաստանյալների (արժևորված) ցուց¬մունքների հա¬վաստի¬րութ¬յունը, ինչպես նաև այն, որ կեն¬¬սա¬թո¬շա¬կային համա¬կարգի շտեմա¬րա¬նում մեխանիկական մի¬ջամտութ¬յամբ տվյալ¬ների փո¬փոխությունը՝ ընդհանրապես, իսկ Ծառա¬յութ¬յան աշխատակազմի տեղեկատվական համակարգերի և վերլուծության վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալներ մշակման պետ Վ.Խաչատրյանի կողմից՝ մաս¬նա¬վո¬րապես, տեխ¬նիկա¬պես հնարավոր է։
ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահո¬վութ¬յան պետական ծառայության Գյումրու տարածքային բաժնի նախկին պետ Էդուարդ Վարժա¬պետ¬յանի, նույն բաժնի գլխավոր մասնագետ Արթուր Աբրահամյանի և տեսուչ-վճարող Կիմա Փիլո¬յանի, ինչպես նաև Ռուբեն Մնացականյանի նկատմամբ կայացված` ՀՀ Շիրակի մարզի ընդ¬հանուր իրա¬վա¬սության դատարանի 2014թ. հունիսի 17-ի ՇԴ/0066/01/13 դատավճռով, որով մաս¬նավորապես Էդուարդ Վար¬ժա¬պետյանը և Արթուր Աբրահամյանը մեղավոր են ճանաչվել և դատա¬պարտվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` այն բանի համար, որ, նախնական համաձայնության գալով միմ¬յանց հետ, 2007-2009թթ. ընթացքում կեղծ դիմումներ կազմելու և վճարային ցուցակներ ստա¬նալու եղանակ¬ներով ելքագրել և յուրացրել են վճարումը կասեցված կենսաթոշակի դեպո¬նաց¬ված ընդ¬հանուր 4.337.835 ՀՀ դրամ գումարներ։ Բացի այդ, դատաքննության արդյունքներն ամփոփող և դրա վրա հիմնված վերոնշյալ դատական ակտով Արթուր Աբրահամյանը նաև մեղավոր է ճա¬նաչվել Կիմա Փիլոյանի հետ ձեռք բերված նախնական համաձայնության շրջանակներում 2008-2010թթ. ընկած ժամանակահատվածում 63.318.125 ՀՀ դրամի չափով կենսաթոշակառուների թաղման նպաստ¬ների և ժառանգվող գու¬մար¬ները կրկնակի ելքագրելու և յուրացնելու, ինչպես նաև նույն խմբի կազմում 2008-2009թթ. ըն¬թաց¬քում 114 կեն¬սաթոշակառուների ընդհանուր 15.290.269 ՀՀ դրամի չա¬փով կա¬սեցված կեն¬սաթոշակի դեպոնաց¬ված գումարներ յուրացնելու համար։ Նույն դա¬տավճռով լուծվել է նաև դատա¬խա¬զութ¬յան ներկայացրած քաղաքացիական հայ¬ցը, որը բավա¬րար¬¬վել է մաս¬նակի. Շիրակի մարզի ընդ¬հանուր իրավասության դատարանը դատաքննության արդ¬յունքներով փաս¬¬տել է, որ «նա¬խաքննութ¬յան ընթացքում Ա.Աբրահամյանը փաստացի վերա¬կանգնել է 29.000.000 ՀՀ դրամը` հաշվի առնելով այն հան¬գամանքը, որ նշված գումարը տրվել է Սոցիալա¬կան ա¬պա¬¬¬հովության պե¬տական ծառա¬յության պետ Վազգեն Խաչիկյանին` պատ¬ճառ¬ված վնասը վե¬րա¬¬¬կանգնելու նպա¬¬տակով, սակայն վերջինս այդ գումարը պետական բյուջե չի փո¬խան¬ցել», որի կա¬¬պակ¬ցութ¬յամբ մեկ այլ (տվյալ դեպքում` սույն) քրեական գործով վերջինիս մեղադրանք է առա¬ջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
Տվյալ դատավճռի հիմքում (ապացույցների շարքում) է դրվել նաև ՀՀ վերահսկիչ պալատի կողմից սոցիալական ապահովության պետական ծառայության «Գյումրու» տարածքային բաժ¬նում իրականացված ստուգման ընթացքում արձանագրված փաստերի վերաբերյալ կազմված 2010թ. նոյեմբերի 11-ի միջանկյալ արձանագրությունը (ակտը), համաձայն որի` տվյալ տարած¬քա¬¬յին բաժնում արձա¬նագրվել են տարաբնույթ խախտումներ և բացթողումներ, այդ թվում` կենսա¬թոշակի գումարների կրկնա¬կի ելքագումներ։
Վերոնշյալ դատավճիռը Դատարանը հաշվի է առնում ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյա¬նին վերագրված խարդախության դրվագով նրա, մյուս կողմից գործով ամբաստանյալներ Աշոտ Աբրա¬համ¬¬յանի և Հովհաննես Գրիգորյանի հրապարակված և հետազոտված նախաքննա¬կան իրարա¬մերժ ցուցմունքները գնահատելիս, որի արդյունքներով առավել կարևորում և արժևորում է ամբաս¬տանյալներ Աշոտ Աբրահամյանի և Հ.Գրիգորյանի ցուցմունքները, քանի որ Շիրակի մար¬զի դատարանի դատական ակտով արձանագրվել է քննվող դեպքի ժամանակահատվածում, այն է՝ 2010 թվականի դրությամբ Էդուարդ Վարժա¬պետ¬յա¬նի ղեկավարած ՍԱՊԾ Գյումրու տա¬րած¬քա¬յին բաժնում թաղման նպաստ¬ների և ժառանգվող գումարների կրկնակի ելքագրման վերա¬բեր¬յալ չարա¬շա¬հումների առկայությունը, ինչպես նաև այդ տարածքային ստորաբաժանման պաշ¬տո¬նա¬տար անձանց ոչ իրավաչափ գործո¬ղութ¬յունների հետևանքով պե¬տութ¬յանն ենթադ¬րաբար պատ¬ճառ¬ված այդ վնասը վերա¬կանգ¬նելու շար¬ժառիթով Վազ¬¬գեն Խա¬չիկ¬¬¬¬¬յանին 29.000.000 ՀՀ դրամ գու¬մարը փոխանցելու հանգա¬մանքը։
Նաև վերոնշյալ դա¬տական ակտի համատեքստում սույն գործի դա¬տաքննութ¬յամբ հե¬տա¬¬զոտ¬ված ապա¬ցույցների համադրման և գնահատ¬ման արդ¬յունք¬ներով Դա¬¬տարանը հաստատված է համարում այն, որ հատկապես այդ պատրվա¬կով է ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանը ստացել 29.000.000 ՀՀ դրամ գու¬մա¬րը, սակայն պետական բյուջե չվերականգնելով` Արթ. Աբրահամյանի և Գյումրու տարածքային բաժնի այլ աշխատակցի (աշխատակիցների) վստահությունը չարաշահե¬լով` հափշտա¬¬¬կել այն։
ՀՀ սոցիալական ապահովության պետական ծառայության Նոր Նորքի և Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժիններում հաշվառված մի շարք կենսաթոշակառուների վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության անձնագրային և վիզաների վարչության համապատասխանաբար՝ Նոր Նոր¬քի և Քանաքեռ-Զեյթունի անձնագրային բաժանմունքներ կատարված հարցումների արդյունքնե¬րով 2012թ. դեկտեմբերի 18-ին և 2012թ. դեկտեմբերի 20-ին կազմված տեղեկանքներով, որոնց բո¬վան¬¬դակությունը (վճարման ցուցակներում ընդգրկված այն կենսաթոշակառուների ա¬նուն¬¬ները, որոնց տվյալներով ևս դուրս են գրվել և յուրացվել գումարներ) շարադրվել են սույն դատական ակ¬տում («Ապացույցների հետազոտում և գնահատում» բաժնում), ուստի վերստին չեն ներկա¬յաց¬վում՝ անհարկի կրկնությունից խուսափելու նպատակով։
Դատարանը ամբաստանյալների ցուցմունքները գնահատելիս և վերջին հաշվով գործի ճիշտ և արդարացի լուծման տեսանկյունով հետևությունների հանգելիս, ղեկավարվելով ՀՀ քրեա¬կան դատա¬վարական օրենսգրքի 122-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասով, իր նախաձեռնությամբ որպես ապա¬ցույց է ճանաչում և սույն դատական ակտը կայացնելիս հիմք ընդունում հետևյալ փաս¬տաթղթերը`
1. ՀՀ ԱՆ ՔԿԱԳ գործակալության «Հատուկ սպա¬սարկում» տարածքային բաժնի 2014թ. օգոստոսի 11-ի թիվ Ե-625 և Ե-626 ուղեկցական նամակ¬ներով Դատարան ուղարկված՝ հետևյալ կենսաթոշակառուների մահվան վերաբերյալ ակտերի գրանցման պատճենները`
Թագուհի Ոսկանի Ուզունյան, մահացել է 2006թ. հունիսի 16-ին, մահվան վերաբերյալ ակ¬տը գրանցվել է թիվ 4596 համարի տակ,
Ամալյա Մաթևոսյան, մահացել է 2008թ. ապրիլի 6-ին, մահվան վերաբերյալ ակտը գրանց¬վել է թիվ 2807 համարի տակ,
Նինա Դոմազովան մահացել է 2007թ. մայիսի 3-ին, մահվան վերաբերյալ ակտը գրանցվել է թիվ 3500 համարի տակ,
Թերեզա Տեր-Ավագյան, մահացել է 2007թ. հունվարի 2-ին, մահվան վերաբերյալ ակտը գրանցվել է թիվ 101 համարի տակ,
Օլգա Կուկազովա, մահացել է 2004թ. հունիսի 30-ին, մահվան վերաբերյալ ակտը գրանցվել է թիվ 4777 համարի տակ,
Տոնիկ Եղիազարի Կարապետյան, մահացել է 2007թ. մարտի 13-ին, մահվան վերաբերյալ ակտը գրանցվել է թիվ 2156 համարի տակ,
Վարդուշ Շահնազարյան, մահացել է 2007թ. նոյեմբերի 3-ին, մահվան վերաբերյալ ակտը գրանց¬վել է թիվ 7652 համարի տակ,
Ռաֆիկ Ղազարյան, մահացել է 2003թ. մարտի 22-ին, մահվան վերաբերյալ ակտը գրանց¬վել է թիվ 2273 համարի տակ,
Սեդա Բոգոմոլնայա, մահացել է 2001թ. մարտի 25-ին, մահվան վերաբերյալ ակտը գրանցվել է 2622 համարի տակ,
Էմմա Գրիգորյան, մահացել է 2001թ. դեկտեմբերի 24-ին, մահվան վերաբերյալ ակտը գրանց¬վել է թիվ 8443 համարի տակ։
2. ՀՀ ոստիկանության անձնագրային և վիզաների վարչությունից 2014թ. ապրիլի 28-ի, 2014թ. մայիսի 14-ի, 2014թ. մայիսի 21-ի, 2014թ. հուլիսի 15-ի, 2014թ. հուլիսի 31-ի և 2014թ. օգոս¬տոսի 6-ի ուղեկցական նամակներով ստացված Երևան քաղաքի վարչական շրջանների սահ¬ման¬ներում հաշվառված, ապա հաշվառումից հանված հետևյալ կենսաթոշա¬կա¬ռուների վերա¬բերյալ տե¬¬ղե¬¬կանք¬ները`
Սերգեյ Արմենակի Մաթևոսյան, տեղեկանք 435719, Նոր Արեշ 40 փողոցի 25 տան հաշվա¬ռու¬մից հանվել է 2008թ, մարտի 13-ին՝ մահվան կապակցությամբ,
Փոլադ Եզնիկի Փոլադյան, տեղեկանք 435724, Քանաքեռ 1-ին փողոց 18 տան հաշվառումից հանվել է 2005թ. նոյեմբերի 7-ին՝ մահվան կապակցությամբ,
Գեորգի Աշոտի Բեջանյան, տեղեկանք թիվ 435728, Նոր Արեշ 8 փողոց 42 տան հաշ¬վա¬ռումից հանվել է 2007թ. մայիսի 6-ին՝ մահվան կապակցությամբ,
Սաթենիկ Արամի Ավանովա, տեղեկանք թիվ 435727, Ռուբինյանց փողոցի 27/4Ա շենքի 40 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2008թ. հոկտեմբերի 3-ին՝ մահվան կապակցությամբ,
Անժելա Սուրենի Խոջայան, տեղեկանք թիվ 435729, AA 0651666 անձնագիրը ոչնչացվել է 2005թ. մայիսի 14-ին՝ մահվան կապակցությամբ,
Ջանիբեկ Սեդրակի Ջիլավյանի, տեղեկանք թիվ 435730, Շենգավիթի Մանթաշյան փողոցի 50 շենքի 29 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2005թ. սեպտեմբերի 20-ին՝ մահվան կապակցութ¬յամբ,
Ռուդիկ Շիրակի Պետրոսյան, տեղեկանք թիվ 435731, Սեբաստիա փողոցի 141/3 շենքի 49 բնա¬կարանի հաշվառումից հանվել է 2003թ.դեկտեմբերի 25-ին՝ մահվան կապակցությամբ,
Կարապետ Նշանի Գասպարյան, տեղեկանք թիվ 435732, Բարբյուսի 40 տան հաշվառումից հան¬վել է 2008թ.փետրվարի 15-ին՝ մահվան կապակցությամբ,
Ռուբեն Համայակի Դադայանց, տեղեկանք թիվ 435734, Օստորվսկու փողոցի 21 տան հաշ¬վա¬ռումից հանվել է 2007թ.ապրիլի 25-ին՝ մահվան կապակցությամբ,
Թագուհի Ոսկանի Ուզունյան, տեղեկանք թիվ 435736, Ազատության պողոտա 25-րդ շենքի 19 բնակարա աի հաշվառումից հանվել է 2006թ. օգոստոսի 1-ին՝ մահվան կապակցությամբ,
Ամալյա Համբարձումի Մաթևոսյան, տեղեկանք թիվ 435737, Փափազյան փողոցի 29 շենքի 7-րդ բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2008թ. հունիսի 9-ին՝ մահվան կապակցությամբ,
Նինա Գրիգորի Դոմազովա, տեղեկանք թիվ 435738, Կոմիտաի պողոտա 12-րդ շենքի 34 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2007թ. հունիսի 26-ին՝ մահվան կապակցութամբ,
Թերեզա Արկադիայի Տեր-Ավագյան, տեղեկանք թիվ 435739, Կասյան 12-րդ շենքի 71 բնակա¬րանի հաշվառումից հանվել է 2007թ. մարտի 5-ին՝ մահվան կապակցությամբ,
Վարդուշ Հովհաննեսի Շահնազարյան, տեղեկանք թիվ 435740, Աջափնյակ, Բաշինջաղյան 168 շենքի 79 բնակրանաի հաշվառումից հանվել է 2008թ. հունվարի 5-ին՝ մահվան կապակ¬ցութ¬յամբ,
Շուշիկ Իսրաելի Ավետիսյան, տեղեկանք թիվ 435741, Մամիկոնյանց փողոց 1-ին նրբանցք, 5 տան հաշվառումից հանվել է 2007թ. ապրիլի 11-ին՝ մահվան կապակցությամբ,
Տոնիկ Եղիազարի Կարապետյան, տեղեկանք թիվ 435745, Ավետիսյան փողոցի 70 շենքի 13 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2007թ.ապրիլի 18-ին՝ մահվան կապակցությամբ,
Մուկուչ Հովհաննեսի Մենդիկյան, տեղեկանք թիվ 435748, Մամիկոնյանց 29 շենքի 23 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2008թ.ապրիլի 11-ին՝ մահվան կապակցությամբ,
Ռաֆիկ Բաբկենի Ղազարյան, տեղեկանք թիվ 435754, Քանաքեռ ՀԷԿ Բանավան 8 շենքի 2-րդ բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2003թ. ապրիլի 22-ին՝ մահվան կապակցությամբ, իսկ հարց¬ման մեջ հիշատակված AA 0505840 անձնագիրն իրականում պատկանում է Արեգնազ Վո¬լոդ¬յայի Հարությունյանին,
Սեդա Մուշեղի Բոգոմոլնայա, տեղեկանք 435774, Յ.Լեփսիուսի 21-րդ շենքի 44 բնակարանի հաշ¬վա¬ռումից հանվել է 2001թ. հունիսի 19-ին՝ մահվան կապակցությամբ, AC 0541766 անձնագիրը պատկանում է այլ անձի,
Խաչիկ Ալեքսանդրի Այվազյան, տեղեկանք թիվ 435775, Բագրատունյաց 20 շենքի 49 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2008թ. մայիսի 14-ին՝ մահվան կապակցությամբ,
Ջանիբեկ Սեդրակի Ջիլավյան, հաշվառումից հանվել է 2005թ. սեպտեմբերի 20-ին` մահվան կապակցությամբ,
Խաչիկ Ալեքսանդրի Այվազյան, տեղեկանք թիվ 418746, 2005թ. հոկտեմբերի 28-ից մինչև 2008թ. մայիսի 14-ը հաշվառված է եղել Բագրատունյաց 20 շենքի 49 բնակարանում, անձնագիրը ոչնչաց¬վել է մահվան կապակցությամբ,
Ամալյա Համաբարձումի Մաթևոսյան, տեղեկանք թիվ 429968, Երևանի Փափազյան 29 շենքի 7 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2008թ. հունիսի 9-ին՝ մահվան կապակցությամբ,
Շուշիկ Իսրաելի Ավետիսյան, տեղեկանք թիվ 429978, Մամիկոնյանց փողոց 1-ին նրբ., 5 տան հաշվառումից հանվել է 2007թ. ապրիլի 11-ին՝ մահվան կապակցությամբ,
Կարապետ Նշանի Գասպարյան, տեղեկանք թիվ 429981, Բարբյուսի փողոցի 40 տան հաշվա¬ռումից հանվել է 2008թ. փետրվարի 15-ին՝ մահվան կապակցությամբ,
Գևորգ Դերենիկի Ղարագյոզյան, տեղեկանք թիվ 429982, Արարատյան փողոցի 62/1 բնա¬կիչ, AE 0366435 անձնագիրը ոչնչացվել է 2005թ. սեպտեմբերի 12-ին՝ նրա մահվան կապակ¬ցութ¬յամբ,
Կնո Խալթի Ավդալյան, տեղեկանք թիվ 429984, Սարի թաղ 10-րդ շարքի 31 տան հաշվա¬ռումից հանվել է 2008թ. հունվարի 26-ին՝ մահվան կապակցությամբ,
Վանիկ Անտոնի Վիրաբյան, տեղեկանք թիվ 429987, Փափազյան փողոցի 21 շենքի 47 բնա¬կա¬րանի հաշվառումից հանվել է 2002թ. հունվարի 19-ին՝ մահվան կապակցությամբ,
Օլգա Աբրեգամի Կուկազովա, տեղեկանք թիվ 433879, Վրացական փողոցի 15-րդ շենքի 1 բնակա¬րանում հաշվառման վերաբերյալ տվյալներ չկան, սակայն վերջինիս 1996թ. հուլիսի 20-ին ստա¬¬ցած AA 0454981 անձնագիրը 2004թ. հոկտեմբերի 2-ին ոչնչացվել է՝ նրա մահվան կապակ¬ցութ¬¬յամբ,
Թագուհի Ոսկանի Ուզունյան, տեղեկանք թիվ 433878, Ազատության պողոտա, 25-րդ շենքի 19-րդ բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2006թ, օգոստոսի 1-ին՝ մահվան կապակցությամբ,
Վահե Հակոբի Դալյան, տեղեկանք թիվ 419108, Կոմիտաս 48 Ա շենքի 108 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2008թ. սեպտեմբերի 3-ին` մահվան կապակցությամբ,
Հակոբ Հովհաննեսի Թագվորյան, հաշվառումից հանվել է 1999թ. նոյեմեբերի 6-ին՝ Հու¬նաս¬տան մեկնելու կապակցությամբ,
Վարդգես Հովհաննեսի Մարկոսյան, տեղեկանք թիվ 435733, Նոր Նորքի 8-րդ զանգածի 21-րդ շենքի 25 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 1997թ. ապրիլի 28-ին,
Կարլեն Սմբատի Մաթևոսյան, տեղեկանք թիվ 435718, Նանսենի փողոցի 5/2 շենքի 52 բնակարանի հավառումից հանվել է 1999թ. հոկտեմբերի 5-ին,
Կորյուն Գևենի Սիմոնյան, տեղեկանք թիվ 435722, Ռուբինյանց փողոցի 16-րդ շենքի 2 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2005թ. նոյեմբերի 12-ին,
Դագմարա Տիգրանի Նարինյան, տեղեկանք թիվ 435735, Մայիսի 9-ի փողոցի 5-րդ շենքի, 13-րդ բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2002թ. մայիսի 23-ին,
Լիդա Սամվելի Խուդոյան, տեղեկանք թիվ 435748, Շինարարների փողոցի 3-րդ շենքի 12 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2008թ. դեկտեմբերի 1-ին, AG 0204379 անձնագիրը ոչնչաց¬վել է նույն օրը,
Կարլեն Սեդրակի Աջամյան, տեղեկանք թիվ 435752, Եղ. Թադևոսյան 18 շենքի 212 բնակա¬րանի հաշվառումից հանվել է 2001թ. փետրվարի 22-ին,
Նինա Ֆեոդորևնա Շաքարյան, տեղեկանք թիվ 435770, Քանաքեռցու 151 շենքի 6 բնակա¬րանի հաշ¬վա¬ռումից հանվել է 1996թ. հուլիսի 30-ին,
Մարիամ Ալեքսանդրի Աբաջյան, տեղեկանք թիվ 435763, Էմինսկու 20Ա հաշվառումից հանվել է 2000թ. դեկտեմբերի 22-ին, անձնագիր AF0539070, տրված 2001թ. նոյեմբերի 2-ին, AA 0267375 անձնագիրը պատկանում է այլ անձի,
Գրետա Սանասարի Աջամյան, տեղեկանք թիվ 415274, 2000թ. մայիսի 31-ին AE 0655048, Եղ.Թադևոսյան փողոցի 18-րդ շենքի 22 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2001թ. փետրվարի 22-ին,
Կարլեն Սեդրակի Աջամյան, տեղեկանք թիվ 415272, 2000թ. մայիսի 31-ին ստացել է AE 0655047 անձնագիրը, Եղ.Թադևոսյան փողոցի 18-րդ շենքի 22 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2001թ. փետրվարի 22-ին,
Ռաֆիկ Բաբկենի Ղազարյան, տեղեկանք թիվ 415652, 1995թ. սեպտեմբերի 20-ին տրված AA 0522735, Քանաքեռ ՀԷԿ Բանավան 8-րդ շենքի 2-րդ բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2003թ. ապ¬րիլի 22-ին,
Նիկողոս Երվանդի Սիմոնյան, տեղեկանք թիվ 419303, 1996թ. դեկտեմբերի 17- ին տրված թիվ AB 0290744 անձնագրի համաձայն Երևանի Աէրացիա թաղ., 4-րդ շենքի 53 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 1998թ. մայիսի 8-ին,
Լենդրուշ Ավետիսի Հունանյան, տեղեկանք թիվ 418744, 1997թ. հունիսի 5-ին տրված թիվ 0402331 անձնագրով Երևանի Կ.Ուլնեցու 3-րդ փակուղի 5-րդ շենքի 19 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2004թ. մայիսի 14-ին,
Մամիկոն Շիրինի Սարգսյան, տեղեկանք թիվ 435758, բնակչության պետական ռեգիստրում (այսուհետ` նաև ԲՊՌ) հաշվառման մասին տվյալներ չկան, հարցման մեջ հիշատակված AE 0599346 անձնագիրը պատ¬կանում է այլ անձի,
Հայկազ Կարապետի Հովհաննիսյան՝ տեղեկանք թիվ 435757, AB0575310 անձնագիրը պատ¬կա¬նում է այլ անձի,
Հա¬կոբ Միսակի Հակոբյան, տեղեկանք թիվ 435758, AA 0367426 անձնագիրը պատկանում է այլ անձի,
Աննա Իվանովնա Կարայանովա, տեղեկանք թիվ 435759, AA 0436516 անձնագիրը պատ¬կա¬նում է այլ անձի,
Վարդուշ Նահապետի Պետրոսյան, տեղեկանք թիվ 435761, AA 0694410 անձնագիրը պատ¬կանում է այլ անձի,
Սեդա Աբգարի Ստեփանյան, տեղեկանք թիվ 435762, AB0228080 անձնագիրը պատկանում է այլ անձի,
Եվգենյա Թևոսի Թումանյան, տեղեկանք թիվ 435765, AC 0348436 անձնագիրը պատկանում է այլ անձի,
Արշակ Հովհաննեսի Մարտոյան, տեղեկանք թիվ 435768, AC 0438560 անձնագիրը պատ¬կանում է այլ անձի,
Մարի Հակոբի Թոփալյան, տեղեկանք թիվ 435767, AE 0246870 անձնագիրը պատկանում է այլ անձի,
Հայկանուշ Հրանտի Դարբինյան, տեղեկանք թիվ 435768, AA 0246015 անձնագիրը պատ¬կանում է այլ անձի,
Անտիկ Թովմասի Կարախանովա, ԲՊՌ-ում հաշվառման մասին տվյալներ չկան, AB 0296558 անձնագիրը պատկանում է այլ անձի,
Մարիա Մուխանի Սալախյան, տեղեկանք 435769, բնակչության պետական ռեգիստրում հաշ¬վառ¬ման մասին տվյալներ չկան, նշած հասցեով տվյալ անձը չի անցնում,
Սերյորժա Բենիամինի Հարությունյան, տեղեկանք թիվ 435772, Սարի թաղ 10-րդ շարքի 2-րդ տան բնակիչ, 1998թ. սեպտեմբերի 2-ին տրվել է AC 0346903 անձնագիրը, իսկ AB 0287965 անձ¬նագիրը պատկանում է այլ անձի,
Թամարա Դիմիտրիի Գազիրյան, տեղեկանք 435778, տվյալներ չկան, AE 0365454 անձ¬նա¬գիրը պատկանում է այլ անձի,
Ազատ Սարգսի Գալստյան թիվ 416021 տեղեկանք՝ 2002թ. մայիսի 2-ին ստացված AF 0420626 անձնագրով, Զ.Սարկավագի 129բ շենքի 17 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2004թ. մա¬¬յիսի 21-ին,
Ռազմիկ Հայկազի Հասրաթյան, թիվ 416025 տեղեկանք, անձնագիրը տրված 1995թ. դեկ¬տեմբերի 28-ին AA0291116, Բաղրամյան 56 շենքի 66 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2002թ. հունիսի 4-ին,
Սուրեն Լևոնի Խանջյան, տեղեկանք թիվ 429971, Ավետիսյան 9Ա տան հաշվառումից հանվել է 2004թ. նոյեմբերի 10-ին,
Վարդուշ Հովհաննեսի Շահնազարյան, տեղեկանք թիվ 429977, Բաշինջաղյան 188 շենքի 79 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2008թ. հունվարի 5-ին,
Զարզանդ Սամսոնի Բարսեղյան, տեղեկանք թիվ 429991, Խաչատրյան փողոցի 13-րդ շենքի 17 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 1999թ. սեպտեմբերի 7-ին,
Ռաֆիկ Համբարձումի Հակոբյան, տեղեկանք թիվ 433880, Երևանի Սունդուկյան փողոցի 9-րդ շենքի 29 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2004թ. հոկտեմբերի 20-ին,
Կիմա Ռուբենի Մկրտչյան, Մամիկոնյանց 19-րդ շենքի 8 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2000թ. նոյեմբերի 3-ին։
Գեորգի Վաղարշակի Հակոբյանի, Հուսիկ Զաքարի Մկրտչյանի, Ռոմիկ Գուրգենի Կարա¬պետյանի, Վորոնցով Գուրգենի Կարապետյանի, Սեդա Արշակի Կարողլանյանի, Մարի Թորոսի Պետրոսյանի, Անժելա Սոուրենի Խոջայանի, Ջուլիետա Մուշեղի Փոստոյանի, Արփիկ Վահանի Նադարյանի, Ռուբեն Հմայակի Դադայանցի՝ ՀՀ քաղաքացու անձնագրերով փաս¬տաթղթա¬վոր¬ման և հաշվառման վերաբերյալ տեղեկություններ չկան (կենսաթոշակառուների վերոնշյալ անձ¬նագրային տվյալները ՀՀ ԱՆ ՔԿԱԳ գործակալության «Հատուկ սպա¬¬սարկում» տարած¬քային բաժ¬նի և ՀՀ ոստի¬կանության ԱՎՎ աշխատակիցներին են տրա¬մադրվել ամբաստանյալ Վ.Խա¬չատրյա¬նի «Դու¬դուկ» ֆայլում, ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի երկու նոթատետրերում, առգրավ¬¬¬¬¬ված և գոր¬ծին կցված` կասեցված կենսաթոշակի գումարները ստանալու վերաբերյալ կեն¬սա¬թոշակառուների դի¬մումներում, ինչպես նաև վճարման ցուցակ¬ներում առկա ելակետային տվ¬յալ¬ների հիման վրա)։
Վերոնշյալ ապացույցներով Դատարանն արժևորում և հաստատված է համարում գործով ամբաստանյալների ցուցմունքներն առ այն, որ շտեմարաններից ընտրվել են երկար տարիներ դե¬պոնացված կենսաթոշակի գումարներ չստացած, այդ թվում՝ մահացած, սակայն ցուցակներում դեռևս պահպանված կենսաթոշակառուների տվյալներ, ինչը կազմա¬կերպված խմբի անդամներին հնարավորություն է տվել, յուրաքանչյուրի և ընդհանուրի պաշտոնեական դիրքն ու լիազորութ¬յուններն օգտա¬գործելով, տևական ժամանակ արդյունավետորեն, առանց որևէ խնդրի, ելքագրել և յուրացնել առանձ¬նապես խոշոր չափերի գումարներ։ Նշված հետևությունների հանգելիս Դա¬տարանը փաստում է, որ նախ` մահացած վերոնշյալ կենսաթոշակառուներն օբյեկտիվորեն չէին կարող մահ¬վանից հետո անձամբ ստանալ իր կեն¬սաթոշակի դեպոնացված գումարները, որպիսի փաստերն հաստատվել են սույն, այնպես էլ դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույցների հա¬մադրման և գնահատման արդյունք¬ներով, իսկ կազմակերպված խմբի անդամների մասնակ¬ցութ¬յամբ այդ գումարներն իբր վերջիններիս հարազատ¬ներին կամ ծանոթներին հանձնելու և այդ կերպ բացառապես պաշտոնեական լիազորությունները չարաշահելու, ոչ թե գումարները յու¬րացնելու վե¬րաբերյալ պաշտպա¬նական կողմի առաջ քաշած վարկածն ան¬հիմն է և մտացածին, քանի որ թեև կենսաթոշակառուների հարազատները կա¬րող էին ստանալ այդ գումարները, սա¬կայն ոչ թե դեպոնացված գու¬մար¬ների վճարումների ցուցակների հիման վրա, այլ «Պետական կենսաթոշակի մասին» ՀՀ օրենքի 64-րդ հոդվածով սահմանված ընթա¬ցակարգով՝ մահացողի ըն¬տանիքի անդամի դիմումը և անհրաժեշտ փաստաթղթերը կենսաթոշակ նշանակող ստորա¬բա¬ժանում մահվանից 6 ամսվա ընթացքում ներ¬կայացնելու դեպքում։
Վերոնշյալ կենսաթոշակառուների հաշվառումից դուրս գալու, սակայն միևնույն ժամանակ այլ հաս¬ցեում չհաշվառվելու փաս¬տով (ինչը գլխավորապես բնորոշ է ՀՀ-ից արտերկիր մշտական բնա¬կության մեկնած կենսաթոշակառուներին) Դատարանը հերքված է համարում պաշտ¬պանա¬կան վարկածն այն մասին, որ որոշ կեն¬սաթո¬շակառուների կենսաթոշակների կասեցված կամ դա¬դարեցված գումարները վճարվել են նրանց կամ նրանց լիազորված անձանց ՍԱՊԾ այլ տարած¬քային ստորաբաժանումից, քանի որ դրա համար, ըստ «Պետական կենսաթոշակի մասին» ՀՀ օրենքի 62-րդ հոդվածի, անհրաժեշտ էր նաև համապատասխան փաս¬տաթղթա¬վորում, այդ թվում` կենսաթոշակային գործի փոխանցում, ինչի հիման վրա էր հնարավոր կասեցված կամ դադա¬րեցված կենսա¬թոշակի գումարների վճարային ցուցակների կազմում (ձևավորում) արդեն Ծառա¬յության նոր` կենսաթոշակառուի փաստացի կամ հաշ¬¬վառման նոր հասցեն սպասարկող տա¬րածքային ստո¬րա¬բաժանումում։ Դրանից հետևում է, որ տվյալ ՍԱՊԾ աշխատակազմի տարած¬քային բաժնում կազմված(ձևավորված) վճարային ցուցակների հիման վրա դեպոնացված կեն¬սա¬¬թոշակի գումարների ելքագրման փաստն ինքնին ենթադրում է, որ այդ կենսաթոշակառուի գործն այդ պահին գտնվել է Ծառայության բացառապես տվյալ, այլ ոչ թե մեկ ուրիշ տարածքային բաժ¬նում և վերոնշյալ բաժինն իրավասու չէր ձևավորելու տվյալ կենսաթոշակառուի տվյալներով վճա¬րային ցուցակ, վճարման նպատակով այն ուղարկել վճարումների ծառայություն, ավելին՝ վճա¬րում¬ների ծառայության հետ ամեն ամիս կազմվող փոխադարձ ակտով նաև հաստատել, որ դե¬պո¬նենտ գումար ստացած տվյալ կենսաթոշակառուն հաշվառված է տարածքային տվյալ բաժ¬նում։
Վճարային ցուցակներում և դեպոնացված գումարները կենսաթոշակառուներին տրա¬մադրելու վերաբերյալ կազմված պաշտոնական այլ փաստաթղթերում կենսաթոշակառուների անձ¬նագրային տվյալների՝ սերիայի և համար սխալ արտացոլումը («բնակչության պետական ռե¬գիստրում հաշվառման մասին տվյալներ չկան», հարցման մեջ «հիշատակված անձնագրերը պատ¬¬կանում է այլ անձի»), ինչը կատարվել է նույն տարածքային բաժնում և գրեթե նույն ժամա¬նա¬¬կա¬հատվածում և կրել մասայական բնույթ, հաստատում է դատաքննությամբ հաս¬տատված այն փաս¬¬տը (նաև այդ կապակցությամբ խոստովանական ցուցմունքներ տված ամբաստանյալ¬ների ցուցմունքների արժանահավատությունը), որ կենսաթոշակի դեպոնացված գումարներ ստա¬նալու վերաբերյալ համա¬պատաս¬խան կենսաթոշակառուների դիմումները կեղծվել են կամ առհա¬սա¬րակ չեն վերցվել, կեն¬սա¬թոշա¬կա¬ռու¬ների ինքնություններն առհասարակ չեն ստուգվել, որպիսի գոր¬ծողությունները «ՀՀ պետական կենսաթոշակի մասին» ՀՀ օրենքի պար¬տադիր պահանջ էր։ Վե¬րոնշյալ, ինչպես նաև դա¬տաքննութ¬յամբ հետազոտված այլ ապացույցների համադրման և գնա¬հատման արդյունքներով Դա¬¬տարանը փաստում է, որ վճարային ցուցակ¬ներում այդ տվյալ¬ները նշվել են դատարկ սյու¬նակ¬ներն ինչ-որ կերպ լրացնելու և բովանդակային առումով կեղծ պաշտոնական փաս¬տաթղթերին իրական փաս¬տաթղթի տեսք տալու շարժառիթով՝ կազմակերպ¬ված խմբի անդամների կողմից իրենց պաշ¬տո¬նեական դիրքի օգտագործմամբ դեպոնենտ գումար¬ները յուրացնելու և դրա շարու¬նակական բնույթն ապահովելու դիտավորությամբ։
3. Պետությանը պատճառված վնասն ամբաստանյալների կողմից անձամբ կամ միջնոր¬դա¬վորված վերականգնելու վերաբերյալ վճարման հանձնարարագրերը, անդորրագրերը և կտրոն¬ները, որոնք էական նշանակություն ունեն ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ նշա¬նակվող պատիժն անհատականացնելիս։
Ամբաստանյալների մեղավորության վերաբերյալ հետևության Դատարանը հանգեց նաև ամբաստանյալների խոստովանական ցուցմունքներով, իրեղեն ապացույցների զննմամբ և որպես ապա¬ցույց ճա¬նաչված փաստաթղթերի հետազոտմամբ պարզված փաստական տվյալները ստորև թվարկված վկաների ցուցմունքների հետ հա¬մադրելու և գնահա¬տե¬լու արդյունքներով.
Վկա Գևորգ Ալբերտի Մինասյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ պապը` կենսաթոշակառու Անդրանիկ Աբգարի Մինասյանը, շուրջ 11 տարի է, ինչ բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, Հայաստան է վերադարձել միայն 2007 թվականի սեպ¬տեմ¬բերին և ստացել իր նախորդ տարիների կուտակված կենսաթոշակը։ Ինչ վերաբերում է 2007 թվա¬կանի փետրվարին պապու անվամբ ելքագրված 375.203 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարին, ապա ո՛չ վերջինս և ո՛չ էլ որևէ հարազատ այդ գումարը չեն ստացել։
Վկա Ղազար Գուրգենի Մխիթարյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ մայրը՝ կենսաթոշակառու Վալյա Բագրատի Ղուկասյանը, 2000 թվականից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ և մինչ օրս բնակվում է։ ԱՄՆ մեկնելուց հետո մայրը երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Մայրը կամ որևէ այլ հարազատ ելքագրված 127.000 ՀՀ դրամ և 221.100 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները չեն ստացել։ Նշեց նաև, որ մայրն անկողնային հիվանդ է։ Հայրը մեկ անգամ փորձել է ստանալ Վալյայի կենսաթոշակի գումարը, սակայն մերժել են` պահանջելով վերջինիս անձնագիրը։ Հայրը նույնիսկ լիազորագիր չի ունեցել Վալյայի կենսա¬թո¬շակը ստանալու համար։
Վկա Տիգրան Գագիկի Ասլանյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ տատը՝ կենսաթոշակառու Անահիտ Սուքիասի Կյուրեղյանը, 2002 թվականից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ էլ մահացել է 2011 թվականի ապրիլին։ Միաց¬յալ Նահանգ¬ներ մեկնելուց հետո տատը երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերա¬դար¬¬ձել և որևէ մեկի չի լիազորել կենսաթոշակը ստանալու համար։ Անահիտի անվամբ 2007 թվականի մարտին ելքագրված 415.665 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարն իրենք չեն ստացել։
Վկա Անահիտ Աղասու Մինասյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ հայրը՝ կենսաթոշակառու Աղասի Սաֆարի Մինասյանը, 2000թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգ¬ներում և երբեք Հայաստան չի վերադարձել։ Հայրը որևէ մեկի չի լիազորել կեն¬սաթոշակն ստանալու համար։ 2008 թվականի փետրվարին ելքագրված 470.980 ՀՀ դրամ կեն¬սաթոշակի գումարը չեն ստա¬ցել, քանի որ այդ ժամանակ հայրը գտնվել է ԱՄՆ-ում։
Վկա Գևորգ Գուրգենի Բալդրյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ դստեր ամուսնու հայրը` Վեմիր Շավարշի Սարգսյանը, 2001 թվականից ընտանիքով մեկնել է Ռուսաստանի Դաշնության Սանկտ-Պետերբուրգ քաղաք` մշտական բնակության և Հայաստան է վերա¬դար¬ձել 2012 թվականի հունվարին` 15-ից 30 օրով։ Վեմիրը 2001 թվականից հանդիսանում է Ռուսաս¬տանի Դաշնութ¬յան քաղաքացի, որևէ անձի չի լիազորել Հայաստանում կենսաթոշակը ստանալու համար։ Վեմի¬րի անվամբ 2007 թվականի հոկտեմբերին ելքագրված 554.648 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Թեև մինչդատական վարույթի ընթացքում չէր հայտնել, սա¬կայն Դատարանում նշեց, որ 2006 կամ 2007 թվականին եկել է մոտ մեկ ամսով, Վերմիրի խոս¬քերից գիտի, որ վերջին 3 տարվա կենսաթոշակը նա ստացել է։ Այնուհետև Վեմիրն իրեն լիա¬զո¬րագիր է տվել, սակայն նրա կենսաթոշակը չի կարողացել ստանալ, քանի որ պատճառաբանել են, որ այն արդեն իսկ ստացվել է։ Համադրելով և գնահատելով վկա Գ.Բալդրյանի նախաքննա¬կան և դատաքննական հակասական ցուցմունքները՝ Դատարանն առավել արժևորում է նա¬խաքննա¬կանը՝ հաշվի առնելով, որ վերջինիս նախաքննական ցուցմունքներում պնդել էր, որ մշտական բնակության նպատակով ՌԴ մեկնելուց հետո Վ.Սարգսյանը Հայաստան է վերա¬դար¬ձել 2012 թվականին, հետևաբար՝ 2007-2008թթ. ընթացքում դեպոնացված կեսաթոշակը չէր կարող ստանալ։
Վկա Գուրգեն Տիգրանի Վարդանյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ մայրը` Սուսաննա Ներսեսի Դարմանջյանը, 2002 թվականի ամռանը մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ և երբեք Հայաստան չի վերադարձել։ Մայրը 2007 թվականին որևէ մեկի չի լիազորել կենսա¬թո¬շակն ստանալու համար, և նշված թվականի դեկտեմբերին ելքագրված 174.870 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Թեև մինչդատական վարույթի ընթացքում չէր հայտ¬նել, սակայն Դատարանում նշեց, որ վերջին անգամ Հայաստան է եկել 2009թ. և 2013թ. միանվագ Շենգավիթի տարածքային բաժնից ստացել է երեք տարվա կենսաթոշակը, այնուհետև մեկ տարի շա¬րու¬նակ, յուրաքանչյուր ամիս ստացել է կենսաթոշակ։ Այն բերել են տուն, մեկ անգամ լիազո¬րագրով ինքն է ներկայացել և ստացել մոր երեք տար¬վա կենսաթոշակի գումարը։
Վկա Նարինե Մանուկի Կարանֆելյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ քրոջ ամուսնու մայրը` Հրաչուհի Եսայի Մանսուրյանը, 2003 թվականին մեկնել է Ամերի¬կայի Միացյալ Նահանգներ և երբեք Հայաստան չի վերադարձել։ Հրաչուհի Մանսուրյանը որևէ մեկի չի լիազորել կենսաթոշակը ստանալու համար, և 2008 թվականի փետրվարին ել¬քագրված 277.120 ՀՀ դրամ կենսա¬թոշակի գումարը չեն ստացել։ Նշեց նաև, որ նրանց տան բանա¬լիներն իր մոտ են, թեև Հայաստանում այլ բարեկամներ ևս ունեն, տեղյակ չէ, թե Հ.Ման¬սուրյանը նրանց լիազորագիր տվել է, թե՝ ոչ։
Վկա Գրիգոր Գեորգիի Գալստյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ մայրը՝ թոշակառու Ռիմա Բագրատի Մովսիսյանը, 2001 թվականին մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ, որտեղ և մինչ օրս բնակվում է։ Մոր անվամբ 2007 թվականի հունվարին ելքագրված 390.350 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Նշեց նաև, որ մայրը ստացել է ոչ թե ծերության, այլ բազմազա¬վակության կենսաթոշակ, վերջին անգամ Հայաստան է վերա¬դարձել 2011թ., եթե թոշակ ստա¬նար, ինքը տեղյակ կլիներ, քանի որ Հայաստան գալու դեպքում իր տանն էր բնակվում, իր եղբայրը մահացած է, իսկ քույրերը մշտապես բնակվում են արտերկրում։
Վկա Արմեն Գևորգի Հովսեփյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ մորաքույրը` Սեդա Վարդանի Իսայանը, 1992 թվականից մշտական բնակության է մեկնել Ամերի¬կայի Միացյալ Նահանգներ, թեև 1999-2000թթ. եկել է Հայաստան, սակայն վերստին վերադարձել է։ Նշեց, որ Սեդա Իսայանը որևէ մեկի չի լիազորել նրա կենսաթոշակը ստանալու համար, այդ դեպքում ինքն ան¬պայման տեղյակ կլիներ, քանի որ մտերիմ են, և նրա անվամբ ելքագրված 483.040 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարը չի ստացվել։
Վկա Աիդա Բուրդոյի Սամսոնյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ որդու կնոջ պապը` Ներսես Հովհաննեսի Չուլջյանը և տատը՝ Վարդանուշ Նիկողոսի Չուլջյան¬ները, շուրջ 15 տարի առաջ մեկնել են Ֆրանսիայի Հանրապետություն` մշտական բնա¬կության, որ¬տեղ էլ շուրջ 10 տարի առաջ մահացել են։ Ներսեսի անվամբ 2007 թվականի ապրիլին ել¬քագրված 967.593 ՀՀ դրամ և Վար¬դանուշի անվամբ 2007 թվականի հունիսին ելքագրված 286.248 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները չեն ստացել։
Վկա Արմեն Լևիկի Մանուկյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ կնոջ մայրը` Նուշիկ Գրիշայի Սարգսյանը, 1997 թվականից մինչև 2011 թվականը բնակվել է Ամերիկայի Միացյալ Նա¬հանգներում և Հայաստան երբեք չի վերադարձել։ Նուշիկ Սարգսյանն այդ ժամանակահատ¬վա¬ծում որևէ մեկին չի լիազորել նրա կենսաթոշակը ստանալու համար, և նրա անվամբ 2007 թվականի հունիսին ելքագրված 570.219 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Թեև մինչ¬դատական վարույթում այդ մասին չէր հիշատակել, սակայն Դատարանում նշեց, որ 2010թ. կնոջ մայրը վե¬րադարձել և ստացել է վերջին երեք տարվա կենսաթոշակը` 1.450.000 ՀՀ դրամ գումար։
Վկա Հայկ Խաչատուրի Չիբուխչյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ հորաքրոջ սկեսրայրը` Նեպտուն Արամայիսի Սարգսյանը, 1997 թվականից բնակվում է Ամերի¬կայի Միացյալ Նահանգներում և Հայաստան եկել է միայն 2005 թվականին, բնակվել իր տանը, ապա` շուրջ 1 ամսից վերադարձել ԱՄՆ։ ՀՀ-ից բացակայության ժամանակահատվածում Նեպ¬տուն Սարգսյանը որևէ մեկի չի լիազորել նրա կենսաթոշակը ստանալու համար, վերջինիս միակ եղ¬¬բայրը մահացած էր և նրա անվամբ ելքագրված 449.734 ՀՀ դրամ կենսա¬թոշակի գումարը չի ստացվել։
Վկա Գոհար Սուրենի Միքայելյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ իրենց բնակարանի նախկին հարևան Գրիգոր Գառնիկի Հովակիմյանը 2000 թվականին բնակարանը վաճառել և մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ։ ԱՄՆ մեկնելուց հետո նա Հայաստան չի վերադարձել, պար¬բերաբար հեռախոսազրույց է ունենում Գրիգոր Հովակիմյանի հետ և տեղեկացված է, որ նրա անվամբ 2007 թվականի ապրիլին ելքագրված 538.160 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Մաքսիմ Ստեփանի Մխիթարյանի ցուցմունքներով, ով Դատարանում հայտնեց, որ հարևան Արշակ Մարտոյանը բնակվել է միայնակ, մահացել է մոտավորապես 1996թ.։
Վկա Դանիել Ասատուրի Թոփալյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ մայրը՝ կենսաթոշակառու Մարի Թոփալյանը, 1991թ. մեկնել է ԱՄՆ` իր քրոջ մոտ, որտեղ և 1996թ մահա¬ցել է։ Մարի Թոփալյանը Հայաստանում այլ հարազատներ չունի, նրա մահից հետո վերջինիս անվամբ կենսաթոշակ չեն ստացել։
Վկա Էլեոնորա Հենրիխի Լազարևայի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ տատը՝ կենսաթոշակառու Նինա Շաքարյանը, 1996թ. Հայաստանում հաշվառումից դուրս է եկել և մեկնել Հունաստան, որից հետո կենսաթոշակ չի ստացել։ 2001թ. Նինա Շաքարյանը վերադար¬ձել է Հայաստան և բնակվել իր տանը, իսկ 2002թ. հունիսի 30-ին մահացել է։ Նինա Շաքարյանի մահից հետո նրա անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել, նա ՀՀ-ում այլ հարազատներ չունի։
Վկա Սվետլանա Միխաիլի Ղազարյանի ցուցմունքներով, ով Դատարանում հայտնեց, որ ազգական, կենսաթոշակառու Անտիկ Կարախանովան մահացել է 1999թ., որից հետո վերջինիս անվամբ նրա հարազատները կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։
Վկա Կարինե Մաքսիմի Դանիելյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ ամուսնու պապ՝ կենսաթոշակառու Խաչատուր Այվազովը մահացել է 1986 կամ 1987թ.։ Վեր¬ջինիս մահից հետո նրա անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։
Վկա Նունե Վլադիմիրի Ավանեսյանի ցուցմունքներով, ով Դատարանում հայտնեց, որ 2000 թվականին Ֆիրուզա Հովհաննիսյանից գնել է նրա բնակարանը և այդ ժամանակ էլ տեղե¬կացել, որ վերջինս պետք է մեկնի արտերկիր։ Նշեց նաև, որ մի քանի ամիս անց ինքը նույն բնա¬կարանը վաճառել և գնել է կողքի բնակարանը, սակայն դրանից հետո էլ Ֆիրուզան այդտեղ չի բնակ¬վել։
Վկա Սոնա Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ Երևան քաղաքի Ներքին Զեյթուն 2-րդ փողոցի 6-րդ տան նախկին տերերն իր ծանոթներն են, ովքեր շուրջ 10 տարի է, ինչ գտնվում են ԱՄՆ-ում, և նրանց ընտանիքում Արամ Վարդանով տվյալներով անձ չի եղել։ Միայն Վարուժան Սասունյանն ու կինն են գրանցված այդ տանը, իր բնակվելուց հետո որոշ ժամանակ կինը շարունակել է բնակվել այդ հասցեում։ Քննիչի հարցադրումներից հետո տան սեփականատեր Վ.Սա¬սուն¬յանին զանգել և պարզել է, որ Արամ Վարդանով անունով անձնավորության վերջինս չի ճանաչում։
Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան փողոցի 1-ին շենքի 33-րդ բնակարանի սեփականատեր, վկա Սևակ Մուշեղի Սաղաթելյանի ցուցմունքներով, ով Դատարանում հայտնեց, որ այդ բնա¬կա¬րանը 2006-2007թթ.-ից իր սեփականությունն է, այդ հասցեում Միխաիլ Սոլովյով տվյալ¬ներով անձ, ինչպես նաև ընդհանրապես որևէ անձ հաշվառված չի եղել։
Երևան քաղաքի Մ.Ավետիսյան 1-ին փողոցի 22 տան բնակիչ, վկա Արթուր Լևի Թան¬գամյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 1983թ. բնակվում է այդ հասցեում, որտեղ Նա¬իրա Օսիկյան տվյալներով անձ հաշվառված չի եղել և չի բնակվել։ Տան սեփա¬կա¬նա¬տեր է հանդիսացել իր հայրը, ով ՀՀ-ում չի, քննիչի ներկայությամբ ուսումնասիրել է տնային գրքույկը, նման անձ գրանցված չի եղել, ներկայումս չի կարող այդ գրքույկը ներկայաց¬նել, քանի որ սեփականության նոր վկայական են ստացել։
Երևան քաղաքի Շովրոյան փողոցի 11-րդ տան սեփականատեր, վկա Անահիտ Անագի Եղոյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 1978թ. բնակարանը պատկանում է իրենց ընտա¬նիքին, որտեղ Անժելա Բեյբութ տվյալներով անձ հաշվառված չի եղել և չի բնակվել։
Երևան քաղաքի Ա.Ահարոնյան փ. 41ա տան բնակիչ, վկա Վիկտորիա Մկրտչի Բունիաթ¬յանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 1969 թվականից բնակվում է իրենց բնակարանում, որտեղ Աբունիկ Վանալյան տվյալներով անձ հաշվառված չի եղել և չի բնակվել։ Նշեց նաև, այդ որ բնակարանը գնել են բուլղարահայերից, կարճ ժամանակ նրանց հետ բնակվել են նույն բակում, նրանց կազմում Աբունիկ տվյալներով անձ միանշանակ չի եղել։
«Հայկ» համատիրության գործավար, վկա Ռուզաննա Ռազմիկի Վասիլյանի ցուցմունք¬ներով և ներկայացրած տեղեկանքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ Երևան քաղաքի Կ.Ուլնեցի փողո¬ցում 1-ին փակուղի 1Ա շենք 28 բնակարան և 3-րդ փակուղի 22 տուն հասցեներ հաշվառված չեն, համատի¬րության տարածքում Մարին Իվոլկինա և Հռիփսիմե Տաշյան տվյալ¬նե¬րով անձինք չեն բնակվում։
Վկա Գրիգոր Հովհաննեսի Աճեմյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ տատը՝ կենսաթոշակառու Մարի Աճեմյանը, 1995 թվականին մեկնել է ԱՄՆ և այլևս Հայաստան չի վերադարձել։ Բացակայության ընթացքում կենսաթոշակը ստանալու համար Մարի Աճեմյանը որևէ մեկին լիազորագիր չի տվել և նրա կենսաթոշակի գումարն իրենք չեն ստացել։ Նշեց նաև, որ կենսաթոշակը ստանալու նպատակով տատն իր անվամբ 2011-2012թթ. լիազորագիր է ուղարկել, որը ներկայացրել է «Սոցապ» բաժին, սակայն իրեն մերժել են` պատճառաբանելով, որ կենսաթո¬շա¬կը ստանալու համար անձամբ տատը պետք է ներկայանա։
Վկա Հովիկ Միշայի Գալոյանի ցուցմունքներով, ով Դատարանում հայտնեց, որ որ Ֆաինա Մելքոնյանը բնակվում է ԱՄՆ-ում, իսկ 1998 թվականին վերջինիս բնակարանը գնել են նրա լիազորած անձից, ով նույնպես ԱՄՆ-ում է։
Վկա Սերգեյ Ալբերտի Մելքոնյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ Նինա Գրիգորի Դոմազովան իր կնոջ հեռու բարեկամն է, ով մահացել է 2008 թվականին։ Նինա Դոմազովան Հայաստանում բնակվող որևէ հարազատ չունի և տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել նրա անվամբ 2009 թվականի հուլիսին ելքագրված 841.500 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարը կամ այն արդյոք ստացվել է։ Նշեց նաև, որ Նինայի տղան արտերկրում է, սակայն չգիտի` կոնկրետ որ երկրում։ Ինքը շուրջ երկուսուկես տարի է, ինչ ընտանիքով բնակվում է Նինայի բնակարանում, որտեց և բնակվում էր Նինան մինչև մահանալը։
Վկա Արա Գուրգենի Քոմուրջյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ հարևանուհի Թերեզա Տեր-Ավագյանը, ով միայնակ կին էր, մահացել է 2007 թվականին, նրա հարա¬¬զատների գտնվելու վայրի մասին տեղեկություն չունի։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստա¬¬ցել Թերե¬զայի անվամբ 2009 թվականի օգոստոսին ելքագրված 813.100 ՀՀ դրամ կենսաթո¬շա¬կի գումարը։
Վկա Ռազմիկ Ռաֆայելի Տոնկոյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ Երևան քաղաքի Կոմիտասի փողոցի 38-րդ շենքի 35 հասցեում բնակվում է շուրջ 7 տարի։ Հիշ¬յալ բնակա¬րանում Լիդիա Գրիգորյան անուն ազգանունով անձ հաշվառված չէ, նշեց նաև, որ նախորդ բնակիչն ազգությամբ պարսիկ էր։
Վկա Նարեկ Ալեքսանի Զախարյանի (մահանալու կապակցությամբ) հրապարակված և Դատարանում հետազոտված նա¬խաքննական ցուցմունքներով ՝ այն մասին, որ տատը՝ կենսա¬թո¬շա¬կառու Ռոզա Մելքոնյանը 2005 թվականի օգոստոսի 14-ին մահացել է Երևան քաղա¬քում։ Ինքը կամ որևէ ազգական տատի անվամբ 2009 թվականի հուլիսին ելքագրված 1.024.400 ՀՀ դրամ կեն¬սաթոշակի գումարը չեն ստա¬ցել։ Վկա Նարեկ Զախարյանն իր ցուցմունքին կցել է Ռոզա Մելքոն¬յանի մահվան վկա¬յա¬կանի պատճենը։
Վկա Սամվել Թադևոսի Գյուլնազարյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ ծնողը՝ Շուրա Գյուլնազարյանը 2006թ. մարտի 20-ին մահացել է, իսկ մինչ մահա¬նա¬լը բնակվել է իր հետ, որից հետո նրա անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։ 2010թ. հոկ¬տեմբերին Շուրա Գյուլնազար¬յանի անվամբ ելքագրված 481.389 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղեկություն չունի։
Վկա Գեղամ Սերյոժայի Յազիչյանի ցուցմունքներով. վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ ծնողները 1994թ. բնակվում են ԱՄՆ-ում և վերջին անգամ Հայաստանում եղել են 2007թ.` ստանալով վերջին երեք տարվա թոշակի գումարը։ 2007թվականից հետո ծնողները կենսաթոշակի գումար չեն ստացել, այն ստանալու համար որևէ մեկի լիազորագիր չեն տվել։ 2010թ. հոկտեմբերին Սերյոժա Յազիչյանի անվամբ ելքագրված 885.383 ՀՀ դրամ և Լենա Մելքումյանի անվամբ ելքագրված 623.543 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարների մասին որևէ տեղեկություն չունի։ Նշեց նաև, որ մինչև մեկնելը միասին են բնակվել, իր երկու քույրերը ՀՀ-ում չեն բնակվում, թեև եղբայրն բնակվում է ՀՀ-ում, սակայն բացառվում է, որ ծնողներն առանց իր գիտության լիազորեին եղբորը։
Վկա Լիլիթ Ֆլոբերի Կարապետյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ եղ¬բոր դուստր Ռեհան Կարապետյանը բնակվել է Գերմանիայում և 2003թվականից հետո Հա¬յաս¬տան չի վերադարձել, կենսաթոշակի գումար չի ստացել և այն ստանալու համար որևէ մեկի լիա¬զորագիր չի տվել։ 2010թ. հոկտեմբերին Ռեհան Կարապետյանի անվամբ ելքագրված 973.682 ՀՀ դրամ կեն¬սաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղեկություն չունի։ Նշեց նաև, որ ինքը բնակվել է Ռե¬հանի տա¬նը։
Վկա Ջեմմա Մկրտչի Գրիգորյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ նախկին սեփականատեր Կարուշ Հովհաննիսյանից 2001թվականին գնել է նրա բնակարանը և նույն ժամանակ տեղեկացել, որ վերջինս «գրին» քարտ է շահել և բնակարանը վաճառում է ԱՄՆ մեկ¬նելու նպատակով։ Դրանից հետո Կարուշ Հովհաննիսյանը մեկնել է ԱՄՆ և Հայաստան չի վերա¬դարձել։ Կարուշ Հովհան¬նիսյանի անվամբ ստացված կենսաթոշակի գումարի մասին տեղե¬կութ¬յուն չունի։ Նշեց նաև, որ որևէ շփում չեն ունեցել, Գարուշը երկու աղջիկ է ունեցել, նրանցից մեկից է իմացել, որ գնալու են ԱՄՆ ու ամբողջ ընտանիքով մեկնել են։
Հարցաքննվեց նաև վկա Թամարա Նազարի Կարապետյանը, ով Դա¬տարանում տվեց իրարամերժ ցուցմունքներ, նախ՝ հայտ¬նեց, որ հարևանուհի Էմմա Գրիգոր¬յանը մահացել է 2001թ., այնուհետև՝ նշեց, որ շփոթել է վերջինիս մյուս հարևանուհի Ջեմմային հետ, Էմման չի մահացել, ավելին՝ նախաքննական ցուցմունքների հրապարակումից հետո հայտնեց, որ քննիչի կողմից չի հարցաքննվել, թեև քրեական գործում առկա էր նրա հարցաքննության արձանագրութ¬յունը։ Ակնհայտ իրա¬րա¬մերժ փաստական տվյալներ բովանդակելու պատճառաբա¬նությամբ վերոնշյալ ցուց¬մունքը Դա¬տարանը որպես հավաստի (արժանահավատ) և վերաբե¬րելի ապացույց չի դի¬տար¬կում, սույն դա¬տական ակտի հիմքում չի դնում, իսկ կենսաթոշակառու Էմմա Գրիգորյանի մահվան փաստն հաստատված (ապացուցված) է համարում դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապա¬ցույց¬ների համադրման և գնահատման արդյունքներով։
Սույն գործի դատաքննության ընթացքում (Դատարանի նախորդ կազմով) որպես վկա հարցաքննվել են նաև` Սուրեն Ռաթևոսի Մարտիրոսյանը, Սուսաննա Նիկոլայի Աբրամովան, Լեյլի Հովհաննեսի Աբելյանը, Թոռուն Կարապետի Խաչատրյանը, Արսեն Ազատի Գալստյանը, Կարեն Գեորգիի Մելիքյանը, Արմեն Վաչագանի Կոստանյանը, Անդրանիկ Խաչիկի Գալջյանը, Աննա Արկադիի Բեգլարյանը, Վրեժ Գրիգորի Ֆիթիլջյանը, Գևորգ Հարութիկի Կարապետյանը, Նարինե Կառլենի Մելքոնյանը, Արմեն Զորիկի Թովմասյանը, Նազիկ Աբրահամի Չալյանը, Սենիկ Արտավազդի Հովհաննիսյանը, Հռիփսիմե Գեղամի Էլոյանը, Գարիկ Ռազմիկի Եղիազարյանը, Լյովա Գյուրջիի Մարգարյանը, Ռաֆիկ Խաչիկի Հովհաննիսյանը, Լուսինե Վանյայի Հասրաթ¬յանը, Արսեն Նորայրի Արսենյանը, Հովհաննես Յուրիկի Նազարյանը, Ամալյա Բագրա¬տի Սարգսյանը, Հովսեփ Գառնիկի Հարությունյանը, Հովհաննես Արշակի Գալստյանը, Գրիշա Զորկիմի Էվաջանյանը, Հասմիկ Ալյոշայի Մնացականյանը, Երանուհի Իվանի Բաբոյանը, Գևորգ Հակոբի Թագվորյանը, Լյովա Սուրենի Խաչատրյանը, Աղավնի Գարեգինի Հակոբյանը, Անժելիկա Գալուստի Գևորգյանը, Սաթենիկ Ոսկանի Առաքելյանը, Սյուզաննա Արմենի Դանիելյանը, Իշխան Վարդանի Բարսեղյանը, Արլետա Գեորգիի Խաչատրյանը, Հակոբ Սարգսի Սարգսյանը, Հասմիկ Ավետիսի Մանսուրյանը, Քնարիկ Վազգենի Դավթյանը, Գեորգի Վաղարշի Հակոբյանը, Մորիս Նիկողոսի Դանիելյանը, Մուրադ Ասատուրի Անսուրյանը, Հրանուշ Ազատի Պետրոսյանը, Լյուսյա Հասմիկի Մկրտչյանը, Անահիտ Ցոլակի Հովհաննիսյանը, Անի Սամվելի Բեգրակյանը, Անժելիկա Արամի Շալջյանը, Շուշանիկ Բոգոսի Համբարձումովան, Անդրեյ Մկրտիչի Գևինյանը, Եղիա Նիկողոսի Մկրտչյանը, Էդգար Արտակի Միասարյանը, Վիոլետա Կարապետի Ծերունյանը, Հովսեփ Լևոնի Տաշչյանը, Արամ Մանուկի Ղուկասյանը, Ռոբերտ Բարեղամի Մկրտչյանը, Ալբերտ Արամի Էվոյանը, Մայքլ Հովհաննեսի Շարոպետրոսյանը, Արմեն Ռաֆիկի Նիազյանը, Եղիշե Հովսեփի Դերմենջյանը, Գագիկ Վարդգեսի Մարկոսյանը, Վահան Գուրգենի Վարդանյանը, Բելա Հմայակի Ավետիսյանը, Նաիրա Ֆուրմանի Նիկողոսյանը, Երվանդ Նիկողոսի Սիմոնյանը, Գայանե Գևորգի Սարգսյանը, Լարիսա Գուրգենի Հովհաննիսյանը, Համլետ Հայկազի Հովհան¬նիսյանը, Նաիրուհի Աշոտի Աբրահամյանը, Ռոբերտ Գուրգենի Գևորգյանը, Միշա Սիմոնի Աբրահամյանը, Միսակ Վարդգեսի Սարգսյանը, Սերգեյ Արմենակի Այվազյանը, Վարդուհի Անդրանիկի Չիզմեչյանը, Արա Սերգեյի Հարությունյանը, Նարինե Սմբատի Յաղմուրյանը, Անդրեյ Մելսի Օսիպյանը, Մարինա Բորիսի Հակոբյանը, Ռայա Ներսեսի Բաղդասարյանը, Էմմա Գուրգենի Դաբաղյանը, Էմին Հենրիկի Սարգսյանը, Սուսաննա Մամիկոնի Մկրտչյանը, Ռուբիկ Խաչիկի Խաչատրյանը, Հրանտ Հմայակի Մալաքյանը, Վահան Սաշիկի Ավագյանը, Գևորգ Վաղարշակի Եղիազարյանը, Լիլիթ Աշոտի Համբարձումյանը, Արման Ժորայի Պետրոսյանը, Անահիտ Պարույրի Ռաֆաելյանը, Խաչիկ Ղևոնդի Եղիազարյանը, Լեռնուհի Վարդանի Առուշանյանը, Աննա Երվանդի Հարությունյանը, Հայկ Հակոբի Հակոբյանը, Իսահակ Կոնս¬տանտինի Խուդաբաշյանը, Սահակ Սերոբի Կարճիկյանը, Հոմերոս Աշոտի Ավետյանը, Սերյոժա Վաչագանի Ղուկաս¬յանը, Սվետլանա Հակոբի Նասխալյանը, Ռուբեն Արամի Մարուխյանը, Գառնիկ Ավետիքի Միրզոյանը, Անահիտ Սերյոժայի Գրիգորյանը, Հակոբ Սարգսի Չրչյանը, Ժիրայր Սուրենի Միխայելյանը, Կատյա Հարությունի Սերգոյանը, Լուսիկ Աֆոյի Ավդալյանը, Աղավնի Ստեփանի Մուրադյանը, Հրանտիկ Իվանի Օհանյանը, Օֆիկ Լուկաշի Առուստամյանը, Վերժինա Միսակի Գյուլումջյանը, Կարինե Ժորայի Մկրտչյանը, Աիդա Սարգսի Գևորգյանը, Գուրգեն Զարզանդի Բարսեղյանը, Սառա Շամխալի Գրիգորյանը, Ռուզաննա Սուրենի Հարութ¬յունյանը, Սուսաննա Ռոմենի Մելոյանը, Դոնարա Սարգսի Եփրեմյանը, Ռուզաննա Ավագի Սարյանը, հրապարակվել և հետազոտվել են վկաներ Գոհարիկ Կառլենի Մաթևոսյանի, Գրիգոր Ֆելիքսի Գարոնցի, Աննա Գևորգի Պողոսյանի, Արամազդ Հակոբի Կարադելյանի, Մանիշակ Մեսրոպի Մեսրոպյանի, Վանիկ Հարությունի Չիլոյանի, Գալուստ Ռադիկի Համբարձումյանի, Հարություն Մեսրոպի Բաքրջյանի, Մաքրուհի Հովհաննեսի Շամալյանի, Ժենյա Արամի Մելքոնյանի և Սամվել Մովսեսի Գալստյանի ցուց¬մունքները։
Վերոնշյալ ապացույցների թույլատրելիության և օգտագործման հնարավորության հարցի շրջանակներում Դատա¬րանն ար¬ձանագրում է, որ ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի և մյուսների վերա¬բեր¬յալ ԵԿԴ/0011/01/13 քրեական գործը դատական քննության նշանակելու և գործի քննութ¬յունը վերսկսե¬¬լու մասին 2014թ. մարտի 21-ին կայացրած որոշմամբ Դատարանը փաստել էր, որ գործի դա¬տաքննութ¬յունը (ընդհատված մասից) շարունակելու և այդ կերպ դատական քննությունն առա¬վե¬լա¬գույնս արագաց¬նե¬լու Դատարանի գործադրած ջանքն ուղղված է գործով ամբաս¬տան¬վող, այդ թվում` տևա¬կան ժամանակ անազատության մեջ գտնվող ամբաս¬տան¬յալների ար¬դար դա¬¬տաքննութ¬յան իրա¬վունքի իրացումն ողջա¬միտ ժամկետում երաշխա¬վո¬րելուն, ինչը բխում է բարձ¬րագույն իրա¬վաբա¬նա¬կան ուժ ունեցող իրավական ակտի` ՀՀ Սահմա¬նադրութ¬¬յան 19-րդ հոդ¬վածի ուղղակի պահանջից և դրանով կար¬գա¬վորվող (երաշխավորվող) այդ հասա¬րա¬կական հարա¬բերությունների գերակայությունից։ Դատա¬րանը նաև արձանագրել էր, որ սույն մեծածավալ գործի պայման¬ներում դատաքննության ընդհատ¬ման մասից դատարանի նոր կազմով գործի քննութ¬¬յան շարու¬նակումը չի վնասի արդարա¬դա¬տության շահերին, չի խոչ¬ընդոտի գործի բոլոր հան¬գա¬մանքների բազմակողմանի և լրիվ հետա¬զոտմանը, ապացուց¬ման ենթակա հանգա¬մանք¬ների վերաբերյալ Դատարանի ներքին հա¬մոզ¬մունքի ձևավոր¬մանը (որոնք կանո¬նա¬կարգված են Սահմանադրութ¬յանը ստորադաս իրավական ակտի` ՀՀ քրեական դատա¬վարական օրենսգրքով), Դաաարանի այդ որոշումը համահունչ է հրապա¬րա¬կայ¬նության, մրցակցութ¬յան և դատարանի առջև հավա¬սա¬րութ¬յան սկզբունք¬¬ներին։ Նույն որոշմամբ Դատարանը մանրամասն ներկայացրել էր նաև նման հետևության հանգելու պատճառաբանությունները։
Դատարանը, սույն քրեական գործը դատական քննության նշանակելու, գործի քննութ¬յունը վերսկսելու մասին որոշում կայացնելով և գործի քննությունը ընդհատված մասից վերսկսելու անհրաժեշտության վերաբերյալ հետևության հանգելով, ամենևին էլ չէր բացառել Դատարանի նախորդ կազմով (դատավոր Մ.Պապոյան) մրցակցային դատավարության պայմաններում հետա¬զոտված ապացույցները կողմերի կամ անմիջականորեն Դատարանի նախա¬ձեռնությամբ (նոր կազմով) վերստին հետազոտելու հնարա¬վո¬րությունը, թեև դատարանի այլ կազմով հարցաքննված որևէ վկայի լրացուցիչ հարցաքննելու միջնորդություններ, դատաքննության ավարտման փուլում Դա¬տարանի համապատաս¬խան հիշեցման և պարզաբանման պարագայում, մեղադրող և պաշտ¬պանական կողմերը չներ¬կա¬յացրեցին։
Խորհրդակցական սենյակում վերստին անդրադառնալով այդ հարցին՝ Դատարանը փաս¬տում է, որ դատարանի նախորդ կազ¬մով (դատավոր Մ.Պապոյանի նախագահությամբ) հետա¬զոտ¬ված ապացույցները` վկաների դատաքննական և/կամ հրապարակված և հետա¬զոտված նա¬խաքննա¬կան ցուցմունքները, դրանցում արծարծված հանգամանքների վերաբերյալ դա¬տաքննութ¬¬¬¬¬¬յամբ հե¬տա¬զոտված այլ ապա¬ցույցների բա¬վա¬րար ամբողջության պայմաններում, գոր¬ծի արդարացի և ճիշտ լուծման տեսանկյունով միակ, առավել ևս` վճռորոշ ապացույցներ չեն, հետևաբար` դրանք սույն դա¬տա¬կան ակտի հիմքում չի դնում` ապա¬ցույցների անմիջական հետա¬զոտ¬ման վերաբերյալ դեռևս դատաքննության ընթաց¬քում պաշտպանական կողմի ներկա¬յացրած վիճարկումները բացա¬ռելու և միաժամա¬նակ գոր¬ծը ողջամիտ ժամկետներում քննելու և լուծելու նպատակով։ Նշված հետևության հանգելիս Դատարանը նաև փաստում է, որ պաշտպանական կողմի ներկա¬յա¬ցու¬ցիչներն իրենց պաշտպանական ճառերն այդ ապացույցների վրա չեն կա¬ռուցել։
Դատարանում հրապարակվեցին և հետազոտվեցին նաև՝
վկա Ալվարդ Կառլենի Քոչարյանի նա¬խաքննա¬կան ցուցմունքները` այն մասին, որ մայրը՝ կենսաթոշակառու Քնարիկ Միսակի Քո¬չար¬յանը, 2004 թվականից մշտապես բնակվել է Ուկրա¬ինայում, Հայաստան է վերադարձել միայն 2009 թվականի ամռանը։ Ուկրաինա մեկնելուց հե¬տո մայրը կենսաթոշակը ստանալու համար որևէ անձի չի լիազորել, 213.385 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարն ինքը կամ մայրը չեն ստացել։
Վկա Սամուիլ Ադոլֆի Ռայտերի նա¬խաքննական ցուցմունքները` այն մասին, որ կինը` Գալյա Սպանդարի Մարտիրոսյանը, 1999 թվականից մշտական բնակության է մեկնել Իսրայել և այլևս Հայաստան չի վերադարձել։ Գ.Մար¬տիրոսյանը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստա¬նալու համար, և նրա անվամբ 2007 թվա¬կանի մարտին ելքագրված 377.215 ՀՀ դրամ կենսա¬թոշակի գումարը կինը կամ որևէ այլ հարազատ չեն ստացել։
Վկա Մարգարիտ Սարգսի Գաբուչյանի նախաքննական ցուցմունքները՝ այն մասին, որ 1990 թվականից բնակվել է Ամերիկայի Միաց¬յալ Նահանգներում։ Իր բացակայության ժամանակ կենսաթոշակ չի ստացել և որևէ անձի չի լիա¬զո¬րել ստանալ այն։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել իր անվամբ 2007 թվականի մարտին ել¬քագրված 415.140 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարը։
Վկա Վահե Միքայելի Գաբուչյանի նա¬խաքննական ցուցմունքները` այն մասին, որ 1990 թվականից բնակվել է Ամերիկայի Միաց¬յալ Նահանգ¬ներում։ Բացակայության ժամանակ կեն¬սաթոշակ չի ստացել և որևէ մեկի չի լիազորել ստանալ այն։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել իր անվամբ 2007 թվականի մարտին ել¬քագրված 415.140 ՀՀ դրամ կենսա¬թոշակի գումարը։
Վկա Մելքոն Յակովի Չուբարյանի նա¬խաքննական ցուցմունքները` այն մասին, որ 2004 թվականից մայրը՝ կենսաթոշակառու Լիդա Սամ¬վելի Խուդոյանը, իր հետ բնակվել է Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվա քաղաքում, որտեղ մահացել է 2008թ. հուլիսի 10-ին։ Մոսկվա մեկնելուց հետո մայրը երբեք Հայաստանի Հանրապե¬տություն չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել կեն¬սա¬թո¬շակն ստանալու համար։ Մայրը կամ որևէ այլ հարազատ 118.412 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գու¬մարը չեն ստացել։
Վկա Վարդուհի Վարդգեսի Գաբրիելյանի նախաքննական ցուցմունքները` այն մասին, որ մայրը՝ կենսաթոշակառու Ազա¬տուհի Արամի Գաբրիել¬յանը, 2001 թվականից բնակվում է Ամերի¬կայի Միացյալ Նահանգ¬ներում և երբեք Հայաստան չի վերա¬դարձել։ Մայրը որևէ մեկի չի լիազո¬րել կենսաթոշակն ստանալու հա¬մար, և 2007 թվականի փետրվարին ելքագրված 446.500 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։
Վկա Արևիկ Նիկոլայի Մինասյանի նախաքննա¬կան ցուցմունքները՝ այն մասին, որ կենսաթոշակառու Մամիկոն Սարգսյանը 1990թ. մեկնել է ՌԴ։ 2003թ. Մ.Սարգսյանի որդուց գնել են նրանց բնակարանը և այդ ժամանակ տեղե¬կացել, որ Մամիկոն Սարգսյանը դեռևս 1992թ. դեկ¬տեմ¬բերին ՌԴ-ում մահացել է։
Վկա Դանիել Հովհաննեսի Խաչատրյանի նախաքննական ցուցմունքները, համաձայն որոնց՝ պապը՝ կենսա¬թոշակառու Դանիել Առաքելյանը, մահացել է դեռևս 1993թ.։ Դանիել Առա¬քել¬յանի մահից հե¬տո նրա անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։
Վկա Ամալյա Մուշեղի Ներսիսյանի նա¬խաքննական ցուցմունքները` այն մասին, որ հարևան, կենսաթոշակառու Հակոբ Հակոբյանը մահացել է 1989-1990 թվականներին, և մահից մի քանի տարի անց, նրա բնակարանը վաճառվել է։ Հ.Հակոբյանի երկու որ¬դի¬ները դեռևս նրա կեն¬դանության օրոք մեկնել էին ԱՄՆ և բնակվում են այնտեղ։
Վկա Վարետա Միրզաջանի Մելքոնյանի նախաքննական ցուցմունքները` այն մասին, որ հարևանուհիներից Աննա Կարայանովան 2001թ. մահա¬ցել է, և դրանից հետո վերջինիս անվամբ նրա ընտանիքի անդամները կենսաթոշակի գումար չեն ստացել, իսկ Էմմա Գրիգորյանը մահացել է 2001թ.։
Վկա Զվարթ Ժորայի Երեմյանի նա¬խաքննա¬կան ցուցմունքները` այն մասին, որ հարևա¬նուհի Մարիամ Աբաջյանը շուրջ 17 տարի առաջ մեկնել է ԱՄՆ, Հայաստան չի վերադար¬ձել, իսկ 2011թ. ԱՄՆ-ում մահացել է։
Վկա Լաուրա Ավետիսի Ղազարյանի նա¬¬խաքննա¬կան ցուցմունքները` այն մասին, որ հարևանուհի կենսաթոշակառու Խաթուն Ղարա¬խան¬¬յանը մոտ 15 տարի առաջ ընտանիքի հետ միասին մեկնել է ԱՄՆ, և նրանց տանը որևէ մեկը չի բնակվում։
Վկա Ժիրայր Անդրանիկի Էլոյանի նախաքննական ցուցմունքները՝ այն մասին, որ կենսաթոշակառու Էվելինա Տեր-Հովհաննիսյանն իր հարևան է, ով 1993-1994թթ. վաճառել է բնակարանը և մեկնել ԱՄՆ։
Վկա Սվետլաննա Սամվելի Հայրապետյանի նախաքննական ցուցմունքները` այն մասին, որ հարևանուհի Ռոզա Կոստանյանն ավելի, քան 10 տարի առաջ մահացել է։
Վկա Արմենակ Ժորայի Ասատրյանի նախաքննական ցուցմունքները` այն մասին, որ հարևան Վոլոդյա Սերգոյի Բաղդասարյանը շուրջ 20 տարի առաջ մեկնել է Ամերիկայի Միաց¬յալ Նահանգներ։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Վոլոդյա Բաղդասարյանի անվամբ 2009 թվականի դեկտեմբերին ելքագրված 661.182 ՀՀ դրամ կենսաթո¬շակի գումարը։
Վկա Եկատերինա Մկրտիչի Ադամյանի նա¬խաքննական ցուցմունքները` այն մասին, որ հարևան Ժորա Հարությունյանը դեռևս խորհրդա¬¬¬¬¬¬¬յին տարի¬ներին բնակարանը վաճառել, ընտա¬նիքով մեկնել է արտասահման և մինչ օրս Հա¬յաստան չի վերադարձել։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Ժորա Հարությունյանի անվամբ 2009 թվականի ապրիլին ելքագրված 1.063.460 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարը։
Վկա Արմինե Սուրիկի Հարությունյանի նախաքննական ցուցմունքները` այն մասին, որ հարևանուհի Շուշիկ Ավետիսյանը մահացել է Ամերի¬կայի Միացյալ Նահանգներում 2003 թվա¬կանին։ Տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Շուշիկ Ավետիսյանի անվամբ 2009 թվականի սեպ¬տեմբերին ելքագրված 1.111.400 ՀՀ դրամ կենսաթո¬շակի գումարը։
Վկա Ռաֆայել Արշակի Քոսյանի նա¬խաքննական ցուցմունքները՝ այն մասին, որ հարևան Տոնիկ Կարապետյանը մահացել է շուրջ չորս տա¬րի առաջ։ Տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Տոնիկ Կարապետյանի անվամբ 2009 թվա¬կանի հուլիսին ելքագրված 1.052.300 ՀՀ դրամ կեն¬սաթոշակը։
Վկա Ռաֆայել Գրիգորի Հարությունյանի նախաքննական ցուցմունքներ. Վերջինս Դա¬տա¬րանում հայտնեց, որ 2004 թվականին տան նախկին սեփա¬կա¬նատեր Լաուրա Ղահրա¬ման¬յանից գնել է նրա բնակարանը, և այդ ժամա¬նակ տեղեկացել, որ վեր¬ջինս ընտանիքի հետ պետք է մեկնի Իսպանիա` մշտական բնակության։ 2004 թվականիից հետո Լաուրա Ղահրա¬մանյանին չի տե¬սել և նրա մասին, ինչպես նաև` 2010թ. հոկտեմբերին Լաուրա Ղահրա¬ման¬յանի անվամբ ել¬քագրված 1.201.181 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին տեղեկություններ չունի։
Վկա Վաչագան Եզդիխանի Ստեփանյանի նախաքննական ցուցմունքները` այն մասին, որ կինը՝ Վարսենիկ Ստեփանյանը բնակ¬վում է ԱՄՆ-ում և 2001թվականից հետո Հայաստան չի վերադարձել։ ԱՄՆ-ում գտնվելու ընթացքում Վարսենիկ Ստեփանյանը լիա¬զորագիր է տվել իրենց հարսին` Լուսինե Սինդոյանին, որի հիման վրա վերջինս մինչև 2003թվականը ստացել է Վարսենիկ Ստեփանյանի կենսաթոշակը, սակայն դրանից հետո իրենք կենսաթոշակի գումար չեն ստացել և այն ստանալու համար Վարսենիկ Ստեփանյանը որևէ մեկի լիազորագիր չի տվել։ 2010թ. հոկ¬տեմ¬բերին Վարսենիկ Ստեփանյանի անվամբ ելքագրված 875.174 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղեկություն չունի։
Վկա Էմմա Արտաշեսի Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքները՝ այն մասին, որ 1997թվականին իր կենսաթոշակն ստանալու համար 3 ամսով լիազորագիր է տվել քրոջը` Ելենա Սարգսյանին և նույն թվականին մեկնել ԱՄՆ։ ԱՄՆ մեկնելուց հետո մինչև 2012թ. օգոստոսը Հա¬յաստան չի վերադարձել, կենսաթոշակի գումար չի ստացել և այն ստանալու համար որևէ մեկի լիա¬զորագիր չի տվել։ 2010թ. հոկտեմբերին իր անվամբ ելքագրված 1.182.966 ՀՀ դրամ կենսա¬թո¬շակի գումարը չի ստացել և դրա մասին որևէ տեղեկություն չունի։
Վկա Արսեն Ֆելիքսի Հովսեփյանի նա¬խաքննական ցուցմունքները` այն մասին, որ տատը՝ Աքսենիկ Կիրակոսյանը 1997թ. մարտի 14-ին մահացել է, որից հետո նրա անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։ 2010թ. հունիսին Աքսենիկ Կիրա¬կոսյանի անվամբ ելքագրված 1.114.536 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարը նրա հարազատներից որևէ մեկը չի ստացել։
Անդրադառնալով հրապարակած և հետազոտված վերոնշյալ ցուց¬մունքների օգտագործ¬ման հնարավորության հարցին, այդ կապակցությամբ պաշտպանական կողմի որոշ ներկայա¬ցու¬ցիչ¬ների վիճարկումներին` Դատարանը փաստում է, որ անձի մեղա¬վորության հարցը որոշելիս մինչ¬դա¬տական վա¬րույթի ընթացքում տված ցուց¬մունքների օգ¬տա¬գործումը չի խախտում Մարդու իրավունքների եվրոպա¬կան կոն¬վեն¬ցիայի 6-րդ հոդվածի 3-րդ մասի «դ» կետով երաշխավորվող անձի արդար դա¬տաքննության իրավուն¬քը, որպիսի հետևության հանգում է հետևյալ իրավական վերլուծութ¬յուն¬ների և դատողություն¬ների արդյունքներով.
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» կոն¬վենցիայի (այսուհետ նաև` Եվրոպական կոնվենցիա) 6-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` քրեա¬կան հանցագոր¬ծություն կատարելու մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր ոք ունի հետևյալ նվա¬զագույն իրավունքները (….)
(դ) հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տվող վկաներին կամ իրավունք ունենալու, որ այդ վկա¬ները ենթարկվեն հարցաքննության և իրավունք ունենալու` իր վկաներին կանչելու ու հար¬ցաքննելու միևնույն պայմաններով, ինչ իր դեմ ցուցմունք տված վկաները։
Դատարանը փաստում է, որ սույն գործով ձեռնարկել է ողջամիտ բոլոր ջանքերը դատա¬րանում վերոնշյալ 22 վկաների ներկայությունը և պաշտպանական կողմի հակընդդեմ հարցում իրականացնելու (կոնֆրոնտացիայի) իրավունքն ապահովելու ուղղությամբ և այդ ցուց¬մունքներն ինչպես առանձին-առանձին, այնպես էլ համակցությամբ վճռական կշիռ չունեն սույն դատական ակտի հիմքում դրված, ամ¬բաս¬տանյալների մեղավորությունը հաստատող ապացույց¬ների ընդ¬հանուր զանգվածում։ Տվյալ դեպքում ամբաստանյալների դատապարտումը ամբող¬ջութ¬յամբ կամ վճռական չափով հիմնված չէ վերոնշյալ 22 վկաների նախաքննական ցուցմունք¬ների վրա (ՄԻ եվրոպական դատարանի «Մամիկոնյանն ընդդեմ Հայաստանի» գանգատի քննարկման շրջա¬նակ¬ներում 2010թ. փետրվա¬¬րի 23-ին կայացրած վճիռ, «Գաբրիելյանն ընդդեմ Հայաստանի» գան¬գատի շրջա¬նակներում 2012թ. ապրիլի 10-ի վճիռ, Արտակ Գաբրիելյանի վե¬րա¬բերյալ ՎԲ-04/13 գոր¬ծով ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2013թ. սեպտեմ¬բերի 13-ի որոշում), հետևաբար` սույն գոր¬ծով դրանց օգտագործումը թույ¬լատրելի է և չի խախ¬տում ամբաստանվող անձանց արդար դա¬տաքննության իրա¬վունքը։
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը.
Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում գնա¬հատելով դա¬տաքննութ¬¬¬յամբ հետազոտված ապացույցները` Դա¬տա¬¬րանը հաստատված հա¬մարեց այն, որ ամբաս¬տանյալները մե¬¬ղավորությամբ կատարել են արարքներ, որոնք համա¬պա¬տաս¬խա¬նում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի հետևյալ հոդվածներին`
- պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով յուրացումներ կատարելու դիտավո¬րութ¬յամբ միավորված և տևական ժամանակ գործած խմբի կազմա¬կերպիչ և ղեկա¬վար, գործով ամ¬բաս¬տանյալ Վազգեն Խաչիկյանը կատարել է հանցագոր¬ծություններ, որոնք նախատես¬ված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, իսկ կազմակերպված խմբի միասնական հանցավոր դի¬տավորությունից դուրս, Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակից¬ների վստահություն չարաշահելու եղանակով` հան¬ցանք, որը նախա¬տես¬ված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
Կազմակերպված խմբի հիմնական անդամ¬ներից`
- ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամյանը կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով,
- ամբաստանյալ Հովհաննես Գրիգորյանը` հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով,
- ամբաստանյալ Վահագն Խաչատրյանը՝ հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով,
- ամբաստանյալ Վիգեն Գևորգյա¬նը կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով։
Կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներից`
- ամբաստանյալ Բագրատ Մուրադյանը՝ կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով,
- ամբաստանյալ Արմեն Խաչատրյանը՝ հանցա¬նք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով,
- ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհան¬նիսյանը կատարել է հանցա¬նքներ, որոնք նախա¬տեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով,
- ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանը՝ հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով։
Վ.Խաչիկյանին և նրա ղեկավարությամբ գործած անձանց օժանդակողներից`
- ամբաս¬տանյալ Սամվել Էլբակյանը կատարել է հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով,
- ամբաստանյալ Համլետ Մարտիրոսյանը կատարել է հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով,
- ամբաս¬տանյալ Հրանուշ Դանիել¬յանը կատարել է հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-314-րդ հոդվածով, իսկ
- ամբաստանյալ Սարգիս Սարգսյանը` հանցանքներ, որոնք նա¬խատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով։
Այսպիսով, ամբաստանյալները քրեական պա¬տասխանատվության և պատժի են են¬թակա որակյալ հատ¬կանիշ(ներ)ով յուրացման, իսկ Վազգեն Խաչիկյանը` նաև խարդախության համար վե¬րագրված արարքներում։
Ինչ վերաբերում է պաշտոնեական կեղծիք կատարելու, այն ղեկավարելու կամ դրան օժանդակելու համար ամբաս¬տանյալներից յուրաքանչյուրին առաջադրված վերոնշյալ մեղադ¬րանք¬¬ներին, ապա Դատարանը նրանց մեղավորության փաստը ապացուցված (հաստատված) հա¬մարելու պայ¬մաններում (ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանին վերագրված այդ արարքի որակման հար¬ցում որոշակի հստա¬կեցում կատարելուց հետո) միաժամանակ փաստում է, որ վերջիններս այդ հոդվածով ենթակա են ազատման քրեական պատասխանատվությունից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառա¬բա¬նութ¬յամբ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի համա¬ձայն՝ քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրակա¬նացվել« իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթն ենթակա է կարճման« եթե անցել են վաղեմության ժամկետ¬ները։ Նույն հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմ¬քով գործի վա¬րույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե դրա դեմ առար¬կում է մեղադրյալը (ամբաստանյալը)։ Այդ դեպքում գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն` Դատա¬րա¬նը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացա¬ռող հանգա¬մանքներ, լուծում է ամբաս¬տան¬յալի նկատմամբ քրեա¬կան հետապնդումը դադարեց¬նելու հարցը։
Անդրադառնալով ամբաստանյալներ Վ.Խաչիկյանի, Ա.Աբրահամյանի և Վ.Խաչատրյանի, համա¬ձայ¬նութ¬յամբ խորհրդակցական սենյակում անդրադառնալու պայմանով լուծումն հե¬տաձգված միջ¬նոր¬դություններին ( իրենց վերջինս խոսքերում նման միջնորդություն են ներկա¬յաց¬րել նաև ամբաստանյալ Բ.Մուրադյանը և Ա.Խաչատրյանը)` նրանց նկատմամբ ՀՀ քրեական օ¬րենսգրքի 38-314-րդ, իսկ Վ.Խաչատրյանի պարագայում` 314-րդ հոդվածներով հարուցված քրեա¬կան հետապնդումը վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով դադա¬րեցնելու վերաբերյալ՝ Դա¬¬տարանը փաստում է, որ դրանք հիմնավորված և փաստարկված են, ենթակա են բավա¬րար¬ման։
Ընդ որում, վերոնշյալ հիմնավորմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով (կազմա¬կերպման, օժանդակության կամ կատարման եղա¬նակ¬ներով) ամբաստանյալներ Վազգեն Խաչիկ¬յանին, Աշոտ Աբրա¬համ¬յանին, Վահագն Խաչատրյանին, ինչպես նաև Բագրատ Մուրադյանին և Արմեն Խաչատրյանին առա¬ջադրված մեղադրանքների վերա¬բեր¬յալ սույն դա¬տա¬կան ակտում («Ապացույցների հետա¬զոտում և գնա¬հատում, Դատարան» բաժ¬նում) դատողություններ կա¬տա¬¬րելով` Դատարանը վերջիններիս մեղա¬վորության հարցը չի քննար¬կում, առավել ևս` նման հետևութ¬¬¬յան չի հանգում` հաշվի առնելով քրեական հե¬տապնդումը բացա¬ռող վերոնշյալ հան¬գա¬մանքի առկա¬յությունը։ Պաշտոնեական կեղծիք կատարելու (օժան¬դակելու կամ ղեկավարելու) հա¬մար առա¬ջադրված մեղադ¬րանք¬ների փաստական կողմին՝ ամ¬բաս¬տանյալ¬ներից յուրաքանչ¬յու¬րի գործո¬ղութ¬յունների մասին սույն դատական ակտի դա¬տաքննութ¬յամբ հաս¬տատված հանգա¬մանք¬ներում հիշա¬տա¬կելով՝ Դատա¬րանն անդրա¬դառ¬ում է դրանց այնքանով, որ¬քանով այդ գոր¬ծո¬ղությունները կազ¬մում են նույն ամբաստանյալին, ինչ¬պես նաև նրա հետ տվյալ դրվագով հան¬ցակցած այլ ամբաս¬տան¬յալներին վերագրված գու¬մարների յու¬րացմանը նպատա¬կաուղղված գոր¬ծո¬ղություն¬ների սկզբնա¬կան կամ բաղկացուցիչ մասը (հաշվի առնելով միաս¬նա¬կան դիտավո¬րութ¬յան ուղղվա¬ծությունը)։
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջով, ինչպես նաև պահպանելով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը, չի անդրադառնում նաև Ծառայության աշխատակազմի Ավան և Նոր Նոր¬քի տա¬րածքային բաժնի պետ, սույն գործից անջատված մասով հետախուզվող Արամ Մարտիրոսյանի մեղավորության խնդրին (ինչը նրա նկատմամբ և նրան առաջադրված մեղադրանքի սահմաններում այլ գործի շրջանակներում ըստ էության քննութ¬յան և լուծման ենթակա հարց է), թեև կազմակերպված խմբի ղեկավար Վ.Խաչիկյանին, խմբի հիմնական չորս անդամներին, ինչպես նաև ամ¬բաս¬տանյալ Արթուր Սուքիաս¬¬յանին առա¬ջադրված վերջնական մեղադրանքներում որպես նույն խմբի անդամ մե¬ղադրող կողմը հիշատակել է դեռևս 2012թ. սեպտեմբերի 28-ից հետախուզ¬վող, տվյալ դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով նա¬խա¬տես¬¬ված արարքների կատարման համար որպես մեղադրյալ ներգրավ¬ված Ա.Մար¬տիրոսյանի անունը։ Դատարանը դա¬տաքննութ¬յան արդյունքներով միայն հաշվի է առնում և հաստատված համարում այն, որ պաշտո¬նեա¬կան կեղծիքի կատարմամբ իրա¬կա¬նաց¬ված յուրացման տվյալ դրվագին առնչվել է ևս մեկ անձ, ում ինք¬նութ¬յունը սույն գործի դատաքննութ¬յամբ չի հաստատվել (ապացուցվել) և ենթակա է ապացուցման ընդհանուր հիմունքներով, մեկ այլ քրեական գործի շրջանակներում։
Ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի մեղավորության վերաբերյալ եզրահանգման Դատա¬րանը հանգեց հետևյալ իրավական վերլուծությունների և դատո¬ղութ¬յուն¬ների արդյունքներով.
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ ԵԷԴ/0058/01/10 գործով 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի, ինչպես նաև Արարատ Ավագյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0252/01/13 նախադե¬պա¬յին որոշումների մեջ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի համակարգային վերլու¬ծութ¬յան հիման վրա արձանագրել է ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդ¬հա¬նուր չա¬փա¬նիշները՝
- անմեղության կանխավարկած,
- վարույթն իրականացնող մարմնի ներքին համոզմունք,
- դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն։
Ըստ այդ դիրքորոշումների՝ հանցանք կատարելու մեջ անձի մեղավորության հաստատումը ոչ այլ ինչ է, քան անմեղության կանխավարկածի հաղթահարում։ Անձին դատապարտելու համար համարժեք ապացույցների բավարար համակցության բացակայությունը նշանակում է, որ անձի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարված չէ։ Անմեղության կանխավարկածի սկզբունքն ենթադրում է ապացույցների այնպիսի ամբողջության առկայություն, որն անհրաժեշտ է անձի մե¬ղա¬վորությունը ողջամիտ (հիմնավոր) կասկածից վեր ապացուցված համարելու համար, այլ ոչ թե անձի մեղավորության մասին ենթադրություններ անելու համար։
Վարույթն իրականացնող մար¬մինների ներքին համոզմունքի խնդրին Վճռաբեկ դատարանն անդրա¬դարձել է Մ.Հովհան¬նիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ որոշման մեջ և դիրքորոշում ձևավորել այն մասին, որ ներքին համոզ¬մունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գոր¬ծոն¬ների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապա¬ցույց¬ների բավարար հա¬մակցութ¬յունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դի¬տորդի մոտ պետք է առա¬ջաց¬նի վստահություն, որ ապացույցներն հե¬տա¬զոտվել են արդա¬րութ¬յան բոլոր պահանջների պահ¬պան¬մամբ։
Ապացույցները, որոնք հավաքվել և ստուգվել են օրենքին համապատասխան, կազմում են ներ¬քին համոզմունքի այն օբյեկտիվ հիմքը, որն իր դրսևորումն է գտնում ընդունվող որոշումներում։ Թեպետ ապա¬ցույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող լինել կամա¬յա¬կան։ Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկ¬տիվ և բազմակող¬մա¬¬նի քննությունը։
Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ ներքին համոզմունքը վարույթն իրականացնող մարմնի հա¬մոզ¬մունքն է առ այն, որ առկա ապացույցները բավարար են գործի ճիշտ լուծման համար անհրա¬ժեշտ հանգա¬մանք¬ները բացահայտված դիտարկելու համար։
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է նաև, որ ապացույցների բավարարությունը չի կարող որոշ¬վել թվաբանական ցուցանիշով, այդ պատճառով ՀՀ քրեադատավարական օրենքն օգտա¬գոր¬ծում է «ա¬պա¬¬¬ցույցների համակցություն» հասկացությունը, միևնույն ժամանակ փաստել է, որ ապա¬ցույցները բավարար չեն, եթե`
1) գործում բացակայում է որևէ ապացույց գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հանգամանքի պարզման համար,
2) եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հանգամանքն անհրաժեշտ խորությամբ և լրի¬վությամբ,
3) այդ հանգամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում։
Ապացույցների բավարարությունը որոշելու հերթական չափանիշը ՀՀ քրեական դատավա¬րութ¬յան օրենսգրքով սահմանված դատավարական որոշումների հիմնավորվածության և պատճա¬ռա¬¬բան¬վա¬ծութ¬յան պահանջն է։
Քրեական վարույթի ընթացքում ընդունվում են բազմաթիվ դատավարական որոշումներ, որոն¬ցից յուրաքանչյուրը պահանջում է ապացուցման առարկայի մեջ մտնող հանգամանքների ապացուց¬վա¬ծութ¬յան տարբեր աստիճաններ, ընդ որում` մինչդատական վարույթն ամփոփող դա¬տա¬վարական որո¬շում` տվյալ դեպքում մեղադրական եզրակացություն և դատական քննությունն ամփոփող դատա¬վա¬րա¬կան որո¬շում` մեղադրական դա¬տավճիռ կայաց¬նելու դեպքում պա¬հանջ¬վում է այդ հան¬գամանքների հավաս¬տի ապացուցվածություն։
Վճռաբեկ դատարանը Արմեն Բաբայանի և Սուրեն Թումանյանի վերաբերյալ 2011թ. դեկտեմ¬բերի 22-ի թիվ թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 նախադեպային որոշման մեջ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) դատարանի կարգավիճակի բնու¬թագրական կող¬մե¬րից մեկն էլ այն է, որ որպես քրեական գործը քննող անկախ և անկողմնակալ մարմին, դա¬տա¬րանը չի կարող հանդես գալ մե¬ղադ¬րանքի կամ պաշտ¬պանության կողմում և պետք է ար¬տա¬հայտի միայն իրա¬վունքի շահերը։ Քրեական գործը քննող դատա¬րանը, պահպանելով օբյեկտ¬իվությունը և անկողմ¬նա¬կալությունը, մեղադ¬րան¬քի և պաշտպա¬նութ¬յան կողմերի համար պետք է ստեղծի գործի հանգամանքների բազմակողմանի և լրիվ հետազոտման անհրա¬ժեշտ պայմաններ՝ դրանով իսկ ապահովելով մրցակցության սկզբունքի կենսագործումը և հաս¬նե¬լով քրեական դատավարության առջև դրված խնդիրների իրագործմանը»։
Վերոնշյալից հետևում է, որ դատարանը չի կրում մեղադրանքն ապացուցելու կամ քրեական հե¬տապնդման մարմնի թույլ տված թերացումները, բացթողումները վերացնելու պարտակա¬նութ¬յուն։ Ապա¬¬ցուցման մասնակցելը դատարանի իրավունքն է, այլ ոչ թե պարտականությունը, մե¬ղադրան¬քը ապա¬¬ցուցելու պարտականութ¬յունը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ և 124-րդ հոդ¬ված¬ների ուժով, կրում են քրեական հետապնդման մարմինները։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն` դատա¬վո¬րը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազն ապացույցները գնա¬հա¬տում են իրենց ներ¬քին համոզ¬մամբ։ Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաս¬տատված ա¬պա¬¬ցույցի ուժ չունի։ Դա¬տավորը, ինչպես նաև հետաքննութ¬յան մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մո¬տե¬ցում ցուցաբերեն ապա¬ցույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուս¬ների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշա¬նա¬կություն տան՝ մինչև դրանց հետազո¬տումը պատշաճ իրա¬վա¬կան ընթացակարգի շրջանակ¬ներում։
Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 2010թ. փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ /0632/01/08 քրեական գործով ՀՀ Վճռա¬բեկ դատարանն այն իրավական դիրքորո¬շում¬ն է ար¬տա¬հայտել, որ «թեպետ ապացույց¬ների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող կամայական լինել։ Դրա հիմ¬քում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգա¬մանք¬նե¬րի լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը։ Ապա¬ցույց¬ների գնահատումն համապատաս¬խան որոշումնե¬րում պետք է արտահայտվի պատ¬ճա¬ռա¬բանական եզրահանգումների ձևով՝ հիմնավոր¬ե¬լով, թե ինչու որոշ ապա¬ցույցներ դրվել են որոշման հիմքում, իսկ մյուսները՝ մերժվել են՝ ճանաչ¬վելով ոչ հավաստի»։ Համաձայն նույն նախադեպային որոշման` հակա¬սական ապացույց¬ների առ¬կայության պա¬րա¬գայում, երբ հնա¬րա¬վոր չէ հիմնավորված հետևության հանգել անձի մեղավո¬րության կամ անմեղության և այլ հարցերի վե¬րա¬բերյալ, վարույթն իրա¬կանացնող մարմինը միայն ապացույց¬ների հետազո¬տությունից և գնա¬հա¬տու¬¬մից հետո կարող է ապացույցների մի մա¬սին մյուսների նկատմամբ առավելություն կամ նվազ կարևո¬¬րութ¬յուն տալ։
Վերոնշյալ մեջբերման լույսի ներքո Դատարանը փաստում է, որ գործն ըստ էության քննող դա¬տա¬րանը կաշկանդված չէ քննվող դեպքի և դրա հանգամանքների վերաբերյալ նախորդ դատա¬վա¬¬րա¬կան փուլերում տրված գնահատականներով, քանի որ դրանց վերաբերյալ ապացույց¬ները գնահա¬տելիս ղեկավարվում է իր ներքին համոզմուն¬քով, ինչը կարող է տրամագծորեն տար¬բերվել մինչդատա¬կան վարույթի ընթաց¬քում նույն ապա¬ցույց¬ներին, դրանց թույ¬լատրե¬լիության, վերաբե¬րե¬¬լիութ¬յան, գործի լուծ¬ման տեսանկյու¬նով` բավարա¬րության վերա¬բերյալ տրված գնահա¬տա¬կան¬ներից` պայմանով, որ ապա¬ցույց¬ների գնա¬հատումը լինի օրինա¬կան, փաս¬տարկված և պատ¬ճա¬ռաբանված։
ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ, ինչպես նաև ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածների համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մե¬ղա¬վո¬րութ¬յան մա¬սին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գոր¬¬ծին վերաբերող փոխ¬կա¬պակցված հա¬վաս¬տի ապացույցների բավարար ամբողջութ¬յամբ։ Մեղադ¬րանքն ապացուց¬ված լի¬նե¬լու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն փա¬րատ¬վել ՀՀ քրեադա¬տա¬վարական օրենսգրքի դրույթներին համապա¬տաս¬¬խան պատ¬շաճ իրա¬վա¬կան ընթա¬ցա¬կար¬գի շրջա¬նակ¬ներում, մեկնա¬բան¬¬վում են հօգուտ մեղադրյա¬լի։ Կասկած¬յալը կամ մեղադրյալը պար¬տա¬վոր չէ ապա¬ցուցել իր անմե¬ղութ¬յունը, նրա անմե¬ղութ¬յան ապացուցման պարտա¬կանությունը չի կարող դրվել պաշտ¬պա¬նութ¬յան կողմի վրա։ Մեղադ¬րան¬քի ապա¬ցուց¬ման և մեղադրյալին ի պաշտ¬պանություն բեր¬ված փաս¬տարկ¬ների հերք¬ման պարտա¬կա¬նությունը կրում է մեղադրանքի կողմը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադ¬րա¬կան դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայաց¬վում է միայն այն դեպ¬քում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորութ¬յունն ապա¬ցուցված է դա¬տա¬կան քննութ¬յան ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաս¬տանյալի մեղավորությունը կա¬րող է համար¬վել ապա¬¬ցուց¬¬ված, եթե դատարանը, ղեկա¬վար¬վելով անմեղության կանխավար¬կա¬ծով, հիմնվելով պատ¬շաճ իրա¬վա¬կան ընթացա¬կարգի շրջանակներում դատական քննության ընթաց¬քում գործի հանգա¬մանք¬նե¬րի հետազոտման արդյունքների և դատաքննության ժամանակ հե¬տա¬զոտ¬ված հավաստի ապա¬ցույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփա¬րատ¬ված բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկ¬նաբանելով, նույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ից 4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ։
Վերոնշյալ իրավական վերլուծությունները սույն գործով հետազոտված ապացույցների և դրան¬ցով պարզված փաստական հանգամանքների վրա տարածելով՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
Կազմակերպված խմբի ղեկավար, գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի, խմբի անդամներ Աշոտ Աբրահամյանին, Հովհաննես Գրիգորյանին, Վիգեն Գևորգյանին, Վահագն Խաչատրյանին, Ար¬մեն Խաչատրյանի և Բագրատ Մուրադյանին վերագրված յուրացման դրվագներից անհրա¬ժեշտ է հանել հետևյալ կենսաթոշակառուների անվամբ ելքագրված և յուրացված գումարները։
Այսպես, 2006-2008թթ. ընկած ժամանա¬կահատվածում 125 կենսաթոշակառուների կեն¬սա¬թո¬շա¬կների դեպոնացված գումարները կազմակերպված խմբի անդամների կողմից յուրաց¬նելու դրվա¬գով կենսաթոշակառու Գուրգեն Սուրենի Մնացականյանի անվամբ ելքագրված 447.950 ՀՀ դրամն ամբաստանյալների վերջնական մեղադրանքներում նշվել և հաշվարկվել է կրկնակի, ավե¬լին` կենսաթոշակառուների անվամբ ելքագրված գումարները հաշվարկվելիս ի վնաս ամբաս¬տան¬յալներ Վազգեն Խաչիկյանի, Աշոտ Աբրահամյանի, Հովհաննես Հովհանիսյանի, Վիգեն Գևորգ¬¬յա¬նի և Վահագն Խաչատրյանի թույլ է տրվել 191.150 ՀՀ դրամի չափով թվաբանական սխալ, հետևաբար` ավել հաշվարկված այդ գումարն ևս ենթակա է նվազեցման տվյալ դրվագով անցնող ամբաս¬տանյալներին առաջադրված մեղադրանքներից։
Բացի այդ, նույն դրվագով ամբաս¬տանյալներին մեղադրող կողմը Դատարանում առա¬ջադրել է կենսաթոշա¬կառու Խաչիկ Գալջյա¬նի անվամբ կենսաթոշակի նաև երկրորդ գումարը` 825.514 ՀՀ դրամ ելքագրելու և յուրացնելու մեղադրանք, մինչդեռ դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով այդ գումարը փաստացի ստանալու որևէ ապացույց նախաքննության և դա¬տաքննութ¬յան արդյունքներով ձեռք չի բերվել և հետազոտվել, հետևաբար` այդ գումարի յուրաց¬ման վարկածը որևէ ապացույցով չի հաստատվել (ապացուցվել) և տվյալ դրվագին առնչվող ամ¬բաս¬տանյալներն այդ գումարը յուրացնելու համար ևս քրեական պատասխանատվության են¬թակա չեն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով (նման իրավիճակ¬ներում հատկապես այդ հիմքով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու վերա¬բերյալ իրավական դիրքորոշումը ներկայացված է ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սահմա¬նադրականության հարցը որոշելիս ՀՀ սահմանադրական դա¬տարանի 2010թ. մարտի 30-ին կայացրած ՍԴՈ-871 որոշմամբ)։
Դատաքննության արդյունքներով չապացուցվեց նաև 2010թ. հոկտեմ¬բերին ՍԱՊ Ծառա¬յության Էրե¬բունի և Նուբարաշեն տարած¬քային բաժնից նույն բաժնի պետ, գործով ամբաս¬տան¬յալ Սարգիս Սարգսյանի առնչությունը կենսաթոշակա¬ռուներ Պատվական Վասակի Պա¬պոյանի անվամբ 1.182.966 ՀՀ դրամ, Արամ Հակոբի Հովակիմյանի անվամբ 1.149.140 ՀՀ դրամ, Ռազմիկ Գևորգի Բեգլարյանի անվամբ` 1.019.886 ՀՀ դրամ և Ռայա Խաչատուրի Մինասյանի ան¬վամբ 1.324.300 ՀՀ դրամ գումարներ յուրացնելու փաստերին, քանի որ այդ գումարները, համա¬ձայն Ծառայությունից ստացված վճարման տեղեկանքների, թեև ելքագրվել և ստացվել են, սա¬կայն այդ կենսաթոշակառուների տվալները բացակայում են գործով ամ¬բաս¬տանալ Ա.Աբրա¬համ¬¬յանի երկու նոթատետրերի ձեռագիր, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի «Դուդուկ» ֆայլի էլեկտ¬¬րո¬նային գրա¬ռում¬ներում, որպես ապացույց ճանաչված փաստաթղթերում։ Ավելին, ի տարբերություն նույն ժա¬մա¬նակա¬հատվածում տվյալ տարած¬քային բաժնում կազմված և վճարման հանձնված վճա¬րային ցուցակ¬ներում ընդգրկված այլ կենսա¬թո¬շա¬կա¬ռուների` վերոնշյալ չորս կենսա¬թոշակա¬ռու¬ների կեն¬սաթոշակային գործերում չի արձանագրվել դեպոնացված գումարների վճարումը վերսկսե¬¬լու վերա¬բերյալ դիմումների բացա¬կայության փաս¬տը, ինչը մեղադրանքի որոշումներում հիշա¬տակ¬ված, տվյալ տարածքային բաժնում հաշվառված այլ կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված գումարների յուրաց¬ման հանգամանքը վկայող փաստարկներից էր։ Նման պայ¬ման¬ներում բացակայում են ընդհանուր 4.676.292 ՀՀ դրամ գումարի ելքագրմանը և տնօրին¬մանը (ենթադրյալ յուրացմանը) գործով ամբաս¬տանյալների առնչութ¬¬յան վերաբերյալ փաստա¬կան տվյալները, հետևաբար` դրանց ենթադրյալ յուրացման հա¬մար կազմակերպված խմբի ան¬դամ¬ներ Վազգեն Խաչիկյանը, Աշոտ Աբրահամյանը, Հովհաննես Հովհաննիսյանը, Վիգեն Գևորգ¬յա¬¬նը և Վահագն Խաչատրյանը, ինչպես նաև նրանց օժանդակած, գործով ամբաստանյալ Սար¬գիս Սարգսյանը քրեական պատասխա¬նատվության ենթակա չեն` հանցագործության վե¬րոնշյալ դեպ¬քի առկայությունը հիմ¬նավորող բավարար ապա¬ցույցների, հետևաբար` հանցադեպի բացա¬կա¬յութ¬յան պատճառա¬բա¬նութ¬յամբ։
Անդրադառնալով մինչդատական (մեղադրական եզրակա¬ցությամբ) և դատական վարույթ¬ների ընթացքում (ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 309.1 հոդվածի կարգով փոփոխված վերջնական մեղադրանքի որոշումներով) գործով ամբաստանյալներ, Ծառայության աշխատա¬կազմի Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին, ինչպես նաև Շենգավիթ տա¬րածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանին, նրա տեղակալ Համլետ Մարտի¬րոսյանին և նույն բաժնի օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանին կազմակերպված խմբի կազմում յուրա¬ցում կատարելու վերաբերյալ առաջադրված մեղադ¬րանք¬¬ների հիմնավորվա¬ծութ¬յան խնդրին՝ Դա¬տա¬րանը փաս¬տում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածով նախատեսված հանցա¬կազ¬մը որակյալ դարձ¬¬նող այդ հատկանիշը` կազմակերպված խմբի կազմում ընդգրկվելու և գործե¬լու վերաբերյալ մեղադրող կողմի վարկածը, հիմնավորված և փաստարկված չէ, ողջամտորեն չի բխում դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունք¬նե¬րից, ուստի վերջին¬ներս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդ¬¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով քրեական պատաս¬խա¬նատ¬վության և պատժի ենթակա չեն, որ¬պիսի հետևութ¬յան հանգում է հետևյալ իրավական վեր¬լու¬ծութ¬յունների և դատո¬ղություն¬ների արդ¬յունք¬¬ներով.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի 3-րդ կե¬տի համաձայն` հանցագործությունը հա¬մար¬վում է կազ¬մա¬կերպ¬ված խմբի կող¬մից կա¬տար¬ված, ե¬թե այն կա¬տար¬վել է այն¬պի¬սի ան¬ձանց կա¬¬յուն խմբի կող¬մից, ո¬րի ան¬դամ¬նե¬րը միա¬վոր¬վել են մեկ կամ մի քա¬նի հան¬ցանք կա¬տա¬րե¬լու հա¬մար։
Կազմակերպված խումբը նախնական համաձայնությամբ հանցակցության առավել վտան¬գավոր տեսակն է, որի անդամները մասնագիտացված են և միմյանց հետ գտնվում են կայուն հա¬րա¬բերության մեջ։ Կազմակերպված խումբը հանցակցության այլ ձևերից տարբերվում է հենց խմբի կայունությամբ, որը դրսևորվում է խմբի անդամների համախմբվածությամբ, հանցագոր¬ծութ¬յունների մանրակրկիտ ծրագրավորմամբ, խմբի անդամների միջև դերերի բաշխմամբ, հանցավոր գործունեությամբ տևական ժամանակով զբաղվելու նպատակի առկայությամբ։ Չեն բացառվում նաև դեպքեր, երբ կազմակերպված խումբը ստեղծվի մեկ, սակայն երկարատև և մանրակրկիտ նա¬խապատ¬րաս¬տություն պահանջող հանցագործություն կատարելու համար։
Քրեական օրենքի մեջբերումների և դրա վերաբերյալ վերոնշյալ դատողությունների լույսի ներ¬քո` Դատարանն արձանագրում է, որ Ծառայության տարածքային վերոնշյալ բաժինների վե¬րոնշյալ պե¬տերի և նրանց ստորադաս աշխատակիցների (ամբաստանյալներ Հ.Մարտիրոսյան և Հր.Դա¬նիել¬յան) հանցավոր գործողություններում բացակայում են Վ.Խաչիկյանի ստեղծած և ղե¬կավա¬րած խմբի հետ համախմբվածության, յուրացման մանրակրկիտ ծրագրավորման, այդ խմբի անդամների միջև դերերի բաշխման, հանցավոր գործունեությամբ տևական ժամանակով զբաղ¬վելու նպատակի առկայության վերաբերյալ ապացույցները, այսինքն` կազմակերպված խմբի ղե¬կա¬¬¬վարի և անդամների հետ վերոնշյալ անձանց հանցավոր կապերի առկայությունը և կա¬յու¬նութ¬յունը հաս¬տատող փաս¬տական տվալները, քանի որ Ս.Էլբակյանը, վերջինիս ստորա¬դա¬սութ¬յամբ գործած անձինք, մեկ այլ դրվագով նաև Ս.Սարգսյանը, մինչև սույն գործի շրջանակ¬նե¬րում նրանց վե¬րագրվող արարքների կատարումը կազմակերպված խմբի կազմում ընդգրկված չեն եղել, այդ խմբի անդամ չեն հանդիսացել, որևէ կենսաթոշակառուի հասանելիք գումարի յուրացման կամ պաշ¬տոնեական կեղծիքի չեն մասնակցել, կազմա¬կերպված խմբի հանցավոր գործու¬նեութ¬յանն առնչվել են բացա¬ռապես վերոնշյալ, մեկական դրվագներով, այն էլ կազմակերպված խմբի հան¬ցավոր գործունեության ավարտական փուլում՝ 2010թ. հոկտեմբեր ամսին, երբ, առանց բա¬վա¬րար հիմնավորման, կատարել են իրենց ղեկավար, Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի հանձ¬նարարությունը և արհամարհելով սահմանված ընթացակարգը` կենսա¬թոշակա¬ռուների դի¬մում¬¬¬ների բացա¬կա¬յության պարագայում, նրանց վերաբերյալ ամփոփ տեղեկատվություն են տրա¬մադրել, այնուհետև պատրաստել և առձեռն Վճարումների ծառայություն են հանձ¬նել վճարման կեղծ ցուցակները, Ս.Սարգսյանն անգամ ստորագրել է այդ ցուցակներում կենսաթո¬շակառուների փո¬խարեն։ Վճարման կեղծ ցուցակների օգտագործմամբ են Վ.Խաչիկ¬յանը և վեր¬ջինիս ղեկա¬վա¬րած հանցավոր խմբի անդամներն ելքագրել և յուրացրել կենսաթո¬շակա¬ռու¬ների դեպոնացված գու¬մար¬ները, ընդ որում` գումարների ելքագրումից հետո Շենգավիթի տարած¬քային բաժնում կազմված վճարման ցուցակը հանձնվել է բաժնի պետ Ս.Էլբակյանին` կենսա¬թո¬շակառուների ստո¬րագրութ¬յունները ևս կեղծելու առաջարկով, սակայն պատռվել է վեր¬ջինիս կող¬մից և այլևս վճա¬րումների ծառայություն չի վերադարձվել։ Նշված փաստը ևս վկայում է Ս.Էլբակ¬յանի և մյուս կողմից Վ.Խա¬չիկյանի, ինչպես նաև վերջինիս ստորադասությամբ գործող, նրա հանձնա¬րա¬րութ¬յունը կա¬տարող պաշտոնատար անձանց միջև հանցավոր կապերի և փոխհա¬րա¬¬բե¬րութ¬յունների կայու¬նության բա¬ցա¬կայության, ինչպես նաև Ս.Էլբակյանին, Հ.Մարտի¬րոս¬յա¬նին և Հր.Դանիել¬յանին վե¬րագրված ա¬րար¬քի էպիզոդիկ բնույթի մասին։ Տվյալ դրվագներով Ս.Էլբակ¬յանի, Հ.Մարտիրոսյանի և Հր.Դանիել¬յանի, ինչպես նաև Ս.Սարգսյանի տեսանկյունով բացա¬կայում են նաև յուրացմանը տևա¬¬¬¬կան ժամանակ նախապատրաստվելու վերաբերյալ տվյալ¬ները, ինչը նրանց օժանդակությամբ կատարված յուրացումը կազմակերպված խմբի կողմից կա¬տար¬վելու մեղադրող կողմի փաս¬¬տարկներից էր։
Բացի այդ, վե¬րոնշյալ, ինչպես նաև Էրեբունու տարածքային բաժիններում հաշվառված կենսաթոշակառուների դեպո¬նացված գումարները յուրացվել են 2010թ. հոկտեմբերին, որով ըստ էության ավարտվել է կազմակերպված խմբի հանցավոր գործունեությունը՝ յուրացումները, իսկ այդ դրվագներով Շենգավիթի տարածքային բաժնում կազմված կեղծ վճարման ցուցակներով ելքագրված 20.489.226 ՀՀ դրամ, Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնում կազմված կեղծ վճար¬ման ցու¬ցակ¬ներով ելքագրված 25.344.330 ՀՀ դրամ գումարները, առանձին-առանձին յու¬րաց¬վել են` կազմելով Վ.Խա¬չիկ¬¬¬յանի ստեղ¬ծած և ղեկավարած խմբի կողմից 2006-2010թթ. ընթաց¬քում յու¬րացված ընդ¬հանուր 261.125.652 ՀՀ դրամ գումարի միայն չնչին մասը։
Այսպիսով, Դատարանը փաստում է, գործով ամբաստանյալներ Սամվել Էլբակյանը, Համ¬լետ Մարտիրոսյանը և Հրանուշ Դանիելյանը, ինչպես նաև Սարգիս Սարգսյանը նրանց վե¬րագրված յուրացումը և պաշտոնեական կեղծիքը կատարել են նրանց ընդհանուր վերադասի` գոր¬ծով ամ¬բաս¬տանյալ Վազգեն Խաչիկյանի հանձ¬նա¬րարությամբ, այդ հանձնարարությունը կատա¬րելիս ստա¬ցել են Վ.Խաչիկյանի հանձնարարականով գործող Աշոտ Աբրահամյանի, Հովհան¬նես Գրի¬գոր¬¬յանի, Վիգեն Գևորգյանի և Վահագն Խաչատրյանի աջակցությունը, այսինքն` պաշտո¬նեական կեղծիք կատարելու եղանակով առանձնապես խոշոր չափի գումարի յուրացմանն օժան¬դակելու ընթացքում գործել են գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի և Ծառայության վերոնշյալ պաշտո¬նա¬տար անձանց հետ անմիջականորեն (ամբաստանյալ Հ.Դանիելյանի դեպքում` Ս.Էլ¬բակ¬¬¬¬¬յանի և Հ.Մարտիրոսյա¬նի միջոցով) ձեռք բեր¬ած համաձայնության շրջա¬նակ¬¬նե¬րում։ Հետևա¬¬բար` ի տար¬բե¬րություն կազ¬մակերպված կայուն խմբի կազմում յուրացում կատարելու հանցավոր դիտա¬վորության շրջանակներում միավորված և տևական ժամանակ գործող վերոնշյալ անձանց` գոր¬ծով ամբաս¬տանյալներ Սամվել Էլբակյանը, Համլետ Մարտիրոսյանը և Հրանուշ Դանիելյանը, ինչ¬պես նաև Սարգիս Սարգսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով քրեա¬կան պատասխանատվության ենթակա չեն։ Ավելին, Ս.Էլբակյանը, Հ.Մարտիրոսյանը, Հր.Դանիել¬յանը, իսկ Էրեբունու դրվագով` Ս.Սարգսյանը գործել են իրենց տարածքային բաժին¬ներից դեպո¬նաց¬ված գումարներ ելքագրելու և յուրացնելու նպատակ հետապնդող Վ.Խաչիկյանին և այլոց օժան¬¬դակելու դիտավորությամբ, բացառապես անձնական շահագրգռվածությամբ։ Շեն¬գավիթի տա¬րած¬քային բաժնի աշխատակիցներն իրենց հանցավոր գործողություններն իրակա¬նաց¬նելիս որևէ նյութական օգուտ չեն ակնկալել, առավել ևս` ստացել, իսկ Էրեբունի և Նուբա¬րաշեն տա¬րածքային բաժնի պետ, գործով ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանը թեև ստացել է, սակայն հան¬ցավոր գործո¬ղութ¬յուններն ավարտելուց մեկ շաբաթ անց, հանցանքը կատարելիս գործել է Ծառա¬յության պետ Վ.Խա¬չիկ¬յանի հանձ¬նարարությունը կատարելու անձնական շահագրգռվա¬ծությամբ, ինչը դա¬տաքննությամբ հաստատվեց, հետևաբար` քննվող դեպքից մեկ շաբաթ անց 1.500.000 ՀՀ դրամի չափով հատուցում ստանալը Վ.Խաչիկյանի և այլոց հետ նախ¬նական հան¬ցավոր համա¬ձայ¬¬նության շրջանակներում յուրացում կատարելու, այսինքն` յուրաց¬ման համակա¬տարող հան¬դի¬սանալու հիմնավոր և բավարար փաստարկ չէ, բացառապես ենթադրություն է, որը ՀՀ քրեա¬կան դատավարական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝ ենթակա է մեկնաբանման և մեկնա¬բանվում է հօգուտ ամ¬բաս¬տանյալ Ս.Սարգսյանի։
Դատարանը վերոշյալ հետևության հան¬գելիս հաշվի է առնում նաև այն, որ Ծառայության աշխատակազմի տարածքային բաժինները կենսաթոշակի դեպոնացված գումարները ստանալու, նույնիսկ կենսաթոշակառուին վճարելու լիա¬զո¬րություն չեն ունեցել, փաստացի ևս չեն իրա¬կա¬նացրել, այն կատարվել է կենտրո¬նական մարմնում` վճարումների ծառա¬յութ¬յու¬նում, այսինքն` Ծառայության աշխատակազմի տա¬րած¬քային բաժինների աշխատա¬կից¬ները լիազորված են եղել համապատասխան կենսաթոշա¬կառուից ընդունել դիմում, ստուգել նրա ինքնութ¬յունը, որին հաջոր¬դել է համապատասխան փաստաթղթերի կազմելն ու կենտրոնական մարմին ուղարկելը։ Այդ փաս¬տաթղթերի հիման վրա է տվյալ տարածքային բաժնում հաշվառված կենսաթոշակառուն արդեն կենտրոնական վերոնշյալ մարմնում ստորագրել և միանվագ կարգով ստացել իր կենսա¬թոշակի դեպոնացված գումարը։
Բացի այդ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 39-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` հանցակիցներն ենթակա են պատասխանատվության միայն հանցագործության այն ծանրացնող հանգամանք¬ների համար, որոնք գիտակցվել են նրանց կողմից։ Դատաքննությամբ հաստատված հանգա¬մանք¬ների պայ¬ման¬ներում և իրավիճակում տարածքային բաժինների պետեր Ս.Սարգսյանը և Ս.Էլբակյանը, ա¬ռա¬վել ևս Համլետ Մարտիրոսյանը և Հրանուշ Դանիելյանը, Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանից վերոնշյալ հանձնարարությունը ստանալով և կատարելով` գործնականում չէին կարող գիտակ¬ցել, որ վերջինիս ղեկավարության ներքո աշխատող այլ պաշտոնատար անձինք` Ծառա¬յության առան¬ձին ստորաբաժանումների ղեկավարներ Աշոտ Աբրա¬համյանը, Հովհան¬նես Գրի¬գոր¬յանը և Վահագն Խաչատրյանը, ինչպես նաև տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանը նրանց աջակցելիս չեն առաջ¬նորդվում նույն, այն է` Ծառայության ղեկավար Վ.Խաչիկյանի հանձնարա¬րա¬կանը կա¬տա¬¬րելու մղումով, այլ գործում են վերագրվող արարքը կատարելիս Ս.Էլբակյանի և մյուսների հա¬մար չգի¬տակցված՝ շահադիտական դրդումներով` ի կատարումն Վ.Խաչիկյանի ստեղ¬ծած և ղեկա¬վա¬րած կազմա¬կերպված կայուն խմբի հանցավոր նպատակների` յուրացման իրա¬կանացման կամ հատկապես կազմակերպված խմբի կազմում նախկինում կատարած յու¬րացման դեպքերը թաքցնելու (նման փաս¬տա¬կան տվյալների վերաբերյալ որևէ ապացույց նա¬խաքննությամբ ձեռք չի բերվել և դա¬տաքննությամբ չի հետազոտվել), առավել ևս այն պայման¬ներում, երբ ստուգումներ իրականացրած կամ իրականացնող պետական մար¬մին¬ների կողմից Ծառայության աշխատակազմի տվյալ տարածքային բաժիններում որևէ չարաշահման դեպքեր չեն հայտնաբերվել և արձանագրվել։ Նման պայ¬մաններում, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 39-րդ հոդվածի 6-րդ մասի ուժով, ամբաստանյալներ Ս.Սարգսյանը և Ս.Էլբակ¬յա¬նը, Հր.Մարտիրոսյանը և Հր.Դանիել¬յանը չեն կարող քրեական պա¬տաս¬խանատվության են¬թարկ¬վել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, նրանց տվյալ հոդվածի այդ կետով առա¬ջադրված մեղադրանքներն անհիմն են, քանի որ ըստ դա¬տաքննութ¬յան արդյունքների՝ նրանք չեն գի¬տակցել և մեկ դրվագով ու կարճատև ընթացքով վերոնշյալ հանցանքը կա¬տա¬րելիս չէին էլ կարող գիտակցել Վ.Խաչիկյանի ստեղծած և վերջինիս ղեկավա¬րությամբ գոր¬ծող կազմակերպված խմբի առկայության, Վ.Խաչիկյանի՝ որպես կազմակերպված կայուն խմբի ղե¬կա¬վա¬րի հանձ¬¬նարա¬րութ¬յունը կատարելու հանգամանքները, այսինքն` յուրացման այդ որակյալ հատկանիշի առնչութ¬յամբ Ս.Էլբակյանի և մյուսների դիտավորությունում առկա էր «իրավաբանական սխալ» (չեն գի¬տակ¬ցել այդ հատկանիշը) ինչը, թերևս, չի բացառում առանց վերոնշյալ որակյալ հատկանիշի՝ առանձ¬նա¬պես խոշոր չափի գումարի յուրացում կա¬տա¬րելուն (գիտակցաբար) օժան¬դակելու՝ դա¬տաքննութ¬¬յամբ հաստատ¬ված փաստը և դրա համար անխուսափելի քրեական պատասխա¬նատ¬վութ¬յունը։
Դատարանն արձանագրում է, որ նշված վերլուծությունները և դատողությունները կիրառելի չեն գործով ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանի և Հովհաննես Հովհաննիսյանի նկատմամբ, քանի որ թեև 2010թ. դրվագներով նրանք ևս գործել են Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարականով, ստացել նույն հանձնարարականով գործող կազմակերպված խմբի հիմնական անդամներ Աշոտ Աբրահամյանի, Հովհան¬նես Գրի¬գոր¬¬յանի, Վիգեն Գևորգյանի և Վահագն Խա¬չատրյանի աջակ¬ցությունը, սակայն հանձարարականը կատարելիս արդեն իսկ հանդիսանում էին նույն կազմա¬կերպված կայուն խմբի ոչ մշտական անդամներ (գիտակցել են կազմակերպված խմբի առ¬կա¬յության և դրա անդամն հանդիսանալու փաստը), գործել են խմբային շահերից ելնելով, նախա¬տեսել են նախկինում այդ թվում` իրենց մասնակցությամբ խմբի կատարած յուրացումները ՀՀ վերահսկիչ պալատի աշխատակիցների կողմից բացահայտվելու հնարավորությունը և իրենց գոր¬ծո¬ղություններով ցանկացել և կենսաթոշակառուների վերաբերյալ տեղեկատվություն տրամադրե¬լու, պաշտոնական փաստաթղթեր կեղծելու և հանձնելու եղանակներով մասնակցել են խմբի ղեկա¬վար Վ.Խաչիկյանի` անհիմն ելքագրվող այդ գումարների օգտագործմամբ հնարավոր չարաշա¬հում¬ների բացահայտումը կանխելու գործողություններին, այսինքն` որպես կազմակերպված խմբի ան¬դամ` անմիջականորեն են մասնակցել կազմակերպված խմբի` յուրացման օբյեկտիվ կողմը կազ¬մող գործո¬ղությունների իրենց հանձնարարված մասի կատարմանը։
Թեև մեղադրողը Դատարանում փոփոխեց և խստացրեց ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով առաջադրված սկզբնական մեղադրանքը` հիմք ընդու¬նելով այն, որ վերջինս անձամբ պաշտոնեական կեղծ փաստաթղթեր չի կազմել, դրանք վերջինիս հանձնարարությամբ կազմել են բաժնի պետ Հր.Մարտիրոսյանը և վերջինիս օժանդակած Հր.Դա¬նիել¬¬¬յանը, սակայն Ս.Էլբակյանին առաջադրված վերջնական մեղադրանքի բովան¬դա¬կութ¬յունից ակնհայտ է, որ ի կատարումն Վ.Խաչիկյանից և Ա.Աբրահամյանից ստացած հանձնա¬րա¬րականի` նա է գործով ամբաստանյալ Հովհաննես Գրիգորյանին հանձնել նախապես կազմ¬ված ակնհայտ կեղծ այդ փաստաթղթերը` վճարային ցուցակները, այսինքն` յուրացմանն օժան¬դա¬կելու միաս¬նա¬կան դիտավորությամբ և անձնական շարժառիթով գործած Ս.Էլ¬բակյանը, Հ.Մարտիրոս¬յանը և Հր.Դանիել¬յանը կա¬տարել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդ¬վա¬ծով նախատեսված հանցա¬կազ¬մում ընդգրկված, դրա օբյեկտիվ կողմը կազմող, միմյանց փոխլրացնող գործողութ¬յուններ, քանի որ իր ստորադասների գործողությունները նախապես ղեկա¬վարած Ս.Էլբակ¬յանն անմիջա¬կա¬¬նորեն մաս¬նակցել է վճարային կեղծ ցուցակները վերադասին հանձնելու գործո¬ղությանը, հետևա¬¬բար` նրան վերագրված արարքը, անկախ Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյա¬նից ստացած հանձ¬նա¬րարականի կենսագործումը կազմակերպելու և ղեկավարելու` դատաքննությամբ հաս¬տատված փաստի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 39-րդ հոդվածի 2-րդ մասի ուժով պետք է որակվեր առանց 38-րդ հոդվածի վրա հղում կատարելու` մեղադրանքի որոշման մեջ հստակեցնելով Ս.Էլբակ¬յանի կազմակերպչական գործողությունների էությունը (փաստական կողմը)։
Դա¬տա¬րանը, դատաքննության արդյունքներով փաս¬տում է, որ նախաքննական մարմինը ճիշտ չի որակել նաև Հրանուշ Դանիելյանին, Բագրատ Մուրադյանին և Արմեն Խաչատրյանին վե¬րագրած արարքները՝ հաշվի չառնելով, որ վերջիններս պաշտոնատար անձ չեն, իսկ հափշտակ¬ված գումարների նկատմամբ նախապես որևէ լիազորություն չեն ունեցել, այսինքն` յուրացման հանցակազմի սուբյեկտ չեն, միայն օժանդակել են ի պաշտոնե նման լիազորություններ ունեցող անձանց։ Նման հետևութ¬յան Դա¬տարանը հանգում է հետևյալ իրավական վեր¬լու¬ծութ¬յունների և դատո¬ղություն¬ների արդ¬յունք¬¬նե¬րով.
ՀՀ քրեական օրենսգքրի 179-րդ հոդվածով նախատեսված յու¬րա¬ցման և վատ¬նման հան¬ցա¬կազմերը բնու¬թագր¬վում են նրա¬նով, որ հան¬ցա¬վո¬րը հափշ¬տա¬կում է ի¬րեն վստահ¬ված գույ¬քը, այ¬սինքն՝ այն գույ¬քը, ո¬րը գտնվում է նրա օ¬րի¬նա¬կան տի¬րա¬պետ¬ման ներ¬քո, ո¬րի նկատ¬մամբ վեր¬ջինս ունի ո¬րո¬շա¬կի լիա¬զո¬րութ¬յուն¬ներ։ Հան¬ցա¬վո¬րը գույ¬քը վերց¬նում կամ դրան տի¬րա¬նում է՝ օգ¬տա¬¬գոր¬ծե¬լով այն լիա¬զո¬րութ¬յուն¬նե¬րը, ո¬րոնք նրան վե¬րա¬պահ¬ված են այդ գույ¬քի նկատ¬մամբ։ Ընդ որում հանցավորի մոտ գույ¬քի նկատ¬մամբ այդ լիա¬զո¬րութ¬յուն¬ները կա¬րող են ա¬ռա¬ջա¬նալ պաշ¬տո¬նեա¬կան պար¬տա¬կա¬նութ¬յուն¬նե¬րի, պայ¬մա¬նագ¬րա¬յին հա¬րա¬բե¬րութ¬յուն¬նե¬րի կամ հա¬տուկ հանձ¬նա¬րա¬րութ¬յան ու¬ժով։ Յու¬րա¬ցու¬մը օբ¬յեկ¬տիվ կող¬մից դրս¬ևոր¬վում է նրա¬նում, որ հան¬ցա¬վո¬րը, օգ¬տա¬գոր¬ծե¬լով ի¬րեն վստահ¬ված գույ¬քի նկատ¬մամբ ու¬նե¬ցած լիա¬զո¬րութ¬յուն¬նե¬րը, ա¬պօ¬րի¬նի, ան¬հա¬տույց, շա¬հա¬դի¬տա¬կան նպա¬տա¬կով դարձ¬նում է այն ի¬րե¬նը կամ ու¬րի¬շի¬նը։ Քննարկ¬վող հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յան սուբ¬յեկ¬տ կա¬րող է հան¬դի¬սա¬նալ ոչ միայն հա¬մա¬պա¬տաս¬խան կազ¬մա¬կեր¬պութ¬յուն¬նե¬րի հաս¬տի¬քա¬յին կամ ոչ հաս¬տի¬քա¬յին աշ¬խա¬տա¬կի¬ցը, այլև ա¬ռան¬ձին քա¬ղա¬քա¬ցին, եթե գույքի սե¬փա¬կա¬նա¬տե¬րը նրան քա¬ղա¬քա¬ցիաի¬րա¬վա¬կան տար¬բեր պայ¬մա¬նագ¬րե¬րով նախապես օժտել է իր գույ¬քի նկատ¬մամբ ո¬րո¬շա¬կի լիա¬զո¬րութ¬յուն¬ներով։ Հակառակ պարագայում յուրացումը բացակայում է։
Ինչ վե¬րա¬բե¬րում է պե¬տա¬կան մար¬մին¬նե¬րում մշտա¬պես, ժա¬մա¬նա¬կա¬վո¬րա¬պես կամ ա¬ռան¬ձին լիա¬զո¬րութ¬յամբ կազ¬մա¬կեր¬պա¬կան-տնօ¬րին¬չա¬կան, վար¬չատն¬տե¬սա¬կան գոր¬ծա¬ռույթ¬ներ ի¬րա¬կա¬նաց¬նող ան¬ձանց, ա¬պա դրանց կող¬մից ի¬րենց վստահ¬ված գույ¬քը պաշ¬տո¬նեա¬կան դիր¬քի օգ¬տա¬գործ¬մամբ յու¬րաց¬նե¬լը ո¬րակ¬վում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի համապատասխան մասով և կետով՝ որ¬պես ծան¬րաց¬նող հան¬գա¬մանք¬նե¬րում կա¬տար¬ված յու¬րա¬ցում։ Ընդ ո¬րում, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬սի 1-ին կե¬տով նա¬խա¬տես¬ված հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յան սուբ¬յեկտ կա¬րող է լի¬նել բացա¬ռապես ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 3-րդ մա¬սի չափա¬նիշ¬ները բավարարող պաշ¬տո¬նա¬տար ան¬ձը։
Վերոնշյալ վերլուծությունների լույսի ներքո Դատարանը փաստում է, որ Ծառայության աշխատակազմի Շենգավիթ տարածքային բաժնի օպերատոր (գլխավոր մասնագետ) Հր.Դանիել¬յանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 3-րդ մասի տեսանկյունով պաշտոնատար անձ չէ, այսինքն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ և 179-րդ հոդվածներով նախատեսված հանցագոր¬ծութ¬յուն¬ների սուբյեկտ չի կարող հանդիսանալ, թեև դա¬տաքննությամբ հաս¬տատվեց, որ անմի¬ջա¬կա¬նորեն մասնակցել է դեպոնացված գումար¬ների անհիմն ելքագրման համար անհրաժեշտ ամփոփ տեղեկատվության տրմադրելուն, պաշ¬տո¬նական կեղծ փաստաթուղթ` վճարային ցուցակ¬ներ կազ¬մելուն, որով և ամբաստանյալներ Ս.Էլբակ¬յա¬նի և Հ.Մարտիրոսյանի հետ ձեռք բերված նախ¬նական համա¬ձայ¬նության շրջանակ¬նե¬րում օժանդակել է նաև Վ.Խաչիկյանի և այլոց կողմից առանձ¬նապես խոշոր չափի գումարի յուրացմանը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 39-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի հոդվածում նշված հան¬ցա¬¬գործության հատուկ սուբյեկտ չհամարվող անձը, ով մաս¬նակցել է այդ հոդվածով նախա¬տես¬ված հանցագործության կատարմանը, տվյալ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար կարող է պատաս¬խա¬նատվություն կրել միայն որպես կազմակերպիչ, դրդիչ կամ օժանդակող։ Քրեական օրենքի նշված մեջբերման լույսի ներքո` Դատարանը փաստում է, որ ամ¬բաս¬¬¬¬¬¬տանյալ Հր.Դանիելյանի արարքն իրականում համապա¬տաս¬խա¬նում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածի հատկանիշ¬ներին, այսինքն` վերջինս օժան¬դակել է Հր.Մարտի¬րոս¬յա¬նի և Ս.Էլբակյանի կողմից նախնական հա¬մա¬¬ձայնության շրջանակներում իրականացված պաշ¬¬տոնական կեղծիքին։
Նույն փաստարկներով և պատճառաբանությամբ ՀՀ քրեական օրենսգքրի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով որպես համակատարողներ քրեական պատասխանատվության են¬թակա չեն նաև ամբաստանյալներ Բագրատ Մուրադյանը և Արմեն Խաչատրյանը, ովքեր թեև հանդիսացել են պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով յուրացումներ կատարելու նպա¬տակով ստեղծված և գործող կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներ, լուծել են խմբի առջև ծառացած որոշակի խնդիրներ, սա¬կայն նրանց վե¬րագրված արարքները կատարելու պահին Ծառայությու¬նում որևէ պաշտոն չեն զբա¬¬ղեցրել, հափշտակ¬ված գույքի նկատմամբ ի պաշտոնե, առանձին պայմանագրով կամ գրավոր հանձնարարությամբ որևէ լիա¬զորություն չեն ունեցել, հետևա¬բար՝ կազմակերպված խմբի անդամների իրա¬կանացրած պաշ¬տոնեական կեղծիքների և յու¬¬րացումների օբյեկտիվ կողմը կազմող գործո¬ղութ¬յուններին` կենսաթոշակառուների ստո¬րագրութ¬¬յունների կեղծմանն անմիջականորեն մասնակցելու պարագայում ինչպես պաշ¬տո¬նեա¬կան կեղծիք կա¬տարելու, այնպես էլ յուրացման սուբյեկտ չեն հանդիսանում (քրեա¬կան օրենքի տեսանկյունով հա¬մա¬կատարողներ չեն), միայն կարող էին հանցակցել և հանցակցել են (օժանդակության ձևով) վերոնշյալ խմբի կազմում ընդգրկված անձանց (հա¬տուկ սուբ¬յեկտների) կատարած պաշտոնեական կեղծիք¬նե¬րին և յուրացումներին։
Ամբաստանյալներին առա¬ջադրված մեղադրանքներում վերոնշյալ փո¬փո¬¬խութ¬¬յու¬նները կա¬¬տարելիս Դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեա¬կան դատավարա¬կան օրենսգրքի 309-րդ հոդ¬վածի պահանջը` այն, որ դրանով ամբաս¬տանյալների վիճակը չի վատթա¬րանում, նրանց պաշ¬պա¬նության իրա¬վուն¬քը չի խախտ¬վում։
Ամբաստանյալներ Սամվել Էլբակյանի, Համլետ Մարտիրոսյանի և Հրանուշ Դանիելյանի մեղավորության վերաբերյալ հետևության Դատարանը հանգեց` նախապես քննարկելով և մեր¬ժելով նրանց անմեղության վերաբերյալ պնդում¬ները (պաշտպանական ճառերում պաշտպանների ներկայացված)` Ծառայության տարածքային այդ բաժինն վերա¬դարձ¬ված վճա¬րային ցուցակները պատռելու և այդ կերպ առանձ¬նապես խոշոր չափի գու¬մարի հափշտակությունից կամովին հրա¬ժարվելու պատճա¬ռա¬¬բանությամբ։
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով հաստատվեց, որ Վազգեն Խաչիկ¬յա¬նի, ապա Աշոտ Աբրահամյանի հանձ¬նարարությամբ են վերոնշյալ անձինք տարածքային բաժ¬նի շտեմարանից դուրս գրել այդ տարածքում հաշվառված կեն¬սաթոշակառուների միայն այդտեղ առկա ամփոփ տվյալները, ցանկով ներկայացրել վերա¬դա¬սին, որից հե¬տո այդ ցանկը նրանց է վերադարձվել նույն կենսաթոշակառուների անվամբ վճա¬րային ցուցակներ ձևավորելու հանձնա¬րարականով, դրա համար անհրաժեշտ ծած¬կագրերով։ Վերոնշյալ ամբաստան¬յալները, գիտակցե¬լով սահ¬մանված ընթացա¬կարգի կոպիտ խախտմամբ (առանց կեն¬սաթոշակառուներից դիմումներ ընդունելու) ան¬հիմն գումար¬ներ ելքագրելու փաստը, միմյանց հետ նախ¬նա¬կան համա¬ձայնության գալով, ի կա¬տա¬րումն Վ.Խաչիկյանի հանձնարարականի, այնուա¬մե¬նայ¬¬նիվ, կազմել և իրենց ստո¬րագրութ¬յուն¬ներով հաստատել են պաշտոնական կեղծ փաստա¬թուղթ` վճար¬ման ցուցակներ, որոնք և հանձնվել են վճարումների ծառայություն` դեպոնենտ գու¬մար¬ների անհիմն ելքագրում և յու¬րացում իրակա¬նացնելուն օժանդակելու միասնական դի¬տա¬վո¬րությամբ։ Այսպիսով, նախ¬նա¬կան համաձայ¬նութ¬յան շրջանակներում գործած ամբաս¬տանյալներ Ս.Էլբակ¬¬¬յանը, Հ.Մարտիրոս¬յանը և Հր.Դա¬նիել¬¬յանը կենսաթոշակաոռւների վերաբերյալ բացառապես տարածքային շտեմա¬րա¬նում առկա ամփոփ տեղեկատվություն տրա¬մադրելու, խոչընդոտները վերացնելու և պայ¬ման¬ներ ստեղ¬ծելու եղանակներով օժան¬դակել են Վ.Խաչիկյանին և այլոց կողմից գումարների յու¬րաց¬մանը, որի հիման վրա Վ.Խաչիկ¬յանի և վերջինիս հանձնարարությամբ գործող Ծառայության այլ աշխա¬տա¬¬կիցների կող¬մից ելքագրվել և հափշտակ¬¬¬վել է նույն այդ ցուցակներում հի¬շատակված ան¬ձանց տվյալներով դեպոնացված ընդհանուր գու¬մար¬ը։
Թեև վճարային այդ կեղծ ցուցակները վերադարձվել են Ս.Էլբակյանին` կենսա¬թոշո¬կա¬ռու¬ների ստորագրությունները ևս կեղծելու պահանջով, սակայն վերջինս, նրա ստո¬րադա¬սութ¬յամբ աշխատող Հր.Մարտիրոսյանը և Հր.Դանելյանը, այդ լրացուցիչ հանձնարարությունը չեն կա¬տա¬րել, ավելին` Ս.Էլբակյանը ցուցակները պատռել է` այդ կերպ կամովին հրաժարվելով կենսաթո¬շա¬կա¬¬ռու¬ների փոխարեն վճարային նույն ցուցակներում ստորագրելու, այսինքն` պաշտոնական նույն փաստաթղթում վերստին իրականությանը չհամապատասխանող գրառումներ (ստո¬րագրութ¬յուն¬ներ) կատարելուց։ Սակայն դրանով տվյալ տա¬րած¬քային բաժնում անհատականացված և ցանկով, այնուհետև` նաև պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող վճարային ցու¬ցակներով վե¬րադասին ներկայացված կեն¬սաթո¬շակառուների անվամբ ելքագրման ենթակա դեպո¬նաց¬ված գու¬մար¬¬ների յուրացումը չի կանխվել, քանի որ այդ գումարները, վճարային ցուցակները պատռելու պահին, Ծառայության այլ աշխա¬տակիցների կող¬մից ար¬դեն իսկ ելքագրվել և յուրացվել էին, այ¬սինքն` Վ.Խաչիկյանի հանձ¬նա¬րարությամբ, վերջի¬նիս հետ անմիջականորեն կամ միջնորդա¬վոր¬¬ված կերպով ձեռք բերված համա¬ձայ¬նության շրջանակներում գործած Ս.Էլբակ¬յանի, Հր.Մար¬տի¬րոսյանի և Հր.Դանիելյանի արարք¬նե¬րում առկա են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կե¬տով և 314-րդ հոդվածով (Հր.Դա¬նիել¬յանի դեպքում՝ 38-314-րդ հոդվածով) նա¬խատեսված հանցա¬գոր¬ծությունների հատկանիշներ, քանի որ վճարային այդ ցուցակները պատ¬ռելու արդյունքում տվյալ տարածքային բաժնում հաշվառված կենսաթոշակառուների անուն¬ներով ելքագրված դեպո¬նենտ գումարների յուրացումը չի կանխվել (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 36-րդ հոդ¬ված)։
Բացի այդ, Ս.Էլբակյանը, որպես տարածքային բաժնի պետ, Վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանի հետ կազմել և իր ստորագրությամբ հաստատել է նաև վճարումների վերա¬բեր¬յալ յուրաքանչյուր ամիս կազմվող միջանկյալ ակտը` դրանով իսկ համաձայնելով նշված կեն¬սա¬թո¬¬շակառուների դեպոնացված գումարների 2010թ. հոկտեմբերին իրականացված անհիմն ել¬քագրման փաստի հետ։ Նշված հանգամանքը ևս հերքում է Ծառայության աշխատակազմի Շեն¬գա¬վիթի բաժնի աշ¬խատակիցների կողմից հանցա¬գործությունից կամովին հրա¬ժար¬վելու վերա¬բեր¬յալ պաշտպանական կողմի պնդումները։
Այսպիսով, յուրացմանն օժանդակելու վերաբերյալ իր և տարածքային նույն բաժնի այլ աշխատակիցների, ինչպես նաև յուրացումն անմիջականորեն իրականացրած Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի և այլոց հան¬ցավոր գործողութ¬յունների մասին Ս.Էլբակյանը իրավապահներին հայտ¬¬¬նել է թեև առաջինը (մյուս ամբաստանյալների համեմատությամբ), սա¬կայն կենսաթոշակ¬ների դեպոնենտ գումարի յուրացմանը նպաստած իրենց գործողությունների ավար¬¬տից (2010թ. հոկտեմբերից) մոտ 1 տարի 2 ամիս անց` միայն 2012թ. հունվարի 1-ին տված ցուց¬մունքում։
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաս¬տան¬յալների արարքներում տվյալ հոդվածներով առկա հանցակազմերի առ¬կայությունը փաս¬տելիս որևէ էական նշանա¬կութ¬յուն չունի ամբաս¬տան¬յալներ Ս.Էլբակյանի, Հր.Մար¬տի¬րոսյանի և Հր.Դանիելյանի` հափշտակված գումարից որևէ բաժ¬նեմաս չակնկալելը և չստանալը, Հր.Դանիելյանի կողմից պաշտոնատար անձ չհանդիսանալը, դրանք բացա¬ռապես նրանցից յուրաքանչյուրի դերա¬կա¬տարությունը նվա¬զեց¬նող, պատասխա¬նատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղմաց¬նող հանգամանքներ են, որոնք Դատարանը հաշ¬վի է առնում նրանցից յուրաքանչյուրի նկատ¬մամբ պատիժ նշանակելիս և այն անհա¬տակա¬նաց¬նելիս։
Վճարման ցուցակը պատ¬ռելու գործողությունը (ակտը) Դատարանի համոզմամբ ոչ միայն նույն պաշտոնական փաստաթղթում հերթական կեղծիքը կատարելուց կամովին հրաժարվելու, այլև ամբաստանյալներ Ս.Էլբակյանին, Հր.Մարտիրոսյանին և Հր.Դանիելյանին վերագրված հափշտա¬կությունը Վ.Խաչիկյանի կազմակերպած խմբի կամ նախնական համաձայնությամբ գործող խմբի կազմում կա¬տարելը հերքող փաստարկ է, որը Դատա¬րանը հաշվի է առել այդ կապակցությամբ համապա¬տաս¬խան հետևութ¬յան հանգելիս։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի մեկնաբանմամբ հանցակցություն է համարվում երկու և ավելի անձանց դիտավորյալ համատեղ մասնակցությունը դիտավորյալ հան¬ցագոր¬ծութ¬յանը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 29-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցանքը համարվում է ուղղակի դիտավորությամբ կատարված, եթե անձը գիտակցել է իր գործողության (անգործության) հանրության համար վտանգավոր բնույթը, նախատեսել է հանրության համար դրա վտանգավոր հետևանքները և ցանկացել է դրանց վրա հասնելը։
Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցանքը համարվում է անուղղակի դիտա¬վո¬րությամբ կատարված, եթե անձը գիտակցել է իր գործողության (անգործության) հանրության հա¬մար վտանգավոր բնույթը, նախատեսել է հանրության համար վտանագավոր հետևանքների առա¬ջացման հնարավորությունը, չի ցանկացել այդ հետևանքները, սակայն գիտակ¬ցաբար թույլ է տվել դրանք։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` կատարողի հետ մեկտեղ հանցակիցներ են համարվում կազմակերպիչը, դրդիչը և օժանդակողը։
Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն` օժանդակող է համարվում այն անձը, ով հանցա¬գործությանն օժանդակել է (....) տեղեկատվություն կամ միջոցներ, գործիքներ տրամադրելով կամ խոչընդոտները վերացնելով (....)։
Վերոնշյալ օրենքների մեկնաբանություններից ակնհայտ է, որ հանցակցությունը հնա¬րա¬վոր է դիտավորյալ հանցագործության կատարմանը ոչ միայն ուղղակի, այլև անուղղակի դիտավո¬րութ¬յամբ մասնակցելու, տվյալ դեպքում` դրան օժանդակելու պարագայում։
Հանրության համար վտանգավոր հետևանքները նախատեսելը, սակայն դրանց վրա հաս¬նելը ցանկանալը կամ չցանկանալը, սակայն միևնույն ժամանակ գիտակցաբար թույլ տալը դի¬տավորության տեսակները սահմանազատելու չափանիշն է։
Տվյալ դեպքում Ս.Էլբակյանը և մյուսները նախապես գիտակցել են անհիմն կարգով գու¬մարներ ելքագրելու դիտավորությամբ գործող Վ.Խաչիկյանին այդ հարցում օժանդակելու փաստը, կազմել և վերադասին են հանձնել գումար¬ների ելքագրման համար անհրաժեշտ` դեպոնացված գու¬մարներ ստանալուն ենթակա պո¬տենցիալ կենսաթոշակառուների վերաբերյալ միայն իրենց տարածքային բաժնի շտեմարանում առ¬կա ամփոփ տվյալները (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի 5-րդ մասի տեսանկյունով` տեղեկատվություն), ապա վերադասից ստացած համապա¬տասխան ծած¬կագրերի հիման կազմել և վերադասին են հանձնել պաշտոնական կեղծ փաս¬տաթուղթ` վճա¬րում¬ների ցուցակներ, որոնց հի¬ման վրա վճարումների ծառայությունում կատարվել է նույն կենսա¬թոշակառուների դեպոնացված գումարների անհիմն ելքագրու¬մը։ Թվարկված բոլոր գոր¬ծողութ¬յունները գիտակցվել և նախատեսվել են Ս.Էլբակյանի և տարած¬քային բաժնինների մյուս աշխա¬տակիցների կողմից։ Յուրացման հանրորեն վտանգավոր հետևանքի վրա հասնելու անխու¬սափե¬լիությունը չգիտակցելը, այն է` Ծառայությունում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պա¬լատի աշխա¬տա¬կիցներին հայտնաբերված չարաշահումները կոծկելու շարժա¬ռիթով ել¬քագրվող գումարները չտրամադրվելը, այլ Վ.Խաչիկյանի և այլոց կողմից յուրացնելը, ինքնին չի բացառում տվյալ իրադրությունում Ս.Էլբակ¬յանի և մյուսների կողմից նույն գումարների յու¬րաց¬ումը նախա¬տեսելու հնարավո¬րությունը, որը նրանք պարտավոր էին և օբյեկտիվորեն կարող էին նա¬խատեսել, սակայն այդ պարագայում գիտակցաբար թույլ են տվել և տևական ժա¬մանակ հա¬մակերպվել այդ մտքի հետ, նույնիսկ այդ գումարն իբրև թե վերադարձնելու վերաբերյալ Վ.Խաչիկյանի խոստացած վերջնաժամկետը լրանալուց (2010թ. դեկտեմբերից) հետո։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով վերագրված արարքի ճիշտ որակման, առաջադրված այդ մե¬ղադ¬րանքում ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանի մեղա¬վո¬րության, սակայն միևնույն ժամանակ Դատախազության հարուցված քաղաքացիական հայցի անհիմն լինելու վերաբերյալ հետևությունների Դա¬տարանը հանգեց` նախապես քննարկելով և մեր¬¬ժե¬լով Վ.Խաչիկյանին արդարացնելու վերաբերյալ պաշտպանական ճառում նրա ներկա¬յացրած միջնոր¬դութ¬յունը, դրա հիմքում դրված փաստարկները.
Դատաքննությամբ չապացուցվեց այն, որ Վ.Խաչիկյանին փոխանցված 29.000.000 ՀՀ դրամը նույն այն գումարներից էր, որը նախապես անհիմն ել¬քագրել և ենթադրաբար յուրացրել էր Գյումրու տա¬րածքային բաժնի օպերատոր Արթուր Աբրա¬համ¬յանը։ Բացի այդ, գումարները Գյում¬րու տա¬րած¬քային բաժնում ենթադրաբար յուրացվել էին Վ.Խա¬չիկ¬յանին հանձնելուց առնվազն ամիս¬ներ առաջ, որոնց փաս¬տը բացահայտվել էր 2010թ. Գյումրու տա¬րածքային բաժնում ՀՀ վե¬րահսկիչ պալատի կա¬տա¬¬րած ստուգման ժամանակա¬հատվածում, ստուգող այդ մարմնին տեղե¬կատվություն տրա¬մադրելու կապակցությամբ։
Դատարանը դատաքննութ¬յան արդյունքներով փաստում է, որ բացակայում է որևէ ապա¬ցույց առ այն, որ Վ.Խաչիկյանին հանձնված 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը նրան, որպես Ծառա¬յութ¬յան պետի, ի պաշտոնե կամ առան¬ձին հանձ¬նա¬րարությամբ վստահված գույք էր, հետևաբար՝ Վ.Խաչիկյանն այդ գույքը չէր կարող յուրացնել։ Տվյալ դրվագով Վ.Խաչիկյանի և Գյումրու տա¬րած¬քային բաժնի աշխա¬տա¬կից¬ների արարքների տարանջատման, դրանք առանձին-առանձին, այն էլ ՀՀ քրեական օրենսգրքի տարբեր հոդ¬ված¬ներով որակելու անհրաժեշտության մասին է խոսում նաև այն փաս¬տը, որ Գյումրու տա¬րած¬քային բաժնի աշխա¬տա¬կից¬ներին սույն քերական գործից առանձնացված մեկ այլ գործով մե¬ղադրանք է առաջադրվել գումարներ յուրացնելու համար, որում ընդգրկված է նաև սույն գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանին մեղսագրված վերոնշյալ 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը։ Սակայն Վ.Խաչիկյանը տվյալ գումարին տիրացել է Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցների վստահությունը չարաշա¬հելու եղանակով, այդ գումարը պետական բյու¬ջե վերականգնելու պատրվա¬կով, իրականում Գյում¬րու տարածքային բաժնի օպե¬րատոր Արթ.Աբրա¬համյանի և մյուս¬ների վստահությունը չարա¬¬շահելու եղանակով այն հափշտա¬կելու դի¬տա¬¬¬վորությամբ։ Վ.Խաչիկյանին հանձն¬ված վերոնշյալ գումարի՝ պետական մարմ¬նին՝ ՍԱՊ Ծառա¬յությանը հատկացված և այդ ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանին վստահ¬ված լինելու վե¬րաբերյալ որևէ ապացույց ձեռք չի բերվել և դատաքննությամբ հետազոտվել, հետևա¬բար՝ 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարին տիրանալուն ուղղված Վ.Խաչիկ¬¬յա¬նի հանցավոր գոր¬ծո¬¬ղությունների հետևանքով ենթադրաբար տու¬ժողը ոչ թե պետութ¬յունն է, այլ այդ գումարից 20.000.000 ՀՀ դրամը հայթայթած և փաստացի տնօրինած ՍԱՊԾ Գյում¬րու տարած¬քային բաժնի աշխատակիցները՝ օպերատոր Արթ.Աբրահամյանը, իսկ 9.000.000 ՀՀ դրամի առնչությամբ` հնա¬րավոր այլ անձը կամ անձինք (իրենց սկզբնական, ինչպես նաև դատաքննական ցուցմունքներում 9.000.000 ՀՀ դրամ գումարի ենթադրյալ տերերը` Կիմա Փիլոյանը և/կամ Ռուբեն Մնա¬ցականյանը վերագրված յուրացումներին իրենց առնչությունը հերքող մար¬տ¬ավա¬րութ¬յան շրջա¬նակներում չեն ընդունել նման գումար բաժնի պետ Էդ.Վարժապետյանին փո¬խան¬ցելու, առավել ևս այդ գումարն իրենց պատկանելու հանգամանքը, թեև նման ուղղակի ցուց¬մունքներ է տվել Էդ.Վարժապետյանը, անուղղակի` նաև Արթ.Աբրահամյանը)։
Նման պայման¬ներում Վ.Խաչիկյանի դեմ սույն գործով մեղադրողի ներկայացրած քաղա¬քա¬ցիական հայցի անհիմն լի¬նելու վերաբերյալ Վ.Խաչիկյանի և վերջինիս պաշտպանի վիճար¬կումները հիմնա¬վոր¬ված են, քա¬նի որ հանրային տիրույթում այլ սուբյեկտներին (ոչ պե¬տությանը) անմի¬ջա¬կա¬նորեն պատ¬ճառված վնասի ¬հատուցման հայց հարուցելու իրավա¬սութ¬յամբ, ՀՀ Սահ¬մա¬¬նադրության, «Դա¬տա¬խազութ¬յան մասին» ՀՀ օրենքի համաձայն, այդ պետական մարմինը օժտ¬ված չէ, այ¬սինքն՝ տվյալ դրվագով պատշաճ հայց¬վոր չի հանդի¬սանում, հետևաբար՝ հարուց¬ված և պաշտպանվող քաղաքա¬ցիա¬կան հայցն այդ մա¬սով (29.000.000 ՀՀ դրամը Վ.Խաչիկյա¬նից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձելու պահանջով) ակնհայտ անհիմն է և ենթակա է մերժ¬ման։
Միևնույն ժամանակ, Դատարանը փաստում է, որ վերոնշյալ պատճա¬ռա¬բանություններն առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանին անպարտ ճա¬նաչելու բավարար, առավել ևս՝ հիմնավոր փաս¬տարկներ չեն, նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված է դա¬տաքննությամբ հետազոտված և սույն դատական ակտի հիմքում դրված ապացույցների բավա¬րար ամբողջությամբ, այդ թվում՝ պաշտպանական ճառում մեջբերված ՀՀ վճռաբեկ դատարանի՝ Լիա Ավետիսյանի վերաբերյալ 2011թ. փետրվարի 24-ի ԵԿԴ/0176/01/09, ինչպես նաև Վարդան Մաթևոսյանի վերա¬բերյալ 2012թ. հունիսի 8-ին ԵՇԴ/0037/01/11 նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիր¬քո¬րոշումների համատեքստում։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ վստահությունը չարաշահելն ուրիշի գույքին տիրա¬նալու կամ դրա նկատ¬մամբ իրավունք ձեռք բերելու նպատա¬կով հանցավորի կողմից, նրա և գույքի սեփականատիրոջ կամ գույքը տիրա¬պետողի միջև ձևա¬վորված վստահության հարաբերություն¬ների օգտագործումն է։ Արարքը խար¬դա¬խություն որա¬կելու համար բավա¬րար չէ, որ անձն իր արարքներով կամ որոշակի հանգա¬մանքների բերու¬մով տուժողի մոտ վստահություն վայելի, այլ անհրաժեշտ է, որպեսզի վերջինս համոզի տուժողին իրեն փո¬խան¬ցել գույքը կամ գույքի նկատ¬մամբ իրավունքները։ Ընդ որում, էական նշա¬նա¬կութ¬¬յուն ունի այն, թե գույքն ուրիշին հանձնելու գործում ով է նախաձեռնություն դրսևորել, արդյո՞ք գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքները հանձ¬նելու տուժողի մտադրությունն առաջա¬ցել է հանցավորի կողմից նրան համոզելու և հոր¬դորելու արդյունքում։
Հանցավորի նկատմամբ տուժողի վստահությունը կարող է ինչպես իրավական, այն¬պես էլ փաս¬տական հիմքեր ունենալ, այսինքն` հանցավորի և տուժողի միջև առկա` վստա¬հության վրա հիմնված հարաբերությունները կարող են բխել ինչպես նրանց միջև առկա պայմանագրից, լիազո¬րագրից, այնպես էլ առաջանալ հանցավորի և գույքը հանձնողի անձնա¬կան հարա¬բերութ¬յուն¬ներից, հանցավորի կողմից նախկինում դրսևորած վարքագծից, հանցավորի անձնա¬վո¬րութ¬յունից։ Այսպի¬սով` հանցավորի գործողությունների արդյունքում մոլորության մեջ ընկած սեփա¬կա¬նա¬տերը կամ իրավասու այլ անձը կամավոր կերպով գույքը կամ գույքի նկատ¬մամբ իրա¬վունքներն հանձնում է հանցագործին կամ այլ անձի կամ անձանց կամ չի խոչընդո¬տում վեր¬ջին¬ներիս կողմից այդ գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրա¬վունքները վերցնելուն։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, նույն խնդրով իր մեկ այլ` Վարդան Մաթևոսյանի վերա¬բերյալ 2012թ. հունիսի 8-ին ԵՇԴ/0037/01/11 նախադեպային որոշմամբ ընդգծելով, որ խարդախությունը և քաղաքացիաիրավական պարտավորությունների խախտումն օբյեկ¬տիվ կողմի հատկանիշներով հաճախ համընկնում են, արձա¬նագրել է, որ խարդախությունը` որպես հանցագործություն, քաղա¬քացիա¬իրավական պարտավորություն¬ների խախտման դեպքերից տարբերվում է հատկապես սուբյեկ¬տիվ կողմով։ Մասնավորապես՝ խարդախութ¬յունը սուբյեկտիվ կողմից բնութագրվում է ուղ¬ղակի դիտավորությամբ, ինչը ենթադրում է, որ հանցավորը գիտակցում է, որ խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով հափշտակում է ուրիշի գույքը, ինչպես նաև նախատեսում և ցանկանում է դա։
Սուբյեկտիվ կողմից խարդախությունը բնութագրվում է ոչ միայն ուղղակի դիտա¬վո¬րությամբ, այլև շահա¬դի¬տական նպատակի առկայությամբ, այսինքն` հանցավորը պետք է գիտակցի, որ խա¬բեությամբ կամ վստա¬հութ¬յունը չարաշահելու միջոցով հափշտակում է ուրիշի գույքը, ինչպես նաև պետք է նախատեսի և ցանկանա դա։
Շահադիտական նպատակն ենթադրում է, որ մինչև գույքը վերցնելը կամ գույքին տի¬րա¬նալն հանցավորն ի սկզբանե նպատակ է ունենում հափշտակել այն, չվերադարձնե¬լ գույ¬քը, չկա¬տա¬¬րել խոստումը կամ պայմանագրային պարտավորությունները, ընդ որում` վե¬րոնշյալ¬ների վե¬րա¬բերյալ հետևությունները պետք է հիմնված լինեն գործով ձեռք բերված ապացույցների հա¬մակ¬ցության վրա։ Ապացույցների գնահատման արդյունքում դատարա¬նը յուրաքանչյուր դեպ¬քում պետք է հաս¬տատ¬¬ված համարի այն, որ անձն ի սկզբանե նպատակ է ունեցել խարդախության միջոցով հափշտա¬¬կել ուրիշի գույքը և եթե ապացուցվի, որ ունեցել է, ապա խարդախության հան¬ցա¬կազմն առկա է։
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է նաև, որ խարդախությունը քաղա¬քա¬ցիա¬իրա¬վա¬կան պարտավորությունների չկատարման կամ ոչ պատշաճ կատարման դեպ¬քերից տա¬րան¬ջատելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել հետևյալ հանգամանքները`
ա) խար¬դա¬խության դեպքում տուժողին խաբելու կամ նրա վստահությունը չարա¬շահելու մտադրութ¬յունն անձի մոտ ծագում է նախքան գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրա¬վունքներ ձեռք բե¬րելը,
բ) խար¬դախության դեպքում անձի մոտ քաղաքացիաիրավական պայմանագրով ստանձ¬նած պար¬տավորությունները (գույքը փոխանցել, կատարել վարկային պարտավո¬րութ¬յունը, պարտքը վերադարձնել և այլն) չկատարելու դիտավո¬րությունը ծագում է նախ¬քան գույքը կամ գույքի նկատ¬մամբ իրավունքներ ձեռք բերելը։
Տվյալ իրավական դիրքորոշումները սույն գործով պարզված (հաստատված) փաստական հան¬գամանք¬ների վրա տարածելով՝ Դատարանը փաստում է, որ 29.000.000 ՀՀ դրամի գումա¬րային խնդիրն ենթակա է լուծման բացառապես հանրային տիրույթում։
Հաշվի առնելով այն, որ պաշտպանական ճառում ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտ¬պան Ժ.Վարոսյանը հիմնվեց միայն իր պաշտպանյալին վերագրված դրվագին վերաբերելի, Դա¬տարանի նախորդ կազմով հետա¬¬զոտ¬ված ապացույց¬ների վրա, չվիճարկեց այդ ապացույցները Դա¬տարանի նոր կազմով անմի¬ջա¬կանորեն չհետա¬զո¬տելու հանգամանքը (չհարցաքննե¬լու, սակայն նախ¬քան գործը դա¬տաքննություն նշանակելու և գործի քննությունը վերսկսե¬լու որոշում կայացնելը դրանց ձայ¬նագրություն¬ներին ծանոթանալու պայմաններում), դա¬տաքննութ¬¬յան ավար¬տական փուլում հրա¬ժարվեց տվ¬յալ անձանց լրացուցիչ անգամ հրավիրելու և հար¬ցաքննե¬լու ընձեռն¬¬ված հնա¬րա¬վո¬րութ¬յունից՝ Դա¬տարանը, սույն դատական ակտում արդեն իսկ շարադրած ապա¬ցույց¬ների զանգվածով հանգելով նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Վ.Խաչիկյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվա¬ծութ¬յան վերաբերյալ հետևութ¬յան, այնու¬ամենայնիվ, անհրաժեշտ է համարում պաշտպանական ճառով ներկայացված միջնորդության և դրա հիմքում ընկած փաս¬տարկների համա¬տեքստում անդրա¬դառնալ նաև այդ ապացույցներին՝ այդ կերպ չսահմա¬նափակելով մրցակցային դատավարության պայմաններում հե¬տազոտված այդ ապա¬ցույցների՝ ամբաս¬տան¬յալ Վ.Խաչիկ¬յա¬նի և վերջինիս պաշտպան Ժ.Վա¬րոս¬յանի կողմից օգտա¬գործման (դրանց վրա հիմնվելու) և այդ կերպ Դատարանի հետևություն¬ները վիճարկելու իրական հնա¬րավորությունը։
Այսպես, Ծառայության Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վարժապետյանը Դատարանում հայտնել էր, որ 2010թ. մայիսին Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի կանչով Գյումրու վճարային ծառայության պետ Ռուբիկ Մնացականյանի և գլխավոր մասնագետ Արթուր Աբ¬րահամյանի հետ միասին գնացել են Վազգեն Խաչիկյանի աշխատասենյակ` խորհրդակցութ¬յան, որին մասնակցել են նաև առաջին տեղակալ Արա Հարությունյանը, կենսաթոշակային վար¬չութ¬յան պետ Աշոտ Աբրահամյանը, վճարման ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանը և վճա¬¬¬րումների ծառայության աշխատակցուհի Ռուզաննա Սարյանը։ Վ.Խաչիկյանը տեղեկացրել է, որ կենտրոնական և Գյումրու տարածքային շտեմարան¬ներում հայտնաբերվել են անհամապա¬տաս¬խանություններ, ըստ որի՝ Գյումրու շտեմարանում առ¬կա է 29.000.000 ՀՀ դրամ ավել վճար¬ված գումար։ Արթ. Աբրահամյանը խոստովանել է, որ նա է այդ խախտումները կատարել։ Վ.Խա¬չիկ¬¬յանը բոլորի ներկայությամբ պահանջել է վերականգնել կրկնակի վճա¬րումների հետևանքով առաջացած այդ վնասը, Ռ.Մնացականյանին հանձնարարել է միջոցներ ձեռնարկել այդ գումարը հավաքելու ուղղությամբ, որից հետո այդ գումարը պետք է հանձնվեր իրեն, ինքն էլ՝ անձամբ Վ.Խաչիկյանին։ Օրեր անց Արթուր Աբրահամյանը որոշ գու¬մար է բերել, սակայն նրան անպատվել է, որից հետո հետագա գու¬մարներն իր մոտ է բերել Ռուբեն Մնացականյանը։ Այնուհետև զանգել է Վ.Խաչիկյանը, ում տեղեկացրել է, որ 3-4 օրվա ըն¬թաց¬քում հաջողվել է հավաքել 20.000.000 ՀՀ դրամ, նրա պահանջով դրամի և դոլարի տեսքով այդ գումարը բերել և անձամբ հանձնել է Վ.Խա¬չիկյանին։ Մի քանի օր անց Վ.Խաչիկյանին է տվել նաև 9.000.000 ՀՀ դրամ գումարը, որը հանձ¬նելու նպատակով զանգել է Խաչիկյանին, տեղեկացել, որ վերջինս աշխատավայրում չէ, ապա նրա առաջարկությամբ գումարը թողել է Աշոտ Աբրահամ¬յանի մոտ, ով ըստ Վ.Խաչիկ¬յանի խոս¬քերի՝ այն իր հերթին հանձնելու էր նրան։ Հետագայում մի քանի անգամ միայնակ, մեկ անգամ էլ Ռ.Մնացականյանի հետ հանդիպել է Վ.Խաչիկյանին, ով չի վիճարկել 9.000.000 ՀՀ դրամը ևս ստանալու փաստը, ընդհակառակը, հայտնել է, որ ողջ գումարը կվճարեն և անդորրագրերն իրենց կտան ստուգումների ավարտից հետո։ Նշել է նաև, որ 9.000.000 ՀՀ դրամը Վ.Խաչիկյանին են տվել մոտ 10 օրվա ընթացքում, այն եղել է փաթեթավորված վիճա¬կում, անձամբ այդ գումարը չի հաշվել։ Նշել է նաև, որ այդ գումարը պետական բյուջե չի վերա¬կանգվել, թեև Խաչիկյանն այն վերցրել էր հատկապես այդ նպատակով։
Գյումրու տարածքային բաժնի օպերատոր Արթուր Աբրահամյանը Դատարանում հայտնել էր, որ 2010թ. սկզբներին ՍԱՊ Ծառայության Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վար¬ժապետյանի և Գյումրու վճարումների ծառայության պետ Ռուբիկ Մնացականյանի հետ գնա¬¬ցել են Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի աշխատասենյակ, որտեղ անցկացված խորհրդակ¬ցության ընթացքում նրան խոստովանել է թաղման նպաստների կրկնակի վճարումներ կատարելու փաստը։ Վ.Խաչիկյանը բոլորին հանձնարարել է գնալ և պարզել, թե ինչ է կատարվել, որից հետո իրեն դուրս են հրավիրել։ Դրանից հետո, մոտ մի քանի օր անց Էդ.Վարժապետյանը հայտնել է, որ իրենց բաժնի աշխատանքների ընթացքում տեղ գտել թերությունների հետևանքով պատճառված 29.000.000 ՀՀ դրամի վնասն անհրաժեշտ է վերականգնել։ Ուստի 2010թ. հունիսի սկզբներին, մոտ մեկ ամսվա ընթացքում, մաս-մաս Էդ.Վարժապետյանին է տվել 20.000.000 ՀՀ դրամ գումար, մի մասը ԱՄՆ դոլարով, մյուս մասը՝ ՀՀ դրամով, որոնք վերջինս պետք է փոխանցեր Խաչիկյանին։ Մնացած 9.000.000 ՀՀ դրամը հայթայթել է հավանաբար Ռուբեն Մնացա¬կանյանը, փո¬խանցել Էդ.Վարժապետյանին, ում խոսքերից տեղյակ է, որ նա էլ իր հերթին այդ գու¬մարը փոխանցել է Խա¬չիկյանին։ Հետագայում տրամադրած գումարի վերաբերյալ անդորրագիր է պահանջել, որը սակայն այդպես էլ իրեն չի տրամադրվել։ Ընդունել է, որ իր մեղքով է պատճառվել 29.000.000 ՀՀ դրամի վնասը, որից անձամբ վերականգնել է 20.000.000 ՀՀ դրամը, որը նախապես հավաքել էր իր բարե¬կամներից` պարտք անելու տարբերակով։ Նշել է նաև, որ տվյալ պահին Վազգեն Խաչիկյա¬նից պահանջում է 20.000.000 ՀՀ դրամը։
Ծառայության պետի առաջին տեղակալ Արա Հարությունյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դա¬տարանում հայտնել էր, որ 2010 թվականին ՀՀ վերահսկիչ պալատը Ծառայությունում իրա¬կա¬նաց¬րել է ստուգումներ։ 2010թ. ամռանը ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանը խորհրդակ¬ցութ¬յուն է հրավիրել, որին մասնակցել են վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրի¬գորյանը, կենսա¬թո¬շակային ապահովության վարչության պետ Աշոտ Աբրահամ¬յանը, վճա¬րում¬ների ծառայության օպե¬րա¬տորների բաժնի պետ Ռուզաննան, տեղեկատվական և վեր¬լու¬ծական վարչությունից` Վահագն Խաչատրյանը, Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վար¬ժապետյանը, գլխա¬վոր մասնագետ (օպերատոր) Արթուր Աբրահամյանը և վճարում¬ների ծա¬ռա¬յութ¬յան Գյումրու տարած¬քային ստորաբաժանման պատասխանատու Ռուբեն Մնացական¬յա¬նը։ Խորհրդակցութ¬յան ժամա¬նակ Վազգեն Խաչիկյանն անդրադարձել է Գյումրու տարածքային բաժ¬նում կենսաթո¬շակ¬նե¬րի կրկնա¬կի վճարման խախտումներին և տարածքային բաժնի աշ¬խա¬տակից¬ներից բանա¬վոր բա¬ցատ¬րություն է պահանջել, թե ով և ինչ հանգա¬մանք¬ներում է կատարել այդ խախտումները։ Վար¬ժապետյանը հայտնել է, որ տեղեկություն չունի, իսկ օպերատոր Արթուր Աբրահամյանը խոս¬տովանել է, որ նա է կատարել։ Նախնական հաշվարկով վնասը կազմել է 29.000.000 ՀՀ դրամ։ Վազգեն Խաչիկյանն Էդուարդ Վարժապետյանին հանձ¬նարարել է մի քանի օրվա ընթացքում այդ գումարը վերա¬կանգնել։ Դրանից մի քանի օր անց վեր¬ջի¬նիցս տեղեկացել է Վ.Խաչիկյանը պարբերաբար պահանջում է վերականգնել 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը։ Խորհրդակցութ¬յունից մոտ 20-30 օր անց Աշոտ Աբրահամյանը, դիմելով իրեն և պատճառաբա¬նե¬լով, որ շտապում է, խնդրել է տուփով գումար փոխանցել Վ.Խաչիկյանին` ասե¬լով, որ դա վերա¬կանգնվող գումար է։ Վ.Խաչիկյանի հետ պայմա¬նա¬վորվածություն ձեռք բերելուց հետո Աշոտ Աբրա¬համյանից գումարը վերցրել և նույն օրը փո¬խանցել է Վ.Խաչիկյանին։
Ա.Հարությունյանը նաև մանրամասնել էր, որ նախապես հեռախոսով են ինքն ու Աշոտը խոսել Խաչիկյանի հետ, ճշտել նրա գալու ժամանակը, որից մոտ 20 րոպե անց Խաչիկյանը եկել և վերց¬րել է գումարը։ Ամիսներ անց Վարժապ¬ետ¬յանի հետ զրույցի ընթացքում իմացել է, որ նա գու¬մարը վերականգնել է, որի մի մասը` Աշոտ Աբրա¬համյանի միջոցով։ Այդ ժամանակ է հասկացել, որ Ա.Աբրահամյանի կողմից իր միջոցով Վազ¬գեն Խաչիկ¬յա¬նին փոխանցած գումարն Էդուարդ Վար¬ժապետյանի վերա¬կանգնած գումարն է։
Ծառայության վճարումների ծառայության Գյումրու տարածքային ստորաբաժանման պա¬տաս¬խանատու` Ռուբեն Մնացականյանի ցուցմունքով.Վերջինս Դատարանում հայտ¬նել էր, 2010թ. մայիսին Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկ¬յանի կանչով Գյումրու վճարային ծառայութ¬յան պետ Էդուարդ Վարժապետյանի և գլխավոր մասնագետ Արթուր Աբրահամյանի հետ միասին գնացել են Վազգեն Խաչիկյանի աշխա¬տա¬սենյակ` խորհրդակցության, որին մասնակցել են նաև վերջինիս առաջին տեղակալ Արա Հարութ¬յուն¬յանը, կենսաթոշակային վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանը, վճարման ծառայության պետ Հովհան¬նես Գրիգորյանը և վճարումների ծառայութ¬յան աշխատակցուհի Ռուզաննան։ Արթուր Աբրահամյանը խոստովանել է, որ կենսաթո¬շա¬կա¬ռու¬ների մահվան նպաստների և ժառանգվող գումարների վճա¬րում¬ների միջև իրենց տարածքային բաժ¬¬նում հայտնաբերված գումա¬րա¬յին տար¬բերությունն առաջացել է նրա մեղքով։ Խա¬չիկյանն իրեն հանձ¬նա¬րա¬րել է վերա¬կանգնել այդ գումարները, ինքը հրաժարվել է, առաջարկել է դիմել դա¬տա¬¬խա¬¬զութ¬յուն։ Դատարանում նա¬խաքննական ցուցմունքների հրապարակումից հետո ընդունել է, որ Էդ.Վարժա¬պետ¬յանի խնդրան¬քով 2010թ. ժամանել են Երևան` «Ս.Գր.Լուսավորիչ» բժշկա¬կան կենտրոն, ապա այցելել են նաև Վ.Խաչիկյանի աշխատասենյակ, վերջինիս հետ հան¬դիպման ժա¬մանակ նա Վարժապետյանից հետաքրքվել է 29.000.000 ՀՀ դրամի վնասը վերա¬կանգնելու ըն¬թաց¬քով։
Այսպիսով, պաշտպան Ժ.Վարոսյանի հղումները վերոնշյալ ցուցմունքների վրա անհիմն են, իսկ դրանց գնահատումը` խիստ սուբյեկտիվ և միակողմանի, քանի որ այդ ապացույցներով ևս փաստվում է 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը երկու դրվագով Վ.Խաչիկ¬յանին հանձնելու հանգա¬մանքը, այդ և Ծառայության աշխա¬տա¬կիցների վստահությանը հանձն¬ված գումարների ոչ նույ¬նա¬կանությունը, վերջինս հաշվով` 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը Գյումրու տարածքային բաժնի աշ¬խատակից Արթ. Աբրահամյանի և այլոց վստահութ¬յունը չարաշահելու, այն է՝ ՀՀ պետական բյու¬ջե վե¬¬րականգնելու պատրվակով Վ.Խաչիկյանի կողմից ստանալն ու խարդախությամբ հափշտա¬կե¬լու փաստը։
Ամբաստանյալների նկատ¬մամբ պատիժ նշանակելիս և այն անհատականացնելիս Դա¬տա¬¬րանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վե¬րա¬¬¬¬կանգ¬նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչ¬պես նաև կան¬¬խել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի հա¬մա¬ձայն` հան¬ցանք կա¬տա¬րած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապա¬տասխանեն հան¬ցանքի ծան¬րութ¬յանը, այն կատա¬րելու հան¬գա¬մանք¬նե¬րին, հանցավորի անձնա¬վո¬րութ¬յանը, անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պա¬տիժ, իսկ նույն հոդ¬վածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագոր¬ծութ¬յան՝ հան¬րութ¬յան համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հան¬ցավորի ան¬ձը բնու¬թագրող տվյալ¬¬ներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգա¬մանք¬ներով։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատա¬վարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրո¬պա¬կան դատա¬րա¬նի դատա¬կան ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յունները, պարտադիր են դատա¬րա¬նի համար նույնանման փաստական հանգա¬մանք¬ներով այլ գործի քննության ժամանակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված նորմը, նշել է, որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վութ¬յունը մեղմացնող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցո¬ղութ¬յամբ, քանի որ պա¬տիժ նշանա¬կե¬լիս Դա¬տարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ, որոնք նույն հոդ¬վածի առաջին մասում նշված չեն։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանի անձը դրականորեն բնու¬թագ¬րող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մա¬ցիոն կենտրոն 2012թ. սեպտեմբերի 29-ին կատարված հարցման արդյունքների)« իսկ որպես պա¬տասխանատվութ¬յունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանք՝ բնակության վայրում դրականորեն բնու¬¬թագրվելը, բազ¬մաթիվ մեդալներով պարգևատրվելը (ըստ Լոռու մարզի Ախթալայի քա¬ղա¬քապետ Հ.Խաչիկ¬յանի կողմից 2014թ. օգոստոսի 19-ին տրված բնութագրի և պարգևատրության մասին վկայական¬ների)։ Թեև ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանը Դատարանում հայտարարել է խնամ¬¬¬քին 10 և 14 տարեկան զավակների առկայության մասին, ինչը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով նախատեսված` պատասխա¬նատ¬վությունն ու պատիժն մեղ¬մաց¬նող հանգամանք է, սակայն պաշտպանական կողմը Դատարանին չի ներկայացրել, իսկ քրեա¬կան գործի նյութերում բացակայում է այդ փաստն հաստատող որևէ ապացույց` ծննդյան վկա¬¬յականների պատճեններ, տեղեկանքներ և այլն, հետևաբար` Դատարանը զրկված է այդ հայտարարությունը պարզելու, դրանում հավաստիանալու հնա¬րա¬վորութ¬յունից, ուստիև` այն ամբաստանյալ Վ.Խաչիկ¬յանի պատասխանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք չի դիտարկում։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտարկում յուրացման կատարման ընթացքում վերջինիս առանձ¬նա¬պես ակտիվ դերը՝ հաշվի առնելով, որ վերջինս է կազմակերպել վերոնշյալ կայուն խումբը, ղե¬կա¬վարել խմբի գործունեությունը, ընդգրկել է խմբի նոր անդամներ, ստացել և բաշխել է կազմակերպ¬ված խմբի հանցավոր գործունեության ընթացքում յուրացված գումարները։
Սույն գործով որպես ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամյանի անձը դրականորեն բնու¬թագ¬րող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մա¬ցիոն կենտրոն 2012թ. սեպտեմբերի 29-ին կատարված հարցման արդյունքների)« ֆիզիկապես վատառողջ լինելը (համաձայն թիվ 21959/1072 էպիկրիզի` ախտորոշվել է զարկերակային հիպեր¬տեն¬զիա, ՍԻՀ, իշեմիկ կարդիոմիոպաթիա և այլ հիվանդություններ), ՀՀ և ԼՂՀ սահմանների պաշտ¬¬¬¬¬պանական մարտական գործողություններին մասնակցելու համար բազմա¬թիվ մե¬դալ¬ներով պարգևատրվելու հանգամանքը (ըստ ՀՀ պաշտպանության նախարա¬րության Արարա¬տի զինվո¬րա¬¬¬¬¬կան կոմիսար Գ.Դավիդյանի կողմից 2013թ. փետրվարի 27-ին տրված թիվ 211 տեղեկանքի, պարգևատրության մասին վկայականների և շնորհակալագրերի), իսկ որպես պա¬տասխանատ¬վութ¬¬¬¬¬յունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքներ՝ աշխատանքի վայրում դրակա¬նորեն բնու¬թագրվե¬¬¬¬լը (ըստ ՍԱՊՏ պետ Ա.Աբրահամյանի կողմից 2012թ. հոկտեմբերի 1-ին տրված բնու¬թագրի)։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը մեղմացնող հանգամանքներ է գնահատում` պե¬տութ¬յանը պատճառված վնասը 2.000.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին հատուցելը (ըստ կանխիկ մուծման 2014թ. դեկտեմբերի 1-ի թիվ 141201008424001 կտրոնի), հանցագործությունը բացահայտելուն, կազմակերպ¬ված խմբի հիմ¬նա¬կան անդամներ Վազգեն Խաչիկյանին, Հովհաննես Գրիգորյանին և Վահագն Խա¬¬չատրյանին, ոչ մշտական անդամ Արթուր Սուքիասյանին մերկացնելուն աջակցելը՝ հաշվի առնելով, որ գործով ամբաստանյալների կազմում ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանն առաջինն է, ով դեռևս 2011թ. հու¬նիսի 15-ին տվել է դե¬պոնենտ գումարներն անհիմն ելքագրելիս Վազգեն Խա¬չիկ¬յանի, Հովհաննես Գրիգորյանի և Վա¬հագն Խաչատրյանի դերակատարության վերաբերյալ «մե¬ղադրող» բնույթի ցուցմունք¬ներ, իսկ 2011թ. նոյեմբերի 8-ին գործով ամբաս¬տանյալ Ա.Սուքիաս¬յանին առերես պնդել է յուրացումներին նրա մասնակցության և իրական դերակա¬տա¬¬րության վե¬րաբերյալ սկզբնական ցուց¬մունքները։
Դատարանը ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Հովհաննես Գրիգորյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մա¬ցիոն կենտրոն 2012թ. սեպտեմբերի 29-ին կատարված հարցման արդյունքների)« պատ¬ճառ¬ված վնասը 3.000.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին հատուցելը (ըստ 2014թ. նոյեմբերի 25-ի թիվ 1 վճարման հանձնարարագրի), ֆիզի¬կա¬պես վատառողջ լինելը (համաձայն «Նատալի-Ֆարմ-Մալաթիա» բժշկական կենտրոնի ախտո¬րոշիչ բաժանմունքի հետազոտող Գ.Գյուլումյանի կողմից 2012թ. նոյեմբերի 12-ին կատար¬ված հե¬տա¬զոտության արդյունքների, ինչ¬պես նաև թիվ 35868/1670 հիվանդության պատմագրի, ըստ որի՝ ախտո¬րոշ¬¬վել է աջ ստորին վերջույթի հետթրոմբոֆլեբիտիկ համախտանիշ, այտուցացավային ձև, խրո¬նիկ երակային անբավարարություն 20, փականային անբավարարություն, ՍԻՀ կարմիր քամի, մի¬զաքարային և այլ հիվանդություններ), իսկ որպես պա¬տասխա¬նատ¬վութ¬¬¬յունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հան¬գա¬մանք՝ աշխատանքի վայրերում դրա¬կա¬նորեն բնութագրվելը (համա¬ձայն ՍԱՊԾ աշխատողների արհեստակցական կազմակեր¬պութ¬յան նախագահ Լ.Լալայանի կողմից 2012թ. նոյեմբերի 16-ին, «Արմսվիսբանկ» ՓԲ ընկե¬րության կող¬մից 2012թ. սեպտեմբերի 30-ին, Տնտե¬սագի¬տութ¬յան և բիզնեսի ինստիտուտի տնօրեն Է.Սան¬դո¬յանի կողմից 2012թ. հոկտեմ¬բերի 1-ին հաստատած բնութագրերի), «Գարեգին Նժդեհ» մեդալով պարգևատրվելը (ըստ համապա¬տաս¬խան վկայա¬կանի)։
Դատարանը ամբաստանյալ Հովհաննես Գրիգորյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Վիգեն Գևորգյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալներ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մա¬ցիոն կենտրոն 2012թ. սեպտեմբերի 29-ին կատարված հարցման արդյունքների)« ֆի¬զի¬¬կապես վա¬տառողջ լինելը (համաձայն Վլադիմիր Ավագյանի անվան բժշկական կենտրոնի բժիշկ Մ.Երամ¬յանի կողմից 2010թ. սեպտեմբերի 24-ին տրված ռենտգեն հետազոտության արդ¬յունք¬¬ների` ախտորոշվել է երկկողմանի հայմորիտ), ամուսնացած լինելը, (համաձայն` 2010թ. մայիսի 8-ին տրված թիվ ԱԲ N 017337 ամուսնության վկայականի), կնոջ` Գայանե Օգանովայի վատառողջ լինելը (ըստ «Արմենիա» հանրապետական բժշկական կենտրոն ՊՓԲ ընկերության բժշկուհի Ա.Օհանյանի տրամադրած 2014թ. նոյեմբերի 14-ի բժշկական տեղեկանքի),իսկ որպես պա¬տաս¬խա¬նատվութ¬յունը և պա¬տիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքներ՝ խնամքին մանկահասակ դստեր` 2011թ. ապրիլի 28-ին ծնված Սոֆիա Վիգենի Գևորգյանի առկայությունը (համաձայն` 2011թ. մա¬յիսի 2-ին տրված թիվ ԱԲ N 111699 ծննդյան վկայականի), բնակության և աշխատանքի վայ¬րե¬րում դրականորեն բնու¬թագրվե¬լը (ըստ «Անուշիկ» համատիրության նախագահ Ա.Վիրաբ¬յանի կող¬¬մից 2012թ. նոյեմբերի 19-ին, ինչպես նաև ՀՀ ՍԱՊԾ աշխատողների արհեստակցական կազ¬մա¬կերպության նախագահ Լ.Լա¬լայանի կողմից 2012թ. նոյեմբերի 16-ին հաստատված բնու¬թագրերի)։ Դատարանը որպես ամ¬բաս¬տան¬յալ Վ.Գևորգյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը մեղմացնող հանգամանք է գնա¬հատում նաև հանցագործությունը բացահայտելուն և հատ¬կա¬պես կազմակերպված խմբի հիմ¬նական ան¬դամ¬նե¬րի մերկացնելուն աջակցելը՝ հաշվի առնելով, որ 2011թ. հունիսի 20-ի տրված ցուց¬մունքով վերջինս է հայտ¬նել դեպոնենտ գումարներն անհիմն ելքագրելիս իր անմիջական ղեկավար Հովհան¬նես Գրի¬գոր¬յանի, ինչպես նաև Վազգեն Խա¬չիկյանի և Աշոտ Աբրահամյանի վե¬րաբերյալ փաստական տվյալ¬ներ, ինչպես նաև պետութ¬յանը պատճառված վնասը 2.000.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին վերականգնելը (ըստ 2014թ. նոյեմ¬¬բերի 26-ի թիվ 141126013095040 անդորրագրի)։
Դատարանը ամբաստանյալ Վիգեն Գևորգյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Վահագն Խաչատրյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ին¬ֆոր¬մա¬ցիոն կենտրոն 2012թ. սեպտեմբերի 5-ին կատարված հարցման արդյունքների)« ֆիզի¬կա¬պես վատառողջ լինելը (ըստ «Թիվ 13 պոլիկլինիկա» ՓԲ ընկերության տնօրեն Ռ.Դուրգարյանի կող¬մից 2012թ. նոյեմբերի 2-ին տրված գրության` ախտորոշվել է շաքարային դիաբետ, 2-րդ տիպ), խնամքին կենսաթոշակառու ծնողների, այդ թվում՝ 3-րդ խմբի հաշմանդամ մոր` Անահիտ Ավետյա¬նի առկայությունը (ըստ «Դ.Անհաղթ» համատիրության նախագահ Պ.Հայրապետյանի կողմից 2014թ. օգոստոսի 15-ին տրված տեղեկանքի, հաշմանդամության վերաբերյալ թիվ 593227 վկա¬յա¬կանի և կենսա¬¬թո¬¬շա¬¬կա¬¬ռուի վերաբերյալ թիվ 84188 և 87710 տեղեկանքների), իսկ որպես պա¬տաս¬խա¬¬նատվութ¬յունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքներ՝ խնամքին անչափահաս զավակ¬ների՝ 2000թ. հուլիսի 18-ին ծնված Հենրի Վահագնի Խաչատրյանի և 2004թ. սեպտեմբերի 18-ին ծնված Արտակ Վահագնի Խաչատրյանի առկայությունը (համաձայն 2000թ. հուլիսի 21-ին տրված թիվ ԱԱ 248426 և 2004թ. սեպտեմբերի 18-ին տրված թիվ 000300 ծննդյան վկայականների), բնա¬կութ¬յան և աշխատանքի վայրերում դրականորեն բնութագրվելը (համաձայն` ՍԱՊԾ աշխատող¬նե¬րի արհեստակցական կազմակերպության նախագահ Լ.Լալայանի, ՀՀԿ Քանաքեռ-Զեյթուն ՏԿ խորհրդի նախագահ Ա.Քոթանջյանի կողմից 2012թ. սեպտեմբերի 11-ին և «Դ.Անհաղթ» համատի¬րութ¬¬յան նախագահ Ս.Տիգրանյանի կողմից տրված բնութագրերի), պատվոգրի և շնորհակալագրի արժանանալը, պետութ¬յանը պատճառված վնասը գոր¬ծով ամբաստանյալներ Բագրատ Մուրադ¬յանի և Արմեն Խաչատրյանի հետ 7.500.000 ՀՀ դրամի չափով կամո¬վին հատուցելը (ըստ վճարման 2012թ. սեպտեմբերի 7-ի թիվ 106 հանձնարարագրի, որով ՀՀ դատա¬խազության դեպոզիտ 900008037195 հաշվին է մուծվել 7.500.000 ՀՀ դրամ գումար)։
Դատարանը ամբաստանյալ Վահագն Խաչատրյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Բագրատ Մուրադյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ին¬ֆոր¬¬մա¬ցիոն կենտրոն 2012թ. սեպտեմբերի 5-ին կատարված հարցման արդյունքների)« ամուս¬նա¬ցած լինելը (ըստ 2006թ. օգոստոսի 21-ին տրված թիվ ԱԱ 052945 ամուսնության վկայականի) իսկ որ¬պես պա¬տասխանատվութ¬յունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքներ՝ խնամ¬քին երկու ան¬չա¬փահաս երեխաների` 2006թ. սեպտեմբերի 29-ին ծնված Ռուբեն Բագրատ Մուրադյանի և 2009թ. նոյեմբերի 13-ին ծնված Արեն Բագրատ Մուրադյանի առկայությունը (ըստ 2009թ. նոյեմ¬բերի 14-ին տրված թիվ ԱԲ 038805 և 2006թ. հոկտեմբերի 3-ին տրված թիվ ԱԱ 125662 ծննդյան վկա¬յա¬կան¬ների), բնակության վայրում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ Շենգավիթի վարչական շրջանի «Լիլիթ» համատիրության նախագահ Սարգսյանի կողմից 2014թ. օգոստոսի 21-ին հաս¬տա¬տած բնութագրի), պետութ¬յանը պատճառված 10.719.870 ՀՀ դրամի վնասն ամբողջությամբ` 10.800.000 ՀՀ դրամի չափով հատուցելը ( ըստ վճար¬ման 2012թ. սեպտեմբերի 7-ի թիվ 106 հանձնարարագրի` ամբաս¬տան¬յալ¬ներ Վահագն Խաչատրյանի, Արմեն Խաչատրյանի և նրա անվամբ ՀՀ դատա¬խազության դե¬պոզիտ 900008037195 հաշվին է մուծվել 7.500.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ ըստ 2014թ. դեկտեմ¬բերի 4-ի թիվ 51 անդորրագրի` Բագրատ Մուրադյանի անվամբ 900005028155 հաշվին վճարվել է ևս 8.300.000 ՀՀ դրամ)։
Դատարանը ամբաստանյալ Բագրատ Մուրադյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տի¬ժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Արմեն Խաչատրյանի անձը դրականորեն բնու¬թագ¬րող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մա¬ցիոն կենտրոն 2012թ. սեպտեմբերի 5-ին կատարված հարցման արդյունքների)« ֆիզիկապես վա¬տա¬ռողջ լինելը (համաձայն` հաշմանդամության մասին թիվ 941085 տեղեկանքի և կեն¬սաթո¬շակի թիվ 92848 վկայականի` 2010թ. սեպտեմբերի 29-ից մինչև 2013թ. փետրվարի 1-ը սահմանվել է 3-րդ խմբի հաշմանդամություն), իսկ որպես պա¬տասխանատվութ¬յունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հան¬գամանքներ՝ բնակության վայրում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ Զեյթուն թաղամասի «Սևակ» համատիրության կառավարիչ Մ.Գևորգյանի կողմից 2014թ. օգոստոսի 20-ին հաստատված բնու¬թագրի), պետութ¬յանը պատճառված 3.623.587 ՀՀ դրամի վնասն ամբողջությամբ` 3.700.000 ՀՀ դրամի չափով հատուցելը (ըստ վճար¬ման 2012թ. սեպտեմբերի 7-ի թիվ 106 հանձնարարագրի` ամբաս¬տան¬յալ¬ներ Վահագն Խաչատրյանի, Արմեն Խաչատրյանի և նրա անվամբ ՀՀ դատա¬խազության դե¬պոզիտ 900008037195 հաշվին է մուծվել 7.500.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ 2014թ. դեկտեմբերի 4-ի թիվ 48 անդորրագրի` Արմեն Խաչատրյանի անվամբ 90005028155 հաշվին է վճար¬վել 1.200.000 ՀՀ դրամ)։
Դատարանը ամբաստանյալ Արմեն Խաչատրյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ին¬ֆոր¬¬¬մա¬ցիոն կենտրոն 2012թ. նոյեմբերի 9-ին կատարված հարցման արդ¬յունք¬ների)« իսկ որպես պա¬¬¬տասխանատվութ¬յունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքներ՝ անկեղ¬ծորեն զղջալն ու դեռևս մինչ¬¬դա¬տա¬կան վարույ¬թից իրեն լիովին մեղա¬վոր ճանաչելը, պե¬տութ¬յանը պատճառված վնասը 17.159.095 ՀՀ դրամի չափով կամովին հատուցելը (ըստ 2011թ. մար¬տի 28-ի թիվ 000081 անդոր¬րագրի` 900001097261 համարին վճարել է 804.000 ՀՀ դրամ, 2011թ. ապրիլի 1-ի թիվ 83 և 87, 2011թ. ապրիլի 8-ի թիվ 35, 39, 41 և 42, 2011թ. ապրիլի 16-ի թիվ 183 մուտքի օրդերներով թիվ 900005280640 համարին` ընդհանուր 3.345.995 ՀՀ դրամ, իսկ ըստ 2011թ. դեկտեմբերի 30-ի թիվ 37 մուտքի օրդե¬րի` ՀՀ դատախազության դեպոզիտ 900008037195 հա¬մա¬րին՝ 13.009.100 ՀՀ դրամ գումարներ)։
Դատարանը ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհաննիսյանի անձը դրականորեն բնու¬¬թագրող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ին¬ֆոր¬¬մա¬ցիոն կենտրոն 2012թ. հոկտեմբերի 9-ին կատարված հարցման արդյունքների)« «Անկա¬խութ¬¬¬¬յան բանակ» կամավորական աշխարհազորի շարքերում Հայաստանի սահմանների պաշտ¬պա¬նության մարտական գործողություններին մասնակցելը, բազմաթիվ հուշամեդալներով, պատ¬վոգրե¬րով և շնորհակալագրերով պարգևատրվելը, (համաձայն` ՀՀ պաշտպանության նախարա¬րութ¬¬յան 2008թ. հունվարի 16-ին տրված թիվ 5569 վկայականի, բազ¬մաթիվ պատվոգրերի, հրա¬մանների և այլ փաստաթղթերի), ֆիզիկապես վատառողջ լինելը (հա¬մա¬ձայն «Էրեբունի» և «Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ» բժշկական կենտրոններից տրված էպիկրիզ¬¬ների` Հ.Հովհաննիսյանի մոտ ախ¬¬¬¬¬տորոշվել է պարբե¬րական հիվանդություն, բարդացած պարենխիմատոզ օրգանների ամիլոի¬դոզով), իսկ որպես պա¬տասխանատվութ¬յունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքներ՝ դրականո¬րեն բնութագրվելը, (ըստ Անկախության բանակ» հասարակական կազմակերպության նախագահ Ա.Աղաբաբյանի կողմից 2006թ. օգոսստոսի 7-ին տրված բնութագրի), պատճառած վնասը 9.308.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին հատուցելը (ըստ ՀՀ ֆինանսների նախարարության աշխա¬տա¬կազմի ֆինանսական վերահսկողության տեսչության 2011թ. ապրիլի 11-ին կազմած ստուգ¬ման թիվ 14-Ա միջանկյալ ակտի` ստուգման ընթացքում Հ.Հովհաննիսյանը վերականգնել է 2.308.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ դատական քննության ընթացքում` ըստ 2014թ. նոյեմբերի 24-ի թիվ 141124049913001 կտրոնի` ՀՀ էկոնոմիկայի և ֆի¬նանս¬ների նախա¬րարության 90005028155 հաշվե¬հա¬մարին` 7.000.000 ՀՀ դրամ գումար)։
Դատարանը ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունն ու պա¬¬¬տիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Սարգիս Սարգսյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մա¬ցիոն կենտրոն 2012թ. հոկտեմբերի 9-ին կատարված հարցման արդյունքների)« ՀՀ և ԼՂՀ սահման¬ների պաշտպանական մարտական գործողություններին մասնակցելը, ՀՀ Երկրապահ կամավոր¬ների միության անդամ հանդիսանալը և բազմիցս պարգևատրվելը (ըստ ՀՀ Երկրապահ կամավոր¬ների միության Արտաշատի տարածքային բաժանմունքի նախագահ Մ.Մարգարյանի կողմից 2014թ. օգոստոսի 15-ին տված տեղեկանքի, պարգևատրութ¬յան մասին վկայականների և շնորհա¬կա¬¬¬լագրերի), իսկ որպես պա¬տասխա¬նատվութ¬յունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքներ՝ հան¬ցանքը Վազգեն Խաչիկյանից ծառայողական կախվածության ազդեցությամբ կատարելը, պե¬տութ¬¬յանը պատ¬¬ճառված վնասը 4.300.000 ՀՀ դրամի չա¬փով կամովին հատուցելը (ըստ վճար¬ման 2012թ. ապրիլի 5-ի թիվ 099526, 2012թ. ապրիլի 10-ի թիվ 220279 և 2012թ. ապրիլի 13-ի թիվ 006987 ան¬դոր¬րագրերի ՀՀ դատախազության դեպոզիտ 900008037195 համարին, ըստ 2014թ. նոյեմբերի 25-ին թիվ 141125021232001 կտրոնի` ՀՀ Էկոնոմիկային և ֆինանսների նախարա¬րութ¬յան 900005028155 համարին է վճարել ընդհանուր 4.300.000 ՀՀ դրամ գումար)։
Դատարանը ամբաստանյալ Սարգիս Սարգսյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Սամվել Էլբակյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մա¬ցիոն կենտրոն 2012թ. հոկտեմբերի 9-ին կատարված հարցման արդյունքների)« տարիքը (ծնվել է 1951թ. նոյեմբերի 7-ին), «Մարշալ Բաղրամյանի անվան» հուշամեդալով պարգևարտվելը (համա¬ձայն ՀՀ պաշտպանության նախա¬րարության կողմից 2006թ. դեկտեմբերի 26-ին տրված թիվ 1648 վկայականի), իսկ որպես պա¬տասխանատվութ¬յունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքներ՝ բնա¬կության և աշխատանքի վայրերում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ Հայաստանի Հանրապետա¬կան կուսակցության Շեն¬գավիթի տարածքային կազմակերպության խորհրդի նախագահ Մ.Սարգսյա¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬նի և «Ղարս» համա¬տիրության նախագահ Ե.Ասատրյանի հաստատած բնու¬թագրե¬րի)։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ¬¬¬մացնող հանգամանք է գնահատում հանցանքը Վազգեն Խաչիկյանից ծառայողական կախ¬վածության ազդեցությամբ կատարելը, պետությանը պատճառված վնասը 2.600.000 ՀՀ դրամի չա¬փով կամովին հատուցելը (ըստ փոխանցման 2014թ. նոյեմբերի 27-ի թիվ 60 անդորրագրի վճար¬ման թիվ անդորրագրի), ինչպես նաև հանցագործությունը բացահայտելուն, մաս¬նավո¬¬րապես՝ նրան վե¬րագրված միակ հանցագործության՝ 2010 թվականին կատարված յու¬րաց¬ման բա¬ցահայտ¬մանը և դրան առնչվող կազմակերպված խմբի հիմնական ան¬դամներին «մեր¬կաց¬նելուն» ակտի¬վորեն աջակցելը՝ հաշվի առնելով, որ մինչ 2012թ. հունվարի 1-ին տրված այդ ցուց¬մունքը նա¬խաքննա¬կան մարմ¬նին հայտնի չէին ինչպես Շեն¬գա¬վիթ, այնպես էլ նույն մեխա¬նիզ¬մով Արաբ¬կիր, Ավան և Նոր Նորք, Էրեբունի և Նուբարաշեն տա¬րած¬քային բաժին¬ներում դե¬պո¬նենտ գումարների յուրացումներ կատարելու իրական հանգամանքները և մանրա¬մաս¬ները, մաս¬¬նավորապես` Վ.Խա¬չիկ¬յանի հանձնարարությամբ, առանց կենսաթո¬շակառուների դիմումներ ստա¬¬¬¬նալու կամ կեղծելու՝ գումարներ ելքագրելու և յուրացնելու փաստերը, դրանց առնչվող ան¬ձանց (այդ թվում՝ կազմա¬կերպ¬¬ված խմբի անդամների) շրջանակը և յուրաքանչյուրի դե¬րակա¬տարութ¬յունը։
Դատարանը ամբաստանյալ Սամվել Էլբակյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Համլետ Մարտիրոսյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ին¬ֆոր¬¬մա¬ցիոն կենտրոն 2014թ. սեպտեմբերի 18-ին կատարված հարցման արդյունքների)« 3-րդ խմբի հաշմանդամ հանդիսանալը, (համաձայն` հաշմանդա¬մութ¬յան մա¬սին թիվ 089222 տեղեկանքի և «Թիվ 20-րդ պոլիկլինիկա» ՓԲ ընկերության բժշկական քար¬տից 2014թ. օգոստոսի 20-ին տրված քաղ¬վածքի՝ հիվանդությունը ստացել է զինվորական ծա¬ռա¬յության ժամանակ, ախտորոշվել է ՍԻՀ, ոչ ստաբիլ ստենոկարդիա, վիճակ ինֆարկտից հետո), խնամքին կենսաթոշակառու կնոջ` Մարինա Մարտիրոսյանի առկայությունը (ըստ Երևանի Դավիթա¬շեն վար¬¬չական շրջանի «Սոս» հա¬մատիրության կառավարիչ Վ.Պետրոսյանի կողմից 2014թ. օգոս¬տո¬սի 28-ին տրված թիվ 305 տեղեկանքի), իսկ որպես պա¬տասխանատվութ¬յունը և պա¬տիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքներ՝ հան¬ցանքը Վազգեն Խաչիկյանից ծառայողական կախվածության ազդեցությամբ կատարելը, պե¬տութ¬¬յանը պատճառված վնասը 2.562.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին հատուցելը (ըստ 2014թ. դեկ¬¬տեմբերի 2-ի թիվ 168 անդորրագրի), աշ¬խատանքի վայ¬րում դրականորեն բնութագրվելը (հա¬մա¬ձայն` Շենգավիթի սոցիա¬լական ապա¬հո¬վության տարած¬քա¬յին բաժնի պետ Ս.Էլբակյանի կող¬մից 2013թ. հունվարի 24-ին տրված ծառա¬յո¬ղական բնու¬թագրի)։
Դատարանը ամբաստանյալ Համլետ Մարտիրոսյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Հրանուշ Դանիելյանի անձը դրականորեն բնու¬թագ¬րող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ին¬ֆոր¬¬մա¬¬ցիոն կենտրոն 2014թ. սեպտեմբերի 18-ին կատարված հարցման արդյունքների)« սեռը և տա¬րիքը (ըստ թիվ 002849974 նույնականացման քարտի` ծնվել է 1947թ. մայիսի 14-ին), ամուս¬նա¬ցած լինելը և կենսաթոշակառու ամուսնու` Արամայիս Քոչարյանի` 2-րդ խմբի հաշմանդամ հանդի¬սա¬նալը (ըստ կենսաթո¬շա¬կառուի թիվ 58845 վկայականի և հաշմանդամության մասին թիվ 107373 տե¬¬ղեկանքի), ֆիզի¬կապես վատառողջ լինելու կապակցությամբ 3-րդ խմբի հաշմանդամ հանդիսա¬նալը, (համա¬ձայն հաշ¬մանդամության մասին թիվ 624026 տեղեկանքի, իսկ ըստ «Արշակունյաց» պոլիկ¬լի¬նիկա ՓԲ ընկե¬րության բժշկա¬կան քարտից 2012թ. դեկտեմբերի 25-ին տրված քաղվածքի՝ ախ¬տո¬րոշվել է շաքա¬րա¬յին դիաբետ, միջին ծանրության աստիճան), բազմամյա բարեխիղճ աշ¬խա¬տանքի հա¬մար «Աշխատ¬անքի վետերան» մեդալով պարգևատրվելը, իսկ որպես պա¬տաս¬խա¬նատվութ¬յունը և պա¬տիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքներ՝ հանցանքը Վազգեն Խաչիկյանից ծա¬ռայողական կախ¬վա¬ծության ազդեցությամբ կա¬տա¬րելը, աշխատանքի վայրում դրականորեն բնութագրվելը (համա¬ձայն` Շենգավիթի սոցիա¬լա¬կան ապահովության տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանի կողմից 2013թ. հունվարի 24-ին տրված ծառայողական բնութագրի)։
Դատարանը ամբաստանյալ Հրանուշ Դանիելյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Վերոնշյալ տվյալներն հաս¬տատվել են քրեա¬կան գործի նյութերում առկա փաս¬տական տվյալ¬¬¬ներով, իրական են և ողջամտորեն նվազեցնում են (ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պարա¬գա¬¬¬յում՝ նաև բարձրացնում են) ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի անձի հան¬րային վտանգա¬վո¬րությունը։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ¬ների նկատմամբ նշանակվող պատժի տե¬սակի, ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի դեպքում՝ վերջ¬նա¬կան պատժի ընտրության և այն կրելու նպատակահարմարության խնդրին` Դատա¬րանը փաս¬տում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցա¬կազ¬¬¬¬մի պատ¬ժա¬¬մա¬սը նախատեսում է պա¬տիժ բա¬ցա¬ռապես (որո¬շակի ժամկետով) ազա¬տազրկման ձևով՝ գույ¬քի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա, հետևաբար` տվյալ պարա¬գայում քննարկման ենթակա է ամ¬բաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատ¬¬¬մամբ նշա¬նակ¬վող պատ¬ժա¬չափի, լրա¬ցու¬ցիչ պատիժ, տվյալ հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ նշանա¬կելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի կիրա¬ռում), ամբաս¬տան¬յալ Վ.Խաչիկյանի պարագայում հանցագործությունների հա¬մակ¬ցութ¬յամբ վերջնական պա¬տիժ նշա¬նակելու, պատիժները (վերջնական պատիժը) կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում) հար¬ցերը։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի անձը և կատարած հանցագոր¬ծութ¬յան բնույթն ու վտան¬գա¬¬վորության աստիճանը, կազմակերպված խմբի կազմում ունեցած դերա¬կատարությունը, պետությանը պատճառված վնասի չափը (առանձ¬նապես խոշոր չափը բազմիցս գերազանցելու տեսանկյունով), ամբաստանյալ Վ.Խա¬չիկյա¬նի պա¬րա¬գայում` պատասխա¬նատ¬վութ¬յունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքի առկա¬յութ¬յուն, ինչ¬պես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬¬վածի տեսանկյու¬նով բացառիկ հան¬գա¬մանքների բա¬ցա¬¬¬կա¬¬յությունը` Դատա¬րանը գտնում է, որ նրանց նկատմամբ բացակայում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախա¬տեսված ազա¬տազրկման նվա¬զա¬գույն չափից ավելի ցածր պա¬տիժ կամ ավելի մեղմ պատ¬¬ժա¬տեսակ նշանա¬կելու, իսկ ամբաստանյալներ Վազգեն Խաչիկ¬յանի, Աշոտ Աբրահամ¬յանի, Հովհաննես Գրիգորյանի, Վա¬հագն Խաչատրյանի և Վիգեն Գևորգ¬յանի նկատմամբ նշանակված պա¬տիժները (Վ.Խաչիկյանի դեպքում՝ վերջ¬նական պա¬տիժը) պայ¬մա¬¬նա¬¬կա¬¬նորեն չկիրա¬ռելու հիմքերը։
Դատարանը նաև փաստում է, որ կազմակերպված խմբի ղեկավար Վազգեն Խաչիկյանը, Աշոտ Աբրահամյանը, խմբի հիմնական անդամներ Հովհաննես Գրիգորյանը, Վահագն Խա¬չատրյանը և Վիգեն Գևորգյանը ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող վերոնշյալ պա¬տիժը պետք է կրեն, իսկ նրանց անձը դրակա¬նո¬րեն բնու¬թագրող տվյալ¬ները և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգա¬մանք¬ները (Վ.Խաչիկյանի դեպ¬քում՝ նաև ծանրացնող հանգամանքը) Դատարանը հաշվի է առնում նրանցից յուրաքանչ¬յուրի կատարած հան¬¬ցան¬քի համար պատիժ, իսկ ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պարագայում՝ վերջնա¬կան պատ¬իժ սահմա¬նելիս` ղեկավարվե¬լով արդարության և պատասխա¬նատ¬վության անհա¬տա¬կա¬նացման սկզբունքներով։
Ամբաստանյալների նկատ¬¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համապատասխան կետով կամ կետերով պատիժ նշանակելիս և պատժաչափը որոշելիս Դատա¬րանը ղեկավարվում է ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 12-րդ և 13-րդ հոդվածների պահանջներով և փաս¬տում, որ տվյալ հոդվածի 3-րդ մասի պատժա¬մասը մինչև ՀՀ քրեական օրենսգրքում 2011թ. մայիսի 23-ին ՀՕ-143-Ն օրենքով կատարված փոփոխությունը նախատեսում էր ազատազրկում 4-ից 8 տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա։ Տվյալ պարագայում սույն գործով ամ¬բաստանյալները հանցանքները կատարել են մինչև 2010թ. հոկտեմբերը, հետևաբար՝ պատիժը խստաց¬նող այդ օրենքը նրանց նկատմամբ կիրառելի չէ, նրանց նկատմամբ նշանակվող ազա¬տազրկման նվա¬զագույն չափը կազմում է 4 տարի։
Ամբաստանյալներ Հովհաննես Գրիգորյանը, Բագրատ Մու¬րադյանը, Արմեն Խա¬չատրյա¬նը, Հովհաննես Հովհաննիսյանը, Արթուր Սուքիասյանը, Սամվել Էլբակյանը, Համլետ Մար¬տի¬րոս¬յանը, Հրանուշ Դանիելյանը և Սարգիս Սարգսյանը մեղավոր են նաև ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 314-րդ հոդ¬վածով (համապատասխանաբար կազմա¬կերպման, օժանդակության կամ կա¬տար¬ման եղա¬նակով) նախատեսված արարքներ կատարելու համար, սակայն նրանք ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդ¬վածի ուժով և 75-րդ հոդ¬վածով նախատեսված հիմքով քրեական պատաս¬խանատ¬վութ¬յան ենթակա չեն՝ այդ հոդվածով քրեական պատասխանատվության ենթար¬կելու վաղեմութ¬յան ժամկետը՝ կա¬տարման պահին ոչ մեծ ծանրության հանցանք հանդիսացող այդ արար¬քի ավարտ¬ման օրվանից 2 տարին անցնելու պատ¬¬ճառաբանությամբ։
Անդրադառնալով ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ լրացուցիչ պա¬տիժ` գույքի բռնագրա¬վում նշա¬նակելու խնդրին` Դատարանը հանգում է հետևյալ հետևության.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` գույքի բռնագրավման չափը որոշում է դատարանը` նկատի ունենալով հանցագործությամբ հասցված գույքային վնասի, ինչպես նաև հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված գույքի չափը, ընդ որում` գույքի բռնագրավ¬ման չափը չի կարող գերազանցել հանցագործությամբ հասցված վնասի կամ հան¬ցա¬վոր ճանա¬պար¬հով ձեռք բեր¬ված օգուտի չափը։
Տվյալ պարագայում գործով ամբաստանյալներ Սարգիս Սարգսյանի, Սամվել Էլբակյանի, Համլետ Մարտիրոսյանի, Հրանուշ Դանիելյանի, ինչպես նաև կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներ Բագ¬րատ Մուրադյանի և Արմեն Խաչատրյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշա¬նակելու աննպա¬¬տակա¬հար¬մա¬րության վերաբերյալ Դատա¬րանի հետևությունը պայմա¬նավոր¬ված է հան¬ցա¬¬գոր¬ծութ¬յանը նրանց մաս¬նակցության բնույթով և աստիճանով (Սարգիս Սարգսյանը, Սամվել Էլբակյանը, Համլետ Մարտիրոսյանը և Հրանուշ Դանիելյանը յուրացման օժանդակողներ են, իսկ Բագ¬րատ Մուրադյանը և Արմեն Խաչատրյանը թեև կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներից են, սակայն վերջիններիս բարեկամ, գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչատարյանի խնդ¬րանքով, անձնա¬կան շահագրգռվածությամբ ստորագրել են կենսաթոշակառուների փոխարեն և գումարի մի մասը ստա¬նալով՝ հանձնել Վ.Խաչատրյանին), անձնական ոչ նյութական շար¬ժա¬ռիթով գործելու, առհա¬սա¬¬րակ օգուտ չստանալու փաստով, իսկ Ս.Սարգսյանի դեպքում` 1.500.000 ՀՀ դրամի չափով նա¬խա¬պես չխոս¬տացված հատուցումը միայն հան¬ցանքի կատա¬րումից հետո ստանալու, սակայն այդ վնասը վերականգնելու հանգաման¬քով։
Դատարանը փաստում է, որ կազմակերպված խմբի ղեկավարի և հիմնական անդամների` գործով ամբաս¬տանյալներ Վազգեն Խաչիկյանի, Աշոտ Աբրահամ¬յանի, Հովհաննես Գրիգորյանի, Վիգեն Գևորգյանի, Վահագն Խաչատրյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է որպես լրացուցիչ պատիժ նշա¬նակել գույքի բռնագրավում, որի չափը որո¬շելիս հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետե¬րով նախա¬տես¬ված հանցանքին նրանցից յուրա¬քանչյուրի մասնակցության աստիճանը, շարունակվող մեկ հանցագործության կազմում ընդգրկված յուրաց¬մանը դրվագ¬¬ների քանակը, այդ թվում` նրանց վերագրված դրվագով պետությանը պատ¬ճառ¬ված ընդհանուր վնասի չափը։
Դատա¬րանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի նկատմամբ լրացուցիչ այդ պատ¬¬¬ժա¬տեսակը պետք է նշանակվի նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով պատիժ սահմանելիս։
Լրացուցիչ պատիժ նշանակելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելու համա¬տեքստում Դատարանը, կոնկրետ ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակ¬ված պատի¬ժը պայ¬մա¬նա¬կանորեն չկիրառելու որոշում կայացնելիս, հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 4-րդ մասով սահ¬մանված կանոնը, համաձայն որի` նրանց նկատմամբ որպես լրացուցիչ պատիժ գույքի բռնագրավում չի կարող նշա¬նակվել։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` եթե հանցագոր¬ծութ¬յուն¬ների համակցութ¬յունն ընդգրկում է ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքներ, վերջ¬նական պատիժը (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակ¬վում է պա¬տիժ¬ները լրիվ կամ մասնակիորեն գումա¬րելու կանոն¬ներով, այսինքն` ամբաս¬տան¬յալ Վազգեն Խաչիկյանի նկատ¬մամբ վերջնա¬կան պա¬տիժ նշանա¬կելիս կիրառելի է նաև պա¬տիժները մասնա¬կիո¬րեն գումա¬րելու կանոնը։
Անդրադառնալով ամբաստանյալներ Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Արթուր Սուքիասյանի, Բագ¬րատ Մուրադյանի, Արմեն Խաչատրյանի, Սարգիս Սարգսյանի, Սամվել Էլբակյանի, Համլետ Մար¬տիրոսյանի և Հրանուշ Դանիելյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշա¬նակվող պատ¬ժի կրման նպատա¬կա¬հարմարության հարցին՝ Դատա¬րանը գտնում է, որ նրանց ուղղվելը և սոցիալա¬կան արդարության վերականգնումը հնարավոր է առանց նրանցից յուրաքանչյուրի նկատմամբ նշանակ¬ված պատիժը կրելու, որպիսի հետևության հանգելիս ղեկավարվում է հետևյալ իրա¬վական վերլու¬ծութ¬յուններով և դատողություններով.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը կա¬լանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշա¬նակելիս հան¬գում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելն հնարավոր է առանց պա¬տիժը կրելու, ապա կա¬րող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատա¬րանը հաշվի է առնում հանցա¬վո¬րի անձը բնութագրող տվյալները, պատաս¬խա¬նատվութ¬յունը և պատիժը մեղմացնող և ծան¬րացնող հանգամանքները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերոնշյալ դրույթների մեկնաբանությունից ակնհայտ է, որ պա¬տիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ինչպես հանցագործությունների տեսակ¬նե¬րի, քա¬նակի, հանցա¬վոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջա¬նա¬կի հետ կապ¬ված որևէ հատուկ սահմանափակում օրենսդիրը չի նախատեսել, այսինքն` պատի¬ժը պայ¬մանա¬կա¬նո¬րեն չկիրառելու հիմք է համարվում դատարանի համոզ¬վածությունն առ այն, որ ամբաս¬տանյալի ուղղվելն հնարավոր է առանց որոշակի պատժա¬տե¬սակները ռեալ կրե¬լու (Հասմիկ Պետ¬¬րոսյանի վերա¬բերյալ թիվ ԱՐԱԴ/0050/01/08 քրեական գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատա¬րանի 2009թ. հունիսի 29-ի որոշում)։
Դատարանի այդ համոզվածությունը կարող է կայանալ պատասխանատվությունը և պա¬տի¬ժը մեղմացնող, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածով նախատեսված (ինչպես նաև չնա¬խա¬տես¬¬¬ված, բայց Դատարանի համոզմամբ այդ¬պիսին դիտարկվող) և 63-րդ հոդվածում սպառիչ թվարկ¬¬ված, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների գնա¬հատման արդ¬¬¬¬¬¬¬յունք¬¬¬¬ներով։ Սակայն, դա¬տարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատես¬ված պա¬տիժ նշանակելու ընդհանուր սկզունքներով, տվյալ հարցը քննարկելիս և լու¬ծե¬լիս պարտավոր է հաշվի առնել նաև հանցագոր¬ծության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ինչը նշանակվող պատժի արդարացիության գրավականն է։
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հան¬ցա¬գործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հան¬ցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը» (տե՛ս, Դավիթ Ռոբերտի Հովհաննիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման 11-12-րդ կետերը)։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ դիրքորոշում Վճռաբեկ դատարանն ար¬տա¬հայտել է Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվա¬կանի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 գործով որոշման մեջ, որի համաձայն` «Արարքի հան¬րային վտան¬գավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղ¬քի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեա¬կան օրենսդրութ¬յամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պա¬հին ունեցած սո¬ցիա¬լական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հան¬ցա¬գործության կա¬տարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հան¬ցակցության դեպ¬քում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակ¬ցության աստիճանը»։
Զարգացնելով վերոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները` Վճռաբեկ դատարանը Վ.Բեգյա¬նի գործով որոշման մեջ արձանագրել է, որ «(…) պատիժը պայմանականորեն չկիրա¬ռելու հարցի լուծ¬ման ժամանակ դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի՝
ա) կատարված հանցագործության նպատակն ու շարժառիթը,
բ) քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը,
գ) կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը,
դ) հանցագործության կատարման եղանակը,
ե) հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը,
զ) հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մաս¬նակցության աստիճանը (…)» (Վանյա Ռաֆիկի Բեգյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 18-ի թիվ ՏԴ/0018/01/13 որոշման 14-րդ կետը)։
Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի ուժով սույն գործով կիրառել են նաև առանձնապես խոշոր չափի գույքի հափշտակության (յուրացման և խար¬դախության եղանակներով) վերաբերյալ գործերով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափա¬նիշների վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի օրինական ուժի մեջ մտած վերոնշյալ դա¬տական ակտերի հիմնավորումները։ Այսպես,
1. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատա¬պարտված Գագիկ Հրաչի Ազատյանի վերաբերյալ 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-195/07 գործով ՀՀ վճռաբեկ դա¬տա¬րանը, փաստելով, որ Գ.Ազատյանը նախկինում դատապարտված չէ, վատառողջ է` տա¬ռա¬պում է շաքարային դիաբետ հիվանդությամբ, 3-րդ կարգի հաշմանդամ է, հանցագործությամբ պատ¬ճառ¬ված նյութական վնասն ամբողջությամբ վերականգնվել է, ինչն էականորեն նվազեցնում է հան¬ցա¬գործության հասարակական վտանգավորության աստիճանը, բացակայում են նրա պատաս¬խա¬նատ¬¬վությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքները, հանգել է հետևության, որ տվյալ գործով դա¬տապարտյալ Գագիկ Ազատյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու և վերջինիս նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմա¬նականորեն չկի¬րառելու հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նա¬խատեսված պատժի նպատակներին` սոցիա¬լական արդարության վերականգնմանը, պատժի են¬թարկված անձի ուղղմանը և հանցագոր¬ծութ¬յունների կանխմանը։
2. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով դատապարտված Սուսաննա Սարգսի Ներսիսյանի վերաբերյալ 2007 թվականի հունիսի 12-ի ՎԲ-124/07 գործով առանց պատիժը կրելու նրա ուղղման հնարավորության վերա¬բեր¬յալ հետևության Վճռաբեկ դատարանը հանգել է` հաշվի առնելով այն, որ Ս.Ներսիսյանն ամբող¬ջությամբ վերականգնել է ինչպես պետությանը, այնպես էլ տուժող Շ.Միսակյանին պատճառված նյութական վնասը, նախկինում արատավորված չի եղել, բնութագրվում է դրական, վատառողջ է և 2-րդ խմբի հաշմանդամ, նրա խնամքին է գտնվում անչափահաս երեխան, տուժողը խնդրել է նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել։ Վճռաբեկ Դատարանը նման հետևութ¬յան հանգելիս հաշվի է առել նաև այն, որ բացակայում են Ս.Ներսիսյանի պատասխա¬նատ¬վությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքները։
3. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 178-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտված Թամարա Իշխանի Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-192/07 գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու անհրա¬¬ժեշտության վերաբերյալ հետևության Վճռաբեկ դատարանը հանգել է` հաշվի առնելով Վերաքննիչ դա¬տարանի դատական ակտն օրի¬նական ուժի մեջ մտնելուց հետո տուժողներ Սու¬սան¬նա Հով¬հան¬նիս¬յանին, Թադևոս Մելքոնյանին, Վլա¬դիմիր և Տատյանա Ավագյաններին պատ¬ճառ¬ված նյութա¬կան վնասն ամբողջությամբ վերա¬կանգնվելու, Թ.Տեր-Գրիգորյանի նախկինում դա¬տապարտված չլինե¬լու, վատառողջ լինելու, պատ¬ճառված նյութական վնասն ամբողջովին վերա¬կանգնելու հանգա¬մանք¬ները, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրաց¬նող հանգամանքների բա¬ցա¬կա¬յությունը։ Ավելին, նույն որոշմամբ Վճռաբեկ դատարանը, բեկա¬նելով վերոնշյալ մասով ՀՀ քրեա¬կան վերաքննիչ դատարանի դատական ակտը և օրինական ուժ տալով Առաջին ատյանի դա¬տարանի դատավճռին, արձանագրել է, որ Վերաքննիչ դատարանի կողմից բերված պատճա¬ռա¬բա¬նութ¬¬յունները` հանցագործությունների բնույթի ու հասարակական վտանգավորության աստի¬ճանի, դրվագների քանակի, առաջացրած հետևանքների, դատա¬պարտ¬յալի անձը բնութագրող հանգա¬մանք¬ների վերաբերյալ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդ¬վածի կիրառումը բացառող հանգա¬մանք¬ներ չեն։
Այսպիսով, մեջբերված դատական ակտերում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի հիմնավորումներից կարելի է եզրակացնել, որ գույքային բնույթի հանցագործությունների վերաբերյալ գործերով հան¬ցագործության ծանրությունը, դրվագների քանակը, հանցագործությունների համակցությունը և այդ կարգով վերջնական պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը, հանցագործությամբ առաջացրած հետևանքները ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառումը խոչընդոտող փաստարկներ չեն։ Այդ բնույթի հանցագործություններով «հանցագործության հասա¬րա¬կա¬կան վտանգավորության աստիճանն էականորեն նվա¬զեցնող» հանգամանքը, ըստ Վճռաբեկ դատարանի, պատճառված վնասը վերա¬կանգնել է (վնասը կամովին վերականգնելու մասին վերոնշյալ դատա¬կան ակտերի հիմ¬նավորումներում չի արծարծում, առավել ևս` արժևորվում), որը զուգորդվել է հանցավորի անձը դրա¬կանորեն բնութագրող տվյալ¬ների առկա¬յութ¬յամբ (հաշ¬ման¬դամ է, վատառողջ է, նախկինում արա¬տա¬վորված չէ), մի շարք դեպքերում՝ նաև պատասխանատվություն ու պատիժը մեղմացնող այլ հանգա¬մանքներով։
Վերոնշյալ իրավական վերլուծությունները և նույնանման փաստական հանգամանքներով այլ գործերով Վճռաբեկ դատարանի հիմնավորումները սույն գործով հաստատված հան¬գա¬մանք¬ների վրա տարածելով` Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալներից յուրա¬քանչյու¬րի նկատ¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող պատժի չափը որոշելիս և պատիժը (ամբաստանյալ Վ.Խաչիկ¬յանի պա¬րագայում` վերջնական պատիժը) կրելու նպատակա¬հարմա¬րության հարցը պար¬զելիս (բացառապես պատիժ նշանակելու ենթատեքստում) հանցագոր¬ծության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի հետ մեկտեղ անհ¬րա¬ժեշտ է հաշ¬վի է առ¬նել յուրացման բոլոր դրվագներին կազմակերպված խմբի 5 հիմնա¬կան անդամ¬ների (ներառյալ խմբի ղե¬կա¬վարի) մաս¬նակցութ¬յան փաստը, տվյալ դրվագով յուրացված ընդ¬հա¬¬նուր գումարի սահմաններում վեր¬ջիններիս ու դրան առնչված այլ ամբաս¬տան¬յալ/ներ/ին հա¬սա¬նելիք գումարի մո¬տավոր (պայմա¬նա¬կանորեն միջի¬նաց¬ված) չափը և այն համադրել մինչդա¬տա¬կան կամ դա¬տա¬կան վարույթների ըն¬թաց¬¬քում վերա¬կանգնված վնասի հետ` արդարության և պատժի անհատա¬կա¬նաց¬ման, ինչպես նաև մար¬դասիրության սկզբունքների կիրառելիությունը յու¬րա¬քանչյուր ամբաս¬տան¬յալի առումով ապա¬հովելու նպատակով (նշանակվող պատիժն այդ կերպ անհատականաց¬նելու մոտեցումը, Դա¬տարանի համոզ¬¬մամբ, նաև չի բացառում կամ նսեմացնում ամբաս¬տանյալների դեմ համապար¬տութ¬յամբ ներկա¬յացված քաղա¬քացիական հայցի արդարացի լուծման հնարա¬վո¬րությունը)։
Բացի այդ, Դատարանը հաշվի է առնում նաև հանցակցության ձևը և տեսակը, կատարված հանցա¬գոր¬¬ծության մեջ յուրա¬քանչյուր ամբաստանյալի մասնակցության աստի¬ճանն ու դերա¬կա¬տա¬¬¬րությունը, հանցանքը կատա¬րելու նպատակը և շարժառիթը, մեղքի տեսակը, հանցագործության ավարտից հետո դրսևորած վարքագիծը, այդ թվում` պատճառված վնասը կամովին վերականգնելու փաստը, յուրա¬քանչյուրի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ¬ները, պա¬տաս¬խանատվությունն ու պա¬տիժը մեղ¬մաց¬նող բազմաթիվ հան¬գա¬մանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրաց¬նող հանգամանքների բացակայությունը ( վերջինս՝ բացառությամբ ամբաստան¬յալ Վ.Խաչիկյանի)։
Վերոնշյալ բոլոր հանգամանքների ու անձը բնութագրող տվյալների համադրության և ամ¬բողջական գնա¬հատման պայման¬ներում է հնարավոր պատշաճ հետևության հանգել պատժի նպա¬տակ¬ներն ապա¬հովելու տեսանկյունով ամբաստանյալներից յուրա¬քա¬նչյուրի նկատմամբ նշանակ¬վող պա¬տիժը (ամ¬բաստանյալ Վ.Խաչիկյանի դեպքում՝ վերջնական պատիժը) կրելու կամ չկրելու անհրաժեշ¬տության վերաբերյալ։
Այսպիսով, դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցների համադրման և գնահատ¬ման արդյունքներով` Դատարանը փաստում է, որ կազմակերպված խմբի հիմնական անդամների` ղեկավար Վազգեն Խաչիկ¬յանի, անդամներ Աշոտ Աբրահամյանի, Հովհաննես Գրիգորյանի, Վա¬հագն Խաչատրյանի և Վիգեն Գևորգյանի նկատմամբ բացակայում են ազատազրկման ձևով նշա¬նակվող պատիժը պայմանականորեն չկիրա¬ռելու քրեաիրավական հիմքերը, ինչը պայմանա¬վորված է հետևյալ հանգամանքների առկայությամբ` նրան¬ցից յուրաքանչյուրի դերա¬կատա¬րութ¬յամբ, տևա¬կան ժամանակ յուրացումներով զբաղվելու, խմբի կազ¬մում ոչ մշտական անդամների ներգրա¬վելու փաստերով, այսինքն` հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանով, կատա¬րած արարքի բնույ¬թով և հանցագործությանը նրանցից յուրաքանչյուրի մասնակցության աստի¬ճանով, մասնավո¬րա¬¬պես` հան¬ցանքները բացառապես շահադի¬տա¬կան նպատակով և նյութական շարժառիթով կա¬տա¬¬րելու հան¬գամանքով, մեղքի տեսակով (գործել են ուղղակի դիտավարությամբ) պետության պատ¬¬ճառ¬ված վնասի չափով, որը մոտ 70-ապատիկ անգամ գե¬¬րազանցում է հափշտա¬կության` առանձ¬նապես խոշոր չափի նվա¬զագույն շեմը և պատ¬ճառված այդ վնասն առհասարակ չվերա¬կանգ¬նելու կամ ոչ համա¬չա¬փո¬րեն վերականգնելու փաս¬տով (3.000.000 ՀՀ դրամ վերա¬կանգնել է ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանը, 2.500.000 ՀՀ դրամ` Վիգեն Խա¬չատրյանը (միջինացված հաշվարկի համաձայն), 2.000.000 ՀՀ դրամ` Վիգեն Գևորգյանը, 2.000.000 ՀՀ դրամ` նաև Աշոտ Աբրահամյանը), մինչ¬դեռ խմբի հիմնական անդամները համատեղ գոր¬ծո¬ղությունների հետևանքով յուրացրել են ընդ¬հանուր 261.115.652 ՀՀ դրամ)։ Դատարանը փաստում է, որ վերոնշյալ ամբաս¬տանյալներից յու¬րա¬քանչյուրի անձը դրականորեն բնութագրող, պատասխա¬նատ¬վությունն ու պա¬տիժը մեղ¬մացնող հան¬գա¬մանքներն անհրաժեշտ է հաշվի առնել նրանց նկատ¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող պատժի չափն անհատականացնելիս, իսկ ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պա¬րա¬գայում` նաև վերջ¬նական պատիժ սահմանելիս։
Վազգեն Խաչիկյանին և նրա ղեկավարությամբ գործած անձանց կատարած յուրա¬ցում¬նե¬րին օժանդակած Ծառայության Շենգավիթի բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանի, նրա տե¬ղակալ Համ¬լետ Մարտիրոսյանի, բաժնի օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանի, Էրեբունի և Նուբարաշեն տա¬րած¬քային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանի նկատմամբ ազատազրկան ձևով նշանակվող պա¬տիժը նպա¬տակահարմար է չկիրառել, առկա են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու քրեա¬իրավական հիմքերը, որպիսի հետևության Դատարանը հանգում է հետևյալ (ընդհանուր) հան¬գա¬մանք¬ների հա¬մակ¬ցությունը հաշվի առնելով`
մեկ դրվագ հան¬ցանքը նրանք կատարել են Վազգեն Խաչիկյանից ծառայողական կախ¬վա¬ծության ազդեցությամբ, այդ հանցանքը կրել է էպիզոդիկ բնույթ և ավարտվել կարճատև ընթացքով, նրանք ելքագրված գումարի յուրաց¬մանը մասնակից չեն, այլ օժանդակողներ են, ինչն արտա¬հայտ¬վել է տարածքային համապատասխան բաժնի շտեմարանից կենսաթոշա¬կառուների ամփոփ տվյալ¬ները վերադասին տրա¬մադրելու, ապա վճարային ցուցակներ կազմելու և հանձնելու մեջ, որի հիման վրա հետագայում Ծառայության վճարումների ծառայությունում խմբի կողմից ելքագրվել և յու¬րացվել են այդ կենսաթո¬շա¬կառուների դեպոնացված գումարները։ Ավելին, հանցանքը կատարել են ոչ նյութական շարժառիթով և ակնկալիքով, անուղղակի դիտավորությամբ, դրա կատարման համար որևէ օգուտ չեն ստացել (Ս.Սարգսյանին թեև դեպքից մեկ շաբաթ անց տրվել է 1.500.000 ՀՀ դրամի հատուցում, սակայն այն վե¬րադարձվել է ՀՀ պե¬տական բյուջե), նախկինում դատապարտված չեն, բնութագրվում են դրա¬կանորեն, բազմիցս խրախուսվել և պարգևատրվել են, ինչպես նաև բացա¬կայում է նրանց պատաս¬խա¬նատվությունն ու պատիժը ծան¬րացնող որևէ հանգամանք։ Բացի այդ, վերոնշյալ անձանցից`
Սամվել Էլբակյանը սույն դատական ակտը կայացնելու պահին աշխատում է Ծառայության տարածքային նույն բաժնում` բաժնի պետի պաշտոնում, 63 տարեկան է (ծնվել է 1951թ. նոյեմբերի 7-ին), հանցանքը կատարելուց հետո դրսևորել է դրական վարքագիծ` հանցանքից նյութական օգուտ չակնկալելու և չստանալու պայ¬մաններում` կամովին հատուցել է տվյալ տարածքային բաժնի ևս 2 աշխա¬¬տա¬կիցների, Վ.Խաչիկ¬յա¬նի և վերջինիս ղեկավարությամբ գործող 4 պաշտոնատար անձանց հանցավոր գործո¬ղություն¬ներով պետությանը պատճառված 20.489.226 ՀՀ դրամ վնասից 2.600.000 ՀՀ դրամը, ինչպես նաև մինչ¬դա¬տա¬կան վարույթի ընթացքում ակտիվորեն աջակցել է նրան վե¬րագրված միակ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան՝ 2010 թվականի հոկտեմբերին կատարված յու¬րաց¬ման դեպքի, դա հանգամանքների բա¬ցա¬հայտ¬մանը։
Համլետ Մարտիրոսյանը 3-րդ խմբի հաշմանդամ է, խնամքին է կենսաթոշակառու կինը, վերագրված հանցանքը կատարելու պահին զբաղեցրել է տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանի տեղակալի պաշտոնը, հանցանքը կատարելուց հետո դրսևորել է դրական վարքագիծ` հանցանքից նյութական օգուտ չակնկալելու և չստանալու պայ¬մաններում` կամովին հատուցել է տվյալ տա¬րած¬քային բաժնի ևս 2 աշխա¬տա¬կիցների, Վ.Խաչիկ¬յա¬նի և վերջինիս ղեկավարությամբ գործող 4 պաշ¬տո¬նա¬տար անձանց հանցավոր գործո¬ղություն¬ներով պետությանը պատճառված 20.489.226 ՀՀ դրամ վնա¬սից 2.562.000 ՀՀ դրամը։
Հրանուշ Դանիելյանը կին է, 67 տարեկան է (ծնվել է 1947թ. մայիսի 14-ին), 3-րդ խմբի հաշ¬մանդամ է, վերջինիս ամուսինը 2-րդ խմբի հաշմանդամ է, հանցանքը կատարելու պահին պաշ¬տո¬նա¬տար անձ չի հանդիսացել և քննվող դեպքի ժամանակ զբաղեցրել է տարածքային բաժնի օպե¬րա¬տորի (գլխավոր մասնագետի) պաշտոնը։
Ծառայության Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնի նախկին պետ Սարգիս Սարգսյանը մաս¬նակցել է ՀՀ և ԼՂՀ սահման¬ների պաշտպանական մարտական գոր¬ծողություն¬նե¬րին, հանցանքը կատարելիս չի գործել նյութական օգուտ ստանալու շարժա¬ռի¬թով, կամովին վե¬րա¬կանգնել է տվյալ դրվագով իր և կազմակերպված խմբի հիմնական 5 անդամների գործողութ¬յուն¬ներով պե¬տութ¬յանը պատ¬ճառված 25.334.330 ՀՀ դրամ վնասից 4.300.000 ՀՀ դրամ գումար։
Կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներ Բագրատ Մուրադյանի, Արմեն Խա¬չատրյա¬նի, Արթուր Սուքիասյանի և Հովհաննես Սուքիասյանի նկատմամբ ազատազրկան ձևով նշա¬¬նակվող պա¬տիժը ևս նպատակահարմար է պայմանականորեն չկիրառել, որպիսի հետևության Դատարանը հանգում է հետևյալ (ընդհանուր) հանգամանքների համակցությունը հաշվի առնելով`
նրանցից որևէ մեկը նախկինում դատապարտված չէ, բնութագրվում են դրականորեն, բա¬ցակայում են նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքները, ամբողջությամբ կամ մասամբ վե¬րա¬կանգնել են պետությանը պատճառված վնասը։ Բացի այդ, նրան¬ցից`
Բագրատ Մուրադյանը վերագրված արարքը կատարելու պահին Ծառայությունում որևէ պաշ¬¬տոն չի զբաղեցրել, քաղաքացիական անձ է, վերագրված յուրացումներին մասնակից չէ, բա¬ցա¬ռա¬¬պես օժան¬դակող է, կատարել է ոչ էական դեր, հանցանքը կատարել է անձնական, ոչ նյութական շար¬ժառիթով` ազգա¬կան, Ծառայության աշխատակից և սույն գործով ամբաստանվող Վահագն Խա¬¬չատրյանի խնդրանքը կա¬¬տարելու կապակ¬ցութ¬յամբ, վերջինիս հանձնարարությամբ իրակա¬նաց¬րել է վճա¬րում¬ների ցու¬ցակում կենսաթոշակառուների ստո¬րագրութ¬յունների կեղծումը և ստաց¬ված գումար¬ների մի մասը հանձ¬նել է Վ.Խաչատրյանին, խնամ¬քին են` երկու փոքրահասակ երե¬խա¬¬ները, պե¬տությանը նրա և կազմակերպված խմբի հիմնական 5 անդամների գործո¬ղություն¬ներով պատ¬¬¬ճառված ընդհանուր 10.719.870 ՀՀ դրամ վնասը վերականգնվել է բացառապես նրա նյութական միջոցներով, կամովին և ամբող¬ջությամբ (10.800.000 ՀՀ դրամի չափով, որից ըստ վճար¬ման 2012թ. սեպտեմ¬բերի 7-ի թիվ 106 հանձնարարագրի` ամբաս¬տան¬յալ¬ներ Վահագն Խա¬չատրյանի, Արմեն Խա¬չատրյանի և նրա անվամբ ՀՀ դատա¬խազության դե¬պոզիտ 900008037195 հաշվին է մուծվել 7.500.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ ըստ 2014թ. դեկտեմ¬բերի 4-ի թիվ 51 անդոր¬րագրի` Բագրատ Մուրադյանի անվամբ 900005028155 հաշվին վճարվել է ևս 8.300.000 ՀՀ դրամ), վերջինս սույն գործով անազատության մեջ է 2 տարի 3 ամիս 1 օր տևողությամբ։
Արմեն Խաչատրյանը 3-րդ խմբի հաշմանդամ է, վերագրված արարքը կատարելու պահին Ծառայությունում որևէ պաշ¬տոն չի զբաղեցրել, քաղաքացիական անձ է, վերագրված յուրացում¬ների մասնակից չէ, բա¬ցա¬ռապես օժան¬դակող է և կատարել է ոչ էական դեր, հանցանքը կատարել է անձ¬նական, ոչ նյութական շար¬ժա¬ռիթով` ազգա¬կան, Ծառայության աշխատակից և սույն գործով ամ¬բաս¬¬տանվող Վահագն Խա¬չատրյանի խնդրանքը կա¬տարելու կապակ¬ցութ¬յամբ, վերջինիս հանձ¬նա¬րարությամբ իրականացրել է վճա¬րումների ցուցակում կենսաթոշակառուների ստո¬րագրութ¬յուն¬ների կեղծումը և ստացված գումար¬ների մի մասը հանձնել Վ.Խաչատրյանին, պե¬տությանը նրա և կազ¬մակերպված խմբի հիմնական 5 անդամների գործողություններով պատ¬ճառված ընդհանուր 3.623.587 ՀՀ դրամ վնասը վերականգնվել է բացառապես նրա նյութական միջոցներով, կամովին և ամբող¬ջությամբ` 3.700.000 ՀՀ դրամի չափով (ըստ վճար¬ման 2012թ. սեպտեմբերի 7-ի թիվ 106 հանձ¬նարարագրի` ամբաս¬տան¬յալ¬ներ Վահագն Խաչատրյանի, Արմեն Խաչատրյանի և նրա անվամբ ՀՀ դատա¬խազության դե¬պոզիտ 900008037195 հաշվին է մուծվել 7.500.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ 2014թ. դեկտեմբերի 4-ի թիվ 48 անդորրագրի` Արմեն Խա¬չատրյանի անվամբ 90005028155 հաշվին է վճարվել 1.200.000 ՀՀ դրամ), վերջինս սույն գործով անազա¬տութ¬յան մեջ է 2 տա¬րի 3 ամիս 1 օր տևո¬ղությամբ։
Արթուր Սուքիասյանն անկեղ¬ծորեն զղջացել և դեռևս մինչ¬¬դա¬տա¬կան վարույ¬թից իրեն լիովին մեղա¬վոր է ճանաչել, հանցագործությունը կատարելու հետո` վերագրված դրվագներով նրա և կազմա¬կերպված խմբի հիմնական 5 անդամների և այլ անձի գործողություններով պե¬տութ¬յանը պատ¬ճառ¬ված 102.926.926 ՀՀ դրամ վնասից կամովին վերականգնել է 17.159.095 ՀՀ դրամը, մինչ վնասի վերա¬կանգնումը 50 օր գտնվել է անազատության մեջ։
Հովհաննես Հովհաննիսյանը ներկայումս աշխատում է Ծառայության տարածքային նույն բաժ¬նում` բաժնի պետի պաշտոնում, կամավորական աշխարհազորի շարքերում մասնակցել է Հա¬յաս¬տանի սահմանների պաշտ¬պա¬նության մարտական գործողություններին, պարգևատրվել և խրա¬խուսվել է բազմաթիվ հուշամեդալներով, պատ¬վոգրե¬րով և շնորհակալագրերով, ֆիզիկապես վա¬տա¬ռողջ է և տառապում է պարբե¬րական (երևանյան) հիվանդությամբ, նրան վերագրված դրվագներով նրա և կազ¬մա¬¬¬¬¬կերպված խմբի հիմնական 5 անդամների գործողություններով պետութ¬յանը պատ¬ճառված 48.979.495 ՀՀ դրամ վնասից կամո¬վին վերականգնել է 9.308.000 ՀՀ դրամը։
Այսպիսով, վերոնշյալ վերլուծությունների և դատողությունների լույսի ներքո՝ յուրաքանչյուր ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները և պատասխա¬նատ¬վութ¬յունն ու պա¬տիժը մեղմացնող հանգամանքները միմյանց հետ համադրելու և համակցությամբ գնահատելու արդ¬յունք¬¬ներով Դա¬տա¬րանը հանգում է այն համոզվածության, որ սոցիալական արդա¬րության վերա¬կանգնելը, ամ¬բաս¬տանյալներ Բագրատ Մուրադյանի, Արմեն Խաչատրյանի, Հովհաննես Հով¬հան¬նիսյանի, Արթուր Սուքիասյանի, Սարգիս Սարգսյանի, Սամվել Էլբակյանի, Համլետ Մարտի¬րոսյանի և Հրա¬նուշ Դանիելյանի ուղղվե¬լը և նոր հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ների կան¬խելը հնա¬րավոր է նրանցից յու¬րա¬քանչ¬յուրի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պա¬տի¬ժը պայմա¬նա¬կա¬նո¬րեն չկի¬րառելու և ողջամիտ ժամ¬կետով փոր¬ձաշրջան սահմանելու (Դատարանի համոզմամբ` արդարացի պա¬տիժ նշանակելու) պայման¬ներում։
Դատարանը փաստում է, որ պատժի նպատակներն ապահո¬վելու տեսանկյու¬նով ամ¬բաս¬¬տան¬յալների նկատմամբ նշանակվող վերոնշյալ պատիժն է ար¬դա¬¬րացի և անհրա¬ժեշտ նրանցից յու¬րաքանչյուրին ուղղելու, նոր հան¬ցագոր¬ծութ¬յունների կատա¬րումը կան¬խե¬լու և սո¬ցիա¬լական ար¬դա¬¬րութ¬¬յունը վերականգնելու հա¬մար։
Քննարկելով ամբաստանյալներ Վազգեն Խաչիկյանի, Աշոտ Աբրահամյանի, Հովհաննես Գրի¬գոր¬յանի, Վահագն Խաչատրյանի և Վիգեն Գևորգյանի նկատ¬մամբ ընտրված խա¬փան¬ման միջոց կա¬լա¬¬նա¬վորման հարցը` Դատարանը գտնում է, որ այդ խա¬փան¬ման միջոցը վերաց¬նելու կամ փո¬փո¬խե¬լու հիմ¬քերը բացա¬կայում են` պայմա¬նա¬վորված նրանց իրա¬¬կան պատժի` ազա¬¬տազրկման դատա¬պար¬տե¬լու և դա¬տավճռի կա¬տա¬¬րումն ապահովելու անհրա¬¬ժեշ¬տութ¬յամբ։
Միա¬ժա¬¬մա¬նակ անդրա¬¬դառ¬¬նալով վերոնշյալ ամ¬բաս¬¬¬տան¬¬յալների պատ¬ժի կրման սկիզբն հաշ¬¬վարկելու և անազա¬տության մեջ գտնվելու ժամ¬կետն հաշ¬վակցելու հար¬ցերին` Դատա¬րանը գտնում է, որ յուրա¬քանչյուրի պատ¬¬¬ժի կրման սկիզբն անհրա¬¬ժեշտ է հաշվարկել նրան փաս¬տացի ազա¬տութ¬յունից զրկե¬լու օրվանից, հա¬մապա¬տաս¬խանաբար՝ Վազգեն Խաչիկյանի, Աշոտ Աբրա¬համյանի, Հովհաննես Գրիգորյանի և Վիգեն Գևորգյանի դեպքում` 2012թ. սեպտեմբերի 28-ից, իսկ Վա¬հագն Խաչատրյա¬նի պարագայում` 2012թ. սեպ¬տեմբերի 7-ից, որպիսի պայ¬ման¬ներում նրանց կա¬լանքի տակ պահելու ժամ¬կետը լրացուցիչ հաշ¬վակցե¬լու անհրա¬ժեշտութ¬¬յունը վե¬րանում է, քանի որ հաշ¬վակցման են¬թակա ժամ¬կետը, առանց ընդհատման, ինքնին ընդգրկում է անազա¬տության մեջ նրանցից յու¬րաքանչյուրի հայտնվե¬լու օրվանից մինչև սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելն ըն¬կած ժամանա¬կա¬¬հատ¬¬վածը։
Կալանքի տակ գտնվող, գործով ամբաստանյալներ Բագրատ Մուրադյանի և Արմեն Խա¬չատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կա¬¬¬¬յացնելու պայման¬նե¬րում նրանցից յուրաքանչյուրի նկատմամբ որպես խա¬¬¬փանման միջոց ընտրված կալանավոր¬ումն են¬թակա է անհապաղ վերացման։ Տվյալ պարագայում նշանակվող պատ¬¬¬ժից ենթակա է հաշ¬վակցման նրանցից յուրաքանչյուրին 2012թ. սեպտեմբերի 7-ից մինչև սույն դատական ակտի կայա¬ցումը անա¬զա¬տութ¬յան մեջ պահելու ողջ ժամկետը` 2 տարի 3 երեք ամիս 1 օրը։
Դատա¬րանը նաև փաս¬տում է, որ ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանին նկատմամբ պա¬տիժ նշա¬նա¬կելու և այն պայմանականորեն չկիրառելու որոշում կայացնելու պայմաններում անհրա¬ժեշտ է հաշվակցել մինչդատական վարույթի ընթացքում՝ 2011թ. նոյեմբերի 8-ից մինչև նույն թվա¬կանի դեկտեմբերի 28-ը՝ 50 օր տևողությամբ անազատության մեջ նրան պահելու ժամ¬կետը։
Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռը կայացնելու պահին ամբաստանյալներ Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Արթուր Սուքիասյանի, Սարգիս Սարգսյանի, Սամվել Էլբակյանի, Համլետ Մար¬տի¬րոսյանի և Հրանուշ Դանիելյանի նկատ¬մամբ որպես խա¬¬¬¬փան¬ման միջոց ընտրված չհեռանալու մա¬սին ստո¬րագրությունը փոփոխելու կամ վերաց¬նելու հիմքերը բացա¬կա¬յում են, դրանք անհրա¬ժեշտ է վերաց¬նել սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դա¬տավճիռ կա¬յացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույց¬ների, գույ¬քի նկատ¬մամբ կի¬րառված (կիրառվելիք) արգելանքի, քաղա¬¬քա¬ցիական հայցի և դատական ծախ¬սերի հարցերին։
Դատարանն արձանագրում է, որ միասնական հայցադիմումով, սակայն ըստ դրվագների և դրանցից յուրաքանչյուրին մասնակցած (օժանդակած) ամբաստանյալների՝ համապարտությամբ գումարներ բռնագանձ¬նելու պահանջով Դատախազության (մեղադրողի) ներկայացրած 267.583.336 ՀՀ դրամի քաղա¬քացիական հայցն ենթակա է բա¬վա¬րար¬ման, սակայն մասնակի` 172.196.157 ՀՀ դրամի չա¬փով` հաշվի առնելով, այն որ դատաքննությամբ հաստատված (ապացուցված) ընդհանուր գումար¬ների յուրացումը կազմել է 261.125.652 ՀՀ դրամ, որից գործով ամբաստանյալների միջոց¬ների հաշ¬վին ՀՀ պետական բյուջե է վերականգնվել 88.929.495 ՀՀ դրամը, իսկ Վազգեն Խաչիկյանի դեմ ներկա¬յաց¬ված 29.000.000 ՀՀ դրամի քաղաքացիական հայցը հարուցվել է ոչ պատշաճ անձի կողմից, հետևաբար` ենթակա է մերժման։ Այսպես, ստորև նշված քա¬ղա¬¬¬¬քացիական պա¬տաս¬խանող¬ներից հօգուտ ՀՀ պետա¬կան բյուջեի համա¬պար¬տության կարգով ենթակա են բռնա¬¬գանձ¬ման հետևյալ գումարները (ներ¬կայացվում են ըստ հափշտակության յուրաքանչյուր դրվագի, դրան մաս¬նակցած կամ օժանդակած անձանց կազմի) ՝
- կազմակերպված խմբի հիմնական (մշտա¬կան) անդամ¬ներ Վազգեն Խաչիկյանից, Աշոտ Աբրահամյանից, Վահագն Խաչատրյանից, Հովհաննես Գրի¬¬գորյանից և Վիգեն Գևորգյանից` 125 կենսաթոշակառուների դրվագով` 39.542.218 ՀՀ դրամ՝ հաշվի առնելով, որ յուրացված 49.042.218 ՀՀ դրամ գումարից (առանց Բ.Մուրադյանի և Ա.Խաչատրյանի մասնակցության) Վ.Խաչատրյանը կամովին վե¬րա¬կանգ¬նել է 2.500.000 ՀՀ դրամը (միջինացված հաշվարկով), Հովհաննես Գրիգորյանը` 3.000.000 ՀՀ դրամը, Վիգեն Գևորգյանը` 2.000.000 ՀՀ դրամը, իսկ Աշոտ Աբրահամյանը` 2.000.000 ՀՀ դրամը,
- կազմակերպված խմբի հիմնական (մշտա¬կան) անդամ¬ներ Վազգեն Խաչիկյանից, Աշոտ Աբրահամյանից, Վահագն Խաչատրյանից, Հովհաննես Գրի¬¬գորյանից, Վիգեն Գևորգյանից և կազ¬մա¬¬կերպված խմբի ոչ մշտական անդամ Բագրատ Մուրադյանից 10.719.870 ՀՀ դրամ գումարը բռնա¬գանձման ենթակա չէ, քանի որ Բագրատ Մուրադյանը կամովին և ամբող¬ջությամբ` 10.800.000 ՀՀ դրամի չափով, հատուցել է իր և վերոնշյալ այլ անձանց համատեղ գործողութ¬յուններով պետութ¬յանը պատ¬ճառված ընդհանուր վնասը, հետևաբար` Դատարանն արձանագրում է, որ 125 կենսաթո¬շակա¬ռուների դրվագի այդ մասով Դատախազության ներկա¬յացված քաղաքացիական հայցի հար¬ցը լուծվել է։
- կազմակերպված խմբի հիմնական (մշտա¬կան) անդամ¬ներ Վազգեն Խաչիկյանից, Աշոտ Աբրահամյանից, Վահագն Խաչատրյանից, Հովհաննես Գրի¬¬գորյանից, Վիգեն Գևորգյանից և կազ¬մակերպված խմբի ոչ մշտական անդամ Արմեն Խաչատրյանից 3.623.587 ՀՀ դրամ գումարը բռնագանձման ենթակա չէ, քանի որ Արմեն Խաչատրյանը կամովին և ամբող¬ջությամբ` 3.700.000 ՀՀ դրամի չափով, հատուցել է իր և վերոնշյալ անձանց համատեղ գործողություններով պետությանը պատ¬¬¬¬ճառված ընդհանուր վնասը, հետևաբար` Դատարանն արձանագրում է, որ 125 կենսա¬թո¬շակառուների դրվագի այդ մասով Դատախազության ներկայացված քաղաքացիական հայցի հարցը լուծվել է։
- կազմակերպված խմբի հիմնական անդամ¬ներից, ինչպես նաև Արթուր Սուքիասյանից՝ 85.767.431 ՀՀ դրամ՝ հաշվի առնելով, որ վերջինս յուրացված 102.926.926 ՀՀ դրամ գու¬մարից կամո¬վին վերականգնել է 17.159.495 ՀՀ դրամը,
- կազմակերպված խմբի հիմնական անդամ¬ներից, ինչպես նաև Հովհաննես Հովհաննիս¬յանից՝ 39.671.495 ՀՀ դրամ, քանի որ վերջինս յուրացված 48.979.495 ՀՀ դրամ գումարից ՀՀ ֆի¬նանս¬ների նախարարության աշխատակազմի ֆինանսական վերահսկողության տեսչության իրա¬կանացրած ստուգման ժամանակ կամովին վերականգնել է մահացած կենսաթոշակառուների ան¬վամբ ան¬հիմն վճարված ընդհանուր գումարից 2.308.000 ՀՀ դրամը, իսկ դա¬տաքննության ընթաց¬քում վերականգնել ևս 7.000.000 ՀՀ դրամը,
- կազմակերպված խմբի հիմնական անդամ¬ներից, ինչպես նաև նրանց օժանդակած Սամ¬վել Էլբակյանից, Համլետ Մարտի¬րոսյանից և Հրանուշ Դանիելյանից՝ 15.327.226 ՀՀ դրամը, քանի որ յուրացված 20.489.226 ՀՀ դրամ գու¬մարից Սամվել Էլբակյանը վերականգնել է 2.600.000 ՀՀ դրամը, Համլետ Մարտիրոսյանը` 2.562.000 ՀՀ դրամը,
- կազմակերպված խմբի հիմնական անդամ¬ներից, ինչպես նաև նրանց օժանդակած Սար¬գիս Սարգսյանից 21.034.330 ՀՀ դրամ՝ հաշվի առնելով, որ վերջինս յուրացված 25.334.330 ՀՀ դրամից վերականգնել է 4.300.000 ՀՀ դրամը։
Դատարանը փաստում է, որ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի դեմ Դատախազության ներ¬կա¬յացրած 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը հատուցելու և այն հօգուտ պետության բռնագանձնելու մասով քաղա¬քացիական հայցն անհիմն է, ենթակա է մերժման, քանի որ տվյալ դրվագով իրապես տուժել են Ծա¬ռա¬յության Գյում¬րու տարածքային բաժնի աշխատակիցներ Արթուր Աբրահամյանը և այլոք, ոչ թե պե¬տությունը, չի ապա¬ցուցվել, որ Ծա¬ռա¬յության Գյումրու տարած¬քային բաժնի աշխատակից Արթուր Աբրահամյանի կող¬մից Էդ.Վարժապետյանի միջոցով սույն գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանին հանձնված գումար¬ներն եղել են հատ¬կապես անհիմն ելքագրված և յուրացված գումարներից, հետևաբար` Դա¬տախա¬զությունը տվյալ դրվագով պատշաճ հայցվոր չէ։
Անդրադառնալով յուրաքանչյուր դրվագին մասնակցած և առնչված սույն գործով որպես քաղաքացիական պատասխանող ճանաչված ամբաստանյալներին համապարտությամբ քաղաքա¬ցիաիրա¬վական պատասխանատ¬վության ենթարկելու վերաբերյալ ՀՀ դատախազության հարուցած հայցադիմումի իրավաչափությանը՝ Դատարանը փաստում է, որ իրավական տեսանկյու¬նով այդ կապակցությամբ պաշտպանական կողմի վիճար¬կումներն անհիմն են, չեն բխում սույն դատական ակտը կայացնելու պահին գործող իրավա¬կարգա¬վորումներից. տվյալ հարցը գտնվում է հայց հարուցած և այն պաշտպանող անձի՝ դատախազի լիա¬զո¬րութ¬յունների շրջանակներում, ինչը բա¬ցառում է Դատարանի նախա¬ձեռ¬նությամբ քաղա¬քա¬ցիական պատաս¬խա¬նողների անհատական (բաժնային) պատասխա¬նատվության անցնելու նույնիսկ տեսա¬կան հնարավո¬րութ¬յունները։ Նշված հետևության Դատարանը հանգում է հետևյալ իրավական վերլուծությունների և դատողությունների արդյունքներով.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը հարուցվում, ապացուցվում և լուծվում է սույն օրենսգրքի դրույթներով սահմանված կանոններով։
2. Քաղաքացիական դատավարական օրենսդրության նորմերի կիրառումը թույլատրվում է, եթե դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենսգրքին, և քաղաքացիական հայցով վարույթի համար անհրաժեշտ են կանոններ, որոնք նախատեսված չեն սույն օրենսգրքով։
3. Քաղաքացիական հայցով որոշումն ընդունվում է քաղաքացիական օրենսդրության նոր¬մերին համապատասխան։(…)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 156-րդ հոդվածի համաձայն` «Դատախազը հա¬րու¬ցում և պաշտպանում է հարուցված քաղաքացիական հայցը, եթե խախտվել են պետության գույքային շահերը»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայց կարող է հարուցվել յուրա¬քանչյուր պահի` սկսած քրեական գործի հարուցումից մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դա¬տարանի հեռանալը խորհրդակցական սենյակ։
2. Քաղաքացիական հայց հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար։
3. Հայցադիմումում նշվում է, թե որ քրեական գործով, ով, ում, ինչի հիման վրա և ինչ չափով է հարուցում քաղաքացիական հայց, ինչպես նաև պետք է բովանդակի խնդրանք` վնասի հատուց¬ման համար կոնկրետ դրամական գումարի և գույքի բռնագանձման մասին»։
ՀՀ քաղաքացաիական օրենսգրքի 1073-րդ հոդվածի համաձայն՝ վնասը համատեղ պատ¬ճառած անձինք տուժողի առջև կրում են համապարտ պատասխանատվություն։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ տուժողի դիմումի հիման վրա և հօգուտ նրա, դատարանն իրավունք ունի հա¬մատեղ վնաս պատճառած անձանց վրա պատասխանատվություն դնել մասերով՝ դրանք որո¬շե¬լով նույն օրենսգրքի 1074-րդ հոդվածի 2-րդ կետով նախատեսված կանոներին համապա¬տաս¬խան։
ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1074-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ այլ անձի պատ¬ճառած վնասը հատուցած անձը հետադարձ պահանջի (ռեգրեսի) իրավունք ունի այդ անձի նկատ¬մամբ՝ իր վճարած հատուցման չափով, եթե այլ չափ սահմանված չէ օրենքով։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ համատեղ պատճառած վնասը հատուցած վնաս պատ¬¬ճառողն իրավունք ունի մյուս վնաս պատճառողներից պահանջել տուժողին վճարված հա¬տուց¬¬ման բաժինը՝ այդ վնասը պատճառողների մեղքի աստիճանին համապատասխանող չափով։ Մեղքի աստիճանը որոշելու անհնարինության դեպքում բաժինները ճանաչվում են հավասար։
Ալվարդ Չուբարի Ստեփանյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի թիվ ԼԴ/0327/01/10 որոշման Վճռաբեկ դատարանը այն դիրքորոշումն է արտահայտել, որ (…) դատարանը, ապացուցված համարելով հանցագործության մեջ մեղադրվող անձի մեղքը, ինչպես նաև հանցավոր արարքի և հասցված վնասի միջև պատճառական կապը, լուծում է նաև քաղա¬քա¬ցիական հայցը` գնահատելով ներկայացված հայցադիմումի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինե¬լու հանգամանքը» (տե՛ս նաև 21-րդ կետը)։
Հիմք ընդունելով վերոնշյալ իրավական դիրքորոշումը՝ Արկադի Վարդանյանի վերա¬բերյալ 2013թ. ապրիլի 18-ի թիվ ՇԴ2/0013/01/11 գործով Վճռաբեկ դատարանն արձա¬նագրել է, որ քրեա¬կան դատավարությունում քաղաքացիական հայցի լուծման համար պար¬տադիր է հանցագոր¬ծութ¬յան և հատուցման ենթակա վնասի միջև անմիջական պատճառա¬հետևան¬քային կապի առկա¬յությունը, ինչպես նաև քաղաքացիական հայցի հիմքի և առարկայի՝ պատշաճ կերպով հիմնավոր¬ված լինելը։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն ընդգծել է, որ քաղաքացիական հայցի հիմքը հայց հարուցելու իրավունք առաջացնող փաստերի ամբողջությունն է, իսկ հայցի առարկան` այդ փաստերի վրա հիմնված պահանջը։ Ընդ որում, քաղաքացիական հայցի հիմքը կազմող փաս¬տերը պետք է հիմնավորեն վնասի առկայությունն ու այն հանցագոր¬ծությամբ պատճառված լինելու հանգամանքը։ Հետևաբար, քրեական դատավարությունում հայց հարուցելու իրավունքն առկա է այն դեպքում, երբ վնասն անմիջականորեն պատճառվել է հանցագործությամբ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանացակցությունը երկու կամ ավելի անձանց դիտավորյալ համատեղ մասնակցությունն է դիտավորյալ հանագործությանը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի համաձայն՝ կատարողի հետ մեկտեղ հանցակիցներ են համարվում համակատարողը, կազմակերպիչը, դրդիչը և օժանդակողը։
Վերոնշյալ իրավական վերլուծությունների և մեջբերումները սույն գործի դատաքննությամբ հաս¬տատ¬ված հանգամանքների վրա տարածելով՝ Դատարանը փաստում է, որ յուրացումներին մաս¬¬նակցած կազմակերպված խմբի հիմնական անդամները, ոչ մշտական անդամները և յուրաց¬ման դրվագ¬ներին օժանդակած անձինք պետությանն անմիջականորեն պատճառած վնասի համար ենթակա են քաղաքա¬ցիա¬իրավական պատասխանատվության համապարտության կարգով, քանի որ՝
- նրանց դեմ քաղաքացիական հայց է ներկայացրել պատշաճ անձը՝ դատախազը, ով ՀՀ քրեա¬¬կան դատավարության օրենսգրքի 156-րդ հոդվածի համաձայն` իրավասու է հարուցել և պաշտ¬պանել հարուցած քաղաքացիական հայցը, եթե խախտվել են պետության գույքային շահերը,
- հայցադիմումը ներկայացվել է որպես քաղաքացիական պատասխանող ճանաչված ամ¬բաս¬տանյալների, այսինքն՝ պատշաճ անձանց (կողմի) դեմ, դատաքննութ¬յամբ հաստատվել է, որ վե¬րագրված հանցանքներն ամբաս¬տան¬յալները կատարել են հանցակցության տարբեր տեսակ¬նե¬րով և ձևերով, սակայն ամեն դեպքում՝ դիտավորյալ և համատեղ, որոնց հետևանքով պետությանն ան¬մի¬ջա¬կանորեն պատճառվել է համապատասխան գույքային վնաս, այսինքն՝ առկա է պատ¬ճառահետևանքային ուղղակի կապ (յուրաքանչյուր դրվագով վնասի չափը և դրան առնչված քաղա¬քա¬ցիական պատասխանող¬ների կազմը նշված է դա¬տաքննությամբ հաստատված հանգա¬մանք¬ներում),
- հայցադիմումը բովանդակում է դրա ձևին և բովանդակությանն առնվազն ՀՀ քրեական դա¬տավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 3-րդ մասով ներկա¬յացված պա¬հանջ¬ները։
Բացի այդ, ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1073-րդ հոդվածի համաձայն բացառապես հայցվորը, տվյալ դեպքում՝ դատախազն էր իրավասու դատարանին գրավոր կերպով դիմել և հա¬մատեղ վնաս պատճառած սույն գործով ամբաստանյալների վրա պատասխանատվություն դնել մասերով (անհատապես), որպիսի դիմում Դատարանին մինչև սույն դատական ակտը կայացնելու համար խորհրդակցական սենյակ հեռանալը չի ներկայացվել։
Այսպիսով, անկախ հանցագործության հետևանքով օգուտ ստանալու կամ չստանալու, դրա չափի՝ համապարտ պատասխանատվության ենթարկելու վերաբերյալ դա¬տախազի (մեղադրողի) պա¬հանջն իրա¬վաչափ է, ինչը տուժողին, տվյալ դեպքում՝ պետության գույքային շահերը ներ¬կա¬յացնող դատախազին հնարավորություն է տալիս համարժեք գույք ունեցող որևէ ամբաս¬տան¬յա¬լից, ամբաստանյալների մի մասից կամ բոլոր ամբաստանյալներից պահանջել և հնա¬րավորինս սեղմ ժամկետում ստանալ համարժեք փոխհատուցում՝ բնեղենի կամ համարժեք գումարի տեսքով, որով հանրային տիրույթում տու¬ժողին երաշխավորվում է ան¬միջա¬կանորեն պատ¬ճառված գույքա¬յին վնա¬սի ամ¬բող¬ջական և արագ փոխհատուցում ստանալու իրական հնարա¬վո¬րություն։ Պաշտ¬¬¬պա¬նա¬կան կողմի բարձրացրած խնդրի լուծումը նախատեսված է հետադարձ պա¬հանջ ներ¬կա¬¬յացնելու ընթա¬ցակարգի շրջանակներում, բացառապես մասնավոր տիրույթում, որի ըն¬թացքում էլ հնարավոր է կողմերի ներկայացրած փաստարկների և հիմնավորումների համա¬տեքստում ող¬ջամտորեն հստակեցնել և պարզել հանցագոր¬ծությամբ համատեղ վնաս պատճառելու համար հա¬մա¬պար¬տութ¬յան կարգով պատասխանատ¬վության ենթարկված և վնասը վերա¬կանգնած, ինչ¬պես նաև չվերա¬կանգնած կամ ոչ ամբողջությամբ վերականգնած անձանց կազմում յուրա¬քանչյուրի մեղքի աստի¬ճանը, հետադարձ պահանջի ողջամիտ չափը և այլ հարցեր։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման խնդրին` Դատարանը գտնում է, որ սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատա¬րա¬նում պահ¬վող` ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամյանի երկու նոթատետրերը, Վահագն Խա¬չատրյանի «Դելլ» տեսակի համակարգիչը և «Դուդուկ» ֆայլը, ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյա¬նի կազմած պարտա¬վորագիրը, ինչպես նաև որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված՝ «Տոշի¬բա» տեսակի համակագիչն անհրաժեշտ է պահել քրեական գործի հետ։
Դատարանը փաստում է, որ որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերն անհրաժեշտ է պահել քրեական գործում՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Դատարանը գտնում է, որ որպես դատա¬կան ծախս` Վազգեն Յուրիկի Խաչիկանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, Վա¬հագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանից, Արթուր Ֆերդինանտի Սու¬քիասյանից,Սամվել Գրիգորի Էլբակ¬յանից և Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանից հօգուտ պե¬տա¬¬կան բյուջեի համապարտության կարգով անհրա¬ժեշտ է բռնա¬գանձել փորձաքննությունների կատար¬ման վրա սույն գործի շրջանակներում ծախսված գու¬մար¬ները՝ ընդհանուր 1.000.020 (մեկ միլիոն քսան) ՀՀ դրամ (ձեռագրա¬բանա¬կան փորձաքննության 2012թ. հուլիսի 30-ի թիվ 46531101 փոր¬ձաքննության եզրակացության կազմելու վրա կա¬տար¬ված 890.100 ՀՀ դրամ, ձեռագրա¬բանական և փաստաթղթա¬բա¬նական համալիր փորձաքննության 2012թ. հուն¬վա¬րի 24-ի թիվ 02-0168 եզրա¬կացություն կազմելու վրա ծախսված 41.220 ՀՀ դրամ և հա¬մա¬կարգչա¬տեխնի¬կա¬կան փորձաքննութ¬յան 2012թ. դեկտեմ¬բերի 20-ի թիվ 11-3561 եզրակա¬ցություն կազմելու վրա ծախս¬ված 68.700 ՀՀ դրամ գումարները)։
Թեև վերոնշյալ ապացույցները վերա¬բերելի են նաև ամ¬բաս¬տանյալներ Արմեն Կառլենի Խա¬չատրյանին, Հրանուշ Հմայակի Դանիել¬յանին և Համլետ Օնի¬կի Մարտիրոսյանին առա¬ջադրված մեղադրանքներին, սակայն Դատա¬րանը, հաշվի առնելով վերջիններիս 3-րդ խմբի հաշ¬ման¬դամության փաստը, գտնում է, որ դա¬տական այդ ծախսերը նրան¬ցից բռնագանձելն ողջամիտ և արդարացված չէ։ Բացի այդ, հաշվի առնելով գործով ամբաստանյալ Բ.Մուրադյանի կողմից որպես պետութ¬յանը պատճառված վնասի փոխհատուցում ՀՀ պետական բյուջե մոտ 80.000 ՀՀ դրամի չափով հավելյալ գումար մուտքագրելու փաստը (կազմակերպված խմբի հիմնական անդամների հետ կատարել է 10.719.870 ՀՀ դրամի յուրացում, սակայն իր միջոցներով վերականգնել է ընդ¬հանուր` 10.800.000 ՀՀ դրամ գումար (2.500.000+8.300.000)), դատական ծախսերի ընդհանուր չափը` Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Բ.Մուրադյանից ևս դա¬տական ծախսերը բռնագանձելն աննպատակահարմար է և ոչ արդարացի։
Դատարանը փաստում է նաև, որ արգելանքի տակ գտնվող, ամբաստանյալների անձնական (շարժական և անշարժ) գույքերի, մաս¬նա¬վորապես՝ գործով ամբաստանյալներ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի անվամբ հաշ¬վառված, գրա¬վի առարկա հանդի¬սացող՝ Երևան քաղաքի Աբովյան փո¬ղոցի 37-րդ շենքի 9-րդ բնա¬կարանի իրա¬ցու¬մից գոյացած, Բանկի գույքային պահանջից ազատ դրա¬մական միջոցների, Լոռու մարզի Ախթալա քաղաքի Սպան¬դարյան փո¬ղոցի 23-րդ շենքի 2-րդ մասնաշենքի 9-րդ բնակարանի, անձ¬նական խուզարկութ¬յամբ հայտ¬նաբերված «Սամ¬սունգ դուոս» տեսակի բջջային հեռախոսի,
Աշոտ Ռազմիկի Աբրա¬համյանի անվամբ հաշվառված՝ Երևանի Երկաթգծի փողոցի 29-րդ շենքի 17-րդ բնակարանի, Երևանի Աճեմյան փողոցի 12/5 հասցեում գտնվող ան¬շարժ գույքի, Արարատի մարզի Նոյակերտ համայն¬քում գտնվող 0039-0011 ծածկագրով տնամերձ հողամասի, 0109-0003 ծածկագրով գյու¬ղատնտե¬սական նշանակության հողամասի և անձնական խուզար¬կութ¬յամբ հայտնաբերված «Նոկիա» տեսակի բջջային հեռախոսի,
Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի անվամբ հաշ¬վառված «Մերսեդես Բենց» մակնիշի 64 ՍՕ 108 և «Մերսեդես-Բենց E-350» մակնիշի 11 PO 001 համարա¬նիշի ավտոմեքենաների,
Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի անվամբ հաշ¬վառված՝ Երևանի Կ.Ուլնե¬ցու փողոցի 66-րդ շենքի 57-րդ բնակարանի, Երևանի Ավետիսյան 4-րդ փողոցի 8-րդ շենքի 30-րդ բնակարանի, անձ¬նական խուզար¬կութ¬յամբ հայտնաբերված «Դիջիտալ մոբայլ» տե¬սակի բջջային հեռախոսի, 20 ԱՄՆ դոլարի, 3.700 ՀՀ դրամ գումարի, նրա բնակա¬րանում հայտ¬նաբեր¬ված «Դելլ» և «Տոշիբա» տեսակի դյուրակիր հա¬մա¬կարգիչների,
Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի ան¬վամբ Երևա¬նի Դավի¬թաշեն 2-րդ թաղամասի 34-րդ շենքի 15-րդ բնակարանի նկատմամբ կիրառ¬ված արգե¬լանք¬ներն անհրա¬ժեշտ է պահպանել, դրանք ուղղել պետութ¬յանը պատ¬ճառ¬ված վնասի փոխ¬հա¬¬տուց¬մանը, իսկ ամբաստանյալներ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկ¬յանի, Աշոտ Ռազմիկի Աբրա¬համյանի և Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգոր¬յանի գույքերը՝ նաև նրանց նկատմամբ նշա¬նակված գույքի բռնագրավ¬ման ա¬պա¬հովմանը։
Ինչ վերաբերում է Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի անվամբ հաշվառված՝ Երևան քաղաքի Մա¬նանդյան 16-րդ շենքի 16-րդ բնակարանի, նույն հասցեի բակում գտնվող ավ¬տոտնակի և անձ¬նա¬կան խու¬զար¬կությամբ հայտնաբերված «Նոկիա» տեսակի բջջային հեռա¬խոսի, սպիտակ մե¬տա¬ղից «525» և «523» հարգի դաջվածքներով մա¬տա¬նու և 17.400 ՀՀ դրամ գումարի, Արմեն Կառլենի Խա¬չատրյանի խուզար¬¬կությամբ հայտնաբերված «Բի¬լայն» տեսակի բջջա¬յին հեռախոսի, արծա¬թա¬գույն մե¬տաղից վզնոցի, դեղին մետաղից խաչի, 40 ԱՄՆ դոլար և 3.700 ՀՀ դրամ գումարի նկատ¬մամբ դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում կիրառված արգելանքներին, ապա նրանցից յուրաքանչյուրին վերագրված յուրացման դրվագով վերջիններիս կողմից պետությանը պատ¬ճառ¬ված գույքային վնասն ամբողջությամբ (դատաքննությամբ հստակեցված վնասի չափով) փոխ¬հատուցելու, նրանց նկատմամբ որպես լրացուցիչ պատիժ գույքի բռնագրավում չնշանակելու, ինչ¬պես նաև նրանցից դատական ծախսերը չբռնագանձելու որոշում կայացնելու պարագայում վերա¬ցել են այդ արգե¬լանքները պահպանելու հետագա անհրաժեշտությունը, դրանց վրա դրված արգե¬լանքներն ենթակա են վերացման։
Գնահատելով և ամփոփելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույց¬ները, ղեկա¬վար¬վելով ՀՀ քրեական դատավարա¬կան օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետով, 35-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասով, 102-րդ, 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ և 369-373-րդ հոդված¬ներով, Դա¬տա¬րանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց՝
1. Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնել՝ նրան քրեական պատասխանատվության են¬թարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հան¬ցագործությունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ՝
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով՝ ազատազրկում 7 (յոթ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ անձնական գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավել, քան 261.115.652 (եր¬կու հարյուր վաթսունմեկ միլիոն հարյուր տասնհինգ հազար վեց հարյուր հիսուն¬երկու) ՀՀ դրամի չա¬փով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով՝ ազատազրկում 5 (հինգ) տարի ժամ¬կետով՝ անձնական գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավել, քան 29.000.000 (քսանինը միլիոն) ՀՀ դրամի չափով։
Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասը` նշանակված հիմնական պատժին` 7 (յոթ) տարի 6 (վեց) ժամ¬կետով ազա¬տազրկմանը մասնակիորեն գումարելով 5 (հինգ) տարի ժամկետով ազա¬տազրկման 4 (չորս) տարի 6 (վեց) ամիսը, իսկ որպես լրացուցիչ պատիժ նշանակված 261.115.652 (երկու հարյուր վաթսունմեկ միլիոն հարյուր տասնհինգ հազար վեց հար¬յուր հիսուն¬երկու) ՀՀ դրամի չա¬փով անձնական գույքի բռնագրավմանը լրիվ գումարելով 29.000.000 (քսանինը միլիոն) ՀՀ դրամը` Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի նկատմամբ որպես վերջ¬նական պատիժ նշա¬նա¬կել ազա¬¬տազրկում՝ 12 (տասներկու) տարի ժամկետով՝ անձնա¬կան գույքի բռնագրավմամբ, սա¬կայն ոչ ավել, քան 290.115.652 (երկու հարյուր իննսուն միլիոն հարյուր տասնհինգ հազար վեց հարյուր հիսուն¬երկու) ՀՀ դրամի չափով։
Վազգեն Խաչիկյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել 2012թ. սեպտեմբերի 28-ից, նրա նկատ¬մամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել ան¬փո¬փոխ` մինչև սույն դա¬տավճիռն օրի¬նա¬¬կան ուժի մեջ մտնելը։
2. Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնել՝ նրան քրեական պատաս¬խանատվության են¬թար¬կելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Աշոտ Աբրահամյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշա¬¬նակել պատիժ՝ ազատազրկում 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ անձնական գույքի բռնագրավ¬մամբ, սա¬կայն ոչ ավել, քան 261.115.652 (երկու հարյուր վաթսունմեկ միլիոն հարյուր տասնհինգ հազար վեց հարյուր հիսուներկու) ՀՀ դրամի չափով։
Աշոտ Աբրահամյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել 2012թ. սեպտեմբերի 28-ից, նրա նկատ¬մամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել ան¬փո¬փոխ` մինչև սույն դա¬տավճիռն օրի¬նա¬¬կան ուժի մեջ մտնելը։
3. Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով նախատեսված հանցա¬գոր¬ծութ¬յունների կատարման մեջ, նրան ազատել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով նախա¬տեսված քրեական պատասխանատվությունից՝ քրեական պատասխանատ¬վության ենթարկելու վա¬¬ղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Հովհաննես Գրիգորյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ անձնական գույ¬քի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավել, քան 261.115.652 (երկու հարյուր վաթսունմեկ միլիոն հար¬յուր տասնհինգ հազար վեց հարյուր հիսուներկու) ՀՀ դրամի չափով։
Հովհաննես Գրիգորյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել 2012թ. սեպտեմբերի 28-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել ան¬փո¬փոխ` մինչև սույն դա¬¬տավճիռն օրի¬նա¬¬կան ուժի մեջ մտնելը։
4. Վիգեն Լևոնի Գևորգյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատ¬մամբ նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ անձնական գույքի բռնագրավ¬¬մամբ, սակայն ոչ ավել, քան 261.115.652 (երկու հարյուր վաթսունմեկ միլիոն հարյուր տասնհինգ հազար վեց հարյուր հիսուներկու) ՀՀ դրամի չափով։
Վիգեն Գևորգյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել 2012թ. սեպտեմբերի 28-ից, նրա նկատ¬մամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել ան¬փո¬փոխ` մինչև սույն դա¬տավճիռն օրի¬նա¬¬կան ուժի մեջ մտնելը։
5. Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնել՝ նրան քրեական պատասխանատվության ենթար¬կելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Վահագն Խաչատրյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշա¬¬¬նակել պատիժ՝ ազատազրկում 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ անձնական գույքի բռնագրավ¬մամբ, սակայն ոչ ավել, քան 261.115.652 (երկու հարյուր վաթսունմեկ միլիոն հարյուր տասնհինգ հազար վեց հարյուր հիսուներկու) ՀՀ դրամի չափով։
Վահագն Խաչատրյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել 2012թ. սեպտեմբերի 7-ից, նրա նկատ¬մամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել ան¬փո¬փոխ` մինչև սույն դա¬տավճիռն օրի¬նա¬¬կան ուժի մեջ մտնելը։
6. Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնել՝ նրան քրեական պատասխանատվության են¬թար¬կելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Բագրատ Մուրադյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցա¬գործութ¬յան կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
Հաշվակցելով անազատության մեջ նրան պա¬հելու 2 (երկու) տարի 3 (երեք) ամիս 1 (մեկ) օրը՝ Բագրատ Մուրադյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազա¬տազրկում 1 (մեկ) տարի 8 (ութ) ամիս 29 (քսանինը) օր ժամ¬կետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի նկատ¬մամբ ազատազրկման ձևով նշա¬նակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահ¬մանել փոր¬¬ձաշրջան 1 (մեկ) տարի ժամկետով, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կա¬լանքը վերաց¬նել, նրան դատական նիստերի դահլիճում անհապաղ ազատ արձակել։
7. Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնել՝ նրան քրեական պատասխանատվության են¬թար¬կելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Արմեն Խաչատրյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցա¬գործութ¬յան կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
Հաշվակցելով անազատության մեջ նրան պա¬հելու 2 (երկու) տարի 3 (երեք) ամիս 1 (մեկ) օրը՝ Արմեն Խաչատրյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազա¬տազրկում 1 (մեկ) տարի 8 (ութ) ամիս 29 (քսանինը) օր ժամ¬կետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի նկատ¬մամբ ազատազրկման ձևով նշա¬նակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահ¬մանել փոր¬¬ձաշրջան 1 (մեկ) տարի ժամկետով, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կա¬լանքը վերաց¬նել, նրան դատական նիստերի դահլիճում անհապաղ ազատ արձակել։
8. Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով նախատեսված հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬նե¬րի կատարման մեջ, նրան ազատել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով նախա¬տես¬ված քրեական պատասխանատվությունից՝ քրեական պատասխանատ¬վության ենթար¬կելու վաղե¬մութ¬յան ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Հովհաննես Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 4 (չորս) տարի 6 (վեց) ամիս ժամ¬կետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի նկատ¬¬¬¬մամբ ազատազրկման ձևով նշա¬նակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահ¬մանել փոր¬ձաշրջան 1 (մեկ) տարի ժամկետով։
Հովհաննես Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց ընտրված չհեռանալու վերա¬բերյալ ստորագրությունը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
9. Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով նախատեսված հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ների կատար¬ման մեջ, նրան ազատել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով նախատես¬ված քրեա¬կան պատասխանատվությունից՝ քրեական պատասխանատ¬վության ենթար¬կելու վաղե¬մութ¬յան ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Արթուր Սուքիասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 4 (չորս) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
Նշանակված այդ պատժին հաշվակցելով անազատության մեջ գտնվելու 1 (մեկ) ամիս 20 (քսան) օրը՝ Ար¬թուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանին թողնել կրելու 4 (չորս) տարի 4 (չորս) ամիս 10 (տաս) օր ժամ¬կե¬տով ազա¬տազրկու¬մը՝ առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանի նկատ¬¬¬¬մամբ ազատազրկման ձևով նշա¬նակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահ¬մանել փոր¬ձաշրջան 1 (մեկ) տարի ժամկետով։
Արթուր Սուքիասյանի նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց ընտրված չհեռանալու վերա¬բեր¬յալ ստորագրությունը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
10. Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդ¬¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագոր¬ծութ¬յուն¬ների կա¬տարման մեջ, նրան ազատել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով նախա¬տես¬¬¬¬ված քրեա¬կան պատասխանատվությունից՝ քրեական պատասխանատ¬վության ենթարկելու վաղե¬մութ¬յան ժամ¬¬¬կետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Սարգիս Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավ¬¬ման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի նկատ¬¬¬¬մամբ ազատազրկման ձևով նշա¬նակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահ¬մանել փոր¬ձաշրջան 1 (մեկ) տարի ժամկետով։
Սարգիս Սարգսյանի նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց ընտրված չհեռանալու վերա¬բեր¬յալ ստորագրությունը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
11. Սամվել Գրիգորի Էլբակյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագոր¬ծութ¬յունների կա¬տար¬ման մեջ, նրան ազատել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով նա¬խա¬տես¬ված քրեական պա¬տասխանատվությունից՝ քրեական պատասխանատ¬վության ենթար¬կելու վաղեմության ժամ¬կետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Սամվել Էլբակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կե¬¬տով նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 4 (չորս) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավ¬¬ման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի նկատ¬¬¬¬մամբ ազատազրկման ձևով նշա¬նակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահ¬մանել փոր¬ձաշրջան 1 (մեկ) տարի ժամկետով։
Սամվել Էլբակյանի նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց ընտրված չհեռանալու վերա¬բերյալ ստորագրությունը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
12. Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագոր¬ծութ¬յուն¬ների կա¬տարման մեջ, նրան ազատել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով նախա¬տես¬ված քրեական պատաս¬խա¬նատվությունից՝ քրեական պատասխանատ¬վության ենթար¬կելու վաղե¬մութ¬յան ժամ¬կետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Համլետ Մարտիրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետերով նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավ¬¬¬ման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի նկատ¬¬¬¬մամբ ազատազրկման ձևով նշա¬նակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահ¬մանել փոր¬ձաշրջան 1 (մեկ) տարի ժամկետով։
Համլետ Մարտիրոսյանի նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց ընտրված չհեռանալու վերա¬բերյալ ստորագրությունը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
13. Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-314-րդ հոդվածով նախատեսված հանցա¬գործութ¬յունների կա¬¬տար¬ման մեջ, նրան ազատել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով նախա¬տեսված քրեա¬կան պատաս¬խա¬նատվությունից՝ քրեական պատասխանատ¬վության ենթար¬կելու վա¬ղեմութ¬յան ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Հրանուշ Դանիելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավ¬¬ման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանի նկատ¬¬¬¬մամբ ազատազրկման ձևով նշա¬նակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահ¬մանել փոր¬ձաշրջան 1 (մեկ) տարի ժամկետով։
Հրանուշ Դանիելյանի նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց ընտրված չհեռանալու վերա¬բերյալ ստորագրությունը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Դատախազության ներկայացրած 267.583.336 ՀՀ դրամի քաղաքացիական հայցը բավա¬րարել մասնակիորեն` 172.196.157 (հարյուր յոթանասուներկու միլիոն հարյուր իննսունվեց հազար հարյուր հիսունյոթ) ՀՀ դրամի չափով, հօգուտ ՀՀ պե¬տա¬կան բյուջեի համա¬պար¬¬տությամբ բռնա¬գանձել քա¬ղաքա¬ցիական պատաս¬խա¬նողներ՝
- Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խա¬չատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրի¬գորյանից և Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից` 39.542.218 (երե¬սունինը միլիոն հինգ հարյուր քառասուներկու հազար երկու հարյուր տասնութ) ՀՀ դրամ՝ գու¬մար,
- Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խա¬¬չատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրի¬գորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, ինչպես նաև Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանից՝ 85.767.431 (ութսունհինգ միլիոն յոթ հարյուր վաթսունյոթ հա¬զար չորս հարյուր երեսունմեկ ) ՀՀ դրամ գումար,
- Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խա¬չատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրի¬գորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, ինչպես նաև Հով¬հաննես Պողոսի Հովհաննիս¬յանից՝ 39.671.495 (երեսունինը միլիոն վեց հարյուր յոթանասունմեկ հազար չորս հարյուր իննսունհինգ) ՀՀ դրամ գումար,
- Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրի¬գորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, ինչպես նաև Սամ¬վել Գրիգորի Էլբակյանից, Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանից և Հրանուշ Հմայակի Դանիել¬յանից՝ 15.327.226 (տասնհինգ միլիոն երեք հարյուր քսանյոթ հազար երկու հարյուր քսանվեց) ՀՀ դրամ գումար,
- Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խա¬չատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրի¬գորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, ինչպես նաև Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանից 21.034.330 (քսանմեկ միլիոն երեսունչորս հազար երեք հարյուր երե¬սուն) ՀՀ դրամ գումար`
բռնագանձումը տարածելով նրանց անձնական գույքերի վրա։
Վազգեն Խաչիկյանից, Աշոտ Աբրահամյանից, Վահագն Խաչատրյանից, Հովհաննես Գրի¬¬գորյանից, Վիգեն Գևորգյանից և Բագրատ Մուրադյանից համապարտությամբ 10.719.870 ՀՀ դրամ գումար հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնա¬գանձելու վերաբերյալ մասով ներկայացված քաղա¬քացիական հայցի հարցը համարել լուծված` քաղաքացիական պատասխանող Բագրատ Ռուբենի Մու¬րադյանի կողմից 10.800.000 ՀՀ դրամ վնասն ամբող¬ջությամբ փոխհա¬տու¬ցելու պատճառա¬բա¬նութ¬յամբ։
Վազգեն Խաչիկյանից, Աշոտ Աբրահամյանից, Վահագն Խաչատրյանից, Հովհաննես Գրի¬¬գոր¬յանից, Վիգեն Գևորգյանից և Արմեն Խաչատրյանին համապարտությամբ 3.623.587 ՀՀ դրամ գումար հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձելու վերաբերյալ մաոսվ ներկայացված քաղաքա¬ցիա¬կան հայցի հարցը համարել լուծված` քաղաքացիական պատասխանող Արմեն Կառլենի Խա¬չատրյանի կողմից 3.700.000 ՀՀ դրամ վնասն ամբող¬ջությամբ փոխ¬հատուցելու պատ¬ճառաբա¬նութ¬յամբ։
Քա¬ղաքացիական պատասխանող Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից հօգուտ պետության 29.000.000 ՀՀ դրամ գումար բռնա¬գանձնելու վերաբերյալ մասով ներկայացրած քա¬ղա¬քա¬ցիա¬կան հայցը մերժել` ոչ պատ¬շաճ անձի կող¬մից հարուցվելու հիմքով։
Իրեղեն ապացույց հանդիսացող, Դատարանում պահվող՝ Աշոտ Աբրահամյանի երկու նո¬թա¬տետրերը, Վահագն Խաչատրյանի «Դելլ» տեսակի համակարգիչը և «Դուդուկ» ֆայլով էլեկտրո¬նային կրիչը, Վազ¬գեն Խաչիկյանի կազմած պարտավորագիրը, ինչ¬պես նաև որպես իրեղեն ապա¬ցույց ճա¬նաչված և գործին կցված «Տոշիբա» տեսակի համա¬կար¬գիչը պահել քրեական գործի հետ՝ սույն դա¬տավճիռն օրի¬նա¬կան ուժի մեջ մտնե¬լուց հե¬տո։
Որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերը պահել քրեական գործում՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի անձնական գույքերի՝ գրավի առարկա հանդի¬սացող՝ Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցի 37-րդ շենքի 9-րդ բնա¬կարանի իրացումից գոյացած, «Ամերիա¬բանկ» ՓԲ ընկերության գույքային պահանջից ազատ դրամական միջոցների, Լոռու մարզի Ախթալա քաղաքի Սպանդարյան փո¬ղոցի 23-րդ շենքի 2-րդ մասնաշենքի 9-րդ բնակարանի, անձ¬նական խուզարկութ¬յամբ հայտ¬նաբերված «Սամսունգ դուոս» տեսակի բջջային հեռախոսի,
Աշոտ Ռազմիկի Աբրա¬համյանի անձնական գույքերի՝ Երևանի Երկաթգծի փողոցի 29-րդ շենքի 17-րդ բնակարանի, Երևանի Աճեմյան փողոցի 12/5 հասցեում գտնվող ան¬շարժ գույքի, Արա¬րատի մարզի Նոյակերտ համայն¬քում գտնվող 0039-0011 ծածկագրով տնամերձ հողամասի, 0109-0003 ծածկագրով գյու¬ղատնտե¬սական նշանակության հողամասի և անձնական խուզար¬կութ¬յամբ հայտնաբերված «Նոկիա» տեսակի բջջային հեռախոսի,
Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի անձնական գույքերի՝ «Մերսեդես Բենց» մակնիշի 64 ՍՕ 108 և «Մերսեդես-Բենց E-350» մակնիշի 11 PO 001 համարա¬նիշի ավտոմեքենաների,
Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի անձնական գույքերի՝ Երևանի Կ.Ուլնե¬ցու փողոցի 66-րդ շենքի 57-րդ բնակարանի, Երևանի Ավետիսյան 4-րդ փողոցի 8-րդ շենքի 30-րդ բնակարանի, անձ¬նական խուզար¬կութ¬յամբ հայտնաբերված «Դիջիտալ մոբայլ» տե¬սակի բջջային հեռախոսի, 20 ԱՄՆ դոլարի, 3.700 ՀՀ դրամ գումարի, նրա բնակա¬րանում հայտ¬նաբեր¬ված «Դելլ» և «Տոշիբա» տե¬սակի դյուրակիր հա¬մա¬կարգիչների,
Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի անձնական գույքի՝ Երևա¬նի Դավիթաշեն 2-րդ թա¬ղա¬մասի 34-րդ շենքի 15-րդ բնակարանի
նկատմամբ կիրառ¬ված արգե¬լանքները պահպանել, դրանք կամ դրանցից գոյացած դրա¬մական միջոցները ուղղել պետութ¬յանը պատ¬ճառ¬ված գույքային վնասի փոխ¬հա¬¬տուց¬մանը, Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի, Աշոտ Ռազմիկի Աբրա¬համյանի և Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգոր¬յանի անձնական գույքերը՝ նաև նրանցից յուրաքանչյու¬րի նկատ¬մամբ նշա¬նակված գույքի բռնագրավ¬ման ա¬պա¬հովմանը, իսկ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկանի, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամ¬յանի և Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի անձնական գույքերը՝ նաև դատական ծախսերի հատուցմանը։
Սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի անվամբ հաշվառված՝ Երևան քաղաքի Մա¬նանդյան 16-րդ շենքի 16-րդ բնակարանի, նույն շենքի բակում գտնվող ավ¬տոտնակի, նրա անձ¬նա¬կան խու¬զարկությամբ հայտնաբերված «Նոկիա» տե¬սակի բջջային հեռա¬խոսի, «525» և «523» հարգի դաջվածքներով սպիտակ մե¬տա¬ղից մա¬տա¬նու և 17.400 ՀՀ դրամ գումարի, ինչպես նաև Արմեն Կառլենի Խա¬չատրյանի խուզար¬¬կությամբ հայտնա¬բերված «Բի¬լայն» տեսակի բջջա¬յին հեռախոսի, արծա¬թագույն մե¬տաղից վզնոցի, դեղին մետաղից խաչի, 40 ԱՄՆ դոլար և 3.700 ՀՀ դրամ գումարների վրա դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում կիրառ¬ված արգե¬լանքները վերացնել` դրանց հիմքերը վերանալու պատճառաբանությամբ։
Սույն գործով քաղաքացիական պատասխանողների կողմից անձամբ կամ միջնոր¬դա¬վոր¬ված բանկային տարբեր հաշվեհամարներին, իբրև պետությանը պատճառված վնասի հա¬տու¬ցում, մուտքագրված գումարները, մասնավորապես`
Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի, Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի և Վահագն Հենրիկի Խա¬չատրյանի կողմից 2012թ. սեպտեմբերի 7-ի թիվ 106 հանձնարարագրով ՀՀ դատա¬խազության դե¬պո¬զիտ 900008037195 հաշվին միասնաբար վճարված 7.500.000 ՀՀ դրամ գումարը,
Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանի կողմից 2011թ. մարտի 28-ի թիվ 000081 անդորրագրով 900001097261 հաշվեհամարին վճարված 804.000 ՀՀ դրամ, 2011թ. ապրիլի 1-ի թիվ 83 և 87, 2011թ. ապ¬րիլի 8-ի թիվ 35, 39, 41 և 42, 2011թ. ապրիլի 16-ի թիվ 183 մուտքի օրդերներով թիվ 900005280640 համարին վճարված 3.345.995 ՀՀ դրամ, 2011թ. դեկտեմբերի 30-ի թիվ 37 մուտքի օրդե¬րով ՀՀ դատախազության դեպոզիտ 900008037195 համարին վճարված 13.009.100 ՀՀ դրամ գումարները,
Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի կողմից 2012թ. ապրիլի 5-ի թիվ 099526, 2012թ. ապրիլի 10-ի թիվ 220279 և 2012թ. ապրիլի 13-ի թիվ 006987 անդորրագրերով ՀՀ դատախազության դեպոզիտ 900008037195 համարին վճարված ընդհանուր 3.000.000 ՀՀ դրամ գումարը,
Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի կողմից ՀՀ ֆինանսների նախարարության աշխա¬տա¬կազ¬մի ֆինանսական վերահսկողության տեսչության իրականացրած (2011թ. ապրիլի 11-ին կազ¬մած ստուգման թիվ 14-Ա միջանկյալ ակտի) ստուգման ընթացքում վերականգնված 2.308.000 ՀՀ դրամ գումարը,
Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի կողմից 2014թ. նոյեմբերի 25-ի թիվ 1 վճարման հանձ¬նա¬րա¬րագրով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դեպոզիտ 900013298014 հաշվեհամարին վճարված 3.000.000 ՀՀ դրամ գումարը, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամ¬յա¬նի կողմից 2014թ. դեկտեմբերի 1-ի թիվ 141201008424001 կտրոնով նույն հաշ¬վեհա¬մարին վճար¬ված 2.000.000 ՀՀ դրամ գումարը փոխանցել ՀՀ պետական բյուջե, իսկ
Վիգեն Լևոնի Գևորգյանի կողմից 2014թ. նոյեմբերի 26-ի թիվ 141126013095040 անդոր¬րագրով վճարված 2.000.000 ՀՀ դրամ, Սամվել Գրի¬գորի Էլբակյանի կողմից 2014թ. նոյեմբերի 27-ին թիվ 60 անդորրագրով վճարված 2.600.000 ՀՀ դրամ, Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի կողմից 2014թ. նոյեմբերի 25-ին թիվ 141125021232001 կտրոնով վճարված 1.300.000 ՀՀ դրամ, Հովհաննես Պո¬¬ղոսի Հովհաննիսյանի կողմից 2014թ. նոյեմ¬բերի 24-ին թիվ 141124049913001 կտրո¬նով վճարված 7.000.000 ՀՀ դրամ, Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի կողմից 2014թ. դեկտեմբերի 2-ին թիվ 168 անդորրագրով վճարված 2.562.000 ՀՀ դրամ, Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի կողմից 2014թ. դեկտեմբերի 4-ի թիվ 51 անդորրագրով վճարված 8.300.000 ՀՀ դրամ, Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի կողմից 2014թ. դեկտեմբերի 4-ի թիվ 48 անդորրագրով վճարված 1.200.000 ՀՀ դրամ գումարների տնօրինման հարցն համարել լուծված` այն անմի¬ջա¬կանորեն Կենտրոնական գանձապետարանի 900005028155 համարին փոխանցվելու փաստով։
Որպես դատական ծախս` Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամ¬յա¬նից, Հով¬հաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, Վահագն Հենրիկի Խա¬չատրյա¬նից, Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանից, Սամվել Գրիգորի Էլբակյանից, Սարգիս Մա¬մի¬կոնի Սարգսյա¬¬նից և Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանից հօգուտ ՀՀ պե¬տական բյուջեի համապար¬տութ¬յամբ բռնագանձել 1.000.020 (մեկ միլիոն քսան հա¬զար) ՀՀ դրամ գումար։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեա¬կան դատարան հրապարակման օր¬վա¬նից մե¬կամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0011/01/13
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 08-02-2013 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0011/01/13 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | ՀՀ Գլխավոր դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 69111912 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Վազգեն Խաչիկյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, 2005թ. հունվարի 14-ից մինչև 2010թ. դեկտեմբերի 17– ն աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության պետի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ և օգտվելով ծառայությունը կառավարելու իր լիազորություններից, մասնավորապես՝ այն, որ իր կողմից վերահսկվել է կենսաթոշակառուների կողմից կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչությանը ներկայացված դիմումների հիման վրա կուտակված կենսաթոշակների գումարները Ծառայության վճարային ծառայության Երևան քաղաքի ստորաբաժանումների կողմից վճարելու գործընթացը՝ Ծառայության մի շարք պաշտոնատար և պատասխանատու անձանց հետ, կազմակերպված խմբով, 2006–2010թթ. ընկած ժամանակահատվածում, օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, պաշտոնեկան կեղծիք կատարելու, այն է՝ կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող կեղծ դիմումներ պատրաստելով կամ առանց այդ դիմումների վճարային ցուցակներում կենսաթոշակառուների ստորագրությունները կեղծելու միջոցով անհիմն ելքագրել և յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված, մահացած կամ ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակառուների վճարումը կասեցված կենսաթոշակի առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր՝ 260.956.681 ՀՀ դրամ գումարները բացի այդ` Վազգեն Խաչիկյանը խարդախությամբ հափշտակել է պետական բյուջե վերականգնման ենթակա, առանձնապես խոշոր չափերի` 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը: Աշոտ Աբրահամյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, 1999 թվականից աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ և օժտված լինելով ծառայության կանոնադրությամբ, հիշյալ վարչության կանոնակարգով նախատեսված գործառույթները կառավարելու, ինչպես նաև կենսաթոշակի կասեցված /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիազորություններով, 2006–2010թթ. ընկած ժամանակահատվածում օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը՝ Վազգեն Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 260.956.681 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև կատարել է պաշտոնեական կեղծիք: Հովհաննես Գրիգորյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2005թ. մայիսի 27-ից մինչև 2011թ. հունվարի 18-ն աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության Վճարումներ ծառայության պետի պաշտոնում և հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ, օժտված լինելով ՍԱՊԾ վճարումների ծառայության կանոնադրությամբ նախատեսված կենսաթոշակների գումարների հոսքը՝ բանկային հաշիվներից ստացումը, բաշխումը՝ ըստ տարածքային ստորաբաժանումների, վճարումը, մնացորդային գումարների հետ վերադարձը կազմակերպելու և ղեկավարելու լիազորություններով, 2006–2010թթ. ընկած ժամանակահատվածում օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը՝ Վազգեն Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 260.956.681 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև կատարել է պաշտոնեական կեղծիք: Վիգեն Գևորգյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2001թ. օգոստոսի 1-ից մինչև 2011թ. հունվարի 11-ն աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության /այսուհետ՝ Ծառայություն/ աշխատակազմի վճարումների ծառայությունում՝ որպես Երևան քաղաքի վճարային խմբի տեսուչ–վճարող, հանդիսանալով նյութական պատասխանատու անձ և օգտվելով վճարումը վերսկսված կենսաթոշակների գումարները վճարելու իր լիազորություններից, մասնավորապես այն, որ կենսաթոշակի գումարները պարտավոր էր վճարելու բացառապես սոցիալական ապահովության պետական ծառայություն դիմած կենսաթոշակառուներին՝ 2006–2010թթ. ընկած ժամանակահատվածում Վազգեն Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով կասեցված կենսաթոշակների վճարման հիմք հանդիսացող ակնհայտ կեղծ դիմումների հիման վրա, վճարային ցուցակներում կենսաթոշակառուների ստորագրությունները կեղծելու, կամ ընդհանրապես չստորագրելու միջոցով անհիմն ելքագրել և յուրացման եղանակով հափշտակել են մահացած և ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակառուների վճարումը կասեցված կենսաթոշակի իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 267.266.819 ՀՀ դրամ գումարները: Վահագն Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա մեղադրվում է այն բանում, որ նա, 2001 թվականից աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության տեղեկատվական համակարգերի և վերլուծության վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետի պաշտոնում և հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ, օժտված լինելով հիշյալ վարչության կանոնակարգով նախատեսված՝ կենսաթոշակների և սոցիալական առանձին ծրագրերի շտեմարաններր տարածքային բաժիններից ստանալու, գրանցելու, ձևավորված շտեմարանը վերահսկելու, տվյալների տրամադրումը կսաավարելու Լիազորություններով, իր պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով՝ 2006–2010թթ. ընկած ժամանակահատվածում օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը՝ Վազգեն Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր՝ 260.956.681 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև կատարել է պաշտոնեական կեղծիք։ Սամվել Էլբակյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հվյրցէ . նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության /Այսուհետ`ծառայություն/ պետի թիվ 90-ԱԿ հրամանով 2005թ. հունվարի 12-ից աշխատելով Երևան քաղաքի Շենգավիթի տարածքային բաժնի պետի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ և օժտված լինելով ծառայության տարածքային բաժնի կանոնադրությամբ նախատեսված կենսաթոշակների և սոցիալական այլ ծրագրերի նշանակման, վերահաշվարկման, վճարային ցուցակների կազմման գործընթացը ղեկավարելու և վերահսկելու լիազորություններով՝ 2010 թվականի հոկտեմբերին Վազգեն Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի՝ 20.489.226 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև կատարել է պաշտոնեական կեղծիք։ Հովհաննես Հովհաննիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության /այսուհետ՝ ծառայություն/ պետի թիվ 240-ԱԿ հրամանով 2006թ. օգոստոսի 14-ից աշխատելով Երևան քաղաքի Արաբկիրի տարածքային բաժնի պետի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ և օժտված լինելով ծառայության տարածքային բաժնի կանոնադրությամբ նախատեսված կենսաթոշակների և սոցիալական այլ ծրագրերի նշանակման, վերահաշվարկման, վճարային ցուցակների կազմման գործընթացը ղեկավարելու և վերահսկելու լիազորություններով՝ 2009–2010թթ. ընթացքում, օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը՝ Վազգեն Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի՝ 48.979.771 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև կատարել է պաշտոնեական կեղծիք։ Սարգիս Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության /այսուհեպ՝ ծառայություն/ պետի թիվ 239-ԱԿ հրամանով 2006թ. օգոստոսի 14-ից աշխատելով Երևան քաղաքի երերունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնի պետի պաշտոնում հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ և օժտված լինելով ծառայությսյը տարածքային բաժնի կանոնադրությամբ նախատեսված կենսաթոշակների և սոցիալական այլ ծրագրերի նշանակման, վերահաշվարկման, վճարային ցուցակների կազման գործընթացը ղեկավարելու և վերահսկելու լիազորություններով՝ 2010 թվականի հոկտեմբերին Վազգեն Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնվի առանձնապես խոշոր չափերի՝ 30.020.622 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև կատարել է պաշտոնեական կեղծիք։ Արթուր Սուքիասյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2001թ. սեպտեմբերի 26-ից մինչև 2008թ. օգոստոսի 19-ն աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության /այսուհետ՚ Ծառայության/ «Քանաքեռ-Զեյթունի» տարածքային բաժնի, իսկ 2008թ. օգոստոսի 19-ից՝ «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ, լիազորված լինելով իրականացնելու կենսաթոշակների նշանակման, վերահաշվարկման և վճարման աշխատանքների, ինչպես նաև՝ կենսաթոշակների, սոցիալական ապահովագրության առանձին ծրագրերի իրականացման վերաբերյալ տեղեկությունները համակարգիչ մուտքագրելու, տվյալների շտեմարանի համալրման, անհրաժեշտ փոփոխությունների կատարման և վերլուծության գործընթացը, 2007–2009թթ ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի՝ 44.691.831 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև կատարել է պաշտոնեական կեղծիք։ Համլետ Մարտիրոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, 2003 թվականից աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության Երևան քաղաքի «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ, լիազորված լինելով իրականացնելու կենսաթոշակների նշանակման, վերահաշվարկման և վճարման աշխատանքների, ինչպես նաև՝ կենսաթոշակների, սոցիալական ապահովագրության առանձին ծրագրերի իրականցման վերաբերյալ տեղեկությունները համակարգիչ մուտքագրելու, տվյալների շտեմարանի համալրման, անհրաժեշտ փոփոխությունների կատարման և վերլուծության գործընթացը՝ 2010թ. ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի՝ 20.489.226 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև կատարել է պաշտոնեական կեղծիք: Հրանուշ Դանիելյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 1991 թվականից աշխատելով ՀՀ աշխատանքի սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության Երևան քաղաքի «Շենգավիթի» տարածքային բաժնում` օպերատոր, լիազորված լինելով իրականացնելու կենսաթոշակների, սոցիաական ապահովագրության առանձին ծրագրերի իրականցման վերաբերյալ տեղեկություններն համակարգիչ մուտքագրելու, տվյալների շտեմարանի համալրման, անհրաժեշ փոփոխությունների կատարման և վերլուծության, ինչպես նաև՝ վճարային ցուցակները կազմելու գործընթացը՝ 201Օթ ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրեց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի՝ 20.489.226 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև օժանդակել է պաշտոնեական կեղծիք կատարելուն։ Բագրատ Մուրադյանին մեղադրանմք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության /այսուհեւո՝ ծառայության/ պետ Վազգեն Խաչիկյանի, նույն ծառայության տեղեկատվական համակարգերի և վերլուծության վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ, իր կնոջ քրոջ ամուսնու՝ Վահագն Խաչատրյանի, վերջինիս քրոջ ամուսնու՝ Արմեն Խաչատրյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով 2007–2008թթ ընկած ժամանակահատվածում պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի՝ 21.811.676 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև օժանդակել են կազմակերպված խմբի պաշտոնատար անձանց պաշտոնեական կեղծիք կատարելուն։ Արմեն Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության /այսուհետ՝ ծառայության/ պետ Վազգեն Խաչիկյանի, նույն ծառայության տեղեկատվական համակարգերի և վերլուծության վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ, իր կնոջ եղբոր՝ Վահագն Խաչատրյանի, վերջինիս կնոջ քրոջ ամուսնու՝ Բագրատ Մուրադյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով 2007–2008թթ ընկած ժամանակահատվածում պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի՝ 21.811.676 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև օժանդակել են կազմակերպված խմբի պաշտոնատար անձանց պաշտոնեական կեղծիք կատարելուն։ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Վազգեն |
| Ազգանուն | Խաչիկյան |
| Հայրանուն | Յուրիկի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 179 Մաս 3 Կետ 1, 2 |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Աշոտ |
| Ազգանուն | Աբրահամյան |
| Հայրանուն | Ռազմիկի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 179 Մաս 3 Կետ 1, 2 |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Հովհաննես |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հայրանուն | Վոլոդիայի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 179 Մաս 3 Կետ 1, 2 |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Վիգեն |
| Ազգանուն | Գևորգյան |
| Հայրանուն | Լևոնի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 179 Մաս 3 Կետ 1, 2 |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Վահագն |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հայրանուն | Հենրիկի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 179 Մաս 3 Կետ 1, 2 |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Սամվել |
| Ազգանուն | Էլբակյան |
| Հայրանուն | Գրիգորի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 179 Մաս 3 Կետ 1, 2 |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Հովհաննես |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հայրանուն | Պողոսի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 179 Մաս 3 Կետ 1, 2 |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Սարգիս |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հայրանուն | Մամիկոնի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 179 Մաս 3 Կետ 1, 2 |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Սուքիասյան |
| Հայրանուն | Ֆերդինանտի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 179 Մաս 3 Կետ 1, 2 |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Համլետ |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
| Հայրանուն | Օնիկի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 179 Մաս 3 Կետ 1, 2 |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Հրանուշ |
| Ազգանուն | Դանիելյան |
| Հայրանուն | Հմայակի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 179 Մաս 3 Կետ 1, 2 |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Բագրատ |
| Ազգանուն | Մուրադյան |
| Հայրանուն | Ռուբենի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 179 Մաս 3 Կետ 1, 2 |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հայրանուն | Կառլենի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 179 Մաս 3 Կետ 1, 2 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.5 |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 11-02-2013 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մխիթար |
| Ազգանուն | Պապոյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 11-02-2013 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 11-02-2013 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 11-02-2013 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 05-03-2013 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հ. |
| Ազգանուն | Ենոքյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վազգեն |
| Ազգանուն | Խաչիկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Աշոտ |
| Ազգանուն | Աբրահամյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հովհաննես |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վիգեն |
| Ազգանուն | Գևորգյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վահագն |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սամվել |
| Ազգանուն | Էլբակյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հովհաննես |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սարգիս |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Սուքիասյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Համլետ |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հրանուշ |
| Ազգանուն | Դանիելյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 2 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Բագրատ |
| Ազգանուն | Մուրադյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ժորա |
| Ազգանուն | Վարոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Լիպարիտ |
| Ազգանուն | Սիմոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արա |
| Ազգանուն | Զաքարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հրանտ |
| Ազգանուն | Անանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Անդրանիկ |
| Ազգանուն | Աբաջյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գեղամ |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Թովմասյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վաղինակ |
| Ազգանուն | Աթոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հովիկ |
| Ազգանուն | Արսենյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ռոբերտ |
| Ազգանուն | Մանվելյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-03-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 04-04-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | * |
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | Դատական նիստը տեղի է ունենալու Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի թիվ 1 դատական նիստերի դահլիճում /ք.Երևան,Նազարբեկյան 40/: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 11-04-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | * |
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | Դատական նիստը տեղի է ունենալու Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի թիվ 1 դատական նիստերի դահլիճում /ք.Երևան,Նազարբեկյան 40/: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 18-04-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | * |
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | Դատական նիստը տեղի է ունենալու Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի թիվ 1 դատական նիստերի դահլիճում /ք.Երևան,Նազարբեկյան 40/: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 16-05-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | * |
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | Դատական նիստը տեղի է ունենալու Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի թիվ 1 դատական նիստերի դահլիճում /ք.Երևան,Նազարբեկյան 40/: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 23-05-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | * |
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | Դատական նիստը տեղի է ունենալու Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի թիվ 1 դատական նիստերի դահլիճում /ք.Երևան,Նազարբեկյան 40/: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 06-06-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | Դատական նիստը տեղի է ունենալու Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի թիվ 1 դատական նիստերի դահլիճում /ք.Երևան,Նազարբեկյան 40/: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 13-06-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | * |
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | Դատական նիստը տեղի է ունենալու Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի թիվ 1 դատական նիստերի դահլիճում /ք.Երևան,Նազարբեկյան 40/: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 20-06-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | * |
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | Դատական նիստը տեղի է ունենալու Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի թիվ 1 դատական նիստերի դահլիճում /ք.Երևան,Նազարբեկյան 40/: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-06-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | * |
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | Դատական նիստը տեղի է ունենալու Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի թիվ 1 դատական նիստերի դահլիճում /ք.Երևան,Նազարբեկյան 40/: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 04-07-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | Դատական նիստը տեղի է ունենալու Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի թիվ 1 դատական նիստերի դահլիճում /ք.Երևան,Նազարբեկյան 40/: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 11-07-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | * |
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | Դատական նիստը տեղի է ունենալու Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի թիվ 1 դատական նիստերի դահլիճում /ք.Երևան,Նազարբեկյան 40/: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 25-07-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | * |
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | Դատական նիստը տեղի է ունենալու Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի թիվ 1 դատական նիստերի դահլիճում /ք.Երևան,Նազարբեկյան 40/: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 01-08-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | * |
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | Դատական նիստը տեղի է ունենալու Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի թիվ 1 դատական նիստերի դահլիճում /ք.Երևան,Նազարբեկյան 40/: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 15-08-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | * |
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | Դատական նիստը տեղի է ունենալու Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի թիվ 1 դատական նիստերի դահլիճում /ք.Երևան,Նազարբեկյան 40/: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-08-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | * |
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | Դատական նիստը տեղի է ունենալու Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի թիվ 1 դատական նիստերի դահլիճում /ք.Երևան,Նազարբեկյան 40/: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 29-08-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | Դատական նիստը տեղի է ունենալու Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի թիվ 1 դատական նիստերի դահլիճում /ք.Երևան,Նազարբեկյան 40/: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 05-09-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | * |
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | Դատական նիստը տեղի է ունենալու Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի թիվ 1 դատական նիստերի դահլիճում /ք.Երևան,Նազարբեկյան 40/: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 12-09-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:50 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | * |
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | Դատական նիստը տեղի է ունենալու Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի թիվ 1 դատական նիստերի դահլիճում /ք.Երևան,Նազարբեկյան 40/: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-09-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | * |
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | Դատական նիստը տեղի է ունենալու Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի թիվ 1 դատական նիստերի դահլիճում /ք.Երևան,Նազարբեկյան 40/: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 26-09-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | * |
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | Դատական նիստը տեղի է ունենալու Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի թիվ 1 դատական նիստերի դահլիճում /ք.Երևան,Նազարբեկյան 40/: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 03-10-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | * |
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | Դատական նիստը տեղի է ունենալու Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի թիվ 1 դատական նիստերի դահլիճում /ք.Երևան,Նազարբեկյան 40/: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-10-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | * |
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | Դատական նիստը տեղի է ունենալու Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի թիվ 1 դատական նիստերի դահլիճում /ք.Երևան,Նազարբեկյան 40/: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 24-10-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | * |
| Այլ նշումներ | Դատական նիստը տեղի է ունենալու Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի թիվ 1 դատական նիստերի դահլիճում /ք.Երևան,Նազարբեկյան 40/: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 31-10-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | * |
| Այլ նշումներ | Դատական նիստը տեղի է ունենալու Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի թիվ 1 դատական նիստերի դահլիճում /ք.Երևան,Նազարբեկյան 40/: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 14-11-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | * |
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | Դատական նիստը տեղի է ունենալու Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի թիվ 1 դատական նիստերի դահլիճում /ք.Երևան,Նազարբեկյան 40/: |
Կազմի փոփոխություն
| Ամսաթիվ | 28-11-2013 |
|---|---|
| Փոփոխության հիմքը | Այլ դատարանի դատավորի նշանակում |
| Հիմքը | ՀՀ Նախագահի 26.11.2013թ. ՆՀ-309-Ա հրամանագիր: |
Մակագրել
| Երբ | 28-11-2013 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մեսրոպ |
| Ազգանուն | Մակյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 29-11-2013 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 29-11-2013 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 29-11-2013 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 26-12-2013 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հ |
| Ազգանուն | Ենոքյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ռ |
| Ազգանուն | Դանիելյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Կ |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վազգեն |
| Ազգանուն | Խաչիկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Աշոտ |
| Ազգանուն | Աբրահամյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հովհաննես |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վիգեն |
| Ազգանուն | Գևորգյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վահագն |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սամվել |
| Ազգանուն | Էլբակյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հովհաննես |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սարգիս |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Սուքիասյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Համլետ |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հրանուշ |
| Ազգանուն | Դանիելյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 2 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Բագրատ |
| Ազգանուն | Մուրադյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ժորա |
| Ազգանուն | Վարոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արա |
| Ազգանուն | Զաքարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Անդրանիկ |
| Ազգանուն | Աբաջյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վարդան |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գեղամ |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Լուսինե |
| Ազգանուն | Սահակյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Երվանդ |
| Ազգանուն | Վարոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Թովմասյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վաղինակ |
| Ազգանուն | Աթոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հովիկ |
| Ազգանուն | Արսենյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Լիպարիտ |
| Ազգանուն | Սիմոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հրանտ |
| Ազգանուն | Անանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 13:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 16-01-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 06-02-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 13-02-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-02-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Ինքնաբացարկ
| Երբ | 27-02-2014 |
|---|---|
| Հիմքը | Կանխակալ վերաբերմունք |
| Ինքնաբացարկի նախաձեռնողը | Կողմի միջնորդություն |
Բավարարում
| Երբ | 27-02-2014 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակություն (Դատական ակտ) | Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ԻՆՔՆԱԲԱՑԱՐԿԻ ՄԻՋՆՈՐԴՈԻԹՅՈՒՆԸ ԲԱՎԱՐԱՐԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 27.02.2014թ. ք. Երևան ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Մ.Մակյանս, խորհրդակցական սենյակում քննության առնելով դատարանի վարույթում գտնվող թիվ ԵԿԴ/0011/01/13 քրեական գործով մեղադրող Հ.Ենոքյանի կողմից նախագահող դատավորիս ներկայացված ինքնաբացարկի միջնորդություն հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում քննվում է քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 314-րդ հոդվածով, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 314-րդ հոդվածով, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի` 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 314-րդ հոդվածով, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 314-րդ հոդվածով, Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 314-րդ հոդվածով, Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 314-րդ հոդվածով, Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 314-րդ հոդվածով, Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 314-րդ հոդվածով, Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 314-րդ հոդվածով, Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 314-րդ հոդվածով, Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 38-314-րդ հոդվածով և Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 38-314-րդ հոդվածով։ Քրեական գործի դատական քննության դատական նիստի նախապատրաստական մասում, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 332-րդ հոդվածով սահմանված կարգով դատավորին ինքնաբացարկ ներկայացնելու հարցի քննարկման ժամանակ, այդ առումով կողմերին ներկայացված պարզաբանումների արդյունքում, ՀՀ Գլխավոր դատախազության ՀՀ ԱԱԾ մարմիններում քննվող և կիբեռհանցագործությունների գործերով վարչության պետի տեղակալ, սույն գործով մեղադրանքը դատարանում պաշտպանող Հ.Ենոքյանի կողմից նախագահող դատավորիս նկատմամբ ներկայացվել է ինքնաբացարկ հայտնելու մասին միջնորդություն այն հիմնավորմամբ, որ նախագահող դատավորս և նույն քրեական գործով ամբաստանյալ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանը, ԵՊՀ ուսումնառության տարիներին հանդիսացել ենք համակուրսեցիներ, գտնվել լավ, ընկերական հարաբերությունների մեջ, որը շարունակվել է նաև ուսումառության տարիներից հետո։ Նշված փաստի առկայությունը մեղադրողի մոտ հարուցել է կասկած առ այն, որ նման պայմաններում նախագահող դատավորը չի կարող գործով լինել օբյեկտիվ և անկողմնակալ, քանի որ դատավարության կողմ հանդիսացող ամբաստանյալներից մեկի հետ գտնվել է ընկերական հարաբերությունների մեջ։ Նշելով, որ նախկինում այդ փաստն իրեն հայտնի չի եղել և գտնելով, որ դատավորը չի կարող գործով իրականացնել օբյեկտիվ քննություն, մեղադրողը, նախագահող դատավորիս ներկայացրել է ինքնաբացարկի միջնորդություն, որպեսզի դատավարության կողմերի և անկախ դիտորդի մոտ չստեղծվի ողջամիտ կասկած՝ դատավորի անկողմնակալության վերաբերյալ։ Պաշտպանության կողմի որոշ ներկայացուցիչներ՝ մասնավորապես պաշտպաններ Վարոսյանը, Արսենյանը, Հակոբյանը, Թովմասյանը և Աբաջյանը ինքնաբացարկի լուծման հարցը թողել են դատարանի հայեցողությանը, պաշտպաններ Սիմոնյանը, Աթոյանը հայտնել են, որ ինքնաբացարկի հիմքեր չկան, իսկ պաշտպաններ Զաքարյանը և Գրիգորյանը, հայտնելով, որ թեև իրենք նույնպես մտահոգված են նույն խնդրով, սակայն «այս պահին» չունեն ինքնաբացարկի միջնորդություն և խնդրել են մինչև ինքնաբացարկի հարցի լուծմանն անցելը քննարկել իրենց պաշտպանյալների նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը փոփոխելու և նրանց ազատ արձակելու հարցը, որից հետո միայն, դրանով պայմանավորված իրենք կհստակեցնեն իրենց դիրքորոշումը՝ ինքնաբացարկ հայտնելու վերաբերյալ։ Նման դիրքորոշում է հայտնել նաև պաշտպան Անանյանը։ Դատական նիստում լսելով կողմերի կարծիքները, իսկ խորհրդակցական սենյակում քննարկելով ներկայացաված՝ ինքնաբացարկ հայտնելու մասին միջնորդությունը, գտնում եմ, որ այն պետք է բավարարվի հետևյալ պատճառաբանությամբ. Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 90-րդ հոդվածի 1-ին մասի` «Դատավորը պարտավոր է ինքնաբացարկ հայտնել, եթե նա տեղյակ է այնպիսի փաստերի կամ հանգամանքների մասին, որոնք կարող են ողջամիտ կասկած հարուցել տվյալ գործով նրա անկողմնակալության մեջ։ Ինքնաբացարկի հիմքերը, ի թիվս այլոց, ներառում են այն դեպքերը, երբ` դատավորը կանխակալ վերաբերմունք ունի որպես կողմ հանդես եկող անձի, նրա ներկայացուցչի, պաշտպանի, դատավարության այլ մասնակիցների նկատմամբ»։ Թիվ ԵԿԴ/0011/01/13 քրեական գործով որպես ամբաստանյալ է հանդիսանում նաև Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանը, ում հետ նախագահող դատավորս 1992-1997թթ սովորել եմ Երևանի պետական համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետում, նույն կուրսում։ Վազգեն Խաչիկյանը հանդիսացել է նաև իմ կուրսի ավագը։ Ուսումնառության տարիներին վերջինիս հետ գտնվել եմ ընկերական, մտերիմ հարաբերությունների մեջ, որոնք շարունակվել են նաև ուսումնառության տարիներից հետո։ Նրա հետ պարբերաբար հանդիպել ենք, շփվել նաև այն ժամանակ, երբ նա հանդիսացել է Սոցիալական ապահովության պետական հիմնադրամի նախագահը։ Սույն քրեական գործը վարույթ ընդունելուց հետո, ինձ, բնականաբար, հայտնի է եղել նշված հանգամանքը, սակայն չստեղծելու համար այնպիսի տպավորություն, որ դատավորը խուսափում է արդարադատություն իրականացնելուց, ինչն անթույլատրելի է օրենքով, նպատակահարմար եմ համարել քննարկել նշված խնդիրը հրապարակայնորեն, դատական նիստում, ինչպես հանրության համար հասկանալի և ընկալելի լինելու, այնպես էլ այդ մասին կողմերի կարծիքը լսելու նպատակով։ Այն բանից հետո, երբ մեղադրողի կողմից այդ նույն հիմքով նախագահող դատավորիս հայտնվել է ինքնաբացարկ ներկայացնելու միջնորդություն, իսկ պաշտպանական կողմի որոշ ներկայացուցիչներ ունենալով նույն /կողմնակալության/ մտավախությունը, ինքնաբացարկիս հարցը «կախման մեջ են դրել» իրենց պաշտպանյալներին ազատ արձակելու միջնորդությունը բավարարելու կամ մերժելու փաստով, գտնում եմ, որ այն պետք է բավարարվի, քանի որ այս պարագայում վերը նշված հանգամանքը լուրջ կասկածի տակ է դնում նախագահող դատավորիս անաչառությունն ու անկողմնակալությունն այս գործի քննությունն իրականացնելիս օբյեկտիվ լինելու տեսանկյունից, որն, ինչ խոսք, բխում է նախկինում ամբաստանյալի հետ ունեցած մտերիմ հարաբերությունների փաստից։ Ընդհանրացնելով վերը շարադրվածը, հարկ եմ համարում արձանագրել, որ ամբաստանյալ Խաչիկյանի հետ նախկինում ունեցած մտերիմ հարաբերություններն իրենց բարոյական առումով չեն կարող չանդրադառնալ անձիս՝ որպես դատավորի, կողմից գործի նկատմամբ ունեցած օբյեկտիվության վրա։ Այսպիսով, գտնում եմ, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 90-րդ հոդվածի 1-ին մասի, 1-ին կետով սահմանված հիմքերը, որի պայմաններում պարտավոր եմ գործով հայտնել ինքնաբացարկ։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 90-րդ, 102-րդ և 313-րդ հոդվածներով, Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում քննվող ԵԿԴ/0011/01/13 քրեական գործով նախագահող դատավորիս ներկայացված ինքնաբացարկի միջնորդությունը, բավարարել։ Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն |
Կազմի փոփոխություն
| Ամսաթիվ | 05-03-2014 |
|---|---|
| Փոփոխության հիմքը | Այլ |
| Հիմքը | Դատավորի ինքնաբացարկ: |
Մակագրել
| Երբ | 05-03-2014 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 06-03-2014 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 10-03-2014 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 10-03-2014 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 01-04-2014 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հովհաննես |
| Ազգանուն | Ենոքյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-04-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 23-04-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 30-04-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 08-05-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 15-05-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 29-05-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Չի կայանալու նախագահող դատավորի արձակուրդ մեկնելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 05-06-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 12-06-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-06-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 26-06-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 03-07-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 10-07-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-07-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 24-07-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 31-07-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-08-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 14-08-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-08-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 25-09-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 02-10-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 23-10-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 13-11-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 20-11-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-11-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 04-12-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 08-12-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 08-12-2014 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Վազգեն |
| Ազգանուն | Խաչիկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 08-12-2014 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
| Լրացուցիչ պատիժ | Գույքի բռնագրավում |
| Բռնագանձնված գույքի չափը | 290.115.652 |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Աշոտ |
| Ազգանուն | Աբրահամյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 08-12-2014 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
| Լրացուցիչ պատիժ | Գույքի բռնագրավում |
| Բռնագանձնված գույքի չափը | 261.115.652 |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Հովհաննես |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 08-12-2014 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
| Լրացուցիչ պատիժ | Գույքի բռնագրավում |
| Բռնագանձնված գույքի չափը | 261.115.652 |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Վիգեն |
| Ազգանուն | Գևորգյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 08-12-2014 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
| Լրացուցիչ պատիժ | Գույքի բռնագրավում |
| Բռնագանձնված գույքի չափը | 261.115.652 |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Վահագն |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 08-12-2014 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
| Լրացուցիչ պատիժ | Գույքի բռնագրավում |
| Բռնագանձնված գույքի չափը | 261.115.652 |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Բագրատ |
| Ազգանուն | Մուրադյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 08-12-2014 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել (ՀՀ քր. օր. 70 հոդ.) |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 08-12-2014 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել (ՀՀ քր. օր. 70 հոդ.) |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Հովհաննես |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 08-12-2014 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել (ՀՀ քր. օր. 70 հոդ.) |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Սարգիս |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 08-12-2014 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել (ՀՀ քր. օր. 70 հոդ.) |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Սուքիասյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 08-12-2014 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել (ՀՀ քր. օր. 70 հոդ.) |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Սամվել |
| Ազգանուն | Էլբակյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 08-12-2014 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել (ՀՀ քր. օր. 70 հոդ.) |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Համլետ |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 08-12-2014 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել (ՀՀ քր. օր. 70 հոդ.) |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Հրանուշ |
| Ազգանուն | Դանիելյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 08-12-2014 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել (ՀՀ քր. օր. 70 հոդ.) |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԿԴ/0011/01/13 ԴԱՏԱՎՃԻՌ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը (այսուհետ` Դատարան)` նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի, քարտուղարությամբ` Ժենյա Ավետիսյանի և Աննա Փանոսյանի, մասնակցությամբ` մեղադրողներ` Կարեն Հովհաննիսյանի, Գագիկ Հարությունյանի և Հովհաննես Ենոքյանի, պաշտպաններ` Ժորա Վարոսյանի (ամբ. Վ.Խաչիկյան), Լիպարիտ Սիմոնյանի (ամբ. Ա.Աբրահամյան), Արա Զաքարյանի (ամբ. Հ.Գրիգորյան), Հրանտ Անանյանի (ամբ. Վ.Գևորգյան), Անդրանիկ Աբաջյանի (ամբ. Վ. Խաչատրյան), Արշակ Թովմասյանի (ամբ. Ս. Սարգսյան), Վաղինակ Աթոյանի (ամբ. Ա.Սուքիասյան), Հովիկ Արսենյանի (ամբ. Հր.Մարտիրոսյան և Հր.Դանիելյան), Աննա Ջուվանովայի (ամբ. Բ.Մուրադյան և Ա.Խաչատրյան), Գեղամ Հակոբյանի և Աղավնի Մադոյանի (ամբ. Ս.Էլբակյան), Երվանդ Վարոսյանի և Լուսինե Սահակյանի (ամբ. Հ.Հովհաննիսյան), նույն Դատարանում` 2014թ. դեկտեմբերի 8-ին կայացած դռնբաց դատական նիստում, քննեց և ավարտեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի` 1. Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի` (ծնված 1972թ. մարտի 19-ին, Լոռու մարզի Ախթալա քաղաքում, ազ¬գությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած է, խնամքին են 10 և 14 տարեկան երեխաները (ըստ հայտարարության), 2005թ. հունվարի 14-ից մինչև 2010թ. դեկտեմբերի 17-ն աշխա¬տել է ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սո¬ցիա¬լական ապահովության պետական ծառայությունում՝ որպես Ծառայության պետ, նախկինում չդատապարտված, հաշվառ¬ված է Լոռու մար¬զի Ախթալա քաղաքի Սպանդարյան փողոցի 9-րդ տանը, փաստացի բնակվել է Երևան քաղա¬քի Բակունցի 1-ին շենքի 21-րդ բնակարանում, սույն գործով կալանքի տակ է 2012թ. սեպտեմբերի 28-ից), 2. Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանի` (ծնված 1958թ. մայիսի 1-ին, Արարատի մարզի Արա¬րատ քաղաքում, ազ¬գությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ֆիզի¬կա¬պես` վա¬տա¬¬ռողջ, ամուսնացած, մասնակցել է ՀՀ և ԼՂՀ սահմանների պաշտ¬¬¬¬պանական մարտական գոր¬ծո¬ղութ¬յուններին, 1999 թվականից աշխատել է ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նա¬¬¬¬խա¬¬¬րարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության աշխատակազմի կենսա¬թո¬շա¬կային ա¬պա¬¬¬¬¬հո¬վության և առանձին ծրագրերի վարչությունում՝ որպես վարչության պետ, նախ¬¬¬¬¬կի¬նում չդա¬տա¬¬պարտ¬ված, հաշվառված է Արարատի մարզի Նոյակերտ գյուղում, փաստացի բնակ¬վել է Երևան քա¬ղաքի Երկաթգծի փողոցի 29-րդ շենքի 17-րդ բնակարանում, սույն գործով կա¬լանքի տակ է 2012թ. սեպ¬տեմ¬բերի 28-ից), 3. Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի` (ծնված 1968թ. ապրիլի 26-ին, Երևանում, ազ¬գությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, բարձրագույն կրթությամբ, ֆիզիկապես վատառողջ, 2005թ. մայիսի 27-ից մինչև 2011թ. հունվարի 18-ն աշխատել է ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության աշխա¬տա¬կազ¬մի վճարումների ծա¬ռա¬յությունում՝ որպես ծառայության պետ, նախկինում չդատա¬պարտ¬ված, հաշվառված և փաս¬տացի բնակվել է Երևանի Վարդանանց փողոցի 22-րդ շենքի 45-րդ բնակա¬րա¬նում, սույն գործով կալանքի տակ է 2012թ. սեպտեմբերի 28-ից), 4. Վիգեն Լևոնի Գևորգյանի` (ծնված 1974թ. օգոստոսի 4-ին, Երևանում, ազ¬գությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին՝ 2011թ. ապրիլի 28-ին ծնված դուստրը, 2001թ. օգոստոոսի 1-ից մինչև 2011թ. հունվարի 11-ն աշխատել է ՀՀ աշխատանքի և սո¬ցիա¬լական հար¬ցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության աշխատակազմի վճարումների ծա¬ռայությունում՝ որպես Երևան քաղաքի վճարային խմբի տեսուչ-վճարող, նախ¬կինում չդատա¬պարտ¬¬ված, հաշվառված է Երևանի Աբովյան փողոցի 25-րդ շենքի 17-րդ բնակա¬րա¬նում, փաս¬տա¬ցի բնակվել է նույն քաղաքի Շիրազի 50-րդ շենքի 44-րդ բնակարանում, սույն գործով կալանքի տակ է 2012թ. սեպտեմբերի 28-ից), 5. Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի` (ծնված 1974թ. հոկտեմբերի 8-ին, Երևանում, ազ¬գութ¬յամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած է, խնամքին են 2000թ. հուլիսի 18-ին և 2004թ. սեպտեմբերի 18-ին ծնված երկու որդիները, ֆիզիկապես վատառողջ, 2001 թվա¬կա¬նից աշ¬խատել է ՀՀ սոցիալական ա¬պա¬հովության պետական ծառայության աշխատակազմի տե¬ղե¬կատ¬վա¬կան համակարգերի և վեր¬լու¬ծական վարչության կազմում գործած սոցիա¬լական ապա¬հո¬վագրության ծրագրերի տվյալ¬ների մշակման բաժ¬նում՝ որպես բաժնի պետ, նախ¬կի¬նում չդատա¬պարտված, հաշվառված և փաս¬տացի բնակվել է Երևանի Կ.Ուլնեցու 66-րդ շենքի 57-րդ բնա¬կարանում, սույն գործով կալանքի տակ է 2012թ. սեպտեմբերի 7-ից), 6. Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի` (ծնված 1979թ. նոյեմբերի 26-ին, Երևանում, ազ¬գութ¬յամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին են 2006թ. սեպ¬տեմ¬բերի 29-ին և 2009թ. նոյեմբերի 13-ին ծնված երկու որդիները, նախկինում չդատա¬պարտ¬ված, հաշ¬վառված և փաստացի բնակվել է Երևանի Մա¬նանդ¬յան 16-րդ շենքի 16-րդ բնակարանում, սույն գոր¬ծով կալանքի տակ է 2012թ. սեպտեմբերի 7-ից), 7. Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի` (ծնված 1965թ. դեկտեմբերի 15-ին, Երևանում, ազ¬գությամբ հայ, ՌԴ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ֆիզիկապես վատառողջ, ամուսնացած է, 3-րդ խմբի հաշմանդամ, չի աշխատել, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված և փաստացի բնակվել է Երևանի Դ.Անհաղթի 23/1-րդ շենքի 27-րդ բնակարանում, սույն գործով կալանքի տակ է 2012թ. սեպտեմբերի 7-ից), 8. Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի` (ծնված 1968թ. նոյեմբերի 26-ին, Երևանում, ազ¬գությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ֆիզիկապես՝ վատառողջ, ամուսնացած, «Անկա¬խութ¬¬¬¬յան բանակ» կամավորական աշխարհազորի շարքերում մասնակցել է Հայաստանի սահմանների պաշտ¬պա¬նության մարտական գործողություններին մասնակցելը, նախկինում չդա¬տապարտված, 2006թ. օգոստոսի 14-ից մինչ օրս աշխատում է ՀՀ աշխատանքի և սոցիա¬լա¬կան հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության աշխատա¬կազմի Երևան քաղաքի Արաբկիրի տարածքային բաժնում՝ որպես բաժնի պետ, հաշ¬վառված և փաստացի բնակվում է Երևանի Դ.Մալյան 3-րդ շենքի 2-րդ բնակարանում, սույն գոր¬ծով որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն), 9. Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի` (ծնված 1955թ. ապրիլի 1-ին, Արարատի մարզի Դի¬միտրով գյուղում, ազ¬գությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, մաս¬նակցել է ՀՀ և ԼՂՀ սահման¬ների պաշտպանական մարտական գործողություններին, նախ¬¬կինում չդատապարտված, 2006թ. օգոստոսի 14-ից աշխատել է ՀՀ աշխատանքի և սոցիա¬լա¬կան հարցերի նա¬¬խարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության աշխա¬տակազմի Երևան քա¬ղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնում՝ որպես բաժնի պետի տեղակալ, հաշ¬¬¬վառ¬ված և փաստացի բնակվում է Արարատի մարզի Դիմիտրով գյուղի Բարե¬կա¬մութ¬յուն փո¬ղոցի 20-րդ տանը, սույն գործով որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստո¬րագրութ¬յուն), 10. Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանի` (ծնված 1966թ. հուլիսի 22-ին, Գյումրի քաղաքում, ազ¬գությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդա¬տա¬պարտված, 2008թ. օգոստոսի 19-ից աշխատել է ՀՀ աշխատանքի և սոցիա¬լա¬կան հարցերի նախա¬րա¬րության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության աշխա¬տակազմի Երևան քա¬ղաքի Քանաքեռ-Զեյթունի, այնուհետև Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժին¬ներում՝ որպես բաժ¬¬նի պետի տեղակալ, հաշվառված Գյում¬րի քաղաքի Վ.Սարգսյան փո¬ղո¬ցի 1-ին շենքի 46-րդ բնա¬¬կարանում, փաստացի բնակվում է Երևանի Մուրացան փողոցի 192-րդ շենքի 36-րդ բնա¬կա¬րա¬նում, սույն գործով որպես խափանման մի¬ջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրութ¬յուն), 11. Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի` (ծնված 1951թ. նոյեմբերի 7-ին, Երևանում, ազ¬գությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդատապարտված, 2005թ. հունվարի 12-ից մինչ օրս աշխատում է ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախա¬րա¬րության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության աշխատակազմի Երևան քա¬ղաքի Շենգավիթի տարած¬քա¬յին բաժնում՝ որպես բաաժնի պետ, հաշվառված և փաստացի բնակ¬վում է Երևանի Բրյուսովի 21-րդ շենքի 11-րդ բնակարանում, սույն գործով որպես խա¬փան¬ման մի¬ջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստո¬րագրություն), 12. Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի` (ծնված 1955թ. օգոստոսի 6-ին, Կապան քաղաքում, ազ¬գությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ֆիզիկապես վատ¬առողջ, 3-րդ խմբի հաշմանդամ, ամուս¬նացած, խնամքին է կենսաթոշակառու կինը, նախկինում չդատապարտված, 2003 թվականից աշխատել է ՀՀ աշ¬խատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիա¬լական ապահովության պե¬տա¬կան ծառայության աշխատակազմի Երևան քաղաքի Շենգավիթի տա¬րածքային բաժնում՝ որպես բաժնի պետի տե¬ղա¬կալ, հաշ¬վառ¬¬ված և բնակվում է Երևանի Դա¬վիթաշեն 2-րդ թաղամասի 34-րդ շենքի 15-րդ բնա¬կա¬րա¬նում, սույն գործով որպես խափանման մի¬ջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրութ¬յուն), 13. Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանի` (ծնված 1947թ. մայիսի 14-ին, Երևանում, ազ¬գությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ֆիզիկապես` վատառողջ, 3-րդ խմբի հաշմանդամ, ամուսնացած, խնամքին է 2-րդ խմբի հաշմանդամ ամուսինը, նախկինում չդատապարտված, 1991 թվականից աշխատել է ՀՀ աշխատանքի և սո¬ցիա¬լական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության աշխատակազմի Երևան քաղաքի Շենգավիթի տա¬րած¬քային բաժնում՝ որպես օպերատոր, բազմամյա բարեխիղճ աշ¬խա¬տանքի հա¬մար պարգևատրվել է «Աշխատ¬անքի վետերան» մեդալով, հաշվառում չունի, փաս¬տացի բնակվում է Երևանի Ֆրունզեի 4/2-րդ շենքի 29-րդ բնակարանում, սույն գոր¬ծով որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն)։ 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2011թ. մայիսի 16-ին ՀՀ գլխավոր դատախազության պետական շահերի պաշտպա¬նութ¬յան վարչությունում ՀՀ ֆինանսների նախարարությունից ստացված նյութերի քննարկման արդ¬յունքներով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի, 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասի և 314-րդ հոդվածի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 61203311 քրեական գոր¬ծը՝ ՀՀ աշխա¬տանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետա¬կան ծա¬ռայության պաշտոնատար անձանց կողմից իրենց լիազորությունները չարաշա¬հելու, առանձ¬նա¬պես խոշոր չափի գումար յուրացնելու արդյունքում պետությանը ծանր հետևանք¬ներ առաջաց¬նող էական վնաս պատճառելու և պաշտոնեական կեղծիք կատարելու վերաբերյալ։ 2011թ. մայիսի 20-ին վերոնշյալ քրեական գործը նախաքննություն իրականացնելու նպա¬տակով ընդունվել է ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության հատկապես կարևոր գործերի քննության վարչության վարույթ։ Նախաքննության ընթացքում վերոնշյալ քրեական գործին են միացվել` - 2011թ. հուլիսի 14-ին` ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սո¬ցիա¬¬լական ապահովության ՀՀ մարզային թվով 41 ստորաբաժանումների պատասխանատու պաշ¬տո¬¬նատար անձանց կողմից պաշտոնաեական դիրքի չարաշահմամբ առանձնապես խոշոր չափի` 60.600.100 ՀՀ դրամ գումար հափշտակելու և պետությանը վնաս պատճառելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի, 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասի և 314-րդ հոդվածի հատկանիշներով ՀՀ գլխավոր դատախազությունում 2011թ. հուլիսի 9-ին հարուցված թիվ 61204611 քրեական գործը։ - 2011թ. հուլիսի 19-ին` Ալլա Շախնազարովայի հաղորդման կապակցությամբ Անահիտ Մու¬շեղյանի կողմից խոշոր չափերի և Հովհաննես Ղազարյանի կողմից զգալի չափերի յուրա¬ցում¬ներ կատարելու դեպքի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ հատկապես կարևոր գործերի քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 179-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով 2011թ. հուլիսի 19-ին հարուցված թիվ 69104811 քրեական գործը։ - 2011թ. հուլիսի 19-ին` Արմեն Ավետիսյանի կողմից յուրացման եղանակով Աշխեն Օհան¬յանի զգալի չափի 359.050 ՀՀ դրամ գումար հափշակելու դեպքի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ հատկապես կարևոր գործերի քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով 2011թ. մայիսի 2-ին հարուցված թիվ 61203311 քրեական գործը։ 2011թ. նոյեմբերի 8-ին ձերբակալվել է Արթուր Սուքիասյանը։ 2011թ. նոյեմբերի 11-ին Արթուր Սուքիասյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատ¬մամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալա¬նա¬վորումը։ 2011թ. դեկտեմբերի 28-ին որոշում է կայացվել Արթուր Սուքիասյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը վերացնելու և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրություն ընտրելու մասին։ 2011թ. դեկտեմբերի 28-ին մեղադրանքներ են առաջադրվել Վահագն Խաչատրյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Բագրատ Մուրադյանին և Արմեն Խաչատրյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։ 2012թ. սեպտեմբերի 7-ին դատարանի համապատասխան որոշումներով մեղադրյալ¬ներ Արմեն Խաչատրյանի, Վահագն Խաչատրյանի և Բագրատ Մուրադյանի նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց է ընտրվել կալանավորում։ 2012թ. սեպտեմբերի 28-ին ձերբակալվել է Վազգեն Խաչիկյանը։ 2012թ. սեպտեմբերի 28-ին Վազգեն Խաչիկյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով, նրա նկատմամբ Դատարանի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորում։ 2012թ. սեպտեմբերի 28-ին Արամ Մարտիրոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում և դատարանի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորում։ 2012թ. սեպտեմբերի 28-ին ձերբակալվել են նաև Աշոտ Աբրահամյանը, Հով¬¬հան¬¬նես Գրի¬¬¬գոր¬¬¬յանը և Վիգեն Գևորգյանը։ 2012թ. սեպտեմբերի 28-ին Աշոտ Աբրահամյանին և Հովհաննես Գրիգորյանին մեղադ¬րանքներ են առա¬ջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կե¬տերով և 314-րդ հոդ¬վածով, նրանց նկատմամբ Դատարանի որոշմամբ որպես խափանման մի¬ջոց է ընտրվել կալանավորում։ 2012թ. սեպտեմբերի 29-ին Վիգեն Գևորգյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և նրա նկատմամբ Դատարանի որոշ¬մամբ որպես խափան¬ման միջոց է ընտրվել կալանավորում։ 2012թ. դեկտեմբերի 6-ին Հովհաննես Հովհաննիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով և նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։ 2012թ. դեկտեմբերի 7-ին Սամվել Էլբակյանին և Սարգիս Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդ¬վածով և նույն օրը նրանց նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։ 2012թ. դեկտեմբերի 24-ին որոշումներ են կայացվել առա¬ջադրված մե¬ղադ¬րանքները փո¬փո¬խելու, լրացնելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին, մաս¬նավո¬րապես՝ Վազգեն Խաչիկյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդ¬վա¬ծի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով, - Վիգեն Գևորգյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կե¬տերով, - Վահագն Խաչատրյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, - Արմեն Խաչատրյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով, - Բագրատ Մուրադյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով, - Սամվել Էլբակյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, իսկ - Արթուր Սուքիասյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով։ 2012թ. դեկտեմբերի 24-ին Հրանուշ Դանիելյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։ 2012թ. դեկտեմբերի 24-ին Համլետ Մարտիրոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։ 2012թ. դեկտեմբերի 25-ին Հովհաննես Հովհաննիսյանին, Հով¬հան¬նես Գրիգորյանին և Աշոտ Աբրահամյանին առաջադրված մեղադրանքները փոփոխվել և նրանց նոր մեղադրանքներ են առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվա¬ծով։ 2012թ. դեկտեմբերի 26-ին որոշում է կայացվել թիվ 61203311 («մայր») քրեական գործից ամբաս¬տանյալներ Վազգեն Խաչիկյանի և ևս 12 անձանց վերաբերյալ թիվ 69111912 համա¬րով մաս ան¬ջատելու մասին՝ մեղադրական եզրակացությամբ դատարան ուղարկելու նպատակով։ 2013թ. փետրվարի 8-ին թիվ 69111912 քրեական գործը Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի նկատ¬¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդ¬վա¬ծի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Հով¬հաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի նկատ¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի նկատ¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվա¬ծով, Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով, Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կե¬տերով և 38-314-րդ հոդվածով, Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով հաս¬տատ¬ված մե¬¬ղադրա¬կան եզրա¬կացությամբ մուտք է եղել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վար¬չական շրջան¬¬¬ների ընդ¬հանուր իրավասության դա¬տարան, 2013թ. փետրվա¬րի 11-ին ընդունվել դա¬տավոր Մ.Պա¬պո¬յանի վարույթ։ 2013թ. փետրվարի 25-ին դատավոր Մ.Պապոյանը որոշում է կայացրել քրեական գործը դատական քննության նշանակելու մասին։ 2013թ. ապրիլի 29-ին մինչդատական վարույթում նախաքննությունը շարունակվող թիվ 61203311(«մայր») քրեական գործից թիվ 69104912 համարով անջատվել է սույն գործով ամբաս¬տանյալ Վազգեն Խաչիկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առա¬ջադրված մեղադրանքի հետ առնչվող անձանց` մեկ այլ գործով ամբաստանյալներ Էդուարդ Վարժապետյանի, Արթուր Աբրա¬համյանի, Կիմա Փիլոյանի և Ռուբեն Մնացականյանի վերա¬բեր¬յալ մաս, որը մեղադրական եզրա¬կացությամբ (2013թ. հունիսի 12-ին) ուղարկվել է Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության դա¬տարան։ 2013թ. նոյեմբերի 28-ին դատավոր Մ.Պապոյանին մեկ այլ դատարան տեղափոխելու կա¬պակ¬ցությամբ սույն քրեական գործը վերամակագրվել է վարչական նույն շրջանների դատարանի դա¬տավոր Մ.Մակյանին, 2013թ. նոյեմբերի 29-ին ընդունվել վերջինիս վարույթ։ 2013թ. դեկտեմբերի 16-ին դատավոր Մ.Մակյանը որոշում է կայացրել քրեական գործը դատական քննության նշանակելու մասին։ 2014թ. փետրվարի 27-ին դատավոր Մ.Մակյանը մեղադրողի միջնորդությունը բավա¬րարել և ինքնաբացարկ է հայտնել։ 2014թ. մարտի 5-ին քրեական գործը վերամակագրվել է վարչական նույն շրջանների դա¬տավոր Ա.Վարդանյանիս, նույն թվականի մարտի 6-ին ընդունվել վարույթ, նշանակվել դատական քննության և վերսկսվել։ 2014թ. օգոստոսի 21-ին կայացած դատական նիստին մեղադրողը, ղեկավար¬վե¬լով ՀՀ քրեա¬¬¬կան դատավարության օրենսգրքի 309.1 հոդվածի 3-րդ մասով, որոշում է կայացրել ամ¬բաս¬տանյալներ Վազգեն Խաչիկյանին, Աշոտ Աբրահամյանին, Հովհաննես Գրիգորյանին և Վա¬հագն Խաչատրյանին առաջադրված մեղադրանքները փոփոխելու և վերջիններիս նույն հոդ¬ված¬ներով նոր մեղադրանքներ առաջադրելու մասին` պայմանավորված նրանց վերագրված յու¬րաց¬ման ընդ¬հա¬նուր գումարի չափի հստակեցման անհրաժեշտությամբ (մեղադրանքի և մեղադրա¬կան եզրա¬կա¬ցության մեջ թյուրիմացաբար նշվել էր 260.956.681 ՀՀ դրամ, որը փոփոխվել և նրանց առանձին որոշումների կայացմամբ վերագրվել է կազմակերպված խմբի կազմում 267.266.819 ՀՀ դրամ գու¬մարի յուրացում)։ 2014թ. սեպտեմբերի 24-ին կայացած հերթական դատական նիստին մեղադրողը, ղեկա¬վար¬¬վե¬լով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1 հոդվածի 3-րդ մասով, որոշում է կա¬յաց¬րել ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և վերջինիս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-314-րդ հոդվածով (պաշտոնեական կեղծիքը կազմակերպելու համար) նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին։ Նույն օրը փոփոխ¬վել են նաև ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամ¬յանին և Հովհաննես Գրիգորյանին առա¬ջադրված մեղադրանքները և նրանց նոր մեղադրանք է առա¬ջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 38-314-րդ հոդվածով (պաշտոնեական կեղծիք կատարելու օժանդակելու համար), իսկ ամբաստանյալ Սամ¬վել Էլբակյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 38-314-րդ հոդվածով (պաշտոնեական կեղծիքը կազմակերպելու համար)։ 2. Ապացույցների հետազոտում (մինչդատական վարույթ). Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունք¬ներով մեղադրողն ամբաստանյալներ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանին (վերջնական) մեղադրանք է առա¬ջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-314-րդ հոդվածով, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով (վերջնական), Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով (վերջնական), Վիգեն Լևոնի Գևորգյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Վահագն Հենրիկի Խա¬չատրյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով (վերջնական), Սամվել Գրիգորի Էլբակյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով (վերջնական), Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով, Բագրատ Ռուբենի Մու¬րադ¬յանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով, Արմեն Կառլենի Խաչատրյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով հետևյալ արարքների կատարման համար. Այսպես, ըստ մեղադրող կողմի՝ գործով ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանը, «2005թ. հունվարի 14-ից մինչև 2010թ. դեկտեմբերի 17-ն աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հար¬¬¬ցերի նախարարության սոցիալական ապահո¬վության պետական ծառայության (այսուհետ նաև` Ծառայություն) պետի պաշտոնում, հանդիսա¬նա¬¬լով մշտապես կազմակերպչական-տնօրին¬չա¬կան և վարչատնտեսական գործառույթներ իրակա¬նաց¬¬նող պաշտոնատար անձ և օգտվելով Ծա¬¬ռա¬¬յությունը կառավարելու իր լիազորութ¬յուններից, մասնավորապես` այն, որ իր կողմից վե¬րահսկվել է կենսաթոշակառուների կողմից կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերա¬բերյալ կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչությանը ներ¬կայացված դիմումների հիման վրա կուտակված կենսաթոշակների գումարները /դեպոնենտ/ Ծառայության վճարային ծառայության Երևան քաղաքի ստորաբա¬ժանումների կողմից վճարելու գործընթացը` Ծա¬ռայության մի շարք պաշտոնատար և պատասխանատու անձանց հետ, կազմակերպված խմբով, 2006-2010թթ. ընկած ժամանակա¬հատվածում, օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիր¬քը, ստեղծել և ղեկավարել է կազմակերպված խումբ պաշտոնեական կեղծիք կատարելու և կազ¬մա¬կերպված խմբով առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ, այն է` կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերա¬պա¬հող կեղծ դիմումներ պատրաստելով կամ առանց այդ դիմումների վճարային ցուցակնե¬րում կեն¬սա¬թոշակառուների ստորագրությունները կեղծելու միջոցով անհիմն ելքագրել և յուրացման եղա¬նա¬կով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված, մահացած կամ ՀՀ տա¬րած¬քից բա¬ցա¬կայող կենսաթոշակառուների վճարումը կասեցված կենսաթոշակի առանձնա¬պես խոշոր չա¬փերի, ընդ¬հա¬նուր` 267.266.819 ՀՀ դրամ գումարները։ Բացի այդ` Վազգեն Խաչիկյանը խարդա¬խությամբ հափշտա¬կել է պետական բյուջե վերականգնման ենթակա, առանձնապես խոշոր չա¬փե¬րի` 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը։ Պետությունից առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտա¬¬¬¬¬¬¬¬կություն կատարելու դիտավորությամբ Վազգեն Խաչիկյանը 2006 թվականի սկզբներին այդ նպատակով ստեղծել է կազմակերպված կայուն խումբ, որի կազմում ընդգրկել է Ծառայության կեն¬¬¬սաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրա¬համ¬յա¬նին, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրե¬րի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանին, Երևան քաղաքի վճարային ծառա¬յութ¬¬յան պետ Հովհաննես Գրիգորյանին և վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճա¬րող Վիգեն Գևորգյանին։ Խմբի վերը նշված անդամները Վազգեն Խաչիկյանի կազմա¬կերպ¬մամբ նախապես մանրակրկիտ պայմանավորվել են ծրագրավորված հանցագործության կատար¬ման հանգամանքների վերաբերյալ, կատարվել է խմբի անդամների դերաբաշխում, որում խմբի ան¬դամ¬ները, ըստ պաշտոնեական լիազորությունների, ստանձնել են իրենց համապատասխան դերը։ Մասնավորապես` կասեցված կենսաթոշակի /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսելու և կենսաթո¬շակի կու¬տակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիազո¬րութ¬յունը, մինչև 2008 թվականը ներառյալ, վերապահված է եղել ծառայության կենսաթոշակային ապա¬հո¬վության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանին, իսկ 2009 թվա¬կանից` տարածքային բաժնի պետերին, կենսաթոշակառուների և նրանց կենսաթոշակների վճար¬ման տվյալների շտեմարանի ձևավորման և վերահսկման լիազորությունը` տեղեկատվական և վեր¬լու¬ծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժ¬նի պետ Վահագն Խաչատրյանին, իսկ կենսաթոշակների վճարման կազմակերպումն ու վճա¬րումը` վճարային ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանին։ Առանձին դրվագներով խմբի կազմում են ընդգրկվել «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանը, «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանը, «Էրեբունի և Նուբարա¬շենի» տարած¬քային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանը և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Սամ¬վել Էլբակ¬¬յանը, բաժնի պետի տեղակալներ Արթուր Սուքիասյանը, Համլետ Մարտիրոսյանը, օպերա¬տոր Հրանուշ Դանիելյանը, Վահագն Խաչատրյանի հարազատներ Արմեն Խաչատրյանը և Բագ¬րատ Մուրադյանը, ովքեր ունեցել են հափշտակության դիտավորությամբ տևական ժամա¬նա¬կով կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները ճշտելու, վճարման հիմք հանդի¬սա¬ցող պաշտոնական փաստաթղթերում` դիմումներում և վճարային ցուցակներում, կեղծ տեղե¬կութ¬յուն¬ներ մտցնելու և ստորագրություններ կեղծելու իրենց դերակատարումները։ Այսպես. Պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2006-2008թթ. ընկած ժամա¬նա¬կահատվածում կազմակերպված խմբի անդամները, օգտագործելով իրենց պաշտոնեա¬կան դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում, խմբի անդամ¬ներից Վահագն Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձնացրել է Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժիններում հաշվառված և երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած կենսաթոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Աշոտ Աբրահամյանի հետ կազմել են կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճա¬րելու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Աշոտ Աբրահամյանն ուղարկել է համապա¬տաս¬խան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշակառուներն ընդգրկվել են համապատաս¬խան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայությունում խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգորյանի վերահսկման ներքո, կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճարային ցուցակներում այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց կեղծ ստորագրություններով վճարման փաստը հաստատելու համար կազմակերպված խմբում որոշ դեպքերում Վահագն Խաչատրյանի միջոցով ընդգրկել են վերջինիս քրոջ ամուսնուն` Արմեն Խաչատրյանին, և կնոջ քրոջ ամուսնուն` Բագրատ Մուրադյանին, ովքեր Վահագն Խաչատրյանի ուղղորդմամբ այցելել են վճարային ծառայություն և կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակներում։ Այնուհետև Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հովհաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղա¬նակով հափշտակել են 125 կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնա¬պես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 64.850.289 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները։ Ըստ պայմանավորվածության` հափշտակված գումարներից Վազգեն Խաչիկյանն ամսա¬կան Աշոտ Աբրահամյանին տվել է 150.000-ից 300.000 ՀՀ դրամ, Հովհաննես Գրիգորյանին` 100.000-ից 200.000 ՀՀ դրամ։ Իրենց տրված գումարներից Աշոտ Աբրահամյանը Վահագն Խա¬չատրյա¬¬նին յուրաքանչյուր կեղծ դիմում պատրաստելու համար վճարել է 5.000 ՀՀ դրամ, իսկ Հովհաննես Գրիգորյանը Վիգեն Գևորգյանին` ամսական 10.000-ից 40.000 ՀՀ դրամ։ Շարունակելով հանցավոր գործունեությունը` Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է Ծառայության «Քանաքեռ-Զեյթունի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Արթուր Սուքիասյանին։ Վերջինս 2007թ. մարտից մինչև 2008թ հուլիսը ներառյալ, ընկած ժամանա¬կա¬հատվածում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև` գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 53 կենսաթոշակառուի տվյալները, խմբա¬¬յին շա¬հե¬րից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճա¬րումը վերսկսե¬¬լու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգ¬տա¬գործելով` այդ կենսաթոշակառուների անունից ներկայացրել է Աշոտ Աբրահամ¬յանին` կեն¬սաթոշակի վճա¬րումը վերսկսելու և կուտակված գումարներն ստանալու համար։ Այնուհետև կեղծ դիմումները սահ¬ման¬ված ընթացակարգով Աշոտ Աբրահամյանն ուղարկել է տարածքային բաժին, որտեղ կենսա¬թո¬շակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գու¬մար¬ների տվյալ¬ները Վահագն Խա¬չատրյանի վերահսկմամբ ընդգրկվել են վճարային ցուցակնե¬րում և ուղարկվել վճարային ծառա¬յութ¬յուն` վճարման։ Պայմանավորվածության համաձայն` Արթուր Սուքիասյանը վճարային ծա¬ռա¬յությունում Հովհաննես Գրիգորյանի վերահսկմամբ կենսաթոշակառուների փո¬խարեն ստո¬րագրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակնե¬րում, որով վճար¬ման փաստը հաստատելուց հետո վերջինիցս ստացած կեն¬սաթոշակի գումարները հանձնել է Աշոտ Աբրահամյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխան¬ցե¬լով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 38.848.189 ՀՀ դրամ գումար։ Արթուր Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակված գումարներից Վազգեն Խաչիկ¬յանն ստացել է գումարի 70 տոկոսը` 27.193.732 ՀՀ դրամը, իսկ Աշոտ Աբրահամյանը, Հովհաննես Գրիգորյանը և Արթուր Սուքիասյանը` 10-ական տոկոսը` 3.884.819-ական ՀՀ դրամը։ Ստացված գու¬մարների իր մասնաբաժնից Հովհաննես Գրիգորյանը Վիգեն Գևորգյանին ամսական տվել է 10.000-ից 40.000 ՀՀ դրամ։ 2009 թվականից սկսած` կասեցված կենսաթոշակի (դեպոնենտ) վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիա¬զո¬րությունները վերապահվել են տարածքային բաժիններին։ Վազգեն Խաչիկյանը, կազմակերպված խմբում 2009թ. ընդգրկելով Ծառայության «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանին և 2008թ. օգոստոսի 19-ի հրա¬մանով նույն տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում նշանակված Արթուր Սուքիաս¬յանին, հանցավոր գործունեությունը շարունակել են վերջիններիս մասնակցությամբ։ Օգտվելով իրեն վերապահված լիազորություններից և օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Արամ Մար¬տի¬րոսյանը Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու ցուցումներով 2009թ. ապրիլից հոկտեմբերն ընկած ժամանակաընթացքում նույն եղանակով տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բա¬ցա¬կայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև` գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 7 կենսա¬թո¬շա¬կառուների տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաս¬տել է կեն¬սաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակն¬հայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` Աշոտ Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից` այդ կեն¬սաթո¬շա¬կառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ կեն¬սաթո¬շա¬կառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավորվա¬ծութ¬յան համա¬ձայն` Արթուր Սուքիասյանը մահացած և ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակա¬ռու¬ների փո¬խա¬րեն տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայությամբ ստորագրել է վճարային ցուցակնե¬րում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հովհաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձ¬նապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար։ Բացի այդ` 2009 թվականին Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանին։ Նրա կազմակերպմամբ և անմիջական ցուցումներով` Հովհաննես Հովհաննիսյանը 2009թ. ընթացքում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստա¬ցած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ընդհանուր` 24 կենսաթո¬շակա¬ռու¬ների տվյալներ, որոնց անվամբ խմբային շահերից ելնելով` պատրաստել է կենսաթոշակի կա¬սեց¬ված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմում¬ներ։ Աշոտ Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործըն¬թա¬ցի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից` այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճա¬րային ցու¬ցակ¬ներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ դիմումներով կամ առանց այդ դիմում¬ների` Հովհան¬նես Հովհաննիսյանը տարածքային բաժնում կենսաթոշակառուների և նրանց կեն¬սա¬թոշակի կու¬տակ¬ված գումարների տվյալներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, ապա ուղարկել վճարա¬յին ծա¬ռա¬յություն` վճարման։ Այնուհետև ըստ պայմանավորվածության` նշված վճարային ցուցակ¬ների հիման վրա Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հով¬հաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկ¬յա¬նին փո¬խան¬ցե¬լով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 26.142.199 ՀՀ դրամ գումար։ Այնուհետև Վազգեն Խաչիկյանը, բացի Հովհաննես Հովհաննիսյանից և Արամ Մարտիրոս¬յանից և մյուսներից, 2010թ. ընթացքում կազմակերպված խմբում ընդգրկել է նաև Ծառայության «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանին, իսկ վերջինիս միջոցով` նույն բաժնի պետի տե¬ղա¬կալ Համլետ Մարտիրոսյանին և գլխավոր մասնագետ-օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանին։ Պե¬տա¬կան բյուջեից պաշտոնեական կեղծիքի միջոցով յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ, Ծառայությունում ստուգումներ իրակա¬նաց¬նող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով, անձամբ և Աշոտ Աբրա¬համյանի միջոցով հրահանգավորել է տարածքային բաժինների հիշյալ պետերին` վճարումը կա¬սեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համար տարածքային շտեմարան¬ներից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները։ Տա¬րած¬քային բաժնի պետերը, Վազգեն Խաչիկյանի ուղղակի ցուցումով շտեմա¬րաններից այդ տվյալ¬ներն առանձ¬նաց¬նելուց հետո առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմում¬ների առկայության, խմբային շահերից ելնելով, այդ տվյալները ներկայացրել են խմբի անդամ Վահագն Խաչատրյա¬նին, ով տրամադրել է կասեցված կենսա¬թոշակի գումարները ելքագրելու համա¬պատասխան ծած¬կագրերը։ Այդպիսիք ստանալուց հետո կենսաթոշակառուների տվյալներն ընդգրկել են վճարային ցուցակներում, ապա Հովհաննես Հովհաննիսյանը, Արամ Մարտիրոսյանը և Սարգիս Սարգսյանն այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց վճարային ցուցակներում կեղծել են ստորագրություն¬ները, իրենց ստորագրություններով և կնիքով հաստատել վճարային ցուցակ¬ները, իսկ Սամվել Էլբակ¬յանի հանձնարարությամբ վճարային ցուցակները կազմել և իրենց ստորագրությամբ հաս¬տատել են Համլետ Մարտիրոսյանն ու Հրանուշ Դանիել¬յանը։ Կեղծ տվյալ¬ներ պարունակող վճարային ցուցակները տարածքային բաժնի հիշյալ պետերն անձամբ ներկա¬յաց¬րել են խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգորյանին, ով ըստ ցուցակների` Վիգեն Գևորգյանի միջոցով դրա¬մարկղից ստացել է իրենց վստահված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 131.582.500 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները և փոխանցելով Վազգեն Խաչիկյանին` յուրաց¬ման եղանակով հափշտակել են։ Մասնավորապես. - «Արաբկիրի» տարածքային բաժնում 2010թ. հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 23 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 22.837.572 ՀՀ դրամ գումար, - «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնում 2010թ. հունիսին, սեպտեմբերին և հոկ¬տեմբերին 74 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 58.235.211 ՀՀ դրամ գումար, - «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնում 2010թ. հոկտեմբերին առանց դի¬մումների 26 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 30.020.622 ՀՀ դրամ գումար, - «Շենգավիթի» տարածքային բաժնում 2010թ. հոկտեմբերին առանց դիմումների 24 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 20.489.226 ՀՀ դրամ գումար։ Հետագայում` 2010թ. դեկտեմբերի սկզբներին, Ծառայությունում ստուգումներ իրականաց¬նող ստուգողներից հանրորեն վտանգավոր արարքի հետքերը վերացնելու և չբացահայտվելու նպա¬տակով Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վահագն Խաչատրյանը վճարային տեղե¬կատ¬վական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները։ Հափշտակված գումարից Վազգեն Խաչիկյանը Հովհաննես Գրիգորյանի միջոցով «Էրե¬բու¬նի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին տվել է 1.500.000 ՀՀ դրամ։ Բացի այդ` խարդախությամբ առանձնապես խոշոր չափերով գումարներ հափշտակելու ուղղակի դիտավորությամբ, ՀՀ վերահսկիչ պալատի կողմից սոցիալական ապահովության Գյում¬րու տարածքային բաժնում իրականացվող ստուգումների ընթացքում, Ծառայության վճա¬րում¬ների ծառայության կողմից հայտնաբերված թաղման նպաստների կրկնակի վճարման հետևանքով պետությանը վնաս պատճառելու հանգամանքների վերաբերյալ Վազգեն Խաչիկյանը 2010թ. մա¬յիսին իր աշխատասենյակում անցկացրած խորհրդակցության ընթացքում նախնական հաշ¬վար¬կ¬¬ներով պատճառված 29.000.000 դրամ գումարի վնասը պետական բյուջե վճարելու պատրվա¬կով Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վարժապետյանից պահանջել է վերականգնել հիշյալ վնասը։ Էդուարդ Վարժապետյանը 2010թ. հունիսի սկզբներին 20.000.000 դրամն անձամբ, իսկ 9.000.000 դրամը` կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանի ու Ծառայության պետի առաջին տեղակալ Արա Հարությունյանի միջոցով փոխանցել է Վազգեն Խաչիկյանին, ով պետական բյուջե վերա¬կանգնման ենթակա առանձնապես խոշոր չափերի` 29.000.000 դրամ գումարը պետական բյուջե չի վճարել և խարդախությամբ հափշտակել է»։ Գործով ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամյանը «1999 թվականից աշխատելով ՀՀ աշխա¬տանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծա¬ռա¬յության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրե¬րի վարչության պետի պաշ¬տո¬նում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտե¬սական գոր¬ծա¬ռույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ և օժտված լինելով ծառայության կանո¬նադրութ¬յամբ, հիշյալ վարչության կանոնակարգով նախատեսված գործա¬ռույթ¬ները կառավա¬րելու, ինչպես նաև կենսաթոշակի կասեցված /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսե¬լու և կենսաթոշակի կուտակված գու¬¬մարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիազորություններով, 2006-2010թթ. ընկած ժամանակահատվածում օգտագործելով իր պաշտո¬նեա¬կան դիրքը` ընդգրկվելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապա¬հո¬վության պե¬տա¬¬կան ծառայության պետ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի կողմից կազմակերպված խմբում, օժանդակել է պաշտոնեական կեղծիք կատարելու և կազմա¬կերպված խմբով առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ հանցավոր մտադրությունը իրակա¬նաց¬նելուն։ Այդ նպատակով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիա¬լա¬կան ապահովության պետական ծառայությունում, ինչպես նաև ծառայության Երևան քաղաքի ստո¬¬րաբաժանումներում իր խորհուրդներով և ցուցումներով օժանդակել է կազմակերպված խմբին, որպիսի պայմաններում իր անմիջական գիտությամբ և կարգադրությամբ ստորաբաժանումների աշխատակիցները կեղծ դիմումներ պատրաստելով կամ առանց այդ դիմումների՝ վճարային ցու¬ցակ¬ներում կենսաթոշակառուների ստորագրությունները կեղծելու միջոցով անհիմն ելքագրեն և յու¬րացման եղանակով հափշտակեն մահացած կամ ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակա¬ռու¬ների վճարումը կասեցված կենսաթոշակները։ Վազ¬գեն Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմա¬կերպ¬ված խմբով պաշտոնեական կեղծիքներ կատարելու միջոցով պետությունից յուրաց¬ման եղա¬նա¬¬¬¬կով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 260.956.681 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև կատարել է պաշտոնեական կեղծիք։ Այսպես. Աշոտ Աբրահամյանը պաշտոնեկան կեղծիք կատարելու օժանդակությամբ և պետությու¬նից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող հափշտակություն կա¬տարելու վերաբերյալ նախնական համաձայնության գալով Ծառայության պետ Վազգեն Խա¬չիկյանի հետ` 2006թ. սկզբներից ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` Ծառայության տեղեկատվական և վեր¬լու¬¬ծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վա¬հագն Խաչատրյանի, վճարային ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանի և վճա¬րային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի, իսկ առանձին դեպ¬քերում նաև` «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանի, «Ավան և Նոր-Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանի, «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարած¬քային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանի և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակ¬¬յանի, բաժնի պետի տեղակալներ` Արթուր Սուքիասյանի, Համլետ Մարտիրոսյանի, օպե¬րատոր Հրանուշ Դանիելյանի, Վահագն Խաչատրյանի հարազատներ` Արմեն Խաչատրյանի և Բագրատ Մուրադյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագոր¬ծության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Աշոտ Աբրահամյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։ Կազմակերպված խմբի անդամները պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նա¬խա¬պես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2006-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամներն օգ¬տագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում` նրանցից Վահագն Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձ¬նացրել է Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժին¬ներում հաշվառված և երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած կենսաթոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Աշոտ Աբրա¬համյանի հետ կազմել են կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կու¬տակ¬ված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Աշոտ Աբրահամ¬յանն ու¬ղարկել է համապատասխան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշա¬կա¬ռուներն ընդգրկվել են համապատասխան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայությունում, խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգոր¬յանի վե¬րահսկման ներքո, կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճարային ցուցակներում այդ կենսա¬թո¬¬շա¬կառուների անվան դիմաց կեղծ ստորագրություններով վճարման փաստը հաստատելու համար կազմակերպված խմբում որոշ դեպքերում Վահագն Խաչատրյանի միջոցով ընդգրկել են վերջինիս քրոջ ամուսնուն` Արմեն Խաչատրյանին և կնոջ քրոջ ամուսնուն` Բագրատ Մուրադ¬յանին, ովքեր Վահագն Խաչատրյանի ուղղորդմամբ այցելել են վճարային ծառայություն և կենսա¬թո¬շակառուների փոխարեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայացրած վճա¬րա¬յին ցուցակներում։ Այնուհետև Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հովհաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վազ¬գեն Խաչիկ¬յանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են 125 կենսաթոշա¬կառու¬ների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 64.850.289 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները։ Ըստ պայմանավորվածության` հափշտակված գումարներից Վազգեն Խաչիկյանն ամսա¬կան Աշոտ Աբրահամյանին տվել է 150.000-ից 300.000 ՀՀ դրամ, Հովհաննես Գրիգորյանին` 100.000-ից 200.000 ՀՀ դրամ։ Իրենց տրված գումարներից Աշոտ Աբրահամյանը Վահագն Խա¬չատրյա¬նին յուրաքանչյուր կեղծ դիմում պատրաստելու համար վճարել է 5.000 ՀՀ դրամ, իսկ Հով¬հան¬նես Գրիգորյանը Վիգեն Գևորգյանին` ամսական 10.000-ից 40.000 ՀՀ դրամ։ Շարունակելով հանցավոր գործունեությունը` Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է Ծառայության «Քանաքեռ-Զեյթունի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Ար¬թուր Սուքիասյանին։ Վերջինս 2007թ. մարտից մինչև 2008թ հուլիսը` ներառյալ, ընկած ժամա¬նա¬կահատվածում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 53 կենսաթոշակառուի տվյալները, խմբային շահե¬րից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտա¬գործելով` այդ կենսաթոշակառուների անունից ներկայացրել է Աշոտ Աբրահամ¬յանին` կենսաթոշակի վճա¬րումը վերսկսելու և կուտակված գումարները ստանալու համար։ Այնուհետև, կեղծ դիմումները սահ¬մանված ընթացակարգով Աշոտ Աբրահամյանն ուղարկել է տա¬րած¬քային բաժին, որտեղ կեն¬սաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գու¬մար¬ների տվյալները Վահագն Խա¬չատրյանի վերահսկմամբ ընդգրկվել են վճարային ցուցակ¬ներում և ուղարկ¬վել վճարային ծառա¬յություն` վճարման։ Պայմանավորվածության համա¬ձայն` Արթուր Սուքիասյանը վճարային ծա¬ռա¬յությունում Հովհաննես Գրիգորյանի վերահսկմամբ կենսաթո¬շակառուների փոխարեն ստո¬րագրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայացրած վճա¬րային ցուցակներում, որով վճար¬ման փաստը հաստատելուց հետո վերջինիցս ստացած կենսաթոշակի գումարները հանձնել է Աշոտ Աբրահամյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխան¬ցե¬լով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 38.848.189 ՀՀ դրամ գումար։ Արթուր Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակված գումարներից Վազգեն Խաչիկ¬յանն ստացել է գումարի 70 տոկոսը` 27.193.732 ՀՀ դրամը, իսկ Աշոտ Աբրահամյանը, Հովհաննես Գրիգորյանը և Արթուր Սուքիասյանը` 10-ական տոկոսը` 3.884.819-ական ՀՀ դրամը։ Ստացված գումարների իր մասնաբաժնից Հովհաննես Գրիգորյանը Վիգեն Գևորգյանին ամսական տվել է 10.000-ից 40.000 ՀՀ դրամ։ 2009 թվականից սկսած` կասեցված կենսաթոշակի /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիա¬զորությունները վերապահվել են տարածքային բաժիններին։ Վազգեն Խաչիկյանը, կազմակերպված խմբում 2009թ. ընդգրկելով Ծառայության «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանին և 2008թ. օգոստոսի 19-ի հրա¬մա¬նով նույն տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում նշանակված Արթուր Սուքիասյա¬նին, հանցավոր գործունեությունը շարունակել են վերջիններիս մասնակցությամբ։ Օգտվելով իրեն վերապահված լիազորություններից և օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Արամ Մարտի¬րոս¬յանը Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու ցուցումներով 2009թ. ապրիլից հոկտեմբերն ընկած ժամանակաընթացքում նույն եղանակով տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճա¬րա¬յին շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բա¬ցա¬կայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև` գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 7 կենսաթո¬շա¬¬կառուների տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսա¬թո¬շակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` Աշոտ Աբրահամյանի կողմից դիմումների հի¬ման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից` այդ կենսա¬թո¬շակա¬ռու¬ների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ կենսա¬թո¬շակա¬ռու¬ների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկվել են վճա¬րային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավորվա¬ծութ¬յան համա¬ձայն` Արթուր Սուքիասյանը մահացած և ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշա¬կառուների փո¬խարեն տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայությամբ ստորագրել է վճարային ցուցակ¬նե¬րում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն ան¬հիմն ելքագրել և հանձնել է Հովհաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար։ Բացի այդ` 2009 թվականին Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է «Արաբ¬կիրի» տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանին։ Նրա կազմակերպմամբ և անմիջական ցուցումներով` Հովհաննես Հովհաննիսյանը 2009թ. ընթացքում տարածքային բաժնի կեն¬սաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստա¬ցած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ընդհանուր` 24 կենսաթո¬շա¬կառու¬ների տվյալներ, որոնց անվամբ խմբային շահերից ելնելով` պատրաստել է կենսաթոշակի կասեց¬ված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմում¬ներ։ Աշոտ Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից` այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակ¬նե¬րում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ դիմումներով կամ առանց այդ դիմումների` Հովհաննես Հովհաննիսյանը տարածքային բաժնում կենսաթոշակառուների և նրանց կենսաթոշակի կու¬տակ¬ված գումարների տվյալներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, ապա ուղարկել վճարային ծա¬ռա¬յություն` վճարման։ Այնուհետև ըստ պայմանավորվածության` նշված վճարային ցուցակ¬նե¬րի հիման վրա Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հով¬հան¬նես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխան¬ցե¬լով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 26.142.199 ՀՀ դրամ գումար։ Այնուհետև Վազգեն Խաչիկյանը, բացի Հովհաննես Հովհաննիսյանից և Արամ Մարտի¬րոս¬յանից և մյուսներից, 2010թ. ընթացքում կազմակերպված խմբում ընդգրկել է նաև Ծառայության «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին և «Շենգավիթի» տա¬րածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանին, իսկ վերջինիս միջոցով` նույն բաժնի պետի տեղակալ Համլետ Մարտիրոսյանին և գլխավոր մասնագետ-օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանին։ Պետական բյուջեից պաշտոնեական կեղծիքի միջոցով յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ, Ծառայությունում ստուգումներ իրա¬կա¬նացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով, անձամբ և Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով հրահանգավորել է տարածքային բաժինների հիշյալ պետերին` վճարումը կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համար տարածքային շտեմա¬րաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները։ Տարածքային բաժնի պետերը, Վազգեն Խաչիկյանի ուղղակի ցուցումով շտեմարաններից այդ տվյալներն առանձնաց¬նե¬լուց հետո, առանց կասեցված կենսաթոշակների վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայութ¬յան, խմբային շահերից ելնելով, այդ տվյալները ներկայացրել են խմբի անդամ Վահագն Խա¬չատրյա¬¬նին, ով տրամադրել է կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրե¬լու համապատաս¬խան ծած¬կագրերը։ Այդպիսիք ստանալուց հետո կենսաթոշակառուների տվյալներն ընդգրկել են վճարային ցուցակներում, ապա Հովհաննես Հովհաննիսյանը, Արամ Մարտիրոսյանը և Սարգիս Սարգսյանն այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց վճարային ցուցակներում կեղծել են ստո¬րագրութ¬¬յուն¬ները, իրենց ստորագրություններով և կնիքով հաստատել վճարային ցուցակները, իսկ Սամվել Էլբակ¬յանի հանձնարարությամբ վճարային ցուցակները կազմել և իրենց ստորագրութ¬յամբ հաս¬տա¬տել են Համլետ Մարտիրոսյանն ու Հրանուշ Դանիել¬յանը։ Կեղծ տվյալներ պարու¬նակող վճա¬րա¬յին ցուցակները տարածքային բաժնի հիշյալ պետերն անձամբ ներկայացրել են խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգորյանին, ով ըստ ցուցակ¬ների` Վիգեն Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից ստացել է իրենց վստահված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 131.582.500 ՀՀ դրամ կեն¬սաթոշակի գումարները և փոխանցելով Վազգեն Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտա¬կել են։ Մասնավորապես. - «Արաբկիրի» տարածքային բաժնում 2010թ. հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 23 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 22.837.572 ՀՀ դրամ գումար, - «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնում 2010թ. հունիսին, սեպտեմբերին և հոկ¬տեմ¬բերին 74 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 58.235.211 ՀՀ դրամ գումար, - «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնում 2010թ. հոկտեմբերին առանց դի¬մում¬¬ների 26 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 30.020.622 ՀՀ դրամ գումար, - «Շենգավիթի» տարածքային բաժնում 2010թ. հոկտեմբերին առանց դիմումների 24 գոր¬ծե¬րով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 20.489.226 ՀՀ դրամ գումար։ Հետագայում` 2010թ. դեկտեմբերի սկզբներին, Ծառայությունում ստուգումներ իրականաց¬նող ստուգողներից հանրորեն վտանգավոր արարքի հետքերը վերացնելու և չբացահայտվելու նպատակով Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վահագն Խաչատրյանը վճարային տեղե¬կատ¬վական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները։ Հափշտակված գումարից Վազգեն Խաչիկյանը Հովհաննես Գրիգորյանի միջոցով «Էրե¬բունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին տվել է 1.500.000 ՀՀ դրամ»։ Գործով ամբաստանյալ Հովհաննես Գրիգորյանը «2005թ. մայիսի 27-ից մինչև 2011թ. հուն¬վարի 18-ն աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիա¬լական ապահովության պետական ծառայության Վճարումներ ծառայության պետի պաշտոնում և հանդիսանալով մշտա¬պես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթ¬ներ իրականացնող պաշտոնատար անձ, օժտված լինելով ՍԱՊԾ վճարումների ծառայության կանո¬¬նադրությամբ նախատեսված կենսաթոշակների գումարների հոսքը` բանկային հաշիվներից ստացումը, բաշխումը` ըստ տարածքային ստորաբաժանումների, վճարումը, մնացորդային գու¬մար¬¬ների հետ վերադարձը կազմակերպելու և ղեկավարելու լիազորություններով, 2006 - 2010թթ. ընկած ժամանակահատվածում օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` ընդգրկվելով ՀՀ աշ¬խա¬¬¬¬տանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալակաան ապա¬հո¬վության պե¬տա¬կան ծառայության պետ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի կողմից կազմակերպված խմբում, օժան¬դակել է պաշտոնեական կեղծիք կատարելու և կազմակերպված խմբով առանձնապես խոշոր չափերի գու¬մար¬ներ հափշտակելու դիտավորությամբ հանցավոր մտադրությունը իրակա¬նաց¬նե¬լուն։ Այդ նպա¬տակով Ծառայության ստորաբաժանումների պետերից ստացել է կասեցված կեն¬սա¬թոշա¬կա¬ռու¬ների (դեպոնենտի) վճարումների կազմված կեղծ ցուցակները, ապա այդ ցուցակ¬ների հիման վրա ան¬հիմն կազմակերպել է առանձնապես խոշոր չափերի՝ 267.266.819 ՀՀ դրամ կենսա¬թո¬շակի գու¬մար¬ների ելքագրում։ Ստացված գումարները փոխանցել է Վազգեն Խաչիկյա¬նին, իսկ վերջինս ամեն ամիս ստացել է իր մասնաբաժինը։ Ստացած գումարի իր մասնաբաժնից յուրա¬քանչ¬յուր ամիս մասնաբաժին է տվել տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանին։ Այսպես. Հովհաննես Գրիգորյանը պաշտոնեական կեղծիք կատարելու օժանդակությամբ և պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ նախնական համաձայնության գալով Ծառայության պետ Վազգեն Խա¬չիկյանի հետ` 2006թ. սկզբներից ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազ¬մա¬կերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` Ծառայության տեղեկատվական և վերլու¬ծա¬կան վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի, կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչութ¬յան պետ Աշոտ Աբրահամյանի և Երևան քաղաքի վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի, իսկ առանձին դեպքերում նաև` «Արաբկիրի» տարած¬քա¬յին բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանի, «Ավան և Նոր-Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանի, «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանի և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանի, բաժնի պետի տեղակալներ` Ար¬թուր Սուքիասյանի, Համլետ Մարտիրոսյանի, օպերատոր Հրանուշ Դա¬նիել¬յանի, Վահագն Խա¬չատրյանի հարազատներ` Արմեն Խաչատրյանի և Բագրատ Մուրադյանի հետ նախապես պայ¬մանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հան¬գա¬մանքների վե¬րա¬բերյալ, որում Հովհաննես Գրիգորյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազո¬րութ¬յունների, ստանձ¬նել է իր համապատասխան դերը։ Կազմակերպված խմբի անդամները պայմանավորվածության համաձայն` հետևելով նա¬խա¬պես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցու¬ցումներով` 2006-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամներն օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում` նրանցից Վահագն Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձնացրել է Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժին¬ներում հաշվառված և երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրա¬¬կանում մահացած կենսաթոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Աշոտ Աբրա¬համյանի հետ կազմել են կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կու¬տակ¬ված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Աշոտ Աբրա¬համյանն ուղարկել է համապատասխան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշա¬կա¬ռուներն ընդգրկվել են համապատասխան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայությունում, խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգոր¬յա¬նի վե¬րահսկման ներքո, կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճարային ցուցակներում այդ կենսաթո¬շա¬կառուների անվան դիմաց կեղծ ստորագրություններով վճարման փաստը հաստա¬տելու համար կազմակերպված խմբում որոշ դեպքերում Վահագն Խաչատրյանի միջոցով ընդգրկել են վերջինիս քրոջ ամուսնուն` Արմեն Խաչատրյանին և կնոջ քրոջ ամուսնուն` Բագրատ Մուրադյանին, ովքեր Վահագն Խաչատրյանի ուղղորդմամբ այցելել են վճարային ծառայություն և կենսաթոշակա¬ռու¬ների փոխարեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցու¬ցակ¬ներում։ Այնուհետև Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձ¬նել է Հովհաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են 125 կենսաթոշա¬կա¬ռուների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 64.850.289 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գու¬մար¬ները։ Ըստ պայմանավորվածության` հափշտակված գումարներից Վազգեն Խաչիկյանն ամսա¬կան Աշոտ Աբրահամյանին տվել է 150.000-ից 300.000 ՀՀ դրամ, Հովհաննես Գրիգորյանին` 100.000-ից 200.000 ՀՀ դրամ։ Իրենց տրված գումարներից Աշոտ Աբրահամյանը Վահագն Խա¬չատրյանին յուրաքանչյուր կեղծ դիմում պատրաստելու համար վճարել է 5.000 ՀՀ դրամ, իսկ Հովհաննես Գրիգորյանը Վիգեն Գևորգյանին` ամսական 10.000-ից 40.000 ՀՀ դրամ։ Շարունակելով հանցավոր գործունեությունը` Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է Ծառայության «Քանաքեռ-Զեյթունի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Արթուր Սուքիասյանին։ Վերջինս 2007թ. մարտից մինչև 2008թ հուլիսը ներառյալ, ընկած ժամանա¬կահատվածում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև` գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 53 կենսաթոշակառուների տվյալները, խմբային շա¬հե¬րից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսե¬¬¬¬լու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգ¬տա¬գործելով` այդ կենսաթոշակառուների անունից ներկայացրել է Աշոտ Աբրահամյանին` կեն¬սա¬թո¬շակի վճարումը վերսկսելու և կուտակված գումարներն ստանալու համար։ Այնուհետև կեղծ դիմումները սահմանված ընթացակարգով Աշոտ Աբրահամյանն ուղարկել է տարածքային բաժին, որտեղ կենսաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալ¬ները Վահագն Խաչատրյանի վերահսկմամբ ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավորվածության համաձայն` Արթուր Սուքիասյանը վճարային ծառայությունում Հովհաննես Գրիգորյանի վերահսկմամբ կենսաթոշակառուների փո¬խա¬¬րեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակ¬ներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո վերջինիցս ստացած կենսաթոշակի գումարները հանձնել է Աշոտ Աբրահամյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 38.848.189 ՀՀ դրամ գումար։ Արթուր Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակված գումարներից Վազգեն Խաչիկ¬յանը ստացել է գումարի 70 տոկոսը` 27.193.732 ՀՀ դրամը, իսկ Աշոտ Աբրահամյանը, Հովհաննես Գրիգորյանը և Արթուր Սուքիասյանը` 10-ական տոկոսը` 3.884.819-ական ՀՀ դրամը։ Ստացված գումարների իր մասնաբաժնից Հովհաննես Գրիգորյանը Վիգեն Գևորգյանին ամսական տվել է 10.000-ից 40.000 ՀՀ դրամ։ 2009 թվականից սկսած` կասեցված կենսաթոշակի /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիազորությունները վերապահվել են տարածքային բաժիններին։ Վազգեն Խաչիկյանը, կազմակերպված խմբում 2009թ. ընդգրկելով Ծառայության «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանին և 2008թ. օգոստոսի 19-ի հրա¬մա¬նով նույն տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում նշանակված Արթուր Սու¬քիաս¬յա¬նին, հանցավոր գործունեությունը շարունակել են վերջիններիս մասնակցությամբ։ Օգտվե¬լով իրեն վերապահված լիազորություններից և օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Արամ Մարտի¬րոս¬յանը Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու ցուցումներով 2009թ. ապրիլից հոկտեմ¬բերն ընկած ժամանակաընթացքում նույն եղանակով, տարածքային բաժնի կենսաթո¬շա¬կառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բա¬ցա¬կայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 7 կենսա¬թո¬շակառուների տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաս¬տել է կենսա¬թոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերա¬պահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` Աշոտ Աբրահամյանի կողմից դիմում¬ների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից` այդ կեն¬սաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ կեն¬սաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավոր¬վա¬ծութ¬յան համաձայն` Արթուր Սուքիասյանը մահացած և ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակա¬ռու¬ների փոխարեն տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայությամբ ստորագրել է վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հովհաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձ¬նապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար։ Բացի այդ` 2009 թվականին Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանին։ Նրա կազմակերպմամբ և անմիջական ցուցումներով` Հովհաննես Հովհաննիսյանը 2009թ. ընթացքում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստա¬ցած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ընդհանուր` 24 կենսաթոշա¬կա¬¬ռուների տվյալներ, որոնց անվամբ խմբային շահերից ելնելով` պատրաստել է կենսաթոշակի կա¬սեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դի¬մում¬ներ։ Աշոտ Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործըն¬թացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից` այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճա¬րային ցու¬ցակ¬ներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ դիմումներով կամ առանց այդ դիմումների` Հովհան¬նես Հովհաննիսյանը տարածքային բաժնում կենսաթոշակառուների և նրանց կենսաթո¬շա¬կի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, ապա ուղարկել վճա¬րային ծառայություն` վճարման։ Այնուհետև ըստ պայմանավորվածության` նշված վճարային ցու¬ցակների հիման վրա Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հովհաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկ¬յանին փո¬խանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդ¬հանուր` 26.142.199 ՀՀ դրամ գումար։ Այնուհետև Վազգեն Խաչիկյանը, բացի Հովհաննես Հովհաննիսյանից և Արամ Մարտիրոս¬յանից և մյուսներից, 2010թ. ընթացքում կազմակերպված խմբում ընդգրկել է նաև Ծառայության «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանին, իսկ վերջինիս միջոցով` նույն բաժնի պետի տեղակալ Համլետ Մարտիրոսյանին և գլխավոր մասնագետ-օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանին։ Պետական բյուջեից պաշտոնեական կեղծիքի միջոցով յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ, Ծառայությունում ստուգումներ իրա¬կանացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով, անձամբ և Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով հրահանգավորել է տարածքային բաժինների հիշյալ պետերին` վճա¬րումը կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համար տարածքային շտեմա¬րան¬ներից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալ¬ները։ Տա¬րած¬քային բաժնի պետերը, Վազգեն Խաչիկյանի ուղղակի ցուցումով շտեմարաններից այդ տվյալ¬ներն առանձ¬նացնելուց հետո, առանց կասեցված կենսաթոշակների վճարումը վերսկսելու դիմում¬ների առկա¬յության, խմբային շահերից ելնելով, այդ տվյալները ներկայացրել են խմբի անդամ Վահագն Խա¬չատրյանին, ով տրամադրել է կասեցված կենսաթոշակի գումարները ել¬քագրե¬լու համապա¬տաս¬խան ծածկագրերը։ Այդպիսիք ստանալուց հետո կենսաթոշակառուների տվյալներն ընդգրկել են վճարային ցուցակներում, ապա Հովհաննես Հովհաննիսյանը, Արամ Մարտիրոսյանը և Սարգիս Սարգսյանն այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց վճարային ցու¬ցակներում կեղծել են ստո¬րագրությունները, իրենց ստորագրություն¬ներով և կնիքով հաստատել վճարային ցուցակ¬ները, իսկ Սամվել Էլբակյանի հանձնարարությամբ վճարային ցուցակները կազ¬մել և իրենց ստո¬րագրութ¬յամբ հաստատել են Համլետ Մարտիրոսյանն ու Հրանուշ Դանիել¬յանը։ Կեղծ տվյալներ պարու¬նա¬կող վճարային ցուցակները տարածքային բաժնի հիշյալ պետերն անձամբ ներկայացրել են խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգորյանին, ով ըստ ցուցակների` Վիգեն Գևորգյանի մի¬ջո¬ցով դրա¬մարկղից ստացել է իրենց վստահված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 131.582.500 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները և փոխանցելով Վազգեն Խաչիկյանին` յուրաց¬ման եղանակով հափշտակել են։ Մասնավորապես. - «Արաբկիրի» տարածքային բաժնում 2010թ. հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 23 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 22.837.572 ՀՀ դրամ գումար, - «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնում 2010թ. հունիսին, սեպտեմբերին և հոկ¬տեմբերին 74 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 58.235.211 ՀՀ դրամ գումար, - «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնում 2010թ. հոկտեմբերին առանց դի¬մում¬ների 26 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 30.020.622 ՀՀ դրամ գումար, - «Շենգավիթի» տարածքային բաժնում 2010թ. հոկտեմբերին առանց դիմումների 24 գոր¬ծերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 20.489.226 ՀՀ դրամ գումար։ Հափշտակված գումարից Վազգեն Խաչիկյանը Հովհաննես Գրիգորյանի միջոցով «Էրե¬բունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին տվել է 1,5 միլիոն ՀՀ դրամ»։ Գործով ամբաստանյալ Վիգեն Գևորգյանը «2001թ. օգոստոսի 1-ից մինչև 2011թ. հուն¬վարի 11-ն աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահո¬վության պետա¬կան ծառայության աշխատակազմի վճարում¬ների ծա¬ռա¬յությունում` որ¬պես Երևան քաղաքի վճարային խմբի տեսուչ-վճարող, հանդիսանալով նյու¬թա¬կան պատասխա¬նա¬տու անձ և օգտվելով վճարումը վերսկսված կենսաթոշակների գումար¬նե¬րը վճա¬րե¬լու իր լիազո¬րութ¬յուններից, մասնավորապես այն, որ կենսաթոշակի գումարները պար¬տա¬վոր էր վճարելու բացառապես սոցիալական ապահովության պետական ծառայություն դիմած կենսաթո¬շա¬կա¬ռու¬ներին` 2006-2010թթ. ընկած ժամանակահատվածում Վազգեն Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազ¬մակերպված խմբով կասեցված կենսաթոշակների վճարման հիմք հանդի¬սա¬ցող ակնհայտ կեղծ դիմումների հիման վրա, վճարային ցուցակներում կենսաթոշակառուների ստորագրությունները կեղծելու, կամ ընդհանրապես չստորագրելու միջոցով անհիմն ելքագրել և յուրացման եղանակով հափշտակել են մահացած և ՀՀ տարածքից բացակայող կենսա¬թո¬շակառուների վճարումը կա¬սեց¬ված կենսաթոշակի իրենց վստահությանը հանձնված առանձնա¬պես խոշոր չափերի` 267.266.819 ՀՀ դրամ գումարները։ Այսպես. Վիգեն Գևորգյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2006 թվա¬կանի սկզբներին նախապես համաձայնության գալով Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկ¬յանի հետ` ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` Ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանի, վճարումների ծառայության պետ Հովհան¬նես Գրիգոր¬յանի, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահո¬վագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի, իսկ առանձին դեպքերում նաև` «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանի, «Ավան և Նոր-Նորքի» տա¬րածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանի, «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանի և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանի, բաժնի պետի տեղակալներ` Արթուր Սուքիասյանի, Համլետ Մարտիրոսյանի, օպերատոր Հրանուշ Դա¬նիելյանի, Վահագն Խաչատրյանի հարազատներ` Արմեն Խաչատրյանի և Բագրատ Մուրադ¬յանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հան¬գա¬մանքների վերաբերյալ, որում Վիգեն Գևորգյանը ստանձնել է իր համապատասխան դերը։ Կազմակերպված խմբի անդամները պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նա¬խա¬պես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2006-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամներն օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում` նրանցից Վահագն Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձ¬¬¬նացրել է Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժին¬ներում հաշվառված և երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացա¬կայող կամ իրականում մահացած կենսաթոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Աշոտ Աբրահամ¬յանի հետ կազմել են կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Աշոտ Աբրահամյանն ուղարկել է համապատասխան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսա¬թո¬շա¬կա¬ռուներն ընդգրկվել են համապատասխան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայությունում, խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգոր¬յանի վերահսկման ներքո, կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճարային ցուցակնե¬րում այդ կենսաթոշակառուների ան¬վան դիմաց կեղծ ստորագրություններով վճարման փաստը հաստա¬տելու համար կազմակերպված խմբում որոշ դեպքերում Վահագն Խաչատրյանի միջոցով ընդգրկել են վերջինիս քրոջ ամուսնուն` Արմեն Խաչատրյանին և կնոջ քրոջ ամուսնուն` Բագրատ Մուրադյանին, ովքեր Վահագն Խա¬չատրյանի ուղղորդմամբ այցելել են վճարային ծառայություն և կենսաթոշակառուների փոխա¬րեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգ¬յանի ներկայացրած վճարային ցուցակներում։ Այնու¬հետև, Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հով¬հաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վազ¬գեն Խաչիկյանին փո¬խանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են 125 կենսաթոշա¬կա¬ռու¬ների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 64.850.289 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գու¬մար¬ները։ Ըստ պայմանավորվածության, հափշտակված գումարներից Վազգեն Խաչիկյանն ամսե¬կան Աշոտ Աբրահամյանին տվել է 150.000-ից 300.000 ՀՀ դրամ, Հովհաննես Գրիգորյանին` 100.000-ից 200.000 ՀՀ դրամ։ Իրենց տրված գումարներից Աշոտ Աբրահամյանը Վահագն Խա¬չատրյանին յուրաքանչյուր կեղծ դիմում պատրաստելու համար վճարել է 5.000 ՀՀ դրամ, իսկ Հով¬հան¬նես Գրիգորյանը Վիգեն Գևորգյանին` ամսական 10.000-ից 40.000 ՀՀ դրամ։ Շարունակելով հանցավոր գործունեությունը` Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է Ծառայության «Քանաքեռ-Զեյթունի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Արթուր Սուքիասյանին։ Վերջինս 2007թ. մարտից մինչև 2008թ հուլիսը` ներառյալ, ընկած ժամա¬նա¬¬¬կահատվածում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 53 կենսաթոշակառուի տվյալները, խմբային շահե¬րից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` այդ կենսաթոշակառուների անունից ներկայացրել է Աշոտ Աբրահամյանին` կենսաթոշակի վճա¬րումը վերսկսելու և կուտակված գումարները ստանալու համար։ Այնուհետև, կեղծ դիմումները սահ¬մանված ընթացակարգով Աշոտ Աբրահամյանն ուղարկել է տարածքային բաժին, որտեղ կեն¬սա¬¬թոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալները Վահագն Խա¬չատրյանի վերահսկմամբ ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառա¬յություն` վճարման։ Պայմանավորվածության համաձայն Արթուր Սուքիասյանը վճարային ծառա¬յությունում Հովհաննես Գրիգորյանի վերահսկմամբ կենսաթոշակառուների փոխարեն ստո¬րագրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակներում, որով վճար¬ման փաստը հաստատելուց հետո վերջինիցս ստացած կենսաթոշակի գումարները հանձնել է Աշոտ Աբ¬րա¬համյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխան¬ցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 38.848.189 ՀՀ դրամ գումար։ Արթուր Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակված գումարներից Վազգեն Խաչիկ¬յանը ստացել է գումարի 70 տոկոսը` 27.193.732 ՀՀ դրամը, իսկ Աշոտ Աբրահամյանը, Հովհաննես Գրիգորյանը և Արթուր Սուքիասյանը` 10-ական տոկոսը` 3.884.819-ական ՀՀ դրամը։ Ստացված գումարների իր մասնաբաժնից Հովհաննես Գրիգորյանը Վիգեն Գևորգյանին ամսական տվել է 10.000-ից 40.000 ՀՀ դրամ։ 2009 թվականից սկսած կասեցված կենսաթոշակի /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսելու և կենսա¬թոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիազորությունները վերապահվել են տարածքային բաժիններին։ Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում 2009թ. ընդգրկելով Ծառայության «Ավան և Նոր-Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանին և 2008թ. օգոստոսի 19-ի հրամա¬նով նույն տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում նշանակված Արթուր Սու¬քիաս¬յանին` հանցավոր գործունեությունը շարունակել են վերջիններիս մասնակցությամբ։ Օգտվե¬լով իրեն վերապահված լիազորություններից և օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Արամ Մար¬տի¬րոսյանը Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու ցուցումներով 2009թ. ապրիլից հոկտեմ¬բերն ընկած ժամանակաընթացքում նույն եղանակով` տարածքային բաժնի կենսաթո¬շակառուների վճա¬րային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բա¬ցա¬կայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 7 կեն¬սաթո¬շակառուի տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կեն¬սաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակն¬հայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` Աշոտ Աբրահամյանի կողմից դիմումների հի¬ման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից այդ կենսա¬թո¬շակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ կենսա¬թոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկվել են վճա¬րային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավոր¬վա¬ծութ¬յան համաձայն Արթուր Սուքիասյանը մահացած և ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշա¬կառուների փոխարեն տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայությամբ ստորագրել է վճարային ցուցակ¬ներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո` Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումար¬ներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հովհաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գու¬մար¬ները Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձ¬նապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար։ Բացի այդ, 2009 թվականին Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանին։ Նրա կազմակերպմամբ և անմիջական ցուցումներով` Հովհաննես Հովհաննիսյանը 2009թ. ընթացքում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստա¬ցած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ընդհանուր` 24 կենսաթոշակառուի տվյալներ, որոնց անվամբ խմբային շահերից ելնելով` պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ։ Աշոտ Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ դիմումներով կամ առանց այդ դիմումների` Հովհաննես Հովհան¬նիսյանը տարածքային բաժնում կենսաթոշակառուների և նրանց կենսաթոշակի կուտակ¬ված գումարների տվյալներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, ապա ուղարկել վճարային ծառա¬յություն` վճարման։ Այնուհետև, ըստ պայմանավորվածության, նշված վճարային ցուցակ¬ների հի¬ման վրա Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հովհան¬նես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 26.142.199 ՀՀ դրամ գումար։ Այնուհետև, Վազգեն Խաչիկյանը, բացի Հովհաննես Հովհաննիսյանից և Արամ Մարտիրոս¬յանից և մյուսներից, 2010թ. ընթացքում կազմակերպված խմբում ընդգրկել է նաև Ծառայության «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանին, իսկ վերջինիս միջոցով նույն բաժնի պետի տե¬ղա¬կալ Համլետ Մարտիրոսյանին և գլխավոր մասնագետ-օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանին։ Պետական բյուջեից պաշտոնեական կեղծիքի միջոցով յուրացման եղանակով առանձնապես խո¬շոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ, Ծառայությունում ստուգումներ իրա¬կա¬նացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով, անձամբ և Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով հրահանգավորել է տարածքային բաժինների հիշյալ պետերին` վճարումը կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համար տարածքային շտեմարան¬ներից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները։ Տարածքային բաժնի պետերը Վազգեն Խաչիկյանի ուղղակի ցուցումով շտեմարաններից այդ տվյալներն առանձնաց¬նելուց հետո առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության, խմբային շահերից ելնելով` այդ տվյալները ներկայացրել են խմբի անդամ Վահագն Խաչատրյա¬նին, ով տրամադրել է կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համապա¬տաս¬խան ծածկագրերը։ Այդպիսիք ստանալուց հետո կենսաթոշակառուների տվյալներն ընդգրկել են վճա¬րա¬¬յին ցուցակներում, ապա Հովհաննես Հովհաննիսյանը, Արամ Մարտիրոսյանը և Սարգիս Սարգսյանն այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց վճարային ցուցակներում կեղծել են ստո¬րագրությունները, իրենց ստորագրություններով և կնիքով հաստատել վճարային ցուցակները, իսկ Սամվել Էլբակյանի հանձնարարությամբ վճարային ցուցակները կազմել և իրենց ստո¬րագրութ¬յամբ հաստատել են Համլետ Մարտիրոսյանն ու Հրանուշ Դանիելյանը։ Կեղծ տվյալներ պարու¬նակող վճարային ցուցակները տարածքային բաժնի հիշյալ պետերն անձամբ ներկայացրել են խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգորյանին, ով ըստ ցուցակների` Վիգեն Գևորգյանի միջոցով դրա¬մարկղից ստացել է իրենց վստահված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 131.582.500 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները և փոխանցելով Վազգեն Խաչիկյանին` յուրաց¬ման եղա¬նա¬կով հափշտակել են։ Մասնավորապես` - «Արաբկիրի» տարածքային բաժնում 2010թ. հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 23 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 22.837.572 ՀՀ դրամ գումար, - «Ավան և Նոր-Նորքի» տարածքային բաժնում 2010թ. հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 74 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 58.235.211 ՀՀ դրամ գումար, - «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնում 2010թ. հոկտեմբերին առանց դի¬մում¬ների 26 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 30.020.622 ՀՀ դրամ գումար, - «Շենգավիթի» տարածքային բաժնում 2010թ. հոկտեմբերին առանց դիմումների 24 գոր¬ծերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 20.489.226 ՀՀ դրամ գումար»։ Գործով ամբաստանյալ Վահագն Խաչատրյանը «2001 թվականից աշխատելով ՀՀ աշխա¬տան¬քի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության տեղեկատ¬վական համակարգերի և վերլուծության վարչության սոցիալական ապա¬հո¬վագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետի պաշտոնում և հանդիսանալով մշտա¬պես կազմակերպչական-տնօրինչական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ, օժտված լինելով հիշյալ վարչության կանոնակարգով նախատեսված` կենսաթոշակների և սո¬ցիա¬լական առանձին ծրագրերի շտեմարանները տարածքային բաժիններից ստանալու, գրան¬ցե¬լու, ձևավոր¬ված շտեմարանը վերահսկելու, տվյալների տրամադրումը կառավարելու լիազորութ¬յուն¬ներով, իր պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով` 2006-2010թթ. ընկած ժամանակա¬հատ¬վա¬ծում օգտագոր¬ծելով իր պաշտոնեական դիրքը` Վազգեն Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմա¬կերպ¬¬¬ված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստա¬հութ¬յանը հանձնված առանձ¬նապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 267.266.819 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գու¬մար¬ներ, ինչպես նաև կատարել է պաշտոնեական կեղծիք։ Այսպես. Վահագն Խաչատրյանն իր պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով, տիրապետելով սոցիա¬լական ապահովության տարածքային բաժիններից ստացվող շտեմարանների տեղեկատ¬վութ¬յանն ու դրանց օգտագործման համակարգչային տեխնիկական մեթոդներին` պետությունից առանձ¬նա¬պես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարներ հափշտակելու վերաբերյալ նախնական հա¬մա¬ձայնության գալով Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի հետ` 2006թ. սկզբներից ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` Ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վար¬չության պետ Աշոտ Աբրահամյանի, վճարային ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանի և վճա¬¬րային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի, իսկ առանձին դեպ¬քե¬րում նաև` «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանի, «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանի, «Էրեբունի և Նուբա¬րաշենի» տարած¬քային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանի և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Սամ¬վել Էլբակ¬յանի, բաժնի պետի տեղակալներ` Արթուր Սուքիասյանի, Համլետ Մարտիրոս¬յանի, օպե¬րատոր Հրանուշ Դանիելյանի, իր հարազատներ` Արմեն Խաչատրյանի և Բագ¬րատ Մուրադ¬յանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցա¬գործութ¬յան կա¬տար¬ման հան¬գա¬մանքների վերաբերյալ, որում Վահագն Խաչատրյանը, ըստ իրեն վերա¬պահ¬ված լիազո¬րութ¬յուն¬ների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։ Կազմակերպված խմբի անդամները պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նա¬խապես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցու¬¬ցումներով` 2006-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամներն օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում, նրանցից Վահագն Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձնացրել է Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժին¬ներում հաշվառված և երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած կենսաթոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Աշոտ Աբրա¬համ¬յանի հետ կազմել են կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Աշոտ Աբրահամ¬յանն ուղարկել է համապատասխան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշակառուներն ընդգրկվել են հա¬մապատասխան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայությունում, խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգորյանի վե¬րահսկման ներքո, կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճարային ցուցակներում այդ կենսա¬թոշակառուների անվան դիմաց կեղծ ստորագրություններով վճարման փաստը հաստատելու համար կազմա¬կերպ¬ված խմբում որոշ դեպքերում Վահագն Խաչատրյանի միջոցով ընդգրկել են վերջինիս քրոջ ամուս¬նուն` Արմեն Խաչատրյանին, և կնոջ քրոջ ամուսնուն` Բագրատ Մուրադ¬յա¬նին, ովքեր Վահագն Խա¬չատրյանի ուղղորդմամբ այցելել են վճարային ծառայություն և կենսա¬թո¬շակառուների փո¬խա¬րեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայացրած վճա¬րային ցուցակ¬ներում։ Այնուհետև, Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ել¬քագրել և հանձնել է Հով¬հաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փո¬խան¬ցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են 125 կենսաթոշակա¬ռու¬ների ան¬վամբ անհիմն ել¬քագրված առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 64.850.289 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գու¬մար¬ները։ Ըստ պայմանավորվածության` հափշտակված գումարներից Վազգեն Խաչիկյանն ամսա¬կան Աշոտ Աբրահամյանին տվել է 150.000-ից 300.000 ՀՀ դրամ, Հովհաննես Գրիգորյանին` 100.000-ից 200.000 ՀՀ դրամ։ Իրենց տրված գումարներից Աշոտ Աբրահամյանը Վահագն Խա¬չատրյանին յուրաքանչյուր կեղծ դիմում պատրաստելու համար վճարել է 5.000 ՀՀ դրամ, իսկ Հով¬հաննես Գրիգորյանը Վիգեն Գևորգյանին` ամսական 10.000-ից 40.000 ՀՀ դրամ։ Շարունակելով հանցավոր գործունեությունը` Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է Ծառայության «Քանաքեռ-Զեյթունի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Արթուր Սուքիասյանին։ Վերջինս 2007թ. մարտից մինչև 2008թ հուլիսը` ներառյալ, ընկած ժամա¬նա¬կահատվածում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 53 կենսաթոշակառուի տվյալները, խմբային շահե¬րից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` այդ կենսաթոշակառուների անունից ներկայացրել է Աշոտ Աբրահամյանին` կենսաթոշակի վճա¬րումը վերսկսելու և կուտակված գումարները ստանալու համար։ Այնուհետև կեղծ դիմումները սահ¬ման¬ված ընթացակարգով Աշոտ Աբրահամյանն ուղար¬կել է տարածքային բաժին, որտեղ կենսա¬թո¬շա¬կառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալ¬ները Վահագն Խա¬չատրյա¬¬նի վերահսկմամբ ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառա¬յություն` վճարման։ Պայմանավորվածության համա¬ձայն Արթուր Սուքիասյանը վճա¬րային ծառա¬յութ¬յունում Հովհաննես Գրիգորյանի վերահսկմամբ կենսաթոշակառուների փոխա¬րեն ստո¬րագրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցու¬ցակներում, որով վճար¬ման փաստը հաստատելուց հետո վերջինիցս ստացած կենսաթոշակի գումարները հանձնել է Աշոտ Աբրա¬համյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխան¬ցե¬լով, յու¬րաց¬ման եղանակով հափշտակել են առանձ¬նա¬պես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 38.848.189 ՀՀ դրամ գումար։ Արթուր Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակված գումարներից Վազգեն Խաչիկ¬յանն ստացել է գումարի 70 տոկոսը` 27.193.732 ՀՀ դրամը, իսկ Աշոտ Աբրահամյանը, Հովհաննես Գրիգորյանը և Արթուր Սուքիասյանը` 10-ական տոկոսը` 3.884.819-ական ՀՀ դրամը։ Ստացված գու¬մարների իր մասնաբաժնից Հովհաննես Գրիգորյանը Վիգեն Գևորգյանին ամսական տվել է 10.000-ից 40.000 ՀՀ դրամ։ 2009 թվականից սկսած` կասեցված կենսաթոշակի /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիա¬զո¬րությունները վերապահվել են տարածքային բաժիններին։ Վազգեն Խաչիկյանը, կազմակերպված խմբում 2009թ. ընդգրկելով Ծառայության «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանին և 2008թ. օգոստոսի 19-ի հրամա¬նով նույն տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում նշանակված Արթուր Սուքիաս¬յանին, հանցավոր գործունեությունը շարունակել են վերջիններիս մասնակցությամբ։ Օգտվելով իրեն վերապահված լիազորություններից և օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Արամ Մար¬տի¬րոսյանը Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու ցուցումներով 2009թ. ապրիլից հոկտեմբերն ընկած ժամանակաընթացքում նույն եղանակով, տարածքային բաժնի կենսաթոշա¬կա¬ռուների վճա¬րային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստա¬ցած` ՀՀ տարածքից բա¬ցա¬կայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև` գոյություն չունեցող, ընդ¬հանուր` 7 կեն¬սաթոշակառուների տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաս¬տել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` Աշոտ Աբրահամյանի կողմից դիմումների հի¬ման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կող¬մից` այդ կեն¬սաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վե¬րահսկմամբ, հիշյալ կեն¬սաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմա¬նավոր¬վածութ¬յան համաձայն` Արթուր Սուքիասյանը մահացած և ՀՀ տարած¬քից բացա¬կա¬յող կենսա¬թոշա¬կա¬ռուների փոխարեն տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայութ¬յամբ ստորագրել է վճա¬րային ցու¬ցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո Վիգեն Գևորգյանը կենսա¬թոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հովհաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձ¬նապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար։ Բացի այդ` 2009 թվականին Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանին։ Նրա կազմակերպմամբ և անմիջական ցուցումներով` Հովհաննես Հովհաննիսյանը 2009թ. ընթացքում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստա¬ցած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ընդհանուր` 24 կենսաթոշա¬կա¬¬ռու¬ների տվյալներ, որոնց անվամբ խմբային շահերից ելնելով` պատրաստել է կենսաթոշակի կասեց¬ված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմում¬ներ։ Աշոտ Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից` այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճա¬րա¬յին ցուցակ¬ներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ դիմումներով կամ առանց այդ դիմումների` Հովհաննես Հովհաննիսյանը տարածքային բաժնում կենսաթոշակառուների և նրանց կենսաթոշա¬կի կուտակ¬ված գումարների տվյալներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, ապա ուղարկել վճարային ծա¬ռա¬յություն` վճարման։ Այնուհետև ըստ պայմանավորվածության` նշված վճարային ցուցակների հիման վրա Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հովհան¬նես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 26.142.199 ՀՀ դրամ գումար։ Այնուհետև Վազգեն Խաչիկյանը, բացի Հովհաննես Հովհաննիսյանից և Արամ Մարտիրոս¬յանից և մյուսներից, 2010թ. ընթացքում կազմակերպված խմբում ընդգրկել է նաև Ծառայության «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանին, իսկ վերջինիս միջոցով նույն բաժնի պետի տե¬ղա¬կալ Համլետ Մարտիրոսյանին և գլխավոր մասնագետ-օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանին։ Պետական բյուջեից պաշտոնեական կեղծիքի միջոցով յուրացման եղանակով առանձնապես խո¬շոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ, Ծառայությունում ստուգումներ իրակա¬նաց¬նող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով, անձամբ և Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով հրահանգավորել է տարածքային բաժինների հիշյալ պետերին` վճարումը կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համար տարածքային շտեմարան¬նե¬րից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները։ Տարած¬քային բաժնի պետերը, Վազգեն Խաչիկյանի ուղղակի ցուցումով շտեմարաններից այդ տվյալներն առանձ¬նաց¬նելուց հետո, առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության, խմբային շահերից ելնելով, այդ տվյալները ներկայացրել են խմբի անդամ Վահագն Խաչատրյա¬նին, ով տրամադրել է կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համապա¬տաս¬խան ծած¬կագրերը։ Այդպիսիք ստանալուց հետո կենսաթոշակառուների տվյալներն ընդգրկել են վճարային ցուցակներում, ապա Հովհաննես Հովհաննիսյանը, Արամ Մարտիրոսյանը և Սարգիս Սարգսյանն այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց վճարային ցուցակներում կեղծել են ստո¬րագրություն¬ները, իրենց ստորագրություններով և կնիքով հաստատել վճարային ցուցակները, իսկ Սամվել Էլբակյանի հանձնարարությամբ վճարային ցուցակները կազմել և իրենց ստո¬րագրութ¬յամբ հաս¬տատել են Համլետ Մարտիրոսյանն ու Հրանուշ Դանիելյանը։ Կեղծ տվյալներ պարու¬նա¬կող վճա¬րային ցուցակները տարածքային բաժնի հիշյալ պետերն անձամբ ներկայացրել են խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգորյանին, ով ըստ ցուցակների` Վիգեն Գևորգյանի միջոցով դրա¬մարկղից ստացել է իրենց վստահված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 131.582.500 ՀՀ դրամ կեն¬սաթոշակի գումարները և փոխանցելով Վազգեն Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտա¬կել են։ Մասնավորապես. - «Արաբկիրի» տարածքային բաժնում 2010թ. հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 23 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 22.837.572 ՀՀ դրամ գումար, - «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնում 2010թ. հունիսին, սեպտեմբերին և հոկ¬տեմբերին 74 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 58.235.211 ՀՀ դրամ գումար, - «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնում 2010թ. հոկտեմբերին առանց դի¬մում¬ների 26 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 30.020.622 ՀՀ դրամ գումար, - «Շենգավիթի» տարածքային բաժնում 2010թ. հոկտեմբերին առանց դիմումների 24 գոր¬ծերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 20.489.226 ՀՀ դրամ գումար։ Հետագայում` 2010թ. դեկտեմբերի սկզբներին, Ծառայությունում ստուգումներ իրակա¬նաց¬նող ստուգողներից հանրորեն վտանգավոր արարքի հետքերը վերացնելու և չբացահայտվելու նպա¬տակով Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վահագն Խաչատրյանը վճարային տեղե¬կատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները»։ Գործով ամբաստանյալ Բագրատ Մուրադյանը «ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հար¬ցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության /այսուհետ` ծա¬ռա¬¬յության/ պետ Վազգեն Խաչիկյանի, նույն ծառայության տեղեկատվական համակարգերի և վեր¬լու¬ծության վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ, իր կնոջ քրոջ ամուսնու` Վահագն Խաչատրյանի, վերջինիս քրոջ ամուսնու` Արմեն Խա¬չատրյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով 2007-2008թթ ընկած ժամանա¬կա¬հատ¬վա¬ծում պե¬տությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված ա¬ռանձ¬¬նապես խոշոր չափերի` 21.811.676 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև օժան¬դակել են կազմակերպված խմբի պաշտոնատար անձանց պաշտոնեական կեղծիք կատարելուն։ Այսպես. Բագրատ Մուրադյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորութ¬յամբ 2007 թվականին ընդգրկվել է ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի կողմից այդ նպա¬տա¬կով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` տեղեկատ¬վական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակ¬ման բաժ¬նի պետ Վահագն Խաչատրյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի և Արմեն Խաչատրյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրա¬վորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Բագրատ Մուրադ¬յանն ստանձնել է իր համապատասխան դերը։ Կազմակերպված խմբի անդամները պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նա¬խա¬պես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2007-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամներից Վահագն Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձնացրել է Երևան քա¬ղա¬քի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժիններում հաշվառված և երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած կեն¬սա¬թոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Աշոտ Աբրահամյանի հետ կազմել են կենսա¬թոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճա¬րելու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Աշոտ Աբրահամյանն ուղարկել է համապա¬տաս¬խան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշակառուներն ընդգրկվել են համապա¬տաս¬խան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայությունում, խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգորյանի վերահսկման ներքո, Բագրատ Մու¬րադյանն ու Արմեն Խաչատրյանն այցելել են վճարային ծառայություն և կենսաթոշա¬կա¬ռուների փոխարեն ստորագրել վճարային ցուցակներում` այդ եղանակով օժանդակելով խմբի պաշ¬¬տո¬նատար անձանց` պաշտոնեական կեղծիք կատարելուն։ Այնուհետև, 42 կենսաթո¬շա¬կա¬ռուների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 21.811.676 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները յուրացման եղանակով հափշտակելուց հետո, դրանց մի մասն Բագրատ Մուրադյանն ու Արմեն Խաչատրյանը փոխանցել են Վահագն Խաչատրյանին, իսկ մյուս մասը` Վիգեն Գևորգյանը Հովհաննես Գրիգորյանի միջոցով` Վազգեն Խաչիկյանին»։ Գործով ամբաստանյալ Արմեն Խաչատրյանը «ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարա¬րության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկ¬յանի, նույն ծառայության տեղեկատվական համակարգերի և վեր¬լու¬ծության վարչության սոցիա¬լա¬կան ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ, իր կնոջ եղբոր` Վահագն Խաչատրյանի, վերջինիս կնոջ քրոջ ամուսնու` Բագրատ Մու¬րադ¬յանի և մյուսների հետ կազմա¬կերպ¬ված խմբով 2007-2008թթ ընկած ժամանակահատ¬վա¬ծում պե¬տութ¬յունից յուրացման եղանա¬կով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձ¬նա¬պես խոշոր չափերի` 21.811.676 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև օժանդակել են կազմակերպված խմբի պաշտո¬նատար անձանց պաշտոնեական կեղծիք կատարելուն։ Այսպես. Արմեն Խաչատրյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2007 թվականին ընդգրկվել է ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի կողմից այդ նպատակով ստեղծ¬ված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վա¬հագն Խաչատրյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգ¬յա¬նի և Բագրատ Մուրադյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցա¬գոր¬ծության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Արմեն Խաչատրյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։ Կազմակերպված խմբի անդամները պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նա¬խա¬պես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2007-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամներից Վահագն Խաչատրյանն անձամբ, ինչպես նաև Արմեն Խաչատրյանի և Բագրատ Մուրադյանի միջոցով պարզել, ապա կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձնացրել է Երևան քաղա¬քի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժիններում հաշվառված և երկար տարի¬ներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած կեն¬սա¬թոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Աշոտ Աբրահամյանի հետ կազմել են կեն¬սաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճա¬րե¬լու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Աշոտ Աբրահամյանն ուղարկել է համապատասխան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշակառուներն ընդգրկվել են համապատասխան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառա¬յութ¬յու¬նում, խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգորյանի վերահսկման ներքո, կասեցված կենսա¬թո¬շակի գումարների վճարային ցուցակներում այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց կեղծ ստո¬¬րագրություններով վճարման փաստը հաստատելու համար Վահագն Խաչատրյանի ուղղորդ¬մամբ Արմեն Խաչատրյանն ու Բագրատ Մուրադյանն այցելել են վճարային ծառայություն և կենսա¬թո¬շակառուների փոխարեն ստորագրել վճարային ցուցակներում` այդ եղանակով օժանդա¬կե¬լով խմբի պաշտոնատար անձանց` պաշտոնեական կեղծիք կատարելուն։ Այնուհետև, 42 կեն¬սա¬¬թոշա¬կա¬ռուների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 21.811.676 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները յուրացման եղանակով հափշտակելուց հետո, դրանց մի մասն Արմեն Խաչատրյանն ու Բագրատ Մուրադյանը փոխանցել են Վահագն Խա¬չատրյա¬նին, իսկ մյուս մասը` Վիգեն Գևորգյանը Հովհաննես Գրիգորյանի միջոցով` Վազգեն Խաչիկյանին»։ Գործով ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհաննիսյանը «ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության պետի թիվ 240-ԱԿ հրամանով 2006թ. օգոստոսի 14-ից աշխատելով Երևան քաղա¬քի Արաբ¬կիրի տարած¬քա¬յին բաժնի պետի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վար¬չատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտո¬նա¬տար անձ և օժտված լինելով ծա¬ռա¬յության տարածքային բաժնի կանոնադրությամբ նախատեսված կենսա¬թոշակների և սոցիա¬լա¬կան այլ ծրագրերի նշանակման, վերահաշվարկման, վճարային ցուցակ¬ների կազմման գործըն¬թացը ղեկավարելու և վերահսկելու լիազորություններով` 2009-2010թթ. ընթացքում, օգտա¬գործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Վազգեն Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազ¬մա¬կերպված խմբով պե¬տութ¬յունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձ¬նա¬պես խոշոր չափերի` 48.979.771 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև կատարել է պաշ¬տոնեական կեղծիք։ Այսպես. Օգտվելով իր լիազորություններից, մասնավորապես` այն, որ իր կողմից ընդունվել և վերահսկվել է կենսաթոշակառուների կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ ներկայացված դիմումները և դրանց հիման վրա վճարային ցուցակների կազմելն ու վճարման համար Երևան քաղաքի վճարային ծառայություն ուղարկելու գործընթացը, Հովհաննես Հովհան¬նիսյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթո¬շակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2009 թվականին նախապես համաձայնության գալով ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի հետ` ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանի, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի, վճա¬րա¬յին ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հան¬ցա¬գոր¬ծության կա¬տար¬ման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Հովհաննես Հովհան¬նիսյանը, ըստ իրեն վերա¬պահ¬ված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։ Հովհաննես Հովհաննիսյանը պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցում¬ներով` 2009թ. ընթացքում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մա¬հացած, ընդհանուր` 24 կենսաթոշակառուների տվյալներ, որոնց անվամբ, խմբային շահերից ել¬նելով, պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ։ Աշոտ Աբրահամյանի կողմից դիմումների հի¬ման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից` այդ կեն¬սա¬թո¬շակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ դիմում¬ներով կամ առանց այդ դիմումների` Հովհաննես Հովհաննիսյանը տարածքային բաժնում կենսա¬թո¬շակառուների և նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկել է վճա¬րային ցուցակներում, ապա ուղարկել վճարային ծառայություն` վճարման։ Այնուհետև ըստ պայ¬մա¬նավորվածության` նշված վճարային ցուցակների հիման վրա Վիգեն Գևորգյանը կեն¬սա¬թո¬շակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հովհաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս, իր հեր¬թին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 26.142.199 ՀՀ դրամ գումար։ Հովհաննես Հովհաննիսյանը և կազմակերպված խմբի մյուս անդամները, շարունակելով իրենց հանցավոր գործունեությունը, Ծառայության համակարգում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով Վազգեն Խաչիկյանի կազմա¬կերպ¬մամբ ու անմիջական ցուցումով Աշոտ Աբրահամյանը հրահանգավորել է` տարածքային բաժինների շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշա¬կա¬ռուների տվյալները և առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության` ներկայացնել խմբի անդամ Վահագն Խաչատրյանին` դեպոնենտի ելքագրման հա¬մար համապատասխան ծածկագրեր տրամադրելու համար։ Հովհաննես Հովհաննիսյանը 2010թ. հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին, խմբային շահերից ելնելով, առանց հիշյալ դիմումների, տարածքային բաժնի շտեմարանից ընտրած 23 կենսաթոշակառուների տվյալները` ներկայացրել է Վահագն Խաչատրյանին, ում կողմից տրամադրված ծածկագրերով կենսաթոշա¬կա¬ռուների տվյալներն ընդգրկել և կազմել է վճարային կեղծ ցուցակներ։ Այնուհետև, Հովհաննես Հովհան¬նիսյանը այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց կեղծել է ստորագրությունները և ցուցակներն անձամբ ներկայացրել խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգորյանին։ Վերջինս, ըստ ցուցակների, Վիգեն Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից անհիմն ելքագրել է առանձնապես խոշոր չափերով, ընդհանուր` 22.837.572 ՀՀ դրամ դեպոնենտ գումարները և փոխանցելով Վազգեն Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտակել են։ Հետագայում` 2010թ. դեկտեմբերի սկզբներին, ՀՀ սոցիալական ապահովության պետական ծառայության համակարգում ՀՀ ֆինանսների նախարարության կողմից ստուգումներ իրակա¬նաց¬նելու ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վահագն Խաչատրյանը վճարային տե¬¬ղե¬կատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ել¬քագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները»։ Գործով ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանը «2001թ. սեպտեմբերի 26-ից մինչև 2008թ. օգոստոսի 19-ն աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիա¬լա¬կան ապա¬հովության պետական ծառայության «Քանաքեռ-Զեյթու¬նի» տարածքային բաժնի, իսկ 2008թ. օգոստոսի 19-ից` «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պե¬տի տեղակալի պաշ¬տո¬նում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչա¬կան և վարչատնտեսական գոր¬ծառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ, լիազորված լինելով իրա¬կանացնելու կենսա¬թո¬շակների նշանակման, վերահաշվարկման և վճարման աշխատանք¬ների, ինչպես նաև` կեն¬սա¬թոշակների, սոցիալական ապահովագրության առանձին ծրագրերի իրականցման վերա¬բերյալ տեղեկությունները համակարգիչ մուտքագրելու, տվյալների շտեմա¬րանի համալրման, անհրա¬ժեշտ փոփոխությունների կատարման և վերլուծության գործընթացը, 2007-2009թթ. ընթաց¬քում Վազգեն Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետութ¬յունից յուրացման եղա¬նակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 44.691.831 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև կատարել է պաշտո¬նեական կեղծիք։ Այսպես.Արթուր Սուքիասյանը, օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը, օգտվելով իր լիազո¬րութ¬յուններից, մասնավորապես` այն, որ իր կողմից ընդունվել և վերահսկվել է կենսաթոշա¬կա¬ռուների կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ ներկայաց¬ված դիմում¬ները և դրանց հիման վրա վճարային ցուցակների կազմելն ու վճարման համար Երևան քաղաքի վճա¬րային ծառայություն ուղարկելու գործընթացը, Արթուր Սուքիասյանը, պետությունից յուրաց¬ման եղանա¬կով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտա¬կություն կատա¬րելու դիտավորությամբ 2007-2009թթ. ընթացում նախապես համաձայ¬նության գալով ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի հետ, ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատա¬կով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` Ծառայության կենսա¬թոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանի, տեղե¬կատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի, վճարային ծառայության պետ Հովհաննես Գրի¬գոր¬յանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի, ինչ¬պես նաև` «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտի¬րոս¬յանի հետ նա¬խա¬պես պայ¬մա¬նա¬վորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանք¬նե¬րի վերաբեր¬յալ, որում Արթուր Սուքիասյանն, ըստ իրեն վերապահված լիազորութ¬յուն¬ների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։ Կազմակերպված խմբի անդամները, պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով Արթուր Սուքիասյանը 2007թ. մարտից մինչև 2008թ հուլիսը ներառյալ ընկած ժամա¬նակահատվածում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև` գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 53 կենսաթոշակառուների տվյալները, խմբային շա¬հե¬րից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճա¬րումը վերսկսե¬լու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` այդ կենսաթոշակառուների անունից ներկայացրել է Աշոտ Աբրահամ¬յանին` կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու և կուտակված գումարներն ստանալու համար։ Այնու¬հետև կեղծ դիմումները սահմանված ընթացակարգով Աշոտ Աբրահամյանն ուղարկել է տարած¬քային բաժին, որտեղ կենսաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումար¬ների տվյալ¬ները Վահագն Խաչատրյանի վերահսկմամբ ընդգրկվել են վճարային ցու¬ցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավորվածության համա¬ձայն` Արթուր Սուքիասյանը վճարային ծառայությունում Հովհաննես Գրիգորյանի վերահսկմամբ կենսաթոշա¬կա¬ռուների փո¬խարեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակ¬նե¬րում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո վերջինիցս ստացած կենսաթոշակի գումար¬ները հանձնել է Աշոտ Աբրահամյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձ¬նապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 38.848.189 ՀՀ դրամ գումար։ Արթուր Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակված գումարներից Վազգեն Խաչիկ¬յանն ստացել է գումարի 70 տոկոսը` 27.193.732 ՀՀ դրամը, իսկ Աշոտ Աբրահամյանը, Հովհաննես Գրիգորյանը և Արթուր Սուքիասյանը` 10-ական տոկոսը` 3.884.819-ական ՀՀ դրամը։ Ստացված գումարների իր մասնաբաժնից Հովհաննես Գրիգորյանը Վիգեն Գևորգյանին ամսական տվել է 10.000-ից 40.000 ՀՀ դրամ։ 2009 թվականից սկսած` կասեցված կենսաթոշակի /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիա¬զո¬րությունները վերապահվել են տարածքային բաժիններին։ Վազգեն Խաչիկյանը, կազմակերպված խմբում 2009թ. ընդգրկելով Ծառայության «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանին և 2008թ. օգոստոսի 19-ի հրա¬մանով նույն տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում նշանակված Արթուր Սուքիաս¬յանին, հանցավոր գործունեությունը շարունակել են վերջիններիս մասնակցությամբ։ Օգտվելով իրեն վերապահված լիազորություններից և օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Արամ Մար¬տի¬¬րոսյանը Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու ցուցումներով 2009թ. ապրիլից հոկտեմբերն ընկած ժամանակաընթացքում նույն եղանակով տարածքային բաժնի կենսաթոշա¬կա¬¬ռուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարած¬քից բա¬ցա¬կայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև` գոյություն չունեցող, ընդհա¬նուր` 7 կենսաթո¬շա¬կառուների տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատ¬¬րաս¬տել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` Աշոտ Աբրահամյանի կողմից դի¬մում¬ների հի¬ման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից այդ կենսա¬թո¬շակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վե¬րահսկմամբ, հիշյալ կենսա¬թոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալ¬¬ներն ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանա¬վոր¬վա¬ծութ¬յան համաձայն` Արթուր Սուքիասյանը մահացած և ՀՀ տարած¬քից բացակայող կենսաթոշա¬կա¬ռու¬ների փոխարեն տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայութ¬յամբ ստորագրել է վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո Վիգեն Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հովհաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղա¬նակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար»։ Գործով ամբաստանյալ Սարգիս Սարգսյանը « ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության պետի թիվ 239-ԱԿ հրա¬մանով 2006թ. օգոստոսի 14-ից աշխատելով Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն տա¬րած¬¬քային բաժնի պետի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտա¬պես կազմակերպչական-տնօրինչա¬կան և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականաց¬նող պաշտոնատար անձ և օժտված լինելով ծառայության տարածքային բաժնի կանոնադրութ¬յամբ նախատեսված կեն¬սաթոշակների և սո¬ցիալական այլ ծրագրերի նշանակման, վերահաշ¬վարկման, վճարային ցուցակ¬ների կազման գործ¬ընթացը ղեկավարելու և վերահսկելու լիազորութ¬յուն¬ներով` 2010 թվականի հոկտեմբերին Վազգեն Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետութ¬յունից յուրացման եղանակով հափշտա¬կել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 30.020.622 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև կատարել է պաշտոնեական կեղծիք։ Այսպես. Օգտվելով իր լիազորություններից, մասնավորապես այն, որ իր կողմից ընդունվել և վե¬րահսկվել է կենսաթոշակառուների կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ ներ¬կայացված դիմումները և դրանց հիման վրա վճարային ցուցակների կազմելն ու վճարման համար Երևան քաղաքի վճարային ծառայություն ուղարկելու գործընթացը, Սարգիս Սարգսյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գու¬մար¬ների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2010 թվականի հոկտեմբերին նա¬խա¬պես համաձայնության գալով ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի հետ` ընդգրկվել է վեր¬ջի¬նիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս ան¬դամ¬ների` ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանի, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահո¬վագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի, վճարային ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցա¬գոր¬ծության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Սարգիս Սարգսյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։ Պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2010թ. հոկտեմբերին կազ¬մա¬կերպված խմբի անդամներն օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում, ծառայության համակարգում ստուգումներ իրա¬¬կանացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով Վազգեն Խաչիկյանն անձամբ և Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով հրահանգավորել է` տարածքային բաժին¬ների շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթո¬շակա¬ռու¬ների տվյալները, որոնք, առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկա¬յության, ներկայացրել են խմբի անդամ Վահագն Խաչատրյանին` դեպոնենտի ելքագրման համար համապատասխան ծածկագրեր տրամադրելու համար։ Սարգիս Սարգսյանը, խմբային շահերից ելնելով, տարածքային բաժնի շտեմարանից ընտրելով 26 կենսաթո¬շա¬կառուների տվյալները` ներ¬կա¬յաց¬րել է Վահագն Խաչատրյանին, որի կողմից տրամադրված ծածկագրերով կենսաթո¬շա¬կա¬ռու¬¬ների տվյալներն ընդգրկել և կազմել է վճարային կեղծ ցուցակներ։ Այնուհետև, Սարգիս Սարգսյանն այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց կեղծել է ստորագրությունները և ցուցակ¬ներն անձամբ ներկայացրել խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգորյանին։ Վերջինս, ըստ ցուցակ¬ների, Վիգեն Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից անհիմն ելքագրել է առանձնապես խոշոր չափե¬րով, ընդհանուր` 30.020.622 ՀՀ դրամ դեպոնենտ գումարները և փոխանցելով Վազգեն Խաչիկ¬յանին` յուրացման եղանակով հափշտակել են։ Հափշտակված գումարից Սարգիս Սարգսյանը Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Հովհաննես Գրիգորյանի միջոցով ստացել է 1,5 միլիոն ՀՀ դրամ։ Հետագայում` 2010թ. դեկտեմբերի սկզբներին ՀՀ սոցիալական ապահովության պետական ծառայության համակարգում ՀՀ ֆինանսների նախարարության կողմից ստուգումներ իրականաց¬նե¬լու ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վահագն Խաչատրյանը վճարային տեղեկատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները»։ Գործով ամբաստանյալ Սամվել Էլբակյանը « ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախա¬րա¬րության սոցիա¬լական ապահովության պետական ծառայության պետի թիվ 90-ԱԿ հրա¬մանով 2005թ. հունվարի 12-ից աշխատելով Երևան քաղաքի Շենգա¬վիթի տարած¬քային բաժնի պետի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վար¬չատնտե¬սական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ և օժտված լինելով ծառայության տա¬րած¬քային բաժնի կանոնադրությամբ նախատեսված կենսաթո¬շակ¬ների և սո¬ցիա¬լական այլ ծրագ¬րե¬րի նշանակման, վերահաշվարկման, վճարային ցու¬ցակ¬ների կազմման գործընթացը ղեկա¬վա¬րե¬լու և վերահսկելու լիազորություններով` 2010 թվականի հոկտեմ¬բերին ընդգրկվելով ՀՀ աշխա¬տանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծա¬ռայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի կողմից կազմակերպված խմբում, կազմակերպել է Երևան քաղաքի Շենգավիթի տարածքային բաժնում, նույն բաժնի պետի տեղակալ Համլետ Մար¬տիրոս¬յանի և օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանի միջոցով, խմբային շահերից ելնելով վերջիններս տարածքային բաժնի շտեմարանից ընտրել են կասեցված 24 կենսաթոշակառուների տվյալներ և ներկայացրել է Վահագն Խաչատրյանին։ Վահագն Խաչատրյանի կողմից տրա¬մադրած ծած¬կագրերով Համլետ Մարտիրոսյանի և Հրանուշ Դանելյանի կողմից կենսաթո¬շա¬կա¬ռուների կեղծ տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելուց և իրենց սորագարությամբ հաս¬տատելուց հետո Սամվել Էլբակյանը, առանց կենսաթոշակների վճարման փաստը հաստատող կենսաթոշա¬կառուների ստրագրությունների, ցուցակներն անձամբ ներկայացրել է խմբի մյուս անդամ Հովհան¬նես Գրիգորյանին, ապա այդ ցուցակների հիման վրա վերջինս անհիմն կազմակերպել է գումարների ելքագրում։ Այսինքն` Վազգեն Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմա¬կերպված խմբով պե¬տութ¬յունից յուրացան եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձ¬նապես խոշոր ճափերի` 20.489.226 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ։ Այսպես, Օգտվելով իր լիազորություններից, մասնավորապես` այն, որ իր կողմից ընդունվել և վերահսկվել է կենսաթոշակառուների կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերա¬բերյալ ներկայացված դիմումները և դրանց հիման վրա վճարային ցուցակների կազմելն ու վճար¬ման համար Երևան քաղաքի վճարային ծառայություն ուղարկելու գործընթացը, Սամվել Էլբակ¬յանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գու¬մար¬ների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2010 թվականի հոկտեմբերին նա¬խա¬պես համաձայնության գալով ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի հետ` ընդգրկվել է վեր¬ջի¬նիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամ¬նե¬րի` ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանի, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահո¬վագրութ¬¬յան ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի, վճարային ծա¬ռայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի, ինչպես նաև` նույն տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Համլետ Մարտիրոսյանի և օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Սամվել Էլբակ¬յանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։ Պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ` 2010թ. հոկտեմբերին կազմակերպված խմբի անդամները, օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում, ծառայության համակարգում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պա¬լատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով Վազգեն Խաչիկյանի անմիջական ցուցու¬մով Աշոտ Աբրահամյանը հրահանգավորել է` տարածքային բաժինների շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները և առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության` ներկայացնել խմբի անդամ Վա¬հագն Խաչատրյանին` դեպոնենտի ելքագրման համար համապատասխան ծած¬կագրեր տրա¬մադրելու համար։ Սամվել Էլբակյանը, Վազգեն Խաչիկյանի ցուցումը փոխանցելով Համլետ Մար¬տիրոսյանին և Հրանուշ Դանիելյանին` վերջիններս խմբային շահերից ելնելով տարածքային բաժ¬նի շտեմարանից ընտրել են 24 կենսաթոշակառուների տվյալները, որոնք, առանց հիշյալ դի¬մումների, Սամվել Էլբակյանը ներկայացրել է Վահագն Խաչատրյանին։ Վերջի¬նիս տրա¬մադրած ծածկագրերով Համլետ Մարտիրոսյանի ու Հրանուշ Դանիելյանի կողմից կենսաթո¬շակա¬ռու¬¬¬ների կեղծ տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելուց և իրենց ստորագրությամբ հաս¬տատելուց հետո Սամվել Էլբակյանը, առանց կենսաթոշակների վճարման փաստը հավաստող կեն¬սաթո¬շա¬կա¬ռուների ստորագրությունների, ցուցակներն անձամբ ներկա¬յաց¬րել է խմբի մյուս ան¬դամ Հով¬հան¬նես Գրիգորյանին։ Վերջինս, ըստ ցուցակների, Վիգեն Գևորգյանի միջոցով դրա¬մարկղից ան¬հիմն ելքագրել է առանձնապես խոշոր չափերով, ընդհա¬նուր` 20.489.226 ՀՀ դրամ դե¬պո¬նենտ գումարները և փոխանցելով Վազգեն Խաչիկյանին` յուրաց¬ման եղանակով հափշտա¬կել են։ Հետագայում` 2010թ. դեկտեմբերի սկզբներին, ՀՀ սոցիալական ապահովության պետական ծառայության համակարգում ՀՀ ֆինանսների նախարարության կողմից ստուգումներ իրականաց¬նե¬լու ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վահագն Խաչատրյանը վճարային տեղեկատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ել¬քագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները»։ Գործով ամբաստանյալ Համլետ Մարտիրոսյանը «2003 թվականից աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետա¬կան ծառայության Երևան քաղաքի «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշ¬տոնում, հանդիսա¬նա¬լով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գոր¬ծա¬ռույթներ իրակա¬նաց¬նող պաշտոնատար անձ, լիազորված լինելով իրականացնելու կենսա¬թոշակների նշանակման, վերահաշվարկման և վճարման աշխատանքների, ինչպես նաև` կենսա¬թոշակների, սոցիալական ապահովագրության առանձին ծրագրերի իրականցման վերաբերյալ տեղեկությունները համա¬կար¬գիչ մուտքագրելու, տվյալների շտեմարանի համալրման, անհրա¬ժեշտ փոփոխությունների կատարման և վերլուծության գործընթացը` 2010թ. ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 20.489.226 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև կատարել է պաշտոնեական կեղծիք։Այսպես. Օգտվելով իր լիազորություններից` Համլետ Մարտիրոսյանը պետությունից յուրացման եղա¬¬նակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2010 թվականի հոկտեմբերին ընդգրկվել է ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վար¬չութ¬յան պետ Աշոտ Աբրահամյանի, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի, վճա¬րային ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի, նույն տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանի և օպե¬րատոր Հրանուշ Դանիելյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հան¬ցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Համլետ Մարտիրոսյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։ Պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ` 2010թ. հոկտեմբերին կազմակերպված խմբի անդամները, օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում, ծառայության համակարգում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով Վազգեն Խաչիկյանի անմիջական ցուցու¬մով Աշոտ Աբրահամյանը հրահանգավորել է` տարածքային բաժինների շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները և առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության` ներկայացնել խմբի անդամ Վահագն Խաչատրյանին` դեպոնենտի ելքագրման համար համապատասխան ծածկագրեր տրա¬մադրելու համար։ Սամվել Էլբակյանը, Վազգեն Խաչիկյանի ցուցումը փոխանցելով Համլետ Մար¬տիրոսյանին և Հրանուշ Դանիելյանին, վերջիններս, խմբային շահերից ելնելով, տարած¬քա¬յին բաժնի շտեմարանից ընտրել են 24 կենսաթոշակառուների տվյալները, որոնք, առանց հիշյալ դի¬մում¬ների, Սամվել Էլբակյանը ներկայացրել է Վահագն Խաչատրյանին։ Վերջինիս տրա¬մադրած ծած¬կագրերով Հրանուշ Դանիելյանը կենսաթոշակառուների կեղծ տվյալներն ընդգրկել է վճա¬րային ցուցակներում, որոնք Համլետ Մարտիրոսյանի հետ իրենց ստորագրությամբ հաս¬տատելուց հետո Սամվել Էլբակյանը, առանց կենսաթոշակների վճարման փաստը հավաստող կենսա¬թո¬շակառուների ստորագրությունների, ցուցակներն անձամբ ներկայացրել է խմբի մյուս ան¬¬դամ Հովհաննես Գրիգորյանին։ Վերջինս, ըստ ցուցակների, Վիգեն Գևորգյանի միջոցով դրա¬մարկղից անհիմն ելքագրել է առանձնապես խոշոր չափերով, ընդհանուր` 20.489.226 ՀՀ դրամ դե¬պո¬նենտ գումարները և փոխանցելով Վազգեն Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտա¬կել են։ Հետագայում` 2010թ. դեկտեմբերի սկզբներին, ՀՀ սոցիալական ապահովության պետական ծառայության համակարգում ՀՀ ֆինանսների նախարարության կողմից ստուգումներ իրականաց¬նելու ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վահագն Խաչատրյանը վճարային տե¬ղե¬կատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ել¬քագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները»։ Գործով ամբաստանյալ Հրանուշ Դանիելյանը «1991 թվականից աշխատելով ՀՀ աշ¬խա¬տանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետա¬կան ծա¬ռայության Երևան քաղաքի «Շենգավիթի» տարածքային բաժնում`որպես օպերատոր, լիազոր¬ված լինելով իրականացնելու կենսաթոշակների, սոցիալական ապահովագրության առան¬ձին ծրագ¬րերի իրա¬կանց¬ման վերաբերյալ տեղեկությունները համակարգիչ մուտքագրելու, տվյալ¬ների շտեմարա¬նի համալրման, անհրաժեշտ փոփոխությունների կատարման և վերլուծության, ինչպես նաև` վճարային ցուցակները կազմելու գործընթացը` 2010թ ընթացքում Վազգեն Խաչիկյա¬նի և մյուս¬ների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 20.489.226 ՀՀ դրամ կենսաթո¬շակի գումարներ, ինչպես նաև օժանդակել է պաշտոնեական կեղծիք կատարելուն։ Այսպես. Օգտվելով իր լիազորություններից` Հրանուշ Դանիելյանը պետությունից յուրացման եղա¬նա¬կով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կա¬տա¬րելու դիտավորությամբ 2010 թվականի հոկտեմբերին ընդգրկվել է ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանի, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալա¬կան ապահո¬վագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի, վճարային ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի, նույն տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանի և պետի տեղա¬կալ Համլետ Մարտիրոսյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրա¬վորած հան¬ցա¬գործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Հրանուշ Դանիել¬յանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։ Պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ` 2010թ. հոկտեմբերին կազմակերպված խմբի անդամները, օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում, ծառայության համակարգում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալա¬տի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով Վազգեն Խաչիկյանի անմիջական ցուցումով Աշոտ Աբրահամյանը հրահանգավորել է` տարածքային բաժինների շտեմարաններից ընտրել եր¬կար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները և առանց կասեցված կեն¬սաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության` ներկայացնել խմբի անդամ Վա¬հագն Խաչատրյանին` դեպոնենտի ելքագրման համար համապատասխան ծածկագրեր տրա¬մադրելու համար։ Սամվել Էլբակյանը, Վազգեն Խաչիկյանի ցուցումը փոխանցելով Համլետ Մար¬տիրոսյանին և Հրանուշ Դանիելյանին, վերջիններս, խմբային շահերից ելնելով, տարած¬քային բաժնի շտեմարանից ընտրել են 24 կենսաթոշակառուների տվյալները, որոնք, առանց հիշյալ դիմումների, Սամվել Էլբակյանը ներկայացրել է Վահագն Խաչատրյանին։ Կազմա¬կերպ¬ված խմբի պաշ¬տոնատար անձանց օժանդակելով` Հրանուշ Դանիելյանը Սամվել Էլբակյանի միջոցով Վա¬հագն Խաչատրյանի տրամադրած ծածկագրերով կենսաթոշակառուների կեղծ տվյալ¬ներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, որոնք Համլետ Մարտիրոսյանի հետ իրենց ստո¬րագրութ¬յամբ հաս¬¬տատելուց հետո Սամվել Էլբակյանը, առանց կենսաթոշակների վճարման փաս¬տը հավաստող կեն¬սաթոշակառուների ստորագրությունների, ցուցակներն անձամբ ներկայացրել է խմբի մյուս ան¬¬դամ Հովհաննես Գրիգորյանին։ Վերջինս, ըստ ցուցակների, Վիգեն Գևորգյանի միջոցով դրա¬մարկղից անհիմն ելքագրել է առանձնապես խոշոր չափերով, ընդհանուր` 20.489.226 ՀՀ դրամ դե¬պոնենտ գումարները և փոխանցելով Վ.Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտա¬կել են։ Հետագայում` 2010թ. դեկտեմբերի սկզբներին, ՀՀ սոցիալական ապահովության պետական ծառայության համակարգում ՀՀ ֆինանսների նախարարության կողմից ստուգումներ իրակա¬նաց¬նելու ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վահագն Խաչատրյանը վճարային տե¬ղեկատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ել¬քագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները»։ Առաջադրված մեղադրանքների հիմնավորվածության վերաբերյալ հետևության մեղադրող կողմը հանգել է հետևյալ ապացույցների գնահատման արդյունքներով. Գործով ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ 1991 թվակա¬նից աշխատել է ՀՀ ԱՍՀՆ սոցիալական ապահովության պետական ծառայությունում և զբաղեցրել տարբեր պաշտոններ։ 2001 թվականից մինչև 2008թ. օգոստոսի 15-ն աշխատել է ՍԱՊԾ Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնում` որպես բաժնի պետի տեղակալ, իսկ դրանից հե¬տո նշանակվել է Ծառայության Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշ¬տոնում։ Մինչև 2009 թվականը` դեպոնենտ կենսաթոշակների ստացման դիմումներն ընդունվել են ծառայության կենսաթոշակային վարչությունում և ուղեկցական գրությամբ ուղարկվել տարած¬քային բաժին, որտեղ բաժնի պետի կամ իր կողմից տեսուչներին մակագրվելուց հետո համա¬կարգչի միջոցով հաշվարկել են վճարման գումարի չափը, կազմել վճարային ցուցակներ և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ 2009 թվականից` դեպոնենտ գումարների վերա¬բեր¬յալ դիմումներն ընդունվել են տարածքային բաժիններում, ուղարկվել ծառայության կենսա¬թո¬շակային վարչություն, որտեղ ուսումնասիրվելուց հետո դրանք ուղարկվել են տեղեկատվական բաժին, այնուհետև վճարման թույլտվությամբ և համապատասխան գրությամբ դիմումներն ուղարկ¬վել են տարածքային բաժին` ցուցակավորման։ 2007 թվականին ՍԱՊԾ կենսաթոշակային վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանն առաջարկել է տարածքային բաժնի շտեմարանից ընտրել մոտ 10 և ավել տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալներ, նրանց անվամբ լրացնել դեպոնոնտ ստանալու վերա¬բեր¬յալ դիմումներ, դրանք մուտքագրել ընդհանուր բաժնում և ուղարկել Քանաքեռ-Զեյթունի տա¬րած¬քային բաժին, որոնց հիման վրա կկազմվեն վճարման ցուցակներ և կուղարկվեն վճարումների ծառայություն։ Գումարները ելքագրելու մասին խոստացել է տեղեկացնել վճարում¬ների ծառա¬յութ¬յան պետ Հովհաննես Գրիգորյանին։ Աշոտ Աբրահամյանը միաժամանակ հայտնել է, որ նշված գործընթացի մասին ղեկավարությունը տեղյակ է, վերջիններիս հետ ամեն ինչ հստակեցրել է, և այդ գործողության արդյունքում յուրաքանչյուրին կտրվի ելքագրված գումարի 10 տոկոսի չափով մասնաբաժին։ Աշոտ Աբրահամյանը նախնական տվել է 2-3 կենսաթոշա¬կա¬ռուների տվյալներ, որոնք նշված են եղել նրա նոթատետրում։ Այնուհետև տարածքային բաժնի համակարգչային շտեմարանից դուրս է գրել կենսա¬թո¬շա¬կառուների տվյալները և հնարավորինս ճշտել նրանց` ՀՀ-ից բացակայելու և մահա¬ցած չլինելու վերաբերյալ փաստերը։ Մի քանի օր անց Աշոտ Աբրահամյանը կրկին կանչել է իրեն և պահանջել է ներկայացնել կենսաթոշակառուների ցուցակը, ուսումնասիրել և հայտնել է, որ յուրաքանչյուր ամիս պետք է լրացվեն և ներկայացվեն երկուսից չորս դիմումներ։ Դրանից հետո տվյալ ամսին 3-ից 4 կենսաթոշակառուների անուններով կազմել է դիմումներ և ներկայացրել Աշոտ Աբրա¬համ¬յանին, ապա վերջինիս պահանջով ստորագրել է այդ դիմումների տակ։ Աշոտ Աբրահամյանը հու¬սադրել է, որ անհանգստանալ պետք չէ, հետագայում հարց չի առաջանա, և հարկ եղած դեպքում կհայտնի, որ իր բաժնի աշխատակիցները ևս տեղյակ են այդ դիմումներից։ Այդ ամսին ստացել է Աշոտ Աբրահամյանի կողմից մակագրված և ծառայության ղեկավարի կողմից ստորագրված, գրանցված դիմումները, մյուս դիմումների հետ կազմվել են դեպոնենտացված գումարների վճար¬ման ցուցակներ և սահմանված կարգով ուղարկվել են վճարումների ծառայություն։ Մի քանի օր անց Աշոտ Աբրահամյանը կանչել և աշխատասենյակում իրեն է տվել նշված դիմումներով դուրս գրված ընդհանուր գումարի 10 տոկոսը։ Այդ եղանակով հետագայում կազմել է դիմումներ, տվել Աշոտ Աբրահամյանին և մի քանի օր անց նրանից ստացել է գումարը։ Բացի այդ` որոշ դեպքերում Աշոտ Աբրահամյանի առաջարկով ներկայացել է վճարման ծառայություն, որտեղ վճարող Վիգե¬նին հայտնել է, որ պետք է ստորագրի վճարային ցուցակներում` կենսաթոշակառուների փո¬խա¬րեն։ Վիգենը հայտնել է, որ այդ մասին վճարման ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանն իրեն արդեն տեղյակ է պահել։ Ինքն ստորագրել է ցուցակներում և Վիգենից ստացել է դեպոնենտ գու¬մա¬րի 50 տոկոսը, որը Աշոտ Աբրահամյանին փոխանցելուց հետո նրանից ստացել է ընդհանուր ելքագրված գումարի 10 տոկոսի չափով գումար։ Բոլոր դեպքերում Աշոտ Աբրահամյանին ներկայացված դիմումներով կենսաթոշակառուների տվյալները վերջինս գրանցել է նոթատետրում և դրանց դիմաց նշել իր անունը։ Նկարագրված եղանակով 2007-2008թթ. ընթացքում իր կողմից դիմումներ են կազմվել, և կենսաթոշակի դեպոնենտ գումարներ ելքագրվել Քանաքեռ-Զեյթուն տարածքային բաժնում հաշ¬վառված կենսաթոշակառուներ` Արամ Վարդանյանի անվամբ 2008թ. հունիսին ելքագրված` 812730 դրամ, Մամիկոն Սարգսյանի անվամբ 2008թ. մարտին ելքագրված` 633735 դրամ, Հայկազ Հով¬հաննիսյանի անվամբ 2008թ. մայիսին ելքագրված` 794840 դրամ, Դանիել Առաքելովի ան¬վամբ 2008թ. հուլիսին ելքագրված` 884242 դրամ, Հակոբ Հակոբյանի անվամբ 2008թ. հունվարին ելքագրված` 723185 դրամ, Աննա Կարայանովայի անվամբ 2008թ. փետրվարին ելքագրված` 783450 դրամ, Վարդուշ Պետրոսյանի անվամբ 2008թ. փետրվարին ելքագրված` 774600 դրամ, Սեդա Ստեպանյանի անվամբ 2008թ. մարտին ելքագրված` 616515 դրամ, Մարիամ Աբաջյանի անվամբ 2008թ. ապրիլին ելքագրված` 899200 դրամ, Եվգենիա Թումանյանի անվամբ 2008թ. ապրիլին ելքագրված` 807384 դրամ, Արշակ Մարտոյանի անվամբ 2008թ. ապրիլին ելքագրված` 734613 դրամ, Մարի Թոփալյանի անվամբ 2008թ. մայիսին ելքագրված` 918125 դրամ, Հայկանուշ Դարբինյանի անվամբ 2008թ. մայիսին ելքագրված` 821986 դրամ, Ռուզաննա Սարգսյանի անվամբ 2008թ. մայիսին ելքագրված` 823101 դրամ, Խաթուն Ղարախանյանի անվամբ 2008թ. հունիսին ելքագրված` 807264 դրամ, Սելեմյա Հակոբջանյանի անվամբ 2008թ. հունիսին ել¬քագրված` 812730 դրամ, Մարիա Սալախյանի անվամբ 2008թ. օգոստոսին ելքագրված` 840134 դրամ, Անդրանիկ Պապանյանի անվամբ 2008թ. հունվարին ելքագրված` 812567 դրամ, Նինա Շաքարյանի անվամբ 2008թ. ապրիլին ելքագրված` 842688 դրամ, Անտիկ Կարախանովի անվամբ 2008թ. հուլիսին ելքագրված` 881767 դրամ, Էմմա Գրիգորյանի անվամբ 2008թ. մարտին ելքագրված` 633735 դրամ, Լենդրուշ Հունանյանի անվամբ 2008թ. մայիսին ելքագրված` 500653 դրամ, Վեհանուշ Գեվորգյանի անվամբ 2008թ. հունիսին ելքագրված` 840324 դրամ, Սերգեյ Հարությունյանի անվամբ 2007թ. դեկտեմբերին ելքագրված` 767508 դրամ, Մելսիկ Բիլբուլյանի անվամբ 2007թ. դեկտեմբերին ելքագրված` 534936 դրամ, Միխայիլ Սոլովյովի անվամբ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված` 636802 դրամ, Նինա Սարգսյանի անվամբ 2007թ. նոյեմբերին ել¬քագրված` 572260 դրամ, Մանուկ Կրկյաշարյանի անվամբ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված` 526505 դրամ, Զարմիկ Վերդյանի անվամբ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված` 505109 դրամ, Մանուշ Գյորգյանի անվամբ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված` 858257 դրամ, Արաքսյա Հակոբյանի անվամբ 2007թ. հունիսին ելքագրված` 600711 դրամ, Նաիրա Օսիկյանի անվամբ 2008թ. փետրվա¬րին ելքագրված` 776400 դրամ, Ալեքսանդր Կապատարովի անվամբ 2008թ. հունվարին ելքագրված` 733680 դրամ, Վարդանուշ Դաշտոյանի անվամբ 2008թ. հունվարին ելքագրված` 765000 դրամ, Էվելինա Տեր-Հովհաննիսյանի անվամբ 2008թ. փետրվարին ելքագրված` 765300 դրամ, Մարինա Իվոլկինայի անվամբ 2008թ. փետրվարին ելքագրված` 756400 դրամ, Անժելա Բեյբութի անվամբ 2008թ. փետրվարին ելքագրված` 764500 դրամ, Սմբատ Յաղմուրյանի անվամբ 2008թ. մարտին ելքագրված` 604200 դրամ, Սեդա Բոգոմոլնայայի անվամբ 2008թ. մարտին ել¬քագրված` 676911 դրամ, Ֆիրուզա Հովհաննիսյանի անվամբ 2008թ. մարտին ելքագրված` 799613 դրամ, Վասիլի Ֆրոլովի անվամբ 2008թ. մարտին ելքագրված` 687138 դրամ, Աբունիկ Վանալյանի անվամբ 2008թ. ապրիլին ելքագրված` 793008 դրամ, Հռիփսիմե Տաշյանի անվամբ 2008թ. ապրի¬լին ելքագրված` 722986 դրամ, Սիրանուշ Պետրոսյանի անվամբ 2008թ. մայիսին ելքագրված` 788659 դրամ, Խաչատուր Այվազովի անվամբ 2008թ. մայիսին ելքագրված` 788238 դրամ, Ասյա Սահակյանի անվամբ 2008թ. մայիսին ելքագրված` 788209 դրամ, Մարտուն Ղազարյանի անվամբ 2008թ. մայիսին ելքագրված` 816801 դրամ, Գարուշ Արշակյանի անվամբ 2008թ. հունիսին ելքագրված` 812730 դրամ, Արմենակ Գրիգորյանի անվամբ 2008թ. հուլիսին ելքագրված` 895400 դրամ, Թամարա Գազիրյանի անվամբ 2008թ. հուլիսին ելքագրված` 882362 դրամ, Մանուշակ Վերանյանի անվամբ 2007թ. մարտին ելքագրված` 478074 դրամ, Գոհարիկ Բաղ¬դասարյանի ան¬վամբ 2007թ. դեկտեմբերին ելքագրված` 147000 դրամ, Հենրիկ Բադասյանի անվամբ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված` 603924 դրամ գումարները։ 2009թ. ընթացքում ծառայության Ավան և Նոր Նորք տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանի խնդրանքով գնացել է վճարումների ծառայություն, ստորագրել Վիգեն Գևորգյա¬նի կողմից իրեն ներկայացված վճարային ցուցակներում ընդգրկված կենսաթոշակա¬ռուներ Ալեք¬սանդր Նիկողոսյանի, Ջեմմա Շախբազյանի, Աննա Ավանեսովայի, Թադևոս Բաղիևի, Մարի Աճեմ¬¬յանի, Ռոզա Կոստանյանի, Ֆաինա Մելքոնյանի տվյալների դիմաց, սակայն որևէ գումար չի ստա¬¬ցել, նրանց անվամբ ելքագրված գումարներից հետագայում նույնպես մասնաբաժին չի ստացել։ Գործով ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհաննիսյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ 2009 թվականին սոցիա¬լական ապահովության ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի բանավոր հրահանգով պարբե¬րա¬բար դեպոնենտագրված կենսաթոշակառուների տվյալներ է ընդգրկել Արաբ¬կիրի տարածքային բաժնի վճարային ցուցակներում և ուղարկել վճարային ծառայություն` վճարում կատարելու համար։ Այնուհետև վճարային ծառայության վճարող տեսուչ Վիգենի մոտ ինքն անձամբ ստո¬րագրել է վճարային ցուցակներում կենսաթոշակառուների անվան «ստացող» սյունակում, Վազգեն Խաչիկյանի հետ ունեցած նախնական պայմանավորվածության համա¬ձայն` անհիմն ելքագրված դեպոնենտ գումարի 25 տոկոսը վերցրել է իրեն, իսկ մնացածը փո¬խան¬ցել է ՍԱՊԾ կենսա¬թո¬շա¬կային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրա¬համյանին։ Բացի այդ` 2010 թվականի ընթացքում ՀՀ վերահսկիչ պալատն ստու¬գումներ է անց¬կաց¬րել սոցիալական ապահովության ծառայությունում, այդ թվում` նաև Արաբկիրի սոցիա¬լա¬կան ապահովության տարած¬քային բաժնում։ 2010 թվականի մայիսին աշխատասենյակ է հրա¬վիրել ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանը և հայտնել է, որ ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստու¬գումների հետ կապված` անհրա¬ժեշտ է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած և դեպո¬նեն¬տագրված կենսաթոշակի գումարներ անհիմն ելքագրել և փոխանցել իրեն, միաժամանակ պար¬զաբանել է, որ առանց դեպոնենտ գումար ստանալու վերաբերյալ դիմումների` այդ կենսա¬թո¬շա¬կառուների տվյալները կտրամադրի անձամբ։ Դրանից հետո Վազգեն Խաչիկյանը 2010 թվականի հունիսից մինչև հոկտեմբերը տրամադրել է յուրաքանչյուր ամիս շուրջ 10 կենսաթո¬շա¬կառուի տվյալներ, որոնք իր կարգադրությամբ Արաբկիրի տարածքային բաժնում ընդգրկվել են դե¬պոնենտ կենսաթոշակների վճարային ցուցակներում, ապա ստորագրվել, կնքվել իր կողմից և ու¬ղարկվել վճարային ծառայություն` գումարները ելքագրելու համար։ Հետագայում, երբ ստացվել է ՀՀ վերահսկիչ պալատի ակտը, որտեղ Արաբկիրի սոցիալական ապահովության տարածքային բաժնում արձանագրված են եղել 2008-2009 թվականների խախտումներ` շուրջ 30-ից 35 միլիոն դրամի վնասի տեսքով, հասկացել է, որ Վազգեն Խաչիկյանը 2010 թվականի ընթացքում անհիմն ելքագրված դեպոնենտ կենսաթոշակի գումարներով որևէ խնդիր չի լուծել։ Վազգեն Խաչիկյանից պարզաբանումներ ստանալու նպատակով 2010 թվականի դեկտեմբերին Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանի հետ հանդիպել են նրան։ Վերջինիս պատ¬կանող «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայում զրույցի ընթացքում Վազգեն Խաչիկ¬յանից պա¬հանջել է վերականգնել հափշտակված գումարները ։ Վազգեն Խաչիկյանը խոս¬տացել է, որ կվերականգնի և ի հավաստումն խոստման` ինչ-որ հաշվարկներ կատարելով` գրել է պարտա¬վո¬րագիր, թե իբր իրեն պարտք է 90 միլիոն դրամ գումար, որը պարտավորվում է վերա¬դարձնել մինչև փետրվարի 3-ը։ Գործով ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհաննիսյանն իր ցուցմունքները պնդել է նաև Վազգեն Խաչիկյանին` առերես։ Գործով ամբաստանյալ Սարգիս Սարգսյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ 2010 թվա¬կանի հունիս-հուլիս ամիս¬ների ընթացքում ՀՀ վերահսկիչ պալատն ստուգումներ է անցկացրել իր ղեկավարած Էրեբունի և Նուբարաշենի սոցիալական ապահովության տարածքային բաժնում։ 2010 թվականի աշնանը կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանը հրավիրել և հայտ¬նել է, թե կապված ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգումների հետ` անհրաժեշտ է 20 միլիոն ՀՀ դրամ գումար, և առաջարկել է ներկայացնել դեպոնացված կենսա¬թոշակառուների ցանկը` հիշյալ գու¬մարն ելքագրելու համար։ 1-2 օրվա ընթացքում տարածքային բաժնի համակարգչային շտե¬մա¬րա¬նից ընտրել է 5 և ավելի տարիներ կենսաթոշակ չստացած 26 կենսաթոշակառուների տվյալ¬ները, ապա` Ծառայության տեղեկատվական բաժնից ստացել դեպոնենտ գումարների վճա¬րային ցուցակներ կազմելու ծածկագրերը, կազմել վճարային ցուցակները։ Կազմված ցուցակ¬նե¬րում ստո¬րագրել է կենսաթո¬շա¬կառուների անվան դիմացի գումարի «ստացող» սյունակում, կնքել ու ստորագրել, ապա ներկայացրել է վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանին։ Արդյունքում ելքագրված 30.020.622 դրամ գումարը Հովհաննես Գրիգորյանը փոխանցել է Վազգեն Խաչիկյանին։ Շուրջ 8-10 օր անց հանդիպել է Հովհաննես Գրիգորյանին և Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ նրանից ստացել է 1.500.000 ՀՀ դրամ։ Տեղյակ է, որ նույն եղանակով դեպո¬նենտ կենսաթոշակի գումարներ են անհիմն ելքագրվել նաև Շենգավիթի, Արաբկիրի և Խորհրդա¬յինի սոցիալական ապահովության տարածքային բաժիններում, որոնք նույնպես տրվել են Վազգեն Խաչիկյանին։ Հիշյալ վճարումների տվյալները շտեմարանից ջնջվել են Ծառայության տեղեկատվական բաժնում։ Գործով ամբաստանյալ Սարգիս Սարգսյանն իր ցուցմունքները պնդել է նաև Վազգեն Խաչիկյանին և Հովհաննես Գրիգորյանին առերես։ Գործով ամբաստանյալ Սամվել Էլբակյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ 2010 թվա¬կանի մարտից ՀՀ վերահսկիչ պալատն ստուգումներ է անցկացրել Ծառայությունում, այդ թվում` Շենգավիթի տարածքային բաժնում։ 2010 թվականի հոկտեմբերի սկզբներին կենսաթոշակային ապահովութ¬յան և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանը հրավիրել և տեղե¬կաց¬րել է, որ ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգումների հետ կապված խնդիրներ կարգավորելու համար անհրաժեշտ է գումար հավաքել, ինչի շուրջ զրուցելու համար պետք է հանդիպել ծառա¬յության պետ Վազգեն Խաչիկյանին։ Նույն պահին հանդիպել է Վազգեն Խաչիկյանին, ով առանց մանրամասնելու հայտնել է, որ ՀՀ վերահսկիչ պալատի հետ խնդիրներ կան, որի լուծման համար անհրաժեշտ գումարները պետք է ելքագրվեն տարածքային բաժնում հաշվառված, երկար տարի¬ներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների անվամբ, իսկ ելքագրման եղանակը մանրա¬մասնել է Աշոտ Աբրահամյանը։ Ըստ վերջինիս` պետք է ներկայացվեր դեպոնենտում գտնվող կենսաթոշակառուների ցանկ, որոնց անվամբ հնարավոր կլինի անհիմն ելքագրել շուրջ 25-ից 30 միլիոն դրամ գումար։ Ինքը նշված հանձնարարականի մասին տեղեկացրել է տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Համլետ Մարտիրոսյանին և օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանին, ովքեր, հրա¬հանգի համաձայն, առանց դեպոնենտ գումարների վճարման հիմք հանդիսացող դիմումների, առանձ¬¬նացրել են երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած 24 կենսաթոշակառուների ցան¬կը, հանձնել իրեն։ Վճարային ցուցակներ կազմելու համար նշված ցանկով տեղեկատվական բաժ¬նի պետ Վահագն Խաչատրյանից ստացել է համապատասխան ծածկագրեր, փոխանցել Համլետ Մարտիրոսյանին և Հրանուշ Դանիելյանին, իսկ վերջիններս այդ ծածկագրերով կազմել են վճարային ցուցակներ և ստորագրել։ Այնուհետև վճարային ցուցակներն ուղարկվել են վճա¬րումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանին, ով էլ ելքագրել և պայմանավոր¬վածության համաձայն` գումարները փոխանցել է Վազգեն Խաչիկյանին։ Գումարները ելքագրե¬լուց հետո Հովհաննես Գրիգորյանը հետ է վերադարձրել վճարային ցուցակները` կենսա¬թո¬շակա¬ռուների անվան դիմաց ստորագրությունները կեղծելու և վճարման փաստն ապահովելու համար։ Ցուցակ¬ներն ստանալով` դրանք պատռել ու հետ չի վերադարձրել։ Հետագայում իր հանձնարարությամբ օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանը տարածքային բաժնի կենսաթոշակների վճարային բազան էլեկտրոնային կրիչով տարել է ծառայության տեղե¬կատվական համակարգերի և վերլուծության վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի մոտ, ով էլ, 24 կենսաթո¬շակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված գումարները շտեմարանի տվյալներից մեխանիկական միջամտությամբ ջնջելով, զրոյացրել է։ Մեղադրյալ Սամվել Էլբակյանն իր ցուցմունքները պնդել է Վազգեն Խաչիկյանին և Հովհաննես Գրիգորյանին` առերես։ Գործով ամբաստանյալ Համլետ Մարտիրոսյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ 2003 թվականից աշխատում է Շենգավիթ տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում։ 2010թ. սեպտեմբերի վերջին բաժ¬նի պետ Սամվել Էլբակյանից տեղեկացել է, որ Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանը հանձնա¬րարել է «դեպոնենտ գումար դուրս գրել` ընդհանուր գործի համար և որքան շատ, այնքան` լավ»։ Սամվել Էլբակյանը հայտնել է` ղեկավարի հրահանգը պետք է կա¬տա¬րեն, որի համար անհրաժեշտ էր բազայում գտնել երկար ժամանակ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալներ։ Սամվել Էլբակյանի ցուցումով օպերատոր Հրանուշ Դանիել¬յանն առանձնացրել և նրան է ներկայացրել տարբեր կենսաթոշակառուների դեպոնենտ գործերի ցանկը, որը վերջինս ներկա¬յացրել է Վ.Խաչիկյանին։ Այնուհետև առանց դեպոնենտ կենսաթոշակն ստանալու վերա¬բեր¬յալ դիմումի` Ծառայությունից ստանալով բանավոր թույլտվությունը և հա¬մա¬պա¬տասխան ծած¬կագրերը` Սամվել Էլբակյանի հանձնարարությամբ Հրանուշ Դանիելյանը նշված կենսա¬թո¬շակա¬ռու¬¬ներին ընդգրկել է դեպոնենտ կենսաթոշակների վճարման ցուցակում։ Սամվել Էլբակյանի հանձնարա¬րությամբ նշված ցուցակներն ստորագրել են ինքն ու Հրանուշ Դանիել¬յանը` կատա¬րե¬լով «անկապ» ստորագրություն։ Ցուցակը տվել են Սամվել Էլբակյանին` վճարումների ծառա¬յությանը հանձնելու համար, տեղեկություն չունի անհիմն ելքագրված մոտ 17-ից 18 միլիոն դրամ գումարի ճակատագրից։ Գործով ամբաստանյալ Հրանուշ Դանիելյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ 1991 թվա¬կա¬նից աշխատում է Շենգավիթ տարածքային բաժնում` որպես կենսաթոշակների գծով օպերա¬տոր։ 2010թ. հոկտեմ¬բերին բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանի հանձնարարությամբ համա¬կարգչային բազայից առանձ¬նացրել և նրան է տվել տևական ժամանակով կենսաթոշակ չստացած և դեպո¬նենտում գտնվող 20-ից ավելի կենսաթոշակառուների տվյալներ։ Հաջորդ օրը Սամվել Էլբակյանը տեղեկատվության և վերլուծության բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանից ստացել է նշված կեն¬սա¬թոշակառուների անհատական ծածկագիր կոդերը, դրանք տրամադրել է իրեն և հանձնա¬րարել է կազմել վճարային ցուցակներ։ Նշված թոշակառուները դեպոնենտ ստանալու վերաբերյալ դիմումներ չեն գրել, և բացակայել են այդ գումարները վճարելու հիմքերը, սակայն Սամվել Էլբակ¬յանը հավաստիացրել է, որ անհանգստանալու կարիք չկա, այդ մասին տեղյակ են Ծառայության պետը` Վազգեն Խաչիկյանը, և մյուս ղեկավարները։ Սամվել Էլբակյանի տված անհատական ծածկագրերի հիման վրա կազմել է վճարային ցուցակ, որը Սամվել Էլբակյանի խնդրանքով ստորագրել են ինքը և բաժնի պետի տեղակալ Համլետ Մարտիրոսյանը։ Սամվել Էլբակյանից տեղեկացել է, որ այդ գումարներն անհրաժեշտ են Վազգեն Խաչիկյանին և վերջինս մի քանի օրից այդ գումարը կվերականգնի, սակայն հետագայում նշված գումարները որևէ մեկը չի վերականգնել։ Ընդհանուր առմամբ` կազմված վճարային ցուցակով ելքագրվել է մետ 20.000.000 ՀՀ դրամից ավել գումար։ Գործով ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ 2005թ. հուն¬վարի 14-ից մինչև 2010թ. դեկտեմբերի 17-ն աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարութ¬յան սո¬ցիա¬լական ապահովության պետական ծառայության պետի պաշտոնում` ղեկավարել է ծառա¬յության ենթակա վարչությունների և բաժինների միջոցով իրականացվող կեն¬սաթոշակների և սոցիալական այլ վճարումների նշանակման, վերահաշվարկման, վճարման գործառույթները։ Կենսաթոշակի դեպոնենտ գումարների անհիմն ելքագրման վերաբերյալ տեղեկություններ չունի, որևէ պաշտոնյա, պատասխանատու անձի, այդ թվում` Աշոտ Աբրահամյանին, Հովհաննես Գրիգորյանին, տարածքային բաժնի պետեր Հովհաննես Հովհաննիսյանին, Արամ Մարտիրոս¬յանին, Սարգիս Սարգսյանին և Սամվել Էլբակյանին, ինչպես նաև` պետի տեղակալ Արթուր Սուքիասյանին հանձնարարություն չի տվել և չի կազմակերպել անհիմն դեպոնենտ գումարներ ելքագրելու համար։ Արաբկիրի տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանին երբևէ 90 մլն ՀՀ դրամ գումարի պարտավորագիր չի տվել, նման պարատավորագիր չի գրել և ստորագրել։ Պարտավորագրի, դրա վերաբերյալ դատաձեռագրաբանական փորձաքննության եզրա¬կա¬ցութ¬յան և ընդհանրապես իր դեմ առերես ցուցմունքներ տված անձանց ցուցմունքների վերա¬բերյալ մեկնաբանություններ չի տվել։ ՀՀ վերահսկիչ պալատի կողմից Գյումրու տարածքային բաժնում 2010թ. մայիսին ստու¬գումներ իրականացնելու ընթացքում ահազանգ է ստացել, որ տարածքային բաժնի կողմից ստու¬գողներին տեղեկատվություն չի տրամադրվել։ Այդ կապակցությամբ խորհրդակցություն է հրավի¬րել, որին մասնակցել են Ծառայության պետի տեղակալ Արա Հարությունյանը, վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանը, վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանը, Գյումրու տա¬րած¬քային բաժնի պետ Էդուարդ Վարժապետյանը, օպերատոր Արթուր Աբրահամյանը և այ¬լոք։ Խորհրդակցության ժամանակ Էդուարդ Վարժապետյանին հանձնարարել է ստուգողներին տրա¬մադրել տեղեկատվությունը, իսկ Արա Հարությունյանին հանձնարարել է հսկողություն սահմանել տեղեկատվության տրամադրման նկատմամբ։ Խորհրդակցության ժամանակ Գյումրու տարած¬քա¬յին բաժնի որևէ խախտման, դրա արդյունքում պատճառված վնասի հատուցման քննար¬կում տեղի չի ունեցել, որևէ գումար չի պահանջել, հիշյալ վնասի վերականգնման համար ոչ ոք գումար չի տվել։ Գործով ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամյանը ցուցմունքներով` այն մասին, որ 1999 թվա¬կա¬նից աշխատելով Ծա¬ռա¬յության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի ա¬պա¬հովման վարչութ¬յան պետի պաշտոնում` իրականացրել է վարչության կանոնադրությամբ նա¬խա¬տեսված գործառույթ¬ներ, այդ թվում` վճարումը կասեցված կենսաթոշակների վերա¬կանգնման /դեպոնենտի/ վերաբեր¬յալ դիմումների ընդունումը։ Դեպոնենտ գումարների վճարման դիմումները վարչությունում ընդունելուց հետո ուղարկ¬վել են տարածքային բաժին, որտեղ սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի հսկողությամբ կենսաթոշակառուների տվյալներն ընդգրկվել են վճարային ցու¬ցակ¬¬ներում և ուղարկվել վճարումների ծառայություն` վճարման։ 2009 թվականից սկսած դեպո¬նենտ գումարների դիմումներն ընդունվել են տարածքային բաժիններում։ Դիմումներն ընդունվե¬լուց հետո ուղարկվել են իրեն։ Վարչությունում կազմվել է եզրակացություն, թույլատրվել վճարման վերսկսումը, ապա սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի մի¬ջո¬ցով ուղարկվել է տարածքային բաժին` վճարային ցուցակներ կազմելու և վճարման ուղարկելու համար։ Աշխատասենյակից խուզարկությամբ հայտնաբերված երկու նոթատետրերում 2005-2008թթ. ընթացքում ըստ ամիսների գրառել է կենսաթոշակառուների և նրանց գումարն ստանալու համար դիմած անձանց անունները, որոնց բացակայության պայմաններում Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ կազմել է դեպոնենտ գումարների վճարման դիմումներ, ապա տվյալների մշակ¬ման բաժնի միջոցով ուղարկել տարածքային բաժին, որտեղ այդ կենսաթոշակառուներն ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարման։ Վճարումների ծառայություն ներ¬կայացել են կենսաթոշակառուների հարազատները, որոնց Վազգեն Խաչիկյանի հանձնա¬րա¬րութ¬յամբ և վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանի գիտությամբ, ում նախա¬պես հանձնել է կենսաթոշակառուների տվյալները, տեսուչ-վճարողը վճարել է դեպոնենտ գումարի 50 տոկոսը, իսկ մնացած 50 տոկոսը Հովհաննես Գրիգորյանը փոխանցել է Վազգեն Խաչիկյանին։ Նոթատետրերում կենսաթոշակառուների տվյալները գրառելու նպատակը եղել է Վազգեն Խաչիկ¬յանին ամենամսյա հաշվետվություն տալը։ Քանի որ անձամբ կենսաթոշակառուների հարազատներին չի հանդիպել, նրանց անվամբ դիմումներն իր խնդրանքով լրացրել և ստորագրել է տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանը, ում յուրաքանչյուր դիմում լրացնելու համար վճարել է 5000 դրամ, ինչի մասին տեղե¬կացված է եղել Վազգեն Խաչիկյանը։ Ըստ պայմանավորվածության` իր պարտակա¬նութ¬յուն¬ների մեջ մտել է միայն դիմումներ պատրաստելը, իսկ կենսաթոշակառուների հարազատների հետ անձամբ չի առնչվել, նրանց անձը պարզելու և վերջիններս տվյալ կենսաթոշակառուների հարա¬զատ¬ները հանդիսանալու փաստի ճշտման հետ առնչություն չի ունեցել։ Կենսաթոշակառուների բացակայության պայմաններում դեպոնենտ գումարների վճարման հաշվառում վարել է նաև Վա¬հագն Խաչատրյանը, ում հետ յուրաքանչյուր ամիս կատարված վճարումների վերաբերյալ Վազգեն Խաչիկյանին հաշվետվություն են ներկայացրել։ 2008թ. հունվարին Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Արթուր Սուքիասյանը դիմել է իրեն և հայտնել, որ դեպոնենտ գումարների կեսն ստանալու պայմանով իրեն են դիմել ՀՀ-ից բացակայող կենսաթոշակառուների հարազատներ։ Այդ մասին Վազգեն Խաչիկյանին տեղեկացնելուց հետո վերջինիս համաձայնությամբ թույլատրել է Արթուր Սուքիաս¬յանին վճարել։ Համաձայնության գալուց հետո Արթուր Սուքիասյանն իրեն է ներկայացրել տարբեր կենսաթոշակառուների անվամբ լրացված դիմումներ, որոնք սահմանված կարգով ուղար¬կել է վճարման։ 2008թ. ամռանը Հովհաննես Գրիգորյանից տեղեկացել է, որ Արթուր Սու¬քիասյանը բազմիցս ներկայացել է վճարումների ծառայություն և կենսաթոշակառուների փոխա¬րեն ստացել դեպոնենտ գումարի 50 տոկոսը, որի մասին Հովհաննես Գրիգորյանը նախապես տեղե¬կացրել էր Վազգեն Խաչիկյանին և ստացել վերջինիս թույլտվությունը։ Նույն ժամանակ ինչ-որ կենսաթո¬շա¬կառուի բողոքից պարզել է, որ Արթուր Սուքիասյանը կենսաթոշակառուներին գումար չի վճարել, նրանից պահանջել է հետ վերադարձնել ստացած գումարի կեսը /ընդհանուր գումարի 25 տոկոսը/, ինչն Արթուր Սուիքիասյանը մաս-մաս վերադարձրել է, իսկ ինքն իր հերթին գումարն ամբող¬ջութ¬յամբ փոխանցել է Վազգեն Խաչիկյանին։ Վերահսկիչ պալատի ստուգումների ժամանակ տեղե¬կացել է, որ Արթուր Սուքիասյանի ներկայացրած դիմումներով, որոնց հիման վրա դեպոնենտ գու¬մարներ են ելքագրվել, կենսաթոշակառուներն իրականում եղել են մահացած։ Ընդհանուր առմամբ յուրաքանչյուր ամսվա վերջում դեպոնենտ գումարների վճարման դիմաց Վազգեն Խաչիկյանից ստացել է 150-300 հազար դրամ։ 2010թ. մայիսին Վերահսկիչ պալատի աշխատակիցներն ստուգում են իրականացրել Գյումրու տարածքային բաժնում։ Ստուգումների ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանը խորհրդակցութ¬յուն է հրավիրել, որին մասնակցել են նաև Արա Հարությունյանը, Հովհաննես Գրիգորյանը, Գյում¬րու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վարժապետյանը, օպերատոր Արթուր Աբրա¬համ¬յանը, վճարումների ստորաբաժանման պատասխանատու Ռուբեն Մնացականյանը։ Խորհրդակ¬ցութ¬յան ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանը ներկայացրել է կենսաթոշակի կրկնակի վճարման խախտում¬ները, որի արդյունքում վնասը կազմել է շուրջ 29.000.000 դրամ։ Քննարկման ժամանակ Արթուր Աբրա¬համյանը խոստովանել է, որ ինքն է կատարել այդ խախտումները, և Վազգեն Խաչիկյանն Էդուարդ Վարժապետյանին հանձնարարել է կարճ ժամկետում վերականգնել հիշյալ գումարը։ Գումարի վերականգնման հարցը եղել է Վազգեն Խաչիկյանի անմիջական հսկողության տակ, քանի որ ըստ Էդուարդ Վարժապետյանի` նա գրեթե ամեն օր զանգահարել և պահանջել է գումարը։ Էդուարդ Վարժապետյանը մաս-մաս տվել է գումարը Վազգեն Խաչիկյանին, որից 9.000.000 դրամը 2010թ. հունիսին տվել է իրեն` Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելու համար, իսկ ինքը վերջինիս համաձայնությամբ նույն օրը տվել է Արա Հարութ¬յունյանին, ով փոխանցել է Վազ¬գեն Խաչիկյանին։ Հիշյալ գումարը Վազգեն Խաչիկյանը պետական բյուջե չի վճարել, քանի որ ըստ ստուգ¬ման արդյունքների` Գյումրու տարածքային բաժնում թույլ տրված խախտումների արդյունքում պատճառված վնասի վերականգնում չի արձանագրվել։ 2010թ. մարտին Վերահսկիչ պալատի կողմից իրականացվող ստուգումների ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանն իրեն և Հովհաննես Գրիգորյանին հրավիրել է աշխատասենյակ և հայտնել, որ մի քանի տարածքների միջոցով անհրաժեշտ է դեպոնենտ գումարներ ելքագրել` ստուգումների հետ կապված որոշ հարցեր կարգավորելու համար։ Արաբկիրի տարածքային բաժնի պետ Հով¬հաննես Հովհաննիսյանին ու Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժնի պետ Արամ Մար¬տի¬րոս¬յանին Վազգեն Խաչիկյանն անձամբ, իսկ Շենգավիթի տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակ¬յանին ու Էրեբունի և Նուբարաշենի տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին` իր միջոցով, հրավիրել և հայտնել է դեպոնենտ գումարների ելքագրման անհրաժեշտության մասին և որ յուրա¬քանչյուր տարածքում պետք է ելքագրվի 25-30 մլն. դրամ դեպոնենտի գումար։ Այնուհետև գու¬մար¬ների ելքագրման եղանակի շուրջ Վազգեն Խաչիկյանի հետ ունեցած պայմանավոր¬վա¬ծության համաձայն` տարածքային բաժնի հիշյալ պետերին առանձին-առանձին, հրահան¬գա¬վորել է, որ վերջիններիս կողմից արդեն շտեմարաններից առանձնացված և ներկայացրած կենսա¬թո¬շակա¬ռու¬ների ցուցակներով դեպոնենտ գումարները պետք է ելքագրվեն առանց համապատաս¬խան դի¬մում¬ների։ Վազգեն Խաչիկյանը գումարների ելքագրման եղանակի վերաբերյալ համա¬պա¬տասխան հանձնարարություններ է տվել նաև տեղեկատվական և վերլուծական բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանին և վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանին, քանի որ տարածքային բաժնի պետերն առանց դիմումների նախ տեղեկատվական բաժնից ստացել են համապատասխան ծածկագրերը` վճարային ցուցակներ կազմելու համար, ապա ցուցակները ներ¬կայացրել են վճարումների ծառայություն` գումարները ելքագրելու համար։ Թե ովքեր և ինչ հանգամանքներում են գումարները ելքագրել, ապա` փոխանցել Վազգեն Խաչիկյանին, տեղե¬կութ¬յուններ չունի։ Ըստ նախնական պայմանավորվածության` Վազգեն Խաչիկյանը խոստացել է ել¬քագրված գումարներից իրեն, ինչպես նաև` Սամվել Էլբակյանին և Սարգիս Սարգսյանին մաս¬նաբաժին տալ` 3-4 մլն դրամի չափով։ Իր մասնաբաժնից հրաժարվել է, իսկ Սամվել Էլբակ¬յանին և Սար¬գիս Սարգսյանին մասնաբաժիններ տալուց տեղեկություններ չունի։ Առանց մասնա¬բաժին ստանալու ստուգողների հետ հարցեր կարգավորելու նպատակով դեպոնենտ գումարները ել¬քագրելու վերաբերյալ Վազգեն Խաչիկյանի առաջարկին համաձայնել է` նախկին տարիներին իր մասնակցությամբ թույլ տրված խախտումները չարձանագրելու շահագրգռվածութ¬յունից ելնե¬լով։ 2010թ. վերջին և 2011թ. սկզբին Ծառայությունում իրականացվող ստուգումների ընթացքում Վահագն Խաչատրյանն անհանգստացել է դեպոնենտ գումարների ելքագրման հիշյալ տեղեկատ¬վությունն ստուգողներին տրամադրելու հարցով, ինքը խորհուրդ է տվել, որ «ճիշտ կլինի անհիմն ելքագրված գումարների տեղեկատվությունը չերևա»։ Գործով ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամյանն իր ցուցմունքները պնդել է Վազգեն Խաչիկ¬յանին` առերես։ Գործով ամբաստանյալ Հովհաննես Գրիգորյանը ցուցմունքներով` այն մասին, որ 2005թ. մայիսի 24-ից աշխա¬տել է Ծառայության վճարումների ծառայության պետի պաշտոնում և ղեկա¬վարել Երևան, Գյումրի և Վանաձոր քաղաքներում իրականացվող կենսաթոշակների և սոցիա¬լական այլ ծրագրերով նախա¬տեսված գումարների վճարումները, հսկողություն իրականացրել այդ գործառույթների նկատմամբ։ Վճարումների ծառայության Երևան քաղաքի վճարային խմբում իրա¬կանացվել են կասեցված կեն¬սաթոշակների /դեպոնենտ/ վճարումները, որոնք իրականացրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգ¬յա¬նը։ Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ ՀՀ-ից բացակայող կենսաթոշակառուների հարազատներին, ծանոթներին դեպոնենտ գումարներ են վճարվել 2005թ-ից մինչև 2010թ. դեկտեմ¬բեր ամիսն ընկած ժամանակահատվածում։ Դեպոնենտ գումարների վճարման վերաբերյալ դի¬մում¬ներն ընդունել է Աշոտ Աբրահամյանը, իսկ վճարումների ծառայությունում Վիգեն Գևորգ¬յանը կենսաթոշակառուների հարազատներին վճարել է կենսաթոշակի գումարների մի մասը։ Վճարման ծառայությունում պահված կենսաթոշակի գումարներից յուրաքանչյուր ամիս հավաքվել է 1-2,5 մլն դրամ գումար, որը Վիգեն Գևորգյանից ստացել և փոխանցել է Վազգեն Խաչիկյանին, իսկ վերջինս յուրաքանչյուր ամիս իրեն տվել է 100-200 հազար դրամի չափով մասնաբաժին։ Ստա¬ցած գումարի իր մասնաբաժնից յուրաքանչյուր ամիս 10-40 հազար դրամ տվել է Վիգեն Գևորգյանին։ 2008թ. հունվարից հուլիսն ընկած ժամանակահատվածում մի քանի անգամ Վիգեն Գևորգյանը տեղեկացրել է, որ Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Արթուր Սուքիասյանը ներկայացել է կենսաթոշակառուի դեպոնենտ գումարն ստանալու և հայտնել, որ ղեկավարությունը տեղյակ է։ Ինքն այդ մասին ճշտել է Աշոտ Աբրահամյանից ու Վազգեն Խաչիկ¬յանից, հավաստիացել, որ ղեկավարությունը տեղյակ է, ապա` թույլատրել Վիգեն Գևորգյա¬¬¬նին` վճարումը կատարելու։ Յուրաքանչյուր դեպքում Արթուր Սուքիասյանն ստացել է դեպոնենտ գու¬մարի կեսը, իսկ վճարումների ծառայությունում թողած մյուս կեսը Վիգեն Գևորգյանից ստացել ու Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով փոխանցել է Վազգեն Խաչիկյանին։ Տեղեկություն չի ունեցել, որ վճա¬րային ցուցակներում ընդգրկված կենսաթոշակառուները, ում գումարները վճարվել են Արթուր Սուքիասյանին, հանգուցյալ են։ 2010թ. մայիսի վերջերին Վազգեն Խաչիկյանը տեղեկացրել է, որ ստուգումների հետ կապված խնդիրներ կարգավորելու նպատակով գումար է անհրաժեշտ, որի մի մասն ապահով¬վելու էր Արաբկիրի ու Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժնի պետերի` Հովհաննես Հովհան¬նիսյանի և Արամ Մարտիրոսյանի կողմից դեպոնենտ գումարների անհիմն ելքագրման միջոցով, սակայն այդ գումարները չեն բավարարել «հարցերը կարգավորելու» համար։ Վազգեն Խաչիկ¬յանն առաջարկել է վճարումների ծառայության դրամարկղից գումար տրամադրել, իսկ հաշվետ¬վություններում այդ գումարը ցույց տալ որպես դրամարկղային մնացորդ։ Ինքը հրաժարվել է Վազ¬գեն Խաչիկյանի առաջարկած պայմաններում գումար տրամադրելուց` պատ¬ճա¬ռա¬բանելով, որ գումարի ելքագրումն անհրաժեշտ է հիմնավորել ֆինանսական համա¬պատասխան փաս¬տաթղթե¬րով։ Որոշ ժամանակ անց Վազգեն Խաչիկյանից տեղեկացել է, որ նրա հանձնա¬րա¬րութ¬յամբ Արաբ¬կիրի տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանը, Ավան և Նոր Նորքի տարած¬քային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանը, Էրեբունի և Նուբարաշենի տարածքային բաժ¬նի պետ Սարգիս Սարգսյանը և Շենգավիթի տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանը պետք է կազմեն դեպոնենտ գումարների վճարային ցուցակներ, ներկայացնեն իրեն, ապա այդ ցուցակ¬ների հիման վրա անհիմն ելքագրված գումարներն ինքը պետք է հանձնի Վազգեն Խաչիկյանին։ Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարության մասին հայտնել է Վիգեն Գևորգյանին, միաժա¬մա¬նակ հանձնարարել, որ վերջինս հիշյալ վճարային ցուցակներում «վճարողի» սյունա¬կում չստո¬րագրի, քանի որ այդ ցուցակները հանդիսանալու են գումարների ելքագրման փաս¬տաթղթային հիմքերը։ Սեպտեմբերին և հոկտեմբերին հիշյալ տարածքային բաժինների պետերը կազմել և ներկայացրել են դեպոնենտ գումարների վճարային ցուցակներ, որոնց հիման վրա Վիգեն Գևորգյանից վերցրել և Վազգեն Խաչիկյանին է հանձնել անհիմն ելքագրված գումարները։ Բացի Սամվել Էլբակյանի ներկայացրած Շենգավիթ տարածքի ցուցակներից` մյուս տարածքային բաժ¬նի պետերը ցուցակները ներկայացրել են կենսաթոշակառուների անվան դիմաց ստո¬րագրութ¬յունների առկայությամբ։ Գումարները ելքագրելուց և Վազգեն Խաչիկյանին փոխան¬ցելուց հետո ցուցակները Վիգեն Գևորգյանի ներկայությամբ հանձնել է Սամվել Էլբակյանին` կենսաթոշա¬կա¬ռուների անվան դիմաց ստորագրություններն ապահովելու համար, սակայն վերջինս, ստանալով ցուցակները, այլևս հետ չի վերադարձրել։ 2010թ. հոկտեմբերին` գումարները ելքագրելուց օրեր անց, Վազգեն Խաչիկյանի հանձնա¬րարությամբ Սարգիս Սարգսյանին որպես մասնաբաժին տվել է ելքագրված գումարներից 1,5 մլն դրամ։ Հետագայում` 2011թ. կեսերին, հանդիպել է Հովհաննես Հովհաննիսյանին և տեղեկացել, որ նա, որպես հիշյալ գումարների վերադարձման երաշխիք, Վազգեն Խաչիկյանից 90 մլն. դրամի պարտավորագիր է վերցրել։ Գործով ամբաստանյալ Վահագն Խաչատրյանը ցուցմունքներով` այն մասին, որ 2005 թվա¬կանից աշխատելով Ծառայության տեղեկատվական համակարգերի և վերլուծության վար¬չության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետի պաշտո¬նում` իրականացրել է տարածքային բաժիններից կենսաթոշակների և սոցիալական այլ ծրագրե¬րով նախատեսված վճարների շտեմարանների ստացման, գրանցման, ֆինանսական պահան¬ջագրերի ստացման և ստուգման, կենսաթոշակային համակարգի շտեմարանների վերահսկման գոր¬ծառույթները։ Ծառայության, ինչպես նաև` տարածքային բաժինների տեղեկատվական համա¬կարգը գործել է համակարգչային «Աքսես» ծրագրային ապահովմամբ։ Ծառայության շտեմարանը ձևավորվել է տարածքային բաժիններից ամենամսյա տեղեկատվության համալրման արդյուն¬քում։ Շտեմարանում առկա «Թոշսումա» աղյուսակից հնարավոր է դիտարկել կենսաթոշա¬կա¬ռու¬ների անհատական վճարումները և, տիրապետելով «Աքսես» ծրագրին, հնարավոր է այդ աղյու¬սակում մեխանիկական միջամտությամբ կատարել ցանկացած փոփոխություններ։ Նույն շտեմա¬րանում առկա է նաև վճարային տվյալների աղյուսակը, որում մեխանիկական միջամտութ¬յամբ վճարային տվյալների փոփոխման դեպքում այդ տվյալները ֆինանսական հաշվետվութ¬յունների հետ համադրելու դեպքում կառաջացնեն շեղումներ։ 2007թ. ստեղծել է առանձին ֆայլ` «Դուդուկ» անվանմամբ, որում արտացոլել և վարել է ՀՀ-ից բացակայող կենսաթոշակառուների և նրանց անվամբ անհիմն ելքագրված կենսաթոշակի դե¬պո¬նենտ գումարների տվյալները։ Այդ տեղեկություններն ընտրել է շտեմարաններում առկա, երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած և դեպոնենտում գտնվող կենսաթոշակառուների տվյալ¬ներից, ինչպես նաև` կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանից, ով կենսաթոշակառուներից ընդունել է դեպոնենտ գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներ։ «Դուդուկ» ֆայլում նշված կենսաթոշակառուների անվամբ Աշոտ Աբրահամյանի խնդրանքով և Վազգեն Խաչիկյանի գիտությամբ կազմել է կեղծ դիմումներ, ներ¬կա¬յացրել Աշոտ Աբրահամյանին, իսկ վերջինս յուրաքանչյուր դիմում կազմելու համար վճարել է 5.000 դրամ։ Աշոտ Աբրահամյանից տեղեկացել է, որ Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ ՀՀ-ից բացակայող կենսաթոշակառուների հարազատները պետք է ստանան դեպոնենտ գումարի կեսը, իսկ մնացած մասը` թողնեն վճարումների ծառայությունում։ «Դուդուկ» ֆայլից կենսաթոշա¬կա¬¬ռու¬ներ Մարուսյա Մանուչարյանի, Սուսաննա Ղազարյանի, Սրբուհի Ջարաջյանի, Պատվա¬կան Ավագյանի, Ռաֆիկ Բադալյանի, Օֆիկ Կարեյանի, ժանմարի Թեմուրջ¬յանի անվամբ դեպո¬նենտ գումարների դիմումները լրացրել, հանձնել է Աշոտ Աբրահամյանին, ապա վճարումների ծառայութ¬յունում իր խնդրանքով քրոջ ամուսինը` Արմեն Խաչատրյանը, և կնոջ քրոջ ամուսինը` Բագրատ Մու¬րադյանը, ստացել են գումարների 50 տոկոսը` շուրջ 1.900.000 դրամ, և հանձնել իրեն։ Վեր¬ջիններիս հայտնել է, որ գումարների 50 տոկոսն ստանալը ղեկավարության պայմանն է։ «Դուդուկ» ֆայլում կենսաթոշակառուների անվան դիմաց նշել է նաև այն անձանց անվան տառերը, ովքեր միջնորդել են այդ կենսաթոշակառուների դեպոնենտ գումարներն ստանալու հա¬մար, մասնավորապես` «arm» նշագրումը Արմեն Խաչատրյանն է, «b» նշագրումը` Բագրատ Մու¬րադյանը, «sa» նշագրումը` Արթուր Սուքիասյանը, «raz» նշագրումը` Ռազմիկ Ավշարյանը, «arsen» նշագրումը` Արսեն Բարսեղյանը, «mel» նշագրումը` Մելանյա Մկրտչյանը։ Ֆայլում «ab» նշագրու¬մով կենսաթոշակառուների տվյալները տրամադրել է Աշոտ Աբրահամյանը` դիմումներ լրացնելու համար, իսկ «n» նշագրումով կենսաթոշակառուների անվամբ դիմումները լրացրել և գումարները Բագրատ Մուրադյանի և Արմեն Խաչատրյանի միջոցով ստացել է անձամբ։ Տիրապետելով համակարգչային ծրագրին` Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնի պետ Արթուր Սուքիասյանի խնդրանքով դիտարկման աղյուսակներից զրոյացրել է կենսաթոշա¬կառու Ֆիրուզա Հովհաննիսյանի անվամբ նախկինում ելքագրված դեպոնենտ գումարի վճարման տվյալը։ 2010թ. սեպտեմբերին և հոկտեմբերին Աշոտ Աբրահամյանը կենսաթոշակառուների ցու¬ցակներ է տրամադրել և հայտնել, որ սեպտեմբերին` Արաբկիրի, Ավան և Նոր Նորքի, իսկ հոկ¬տեմբերին` նաև Շենգավիթի ու Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժինների կենսա¬թո¬շա¬կառուների անվամբ Վազգեն Խաչիկյանի հանձանարարությամբ, առանց դեպոնենտ գումար¬ների վճարման հիմք հանդիսացող դիմումների և եզրակացությունների` անհրաժեշտ է հիշյալ տարած¬քային բաժինների պետերին տրամադրել դեպոնենտ գումարների վճարային ծածկագրեր։ Ինքը տարածքային բաժինների պետերին ծածկագրերը տրամադրելուց հետո ստացել է վճարա¬յին ցու¬ցակ¬ները, ձևավորել պահանջագրերը, որից հետո այդ կենսաթոշակառուների վճարային ցու¬ցակները նույն տարածքներում հաստատվելուց հետո ուղարկվել են վճարումների ծառայութ¬յուն` վճարման։ Նշված վճարումների տվյալներն ընդգրկվել են վճարային շտեմարանում և արտացոլվել փոխադարձ ակտերում։ 2011թ. հունվարի սկզբներին, կապված ստուգում կատարելու համար ՀՀ ֆինանսների նախարարության աշխատակիցներին վճարային տվյալներ տրամադրե¬լու հետ, անհանգստացել և դիմել է Աշոտ Աբրահամյանին` ճշտելու անհիմն վճարումների տվյալ¬ներն ստու¬գողներին տրամադրելու հարցը։ Աշոտ Աբրահամյանը կարծիք է հայտնել, որ «լավ կլինի` այդ վճա¬րումները չերևան»։ Վազգեն Խաչիկյանի հետ համաձայնեցնելուց հետո վերը նշված չորս տարածքներում անհիմն ելքագրված դեպոնենտ գումարների վճարումների տվյալները մեխանի¬կա¬կան միջամտությամբ շտեմարանից ջնջել է, ապա` տարածքային բաժինների պետերի միջոցով պահանջել վերջիններիս շտեմարանները և նույն վճարումների տվյալները ջնջել նաև տարածք¬ների շտեմարաններից։ Ինչպես 2010թ., այնպես էլ նախորդ տարիների ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանի, Աշոտ Աբրահամյանի պահանջով նրանց է տրամադրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած և դե¬պո¬նենտում գտնվող կենսաթոշակառուների տվյալներ։ Գործով ամբաստանյալ Վիգեն Գևորգյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ 2001թ. մինչև 2010թ. դեկտեմբերն աշխատել է վճարումների ծառայությունում` որպես Երևանի վճարային խմբի տեսուչ-վճարող։ Աշխատանքային պարտականությունների մեջ է մտել կասեցված կամ դադարեց¬ված /դեպոնենտ/ գումարների վճարումները կատարել անձամբ կենսաթոշակառուներին։ Այդ գու¬մար¬ները կուտակ¬վել և չեն վճարվել հիմնականում կենսաթոշակառուների` ՀՀ-ից բացակայելու պատ¬ճառով։ Վերջիններս, սկզբում 6, ապա` 12 ամիս կենսաթոշակ չստանալով, անձամբ դիմում են ներկա¬յաց¬րել մինչև 2008 թվականը կենսաթոշակային ապահովության վարչության պետ Աշոտ Աբրա¬¬համ¬յանին, իսկ 2009 թվականից` տարածքային բաժիններում։ Դիմումների հիման վրա տարած¬քային բաժիններում կազմել են վճարային ցուցակներ և ուղարկել վճարումների ծառա¬յություն` վճարման։ Դեպոնենտ գումարը բացառապես պետք է վճարվեր կենսաթոշակառուին։ 2005թ. վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանը Ծառայության պետ Վազ¬գեն Խաչիկյանի անունից հանձնարարել է, որ դեպոնենտ գումարները վճարվեն կենսաթոշա¬կառուի հարազատներին։ Գիտակցելով, որ առանց կենսաթոշակառուի ներկայանալու վերջինիս հարազատին վճարելը սահմանված կարգի խախտում է, այնուամենայնիվ, կատարելով Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությունը` դեպոնենտ գումարներ է վճարել որպես կենսաթոշակառուի հարազատ ներկայացած անձանց։ Յուրաքանչյուր դեպքում մինչև կենսաթոշակառուի հարազա¬տին գումար վճարելը` այդ մասին զեկուցել է Հովհաննես Գրիգորյանին կամ Աշոտ Աբրահամ¬յա¬նին, ապա նրանց թույլտվությունն ստանալուց հետո կատարել է վճարումը։ Գումարներ ստացող անձինք թե կենսաթոշակառուի հետ ազգակցական կամ հարազատական ինչ կապեր ունեն, որևէ հնարավորություն չի ունեցել հավաստիանալու։ Վճարված գումարներից այն ստացող անձինք իրենց հայեցողությամբ 10.000-ից 150.000 դրամ գումար են թողել։ Ամսվա ընթացքում հավաքվել է շուրջ 1.200.000 դրամ գումար, որը փոխանցել է Հովհաննես Գրիգորյանին։ 2008թ. սկզբներին Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Արթուր Սուքիասյանը շուրջ 6-7 ամիս շարունակ այցելել է վճարումների ծառայություն` կենսաթոշակա¬ռուի անվամբ դեպոնենտ գումար ստանալու, հայտնել, որ ղեկավարությունը տեղյակ է։ Այդ մասին Հովհաննես Գրիգորյանին զեկուցելուց և համոզվելուց հետո, որ իրոք ղեկավարությունը տեղյակ է, Արթուր Սուքիասյանին վճարել է դեպոնենտ գումարներ։ Արթուր Սուքիասյանը յուրաքանչյուր անգամ ստացել է գումարի կեսը, իսկ մյուս կեսը` թողել վճարումների ծառայությունում։ Այդ մասին ևս հայտնել է Հովհաննես Գրիգորյանին, ապա վերջինիս է տվել Արթուր Սուքիասյանի թողած գու¬մար¬ները։ Հիշյալ ժամանակահատվածում Հովհաննես Գրիգորյանից որպես վարձատրություն յուրա¬քանչյուր ամիս ստացել է 10.000-ից 40.000 դրամ գումար։ 2010թ. հունիսին Արաբկիրի ու Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժիններից ստացված դեպոնենտ գումարների վճարային ցուցակներով Հովհաննես Գրիգորյանի գիտությամբ վճարում¬ներ է կատարել ոչ թե կենսաթոշակառուներին, այլ` ուրիշ անձանց։ Համաձայն Հովհաննես Գրիգոր¬յանի ցուցումի` այլ անձանց գումարներ վճարելու դեպքում վճարային ցուցակներում ինքը չի ստորագրել։ Նույն եղանակով, կրկին Հովհաննես Գրիգորյանի հանձնարարությամբ դեպոնենտ գումարներ է վճարել 2010թ. սեպտեմբերին հիշյալ երկու տարածքային բաժնի պետեր Հովհաննես Հովհաննիսյանին և Արամ Մարտիրոսյանին, իսկ հոկտեմբերին` նաև Էրեբունի և Նուբարաշենի ու Շենգավիթի տարածքային բաժնի պետեր Սարգիս Սարգսյանին և Սամվել Էլբակյանին։ Ըստ Հովհաննես Գրիգորյանի` այդ գումարները ելքագրվել են Վերահսկիչ պալատի ստուգումների հետ կապված Ծառայության օգտին հարցեր կարգավորելու նպատակով։ Բացի Շենգավիթի տարածքի վճարային ցուցակներից` մյուս երեք տարածքների վճարային ցուցակներում կենսաթոշակառու¬ների անվան դիմաց առկա են եղել ստորագրություններ։ Վճարումները կատարելուց հետո Շենգա¬վիթի տարածքի ցուցակները Հովհաննես Գրիգորյանը հանձնել է Սամվել Էլբակյանին` կենսաթո¬շա¬կառուների անվան դիմաց ստորագրություններն ապահովելու համար, սակայն այդ ցուցակները Սամվել Էլբակյանն այլևս հետ չի վերադարձրել։ Գործով ամբաստանյալ Վիգեն Գևորգյանն իր ցուցմունքները պնդել է Սամվել Էլբակ¬յա¬նին և Արթուր Սուքիասյանին` առերես։ Գործով ամբաստանյալ Արմեն Խաչատրյանը ցուցմունքներով` այն մասին, որ 2007-2008թթ. ընթացքում աներ¬որդու` Վահագն Խաչատրյանի խնդրանքով վճարումների ծառայութ¬յու¬նից ստացել է կենսաթոշա¬կա¬ռու¬ների կասեցված թոշակի գումարներ` ստորագրելով վճարային ցու¬ցակ¬¬ներում։ Նշված գումար¬ներն իրեն վճարել է Վիգեն անունով մի երիտասարդ, ով յուրա¬քանչ¬յուր անգամ վճարել է ցուցա¬կում առկա գումարի 50 տոկոսը։ Գումարներն ստանալով` ամեն ան¬գամ դրանք փոխանցել է Վահագն Խաչատրյանին և մասնաբաժին չի ստացել։ Վահագն Խա¬չատրյանը տեղեկացրել է, որ այդ գումարները նա պետք է փոխանցի կենսաթոշակառուների հա¬րա¬¬զատ¬ներին։ Նույն ժամանակահատվածում իր ծանոթները խնդրել են, որ նրանց` ՀՀ-ից բացա¬կայող բա¬րե¬կամների դեպոնենտ կենսաթոշակները Վահագն Խաչատրյանի միջոցով ստանան։ Վահագն Խաչատրյանն իրեն տեղյակ է պահել, որ նման դեպքերում նույնպես ստացվող գումարի կեսը պետք է թողնվի վճարումների ծառայությունում` ղեկավարության համար, և բացի դրանից` գումար ստացողները պետք է Վահագն Խաչատրյանին «մաղարիչ» անեն։ Իրեն դիմած անձանց ծա¬նո¬թացրել է Վահագն Խաչատրյանի հետ և հետագայում իմացել, որ նրանք գումարներն ստա¬ցել են։ Գործով ամբաստանյալ Բագրատ Մուրադյանը ցուցմունքներով` այն մասին, որ 2007-2008թթ. ընթացքում ծանոթ¬նե¬րը, իմանալով, որ կնոջ քրոջ ամուսինը` Վահագն Խաչատրյանը, աշ¬խատում է սոցապում, խնդրել են ծանոթացնել վերջինիս և նրա օգնությամբ ստանալ հանրա¬պե¬տութ¬յունից բացակայող նրանց հարազատների կասեցված կենսաթոշակների գումարները։ Ըստ Վա¬հագն Խաչատրյանի` գումար¬ները հնարավոր է ստանալ` դրանց կեսը վճարման ծառայութ¬յու¬նում թողնելու պայմանով։ Իրեն դիմած անձինք համաձայնել են պայմանին, ապա` Վահագն Խա¬չատրյանի օգնությամբ ստացել ՀՀ-ից բացակայող հարազատների կենսաթոշակները։ Նույն ժա¬մա¬նակահատվածում Վահագն Խաչատրյանի խնդրանքով մի քանի անգամ այցելել է վճար¬ման ծառայություն, վճարող-տեսուչ Վիգենին հայտնել Վահագն Խաչատրյանի ասած կենսաթո¬շա¬¬կառուի անուն ազգանունը, ապա վճարային ցուցակում ստորագրել է տվյալ թոշակառուի անվան դիմաց, ստացել է տեսուչի կողմից իրեն վճարած թոշակի գումարի կեսը և փոխանցել Վահագն Խաչատրյանին։ Վահագն Խա¬չատրյանից տեղեկացել է, որ գումարի մյուս կեսը վճար¬ման ծա¬ռայության միջոցով պետք է փոխանցվի ղեկավարությանը։ 2005-2008թթ. ընթացքում կենսաթոշակառուների կամ նրանց հարազատների կողմից կա¬սեցված կենսաթոշակի գումարներ ստանալու համար Ծառայություն չդիմելու և գումարներ չստա¬նալու փաստերը մեղադրող կողմը հիմնավորված, իսկ մեղադրյալներ Աշոտ Աբրահամյանի, Հով¬հաննես Գրիգորյանի, Վահագն Խաչատրյանի, Վիգեն Գևորգյանի, Արմեն Խաչատրյանի և Բագ¬րատ Մուրադյանի ցուցմունքները, որ բոլոր դեպքերում կենսաթոշակառուների հարազատ¬ները դի¬մել և ստացել են կենսաթոշակի գումարները, հերքած է համարել ներքոհիշյալ վկաների ցուց¬մունք¬ներով. Վկա Սուրեն Ռաթևոսի Մարտիրոսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ քրոջ ամուսինը` Հարություն Տիգրանի Սինանյանը, 1998 թվականի դեկտեմբերի 22-ից մեկնել է Ամերիկայի Միաց¬յալ Նահանգներ` մշտական բնակության, և երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերա¬դար¬ձել։ Հարություն Սինանյանը Հայաստանում այլ հարազատներ չունի, որևէ մեկի երբեք չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Ինքը կամ Հարություն Սինանյանը վերջինիս անվամբ 2007 թվականի ապրիլին ելքագրված 455.477 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Կենսաթոշակառու Կառլեն Սմբատի Մաթևոսյանի դուստր, որպես վկա հարցաքննված Գոհարիկ Կառլենի Մաթևոսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հայրը 1999 թվականի հոկտեմբերի 27-ից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ 2007 թվականի սեպ¬տեմբերի 28-ին մահացել և հուղարկավորվել է հարազատների կողմից։ Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց հետո հայրը երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերադարձել, կենդանության օրոք որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Ինքը կամ հայրը վերջինիս ան¬վամբ 2007 թվականի ապրիլին ելքագրված 526.340 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Վկա Գոհարիկ Մաթևսյանն իր ցուցմունքին կից ներկայացրել է Կառլեն Մաթևոսյանի մահվան վկայականի պատճենը։ Վկա Սուսաննա Նիկոլայի Աբրամովայի ցուցմունքով` այն մասին, որ մորաքրոջ ամուսինը` Սերգեյ Արմենակի Մաթևոսյանը, ընտանիքով 2000 թվականից մեկնել է Ուկրաինայի Ուժգորոդ քա¬ղաք` մշտական բնակության, որտեղ 2007 թվականի հունիսի 16-ին մահացել և հուղար¬կա¬վոր¬վել է հարազատների կողմից։ Ուկրաինա մեկնելուց հետո Սերգեյը երբեք Հայաստանի Հանրա¬պե¬տություն չի վերադարձել, կենդանության օրոք որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստա¬նալու համար։ Ինքը կամ Սերգեյը վերջինիս անվամբ 2007 թվականի ապրիլին ելքագրված 471.455 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Կենսաթոշակառու ամուսիններ Հովհաննես Հովակիմի և Քնարիկ Եղիշի Աբելյանների դուստր, որպես վկա հարցաքննված Լեյլի Հովհաննեսի Աբելյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ ծնողները 2000 թվականի վերջերից մեկնել են Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնա¬կութ¬յան, Հայաստան են վերադարձել 2010 թվականին և ստացել իրենց նախորդ տարիների կու¬տակ¬ված կենսաթոշակի գումարները։ Հոր` Հովհաննեսի, և մոր` Քնարիկի անվամբ 2007թ. ապրի¬լին ելքագրված համապատասխանաբար` 1.064.000 դրամ և 458.368 դրամ կենսաթոշակի գումար¬ները ծնողները կամ որևէ այլ հարազատ չեն ստացել։ Կենսաթոշակառու Կարո Հովհաննեսի Խաչատրյանի որդու, որպես վկա հարցաքննված Թոռուն Կարապետի Խաչատրյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հայրը 1998 թվականի դեկ¬տեմբերի 2-ից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ էլ մինչ օրս բնակվում է։ Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց հետո հայրը երբեք Հայաստանի Հանրա¬պե¬տութ¬¬յուն չի վերադարձել, որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Ինքը կամ հայրը վերջինիս անվամբ 2007 թվականի ապրիլին ելքագրված 458.360 դրամ կենսաթոշակի գու¬մարը չեն ստացել։ Կենսաթոշակառու Ազատ Սարգսի Գալստյանի որդու, որպես վկա հարցաքննված Արսեն Ազատի Գալստյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հայրը 2004 թվականից մեկնել է Ամերիկայի Միաց¬յալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ էլ մինչ օրս բնակվում է։ Միացյալ Նա¬հանգ¬¬ներ մեկնելուց հետո հայրը երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Ինքը կամ հայրը վերջինիս անվամբ 2007 թվականի ապրիլին ելքագրված 526.384 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Վկա Կարեն Գեորգիի Մելիքյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Ռազմիկ Հայկազի Հաս¬րաթ¬յանը հանդիսանում է իր մորեղբայրը, ով 2002 թվականից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նա¬հանգներ` մշտական բնակության, որտեղ էլ մինչ օրս բնակվում է։ Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց հետո Ռազմիկ Հասրաթյանը երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Որևէ հարազատ կամ Ռազմիկ Հասրաթյանը վերջինիս անվամբ ելքագրված 501.807 դրամ, այնուհետև` 841.472 դրամ կենսաթոշակի գումար¬ները չեն ստացել։ Կենսաթոշակառու Իրմա Հրանտի Խաչատրյանի որդու, որպես վկա հարցաքննված` Գրիգոր Ֆելիքսի Գարունցի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 2002 թվականից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ էլ մինչ օրս բնակվում է։ ԱՄՆ մեկնելուց հետո մայրը երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Ինքը կամ մայրը վերջինիս անվամբ ելքագրված 358.167 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Կենսաթոշակառու Քնարիկ Միսակի Քոչարյանի դստեր, որպես վկա հարցաքննված Ալվարդ Կառլենի Քոչարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 2004 թվականից մշտապես բնակվել է Ուկրաինայում և Հայաստան է վերադարձել միայն 2009 թվականի ամռանը։ Ուկրաինա մեկնելուց հետո մայրը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Ինքը կամ մայրը վերջինիս անվամբ 213.385 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Վկա Գևորգ Ալբերտի Մինասյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ պապը` Անդրանիկ Աբգարի Մինասյանը, շուրջ 11 տարի է, ինչ բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, ով Հայաստան է վերադարձել միայն 2007 թվականի սեպտեմբերին և ստացել իր նախորդ տարիների կուտակված կենսաթոշակը։ Ինչ վերաբերում է 2007 թվականի փետրվարին Անդրանիկ Մինաս¬յանի անվամբ ելքագրված 375.203 դրամ կենսաթոշակի գումարին, ապա ոչ պապը և ոչ էլ որևէ հարա¬զատ այդ գումարը չեն ստացել։ Վկա Արմեն Վաչագանի Կոստանյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մորաքրոջ ամուսինը` Ղազարոս Գառնիկի Հովակիմյանը, 1997 թվականից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ էլ մինչ օրս բնակվում է։ Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց հետո Ղազարոս Հովակիմյանը երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Ղազարոս Հովակիմյանը կամ որևէ այլ հարազատ նրա անվամբ ելքագրված 519.420 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Կենսաթոշակառու ամուսիններ Խաչիկ և Աղավնի Գալջյանների որդու` վկա Անդրանիկ Խաչիկի Գալջյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ ծնողները 2001 թվականից բնակվել են Վրաս¬տանի Հանրապետությունում, ապա մեկնել են Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ մշտական բնա¬կության։ Հոր` Խաչիկի անվամբ ելքագրված 465.324 դրամ և 825.514 դրամ, ինչպես նաև` մոր` Աղավնիի անվամբ ելքագրված 446.146 դրամ կենսաթոշակի գումարները ծնողները կամ որևէ այլ հարազատ չեն ստացել։ Վկա Աննա Արկադիի Բեգլարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Սուրիկ Հովհաննեսի Գրիգորյանը հանդիսանում է ամուսնու քրոջ ամուսնու հայրը, ով 2000 թվականից բնակվել է Ռուսաստանի Դաշնությունում, Հայաստան երբեք չի վերադարձել։ Նա մահացել է 2008 թվականի նոյեմբերի 19-ին։ Հայաստանում Սուրիկ Գրիգորյանը որևէ հարազատ չունի, կենդանության օրոք որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Սուրիկ Գրիգորյանի անվամբ կենսաթոշակի գումարը վերջինս կամ որևէ այլ հարազատ չի ստացել։ Վկա Վրեժ Գրիգորի Ֆիթիլջյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Սիրանուշ Հայկի Մաթևոս¬յանը հանդիսանում է ընկերոջ` Գաբրիել Մաթևոսյանի մայրը, ով ընտանիքով 1999 թվականից բնակվում է Ուկրաինայի Օդեսա քաղաքում, երբեք Հայաստան չեն վերադարձել և Հայաստանում այլ հարազատներ չունեն։ Սիրանուշ Մաթևոսյանի անվամբ 2006 թվականի հոկտեմբերին ել¬քագրված 403.300 դրամ կենսաթոշակի գումարը վերջինս չի ստացել, քանի որ այդ կապակ¬ցութ¬յամբ ինքը հեռախոսազրույց է ունեցել Սիրանուշի հետ և վերջինս հայտնել է, որ Ուկրաինա մեկնե¬լուց հետո երբեք կենսաթոշակ չի ստացել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Կենսաթոշակառու ամուսիններ Հոռոմսիմ Գարեգինի Հովակիմյանի և Հարութիկ Սեդրակի Կարապետյանի որդու` որպես վկա հարցաքննված Գևորգ Հարութիկի Կարապետյանի ցուցմուն¬քով` այն մասին, որ ծնողները 1999 թվականից բնակվել են Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, Հայաստան են վերադարձել 2010 թվականի հունիսին և ստացել իրենց նախորդ տարիների կու¬տակ¬ված կենսաթոշակի գումարները, ապա` կրկին մեկնել ԱՄՆ։ Հոր` Հարութիկի անվամբ 2006 թվա¬կանի նոյեմբերին ելքագրված 406.536 դրամ, ինչպես նաև` մոր` Հոռոմսիմի անվամբ 2006 թվա¬կանի նոյեմբերին ելքագրված 372.670 դրամ կենսաթոշակի գումարները ծնողները կամ որևէ այլ հարազատ չեն ստացել։ Կենսաթոշակառու ամուսիններ Կառլեն Սեդրակի և Գրետա Սանասարի Աջամյանների դստեր` որպես վկա հարցաքննված Նարինե Կառլենի Մելքոնյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ ծնողները 2000 թվականի սեպտեմբերից մեկնել են Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվա քաղաք` մշտական բնակության և այլևս Հայաստան չեն վերադարձել։ Հայրը 2005 թվականի փետրվարի 29-ին մահացել է Մոսկվա քաղաքում։ Հոր` Կառլենի անվամբ 2006 թվականի նոյեմբերին ել¬քագրված 520.568 դրամ, ինչպես նաև` մոր` Գրետայի անվամբ 2006 թվականի նոյեմբերին ել¬քագրված 418.272 դրամ կենսաթոշակի գումարները ծնողները կամ որևէ այլ հարազատ չեն ստացել։ Վկա Սամուիլ Ադոլֆի Ռայտերի ցուցմունքով` այն մասին, որ կինը` Գալյա Սպանդարի Մարտիրոսյանը, 1999 թվականից մեկնել է Իսրայելի Հանրապետություն և այլևս Հայաստան չի վերադարձել։ Գալյա Մարտիրոսյանը երբեք որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար, և նրա անվամբ 2007 թվականի մարտին ելքագրված 377.215 դրամ կենսաթոշակի գումարը կինը կամ որևէ այլ հարազատ չեն ստացել։ Վկա Արմեն Զորիկի Թովմասյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Գրիգոր Մանասերի Բաղդասարյանը հանդիսանում է իր մորաքրոջ ամուսինը, ով 2001 թվականի ապրիլից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ էլ մինչ օրս բնակվում է։ Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց հետո Գրիգոր Բաղդասարյանը երբեք Հայաստանի Հանրապե¬տութ¬¬յուն չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Գրիգոր Բաղդասարյանը կամ որևէ այլ հարազատ 2007 թվականի փետրվարին ելքագրված 604.800 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Կենսաթոշակառու Սրբուհի Կիրակոսի Չալյանի դստեր` որպես վկա հարցաքննված Նազիկ Աբրահամի Չալյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 1999 թվականի դեկտեմբերի 9-ից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ էլ մինչ օրս բնակվում է։ Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց հետո Սրբուհի Չալյանը երբեք Հայաստանի Հանրա¬պետութ¬յուն չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Մայրը կամ որևէ այլ հարազատ 2007 թվականի փետրվարին ելքագրված 332.500 դրամ կենսաթոշակի գու¬մարը չեն ստացել։ Կենսաթոշակառու, որպես վկա հարցաքննված Սենիկ Արտավազդի Հովհաննիսյանի ցուց¬մունքով` այն մասին, որ 2000 թվականից մինչև 2007 թվականի օգոստոսը բացակայել է Հայաս¬տանի Հանրապետությունից։ Բացակայության ընթացքում որևէ մեկի չի լիազորել ստանալ իր կենսաթոշակը և 2007 թվականի հունվարին ելքագրված 491.835 դրամ կենսաթոշակի գումարը չի ստացել։ Կենսաթոշակառու, որպես վկա հարցաքննված Հռիփսիմե Գեղամի Էլոյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 1997 թվականից բնակվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում։ Բացակայության ժամանակ կենսաթոշակ չի ստացել և որևէ մեկի չի լիազորել ստանալ իր կենսաթոշակը, քանի որ հանդիսանում է Միացյալ Նահանգների քաղաքացի։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել իր անվամբ ելքագրված 402.399 դրամ կենսաթոշակի գումարը։ Կենսաթոշակառու Փառանձեմ Գուրգենի Հարությունյանի որդու` որպես վկա հար¬ցաքննված Գարիկ Ռազմիկի Եղիազարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 2001 թվակա¬նից մինչև 2011 թվականը բնակվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, այդ ժամանակահատ¬վա¬ծում Հայաստանի Հանրապետություն չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթո¬շակն ստանալու համար։ Մայրը կամ որևէ այլ հարազատ 2007 թվականի փետրվարին ելքագրված 421.761 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Կենսաթոշակառու, որպես վկա հարցաքննված Մարգարիտ Սարգսի Գաբուչյանի ցուց¬մուն¬քով` այն մասին, որ 1990 թվականից բնակվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում։ Բացա¬կայության ժամանակ կենսաթոշակ չի ստացել և որևէ մեկի չի լիազորել ստանալ իր կենսաթոշակը, քանի որ հանդիսանում է Միացյալ Նահանգների քաղաքացի։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել իր անվամբ 2007 թվականի մարտին ելքագրված 415.140 դրամ կենսաթոշակի գումարը։ Կենսաթոշակառու, որպես վկա հարցաքննված Վահե Միքայելի Գաբուչյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 1990 թվականից բնակվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում։ Բացակայության ժամանակ կենսաթոշակ չի ստացել և որևէ մեկի չի լիազորել ստանալ իր կենսաթոշակը, քանի որ հանդիսանում է Միացյալ Նահանգների քաղաքացի։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել իր անվամբ 2007 թվականի մարտին ելքագրված 415.140 դրամ կենսաթոշակի գումարը։ Կենսաթոշակառու Հակոբ Գյուրջիի Մարգարյանի եղբոր` որպես վկա հարցաքննված Լյովա Գյուրջիի Մարգարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ եղբայրը 1998 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և երբեք Հայաստան չի վերադարձել։ Հակոբի անվամբ 2007 թվականի փետրվարին ելքագրված 419.184 դրամ կենսաթոշակի գումարը նա կամ որևէ այլ հարա¬զատ չի ստացել։ Այդ կապակցությամբ ինքը հեռախոսազրույց է ունեցել եղբոր հետ, և վերջինս հայտնել է, որ ԱՄՆ մեկնելուց հետո երբեք կենսաթոշակ չի ստացել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կեն¬սաթոշակն ստանալու համար։ Կենսաթոշակառու, որպես վկա հարցաքննված Ռաֆիկ Խաչիկի Հովհաննիսյանի ցուցմուն¬քով` այն մասին, որ 2001 թվականից բնակվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում։ Իր անվամբ ելքագրված 831.173 դրամ կենսաթոշակն ինքը կամ որևէ այլ հարազատ չի ստացել։ Կենսաթոշակառու Լիդա Սամվելի Խուդոյանի որդու` որպես վկա հարցաքննված Մելքոն Յակովի Չուբարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 2004 թվականից իր հետ բնակվել է Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվա քաղաքում, որտեղ մահացել է 2008 թվականի հուլիսի 10-ին։ Մոսկվա մեկնելուց հետո մայրը երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել կենսաթոշակն ստանալու համար։ Մայրը կամ որևէ այլ հարազատ 118.412 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Վկա Լուսինե Վանյայի Հասրաթյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ ամուսնու մայրը` Էսֆի¬դա Մնացականի Խոյեցյանը, 2000 թվականից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտա¬կան բնակության, Հայաստան է վերադարձել 2010 թվականի հունիսին։ Էսֆիդա Խոյեցյանի ան¬վամբ 2006 թվականի սեպտեմբերին և 2007 թվականի նոյեմբերին ելքագրված, համապատաս¬խանա¬բար` 344.130 դրամ և 177.014 դրամ կենսաթոշակի գումարները որևէ մեկը չի ստացել։ Կենսաթոշակառու Գայանե Արտաշեսի Առաքելյանի դստեր` որպես վկա հարցաքննված Աննա Գևորգի Պողոսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 2001 թվականի նոյեմբերից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ էլ մինչ օրս բնակվում է։ Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց հետո մայրը երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերա¬դարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Մայրը կամ որևէ այլ հա¬րազատ 283.500 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Կենսաթոշակառու ամուսիններ Արսեն Սենեքերիմի և Սրբուհի Ղազարի Բոզոյանների թոռ` որպես վկա հարցաքննված Արսեն Նորայրի Արսենյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ պապն ու տատը 2002 թվականից մեկնել են Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության և այլևս Հայաստան չեն վերադարձել։ Պապի` Արսենի անվամբ 2005 թվականի նոյեմբերին ել¬քագրված 839.360 դրամ, 2007 թվականի հունվարին ելքագրված 457.138 դրամ, ինչպես նաև` տա¬տի` Սրբուհու անվամբ 2007 թվականի հունվարին ելքագրված 171.801 դրամ կենսաթոշակի գու¬մար¬¬ները նրանք կամ որևէ այլ հարազատ չեն ստացել։ Կենսաթոշակառու Յուրիկ Խորենի Նազարյանի որդու` որպես վկա հարցաքննված Հով¬հան¬նես Յուրիկի Նազարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հայրը 2001 թվականի նոյեմբերից մեկ¬նել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ էլ մինչ օրս բնակվում է։ Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց հետո հայրը երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերա¬դար¬ձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Հայրը կամ որևէ այլ հարա¬զատ 2007 թվականի դեկտեմբերին ելքագրված 447.396 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Վկա Ամալյա Բագրատի Սարգսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մորաքույրը` Սեդա Գալուստի Մկրտչյանը, 2001 թվականից բնակվել է ՌԴ Մոսկվա քաղաքում, երբեք Հայաստանի Հան¬րապետություն չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Մորաքույրը կամ որևէ այլ հարազատ 2007 թվականի օգոստոսին ելքագրված 464.818 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Կենսաթոշակառու Գոհար Զավենի Հարությունյանի որդու` որպես վկա հարցաքննված Հովսեփ Գառնիկի Հարությունյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 2003 թվականից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ էլ մինչ օրս բնակվում է։ Միաց¬յալ Նահանգներ մեկնելուց հետո մայրը երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Մայրը կամ որևէ այլ հարազատ 2007 թվականի հուլիսին ելքագրված 424.018 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Կենսաթոշակառու Վալյա Բագրատի Ղուկասյանի որդու` որպես վկա հարցաքննված Ղազար Գուրգենի Մխիթարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 2000 թվականից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ էլ մինչ օրս բնակվում է։ Միաց¬յալ Նահանգներ մեկնելուց հետո մայրը երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերա¬դարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Մայրը կամ որևէ այլ հարազատ ելքագրված 127.000 դրամ և 221.100 դրամ կենսաթոշակի գումարները չեն ստացել։ Վկա Հովհաննես Արշակի Գալստյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ որդու կնոջ հայրը` Ռաֆիկ Բաբկենի Ղազարյանը, մահացել է 2003 թվականին։ Ռաֆիկ Ղազարյանի անվամբ 2006 թվականի դեկտեմբերին ելքագրված 495.659 դրամ կենսաթոշակի գումարը որևէ հարազատ չի ստացել։ Կենսաթոշակառու Սուսաննա Սողոմոնի Սարգսյանի որդու` որպես վկա հարցաքննված Հովհաննես Հենրիկի Սարգսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 2001 թվականից մեկնել է Հոլանդիա` մշտական բնակության, որտեղ էլ մինչ օրս բնակվում է։ Հոլանդիա մեկնելուց հետո մայրը երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Մայրը կամ որևէ այլ հարազատ ելքագրված 405.440 դրամ, այնուհետև` 914.210 դրամ կենսաթոշակի գումարները չեն ստացել։ Վկա Գրիշա Զորկիմի Էվաջանյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2004 թվականից մինչև 2008 թվականի սեպտեմբերը բնակվել է Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվա քաղաքում և բա¬ցա¬կայության ժամանակ որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ 2008 թվականի հունվարին ելքագրված 500.192 դրամ կենսաթոշակի գումարն ինքը չի ստացել։ Կենսաթոշակառու Մարուսյա Սևանի Մանուչարյանի դստեր` որպես վկա հարցաքննված Հասմիկ Ալյոշայի Մնացականյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 2001 թվականից մինչև 2008 թվականի հոկտեմբերը բնակվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում։ Միացյալ Նահանգ¬ներ մեկնելուց հետո մայրը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Մայրը կամ որևէ այլ հարազատ 2008 թվականի հունվարին ելքագրված 483.740 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Կենսաթոշակառու, որպես վկա հարցաքննված Արամազդ Հակոբի Կարադելյանի ցուցմուն¬քով` այն մասին, որ 1998 թվականի սեպտեմբերից մինչև 2009 թվականի դեկտեմբերը բնակվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, այդ ժամանակահատվածում Հայաստան չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ 2007 թվականի հունիսին ելքագրված 456.975 դրամ կենսաթոշակի գումարը չի ստացել։ Կենսաթոշակառու Կորյուն Ղևոնդի Սիմոնյանի որդու կնոջ` որպես վկա հարցաքննված Երանուհի Իվանի Բաբոյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Կորյուն Սիմոնյանը մահացել է 2002 թվականին Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, և նրա անվամբ 2007 թվականի օգոստոսին ելքագրված 332.554 դրամ կենսաթոշակի գումարը որևէ հարազատ չի ստացել։ Կենսաթոշակառու Անահիտ Սուքիասի Կյուրեղյանի թոռ` որպես վկա հարցաքննված Տիգրան Գագիկի Ասլանյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ տատը 2002 թվականից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ էլ մահացել է 2011 թվականի ապրիլին։ Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց հետո տատը երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Անահիտի անվամբ 2007 թվականի մարտին ելքագրված 415.665 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Կենսաթոշակառու Հակոբ Հովհաննեսի Թագվորյանի որդու` որպես վկա հարցաքննված Գևորգ Հակոբի Թագվորյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հայրը 2000 թվականից բնակվում է Ամերի¬կայի Միացյալ Նահանգներում և պարբերաբար` 2006, 2009 և 2010 թվականներին 1-2 ամսով եկել է Հայաստան։ 2008 թվականի ապրիլին ելքագրված 393.694 դրամ կենսաթոշակի գու¬մարը չեն ստացել, քանի որ այդ ժամանակ հայրը գտնվել է ԱՄՆ-ում։ Կենսաթոշակառու, որպես վկա հարցաքննված Լյովա Սուրենի Խաչատրյանի ցուցմուն¬քով` այն մասին, որ 2006 թվականի ապրիլից մինչև 2010 թվականի հուլիսն ընկած ժամանակա¬հատվածում ընտանիքով բնակվել են Ավստրիայում։ Բացակայության ժամանակ որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ 2008 թվականի մարտին ելքագրված 160.495 դրամ կենսաթոշակի գումարն ինքը կամ որևէ այլ հարազատ չի ստացել։ Կենսաթոշակառու, որպես վկա հարցաքննված Մանիշակ Մեսրոպի Մեսրոպյանի ցուցմուն¬քով` այն մասին, որ 2006 թվականի ապրիլից մինչև 2010 թվականի հուլիսն ընկած ժամանակա¬հատվածում ընտանիքով բնակվել են Ավստրիայում։ Բացակայության ժամանակ որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ 2008 թվականի մարտին ելքագրվելած 160.495 դրամ կենսաթոշակի գումարն ինքը կամ որևէ այլ հարազատ չի ստացել։ Վկա Աղավնի Գարեգինի Հակոբյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հորարքույրը` Հասմիկ Գևորգի Հակոբյանը, և նրա ամուսինը` Տիգրան Մաթևոսի Ծառուկյանը, 2000 թվականից ընտա¬նիքով մեկնել են Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, Հայաստան վերա¬դարձել են 2010 թվականին։ Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց հետո հորաքույրը կամ նրա ամու¬սինը որևէ մեկի չեն լիազորել իրենց կենսաթոշակն ստանալու համար։ Տիգրան Ծառուկյանի ան¬վամբ 2008 թվականի հունվարին ելքագրված 533682 դրամ և Հասմիկ Հակոբյանի անվամբ 2008 թվականի հունվարին ելքագրված 372.372 դրամ կենսաթոշակի գումարները չեն ստացել։ Կենսաթոշակառու Աղասի Սաֆարի Մինասյանի դստեր` որպես վկա հարցաքննված Անահիտ Աղասու Մինասյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հայրը 2000 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և երբեք Հայաստան չի վերադարձել։ Հայրը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ 2008 թվականի փետրվարին ելքագրված 470.980 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել, քանի որ այդ ժամանակ հայրը գտնվել է ԱՄՆ-ում։ Կենսաթոշակառու ամուսիններ Ռուբիկ Հմայակի և Գալինա Պետրովնա Գևորգյանների որդու կնոջ` որպես վկա հարցաքննված Անժելիկա Գալուստի Գևորգյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ ամուսնու ծնողները 2002 թվականից մեկնել են Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, Հայաստան են վերադարձել 2011 թվականին և ստացել իրենց նախորդ տա¬¬րիների կուտակված կենսաթոշակի գումարները։ Ռուբիկ և Գալինա Գևորգյանների անվամբ 2007թ. հունիսին ելքագրված համապատասխանաբար` 418.815 դրամ և 360.303 դրամ կենսա¬թոշակի գումարները նրանք կամ որևէ այլ հարազատ չեն ստացել։ Կենսաթոշակառու Ոսկան Սիանոսի Առաքելյանի դստեր` որպես վկա հարցաքննված Սաթենիկ Ոսկանի Առաքելյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հայրը 1997 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և շուրջ 20 օրով Հայաստան է վերադարձել 2006 թվականի հոկտեմբերին, ապա` կրկին մեկնել։ Հայրը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ 2007 թվականի հուլիսին ելքագրված 547.100 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել, քանի որ այդ ժամանակ հայրը գտնվել է ԱՄՆ-ում։ Կենսաթոշակառու Վորոնցով Սաղաթելի Թադևոսյանի թոռան` որպես վկա հարցաքննված Սյուզաննա Արմենի Դանիելյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ պապը 2000 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և Հայաստան է վերադարձել 2008 թվականի ամռանը, ապա` կրկին մեկնել։ Պապը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ 2006 թվականի դեկ¬տեմբերին ելքագրված 469.285 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել, քանի որ այդ ժա¬մանակ պապը գտնվել է ԱՄՆ-ում։ Վկա Վանիկ Հարությունի Չիլոյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ կնոջ մայրը` Մարիամ Մելքոնի Մոմջյանը, 2001 թվականից ընտանիքով մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, և երբեք Հայաստան չեն վերադարձել։ Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց հետո Մարիամ Մոմջյանը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Մարիամ Մոմջյանի անվամբ 2007 թվականի հուլիսին ելքագրված 332.554 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Վկա Իշխան Վարդանի Բարսեղյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ դստեր ամուսնու մայրը` Ռիմիկ Գուրգենի Կարապետյանը, 2003 թվականից ընտանիքով մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, և Հայաստան են վերադարձել միայն 2008 և 2011 թվա¬կաններին, ապա շուրջ 2 ամսից կրկին մեկնել են։ Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց հետո Ռի¬միկ Կարապետյանը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Ռիմիկ Կա¬րա¬¬պետյանի անվամբ 2007 թվականի նոյեմբերին ելքագրված 553.996 դրամ կենսաթոշակի գու¬մարը չեն ստացել։ Կենսաթոշակառու Սեդա Արշակի Կարողլանյանի դստեր` որպես վկա հարցաքննված Արլետա Գեորգիի Խաչատրյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 1996 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և մի քանի ամսով Հայաստան է վերադարձել 1998 և 2005 թվականներին, ապա` կրկին մեկնել։ Մայրը 2008 թվականին գտնվել է ԱՄՆ-ում, որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար և նշված թվականի փետրվարին ելքագրված 383.532 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Կենսաթոշակառու Շաքե Նշանի Նաջարյանի որդու` որպես վկա հարցաքննված Հակոբ Սարգսի Սարգսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 1999 թվականից բնակվում է Ավստրիա¬յում և շուրջ 3 շաբաթով Հայաստան է վերադարձել 2010 թվականներին, ապա` կրկին մեկնել։ Մայ¬րը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար, և 2007 թվականի մարտին ել¬քագրված 316.482 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Վկա Հասմիկ Ավետիսի Մանսուրյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մոր մորաքույրը` Վարդուշ Գրիգորի Կարախանյանը, 1993 թվականից ընտանիքով մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության և Հայաստան երբեք չի վերադարձել։ Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց հետո Վարդուշ Կարախանյանը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Վարդուշի անվամբ 2008 թվականի մարտին ելքագրված 590.620 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Վկա Քնարիկ Վազգենի Դավթյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ եղբոր կնոջ հայրը` Վանիկ Մուշեղի Խաչատրյանը, 2004 թվականից ընտանիքով մեկնել է Ֆրանսիայի Հան¬րա¬պե¬տություն` բնակության և Հայաստան երբեք չի վերադարձել։ Վանիկ Խաչատրյանի ան¬վամբ 2008 թվականի հունիսին ելքագրված 647.492 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Կենսաթոշակառու, որպես վկա հարցաքննված Գեորգի Վաղարշի Հակոբյանի ցուցմուն¬քով` այն մասին, որ 2000 թվականից մինչև 2010 թվականը բնակվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և իր բացակայության ժամանակահատվածում որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսա¬թոշակն ստանալու համար։ 2008 թվականի մարտին ելքագրված 863.706 դրամ կենսաթո¬շա¬կը չի ստացել։ Վկա Մորիս Նիկողոսի Դանիելյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ եղբայրը` Հրաչիկ Նիկողոսի Դանիելյանը, 2002 թվականից բնակվում է Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվա քաղա¬քում, Հայաստան վերադարձել է 2010 թվականին, ապա մի քանի ամիս անց կրկին մեկնել է։ Մոսկ¬վա մեկնելուց հետո Հրաչիկը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Եղբոր անվամբ 2007 թվականի հունիսին ելքագրված 728.960 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Կենսաթոշակառու ամուսիններ Մարի Թորոսի Պետրոսյանի և Ասատուր Հարությունի Անսուրյանի որդու` որպես վկա հարցաքննված Մուրադ Ասատուրի Անսուրյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ ծնողները 1999 թվականից բնակվում են Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, և մայրը շուրջ 20 օրով Հայաստան է վերադարձել 2005 թվականին, ապա` կրկին մեկնել։ Ծնողները որևէ մեկի չեն լիազորել իրենց կենսաթոշակն ստանալու համար։ Մոր անվամբ ելքագրված` 2006 թվա¬կանի նոյեմբերին` 442.464 դրամ, 2007 թվականի նոյեմբերին` 197.658 դրամ, իսկ հոր անվամբ ել¬քագրված` 2006 թվականի նոյեմբերին` 410.400 դրամ և 2007 թվականի նոյեմբերին` 136.800 դրամ կենսաթոշակի գումարները չեն ստացել։ Կենսաթոշակառու Վարդեր Հայկարամի Նազարյանի դստեր` որպես վկա հարցաքննված Հրանուշ Ազատի Պետրոսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 1998 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և երբեք Հայաստան չի վերադարձել։ Մայրը որևէ մեկի չի լիազորել կենսաթոշակն ստանալու համար, և 2008 թվականի մարտին ելքագրված 250.305 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Կենսաթոշակառու ամուսիններ Փոլադ Եզնիկի և Սրբուհի Եսայի Փոլադյանների դստեր ամուսնուշ` որպես վկա հարցաքննված` Գալուստ Ռադիկի Համբարձումյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Փոլադյանները 1999 թվականից մեկնել են Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտա¬կան բնակության, որտեղ Փոլադ Փոլադյանը մահացել է 2000 թվականի մայիսի 26-ին։ Սրբու¬հին Հայաստան է վերադարձել 2010 թվականին և շուրջ 2 ամիս անց կրկին մեկնել է Միացյալ Նա¬հանգ¬ներ։ Փոլադ և Սրբուհի Փոլադյանների անվամբ 2007թ. հուլիսին ելքագրված համապա¬տաս¬խանաբար` 503.736 դրամ և 289.347 դրամ կենսաթոշակի գումարները նրանք կամ որևէ այլ հա¬րազատ չեն ստացել։ Վկա Գալուստ Համբարձումյանն իր ցուցմունքին կից ներկայաց¬րել է Փոլադ Փոլադյանի մահվան վկայականի պատճենը։ Կենսաթոշակառու Հուսիկ Զաքարի Մկրտչյանի դստեր` որպես վկա հարցաքննված Լյուսյա Հուսիկի Մկրտչյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հայրը 2002 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և երբեք Հայաստան չի վերադարձել։ Հայրը որևէ մեկի չի լիա¬զորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար, և 2007 թվականի հունիսին ելքագրված 943.893 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Կենսաթոշակառու Ազատուհի Արամի Գաբրիելյանի դստեր` որպես վկա հարցաքննված Վարդուհի Վարդգեսի Գաբրիելյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 2001 թվականից բնակ¬վում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և երբեք Հայաստան չի վերադարձել։ Մայրը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար, և 2007 թվականի փետրվարին ելքագրված 446.500 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Վկա Անահիտ Ցոլակի Հովհաննիսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ դստեր ամուսնու հայրը` Գուրգեն Սուրենի Մնացականյանը, 2000 թվականից մեկնել է Ֆրանսիա և երբեք Հայաս¬տան չի վերադարձել։ Գուրգենը մահացել է Ֆրանսիայում 2010 թվականի հունվարի 22-ին, վեր¬ջինս կենդանության օրոք որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Գուրգեն Մնա¬ցականյանի անվամբ 2008 թվականի հունվարին ելքագրված 447.950 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Վկա Գևորգ Գուրգենի Բալդրյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ դստեր ամուսնու հայրը` Վեմիր Շավարշի Սարգսյանը, 2001 թվականից ընտանիքով մեկնել է Ռուսաստանի Դաշնության Սանկտ-Պետերբուրգ քաղաք` մշտական բնակության և Հայաստան է վերադարձել 2012 թվականի հունվարին։ Վեմիրը 2001 թվականից հանդիսանում է Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացի, որևէ մեկի չի լիազորել Հայաստանում կենսաթոշակն ստանալու համար։ Վեմիրի անվամբ 2007 թվականի հոկտեմբերին ելքագրված 554.648 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Վկա Անի Սամվելի Բեգրակյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մորաքրոջ սկեսրայրը` Գեորգի Աշոտի Բեջանյանը, մահացել է 1997 թվականի աշնանը, իսկ նրա դուստրը և որդին շուրջ տասը տարի է, ինչ բնակվում են Ռուսաստանի Դաշնության Սոչի քաղաքում։ Գեորգի Բեջանյանի անվամբ 2007 թվականի հունիսին ելքագրված 500.175 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Կենսաթոշակառու Սաթենիկ Արամի Ավանովայի դստեր` որպես վկա հարցաքննված Անժելիկա Արամի Շալջյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 2000 թվականից բնակվել է Իսպանիայի Մադրիդ քաղաքում, որտեղ էլ մահացել է 2005 թվականի նոյեմբերի 30-ին։ Մոր անվամբ 2007 թվականի հունիսին ելքագրված 975.286 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Կենսաթոշակառու, որպես վկա հարցաքննված Շուշանիկ Բոգոսի Համբարձումովայի ցուց¬մուն¬քով` այն մասին, որ 2003 թվականի մայիսի 2-ից մինչև 2009 թվականի սեպտեմբերի 18-ը բնակվել է Հունաստանի Հանրապետությունում։ Այդ ժամանակահատվածում Հայաստան չի վե¬րա¬¬դարձել և իր անվամբ 2007 թվականի հունիսին ելքագրված 483.699 դրամ կենսաթոշակի գու¬մարը չի ստացել։ Կենսաթոշակառու Անժելա Սուրենի Խոջայանի թոռ` որպես վկա հարցաքննված Անդրեյ Մկրտչի Գևինյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ տատը` Անժելան, մահացել է 2005 թվականի մարտի 2-ին Երևան քաղաքում։ Անժելայի անվամբ 2008 թվականի հունիսին ելքագրված 744.942 դրամ կենսաթոշակի գումարը չի ստացել։ Անդրեյ Գևինյանն իր ցուցմունքին կից ներկայացրել է նաև Անժելա Խոջայանի մահվան վկայականի պատճենը։ Վկա Եղիա Նիկողոսի Մկրտչյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ ընկերոջ` Արթուրի հայրը` Ջանիբեկ Սեդրակի Ջիլավյանը, 2006 թվականի սեպտեմբերի վերջերին մահացել է Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվա քաղաքում և որդու կողմից հուղարկավորվել է Երևան քաղաքում 2006 թվա¬կանի հոկտեմբերի 1-ին։ Ինքը հեռախոսազրույց է ունեցել Մոսկվայում բնակվող ընկերոջ` Արթուրի հետ և վերջինս տեղեկացրել է, որ հոր` Ջանիբեկի անվամբ 2007 թվականի դեկտեմբերին ել¬քագրված 843.823 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Վկա Էդգար Արտակի Միասարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հոր հորեղբոր կինը` Էմմա Գաբրիելի Աղաբաբյանը, շուրջ տասը տարի առաջ մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգ¬ներ և երբեք Հայաստան չի վերադարձել։ Էմմա Աղաբաբյանը Հայաստանում այլ հա¬րա¬զատներ չունի, նա որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար, և նրա անվամբ ելքագրված 449.556 դրամ, այնուհետև` 798.498 դրամ կենսաթոշակի գումարները չեն ստացել։ Կենսաթոշակառու Ջուլիետա Մուշեղի Փոստոյանի որդու կնոջ` որպես վկա հարցաքննված Վիոլետտա Կարապետի Ծերունյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Ջուլիետան 2005 թվականի աշնանից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և երբեք Հայաստան չի վերադարձել։ Ջուլիետան որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար, և նրա անվամբ ելքագրված 237.320 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Կենսաթոշակառու Լևոն Նազարի Տաշչյանի որդու` որպես վկա հարցաքննված Հովսեփ Լևոնի Տաշչյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հայրը 2004 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և երբեք Հայաստան չի վերադարձել։ Հայրը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար, և նրա անվամբ ելքագրված 782.202 դրամ կենսաթոշակի գու¬մարը չեն ստացել։ Վկա Արամ Մանուկի Ղուկասյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մորաքրոջ ամուսինը` Ռուդիկ Շիրակի Պետրոսյանը, 2000 թվականի գարնանը մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգ¬ներ և երբեք Հայաստան չի վերադարձել, որտեղ էլ մահացել է 2009 թվականի ապրիլի 26-ին։ Ռուդիկ Պետրոսյանը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար, և 2007 թվականի դեկտեմբերին ելքագրված 705.819 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Վկա Ռոբերտ Բարեղամի Մկրտչյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ քույրը` Ռոզա Բարե¬ղամի Մկրտչյանը, 1999 թվականին մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ և Հայաստան է վերադարձել 2004 թվականին, շուրջ 2-3 ամիս անց կրկին մեկնել է Միացյալ Նահանգներ։ Ռոզան որևէ մեկի չի լիազորել կենսաթոշակն ստանալու համար, և 2008 թվականի հունվարին ելքագրված 646.597 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Վկա Գուրգեն Տիգրանի Վարդանյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը` Սուսաննա Ներսեսի Դարմանջյանը, 2002 թվականի ամռանը մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ և երբեք Հայաստան չի վերադարձել։ Մայրը 2007 թվականին որևէ մեկի չի լիազորել կենսաթոշակն ստանալու համար, և նշված թվականի դեկտեմբերին ելքագրված 174.870 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Վկա Նարինե Մանուկի Կարանֆելյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ քրոջ ամուսնու մայրը` Հրաչուհի Եսայի Մանսուրյանը, 2003 թվականին մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգ¬ներ և երբեք Հայաստան չի վերադարձել։ Հրաչուհի Մանսուրյանը որևէ մեկի չի լիազորել կեն¬սաթոշակն ստանալու համար, և 2008 թվականի փետրվարին ելքագրված 277.120 դրամ կեն¬սա¬թո¬շակի գումարը չեն ստացել։ Կենսաթոշակառու Էլմիրա Առաքելի Էվոյանի թոռան` որպես վկա հարցաքննված Ալբերտ Արամի Էվոյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ տատը 1998 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և Հայաստան է վերադարձել 2008 թվականի ամռանը, ապա շուրջ մեկ ամիս անց կրկին մեկնել է։ Տատը որևէ մեկի չի լիազորել կենսաթոշակն ստանալու համար, և նրա ան¬վամբ ելքագրված 318.069 դրամ, այնուհետև` 423.392 դրամ կենսաթոշակի գումարները չեն ստացել։ Կենսաթոշակառու Կարապետ Նշանի Գասպարյանի թոռան` որպես վկա հարցաքննված Մայքլ Հովհաննեսի Շարոպետրոսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ պապը 1998 թվականին մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ, որտեղ էլ մահացել է 1999 թվականի նոյեմբերի 17-ին։ Կարապետ Գասպարյանի անվամբ ելքագրված 371.493 դրամ, այնուհետև` 644.076 դրամ կեն¬սա¬թոշակի գումարները չեն ստացել։ Վկա Մայքլ Շարոպետրոսյանն իր ցուցմունքին կից ներ¬կա¬յացրել է նաև Կարապետ Գասպարյանի մահվան վկայականի պատճենը։ Վկա Արմեն Ռաֆիկի Նիազյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ կնոջ մայրը` Արմենուհի Արշավիրի Հակոբյանը, 1999 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և Հա¬յաս¬¬¬տան երբեք չի վերադարձել։ Արմենուհի Հակոբյանը որևէ մեկի չի լիազորել իր կեն¬սա¬թո¬շակն ստանալու համար, և նրա անվամբ ելքագրված 318.000 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Կենսաթոշակառու Ռիմա Բագրատի Մովսիսյանի որդու` որպես վկա հարցաքննված Գրի¬գոր Գեորգիի Գալստյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 2001 թվականին մեկնել է Ամերի¬կայի Միացյալ Նահանգներ, որտեղ էլ մինչ օրս բնակվում է։ Մոր անվամբ 2007 թվականի հուն¬վարին ելքագրված 390.350 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Վկա Արմեն Գևորգի Հովսեփյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մորաքույրը` Սեդա Վարդանի Իսայանը, 1992 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և Հայաս¬տան երբեք չի վերադարձել։ Սեդա Իսայանը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար, և նրա անվամբ ելքագրված 483.040 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Վկա Եղիշե Հովսեփի Դերմենջյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ քրոջ ամուսնու մայրը` Ֆրիդա Իվանի Թորոսյանը, 1992 թվականից մեկնել է Գերմանիա, ապա` Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ էլ նույն թվականին մահացել է։ Ֆրիդայի անվամբ ելքագրված 216.170 դրամ կենսաթոշակը չեն ստացել։ Վկա Գագիկ Վարդգեսի Մարկոսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հայրը` Վարդգես Հովհաննեսի Մարկոսյանը, 1997 թվականի նոյեմբերի 25-ին մահացել է Ուկրաինայի Խերսոն քաղաքում։ Հոր անվամբ ելքագրված 743.676 դրամ կենսաթոշակը չեն ստացել։ Վկա Գագիկ Մարկոսյանն իր ցուցմունքին կից ներկայացրել է նաև Վարդգես Մարկոսյանի մահվան վկայա¬կա¬նի պատճենը։ Վկա Վահան Գուրգենի Վարդանյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մորաքույրը` Արփիկ Վահանի Նադարյանը, 1998 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և Հայաստան երբեք չի վերադարձել։ Մորաքույրը որևէ մեկի չի լիազորել կենսաթոշակն ստանալու համար, և նրա անվամբ 2007 թվականի հուլիսին ելքագրված 364.678 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Վկա Բելա Հմայակի Ավետիսովայի ցուցմունքով` այն մասին, որ Ռուբեն Հմայակի Դադայանցը 2007 թվականին մահացել է Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվա քաղաքում։ Եղբոր` Ռուբենի անվամբ ելքագրված 465.693 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Վկա Նաիրա Ֆուրմանի Նիկողոսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ տատը` Նադեժդա Բալաբեկի Հովհաննիսյանը, 1998 թվականից բնակվում է Գերմանիայի Հանրապետությունում և Հայաստան երբեք չի վերադարձել։ Տատը որևէ մեկի չի լիազորել կենսաթոշակն ստանալու համար, և նրա անվամբ ելքագրված 276.117 դրամ, այնուհետև` 579.488 դրամ կենսաթոշակի գու¬մարները չեն ստացել։ Վկա Հարություն Մեսրոպի Բաքրջյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ որդին` Տիգրան Հարությունի Բաքրջյանը, հանդիսանում է կենսաթոշակառու, 2005 թվականից բնակվում է Ամերի¬կայի Միացյալ Նահանգներում և Հայաստան երբեք չի վերադարձել։ Որդու անվամբ 2007 թվա¬կանի հուլիսին ելքագրված 834.410 դրամ, ապա 2008 թվականի հունիսին ելքագրված 805.187 դրամ կենսաթոշակի գումարները չեն ստացել։ Վկա Մաքրուհի Հովհաննեսի Շամալյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հանգուցյալ որդու կինը` Կարինե Վարդանի Նորոյանը, հանդիսանում է կենսաթոշակառու, ով 2004 թվականից բնակ¬վում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և Հայաստան երբեք չի վերադարձել։ Կարինեի ան¬վամբ 2007 թվականի օգոստոսին ելքագրված 305.996 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստա¬ցել։ Վկա Աիդա Բուրդոյի Սամսոնյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ որդու կնոջ տատն ու պապը` Ներսես Հովհաննեսի և Վարդանուշ Նիկողոսի Չուլջյանները, շուրջ 15 տարի առաջ մեկնել են Ֆրանսիայի Հանրապետություն` մշտական բնակության, որտեղ էլ շուրջ 10 տարի առաջ մահացել են։ Ներսեսի անվամբ 2007 թվականի ապրիլին ելքագրված 967.593 դրամ և Վարդանուշի անվամբ 2007 թվականի հունիսին ելքագրված 286.248 կենսաթոշակի գումարները չեն ստացել։ Վկա Արմեն Լևիկի Մանուկյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ կնոջ մայրը` Նուշիկ Գրիշայի Սարգսյանը, 1997 թվականից մինչև 2011 թվականը բնակվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգ¬ներում և Հայաստան երբեք չի վերադարձել։ Նուշիկ Սարգսյանը բացակայության ժամանակա¬հատ¬վածում որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար, և նրա անվամբ 2007 թվականի հունիսին ելքագրված 570.219 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Վկա Հայկ Խաչատուրի Չիբուխչյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հորաքրոջ սկեսրայրը` Նեպտուն Արամայիսի Սարգսյանը, 1997 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգ¬ներում և Հայաստան եկել է միայն 2005 թվականին, ապա` շուրջ 1 ամսից վերադարձել։ Նեպտուն Սարգսյանը բացակայության ժամանակահատվածում որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար, և նրա անվամբ ելքագրված 449.734 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Վկա Երվանդ Նիկողոսի Սիմոնյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հայրը` Նիկողոս Երվանդի Սիմոնյանը, 1998 թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում։ Թեև պարբերաբար եկել է Հայաստան, սակայն որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար, անձամբ կենսաթոշակ չի ստացել, քանի որ հանդիսանում է Միացյալ Նահանգների քաղաքացի։ Հոր անվամբ ելքագրված 455.477 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Վկա Ժենյա Ասատուրի Վարդանյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2000 թվականին բնա¬կա¬րանը գնել է Դագմարա Տիգրանի Նարինյանից։ Դագմարան բնակարանը վաճառելուց հե¬տո մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ, որտեղ նույն թվականին մահացել է։ Դ.Նա¬րին¬¬յանի անվամբ 2007 թվականի ապրիլին ելքագրված 552.805 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Վկա Գոհար Սուրենի Միքայելյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ իրենց բնակարանի նախկին հարևան Գրիգոր Գառնիկի Հովակիմյանը 2000 թվականին բնակարանը վաճառել և մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ։ Միացյալ Նահանգներ մեկնելուց հետո Հայաստան չեն վերադարձել, պարբերաբար հեռախոսազրույց է ունենում Գրիգոր Հովակիմյանի հետ և տեղե¬կաց¬ված է, որ նրա անվամբ 2007 թվականի ապրիլին ելքագրված 538.160 դրամ կենսաթոշակի գու¬մարը չեն ստացել։ Կենսաթոշակառու Գևորգ Ազատի և Օլյա Հայրապետի Սարգսյանների դուստր` որպես վկա հարցաքննված Գայանե Գևորգի Սարգսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ ծնողները 2003 թվականից մեկնել են Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության և երբեք Հայաս¬տան չեն վերադարձել։ Հոր` Գևորգի, և մոր` Օլյայի անվամբ 2006 թվականի սեպտեմբերին ել¬քագրված համապատասխանաբար` 421.530 դրամ և 386.997 դրամ կենսաթոշակի գումարները ծնողները կամ որևէ այլ հարազատ չեն ստացել։ Վկա Լարիսա Գուրգենի Հովհաննիսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2004 թվականի գարնանից մինչև 2008 թվականի սեպտեմբերի 21-ը բնակվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգ¬ներում։ Բացակայության ժամանակ որևէ մեկի չի լիազորել ստանալ կենսաթոշակը։ Իր անվամբ 2007 թվականի հուլիսին ելքագրված 372.538 դրամ կենսաթոշակը չի ստացել։ Արթուր Սուքիասյանի մասնակցությամբ 2007-2008թթ. ընթացքում Քանաքեռ-Զեյթունի տա¬րած¬քային բաժնում հաշվառված, իսկ 2009թ. ընթացքում նաև Արամ Մարտիրոսյանի մասնակ¬ցությամբ Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժնում հաշվառված հանգուցյալ կամ ՀՀ տարած¬քից բացակայող, ինչպես նաև` իրականում գոյություն չունեցող կենսաթոշակառուների անվամբ կասեցված կենսաթոշակի գումարներն ստանալու վերաբերյալ կեղծ դիմումներ պատրաստելու, ապա` վճարային ցուցակներում նրանց անվան դիմաց ստորագրությունները կեղծելու եղանակով կենսաթոշակի գումարները կազմակերպված խմբով հափշտակելու փաստերը հիմնավորվել են ներքոհիշյալ ապացույցներով։ Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Մամիկոն Սարգսյանի հարևան, վկա Արևիկ Նիկոլայի Մինասյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 1990թ. Մամիկոն Սարգսյանը մեկնել է ՌԴ։ 2003թ. Մամի¬¬կոն Սարգսյանի որդուց գնել են նրանց բնակարանը, և այդ ժամանակ տեղեկացել է, որ Մամիկոն Սարգսյանը ՌԴ-ում մահացել է։ Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Հայկազ Հովհաննիսյանի որդու` վկա Համլետ Հայկազի Հովհաննիսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հայրը մահացել է 1993թ.։ Հոր մահից հետո նրա ան¬վամբ կենսաթոշակի գումար չի ստացել։ Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Դանիել Առաքելյանի թոռան` վկա Դանիել Հովհաննեսի Խաչատրյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ պապը մահացել է 1993թ-ին։ Դանիել Առաքելյանի մա¬հից հետո նրա անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։ Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Հակոբ Հակոբյանի հարևան, վկա Ամալյա Մուշեղի Ներսիս¬յանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Հակոբ Հակոբյանը մահացել է 1989թ. կամ 1990թ., և նրա մահից հետո` մի քանի տարի անց, նրա բնակարանը վաճառվել է, իսկ երկու որդիները դեռևս Հա¬կոբ Հակոբյանի մահից առաջ մեկնել են ԱՄՆ և բնակվում են այնտեղ։ Հանգուցյալ կենսաթոշակառուներ Էմմա Գրիգորյանի և Աննա Կարայանովայի հարևան, վկա Վարետա Միրզաջանի Մելքոնյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Աննա Կարայանովան 2001թ. մահացել է, և դրանից հետո վերջինիս անվամբ նրա ընտանիքի անդամները կենսաթոշակի գու¬մար չեն ստացել, իսկ Էմմա Գրիգորյանը մահացել է 2001թ.։ Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Էմմա Գրիգորյանի հարևան, վկա Թամարա Նազարի Կարապետյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Էմմա Գրիգորյանը մահացել է 2001թ.։ Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Վարդուշ Պետրոսյանի հարսի` վկա Նաիրուհի Աշոտի Աբրահամյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Վարդուշ Պետրոսյանը 1995թ-ին մահացել է ՌԴ-ում, որտեղ էլ նրան հուղարկավորել են։ Վարդուշ Պետրոսյանի մահից հետո նրա անվամբ կենսաթո¬շա¬կի գումար չեն ստացել։ Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Սեդա Ստեպանյանի հարևան, վկա Ռոբերտ Գուրգենի Գևորգյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Սեդա Ստեպանյանը մահացել է 1990 կամ 1991թ.։ Սեդա Ստեպանյանի բոլոր հարազատները բնակվել են ԱՄՆ-ում և նրա անվամբ կենսաթոշակի գումար չէին կարող ստանալ։ Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Մարիամ Աբաջյանի հարևան, վկա Զվարթ Ժորայի Երեմ¬յանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Մարիամ Աբաջյանը շուրջ 17 տարի առաջ մեկնել է ԱՄՆ և դրանից հետո Հայաստան չի վերադարձել, իսկ 2011թ. ԱՄՆ-ում մահացել է։ Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Եվգենյա Թումանյանի ազգական, վկա Միշա Սիմոնի Աբրահամյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Եվգենյա Թումանյանը 1990-ական թվականներին մեկնել է ՌԴ, որից 1-2 տարի անց մահացել է, տեղափոխվել է Հայաստան և հուղարկավորվել։ Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Արշակ Մարտոյանի հարևան, վկա Մաքսիմ Ստեփանի Մխիթար¬յանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Արշակ Մարտոյանը բնակվել է միայնակ և մոտա¬վո¬րապես 1996թ. մահացել է։ Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Մարի Թոփալյանի որդու` վկա Դանիել Ասատուրի Թոփալյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը մահացել է 1996թ-ին, ԱՄՆ-ում։ Մարի Թո¬փալյանի մահից հետո նրա անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։ Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Հայկանուշ Դարբինյանի տան գնորդ, վկա Միսակ Վարդ¬գեսի Սարգսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2000թ. Հայկանուշ Դարբինյանի թոռ Սուրիկի Կա¬րապետյանից գնել է բնակարանը և այդ ժամանակ էլ տեղեկացել, որ Հայկանուշ Դարբինյանը 1992թ.-ին ՌԴ-ում մահացել է և Հայաստանում մերձավոր ազգականներ չունի։ Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Մարիա Սալախյանի հարևան, վկա Սերգեյ Արմենակի Այվազյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Մարիա Սալախյանը մահացել է 1992թ. հունիսի 15-ին, իսկ նրա հարազատները բնակվում են ՌԴ Մոսկվա քաղաքում։ Մարիա Սալախյանի մահից հետո նրա կենսաթոշակի գումարը որևէ մեկը չի ստացել։ Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Նինա Շաքարյանի թոռան` վկա Էլեոնորա Հենրիխի Լազարևայի ցուցմունքով` այն մասին, որ Նինա Շաքարյանը 1996թ. Հայաստանում հաշվառումից դուրս է եկել և մեկնել Հունաստան, որից հետո կենսաթոշակ չի ստացել։ 2001թ. Նինա Շաքարյանը վերադարձել է Հայաստան և բնակվել իր տանը, իսկ 2002թ. հունիսի 30-ին մահացել է։ Նինա Շաքարյանի մահից հետո նրա անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։ Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Անտիկ Կարախանովայի ազգական, որպես վկա հար¬ցաքննված Սվետլանա Միխաիլի Ղազարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Անտիկ Կարախա¬նո¬վան մահացել է 1999թ., որից հետո վերջինիս անվամբ նրա հարազատները կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։ Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Լենդրուշ Հունանյանի ազգական, վկա Վարդուհի Անդրա¬նիկի Չիզմեչյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Լենդրուշ Հունանյանը 1998թ.-ից ընտանիքով բնակվել է ԱՄՆ-ում, վերջին անգամ Հայաստանում եղել է 2002-2003թթ., որից հետո մեկնել է ԱՄՆ և այնտեղ էլ մահացել է։ Լենդրուշ Հունանյանը Հայաստանում ազգականներ չի ունեցել, և վերջինիս անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։ Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Սերգեյ Հարությունյանի որդու` վկա Արա Սերգեյի Հարութ¬յունյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հայրը մահացել է 1993թ. դեկտեմբերի 1-ին, որից հետո վերջինիս անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։ Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Սմբատ Յաղմուրյանի դստեր` վկա Նարինե Սմբատի Յաղմուրյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ հայրը մահացել է 1996թ. դեկտեմբերի 3-ին` ՌԴ-ում, որից հետո վերջինիս անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։ Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Սեդա Բոգոմոլնայայի հարևան, վկա Ժենյա Արամի Մել¬քոն¬յանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Սեդա Բոգոմոլնայան բնակվել է միայնակ, հարազատներ չի ունեցել և ավելի քան 10 տարի առաջ մահացել է։ Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Խաչատուր Այվազովի ազգական, վկա Կարինե Մաքսիմի Դանիելյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Խաչատուր Այվազովը մահացել է 1986 կամ 1987թ.։ Խաչատուր Այվազովի մահից հետո նրա անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։ Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Թամարա Գազիրյանի թոռան` վկա Անդրեյ Մելսի Օսիպ¬յանի ցուցմունքով` այն մասին, որ տատը մահացել է 1993թ. հունիսի 15-ին, որից հետո վերջինիս անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։ Կենսաթոշակառու Խաթուն Ղարախանյանի հարևան, վկա Լաուրա Ավետիսի Ղազարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Խաթուն Ղարախանյանը մոտ 15 տարի առաջ ընտանիքի հետ միասին մեկնել է ԱՄՆ, և նրանց տանը որևէ մեկը չի բնակվում։ Կենսաթոշակառու Արաքսա Հակոբյանի հարսի` վկա Մարինա Բորիսի Հակոբյանի ցուց¬մունքով` այն մասին, որ Արաքսա Հակոբյանը շուրջ 10 տարի առաջ մեկնել է ԱՄՆ և չի վերա¬դարձել։ Կենսաթոշակն ստանալու համար Արաքսա Հակոբյանը որևէ մեկի չի լիազորել, և վեր¬ջի¬նիս անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։ Կենսաթոշակառու Էվելինա Տեր-Հովհաննիսյանի հարևան, վկա Ժիրայր Անդրանիկի Էլոյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 1993-1994թթ. Էվելինա Տեր-Հովհաննիսյանը վաճառել է իր բնակարանը և մեկնել ԱՄՆ։ Կենսաթոշակառու Ֆիրուզա Հովհաննիսյանի բնակարանի գնորդ, վկա Նունե Վլադիմիրի Ավանեսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2000թ.-ին Ֆիրուզա Հովհաննիսյանից գնել է նրա բնակարանը և այդ ժամանակ էլ տեղեկացել, որ վերջինս պետք է մեկնի արտերկիր։ Կենսաթոշակառու Մանուշակ Վերանյանի հարևան, վկա Ռայա Ներսեսի Բաղդասարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Մանուշակ Վերանյանը շուրջ 10 տարի է, ինչ ընտանիքի հետ միասին բնակվում է Իսպանիայում և վերջին անգամ Հայաստանում է եղել 2011թ. նոյեմբերին։ Կենսաթոշակառու Գոհարիկ Բաղդասարյանի հարևան, վկա Էմմա Գուրգենի Դաբաղյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2008թ-ին Գոհարիկ Բաղդասարյանը վաճառել է բնակարանը և ընտանիքի հետ միասին մեկնել ՌԴ։ Վերջին անգամ, երբ հեռախոսազրույց է ունեցել Գոհարիկ Բաղդասարյանի հետ, վերջինս հայտնել է, որ վատառողջ է, և պարզ չէ, թե երբ կվերադառնա Հայաստան։ Կենսաթոշակառու Հենրիկ Բադասյանի ազգական, վկա Էմին Հենրիկի Սարգսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Հենրիկ Բադասյանն իր ընտանիքի ու հարազատների հետ միասին 2000-2001թթ.-ին մեկնել է ԱՄՆ, որից հետո Հայաստանում եղել է միայն 2010թ.-ին։ Կենսաթոշակառու Արամ Վարդանովի հաշվառման հասցեի` Երևան քաղաքի Ներքին Զեյթուն 2-րդ փող. 6-րդ տան բնակիչ, վկա Սոնա Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ տան տերերն իր բարեկամներն են, ովքեր շուրջ 10 տարի է` գտնվում են ԱՄՆ-ում, և նրանց ընտանիքում Արամ Վարդանով տվյալներով անձ չի եղել։ Կենսաթոշակառու Միխաիլ Սոլովյովի հաշվառման հասցեի` Երևան քաղաքի Հր.Ներսիս¬յան փող. 1 շենքի 33-րդ բնակարանի սեփականատեր, վկա Սևակ Մուշեղի Սաղաթելյա¬նի ցուց¬մունքով` այն մասին, որ բնակարանը 2006-2007թթ.-ից իր սեփականությունն է, և այդ հաս¬ցեում Միխաիլ Սոլովյով տվյալներով անձ հաշվառված չի եղել։ Կենսաթոշակառու Նինա Սարգսյանի հաշվառման հասցեի` Երևան քաղաքի Մ.Ավետիս¬յան 4-րդ փող. 4 շենքի 10-րդ բնակարանի սեփականատեր, վկա Սուսաննա Մամիկոնի Մկրտչյա¬նի ցուցմունքով` այն մասին, որ բնակարանը 1997թ-ից իրենց սեփականությունն է, և այդ հասցեում Նինա Սարգսյան տվյալներով անձ հաշվառված չի եղել ու չի բնակվել։ Կենսաթոշակառու Մանուշ Գյորգյանի հաշվառման հասցեի հարևանությամբ բնակվող վկա Ռուբիկ Խաչիկի Խաչատրյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 1963թ-ից բնակվում է Երևան քաղաքի Մ.Ավետիսյան 4-րդ փող. 6ա շենքի 32-րդ բնակարանում և ճանաչել է նույն շենքի 34-րդ բնակարանի բոլոր բնակիչներին, սակայն այդ հասցեում Մանուշ Գյորգյան տվյալներով անձ եր¬բեք չի բնակվել։ Կենսաթոշակառու Նաիրա Օսիկյանի հաշվառման հասցեի` Երևան քաղաքի Մ.Ավետիս¬յան 1-ին փող. 22 տան բնակիչ, վկա Արթուր Լևի Թանգամյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 1983թվականից բնակվում է այդ հասցեում, որտեղ Նաիրա Օսիկյան տվյալներով անձ հաշվառ¬ված չի եղել և չի բնակվել։ Կենսաթոշակառու Արտավազդ Կապատարովի հաշվառման հասցեի` Երևան քաղաքի Դ.Անհաղթի փող. 6 շենքի 41-րդ բնակարանի սեփականատեր, վկա Հրանտ Հմայակի Մալաքյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2000թ-ից բնակվում է այդ բնակարանում, որտեղ Արտավազդ Կա¬պատարով տվյալներով անձ հաշվառված չի եղել և չի բնակվել։ Կենսաթոշակառու Վարդանուշ Դաշտոյանի հաշվառման հասցեի` Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի փող. 47-րդ տան բնակիչ, վկա Վահան Սաշիկի Ավագյանի ցուցմունքով` այն մա¬սին, որ 1975թ-ից բնակվում է այդ տանը, որտեղ Վարդանուշ Դաշտոյան տվյալներով անձ հաշ¬վառ¬ված չի եղել և չի բնակվել։ Կենսաթոշակառու Անժելա Բեյբութի հաշվառման հասցեի` Երևան քաղաքի Շովրոյան փող. 11-րդ տան սեփականատեր, վկա Անահիտ Անագի Եղոյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 1978թ-ից բնակարանը պատկանում է իրենց ընտանիքին, որտեղ Անժելա Բեյբութ տվյալներով անձ հաշվառված չի եղել և չի բնակվել։ Կենսաթոշակառու Աբունիկ Վանալյանի հաշվառման հասցեի` Երևան քաղաքի Ա.Ահա¬րոն¬յան փող. 41ա տան բնակիչ, վկա Վիկտորիա Մկրտչի Բունիաթյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 1969թ-ից բնակվում է իրենց բնակարանում, որտեղ Աբունիկ Վանալյան տվյալներով անձ հաշ¬վառված չի եղել և չի բնակվել։ Կենսաթոշակառու Ասյա Սահակյանի հաշվառման հասցեի` Երևան քաղաքի Հր.Ներսիս¬յան փող. 2 շենքի 4-րդ բնակարանի սեփականատեր, վկա Գևորգ Վաղարշակի Եղիազարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 1988թ-ից բնակվում է այդ բնակարանում, որտեղ Ասյա Սահակյան տվյալներով անձ հաշվառված չի եղել և չի բնակվել։ Կենսաթոշակառու Գարուշ Արշակյանի հաշվառման հասցեի սեփականատեր, վկա Լիլիթ Աշոտի Համբարձումյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ ամուսինը` Ռուբեն Տոնոյանը, 1995թ-ին Ռիմա Գարուշի Արշակյանից գնել է վերջինիս բնակարանը, որից հետո այնտեղ հաշվառված է միայն Ռուբեն Տոնոյանը։ Այլ տեղեկություններ Գարուշ Արշակյանի վերաբերյալ չունի։ «Հայկ» համատիրության գործավար, վկա Ռուզաննա Ռազմիկի Վասիլյանի ցուցմունքով և կից ներկայացրած տեղեկանքներով այն մասին, որ Երևան քաղաքի Կ.Ուլնեցի փողոցում 1-ին փակուղի 1Ա շենք 28 բնակարան և 3-րդ փակուղի 22 տուն հասցեներ հաշվառված չեն, համա¬տի¬րության տարածքում Մարին Իվոլկինա և Հռիփսիմե Տաշյան տվյալներով անձինք չեն բնակ¬վում։ Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Ռոզա Կոստանյանի հարևան, վկա Սվետլաննա Սամվելի Հայրապետյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Ռոզա Կոստանյանն ավելի քան 10 տարի առաջ մահացել է։ Կենսաթոշակառու Ջեմա Շախբազյանի տան գնորդ, վկա Արման Ժորայի Պետրոսյանի ցուց¬մունքով` այն մասին, որ լիազորագրի հիման վրա Միհրան Շախբազյանից գնել է Ջեմա Շախբազյանի բնակարանը և տեղյակ է, որ վերջինս մոտ 20 տարի է, ինչ բնակվում է ԱՄՆ-ում։ Կենսաթոշակառու Աննա Ավանեսովայի հաշվառման հասցեի` Երևան քաղաքի Մոլդովա¬կան փող. 40 շենքի 25-րդ բնակարանի հարևանությամբ բնակվող վկա Անահիտ Պարույրի Ռա¬ֆաելյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ այդ բնակարանի բնակիչները մոտ 10 տարի առաջ վաճառել են բնակարանը և մեկնել արտերկիր։ Կենսաթոշակառու Մարի Աճեմյանի թոռան, վկա Գրիգոր Հովհաննեսի Աճեմյանի ցուց¬մունքով` այն մասին, որ տատը1995-ին մեկնել է ԱՄՆ և Հայաստան չի վերադարձել։ Բացա¬կա¬յության ընթացքում իր կենսաթոշակն ստանալու համար Մարի Աճեմյանը որևէ մեկին լիազորագիր չի տվել և նրա կենսաթոշակի գումարն իրենք չեն ստացել։ Կենսաթոշակառու Ֆաինա Մելքոնյանի տան գնորդ, վկա Հովիկ Միշայի Գալոյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Ֆաինա Մելքոնյանը բնակվում է ԱՄՆ-ում, իսկ 1998թ.-ին բնա¬կարանը գնել են նրա լիազորած անձից։ ՀՀ ոստիկանության ԱՎՎ Նոր-Նորքի անձնագրային բաժանմունքում 2012թ. դեկտեմբերի 18-ին և ՀՀ ոստիկանության ԱՎՎ Քանաքեռ-Զեյթունի անձնագրային բաժանմունքում 2012թ. դեկտեմբերի 20-ին կազմված տեղեկանքներով` այն մասին, որ Թադևոս Բաղիևի և Ալեքսանդր Նիկողոսյանի վերաբերյալ անձնագրային բազայում տվյալներ չեն հայտնաբերվել։ Ըստ ՀՀ պետական ռեգիստրի շտեմարանի տվյալների՝ Հայաստանի Հանրապետության տարածքում Արամ Հակոբի Վարդանով /ծնված` 15.08.1912թ., հաշվառված` ք.Երևան, Ն.Զեյթուն 2-րդ փողոց 6 տուն/, Աբունիկ Աբունիկ Վանալյան /ծնված` 01.07.1912թ., հաշվառված` ք.Երևան, Ահարոնյան 41Ա տուն/, Միխայիլ Իվանի Սոլովյով /ծնված` 10.12.1925թ., հաշվառված` ք.Երևան, Հ.Ներսիսյան 1շ. 33 բն./, Վեհանուշ Հովհանի Գևորգյան /ծնված` 01.07.1908թ., հաշվառված` ք.Երևան, Մ.Ավետիսյան 4-րդ փողոց 8շ. 41բն./, Մանուշ Գրիգորի Գյորգյան /ծնված` 08.06.1922թ., հաշվառված` ք.Երևան, Մ.Ավետիսյան 4-րդ փողոց 6Ա շ. 34բն./, Վասիլի Ստեփանի Ֆրոլով /ծնված` 16.01.1928թ., հաշվառված` ք.Երևան, Զ.Սարկավագի փողոց 2/95 տուն/, Սիրանուշ Գրիգորի Պետրոսյան /ծնված` 01.12.1921թ., հաշվառված` ք.Երևան, Թբիլիսյան խճուղի 0-15 /մանկապարտեզ//, Հայկանուշ Հրանտի Դարբինյան /ծնված` 01.07.1911թ., հաշվառված` ք.Երևան, Ն.Զեյթուն 2-րդ փողոց 12 տուն/, Սելեմյա Սարգսի Հակոբջանյան /ծնված` 01.07.1910թ., հաշ¬վառված` ք.Երևան, Ծ.Աղբյուրի փողոցի 68 տուն/, Նինա Աղասու Սարգսյան /ծնված` 01.03.1925թ., հաշվառված` ք.Երևան, Մ.Ավետիսյան 4 փողոցի 4շ. 10 բն./, Մելսիկ Սիսակի Բիլբուլյան /ծնված` 01.04.1930թ., հաշվառված` ք.Երևան, Կ.Ուլնեցի 3-րդ փակուղի 2-րդ շ. 38 բն./ տվյալներով անձինք պետ. ռեգիստրի շտեմարանում չեն հայտնաբերվել։ Մանուկ Միսակի Կրկյաշարյան /ծնված` 26.05.1923թ., հաշվառված` ք.Երևան, Վ.Զեյթուն 10 փողոց 31 տուն/ տվյալներով անձը, ըստ պետ. ռեգիստրի շտեմարանում առկա տվյալների, 05.05.1997թ. մահացել և դուրս է գրվել հաշվառումից, Զարմիկ Վաղոյի Վերդյան /ծնված` 01.07.1930թ., հաշվառված` ք.Երևան, Ազատության պողոտա 8շ. 9բն./ տվյալներով անձ պետ. ռե¬գիստրի շտեմարանում չի հայտնաբերվել, իսկ AA 0452136 սերիա-համարի անձնագիրը պատ¬կանում է 19.03.1971թ. ծնված, Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի Մանթաշյան փողոց 26շ. 3բն.-ում հաշվառված Միհրան Հրանտի Աբրահամյանին, Արմենակ Թովմասի Գրիգոր¬յան /ծնված` 01.07.1922թ., հաշվառված` ք.Երևան, Ա.Տիգրանյան փողոց 4 տուն/ տվյալներով անձ պետ. ռեգիստրի շտեմարանում չի հայտնաբերվել ՀՀ տարածքում, իսկ AB0294488 սերիա-հա¬մա¬րի անձնագիրը հաշվառված է 19.06.1935թ. ծնված, Եղվարդ քաղաքի Սաֆարյան փողոցի 16 տանը հաշվառված, 18.11.2003թ.-ին մահացած Խաչատուր Արմենակի Տիգրանյանի անվամբ, Անու¬շա¬վան Սեդրակի Պապանյան /ծնված` 02.04.1913թ., հաշվառված` ք.Երևան, Դ.Անհաղթի 9շ. 14 բն./ տվյալ¬¬ներով անձ պետ. ռեգիստրի շտեմարանում չի հայտնաբերվել ՀՀ տարածքում, իսկ AA0346726 սերիա-համարի անձնագիրը հաշվառված է 01.06.1960թ. ծնված, Արարատի մարզի Նորաբաց գյուղի Արարատյան փողոցի 11 տանը հաշվառված Վարդան Խաչիկի Կարապետյանի անվամբ։ «ՀՀ փորձագիտական կենտրոն» պետական ոչ առևտրային կազմակերպությունում 2011թ. դեկտեմբերի 12-ին նշանակված դատաձեռագրաբանական փորձաքննության 2012թ. օգոստոսի 28-ին ստացված թիվ 46531101 եզրակացությամբ ( մանրամասն ներկայացված է սույն դատական ակտի՝ դատաքննության արդյունքներին վերաբերող հատվածում)։ Արաբկիրի տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանի մասնակցությամբ 2009թ. ընթացքում Արաբկիրի տարածքային բաժնում հաշվառված հանգուցյալ կամ ՀՀ տարած¬քից բացակայող կենսաթոշակառուների անվամբ կասեցված կենսաթոշակի գումարներն ստա¬նա¬լու վերաբերյալ կեղծ դիմումներ պատրաստելու, ապա` վճարային ցուցակներում նրանց ան¬վան դի¬մաց ստորագրությունները կեղծելու եղանակով կենսաթոշակի գումարները կազմա¬կերպ¬ված խմբով հափշտակելու փաստերը մեղադրող կողմն հիմնավորված է համարել ներքոհիշ¬յալ ապա¬ցույցներով. Վկա Խաչիկ Ղևոնդի Եղիազարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2004 թվականին գնել է Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 48Ա շենքի 108-րդ բնակարանը, որտեղ նախկինում հաշ¬վառված է եղել կենսաթոշակառու Վահե Հակոբի Դալյանը։ Ինքը որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Վահե Դալյանի անվամբ 2009 թվականի հուլիսին ելքագրված 849.900 դրամ կենսա¬թո¬շա¬կի գումարը։ Կենսաթոշակառու Ռաֆիկ Համբարձումի Հակոբյանի հարևան` որպես վկա հար¬ցաքննված Լեռնուհի Վարդանի Առուշանյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Ռաֆիկ Հակոբյանը բնակարանը վաճառել և շուրջ 10 տարի առաջ մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ։ Նրանից որևէ այլ տեղեկություններ չունի։ Տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Ռաֆիկ Հակոբյանի անվամբ 2009 թվականի հոկտեմբերին ելքագրված 1.090.476 դրամ կենսաթոշակի գումարը։ Կենսաթոշակառու Թագուհի Ոսկանի Ուզունյանի հարևան` որպես վկա հարցաքննված Աննա Երվանդի Հարությունյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Թագուհի Ուզունյանը մի քանի տարի առաջ մահացել է, և նրա կենսաթոշակի ստացման հետ կապված որևէ տեղեկություններ չունի։ Կենսաթոշակառու Ամալյա Համբարձումի Մաթևոսյանի որդու` որպես վկա հարցաքննված Հայկ Հակոբի Հակոբյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը 2008 թվականի ապրիլի 6-ին մա¬հացել է Երևան քաղաքում և հուղարկավորվել է իր կողմից։ Մոր անվամբ 2009 թվականի հուլիսին ելքագրված 583.700 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Կենսաթոշակառու Վոլոդյա Սերգոյի Բաղդասարյանի հարևան` որպես վկա հար¬ցաքննված Արմեն Ժորայի Ասատրյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Վոլոդյա Բաղդասարյանը շուրջ 20 տարի առաջ մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Վոլոդյա Բաղդասարյանի անվամբ 2009 թվականի դեկտեմբերին ելքագրված 661.182 դրամ կենսաթոշակի գումարը։ Կենսաթոշակառու Սամվել Միհրդատի Անանյանի հարևան` որպես վկա հարցաքննված Իսահակ Կոնստանտինի Խուդաբաշյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Սամվել Անանյանը 2000 թվականից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Սամվել Անանյանի անվամբ 2009թ. սեպտեմբերին ելքագրված 3.640.284 դրամ կենսաթոշակի գումարը։ Վկա Սահակ Սերոբի Կարճիկյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2000 թվականին բնակա¬րանը գնել է Կիմա Ռուբենի Մկրտչյանից, ով նույն թվականին մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Կիմա Մկրտչյանի անվամբ 2009 թվա¬կանի նոյեմբերին ելքագրված 936.355 դրամ կենսաթոշակի գումարը։ Վկա Սերգեյ Ալբերտի Մելքոնյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Նինա Գրիգորի Դոմա¬զովան իր տատի եղբոր դուստրն է, ով մահացել է 2008 թվականին։ Նինա Դոմազովան Հայաստանում բնակվող որևէ հարազատ չունի և տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել նրա անվամբ 2009 թվականի հուլիսին ելքագրված 841.500 դրամ կենսաթոշակի գումարը։ Կենսաթոշակառու Սուրեն Լևոնի Խանջյանի ազգական` որպես վկա հարցաքննված Հո¬մերոս Աշոտի Ավետյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Սուրեն Խանջյանը 2006 թվականից բնակ¬վել է Ռուսաստանի Դաշնությունում, որտեղ մահացել է 2010 թվականի նոյեմբերի 28-ին։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Սուրենի անվամբ 2009 թվականի մայիսին ելքագրված 1.221.740 դրամ կենսաթոշակի գումարը։ Կենսաթոշակառու Ժոռա Աշոտի Հարությունյանի հարևան` որպես վկա հարցաքննված Եկատերինա Մկրտիչի Ադամյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Ժորա Հարությունյանը դեռևս խորհրդային տարիներին բնակարանը վաճառել, ընտանիքով մեկնել է արտասահման և մինչ օրս Հայաստան չի վերադարձել։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Ժորա Հարությունյանի անվամբ 2009 թվականի ապրիլին ելքագրված 1.063.460 դրամ կենսաթոշակի գումարը։ Կենսաթոշակառու Թերեզա Տեր-Ավագյանի հարևան` որպես վկա հարցաքննված Արա Գուրգենի Քոմուրջյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Թերեզա Տեր-Ավագյանը մահացել է 2007 թվականին, նրա հարազատների գտնվելու վայրի մասին տեղեկություն չունի։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Թերեզայի անվամբ 2009 թվականի օգոստոսին ելքագրված 813.100 դրամ կենսաթոշակի գումարը։ Վկա Սերյոժա Վաչագանի Ղուկասյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Երևան քաղաքի Հր.Քոչարի փող. 20 շենքի 38 հասցեում բնակվում է 1979 թվականից։ Նույն շենքի 35 բնակարանի բնակիչ Սեթ Չախմախչյանը 2000 թվականին մեկնել Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ։ Որևէ տե¬ղե¬կություն չունի, թե ով է ստացել Սեթ Չախմախչյանի անվամբ 2009 թվականի օգոստոսին ելքագրված 1.143.676 դրամ կենսաթոշակի գումարը։ Կենսաթոշակառու Պետրոս Գուրգենի Բաղդասարյանի կնոջ քրոջ` որպես վկա հար¬ցաքննված Սվետլանա Հակոբի Նասխալյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Պետրոս Բաղդա¬սարյանը 1992 թվականից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության։ Նա Հայաստան է վերադարձել միայն 2004 թվականին և շուրջ մեկ շաբաթ անց` կրկին մեկնել է։ 2009 թվականի փետրվարին Պետրոս Բաղդասարյանի անվամբ ելքագրված 2.056.260 դրամ կենսաթոշակի գումարը վերջինս կամ որևէ այլ հարազատ չեն ստացել։ Կենսաթոշակառու Սուրեն Բաղդասարյանի հարևան` որպես վկա հարցաքննված Ռուբեն Արամի Մարուխյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Սուրեն Բաղդասարյանը շուրջ 20 տարի է, ինչ բնակվում է Իսպանիայում։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Սուրեն Բաղդասարյանի անվամբ 2009 թվականի հուլիսին ելքագրված 836.850 դրամ կենսաթոշակի գումարը։ Վկա Ռազմիկ Ռաֆայելի Տոնկոյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Երևան քաղաքի Կոմիտասի փող. 38 շենքի 35 հասցեում բնակվում է շուրջ 7 տարի։ Հիշյալ բնակարանում Լիդիա Գրիգորյան անուն ազգանունով անձ հաշվառված չէ։ Կենսաթոշակառու Վարդուշ Հովհաննեսի Շայնազարյանի դստեր ամուսնու` որպես վկա հարցաքննված Գառնիկ Ավետիքի Միրզոյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Վարդուշ Շահնա¬զարյանը մահացել է Երևան քաղաքում 2007 թվականի նոյեմբերին։ Ինքը կամ որևէ ազգական Վարդուշ Շահնազարյանի անվամբ 2009 թվականի սեպտեմբերին ելքագրված 811.900 դրամ կեն¬սաթոշակի գումարը չի ստացել։ Կենսաթոշակառու Շուշիկ Իսրաելի Ավետիսյանի հարևան` որպես վկա հարցաքննված Արմինե Սուրիկի Հարությունյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Շուշիկ Ավետիսյանը մահացել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում 2003 թվականին։ Տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Շուշիկ Ավետիսյանի անվամբ 2009թ. սեպտեմբերին ելքագրված 1.111.400 դրամ կենսաթոշակի գումարը։ Կենսաթոշակառու Տոնիկ Եղիազարի Կարապետյանի հարևան` որպես վկա հար¬ցաքննված Ռաֆայել Արշակի Քոսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Տոնիկ Կարապետյանը մահացել է շուրջ չորս տարի առաջ։ Տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Տոնիկ Կարապետյանի անվամբ 2009 թվականի հուլիսին ելքագրված 1.052.300 դրամ կենսաթոշակի գումարը։ Վկա Սամվել Մովսեսի Գալստյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ ընկերոջ` Հովհաննեսի հայրը` Մուկուչ Հովհաննեսի Մենդիկյանը, մահացել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում 2007 թվականի նոյեմբերի 15-ին, որտեղ էլ հուղարկավորվել է։ Հովհաննես Մենդիկյանը 2007 թվականից բնակվել է Միացյալ Նահանգներում և երբեք Հայաստան չի վերադարձել։ Տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Մուկուչ Մենդիկյանի անվամբ 2009 թվականի ապրիլին ելքագրված 1.003.300 դրամ կենսաթոշակի գումարը։ Վկա Սամվել Գալստյանն իր ցուցմունքին կցել է Մուկուչ Մենդիկյանի մահվան վկայականի պատճեն։ Կենսաթոշակառու Օլգա Աբրեգամի Կուկազովայի որդու կնոջ` որպես վկա հարցաքննված Անահիտ Սերյոժայի Գրիգորյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Օլգա Կուկազովան 2004 թվականի հունիսի 30-ին մահացել է Երևան քաղաքում։ Ինքը կամ որևէ ազգական Օլգա Կուկազովայի անվամբ 2009 թվականի սեպտեմբերին ելքագրված 784.500 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստա¬¬¬ցել։ Վկա Անահիտ Գրիգորյանն իր ցուցմունքին կցել է նաև Օլգա Կուկազովայի մահվան վկայականի պատճենը։ Կենսաթոշակառու Ջուլիետա Եղիշի Օգանեսովայի որդու` որպես վկա հարցաքննված Հակոբ Սարգսի Չրչյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ մայրը մահացել է 2003 թվականի նոյեմբերի 11-ին Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, որտեղ էլ հուղարկավորվել է իր կողմից։ Ինքը կամ որևէ ազգական մոր անվամբ 2009 թվականի հունվարին ելքագրված 913.000 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։Վկա Հակոբ Չրչյանն իր ցուցմունքին կցել է Ջուլիետա Օգանեսովայի մահ¬վան վկայականի պատճենը։ Կենսաթոշակառու Ռոզա Հովակիմի Մելքոնյանի թոռ` որպես վկա հարցաքննված Նարեկ Ալեքսանի Զախարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Ռոզա Մելքոնյանը 2005 թվականի օգոստոսի 14-ին մահացել է Երևան քաղաքում։ Ինքը կամ որևէ ազգական տատի անվամբ 2009 թվականի հուլիսին ելքագրված 1.024.400 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Վկա Նարկե Զախար¬յանն իր ցուցմունքին կցել է Ռոզա Մելքոնյանի մահվան վկայականի պատճենը։ Կենսաթոշակառու Կարապետ Նշանի Գասպարյանի թոռ` որպես վկա հարցաքննված Մայքլ Հովհաննեսի Շարոպետրոսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Կարապետ Գասպարյանը 1999 թվականի նոյեմբերի 17-ին մահացել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, որտեղ էլ հուղարկավորվել է։ Ինքը կամ որևէ ազգական պապի անվամբ 2009 թվականի դեկտեմբերին ելքագրված 644.100 դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Վկա Մայքլ Շարոպետրոսյանն իր ցուցմունքին կցել է Կարապետ Գասպարյանի մահվան վկայականի պատճենը։ Շենգավիթի տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանի, պետի տեղակալ Համլետ Մարտիրոսյանի, օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանի, Էրեբունի և Նուբարաշենի տարածքային բաժ¬նի պետ Սարգիս Սարգսյանի, Ավան և Նոր-Նորքի տարածքային բաժնի պետ Արամ Մար¬տիրոս¬յանի, Արաբկիրի տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանի մաս¬նակցութ¬յամբ 2010թ. ընթացքում հիշյալ տարածքային բաժիններում հաշվառված հանգուցյալ կամ ՀՀ տարած¬քից բացակայող կենսաթոշակառուների անվամբ առանց կասեցված կենսաթոշա¬կի գումարներն ստա¬նալու վերաբերյալ դիմումների, ապա` վճարային ցուցակներում նրանց անվան դիմաց ստո¬րագրությունները կեղծելու եղանակով կենսաթոշակի գումարները կազմա¬կերպ¬ված խմբով հափշտա¬կելու փաստերը հիմնավորվել են ներքոհիշյալ ապացույցներով։ Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Շուրա Գյուլնազարյանի որդու, վկա Սամվել Թադևոսի Գյուլնազարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Շուրա Գյուլնազարյանը 2006թ. մարտի 20-ին մա¬հացել է, որից հետո նրա անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։ 2010թ. հեկտեմբերին Շուրա Գյուլնազարյանի անվամբ ելքագրված 481.389 դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղե¬կություն չունի։ Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Գևորգ Ղարագյոզյանի հաշվառման վայրի` «Արցախ» համատիրության նախագահ, վկա Ժիրայր Սուրենի Միխայելյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Գևորգ Ղարագյոզյանը 2002թ. հոկտեմբերի 5-ին մահացել է, իսկ մինչ այդ բնակվել է միայնակ։ 2010թ. հեկտեմբերին Գևորգ Ղարագյոզյանի անվամբ ելքագրված 1.004.342 դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղեկություն չունի։ Կենսաթոշակառուներ Սերյոժա Յազիչյանի և Լենա Մելքումյանի որդու, վկա Գեղամ Սերյոժայի Յազիչյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ ծնողները 1994թ.-ից բնակվում են ԱՄՆ-ում և վերջին անգամ Հայաստանում եղել են 2007թ-ին։ 2007թ-ից հետո ծնողները կենսաթոշակի գումար չեն ստացել, այն ստանալու համար որևէ մեկի լիազորագիր չեն տվել։ 2010թ. հեկտեմբերին Սեր¬յո¬ժա Յազիչյանի անվամբ ելքագրված 885.383 դրամ և Լենա Մելքումյանի անվամբ ելքագրված 623.543 դրամ կենսաթոշակի գումարների մասին որևէ տեղեկություն չունի։ Կենսաթոշակառու Լաուրա Ղահրամանյանի տան գնորդ, վկա Ռաֆայել Գրիգորի Հա¬րությունյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2004թ.-ին Լաուրա Ղահրամանյանից գնել է նրա բնա¬կարանը, և այդ ժամանակ տեղեկացել, որ վերջինս պետք է ընտանիքի հետ մեկնի Իսպանիա` մշտական բնակության։ 2004թ-ից հետո Լաուրա Ղահրամանյանին չի տեսել և նրա մասին, ինչպես նաև` 2010թ. հոկտեմբերին Լաուրա Ղահրամանյանի անվամբ ելքագրված 1.201.181 դրամ կեն¬սաթոշակի գումարի մասին տեղեկություններ չունի։ Կենսաթոշակառու Վարսենիկ Ստեփանյանի ամուսնու, վկա Վաչագան Եզդիխանի Ստեփանյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Վարսենիկ Ստեփանյանը բնակվում է ԱՄՆ-ում և 2001թվականից հետո Հայաստան չի վերադարձել։ ԱՄՆ-ում գտնվելու ընթացքում Վարսենիկ Ստեփանյանը լիազորագիր է տվել իրենց հարսին` Լուսինե Սինդոյանին, որի հիման վրա վերջինս մինչև 2003թ.-ը ստացել է Վարսենիկ Ստեփանյանի կենսաթոշակը, սակայն դրանից հետո իրենք կենսաթոշակի գումար չեն ստացել և այն ստանալու համար Վարսենիկ Ստեփանյանը որևէ մեկի լիազորագիր չի տվել։ 2010թ. հոկտեմբերին Վարսենիկ Ստեփանյանի անվամբ ելքագրված 875.174 դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղեկություն չունի։ Կենսաթոշակառու Անիչկա Գևորգյանի տան գնորդ, վկա Կատյա Հարությունի Սերգոյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2002թ.-ին Անիչկա Գևորգյանից գնել է նրա տունը և այդ ժամանակ տեղեկացել, որ վերջինս պետք է ընտանիքի հետ մեկնի ՌԴ` մշտական բնակության։ 2011թ-ին Անիչկա Գևորգյանի հարսից տեղեկացել է, որ վերջինս ՌԴ-ում մահացել է։ 2010թ. հոկտեմբերին Լաուրա Ղահրամանյանի անվամբ ելքագրված 725.336 դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղեկություն չունի։ Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Կնո Ավդալյանի հարսի, վկա Լուսիկ Աֆոյի Ավդալյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Կնո Ավդալյանը մոտ 10 տարի առաջ մեկնել է ՌԴ և 2007թ. օգոստոսի 7-ին այնտեղ մահացել է, որից հետո նրա անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։ 2010թ. հոկ¬տեմբերին Կնո Ավդալյանի անվամբ ելքագրված 1.115.920 դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղեկություն չունի։ Կենսաթոշակառու Ստեփան Մուրադյանի դստեր, վկա Աղավնի Ստեփանի Մուրադյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Ստեփան Մուրադյանը բնակվել է ԱՄՆ-ում և 1999թ.-ից հետո Հայաս¬տան չի վերադարձել, կենսաթոշակի գումար չի ստացել և այն ստանալու համար որևէ մեկի լիազորագիր չի տվել։ 2010թ. հոկտեմբերին Ստեփան Մուրադյանի անվամբ ելքագրված 1.895.080 դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղեկություն չունի։ Կենսաթոշակառու, վկա Էմմա Արտաշեսի Սարգսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 1997թ-ին իր կենսաթոշակն ստանալու համար 3 ամսով լիազորագիր է տվել քրոջը` Ելենա Սարգսյանին և նույն թվականին մեկնել ԱՄՆ։ ԱՄՆ մեկնելուց հետո մինչև 2012թ. օգոստոսը Հայաստան չի վերադարձել, կենսաթոշակի գումար չի ստացել և այն ստանալու համար որևէ մեկի լիազորագիր չի տվել։ 2010թ. հոկտեմբերին իր անվամբ ելքագրված 1.182.966 դրամ կենսաթոշակի գումարը չի ստա¬ցել և դրա մասին որևէ տեղեկություն չունի։ Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Աքսենիկ Կիրակոսյանի թոռան, վկա Արսեն Ֆելիքսի Հովսեփյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Աքսենիկ Կիրակոսյանը 1997թ. մարտի 14-ին մահացել է, որից հետո նրա անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։ 2010թ. հունիսին Աքսենիկ Կիրա¬կոս¬յանի անվամբ ելքագրված 1.114.536 դրամ կենսաթոշակի գումարը նրա հարազատներից որևէ մեկը չի ստացել։ Կենսաթոշակառու Ալեքսան Մայրանյանի հաշվառման հասցեի` ք.Երևան Նորքի 9-րդ զանգված, 3 շենքի 56 բնակարանի բնակիչ, վկա Հրանտիկ Իվանի Օհանյանի ցուցմունքով` այն մա¬սին, որ 2005թ.-ին Ղազախստանի քաղաքացի Երվանդ Մայրանյանից գնել են նրա բնակա¬րա¬նը և այդ ժամանակ տեղեկացել, որ վերջինս Ղազախստանից վերադարձել է` բնա¬կա¬րանը վաճա¬ռելու և այլևս Հայստան չվերադառնալու նպատակով։ Գործարքը կնքելուց հետո բնակարանի նախկին բնակիչները հանվել են հաշվառումից։ Ալեքսան Մայրանյանի անվամբ 2010թ. հունիսին ելքագրված 1.959.138 դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղեկություն չունի։ Հանգուցյալ կենսաթոշակառու Վանիկ Վիրաբյանի հարսի, վկա Օֆիկ Լուկաշի Առուս¬տամյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Վանիկ Վիրաբյանը 2001թ. նոյեմբերի 25-ին մահացել է, որից հետո նրա անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։ 2010թ. սեպտեմբերին Վանիկ Վիրաբ¬յանի անվամբ ելքագրված 872.806 դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղեկություն չունի։ Կենսաթոշակառու Ազատուհի Գյուլումջյանի ազգական, վկա Վերժինա Միսակի Գյու¬լումջյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Ազատուհի Գյուլումջյանը բնակվել է ԱՄՆ-ում և 1993թ.-ից հետո Հայաստան չի վերադարձել, կենսաթոշակի գումար չի ստացել և այն ստանալու համար որևէ մեկի լիազորագիր չի տվել։ 2010թ. սեպտեմբերին Ազատուհի Գյուլումջյանի անվամբ ելքագրված 990.058 դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղեկություն չունի։ Կենսաթոշակառու Էմմա Մելքոնյանի ազգական, վկա Կարինե Ժորայի Մկրտչյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Էմմա Մելքոնյանը բնակվել է ԱՄՆ-ում և 2001թ.-ից հետո Հայաստան չի վերադարձել, կենսաթոշակի գումար չի ստացել և այն ստանալու համար որևէ մեկի լիազորագիր չի տվել։ 2010թ. հունիսին Էմմա Մելքոնյանի անվամբ ելքագրված 1.006.750 դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղեկություն չունի։ Կենսաթոշակառու Ռեհան Կարապետյանի ազգական, վկա Լիլիթ Ֆլոբերի Կարապետ¬յանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Ռեհան Կարապետյանը բնակվել է Գերմանիայում և 2003թ.-ից հետո Հայաստան չի վերադարձել, կենսաթոշակի գումար չի ստացել և այն ստանալու համար որևէ մեկի լիազորագիր չի տվել։ 2010թ. հոկտեմբերին Ռեհան Կարապետյանի անվամբ ելքագրված 973.682 դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղեկություն չունի։ Կենսաթոշակառու Հայկանուշ Ռուշանյանի դստեր, վկա Աիդա Սարգսի Գևորգյանի ցուց¬մունքով` այն մասին, որ Հայկանուշ Ռուշանյանը 1997թ-ից բնակվել է ԱՄՆ-ում և դրանից հետո մի քանի անգամ եկել է Հայաստան, սակայն կենսաթոշակ չի ստացել` կարծելով, որ որպես ԱՄՆ քաղաքացի և բնակվելով այնտեղ` չի կարող Հայաստանում կենսաթոշակ ստանալ։ 2010թ. հոկտեմբերին Հայկանուշ Ռուշանյանի անվամբ ելքագրված 900.264 դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղեկություն չունի։ Կենսաթոշակառու Զարզանդ Բարսեղյանի որդու, վկա Գուրգեն Զարզանդի Բարսեղյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Զարզանդ Բարսեղյանը 1999թ-ից բնակվել է ԱՄՆ-ում։ Թեպետ 3-4 անգամ վերադարձել է Հայաստան, սակայն կենսաթոշակ չի ստացել։ Վերջին անգամ Զարզանդ Բարսեղյանը Հայաստանում եղել է 2010թ. հուլիսից օգոստոս ամիսներին և կենսաթոշակ ստանա¬լու համար դիմել է «սոցապ» ծառայություն, սակայն նրան մերժել են` պատճառաբանելով, որ Հա¬յաս¬տանում գրանցում չունի։ 2010թ. հոկտեմբերին Զարզանդ Բարսեղյանի անվամբ ելքագրված 1.070.372 դրամ կենսաթոշակի գումարը վերջինս չի ստացել և այդ գումարի մասին իրենք որևէ տեղեկություն չունեն։ Կենսաթոշակառու Շամխալ Գրիգորյանի դստեր, վկա Սառա Շամխալի Գրիգորյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Շամխալ Գրիգորյանը բնակվել է Լեհաստանում։ 1997թ.-ից հետո Շամխալ Գրիգորյանը Հայաստանում եղել է միայն 2011թ. հունվարին և ստացել է նախորդ 3 տա¬րիների` մոտ 1.000.000 դրամ կենսաթոշակը, իսկ մինչ այդ` 1997թ-ից հետո կենսաթոշակ չի ստա¬ցել և այն ստանալու համար որևէ մեկի լիազորագիր չի տվել։ 2010թ. սեպտեմբերին Շամխալ Գրի¬գորյանի անվամբ ելքագրված 990.058 դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին տեղեկություն չունի։ Կենսաթոշակառու Կարուշ Հովհաննիսյանի բնակարանի գնորդ, վկա Ջեմմա Մկրտչի Գրիգորյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2000թ.-ին Կարուշ Հովհաննիսյանից գնել է նրա բնակա¬րանը և նույն ժամանակ տեղեկացել, որ վերջինս «գրին քարտ» է շահել և բնակարանը վաճառել է` ԱՄՆ մեկնելու նպատակով։ Դրանից հետո Կարուշ Հովհաննիսյանը մեկնել է ԱՄՆ և Հայաստան չի վերադարձել։ Կարուշ Հովհաննիսյանի անվամբ ստացված կենսաթոշակի գումարի մասին տե¬ղե¬¬կություն չունի։ 2010թ. ընթացքում Ծառայության Էրեբունի և Նուբարաշենի, Ավան և Նոր-Նորքի, Արաբկիրի, Շենգավիթի սոցիալական ապահովության տարածքային բաժիններում հաշվառված կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված և հափշտակված գումարների վճարումների տվյալները կենսաթոշակային համակարգի շտեմարանում Վահագն Խաչատրյանի կողմից ջնջելու հանգամանքը հաստատվել է նույն տարածքային բաժինների գլխավոր մասնագետներ /օպերա¬տոր¬ներ/, որպես վկա հարցաքննված` Ռուզաննա Սուրենի Հարությունյանի, Սուսաննա Ռոմենի Մելոյանի և Դոնարա Սարգսի Եփրեմյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով՝ այն մասին, որ 2010 և 2011 թվականների ընթացքում տարաքային բաժինների պետերի հանձնարարությամբ մի քանի անգամ կենսաթոշակների վճարային բազային տվյալներն էլեկտրոնայնին կրիչով /ֆլեշկա/ հանձնել են Ծառայության տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահո¬վագրութ¬յան ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանին, ով ինչ-որ փոփոխություններ է կատարել բազային տվյալներում, ապա էլեկտրոնային կրիչը վերադարձրել։ Կատարված փոփոխությունների մասին իրենց որևէ տեղեկություն չեն հայտնել, միայն հանձնա¬րար¬վել է Վահագն Խաչատրյանի վերադարձրած էլեկտրոնային կրիչում առկա ծրագիրը ներբեռ¬նել տարածքային բաժնի համակարգչում, ինչն էլ կատարել են։ 2010թ. ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանի ղեկավարմամբ ու անմիջական ցուցումներով կազ¬մակերպված խմբով 2010թ. ընթացքում Ծառայության Էրեբունի և Նուբարաշենի, Ավան և Նոր-Նորքի, Արաբկիրի, Շենգավիթի սոցիալական ապահովության տարածքային բաժիններում հաշ¬վառ¬ված կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված գումարները հափշտակելու և Վազ¬գեն Խաչիկյանին փոխանցելու փաստը հիմնավորվել է նախաքննության ընթացքում Հովհան¬նես Հովհաննիսյանի ներկայացրած և «ՀՀ փորձաքննությունների ազգային բյուրո» պետական ոչ առևտրային կազմակերպությունում 2012թ. հունվարի 20-ին նշանակված դատաձեռագրաբանա¬կան փորձաքննության 2012թ. հունվարի 24-ին ստացված թիվ 12-0168 եզրակացությամբ այն մասին, որ ներկայացված A4 ֆորմատի թղթի վրա տեղավորված` «Պարտավորագիր Մինչև փետրվա¬րի 3-ը Հով... Հովհաննիս... պարտավորվում եմ վերադարձնել 90 մլն դրամ պարտքը։ պար¬տապան /ստորագրություն/ Վ.Խաչիկյան» պարտավորագրի ձեռագիր տեքստը և տեքստի ստորին մասում «պարտապան» և «Վ.Խաչիկյան» բառերի միջև տեղավորված ստորագրությունը կատար¬վել են Վազգեն Խաչիկյանի կողմից։ Վազգեն Խաչիկյանի կողմից խարդախությամբ առանձնապես խոշոր չափեր` 29.000.000 դրամ գումարի հափշտակությունը հիմնավորվել է հետևյալ ապացուցներով. Վկա, վճարումների ծառայության համակարգչային խմբի ղեկավար Ռուզաննա Ավագի Սարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2010թ. մայիսին տեղեկացել է, որ ՀՀ վերահսկիչ պալատը ստուգումներ է անցակցնում Գյումրու տարածքային բաժնում և պահանջել են տրամադրել Գյումրու վճարման ծառայության կողմից 2008-2009թթ կատարված վճարումների մասին տեղե¬կատ¬վությունը։ Տեղեկատվությունը վերլուծելիս տարածքային բաժնի օպերատոր Արթուր Աբրա¬համյանի տրամադրած թաղման նպաստների վճարային ֆայլը համադրել է հաշվա¬պահությունում առկա փոխադարձ ակտերի հետ և պարզել, որ փոխադարձ ակտում վճարված կենսաթոշակային գործերի համարների քանակը և վճարված գումարներն ավելի են, քան վճարային ֆայլում առկա տվյալները։ Ստուգել և պարզել է, Արթուր Աբրահամյանի տրամադրված ֆայլերում մեխանիկա¬կան միջամտությամբ կատարվել են թաղման նպաստների կրկնակի վճարումներ, ինչի մասին տեղեկացրել է վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանին, ապա վերջինիս միջո¬ցով` Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանին։ Վերջինս հրավիրել է խորհրդակցություն, որին մաս¬նակցել են Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վարժապետյանը, օպերատոր Արթուր Աբրահամյանը, վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանը, Գյումրու վճա¬րումների ծառայության պետ Ռուբիկ Մնացականյանը, Ծառայության պետի տեղակալ Արա Հա¬րութ¬յունյանը, կենսաթոշակային վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանը։ Վազգեն Խաչիկյանին բացատրել է կրկնակի վճարումների կատարման եղանակը։ Արթուր Աբրահամյանը խոստովանել է, որ խախտումները նա է կատարել։ Մոտավոր հաշվարկով պարզել է, որ 2008-2009թթ ընթացքում թաղման նպաստի գծով կրկնակի վճարվել է 29.000.000 դրամ։ Վկա, Գյումրու տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ /օպերատոր/ Արթուր Լեոնիդի Աբրահամյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2010թ. սկզբներին տարածքային բաժնի պետ` Էդիկ Վարժապետյանի և Գյումրու վճարումների ծառայության պետ Ռուբիկ Մնացականյանի հետ գնա¬ցել է Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի աշխատասենյակ, որտեղ անցկացված խորհրդակցութ¬յան ընթացքում վերջինիս խոստովանել է թաղման նպաստների կրկնակի վճարում¬ներ կատարելը։ Վազգեն Խաչիկյանը բոլորին հանձնարարել է գնալ և պարզել, թե ինչ է կատար¬վել, որից հետո իրեն դուրս են հրավիրել։ Դրանից մի քանի օր անց Էդիկ Վարժապետյանը հայտ¬նել է, որ իրենց բաժնի աշխատանքների ընթացքում տեղ են գտել թերություններ, որի հետևանքով անհրաժեշտ է վերականգնել այդ խախտումների հետևանքով պատճառված 29.000.000 դրամը։ Էդիկ Վարժա¬պետյանին 2010թ. հունիսի սկզբներին մաս-մաս տվել է 20.000.000 դրամ գումար։ Արթուր Աբրահամյանն իր ցուցմունքը պնդել է Վազգեն Խաչիկյանին` առերես։ Վկա, Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Սեդրակի Վարժապետյանի ցուց¬մունքով` այն մասին, որ 2010թ. մայիսին Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի կանչով Գյումրու վճարումների ծառայության պետ Ռուբիկ Մնացականյանի և գլխավոր մասնագետ Ար¬թուր Աբրահամյանի հետ միասին գնացել են Վազգեն Խաչիկյանի աշխատասենյակ` խորհրդակ¬ցութ¬¬յան, որին մասնակցել են նաև առաջին տեղակալ Արա Հարությունյանը, կեն¬սաթոշակային վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանը, վճարման ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանը և վճարման ծառայության մի աշխատակցուհի։ Դիմելով Արթուր Աբրահամյանին` Վազգեն Խաչիկ¬յանը տեղեկացրել է, որ կենտրոնական բազայի և Գյումրու տարածքային բազայի մեջ հայտնա¬բերվել են անհամապատասխանություններ, ըստ որի Գյումրու բազայում առկա է 29.000.000 դրամ ավել վճարված գումար։ Արթուր Աբրահամյանը խոստովանել է, որ նա է այդ խախտումները կատա¬րել։ Վազգեն Խաչիկյանը բոլորի ներկայությամբ հայտնել է, որ կրկնակի վճարումների հետևանքով առաջացած վնասը պետք է վերականգնվի և Ռուբեն Մնացականյանին հանձնա¬րարել է, որ միջոցներ ձեռնարկի այդ գումարը հավաքել և իր միջոցով փոխանցել անձամբ նրան։ Դրանից մոտ 10 օր անց 20.000.000 դրամ գումար է տվել Վազգեն Խաչիկյանին։ Մեկ շաբաթ անց մնացած 9.000.000 դրամը ցանկացել է հանձնել Վազգեն Խաչիկյանին, սակայն վերջինս աշխա¬տասենյակում չի եղել և նրա հետ պայմանավորվածություն ձեռք բերելով` գումարը փո¬խանցել է Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով։ Դրանից հետո հաճախակի զանգահարել և հանդիպել է Վազգեն Խաչիկյանին, ով խոստացել է ստուգումների ավարտից հետո գումարը մաս-մաս վերականգնել պետական բյուջե, սակայն չի վերականգնել։ Էդուարդ Վարժապետյանն իր ցուցմունքը պնդել է Վազգեն Խաչիկյանին և Ռուբեն Մնացականյանին` առերես։ Վճարումների ծառայության Գյումրու տարած¬քային ստորաբաժանման պատասխանա¬տու, վկա Ռուբեն Լյուդվիգի Մնացականյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքով։ Վկա, Ծառայության պետի առաջին տեղակալ Արա Ցոլակի Հարությունյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2010 թվականին ՀՀ վերահսկիչ պալատը Ծառայությունում իրականացրել է ստու¬գումներ։ 2010թ. ամռանը ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանը խորհրդակցություն է հրավիրել, որին մասնակցել են վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանը, կենսա¬թոշակային ապահովության վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանը, վճարումների ծառայության օպերա¬տորների բաժնի պետ Ռուզաննան, տեղեկատվական և վերլուծական վարչությունից` Վահագն Խաչատրյանը, Գյումրու տարածքային բանժի պետ Էդուարդ Վարժա¬պետ¬յանը, գլխավոր մասնագետ-օպերատոր Արթուր Աբրահամյանը և վճարումների ծառայության Գյումրու տարած¬քային ստորաբաժանման պատասխանատու Ռուբեն Մնացականյանը։ Խորհրդակցութ¬յան ժամա¬նակ Վազգեն Խաչիկյանն անդրադարձել է Գյումրու տարածքային բաժնում կենսա¬թո¬շակ¬ների կրկնակի վճարման խախտումներին և տարածքային բաժնի աշխատակից¬նե¬րից բա¬ցատ¬րություն է պահանջել, թե ով և ինչ հանգամանքներում է կատարել այդ խախտումները։ Վարժապետյանը հայտնել է, որ տեղեկություն չունի, իսկ օպերատոր Արթուր Աբրահամյանը խոստովանել է, որ նա է կատարել։ Քննարկման ժամանակ Ռուզաննան հայտնել է, որ նախ¬նական հաշվարկով վնասը կազմում է 29.000.000 դրամ։ Վազգեն Խաչիկյանն էդուարդ Վարժա¬պետ¬յանին հանձնարարել է մի քանի օրվա ընթացքում այդ գումարը վերականգնել։ Դրանից մի քանի օր անց վերջինիցս տեղեկացել է Վազգեն Խաչիկյանը պարբերաբար պահանջել է վերա¬կանգ¬նել 29.000.000 դրամը։ Խորհրդակցությունից մոտ 20-30 օր անց Աշոտ Աբրահամյանն իրեն խնդրել է փաթեթով գումար փոխանցել Վազգեն Խաչիկյանին, քանի որ նա շտապելիս է եղել։ Վազգեն Խաչիկյանի հետ պայմանավորվածություն ձեռք բերելուց հետո գումարը վերցրել է Աշոտ Աբրահամյանից և նույն օրը փոխանցել Վազգեն Խաչիկյանին։ Ամիսներ անց Վարժապետյանի հետ զրույցի ընթացքում իմացել է, որ նա գումարը վերականգնել է, որից մի մասը` Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով։ Այդ ժա¬մա¬նակ հասկացել է, որ Աշոտ Աբրահամյանի կողմից իր միջոցով Վազգեն Խաչիկյանին փոխան¬ցած գումարն Էդուարդ Վարժապետյանի կողմից վերականգնած գումարն է։ Արա Հարությունյանն իր ցուցմունքը պնդել է Վազգեն Խաչիկյանին` առերես։ Վահագն Խաչատրյանի կողմից կենսաթոշակային համակարգի շտեմարանում մեխանի¬կա¬կան միջամտությամբ տվյալների փոփոխություն, մասնավորապես` ջնջումներ կատարելու հանգամանքը հիմնավորվել է «ՀՀ փորձաքննությունների ազգային բյուրո» պետական ոչ առևտրա¬յին կազմակերպությունում 2011թ. դեկտեմբերի 7-ին նշանակված համակարգչատեխ¬նիկական փորձաքննության 2012թ. դեկտեմբերի 20-ին ստացված թիվ 11-3561 եզրակացությամբ՝ այն մասին, որ փորձաքննության ներկայացված սպասարկիչ /sever/ համակարգչի հիշողության երրորդ տրամաբանական հատորում /Partition 3/ հայտնաբերվեցին «Microsoft» ընկերության «Access» ծրագրային ապահովման սեփական` շտեմարանային «mdb» ձևատեսակի 3112 ֆայլեր, որոնց թվում առկա են հանընկնող «MD5» տեսակի անհատականացման արժեքներով 357 ֆայլեր։ Միևնույն տեսակի անհատականացման արժեքների համընկնումը վկայում է այն մասին, որ տվյալ ֆայլերը պարունակում են միևնույն տվյալները։ Շտեմարանային «mdb» ձևատեսակի 357 ֆայլերի շարքում առկա են ֆայլեր, որոնք պա¬րու¬նակում են այլ «mdb» ձևատեսակի շտեմարանային ֆայլերի տարբեր աղյուսակների վրա հղում¬¬ներ։ Հարկ է նշել, որ տվյալների շտեմարաններում ներդրված հղումները թույլ են տալիս նշված հղմանը համապատասխանող աղյուսակում կատարել փոփոխություններ` առանց անմի¬ջա¬¬¬կանորեն մուտք գործելու տվյալ աղյուսակն իրականում պարունակող շտեմարան, իսկ տվյալ¬նե¬րի փոփոխությունները կարտացոլվեն հղմանը համապատասխանող շտեմարանի տվյալ¬ների վրա։ 2012թ. դեկտեմբերի 22-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված` - 2011թ. հունիսի 15-ին կատարված խուզարկությամբ Ծառայության աշխատակազ¬մի կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանի աշխատասենյակից առգրավված 2005-2007թթ. ընթացքում անհիմն ելքագրված և հափշտակված կեն¬սաթոշակի գումարների կենսաթոշակառուների անվանացանկը պարունակող երկու նոթատետ¬րերի, - նույն օրը կատարված խուզարկությամբ Ծառայության աշխատակազմի տեղեկատ¬վական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի բնակարանից առգրավված երկու համակարգիչ¬ներից /նոութբուկերի/ «Տոշիբա» տեսակի համակարգչում հայտնաբերված` 2007-2008թթ. անհիմն ելքագրված և հափշտակված կենսաթոշակի գումարների վճարումների և կենսաթոշակառուների տվյալները պարունակող «Դուդուկ» անվամբ ֆայլով սկավառակի, - Աշոտ Աբրահամյանի աշխատասենյակից հայտնաբերված նոթատետրերում և Վա¬հագն Խաչատրյանի համակարգչից հայտնաբերված էլեկտրոնային «Դուդուկ» ֆայլում առկա կեն¬սաթոշակառուների տվյալների համադրման արդյունքներով ստեղվված «dud_blօknot» ֆայլով սկավառակի, - Աշոտ Աբրահամյանի աշխատասենյակից հայտնաբերված նոթատետրերում և Վա¬հագն Խաչատրյանի համակարգչից հայտնաբերված էլեկտրոնային «Դուդուկ» ֆայլում առկա 81 կենսաթոշակառուների անվամբ կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ Ծառայությունից առգրավված կեղծ դիմումների և 101 կենսաթոշակառուների անվամբ ՀՀ ազգային արխիվից առգրավված վճարային ցուցակների, - Ծառայությունից առգրավված` Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնում հաշվառ¬ված 50 կենսաթոշակառուների անվամբ կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճարումը վերսկսե¬լու վերաբերյալ Արթուր Սուքիասյանի կեղծած դիմումների և 51 կենսաթոշակառուների անվամբ ՀՀ ազգային արխիվից առգրավված վճարային ցուցակների, - ՀՀ ազգային արխիվից առգրավված` Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժնում հաշ¬վառված 7 կենսաթոշակառուների անվամբ Արթուր Սուքիասյանի կեղծած վճարային ցուցակների, - ՀՀ ազգային արխիվից առգրավված` Արաբկիրի տարածքային բաժնում հաշվառված 24 կենսաթոշակառուների անվամբ կեղծ ստորագրություններով վճարային ցուցակների, - Վազգեն Խաչիկյանի գրառած «90 մլն. դրամ գումարի» վերաբերյալ պարտավորագրի առկայությամբ։ 2012թ. դեկտեմբերի 22-ի որոշմամբ այլ փաստաթղթերն ապացույց ճանաչված փաս¬տաթղթերով, մասնավորապես՝ - ՀՀ ֆինանսների նախարարության աշխատակազմի ֆինանսական վերահսկո¬ղության տեսչության 2011թ. ապրիլի 11-ին կազմած ստուգման թիվ 14-Ա միջանկյալ ակտի, - ՀՀ վերահսկիչ պալատի 2010թ. «Քանաքեռ-Զեյթունի» և «Արաբկիրի» տարածքային բաժիններում իրականացրած ստուգումների վերաբերյալ կազմած միջանկյալ արձանագրութ¬յունների, - 2007-2010թթ. վճարումների ծառայության և Երևան քաղաքի տարածքային բաժին¬ների միջև կնքված փոխադարձ ակտերի, /2010թ. մայիսից` նոյեմբերն ընկած ժամանակահատված ակտերը չեն արխիվացվել/, - 2007-2010թթ. կենսաթոշակի և սոցիալական այլ ծրագրերով վճարումների վերաբերյալ վճարումների ծառայության կազմած տեղեկանքների, - «Արաբկիրի», «Ավան և Նոր Նորքի», «Էրեբունի և Նուբարաշենի» և «Շենգավիթի» տա¬րածքային բաժիններում հաշվառված կենսաթոշակային 80 գործերի, որոնցում առկա չեն կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ դիմումները, - 2007-2010թթ. ընթացքում Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարածքային բաժինների կողմից վճարումը կասեցված կենսաթոշակի` դեպոնենտի վճարման ցուցակների և դրանց էլեկտրոնային կրիչի, - 2005-2007թթ. և 2008-2010թթ. դեպոնենտի վճարման ցուցակների էլեկտրոնային երկու կրիչների առկայությամբ։ 3.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում (Դատարան). Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դատա¬րանը հաստատված հա¬մա¬րեց հետևյալը. ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահո¬վութ¬յան պետական ծառայության (այսուհետ նաև` Ծառայության) պետ Վազգեն Խաչիկյանը, օգտա¬գոր¬ծելով պաշտոնեական դիրքը և ծառայողական լիազորությունները, համա¬կար¬գելով, ղեկա¬վա¬րելով և վերահսկելով Ծառայության ընթացիկ գործունեությունը, պետա¬կան բյուջեի հաշվին կեն¬սա¬թոշակառուներին վճար¬ման ենթակա, իր ղեկավարած Ծառայությանը վստահված՝ վճա¬րումը կասեցված կամ դադարեցված կենսաթոշակների դեպոնացված գումար¬ները յուրաց¬նելու դի¬տավո¬րութ¬յամբ իր ղեկա¬վա¬րության ներքո գործող՝ տեղեկատվության հոսքերի նկատմամբ հսկո¬ղական, վերլուծական, վերահսկողական և պետական բյուջեից գումարներ ստա¬նալու ու վճարելու լիա¬զո¬րություններով օժտված կառույցների ղեկավարների ներգրավմամբ ստեղ¬ծել է կազմա¬կերպված կա¬յուն խումբ, ղեկավարել այդ խմբի անդամների և վերջիններիս միջոցով ներգրավված խմբի նոր անդամների գործողությունները, մասնավորապես՝ կազմակերպած խմբի կազմում է ներգրավել՝ պետական պարտադիր կեն¬սաթոշակային ապահովագրության, պետական կենսաթո¬շա¬կային ապահովության և սոցիալական այլ ծրագրերի գծով աշխա¬տանք¬նե¬րը կազմա¬կերպող և վե¬րահսկող, կենսաթոշակների, պատվովճար¬ների նշանակման և վճարման, Ծա¬ռա¬յութ¬յան աշխա¬տակազմի տարածքային ստորաբա¬ժանում¬ներում կենսա¬թոշակային ապահո¬վութ¬յան վերա¬բեր¬յալ օրենսդրության կիրարկումն ապա¬հովող միջոցառում¬նե¬րի, ծրագրերի և հրա¬հանգ¬ների կատար¬ման գործընթացը վերահսկող, Ծառայության աշխատակազմի տեղեկատ¬վական համա¬կարգերի և վերլուծության վարչությունից ըստ տարածքային բաժինների սոցիա¬լական ապա¬¬¬¬հո¬¬վագրության միջոց¬ների հաշվին կատարված ծախսերի մասով տեղեկատվությունը ստացող և վերլուծող ստո¬րա¬բա¬ժանման ղեկավար՝ Ծառայութ¬յան աշխատակազմի կենսաթո¬շա¬կա¬յին և առանձին ծրագ¬րերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանին, կենսաթոշակային ապա¬հո¬վության և անհատական հաշվառման կենտրո¬նաց¬ված տվյալների շտեմարան ստեղծող, տեղե¬կատ¬վական հոս¬քերի ավտո¬մա¬տացված կառավա¬րումն իրականացնող, Ծառայության և տա¬րած¬քային ստորա¬բա¬ժա¬նումների միջև տեղեկատվութ¬յուն հավաքագրող, ամփոփող և վեր¬լուծող, այդ տվյալների շտե¬մարանների լիար¬ժեքությունը, հավաս¬տիությունը և ամբող¬ջա¬կանությունն ուսում¬նասիրող, կեն¬¬սաթոշակ¬ների, պատ¬վովճարների, անհրա¬¬ժեշտ վերահաշ¬վարկ¬ների կատար¬ման, ամփոփ տեղե¬կանքների ստաց¬ման նկատմամբ վե¬րահսկող ստորաբա¬ժանման ղեկավար¬ներից տեղեկատ¬վական համա¬կարգերի և վերլուծության վարչության սոցիալական ապահո¬վագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանին, ինչպես նաև ընթացիկ և անցողիկ ամիսների կենսա¬թո¬շակների, ինչպես նաև չվճարված կենսա¬թոշակ¬ների վճա¬րումներ և դրանց նկատմամբ վե¬րահսկո¬ղությունն իրակա¬նացնող, վճարում¬ների ծառայության աշխատող¬ներին ցուցումներ և հանձնարա¬րա¬կաններ տալու լիազորությամբ օժտված ստո¬րա¬բաժանման ղեկա¬վարին՝ Վճարում¬ների ծառա¬յության պետ Հով¬հաննես Գրի¬գոր¬յանին, վերջինիս մի¬ջոցով՝ տե¬սուչ վճարող Վիգեն Գևորգյանին։ Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպած խմբի վերոնշյալ (հիմնական) անդամների, ինչպես նաև խմբի կազմում հընթացս ներգրավված նոր անդամների մասնակցությամբ, Ծառայության աշխա¬տակազմի Շենգավիթ, ինչպես նաև Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժին¬ների առանձին աշխա¬տակիցների օժան¬դակությամբ 2006-2010թթ. ընկած ժամանա¬կա¬հատվա¬ծում պաշ¬տոնեա¬կան կեղ¬ծիք կատարելու, դրան օժանդակելու կամ այն կազմակերպելու մի¬ջոցով ան¬հիմն ելքագրել և պաշտո¬նեա¬կան դիրքն օգտագործելով՝ յու¬րացրել են առանձ¬նապես խոշոր չափերի՝ 261.115.652 ՀՀ դրամ գու¬մար¬ներ, որպիսի գործողութ¬յուններն արտահայտվել են հետևյալում. Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ղեկավարմամբ 2006-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամ, Ծառայության աշխատակազմի կենսա¬թո¬շակային ապա¬հովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանը և տեղե¬կատ¬վական ու վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալ¬¬ների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտե¬մա¬րանից առանձ¬նացրել են Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարած¬քային բաժիններում հաշվառված, սակայն երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշա¬կա¬ռուների տվյալ¬ներ, որոնք գրառել են ներքին հաշվառման փաստաթղթերում, այն է՝ Վ.Խաչատրյա¬նը «Դու¬դուկ» ֆայլում, իսկ Ա.Աբրա¬համ¬յանը՝ նոթատետրերում։ Վ.Խաչատրյանը նյութական շա¬հագրգռվա¬¬ծությամբ, այն է՝ Ա.Աբրա¬համ¬յանից յուրա¬քանչյուր դիմումի համար 5.000 ՀՀ դրամի չա¬փով վճարում ստանալով, ինչպես նաև խմբային շահերից ելնելով, Ա.Աբրահամյանի առա¬ջար¬կով կենսաթո¬շակառուների անուննե¬րից լրացրել և կազմել է կեղծ փաստաթղթեր` կասեցված կամ դա¬դա¬րեցված կենսաթոշակ¬ների վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դի¬մում¬ներ, որոնք հանձնել է ի պաշ¬տոնե մինչև 2008թ. նոյեմբերի 1-ն այդ դիմումներն անմիջա¬կա¬նորեն կենսաթոշակա¬ռուներից ընդունելու իրավասությամբ օժտված, ինչ¬պես նաև նրանց ինք¬նութ¬յունը ստուգելու և հավաստիանալու պարտականություն կրող Ա.Աբրա¬¬¬¬¬համ¬յա¬նին։ Վերոնշյալ վարչության պետ Ա.Աբրահամյանը, ոտնահարելով 2003թ. հունվարի 1-ից մինչև 2011թ. հունվարի 1-ը գործող «Պետական կենսթոշակի մասին» ՀՀ օրենքի 60-րդ հոդվածի 3-րդ և 4-րդ մասերով սահ¬մանված՝ վճարումը կասեցված, իսկ 12 ամիս անընդմեջ կենսաթոշակի չստանալու պարագայում՝ դադա¬րեցված կենսաթոշակները ստանալու կարգը, վերոնշյալ կեղծ դիմում¬ներն ըն¬դունել և մուտ¬քագրել է Ծառայության ընդհանուր բաժին, որտեղից դրանք, սահմանված ընթա¬ցակարգի հա¬մաձայն, Ծա¬ռայության պետ Վ.Խաչիկյանի կամ դիմում¬ների կեղծման հանգամանք¬նե¬րից անտեղ¬յակ նրա տե¬ղա¬կալների ուղեկցական նա¬մակ¬ներով ուղարկվել են համապատաս¬խան տարած¬քային բաժին¬ներ` կենսաթոշակա¬ռու¬ների անուն¬ներով կենսաթոշակառուների դեպո¬նենտ գումար¬ների վճա¬րա¬յին ցուցակներ ձևավորելու և վերջիններիս վճարելու նպատակով Ծառա¬յութ¬յան վճա¬րումների ծա¬ռայություն վերադարձնելու համար։ Զու¬գա¬հեռաբար կազմա¬կերպ¬ված խմբի անդամ¬նե¬րից Վ.Խա¬չատրյա¬նը, խմբի ղեկավար Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ և ի կատա¬րումն խմբի հան¬ցավոր նպատակի, տարածքային բաժնի համա¬պա¬¬տաս¬խան օպերատոր¬ներին ապա¬հո¬վել է պաշ¬տոնեա¬կան կեղծ փաստաթղթեր՝ վճար¬ման ցուցակ¬ներ ձևավո¬րելու և համակարգչային ծրագրի միջոցով տպելու հա¬մար անհրա¬ժեշտ ծած¬կագրերով, որոնք նրանց են տրա¬մադրվել ինչպես էլեկտրոնային, այնպես էլ փաս¬տաթղթա¬յին տեսքով։ Վերջինս հաս¬տատված է եղել Վ.Խա¬չատրյանի ստո¬րագրութ¬յամբ և տարածքային բաժին է ուղարկվել Ծառա¬յության պետ Վ.Խաչիկ¬յանի կամ խմբի հան¬ցավոր գոր¬ծու¬նեութ¬յու¬նից անտեղյակ նրա որևէ տեղակալի ստո¬րագրութ¬յամբ հաստատված ուղեկցական նա¬մակ¬ներով։ Ձևավորված վճարային ցուցակները տարածքային բաժիններից ուղարկվել են Ծառա¬յության աշխատակազմի վճա¬րումների ծառայություն` վճարման, որտեղ Երևան քաղաքի վճա¬րումների ծառայության պետ, կազմա¬կերպ¬ված խմբի անդամ Հովհաննես Գրիգորյանի վերահսկո¬ղության ներքո, վեր¬ջի¬նիս հանձնարարությամբ գործող և կազմակերպված խմբի կազմում Հ.Գրի¬գոր¬յանի կողմից ներգրավված վճա¬րային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի թողտվությամբ վճարային վե¬րոնշյալ ցուցակներում կենսաթոշա¬կառուների անունների դիմաց, նրանց փոխարեն, ստորագրել են այլ անձինք, այդ թվում` պաշտոնեական կեղծ փաստաթղթերի կազմմանն օժան¬դակող, Վա¬հագն Խաչատրյանի միջոցով կազմակերպված խմբի կազմում ընդգրկած նրա բարե¬կամները` քրոջ ամուսին Արմեն Խաչատրյա¬նը և կնոջ քրոջ ամուսին Բագ¬րատ Մուրադյանը, որի հետևանքով ստեղծվել են դեպոնենտ գումարները կենսաթոշակառուներին վճարելու վերա¬բերյալ փաս¬տաթղթային հիմքեր, այդ կերպ նաև՝ հսկող և վերահսկող պետական մարմին¬ներից դեպո¬նացված գու¬մարները տևական ժամանակահատվածում աննկատ յուրացնելու հնա¬րավո¬րություն։ Այնու¬հետև, Վիգեն Գևորգյա¬նը վերոնշյալ պայմաններում կազմված և ստո¬րագրութ¬յուններով հաս¬¬¬¬տատ¬ված վճարային վերոնշյալ ցուցակ¬ների հիման վրա կենսա¬թոշակի գումարներն անհիմն փաս¬տաթղթա¬վորել (կազմել է հաշվետվություններ), ելքագրել և հանձնել է անմիջական պետին` վճա¬րում¬ների ծառայության ղեկավար Հովհաննես Գրիգորյանին, իսկ վեր¬ջինս` հափշտակ¬ված գու¬մար¬¬ները բաշխելու իրավունքը ստանձնած և այն փաստացի իրակա¬նացրած Վազգեն Խաչիկ¬յանին։ Յուրաքանչյուր հաշվետու ամսվա ընթացքում կատարված վճարումների վերա¬բեր¬յալ Հ.Գրիգորյանի ղեկավարած վճարումների ծառայությունը մինչև հա¬ջորդ օրվա 10-ն ամփոփ հաշվետվություն է ներկայացրել Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանին, իսկ ամսվա վճարումների ավարտից հետո Վճարումների ծառայությունը և Ծառայության համա¬պա¬տասխան տա¬րածքային բաժինը կազմել են փոխադարձ հաշվարկների ակտ, որոնցում կազմա¬կերպված խմբի վերոնշյալ անդամները ներառել են նաև ստորև թվարկված կենսաթոշակառուների անուն¬ներով անհիմն ելքագրած և յուրացրած գումարները։ Նշված մե¬խանիզմով Վ.Խաչիկյանի ղեկա¬վարությամբ կազմակերպված խմբի անդամնե¬րը, յուրաքանչյուրն իր պաշտո¬նեական դիրքն օգտագործելով, 2006-2008թթ. ընկած ժամա¬նա¬կա¬հատվածում յուրացման եղանակով, միասնական դի¬տա¬¬վորությամբ հափշտա¬կել են 125 կենսա¬թոշակառուների անվամբ ան¬հիմն ելքագրված առանձ¬¬¬¬¬նապես խոշոր չափի` ընդհանուր 63.385.675 ՀՀ դրամ գումար, մասնավո¬րապես՝ Հարութ¬յուն Տիգրանի Սինան¬յանի ան¬վամբ՝ 455.477 ՀՀ դրամ, Կառլեն Սմբատի Մաթևոս¬յանի անվամբ՝ 526.340 ՀՀ դրամ, Սերգեյ Արմե¬նակի Մաթևոսյանի անվամբ` 471.455 ՀՀ դրամ, Հովհաննես Հովակիմի Աբելյանի անվամբ` 1.064.000 ՀՀ դրամ, Քնարիկ Եղիշի Աբելյանի անվամբ` 458.368 ՀՀ դրամ, Կարո Հովհաննեսի Խա¬չատրյանի անվամբ` 458.360 ՀՀ դրամ, Ազատ Սարգսի Գալստյանի անվամբ` 526.384 ՀՀ դրամ, Ռազմիկ Հայկազի Հասրաթյանի անվամբ` 501.807 ՀՀ դրամ և 841.472 ՀՀ դրամ, Իրմա Հրան¬տի Խաչատրյանի անվամբ` 358.167 ՀՀ դրամ, Քնարիկ Միսակի Քոչարյանի անվամբ` 213.385 ՀՀ դրամ, Անդրանիկ Աբգարի Մինասյանի անվամբ` 375.203 ՀՀ դրամ, Ղազարոս Գառնիկի Հովա¬կիմյանի անվամբ` 519.420 ՀՀ դրամ, Խաչիկ Արմե¬նակի Գալջյանի անվամբ` 465.324 ՀՀ դրամ, Աղավնի Գալջյանի անվամբ` 446.146 ՀՀ դրամ, Սուրիկ Հովհաննեսի Գրիգոր¬յանի անվամբ` 439.746 ՀՀ դրամ, Սիրանուշ Հայկի Մաթևոսյանի անվամբ` 403.300 ՀՀ դրամ, Հոռոմսիմ Գարեգինի Հովակիմյանի անվամբ` 372.670 ՀՀ դրամ, Հարութիկ Սեդրակի Կարա¬պետ¬յանի անվամբ` 406.536 ՀՀ դրամ, Կառլեն Սեդրակի Աջամյանի անվամբ` 520.568 ՀՀ դրամ, Գրե¬տա Սանասարի Աջամ¬յանի անվամբ` 418.272 ՀՀ դրամ, Գալյա Սպանդարի Մարտիրոսյանի ան¬վամբ` 377.215 ՀՀ դրամ, Գրիգոր Մանասերի Բաղդասարյանի անվամբ` 604.800 ՀՀ դրամ, Սրբուհի Կիրակոսի Չալյանի անվամբ` 332.500 ՀՀ դրամ, Սենիկ Արտավազդի Հովհաննիսյանի անվամբ` 491.835 ՀՀ դրամ, Հռիփսիմե Գեղամի Էլոյանի անվամբ` 402.399 ՀՀ դրամ, Փառանձեմ Գուրգենի Հարությունյանի անվամբ` 421.761 ՀՀ դրամ, Մարգարիտ Սարգսի Գաբուչյանի անվամբ` 415.140 ՀՀ դրամ, Վահե Միքայելի Գաբուչյանի անվամբ` 415.140 ՀՀ դրամ, Հակոբ Գյուրջիի Մարգարյանի անվամբ` 419.184 ՀՀ դրամ, Ռաֆիկ Խաչիկի Հովհաննիսյանի անվամբ` 831.173 ՀՀ դրամ, Լիդա Սամվելի Խուդոյանի անվամբ` 118.412 ՀՀ դրամ, Գայանե Արտաշեսի Առաքելյանի անվամբ` 283.500 ՀՀ դրամ, Էսֆիդա Մնացականի Խոյեցյանի անվամբ` 344.130 ՀՀ դրամ և 177.014 դրամ, Մնացական Եգորի Երեմյանի անվամբ` 741.969 ՀՀ դրամ, Ադելաիդա Գուրգենի Առաքելյանի անվամբ` 763.590 ՀՀ դրամ, Արսեն Սենեքերիմի Բոզոյանի անվամբ` 839.360 ՀՀ դրամ և 457.138 դրամ, Սրբուհի Ղազարի Բոզոյանի անվամբ` 171.801 ՀՀ դրամ, Յուրիկ Խորենի Նազարյանի անվամբ` 447.396 ՀՀ դրամ, Սեդա Գալուստի Մկրտչյանի անվամբ` 464.818 ՀՀ դրամ, Գոհար Զավենի Հարությունյանի անվամբ` 424.018 ՀՀ դրամ, Վալյա Բագրատի Ղուկասյանի անվամբ` 127.000 ՀՀ դրամ և 221.100 ՀՀ դրամ, Ռաֆիկ Բաբկենի Ղազարյանի անվամբ` 495.659 ՀՀ դրամ, Սուսաննա Սողոմոնի Սարգսյանի անվամբ` 405.440 ՀՀ դրամ, Գրիշա Զորկիմի Էվաջանյանի անվամբ` 500.192 ՀՀ դրամ, Մարուսյա Սևանի Մանուչարյանի անվամբ` 483.740 ՀՀ դրամ, Արամազդ Հակոբի Կարադելյանի անվամբ` 456.975 ՀՀ դրամ, Կորյուն Ղևոնդի Սիմոնյանի անվամբ` 332.554 ՀՀ դրամ, Անահիտ Սուքիասի Կյուրեղյանի անվամբ` 415.665 ՀՀ դրամ, Հակոբ Հովհաննեսի Թագվորյանի անվամբ` 393.694 ՀՀ դրամ, Լյովա Սուրենի Խաչատրյանի անվամբ` 160.495 ՀՀ դրամ, Մանիշակ Մեսրոպի Մեսրոպյանի անվամբ` 160.495 ՀՀ դրամ, Հասմիկ Գևորգի Հակոբյանի ան¬վամբ` 372.372 ՀՀ դրամ, Տիգրան Մաթևոսի Ծառուկյանի անվամբ` 533682 ՀՀ դրամ, Աղասի Սաֆարի Մինասյանի անվամբ` 470.980 ՀՀ դրամ, Ռուբիկ Հմայակի Գևորգյանի անվամբ` 418.815 ՀՀ դրամ, Գալինա Պետրովնա Գևորգյանի անվամբ` 360.303 ՀՀ դրամ, Ոսկան Սիանոսի Առա¬քելյանի անվամբ` 547.100 ՀՀ դրամ, Վորոնցով Սաղաթելի Թադևոսյանի անվամբ` 469.285 ՀՀ դրամ, Մարիամ Մելքոնի Մոմջյանի անվամբ` 332.554 ՀՀ դրամ, Ռիմիկ Գուրգենի Կարապետյանի անվամբ` 553.996 ՀՀ դրամ, Սեդա Արշակի Կարողլանյանի անվամբ` 383.532 ՀՀ դրամ, Շաքե Նշանի Նաջարյանի անվամբ` 316.482 ՀՀ դրամ, Վարդուշ Գրիգորի Կարախանյանի անվամբ` 590.620 ՀՀ դրամ, Վանիկ Մուշեղի Խաչատրյանի անվամբ` 647.492 ՀՀ դրամ, Գեորգի Վաղարշի Հակոբյանի անվամբ` 863.706 ՀՀ դրամ, Հրաչիկ Նիկողոսի Դանիելյանի անվամբ` 728.960 ՀՀ դրամ, Մարի Թորոսի Պետրոսյանի անվամբ` 442.464 ՀՀ դրամ և 197.658 դրամ, Ասատուր Հարությունի Անսուրյանի անվամբ` 410.400 ՀՀ դրամ և 136.800 ՀՀ դրամ, Վարդեր Հայկարամի Նազարյանի անվամբ` 250.305 ՀՀ դրամ, Փոլադ Եզնիկի Փոլադյանի անվամբ` 503.736 ՀՀ դրամ, Սրբուհի Եսայի Փոլադյանի անվամբ` 289.347 ՀՀ դրամ, Հուսիկ Զաքարի Մկրտչյանի անվամբ` 943.893 ՀՀ դրամ, Ազատուհի Արամի Գաբրիելյանի անվամբ` 446.500 ՀՀ դրամ, Գուրգեն Սուրենի Մնացականյանի անվամբ` 447.950 ՀՀ դրամ, Վեմիր Շավարշի Սարգսյանի անվամբ` 554.648 ՀՀ դրամ, Գեորգի Աշոտի Բեջանյանի անվամբ` 500.175 ՀՀ դրամ, Սաթենիկ Արամի Ավանովայի անվամբ` 975.286 ՀՀ դրամ, Շուշանիկ Բոգոսի Համբարձումովայի անվամբ` 483.699 ՀՀ դրամ, Անժելա Սուրենի Խոջայանի անվամբ` 744.942 ՀՀ դրամ, Ջանիբեկ Սեդրակի Ջիլավյանի անվամբ` 843.823 ՀՀ դրամ, Էմմա Գաբրիելի Աղաբաբյանի անվամբ` 449.556 ՀՀ դրամ և 798.498 ՀՀ դրամ, Ջուլիետա Մուշեղի Փոստոյանի անվամբ` 237.320 ՀՀ դրամ, Լևոն Նազարի Տաշչյանի անվամբ` 782.202 ՀՀ դրամ, Ռուդիկ Շիրակի Պետրոսյանի անվամբ` 705.819 ՀՀ դրամ, Ռոզա Բարղամի Մկրտչյանի անվամբ` 646.597 ՀՀ դրամ, Սուսաննա Ներսեսի Դարմանջյանի անվամբ` 174.870 ՀՀ դրամ, Հրաչուհի Եսայի Մանսուրյանի անվամբ` 277.120 ՀՀ դրամ, Էլմիրա Առաքելի Էվոյանի անվամբ` 318.069 ՀՀ դրամ և 423.392 ՀՀ դրամ, Կարապետ Նշանի Գասպարյանի անվամբ` 371.493 ՀՀ դրամ և 644.076 ՀՀ դրամ, Արմենուհի Արշավիրի Հակոբյանի անվամբ` 318.000 ՀՀ դրամ, Վիկտոր Ռուբենի Բարսեղյանի անվամբ` 361.212 ՀՀ դրամ, Ռիմա Բագրատի Մովսիսյանի անվամբ` 390.350 ՀՀ դրամ, Սեդա Վարդանի Իսայանի անվամբ` 483.040 ՀՀ դրամ, Ֆրիդա Իվանի Թորոսյանի անվամբ` 216.170 ՀՀ դրամ, Վարդգես Հովհաննեսի Մարկոսյանի անվամբ` 743.676 ՀՀ դրամ, Արփիկ Վահանի Նադարյանի անվամբ` 364.678 ՀՀ դրամ, Ռուբեն Հմայակի Դադայանցի անվամբ` 465.693 ՀՀ դրամ, Նադեժդա Բալաբեկի Հովհաննիսյանի անվամբ` 276.117 ՀՀ դրամ և 579.488 ՀՀ դրամ, Տիգրան Հարությունի Բաքրջյանի անվամբ` 834.410 ՀՀ դրամ և 805.187 ՀՀ դրամ, Կարինե Վարդանի Նորոյանի անվամբ` 305.996 ՀՀ դրամ, Ներսես Հովհաննեսի Չուլջյանի անվամբ` 967.593 ՀՀ դրամ, Վարդանուշ Նիկողոսի Չուլջյանի անվամբ` 286.248 ՀՀ դրամ, Նուշիկ Գրիշայի Սարգսյանի անվամբ` 570.219 ՀՀ դրամ, Նեպտուն Արամայիսի Սարգսյանի անվամբ` 449.734 ՀՀ դրամ, Նիկողոս Երվանդի Սիմոնյանի անվամբ` 455.477 ՀՀ դրամ, Դագմարա Տիգրանի Նարինյանի անվամբ` 552.805 ՀՀ դրամ, Գրիգոր Գառնիկի Հովակիմյանի անվամբ` 538.160 ՀՀ դրամ, Գևորգ Ազատի Սարգսյանի անվամբ` 421.530 ՀՀ դրամ, Օլյա Հայրապետի Սարգսյանի անվամբ` 386.997 ՀՀ դրամ, Լարիսա Գուրգենի Հովհաննիսյանի անվամբ` 372.538 ՀՀ դրամ, Մանյա Մկրտիչի Գալստյանի անվամբ` 547.100 ՀՀ դրամ, Ալբերտ Վահանի Հովհաննիսյանի անվամբ` 452.430 ՀՀ դրամ, Գրիգորի Միսակի Ջիդոյանցի անվամբ` 306.738 ՀՀ դրամ, Գոհար Եփրեմի Վարդանյանի անվամբ` 336.720 ՀՀ դրամ, Նորայր Անդրանիկի Ավագյանի անվամբ` 452.430 ՀՀ դրամ, Սերգեյ Սիմոնի Կիրակոսյանի անվամբ` 774.696 ՀՀ դրամ, Սիրանուշ Շիրակի Չոբանյանի անվամբ` 632.511 ՀՀ դրամ, Պերճ Արամի Բալյանի անվամբ` 391.530 ՀՀ դրամ, Էմմա Մուրադի Սարգսյանի անվամբ` 430.090 ՀՀ դրամ, Ժանետա Բարդեղամի Համբարձումյանի անվամբ` 469.878 ՀՀ դրամ, Ժաննմարի Վարդանի Թեմուրջյանի անվամբ` 391.530 ՀՀ դրամ, Պարույր Կարապետի Հայրա¬պետյանի անվամբ` 476.150 ՀՀ դրամ, Վազգեն Յակովլևի Դավիդ¬յանի անվամբ` 424.018 ՀՀ դրամ և Իզաբելա Սարիբեկի Միքայելյանի անվամբ` 224.317 ՀՀ դրամ գումարները։ 125 կենսա¬թոշակառուների անուններով վերոնշյալ գումարների ելքագրմանը տևական ժամանակ` 2007-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում, օժանդակել են կազմակերպված խմբի անդամ Վահագն Խաչատրյանի կողմից այդ նպատակով ներգրավված խմբի նոր անդամները՝ նրա բարեկամներ Բագրատ Մուրադյանը և Արմեն Խաչատրյանը, ովքեր անձնական շա¬հագրգռվածությամբ, Վ.Խաչատրյանի հանձ¬նարարությամբ տար¬¬բեր օրերի առանձին-առանձին այցելել են Ծառայության վճարումների ծառա¬յություն, կենսաթոշակառուների փոխա¬րեն ստո¬րագրել են տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյա¬նի կողմից նրանցից յուրա¬քանչյուրի ստո¬րագրմա¬նը ներկայաց¬ված պաշտոնական փաս¬տաթղթերում` վճարման ցուցակնե¬րում և այդ կերպ օժանդակել կազմա¬կերպ¬ված խմբի անդամ¬ներին` պաշտոնեական կեղծիք կա¬տա¬րե¬լուն, ինչպես նաև այդ մեխանիզմով գումարների ել¬քագրմանն ու յուրաց¬մանը։ Կազմա¬կերպված խմբի անդամ Վ.Գևորգյա¬¬նից ստա¬ցած գումար¬ները Բագրատ Մուրադյանը կամ Արմեն Խա¬չատրյանը փո¬խանցել են Վ.Խա¬չատրյանին, իսկ Վ.Գևորգ¬յանի մոտ մնացած դեպոնենտ գումար¬ների մյուս մասը վճարում¬ների ծա¬ռա¬յության պետ Հովհան¬նես Գրիգորյանի միջոցով փոխանցվել է կազմա¬կեր¬պված խմբի ղեկավար, գումար¬ները բաշխելու իրավունքը ստանձնած և իրակա¬նացնող Վազգեն Խաչիկյանին։ Մասնավորապես, վե¬րոնշյալ մեխանիզմով կազմակերպված խմբի անդամ Արմեն Խա¬չատրյանի օժանդակությամբ 2007-2008թթ. ընթացքում կազմակերպված խմբի անդամ¬ները յու¬րաց¬րել են վերոնշյալ կենսաթոշակառուներից 7-ի` Գոհար Հարություն¬յանի, Հուսիկ Մկրտչյանի, Շու¬շանիկ Համբարձումովայի, Պա¬րույր Հայրա¬պետյանի, Վազգեն Դավիդյանի, Իզաբելա Միքա¬յել¬¬յանի և Վանիկ Խաչատրյանի անվամբ ելքագրված` ընդհանուր 3.623.587 ՀՀ դրամ գումարներ, իսկ կազմակերպված խմբի անդամ Բագ¬րատ Մուրադյանի օժանդակությամբ` 22 կենսաթո¬շա¬կա¬ռու¬¬ների՝ Սերգեյ Մաթևոս¬յանի, Հովհաննես Աբելյանի, Քնարիկ Աբելյանի, Կարո Խաչատրյանի, Խաչիկ Գալջյանի, Գալյա Մարտիրոսյանի, Մարգարիտ Գաբուչյանի, Վահե Գա¬բուչյանի, Արամազդ Կարադելյանի, Վեմիր Սարգսյանի, Գեորգի Բեջանյանի, Սեդա Իսա¬յանի, Վարդանուշ Չուլջյանի, Նուշիկ Սարգսյանի, Նեպտուն Սարգսյանի, Նիկողոս Սիմոնյանի, Դագ¬մարա Նարինյանի, Գրիգոր Հո¬վակիմյանի, Նորայր Ավագյանի, Ժաննմարի Թեմուրջյանի և Գուր¬գեն Մնացականյանի անվամբ ելքագրված՝ ընդհանուր 10.719.870 ՀՀ դրամ գումարներ։ 2007թվականին Վազգեն Խաչիկյանը Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով կազմակերպված խմբի կազմում ընդգրկել է Ծառա¬յության աշխատակազմի Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնի պետի տե¬ղա¬¬կալ Արթուր Սուքիաս¬յանին, ով կազմակերպված խմբի հանցավոր գործու¬նեության շրջանակ¬ներում պաշտոնեական դիրքի օգտագործմամբ 2007թ. մարտից մինչև 2008թ հուլիսն ընկած ժամանակահատվածում տարած¬քային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստա¬ցած 53 կենսաթոշակառուների տվյալ¬ներ, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անու¬նից պատ¬¬րաս¬տել է կենսաթոշակի կասեցված գումարների վճարումը վերսկսելու իրավունք վերապա¬հող կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` ներկա¬յացրել է խմբի անդամ, Ծառայության կեն¬սաթոշա¬կային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամ¬յանին։ Վերոնշյալ դիմումներն Ա.Աբրա¬համ¬յանն ընդունել և սահմանված ընթացակարգի պահպանմամբ՝ մուտքագրել է Ծառայության ընդհանուր բաժին և ուղարկել նույն տարած¬քային բաժին, որտեղ կազմակերպված խմբի այլ անդամ, Ծա¬ռայության տեղեկատվական համակարգերի և վերլու¬ծության վարչության սոցիալական ապահո¬վագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խա¬չատրյանի տրամադրած համա¬պատասխան ծածկագրերի հիման վրա կենսա¬թո¬շա¬կառուների ու նրանց դեպոնացված կենսա¬¬թո¬շակների գումարների տվյալներով Արթուր Սուքիաս¬յանը ձևավորել է պաշտոնեական կեղծ փաս¬տաթղթեր՝ վճարային ցուցակ¬ներ և ուղարկել վճարումների ծա¬ռա¬յություն` վճարման։ Վճա¬րում¬ների ծառա¬յության պետ, խմբի անդամ Հովհան¬նես Գրիգորյանի գիտությամբ և անմի¬ջա¬կան վե¬րահսկմամբ Ա.Սուքիասյանը ներկայացել և որոշ դեպքերում կեն¬սաթոշակառուների փո¬խա¬¬րեն ստո¬¬րագրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի կող¬մից նրան ներ¬կա¬յացրած վճարային ցուցակ¬ներում, այդ կերպ հաստատել իբր կենսաթոշա¬կառու¬ների կողմից դեպոնենտ գումարները ստա¬նալու հանգամանքը։ Ա.Սուքիասյանը տեղում ստացել է գումար¬ների միայն 50 %-ը և այն հանձ¬նել Ա.Աբրահամյանին` նրանից որպես մաս¬նաբաժին ստա¬նալով գումարի 10 %-ը։ Դե¬պոնենտ գու¬մարների մնացած մասը Վ.Գևորգյան - Հ.Գրիգորյան շղթայով հավաքվել է հափշտակ¬¬¬ված գու¬մար¬¬¬ները բաշ¬խելու իրավունքը ստանձնած և այն փաս¬տացի իրականացրած խմբի ղեկավար Վազգեն Խաչիկյանի մոտ, որի հետևանքով յուրացման եղանակով կազմակերպ¬ված խմբի վե¬րոնշյալ անդամները հափշտակել են առանձ¬նապես խոշոր չափի՝ ընդհանուր 38.848.189 ՀՀ դրամ գումար, մասնավորապես՝ Արամ Վարդան¬յանի անվամբ 2008թ. հունիսին՝ ելքագրված 812.730 ՀՀ դրամ, Մամիկոն Սարգսյանի անվամբ 2008թ. մարտին՝ ելքագրված 633.735 ՀՀ դրամ, Հայկազ Հովհաննիսյանի անվամբ 2008թ. մայիսին՝ ելքագրված 794.840 ՀՀ դրամ, Դանիել Առաքելովի անվամբ 2008թ. հուլիսին՝ ելքագրված` 884.242 ՀՀ դրամ, Հակոբ Հակոբյանի անվամբ 2008թ. հուն¬վարին՝ ելքագրված 723.185 ՀՀ դրամ, Աննա Կարայա¬նովայի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ել¬քագրված 783.450 ՀՀ դրամ, Վարդուշ Պետրոս¬յանի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ելքագրված 774.600 ՀՀ դրամ, Սեդա Ստեպանյանի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 616.515 ՀՀ դրամ, Մարիամ Աբաջյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 899.200 ՀՀ դրամ, Եվգենիա Թու¬ման¬յանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 807.384 ՀՀ դրամ, Արշակ Մարտոյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 734.613 ՀՀ դրամ, Մարի Թոփալյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 918.125 ՀՀ դրամ, Հայկանուշ Դարբին¬յանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 821.986 ՀՀ դրամ, Ռուզաննա Սարգսյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 823.101 ՀՀ դրամ, Խաթուն Ղարախանյանի անվամբ՝ 2008թ. հունիսին ելքագրված 807.264 ՀՀ դրամ, Սելեմյա Հակոբջանյանի անվամբ՝ 2008թ. հունիսին ելքագրված 812.730 ՀՀ դրամ, Մարիա Սալախյանի ան¬վամբ՝ 2008թ. օգոստոսին ելքագրված 840.134 ՀՀ դրամ, Անդրանիկ Պապանյանի անվամբ՝ 2008թ. հունվարին ելքագրված 812.567 ՀՀ դրամ, Նինա Շա¬քար¬յանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 842.688 ՀՀ դրամ, Անտիկ Կարախանովի անվամբ՝ 2008թ. հուլիսին ելքագրված 881.767 ՀՀ դրամ, Էմմա Գրիգորյանի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 633.735 ՀՀ դրամ, Լենդրուշ Հունանյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 500.653 ՀՀ դրամ, Վեհանուշ Գեվորգյանի անվամբ՝ 2008թ. հունիսին ելքագրված 840.324 ՀՀ դրամ, Սերգեյ Հարությունյանի անվամբ՝ 2007թ. դեկտեմբերին ելքագրված 767.508 ՀՀ դրամ, Մելսիկ Բիլբուլյանի անվամբ՝ 2007թ. դեկտեմբերին ելքագրված 534.936 ՀՀ դրամ, Միխայիլ Սոլովյովի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 636.802 ՀՀ դրամ, Նինա Սարգսյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 572.260 ՀՀ դրամ, Մանուկ Կրկյաշարյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 526.505 ՀՀ դրամ, Զարմիկ Վերդյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 505.109 ՀՀ դրամ, Մանուշ Գյորգյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 858.257 ՀՀ դրամ, Արաքսյա Հակոբյանի ան¬վամբ՝ 2007թ. հու¬¬նիսին ելքագրված` 600.711 ՀՀ դրամ, Նաիրա Օսիկյանի անվամբ՝ 2008թ. փետրվա¬րին ելքագրված 776.400 ՀՀ դրամ, Ալեքսանդր Կապատարովի անվամբ՝ 2008թ. հունվա¬րին ելքագրված 733.680 ՀՀ դրամ, Վարդանուշ Դաշտոյանի անվամբ՝ 2008թ. հունվարին ել¬քագրված 765.000 ՀՀ դրամ, Էվելինա Տեր-Հովհաննիսյանի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ել¬քագրված 765.300 ՀՀ դրամ, Մա¬րինա Իվոլկինայի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ելքագրված 756.400 ՀՀ դրամ, Անժելա Բեյ¬բութի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ելքագրված 764.500 ՀՀ դրամ, Սմբատ Յաղմուրյանի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 604.200 ՀՀ դրամ, Սեդա Բոգոմոլ¬նայայի անվամբ՝ 2008թ. մար¬տին ելքագրված 676.911 ՀՀ դրամ, Ֆիրուզա Հովհաննիսյանի ան¬վամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 799.613 ՀՀ դրամ, Վասիլի Ֆրոլովի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 687.138 ՀՀ դրամ, Աբունիկ Վանալյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 793.008 ՀՀ դրամ, Հռիփսիմե Տաշյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 722986 դրամ, Սիրանուշ Պետրոսյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 788.659 ՀՀ դրամ, Խաչատուր Այվազովի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ել¬քագրված 788.238 ՀՀ դրամ, Ասյա Սահակյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 788.209 ՀՀ դրամ, Մարտուն Ղազարյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 816.801 ՀՀ դրամ, Գարուշ Ար¬շակյանի անվամբ՝ 2008թ. հունիսին ելքագրված 812.730 ՀՀ դրամ, Արմենակ Գրիգորյանի ան¬վամբ՝ 2008թ. հուլիսին ելքագրված 895.400 ՀՀ դրամ, Թամա¬րա Գազիրյանի անվամբ՝ 2008թ. հուլի¬սին ելքագրված 882.362 ՀՀ դրամ, Մանուշակ Վերանյանի անվամբ՝ 2007թ. մարտին ել¬քագրված 478.074 ՀՀ դրամ, Գոհարիկ Բաղդասարյանի անվամբ՝ 2007թ. դեկտեմբերին ելքագրված 147.000 ՀՀ դրամ, Հենրիկ Բաղդասյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմ¬բե¬րին ելքագրված 603.924 ՀՀ դրամ։ 2008թ. նոյեմբերի 1-ից, երբ կասեցված կամ դադարեցված կենսաթոշակների (դեպոնենտ) գումարների վճարումը վերսկսելու և կենսա¬թոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հան¬դիսացող դիմումներ ընդունելու լիազո¬րությունը վերապահվել է Ծառայության տարածքային բա¬ժին¬¬¬¬¬ներին, Վազգեն Խաչիկյանը, յուրացումների շարունակական բնույթն ապահովելու, դրա վերա¬բերյալ տեղե¬կատ¬վության հնարավոր, սակայն անցանկալի արտահոսքը տարածքային բա¬ժին¬¬նե¬րից կանխելու, այդ կերպ կազ¬մա¬կերպ¬ված խմբի հանցավոր գործունեության անվտան¬գությունն երաշխավորելու նպատակով կազ¬մա¬կերպված խմբի կազմում սկսել է ընդգրկել տարած¬քային որոշ բաժին¬ների պետերին և/կամ տեղակալներին և անհիմն ելքագրվող գումար¬ների մի մասը նրանց թողնելու և նյութապես շահագրգռելու եղանակով հասել այդ նպատակին։ Այսպես, 2009 թվականին Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպված խմբի կազմում ընդգրկել է նաև Ծառա¬յության աշխա¬տակազմի Արաբ¬կիրի տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիս¬յանին։ Վ.Խաչիկ¬յանի ղեկավար¬մամբ և անմի¬ջա¬կան ցուցումներով` Հ.Հովհաննիսյանը պաշտո¬նեական դիրքի օգտա¬գործմամբ 2009թ. ընթացքում տարածքային բաժնի կեն¬սա¬թո¬շա¬կառուների վճարային շտե¬մա¬րանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստա¬ցած 24 կենսաթոշա¬կա¬ռուների տվյալ¬ներ, որոնց անվամբ, խմբային շահերից ելնելով, պատրաս¬տել է վճարման իրավունք վերա¬պահող կեղծ փաստաթղթեր` կասեցված կամ դադա¬րեցված կեն¬սա¬թոշակների վճարումը վերսկսե¬լու վերա¬բեր¬յալ դիմումներ, օգտագործել ըստ նպա¬տակային նշա¬նակության, այն է` տա¬րած¬քային բաժնից ուղար¬կել է Ծառայություն, որտեղ Աշոտ Աբրահամ¬յանի կողմից գումարների ելքագրման գործըն¬թացի նկատ¬մամբ իրականացված վերահսկողութ¬յան, այդ կենսաթոշակառու¬նե¬րի տվյալներով վճա¬րային ցուցակներ ձևավորելու համար Վահագն Խաչատրյանի կողմից անհրաժեշտ ծած¬կագրեր տրա¬մադրելու հետևանքով կեղծ դիմումների հի¬ման վրա, ինչպես նաև առանց այդ դիմում¬ների՝ տարած¬քային այդ բաժնում ձևավորել է պաշ¬տո¬նական կեղծ փաստաթղթեր՝ վճա¬րային ցուցակ¬ներ և ուղարկ¬վել վճարումների ծառա¬յություն` վճարման։ Բաժնի պետ Հ.Հովհաննիսյանն այցելել է վճարման ծառայություն, նույն ծառայութ¬յան տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգ¬յա¬նի ներկայությամբ ստորագրել է վճարային այդ ցուցակներում նաև կենսաթո¬շակա¬ռուների փոխա¬րեն, ապա Վ.Խա¬չիկ¬¬յա¬նի հետ ձեռք բերած նախնական հա¬մա¬ձայնության շրջանակներում` ան¬հիմն ելքագրված դեպոնենտ գու¬մարի 25%-ը վերցրել է իրեն, իսկ մնացածը Աշոտ Աբրա¬համյանի միջոցով փոխան¬ցել յուրացված մյուս գումարները բաշխելու իրա¬վունքը ստանձնած և այն փաստացի իրականաց¬րած խմբի ղեկավար Վազգեն Խաչիկյանին, որի հետևանքով կազմա¬կերպված խմբի անդամները պաշտոնեական դիրքի օգտագործմամբ յուրաց¬րել են առանձ¬նապես խոշոր չափերի՝ ընդ¬հանուր 26.141.923 ՀՀ դրամ գումար, մասնավորապես՝ Ժորա Հարությունյանի անվամբ հուն¬վարին ելքագրված` 1.063.460 ՀՀ դրամ (որից` 400.000 ՀՀ դրամը` որպես պատ¬վովճար), Քնարիկ Ստե¬փան¬¬յանի անվամբ հուն¬վարին` 1.191.300 ՀՀ դրամ, Ջուլիետա Օգանե¬սովայի անվամբ հուն¬վարին` 913.000 ՀՀ դրամ, Պետ¬րոս Բաղդասարյանի անվամբ փետրվարին` 2.056.260 ՀՀ դրամ, Մուկուչ Մենդիկյանի անվամբ ապրիլին` 1.003.264 ՀՀ դրամ (որից` 260.000 ՀՀ դրամը` որպես պատ¬վովճար), Լիդա Գրիգորյանի անվամբ ապրիլին` 1.133.836 ՀՀ դրամ, Սուրեն Խանջյանի անվամբ մայիսին` 1.221.740 ՀՀ դրամ, Սուրեն Բադալյանի անվամբ հուլիսին` 836.850 ՀՀ դրամ, Վահե Դալ¬յանի անվամբ հուլիսին` 849.900 ՀՀ դրամ, Ամալյա Մաթևոսյանի անվամբ հուլիսին` 583.650 ՀՀ դրամ, Նինա Դոմազովայի անվամբ հուլիսին` 841.474 ՀՀ դրամ, Տոնիկ Կարապետյանի անվամբ հուլիսին` 1.052.300 ՀՀ դրամ, Ռոզա Մելքոնյանի անվամբ հուլիսին` 1.024.400 ՀՀ դրամ, Թերեզա Տեր-Ավագյանի անվամբ օգոստոսին` 813.100 ՀՀ դրամ, Շուշիկ Ավետիսյանի անվամբ սեպ¬տեմբերին` 1.111.400 ՀՀ դրամ, Վարդուշ Շահնազար¬յանի անվամբ սեպտեմբերին` 811.900 ՀՀ դրամ, Օլգա Կուկազովայի անվամբ սեպտեմբերին` 784.500 ՀՀ դրամ, Սամվել Անանյանի անվամբ սեպտեմբերին` 3.640.284 ՀՀ դրամ, Ռաֆիկ Հակոբ¬յանի անվամբ հոկտեմբերին` 1.090.476 ՀՀ դրամ, Կիմա Մկրտչյանի անվամբ նոյեմբերին` 936.355 ՀՀ դրամ, Սեթ Չախմախչյանի անվամբ նոյեմբերին` 1.143.676 ՀՀ դրամ, Վոլոդիա Բաղդա¬սարյանի անվամբ դեկ¬տեմբերին` 661.182 ՀՀ դրամ, Կարապետ Գաս¬պար¬յանի անվամբ դեկտեմ¬բերին` 644.076 ՀՀ դրամ, Թագուհի Ուզունյանի անվամբ դեկտեմբերին` 733.540 ՀՀ դրամ կենսա¬թոշակի գումարները։ Նույն մեխանիզմով գումարների յուրացումներ են կատարվել նաև Ծառայության աշխա¬տակազմի Ավան և Նոր Նոր¬ք տա¬րածքային բաժնում, որի պետի տեղակալի պարտականություն¬ները ստանձնել և իրականացրել է դեռևս 2007թվականից կազմակերպված խմբի կազմում ընդգրկված Արթուր Սուքիաս¬¬յանը, ինչպես նաև խմբի կազմում նոր ներգրավվող նույն բաժնի այլ աշ¬խա¬¬տակից (ըստ մեղադրող կողմի վարկածի` բաժնի պետ Համլետ Մարտիրոսյանը)։ 2009թ. ապրիլից հոկտեմ¬բերն ընկած ժամա¬նակա¬հատ¬վածում Վ.Խաչիկ¬¬յանի ղեկավար¬մամբ գործող կազմա¬կերպված խմբի կողմից Ավան և Նոր Նորքի տարած¬¬քային բաժնի կենսա¬թոշա¬կառուների վճարային շտեմարանից ընտրվել են երկար տարի¬ներ կենսաթոշակ չստացած 7 կենսա¬թո¬շակառուների տվյալներ, խմբային շահերից ելնելով` վեր¬ջին¬նե¬րիս անուն¬ներից տարած¬քային բաժնում պատրաստվել են վճարման իրավունք վերա¬պահող կեղծ փաս¬տաթղթեր` կա¬սեցված կամ դադարեցված կենսա¬թոշակների վճարումը վերսկսե¬լու վերաբեր¬յալ դիմում¬ներ, որոնք օգտագործվել են նպատակային նշանակությամբ, այն է` տա¬րած¬քային բաժ¬նից ուղարկվել են Ծառայություն, որտեղ կազմա¬կերպված խմբի անդամների՝ Աշոտ Աբրա¬համ¬յանի կողմից գումար¬ների ելքագրման գործընթացի նկատ¬մամբ իրակա¬նաց¬ված վե¬րահսկո¬ղության, այդ կենսա¬թո¬շակառուների տվյալներով վճա¬րային ցուցակներ ձևավորելու հա¬մար Վահագն Խա¬չատրյա¬նի կողմից անհրաժեշտ ծած¬կագրեր տրա¬մադրելու հետևանքով տա¬րած¬քային բաժ¬նում ձևավորվել են պաշտոնական կեղծ փաս¬տաթղթեր՝ վճարային ցուցակ¬ներ և ուղարկվել վճարումների ծառայութ¬յուն` վճարման։ Հան¬ցա¬վոր ծրագրի շրջանակներում Արթուր Սուքիասյանն այլ անձի պահանջով ներկայացել է վճարումների ծառայության տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի մոտ, ստո¬րագրել վերոնշյալ 7 կենսաթո¬շա¬կառու¬ների փոխա¬րեն Վ.Գևորգյանի կողմից ներկա¬յացված վճա¬րային ցու¬ցակներում, որով հաս¬տատել է իբր կենսաթո¬շա¬կառուների կողմից դեպոնենտ գումար¬ները ստա¬նալու հան¬գա¬մանքը։ Վ.Գևորգյանը վերոնշյալ կենսաթոշակի գումարներն անհիմն փաս¬տաթղթա¬վորել, ել¬քագրել և հանձնել է անմիջական ղեկավարին` վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրի¬գոր¬յանին, վերջինս` հափշտակ¬ված գումարները բաշխելու իրավունքը ստանձ¬նած և այն փաս¬տա¬ցի իրականացրած խմբի ղեկավար Վազգեն Խաչիկյանին, որի հետևանքով կազ¬մա¬կերպ¬ված խմբի անդամներով, պաշտոնեական դիրքի օգտագործմամբ, յուրաց¬ման եղանա¬կով հափշտակել են առանձ¬նապես խոշոր չա¬փերի, ընդ¬հանուր 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար, մաս¬նա¬վո¬րա¬պես՝ Ռոզա Կոստանյանի անվամբ՝ 2009թ. ապրիլին ելքագրված 977.448 ՀՀ դրամ, Մա¬րի Աճեմյանի անվամբ՝ 2009թ. մայիսին ել¬քագրված 821.978 ՀՀ դրամ, Ֆաինա Մելքոնյանի ան¬վամբ՝ 2009թ. մայիսին ելքագրված 947.492 ՀՀ դրամ, Ջեմմա Շախբազ¬յանի անվամբ՝ 2009թ. սեպ¬տեմ¬բերին ելքագրված 791.799 ՀՀ դրամ, Աննա Ավա¬նե¬սո¬վայի անվամբ՝ 2009թ. սեպտեմբե¬րին ել¬քագրված 951.441 ՀՀ դրամ, Ալեքսանդր Նիկողոս¬յանի անվամբ՝ 2009թ. հոկտեմբերին ել¬քագրված 812.884 ՀՀ դրամ, Թադևոս Բաղիևի անվամբ՝ 2009թ. նոյեմբերին ելքագրված` 540.600 ՀՀ դրամ։ 2010 թվականին, երբ Ծառայության գործունեությունը ստուգվում էր ՀՀ վերահսկիչ պալա¬տի աշխատակիցների կողմից, վերջիններիս կաշառք տալու, այդ կերպ իր ստեղծած և ղեկա¬վա¬րած կազ¬մակերպված խմբի անդամների կողմից տևական ժամանակ իրականացված յուրացման փաստերը չբա¬ցա¬հայտելու պատրվակով Վ.Խաչիկյանն անձամբ, ինչպես նաև Աշոտ Աբրահամ¬յանի միջոցով հրահանգել է Արաբկիրի տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյա¬նին և Ավան և Նոր Նորք տա¬¬րածքային բաժնի աշխատակցին (ըստ մեղադրող կողմի վարկածի` բաժնի պետ Արամ Մար¬տի¬րոս¬յանին) տարածքային բաժինների համապա¬տասխան շտեմա¬րան¬¬ներից ընտ¬րել և սեղմ ժամկետում իրեն ներ¬կա¬յացնել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած այլ կեն¬սաթոշակա¬ռուների տվյալ¬ներ` այս անգամ առանց կենսաթոշակառուների դի¬մում¬¬ներ կազմելու` վճա¬րումը կասեցված կամ դադարեցված կենսա¬թո¬շակների գումարներ ել¬քագրելու և իբր վե¬րոնշյալ նպա¬տա¬կով օգտագոր¬ծելու հնարավորություն ստանալու համար։ Արաբկիրի տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանը և Ավան և Նոր Նորք տարածքային բաժնի աշխատակիցը, ի կատարումն կազմակերպված խմբի ղեկա¬վարից ստացած հանձնա¬րա¬¬րութ¬յան, սահմանված ընթացակարգը չպահպանելով, իրենց մասնակցությամբ կազ¬մակերպված խմբի անդամների իրականացրած յուրացումների փաստը կոծկելու շարժառիթով տարած¬քային համապա¬տաս¬խան բաժնի շտե¬մա¬¬րանից առանձ¬նացրել են կեն¬սաթո¬¬¬շա¬¬կառու¬ների տվյալներ, կազմել ցանկեր, որոնք միմյանցից առանձին ներկա¬յացրել են խմբի անդամ Վահագն Խաչատրյանին, պարզա¬բանել, որ կատարում են խմբի ղեկա¬վար Վ.Խաչիկյանի հանձնարա¬րա¬կանը։ Վերջինս, առանց պատշաճ փաս¬տաթղթա¬յին հիմ¬քերի, միայն հավաստիանալով, որ Վ.Խաչիկ¬¬¬¬յանը, իրոք, նման հանձնարարություն տվել է, Հ.Հով¬հան¬նիս¬¬յա¬նին և այլ անձի (ըստ մե¬ղադրող կողմի վար¬կածի` բաժնի պետ Արամ Մար¬տի¬րոսյանին) տրամադրել է տվյալ տարած¬քային բաժիններում վճարման ցուցակ¬ները ստա¬նալու և վերջին հաշվով կասեցված կամ դադա¬րեցված կենսաթո¬շակի դեպոնենտ գումարները ելքագրելու հա¬մար անհրա¬ժեշտ ծած¬կագրեր։ Այդպիսիք ստանալուց հետո կենսաթոշակառուների տվյալները տա¬րած¬քային բաժիններում մուտ¬քագրվել են հա¬մակարգչային ծրագիր, ստացվել են պաշտո¬նական կեղծ փաստաթղթեր՝ վճարային ցուցակներ, ապա Հ.Հովհան¬նիս¬յանը և այլ անձը ստորագրութ¬յուններով և կնիքով հաս¬տատել են դրանք, միմյանցից առանձին այցելել են վճարումների ծառա¬յութ¬յուն և կազ¬մակերպված խմբի անդամ, վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգոր¬յանին առ¬ձեռն հանձնել նույն ցուցակները, որոնցում նա¬խապես ստորագրել էին կենսա¬թո¬շակառուների փո¬խարեն։ Տվյալ ցու¬ցակ¬ները ստորագրել է նաև կազմակերպված խմբի անդամ, դեպոնենտ գումարը վճարող անձը՝ տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգ¬յանը, որի հետևան¬քով կեղծ տվյալներ պա¬րունակող վճարային այդ ցուցակներով Ծառայութ¬յու¬նից ել¬քագրվել և խմբի անդամների կողմից պաշտո¬նեական դիրքի օգտագործմամբ 2010թ. հու¬նիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին յուրացվել են առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ, այն է՝ Արաբկիրի տարածքային բաժ¬նում կազմված վճարային ցուցակ¬¬ներով 23 կենսաթոշակա¬ռու¬ների անվամբ ընդհանուր 22.837.572 ՀՀ դրամ գումար, մասնա¬վո¬րապես՝ 2010թ. հունիսին Լյուդ¬միլա Գրիգորի Հարությունյանի անվամբ` 1.037.375 ՀՀ դրամ, Էմմա Շարույրի Մելքոնյանի ան¬վամբ` 1.006.750 ՀՀ դրամ, Ռոդինա Սարգսի Ակոպովայի անվամբ` 682.818 ՀՀ դրամ, Աիդա Մելիքի Պողոսյանի անվամբ` 1.037.375 ՀՀ դրամ, 2010թ. սեպտեմբերին` Վանիկ Անտոնի Վիրաբյանի անվամբ` 872.806 ՀՀ դրամ, Հայկանուշ Հարությունի Հակոբյանի անվամբ` 817.804 ՀՀ դրամ, Նինել Շիրակի Մարգարյանի անվամբ` 1.116.982 ՀՀ դրամ, Հասմիկ Միքայելի Միրաքյանի անվամբ` 1.150.224 ՀՀ դրամ, Թամարա Ալեքսանդրի Հովհաննիսյանի անվամբ` 961.116 ՀՀ դրամ, Ազատուհի Մովսեսի Գյուլամջյանի անվամբ` 990.058 ՀՀ դրամ, Ժենյա Մամիկոնի Սարգսյանի անվամբ` 1.084.346 ՀՀ դրամ, Ադելաիդա Հովհաննեսի Բոզոյանի անվամբ` 1.073.734 ՀՀ դրամ, Ռոբերտ Մեսրոպի Ասատրյանի անվամբ` 959.838 ՀՀ դրամ, Զեմֆիրա Թաթոսի Նալբանդյանի անվամբ` 1.012.124 ՀՀ դրամ, Ազատուհի Սարգսի Հաջիբեկյանի անվամբ` 959.838 ՀՀ դրամ, Շամխալ Միքայելի Գրիգորյանի անվամբ` 990.058 ՀՀ դրամ, 2010թ. հոկտեմբերին` Հայկանուշ Գեղամի Ռուշանյանի անվամբ` 900.264 ՀՀ դրամ, Շուրա Ավագի Սարգսյանի ան¬վամբ` 1.084.968 ՀՀ դրամ, Կարուշ Խաչիկի Հովհաննիսյանի անվամբ` 1.007.716 ՀՀ դրամ, Զար¬զանդ Սամսոնի Բարսեղյանի անվամբ` 1.070.372 ՀՀ դրամ, Ռեհան Հովհաննեսի Կարա¬պետյանի անվամբ` 973.682 ՀՀ դրամ, Ռոմեն Լիպարիտի Շահբաղյանի անվամբ` 1.053.180 ՀՀ դրամ, Եղիա Հովսեփի Նաջարյանի անվամբ` 994.144 դրամ, իսկ նույն ժամանակահատվածում Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժնում կազմված վճա¬րային ցուցակներով՝ 74 կեն¬սաթոշա¬կառուների անվամբ` 58.235.095 ՀՀ դրամ գումար, մասնավո¬րա¬պես՝ 2010թ. հունիսին Գեորգի Գրի¬գորի Կաս¬պարովի անվամբ` 1.389.828 ՀՀ դրամ, Ստեփան Հարությունի Ստեփանյանի անվամբ` 1.353.426 ՀՀ դրամ, Ալեքսան Սերոբի Մայ¬րանյանի անվամբ` 1.959.138 ՀՀ դրամ, Ալբերտ Վահանի Մկրտչյանի անվամբ` 1.051.392 ՀՀ դրամ, Արա¬մայիս Արշակի Եղիազարյանի անվամբ` 875.634 ՀՀ դրամ, Աիդա Խոսրովի Պետրոսյանի անվամբ` 1.247.628 ՀՀ դրամ, Աքսենիկ Գարեգինի Կիրա¬կոսյանի անվամբ` 1.114.536 ՀՀ դրամ, Լևոն Արսենի Անտոնյանի անվամբ` 1.146.960 ՀՀ դրամ, Հայկ Հովհաննեսի Մաչաջյանի անվամբ` 1.200.600 ՀՀ դրամ, Արուս Հարությունի Մարտիրոսյանի անվամբ` 720.360 ՀՀ դրամ, Հրաչ Վիկ¬տորի Հովհաննիսյանի անվամբ` 1.179.942 ՀՀ դրամ, Գևորգ Նիկոլի Գրիգորյանի անվամբ` 1.179.942 ՀՀ դրամ, Սիրանուշ Ասատուրի Վարտեյանի անվամբ` 821.598 ՀՀ դրամ, 2010թ. սեպ¬տեմբերին` Ալիս Գեղամի Պոզիկյանի անվամբ` 634.350 ՀՀ դրամ, Նաիրա Մկրտիչի Բեժանովայի անվամբ` 656.961 ՀՀ դրամ, Արեգնազ Գևորգի Մարտիրոսյանի անվամբ` 552.900 ՀՀ դրամ, Թերզա Լևոնի Բաբլոյանի անվամբ` 605.175 ՀՀ դրամ, Ռոզա Կա¬րապետի Մարկոսյանի անվամբ` 703.980 ՀՀ դրամ, Արտեմ Արտեմի Հակոպովի անվամբ` 680.172 ՀՀ դրամ, Զարվարդ Հովհաննեսի Խոստիկյանի անվամբ` 630.762 ՀՀ դրամ, Գագիկ Սմբատի Հարությունյանի անվամբ` 656.961 ՀՀ դրամ, Սաթո Ջանոյի Առուստամյանի անվամբ` 703.980 ՀՀ դրամ, Վարդուշ Գրիգորի Բաղդյանի անվամբ` 550.422 ՀՀ դրամ, Վերա Իոսիֆի Բալասանյանի անվամբ` 634.350 ՀՀ դրամ, Լիա Հովհաննեսի Մկրտչյանի անվամբ` 634.350 ՀՀ դրամ, Քնարիկ Գրիգորի Գասպարյանի անվամբ` 605.175 ՀՀ դրամ, Եվգինե Արամի Շախատունիի անվամբ` 753.390 ՀՀ դրամ, Վարյա Մադաթի Վարունցի անվամբ` 703.980 ՀՀ դրամ, Հրանուշ Սարգսի Պողոսյանի անվամբ` 634.350 ՀՀ դրամ, Արևհատ Ավագի Շամյանի անվամբ` 634.350 ՀՀ դրամ, Վերա Աստվածատուրի Սարդարուայի անվամբ` 753.390 ՀՀ դրամ, Վարդանուշ Սամասլովի Սիմիկյանի անվամբ` 703.980 ՀՀ դրամ, Ռոզա Հակոբի Բադալովայի անվամբ` 728.625 ՀՀ դրամ, Դինա Գալուստի Դանիելյանի անվամբ` 500.430 ՀՀ դրամ, Աննա Իվանի Լեոնովայի անվամբ` 500.430 ՀՀ դրամ, Լիդիյա Յակովլևի Դևյատովայի անվամբ` 524.823 ՀՀ դրամ, Մարգարիտա Դանիելի Դանիելովայի անվամբ` 656.961 ՀՀ դրամ, Նինա Եղիշի Ենգիբարյանի անվամբ` 500.430 ՀՀ դրամ, Մուսայել Վասիլի Անանյանի անվամբ` 831.948 ՀՀ դրամ, Աննա Մինասի Խումարյանցի անվամբ` 577.293 ՀՀ դրամ, Վարգուն Հակոբի Եղիազարյանի անվամբ` 500.430 ՀՀ դրամ, Սիրան Ռուբենի Գալստյանի անվամբ` 703.980 ՀՀ դրամ, Մարիա Սերգեյի Խալիտովայի անվամբ` 831.948 ՀՀ դրամ, Թերեզա Գալուստի Մանուկյանի անվամբ` 655.362 ՀՀ դրամ, 2010թ. հոկտեմ¬բերին` Գոհարիկ Հայրապետի Մկրտչյա¬նի անվամբ` 558.432 ՀՀ դրամ, Կայանե Հակոբջանի Ղոնոյանի անվամբ` 790.366 ՀՀ դրամ, Սերգո Արշալույսի Բուդաղյանի անվամբ` 1.051.300 ՀՀ դրամ, Լյուսյա Հայրապետի Զարգարյանի անվամբ` 963.280 ՀՀ դրամ, Սերգեյ Պետրոսի Բաղրամյանի անվամբ` 816.940 ՀՀ դրամ, Էմմա Թեոդորոսի Մնացականյանի անվամբ` 690.100 ՀՀ դրամ, Ելենա Նասիբի Արամյանի անվամբ` 739.026 ՀՀ դրամ, Սեդրակ Արտաշի Սարիբեկյանի անվամբ` 790.366 ՀՀ դրամ, Գուրգեն Սերգեյի Գալստյանի անվամբ` 764.400 ՀՀ դրամ, Գուրգեն Մարտիրոսի Գալուստովի անվամբ` 1.026.080 ՀՀ դրամ, Եղսան Տիգրանի Խաչատրյանի անվամբ` 613.994 ՀՀ դրամ, Հայկանուշ Ավետիսի Մելքոնյանի անվամբ` 613.994 ՀՀ դրամ, Անուշավան Հարությունի Մարգարյանի անվամբ` 1.026.080 ՀՀ դրամ, Աստղիկ Աղասու Գրիգորյանի անվամբ` 739.026 ՀՀ դրամ, Միշա Հայրապետի Ինանցի անվամբ` 690.100 ՀՀ դրամ, Օլյա Մանուկի Պողոսյանի անվամբ` 790.366 ՀՀ դրամ, Սիրուշ Հակոբի Ալանյանի անվամբ` 532.454 ՀՀ դրամ, Հասմիկ Խուրշուդի Գասպարյանի անվամբ` 816.940 ՀՀ դրամ, Պարգև Սահակի Մանուչարյանի անվամբ` 844.120 ՀՀ դրամ, Լուսածին Համ¬բարձումի Հովակիմյանի անվամբ` 585.612 ՀՀ դրամ, Ալեքսան Իվանի Հակոբ¬ջան¬յանի անվամբ` 666.546 ՀՀ դրամ, Արևհատ Մովսեսի Սիմոնյանի անվամբ` 707.215 ՀՀ դրամ, Սա¬թիկ Խաչատուրի Օգանեսովայի անվամբ` 764.400 ՀՀ դրամ, Արաքսիա Մնացականի Առաքելյանի անվամբ` 714.260 ՀՀ դրամ, Հակոբ Սարգսի Բլիկյանի անվամբ` 790.366 ՀՀ դրամ, Մայրամ Հարությունի Շխրտումյանի անվամբ` 816.940 ՀՀ դրամ, Քնարիկ Արշակի Մողրովյանի անվամբ` 558.432 ՀՀ դրամ, Վանիկ Արսենի Սարուխանյանի անվամբ` 440.652 ՀՀ դրամ, Սառա Նիկոլայի Ալեխինայի անվամբ` 929.286 ՀՀ դրամ, Սմբատ Ամավոսի Ղազարյանի անվամբ` 1.217.400 ՀՀ դրամ գումարներ։ Բացի այդ, 2010 թվականի հոկտեմբերին, երբ Ծառայության գործունեությունը դեռևս ստուգվում էր ՀՀ վերահսկիչ պալատի աշխատակիցների կողմից, ստուգման արդյունքները հօ¬գուտ Ծառայության կանխորոշելու պատրվակով Վ.Խաչիկյանն անձամբ, ինչպես նաև Աշոտ Աբրա¬¬համյանի միջոցով հրահանգել, ինչպես նաև ելքագրվող գումարը մինչև տարեվերջ վերա¬դարձնելու խոստում տալով համոզել, այդ կերպ պաշտոնեական կեղծիք կատարելու միջոցով առանձնապես խոշոր չափի գումար ելքագրելուն են հակել Շենգավիթ տարած¬քային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանին՝ պահանջելով տրամադրել անհրաժեշտ տեղեկատվություն, այն է` տարած¬քային տվյալ բաժնի շտեմարանից պատահակա¬նութ¬յան սկզբունքով ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթո¬շակա¬ռուների տվյալներ և սահմանված ընթա¬ցակարգի խախտ¬մամբ՝ առանց դեպոնացված կեն¬սաթոշակների վճարումը վերսկսելու դիմում¬ների` սեղմ ժամկե¬տում ներկայացնել Ծառայության սոցիա¬լական ապահովագրության ծրագրերի տվյալ¬ների մշակ¬ման բաժ¬նի պետ Վահագն Խա¬չատրյա¬նին` դե¬պո¬նենտի ելքագրման համար համապատաս¬խան ծած¬կագրեր տրամադրելու նպատակով։ Ս.Էլբակ¬¬յանը համաձայնել և Ծառայության պետ Վ.Խա¬չիկ¬յանից ստացած հանձնա¬րա¬րութ¬¬յունը փոխանցել է իր տեղակալ, Ծառայության պետի 2008թ. հոկտեմբերի 2-ի թիվ 552-Ա հրամանի հա¬մաձայն` իր հանձնա¬րարութ¬յունները կատարելու, օրենսդրութ¬յամբ սահ¬մանված կար¬գով կենսա¬թո¬շակային սոցիալական ապահովագրութ¬յան համակարգի (անձնա¬վորված) հաշվառման տվյալ¬ների շտեմարանի (բազայի) վարումն ապահովելու պարտա¬կանութ¬յուններ կրող, պաշտո¬նատար անձ հանդիսացող Համլետ Մարտի¬րոսյանին, ինչպես նաև տա¬րած¬¬քային բաժնի օպե¬րատոր, պաշտոնատար անձ չհանդիսացող Հրանուշ Դանիելյանին։ Ի կատա¬րումն Ծա¬ռա¬յության պետից Ս.Էլբակյանի միջոցով ստացած վերոնշյալ հանձնարարության` Ծառա¬յության պետին չհա¬կադրվելու և հանձնա¬րարությունը կա¬տա¬րելու անձնական շա¬հագրգռվա¬¬ծութ¬յամբ օպերա¬տոր Հր.Դա¬նիել¬յանը տարած¬քային բաժնի շտեմարանից պատահականության սկզբունքով ի վերջո ընտրել է 24 կենսաթո¬շակառուների տվյալ¬ներ և կազ¬մել նախնական ցանկ, որը Ս.Էլբակյանը ներ¬կայացրել է Ծառա¬յություն։ Բաժնի պետ Վա¬հագն Խա¬չատրյանի փո¬խան¬ցած համա¬պատասխան ծած¬կագրերի տվյալ¬ներով նույն ցանկը Ս.Էլբակյանը վերադարձրել է Հր.Դանիել¬¬յա¬նին՝ պաշտոնական փաս¬տա¬թուղթ հան¬դիսացող վճարման ցուցակներ ձևա¬վորելու նպատակով։ Տրա¬մադրած ծած¬կագրե¬րի հի¬ման վրա Հր.Դանիելյանը համակարգչա¬յին ծրագիր է մուտքագրել վերոնշյալ 24 կենսաթոշա¬կառու¬ների կողմից իբր կենսաթոշակների դեպո¬նացված գումարները պահանջելու վերաբերյալ ակնհայտ կեղծ տեղեկութ¬յուններ, ձևավորել է վճարային ցուցակ¬ներ, որոնք հաս¬տատվել են Հր.Դանիելյանի և բաժնի պետին փոխա¬րի¬նող Համլետ Մար¬տի¬¬րոսյանի ստո¬րագրութ¬յուններով, իսկ ավելի ուշ ներկայացվել բաժնի պետ Ս.Էլբակյա¬նին, ով, ի կատարումն Վ.Խաչիկ¬յանի հանձ¬նարարա¬կա¬նի, վերջինիս և Ա.Աբրահամ¬յանի հետ անմիջանորեն ձեռք բերված նախ¬նական համաձայ¬նության շրջա¬նակ¬ներում պաշտո¬նական կեղծ այդ փաստաթղթերը հանձնել է վճա¬րում¬ների ծառա¬յութ¬յան պետ Հովհաննես Գրիգորյանին։ Վերոնշյալ գործողություններով միմյանց հետ ձեռք բերած նախ¬նա¬կան համա¬ձայ¬նության շրջանակներում Ս.Էլբակյանը, Հ.Մար¬տիրոսյանը և Հր.Դանիելյանն օժան¬դակել են Վ.Խաչիկյանի, վերջինիս հանձնարարությամբ այդ գումարի ել¬քագրմա¬նն ի պաշտոնե մաս¬¬նակցած հանցավոր խմբի անդամ¬ներ Աշոտ Աբրա¬համ¬յանի, Վահագն Խաչատրյանի, Հով¬հաննես Գրիգորյանի և Վիգեն Գևորգյանի կողմից պաշտո¬նեական դիրքի օգ¬տագործմամբ առանձ¬¬նա¬պես խոշոր չափի՝ 20.489.226 ՀՀ դրամ գու¬մարի յուրացմանը։ Թեև վճարման վերոնշյալ կեղծ ցուցակ¬ների հիման վրա դեպոնենտ գումարները փաս¬տացի ելքագրվե¬լ և նույն ցուցակները վճա¬րումների ծառայությունից առձեռն վերա¬դարձվել են բաժ¬նի պետ Ս.Էլբակյանին` կենսաթո¬շակառուների փոխա¬րեն ևս ստորագրելու, վերջիններիս ստո¬¬րագրությունները կեղծելու պահանջով և ոչնչացվել նրա կողմից, սակայն վճարումների ծա¬ռա¬յության տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի միջոցով այդ ցուցակների հիման վրա արդեն ելքագրված 20.489.226 ՀՀ դրամ գումարը փո¬խանցվել է Վազ¬գեն Խա¬չիկ¬յանին և յուրացվել վերջինիս ղեկա¬վարած և այդ գումարի ել¬քագրմա¬նն իրենց պաշտո¬նեական լիազորությունների սահմաններում մասնակցած կազմա¬կերպված խմբի անդամ¬ներ Աշոտ Աբրա¬համյանի, Վահագն Խաչատրյանի, Հովհաննես Գրիգորյանի և Վիգեն Գևորգյանի կողմից։ Մաս¬նա¬վորապես՝ տվյալ տարածքային բաժնում կազմված վճարման ցուցակներով են ելքագրվել և յուրացվել՝ 2010թ. հոկտեմ¬բերին` Կարա¬պետ Պետրոսի Կերկերյանի անվամբ` 904.360 ՀՀ դրամ, Քնարիկ Պետրոսի Սիմոն¬յանի անվամբ` 1.307.876 ՀՀ դրամ, Ժենյա Կարապետի Դանիելյանի անվամբ` 1.166.840 ՀՀ դրամ, Շուրա Նշանի Գուլնազարյանի անվամբ` 481.389 ՀՀ դրամ, Սեդա Սարդարի Վար¬դանյանի անվամբ` 653.600 ՀՀ դրամ, Վարսենիկ Մուշեղի Ստեփանյանի անվամբ` 875.174 ՀՀ դրամ, Լաուրա Ռուբենի Գրիգոր¬յանի անվամբ` 829.580 ՀՀ դրամ, Սերյոժա Մխիթարի Յազիչյանի ան¬վամբ` 885.383 ՀՀ դրամ, Գևորգ Դերենիկի Ղարագյոզյանի անվամբ` 1.004.342 ՀՀ դրամ, Լաուրա Խաչիկի Ղահրա¬ման¬յանի անվամբ` 1.201.181 ՀՀ դրամ, Ռոզա Համայակի Խնոյանի անվամբ` 701.732 ՀՀ դրամ, Անիչ¬կա Վանեսի Գևորգյանի անվամբ` 725.336 ՀՀ դրամ, Ռիմա Բագրատի Մովսիսյանի անվամբ` 914.210 ՀՀ դրամ, Մելսիկ Վաղարշի Ջալավյանի ան¬վամբ` 1.113.740 ՀՀ դրամ, Սեդա Սարգսի Բոստանջյանի անվամբ` 540.761 ՀՀ դրամ, Սուսան Սողո¬մոնի Սարգսյանի անվամբ` 914.210 ՀՀ դրամ, Անուշ Հայրապետի Պետրոսյանի անվամբ` 802.601 ՀՀ դրամ, Սուրիկ Գրիգորի Առաքելյանի անվամբ` 973.682 ՀՀ դրամ, Նադեժդա Նիկոլայի Մա¬նաս¬¬տիրշինայի անվամբ` 776.240 ՀՀ դրամ, Գրետա Սանասարի Աջամյանի անվամբ` 1.035.617 ՀՀ դրամ, Շմավոն Սարգսի Ղասաբյանի ան¬վամբ` 791.660 ՀՀ դրամ, Սվետլանա Նիկո¬լայի Պողոսովայի անվամբ` 750.479 ՀՀ դրամ, Լենա Իվանի Մելքումյանի անվամբ` 623.543 ՀՀ դրամ, Վրեժ Սաշայի Ներսեսյանի անվամբ` 515.690 ՀՀ դրամ կենսաթոշակների դեպոնացված գումարները։ Տվյալ դրվագով ամբաս¬տանյալներ Սամվել Էլբակյանը և Համլետ Մարտիրոսյանը կատարել են հանցագործութ¬յուններ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով և 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (օժանդակություն), իսկ Հրանուշ Դանիելյանը` հանցագործություններ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով(օժանդակություն) և 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (օժանդակություն)։ Նույն պատրվակով, ինչպես նաև «Ծառայության պատիվը բարձր պահելու», մինչև տարե¬վերջ ելքագրված գումարը վերադարձնելու պատճառա¬բանությամբ անհրաժեշտ տեղեկատ¬վություն տրամադրելու, այն է` տարածքային բաժնի շտեմա¬րանից երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսա¬թոշակառուների տվյալներ ընտրե¬լու և առանց դեպոնացված կենսաթոշակների վճարումը վերսկսե¬լու դիմումների՝ մոտ 30.000.000 ՀՀ դրամի շրջանակներում դեպոնենտ գումար ելքագրելու հանձնարարական Վ.Խաչիկյանը ինչպես ան¬ձամբ, այնպես էլ Ա.Աբրահամյանի միջոցով 2010 թվականի հոկտեմբերին տվել և այդ կերպ պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով առանձնապես խոշոր չափի գումար ելքագրելուն են հակել նաև Էրե¬բունի և Նուբա¬րաշեն տարած¬քային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին, ով ղեկավարին՝ Ծառա¬յութ¬յան պետ Վ.Խաչիկյանին չհա¬կադրվելու և նրա հանձնա¬¬րա¬րութ¬յունը կա¬տա¬¬րելու անձնական շա¬հագրգռվա¬ծությամբ, իր պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով, տարած¬քային բաժնի շտե¬¬մա¬¬րանից ընտ¬րել է 22 կեն¬սա¬¬թոշակա¬ռու¬ների տվյալ¬ներ, որոնք, առանց հիշյալ կենսաթո¬շա¬կառուների դիմում¬ների, ներկա¬յաց¬րել է Վազգեն Խաչիկյանին, վերջինցս դրանք ստա¬ցել վճարային ցուցակներ ձևա¬վորելու հա¬մար անհրաժեշտ համապատասխան ծած¬կագրերով։ Այդ ծածկագրերի հիման վրա Ս.Սարգսյա¬¬¬¬նը համակարգչային ծրագրով ձևավորել է պաշտո¬նա¬կան կեղծ փաստաթղթեր՝ վճա¬րային ցուցակ¬ներ, հաջորդ օրն այցելել Վ.Խա¬չիկյա¬նին, նրա ներկայությամբ կնքել, ստո¬րագրութ¬յամբ իր, ինչպես նաև բաժնի հաշվապահի անուններից հաս¬տատել վճարային այդ ցուցակները, Վ.Խա¬չիկ¬յանի հանձ¬նա¬րարությամբ նույն ցուցակներում ստո¬րագրել նաև կենսաթոշակառուների փոխարեն, որից հետո ցուցակներն անձամբ հանձնել է վճա¬րումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգոր¬յանին, որով կատարել է պաշտոնեական կեղծիք, վերադասին հանձնել ակնհայտ կեղծ տեղեկություններ բովանդակող պաշտոնական կեղծ փաս¬տաթուղթը և այդ կերպ օժանդակել Վ.Խաչիկյանի, վերջինիս հանձնարարությամբ այդ գումարի ել¬քագրմա¬նը պաշտոնեական լիազորությունների (դիրքի) շրջանակներում մասնակցած հանցավոր խմբի անդամներ Աշոտ Աբրա¬համ¬յանի, Վահագն Խա¬չատրյանի, Հովհաննես Գրիգոր¬յանի և Վի¬գեն Գևորգյանի կողմից առանձնապես խոշոր չափի` 25.344.330 ՀՀ դրամ գումարի յուրացմանը։ Վճարումների ծառայության տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի միջոցով վերոնշյալ ցու¬ցակ¬¬ներում ընդգրկված կենսաթոշա¬կառուների դեպո¬նենտ գումարները դրամարկղից անհիմն ելքագրվել են, առանձնապես խոշոր չափի 25.344.330 ՀՀ դրամ գումարը փո¬խանցվել է Վազգեն Խաչիկյանին, բաշխվել և յուրացվել վեր¬ջինիս ղեկավարած և այդ գումարի ելքագրմանը մաս¬նակցած հանցավոր խմբի վերոնշյալ անդամ¬ների կողմից։ Մասնավորապես՝ տվյալ տարածքային բաժ¬նում կազմված վճարման ցուցակով են յուրացվել՝ 2010թ. հոկտեմ¬բերին` Ստեփան Անդրանիկի Մուրադյանի անվամբ` 1.895.080 ՀՀ դրամ, Վերգինե Վաղարշակի Կանանովի ան¬վամբ` 1.475.250 ՀՀ դրամ, Մարիամ Աբրահամի Մանուկ¬յանի անվամբ` 790.366 ՀՀ դրամ, Լուսյա Մաթևոսի Կոստանյանի անվամբ` 871.906 ՀՀ դրամ, Կարապետ Պետրոսի Շեյթանյանի անվամբ` 953.520 ՀՀ դրամ, Կնո Խալթի Ավդալյանի անվամբ` 1.115.920 ՀՀ դրամ, Ալբերտ Մկրտիչի Թովմասյանի անվամբ` 1.213.880 ՀՀ դրամ, Ալիսա Խաչիկի Աճեմյանի անվամբ` 871.906 ՀՀ դրամ, Սարգիս Ղազարի Ուզունյանի անվամբ` 1.051.300 ՀՀ դրամ, Էմմա Արտաշի Սարգսյանի անվամբ` 1.182.966 ՀՀ դրամ, Սարգիս Վահանի Օգումուշյանի ան¬վամբ` 1.182.966 ՀՀ դրամ, Վլադիմիր Անուշավանի Մարտիրոսյանի անվամբ` 1.012.100 ՀՀ դրամ, Նինա Մարտինի Նալբանդյանի անվամբ` 1.554.426 ՀՀ դրամ, Եվգենի Նիկոլայի Օսիպովայի անվամբ` 1.398.600 ՀՀ ՀՀ դրամ, Հովհաննես Արշակի Անտոնյանի անվամբ` 1.019.886 ՀՀ դրամ, Ֆիրուզա Մռավի Սարգսյանի անվամբ` 929.286 ՀՀ դրամ, Մարիամ Ալեքսանի Խաչատրյանի անվամբ` 1.019.886 ՀՀ դրամ, Վլադիմիր Կառլոսի Պետրոսյանի ան¬վամբ` 1.554.426 ՀՀ դրամ, Սահակ Վարդերեսի Արաբյանի անվամբ` 1.115.920 ՀՀ դրամ, Վարդգես Հակոբի Բոյաջյանի անվամբ` 1.026.080 ՀՀ դրամ, Վազգեն Սիմոնի Թով¬մաս¬յանի ան¬վամբ` 1.208.360 ՀՀ դրամ, Պարգև Անդրեասի Գրիգորյանի անվամբ` 900.300 ՀՀ դրամ ելքագրված կենսաթոշակների դեպոնացված գումարները։ Տվյալ դրվագով ամբաս¬տանյալ Սարգիս Սարգսյանը կատարել է հանցագործութ¬յուններ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով և 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (օժանդակություն)։ Բացի այդ, 2010թ. մա¬յիսին, երբ ՀՀ վերահսկիչ պալատի աշխա¬տակիցները ստուգում էին Ծառայության աշխատակազմի Գյումրու տարածքային բաժնի նախկին տարիների գործունեութ¬յունը, Վազգեն Խաչիկյանը աշխատասենյա¬կում հրավիրած խորհրդակցության ընթացքում Ծա¬ռա¬¬յութ¬¬յան ղեկավար անձնակազմի ներկայությամբ Գյումրու տա¬րած¬քային բաժնի պետ Էդուարդ Վար¬ժապետյանից և գլխավոր մասնագետ (օպերատոր) Արթուր Աբրահամ¬յանից պարզել և հավաս¬տիա¬նալ է, որ վերջինիս և նույն բաժնի հնարավոր այլ աշխատակիցների չարաշա¬հում¬ների, բաժնի ղեկավար անձնակազմի ոչ պատշաճ հսկողության հետևան¬քով թաղման նպաստ¬ներ վճա¬րելու անվան տակ ՀՀ պե¬տա¬¬կան բյու¬ջեից կրկնակի ելքագրվել և հափշակվել է Ծառայութ¬յանը վստահ¬ված մոտ 29.000.000 ՀՀ դրամ գումար։ Առանձնապես խոշոր չափի գումարի տի¬րա¬նալու դիտավո¬րությամբ` Վ.Խաչիկյանը, օգտա¬գործելով որպես Ծառայության ղե¬կավար՝ իր նկատ¬մամբ Գյում¬րու տարած¬քային բաժնի աշխա¬տա¬կիցներ Արթ.Աբրա¬համ¬յանի և այլոց վստա¬հութ¬յունը, մասնա¬վո¬րապես՝ այդ պահանջը ներկա¬յացնելով պատեհ պահի և իրավիճակում, այն է՝ խորհրդակ¬ցությանը մասնակցող Ծառա¬յության ղեկավար աշխա¬տա¬կիցների, նրանց թվում նաև իր կազմակերպած և ղեկա¬վարած հան¬ցավոր խմբի ան¬¬դամ¬ներ Աշոտ Աբրա¬համ¬յանի և Հով¬հաննես Գրիգորյանի ներ¬¬կա¬յությամբ, միա¬ժա¬մանակ օգտա¬գոր¬ծելով ՀՀ վերահսկիչ պալատի կողմից Ծառայության տվյալ բաժնում դեռևս շարու¬նակ¬վող ստուգումների փաստը, տա¬րած¬¬քային բաժ¬նի պետ Էդուարդ Վար¬ժապետ¬յանին, վեր¬ջինիս մի¬ջո¬ցով նաև Արթուր Սուքիասյանին և Գյում¬րու տարածքային բաժնի վճարումների ծառայության պատասխանատու Ռուբեն Մնացա¬կան¬յանին համոզել և հորդորել է սեղմ ժամ¬¬¬կետում անձ¬նական միջոց¬ների հաշվին հայ¬թայթել այդ 29.000.000 ՀՀ դրամը և հանձնել իրեն՝ իբր ՀՀ պետական բյուջեին պատճառված այդ վնասն անմիջա¬պես վերա¬կանգնելու համար։ Արդեն 2010թ. մայիս - հու¬նիս ամիսներին Վ.Խաչիկյանը Էդ.Վարժա¬պետ¬յանի միջոցով ստա¬ցել է նախ՝ Արթ. Աբրահամյանի անձնական գումարների հաշվին, ՀՀ դրամի և ԱՄՆ դոլարի տես¬¬¬քով հավաքված 20.000.000 ՀՀ դրամին համարժեք գումարը, ապա` Գյումրու տարածքային բաժ¬¬նի այլ աշխատակցի (աշխատակիցների) անձնական միջոցների հաշվին հավաքված և կեն¬սա¬թոշա¬կա¬յին ապա¬հովության և առան¬¬ձին ծրագրերի վար¬չության պետ Աշոտ Աբրահամյանին, վերջինիս կողմից իր առաջին տեղակալ Արա Հարություն¬յա¬նին փոխանցված ևս 9.000.000 ՀՀ դրամ գումարը, սակայն ընդ¬հանուր 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը ՀՀ պետական բյուջե չի վճարել (վե¬րա¬¬կանգնել), այլ Գյումրու տա¬րած¬քային բաժնի աշխատակիցներ Արթուր Աբրա¬համյանի և այլոց վստահություն չա¬րաշահելով՝ վերջիններիս առանձ¬նա¬պես խո¬շոր չափի գումարը հափշտա¬կել է` ավարտելով նախնական հանցավոր դիտավորությունը։ Տվյալ դրվագով Վազգեն Խաչիկյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախա¬տես¬ված հանցագործություն, որն ընդգրկված չի եղել կազմա¬կերպ¬ված խմբի անդամների հանցավոր դի¬տավորությամբ։ Այսպիսով, պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով յուրացումներ կատարելու դի¬տա¬վորությամբ միավորված և տևական ժամանակ գործած կազմակերպված խմբի կազմա¬կերպիչ և ղեկավար Վազգեն Խաչիկյանը կատարել է հանցագոր¬ծություններ, որոնք նախատես¬ված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, խմբի հիմնական անդամ¬ներից Աշոտ Աբրահամյանը՝ հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 179-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Հովհաննես Գրիգոր¬յանը՝ հան¬ցանքներ, որոնք նախա¬տես¬ված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդ¬վածով, Վահագն Խաչատրյանը՝ հանցանք, որը նախա¬տես¬ված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Վիգեն Գևորգյա¬նը՝ հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով։ Կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներ Արթուր Սուքիասյանը և Հովհաննես Հով¬հան¬նիսյանը կատարել են հան¬ցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, իսկ Բագրատ Մուրադյանը և Արմեն Խաչատրյանը՝ հանցա¬նքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդ¬վածով որպես մեղադրյալ ներգրավված Արամ Մարտիրոսյանի նկատմամբ նախաքննական մար¬մինը հայտարարել է հե¬տա¬խուզում և նրա վերաբերյալ մասն անջատել առանձին վարույթով։ Ամբաստանյալներ Վազգեն Խաչիկյանի և Աշոտ Աբրահամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով, իսկ Վահագն Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածներով հարուցված քրեական հետապնդումը (նրանց համաձայնության առկա¬յության պայմաններում) ենթակա է դադա¬րեցման՝ քրեական պատաս¬խա¬նատ¬վության ենթար¬կելու վաղեմության ժամկետն անց¬նելու հիմ¬քով։ Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալների մեղավորության վերաբերյալ հետևութ¬յան (դատաքննությամբ հաստատված հանգամանքների սահմաններում) Դատարանը հան¬գեց պատ¬¬շաճ իրա¬¬վա¬¬կան ըն¬թա¬ցակարգերի շրջա¬նակ¬նե¬րում դատաքննությամբ հետա¬զոտ¬ված և գնա¬հատ¬¬ված ներ¬քոհիշ¬յալ ապա¬ցույց¬նե¬րով. Ամբաստանյալների դատաքննական, ինչպես նաև հրապարակված և հետազոտված նախաքննական (այդ թվում՝ առերես) ցուցմունքներով. Այսպես, գործով ամբաստանյալ Սամվել Էլբակյանը Դատարանում փոփոխված վերջ¬նա¬կան մեղադրանքի շուրջ հարցաքննվելիս իրեն մեղավոր չճանաչեց, նշեց, որ 2010թ. հոկտեմ¬բե¬րին Աշոտ Աբրահամյանն զանգահարել և կանչել է Ծառա¬յություն` ասելով, որ Խաչիկյանը ստու¬գում¬ների հետ կապված խոսելու բան ունի։ Հանդիպել է նախ Աբրահամյանին, ապա Խաչիկ¬յանին, ով տեղեկացրել է, որ կենսաթոշակային գումարների հետ կապված հարցեր կան՝ առա¬ջարկել է հան¬դիպել Աշոտ Աբրահամյանին, նշել, որ մանրամաս¬ները կներկայացնի վերջինս։ Դարձյալ հան¬դիպել է Ա.Աբրահամյանին, ով ասել է, որ ժամանա¬կավոր դեպոնենտային գումար պետք է դուրս գրվի, որը մինչև նույն թվականի դեկտեմբերը կվերա¬կանգնվի։ Վերադարձել է իր աշխա¬տա¬վայր, վերոնշյալ խոսակցության մասին տեղեկացրել իր տեղակալ Համլետ Մարտիրոսյանին, ով մի քա¬նի օր անց գնացել է Ծառայություն` ճշտելու, թե ին¬չումն է խնդիրը։ Ա.Աբրահամյանը նույնը հայտ¬նել է նաև Համլետին, այսինքն՝ իրենց հանձ¬նա¬րարել են ցուցակ կազմել և ուղարկել Ծառա¬յություն, որը կատարել է և իր հանձնարա¬րությամբ օպե¬րատոր Հրանուշ Դանիելյանը կենսաթոշա¬կա¬ռու¬ների տվյալների պատահա¬կան ընտրությամբ ցուցակ է կազմել, որը և ուղարկել են վե¬րա¬դասին։ Իր բացակայության պատճառով այդ ցուցակը ստորագրել է Մար¬տիրոսյանը։ Ցու¬ցակը բաղ¬կա¬ցած էր աղյու¬սակային տեսքով կենսաթոշա¬կա¬ռու¬ների տվյալներից։ Նշեց, որ Վ.Խաչիկ¬յանի այդ հանձնա¬րարությունը կատարել է, քանի որ վեր¬ջինս ասել է, թե դա ժամա¬նա¬կա¬վոր բնույթ է կրելու, այն կատարելով՝ որևէ շահագրգռվա¬ծութ¬յուն չեն ունեցել, փաս¬տացի գումար չեն տե¬սել։ Նշեց նաև, որ ստացած հանձնարարության կա¬պակ¬ցությամբ սկզբում Աշոտ Աբրա¬համ¬յանը ներկայացրել է թղթի վրա գրված 4-5 կենսաթո¬շակա¬ռու¬ների տվյալներ, սակայն ընդգծել է նաև, որ կենսաթո¬շա¬կառուների թիվը պետք է ավելացնել մինչև 20-ի չափով՝ գումարն ավե¬լաց¬նելու նպա¬տակով։ Որոշ ժամանակ անց նշված ցուցակը Ծառայությունից վերադարձրել են` ասելով, թե իրենք պետք է ստորագրեն նաև դեպոնենտ գումարներն իբր ստացող կենսաթոշա¬կառուների փոխարեն, որից զայրացել և դրանք պատռել է՝ գումարներ դուրս գրելը կանխելու նպատակով։ Ցուցակը վե¬րա¬դարձվելուց հետո է հասկացել, որ իրեն ներքաշում են կեղծիքի մեջ, ուստի պատռել է այն, կեն¬սաթոշակառուների փոխարեն ցուցակում ստորագրելու հանձնա¬րա¬րութ¬յուն իր աշխատա¬կիցնե¬րին չի տվել, ընդամենը տեղյակ է պահել նաև վերոնշյալի մասին։ 2010թ. հոկտեմբերի վերջին տեղեկացել է, որ նույնիսկ կենսաթոշակառուների ստո¬րագրութ¬¬յունների բացակայության և վերոնշյալ ցուցակի ոչնչացման պայմաններում, այնուա¬մենայնիվ, այդ ցուցակում նշված անձանց անուններով գումարները դուրս են գրվել։ Բազմիցս այ¬ցելել է Վ.Խաչիկյանին` պարզելու գու¬մար¬ները վերականգնելու ձգձգման պատճառը, բայց վեր¬ջինս տեղում չի եղել, մեկ անգամ դիմել է նաև Աշոտ Աբրահամյանին, քանի որ Խաչիկյանի հետ հանդիպումը չէր ստացվում։ Նշեց նաև, որ առաջին անգամ իրեն հարցաքննության են կանչել իրենց տարածքային բաժնում ստուգումներ իրա¬կա¬նացրած ՀՀ վերահսկիչ պալատի ակտի հետ կապ¬ված, որի ընթացքում վերոնշյալ ցուցակի վերաբերյալ ցուցմունքներ չի տվել, սակայն երկրորդ անգամ արդեն ինքն է նախաձեռնել ու նախաքննական մարմնին հայտնել այդ ամե¬նի մասին, քանի որ ղեկավարության վերոնշյալ գործողությունների հետևանքով հայտնվել է տուժողի կար¬գավիճակում։ Նշեց, որ Վ.Խաչիկյանն իրեն անձամբ է հայտնել, որ Վերահսկիչ պալատի հետ կապված խնդիր կա, դեպոնենտ գումար պետք է հանվի, այնուհետև ուղարկել է Աշոտ Աբրա¬համյանի մոտ` հանձնարարելով մյուս մանրամասներին տեղեկանալ նրանից։ Նշեց նաև, որ ըստ էության` Խաչիկյանի այդ խոսքը հանձնարարական էր։ Ցուցակը կազմվել է իրենց տարածքային բաժնի շտեմարանից հանված տվյալների հիման վրա, այն ուղարկել են վճարման ծառայությունը, որի աշխա¬տակիցներն էին պարտավոր քաղաքացիներին ստորագրությամբ հանձնել նրանց կեն¬սաթոշակների դեպոնացված գումար¬ները։ Նշեց նաև, որ մինչև 2008թ. նոյեմբերը դեպոնենտային գումարների վերա¬բերյալ կենսաթո¬շակառուների դիմումներն ընդունվել են կենտրո¬նական մարմ¬նում, միայն 2008թ. դեկտեմբերից է դա հանձնա¬րարվել տարածքային բաժիններին։ Այդ ժամա¬նակ¬վանից սկսած քաղաքացուն պարտավոր էր ընդունել նախ՝ տարածքային բաժնի տեսուչը` փաս¬¬տաթղթերով հանդերձ, այնու¬հետև` ստորաբաժանման պետը, սակայն վճարումների հետ իրենք դարձյալ կապ չեն ունեցել, քանի որ դա կատարվել է վճարումների ծառայությունում։ Նշեց նաև, որ Վերահսկիչ պալատը ստուգման արդյունքում որևէ խախտում իրենց բաժնում չի արձա¬նագրվել։ Նշեց նաև, որ կենսաթոշակների գործերը պահվում են իրենց ստորաբաժանման արխի¬վում, փաս¬տաթղթերը համարակալվում են, դրանց ամբողջականության պատասխանատուն տե¬սուչն է։ Ընդունեց, որ այն կենսաթոշակառուների գործերը, որոնցում բացակայում են դեպո¬նենտ գումարները ստանալու վերա¬բերյալ դիմումները, վերաբերում են Վ.Խաչիկյանի և Ա.Աբրա¬համ¬յանի վերոնշյալ հանձնա¬րարության կապակցությամբ անհիմն դուրս գրված գումարներին։ Հայտ¬նեց նաև, որ դեպոնենտ գումարների ցուցակ¬ները տպելու համար անհրաժեշտ ծածկագրերը տեղեկատվական վարչությունից նախապես ստացել է իրենց բաժնի օպերա¬տոր Հրանուշ Դանիել¬յանը, ինչպես փաստաթղթային, այնպես էլ էլեկտրոնային տար¬բերակով՝ նա¬խապես Ծառայութ¬յանն իրենց ներկայացրած կենսաթոշակառուների անուն-ազգանունների տվյալների կամ կենսա¬թոշակային գործի հիման վրա։ Նախաքննական ցուցմունքը հրապարակելուց հետո հստակեցրեց և պնդեց, որ առանց կենսաթոշակառուների դիմումների դեպոնենտ գու¬մարներ դուրս գրելու անհրաժեշտության մասին իրեն ասել են ինչպես Վազգեն Խաչիկյանը, այնպես էլ Աշոտ Աբրահամյանը։ Գործով ամբաստանյալ Համլետ Մարտիրոսյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մե¬ղավոր ճանաչեց մասնակի՝ պաշտոնեական կեղծ կատարելու մեջ։ Նշեց, որ ի պաշտոնե մաս¬նակցել է նաև կեն¬սա¬թոշակների նշանակման, ցուցակների կազմման և ճշտության ստուգման, յու¬րա¬¬քանչյուր ամսվա ցուցակ¬ների ստորագրման գործընթացներին։ Մանրամասնեց, որ դե¬պո¬նենտ գումարներ ստանալու մտադրութ¬յուն ունեցող կենսաթոշակառուների դիմում¬ներն ընդուն¬վում են տարածքը սպասարկող մասնագետների կող¬մից, ձևակերպվում և մուտքագրվում են համա¬կարգիչ` այդ փաստաթղթերի օրինա¬կանությունը ստուգելու նպատակով, ապա կազմվում է կենսա¬թոշա¬կի գործ, որն իրենց կողմից ստուգվում է։ Դրա հիման վրա կազմում են համապատասխան պահան¬ջագրեր, որոնք հաշվապահի կողմից ստուգվում են, ապա իրենց օպերատորը համապա¬տաս¬խան պահանջագիրն ուղարկում է Ծառայության տեղեկատ¬վական վարչություն, որտեղ ստուգվելուց հետո այն վերադարձվում է, հաշվապահի կողմից ստուգվում և որպես ծրագրային աշխատանքի արդյունք՝ համակարգչով տպագրվում է վճարային ընդհանուր ցուցակի տեսքով, որը ստորագրում է նաև ինքը։ 2010թ. հոկտեմբերին կազմված վերոնշյալ ցուցակի վերաբերյալ նշեց, որ բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանն իրեն և օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանին տեղեկացրել է, որ ղեկավարութ¬յունը նրանից որոշակի քանակի դեպոնենտների ցուցակ է պահանջում։ Այդ պահին իրենց հաշ¬վապահը գտնվել է ֆիզիոլոգիական արձակուրդում։ Հանձնարարության իմաստը պարզելու նպա¬տա¬կով Էլբակ¬¬յանի առաջարկությամբ հանդիպել է Աշոտ Աբրահամյանին, ով բանիմաց էր, տա¬րաբնույթ մաս¬նա¬գիտական հարցերով մշտապես օգտակար խորհուրդներ էր տալիս։ Խաչիկյանի հետ այդ հարցերով անձամբ չի հանդիպել, քանի որ ինքը «փոքր» մարդ է, իսկ Աշոտ Աբրահամ¬յանի հետ հանդիպել է` ճշտելու առանց դիմումների առկայության վճարման ցու¬ցակներ պա¬հան¬ջելու պատ¬ճառը։ Վերջինս զարմացել է՝ հետաքրքրվե¬լով, թե ինչու է նրան դիմում, եթե կան բաժնի պետ և Ծառայության պետ, նշել, որ նա չէ այդ որոշումը կայացնողը։ Աբրահամյանը խորհուրդ է տվել չխառնվել՝ պատճառաբանելով, որ դա նաև իր հարցը չէ։ Ա.Աբրահամյանի խոսքերը փո¬խանցել է բաժնի պետ Էլբակյանին։ Քանի որ այդ ամենն արվում էր Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկ¬յանի գիտությամբ, բարձրաձայնելու դեպքում իրենց վրա կարող էր խո¬սակցութ¬յուն գալ, ընդհուպ` աշխատանքից հեռաց¬վեին, համաձայնել են կատարել այդ հանձնա¬րա¬րությունը՝ կարծե¬լով, թե դուրս գրվող գումարը կարճ ժամկետում կվերականգնվի Ծառայության բյուջե։ Ի կատա¬րումն այդ հանձնարարականի՝ իր գործառույ¬թներից ելնելով, ինչպես նաև բաժնի պետի հանձ¬նա¬րարութ¬յամբ` ստորագրել է առանց կենսաթոշա¬կա¬ռու¬ների դիմումների կազմված վե¬րոնշյալ վճար¬ման ցուցակը՝ նաև վստահելով Ծառայության պետին և թյուրիմա¬ցաբար կարծե¬լով, թե նման հանձ¬նարարութ¬յուն տալու պարագայում դժվար թե վերջինս խաբի և վտանգի են¬թարկի իրենց։ Նշեց, որ առանց ծածկագրեր ստա¬նալու՝ օպերատոր Հրանուշը չէր կարող վճարման ցու¬ցակ տպել (ստա¬նալ), և այդ միակ դեպքն էր, որ ծածկագրերը տրվել և գումարներ դուրս են գրվել առանց կեն¬սա¬թոշակառուների դիմումների։ Հաջորդ օրը բաժնի պետ Էլբակյանն իրեն և Հրանուշին կանչել և տեղեկացրել է, որ նույն ցուցակը հետ է վերադարձվել՝ կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրելու և ամսաթվերը լրաց¬նելու նպա¬տակով։ Այդ քայլից վրդովվել են, Էլբակյանն իր ներկայությամբ այդ ցուցակը պատ¬ռել է՝ գումարները դուրս գրելը կանխելու նպատակով։ Հետագայում տեղյակ չէ, թե ինչ եղանակով են դուրս գրվել և վճարվել այդ գումարները։ Դեպոնացված գումարը քաղաքացին պետք է ստանար վճարման ծառայությունից, այնտեղ պետք է ստորագրեր իրենց տպած ցուցակում, որը տվյալ դեպքում կազմել էին առանց հիմքերի՝ կենսաթոշա¬կառուների դիմումների։ Ներկայումս տեղյակ է, որ այդ ցուցակով դուրս է գրվել 24 կենսաթոշակառուների համար նախատեսված մոտ 20.481.000 ՀՀ դրամ գումար։ Գործով ամբաստանյալ Հրանուշ Դանիելյանի ցուցմունքներով. Վերջինս առաջադրված մեղադ¬րանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և Դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ սահ¬մանված կարգի համա¬ձայն՝ դեպոնացված թոշակը ստա¬նալու համար կենսաթոշակառուն անձ¬նագրով և սոցիալական քարտով ներկայանում է տեսուչին, դիմում է գրում նրա մոտ, որը բաժնի պետը մակագրում է։ Տեսուչն այն մուտքագրում է այն համա¬կարգիչ՝ որպես դեպոնենտի գործ, իսկ ինքը, որպես օպերատոր, համակարգչով ստա¬նում է առան¬ձին դեպոնենտի գումարը (չափը)։ Ծա¬ռա¬յութ¬յան տեղեկատվական վարչություն ներկայաց¬վող պա¬հան¬ջագրերը ստորագրել են իրենց բաժնի պետը և հաշվապահը։ Ցուցակ ստանալու (համակարգչային ծրագրով տպելու) համար անհրա¬ժեշտ ծածկագրերը ստանալու նպատակով զանգել է Ծա¬ռա¬յության տեղեկատվական վար¬չության աշխատակիցներին՝ Անուշիկին, Մելան¬յային կամ վարչության պետ Վահագն Խա¬չատրյա¬¬նին, խնդրել ծածկագրեր տրամադրել, որոնք բանավոր կարգով երբևէ չեն հաղորդվել, մշտապես իրեն են ու¬ղարկվել էլեկտրոնային փոստով, փաստաթղթի տես¬քով, որը հաստատված է եղել Վ.Խա¬չատրյա¬նի ստո¬րագրությամբ։ Նշեց, որ առանց այդ ծած¬կագրերի՝ հնարավոր չէր դեպո¬նենտի ցուցակ ձևավորել (ստա¬նալ)։ 2010թ. հոկտեմբերին վերաբերող բոլոր օրինական ցուցակները կազմելուց հետո բաժնի պետ Էլբակյանի պահանջով շտեմարանից հանել և նրան է տրամադրել նախ՝ յոթ, ապա՝ քսան կենսա¬թոշա¬կառուների դեպո¬նացված գումարների վերաբերյալ տվյալներ։ Օրեր անց Էլբակյանը հայտնել է, որ Ծառայության պետի հրամանով անհրաժեշտ է դեպոնենտի ցուցակ ստանալ՝ այն ձևավորելու և տվյալները համակարգիչ մուտքագրելու եղանակով, իրեն է ներկա¬յացրել ձեռագիր տեսքով կատարված կենսաթոշակառուների անվանացուցակ, որի կազմի մեջ էին մտնում դեպո¬նեն¬տում գտնվող, տևական ժամանակ գումարներ չստացած մոտ քսան և ավելի կենսաթոշակա¬ռու¬ներ։ Ծածկագրերը, որոնք սկսած 2008 թվա¬կանից տրամադրվում էր Ծառայութ¬յան տեղեկատ¬վա¬կան բաժնից, էլեկտրոնային տարբե¬րակով, այդ դեպքում արդեն իսկ նշված էին նույն անվանա¬ցուցակում։ Նշեց, որ տեղ¬յակ չէ, թե պետին ով էր փոխանցել այդ անվանացուցակը, սակայն նախկինում նման եղանակով ցուցակ և ծածկագրեր երբևէ չէր ստացել։ Նշված ցուցակը ստանալու մասին տեղյակ է եղել նաև իրենց բաժնի պետ տեղակալ Համլետ Մարտիրոսյանը, ում հետ ստորագրել են ստացված դեպոնենտային ցուցակը և ակտը։ Ցուցակն ինքն է ներկայացրել Հ.Մարտիրոս¬յանի ստորագրմանը, քանի որ ընդմիջման ժամ էր, և Էլբակյանը աշխատա¬վայրից դուրս էր եկել։ Թղթային տեղեկատվությունից զատ` որպես կանոն, Ծառայություն են ներկայացրել նաև ստացած վճա¬րային ցուցակի էլեկտրոնային տարբերակը, այդ անգամ՝ ևս։ Էլբակյանից է տեղեկացել, որ Ծառայության պետ Խաչիկյանը խոս¬տացել է հաջորդ ամսվա մեջ գումարները վերադարձնել, խորհուրդ է տվել չանհանգստանալ։ Կատարել է պետի հանձնա¬րա¬րականը` ցուցակ ստա¬նալու վերաբերյալ, 22.000.000-ից 23.000.000 ՀՀ դրամի չափով մոտ 20 կենսաթո¬շակա¬ռուների վերաբերյալ դեպոնացված ցուցակն ուղարկել են Ծառա¬յություն, սակայն մի քանի օր անց այն վերադարձվել է՝ իր և Էլբակյանի կողմից ստորագրվելու պահանջով։ Հրաժարվել են կենսաթոշակա¬ռու¬ների փոխարեն ստորագրել և վերջիններիս ստո¬րագրությունները կեղծել, Էլբակյանը զայրացած պատռել է ցուցակը, հասկացել են, որ այդ կերպ իրենց փորձում են ներքաշել կեղծիքի կատարման մեջ։ Նշեց նաև, որ տեղյակ չէր, թե արդյոք այդ կենսա¬թոշա¬կա¬ռու¬ներից դիմումներ նախապես իրենց բաժնի աշխատակիցների կողմից ստացվել էին, թե՝ ոչ, սակայն պնդեց, որ դեպոնենտի ցուցակ կազմելն այդ անգամ նախաձեռնել է Ծառա¬յութ¬յան պետ Վազգեն Խաչիկյանը, ոչ թե իրենք, ինչպես սովորաբար պետք է լիներ։ Ցուցակը պատ¬ռելուց հետո՝ ակտը ստանալիս է հասկացել, որ վերոնշյալ 20 թոշակա¬ռու¬ների գու¬մար¬ները դուրս են գրվել, Էլբակյանը ևս զարմացել է, քանի որ պատռել էր իրենց վերադարձված այդ ցու¬ցակը։ Հետագայում Էլբակյանից հետաքրքրվել է, թե ինչ եղավ Խաչիկյանի կողմից գումարի վերա¬¬¬¬կանգնման հարցը, տեղեկացել, որ վերջինս այն դեռևս չի վերականգնել։ Նշեց, որ թեև նախաքննության ընթացքում հայտնել է, որ տեղեկատվական վարչության պետ Վահագն Խաչատրյանն է ծածկագրերն իրենց տրամադրել, սակայն չի կարող հաստա¬տա¬պես պնդել, թե 2010թ. հոկտեմբերին այդ վարչության որ աշխատակիցն է Էլբակյանի միջոցով իրեն տրամադրել։ Գործով ամբաստանյալ Սարգիս Սարգսյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մե¬ղավոր ճանաչեց մասնակի` պարզաբանելով, որ իրեն մեղավոր է ճանաչում «օրենքը խախտե¬լու» հա¬մար։ Նշեց, որ 2010թ. հոկ¬տեմբերին Աշոտ Աբրահամյանի կանչով գնացել է վերջինիս աշ¬խա¬¬տա¬վայր, որտեղ տեղեկացել Ծա¬ռայության պետ Վազգեն Խաչիկյանին հանդիպելու անհրա¬ժեշ¬¬տության մասին։ Ա.Աբրահամյանի առա¬ջար¬կով մտել է Վ.Խաչիկյանի աշխա¬տա¬սենյակ, որտեղ վերջինս հայտնել է, թե Ծառայությունում իրակա¬նացված վերջին ստուգումներից հետո ֆինան¬սա¬կան բնույթի խնդիրներ են ծագել. անհրա¬¬ժեշտ է իրենց բաժնում հաշվառված 18-ից 20 կենսա¬թոշա¬կառուների անունով առանց վերջիններիս դիմումները ստանալու 18.000.000-ից 20.000.000 ՀՀ դրամի չափով դեպոնենտ գումարներ ելքագրել։ Թեև Խաչիկյանը չի ասել, բայց նրա խոսքերից հասկացել է, որ խոսքը գնում է Վերահսկիչ պալատի ստու¬գումների մասին։ Ի վերջո համաձայնել է կա¬տա¬րել Խաչիկյանի հանձ¬նա¬րա¬րությունը, քանի որ վեր¬ջինս խոստացել է երկու ամսում վերա¬կանգ¬նել այդ գումարը` պատճառաբանելով, որ այդ քայլին դիմելը պայմանավորված է «համա¬կար¬գի» պատիվը բարձր պահելու վեհ գաղափարով։ Նշեց նաև, ոչ Վերահսկիչ պալատի ստու¬գումների արդյունքում իր ղեկավարած Էրեբունու ստորաբաժա¬նու¬մում հայտնաբերվել են ոչ էա¬կան խախտումներ, ուստի Վ.Խաչիկյանը, նման խնդրով իրեն դիմելով՝ մատ¬նանշել և հատկա¬պես հաշվի էր առել այն, որ այդ պարագայում ստուգողների մոտ ավելորդ կաս¬կածներ չեն առաջանա։ Հետագա օրերին աշխատասենյակի համակարգչից ընտրել է իրենց բաժնի կողմից սպա¬սարկվող 18-ից 19 կենսաթոշակառուներ ցուցակ, որոնց դեպոնենտ գումարները կազմել են ընդ¬հանուր 18.000.000-ից 20.000.000 ՀՀ դրամ։ Այցելել է Խաչիկյանին, սակայն վերջինս պնդել է, որ այդ գումարը քիչ է, անհրաժեշտ է 30.000.000 ՀՀ դրամ։ Վերադարձել է աշխատասենյակ և կազմե¬լով կենսա¬թոշակառուների ձեռագիր ցանկ` նույն օրն այն հանձնել է Խաչիկ¬յանին։ Օրվա երկրորդ կեսին նույն այդ թուղթը՝ լրացված արդեն ծածկագրերով, Խաչիկյանը վերադարձրել է։ Նշեց, որ ծածկագրերն անմիջականորեն Վազգեն Խաչիկյանի տրամադրության տակ չէին, սովորաբար դրանք ստանալու նպատա¬կով պաշտոնապես գրությամբ էին դիմում Խաչիկյանին, վերջինս ծածկագրերն իրենց տրամադրում էր Ծառայության տեղեկատվական վարչության միջոցով։ Իր աշխատասենյակում ծրագիրն աշխատեցնելով` անձամբ ստացել ( ծրագրով տպել) է 26 կենսաթո¬շակառուների վճարման ցուցակ, որով ելքագրվող գումարը կազմելու էր շուրջ 30.000.000 ՀՀ դրամ։ Հաջորդ օրը, վերցնելով կնիքը և վճարման այդ ցուցակը, գնացել է Խաչիկ¬յանի աշխատասենյակ, նրա ներկայությամբ կնքել ցուցակը, ստորագրել իր, հավանաբար` նաև ստորաբաժանման հաշ¬վա¬պահի փոխարեն։ Խաչիկյանի հանձնարարությամբ տեղում ստորագրել է նաև վճարման ցու¬ցակ¬ներում ընդգրկված թոշա¬կառուների փոխարեն, որից հետո, դարձյալ Խաչիկյանի հանձնա¬րա¬րութ¬յամբ, վերոնշյալ ցուցակը նույն օրը հանձնել է վճարման ծառայութ¬յան պետ Հովհաննես Գրիգորյանին։ Նախքան Գրիգորյանին հանդիպելը Խաչիկյանը նորից վստահեցրել է, թե իբր մինչև դեկտեմբեր կվերա¬դարձնի այդ գումարները։ Նշեց, որ համոզված է, որ այդ ցուցակում ընդգրկված կենսաթոշակառումները կենսաթոշակի դեպոնենտ գումարները չեն ստացել, քանի որ վճարման այդ ցուցակում ինքն էր նրանց փոխարեն ստորագրել։ Մոտ մեկ շաբաթ անց Հ.Գրիգորյանի կանչով գնացել է վերջինիս աշխատասենյակ, որտեղ նա իրեն է հանձնել 1.500.000 ՀՀ դրամ գումար` պատճառաբանելով, թե կատարում է Խաչիկյանի հանձնարա¬րությունը։ Զարմացել և սկզբում չի ցանկացել վերցնել այն, քանի որ նման պայմանա¬վորվածություն իր և Վ.Խաչիկ¬յանի միջև նախապես չկար, սակայն, ի վերջո, վերցրել է այն, քանի որ Խաչիկյանի հանձնա¬րարությունն էր։ Դուրս գալով Գրիգորյանի աշխատա¬սեն¬յակից` գնացել է Խաչիկյանի մոտ, սակայն վերջինս տեղում չի եղել։ Այնուհետև բազմիցս զանգա¬հարել է նրան` ճշտելու գումարների, այդ թվում նաև 1.500.000 ՀՀ դրամի հետ կապված հարցը, սակայն Խաչիկ¬յանը, տարբեր պատճառաբանութ¬յուններ բերելով, այդպես էլ խու¬սա¬փել է հանդի¬պելուց։ Նշված գումարը մնացել է իր մոտ, որը նախաքննության ընթացքում վերադարձրել է։ Նշեց, որ չի հասկա¬ցել, թե դա ինչ գումար է, իսկ իր ստացած ցուցակի հիման վրա ելքագրված մոտ 30.000.000 ՀՀ դրամի ճակատագիրն իրեն հայտնի չէ։ Հայտնեց նաև, որ տեղեկանալով, որ 1.500.000 ՀՀ դրամի վերաբերյալ ինքը ցուցմունք է տվել` Հ.Գրիգոր¬յանն իրեն խնդրել է փոխել այդ ցուցմունքը, ինչին սկզբում համաձայնել է, սակայն հետագայում դիմել է քննիչին` նորից հարցաքննելու խնդրանքով և վերստին պնդել այդ կապակ¬ցությամբ տված սկզբ¬նական ցուցմունքը։ 1.500.000 ՀՀ դրամի վերաբերյալ առանձնազրույցի վերաբերյալ նախաքննական ցուց¬մունքը հրա¬պա¬րակելուց հետո պնդեց, որ Հ.Գրիգորյանի կողմից այդ գումարն իրեն հանձնելու հանձնա¬րա¬րութ¬յունը տվել է Խաչիկյանը։ Գումարի մնացած մասը Խաչիկյանին տալու վերաբեր¬յալ Հ.Գրիգոր¬յա¬նի հայտա¬րարության վերաբերյալ տված ցուցմունքը մեկնաբանեց որպես իր են¬թադրության արդ¬յունք՝ հրա¬ժար¬վելով այդ կապակցությամբ Հ.Գրիգորյանից ևս տեղեկանալու վերաբերյալ տված նախաքննական ցուց¬մունքից։ Նշեց նաև, որ իր ղեկավարած տարածքային բաժնի օպերատոր Ռուզաննա Հարութ¬յուն¬յանը կատարել է միայն իր հանձնարա¬րություն¬ները, քննվող դեպքի հետ որևէ առնչություն չի ունե¬ցել։ Նրա միջոցով է փոփոխված շտեմարանը էլեկտրոնային կրիչով ուղարկել Ծառայության տե¬ղե¬¬¬կատվական վար¬չութ¬յուն։ Կրիչում առկա` ցուցակների փոփոխված տարբերակն իրենց հանձնվել է ամբողջ շտեմարանի կազմում, այդ կապակ¬ցությամբ Ծառայութ¬յունում որևէ խնդիր կամ հակասության չի ծագել։ Նշեց նաև, որ հին և նոր շտեմարանների համադրումն ու համե¬մա¬տությունը ոչ թե իրենց, այլ տեղեկատ¬վական վարչութ¬յան խնդիրն է, նրանք են դա իրականացրել։ Նշեց, որ կենսաթոշակառուների բոլոր գործերը համարակալված են, ծանոթանալով 2010թ. հոկ¬տեմ¬բերին դեպոնենտ գումարների վճարման ցուցակում ընդգրկված անձանց ցանկին՝ ընդու¬նեց, որ դրանք ցուցակում ընդգրկած այն անձինք են, որոնց հատկացվելիք կենսաթոշակներն առանց դիմումների անհիմն կարգով ելքագրվել է Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ։ Գործով ամբաստանյալ Վահագն Խաչատրյանի դատաքննական ցուցմունքներով, ինչպես նաև վերջինիս դատաքննական և նախաքննական իրարամերժ ցուցմունք¬ների համադրման արդ¬յունք¬¬ներով արժևորված փաստական տվյալներով. Այսպես, Դատարանում փոփոխված մեղադրանքի շուրջ հար¬ցաքննվելիս Վ.Խա¬չատրյանն իրեն մեղավոր չճանաչեց՝ պատճառաբանելով, որ աշխատանքային գործու¬նեութ¬յան ընթացքում կատարել է զուտ իր ղեկավարների հանձնա¬րա¬րությունները։ Նշեց, որ դե¬պոնենտային գումարներ ստանալուն որևէ առնչություն չի ունեցել, ընդամենն այդ կապակ¬ցությամբ որոշակի խորհրդատ¬վութ¬յուն է տրա¬մադրել։ Ընդունեց միայն մեկ անգամ Բագրատ Մու¬րադյանի կողմից գումար վերց¬նելու և իրեն փոխանցելու փաստը։ Ընդունեց նաև, որ ծած¬կագրերն են հնարա¬վո¬րութ¬յուն ընձեռ¬նում տարածքային բաժնում ցուցակավորել և ձևավորվել (ստանալ) դեպոնենտ գումար¬ների վճար¬ման ցուցակները։ Նշեց, որ մինչ 2010թ. օգոստոս-սեպ¬տեմբերը դեպոնենտ գումար¬ների ցուցակ¬նե¬րի ստացման գործըն¬թացը վերահսկելու, այդ թվում` դրանցում արտա¬ցոլված տվյալների իսկութ¬յունը ստուգելու լիազո¬րություն չի ունեցել, այն դեպքում, երբ ՀՀ աշխատանքի և սոցիա¬լա¬կան հարցերի նախարարության սոցիալական ծառայության պետի 2008թ. հոկտեմբերի 20-ի թիվ 127 հրամանով հաստատված` Ծառայության աշխատակազմի տեղեկատվական համա¬կար¬գերի և վերլուծության վարչության կանոնադրության 13-րդ կետի համա¬ձայն` հատկապես Վ.Խաչատրյա¬նի ղեկավարած բաժնին են վերապահվել սոցիալական ապա¬հովության ծրագրերի, կենսաթոշա¬կառուների կենտրոնացված տվյալների շտեմարանների (բազաների) թարմացման և հսկման, Ծա¬ռա¬յության տարածքային բաժիններից պահանջագրերի ընդունման, ստուգման, գրանցման, կեն¬սաթոշակաների, հայրենական Մեծ պատերազմի մաս¬նակիցների պատ¬¬վովճարների և դրա¬մական օգուտների չափերի, անհրաժեշտ վերահաշվարկների կատար¬ման, ամփոփոփ տեղե¬կանք¬ների ստացման աշխատանքների նկատմամբ հսկողություն իրակա¬նաց¬նելու լիազորությունները (պար¬տականությունը)։ Նշեց նաև, որ պահանջագրերով հիմնավորվում է, որ հաջոր¬դող ամսվա դեպոնենտ գումարների, վճարային ցուցակների վերահսկում իրականաց¬նելու լիազո¬րութ¬յուն առհասարակ չի ունեցել, չէր կարող որևէ կենսաթոշակառուի ցուցակում ընդգրկել, այլ դի¬տարկել է պահանջագրերի ճշտությունը, դրա համապա¬տասխանությունը էլեկտ¬րո¬նային ֆայլին և փոխանցել ֆինանսական բաժին` նշված գումարը ֆինան¬սավորելու նպատա¬կով։ Նշեց նաև, որ ինքը որևէ փաստաթուղթ չի տեսել` կապված քաղաքացիների տվյալների մասին։ Չընդունեց նաև կեղծ դիմումներ կազմելու համար իրեն առաջադրված մեղադրանքը՝ պատ¬¬ճա¬¬ռաբանելով, որ քաղաքացիների դիմումները սովորաբար լրացրել են Ծառայության աշխատակիցները, այդ թվում նաև` ինքը, սակայն նրանց փոխարեն որևէ դիմումի տակ չի ստո¬րագրել։ Ընդունեց, որ ծածկագիրը տրա¬մադրե¬լու համար տարած¬քային բաժնի աշխատակիցների կողմից կազմվող փաստաթղթերը ներկայացվել են նախ՝ վճարումների ծառա¬յութ¬յու¬ն, որից հետո միայն համապատասխան զեկու¬ցա¬գիրը և եզրակա¬ցութ¬յունը՝ վերադաս ծառա¬յության մակագրութ¬յամբ ուղարկվել է իր ղեկա¬վարած կառույց` կենսա¬թո¬շակային տեղեկատվական վարչութ¬յուն, որտեղ կատարվել է փաս¬տաթղթերի ոչ թե բովան¬դա¬կա¬յին, այլ ձևական ստուգում, այն է՝ վերա¬դասի եզրակա¬ցութ¬յան և մակագրության առկա¬յութ¬յան փաստի պարզում։ Փաստաթղթերի իսկութ¬յունը և բովանդակութ¬յունը, այդ թվում՝ կոնկ¬րետ անձանց կամ նրանց ծանոթների կողմից ստո¬րագրելու հանգամանքը ստուգելու լիազո¬րութ¬յուն իրեն վերապահված չէր։ Նշեց, որ դեպոնենտ գումարների վճարման ցուցակները ստանալու (համակարգչային ծրագրով տպելու) համար անհրաժեշտ ծածկագրերը 2010թ. ընթացքում տարածքային բաժիննե¬րին տրամադրել է առանց փաստաթղթային հիմնավորման, բացառապես Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի բա¬նավոր հանձնարարությամբ` ակնկալելով նաև վերջինիս գրավոր հանձ¬նա¬¬րարությունը, քանի որ աշխա¬տել է այդ հիմնարկում, կատա¬րել վերադասի գրավոր ու բանավոր հանձնարարութ¬յուն¬ները և չի պատկե¬րացրել դրա իրավական հետևանք¬ները։ Նշեց նաև, որ իր ղեկավարած ստորաբաժանումում վճարային ցուցակ երբևէ չի ձևավորվել (տպվել), դրանք տպվել են տա¬րած¬քային բաժիններում, հետևաբար՝ չէր կարող տեղյակ լինել դեպոնացված գումարներն ելքագրելու շարժից։ Ընդունեց, որ դեպոնենտ գումար¬ների վճարումները մինչև 2011թ. հունվարի 1-ը (այսինքն՝ սույն գործի շրջանակներում քննվող դեպքերի ողջ ժամանակահատ¬վածում) կատար¬վել է Ծառա¬յության վճարումների ծառայությունում։ Գրավոր միջնորդություն ներկա¬յաց¬նելով՝ խնդրեց դադարեցնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով իր նկատմամբ հա¬րուցված քրեական հետապնդումը՝ քրեական պա¬տաս¬¬խա¬նատվության ենթարկելու վաղե¬մության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։ Մինչդեռ, էական հակասությունների առկայության հիմքով հրապարակված և հետազոտ¬ված նախաքննական ցուցմունքների համաձայն` գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանը հայտ¬նել էր, որ 2005 թվականից աշխատելով Ծառայութ¬յան տեղեկատ¬վական համակարգերի և վերլու¬ծության վարչության սոցիալական ապահո¬վագրութ¬¬յան ծրագրերի տվյալ¬ների մշակման բաժնի պետի պաշտոնում` իրականացրել է տարած¬քային բաժիններից կենսաթոշակների և սոցիալական այլ ծրագրերով նախատեսված վճարների շտեմարանների ստացման, գրանցման, ֆինան¬սական պահանջագրերի (հայտերի) ստացման և ստուգման, վիճակագրական տվյալների ստացման և ամփոփման, ըստ անհրաժեշտության` տեղե¬կատվական շտեմարաններից տվյալների ստացման և համա¬պա¬տասխան մարմիններին և ստո¬րա¬բաժանումներին տրամադրելու գործառույթները։ Ըն¬դունել էր նաև, որ կենսաթոշակ վճարելու գործընթացում խախտումներ հայտնաբերելու, այն է` անհիմն կենսաթոշակ նշանակելու, վճարելու դեպքեր հայտնաբերելու դեպքում վերադասության կարգով զեկուցել է կենսաթոշակային ապա¬հովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետին` Աշոտ Աբրահամյանին։ Նշել էր նաև, որ կենսաթո¬շակ¬¬ների շտերմարանը ձևավորվել է տարած¬քային բաժինների կողմից, ամիսը մեկ անգամ այն ներ¬կայացվել է Ծառայության սոցիալական ապահովության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժին։ 2011թ. նոյեմբերի 28-ին հարցաքննվելիս Վ.Խաչատրյանը հայտնել էր, որ Ծառայության, ինչպես նաև` տարածքային բաժինների տեղե¬կատվա¬կան համակարգը գոր¬ծել է համակարգչային «Աքսես» ծրագրային ապահովմամբ։ Ծառա¬յության շտեմա¬րանը ձևա¬վոր¬վել է տա¬րածքային բաժիններից ամեն ամիս ստացվող տեղեկատ¬վութ¬յան համալրման արդյուն¬քում։ Շտեմա¬րա¬նում առկա «Թոշսումա» աղյուսակից հնարավոր է դիտարկել կենսա¬թո¬շակառու¬ների անհատական վճա¬րում¬ները և տիրապետելով «Աքսես» ծրագ¬րին` հնարավոր է մեխանի¬կա¬կան միջամտությամբ այդ աղյու¬սակում կատարել ցանկացած փո¬փո¬¬խություն։ Նույն շտեմա¬րա¬նում առկա է նաև վճա¬րային տվյալների աղյուսակ, որում մեխա¬նիկական միջամտությամբ վճա¬րա¬յին տվյալ¬ների փո¬փոխման դեպքում ֆինանսական հաշվետ¬վությունների հետ համադրման պարագայում կառա¬ջացներ շեղումներ։ Նշել էր նաև, որ «Թոշ¬սումա» աղյուսակում երկու կամ երեք անգամ զրոյացում է կատարել, որոնցից մեկ անգամ` Արթուր Սուքիասյանի խնդրանով։ 2007թ. ստեղծել է առանձին ֆայլ` «Դուդուկ» անվանմամբ, որում արտացոլել և վարել է ՀՀ-ից բա¬ցա¬կայող կենսաթոշակառուների և նրանց անվամբ անհիմն ելքագրված կենսաթոշակի դեպոնենտ գումար¬նե¬րի, այդ թվում նաև` անձնագրային, կենսաթոշակային գործի համարը, անուն-ազգանունը, հասցեն, վճար¬ման ենթակա գումարի չափը և ամիսը, ինչպես նաև միջնորդող անձանց վերաբերյալ տվյալները։ Այդ կենսաթոշակառուներին, առանց նրանց ներկայության կամ այլ անհիմն պատճառներով վճարվել են կասեցված կենսաթոշակների գումարները։ ՀՀ-ից բացակա¬յող այդ կենսաթոշակառուների անուն ազգա¬նունները իրեն է փոխանցել Աշոտ Աբրահամյանը, որից հետո իր մոտ առկա տեղե¬կատ¬վական շտեմա¬րանից լրացրել է այդ անձանց մնացած տվյալ¬նե¬րը, անձամբ լրացրել է «Դուդուկ» ֆայլում ընդգրկվող այդ անձանց դիմումները` կենսաթոշակ ստանա¬լու վերաբերյալ։ Ա.Աբրահամյանը յուրա¬քանչյուր դիմումի հաշվարկով իրեն է վճա¬րել 5.000 ՀՀ դրամ գումար։ Ա.Աբրահամյանի խոսքերից տեղե¬կացել է նաև, որ ՀՀ-ից բացակայող կենսաթո¬շակառուի փոխարեն գումարը ստացող քաղաքացին կասեց¬ված կենսա¬թոշակը վճարումների ծառա¬յությունում ստանալիս այնտեղ է թողնելու ստացվող գումարի 50%-ը, տեղեկացել նաև, որ այդ գումարները Ծառայությանն են թողնվում Վ.Խաչիկյանի գիտությամբ։ Ա.Աբրահամյանին տվել է նաև իր գրած դիմումների վերաբերյալ ամսական հաշվետվությունը` գումարի և անձանց վերա¬բերյալ։ Եղել են դեպքեր, որ կենսաթոշակառուների բարեկամները անմի¬ջա¬կանորեն դիմել են իրեն` կենսաթոշակ ստանալու խնդրանքով։ Այդ դեպքերում ևս կենսաթո¬շա¬կառուի անունից դիմում է գրել, կարգի համապա¬տասխան` վերջինիս ծանոթ-բարեկամը համա¬ձայ¬նել և թողել է ստանալիք գումարի 50%-ը, որից հետագայում իրեն տվել են 5-ից 10%-ը։ Եղել են նաև դեպքեր, որ անձամբ գումարի կարիք ունենալով` ուսումնասիրել է իր մոտ առկա շտեմարանը, ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած և դեպո¬նեն¬տում գտնվող կենսաթոշակառուների ցանկ, նրանց անվամբ դիմումներ է գրել և ներկայացրել Ա.Աբրահամյանին` պատճառաբանելով, թե իբր այդ խնդրանքով իրեն են դիմել կենսաթոշակառուների բարեկամները։ Այդ գումարների 50%-ը վճարումների ծառա¬յությունից ստացել են իր քրոջ ամուսին Արմեն Խաչատրյանը կամ իր կնոջ քրոջ ամուսին Բագ¬րատ Մուրադյանը, ովքեր ստացած գումարներն ամբող¬ջությամբ փոխանցել են իրեն։ Վերջին¬նե¬րիս հայտնել է, թե իբր այդ գումարները հանձնելու է կենսաթոշա¬կառուների այն հարազատ¬ներին, ովքեր նախապես դիմել են իրեն։ Նույն հարցաքննության ընթացքում օգտվելով նրան ներկա¬յացված «Դուդուկ» ֆայլի նշումներից` նշել է, որ հավանաբար 2007-2008թթ. ընթացքում կենսաթո¬շա¬կա¬ռու¬ներ Մարուսյա Մանուչարյանի, Սուսաննա Ղազարյանի, Սրբուհի Ջա¬րաջյանի, Պատվա¬կան Ավագյանի, Ռաֆիկ Բադալյանի, Օֆիկ Կարեյանի, Ժանմարի Թեմուրջյանի ան¬վամբ դեպո¬նենտ գումարների դիմումները լրացրել է անձամբ և հանձնել Աշոտ Աբ¬րա¬համյանին, ապա այդ գումար¬ների 50%-ը ստացել Բագրատ Մուրադյանի և Արմեն Խաչատրյանի միջոցով։ «Դուդուկ» ֆայլում կենսա¬թոշակառուների անվան դիմաց նշել է նաև այն անձանց անվան տա¬ռերը, ովքեր միջնորդել են այդ կենսաթոշակառուի դեպոնենտ գումարը ստանալու համար, մաս¬նա¬վորապես` «arm» նշագրումը Արմեն Խաչատրյանն է, «b» նշագրումը` Բագրատ Մուրադ¬յանը, «sa» նշագրու¬մը` Արթուր Սուքիասյանը։ Ֆայլում «ab» նշագրումով կենսա¬թոշակառուների տվյալները տրա¬մադրել է Աշոտ Աբրահամյանը` դիմումներ լրացնելու համար, իսկ «n» նշագրումով կենսաթո¬շա¬կա¬ռուների անվամբ դիմումները լրացրել է անձամբ և գումարները ստացել է Բագրատ Մուրադ¬յանի և Արմեն Խաչատրյանի միջոցով։ Նույն ցուցմունքում նշել է նաև, որ «Դուդուկ» ֆայլում տվյալներն արտացոլել է միջնորդներին հաշվառելու և հիշելու համար։ Մանրամասնել է, որ 5.000 ՀՀ դրամ ստացել է սյունակում միայն «ab» նշագրումով հիշատակված կենսաթո¬շա¬կառուների դեպոնացված գումարներից, «ո» նշագրման դեպքում ստացել է գումարի 50%-ը, իսկ մյուս կենսաթոշակառուների դեպքում` ելքագրված գումարի 5%- ը։ 2012թ. մարտի 29-ին լրացուցիչ հարցաքննվելիս Վ.Խաչատրյանը հայտնել էր, որ վճա¬րա¬յին ցուցակների կազմումն իրականացվում է «Արաքս - 2» ծրագրի միջոցով, որով հնարա¬վոր է տարածքային ստորաբաժանումներում նրանց վերապահված վճարային ցու¬ցակ¬ների ձևավորում իրականացնել։ Թեև նույն ծրագիրը, միևնույն հնարավորություններով, տե¬ղադրված է նաև տեղե¬կատ¬վական համակարգերի և վերլուծական վարչությունում, սակայն վճա¬րային ցուցակ¬ներ կազ¬մելու համար փաստացի չի օգտագործվում, քանի որ այդ գործառույթը վերա¬պահված է տարած¬քա¬յին բաժիններին։ Կենսաթոշակի վճարային ցուցակները կազմելու հա¬մար անհրաժեշտ է ունե¬նալ տվյալ տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների ամբող¬ջական տվյալ¬ների շտեմա¬րա¬նը (այսուհետև` նաև բազան), մաս¬նավորապես` կենսաթոշակառուի անձ¬նագրա¬յին տվյալները, նրա կենսա¬թո¬շակային պատ¬մութ¬¬յունը` սկսած կենսաթոշակ նշանակելու օրվանից։ Տարածքային յու¬րա¬¬քանչյուր բաժին այդ տվյալ¬ները ձևավորում և վարում է իր մոտ առ¬կա տվյալների շտեմա¬րա¬նում, հետևաբար` տվյալ ստո¬րա¬բաժանման վճարային ցուցակները հնարավոր չէ ձևավորել մեկ այլ տարած¬քային բաժ¬նում, քանի որ այդտեղ առկա չէ անհրաժեշտ բազա (շտեմարան)։ Կենտ¬րոնական ապարա¬տում վճարային ցուցակներ ձևավորելը հնարավոր է միայն տեսականորեն, պրակ¬տիկորեն գրեթե անհնար է, քանի որ վճարումների ծառայությունը հա¬մատեղ ֆինանսական փաս¬տաթուղթ` փոխա¬դարձ ակտ կազմում է բացա¬ռա¬պես վճարային ցուցակներ կազմած տա¬րած¬քային բաժնի հետ և այդ փաստաթղթում է արտացոլվում կոնկրետ տարածքային բաժնին վճար¬ված գումարի չափը, կենսաթոշակառուների քանակը, որպիսի տվյալ¬ները պետք է համապատաս¬խա¬նեն վճարա¬յին այն շտեմարանի տվյալներին, որոնք այնուհետև, որպես ծախս, արտացոլվում են ՀՀ կենտրոնա¬կան գանձնապետարանին ներկայացվող հաշվետ¬վություն¬ներում։ Տվյալների անհամապատաս¬խա¬¬նութ¬յան դեպքում կենտրո¬նական գանձապետա¬րանն այդ հաշ¬վետվութ¬յուն¬ները չի ընդունի։ 2012թ. ապրիլի 12-ի լրացուցիչ հարցաքննվելիս Վ.Խաչատրյանը հայտնել էր, որ 2010թ. սեպտեմբերին և հոկտեմբերին Աշոտ Աբրա¬համ¬յանը ներկայացրել է կեն¬սաթոշա¬կառուների ցան¬կեր և փոխանցել Վազ¬գեն Խաչիկյանի հանձա¬րարությունը, համա¬ձայն որի` անհրա¬ժեշտ է առանց դեպոնենտ գումարների վճարման հիմք հան¬դի¬սացող դիմումների և կեն¬¬սաթոշակային վար¬չության եզրակացությունների` Երևան քաղաքի Արաբկիրի, Ավան և Նոր Նորքի, Շենգավիթի, Էրե¬բունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժինների պետերին տրամադրել դեպոնենտ գումարների վճարման ծածկագրեր։ Կատարել է Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությունը, Ա.Աբրահամյանին է տվել համապատաս¬խան ծածկագրերը` հաշվի առնելով նաև այն, որ ըստ վեր¬¬ջինիս խոսքերի` Վ.Խաչիկյանը պարտավորվել էր հետագայում վերականգ¬նել ելքագրվող այդ գումարները։ Այնուհետև տարածքային վերոնշյալ բաժինների պետերից ստացել է վճարային ցուցակ¬ները, ձևավորել պահանջագրերը, որից հետո այդ կենսաթոշակառուների վճարային ցուցակները ուղարկվել են վճարումների ծառայություն` վճարման։ Նշված վճարումների տվյալներն ընդգրկվել են տարածքային բաժին¬ների շտերմարաններում, ստացած այդ տվյալների հիման վրա` արտա¬ցոլել է ընդհանուր վճա¬րային շտեմարանում, համադրվել փոխադարձ ակտերի հետ։ Ա.Աբրա¬համ¬յանի մի¬ջո¬ցով հանձնարարվել է նաև տարածքային բաժինների շտեմարաններն ընդունել այնպես, ինչպես կներ¬կայացվեն, Վ.Խաչիկյանի վերոնշյալ հանձնարարականի կապակ¬ցութ¬յամբ նրանց շտեմարանները թար¬մացնել առանց վելուծություն կամ դիտար¬կում անելու (ըստ 2012թ. ապրիլի 19-ին ցուց¬մունքի) ։ Նման հանձնարարություն տրվել են նաև տարած¬քային բաժինների պետերին, ովքեր 2010թ. նոյեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին իրենց օպերա¬տորների միջոցով էլեկտրոնային կրիչով իր մոտ են բերել այդ բազաները, կատարել է այդ անհիմն գործերի զրոյացում, որից հետո այդ փոփո¬խութ¬յամբ շտեմարանը վերադարձվել է տարածքային բաժինների օպերա¬տորներին։ Կենտրո¬նական բազա¬յում համարժեք զրո¬յացում չի կատարել, որպեսզի ֆինանսական փաս¬տաթղթերի հետ տար¬բերություններ չառաջանան։ 2011թ. հունվարի սկզբներին, երբ ՀՀ ֆինանսների նախարարության աշխատակիցները ստուգում են իրականացրել Ծառայությունում և իրենից պահանջել ստուգման համար անհրաժեշտ վճարային տվյալներ, անհանգստացել և դիմել է Աշոտ Աբրահամյանին` ճշտելու 2010թ. վերոնշյալ անհիմն վճա¬րումների տվյալներն ստուգողներին տրամադրելու հարցը։ Ա.Աբրահամյանը կարծիք է հայտնել, որ «լավ կլինի, որ այդ վճարումները չերևան»։ Վազգեն Խաչիկյանի հետ համաձայնեց¬նելուց հետո վերը նշված չորս տա¬րած¬քներում 2010թ. ընթացքում անհիմն ելքագրված դեպոնենտ գումարների վճարումների տվյալները մեխանիկական մի¬ջամտությամբ շտեմարանից ջնջել է, ապա տարածքային բաժինների պետերի միջոցով պահանջել վեր¬ջիններիս շտեմարանները և նույն վճարումների տվյալները ջնջել նաև տարածքների շտեմարաններից։ Նշվածը պնդել է գոր¬ծով ամբաստանյալ Ա.Աբրա¬համյանի հետ առերեսման ժամանակ։ 2012թ. ապրիլի 26-ին հարցաքննվելիս Վ.Խաչատրյան հայտնել էր, որ տարածքային բաժ¬նի պետերն են ծած¬կագրեր պահանջել, հանդիպել է Խաչիկյանին, ով ընդունել է տարած¬քային բաժինների պե¬տերին նման հանձնարարության տալու փաստը, հանձնարարել տրամադրել այդ ծած¬կագրերը, որից հետո միայն ինքը բաժինների պետերին ծածկագրեր է տրամադրել։ Ստու¬գումների ժամանակ, երբ իրե¬¬նից տեղե¬կատ¬¬վություն էին պահանջում, սակայն Խաչիկյանն այլևս գործի չէր այցելում, խորհրդակ¬ցել է տարածքային բաժիների պետերի հետ, ովքեր ցանկություն են հայտնել, որ այդ անհիմն ել¬քագրում¬ները նրանց շտեմարաններում չերևան, ավելին` իրեն փոխան¬ցել են, որ Վ.Խաչիկյանն էլ է այդ կարծիք¬ին։ Այդ հարցով խորհրդակցել է նաև Ա.Աբրահամյանի հետ, ով ևս կարծիք է հայտնել այն մասին, որ լավ կլինի, որ 2010թ. անհիմն ելքագրումների վերա¬բերյալ տեղե¬կատ¬վությունը ստու¬գողներին տրա¬մադրվող շտեմարանների էլեկ¬տրո¬նային տարբե¬րակում չերևա։ Դրանից հետո է միայն այդ տվյալները զրո¬յացրել։ Տիրապետելով համակարգչային ծրագրին` Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնի պետ Արթուր Սուքիասյանի խնդրանքով դիտարկման աղյուսակներից զրոյացրել է կենսաթոշա¬կա¬ռու Ֆիրուզա Հովհաննիսյանի անվամբ նախկինում ելքագրված դեպոնենտ գումարի վճարման տվյա¬լը։ Ընդունել է նաև, որ 2010 թվականին, նաև դրան նախորդ տարիների ընթացքում Վազգեն Խա¬չիկյանի և Աշոտ Աբրա¬համյանի պահանջով նրանց է տրամադրել երկար տարիներ կենսաթո¬շակ չստա¬ցած և դեպոնեն¬տում գտնվող կենսաթոշակառուների տվյալներ։ Այդ տեղեկություններն ընտ¬րել է շտեմա¬րաններում առկա, երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած և դեպոնենտում գտնվող կենսաթո¬շակառու¬ների տվյալներից, ինչպես նաև` կենսաթոշակային ապահովության և ա¬ռան¬ձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանից, ով կենսաթոշակառուներից ըն¬դու¬նում էր կենսաթոշակների դեպոնենտ գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներ։ Դատարանում ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանը հանդես եկավ հայտարարությամբ` հրա¬ժար¬վելով և վիճարկելով բացառապես 2011թ. նոյեմբերի 28-ին տված և հրապարակված ցուց¬մունքը։ Մասնավորապես Վ.Խաչատրյանը նշեց, թե իբր Ծառա¬յութ¬յան ղեկա¬վա¬րությունից որևէ գու¬¬մար չի ստացել, նրանց գումար չի փո¬խանցել, իսկ Բագ¬րատ Մուրադյանն ու Արմեն Խա¬չատրյանն ընդհանրապես տեղյակ չէին, թե իրեն փոխանց¬ված գու¬մար¬ներից որևէ մաս ղեկա¬վարությանը մնալու է, թե` ոչ, քանի որ վերջիններիս հետ այդ կա¬պակ¬ցութ¬յամբ առհասարակ որևէ խոսակցություն չի ունեցել։ Նշեց, որ Բագրատն անշա¬հախնդիր եղանա¬կով գումարն ամբող¬ջությամբ տվել է իրեն, որը փո¬խանցվել է բացա¬ռապես կենսա¬թոշակառուների ծա¬նոթի կամ բարե¬կամ¬ի։ Մանրամասնեց, որ կենսաթո¬շակ ստանալու հարցով խորհուրդներ է տվել ոչ թե Բագրատին, այլ նրա անունից իրեն մոտեցած քա¬ղա¬քացուն։ Հարցերին պատասխանելիս` նշեց նաև, որ «Դու¬դուկ» ֆայլի առկայության և դրանում իր կատարած գրառումների մասին Բագրատն ու Արմենը տեղյակ չեն եղել։ Նշեց, թե իբր վերոնշյալ ցուց¬մունքներն է գրել քննիչի թելադրան¬քով, իրեն կա¬լա¬¬նա¬վորելու սպառնալիքի ազդեցութ¬յամբ, որի հետևանքով նախապես հայտնվել էր խիստ հուզված վիճա¬կում։ Գործով ամբաստանյալ Բագրատ Մուրադյանի դատաքննական և նախաքննական իրա¬րամերժ ցուցմունք¬ների համադրման արդ¬յունք¬¬ներով արժևորված փաստական տվյալներով. Այսպես, առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում հարցաքննվելիս Բ.Մուրադյանն իրեն մե¬ղավոր չճանաչեց, հայտնեց, որ իրեն վերագրված արարքի հետ որևէ առնչություն չունի, որևէ գոր¬ծողություն չի կատարել։ Ամբաստանյալներից Վահագն Խաչատրյանն իր կնոջ քրոջ ամու¬սինն է, իսկ Արմեն Խաչատրյա¬նը` բարեկամ։ Նշեց, որ եղել են դեպքեր, երբ իր ծանոթ-բարե¬կամները դի¬մել են կենսաթոշակ ստանալու հար¬ցով, որոնց ուղարկել է ՀՀ սոցիալական ապահո¬վության ծա¬ռա¬¬յությունում աշխատող Վ.Խա¬չատրյանի մոտ։ Նրանց պայմա¬նավորվա¬ծութ¬յուն¬ներից և հե¬տա¬գա գործո¬ղություններից որևէ տեղեկութ¬յուն չունի։ Նշեց, որ միայն մեկ անգամ է Վահագն Խա¬չատրյա¬¬նի խնդրանքով վճարման ծառայության աշխատակից Վիգենից գումար ստա¬ցել, որը հանձ¬նել է Վահագնին, սակայն չի հետաքրքվել և տեղյակ չէ, թե դա ինչ գու¬մար էր։ Դա¬¬¬տական քննության ավարտական փուլում միջնորդեց դադարեցնել իր նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով հարուցված քրեական հետապնդումը` վաղեմության ժամկետն անց¬նելու պատճառաբանությամբ։ Մինչդեռ, մինչդատական վարույթի ընթացքում հարցաքննվելիս` գործով ամբաստանյալ Բ.Մուրադյանը հայտնել էր, որ 2007-2008թթ. ընթացքում ծանոթները, իմանալով, որ կնոջ քրոջ ա¬մուսինը` Վահագն Խաչատրյանը, աշխատում է «Սոցապում», խնդրել են ծանոթացնել վերջինիս հետ` ՀՀ-ից բացակայող նրանց հարազատների կասեցված կենսաթոշակի գումարները ստանալու հար¬ցով աջակցելու նպատակով։ Վ.Խաչատրյան հետ զրույցից պարզել է, որ այդ կարգով գումար¬ները հնարավոր է ստանալ` դրանց կեսը վճարումների ծառայությունում թողնելու պայմանով։ Տվյալ հարցաքննության ընթացքում «Դուդուկ» ֆայլը նրան ներկայացվելուց հետո հայտ¬նել է, որ իրեն դիմած անձինք համաձայնել են Վ.Խաչատրյանի մատնանշած պայմանին և վերջինիս օգնությամբ կարողացել են ստանալ ՀՀ-ից բացակայող կենսաթոշակների գումարները։ Նրանց և Վ.Խաչատրյանի հետագա հանդիպումներին այլևս չի մասնակցել։ Նույն ցուցմունքում նաև նշել է, որ ամուսիններ Գաբուչյանների կենսաթոշակը ստանալու խնդրանքով իրեն է դիմել վեր¬ջիններիս թոռը, որի անունը չի հիշում, նրան ևս ծանոթացրել է Վ.Խաչատրյանի հետ։ Այնու¬հետև նշել է, որ ստույգ չի հիշում, հնարավոր է, որ իրեն դիմել են ոչ թե Գաբուչյանների, այլ ամու¬սիններ Աբելյանների կենսաթոշակը ստանալու խնդրանքով։ Հայտնել է նաև, որ նույն ֆայլում պայ¬մանական «b» տառով իր անվան դիմաց նշված կենսաթոշակառուների անուն-ազգա¬նուներն իրեն անծանոթ են, սակայն հնարավոր է համարել, որ այդ անձանց համար ևս դիմել է Վ.Խա¬չատրյա¬նին, սակայն միևնույն ժամանակ նշել, որ կոնկրետ անուն ազգանուները չի մտաբերում։ Նշել է նաև, որ ույն ժամանակահատվածում Վ.Խաչատրյանի խնդրանքով մոտ չորս ան¬գամ այցելել է վճարումների ծառայություն, վճարող-տեսուչ Վիգենին փոխանցել Վ.Խաչատրյանի հա¬ղորդած կեն¬սաթոշակառուի անուն ազգանունը, ապա վճարային ցուցակում ստորագրել է տվյալ թոշակառուի ան¬վան դիմաց։ Նշել է, որ ստորագրել իր ստորագրությամբ և ոչ թե նմանակել կեն¬սաթշակառուի ստո¬րագրութ¬յանը, ապա ստացել է Վիգենի կողմից վճարված գումարը, որը կազմել է թոշակի գումարի կեսը և այն նույն օրը փոխանցել է Վ.Խաչատրյանին։ Վ.Խաչատրյա¬նին տեղե¬կացրել է, որ ստորագրել է փաս¬տա¬ցի ստացած գումարի կրկնապատիկի չափով լրաց¬ված գումա¬րի դիմաց, որից վերջինս անակնկա¬լի չի եկել, հայտնել, որ այդպես էլ պետք է լիներ, նշելով, որ գումարի մնացած մասը ղեկավարությանն է, պետք է մնա վճարումների ծառա¬յութ¬յունում։ Այդ գործողությունների համար որևէ հատուցում չի ստացել, առաջին դեպքում ցան¬կացել է օգնել այն անձանց, ովքեր դիմել էին աջակցություն ստանալու նպատակով, երկրորդ դեպքում` ընդառաջել է բարեկամ Վ.Խաչատրյանի խնդրանքին, ստացել և վերջինիս է փոխանցել վե¬րոնշյալ գումարները։ 2012թ. սեպտեմբերի 6-ին հարցաքննվելիս Բ.Մուրադյանը թեև իրեն մեղա¬վոր չի ճանաչել` նշելով, որ մեղադրանքում նկարագրվող որևէ գործո¬ղություն չի կա¬տարել, սակայն սկզբնական խոստովանական ցուցմունքների վերաբերյալ քննիչի հար¬ցադրմանն ի պա¬տաս¬խան` վերահաս¬տատել է, որ պնդում է այդ ցուցմունքները, խնդրում է դրանք հիմք ընդունել։ Նշել է նաև, որ ցուցմունքներ տալ այլև չի ցանկանում։ Նախաքննական ցուցմունքների հրապարակումից հետո ամբաստանյալ Բ.Մուրադյանը հայտնեց, որ նմանատիպ դեպ¬քերի բազ¬մաթվութ¬յան վերաբերյալ հայտնած փաստական տվյալ¬ներն իրականությանը չեն հա¬մա¬պատասխանում։ Նշեց նաև, որ Վ.Խաչատրյանը սովորություն չի ունեցել պատմել նրա գոր¬ծե¬րի մասին, հետևաբար` ղեկավարությանը փող փո¬խան¬ցելու մասին իրեն չէր կարող հայտ¬նել։ Հրաժարվեց նաև վճարման ցու¬ցակներում կենսաթոշա¬կառու¬ների փո¬խա¬րեն ստորագրելու վերա¬բերյալ նա¬խաքննության ընթացքում տված ցուցմունքից՝ պատ¬ճա¬ռա¬բանելով, թե իբր Վ.Խա¬չատրյանն է հեռախոսով հորդորել նման ցուցմունք տալ, գրել քննիչի ասա¬ծով և այդ կերպ օգնել նրան։ Վ.Խաչատրյանի համակարգչի «Դուդուկ» ֆայլում հայտ¬նաբերված` կենսաթոշակա¬ռու¬ների տվյալների դիմաց «b» հապավումով իր անվան վերաբերյալ նշում¬ների առնչությամբ հայտ¬նեց, որ այդ գրառումներից տեղյակ չէ, թեև հնարավոր է, որ այդ կեն¬սա¬թոշա¬կառուների բարե¬կամներին է ուղարկել Վ.Խաչատրյանի մոտ՝ կենսաթոշակը ստանալու խնդրան¬քով, սակայն գու¬մարների հետ որևէ կապ չի ունեցել։ Նշեց նաև, որ Վ.Խաչատրյանի հորդորով տված վերոնշյալ ցուց¬մունքի ոչ հավաստի լինելու մասին նա¬խաքննության ընթացքում չի բարձ¬րաձայնել, քանի որ ղեկավարվել է ողջ ճշմարտութ¬յունը դատարանում հայտնելու վերաբերյալ ստա¬ցած խորհրդով։ Գործով ամբաստանյալ Արմեն Խաչատրյանի դատաքննական և նախաքննական իրա¬րամերժ ցուցմունք¬ների համադրման արդ¬յունք¬¬ներով արժևորված փաստական տվյալներով. Այսպես, առաջադրված մեղադ¬րանքի շուրջ Դատարանում հարցաքննվելիս Ա.Խա¬չատրյանն իրեն մե¬ղա¬վոր չճանաչեց, նշեց, որ Հայաստանում չի բնակվել, վերադարձել է միայն 2007թվականին, ուստի չէր կարող մեծ շրջա¬պատ ունենալ, առավել ևս` կազմակերպված հան¬ցա¬վոր խմբի կազմում ընդգրկվել։ Հրաժարվեց նա¬խաքննական ցուցմունքներից` պատճառաբա¬նե¬լով, որ դրանք գրել է քննի¬չի թելադրանքով` հոգեբա¬նա¬կան ճնշման ազդեցությամբ։ Նշեց նաև, որ կենսաթոշակ ստա¬նալու հարցով իր բարեկամ Վահագն Խա¬չատրյանին դիմել է ոչ ավել, քանի մեկ կամ երկու անգամ, իր հարևանի կամ այլ անձի խնդրանքով, թեև դժվարացավ մատնանաշել իրեն դիմած այդ անձի (անձանց) տվյալները։ Դա¬¬¬տական քննության ավարտական փուլում միջնորդեց դադարեցնել իր նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով հարուցված քրեական հետապնդումը` վաղեմության ժամկետն անց¬նելու պատճառաբանությամբ։ Մինչդեռ, հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքների համաձայն՝ Ա.Խաչատրյանը հայտնել էր, որ 2007-2008թթ. ընթացքում կնոջ եղբայր Վահագն Խաչատրյանը դիմել է իրեն, խնդրել վճա¬րումների ծառա¬յութ¬յունից ստանալ կենսաթոշակառուների կասեցված կեն¬սաթոշակի գումարները և նրան փոխա¬րեն ստորագրել վճարային ցուցակներում` պատճա¬ռաբանելով, որ կենսաթոշակա¬ռու¬ներն ան¬ձամբ չեն կարող կենսաթոշակը ստանալ։ Համաձայնել է, նշված գումարները ստա¬ցել է Վիգեն անունով աշխատակցից, ով տեղյակ էր, որ ինքը գումար¬ները ստանում է թոշակառու¬ների փո¬խարեն։ Յուրաքանչյուր անգամ Վիգենն իրեն վճարել է ցու¬ցակում նշված կենսաթոշակի գու¬մարի 50 տոկոսի չափով։ Գումարներն ստանալով` ամեն ան¬գամ դրանք փոխանցել է Վ.Խա¬չատրյա¬նին, որևէ հատուցում չի ստացել։ Վ.Խաչատրյանի խոս¬քե¬րից հաս¬կացել է, որ այդ գումար¬ները վերջինս պետք է փոխանցի կենսաթոշակառուների հարա¬զատ¬ներին։ Հարցաքննության ընթացքում «Դուդուկ» ֆայլը ներկայացվելուց հետո կենսաթոշակառու¬ների տվյալների դիմաց իր պայմանական անվան «arm» անվան շուրջ ցուցմունք տալիս` նշել է, որ այդ կենսաթոշակառուների անուն ազգանունները իրեն ոչինչ չեն հիշեցնում, նրանց չի ճանաչում, չի հիշում նաև այն քաղաքացիների տվյալները, ովքեր դիմել էին անձամբ իրեն ՀՀ-ից բացակայող կենսաթոշա¬կառուների թոշակները ստանալու խնդրանքով։ Նշել է նաև, որ 2007-2008թթ. ընթաց¬քում իր ծանոթները` մոտ 9 անձ, գիտենալով, որ իր բարեկամ Վահագն Խաչատրյանն աշխատում է Ծառայությունում, խնդրել են օգնել ՀՀ-ից բացակայող նրանց բարեկամների դեպոնենտ կենսա¬թոշակները ստանալու հարցում։ Վ.Խաչատրյանից նախապես տեղյակ էր, որ նա կարող է այդ հարցով օգնել, պայմանով, որ ստացվող գումարի կեսը թողնվի վճարումների ծառայությունում, բացի այդ, նրան էլ «մաղարիչ» անեն։ Իրեն դիմած այդ 9 անձին ծանոթացրել է Վ.Խաչատրյանի հետ և հետագայում իմացել, որ նրանք թոշակի գումարները ստացել են։ 2012թ. սեպտեմբերի 6-ին հարցաքննվելիս Ա.Խաչատրյանն առաջադրած մեղադ¬րան¬քում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, վերահաստատել, որ Վ.Խա¬չատրյա¬նի խնդրան¬քով մի քանի ան¬գամ 2007-2008թթ. ընթացքում վճարումների ծառայությունից` Վիգեն անունով աշխատակցից ստա¬ցել է կասեց¬ված կենսաթոշակի գումարներ` յուրաքանչյուր ան¬¬գամ կենսաթո¬շա¬կի 50 %-ի չա¬փով, կենսա¬¬թոշակա¬ռու¬ների փոխարեն ստորագրել վճարա¬յին ցու¬ցակներում, ապա այդ գումար¬ները փոխանցել է Վ.Խա¬չատրյա¬նին, ով այն իր հերթին փո¬խան¬ցելու էր կենսա¬թո¬շակառուների հա¬րա¬զատ¬ներին։ Նշել է նաև, որ գումարը ստանալիս Վի¬գենին ներկայաց¬րել է իր անձնագիրը, վճարային ցուցակներում ստորագրել իր ստո¬րագրութ¬յամբ։ Պնդել և վերա¬հաս¬տատել է նաև ՀՀ-ից բացակայող նրանց բարեկամ կենսաթոշա¬կա¬ռուների թոշա¬կը ստա¬նալու նպատակով իրեն դիմած անձանց Վ.Խաչատրյանի հետ ծա¬նոթացնելու վերա¬բերյալ տված սկզբնական ցու¬ցունք¬ները։ Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում հետազոտելով ամբաստանյալ Վ.Խա¬չատրյա¬նի դատաքննական և 2011թ. նոյեմբերի 28-ին տված նախաքննական հակասական, ամբաս¬տան¬յալ¬ներ Բագրատ Մուրադյանի և Արմեն Խաչատրյանի դատաքննական և իրա¬րամերժ նա¬խաքննա¬կան ցուցմունք¬ները, դրանք դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապա¬ցույցների հետ համադրելու, ստու¬գե¬լու և գնահատելու արդյունքներով Դատարան առավել արժևորում է նա¬խաքննականը` փաս¬տելով, որ տվյալ հարցաքննության ընթաց¬քում հոգե¬բա¬¬նական բռնության են¬թարկվելու, այն է` կալանա¬վոր¬վելու սպառնալիքի ազդեցությամբ ցուցմունքներ տալու վերաբերյալ ամբաստանյալ Վ.Խա¬չատրյանի հայտա¬րա¬¬րութ¬յունը վստահելի չէ, իրականում հետապնդում է նա¬խաքննական խոս¬տո¬վանական ցուցմունքներից այդ կերպ հրաժարվելու նպատակ, քանի որ նախ` դրա մասին վերջինս չի հայտնել ողջ նա¬խաքննութ¬յան ընթացքում, նույնիսկ կալա¬նա¬վոր¬ման կամ դրա ժամկետը երկարացնելիս դատարան ներկայացվելու և այդ միջնոր¬դութ¬յունների քննարկման ընթացքում նիստը նախագահողին բացատրություններ տալու ժամանակ։ Այդ հարցը չի բարձրացվել նաև ենթադրյալ սպառնալիքն իրականացնելու` նրանց կալա¬նավոր¬վելու և տևա¬կան ժամանակ անա¬զա¬տության մեջ պահելու պայմաննե¬րում, թեև ամբաստանյալ Վ.Խա¬չատրյա¬նի վար¬կածի համաձայն՝ նման ցուց¬մունքները կորզվել էին նրան չկա¬լա¬նավորելու սպառ¬նալիքի ազդե¬ցութ¬յամբ։ Նմանապես վստահելի չէ նաև ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանի հայտարարությունը՝ քննիչի թելադրանքով վե¬րոնշյալ ցուցմունքները տալու վերաբերյալ, ինչպես նաև ամբաստանյալ Բ.Մուրադյանի հայտարարությունը՝ վերջինիս վերոնշյալ ցուցմունքների մի մասն իբրև թե քննիչի թե¬լադրանքով գրելու վերաբերյալ, ինչը Բ.Մուրադյանի մեկնաբանմամբ՝ պայ¬մանավորված էր Վ.Խաչաատրյանի հորդորով՝ քննիչին ցանկալի ցուցմունքներ տալու եղանակով նրան օգնելու շար¬ժառիթով։ Նշված վերլու¬ծութ¬յան և դա¬տո¬ղությունների արդյունքներով Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալների Վ.Խաչատրյանին, ինչ¬պես նաև վերջինիս հետ ազ¬գակցական կապերի մեջ գտնվող Բագրատ Մուրադյանի և Արմեն Խա¬չատրյանի դա¬տաքննական ցուցմունքները, որոնցով հրաժարվել են հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքներից, պայ¬մանա¬վոր¬ված են հնա¬րավոր քրեական պատաս¬խա¬նատվությունից խուսափելու կամ կազմա¬կերպ¬ված խմբի կազմում նրանց դերակատարությունը հնարավորինս նվազեցնելու շար¬ժառիթով։ Գործով ամբաստանյալ Վիգեն Գևորգյանի դատաքննական ցուցմունքներով, ինչպես նաև վերջինիս դատաքննական և նախաքննական իրարամերժ ցուցմունք¬ների համադրման արդ¬յունք¬¬ներով արժևորված փաստական տվյալներով. Այսպես, առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում հարցաքննվելիս Վ.Գևորգյանն իրեն մեղավոր չճա¬նաչեց և հայտնեց, որ չի գիտակցել կազմակերպված խմբի գոյության և նրա անդամ լինելու և հափշտակություն կատարելու հանգամանքը։ Նշեց, որ որպես դեպոնացված գու¬մարների վճար¬ման ծառայության մասնա¬գետ՝ պարտավոր էր կենսաթոշակառուներին վճարել այդ գումարները։ Նշեց, որ շատ դեպքերում նույնիսկ չի ճանաչել դեպոնենտ գումարը ստանալու նպա¬տակով իր մոտ ներկայացած կենսաթոշա¬կառուներին, այդ գումարները վճարել է նաև կենսա¬թո¬շակառուների բարեկամներին և հարազատներին, սակայն բացառապես ղեկավարութ¬յան հանձ¬նա¬¬րարությամբ՝ ենթադրելով, որ դա կատարվում է կենսաթոշակառուների կամքով, վերջին¬նե¬րիս մատ¬նանշված անձանց։ Չնայած այդ կերպ շեղվել է այդ գումարները բացառապես կենսա¬թո¬¬շա¬կա¬ռու¬ներին վճարելու սահմանված կարգից, սակայն չի գիտակցել, որ այդ եղանակով հափշտա¬կություն է կատարվում։ Կենսաթոշա¬կա¬ռուների հարազատներին կենսաթոշակի գումար¬ներ վճա¬րելու դեպքում վճարային ցուցակնե¬րում իր պահանջով գրվել են նաև այդ մարդկանց անձ¬նագրային իրական տվյալները, ինչը նույն¬պես վկայում է այն մասին, որ հափշտակություն կատա¬րելու փաստը չի գիտակցել։ Նշեց նաև, որ կարճ ժամանակահատվածում բացակայել է ՀՀ-ից, սակայն իրեն վերագրված հափշտակությունը զարմանալիորեն ընդգրկում է նաև այդ ժամա¬նա¬կահատ¬վածը։ Նշեց, որ Վերահսկիչ պալատի ստու¬գումնե¬րից հետո տեղեկանալով, որ անհրա¬ժեշտ է անհիմն կերպով դեպոնենտ գումարներ ելքագրել` հրա¬ժարվել է ստորագրել վճար¬ման ցու¬ցակ¬ներում՝ կեսաթո¬շակառուների փոխարեն, որի պատ¬ճառով էլ, հա¬վա¬նաբար, վճարային ցու¬ցակները ստորագրելու նպատակով ուղարկվել են վճա¬րումների բաժին։ Դատարանին ներկա¬յաց¬րած վե¬րոնշյալ ցուցմունքի գրավոր տարբերակը և օգտվելով դատավարական կարգավի¬ճա¬կից` հրա¬ժարվեց հարցերին պատասխանել։ Մինչդեռ, Վ.Գևորգյանի հրապարկված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունք¬նե¬րում վերջինս հայտնել էր, որ 2001թ. մինչև 2010թ. դեկտեմբերն աշխատել է վճարումների ծառա¬յութ¬յունում` որպես Երևանի վճարային խմբի տեսուչ-վճարող։ Իր աշխատանքային պար¬տա¬¬կա¬նությունների մեջ է մտել կենսա¬թոշակառուներին կասեցված կամ դադարեցված (դեպո¬նենտ) գու¬մարների վճարումներ կատարելը։ Այդ գումարները կուտակվել և չեն վճարվել հիմնա¬կանում կեն¬սաթոշակառուների` ՀՀ-ից բացակայելու պատճառով։ Դեպոնենտ գումարը պետք է վճարվեր բա¬ցա¬¬ռապես կենսաթոշա¬կա¬ռուին, ով պարտավոր էր անձնագրով ներկայանալ վճարումների ծառա¬յություն և ստորագրել վճարման ցուցակում` հաս¬տատելով գումարը ստանալու փաստը։ Մինչև 2008 թվականը կենսա¬թոշակառուները կենսաթո¬շակ¬ները ստա¬նալու համար դիմում են ներկայաց¬րել անձամբ կենսա¬թոշակային ապահովության վարչության պետ Աշոտ Աբրահամ¬յանին, իսկ 2009 թվա¬կանից` տա¬րած¬քային բաժիններ։ Դիմումների հիման վրա տարածքային բա¬ժին¬ներում ձևա¬վորվել (ծրագրով տպվել) են վճարային ցուցակներ և ուղարկել վճա¬րում¬ների ծառա¬յութ¬յուն` վճար¬ման։ 2005թ. իր ղեկավար` վճա¬րումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանը Ծառա¬յության պետ Վազգեն Խաչիկյանի անու¬նից հանձնարարել է դեպոնենտ գումարները վճարել նաև կենսաթո¬շակառուի հարազատներին։ Գիտակ¬ցելով, որ առանց կենսաթոշակառուի ներկայանալու վերջինիս հարազատին վճարելը սահման¬ված կարգի խախտում է, այնուամենայնիվ, կատարելով Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությունը` դեպոնենտ գումարները սկսել է վճարել որպես կենսա¬թո¬¬շակառուի հարազատ ներկայացած անձանց, թեև գիտակցել է, որ նման իրավունք չուներ։ Յու¬րաքանչյուր դեպքում մինչև կենսաթոշակառուի հարազատին գումար վճարելն այդ մասին զե¬կուցել է Հ.Գրիգորյանին կամ Աշոտ Աբրահամյանին, ապա նրանց թույլտվությունը ստա¬նալով՝ կա¬տարել է վճարում։ Որևէ հնարավո¬րություն չուներ հավաստիանալու, թե դեպոնենտ գումարները ստացող անձինք կենսաթոշակառուի հետ ազգակցական կամ հարազատական կա¬պեր իրա¬կա¬նում ունեն, թե`ոչ։ Վճարված այդ գումարներից նրանց հայեցողությամբ իրեն թողնվել են 10.000-ից 150.000 ՀՀ դրամ գումարներ։ Այդ կերպ ամսվա ըն¬թաց¬քում հավաքվել է շուրջ 1.200.000 ՀՀ դրամ գումար, որը փոխանցել է ղեկավարին՝ Հովհաննես Գրիգորյանին։ 2008թ. սկզբներին Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Արթուր Սուքիաս¬յանն այցելել է վճարումների ծառայություն` կենսաթոշակառուների անվամբ շուրջ 6-7 ամիս շարունակ դեպո¬նենտ գումարներ անձամբ ստանալու նպատակով` նշելով, որ ղեկավարութ¬յունը տեղ¬յակ է այդ մասին։ Զեկուցել է Հ.Գրիգոր¬յանին, հավաստիացել, որ, իրոք, ղեկավարութ¬յունը տեղյակ է, որից հետո Արթուր Սուքիաս¬յանին վճարել է դեպո¬նենտ գումարներ, ով ստո¬րագրել է վճարման ցուցակներում նաև կենսա¬թոշա¬կառուների փոխարեն։ Ա.Սուքիասյանը յուրա¬քանչ¬յուր անգամ ստացել է գումարի կեսը, իսկ մյուս կեսը թողել է վճարումների ծառայութ¬յունում` իր մոտ։ Այդ մասին լրացուցիչ հայտնել է Հ.Գրիգորյանին, ով տեղե¬կաց¬րել է, որ ղեկա¬վարությունը, այդ թվում` նաև ինքը տեղյակ են նաև գումարի կեսն իր մոտ թողնելու մասին։ Այդ գումարները փո¬խան¬ցել է Հ.Գրիգորյանին, այդ ժամանակահատ¬վածում, յուրաքանչյուր ամիս որպես վար¬ձատրութ¬¬յուն, վերջինիցս ստացել 10.000-ից 40.000 ՀՀ դրամ գումարներ։ 2010թ. հունիսին Արաբկիրի ու Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժիններից ստացված դեպո¬նենտ գումարների վճարային ցուցակներով Հ.Գրիգորյանի գիտությամբ վճարումներ է կա¬տա¬րել կենսաթոշակառուների անունից իրեն մոտեցած քաղաքացիների։ Համաձայն Հ.Գրիգոր¬յանի ցուցումի` այլ անձանց գու¬մար¬ներ վճարելու դեպքում վճարային ցուցակներում կենսաթոշա¬կա¬ռուի փոխարեն ինքը չի ստո¬րագրել։ Նույն եղա¬նակով, կրկին Հ.Գրիգորյանի հանձնարա¬րութ¬յամբ 2010թ. սեպտեմբերին դեպո¬նենտ գումարներ է վճարել Արաբկիր տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանին և Նոր Նոր¬քի տարած¬քա¬յին բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանին, իսկ 2010թ. հոկտեմբերին` նաև Էրեբունի և Նուբարաշենի տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին։ Հ.Գրիգորյանի խոս¬քերից հասկացել է, որ 2010թ. ելքագրված այդ գումարները նա¬խա¬տեսված են Ծառայությանում Վե¬րահսկիչ պալատի ստու¬գում¬¬ների հետևանքով ծագած խնդիր¬ները «կարգավորելու» նպատակով։ Բացի Շենգա¬վիթի տարած¬քի վճա¬րային ցուցակներից` մյուս երեք տարածքների կազմած վճարային ցուցակներում կենսա¬թո¬շա¬կա¬ռուների անվան դիմաց առկա են եղել համապատասխան ստորագրություններ։ Շենգա¬վիթի տարածքի վճարման ցու¬ցակ¬ները գումարները ելքագրելուց հետո Հ.Գրիգոր¬յանը հանձնել է Սամվել Էլբակյանին` կենսաթոշա¬կա¬ռուների ան¬վան դիմաց ստո¬րագրութ¬յուններ կատարելու համար, սակայն այդ ցուցակները Ս.Էլբակ¬յանն իրենց այլևս չի վերա¬դարձրել։ Նախաքննական վերոնշյալ ցուցմունքները Վիգեն Գևորգյանը պնդել է նաև Սամվել Էլբակյանի և Արթուր Սուքիասյանի հետ առերես հարցաքննվելիս։ Նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանը, առանց պատճառաբանության, հրաժարվեց նախաքննական ցուցմունքներից` խնդրելով հիմք ընդունել Դատա¬րանում հայտնածը։ Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում գնահատելով ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի դատաքննական և նախաքննական իրարամերժ ցուցմունք¬ները, դրանք համադրե¬լով միմյանց, ինչպես նաև դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույցների, այդ թվում` դեպո¬նենտ գումարները ստա¬¬¬նալու կապակցությամբ նրա հետ առնչված սույն գործով ամբաս¬տան¬յալ¬ների, գործով ամ¬բաս¬¬տանյալ Արթուր Սուքիասյանի կեղծ ստորագրությունների վերա¬բերյալ դա¬տա¬ձեռագրա¬բա¬նական փորձաքննության 2012թ. օգոստոսի 28-ի թիվ 46531101 եզրա¬կա¬ցության հետևություն¬ների հետ` Դատարան առա¬վել արժևո¬րում է նախաքննականը` փաս¬տելով, որ դրան¬ցում հաղորդ¬ված փաստական տվյալները հաստատվել, իսկ դատաքննական ցուց¬մունք¬նե¬րում հայտնած պատ¬¬¬¬¬ճա¬¬ռաբանությունները հերքվել են վե¬րոնշյալ ապացույցներով։ Դա¬տա¬¬րանը նաև ար¬ձա¬նագրում է, որ գործով ամբաս¬տան¬յալ Վ.Գևորգյանի դատաքննական ցուց¬մունքները պայ¬մա¬¬նա¬վորված են հնա¬րավոր քրեական պատաս¬խա¬նատվությունից իրեն և կազ¬մակերպված խմբի այլ անդամներին զերծ պահելու շարժառիթով։ Գործով ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամյանը Դատարանում փոփոխված վերջնական մե¬ղադրանքի շուրջ հարցաքննվելիս իրեն մե¬ղա¬վոր ճանաչեց մասնակի, նշեց, որ յուրացված գու¬մարի չափի վերաբերյալ մեղադրանքն ուռ¬ճաց¬ված է, միևնույն ժամանակ օգտվելով դատավա¬րա¬կան իրավունքից՝ հրաժարվեց ցուց¬մունք¬ներ տալ և հարցերին պատասխանել` խնդրելով հիմք ընդու¬նել նախաքննական բոլոր ցուցմունքները և պնդե¬¬լով դրանք։ Գրավոր միջնորդություն ներկա¬յաց¬նելով՝ խնդրեց դադարեցնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով իր նկատմամբ հա¬րուցված քրեական հետապնդումը՝ քրեական պա¬տաս¬¬խա¬նատվության ենթարկելու վաղե¬մության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։ Համաձայն հրապարկված և հետազոտված այդ ցուցմունքների` 1999 թվականից աշխա¬տե¬լով Ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վար¬չության պետի պաշտոնում` իրականացրել է վարչության կանոնադրությամբ նախատեսված գոր¬ծա¬ռույթներ, այդ թվում` 2001թ. սկսած վճարումը կասեցված կենսաթոշակների վերաբերյալ դի¬մում¬¬ների ընդունումը, երբ կենսաթոշակառուն 6 ամսից ավել, իսկ 2009թ. սկսած` 1 տարի շարունակ տարբեր պատճառ¬ներով չէր ստանում կենսաթոշակը։ Այդ դեպքերում կենսաթոշակի վճարումը կա¬տարվում էր բա¬ցա¬¬ռապես կենսաթո¬շակառուի դիմումի հիման վրա, լիազորագրով դիմում իրա¬վասու չէին ընդու¬նել։ Նշված դիմումների ընդու¬նումը մինչև 2008թ. նոյեմբերի 1-ը կատարվել է իրենց վարչութ¬յունում, իսկ 2008թ. նոյեմբերի 1-ից մինչև 2010 թվականը՝ տարած¬քային բաժին¬ներում, որից հետո մուտ¬քագրվում էին Ծառայության ընդհանուր բաժին, բավարար¬վելու դեպքում` ուղարկվում էին տա¬րած¬քային բաժիններ։ Տարածքային բաժինները դիմումներն ընդունելուց հետո ուղարկել են, որտեղ ստուգել են փաստաթղթերի օրինականությունը և տվել կենսաթոշակի վճար¬ման թույլտվութ¬յուն։ Վարչությունում կազմվել է եզրակացություն, թույլատրվել է վճարման վերսկսու¬¬մը, ապա սո¬ցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի մի¬ջո¬¬ցով ուղարկվել է տարածքային բաժին` վճարային ցուցակներ ստանալու (ձևավորելու) և վճար¬ման նպատակով Ծառա¬յություն ուղարկելու համար։ 2005թ. Ծառայության ղեկավար Վ.Խաչիկյանը, տեղեկացրել է, որ կան բազմաթիվ անձինք, ովքեր դիմում են ՀՀ-ից բացակայող նրանց բարեկամների կասեցված կենսաթոշակները ստանալու խնդրանքով։ Թույլատրել է օգնել այդ անձանց, պայմանով, որ նրանք որոշակի վարձատրություն թողնեն Ծառա¬յությանը։ Նրան հիշեցրել է, որ դա սահմանված կարգի խախտում է, սակայն Վ.Խա¬չիկ¬¬յանը հայտնել է, որ դա իր խնդիրը չէ։ Այդպես, յուրաքանչյուր ամսվա վերջում կուտակ¬ված գումարները տրվել է Վ.Խաչիկյա¬նին` հավանաբար, նախապես հավաքվելով վճարումների ծա¬ռա¬յության պետ Հովհաննես Գրիգորյանի մոտ։ Նշել է նաև, որ կարող էր սահ¬մանված կարգով մերժել կենսաթոշակառուի կասեցված կենսաթոշա¬կի վճարումը, քանի որ վերջինս պարտավոր էր դիմում ներկայացնել և գումարը ստանալ անձամբ, սակայն կատարել է Վ.Խաչիկյանի հանձնա¬րա¬րությունը, քանի որ հակառակ պարագայում վերջինս իրեն աշխա¬տանքից կազատեր։ Ընդ¬հանուր առմամբ յուրաքանչյուր ամսվա վերջում դեպոնենտ այդ գումարների վճարման դիմաց Վազ¬գեն Խաչիկյանից ստացել է 150.000-ից 300.000 ՀՀ դրամ հատուցում։ Աշխատասենյակի խուզարկությամբ հայտնաբերված, տարբեր ժամակահատվածների վերա¬բերող իր երկու նոթատետրերում 2005-2008թթ. ընթացքում, ըստ ամիսների, գրառել է կենսա¬թո¬շա¬¬կառուների անունները, որոնց բացակա¬յության պայմաններում Վ.Խաչիկյանի հանձնարա¬րութ¬¬յամբ կազմել է դեպոնենտ գու¬մար¬ների վճար¬ման դիմումներ, ապա տվյալների մշակման բաժնի միջոցով ուղարկել տարած¬քային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշակառուներն ընդգրկվել են վճա¬րային ցուցակներում և ուղարկվել վճարման։ Մանրամասնել է, որ նոթատետրում «Հովիկ» անվան տակ նշած անձը վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանն է, ում ան¬ձամբ զան¬գա¬հարել և տվել է կենսաթո¬շա¬կառուի տվյալը, որ նա համապատասխան գումարի դի¬մաց կա¬տարի կենսաթոշակի վճարումը հարազատին։ Նշել է նաև, որ հիմնականում Հ.Գրիգոր¬յանն է զան¬գահարել և հայտնել այն կենսաթոշակառուների տվյալ¬ները, որոնց կենսաթոշակները, դրանից որոշակի գումար Ծառա¬յությանը թողնելու պայմանով, ենթակա էին վճարման նրանց հարա¬զատ¬ներին։ Հովիկ անունը կոնկրետ կենսաթոշակառուի ա¬նուն ազգանվան դիմաց նշելով` նկատի է ունեցել այդ կենսա¬թոշակառուի տվյալները նրա կողմից իրեն ներկայացվելու փաստը։ Նոթա¬տետ¬րում նշած Վա¬հագնը հանդիսանում է Ծառայության տեղե¬¬կատ¬վական բաժնի պետ Վա¬հագն Խա¬չատրյանը, վեր¬ջինիս անունը կոնկրետ կենսաթո¬շա¬կառուի անուն ազգանվան դիմաց նշել է դարձ¬յալ նույն տրամաբանությամբ։ «Նախագահ» գրառ¬ման տակ ի նկատի է ունեցել Ծա¬ռա¬յության պետ Վազգեն Խաչիկյանին, ում դիմած ան¬ձանց կեն¬սա¬թո¬շակները պետք է վճար¬վեին և վճարվել են առանց հատուցման ակնկալիքի, որի մասին հեռա¬խոսով տեղեկացրել է Հ.Գրիգոր¬յանին։ Անձամբ կենսաթոշակառուների հարազատների հետ չի շփվել, նրանց չի տեսել, դա կա¬տարել են նրանց համար իրեն դիմած Ծառայության աշխա¬տա¬կից¬ները, որոնք և պայմա¬նա¬վոր¬վա¬ծություն են ձեռք բերել թոշակի 50 %-ը Ծառայությանը թողնելու վերաբերյալ։ Նույն ցուցմունքում նաև նշել է, որ նոթատետրերում կենսաթոշակառուների տվյալները գրա¬¬ռել է Վ.Խաչիկ¬յա¬նին ամեն¬ամսյա հաշվետ¬¬¬վություն տալու նպատակով, դրանցում նշել է կեն¬սաթոշակառուների անուն-ազ¬գանունները, ինչպես նաև այն անձանց անունները, որոնք միջ¬նորդել էին դեպոնացված կեն¬սա¬թո¬շակները ստանա¬լու խնդրանքով։ Նշել է նաև, որ վճարումների ծառայություն ներկայացել են կենսաթոշակառուների հարա¬զատ¬¬ները (որոնց Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ և վճարումների ծառայության պետ Հ.Գրի¬գոր¬յանի գիտութ¬յամբ), ում նախապես հանձնել է կենսաթոշակառուների տվյալները, տեսուչ-վճարող Վիգենը վճա¬րել է դեպոնենտ գումարի 50 %-ը, իսկ մնացած մասը Հ.Գրիգորյանը փո¬խան¬ցել է Վ.Խաչիկյանին։ Քանի որ անձամբ կենսաթոշակառուների հարազատներին չի հան¬դի¬պել, նրանց անվամբ դիմումներն իր խնդրան¬քով լրացրել և ստորագրել է տվյալների մշակման բաժնի պետ Վ.Խաչատրյանը, ում նախապես տրամադրել է կենսաթոշակառուի անձնագրի պատ¬ճենը, Վ.Խաչատրյանից դիմում¬ները ստացել է արդեն իսկ ստորագրված վիճակում, սակայն տեղյակ չէ, թե ով է կենսաթոշակառուի փոխարեն դրանք փաստացի ստո¬րագրել։ Այն, որ դիմում¬ները չեն ստորագրվում նույնիսկ կենսաթոշակառուի հարազատների կողմից, տեղյակ է եղել նաև Վ.Խաչիկ¬յանը։ Յուրա¬քանչյուր դիմում լրացնելու համար վճարել է 5.000 ՀՀ դրամ, ինչի մասին Վ.Խաչիկ¬յա¬նին ևս տեղեկացրել էր։ Ըստ պայմանավորվածության` իր պարտա¬կա¬նությունների մեջ մտել է միայն դիմումներ պատրաստելը, իսկ կենսաթոշակառուների հարազատ¬ների հետ ան¬ձամբ չի առնչվել, նրանց անձը պարզելու, տվյալ կենսաթոշակառուների հարազատը հանդիսա¬նա¬լու հան¬գա¬մանքը ճշտելու հետ որևէ առնչություն չի ունեցել։ Կենսաթոշա¬կառուի դեպոնենտ գու¬մարը ստա¬ցող անձի ինքնությունը ստուգելու պարտա¬կանություն ինքը չի ունեցել, դրա համար պա¬տաս¬խանատու էին նրա համար միջնորդած Ծառայության համապատասխան աշխա¬տա¬կիցը, կեն¬սա¬թոշակառուների բարեկամների ինքնություն¬ները պարզելու միջոց իրեն հայտնի չէ։ Վ.Խաչատրյանը ևս վարել է դեպոնենտ գումարները ստանալու նպատակով կազմած վե¬րոնշյալ դիմումների ներքին հաշվառում, որի հիման վրա յուրաքանչյուր ամիս իրեն է ներկայացրել տվյալ ամսվա կտրված¬քով նրա կողմից գրված դիմումների, կենսաթոշակառուների և կենսաթո¬շակ¬¬ների գումարների վերաբերյալ հաշվետվություն, որն ինքն իր հերթին ներկայացրել է Վ.Խա¬չիկ¬յա¬¬նին։ Դեպոնենտ գումարների անհիմն վճարման գործընթացին մասնակցել են Հ.Գրիգորյանը և վճարող տեսուչ Վիգենը, ովքեր նրանց ծառայության միջոցով թոշակները վճարել են կենսաթոշա¬կա¬¬ռու¬ների հարազատներին, Վ.Խաչատրյանը, ով իր խնդրանքով անձնագրային տվյալներով կազմել է դիմումներ։ Ծառայությունում թողնված գումարները բաշխել է Վ.Խաչիկյանը` Հ.Գրիգոր¬յանի կողմից նրան փաստացի ներկայացված դեպոնենտ գումարների հաշվին։ 2008թ. հունվարին Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Արթուր Սուք¬իասյանը դիմել է իրեն և հայտնել, որ դեպոնենտ գումարների կեսը ստանալու պայմանով նրան են դիմել ՀՀ-ից բացակայող կենսաթոշակառուների հարազատներ։ Այդ մասին Վ.Խաչիկյա¬նին տեղեկաց¬նելուց և վերջինիս համաձայնությունը ստանալուց հետո թույլատրել է Ա.Սուքիասյա¬նին վճարել այդ գումարները։ Այդ նպատակով Ա.Սուքիասյանն իրեն է ներկայացրել տարբեր կեն¬սա¬թոշակառուների անվամբ լրացված դիմումներ, որոնք ուղարկել է ընդհանուր բաժին, մուտ¬քագրե¬լուց և իրեն վերադարձվելուց հետո` սահման¬ված կարգով ուղարկել է տարած¬քային բաժին, որտեղ ստացվել է վճարման ցուցակ և այն ուղարկվել վճարման ծառայության` վճարման։ Վճա¬րումները կատարել է հիմնականում վճարային խմբի տեսուչ Վիգենը, ով նա¬խա¬պես այդ գործ¬ընթացի մասին տեղեկացված էր։ Վերջինս վճարել է միայն կենսաթոշակի գումար¬ների 50 %-ը։ 2008թ. ամռանը Հ.Գրիգորյանից տեղեկացել է, որ Ա.Սուքիասյանը պարբերաբար ներկա¬յանում է վճա¬րումների ծառայություն և Վ.Խաչիկյանի գիտությամբ և համա¬ձայ¬նությամբ կեն¬սա¬թոշակառուների փոխարեն անձամբ ստանում նրանց կենսաթոշակների դեպոնենտ գումարի 50 տոկոսը։ Նույն ժամանակ ինչ-որ կենսաթոշակառուի բողոքից պարզել է, որ Ա.Սուքիաս¬յանը կեն¬սա¬¬թոշակառու¬ների հարազատներին որևէ գումար չի վճարել, ուստի նրանից պահանջել է վերա¬դարձնել ստացած գումարի կեսը, այսինքն՝ ընդհանուր կենսաթոշակի 25 %-ը, ինչն Ա.Սու¬քիաս¬¬¬¬յանը մաս-մաս վերադարձրել է, իսկ ինքն իր հերթին մոտ 1.200.000 ՀՀ դրամ կազմող այդ գումարն ամբողջությամբ փոխանցել է Վ.Խաչիկյա¬նին։ Վերահսկիչ պալատի ստուգումների ժա¬մա¬նակա¬հատ¬վածում տեղեկացել է, որ Ա.Սուքիասյանի ներկա¬յացրած դիմումները, որոնց հիման վրա դե¬պոնենտ գումարներ էին ելքագրվել, գրված են մահացած կենսաթոշա¬կառուների անուն¬ներից, որի մասին նույնիսկ Ա.Սուքիասյանը տեղեկացված չի եղել։ 2010թ. մայիսին Վերահսկիչ պալատի աշխատակիցները ստուգում են իրականացրել Ծա¬ռայության Գյումրու տարածքային բաժնում։ Ստուգումների ընթացքում, մինչև ստուգման արդ¬յունք¬¬¬ների վե¬րաբերյալ պաշտոնական փաստաթղթի հրապարակումը, Վ.Խաչիկյանը հրավիրել է խորհրդակ¬ցություն, որին մասնակցել են նաև Արա Հարությունյանը, Հովհաննես Գրիգորյանը, Գյում¬րու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վարժապետյանը, օպերատոր Արթուր Աբրահամ¬յա¬նը, վճա¬րումների ստորաբաժանման պա¬տաս¬խանատու Ռուբեն Մնացականյանը։ Խորհրդակ¬ցութ¬¬¬յան ընթացքում Վ.Խաչիկյանը ներկայացրել է կենսաթոշակի կրկնակի վճարման խախտում¬ները, որի արդյունքում վնասը կազմել է շուրջ 29.000.000 ՀՀ դրամ։ Քննարկման ժամանակ Արթուր Աբրա¬համ¬յանը խոստովանել է, որ ինքն է կատարել այդ խախ¬տում¬ները, ուստի Վազգեն Խաչիկ¬յանն Էդուարդ Վարժապետյանին հանձնարարել է կարճ ժամկե¬տում վերա¬կանգ¬նել հիշյալ գու¬մարը։ Գումարի վերականգնման հարցն եղել է Վ.Խաչիկյանի անմիջական հսկողության տակ, քանի որ ըստ Էդ.Վարժապետյանի` գրեթե ամեն օր նա զանգահարել և պա¬հան¬ջել է գումարը։ Էդ. Վարժա¬պետյանը գումարը մաս-մաս տվել է Վ.Խաչիկյանին, որից 9.000.000 ՀՀ դրամը 2010թ. հունիսին իր միջոցով, որը Վ.Խաչիկյանի համաձայնությամբ նույն օրը տվել է նրա տեղակալ Արա Հարությունյանին, ով իր հերթին փոխանցել է Վ.Խաչիկյանին։ Հիշյալ գումարը,սակայն, Վ.Խաչիկյանը պետական բյուջե չի վճարել, քանի որ ըստ ստուգ¬ման արդյունքների` Գյումրու տարածքային բաժնում թույլ տրված խախտումների արդյուն¬քում պատճառված վնասի վերականգնում չի արձանագրվել։ 2010թ. մարտին Վերահսկիչ պալատի կողմից իրականացվող ստուգումների ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանն իրեն և Հ.Գրիգորյանին հրավիրել է աշխատասենյակ և հայտնել, որ մի քանի տարածքային բաժինների միջոցով անհրաժեշտ է դեպոնենտ գումարներ ելքագրել` ստուգումների հետ կապ¬ված որոշ հարցեր կարգավորելու համար։ Արաբկիրի տարածքային բաժնի պետ Հով¬հաննես Հովհան¬նիսյանին, Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոս¬յա¬նին ան¬ձամբ, իսկ Շեն¬գա¬վիթի տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանին, Էրե¬բունի և Նու¬բա¬րա¬շենի տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին` իր միջոցով, Վազգեն Խաչիկ¬յանը հրավիրել և հայտնել է դեպոնենտ գումարների ել¬քագրման անհրաժեշտության մասին և որ յուրա¬քանչյուր տարածքում պետք է ելքագրվի 25.000.000-ից 30.000.000 ՀՀ դրամ դեպոնենտի գումար։ Գումարների ելքագրման եղանակի շուրջ Վ.Խաչիկյանի հետ ունեցած պայմանավորվա¬ծության շրջանակներում տարածքային բաժինների հիշյալ պետերին առանձին-առանձին հրա¬հան¬գավորել է, որ վերջիններիս արդեն շտեմարաններից առանձնացրած և ներկայացրած կենսա¬թոշակառուների ցուցակ¬ներով դեպոնենտ գումարները ելքագրեն առանց կենսաթոշակառու¬ների համապատասխան դիմումների։ Այդ ժամանակ իրեն է զանգահարել Վ.Խաչատրյանը, հայտնել, որ տարածքային բաժնի պետերը ծած¬կագրեր են պահանջում, զարմանք արտահայտել, թե առանց եզրակացության՝ դրանք ինչպես տրամադրի, նույն հեռախոսազրույցի ընթացքում նաև հայտ¬նել, որ ծածկագրերը պահանջում են Խաչիկյանից ստացած հանձնարարությունը կատարե¬լու կապակցությամբ։ Հաստատել է այդ տեղեկության իսկությունը, նշել, որ Վ.Խաչիկյանին նա¬խա¬պես հայտնել էր, որ առանց փաստաթղթային հիմքերի՝ իր ղեկավարած վարչության աշխա¬տակիցները եզրա¬կացություն չեն տալու, քանի որ ինքը վերջիններիս նման հանձնարարություն չի կարող տալ։ Վ.Խա¬չատրյա¬նին առաջարկել է խնդիրը պարզել անձամբ Վ.Խաչիկյանից։ Վ.Խաչիկ¬¬յանն ի վերջո գումար¬ների ելքագրման վերոնշյալ եղանակի վերաբերյալ համապա¬տաս¬խան հանձնարարութ¬յուններ է տվել թե՛ տեղեկատվական և վերլուծական բաժնի պետ Վ.Խա¬չատրյա¬նին, թե՛ վճարում¬ների ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանին, քանի որ տարածքային բաժինների պետերն առանց կենսա¬թոշա¬կառուների դիմումների նախ՝ տեղեկատվական բաժնից ստացել են վճարային ցուցակ¬ներ կազմելու համար անհրաժեշտ համապատասխան ծած¬կագրերը, ապա վճարման ցուցակները ներկա¬յացրել են վճարումների ծառայություն` գումարները ելքագրե¬լու նպատակով։ Թե ովքեր և ինչ հանգամանքներում են գումարները ելքագրել, ապա փոխանցել Վ.Խաչիկյանին, տեղեկութ¬յուն¬¬¬ներ չունի։ Վ.Խաչիկյանը ել¬քագրված այդ գումարներից իրեն որևէ մասնաբաժին չի տվել։ Ստուգողների հետ հարցեր կարգավո¬րելու նպատակով դեպո¬նենտ գումար¬ներն ելքագրելու վերաբերյալ Վ.Խաչիկյանի առաջարկին հա¬մաձայնել է` նախկին տարիներին նաև իր մասնակցությամբ թույլ տրված խախտումները չբա¬ցահայտելու շարժառիթով։ 2010թ. վերջին և 2011թ. սկզբներին Ծառայությունում իրականացվող ստուգումների ընթաց¬քում Վ.Խաչատրյանն անհանգստացել է դեպոնենտ գումարների ելքագրման հիշյալ տեղե¬կատ¬վությունն ստու¬գող¬ներին տրամադրելու հարցով, ինքը խորհուրդ է տվել, որ «ճիշտ կլինի անհիմն ելքագրված գումարների տեղեկատվությունը չերևա»։ Հստակեցրել է, որ Վ.Խաչատրյա¬նին հայտ¬նել է իր կարծիքը և խորհուրդը, շտե¬մարանի 2010թ. սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսների վերա¬բեր¬յալ տվալները ջնջելու վերաբերյալ հանձնարարություն Վ.Խաչիկյանից չէր ստացել։ Վահագն Խաչատրյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված «Դուդուկ» ֆայլի գրա¬ռում¬ների շուրջ հարցաքննվելիս, դրանց ծանոթանալուց հետո գործով ամբաստանյալ Ա.Աբրա¬¬¬¬¬համյանը հայտնել է, որ պայմանական «ab» նշմամբ իր անունը կոնկրետ թոշակառուի տվյալ¬¬¬¬¬¬նե¬րի վերջում նշելով` Վ.Խաչատրյանը, հավանաբար, ի նկատի է ունեցել այն, որ տվյալ կեն¬սա¬¬թոշակառուի դիմումը նա պատրաստել է իր խնդրանքով և այդ նպատակով նրան նախապես տրամադրած կենսաթոշակառուի անձ¬նագրի պատճենի հիման վրա։ Միաժամանակ իր նոթա¬տետ¬րերում և վերոնշյալ ֆայլում որոշ կենսաթո¬շակառուների տվյալների անհամապատախա¬նութ¬¬յուն¬ը (բացակայությունը) մեկնաբանելիս` նշել է, որ եթե իր նոթատետրերում կենսաթոշակա¬ռուի մասին նշում չկա, սակայն վերջինիս տվյալները նշված են Վ.Խա¬չատրյանի կազմած ֆայլում, այդ կեն¬սա¬թոշակառուի դիմումը Վ.Խաչատրյանը չի լրացրել։ Հակառակ պարագայում, երբ Վ.Խա¬չատրյա¬նի կազմած ֆայլում կենսաթոշակառուի տվյալները նշված են, սակայն իր նոթա¬տետ¬րե¬րում դրանք բացակայում են, ուրեմն ինքը պարզապես զլացել և այդ տվյալները նոթա¬տետրեր չի անց¬կացրել` բավարարվելով Վ.Խաչատրյանի կողմից յուրաքանչյուր ամիս իրեն ներկա¬յաց¬վող հաշ¬¬¬վետվությամբ։ Ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամյանն իր վերոնշյալ ցուցմունքները, այդ թվում` Էդուարդ Վարժա¬պետ¬յանի կողմից մոտ 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցելու վերաբերյալ (Գյումրու դրվագով) պնդել է վերջինիս հետ առերես հարցաքննվելիս։ Ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանը Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային ստորաբաժանման պետ, գործով ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանի և Ծառայության այլ աշխատակիցների վե¬րա¬բերյալ մասով տված խոստովանական ցուցմունքները պնդել է նաև ամբաստանյալ Արթուր Սու¬քիաս¬¬յանի հետ առերես հարցաքննվելիս։ Գործով ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհաննիսյանն առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում որևէ դիրքորոշում չհայտնեց, հրաժարվեց ցուցմունք տալուց` հրապարակվելուց հե¬տո պնդելով նա¬խաքննութ¬¬յան ընթացքում տված ցուցմունքները։ Վերոնշյալ ցուցմունքների համաձայն` 2009 թվականին, երբ դեպոնենտ գումարները ստա¬նալու վերաբերյալ դիմումներն արդեն ընդունվում էին տարած¬քային բաժին¬ներում, ՀՀ սոցիալա¬կան ապահովության ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի բանավոր հրահանգով պարբերա¬բար դեպոնենտագրված կենսաթոշակառուների տվյալներ է ընդգրկել Արաբկիրի տարածքային բաժնի վճարային ցուցակներում և ուղարկել վճարումների ծառա¬յություն` վճարման։ Այնուհետև, վճա¬րումների ծառայության վճարող տեսուչ Վիգենի մոտ այցելելով` անձամբ ստորագրել է վճա¬րային ցուցակներում կենսաթոշակառուների անվան «ստացող» սյունակում, Վ.Խաչիկ¬յա¬նի հետ ունեցած նախնական պայմանավորվա¬ծութ¬յան համաձայն` անհիմն ելքագրված դեպոնենտ գու¬մա¬րի 25 %-ը վերցրել է իրեն, իսկ մնացածը փոխանցել է ՍԱՊԾ կենսաթոշակային ապահո¬վութ¬յան և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանին։ Կենսաթոշակառուների անվանացանկն ընտրել է ան¬ձամբ, տարածքային բաժնի շտերամարանից, նախապատվությունը տվել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած ան¬ձանց։ Դեպոնենտ գումարներ ստացող կենսա¬թոշակառուների դիմումներն իր խնդ¬րան¬քով գրել են պատահական անձինք, սակայն կենսա¬թոշա¬կառուների փոխարեն ինքն է ստո¬րագրել, թեև եղել են դեպքեր, երբ առհասարակ որևէ դիմում չի կազմվել և կենսաթոշակային գործում առկա չէ։ Բացի այդ` 2010 թվականի ընթացքում ՀՀ վերահսկիչ պալատն ստուգումներ է անցկացրել սոցիա¬լական ապահովության ծառայությունում, մայիսին` նաև Արաբկիրի տարածքային բաժ¬նում։ 2010 թվականի մայիսին աշխատասենյակ է կանչել ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանը և հայտնել է, որ ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգումների հետ կապված` անհրաժեշտ է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած և դեպոնացված կենսաթոշակի գումարներ ելքագրել և փոխան¬ցել նրան, միաժա¬մանակ պարզաբանել, որ դա անհրաժեշտ է կատարել առանց դեպոնենտ գումար ստանալու վերաբերյալ կենսա¬թոշա¬կառուների դիմումների (որոնք ըստ Խաչիկյանի` հե¬տա¬գայում գրելու և տրամադրելու էր Ա.Աբրահամյանը), խոստացել անձամբ տրամադրել այդ կեն¬սաթոշակառուների ցանկը։ Ըստ Խաչիկյանի հանձնարարության` առանց այդ դիմումներին սպա¬սելու վերջինիս տրամադրած կենսաթոշակառուների տվյալները պետք է մուտքագրեր համակար¬գիչ, ստանար վճարային ցուցակ, որից հետո միայն Ա.Աբրա¬համյանի պատրաստած դիմումները ստանալու և կցելու էր կենսաթոշակառուների գործերին։ Ի կատարումն ստացած այդ հանձնա¬րա¬րա¬կանի` 2010 թվականի հունիսից մինչև հոկտեմբերը յուրա¬քանչյուր ամիս տրա¬մադրել է շուրջ 10 կենսաթոշակառուների տվյալներ, որոնք իր կարգադրությամբ Արաբկիրի տարած¬քային բաժնում ընդգրկվել են դեպոնենտ կենսաթոշակների վճարային ցուցակներում, ապա կնքվել և ստորագրվել իր կողմից, նույնիսկ հաշվապահի անունից, որից հետո ուղարկվել են վճարումների ծա¬ռայություն` գումարները ելքագրելու համար։ Հետագայում, երբ ստացվել է ՀՀ վերահսկիչ պալատի ակտը, որտեղ Արաբկիրի սոցիալական ապահովության տարաքային բաժ¬նում արձա¬նագրված են եղել 2008-2009 թվականների խախտումներ` շուրջ 30.000.000-ից 35.000.000 ՀՀ դրամի վնասի տեսքով, հասկացել է, որ Վ.Խաչիկյանը 2010 թվականի ընթացքում անհիմն ել¬քագրված դեպոնենտ կեն¬սա¬թոշակի գումար¬ներով որևէ խնդիր իրականում չի լուծել։ Վազգեն Խաչիկյանից պար¬զա¬բանումներ ստանալու նպա¬տակով 2010 թվականի դեկտեմբերին Ավան և Նոր Նորքի տարած¬քային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանի հետ հանդիպել են նրան։ Վերջինիս պատկանող «Մերսեդես» մակ¬նիշի ավտոմեքենայի սրահում կայացած զրույցի ընթաց¬քում Վ.Խաչիկյանից պահանջել է վերա¬կանգ¬նել ելքագրված այդ գումար¬¬ները։ Վ.Խաչիկ¬յանը պար¬տավորվել է վերա¬կանգ¬նել այն և ի հա¬վաստումն դրա` ինչ-որ հաշ¬վարկ¬ներ կատարելուց հետո գրել և իրեն է տվել պարտավորագիր, համաձայն որի` պարտավորվում է մինչև փետրվարի 3-ը վերադարձնել իբրև թե որպես պարտք ստացած 90.000.000 ՀՀ դրամ գումար։ Անհիմն ելքագրած գումարի չափը հաշ¬վար¬կել և ստա¬ցա¬կա¬նում արտացոլել է Վ.Խաչիկյանն ինքնուրույնաբար, մո¬տա¬¬վոր հաշ¬վարկի արդ¬յունք¬ներով, իրենք դրա չափը չգիտեին։ Այդ պարտավորագիրը վերցրել և հետագայում ներկայաց¬րել է նա¬խաքննա¬կան մարմնին։ Նշել է նաև, որ իր ղեկավարած տարածքային բաժնում ՀՀ ֆինանսների նախարարության վերահսկողության վարչության կողմից կատարած ստուգման արդյունքներով արձանագրված` մահացած կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված և այդ կերպ պետությանը պատ¬ճառ¬ված վնասից 2.308.000 ՀՀ դրամ գումարը պետական բյուջե է վերականգնել իր անձնական մի¬ջոցների հաշվին։ Գործով ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհաննիսյանն իր վերոնշյալ ցուցմունքները պնդել է նաև ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանի հետ առերես հարցաքննվելիս։ Գործով ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց, հրաժարվեց Դատարանում ցուցմունք տալուց` հրապարակվելուց հետո պնդե¬լով նա¬խաքննութ¬յան ընթացքում տված ցուցմունքները։ Հրապարակված և հետազոտված վերոնշյալ ցուցմունքների համաձայն` 2001 թվականից մինչև 2008թ. օգոստոսի 15-ն աշխատել է ՍԱՊԾ Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնում` որ¬պես բաժնի պետի տեղակալ, իսկ դրանից հետո նշանակվել է Ծառայության Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում։ Մինչև 2009 թվականը` դեպոնենտ կենսաթոշակների ստացման դիմումներն ընդունվել են ծառայության կենսաթոշակային վարչությունում և ուղեկցական գրությամբ ուղարկվել տարած¬քային բա¬ժին, որտեղ բաժնի պետի կամ իր կողմից տեսուչներին մակագրվելուց հետո համա¬կարգչի միջոցով հաշվարկել են վճարվելիք գումարի չափը, կազմվել է վճարային ցուցակներ և ուղարկվել վճարումների ծառայություն` վճարման։ 2009 թվականից դեպոնենտ գումարների վերաբերյալ դիմումներն ընդունվել են տարած¬քային բաժիններում, ուղարկվել ծառայության կենսաթոշակային վարչություն, որտեղ ուսում¬նա¬սիրվելուց հետո ուղարկվել են տեղեկատվական բաժին, որտեղ դիմում ներկայացրած յուրա¬քանչ¬յուր կենսաթոշակառուի վերաբերյալ տրամադրվել է վճարման ցուցակ ստանալու համար անհրա¬ժեշտ համապատասխան ծած¬կա¬¬գիր, այնու¬հետև վճարման թույլտվությամբ և համապա¬տաս¬խան գրությամբ կենսաթոշակառուների դիմումներն ուղարկվել են տարածքային բաժին` ցու¬ցա¬կավոր¬ման։ 2008թ. Ամանորյա տոներից հետո ՍԱՊԾ կենսաթոշակային վարչության պետ Աշոտ Աբրահամ¬յանը կանչել է իր աշխատասենյակ, առաջակել գումար աշխատելու տարբերակ, նշել, որ այն քննարկել է ղեկա¬վարության հետ և ստացել համաձայնությունը։ Ա.Աբրահամյանն առաջար¬կել է տարածքային իրենց բաժնի շտեմարանից ընտրել մոտ 10 և ավել տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակա¬ռու¬ների տվյալներ, նրանց անվամբ լրացնել դեպոնենտ ստանալու վերա¬բերյալ դիմումներ և ներկայացնել նրան, որից հետո նա դրանք մուտքագրելու էր ընդհանուր բաժին և ուղարկելու էր Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժին։ Այդ դիմումների հիման վրա ինքը պետք է կատարեր հաշվարկ, կազմեր վճարման ցուցակներ և ուղարկեր վճարումների ծառա¬յութ¬յուն` վճարման։ Հետաքրքրվել է, թե ինչ կարգով են իրենց ուղարկվելու այդ դիմումները` հաշվի առ¬նե¬լով այն, որ սովորաբար դրանք ուղարկվում էին Ծառայության պետի կամ տեղակալի ստո¬րագրությամբ հաստատված ուղեկցական նամակով։ Ա.Աբրահամյանը վստահեցրել է, որ ղեկա¬վարի հետ ամեն ինչ հստակեցված և համաձայնեցված է, հայտնել, որ այդ դիմում¬ների բո¬վան¬դակությունը չի ստուգվելու։ Ա.Աբրահամյանը նաև վստահեցրել է, որ գումարները ել¬քագրելու ըն¬թաց¬քում ևս խնդիր չի ծագելու, քանի որ վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգոր¬յանին ևս տեղեկացնելու է։ Ա.Աբրահամյանը միաժամանակ հայտնել է, որ այդ գործողությունների արդյունքում ղեկա¬վարության համաձայնությամբ յուրաքանչյուրին տրվելու է ելքագրված գումարի 10 %-ի չափով մաս¬նաբաժին, նշել, որ մոտավորապես այդքան էլ նրա մասնաբաժինն է։ Ա.Աբրա¬համյանը նշել է նաև, որ կենսաթոշակառուներին ընտրելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել այն, որ նրանք լինեն հիմնականում մեծա¬հասակ, ՀՀ-ից բացակայող կամ մահացած չլինեն, որպես օրի¬նակ` տրամադրել 2-3 կենսաթոշակառու¬ների տվյալներ, որոնք նշված էին նրա նոթատետրում։ Այդ կենսաթոշակառուների դիմաց նշել է իր տվյալները։ Հետագա օրերին իրենց տարածքային բաժնի համակարգչային շտեմարանից դուրս է գրել կենսաթո¬շա¬կա¬ռուների տվյալները և հնարավորինս ճշտել նրանց` ՀՀ-ից բացակայելու և մահա¬ցած չլինելու վերաբերյալ փաստերը։ Մի քանի օր անց Ա.Աբրահամյանը կրկին կանչել և հե¬տաքրքրվել է կենսաթոշակառուների ցուցակով, ուսումնասիրել իր կողմից դուրս գրված ցանկը և հայտնել, որ յուրա¬քանչյուր ամիս պետք է լրացվեն և ներկայացվեն ոչ ավել, քան 2-ից 4 դիմում¬ներ։ Դրանից հետո տվյալ ամսին 3-ից 4 կենսաթոշակառուների անուններով կազմել է դի¬մումներ, ներկայացրել Աշոտ Աբրահամ¬յանին, ապա վերջինիս պահանջով ստորագրել է այդ դի¬մումների տակ` հաստատելով, թե իբր այցելութ¬յուն է կատարել այդ կենսաթոշակառուների բնակարաններ և քաջատեղյակ է նրանց որպիսությունից։ Ա.Աբրահամյանը հուսադրել է, որ անհանգստանալ պետք չէ, հետագայում հարց չի առաջանա, և հարկ եղած դեպքում կհայտնի, որ իր բաժնի աշխատա¬կիցները ևս տեղյակ են այդ այցելություններից։ Այդ ամսին ստացել է Ծառայության ղեկավար Վազգեն Խաչիկյանի ստորագրությամբ իրենց տարածքային բաժին ուղեկցական նամակով ուղարկ¬¬ված, Ա.Աբրահամյանի մակագրությունը կրող և պատշաճ կարգով գրանցված դիմումները, մյուս դիմումների հետ կազմել են դեպոնացված գումարների վճարման ցուցակներ և սահմանված կարգով ուղարկել վճարումների ծառայություն։ Մի քանի օր անց Ա.Աբրահամյանը կանչել և աշ¬խա¬տասենյակում իրեն է տվել նշված դիմումներով դուրս գրված ընդհանուր գումարի 10 %-ը։ Այդ եղանա¬կով հետագայում ևս կազմել է դիմումներ, տվել Ա.Աբրահամյանին և մի քանի օր անց նրանից ստացել է գումարը։ Բացի այդ, որոշ դեպքերում Ա.Աբրահամյանը պահանջով ներկայացել է վճարման ծառայության աշխատակից Վիգենի մոտ և նրա ներկայությամբ դեպոնենտ գումարը ստացող կենսաթո¬շակա¬ռուների փոխարեն ստորագրել վճարման ցուցակներում, քանի որ Ա.Աբրա¬¬¬¬համ¬¬յանը պատճա¬ռաբանել է, որ դա պայմանավորված է կենսաթոշակառուների ստո¬րագրություն¬ների նմանությունը հնարավորինս բացառելու անհրաժեշտութ¬յամբ։ Վիգենը չի առար¬կել, տեղե¬կացրել է, որ վճարումների ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանն իրեն այդ մասին նա¬խապես զգու¬շաց¬րել է։ Ստորագրել է ցուցակներում և Վիգենից ստացել դեպոնենտ գումարի 50 %-ը, որը փո¬խան¬ցել է Ա.Աբրահամյանին և վերջինցս ստացել ընդհանուր ել¬քագրված գումարից իր հա¬սա¬նե¬լիք բաժինը` 10 %-ը։ Բոլոր դեպքերում Ա.Աբրահամյանին ներկայաց¬ված դիմումներով կեն¬սա¬թո¬¬շա¬կա¬ռուների տվյալները վերջինս կամ գրանցել է նոթատետրում կամ համեմատել է նոթա¬տետ¬րում առկա գրառումների հետ և դրանց դիմաց նշել իր տվյալները։ Հայտնել է նաև, որ մեկ անգամ Ա.Աբրա¬համյանը հրաժարվել է ընդունել երեք կենսաթոշա¬կա¬ռուների վերաբերյալ իր ներ¬կա¬¬յաց¬րած դի¬մումները` հայտնելով, որ նրա ունեցած տվյալներով այդ քաղաքացիները մահացած են, վերստին կրկնել է պահանջը` մահացած անձանց անուններով դիմումներ չլրաց¬նելու վերա¬բերյալ։ Վերոնշյալ եղանակով իր կազմած դիմումներով 2007-2008թթ. ընթացքում ելքագրվել են 53 անձանց կենսաթոշակի դեպոնենտ գումարներ, մասնավորապես` Քանաքեռ-Զեյթուն տարածքա¬յին բաժնում հաշվառված կենսաթոշակառուներ Արամ Վարդանյանի անվամբ՝ 2008թ. հունիսին ելքագրված 812.730 ՀՀ դրամ, Մամիկոն Սարգսյանի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 633.735 ՀՀ դրամ, Հայկազ Հովհաննիսյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 794.840 ՀՀ դրամ, Դանիել Առաքելովի անվամբ՝ 2008թ. հուլիսին ելքագրված 884.242 ՀՀ դրամ, Հակոբ Հակոբյանի անվամբ՝ 2008թ. հունվարին ելքագրված 723.185 ՀՀ դրամ, Աննա Կարայանովայի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ելքագրված 783.450 ՀՀ դրամ, Վարդուշ Պետրոսյանի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ելքագրված 774.600 ՀՀ դրամ, Սեդա Ստեպանյանի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 616.515 ՀՀ դրամ, Մարիամ Աբաջյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 899.200 ՀՀ դրամ, Եվգենիա Թումանյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 807.384 ՀՀ դրամ, Արշակ Մարտոյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 734.613 ՀՀ դրամ, Մարի Թոփալյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 918.125 ՀՀ դրամ, Հայկանուշ Դարբինյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 821.986 ՀՀ դրամ, Ռուզաննա Սարգսյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 823.101 ՀՀ դրամ, Խաթուն Ղարախանյանի անվամբ՝ 2008թ. հունիսին ելքագրված 807.264 ՀՀ դրամ, Սելեմյա Հակոբջանյանի անվամբ՝ 2008թ. հունիսին ելքագրված 812.730 ՀՀ դրամ, Մարիա Սալախյանի անվամբ՝ 2008թ. օգոստոսին ելքագրված 840.134 ՀՀ դրամ, Անդրանիկ Պապանյանի անվամբ՝ 2008թ. հունվարին ելքագրված 812.567 ՀՀ դրամ, Նինա Շաքարյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 842.688 ՀՀ դրամ, Անտիկ Կարախանովի անվամբ՝ 2008թ. հուլիսին ել¬քագրված 881.767 ՀՀ դրամ, Էմմա Գրիգորյանի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 633.735 ՀՀ դրամ, Լենդրուշ Հունանյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 500.653 ՀՀ դրամ, Վեհանուշ Գեվորգյանի անվամբ՝ 2008թ. հունիսին ելքագրված 840.324 ՀՀ դրամ, Սերգեյ Հարությունյանի անվամբ՝ 2007թ. դեկտեմբերին ելքագրված 767.508 ՀՀ դրամ, Մելսիկ Բիլբուլյանի անվամբ՝ 2007թ. դեկտեմբերին ելքագրված 534.936 ՀՀ դրամ, Միխայիլ Սոլովյովի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 636.802 ՀՀ դրամ, Նինա Սարգսյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 572.260 ՀՀ դրամ, Մանուկ Կրկյաշարյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 526.505 ՀՀ դրամ, Զարմիկ Վերդյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 505.109 ՀՀ դրամ, Մանուշ Գյորգյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 858.257 ՀՀ դրամ, Արաքսյա Հակոբյանի անվամբ՝ 2007թ. հունիսին ելքագրված` 600.711 ՀՀ դրամ, Նաիրա Օսիկյանի անվամբ՝ 2008թ. փետրվա¬րին ելքագրված 776.400 ՀՀ դրամ, Ալեքսանդր Կապատարովի անվամբ՝ 2008թ. հուն¬վարին ելքագրված 733.680 ՀՀ դրամ, Վարդանուշ Դաշտոյանի անվամբ՝ 2008թ. հունվարին ելքագրված 765.000 ՀՀ դրամ, Էվելինա Տեր-Հովհաննիսյանի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ել¬քագրված 765.300 ՀՀ դրամ, Մարինա Իվոլկինայի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ելքագրված 756.400 ՀՀ դրամ, Անժելա Բեյբութի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ելքագրված 764.500 ՀՀ դրամ, Սմբատ Յաղմուրյանի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 604.200 ՀՀ դրամ, Սեդա Բոգոմոլնա¬յա¬յի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 676.911 ՀՀ դրամ, Ֆիրուզա Հովհաննիսյանի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 799.613 ՀՀ դրամ, Վասիլի Ֆրոլովի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 687.138 ՀՀ դրամ, Աբունիկ Վանալյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 793.008 ՀՀ դրամ, Հռիփսիմե Տաշյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 722.986 ՀՀ դրամ, Սիրանուշ Պետրոսյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 788.659 ՀՀ դրամ, Խաչատուր Այվազովի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 788.238 ՀՀ դրամ, Ասյա Սահակյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 788.209 ՀՀ դրամ, Մարտուն Ղազարյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 816.801 ՀՀ դրամ, Գարուշ Արշակյանի անվամբ՝ 2008թ. հունիսին ելքագրված 812.730 ՀՀ դրամ, Արմենակ Գրի¬գորյանի անվամբ՝ 2008թ. հուլիսին ելքագրված 895.400 ՀՀ դրամ, Թա¬մարա Գազիրյանի անվամբ՝ 2008թ. հուլիսին ելքագրված 882.362 ՀՀ դրամ, Մանուշակ Վերան¬¬յանի անվամբ՝ 2007թ. մարտին ելքագրված 478.074 ՀՀ դրամ, Գոհարիկ Բաղդասարյանի անվամբ՝ 2007թ. դեկտեմբերին ել¬քագրված 147.000 ՀՀ դրամ, Հենրիկ Բադասյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմ¬բերին ելքագրված 603.924 ՀՀ դրամ գումարները։ Գործով ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանը նաև նշել է, որ 2009թ. ընթացքում իր ղեկավար` Ավան և Նոր Նորք տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանի խնդրանքով այցելել է վճարումների ծառա¬յություն, ստորագրել տեսուչ Վիգեն Գևորգյանի կողմից իրեն ներկայացված վճա¬¬րային ցուցակնե¬րում ընդգրկված կենսաթոշակառուներ Ալեքսանդր Նիկողոսյանի, Ջեմմա Շախբազյանի, Աննա Ավանե¬սո¬վայի, Թադևոս Բաղիևի, Մարի Աճեմյանի, Ռոզա Կոստանյանի, Ֆաինա Մելքոնյանի տվյալների դիմաց և հեռացել, այդ անձանց անուներով դուրս գրվող ընդհա¬նուր 5.843.642 ՀՀ դրամ դեպոնենտ գումա¬րից որևէ բաժնեմաս այդ պահին և առհասարակ չի ստացել, կատարել է բացառապես իր ղեկավար Ա.Մարտի¬րոս¬յանի խնդրան¬քը։ Նշել է նաև, որ ծա¬նո¬¬թացել է դատաձեռագրաբանական թիվ 46531101 եզրա¬կացությանը, որի հետևությունների շուրջ` դիմումների և ցուցակներում առկա իր ստորագրություն¬ների վերաբերյալ որևէ առարկութ¬յուններ չունի։ Ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանն իր ցուցմունքները` Վիգեն Գևորգյանից կենսաթո¬շա¬կա¬ռուների դեպոնացված գումարների մի մասը բազմիցս ստանալու, մյուս մասը նրա մոտ թողնելու հանգամանքերի վերաբերյալ, պնդել է նաև ամբաս¬տանյալ Վ.Գևորգյա¬¬նի հետ առերես հար¬ցաքննվե¬լիս։ Գործով ամբաստանյալ Հովհաննես Գրիգորյանը Դատարանում փոփոխված վերջնական մե¬ղադրանքի շուրջ հարցաքննվելիս որևէ դիրքորոշում չհայտ¬նեց, օգտվելով լռելու իրավունքից` հրա¬¬ժարվեց ցուցմունքներ տալուց և հարցե¬րին պատաս¬խա¬նելուց։ Վերջինս որևէ դիրքոշում չհայտ¬¬¬¬նեց նաև հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքների առնչությամբ։ Գործով ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանի նախաքննա¬կան այդ ցուցմունք¬ների համաձայն` 2005թ. մայիսի 24-ից վերջինս աշխատել է Ծառայության վճարումների ծառա¬յության պետի պաշ¬տոնում և ղեկավարել Երևան, Գյումրի և Վանաձոր քա¬ղաք¬ներում իրակա¬նացվող կենսա¬թո¬շակ¬ների և սոցիալական այլ ծրագրերով նախատեսված գու¬մար¬ների վճարումները, հսկո¬ղություն իրա¬կանացրել այդ գործառույթների նկատմամբ։ Վճա¬րում¬¬ների ծառայության Երևան քաղաքի վճա¬րային խմբում իրականացվել են կասեցված կենսա¬թո¬շակների (դեպոնենտ) վճարումները, որոնք իրականացրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանը։ 2005թ. Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանը զանգահարել և տեղեկացրել է, որ Հայաս¬տանից դուրս բնակվող որոշ կենսաթոշակա¬ռուների բարեկամներ նրա անունից կմոտենեն իրեն, հանձնարարել կենսաթոշակի դեպոնացված գումարները վճարել այդ անձանց, եթե գումարի մի մասը նրանք թողնեն վճարող-տեսուչի մոտ։ Այդ կերպ ՀՀ-ից բացակայող կենսաթոշակառուների հա¬¬րա¬զատներին, ծանոթ¬ներին դեպոնենտ գումարներ են վճարվել 2005 թվականից մինչև 2010թ. դեկտեմբերն ընկած ժամանա¬կահատվածում։ Դեպոնենտ գումարների վճարման վերաբերյալ դի¬մումներն ընդունել է Աշոտ Աբրա¬համյանը, որից հետո վճարումների ծառայությունում Վ.Գևորգ¬յանը կենսաթոշակառուների հարազատ¬ներին վճարել է կենսաթոշակի գումարի մի մասը։ Վճար¬ման ծա¬ռա¬յությունում պահված կենսաթոշակի գումար¬ներից յուրաքանչյուր ամիս հավաքվել է 1.000.000-ից 2.500.000 ՀՀ դրամ գումար, որը տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանից ստացել և փոխանցել է Վազգեն Խաչիկյանին, իսկ վերջինս յուրաքանչյուր ամիս իրեն տվել է 100.000-ից 200.000 ՀՀ դրամի չափով մասնաբաժին։ Իր մասնաբաժնից յուրաքանչյուր ամիս 10.000 -ից 40.000 ՀՀ դրամ տվել է Վիգեն Գևորգյանին։ Կոնկրետ թոշակառուի անվամբ դեպոնենտ գումար վճարելու անհրաժեշտության մասին յուրա¬քանչյուր անգամ իրեն տեղեկացրել է կամ Վ.Խաչիկյանը կամ Ա.Աբրահամյանը։ Եթե վեր¬ջինս էր դիմում կենսաթոշակառուի բարեկամին կամ ծանոթին դեպոնենտի գումարը վճարելու հարցով, լրացուցիչ այդ հանգամանքը հեռախոսային զրույցով կամ անձամբ նրան աշխատա¬սեն¬յակում հանդիպելով` ճշտել է Վ.Խաչիկյանից, վճարումը կատարել վերջինիս բանավոր հաս¬տա¬տումը ստանալուց հետո։ Եղել են դեպ¬քեր, որ կենսաթոշակառուի անունից դեպոնենտ գումար ստանալու խնդրանքով անմիջականորեն դիմել են իրեն, ինչը համաձայնեցրել է Վ.Խաչիկ¬յանի հետ և թույլտվություն ստանալով` կատարել են վճարում։ Այդ դեպքերի մասին տեղեկացրել է նաև Ա.Աբրահամյանին, սակայն թե վերջինս իր ասածն անմիջականորեն Վ.Խաչիկյանից ճշտել է, թե`ոչ, տեղյակ չէ։ 2008թ. հունվարից հուլիսն ընկած ժամանակահատվածում մի քանի անգամ Վ.Գևորգյանը, գալով իր աշխատասենյակ, տեղեկացրել է, որ Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Արթուր Սուքիասյանը ներկայացել է իր մոտ կենսաթոշակառուների դեպոնենտ գու¬մար¬ները նրանց փոխա¬րեն ստանալու նպատակով և հայտնել, որ ղեկավարությունը տեղյակ է դրա¬նից։ Ինքը խոսել է Աշոտ Աբրահամյանի ու Վազգեն Խաչիկյանի հետ, հավաստիացել, որ նրանք, իրոք, տեղյակ են, որից հետո միայն թույլատրել է Վ.Գևորգյանին կատարել վճարումներ։ Յուրա¬քանչ¬յուր դեպքում Ա.Սուքիաս¬յանը ստացել է դեպոնենտ գումարի կեսը, իսկ վճարումների ծա¬ռա¬յությու¬նում թողած մյուս կեսը Վ.Գևորգյա¬նից ստացել և Ա.Աբրահամյանի միջոցով փոխան¬ցել է Վ.Խա¬չիկ¬յանին։ Նշել է նաև, որ տեղեկություն չի ունեցել, որ Ա.Սուքիասյանի ներկայացրած վճա¬րային այդ ցուցակներում ընդգրկված են եղել նաև մահա¬ցած կենսաթոշակառուներ։ 2010թ. մայիսի վերջերին Վ.Խաչիկյանը տեղեկացրել է, որ Ծառայությունում իրակա¬նաց¬վող ստու¬գումների ընթացքում ծագած խնդիրներ կարգավորելու համար գումար է անհրա¬ժեշտ, որի մի մասն ապահովվել է Արաբկիրի տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիս¬յանի և Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանի կողմից դեպոնենտ գումար¬ներ ելքագրելու միջոցով, սակայն այդ գումարները բավարար չեն «հարցերը կարգավո¬րելու» համար։ Վ.Խաչիկյանը հանձնարարել է գումար տրամադրել իր ղեկավարած վճարումների ծառա¬յության դրամարկղից` ելքագրվող գումարը հաշվետվություն¬ներում ցույց տալով որպես դրա¬մարկղային մնացորդ։ Հրաժարվել է` պատճառաբանելով, որ գումարի ելքագրումն անհրա¬ժեշտ է հիմ¬նավորել ֆինանսական համապատասխան փաստաթղթերով։ Որոշ ժամանակ անց Վ.Խաչիկ¬յանը կանչել և տեղեկացրել է, որ հանձնարարել է Արաբկիրի տարածքային բաժնի պետ Հովհան¬նես Հովհաննիսյանին, Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժնի պետ Արամ Մար¬տի¬րոս¬յանին, Էրեբունի և Նուբարաշենի տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին և Շենգավիթի տա¬րած¬քային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանին կազմել դեպոնենտ գումարների վճարային ցու¬ցակ¬ներ, որոնք ներկայացվելու են իրեն։ Վ.Խաչիկյանը հանձնարարել է վճարային այդ ցուցակ¬ների հիման վրա ելքագրվող գումարները ստանալ և հանձնել նրան։ Իր աշխատասենյակ է կանչել և Վ.Խաչիկյանի հանձնարարության մասին հայտնել Վիգեն Գևորգյա¬նին, միաժամանակ հանձնարարել, որ վերջինս հիշյալ վճարային ցուցակներում «վճա¬րողի» սյունակում չստորագրի, քանի որ այդ ցուցակները հանդիսանալու են գումարների ել¬քագրման փաս¬տաթղթային հիմքերը։ 2010թ. սեպտեմբերին և հոկտեմբերին հիշյալ տարած¬քային բաժինների պետերը կազմել և վճարումների ծառայություն են ներկայացրել դեպոնենտ գումար¬ների վճարային ցուցակներ, որոնց հիման վրա Վ.Գևորգյանը ստացել և իրեն է փոխանցել անհիմն ելքագրված դեպոնենտ գումարները, որոնք, Վ.Խաչիկյանի հանձնարարականին համապատաս¬խան, հանձնել է նրան։ Բացառությամբ Շենգա¬վիթի տարածքային բաժնի պետ Ս. Էլբակյանի ներկայացրած ցուցակների` մյուս տարածքների վճարման ցուցակները ներկայացվել են կենսա¬թո¬շակառուների անվան դիմաց առկա ստորագրություն¬ներով։ Գումարները ելքագրելուց և Վ.Խա¬չիկ¬յա¬նին փոխանցելուց հետո ցուցակ¬ները Վ.Գևորգյանի ներկայությամբ հանձնել է Ս.Էլբակյա¬նին` կենսաթոշակառուների անվան դիմաց ստորագրություններ կատա¬րելու և այդ վիճակում ցու¬ցակ¬¬ներն իրենց վերադարձնելու պահանջով, սակայն վերջինս, ստանալով ցու¬ցակները, դրանք այլևս չի վերադարձրել։ Նշել է նաև, որ բացի այդ ցուցակներից նույն ժամանա¬կահատվածում եղել են նաև դեպոնենտի վճարման այլ (օրինական) ցուցակներ, որոնք հիմնականում եղել են առանձին էջերի վրա, յուրաքանչյուր տարածքային բաժնի պետ իմացել է, թե որ ցուցակն է օրի¬նական, որը` անհիմն ելքագրվածը։ 2012թ. ապրիլի 4-ին` 15։30-ից 16։35-ն ընկած ժամանակահատվածում գործով ամբաս¬տան¬յալ Սարգիս Սարգսյանի հետ իրականացված առերեսման ժամանակ Հ.Գրիգորյանն ընդու¬նել է, որ 2010թ. հոկ¬տեմ¬բերին` վճարման ցուցակներն իրեն հանձնելուց և գումարները ելքագրելուց օրեր անց, Վ.Խաչիկյանի հանձնարա¬րությամբ Սարգիս Սարգսյանին իր աշխա¬տա¬սենյակում, որպես մաս¬նաբաժին, տվել է ել¬քագրված գումարից 1.500.000 ՀՀ դրամ։ Գործով ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանը նաև նշել է, որ 2011թ. կեսերին Հովհաննես Հովհան¬նիսյանի հետ կայացած հանդիպման ժամանակ նրանից տեղեկացել է, որ որպես հիշյալ գումար¬ների վերադարձման երաշխիք` Վազգեն Խաչիկյանը նրան է տվել 90.000.000 ՀՀ դրամի պար¬տա¬վորագիր։ Ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանը նախաքննական վերոնշյալ ցուցմունքները հստակեցրել և պնդել է նաև գործով ամբաստանյալ Սամվել Էլբակյանի հետ առերես հարցաքննվելիս։ Գործով ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանը Դատարանում փոփոխված վերջնական մե¬ղադրանքի շուրջ հարցանքնվելիս որևէ դիր¬քորոշում չհայտ¬նեց, օգտվելով դատավարական իրա¬վունքից` հրաժարվեց ցուցմունքներ տալուց և հար¬ցերին պա¬տաս¬խանելուց` նշելով, որ չի առար¬կում նախաքննական ցուց¬մունքները հրապա¬րակելուն, թեև դրանք բովան¬դակում են իր հետ առե¬րես հարցաքննված գործով մյուս ամբաստան¬յալներ Աշոտ Աբրահամյանի, Սարգիս Սարգսյանի, Սամվել Էլբեկյանի և Հովհաննես Հովհաննիս¬յանի` նրան «մեր¬կացնող» վերո¬շա¬րադրյալ ցուց¬մունք¬ները հերքող, մերկապարանոց հայ¬տա¬րա¬րություններ։ Այնուամենայնիվ, մե¬ղադրողի միջնոր¬դությամբ Դատարանում հրապարակվեց և հե¬տազոտվեց Ծառայության գործա¬ռույթ¬ներին և որ¬պես դրա ղեկավար` Վազգեն Խաչիկյանի լիազո¬րութ¬յուններին (իրավունք¬ներին և պարտակա¬նություններին) վերաբերող վերջինիս նա¬խաքննա¬կան ցուցմունքները։ Դատական քննության ա¬վար¬¬տական փուլում խնդրեց դադարեցնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով իր նկատ¬մամբ հա¬րուցված քրեական հետապնդումը՝ քրեական պա¬տաս¬¬խա¬նատվության ենթարկելու վաղե¬մության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։ Ամբաստանյալների մեղավորության վերաբերյալ հետևության (դատաքննությամբ հաս¬տատ¬ված հանգամանքների համատեքստում) հանգեց նրանց վերոնշյալ ցուցմունքները հետևյալ ապացույցների հետ համադրելու, ստուգելու և գնահատելու արդյունքներով. Գործով ամբաստանյալ Վահագն Խաչատրյանի բնակարանի խուզարկության արձա¬նագրությամբ, համաձայն որի` Երևան քաղաքի Կ.Ուլնեցու փողոցի 66-րդ շենքի 57 հասեցում 2011թ. հունիսի 15-ին կա¬տարված քննչական այդ գործողության արդյունքներով հայտնաբերվել և առգրավվել են` կեն¬սա¬թոշակառուների վերաբերյալ ֆայլեր պարունակող «Տոշիբա» մակնիշի «Serial N.39624108Q» հա¬մարի և «Դելլ» մակնիշի «CN-OJF240-48643-6AD-2939» համարի դյու¬րա¬կիր հա¬մա¬կարգիչները, որոնք փաթեթա¬վորվել են առանձին-առանձին, համարակալվել համա¬պա¬¬տաս¬¬խանաբար` «1» և «2» համարով և կնքվել ծրարների համար նախատեսված 7/1 կնի¬քով։ Նույն արձանագրության համաձայն` դրա ընթացքի և արդյունքների վերաբերյալ մասնա¬կից¬ների, այդ թվում` բնակարանի սեփականատեր Վ.Խաչատրյա¬նի կողմից որևէ դիտողութ¬յուն¬ներ չեն եղել։ Գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի բնակարանի խուզարկությամբ առգրավված վե¬րոնշյալ «Դելլ» և «Տոշիբա» տեսակի դյուրակիր համակարգիչների զննման արձա¬նագրությամբ, հա¬մաձայն որի` 2011թ. հունիսի 30-ին կատարված քննչական այդ գործողության ընթացքում հա¬մա¬կարգչային բնա¬գավառի մասնագետ Անդրանիկ Ղուկասյանի օգնութ¬յամբ հայտնաբերվել է «duduk.els» ֆայլը (սույն դատական ակտում հիշատակվում է նաև «Դուդուկ» անվամբ), որը բո¬վան¬դակում է տվյալներ կենսաթոշակա¬ռուների, գումարային տվյալների, մահվան ամ¬սաթվե¬¬րի վե¬րա¬բերյալ, ինչպես նաև` նշագրումներ լատիներեն և հայերեն տառադար¬ձություններով։ Նշված ֆայ¬լում առկա անձնագրային տվյալների վերաբեր¬յալ տեղեկատվությունը համադրվել է ՍԱՊԾ կենսաթոշակառուների շտեմարանի 2009-2010թթ. կենսաթոշակառուների տվյալ¬ների հետ, որի արդյունքներով պարզվել և արձանագրվել է անհամապատասախանություն. ֆայլի գրառումներում առան¬ձին կեսաթոշակառուների վերաբերյալ առկա են վճարված գումար¬ների մասին գրան¬ցում¬ներ, որոնք բացակայում են նույն կենսաթոշակառուների վերա¬բերյալ շտե¬մա¬րանում կամ թեև ֆայ¬լում առկա են, սակայն չեն համապա¬տասխանում շտեմա¬րանի գումա¬րա¬յին տվյալ¬ներին։ Տվյալ քննչական գործողության ընթացքում կատարված վերոնշյալ հա¬մադրման արդյունք¬ներով ձևա¬վորվել է «duduk-1» ֆայլը։ Գործով ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամյանի աշխատասենյակի խուզարկության ար¬ձանագրությամբ, համաձայն որի` ՀՀ սոցիալական ապահովության նախարարության վարչա¬կան շենքի թիվ 450 սենյակում 2011թ. հունիսի 15-ին իրականացված այդ քննչական գործողության ըն¬թացքում և արդյունքներով հայտ¬նաբերվել և առգրավվել են նաև` 1. «ՀՀ սոցիալական ապահովության պետական հիմնադրամ» տպագիր գրառումով նոթա¬տետրը, որի մեջ 1-ից 17-րդ և վերջին թերթերում ձեռագիր տեսքով լրացված են քաղաքացիների անուն - ազգա¬նուններ, հեռախոսահամարներ, առկա են նաև թվաբանական հաշվարկներ, 2. շագանակագույն կազմով նոթատետրը, որի 1-ից 7 թերթերի վրա ձեռագիր եղանակով կատարված են քաղաքացիների ազգանուններ, առկա է թվաբանական հաշվարկ։ Երեք քաղաքա¬ցիների ա¬նուն¬¬ներ և թվաբանական հաշվարկ առկա է նաև նույն նոթատետրի նախավերջին թեր¬թում։ Գործով ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի աշխատասենյակի խուզարկությամբ հայտ¬նա¬բերված վերոնշյալ երկու նոթատետրերի զննման արձանագրությամբ, համաձայն որի` 2011թ. հու¬նիսի 20-ին կատարված այդ քննչական գործողության ընթացքում և արդյունքներով առավել ման¬րամասն նկա¬րագրվել և անհատակա¬նաց¬վել են դրանք` նոթատետրից յուրաքանչյուրում առկա գրառումների տես¬անկյունով` դրանով իսկ բացառելով նոթատետերը փոխելու կամ հավելյալ գրառումներ կա¬տա¬րելու հնարավորությունը, մասնավորապես` պարզվել և արձանագրվել է, որ՝ ա. շագանակագույն կազմով նոթատետրի գրառումները վերաբերում են (թվագրված են) 2005-2006 թվականներին, խմբագրված են ըստ ամիսների, նշված են ընդհանուր 152 անձանց անուն¬¬ներ։ Այդ նոթատետրի 3-րդ թերթի վերջնամասում առկա է թվաբանական հաշվարկ։ Նման հաշ¬¬վարկ առկա է նաև նախավերջին թեր¬թում, որտեղ բացի դրանից հիշատակված են նաև երեք ան¬ձանց տվյալներ։ բ. «ՀՀ սոցիալական ապահովության պետական հիմնադրամ», «Կենսաթոշակային և սոցիալական հիմնադրամի միջազգային ասոցիացիա», կազմի վրա այլ տպագիր գրառումներ բո¬վանդակող նոթատետրի մեջ առկա գրառումները վերաբերում են (թվագրված են) 2006-2007 թվա¬կան¬¬ներին, խմբագրված են ըստ ամիսների, պարունակում են 218 անձանց անուն-ազգանուն և հայրանուն, ինչպես նաև թվաբանական հաշվարկներ։ Նոթատետրի կազմի հետևում և վերջին թերթում առկա են անձանց տվյալներ և թվաբանական հաշվարկներ։ Իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերի առկայությամբ և դրանց զննման արդյունքներով (արձանագրությամբ), համաձայն որոնց` - Ծառայության աշխատակազմի կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագ¬րերի վարչության պետ, գործով ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամյանի աշխատասենյակից խու¬զար¬¬¬կությամբ առգրավ¬¬¬ված նրա երկու նոթատետրերում վերջինս ձեռագիր նշումներ է կատա¬րել այն կենսաթոշակառուների վերաբերյալ, որոնց դեպոնացված կենսաթոշակի գումարները 2005-2007թթ. ընթացքում անհիմն ելքագրվել և հափշտակվել են։ Յուրաքանչյուր կենսաթո¬շա¬կա¬ռուի անվան-ազգանվան և հայրանվան դիմաց գրառված է նաև Ծառայության տարած¬¬քային բաժնում կամ կենտրոնական մարմնում պաշտոն զբաղեցրած համապատասխան անձի տվյալները, այդ թվում՝ նշված են Հովիկի (ըստ դա¬տաքննութ¬յանը արդյունքների` Հովհաննես Գրիգորյանի, Վա¬հա¬գի (ըստ դա¬տաքննության արդյունքների` Վահագն Խաչատրյանի) կամ «Նախա¬գահի» (ըստ դա¬¬տաքննության արդյունքների` Վազգեն Խաչիկյանի) անունները։ - Ծառայության աշխատակազմի տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալա¬կան ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ, գործով ամբաստանյալ Վահագն Խաչատրյանի բնակարանից 2011թ. հունիսի 15-ին կատարված խուզարկությամբ առգրավված «Դելլ» տեսակի համակարգչով, դրանում առկա 2007-2008թթ. անհիմն ելքագրված և հափշտակված կենսաթոշակի գումարների վճարումների և կենսաթոշակառուների տվյալները պա¬րունակող «Դուդուկ» անվամբ ֆայլով (զննվել, համակարգչով արտատպվել և սկավառակային տեսքով կցվել է գործին), որում էլեկտրոնային տարբերակով, աղյուսակի տեսքով նշումներ են առ¬կա այն կենսաթոշա¬կառուների վերաբերյալ, որոնց դեպոնացված կենսաթոշակների գումար¬ները վերոնշյալ ժամանակահատ¬վա¬ծում անհիմն ելքագրվել և հափշտակվել են։ «Դուդուկ» ֆայլը պայ¬մանական հապավումներով տվյալներ է բովանդակում նաև այդ կենսաթոշակառուների դեպո¬նաց¬ված գումարները ստանալուն և հափշտակելուն մասնակցած, սույն գործով ամբաստանվող ան¬ձանց վերա¬բեր¬յալ, մասնավորապես, ըստ դա¬տաքննության արդյունքների` ֆայլում հիշա¬տակ¬ված «arm» նշագրման տակ գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանն ի նկատի է ունեցել Արմեն Խա¬չատրյանին, «b» նշագրման տակ` Բագրատ Մու¬¬րադյանին, «sa» նշագրման տակ` Արթուր Սու¬քիաս¬յանին։ Ֆայլում «ab» նշագրումով կենսաթո¬շա¬¬¬կա¬ռուների տվյալները, ըստ դա¬տաքննության արդյունքների, Վ.Խա¬չատրյա¬նին տրամադրել է գործով ամբաստանյալ Աշոտ Աբ¬րա¬համ¬յանը` դի¬մում¬ներ լրացնելու հա¬մար, իսկ «n» նշագրումով կենսաթոշա¬կա¬ռու¬ների ան¬վամբ դիմումներն ամ¬բաս¬¬տանյալ Վ.Խա¬չատրյա¬¬նը լրաց¬րել է անձամբ` գումարները ստանալով գործով ամբաստան¬յալներ Բագ¬րատ Մուրադյանի և Արմեն Խա¬չատրյանի միջո¬ցով։ Դատարանը գտնում է, որ «Դելլ» տեսակի «CN-OJF240-48643-6AD-2939» գործարանային համարի դյուրակիր համակարգիչը բովանդակում է իրեղեն ապացույց ճանաչելու համար անհրա¬ժեշտ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 115-րդ հոդվածով թվարկված հատ¬կա¬նիշներ, հետևաբար` ղեկավարվելով նույն հոդվածի 2-րդ մասի պահանջ¬ներով, խորհրդակցական սենյա¬կում քննարկելով դատաքննության ավարտական փուլում մեղադրողի հարուցած և լուծումն հե¬տաձգված նույնաբովանդակ միջնորդությունը, «Դուդուկ» ֆայլը ճանաչում է որպես իրեղեն ապա¬ցույց և դնում կայացրած սույն դա¬տավճռի հիմքում։ Նման հետևության հանգելիս Դատարանը հաշվի է առնում այն, որ մինչդատական վարույթի ընթացքում «Դելլ» տեսակի դյուրակիր համա¬կարգիչը ձեռք է բերվել լիազորված սուբյեկտի կողմից, օրենքով սահմանված աղբյուրից, դատա¬վա¬րական կարգի պահպանմամբ և ձևակերպմամբ, մանրամասն նկարագրվել և կնքվել է, զննվել և անհատականացվել է, իսկ մինչդատական վարույթի ավարտից հետո՝ քրեական գործին կից փա¬թեթա¬վորված և կնքված վիճակում ուղարկվել է Դատարան, որտեղ կողմերի մաս¬նակցութ¬յամբ մասնագետի օգնությամբ վերստին զննվել է, որի ընթացքում «Դելլ» տեսակի դյու¬րակիր համա¬կարգչի փաթեթա¬վորման խախ¬տումներ չեն հայտնաբերվել։ Թեև մինչդատական վարույթի ընթացքում 2011թ. հունիսի 30-ին կատարված նույն քննչա¬կան գործողության ընթացքում «Տոշիբա» և «Դելլ» տեսակի համակարգիչները զննվել են համա¬կարգչային բնագավառի մասնագետ Անդրանիկ Ղուկասյանի մասնակցությամբ և «Դուդուկ» ֆայլը պարունակող «Դելլ» համակարգչի փոխարեն թյուրիմա¬ցաբար որպես իրեղեն ապացույց է ճանաչվել «Տոշիբա» տեսակի դյուրակիր համակարգիչը, սակայն այն իրականում ապացու¬ցո¬ղական արժեք ներկայացնող փաստական տվյալներ չի բովանդակում, վերաբերելի ապացույց չէ, հետևաբար` «Տոշիբա» տեսակի դյուրակիր համակարգիչը հանում է դատավճռի հիմքում դրվող ապացույցների կազմից և տնօրինում որպես ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանին պատկանող գույք։ Փաստաթղթերի զննման արձանագրությամբ, համաձայն որի` համակարգչային բնագա¬վառի մասնագետ Անդրանիկ Ղուկասյանի աջակցությամբ 2012թ. դեկտեմբերի 22-ին կա¬տար¬¬ված քննչական այդ գործո¬ղության ընթացքում զննվել են Ա.Աբրահամյանի աշխատասեն¬յակի խուզար¬կությամբ հայտ¬նաբերված երկու նոթատետրերի` կենսաթոշակառուներին վերաբեր¬վող գրառում¬ները, որոնք նախ` վերածվել են էլեկտրոնային տարբերակի, ապա` համադրվել Ծառայության տա¬րած¬¬քային բաժինների կենսաթոշակային տվյալների շտեմարանների հետ։ Յուրա¬քանչ¬յուր կենսաթոշակառուի վերաբերյալ արդեն ամփոփ տվյալները համակարգչային ծրագ¬րի (շտեմա¬րանային հարցումների) միջոցով մուտքագրվել և համադրվել են Վ.Խաչատրյանի դյուրակիր հա¬մա¬կարգչում հայտնաբերված «Դուդուկ» ֆայլում առկա կենսաթոշակա¬ռուների տվյալ¬ների հետ, «Դուդուկ» ֆայլի առաջին սյունակում ձևավորվել են համընկնող տվյալների բո¬վան¬¬դակող «bloknot-1» և «bloknot-2» նշագրումներով ֆայլեր։ «bloknot-1» և «bloknot-2» ֆայլերը, ինչ¬պես նաև վերջ¬նական համադրման արդյունքում ստեղծված «Դուդ-բլոկնոտ» ֆայլը նույն քննչա¬կան գործո¬ղության ընթացքում համակարգչային ծրագրի միջոցով ձայ¬նագրվել է էլեկտրոնային սկա¬¬վառակի վրա, որը կցվել է զննման արձանագրությանը (այսինքն՝ նաև քրեական գործին)։ Կասեցված (դադարեցված) կենսաթոշակի գումարների վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ կենսաթոշա¬կառուների դիմումների և դեպոնացված գումարները ստանալու վերաբերյալ վճա¬րա¬յին ցուցակ¬ների առկայությամբ և դրանց զննության արձանագրություններով, մասնա¬վո¬րապես` ա) 81 կենսաթոշակառուների անվամբ կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ Ծառայությունից 2011թ. նոյեմբերի 8-ին առգրավված կեղծ, այսինքն` իրական կենսաթոշա¬կառուների կողմից չգրառված և չստորագրված դիմումներով, ինչպես նաև ՀՀ ազգային արխիվից 2011թ. նոյեմբերի 11-ին և 16-ին, դեկտեմբերի 1-ին, 8-ին և 13-ին առգրավված՝ 101 կենսաթոշա¬կառուների անվամբ կազմված վճարային ցուցակներով, բ) 50 կենսաթոշակառուների անվամբ կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճա¬րումը վերսկսելու վերաբերյալ Ծառայությունից առգրավված` գործով ամբաստանյալ Արթուր Սու¬քիաս¬յանի կազմած (կեղծած) դիմումներով, ՀՀ ազգային արխիվից առգրավված` Քանաքեռ-Զեյթունի տա¬¬¬րածքային բաժնում հաշվառված 51 կենսաթո¬շակառու¬ների վճարային ցուցակ¬ներով, (վե¬րոնշյալ փաստաթղթերը ներկայացվել են դատաձեռագրաբա¬նական փորձաքննութ¬յան, որի 2012թ. օգոստոսի 28-ին ստացված թիվ 46531101 եզրակացության համաձայն` դրանցում առկա գրա¬¬¬¬¬¬ռումները, այդ թվում` կենսաթոշակառուների անունից կատարված ստո¬րագ¬րություն¬ները (վե¬րա¬¬¬պա¬հումները կներկայացվեն ստորև) կա¬տա¬րել է գործով ամ¬բաս¬տանյալ Արթուր Սուքիաս¬յանը), գ) 7 կենսաթոշակառուների, մասնավորապես՝ Ալեքսանդր Նիկողոսյանի անվամբ 812.884 ՀՀ դրամ, Ջեմմա Շախբազյանի անվամբ 791.799 ՀՀ դրամ, Աննա Ավանեսովայի անվամբ 951.441 ՀՀ դրամ, Թադևոս Բաղիևի անվամբ 540.600 ՀՀ դրամ, Մարի Աճեմյանի ան¬վամբ 821.978 ՀՀ դրամ, Ռոզա Կոստանյանի անվամբ 977.448 ՀՀ դրամ, Ֆաինա Մելքոնյանի անվամբ 947.492 ՀՀ դրամ գումարներ ստանալու կապակցությամբ կազմված, նրանց փոխարեն Ավան և Նոր Նորքի տա¬րածքային բաժնի պետի տեղակալ Արթուր Սուքիասյանի ստորագրած (կեղծած) դեպոնացված գու¬մարները ստանալու վերա¬բերյալ վճարային ցուցակներով, որոնք առգրավվել են ՀՀ ազ¬գային արխիվից, դ) 24 կենսաթոշակառուների անվամբ կազմված, ՀՀ ազգային արխիվից առգրավված` Արաբկիրի տարածքային բաժնում հաշվառված կենսաթոշակառուների դեպոնացված գումար¬ները ստանալու վերաբերյալ կեղծ վճարային ցուցակներով։ Վերոնշյալ դիմումների և վճա¬րային ցուցակների պատրաստմամբ, կեղծմամբ և ընթացք տալու եղանակով է հնարավոր դարձել թոշակառուներին վճարելու հիմնավորմամբ պետական բյուջեից ստանալ համապատաս¬խան գումարները, հափշտակել դրանք, ապա փաս¬տաթղթա¬վորել (ստեղծել հիմքեր) թոշակա¬ռուների կողմից իբր այդ գումարներ ստանալու վերա¬բերյալ` տևական ժամանակ կենսաթոշակների դեպոնացված գումարների յուրացման փաստերը թաքցնելու և չբա¬ցա¬հայտ¬վելու նպատակով։ Դատաձեռագրաբանական փորձաքննության 2012թ. օգոստոսի 28-ի թիվ 46531101 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ - կենսաթոշակառուներ Սերգեյ Հարությունյանի անվամբ 17.12.2007թ., Մելսիկ Բիլբուլյանի անվամբ 17.12.2007թ., Միխայիլ Սոլովյովի անվամբ 31.10.2007թ., Նինա Սարգսյանի անվամբ 31.10.2007թ., Մանուկ Կրկյաշարյանի անվամբ 15.11.2007թ., Զարմիկ Վերդյանի անվամբ 15.11.2007թ., Մանուշ Գյորգյանի անվամբ 22.11.2007թ., Արաքսյա Հակոբյանի անվամբ 07.06.2007թ, լրացված դեպոնացված գումարները ստանալու վերաբերյալ դիմումների ձեռագիր գրա¬¬ռումները, ինչպես նաև՝ - Արա¬մ Վարդան¬յա¬նի անվամբ 06.06.2006թ., Վեհանուշ Գևորգյանի անվամբ 09.06.2006թ., Նինա Օսիկյանի անվամբ 07.01.2008թ., Ալեքսանդր Կապատարովի անվամբ 17.01.2008թ., Վարդանու¬շ Դաշտոյանի անվամբ 17.01.2008թ., Էվելինա Տեր-Հովհաննիսյանի ան¬վամբ 30.01.2008թ., Մարինա Իվոլկինայի անվամբ 30.01.2008թ., Անժելա Բեյբութի անվամբ 06.02.2008թ., Սմբատ Յաղ¬մուր¬յա¬նի անվամբ 25.02.2008թ., Սեդա Բոգոմոլնայայի անվամբ 07.03.2008թ., Մամի¬կոն Սարգսյանի անվամբ 07.03.2008թ., Ֆիրուզա Հովհաննիսյանի անվամբ 07.03.2008թ., Վասիլի Ֆլորովի անվամբ 07.03.2008թ., Աբունիկ Վանալյանի անվամբ 07.04.2008թ., Հռիփսիմե Տաշ¬յանի անվամբ 07.04.2008թ., Սիրա¬նուշ Պետրոսյանի անվամբ 28.04.2008թ., Խաչատուր Այվազովի անվամբ 13.05.2008թ., Ասյա Սահակ¬յա¬նի անվամբ 13.05.2008թ., Մար¬տի¬ն Ղազարյանի անվամբ 13.05.2008թ., Հայկազ Հովհաննիսյանի անվամբ 13.05.2008թ., Գարուշ Արշակյանի անվամբ 10.06.0?թ., Արմե¬նակ Գրիգորյանի անվամբ 23.06.2008թ., Դանիել Ա¬ռա¬քելովի անվամբ 23.06.2008թ., Թամարա Գազիրյանի անվամբ 24.06.2008թ., Հակոբ Հակոբ¬յանի անվամբ 07.01.2008թ., Աննա Կարա¬յա¬նո¬վայի անվամբ 30.01.2008թ., Վարդուշ Պետրոսյանի անվամբ 30.01.2008թ., Սեդա Ստեփան¬յանի անվամբ 25.01.2008թ., Մարիամ Աբաջյանի անվամբ 21.03.2008թ., Եվգենիա Թումանյանի անվամբ 21.03.2008թ., Արշակ Մարտոյանի անվամբ 21.03.2008թ., Մարի Թոփալյանի անվամբ 25.04.2008թ., Հայկանուշ Ղարիբ¬յա¬նի անվամբ 25.04.2008թ., Ռուզաննա Սարգսյանի անվամբ 13.05.2008թ., Խաթուն Ղարախանյանի անվամբ 26.05.2008թ., Սելեմյա Հակոբ¬ջան¬յա¬նի անվամբ 23.05.2008թ., Մարիա Սալախյանի անվամբ 12.08.2008թ., Անդրանիկ Պա¬պան¬յանի անվամբ 07.01.2008թ., Նի¬նա Շաքարյանի անվամբ 04.04.2008թ. և Անտիկ Կարախանովի անվամբ 20.06.2008թ. լրաց¬ված դեպոնացված գումարները ստանալու վերաբերյալ դիմումների ձեռագիր գրառումները կատարվել են գործով ամբաստանյալ Արթուր Սու¬քիասյանի կողմից։ Արթուր Սուքիասյանի կողմից են կատարվել հետևյալ դիմումներում առկա ստո¬րագրությունները՝ Վարդուշ Պետրոսյանի ան¬վամբ լրացված 30.01.08թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դիմո¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամ¬սաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը, Սեդա Ստեփանյանի անվամբ 25.02.08թ. լրացված դիմումի ներքևի հատվածում` «Դիմո¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամսաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը, Արամ Վարդանյանի անվամբ լրացված 06.06.06թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դիմողի ստո¬րա¬գրությունը, ամսաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորագրությունը, Թամարա Գազիրյանի անվամբ լրացված 24.06.08թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամսաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը, Մանուշ Գյորգյանի ան¬վամբ լրացված 22.11.07թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամ¬սաթիվը» տողագծի վրա առկա ստո¬րա¬գրու¬թյու¬¬նը, Դանիել Առաքելովի ան¬վամբ լրացված 23.06.08թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամ¬սա¬թիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը, Գարուշ Արշակյանի ան¬վամբ լրացված 10.06.0?թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամ¬սաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը, Մարտին Ղազարյանի ան¬վամբ լրացված 13.05.08թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամ¬սաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը, Սեդա Բոգոմոլնայայի անվամբ լրացված 07.03.08թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րագրությունը, ամսաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրությու¬¬նը, Մանուշակ Վերանյանի անվամբ լրացված 26.02.07թ. դիմումի ներքևի հատ¬վածում «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամսաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը։ Նույն եզրակացության համաձայն՝ Արթուր Սուքիասյանի կողմից են կատարվել հետևյալ վճարման ցուցակներում առկա հետևյալ ստորագրությունները՝ 2008թ. հունվար ամսվա կենսաթո¬շակ¬ների վճար¬ման ցուցակ¬ում «Դաշտոյան Վար¬դուշ» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬րա¬գրու¬թյու¬¬նը, 2008թ. փետրվար ամսվա կենսա¬թոշակների վճարման ցուցակ¬ում «Բեյբութ Անժելա» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬րա¬գրու¬թյու¬¬նը, 2008թ. մայիս ամսվա կենսաթո¬շակ¬ների վճար¬ման ցուցակ¬ում «Պետրոսյան Սիրանուշ» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬րա¬գրու¬թյու¬¬նը։ 2008թ. մայիս ամսվա կենսաթո¬շակների վճար¬ման ցուցակ¬ում «Այվազով Խաչատուր» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬րա¬գրու¬թյու¬¬նը, 2008թ. ապրիլ ամսվա կենսաթո¬շակ¬ների վճար¬ման ցուցակ¬ում «Թումանյան Եվգենյա» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬րա¬գ¬րու¬թյու¬¬նը, 2008թ. ապրիլ ամսվա կենսաթո¬շակների վճար¬ման ցուցակ¬ում «Աբաջյան Մարիամ» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬րա¬գ¬րու¬թյու¬¬նը, 2008թ. մարտ ամսվա կենսաթո¬շակների վճար¬ման ցուցակ¬ում «Ֆրոլով Վասիլի» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬րա¬գ¬րու¬թյու¬¬նը, 2007թ. մարտ ամսվա կենսաթո¬շակ¬ների վճարման ցուցակում «Վերանյան Մանուշակ» ազգանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը, 2009թ. սեպտեմբեր ամսվա կենսա¬թո¬¬շակների վճարման ցուցակում «Ավա¬նեսովա Աննա» ազգանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունա¬կում առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը, 2009թ. մայիս ամսվա կենսա¬թո¬շակ¬ների վճարման ցուցակում «Մելքոնյան Ֆաինա» ազգանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյու¬¬նա¬կում առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը, 2007թ. նոյեմբեր ամսվա կենսա¬թո¬շակների վճարման թվով 7 ցուցակ¬նե¬րում «Բադասյան Հենրիկ», «Վերդյան Զար¬միկ», «Սարգսյան Նինա», «Կրկյա¬շարյան Մանուկ», «Սոլովյով Մի¬խայիլ», «Բիլբուլյան Մելսիկ», «Հարությունյան Սերգեյ» ազգանուն-անունների դի¬¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյու¬¬նա¬կներում առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նները։ Փորձաքննությանը տրամադրված 06.06.06թ. Արամ Վարդանյանի ան¬վամբ լրացված դիմումի ներքևի հատվածում` «Դիմողի ստորագրությունը, ամ¬սա¬թիվը» տողագծի վրա առկա ստո¬րա¬գրու¬թյու¬նը և 2008թ. հունիս ամսվա կենսա¬թո¬շակների վճար¬ման ցուցակում «Վարդանով Արամ» ազգանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյու¬¬նա¬կում առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը կատարվել են միևնույն անձի կողմից։ Նույն եզրակացության համաձայն՝ հավանաբար, Արթուր Սուքիասյանի կողմից են կա¬տար¬վել հետևյալ դիմումներում առկա ստորագրությունները՝ Հակոբ Հակոբյանի ան¬վամբ լրացված 07.01.08թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դիմողի ստորագրությունը, ամ¬սա¬թիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬նը, Եվգենիա Թումանյանի անվամբ լրացված 21.03.08թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դիմո¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամսաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը, Հայկանուշ Ղարիբյանի անվամբ լրացված 25.04.08թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամսաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը, Սելեմյա Հակոբջանյանի անվամբ լրացված 23.05.08թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամսաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը, Արաքսյա Հակոբյանի անվամբ լրացված 07.06.07թ. դիմումի ներքևի հատվածում «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամսաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը, Սիրանուշ Պետրոսյանի անվամբ լրացված 28.04.08թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամսաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը, Խաչատուր Այվազովի ան¬վամբ լրացված 13.05.08թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամսաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը, Հռիփսիմե Սաշյանի ան¬վամբ լրացված 07.04.08թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամ¬սա¬թիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը, Զարմիկ Վերդյանի ան¬վամբ լրացված 15.11.07թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րագրությունը, ամ¬սաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյունը, Ալեքսանդր Կապատա¬րո¬վի անվամբ լրացված 17.01.08թ. դիմումի ներքևի հատվածում` «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րա¬գրու¬թ¬յու¬նը, ամսաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը, Մարինա Իվոլկինայի անվամբ լրացված 30.01.08թ. դիմումի ներքևի հատվածում «Դի¬մո¬¬ղի ստո¬րա¬գրությունը, ամսաթիվը» տողագծի վրա առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը։ Հավանաբար, Արթուր Սուքիասյանի կողմից են կատարվել հետևյալ վճարման ցու¬ցակ¬նե¬րում առկա ստորագրությունները՝ 2008թ. հունիս ամսվա կենսաթոշակների վճարման ցուցակում «Վարդա¬նով Արամ» ազգանուն-անվան դիմաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստորագրությունները, հավա¬նա¬բար, կա¬տար¬վել են Արթուր Սու¬քիաս¬յանի կողմից։ 2008թ. հուլիս ամսվա կենսաթո¬շակ¬ների վճար¬ման ցուցակ¬ում «Գևորգյան Վեհանուշ» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬րա¬գրու¬թյու¬¬նը, 2008թ. ապրիլ ամսվա կենսա¬թո¬շակ¬ների վճար¬ման ցուցակ¬ում «Տաշյան Հռիփսիմե» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬րա¬գրու¬թյու¬¬նը, 2008թ. փետրվար ամսվա կենսա¬թո¬շակների վճարման ցուցակ¬ում «Տեր-Հովհաննիսյան Էվելինա» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստորագրութ¬յու¬¬նը, 2008թ. փետրվար ամսվա կենսա¬թո¬շակների վճարման ցուցակ¬ում «Օսիկյան Նաիրա» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացո¬ղի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬րա¬գրու¬թյու¬¬նը, 2008թ. ապրիլ ամսվա կենսա¬թո¬շակ¬ների վճար¬ման ցուցակ¬ում «Վանալյան Աբուլիկ» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬րա¬գրու¬թյու¬¬նը, 2008թ. մայիս ամսվա կենսա¬թո¬շակ¬ների վճար¬ման ցուցակ¬ում «Ղազարյան Մարտուն» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬րա¬գրու¬թյու¬¬նը, 2008թ. մայիս ամսվա կենսաթո¬շակ¬ների վճար¬ման ցուցակ¬ում «Սահակյան Ասյա» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬րա¬գրու¬թյու¬¬նը, 2008թ. մայիս ամսվա կենսա¬թո¬շակների վճար¬ման ցուցակ¬ում «Դարբինյան Հայկա¬նուշ» ազ¬գանուն-անվան դի¬¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬րա¬գրու¬թյու¬¬նը, 2008թ. հունվար ամսվա կենսա¬թո¬շակների վճար¬ման ցուցակ¬ում «Պապանյան Անու¬շա¬վան» ազ¬գանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունակում առկա ստո¬¬¬¬րա¬գրու¬թյու¬¬նը, 2007թ. հունիս ամսվա կենսա¬թո¬շակների վճարման ցուցակում «Հակոբյան Արաքսա» ազգանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունա¬կում առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը, 2009թ. հոկտեմբեր, սեպտեմբեր ամիսների կենսաթոշակների վճարման ցու¬ցակներում, համապատաս¬խա¬նա¬բար՝ «Նի¬կո¬ղոսյան Ալեքսանդր», «Շախ¬բազ¬յան Ջեմմա» ազգանուն-անուն¬նե¬րի դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյունա¬կում առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նները, 2009թ. նոյեմբեր ամսվա կենսա¬թո¬շակ¬ների վճարման ցուցակում «Բաղիև Թադևոս» ազգանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյու¬նա¬կում առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը, 2009թ. մայիս ամսվա կենսա¬թո¬շակների վճարման ցուցակում «Աճեմյան Մարի» ազգանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյու¬¬նա¬կում առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը, 2009թ. ապրիլ ամսվա կենսա¬թո¬շակների վճարման ցուցակում «Կոս¬տան¬յան Ռոզա» ազգանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյու¬¬նա¬կում առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը, 2007թ. նոյեմբեր ամսվա կենսա¬թո¬շակների վճարման ցուցակում «Գյորգյան Մանուշ» ազգանուն-անվան դի¬մաց, «Ստացողի Ստր.» սյու¬¬նա¬կում առկա ստորա¬գրու¬թյու¬¬նը։ Դատարանը փաստում է, որ կենսաթոշակառուների դեպոնենտ գու¬մարների վճարումը վերսկսելու որոշ դիմումների ձեռագիր գրառումները, այդ դիմումներում և վճար¬ման ցուցակներում կենսաթոշակառուներին անուններից կատարված ստո¬րագրութ¬յունները հավանաբար Արթուր Սու¬քիասյանի կողմից կատարվելու վերաբերյալ փոր¬ձագետի հետևութ¬յունը, սույն գործի դա¬տաքննությամբ հետազոտված ապացուցողական զանգված պայ¬մաններում, ՀՀ քրեական դատա¬վա¬րական օրենսգրքի 18-րդ հոդվա¬ծի համատեքստում այն հօ¬գուտ նրա և գործով մյուս ամբաս¬տանյալների մեկնաբանելու բավարար, առավել ևս` հիմնավոր փաս¬տարկ չէ. այդ ստո¬րագրութ¬յունները և ձեռագիր գրառումները ևս Ա.Սուքիասյանի կողմից կա¬տա¬րելու և այդ կերպ կազմա¬կերպված խմբով դեպոնացված գումարները հափշտա¬կելու փաստը հաստատվել (ապացուցվել) է ինչպես վերջինիս խոստո¬վա¬նական ցուց¬մունքներով, այնպես էլ դրանք վերահաստատած խմբի այլ անդամ¬ների` գործով ամբաս¬տան¬յալներ Աշոտ Աբրահամյանի, Վիգեն Գևորգյանի և Հովհան¬նես Գրիգոր¬յանի ցուցմունք¬ներով, այլ ապացույցներով (նախքան տվյալ դեպոնենտ գումար ստանալու համար դի¬մում գրելը և/կամ այդ գումար ստանալը նույն կեն¬սա¬¬¬թոշակառուի մահ¬վան փաստը հաս¬տատող փաս¬տաթղթերի առկայությամբ, կենսաթոշակառուի մահվան կապակ¬ցութ¬յամբ կամ այլ հիմքով նրա դեպոնենտ գումարը ստանալու համար չդիմելու կամ այդ գումարը չստա¬¬նալու փաստն հաս¬տա¬տած վկաների (կենսաթոշակառուի բարեկամի կամ հարևանի) ցուց¬մունք¬ներով, անգամ դատաձեռագրաբանական փորձաքննության նույն եզրա¬կա¬ցությամբ, քանի որ Ա.Սուքիասյանը միևնույն ժամանակահատվածում դեպոնացված գումարներ յուրացնելու միաս¬նական դիտավորությամբ կեղծել է նաև իր տարածքային բաժնում հաշվառված այլ կեն¬սաթոշակառուների ստորագրություններ և ձեռագիր գրառումներ, կազմել դիմումներ և վճարային ցու¬ցակներ, որպիսի փաստն արդեն հստա¬կորեն հաստատվել է վերոնշյալ (կատեգորիկ) եզրա¬կա¬ցությամբ։ Որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերի առկայությամբ, մաս¬նա¬վորապես` - գործով ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանի գրառած (ձեռագրով կատարված) 90.000.000 ՀՀ դրամ գումարի վե¬րա¬¬բերյալ պարտա¬վորագրով (բնօրինակի տեսքով), որում վերջինս ըն¬դունել է գործով ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհան¬նիսյանի նկատմամբ այդ գումարի չափով պարտք ունենալու հանգամանքը, թեև դա¬տաքննության արդյունքներով, այդ թվում` գործով ամ¬բաս¬¬տանյալ Հ.Հովհաննիսյանի ցուցմունքներով, հերքվել է պարտքի վերա¬բերյալ պար¬տա¬վո¬րագրում հիշա¬տակված գրառումը, հաստատվել, որ խոսքն առանց կենսաթոշակառուներից դի¬մում¬¬ներ ստա¬¬նալու` 2010թ. ընթացքում ելքագրված և Ծառայության տնօրեն Վ.Խաչիկյա¬նի հանձ¬նա¬րարությամբ նրան հանձնված (կազմակերպված խմբի կողմից յուրացված) դե¬պո¬նացված գու¬մարների մասին է, որի մոտավոր չափը և ստանալու փաստը պարտա¬վո¬¬րագ¬րում Վ.Խաչիկյանն ար¬տացոլել է քողարկված ձևով։ - ՀՀ ֆինանսների նախարարության աշխատակազմի ֆինանսական վերահսկողության տեսչության 2011թ. ապրիլի 11-ին կազմած ստուգման թիվ 14-Ա միջանկյալ ակտով, որը ՀՀ գլխավոր դատախազություն է ուղարկվել 2011թ. մայիսի 11-ին ելքային 7/1-13-1040 համարով։ Հա¬մա¬ձայն այդ ակտի` ՀՀ ֆինանսների նախարարության պահանջով «Նորք տեղեկատվական վեր¬լու¬ծական կենտրոն» ՓԲ ընկերությունն իրականացրել է 2009-2010թթ. կենսաթոշակառուների վճա¬րա¬յին ցուցակ¬ների համադրում ՀՀ ազգային վիճակագրական ծառայությունից ստացված` մահա¬ցած կենսաթշակառուների ցուցակների հետ (ՔԿԱԳ և ՀՀ ոստիկանության անձնագրային և վիզա¬ների վարչության տրամադրած տվյալներով), համաձայն որոնց` սոցիալական ապա¬հո¬վութ¬յան Արաբկիրի տարածքային բաժնի կողմից սպասարկվող կենսաթոշակառուներից մահա¬ցած են ճա¬նաչ¬վել հետևյալները` Ժորա Աշոտի Հարությունյանը, որի անվամբ դուրս է գրվել 663.560 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ և 400.000 ՀՀ դրամ պատվովճար, Մուկուչ Հովհաննեսի Մենդիկյանի անվամբ դուրս է գրվել 743.264 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ և 260.000 պատվովճար, Ամալյա Համբարձումի Մաթևոսյանի անվամբ` 583.650 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ, Վահե Հակոբի Դալյանի անվամբ` 849.932 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ, Ռոզա Հովակիմի Մելքոնյանի անվամբ` 1.024.404 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ, Թերեզա Արկադիայի Տեր-Ավագյանի անվամբ` 813.120 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ, Շուշիկ Իսրաելի Ավետիսյանի անվամբ` 1.111.406 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ, Վարդուշ Հովհաննեսի Շահնազարյանի անվամբ` 811.975 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ, Կարապետ Նշանի Գասպարյանի անվամբ` 644.076 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ, Ջուլիետտա Եղիշի Օգանեսովայի անվամբ` 913.010 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ, Օլգա Աբրեգամի Կուկազովայի անվամբ` 784.534 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ, Թագուհի Ոսկանի Ուզունյանի անվամբ` 733.540 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ, Տոնիկ Եղիազարի Կարապետյանի անվամբ` 1.052.330 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ և Նինա Գրիգորի Դոմազովայի անվամբ 841.474 ՀՀ դրամ կենսաթոշակ։ Վերոնշյալ ստուգման ակտի համաձայն՝ նշված վճարումներով խախտվել է «Պետական կեն¬սա¬թոշակների մասին» ՀՀ օրենքի 60-րդ հոդվածի 2-րդ կետի 1-ին ենթակետի պահանջները և մահա¬ցած վերոնշյալ անձանց անվամբ շարունակվել են հաշվարկվել և վճարվել կենսաթոշակներ։ Ստուգման ակտի վերա¬բեր¬յալ Ծառայության Արաբկիրի բաժնի պետ Հ.Հովհան¬նիս¬յանը ներկա¬յացրել է գրավոր առարկութ¬յուններ` չվիճարկե¬լով տվյալ կեն¬սա¬թո¬շակառուների մահ¬վան փաստը, այլ պատճառաբանելով, որ նրանց մահվան վե¬րա¬¬բերյալ որևէ փաս¬տաթղթային հիմ¬նավորում իրենց չի ներկայացվել, որի հետևան¬քով այլ կեն¬սա¬թոշակա¬ռուներն ընդգրկվել են վճար¬ման ցու¬ցակներում։ Այդ կերպ Հ.Հով¬հան¬նիս¬յանը տեղի ունեցածի ողջ պատասխա¬նատ¬վութ¬յունը փոր¬ձել է բարդել կենսաթոշա¬կա¬ռու¬ներին այդ գումար¬ները վճարելու պարտականությունը կրող ստորա¬բա¬ժանման` վճա¬րումների ծա¬ռայության աշխատակիցների վրա։ Նույն ակտի համա¬ձայն` մահա¬ցած կեն¬սաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված և վճար¬ված կենսաթո¬շակ¬ների ընդհա¬նուր գումարից Արաբկիրի տա¬րածքային բաժնի պետ Հով¬հաննես Հովհաննիսյանը վե¬րա¬կանգնել է 2.308.000 ՀՀ դրա¬մը։ - Արաբկիրի, ինչպես նաև Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժին¬ներում ՀՀ վե¬րահսկիչ պա¬լա¬տի 2010թ. իրականացրած ստուգումների վերաբերյալ կազմած միջանկյալ արձա¬նագրութ¬յուն¬ներով, որոնք նախաքննական մարմնին են ուղարկվել 2011թ. հուլիսի 19-ին թիվ ՎՊԵ-147 ելքային համարով, համաձայն որի` Արաբկիրի տարածքային բաժնի 2008-2009թթ. աշխա¬տան¬¬քա¬յին գոր¬ծունեության ուսումնասիրությամբ ծրագրային շտեմարանում հայտնաբերվել է մի¬ջամտութ¬¬¬յուն, որով ստորև թվարկված կենսաթոշակառուների գործերն արհեստականորեն դադա¬րեցվել են և այդ կերպ խախտ¬վել է կենսաթո¬շա¬կի վճար¬¬ման դադա¬րեցման, կասեցման և վերսկսման վերաբերյալ «Պետական կեն¬սաթոշակի մասին» ՀՀ օրենքի 60-րդ հոդվածով սահման¬ված պահանջը։ Այդ կենսաթո¬շա¬կառու¬ներն ու կենսաթշակայաին գործերն են` Սամվել Միհրդատի Անանյան (թիվ 23549 կենսաթո¬շա¬կային գործ, որով ըստ վճա¬րա¬յին տեղեկանքի՝ անհիմն ելքագրվել է 3.640.284 ՀՀ դրամ), Քնարիկ Մաթևոսի Ստեփանյան (թիվ 13652 կենսաթոշակային գործ, որով ըստ վճարային տեղեկանքի՝ անհիմն ելքագրվել է 1.191.320 ՀՀ դրամ), Շուշիկ Իսրայելի Ավետիսյան (թիվ 22826 կենսաթո¬շա¬կային գործ, որով ըստ վճարային տեղեկանքի՝ անհիմն ել¬քագրվել է 1.111.406 ՀՀ դրամ), Պետրոս Գուր¬գենի Բաղդա¬սար¬յան (թիվ 37347 կենսաթոշակային գործ, որով ըստ վճարային տեղեկանքի՝ ան¬հիմն ելքագրվել է 2.056.260 ՀՀ դրամ), Կիմա Ռուբենի Մկրտչյան (թիվ 39438 կենսա¬թոշակային գործ, որով ըստ վճարային տեղեկանքի՝ անհիմն ելքագրվել է 936.355 ՀՀ դրամ), Ռոզա Հովակիմի Մելիքյան (թիվ 32623 կենսաթոշակային գործ, որով ըստ վճարային տեղեկանքի՝ անհիմն ելքագրվել է 1.024.404 ՀՀ դրամ), Սուրեն Հրազդանի Բադալյան (թիվ 44423 կենսաթոշակային գործ, որով ըստ վճարա¬յին տեղեկանքի՝ անհիմն ելքագրվել է 836.850 ՀՀ դրամ), Ռաֆիկ Համբարձումի Հակոբյան (թիվ 47957 կենսաթոշակային գործ, որով ըստ վճարային տեղեկանքի՝ անհիմն ելքագրվել է 1.090.476 ՀՀ դրամ), Սուրեն Լևոնի Խանջյան (թիվ 47989 կենսաթոշակային գործ, որով ըստ վճարային տեղեկանքի՝ անհիմն ել¬քագրվել է 1.221.740 ՀՀ դրամ), Սեթ Գևորգի Չախմախչյան (թիվ 48777 կենսաթոշակային գործ, որով ըստ վճարային տեղեկանքի՝ անհիմն ելքագրվել է 1.143.676 ՀՀ դրամ), Լիդիա Մանուկի Գրիգորյանի (թիվ 62896 կենսաթոշակային գործ, որով ըստ վճարային տեղեկանքի՝ անհիմն ելքագրվել է 1.133.836 ՀՀ դրամ), Վոլոդյա Սերգոյի Բաղդասարյան (թիվ 39760 կենսաթոշա¬կային գործ, որով ըստ վճարային տեղեկանքի՝ անհիմն ելքագրվել է 661.182 ՀՀ դրամ), որոնց վերաբերյալ գործերը վճարումների ծառայության տեղեկատվական շտեմարանում մուտ¬¬¬¬¬քագրված են առանց անձնագրային տվյալների կամ ոչ լիարժեք անձնագրային տվյալներով (գործերից բացակայում են անձնագրի և սոցիալական քարտի պատճենները), իսկ դեպոնենտ ստա¬նալու համար ներկա¬յացված դիմումներում առկա ստորագրություններն առերևույթ նմանակ¬ված են։ «Քանաքեռ-Զեյթուն» տարածքային բաժնում կատարված ստուգման արդյունքներով ՀՀ վերահսկիչ պալատը խախտումներ է հայտնաբերել մահացած կենսաթոշակառուների գործերի դա¬դա¬րեցման և վճարման գործընթացում, մասնավորապես՝ - թվով 20 կենսաթոշակային գործերում բացակայել են կենսաթոշակառուի անձ¬նագրերի և սոցիալական քարտերի պատճենները, ուսումնասիրության ենթակա 19 կենսաթո¬շակային գործեր առհասարակ բացակայել են։ - Մի շարք դեպքերում կենսաթոշակների վճարումը վերսկսվել է՝ հաշվի չառնելով այն, որ կենսաթոշակառուի գրավոր դիմելու և անհրաժեշտ փաստաթղթերը ներկայանելու օրվանից չպետք է անցած լինի 10 տարի։ - Ծրագրում միջամտութ¬յան հետևանքով մի շարք կենսաթոշակառուներ դեպենենտ ստա¬նալուց հետո հաջորդ ամսին կրկին հայտնվել են դեպոնենտի ցուցակում։ Այդ անձանց կենսա¬թոշակային գործերը և դեպո¬նենտ ստանալու համար դիմումները ստուգման պահին առհասարակ բացակայել են։ Թեև դեպոնենտ ստանալու համար դիմած 10 կենսաթոշակառուների վերաբերյալ դիմումներն առկա էին և ներկայացվել են ստուգողներին, սակայն բացակայել են այդ կենսաթո¬շակառուների վե¬րա¬բերյալ կենսա¬թոշակային գործերը։ - Դեպոնենտը վճարվել է նաև առանց կենսաթոշակառուի համապատասխան փաս¬տաթղթե¬րի առ¬կա¬յության, ընդ որում՝ նախորդ երեք տարվա համար չստացած դեպոնենտի գու¬մարը նույն կեն¬սա¬¬թոշակառուին վճարվել է կրկնակի, այն դեպքում, երբ վերոնշյալ կենսա¬թոշա¬կառուի երկու դի¬մում¬¬ներում նրա անունից կատարված ստորագրությունները միմյանցից էակա¬նորեն տարբեր են։ Վերոնշյալ խախտումները ՀՀ վերահսկիչ պալատի աշխատակիցները հայտնաբերել են ստորև նշված կենսաթոշակառուների առնչությամբ և կեսաթոշակային գործերում ՝ Արամ Վարդանյանի անվամբ կենսաթոշա¬կային թիվ 47516 գործում, Մամիկոն Սարգսյանի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 26582 գործում, Հայկազ Հովհաննիսյանի անվամբ կենսաթոշա¬կային թիվ 8368 գործում, Դանիել Առաքելովի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 8239 գործում, Հակոբ Հակոբյանի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 51192 գործում, Աննա Կարա¬յանովայի ան¬վամբ կենսաթոշակային թիվ 44473 գործում, Վարդուշ Պետրոսյանի անվամբ կեն¬սա¬թոշակային թիվ 3105 գործում, Սեդա Ստեպանյանի անվա կենսաթոշակային գործ թիվ 15547 գոր¬ծում, Մարիամ Աբաջյանի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 30777 գործում, Եվգենիա Թուման¬յանի ան¬վամբ կենսաթոշակային թիվ 51118 գործում, Մարի Թոփալյանի անվամբ կենսաթո¬շա¬կային թիվ 865 գործում, Հայկանուշ Դարբինյանի անվամբ կենսաթոշակային գործ թիվ 9644 գոր¬ծում, Ռուզաննա Սարգսյանի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 55446 գործում, Խաթուն Ղարա¬խան¬յանի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 7516 գործում, Սելեմյա Հակոբջանյա¬նի անվամբ կենսաթո¬շա¬կային թիվ 7526 գործում, Մարիա Սալախյանի անվամբ կենսաթոշա¬կային թիվ 48722 գործում, Նինա Շաքարյանի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 51598 գործում, Անտիկ Կարա¬խանովի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 48864 գործում, Էմմա Գրիգորյանի անվամբ կենսաթո¬շակային թիվ 82965 գործում, Լենդրուշ Հունանյանի անվամբ կենսաթոշակա¬յին թիվ 58275 գործում, Վե¬հանուշ Գևորգյանի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 7994 գործում, Ալեքսանդր (Արտա¬վազդ) Կա¬պա¬տարովի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 49162 գործում, Վար¬դա¬նուշ Դաշտոյանի անվամբ կեն¬սա¬թո¬շակային գործ թիվ 59014 գործում, Էվելինա Տեր-Հովհաննիսյանի անվամբ կեն¬սա¬թոշակային թիվ 62622 գործում, Մարինա Իվոլկինայի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 9179 գոր¬ծում, Սմբատ Յաղմուրյանի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 1252Հ գործում, Սեդա Բոգոմոլնա¬յայի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 15663 գործում, Փիրուզա Հովհաննիսյանի անվամբ կենսաթո¬շակային թիվ 32096G գործում, Վասիլի Ֆրոլովի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 40487 գործում, Սիրանուշ Պետրոսյանի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 53735 գործում, Խաչատուր Ալեքսանդրի Այվազովի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 14842 գործում, Ասյա Սահակյանի անվամբ կենսաթո¬շա¬կային թիվ 21289 գործում, Մարտուն Ղազար¬յա¬նի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 52950 գոր¬ծում, Գարուշ Արշակյանի անվամբ կենսաթո¬շա¬կային թիվ 33069G գործում, Արմենակ Գրիգոր¬յանի անվամբ կենսաթոշակային թիվ 2393 գործում, Թամարա Գազիրյանի անվամբ կենսաթոշա¬կային թիվ 45765 գործում։ Վերոնշյալ ստուգման ակտին կից` նախաքննական մարմնին են ներկայացվել (կցված են գործին) նաև «Քանաքեռ-Զեյթուն» տարածքային բաժնում հաշվառված կենսաթոշակառուներ Մարի Թոփալ¬յանի (մահացել է 2002թ. ԱՄՆ-ում), Խաթուն Ղարախանյանի (մահացել է 2005թ.) Մամիկոն Սարգսյա¬¬նի (մահա¬ցել էր մինչև 2003թ.), Դանիել Առաքելովի (մահացել է 2005թ. առաջ), Անդրա¬նիկ (ըստ հայտա¬րարագրի՝ Անուշավան) Պապանյանի (մահացել է 2005թ. առաջ), Վար¬դուշ Պետրոս¬յանի (մա¬հա¬¬ցել է 1995թ.), Մարիամ Աբաջյանի (1995թ. ԱՄՆ-ից չի վերադարձել, 2010թ. սեպ¬տեմբերի 28-ին այնտեղ մահացել է), Հայկազ Հովհաննիսյանի (մահացել է 1990 թվա¬կան¬¬ներին), Հակոբ Հակոբ¬յանի (մահացել է 1990-ական թվականներին), Էմմա Գրիգոր¬յանի (մա¬հա¬¬ցել է 2002թ.), Լենդրուշ Հունանյանի (2006թ. ԱՄՆ-ից չի վերադարձել, որտեղ և մահա¬ցել է), Եվգենիա Թու¬ման¬յանի (մահացել է 1990-ական թվականներին), Աննա Կարայանովայի (մահացել է 2010 թվակա¬նին) մահվան վերաբերյալ, նրանց ճանաչող տարբեր քաղաքացիներից վերցված հայ¬տարա¬րութ¬յունները։ - Վճարումների ծառայության և Երևան քաղաքի տարածքային բաժինների միջև 2007 թվականից մինչև 2010 թվականի մայիսը, ինչպես նաև 2010թ. դեկտեմբերին կնքված փոխադարձ ակտերով, (2010թ. մայիսից նոյեմբերն ընկած ժամանա¬կա¬հատված ակտերը չեն արխիվացվել), որոնք կազմվել են մի կողմից ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիա¬լական ապահովության պետական ծառայության աշխատակազմի վճարումների ծառայութ¬յան պետ Հովհաննես Գրիգորյանի, մյուս կողմից` Ծառայության կոնկրետ տարածքային բաժնի պետի միջև, կնքվել վճարումների ծառայության և տարածքային համապատասխան բաժնի կլոր կնիք¬ներով, ստորագրվել ինչպես վերջիններիս, այնպես էլ կողմերի հաշվապահների անունից, որոն¬ցով հաս¬տատվել է յուրաքանչյուր ամսվա կտրվածքով ըստ ուղղությունների և ընդհանուր առմամբ վճա¬րումների ծառայության կողմից կոնկրետ տարածքային ստորաբաժանմանը փաս¬տացի հատ¬կացված գու¬մար¬նե¬րի չափը, բաժնի կողմից սպասարկված կենսաթոշակա¬ռուների թիվը (բոլոր ուղ¬ղություն¬նե¬րով կատարված վճարումները և կենսաթոշա¬կառուների ընդհանուր թիվը)։ - Կենսաթոշակի և սոցիալական այլ ծրագրերով իրականացված վճարումների վերաբեր¬յալ Ծառայության վճարումների ծառայության կազմած, 2007-2010թթ. ընդգրկող ժամանակա¬հատ¬վածն ընդգրկող տեղեկանքնե¬րով և ամփոփ տեղեկանքներով, որոնցով ՀՀ աշխատանքի և սոցիա¬լա¬կան հարցերի նախարա¬րութ¬յան սոցիալական ապահովության պետական ծառայության աշ¬խա¬¬տակազմի վճա¬րում¬ների ծա¬ռա¬¬յութ¬¬յան պետ Հովհաննես Գրիգորյանի և այդ ստորա¬բա¬ժան¬ման հաշվապահի ստո¬րագրութ¬յուններով ամփոփ¬վել են յուրաքանչյուր ամիս Երևան քաղաքում և Երևան քաղաքի կոնկ¬րետ տա¬րած¬քային բաժնում հաշվառված կենսաթոշակառուների քանակը և փաստացի նրանց կա¬տար¬¬ված վճարումների, այդ թվում` որպես դեպոնենտ և պատվովճար կա¬տար¬ված վճա¬րում¬ների արդ¬¬յունք¬ները, որոնցից Երևան քաղաքում կատարված վճարումների մասին տեղեկանքը յուրա¬քանչյուր ամիս զեկու¬ցագրով ներկայացվել է ՍԱՊ Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյա¬նին։ Վերոնշյալ տեղե¬կանքները կազմված են ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նա¬խա¬¬րարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության աշխատակազմի վճարում¬ների ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանի և նույն ծառայության հաշվապահի անվամբ, կնքված են վճարումների ծառայության թիվ 02505511 կլոր կնիքով, ստորագրված են Հ.Գրիգոր¬յանի անունից (թեև որոշ ամփոփ տեղեկանքներում Հ.Գրիգորյանի ստո¬րագրութ¬յունը բացա¬կայում է)։ Վերոնշյալ ապացույցներով՝ փոխադարձ ակտերով և տեղեկանքներով, Դատարանը հաս¬տատված է համարում Ծառայության հիմնական (օրինական) գործունեությանը զուգահեռաբար՝ նաև մահացած կամ ՀՀ-ից բացա¬կայող կենսաթոշակառուների կամ մտացածին անձանց անուն¬նե¬րով դեպոնացված գումարները նրանց վճարելու պատրվա¬կով պե¬տական բյուջեից ստա¬նալու և ելքագրելու փաստերը, գումարներ, որոնք կազմակերպված խմբի կողմից դատաքննությամբ հաս¬տատված (ապացուց¬ված) գումարի չափով այնուհետև հափշտակվել են։ «Արաբկիրի», «Ավան և Նոր Նորքի», «Էրեբունի և Նուբարաշենի» և «Շենգավիթի» տա¬րած¬¬քային բաժիններում հաշվառված կենսաթոշակային գործերի զննության արձա¬նագրութ¬յամբ, համաձայն որի` 2012թ. դեկտեմբերի 22-ին կատարված քննչական այդ գործո¬ղության արդյունք¬նե¬րով պարզվել է 2010թ. հունիս, սեպտեմբեր և հոկտեմբեր ամիսներին իբր դեպոնենտ գու¬մարներ ստա¬ցած այն կենսաթոշակառուների ցանկը, որոնց կենսաթոշա¬կա¬յին գործերում բա¬ցակայում են կասեցված կենսա¬թոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ նրանց դիմումները, ինչը վկայում է անհիմն կերպով գումարներ ելքագրելու փաստերի մասին։ Այդ կենսաթոշակառուներն են՝ Արաբկիրի տարածքային բաժին. 2010թ. հունիսին` Լյուդմիլա Գրիգորի Հարությունյան, Էմմա Շարույրի Մելքոնյան, Ռո¬դինա Սարգսի Ակոպովա, Աիդա Մելիքի Պողոսյան, 2010թ. սեպ¬տեմ¬բերին` Վանիկ Անտոնի Վիրաբ¬յան, Հայկանուշ Հարությունի Հակոբյան, Նինել Շիրակի Մար¬գարյան, Հասմիկ Միքայելի Միրաքյան, Թամարա Ալեքսանդրի Հովհաննիսյան, Ազատուհի Մով¬սեսի Գյուլամջյան, Ժենյա Մամիկոնի Սարգսյան, Ադելաիդա Հովհաննեսի Բոզոյան, Ռոբերտ Մեսրոպի Ասատրյան, Զեմֆիրա Թաթոսի Նալբանդյան, Ազատուհի Սարգսի Հաջիբեկյան, Շամ¬խալ Միքայելի Գրի¬գոր¬յան, 2010թ. հոկտեմբերին` Հայկանուշ Գեղամի Ռուշանյան, Շուրա Ավագի Սարգսյան, Կարուշ Խաչիկի Հովհաննիսյան, Զարզանդ Սամսոնի Բարսեղյան, Ռոմեն Լիպարիտի Շահբաղյան, Եղիա Հովսեփի Նաջարյան ( 22 կենսաթոշակառու)։ Ավան և Նոր Նորքի (Խորհրդային) տարածքային բաժին. 2010թ. հոկտեմբերին` Գոհարիկ Հայրապետի Մկրտչյան, Կայանե Հակոբջանի Ղոնոյան, Լյուսյա Հայրապետի Զարգարյան, Էմ¬մա Թեոդորոսի Մնացականյան, Գուրգեն Մարտիրոսի Գալուստով, Հայկանուշ Ավետիսի Մել¬քոն¬¬յան, Միշա Հայրապետի Ինանց, Սիրուշ Հակոբի Ալանյան, Ալեքսան Իվանի Հակոբջանյան, Արևհատ Մովսեսի Սիմոնյան, Հակոբ Սարգսի Բլիկյան, Մայրամ Հարությունի Շխրտումյան, Քնա¬րիկ Արշակի Մողրովյան, Սմբատ Ամավոսի Ղազարյան (14 կենսաթոշակառու)։ Էրեբունի և Նուբարաշենի տարածքային բաժին. 2010թ. հոկտեմբերին` Ստեփան Անդրա¬նիկի Մուրադյան, Վերգինե Վաղարշակի Կանանով, Մարիամ Աբրահամի Մանուկյան, Լուս¬յա Մաթևոսի Կոստանյան, Կնո Խալթի Ավդալյան, Ալբերտ Մկրտիչի Թովմասյան, Ալիսա Խաչիկի Աճեմյան, Սարգիս Ղազարի Ուզունյան, Էմմա Արտաշի Սարգսյան, Սարգիս Վահանի Օգու¬մուշ¬յան, Վլադիմիր Անուշավանի Մարտիրոսյան, Նինա Մարտինի Նալբանդյան, Եվգենի Նիկոլայի Օսի¬պով, Ֆիրուզա Մռավի Սարգսյան, Մարիամ Ալեքսանի Խաչատրյան, Վլադիմիր Կառլոսի Պետրոս¬յան, Սահակ Վարդերեսի Արաբյան, Վարդգես Հակոբի Բոյաջյան, Վազգեն Սիմոնի Թով¬մասյան, Պարգև Անդրեասի Գրիգորյան ( 20 կենսաթոշակառու)։ Շենգավիթի տարածքային բաժին. 2010թ. հոկտեմբերին` Կարապետ Պետրոսի Կերկեր¬յան, Քնարիկ Պետրոսի Սիմոնյան, Ժենյա Կարապետի Դանիելյան, Շուրա Նշանի Գուլ¬նա¬զարյան, Սեդա Սարդարի Վարդանյան, Վարսենիկ Մուշեղի Ստեփանյան, Լաուրա Ռուբենի Գրի¬գոր¬յան, Սերյոժա Մխիթարի Յազիչյան, Գևորգ Դերենիկի Ղարագյոզյան, Լաուրա Խաչիկի Ղահ¬րա¬մանյան, Ռոզա Համայակի Խնոյան, Անիչկա Վանեսի Գևորգյան, Ռիմա Բագրատի Մով¬սիս¬յան, Մելսիկ Վաղարշի Ջալավյան, Սեդա Սարգսի Բոստանջյան, Սուսան Սողոմոնի Սարգսյան, Անուշ Հայրապետի Պետրոսյան, Սուրիկ Գրիգորի Առաքելյան, Նադեժդա Նիկոլայի Մա¬նաս¬տիրշինա, Գրետա Սանասարի Աջամյան, Շմավոն Սարգսի Ղասաբյան, Սվետլանա Նի¬կո¬լայի Պողոսովա, Լենա Իվանի Մելքումյան, Վրեժ Սաշայի Ներսեսյան (24 կենսաթոշակառու)։ Համակարգչատեխնիկական փորձաքննության 2012թ. դեկտեմբերի 20-ին ստացված թիվ թիվ 11-3561 եզրակացությամբ, որով հաստատվել է կենսաթոշակային համակարգի շտեմա¬րանի տվյալ¬ները մեխանիկական միջամտությամբ փոփոխելու օբյեկտիվ հնարավո¬րութ¬յունը, անգամ՝ ջնջումներ կատա¬րելու փաստը։ Ըստ վերոնշյալ եզրակացության` 2011թ. դեկտեմբերի 7-ին ՀՀ ՍԱՊ ծառա¬յությունից առգրավված և փորձաքննությանը ներկա¬յացված սպասարկիչ (sever) հա¬մա¬¬¬¬¬կարգչի հիշողության երրորդ տրամաբանական հատորում (Partition 3) հայտնաբերվել են «Microsoft» ընկերության «Access» ծրագրային ապահովման սեփական` շտեմարանային «mdb» ձևատեսակի 3112 ֆայլեր, որոնց թվում՝ հանընկնող «MD5» տեսակի անհատակա¬նացման արժեք¬ներով 357 ֆայլեր (միևնույն տեսակի անհատականացման արժեքների համընկնումը վկա¬յում է, որ տվյալ ֆայլերը պարունակում են միևնույն տվյալները)։ Շտեմարանային «mdb» ձևատեսակի 357 ֆայլերի շարքում առկա են ֆայլեր, որոնք պա¬րու¬¬նակում են այլ «mdb» ձևատեսակի շտեմարանային ֆայլերի տարբեր աղյուսակների վրա հղում¬¬ներ։ Փորձագետն արձանագրել է նաև, որ տվյալների շտեմարաններում ներդրված հղում¬ները թույլ են տալիս նշված հղմանը համապատասխանող աղյուսակում կատարել փոփոխություն` առանց անմիջականորեն մուտք գործելու տվյալ աղյուսակն իրականում պարունակող շտեմարան, որի պայմաններում տվյալների փոփոխությունը կարտացոլվի հղմանը համապատասխանող շտեմա¬րանի տվյալ¬ներում։ 2007-2010թթ. ընթացքում Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարած¬քային բաժին¬ների կողմից վճարումը կասեցված կամ դադարեցված կենսաթոշակների դեպոնենտ գու¬մար¬ների վճարման ցուցակ¬ների և դրանց էլեկտրոնային կրիչի առկայությամբ, որոնք առգրավվել են 2011թ. նոյեմբերի 25-ին ՀՀ աշխա¬տանքի և սոցիա¬լական հարցերի նախարարության սոցիա¬լական ապա¬հո¬վության պետա¬կան ծառա¬յությունից, ինչպես նաև ՀՀ գլխավոր դատախազության միջոցով Ծա¬ռա¬յությունից ստացած (տեղեկատվական համակարգերի և վերլուծության վարչութ¬յան սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի բաժնի պետ, գործով ամբաս¬տանյալ Վահագն Խաչատրյանի տրամադրած) և սույն գործին կցված՝ 2005-2007թթ. և 2008-2010թթ. դեպոնենտի վճարման ցուցակ¬ների էլեկտրո¬նային երկու կրիչների առկայությամբ։ Տարբեր մարմիններից ստացված վերոնշյալ կրիչ¬ների տվյալների հա¬մադրման արդյունք¬ներով պարզվել և հաստատվել է ծրագրում մեխանիկական միջամտութ¬յամբ 2010թ. հունիս, սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիս¬ներին` Արաբկիրի, 2010թ. հոկտեմբերին՝ Ավան և Նորք Նորք, Էրեբունի և Նուբարաշեն, ինչպես նաև Շենգա¬վիթի տարածքային բաժիններում ան¬հիմն ելքագրված և հափշտակված գումարների վճար¬ման տվյալները ջնջելու (հան¬ցա¬գործութ¬յան հետքերը թաքցնելու) փաս¬տը, ինչը նաև հաստատում է հա¬մա¬կարգչատեխնի¬կական փոր¬ձաքննության 2012թ. դեկտեմ¬բերի 20-ին ստացված թիվ 11-3561 եզրակացության, վերոնշյալ հան¬գամանքի վերաբերյալ ամբաստանյալների (արժևորված) ցուց¬մունքների հա¬վաստի¬րութ¬յունը, ինչպես նաև այն, որ կեն¬¬սա¬թո¬շա¬կային համա¬կարգի շտեմա¬րա¬նում մեխանիկական մի¬ջամտութ¬յամբ տվյալ¬ների փո¬փոխությունը՝ ընդհանրապես, իսկ Ծառա¬յութ¬յան աշխատակազմի տեղեկատվական համակարգերի և վերլուծության վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալներ մշակման պետ Վ.Խաչատրյանի կողմից՝ մաս¬նա¬վո¬րապես, տեխ¬նիկա¬պես հնարավոր է։ ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահո¬վութ¬յան պետական ծառայության Գյումրու տարածքային բաժնի նախկին պետ Էդուարդ Վարժա¬պետ¬յանի, նույն բաժնի գլխավոր մասնագետ Արթուր Աբրահամյանի և տեսուչ-վճարող Կիմա Փիլո¬յանի, ինչպես նաև Ռուբեն Մնացականյանի նկատմամբ կայացված` ՀՀ Շիրակի մարզի ընդ¬հանուր իրա¬վա¬սության դատարանի 2014թ. հունիսի 17-ի ՇԴ/0066/01/13 դատավճռով, որով մաս¬նավորապես Էդուարդ Վար¬ժա¬պետյանը և Արթուր Աբրահամյանը մեղավոր են ճանաչվել և դատա¬պարտվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` այն բանի համար, որ, նախնական համաձայնության գալով միմ¬յանց հետ, 2007-2009թթ. ընթացքում կեղծ դիմումներ կազմելու և վճարային ցուցակներ ստա¬նալու եղանակ¬ներով ելքագրել և յուրացրել են վճարումը կասեցված կենսաթոշակի դեպո¬նաց¬ված ընդ¬հանուր 4.337.835 ՀՀ դրամ գումարներ։ Բացի այդ, դատաքննության արդյունքներն ամփոփող և դրա վրա հիմնված վերոնշյալ դատական ակտով Արթուր Աբրահամյանը նաև մեղավոր է ճա¬նաչվել Կիմա Փիլոյանի հետ ձեռք բերված նախնական համաձայնության շրջանակներում 2008-2010թթ. ընկած ժամանակահատվածում 63.318.125 ՀՀ դրամի չափով կենսաթոշակառուների թաղման նպաստ¬ների և ժառանգվող գու¬մար¬ները կրկնակի ելքագրելու և յուրացնելու, ինչպես նաև նույն խմբի կազմում 2008-2009թթ. ըն¬թաց¬քում 114 կեն¬սաթոշակառուների ընդհանուր 15.290.269 ՀՀ դրամի չա¬փով կա¬սեցված կեն¬սաթոշակի դեպոնաց¬ված գումարներ յուրացնելու համար։ Նույն դա¬տավճռով լուծվել է նաև դատա¬խա¬զութ¬յան ներկայացրած քաղաքացիական հայ¬ցը, որը բավա¬րար¬¬վել է մաս¬նակի. Շիրակի մարզի ընդ¬հանուր իրավասության դատարանը դատաքննության արդ¬յունքներով փաս¬¬տել է, որ «նա¬խաքննութ¬յան ընթացքում Ա.Աբրահամյանը փաստացի վերա¬կանգնել է 29.000.000 ՀՀ դրամը` հաշվի առնելով այն հան¬գամանքը, որ նշված գումարը տրվել է Սոցիալա¬կան ա¬պա¬¬¬հովության պե¬տական ծառա¬յության պետ Վազգեն Խաչիկյանին` պատ¬ճառ¬ված վնասը վե¬րա¬¬¬կանգնելու նպա¬¬տակով, սակայն վերջինս այդ գումարը պետական բյուջե չի փո¬խան¬ցել», որի կա¬¬պակ¬ցութ¬յամբ մեկ այլ (տվյալ դեպքում` սույն) քրեական գործով վերջինիս մեղադրանք է առա¬ջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։ Տվյալ դատավճռի հիմքում (ապացույցների շարքում) է դրվել նաև ՀՀ վերահսկիչ պալատի կողմից սոցիալական ապահովության պետական ծառայության «Գյումրու» տարածքային բաժ¬նում իրականացված ստուգման ընթացքում արձանագրված փաստերի վերաբերյալ կազմված 2010թ. նոյեմբերի 11-ի միջանկյալ արձանագրությունը (ակտը), համաձայն որի` տվյալ տարած¬քա¬¬յին բաժնում արձա¬նագրվել են տարաբնույթ խախտումներ և բացթողումներ, այդ թվում` կենսա¬թոշակի գումարների կրկնա¬կի ելքագումներ։ Վերոնշյալ դատավճիռը Դատարանը հաշվի է առնում ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյա¬նին վերագրված խարդախության դրվագով նրա, մյուս կողմից գործով ամբաստանյալներ Աշոտ Աբրա¬համ¬¬յանի և Հովհաննես Գրիգորյանի հրապարակված և հետազոտված նախաքննա¬կան իրարա¬մերժ ցուցմունքները գնահատելիս, որի արդյունքներով առավել կարևորում և արժևորում է ամբաս¬տանյալներ Աշոտ Աբրահամյանի և Հ.Գրիգորյանի ցուցմունքները, քանի որ Շիրակի մար¬զի դատարանի դատական ակտով արձանագրվել է քննվող դեպքի ժամանակահատվածում, այն է՝ 2010 թվականի դրությամբ Էդուարդ Վարժա¬պետ¬յա¬նի ղեկավարած ՍԱՊԾ Գյումրու տա¬րած¬քա¬յին բաժնում թաղման նպաստ¬ների և ժառանգվող գումարների կրկնակի ելքագրման վերա¬բեր¬յալ չարա¬շա¬հումների առկայությունը, ինչպես նաև այդ տարածքային ստորաբաժանման պաշ¬տո¬նա¬տար անձանց ոչ իրավաչափ գործո¬ղութ¬յունների հետևանքով պե¬տութ¬յանն ենթադ¬րաբար պատ¬ճառ¬ված այդ վնասը վերա¬կանգ¬նելու շար¬ժառիթով Վազ¬¬գեն Խա¬չիկ¬¬¬¬¬յանին 29.000.000 ՀՀ դրամ գու¬մարը փոխանցելու հանգա¬մանքը։ Նաև վերոնշյալ դա¬տական ակտի համատեքստում սույն գործի դա¬տաքննութ¬յամբ հե¬տա¬¬զոտ¬ված ապա¬ցույցների համադրման և գնահատ¬ման արդ¬յունք¬ներով Դա¬¬տարանը հաստատված է համարում այն, որ հատկապես այդ պատրվա¬կով է ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանը ստացել 29.000.000 ՀՀ դրամ գու¬մա¬րը, սակայն պետական բյուջե չվերականգնելով` Արթ. Աբրահամյանի և Գյումրու տարածքային բաժնի այլ աշխատակցի (աշխատակիցների) վստահությունը չարաշահե¬լով` հափշտա¬¬¬կել այն։ ՀՀ սոցիալական ապահովության պետական ծառայության Նոր Նորքի և Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժիններում հաշվառված մի շարք կենսաթոշակառուների վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության անձնագրային և վիզաների վարչության համապատասխանաբար՝ Նոր Նոր¬քի և Քանաքեռ-Զեյթունի անձնագրային բաժանմունքներ կատարված հարցումների արդյունքնե¬րով 2012թ. դեկտեմբերի 18-ին և 2012թ. դեկտեմբերի 20-ին կազմված տեղեկանքներով, որոնց բո¬վան¬¬դակությունը (վճարման ցուցակներում ընդգրկված այն կենսաթոշակառուների ա¬նուն¬¬ները, որոնց տվյալներով ևս դուրս են գրվել և յուրացվել գումարներ) շարադրվել են սույն դատական ակ¬տում («Ապացույցների հետազոտում և գնահատում» բաժնում), ուստի վերստին չեն ներկա¬յաց¬վում՝ անհարկի կրկնությունից խուսափելու նպատակով։ Դատարանը ամբաստանյալների ցուցմունքները գնահատելիս և վերջին հաշվով գործի ճիշտ և արդարացի լուծման տեսանկյունով հետևությունների հանգելիս, ղեկավարվելով ՀՀ քրեա¬կան դատա¬վարական օրենսգրքի 122-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասով, իր նախաձեռնությամբ որպես ապա¬ցույց է ճանաչում և սույն դատական ակտը կայացնելիս հիմք ընդունում հետևյալ փաս¬տաթղթերը` 1. ՀՀ ԱՆ ՔԿԱԳ գործակալության «Հատուկ սպա¬սարկում» տարածքային բաժնի 2014թ. օգոստոսի 11-ի թիվ Ե-625 և Ե-626 ուղեկցական նամակ¬ներով Դատարան ուղարկված՝ հետևյալ կենսաթոշակառուների մահվան վերաբերյալ ակտերի գրանցման պատճենները` Թագուհի Ոսկանի Ուզունյան, մահացել է 2006թ. հունիսի 16-ին, մահվան վերաբերյալ ակ¬տը գրանցվել է թիվ 4596 համարի տակ, Ամալյա Մաթևոսյան, մահացել է 2008թ. ապրիլի 6-ին, մահվան վերաբերյալ ակտը գրանց¬վել է թիվ 2807 համարի տակ, Նինա Դոմազովան մահացել է 2007թ. մայիսի 3-ին, մահվան վերաբերյալ ակտը գրանցվել է թիվ 3500 համարի տակ, Թերեզա Տեր-Ավագյան, մահացել է 2007թ. հունվարի 2-ին, մահվան վերաբերյալ ակտը գրանցվել է թիվ 101 համարի տակ, Օլգա Կուկազովա, մահացել է 2004թ. հունիսի 30-ին, մահվան վերաբերյալ ակտը գրանցվել է թիվ 4777 համարի տակ, Տոնիկ Եղիազարի Կարապետյան, մահացել է 2007թ. մարտի 13-ին, մահվան վերաբերյալ ակտը գրանցվել է թիվ 2156 համարի տակ, Վարդուշ Շահնազարյան, մահացել է 2007թ. նոյեմբերի 3-ին, մահվան վերաբերյալ ակտը գրանց¬վել է թիվ 7652 համարի տակ, Ռաֆիկ Ղազարյան, մահացել է 2003թ. մարտի 22-ին, մահվան վերաբերյալ ակտը գրանց¬վել է թիվ 2273 համարի տակ, Սեդա Բոգոմոլնայա, մահացել է 2001թ. մարտի 25-ին, մահվան վերաբերյալ ակտը գրանցվել է 2622 համարի տակ, Էմմա Գրիգորյան, մահացել է 2001թ. դեկտեմբերի 24-ին, մահվան վերաբերյալ ակտը գրանց¬վել է թիվ 8443 համարի տակ։ 2. ՀՀ ոստիկանության անձնագրային և վիզաների վարչությունից 2014թ. ապրիլի 28-ի, 2014թ. մայիսի 14-ի, 2014թ. մայիսի 21-ի, 2014թ. հուլիսի 15-ի, 2014թ. հուլիսի 31-ի և 2014թ. օգոս¬տոսի 6-ի ուղեկցական նամակներով ստացված Երևան քաղաքի վարչական շրջանների սահ¬ման¬ներում հաշվառված, ապա հաշվառումից հանված հետևյալ կենսաթոշա¬կա¬ռուների վերա¬բերյալ տե¬¬ղե¬¬կանք¬ները` Սերգեյ Արմենակի Մաթևոսյան, տեղեկանք 435719, Նոր Արեշ 40 փողոցի 25 տան հաշվա¬ռու¬մից հանվել է 2008թ, մարտի 13-ին՝ մահվան կապակցությամբ, Փոլադ Եզնիկի Փոլադյան, տեղեկանք 435724, Քանաքեռ 1-ին փողոց 18 տան հաշվառումից հանվել է 2005թ. նոյեմբերի 7-ին՝ մահվան կապակցությամբ, Գեորգի Աշոտի Բեջանյան, տեղեկանք թիվ 435728, Նոր Արեշ 8 փողոց 42 տան հաշ¬վա¬ռումից հանվել է 2007թ. մայիսի 6-ին՝ մահվան կապակցությամբ, Սաթենիկ Արամի Ավանովա, տեղեկանք թիվ 435727, Ռուբինյանց փողոցի 27/4Ա շենքի 40 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2008թ. հոկտեմբերի 3-ին՝ մահվան կապակցությամբ, Անժելա Սուրենի Խոջայան, տեղեկանք թիվ 435729, AA 0651666 անձնագիրը ոչնչացվել է 2005թ. մայիսի 14-ին՝ մահվան կապակցությամբ, Ջանիբեկ Սեդրակի Ջիլավյանի, տեղեկանք թիվ 435730, Շենգավիթի Մանթաշյան փողոցի 50 շենքի 29 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2005թ. սեպտեմբերի 20-ին՝ մահվան կապակցութ¬յամբ, Ռուդիկ Շիրակի Պետրոսյան, տեղեկանք թիվ 435731, Սեբաստիա փողոցի 141/3 շենքի 49 բնա¬կարանի հաշվառումից հանվել է 2003թ.դեկտեմբերի 25-ին՝ մահվան կապակցությամբ, Կարապետ Նշանի Գասպարյան, տեղեկանք թիվ 435732, Բարբյուսի 40 տան հաշվառումից հան¬վել է 2008թ.փետրվարի 15-ին՝ մահվան կապակցությամբ, Ռուբեն Համայակի Դադայանց, տեղեկանք թիվ 435734, Օստորվսկու փողոցի 21 տան հաշ¬վա¬ռումից հանվել է 2007թ.ապրիլի 25-ին՝ մահվան կապակցությամբ, Թագուհի Ոսկանի Ուզունյան, տեղեկանք թիվ 435736, Ազատության պողոտա 25-րդ շենքի 19 բնակարա աի հաշվառումից հանվել է 2006թ. օգոստոսի 1-ին՝ մահվան կապակցությամբ, Ամալյա Համբարձումի Մաթևոսյան, տեղեկանք թիվ 435737, Փափազյան փողոցի 29 շենքի 7-րդ բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2008թ. հունիսի 9-ին՝ մահվան կապակցությամբ, Նինա Գրիգորի Դոմազովա, տեղեկանք թիվ 435738, Կոմիտաի պողոտա 12-րդ շենքի 34 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2007թ. հունիսի 26-ին՝ մահվան կապակցութամբ, Թերեզա Արկադիայի Տեր-Ավագյան, տեղեկանք թիվ 435739, Կասյան 12-րդ շենքի 71 բնակա¬րանի հաշվառումից հանվել է 2007թ. մարտի 5-ին՝ մահվան կապակցությամբ, Վարդուշ Հովհաննեսի Շահնազարյան, տեղեկանք թիվ 435740, Աջափնյակ, Բաշինջաղյան 168 շենքի 79 բնակրանաի հաշվառումից հանվել է 2008թ. հունվարի 5-ին՝ մահվան կապակ¬ցութ¬յամբ, Շուշիկ Իսրաելի Ավետիսյան, տեղեկանք թիվ 435741, Մամիկոնյանց փողոց 1-ին նրբանցք, 5 տան հաշվառումից հանվել է 2007թ. ապրիլի 11-ին՝ մահվան կապակցությամբ, Տոնիկ Եղիազարի Կարապետյան, տեղեկանք թիվ 435745, Ավետիսյան փողոցի 70 շենքի 13 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2007թ.ապրիլի 18-ին՝ մահվան կապակցությամբ, Մուկուչ Հովհաննեսի Մենդիկյան, տեղեկանք թիվ 435748, Մամիկոնյանց 29 շենքի 23 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2008թ.ապրիլի 11-ին՝ մահվան կապակցությամբ, Ռաֆիկ Բաբկենի Ղազարյան, տեղեկանք թիվ 435754, Քանաքեռ ՀԷԿ Բանավան 8 շենքի 2-րդ բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2003թ. ապրիլի 22-ին՝ մահվան կապակցությամբ, իսկ հարց¬ման մեջ հիշատակված AA 0505840 անձնագիրն իրականում պատկանում է Արեգնազ Վո¬լոդ¬յայի Հարությունյանին, Սեդա Մուշեղի Բոգոմոլնայա, տեղեկանք 435774, Յ.Լեփսիուսի 21-րդ շենքի 44 բնակարանի հաշ¬վա¬ռումից հանվել է 2001թ. հունիսի 19-ին՝ մահվան կապակցությամբ, AC 0541766 անձնագիրը պատկանում է այլ անձի, Խաչիկ Ալեքսանդրի Այվազյան, տեղեկանք թիվ 435775, Բագրատունյաց 20 շենքի 49 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2008թ. մայիսի 14-ին՝ մահվան կապակցությամբ, Ջանիբեկ Սեդրակի Ջիլավյան, հաշվառումից հանվել է 2005թ. սեպտեմբերի 20-ին` մահվան կապակցությամբ, Խաչիկ Ալեքսանդրի Այվազյան, տեղեկանք թիվ 418746, 2005թ. հոկտեմբերի 28-ից մինչև 2008թ. մայիսի 14-ը հաշվառված է եղել Բագրատունյաց 20 շենքի 49 բնակարանում, անձնագիրը ոչնչաց¬վել է մահվան կապակցությամբ, Ամալյա Համաբարձումի Մաթևոսյան, տեղեկանք թիվ 429968, Երևանի Փափազյան 29 շենքի 7 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2008թ. հունիսի 9-ին՝ մահվան կապակցությամբ, Շուշիկ Իսրաելի Ավետիսյան, տեղեկանք թիվ 429978, Մամիկոնյանց փողոց 1-ին նրբ., 5 տան հաշվառումից հանվել է 2007թ. ապրիլի 11-ին՝ մահվան կապակցությամբ, Կարապետ Նշանի Գասպարյան, տեղեկանք թիվ 429981, Բարբյուսի փողոցի 40 տան հաշվա¬ռումից հանվել է 2008թ. փետրվարի 15-ին՝ մահվան կապակցությամբ, Գևորգ Դերենիկի Ղարագյոզյան, տեղեկանք թիվ 429982, Արարատյան փողոցի 62/1 բնա¬կիչ, AE 0366435 անձնագիրը ոչնչացվել է 2005թ. սեպտեմբերի 12-ին՝ նրա մահվան կապակ¬ցութ¬յամբ, Կնո Խալթի Ավդալյան, տեղեկանք թիվ 429984, Սարի թաղ 10-րդ շարքի 31 տան հաշվա¬ռումից հանվել է 2008թ. հունվարի 26-ին՝ մահվան կապակցությամբ, Վանիկ Անտոնի Վիրաբյան, տեղեկանք թիվ 429987, Փափազյան փողոցի 21 շենքի 47 բնա¬կա¬րանի հաշվառումից հանվել է 2002թ. հունվարի 19-ին՝ մահվան կապակցությամբ, Օլգա Աբրեգամի Կուկազովա, տեղեկանք թիվ 433879, Վրացական փողոցի 15-րդ շենքի 1 բնակա¬րանում հաշվառման վերաբերյալ տվյալներ չկան, սակայն վերջինիս 1996թ. հուլիսի 20-ին ստա¬¬ցած AA 0454981 անձնագիրը 2004թ. հոկտեմբերի 2-ին ոչնչացվել է՝ նրա մահվան կապակ¬ցութ¬¬յամբ, Թագուհի Ոսկանի Ուզունյան, տեղեկանք թիվ 433878, Ազատության պողոտա, 25-րդ շենքի 19-րդ բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2006թ, օգոստոսի 1-ին՝ մահվան կապակցությամբ, Վահե Հակոբի Դալյան, տեղեկանք թիվ 419108, Կոմիտաս 48 Ա շենքի 108 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2008թ. սեպտեմբերի 3-ին` մահվան կապակցությամբ, Հակոբ Հովհաննեսի Թագվորյան, հաշվառումից հանվել է 1999թ. նոյեմեբերի 6-ին՝ Հու¬նաս¬տան մեկնելու կապակցությամբ, Վարդգես Հովհաննեսի Մարկոսյան, տեղեկանք թիվ 435733, Նոր Նորքի 8-րդ զանգածի 21-րդ շենքի 25 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 1997թ. ապրիլի 28-ին, Կարլեն Սմբատի Մաթևոսյան, տեղեկանք թիվ 435718, Նանսենի փողոցի 5/2 շենքի 52 բնակարանի հավառումից հանվել է 1999թ. հոկտեմբերի 5-ին, Կորյուն Գևենի Սիմոնյան, տեղեկանք թիվ 435722, Ռուբինյանց փողոցի 16-րդ շենքի 2 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2005թ. նոյեմբերի 12-ին, Դագմարա Տիգրանի Նարինյան, տեղեկանք թիվ 435735, Մայիսի 9-ի փողոցի 5-րդ շենքի, 13-րդ բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2002թ. մայիսի 23-ին, Լիդա Սամվելի Խուդոյան, տեղեկանք թիվ 435748, Շինարարների փողոցի 3-րդ շենքի 12 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2008թ. դեկտեմբերի 1-ին, AG 0204379 անձնագիրը ոչնչաց¬վել է նույն օրը, Կարլեն Սեդրակի Աջամյան, տեղեկանք թիվ 435752, Եղ. Թադևոսյան 18 շենքի 212 բնակա¬րանի հաշվառումից հանվել է 2001թ. փետրվարի 22-ին, Նինա Ֆեոդորևնա Շաքարյան, տեղեկանք թիվ 435770, Քանաքեռցու 151 շենքի 6 բնակա¬րանի հաշ¬վա¬ռումից հանվել է 1996թ. հուլիսի 30-ին, Մարիամ Ալեքսանդրի Աբաջյան, տեղեկանք թիվ 435763, Էմինսկու 20Ա հաշվառումից հանվել է 2000թ. դեկտեմբերի 22-ին, անձնագիր AF0539070, տրված 2001թ. նոյեմբերի 2-ին, AA 0267375 անձնագիրը պատկանում է այլ անձի, Գրետա Սանասարի Աջամյան, տեղեկանք թիվ 415274, 2000թ. մայիսի 31-ին AE 0655048, Եղ.Թադևոսյան փողոցի 18-րդ շենքի 22 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2001թ. փետրվարի 22-ին, Կարլեն Սեդրակի Աջամյան, տեղեկանք թիվ 415272, 2000թ. մայիսի 31-ին ստացել է AE 0655047 անձնագիրը, Եղ.Թադևոսյան փողոցի 18-րդ շենքի 22 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2001թ. փետրվարի 22-ին, Ռաֆիկ Բաբկենի Ղազարյան, տեղեկանք թիվ 415652, 1995թ. սեպտեմբերի 20-ին տրված AA 0522735, Քանաքեռ ՀԷԿ Բանավան 8-րդ շենքի 2-րդ բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2003թ. ապ¬րիլի 22-ին, Նիկողոս Երվանդի Սիմոնյան, տեղեկանք թիվ 419303, 1996թ. դեկտեմբերի 17- ին տրված թիվ AB 0290744 անձնագրի համաձայն Երևանի Աէրացիա թաղ., 4-րդ շենքի 53 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 1998թ. մայիսի 8-ին, Լենդրուշ Ավետիսի Հունանյան, տեղեկանք թիվ 418744, 1997թ. հունիսի 5-ին տրված թիվ 0402331 անձնագրով Երևանի Կ.Ուլնեցու 3-րդ փակուղի 5-րդ շենքի 19 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2004թ. մայիսի 14-ին, Մամիկոն Շիրինի Սարգսյան, տեղեկանք թիվ 435758, բնակչության պետական ռեգիստրում (այսուհետ` նաև ԲՊՌ) հաշվառման մասին տվյալներ չկան, հարցման մեջ հիշատակված AE 0599346 անձնագիրը պատ¬կանում է այլ անձի, Հայկազ Կարապետի Հովհաննիսյան՝ տեղեկանք թիվ 435757, AB0575310 անձնագիրը պատ¬կա¬նում է այլ անձի, Հա¬կոբ Միսակի Հակոբյան, տեղեկանք թիվ 435758, AA 0367426 անձնագիրը պատկանում է այլ անձի, Աննա Իվանովնա Կարայանովա, տեղեկանք թիվ 435759, AA 0436516 անձնագիրը պատ¬կա¬նում է այլ անձի, Վարդուշ Նահապետի Պետրոսյան, տեղեկանք թիվ 435761, AA 0694410 անձնագիրը պատ¬կանում է այլ անձի, Սեդա Աբգարի Ստեփանյան, տեղեկանք թիվ 435762, AB0228080 անձնագիրը պատկանում է այլ անձի, Եվգենյա Թևոսի Թումանյան, տեղեկանք թիվ 435765, AC 0348436 անձնագիրը պատկանում է այլ անձի, Արշակ Հովհաննեսի Մարտոյան, տեղեկանք թիվ 435768, AC 0438560 անձնագիրը պատ¬կանում է այլ անձի, Մարի Հակոբի Թոփալյան, տեղեկանք թիվ 435767, AE 0246870 անձնագիրը պատկանում է այլ անձի, Հայկանուշ Հրանտի Դարբինյան, տեղեկանք թիվ 435768, AA 0246015 անձնագիրը պատ¬կանում է այլ անձի, Անտիկ Թովմասի Կարախանովա, ԲՊՌ-ում հաշվառման մասին տվյալներ չկան, AB 0296558 անձնագիրը պատկանում է այլ անձի, Մարիա Մուխանի Սալախյան, տեղեկանք 435769, բնակչության պետական ռեգիստրում հաշ¬վառ¬ման մասին տվյալներ չկան, նշած հասցեով տվյալ անձը չի անցնում, Սերյորժա Բենիամինի Հարությունյան, տեղեկանք թիվ 435772, Սարի թաղ 10-րդ շարքի 2-րդ տան բնակիչ, 1998թ. սեպտեմբերի 2-ին տրվել է AC 0346903 անձնագիրը, իսկ AB 0287965 անձ¬նագիրը պատկանում է այլ անձի, Թամարա Դիմիտրիի Գազիրյան, տեղեկանք 435778, տվյալներ չկան, AE 0365454 անձ¬նա¬գիրը պատկանում է այլ անձի, Ազատ Սարգսի Գալստյան թիվ 416021 տեղեկանք՝ 2002թ. մայիսի 2-ին ստացված AF 0420626 անձնագրով, Զ.Սարկավագի 129բ շենքի 17 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2004թ. մա¬¬յիսի 21-ին, Ռազմիկ Հայկազի Հասրաթյան, թիվ 416025 տեղեկանք, անձնագիրը տրված 1995թ. դեկ¬տեմբերի 28-ին AA0291116, Բաղրամյան 56 շենքի 66 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2002թ. հունիսի 4-ին, Սուրեն Լևոնի Խանջյան, տեղեկանք թիվ 429971, Ավետիսյան 9Ա տան հաշվառումից հանվել է 2004թ. նոյեմբերի 10-ին, Վարդուշ Հովհաննեսի Շահնազարյան, տեղեկանք թիվ 429977, Բաշինջաղյան 188 շենքի 79 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2008թ. հունվարի 5-ին, Զարզանդ Սամսոնի Բարսեղյան, տեղեկանք թիվ 429991, Խաչատրյան փողոցի 13-րդ շենքի 17 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 1999թ. սեպտեմբերի 7-ին, Ռաֆիկ Համբարձումի Հակոբյան, տեղեկանք թիվ 433880, Երևանի Սունդուկյան փողոցի 9-րդ շենքի 29 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2004թ. հոկտեմբերի 20-ին, Կիմա Ռուբենի Մկրտչյան, Մամիկոնյանց 19-րդ շենքի 8 բնակարանի հաշվառումից հանվել է 2000թ. նոյեմբերի 3-ին։ Գեորգի Վաղարշակի Հակոբյանի, Հուսիկ Զաքարի Մկրտչյանի, Ռոմիկ Գուրգենի Կարա¬պետյանի, Վորոնցով Գուրգենի Կարապետյանի, Սեդա Արշակի Կարողլանյանի, Մարի Թորոսի Պետրոսյանի, Անժելա Սոուրենի Խոջայանի, Ջուլիետա Մուշեղի Փոստոյանի, Արփիկ Վահանի Նադարյանի, Ռուբեն Հմայակի Դադայանցի՝ ՀՀ քաղաքացու անձնագրերով փաս¬տաթղթա¬վոր¬ման և հաշվառման վերաբերյալ տեղեկություններ չկան (կենսաթոշակառուների վերոնշյալ անձ¬նագրային տվյալները ՀՀ ԱՆ ՔԿԱԳ գործակալության «Հատուկ սպա¬¬սարկում» տարած¬քային բաժ¬նի և ՀՀ ոստի¬կանության ԱՎՎ աշխատակիցներին են տրա¬մադրվել ամբաստանյալ Վ.Խա¬չատրյա¬նի «Դու¬դուկ» ֆայլում, ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի երկու նոթատետրերում, առգրավ¬¬¬¬¬ված և գոր¬ծին կցված` կասեցված կենսաթոշակի գումարները ստանալու վերաբերյալ կեն¬սա¬թոշակառուների դի¬մումներում, ինչպես նաև վճարման ցուցակ¬ներում առկա ելակետային տվ¬յալ¬ների հիման վրա)։ Վերոնշյալ ապացույցներով Դատարանն արժևորում և հաստատված է համարում գործով ամբաստանյալների ցուցմունքներն առ այն, որ շտեմարաններից ընտրվել են երկար տարիներ դե¬պոնացված կենսաթոշակի գումարներ չստացած, այդ թվում՝ մահացած, սակայն ցուցակներում դեռևս պահպանված կենսաթոշակառուների տվյալներ, ինչը կազմա¬կերպված խմբի անդամներին հնարավորություն է տվել, յուրաքանչյուրի և ընդհանուրի պաշտոնեական դիրքն ու լիազորութ¬յուններն օգտա¬գործելով, տևական ժամանակ արդյունավետորեն, առանց որևէ խնդրի, ելքագրել և յուրացնել առանձ¬նապես խոշոր չափերի գումարներ։ Նշված հետևությունների հանգելիս Դա¬տարանը փաստում է, որ նախ` մահացած վերոնշյալ կենսաթոշակառուներն օբյեկտիվորեն չէին կարող մահ¬վանից հետո անձամբ ստանալ իր կեն¬սաթոշակի դեպոնացված գումարները, որպիսի փաստերն հաստատվել են սույն, այնպես էլ դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույցների հա¬մադրման և գնահատման արդյունք¬ներով, իսկ կազմակերպված խմբի անդամների մասնակ¬ցութ¬յամբ այդ գումարներն իբր վերջիններիս հարազատ¬ներին կամ ծանոթներին հանձնելու և այդ կերպ բացառապես պաշտոնեական լիազորությունները չարաշահելու, ոչ թե գումարները յու¬րացնելու վե¬րաբերյալ պաշտպա¬նական կողմի առաջ քաշած վարկածն ան¬հիմն է և մտացածին, քանի որ թեև կենսաթոշակառուների հարազատները կա¬րող էին ստանալ այդ գումարները, սա¬կայն ոչ թե դեպոնացված գու¬մար¬ների վճարումների ցուցակների հիման վրա, այլ «Պետական կենսաթոշակի մասին» ՀՀ օրենքի 64-րդ հոդվածով սահմանված ընթա¬ցակարգով՝ մահացողի ըն¬տանիքի անդամի դիմումը և անհրաժեշտ փաստաթղթերը կենսաթոշակ նշանակող ստորա¬բա¬ժանում մահվանից 6 ամսվա ընթացքում ներ¬կայացնելու դեպքում։ Վերոնշյալ կենսաթոշակառուների հաշվառումից դուրս գալու, սակայն միևնույն ժամանակ այլ հաս¬ցեում չհաշվառվելու փաս¬տով (ինչը գլխավորապես բնորոշ է ՀՀ-ից արտերկիր մշտական բնա¬կության մեկնած կենսաթոշակառուներին) Դատարանը հերքված է համարում պաշտ¬պանա¬կան վարկածն այն մասին, որ որոշ կեն¬սաթո¬շակառուների կենսաթոշակների կասեցված կամ դա¬դարեցված գումարները վճարվել են նրանց կամ նրանց լիազորված անձանց ՍԱՊԾ այլ տարած¬քային ստորաբաժանումից, քանի որ դրա համար, ըստ «Պետական կենսաթոշակի մասին» ՀՀ օրենքի 62-րդ հոդվածի, անհրաժեշտ էր նաև համապատասխան փաս¬տաթղթա¬վորում, այդ թվում` կենսաթոշակային գործի փոխանցում, ինչի հիման վրա էր հնարավոր կասեցված կամ դադա¬րեցված կենսա¬թոշակի գումարների վճարային ցուցակների կազմում (ձևավորում) արդեն Ծառա¬յության նոր` կենսաթոշակառուի փաստացի կամ հաշ¬¬վառման նոր հասցեն սպասարկող տա¬րածքային ստո¬րա¬բաժանումում։ Դրանից հետևում է, որ տվյալ ՍԱՊԾ աշխատակազմի տարած¬քային բաժնում կազմված(ձևավորված) վճարային ցուցակների հիման վրա դեպոնացված կեն¬սա¬¬թոշակի գումարների ելքագրման փաստն ինքնին ենթադրում է, որ այդ կենսաթոշակառուի գործն այդ պահին գտնվել է Ծառայության բացառապես տվյալ, այլ ոչ թե մեկ ուրիշ տարածքային բաժ¬նում և վերոնշյալ բաժինն իրավասու չէր ձևավորելու տվյալ կենսաթոշակառուի տվյալներով վճա¬րային ցուցակ, վճարման նպատակով այն ուղարկել վճարումների ծառայություն, ավելին՝ վճա¬րում¬ների ծառայության հետ ամեն ամիս կազմվող փոխադարձ ակտով նաև հաստատել, որ դե¬պո¬նենտ գումար ստացած տվյալ կենսաթոշակառուն հաշվառված է տարածքային տվյալ բաժ¬նում։ Վճարային ցուցակներում և դեպոնացված գումարները կենսաթոշակառուներին տրա¬մադրելու վերաբերյալ կազմված պաշտոնական այլ փաստաթղթերում կենսաթոշակառուների անձ¬նագրային տվյալների՝ սերիայի և համար սխալ արտացոլումը («բնակչության պետական ռե¬գիստրում հաշվառման մասին տվյալներ չկան», հարցման մեջ «հիշատակված անձնագրերը պատ¬¬կանում է այլ անձի»), ինչը կատարվել է նույն տարածքային բաժնում և գրեթե նույն ժամա¬նա¬¬կա¬հատվածում և կրել մասայական բնույթ, հաստատում է դատաքննությամբ հաս¬տատված այն փաս¬¬տը (նաև այդ կապակցությամբ խոստովանական ցուցմունքներ տված ամբաստանյալ¬ների ցուցմունքների արժանահավատությունը), որ կենսաթոշակի դեպոնացված գումարներ ստա¬նալու վերաբերյալ համա¬պատաս¬խան կենսաթոշակառուների դիմումները կեղծվել են կամ առհա¬սա¬րակ չեն վերցվել, կեն¬սա¬թոշա¬կա¬ռու¬ների ինքնություններն առհասարակ չեն ստուգվել, որպիսի գոր¬ծողությունները «ՀՀ պետական կենսաթոշակի մասին» ՀՀ օրենքի պար¬տադիր պահանջ էր։ Վե¬րոնշյալ, ինչպես նաև դա¬տաքննութ¬յամբ հետազոտված այլ ապացույցների համադրման և գնա¬հատման արդյունքներով Դա¬¬տարանը փաստում է, որ վճարային ցուցակ¬ներում այդ տվյալ¬ները նշվել են դատարկ սյու¬նակ¬ներն ինչ-որ կերպ լրացնելու և բովանդակային առումով կեղծ պաշտոնական փաս¬տաթղթերին իրական փաս¬տաթղթի տեսք տալու շարժառիթով՝ կազմակերպ¬ված խմբի անդամների կողմից իրենց պաշ¬տո¬նեական դիրքի օգտագործմամբ դեպոնենտ գումար¬ները յուրացնելու և դրա շարու¬նակական բնույթն ապահովելու դիտավորությամբ։ 3. Պետությանը պատճառված վնասն ամբաստանյալների կողմից անձամբ կամ միջնոր¬դա¬վորված վերականգնելու վերաբերյալ վճարման հանձնարարագրերը, անդորրագրերը և կտրոն¬ները, որոնք էական նշանակություն ունեն ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ նշա¬նակվող պատիժն անհատականացնելիս։ Ամբաստանյալների մեղավորության վերաբերյալ հետևության Դատարանը հանգեց նաև ամբաստանյալների խոստովանական ցուցմունքներով, իրեղեն ապացույցների զննմամբ և որպես ապա¬ցույց ճա¬նաչված փաստաթղթերի հետազոտմամբ պարզված փաստական տվյալները ստորև թվարկված վկաների ցուցմունքների հետ հա¬մադրելու և գնահա¬տե¬լու արդյունքներով. Վկա Գևորգ Ալբերտի Մինասյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ պապը` կենսաթոշակառու Անդրանիկ Աբգարի Մինասյանը, շուրջ 11 տարի է, ինչ բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, Հայաստան է վերադարձել միայն 2007 թվականի սեպ¬տեմ¬բերին և ստացել իր նախորդ տարիների կուտակված կենսաթոշակը։ Ինչ վերաբերում է 2007 թվա¬կանի փետրվարին պապու անվամբ ելքագրված 375.203 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարին, ապա ո՛չ վերջինս և ո՛չ էլ որևէ հարազատ այդ գումարը չեն ստացել։ Վկա Ղազար Գուրգենի Մխիթարյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ մայրը՝ կենսաթոշակառու Վալյա Բագրատի Ղուկասյանը, 2000 թվականից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ և մինչ օրս բնակվում է։ ԱՄՆ մեկնելուց հետո մայրը երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստանալու համար։ Մայրը կամ որևէ այլ հարազատ ելքագրված 127.000 ՀՀ դրամ և 221.100 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները չեն ստացել։ Նշեց նաև, որ մայրն անկողնային հիվանդ է։ Հայրը մեկ անգամ փորձել է ստանալ Վալյայի կենսաթոշակի գումարը, սակայն մերժել են` պահանջելով վերջինիս անձնագիրը։ Հայրը նույնիսկ լիազորագիր չի ունեցել Վալյայի կենսա¬թո¬շակը ստանալու համար։ Վկա Տիգրան Գագիկի Ասլանյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ տատը՝ կենսաթոշակառու Անահիտ Սուքիասի Կյուրեղյանը, 2002 թվականից մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ` մշտական բնակության, որտեղ էլ մահացել է 2011 թվականի ապրիլին։ Միաց¬յալ Նահանգ¬ներ մեկնելուց հետո տատը երբեք Հայաստանի Հանրապետություն չի վերա¬դար¬¬ձել և որևէ մեկի չի լիազորել կենսաթոշակը ստանալու համար։ Անահիտի անվամբ 2007 թվականի մարտին ելքագրված 415.665 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարն իրենք չեն ստացել։ Վկա Անահիտ Աղասու Մինասյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ հայրը՝ կենսաթոշակառու Աղասի Սաֆարի Մինասյանը, 2000թվականից բնակվում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգ¬ներում և երբեք Հայաստան չի վերադարձել։ Հայրը որևէ մեկի չի լիազորել կեն¬սաթոշակն ստանալու համար։ 2008 թվականի փետրվարին ելքագրված 470.980 ՀՀ դրամ կեն¬սաթոշակի գումարը չեն ստա¬ցել, քանի որ այդ ժամանակ հայրը գտնվել է ԱՄՆ-ում։ Վկա Գևորգ Գուրգենի Բալդրյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ դստեր ամուսնու հայրը` Վեմիր Շավարշի Սարգսյանը, 2001 թվականից ընտանիքով մեկնել է Ռուսաստանի Դաշնության Սանկտ-Պետերբուրգ քաղաք` մշտական բնակության և Հայաստան է վերա¬դար¬ձել 2012 թվականի հունվարին` 15-ից 30 օրով։ Վեմիրը 2001 թվականից հանդիսանում է Ռուսաս¬տանի Դաշնութ¬յան քաղաքացի, որևէ անձի չի լիազորել Հայաստանում կենսաթոշակը ստանալու համար։ Վեմի¬րի անվամբ 2007 թվականի հոկտեմբերին ելքագրված 554.648 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Թեև մինչդատական վարույթի ընթացքում չէր հայտնել, սա¬կայն Դատարանում նշեց, որ 2006 կամ 2007 թվականին եկել է մոտ մեկ ամսով, Վերմիրի խոս¬քերից գիտի, որ վերջին 3 տարվա կենսաթոշակը նա ստացել է։ Այնուհետև Վեմիրն իրեն լիա¬զո¬րագիր է տվել, սակայն նրա կենսաթոշակը չի կարողացել ստանալ, քանի որ պատճառաբանել են, որ այն արդեն իսկ ստացվել է։ Համադրելով և գնահատելով վկա Գ.Բալդրյանի նախաքննա¬կան և դատաքննական հակասական ցուցմունքները՝ Դատարանն առավել արժևորում է նա¬խաքննա¬կանը՝ հաշվի առնելով, որ վերջինիս նախաքննական ցուցմունքներում պնդել էր, որ մշտական բնակության նպատակով ՌԴ մեկնելուց հետո Վ.Սարգսյանը Հայաստան է վերա¬դար¬ձել 2012 թվականին, հետևաբար՝ 2007-2008թթ. ընթացքում դեպոնացված կեսաթոշակը չէր կարող ստանալ։ Վկա Գուրգեն Տիգրանի Վարդանյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ մայրը` Սուսաննա Ներսեսի Դարմանջյանը, 2002 թվականի ամռանը մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ և երբեք Հայաստան չի վերադարձել։ Մայրը 2007 թվականին որևէ մեկի չի լիազորել կենսա¬թո¬շակն ստանալու համար, և նշված թվականի դեկտեմբերին ելքագրված 174.870 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Թեև մինչդատական վարույթի ընթացքում չէր հայտ¬նել, սակայն Դատարանում նշեց, որ վերջին անգամ Հայաստան է եկել 2009թ. և 2013թ. միանվագ Շենգավիթի տարածքային բաժնից ստացել է երեք տարվա կենսաթոշակը, այնուհետև մեկ տարի շա¬րու¬նակ, յուրաքանչյուր ամիս ստացել է կենսաթոշակ։ Այն բերել են տուն, մեկ անգամ լիազո¬րագրով ինքն է ներկայացել և ստացել մոր երեք տար¬վա կենսաթոշակի գումարը։ Վկա Նարինե Մանուկի Կարանֆելյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ քրոջ ամուսնու մայրը` Հրաչուհի Եսայի Մանսուրյանը, 2003 թվականին մեկնել է Ամերի¬կայի Միացյալ Նահանգներ և երբեք Հայաստան չի վերադարձել։ Հրաչուհի Մանսուրյանը որևէ մեկի չի լիազորել կենսաթոշակը ստանալու համար, և 2008 թվականի փետրվարին ել¬քագրված 277.120 ՀՀ դրամ կենսա¬թոշակի գումարը չեն ստացել։ Նշեց նաև, որ նրանց տան բանա¬լիներն իր մոտ են, թեև Հայաստանում այլ բարեկամներ ևս ունեն, տեղյակ չէ, թե Հ.Ման¬սուրյանը նրանց լիազորագիր տվել է, թե՝ ոչ։ Վկա Գրիգոր Գեորգիի Գալստյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ մայրը՝ թոշակառու Ռիմա Բագրատի Մովսիսյանը, 2001 թվականին մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ, որտեղ և մինչ օրս բնակվում է։ Մոր անվամբ 2007 թվականի հունվարին ելքագրված 390.350 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Նշեց նաև, որ մայրը ստացել է ոչ թե ծերության, այլ բազմազա¬վակության կենսաթոշակ, վերջին անգամ Հայաստան է վերա¬դարձել 2011թ., եթե թոշակ ստա¬նար, ինքը տեղյակ կլիներ, քանի որ Հայաստան գալու դեպքում իր տանն էր բնակվում, իր եղբայրը մահացած է, իսկ քույրերը մշտապես բնակվում են արտերկրում։ Վկա Արմեն Գևորգի Հովսեփյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ մորաքույրը` Սեդա Վարդանի Իսայանը, 1992 թվականից մշտական բնակության է մեկնել Ամերի¬կայի Միացյալ Նահանգներ, թեև 1999-2000թթ. եկել է Հայաստան, սակայն վերստին վերադարձել է։ Նշեց, որ Սեդա Իսայանը որևէ մեկի չի լիազորել նրա կենսաթոշակը ստանալու համար, այդ դեպքում ինքն ան¬պայման տեղյակ կլիներ, քանի որ մտերիմ են, և նրա անվամբ ելքագրված 483.040 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարը չի ստացվել։ Վկա Աիդա Բուրդոյի Սամսոնյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ որդու կնոջ պապը` Ներսես Հովհաննեսի Չուլջյանը և տատը՝ Վարդանուշ Նիկողոսի Չուլջյան¬ները, շուրջ 15 տարի առաջ մեկնել են Ֆրանսիայի Հանրապետություն` մշտական բնա¬կության, որ¬տեղ էլ շուրջ 10 տարի առաջ մահացել են։ Ներսեսի անվամբ 2007 թվականի ապրիլին ել¬քագրված 967.593 ՀՀ դրամ և Վար¬դանուշի անվամբ 2007 թվականի հունիսին ելքագրված 286.248 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները չեն ստացել։ Վկա Արմեն Լևիկի Մանուկյանի ցուցմունքներով` այն մասին, որ կնոջ մայրը` Նուշիկ Գրիշայի Սարգսյանը, 1997 թվականից մինչև 2011 թվականը բնակվել է Ամերիկայի Միացյալ Նա¬հանգներում և Հայաստան երբեք չի վերադարձել։ Նուշիկ Սարգսյանն այդ ժամանակահատ¬վա¬ծում որևէ մեկին չի լիազորել նրա կենսաթոշակը ստանալու համար, և նրա անվամբ 2007 թվականի հունիսին ելքագրված 570.219 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Թեև մինչ¬դատական վարույթում այդ մասին չէր հիշատակել, սակայն Դատարանում նշեց, որ 2010թ. կնոջ մայրը վե¬րադարձել և ստացել է վերջին երեք տարվա կենսաթոշակը` 1.450.000 ՀՀ դրամ գումար։ Վկա Հայկ Խաչատուրի Չիբուխչյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ հորաքրոջ սկեսրայրը` Նեպտուն Արամայիսի Սարգսյանը, 1997 թվականից բնակվում է Ամերի¬կայի Միացյալ Նահանգներում և Հայաստան եկել է միայն 2005 թվականին, բնակվել իր տանը, ապա` շուրջ 1 ամսից վերադարձել ԱՄՆ։ ՀՀ-ից բացակայության ժամանակահատվածում Նեպ¬տուն Սարգսյանը որևէ մեկի չի լիազորել նրա կենսաթոշակը ստանալու համար, վերջինիս միակ եղ¬¬բայրը մահացած էր և նրա անվամբ ելքագրված 449.734 ՀՀ դրամ կենսա¬թոշակի գումարը չի ստացվել։ Վկա Գոհար Սուրենի Միքայելյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ իրենց բնակարանի նախկին հարևան Գրիգոր Գառնիկի Հովակիմյանը 2000 թվականին բնակարանը վաճառել և մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ։ ԱՄՆ մեկնելուց հետո նա Հայաստան չի վերադարձել, պար¬բերաբար հեռախոսազրույց է ունենում Գրիգոր Հովակիմյանի հետ և տեղեկացված է, որ նրա անվամբ 2007 թվականի ապրիլին ելքագրված 538.160 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Վկա Մաքսիմ Ստեփանի Մխիթարյանի ցուցմունքներով, ով Դատարանում հայտնեց, որ հարևան Արշակ Մարտոյանը բնակվել է միայնակ, մահացել է մոտավորապես 1996թ.։ Վկա Դանիել Ասատուրի Թոփալյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ մայրը՝ կենսաթոշակառու Մարի Թոփալյանը, 1991թ. մեկնել է ԱՄՆ` իր քրոջ մոտ, որտեղ և 1996թ մահա¬ցել է։ Մարի Թոփալյանը Հայաստանում այլ հարազատներ չունի, նրա մահից հետո վերջինիս անվամբ կենսաթոշակ չեն ստացել։ Վկա Էլեոնորա Հենրիխի Լազարևայի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ տատը՝ կենսաթոշակառու Նինա Շաքարյանը, 1996թ. Հայաստանում հաշվառումից դուրս է եկել և մեկնել Հունաստան, որից հետո կենսաթոշակ չի ստացել։ 2001թ. Նինա Շաքարյանը վերադար¬ձել է Հայաստան և բնակվել իր տանը, իսկ 2002թ. հունիսի 30-ին մահացել է։ Նինա Շաքարյանի մահից հետո նրա անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել, նա ՀՀ-ում այլ հարազատներ չունի։ Վկա Սվետլանա Միխաիլի Ղազարյանի ցուցմունքներով, ով Դատարանում հայտնեց, որ ազգական, կենսաթոշակառու Անտիկ Կարախանովան մահացել է 1999թ., որից հետո վերջինիս անվամբ նրա հարազատները կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։ Վկա Կարինե Մաքսիմի Դանիելյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ ամուսնու պապ՝ կենսաթոշակառու Խաչատուր Այվազովը մահացել է 1986 կամ 1987թ.։ Վեր¬ջինիս մահից հետո նրա անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։ Վկա Նունե Վլադիմիրի Ավանեսյանի ցուցմունքներով, ով Դատարանում հայտնեց, որ 2000 թվականին Ֆիրուզա Հովհաննիսյանից գնել է նրա բնակարանը և այդ ժամանակ էլ տեղե¬կացել, որ վերջինս պետք է մեկնի արտերկիր։ Նշեց նաև, որ մի քանի ամիս անց ինքը նույն բնա¬կարանը վաճառել և գնել է կողքի բնակարանը, սակայն դրանից հետո էլ Ֆիրուզան այդտեղ չի բնակ¬վել։ Վկա Սոնա Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ Երևան քաղաքի Ներքին Զեյթուն 2-րդ փողոցի 6-րդ տան նախկին տերերն իր ծանոթներն են, ովքեր շուրջ 10 տարի է, ինչ գտնվում են ԱՄՆ-ում, և նրանց ընտանիքում Արամ Վարդանով տվյալներով անձ չի եղել։ Միայն Վարուժան Սասունյանն ու կինն են գրանցված այդ տանը, իր բնակվելուց հետո որոշ ժամանակ կինը շարունակել է բնակվել այդ հասցեում։ Քննիչի հարցադրումներից հետո տան սեփականատեր Վ.Սա¬սուն¬յանին զանգել և պարզել է, որ Արամ Վարդանով անունով անձնավորության վերջինս չի ճանաչում։ Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան փողոցի 1-ին շենքի 33-րդ բնակարանի սեփականատեր, վկա Սևակ Մուշեղի Սաղաթելյանի ցուցմունքներով, ով Դատարանում հայտնեց, որ այդ բնա¬կա¬րանը 2006-2007թթ.-ից իր սեփականությունն է, այդ հասցեում Միխաիլ Սոլովյով տվյալ¬ներով անձ, ինչպես նաև ընդհանրապես որևէ անձ հաշվառված չի եղել։ Երևան քաղաքի Մ.Ավետիսյան 1-ին փողոցի 22 տան բնակիչ, վկա Արթուր Լևի Թան¬գամյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 1983թ. բնակվում է այդ հասցեում, որտեղ Նա¬իրա Օսիկյան տվյալներով անձ հաշվառված չի եղել և չի բնակվել։ Տան սեփա¬կա¬նա¬տեր է հանդիսացել իր հայրը, ով ՀՀ-ում չի, քննիչի ներկայությամբ ուսումնասիրել է տնային գրքույկը, նման անձ գրանցված չի եղել, ներկայումս չի կարող այդ գրքույկը ներկայաց¬նել, քանի որ սեփականության նոր վկայական են ստացել։ Երևան քաղաքի Շովրոյան փողոցի 11-րդ տան սեփականատեր, վկա Անահիտ Անագի Եղոյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 1978թ. բնակարանը պատկանում է իրենց ընտա¬նիքին, որտեղ Անժելա Բեյբութ տվյալներով անձ հաշվառված չի եղել և չի բնակվել։ Երևան քաղաքի Ա.Ահարոնյան փ. 41ա տան բնակիչ, վկա Վիկտորիա Մկրտչի Բունիաթ¬յանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 1969 թվականից բնակվում է իրենց բնակարանում, որտեղ Աբունիկ Վանալյան տվյալներով անձ հաշվառված չի եղել և չի բնակվել։ Նշեց նաև, այդ որ բնակարանը գնել են բուլղարահայերից, կարճ ժամանակ նրանց հետ բնակվել են նույն բակում, նրանց կազմում Աբունիկ տվյալներով անձ միանշանակ չի եղել։ «Հայկ» համատիրության գործավար, վկա Ռուզաննա Ռազմիկի Վասիլյանի ցուցմունք¬ներով և ներկայացրած տեղեկանքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ Երևան քաղաքի Կ.Ուլնեցի փողո¬ցում 1-ին փակուղի 1Ա շենք 28 բնակարան և 3-րդ փակուղի 22 տուն հասցեներ հաշվառված չեն, համատի¬րության տարածքում Մարին Իվոլկինա և Հռիփսիմե Տաշյան տվյալ¬նե¬րով անձինք չեն բնակվում։ Վկա Գրիգոր Հովհաննեսի Աճեմյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ տատը՝ կենսաթոշակառու Մարի Աճեմյանը, 1995 թվականին մեկնել է ԱՄՆ և այլևս Հայաստան չի վերադարձել։ Բացակայության ընթացքում կենսաթոշակը ստանալու համար Մարի Աճեմյանը որևէ մեկին լիազորագիր չի տվել և նրա կենսաթոշակի գումարն իրենք չեն ստացել։ Նշեց նաև, որ կենսաթոշակը ստանալու նպատակով տատն իր անվամբ 2011-2012թթ. լիազորագիր է ուղարկել, որը ներկայացրել է «Սոցապ» բաժին, սակայն իրեն մերժել են` պատճառաբանելով, որ կենսաթո¬շա¬կը ստանալու համար անձամբ տատը պետք է ներկայանա։ Վկա Հովիկ Միշայի Գալոյանի ցուցմունքներով, ով Դատարանում հայտնեց, որ որ Ֆաինա Մելքոնյանը բնակվում է ԱՄՆ-ում, իսկ 1998 թվականին վերջինիս բնակարանը գնել են նրա լիազորած անձից, ով նույնպես ԱՄՆ-ում է։ Վկա Սերգեյ Ալբերտի Մելքոնյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ Նինա Գրիգորի Դոմազովան իր կնոջ հեռու բարեկամն է, ով մահացել է 2008 թվականին։ Նինա Դոմազովան Հայաստանում բնակվող որևէ հարազատ չունի և տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել նրա անվամբ 2009 թվականի հուլիսին ելքագրված 841.500 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարը կամ այն արդյոք ստացվել է։ Նշեց նաև, որ Նինայի տղան արտերկրում է, սակայն չգիտի` կոնկրետ որ երկրում։ Ինքը շուրջ երկուսուկես տարի է, ինչ ընտանիքով բնակվում է Նինայի բնակարանում, որտեց և բնակվում էր Նինան մինչև մահանալը։ Վկա Արա Գուրգենի Քոմուրջյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ հարևանուհի Թերեզա Տեր-Ավագյանը, ով միայնակ կին էր, մահացել է 2007 թվականին, նրա հարա¬¬զատների գտնվելու վայրի մասին տեղեկություն չունի։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստա¬¬ցել Թերե¬զայի անվամբ 2009 թվականի օգոստոսին ելքագրված 813.100 ՀՀ դրամ կենսաթո¬շա¬կի գումարը։ Վկա Ռազմիկ Ռաֆայելի Տոնկոյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ Երևան քաղաքի Կոմիտասի փողոցի 38-րդ շենքի 35 հասցեում բնակվում է շուրջ 7 տարի։ Հիշ¬յալ բնակա¬րանում Լիդիա Գրիգորյան անուն ազգանունով անձ հաշվառված չէ, նշեց նաև, որ նախորդ բնակիչն ազգությամբ պարսիկ էր։ Վկա Նարեկ Ալեքսանի Զախարյանի (մահանալու կապակցությամբ) հրապարակված և Դատարանում հետազոտված նա¬խաքննական ցուցմունքներով ՝ այն մասին, որ տատը՝ կենսա¬թո¬շա¬կառու Ռոզա Մելքոնյանը 2005 թվականի օգոստոսի 14-ին մահացել է Երևան քաղա¬քում։ Ինքը կամ որևէ ազգական տատի անվամբ 2009 թվականի հուլիսին ելքագրված 1.024.400 ՀՀ դրամ կեն¬սաթոշակի գումարը չեն ստա¬ցել։ Վկա Նարեկ Զախարյանն իր ցուցմունքին կցել է Ռոզա Մելքոն¬յանի մահվան վկա¬յա¬կանի պատճենը։ Վկա Սամվել Թադևոսի Գյուլնազարյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ ծնողը՝ Շուրա Գյուլնազարյանը 2006թ. մարտի 20-ին մահացել է, իսկ մինչ մահա¬նա¬լը բնակվել է իր հետ, որից հետո նրա անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։ 2010թ. հոկ¬տեմբերին Շուրա Գյուլնազար¬յանի անվամբ ելքագրված 481.389 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղեկություն չունի։ Վկա Գեղամ Սերյոժայի Յազիչյանի ցուցմունքներով. վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ ծնողները 1994թ. բնակվում են ԱՄՆ-ում և վերջին անգամ Հայաստանում եղել են 2007թ.` ստանալով վերջին երեք տարվա թոշակի գումարը։ 2007թվականից հետո ծնողները կենսաթոշակի գումար չեն ստացել, այն ստանալու համար որևէ մեկի լիազորագիր չեն տվել։ 2010թ. հոկտեմբերին Սերյոժա Յազիչյանի անվամբ ելքագրված 885.383 ՀՀ դրամ և Լենա Մելքումյանի անվամբ ելքագրված 623.543 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարների մասին որևէ տեղեկություն չունի։ Նշեց նաև, որ մինչև մեկնելը միասին են բնակվել, իր երկու քույրերը ՀՀ-ում չեն բնակվում, թեև եղբայրն բնակվում է ՀՀ-ում, սակայն բացառվում է, որ ծնողներն առանց իր գիտության լիազորեին եղբորը։ Վկա Լիլիթ Ֆլոբերի Կարապետյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ եղ¬բոր դուստր Ռեհան Կարապետյանը բնակվել է Գերմանիայում և 2003թվականից հետո Հա¬յաս¬տան չի վերադարձել, կենսաթոշակի գումար չի ստացել և այն ստանալու համար որևէ մեկի լիա¬զորագիր չի տվել։ 2010թ. հոկտեմբերին Ռեհան Կարապետյանի անվամբ ելքագրված 973.682 ՀՀ դրամ կեն¬սաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղեկություն չունի։ Նշեց նաև, որ ինքը բնակվել է Ռե¬հանի տա¬նը։ Վկա Ջեմմա Մկրտչի Գրիգորյանի ցուցմունքներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ նախկին սեփականատեր Կարուշ Հովհաննիսյանից 2001թվականին գնել է նրա բնակարանը և նույն ժամանակ տեղեկացել, որ վերջինս «գրին» քարտ է շահել և բնակարանը վաճառում է ԱՄՆ մեկ¬նելու նպատակով։ Դրանից հետո Կարուշ Հովհաննիսյանը մեկնել է ԱՄՆ և Հայաստան չի վերա¬դարձել։ Կարուշ Հովհան¬նիսյանի անվամբ ստացված կենսաթոշակի գումարի մասին տեղե¬կութ¬յուն չունի։ Նշեց նաև, որ որևէ շփում չեն ունեցել, Գարուշը երկու աղջիկ է ունեցել, նրանցից մեկից է իմացել, որ գնալու են ԱՄՆ ու ամբողջ ընտանիքով մեկնել են։ Հարցաքննվեց նաև վկա Թամարա Նազարի Կարապետյանը, ով Դա¬տարանում տվեց իրարամերժ ցուցմունքներ, նախ՝ հայտ¬նեց, որ հարևանուհի Էմմա Գրիգոր¬յանը մահացել է 2001թ., այնուհետև՝ նշեց, որ շփոթել է վերջինիս մյուս հարևանուհի Ջեմմային հետ, Էմման չի մահացել, ավելին՝ նախաքննական ցուցմունքների հրապարակումից հետո հայտնեց, որ քննիչի կողմից չի հարցաքննվել, թեև քրեական գործում առկա էր նրա հարցաքննության արձանագրութ¬յունը։ Ակնհայտ իրա¬րա¬մերժ փաստական տվյալներ բովանդակելու պատճառաբա¬նությամբ վերոնշյալ ցուց¬մունքը Դա¬տարանը որպես հավաստի (արժանահավատ) և վերաբե¬րելի ապացույց չի դի¬տար¬կում, սույն դա¬տական ակտի հիմքում չի դնում, իսկ կենսաթոշակառու Էմմա Գրիգորյանի մահվան փաստն հաստատված (ապացուցված) է համարում դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապա¬ցույց¬ների համադրման և գնահատման արդյունքներով։ Սույն գործի դատաքննության ընթացքում (Դատարանի նախորդ կազմով) որպես վկա հարցաքննվել են նաև` Սուրեն Ռաթևոսի Մարտիրոսյանը, Սուսաննա Նիկոլայի Աբրամովան, Լեյլի Հովհաննեսի Աբելյանը, Թոռուն Կարապետի Խաչատրյանը, Արսեն Ազատի Գալստյանը, Կարեն Գեորգիի Մելիքյանը, Արմեն Վաչագանի Կոստանյանը, Անդրանիկ Խաչիկի Գալջյանը, Աննա Արկադիի Բեգլարյանը, Վրեժ Գրիգորի Ֆիթիլջյանը, Գևորգ Հարութիկի Կարապետյանը, Նարինե Կառլենի Մելքոնյանը, Արմեն Զորիկի Թովմասյանը, Նազիկ Աբրահամի Չալյանը, Սենիկ Արտավազդի Հովհաննիսյանը, Հռիփսիմե Գեղամի Էլոյանը, Գարիկ Ռազմիկի Եղիազարյանը, Լյովա Գյուրջիի Մարգարյանը, Ռաֆիկ Խաչիկի Հովհաննիսյանը, Լուսինե Վանյայի Հասրաթ¬յանը, Արսեն Նորայրի Արսենյանը, Հովհաննես Յուրիկի Նազարյանը, Ամալյա Բագրա¬տի Սարգսյանը, Հովսեփ Գառնիկի Հարությունյանը, Հովհաննես Արշակի Գալստյանը, Գրիշա Զորկիմի Էվաջանյանը, Հասմիկ Ալյոշայի Մնացականյանը, Երանուհի Իվանի Բաբոյանը, Գևորգ Հակոբի Թագվորյանը, Լյովա Սուրենի Խաչատրյանը, Աղավնի Գարեգինի Հակոբյանը, Անժելիկա Գալուստի Գևորգյանը, Սաթենիկ Ոսկանի Առաքելյանը, Սյուզաննա Արմենի Դանիելյանը, Իշխան Վարդանի Բարսեղյանը, Արլետա Գեորգիի Խաչատրյանը, Հակոբ Սարգսի Սարգսյանը, Հասմիկ Ավետիսի Մանսուրյանը, Քնարիկ Վազգենի Դավթյանը, Գեորգի Վաղարշի Հակոբյանը, Մորիս Նիկողոսի Դանիելյանը, Մուրադ Ասատուրի Անսուրյանը, Հրանուշ Ազատի Պետրոսյանը, Լյուսյա Հասմիկի Մկրտչյանը, Անահիտ Ցոլակի Հովհաննիսյանը, Անի Սամվելի Բեգրակյանը, Անժելիկա Արամի Շալջյանը, Շուշանիկ Բոգոսի Համբարձումովան, Անդրեյ Մկրտիչի Գևինյանը, Եղիա Նիկողոսի Մկրտչյանը, Էդգար Արտակի Միասարյանը, Վիոլետա Կարապետի Ծերունյանը, Հովսեփ Լևոնի Տաշչյանը, Արամ Մանուկի Ղուկասյանը, Ռոբերտ Բարեղամի Մկրտչյանը, Ալբերտ Արամի Էվոյանը, Մայքլ Հովհաննեսի Շարոպետրոսյանը, Արմեն Ռաֆիկի Նիազյանը, Եղիշե Հովսեփի Դերմենջյանը, Գագիկ Վարդգեսի Մարկոսյանը, Վահան Գուրգենի Վարդանյանը, Բելա Հմայակի Ավետիսյանը, Նաիրա Ֆուրմանի Նիկողոսյանը, Երվանդ Նիկողոսի Սիմոնյանը, Գայանե Գևորգի Սարգսյանը, Լարիսա Գուրգենի Հովհաննիսյանը, Համլետ Հայկազի Հովհան¬նիսյանը, Նաիրուհի Աշոտի Աբրահամյանը, Ռոբերտ Գուրգենի Գևորգյանը, Միշա Սիմոնի Աբրահամյանը, Միսակ Վարդգեսի Սարգսյանը, Սերգեյ Արմենակի Այվազյանը, Վարդուհի Անդրանիկի Չիզմեչյանը, Արա Սերգեյի Հարությունյանը, Նարինե Սմբատի Յաղմուրյանը, Անդրեյ Մելսի Օսիպյանը, Մարինա Բորիսի Հակոբյանը, Ռայա Ներսեսի Բաղդասարյանը, Էմմա Գուրգենի Դաբաղյանը, Էմին Հենրիկի Սարգսյանը, Սուսաննա Մամիկոնի Մկրտչյանը, Ռուբիկ Խաչիկի Խաչատրյանը, Հրանտ Հմայակի Մալաքյանը, Վահան Սաշիկի Ավագյանը, Գևորգ Վաղարշակի Եղիազարյանը, Լիլիթ Աշոտի Համբարձումյանը, Արման Ժորայի Պետրոսյանը, Անահիտ Պարույրի Ռաֆաելյանը, Խաչիկ Ղևոնդի Եղիազարյանը, Լեռնուհի Վարդանի Առուշանյանը, Աննա Երվանդի Հարությունյանը, Հայկ Հակոբի Հակոբյանը, Իսահակ Կոնս¬տանտինի Խուդաբաշյանը, Սահակ Սերոբի Կարճիկյանը, Հոմերոս Աշոտի Ավետյանը, Սերյոժա Վաչագանի Ղուկաս¬յանը, Սվետլանա Հակոբի Նասխալյանը, Ռուբեն Արամի Մարուխյանը, Գառնիկ Ավետիքի Միրզոյանը, Անահիտ Սերյոժայի Գրիգորյանը, Հակոբ Սարգսի Չրչյանը, Ժիրայր Սուրենի Միխայելյանը, Կատյա Հարությունի Սերգոյանը, Լուսիկ Աֆոյի Ավդալյանը, Աղավնի Ստեփանի Մուրադյանը, Հրանտիկ Իվանի Օհանյանը, Օֆիկ Լուկաշի Առուստամյանը, Վերժինա Միսակի Գյուլումջյանը, Կարինե Ժորայի Մկրտչյանը, Աիդա Սարգսի Գևորգյանը, Գուրգեն Զարզանդի Բարսեղյանը, Սառա Շամխալի Գրիգորյանը, Ռուզաննա Սուրենի Հարութ¬յունյանը, Սուսաննա Ռոմենի Մելոյանը, Դոնարա Սարգսի Եփրեմյանը, Ռուզաննա Ավագի Սարյանը, հրապարակվել և հետազոտվել են վկաներ Գոհարիկ Կառլենի Մաթևոսյանի, Գրիգոր Ֆելիքսի Գարոնցի, Աննա Գևորգի Պողոսյանի, Արամազդ Հակոբի Կարադելյանի, Մանիշակ Մեսրոպի Մեսրոպյանի, Վանիկ Հարությունի Չիլոյանի, Գալուստ Ռադիկի Համբարձումյանի, Հարություն Մեսրոպի Բաքրջյանի, Մաքրուհի Հովհաննեսի Շամալյանի, Ժենյա Արամի Մելքոնյանի և Սամվել Մովսեսի Գալստյանի ցուց¬մունքները։ Վերոնշյալ ապացույցների թույլատրելիության և օգտագործման հնարավորության հարցի շրջանակներում Դատա¬րանն ար¬ձանագրում է, որ ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի և մյուսների վերա¬բեր¬յալ ԵԿԴ/0011/01/13 քրեական գործը դատական քննության նշանակելու և գործի քննութ¬յունը վերսկսե¬¬լու մասին 2014թ. մարտի 21-ին կայացրած որոշմամբ Դատարանը փաստել էր, որ գործի դա¬տաքննութ¬յունը (ընդհատված մասից) շարունակելու և այդ կերպ դատական քննությունն առա¬վե¬լա¬գույնս արագաց¬նե¬լու Դատարանի գործադրած ջանքն ուղղված է գործով ամբաս¬տան¬վող, այդ թվում` տևա¬կան ժամանակ անազատության մեջ գտնվող ամբաս¬տան¬յալների ար¬դար դա¬¬տաքննութ¬յան իրա¬վունքի իրացումն ողջա¬միտ ժամկետում երաշխա¬վո¬րելուն, ինչը բխում է բարձ¬րագույն իրա¬վաբա¬նա¬կան ուժ ունեցող իրավական ակտի` ՀՀ Սահմա¬նադրութ¬¬յան 19-րդ հոդ¬վածի ուղղակի պահանջից և դրանով կար¬գա¬վորվող (երաշխավորվող) այդ հասա¬րա¬կական հարա¬բերությունների գերակայությունից։ Դատա¬րանը նաև արձանագրել էր, որ սույն մեծածավալ գործի պայման¬ներում դատաքննության ընդհատ¬ման մասից դատարանի նոր կազմով գործի քննութ¬¬յան շարու¬նակումը չի վնասի արդարա¬դա¬տության շահերին, չի խոչ¬ընդոտի գործի բոլոր հան¬գա¬մանքների բազմակողմանի և լրիվ հետա¬զոտմանը, ապացուց¬ման ենթակա հանգա¬մանք¬ների վերաբերյալ Դատարանի ներքին հա¬մոզ¬մունքի ձևավոր¬մանը (որոնք կանո¬նա¬կարգված են Սահմանադրութ¬յանը ստորադաս իրավական ակտի` ՀՀ քրեական դատա¬վարական օրենսգրքով), Դաաարանի այդ որոշումը համահունչ է հրապա¬րա¬կայ¬նության, մրցակցութ¬յան և դատարանի առջև հավա¬սա¬րութ¬յան սկզբունք¬¬ներին։ Նույն որոշմամբ Դատարանը մանրամասն ներկայացրել էր նաև նման հետևության հանգելու պատճառաբանությունները։ Դատարանը, սույն քրեական գործը դատական քննության նշանակելու, գործի քննութ¬յունը վերսկսելու մասին որոշում կայացնելով և գործի քննությունը ընդհատված մասից վերսկսելու անհրաժեշտության վերաբերյալ հետևության հանգելով, ամենևին էլ չէր բացառել Դատարանի նախորդ կազմով (դատավոր Մ.Պապոյան) մրցակցային դատավարության պայմաններում հետա¬զոտված ապացույցները կողմերի կամ անմիջականորեն Դատարանի նախա¬ձեռնությամբ (նոր կազմով) վերստին հետազոտելու հնարա¬վո¬րությունը, թեև դատարանի այլ կազմով հարցաքննված որևէ վկայի լրացուցիչ հարցաքննելու միջնորդություններ, դատաքննության ավարտման փուլում Դա¬տարանի համապատաս¬խան հիշեցման և պարզաբանման պարագայում, մեղադրող և պաշտ¬պանական կողմերը չներ¬կա¬յացրեցին։ Խորհրդակցական սենյակում վերստին անդրադառնալով այդ հարցին՝ Դատարանը փաս¬տում է, որ դատարանի նախորդ կազ¬մով (դատավոր Մ.Պապոյանի նախագահությամբ) հետա¬զոտ¬ված ապացույցները` վկաների դատաքննական և/կամ հրապարակված և հետա¬զոտված նա¬խաքննա¬կան ցուցմունքները, դրանցում արծարծված հանգամանքների վերաբերյալ դա¬տաքննութ¬¬¬¬¬¬յամբ հե¬տա¬զոտված այլ ապա¬ցույցների բա¬վա¬րար ամբողջության պայմաններում, գոր¬ծի արդարացի և ճիշտ լուծման տեսանկյունով միակ, առավել ևս` վճռորոշ ապացույցներ չեն, հետևաբար` դրանք սույն դա¬տա¬կան ակտի հիմքում չի դնում` ապա¬ցույցների անմիջական հետա¬զոտ¬ման վերաբերյալ դեռևս դատաքննության ընթաց¬քում պաշտպանական կողմի ներկա¬յացրած վիճարկումները բացա¬ռելու և միաժամա¬նակ գոր¬ծը ողջամիտ ժամկետներում քննելու և լուծելու նպատակով։ Նշված հետևության հանգելիս Դատարանը նաև փաստում է, որ պաշտպանական կողմի ներկա¬յա¬ցու¬ցիչներն իրենց պաշտպանական ճառերն այդ ապացույցների վրա չեն կա¬ռուցել։ Դատարանում հրապարակվեցին և հետազոտվեցին նաև՝ վկա Ալվարդ Կառլենի Քոչարյանի նա¬խաքննա¬կան ցուցմունքները` այն մասին, որ մայրը՝ կենսաթոշակառու Քնարիկ Միսակի Քո¬չար¬յանը, 2004 թվականից մշտապես բնակվել է Ուկրա¬ինայում, Հայաստան է վերադարձել միայն 2009 թվականի ամռանը։ Ուկրաինա մեկնելուց հե¬տո մայրը կենսաթոշակը ստանալու համար որևէ անձի չի լիազորել, 213.385 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարն ինքը կամ մայրը չեն ստացել։ Վկա Սամուիլ Ադոլֆի Ռայտերի նա¬խաքննական ցուցմունքները` այն մասին, որ կինը` Գալյա Սպանդարի Մարտիրոսյանը, 1999 թվականից մշտական բնակության է մեկնել Իսրայել և այլևս Հայաստան չի վերադարձել։ Գ.Մար¬տիրոսյանը որևէ մեկի չի լիազորել իր կենսաթոշակն ստա¬նալու համար, և նրա անվամբ 2007 թվա¬կանի մարտին ելքագրված 377.215 ՀՀ դրամ կենսա¬թոշակի գումարը կինը կամ որևէ այլ հարազատ չեն ստացել։ Վկա Մարգարիտ Սարգսի Գաբուչյանի նախաքննական ցուցմունքները՝ այն մասին, որ 1990 թվականից բնակվել է Ամերիկայի Միաց¬յալ Նահանգներում։ Իր բացակայության ժամանակ կենսաթոշակ չի ստացել և որևէ անձի չի լիա¬զո¬րել ստանալ այն։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել իր անվամբ 2007 թվականի մարտին ել¬քագրված 415.140 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարը։ Վկա Վահե Միքայելի Գաբուչյանի նա¬խաքննական ցուցմունքները` այն մասին, որ 1990 թվականից բնակվել է Ամերիկայի Միաց¬յալ Նահանգ¬ներում։ Բացակայության ժամանակ կեն¬սաթոշակ չի ստացել և որևէ մեկի չի լիազորել ստանալ այն։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել իր անվամբ 2007 թվականի մարտին ել¬քագրված 415.140 ՀՀ դրամ կենսա¬թոշակի գումարը։ Վկա Մելքոն Յակովի Չուբարյանի նա¬խաքննական ցուցմունքները` այն մասին, որ 2004 թվականից մայրը՝ կենսաթոշակառու Լիդա Սամ¬վելի Խուդոյանը, իր հետ բնակվել է Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվա քաղաքում, որտեղ մահացել է 2008թ. հուլիսի 10-ին։ Մոսկվա մեկնելուց հետո մայրը երբեք Հայաստանի Հանրապե¬տություն չի վերադարձել և որևէ մեկի չի լիազորել կեն¬սա¬թո¬շակն ստանալու համար։ Մայրը կամ որևէ այլ հարազատ 118.412 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գու¬մարը չեն ստացել։ Վկա Վարդուհի Վարդգեսի Գաբրիելյանի նախաքննական ցուցմունքները` այն մասին, որ մայրը՝ կենսաթոշակառու Ազա¬տուհի Արամի Գաբրիել¬յանը, 2001 թվականից բնակվում է Ամերի¬կայի Միացյալ Նահանգ¬ներում և երբեք Հայաստան չի վերա¬դարձել։ Մայրը որևէ մեկի չի լիազո¬րել կենսաթոշակն ստանալու հա¬մար, և 2007 թվականի փետրվարին ելքագրված 446.500 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարը չեն ստացել։ Վկա Արևիկ Նիկոլայի Մինասյանի նախաքննա¬կան ցուցմունքները՝ այն մասին, որ կենսաթոշակառու Մամիկոն Սարգսյանը 1990թ. մեկնել է ՌԴ։ 2003թ. Մ.Սարգսյանի որդուց գնել են նրանց բնակարանը և այդ ժամանակ տեղե¬կացել, որ Մամիկոն Սարգսյանը դեռևս 1992թ. դեկ¬տեմ¬բերին ՌԴ-ում մահացել է։ Վկա Դանիել Հովհաննեսի Խաչատրյանի նախաքննական ցուցմունքները, համաձայն որոնց՝ պապը՝ կենսա¬թոշակառու Դանիել Առաքելյանը, մահացել է դեռևս 1993թ.։ Դանիել Առա¬քել¬յանի մահից հե¬տո նրա անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։ Վկա Ամալյա Մուշեղի Ներսիսյանի նա¬խաքննական ցուցմունքները` այն մասին, որ հարևան, կենսաթոշակառու Հակոբ Հակոբյանը մահացել է 1989-1990 թվականներին, և մահից մի քանի տարի անց, նրա բնակարանը վաճառվել է։ Հ.Հակոբյանի երկու որ¬դի¬ները դեռևս նրա կեն¬դանության օրոք մեկնել էին ԱՄՆ և բնակվում են այնտեղ։ Վկա Վարետա Միրզաջանի Մելքոնյանի նախաքննական ցուցմունքները` այն մասին, որ հարևանուհիներից Աննա Կարայանովան 2001թ. մահա¬ցել է, և դրանից հետո վերջինիս անվամբ նրա ընտանիքի անդամները կենսաթոշակի գումար չեն ստացել, իսկ Էմմա Գրիգորյանը մահացել է 2001թ.։ Վկա Զվարթ Ժորայի Երեմյանի նա¬խաքննա¬կան ցուցմունքները` այն մասին, որ հարևա¬նուհի Մարիամ Աբաջյանը շուրջ 17 տարի առաջ մեկնել է ԱՄՆ, Հայաստան չի վերադար¬ձել, իսկ 2011թ. ԱՄՆ-ում մահացել է։ Վկա Լաուրա Ավետիսի Ղազարյանի նա¬¬խաքննա¬կան ցուցմունքները` այն մասին, որ հարևանուհի կենսաթոշակառու Խաթուն Ղարա¬խան¬¬յանը մոտ 15 տարի առաջ ընտանիքի հետ միասին մեկնել է ԱՄՆ, և նրանց տանը որևէ մեկը չի բնակվում։ Վկա Ժիրայր Անդրանիկի Էլոյանի նախաքննական ցուցմունքները՝ այն մասին, որ կենսաթոշակառու Էվելինա Տեր-Հովհաննիսյանն իր հարևան է, ով 1993-1994թթ. վաճառել է բնակարանը և մեկնել ԱՄՆ։ Վկա Սվետլաննա Սամվելի Հայրապետյանի նախաքննական ցուցմունքները` այն մասին, որ հարևանուհի Ռոզա Կոստանյանն ավելի, քան 10 տարի առաջ մահացել է։ Վկա Արմենակ Ժորայի Ասատրյանի նախաքննական ցուցմունքները` այն մասին, որ հարևան Վոլոդյա Սերգոյի Բաղդասարյանը շուրջ 20 տարի առաջ մեկնել է Ամերիկայի Միաց¬յալ Նահանգներ։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Վոլոդյա Բաղդասարյանի անվամբ 2009 թվականի դեկտեմբերին ելքագրված 661.182 ՀՀ դրամ կենսաթո¬շակի գումարը։ Վկա Եկատերինա Մկրտիչի Ադամյանի նա¬խաքննական ցուցմունքները` այն մասին, որ հարևան Ժորա Հարությունյանը դեռևս խորհրդա¬¬¬¬¬¬¬յին տարի¬ներին բնակարանը վաճառել, ընտա¬նիքով մեկնել է արտասահման և մինչ օրս Հա¬յաստան չի վերադարձել։ Որևէ տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Ժորա Հարությունյանի անվամբ 2009 թվականի ապրիլին ելքագրված 1.063.460 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարը։ Վկա Արմինե Սուրիկի Հարությունյանի նախաքննական ցուցմունքները` այն մասին, որ հարևանուհի Շուշիկ Ավետիսյանը մահացել է Ամերի¬կայի Միացյալ Նահանգներում 2003 թվա¬կանին։ Տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Շուշիկ Ավետիսյանի անվամբ 2009 թվականի սեպ¬տեմբերին ելքագրված 1.111.400 ՀՀ դրամ կենսաթո¬շակի գումարը։ Վկա Ռաֆայել Արշակի Քոսյանի նա¬խաքննական ցուցմունքները՝ այն մասին, որ հարևան Տոնիկ Կարապետյանը մահացել է շուրջ չորս տա¬րի առաջ։ Տեղեկություն չունի, թե ով է ստացել Տոնիկ Կարապետյանի անվամբ 2009 թվա¬կանի հուլիսին ելքագրված 1.052.300 ՀՀ դրամ կեն¬սաթոշակը։ Վկա Ռաֆայել Գրիգորի Հարությունյանի նախաքննական ցուցմունքներ. Վերջինս Դա¬տա¬րանում հայտնեց, որ 2004 թվականին տան նախկին սեփա¬կա¬նատեր Լաուրա Ղահրա¬ման¬յանից գնել է նրա բնակարանը, և այդ ժամա¬նակ տեղեկացել, որ վեր¬ջինս ընտանիքի հետ պետք է մեկնի Իսպանիա` մշտական բնակության։ 2004 թվականիից հետո Լաուրա Ղահրա¬մանյանին չի տե¬սել և նրա մասին, ինչպես նաև` 2010թ. հոկտեմբերին Լաուրա Ղահրա¬ման¬յանի անվամբ ել¬քագրված 1.201.181 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին տեղեկություններ չունի։ Վկա Վաչագան Եզդիխանի Ստեփանյանի նախաքննական ցուցմունքները` այն մասին, որ կինը՝ Վարսենիկ Ստեփանյանը բնակ¬վում է ԱՄՆ-ում և 2001թվականից հետո Հայաստան չի վերադարձել։ ԱՄՆ-ում գտնվելու ընթացքում Վարսենիկ Ստեփանյանը լիա¬զորագիր է տվել իրենց հարսին` Լուսինե Սինդոյանին, որի հիման վրա վերջինս մինչև 2003թվականը ստացել է Վարսենիկ Ստեփանյանի կենսաթոշակը, սակայն դրանից հետո իրենք կենսաթոշակի գումար չեն ստացել և այն ստանալու համար Վարսենիկ Ստեփանյանը որևէ մեկի լիազորագիր չի տվել։ 2010թ. հոկ¬տեմ¬բերին Վարսենիկ Ստեփանյանի անվամբ ելքագրված 875.174 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարի մասին որևէ տեղեկություն չունի։ Վկա Էմմա Արտաշեսի Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքները՝ այն մասին, որ 1997թվականին իր կենսաթոշակն ստանալու համար 3 ամսով լիազորագիր է տվել քրոջը` Ելենա Սարգսյանին և նույն թվականին մեկնել ԱՄՆ։ ԱՄՆ մեկնելուց հետո մինչև 2012թ. օգոստոսը Հա¬յաստան չի վերադարձել, կենսաթոշակի գումար չի ստացել և այն ստանալու համար որևէ մեկի լիա¬զորագիր չի տվել։ 2010թ. հոկտեմբերին իր անվամբ ելքագրված 1.182.966 ՀՀ դրամ կենսա¬թո¬շակի գումարը չի ստացել և դրա մասին որևէ տեղեկություն չունի։ Վկա Արսեն Ֆելիքսի Հովսեփյանի նա¬խաքննական ցուցմունքները` այն մասին, որ տատը՝ Աքսենիկ Կիրակոսյանը 1997թ. մարտի 14-ին մահացել է, որից հետո նրա անվամբ կենսաթոշակի գումար չեն ստացել։ 2010թ. հունիսին Աքսենիկ Կիրա¬կոսյանի անվամբ ելքագրված 1.114.536 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարը նրա հարազատներից որևէ մեկը չի ստացել։ Անդրադառնալով հրապարակած և հետազոտված վերոնշյալ ցուց¬մունքների օգտագործ¬ման հնարավորության հարցին, այդ կապակցությամբ պաշտպանական կողմի որոշ ներկայա¬ցու¬ցիչ¬ների վիճարկումներին` Դատարանը փաստում է, որ անձի մեղա¬վորության հարցը որոշելիս մինչ¬դա¬տական վա¬րույթի ընթացքում տված ցուց¬մունքների օգ¬տա¬գործումը չի խախտում Մարդու իրավունքների եվրոպա¬կան կոն¬վեն¬ցիայի 6-րդ հոդվածի 3-րդ մասի «դ» կետով երաշխավորվող անձի արդար դա¬տաքննության իրավուն¬քը, որպիսի հետևության հանգում է հետևյալ իրավական վերլուծութ¬յուն¬ների և դատողություն¬ների արդյունքներով. «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» կոն¬վենցիայի (այսուհետ նաև` Եվրոպական կոնվենցիա) 6-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` քրեա¬կան հանցագոր¬ծություն կատարելու մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր ոք ունի հետևյալ նվա¬զագույն իրավունքները (….) (դ) հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տվող վկաներին կամ իրավունք ունենալու, որ այդ վկա¬ները ենթարկվեն հարցաքննության և իրավունք ունենալու` իր վկաներին կանչելու ու հար¬ցաքննելու միևնույն պայմաններով, ինչ իր դեմ ցուցմունք տված վկաները։ Դատարանը փաստում է, որ սույն գործով ձեռնարկել է ողջամիտ բոլոր ջանքերը դատա¬րանում վերոնշյալ 22 վկաների ներկայությունը և պաշտպանական կողմի հակընդդեմ հարցում իրականացնելու (կոնֆրոնտացիայի) իրավունքն ապահովելու ուղղությամբ և այդ ցուց¬մունքներն ինչպես առանձին-առանձին, այնպես էլ համակցությամբ վճռական կշիռ չունեն սույն դատական ակտի հիմքում դրված, ամ¬բաս¬տանյալների մեղավորությունը հաստատող ապացույց¬ների ընդ¬հանուր զանգվածում։ Տվյալ դեպքում ամբաստանյալների դատապարտումը ամբող¬ջութ¬յամբ կամ վճռական չափով հիմնված չէ վերոնշյալ 22 վկաների նախաքննական ցուցմունք¬ների վրա (ՄԻ եվրոպական դատարանի «Մամիկոնյանն ընդդեմ Հայաստանի» գանգատի քննարկման շրջա¬նակ¬ներում 2010թ. փետրվա¬¬րի 23-ին կայացրած վճիռ, «Գաբրիելյանն ընդդեմ Հայաստանի» գան¬գատի շրջա¬նակներում 2012թ. ապրիլի 10-ի վճիռ, Արտակ Գաբրիելյանի վե¬րա¬բերյալ ՎԲ-04/13 գոր¬ծով ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2013թ. սեպտեմ¬բերի 13-ի որոշում), հետևաբար` սույն գոր¬ծով դրանց օգտագործումը թույ¬լատրելի է և չի խախ¬տում ամբաստանվող անձանց արդար դա¬տաքննության իրա¬վունքը։ 3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը. Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում գնա¬հատելով դա¬տաքննութ¬¬¬յամբ հետազոտված ապացույցները` Դա¬տա¬¬րանը հաստատված հա¬մարեց այն, որ ամբաս¬տանյալները մե¬¬ղավորությամբ կատարել են արարքներ, որոնք համա¬պա¬տաս¬խա¬նում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի հետևյալ հոդվածներին` - պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով յուրացումներ կատարելու դիտավո¬րութ¬յամբ միավորված և տևական ժամանակ գործած խմբի կազմա¬կերպիչ և ղեկա¬վար, գործով ամ¬բաս¬տանյալ Վազգեն Խաչիկյանը կատարել է հանցագոր¬ծություններ, որոնք նախատես¬ված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, իսկ կազմակերպված խմբի միասնական հանցավոր դի¬տավորությունից դուրս, Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակից¬ների վստահություն չարաշահելու եղանակով` հան¬ցանք, որը նախա¬տես¬ված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։ Կազմակերպված խմբի հիմնական անդամ¬ներից` - ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամյանը կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, - ամբաստանյալ Հովհաննես Գրիգորյանը` հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով, - ամբաստանյալ Վահագն Խաչատրյանը՝ հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, - ամբաստանյալ Վիգեն Գևորգյա¬նը կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով։ Կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներից` - ամբաստանյալ Բագրատ Մուրադյանը՝ կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, - ամբաստանյալ Արմեն Խաչատրյանը՝ հանցա¬նք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, - ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհան¬նիսյանը կատարել է հանցա¬նքներ, որոնք նախա¬տեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, - ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանը՝ հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով։ Վ.Խաչիկյանին և նրա ղեկավարությամբ գործած անձանց օժանդակողներից` - ամբաս¬տանյալ Սամվել Էլբակյանը կատարել է հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով, - ամբաստանյալ Համլետ Մարտիրոսյանը կատարել է հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով, - ամբաս¬տանյալ Հրանուշ Դանիել¬յանը կատարել է հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-314-րդ հոդվածով, իսկ - ամբաստանյալ Սարգիս Սարգսյանը` հանցանքներ, որոնք նա¬խատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով։ Այսպիսով, ամբաստանյալները քրեական պա¬տասխանատվության և պատժի են են¬թակա որակյալ հատ¬կանիշ(ներ)ով յուրացման, իսկ Վազգեն Խաչիկյանը` նաև խարդախության համար վե¬րագրված արարքներում։ Ինչ վերաբերում է պաշտոնեական կեղծիք կատարելու, այն ղեկավարելու կամ դրան օժանդակելու համար ամբաս¬տանյալներից յուրաքանչյուրին առաջադրված վերոնշյալ մեղադ¬րանք¬¬ներին, ապա Դատարանը նրանց մեղավորության փաստը ապացուցված (հաստատված) հա¬մարելու պայ¬մաններում (ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանին վերագրված այդ արարքի որակման հար¬ցում որոշակի հստա¬կեցում կատարելուց հետո) միաժամանակ փաստում է, որ վերջիններս այդ հոդվածով ենթակա են ազատման քրեական պատասխանատվությունից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառա¬բա¬նութ¬յամբ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի համա¬ձայն՝ քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրակա¬նացվել« իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթն ենթակա է կարճման« եթե անցել են վաղեմության ժամկետ¬ները։ Նույն հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմ¬քով գործի վա¬րույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե դրա դեմ առար¬կում է մեղադրյալը (ամբաստանյալը)։ Այդ դեպքում գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով։ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն` Դատա¬րա¬նը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացա¬ռող հանգա¬մանքներ, լուծում է ամբաս¬տան¬յալի նկատմամբ քրեա¬կան հետապնդումը դադարեց¬նելու հարցը։ Անդրադառնալով ամբաստանյալներ Վ.Խաչիկյանի, Ա.Աբրահամյանի և Վ.Խաչատրյանի, համա¬ձայ¬նութ¬յամբ խորհրդակցական սենյակում անդրադառնալու պայմանով լուծումն հե¬տաձգված միջ¬նոր¬դություններին ( իրենց վերջինս խոսքերում նման միջնորդություն են ներկա¬յաց¬րել նաև ամբաստանյալ Բ.Մուրադյանը և Ա.Խաչատրյանը)` նրանց նկատմամբ ՀՀ քրեական օ¬րենսգրքի 38-314-րդ, իսկ Վ.Խաչատրյանի պարագայում` 314-րդ հոդվածներով հարուցված քրեա¬կան հետապնդումը վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով դադա¬րեցնելու վերաբերյալ՝ Դա¬¬տարանը փաստում է, որ դրանք հիմնավորված և փաստարկված են, ենթակա են բավա¬րար¬ման։ Ընդ որում, վերոնշյալ հիմնավորմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով (կազմա¬կերպման, օժանդակության կամ կատարման եղա¬նակ¬ներով) ամբաստանյալներ Վազգեն Խաչիկ¬յանին, Աշոտ Աբրա¬համ¬յանին, Վահագն Խաչատրյանին, ինչպես նաև Բագրատ Մուրադյանին և Արմեն Խաչատրյանին առա¬ջադրված մեղադրանքների վերա¬բեր¬յալ սույն դա¬տա¬կան ակտում («Ապացույցների հետա¬զոտում և գնա¬հատում, Դատարան» բաժ¬նում) դատողություններ կա¬տա¬¬րելով` Դատարանը վերջիններիս մեղա¬վորության հարցը չի քննար¬կում, առավել ևս` նման հետևութ¬¬¬յան չի հանգում` հաշվի առնելով քրեական հե¬տապնդումը բացա¬ռող վերոնշյալ հան¬գա¬մանքի առկա¬յությունը։ Պաշտոնեական կեղծիք կատարելու (օժան¬դակելու կամ ղեկավարելու) հա¬մար առա¬ջադրված մեղադ¬րանք¬ների փաստական կողմին՝ ամ¬բաս¬տանյալ¬ներից յուրաքանչ¬յու¬րի գործո¬ղութ¬յունների մասին սույն դատական ակտի դա¬տաքննութ¬յամբ հաս¬տատված հանգա¬մանք¬ներում հիշա¬տա¬կելով՝ Դատա¬րանն անդրա¬դառ¬ում է դրանց այնքանով, որ¬քանով այդ գոր¬ծո¬ղությունները կազ¬մում են նույն ամբաստանյալին, ինչ¬պես նաև նրա հետ տվյալ դրվագով հան¬ցակցած այլ ամբաս¬տան¬յալներին վերագրված գու¬մարների յու¬րացմանը նպատա¬կաուղղված գոր¬ծո¬ղություն¬ների սկզբնա¬կան կամ բաղկացուցիչ մասը (հաշվի առնելով միաս¬նա¬կան դիտավո¬րութ¬յան ուղղվա¬ծությունը)։ Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջով, ինչպես նաև պահպանելով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը, չի անդրադառնում նաև Ծառայության աշխատակազմի Ավան և Նոր Նոր¬քի տա¬րածքային բաժնի պետ, սույն գործից անջատված մասով հետախուզվող Արամ Մարտիրոսյանի մեղավորության խնդրին (ինչը նրա նկատմամբ և նրան առաջադրված մեղադրանքի սահմաններում այլ գործի շրջանակներում ըստ էության քննութ¬յան և լուծման ենթակա հարց է), թեև կազմակերպված խմբի ղեկավար Վ.Խաչիկյանին, խմբի հիմնական չորս անդամներին, ինչպես նաև ամ¬բաս¬տանյալ Արթուր Սուքիաս¬¬յանին առա¬ջադրված վերջնական մեղադրանքներում որպես նույն խմբի անդամ մե¬ղադրող կողմը հիշատակել է դեռևս 2012թ. սեպտեմբերի 28-ից հետախուզ¬վող, տվյալ դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով նա¬խա¬տես¬¬ված արարքների կատարման համար որպես մեղադրյալ ներգրավ¬ված Ա.Մար¬տիրոսյանի անունը։ Դատարանը դա¬տաքննութ¬յան արդյունքներով միայն հաշվի է առնում և հաստատված համարում այն, որ պաշտո¬նեա¬կան կեղծիքի կատարմամբ իրա¬կա¬նաց¬ված յուրացման տվյալ դրվագին առնչվել է ևս մեկ անձ, ում ինք¬նութ¬յունը սույն գործի դատաքննութ¬յամբ չի հաստատվել (ապացուցվել) և ենթակա է ապացուցման ընդհանուր հիմունքներով, մեկ այլ քրեական գործի շրջանակներում։ Ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի մեղավորության վերաբերյալ եզրահանգման Դատա¬րանը հանգեց հետևյալ իրավական վերլուծությունների և դատո¬ղութ¬յուն¬ների արդյունքներով. ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ ԵԷԴ/0058/01/10 գործով 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի, ինչպես նաև Արարատ Ավագյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0252/01/13 նախադե¬պա¬յին որոշումների մեջ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի համակարգային վերլու¬ծութ¬յան հիման վրա արձանագրել է ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդ¬հա¬նուր չա¬փա¬նիշները՝ - անմեղության կանխավարկած, - վարույթն իրականացնող մարմնի ներքին համոզմունք, - դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն։ Ըստ այդ դիրքորոշումների՝ հանցանք կատարելու մեջ անձի մեղավորության հաստատումը ոչ այլ ինչ է, քան անմեղության կանխավարկածի հաղթահարում։ Անձին դատապարտելու համար համարժեք ապացույցների բավարար համակցության բացակայությունը նշանակում է, որ անձի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարված չէ։ Անմեղության կանխավարկածի սկզբունքն ենթադրում է ապացույցների այնպիսի ամբողջության առկայություն, որն անհրաժեշտ է անձի մե¬ղա¬վորությունը ողջամիտ (հիմնավոր) կասկածից վեր ապացուցված համարելու համար, այլ ոչ թե անձի մեղավորության մասին ենթադրություններ անելու համար։ Վարույթն իրականացնող մար¬մինների ներքին համոզմունքի խնդրին Վճռաբեկ դատարանն անդրա¬դարձել է Մ.Հովհան¬նիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ որոշման մեջ և դիրքորոշում ձևավորել այն մասին, որ ներքին համոզ¬մունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գոր¬ծոն¬ների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապա¬ցույց¬ների բավարար հա¬մակցութ¬յունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դի¬տորդի մոտ պետք է առա¬ջաց¬նի վստահություն, որ ապացույցներն հե¬տա¬զոտվել են արդա¬րութ¬յան բոլոր պահանջների պահ¬պան¬մամբ։ Ապացույցները, որոնք հավաքվել և ստուգվել են օրենքին համապատասխան, կազմում են ներ¬քին համոզմունքի այն օբյեկտիվ հիմքը, որն իր դրսևորումն է գտնում ընդունվող որոշումներում։ Թեպետ ապա¬ցույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող լինել կամա¬յա¬կան։ Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկ¬տիվ և բազմակող¬մա¬¬նի քննությունը։ Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ ներքին համոզմունքը վարույթն իրականացնող մարմնի հա¬մոզ¬մունքն է առ այն, որ առկա ապացույցները բավարար են գործի ճիշտ լուծման համար անհրա¬ժեշտ հանգա¬մանք¬ները բացահայտված դիտարկելու համար։ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է նաև, որ ապացույցների բավարարությունը չի կարող որոշ¬վել թվաբանական ցուցանիշով, այդ պատճառով ՀՀ քրեադատավարական օրենքն օգտա¬գոր¬ծում է «ա¬պա¬¬¬ցույցների համակցություն» հասկացությունը, միևնույն ժամանակ փաստել է, որ ապա¬ցույցները բավարար չեն, եթե` 1) գործում բացակայում է որևէ ապացույց գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հանգամանքի պարզման համար, 2) եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հանգամանքն անհրաժեշտ խորությամբ և լրի¬վությամբ, 3) այդ հանգամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում։ Ապացույցների բավարարությունը որոշելու հերթական չափանիշը ՀՀ քրեական դատավա¬րութ¬յան օրենսգրքով սահմանված դատավարական որոշումների հիմնավորվածության և պատճա¬ռա¬¬բան¬վա¬ծութ¬յան պահանջն է։ Քրեական վարույթի ընթացքում ընդունվում են բազմաթիվ դատավարական որոշումներ, որոն¬ցից յուրաքանչյուրը պահանջում է ապացուցման առարկայի մեջ մտնող հանգամանքների ապացուց¬վա¬ծութ¬յան տարբեր աստիճաններ, ընդ որում` մինչդատական վարույթն ամփոփող դա¬տա¬վարական որո¬շում` տվյալ դեպքում մեղադրական եզրակացություն և դատական քննությունն ամփոփող դատա¬վա¬րա¬կան որո¬շում` մեղադրական դա¬տավճիռ կայաց¬նելու դեպքում պա¬հանջ¬վում է այդ հան¬գամանքների հավաս¬տի ապացուցվածություն։ Վճռաբեկ դատարանը Արմեն Բաբայանի և Սուրեն Թումանյանի վերաբերյալ 2011թ. դեկտեմ¬բերի 22-ի թիվ թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 նախադեպային որոշման մեջ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) դատարանի կարգավիճակի բնու¬թագրական կող¬մե¬րից մեկն էլ այն է, որ որպես քրեական գործը քննող անկախ և անկողմնակալ մարմին, դա¬տա¬րանը չի կարող հանդես գալ մե¬ղադ¬րանքի կամ պաշտ¬պանության կողմում և պետք է ար¬տա¬հայտի միայն իրա¬վունքի շահերը։ Քրեական գործը քննող դատա¬րանը, պահպանելով օբյեկտ¬իվությունը և անկողմ¬նա¬կալությունը, մեղադ¬րան¬քի և պաշտպա¬նութ¬յան կողմերի համար պետք է ստեղծի գործի հանգամանքների բազմակողմանի և լրիվ հետազոտման անհրա¬ժեշտ պայմաններ՝ դրանով իսկ ապահովելով մրցակցության սկզբունքի կենսագործումը և հաս¬նե¬լով քրեական դատավարության առջև դրված խնդիրների իրագործմանը»։ Վերոնշյալից հետևում է, որ դատարանը չի կրում մեղադրանքն ապացուցելու կամ քրեական հե¬տապնդման մարմնի թույլ տված թերացումները, բացթողումները վերացնելու պարտակա¬նութ¬յուն։ Ապա¬¬ցուցման մասնակցելը դատարանի իրավունքն է, այլ ոչ թե պարտականությունը, մե¬ղադրան¬քը ապա¬¬ցուցելու պարտականութ¬յունը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ և 124-րդ հոդ¬ված¬ների ուժով, կրում են քրեական հետապնդման մարմինները։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն` դատա¬վո¬րը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազն ապացույցները գնա¬հա¬տում են իրենց ներ¬քին համոզ¬մամբ։ Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաս¬տատված ա¬պա¬¬ցույցի ուժ չունի։ Դա¬տավորը, ինչպես նաև հետաքննութ¬յան մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մո¬տե¬ցում ցուցաբերեն ապա¬ցույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուս¬ների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշա¬նա¬կություն տան՝ մինչև դրանց հետազո¬տումը պատշաճ իրա¬վա¬կան ընթացակարգի շրջանակ¬ներում։ Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 2010թ. փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ /0632/01/08 քրեական գործով ՀՀ Վճռա¬բեկ դատարանն այն իրավական դիրքորո¬շում¬ն է ար¬տա¬հայտել, որ «թեպետ ապացույց¬ների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող կամայական լինել։ Դրա հիմ¬քում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգա¬մանք¬նե¬րի լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը։ Ապա¬ցույց¬ների գնահատումն համապատաս¬խան որոշումնե¬րում պետք է արտահայտվի պատ¬ճա¬ռա¬բանական եզրահանգումների ձևով՝ հիմնավոր¬ե¬լով, թե ինչու որոշ ապա¬ցույցներ դրվել են որոշման հիմքում, իսկ մյուսները՝ մերժվել են՝ ճանաչ¬վելով ոչ հավաստի»։ Համաձայն նույն նախադեպային որոշման` հակա¬սական ապացույց¬ների առ¬կայության պա¬րա¬գայում, երբ հնա¬րա¬վոր չէ հիմնավորված հետևության հանգել անձի մեղավո¬րության կամ անմեղության և այլ հարցերի վե¬րա¬բերյալ, վարույթն իրա¬կանացնող մարմինը միայն ապացույց¬ների հետազո¬տությունից և գնա¬հա¬տու¬¬մից հետո կարող է ապացույցների մի մա¬սին մյուսների նկատմամբ առավելություն կամ նվազ կարևո¬¬րութ¬յուն տալ։ Վերոնշյալ մեջբերման լույսի ներքո Դատարանը փաստում է, որ գործն ըստ էության քննող դա¬տա¬րանը կաշկանդված չէ քննվող դեպքի և դրա հանգամանքների վերաբերյալ նախորդ դատա¬վա¬¬րա¬կան փուլերում տրված գնահատականներով, քանի որ դրանց վերաբերյալ ապացույց¬ները գնահա¬տելիս ղեկավարվում է իր ներքին համոզմուն¬քով, ինչը կարող է տրամագծորեն տար¬բերվել մինչդատա¬կան վարույթի ընթաց¬քում նույն ապա¬ցույց¬ներին, դրանց թույ¬լատրե¬լիության, վերաբե¬րե¬¬լիութ¬յան, գործի լուծ¬ման տեսանկյու¬նով` բավարա¬րության վերա¬բերյալ տրված գնահա¬տա¬կան¬ներից` պայմանով, որ ապա¬ցույց¬ների գնա¬հատումը լինի օրինա¬կան, փաս¬տարկված և պատ¬ճա¬ռաբանված։ ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ, ինչպես նաև ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածների համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մե¬ղա¬վո¬րութ¬յան մա¬սին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գոր¬¬ծին վերաբերող փոխ¬կա¬պակցված հա¬վաս¬տի ապացույցների բավարար ամբողջութ¬յամբ։ Մեղադ¬րանքն ապացուց¬ված լի¬նե¬լու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն փա¬րատ¬վել ՀՀ քրեադա¬տա¬վարական օրենսգրքի դրույթներին համապա¬տաս¬¬խան պատ¬շաճ իրա¬վա¬կան ընթա¬ցա¬կար¬գի շրջա¬նակ¬ներում, մեկնա¬բան¬¬վում են հօգուտ մեղադրյա¬լի։ Կասկած¬յալը կամ մեղադրյալը պար¬տա¬վոր չէ ապա¬ցուցել իր անմե¬ղութ¬յունը, նրա անմե¬ղութ¬յան ապացուցման պարտա¬կանությունը չի կարող դրվել պաշտ¬պա¬նութ¬յան կողմի վրա։ Մեղադ¬րան¬քի ապա¬ցուց¬ման և մեղադրյալին ի պաշտ¬պանություն բեր¬ված փաս¬տարկ¬ների հերք¬ման պարտա¬կա¬նությունը կրում է մեղադրանքի կողմը։ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադ¬րա¬կան դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայաց¬վում է միայն այն դեպ¬քում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորութ¬յունն ապա¬ցուցված է դա¬տա¬կան քննութ¬յան ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաս¬տանյալի մեղավորությունը կա¬րող է համար¬վել ապա¬¬ցուց¬¬ված, եթե դատարանը, ղեկա¬վար¬վելով անմեղության կանխավար¬կա¬ծով, հիմնվելով պատ¬շաճ իրա¬վա¬կան ընթացա¬կարգի շրջանակներում դատական քննության ընթաց¬քում գործի հանգա¬մանք¬նե¬րի հետազոտման արդյունքների և դատաքննության ժամանակ հե¬տա¬զոտ¬ված հավաստի ապա¬ցույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփա¬րատ¬ված բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկ¬նաբանելով, նույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ից 4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ։ Վերոնշյալ իրավական վերլուծությունները սույն գործով հետազոտված ապացույցների և դրան¬ցով պարզված փաստական հանգամանքների վրա տարածելով՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը. Կազմակերպված խմբի ղեկավար, գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի, խմբի անդամներ Աշոտ Աբրահամյանին, Հովհաննես Գրիգորյանին, Վիգեն Գևորգյանին, Վահագն Խաչատրյանին, Ար¬մեն Խաչատրյանի և Բագրատ Մուրադյանին վերագրված յուրացման դրվագներից անհրա¬ժեշտ է հանել հետևյալ կենսաթոշակառուների անվամբ ելքագրված և յուրացված գումարները։ Այսպես, 2006-2008թթ. ընկած ժամանա¬կահատվածում 125 կենսաթոշակառուների կեն¬սա¬թո¬շա¬կների դեպոնացված գումարները կազմակերպված խմբի անդամների կողմից յուրաց¬նելու դրվա¬գով կենսաթոշակառու Գուրգեն Սուրենի Մնացականյանի անվամբ ելքագրված 447.950 ՀՀ դրամն ամբաստանյալների վերջնական մեղադրանքներում նշվել և հաշվարկվել է կրկնակի, ավե¬լին` կենսաթոշակառուների անվամբ ելքագրված գումարները հաշվարկվելիս ի վնաս ամբաս¬տան¬յալներ Վազգեն Խաչիկյանի, Աշոտ Աբրահամյանի, Հովհաննես Հովհանիսյանի, Վիգեն Գևորգ¬¬յա¬նի և Վահագն Խաչատրյանի թույլ է տրվել 191.150 ՀՀ դրամի չափով թվաբանական սխալ, հետևաբար` ավել հաշվարկված այդ գումարն ևս ենթակա է նվազեցման տվյալ դրվագով անցնող ամբաս¬տանյալներին առաջադրված մեղադրանքներից։ Բացի այդ, նույն դրվագով ամբաս¬տանյալներին մեղադրող կողմը Դատարանում առա¬ջադրել է կենսաթոշա¬կառու Խաչիկ Գալջյա¬նի անվամբ կենսաթոշակի նաև երկրորդ գումարը` 825.514 ՀՀ դրամ ելքագրելու և յուրացնելու մեղադրանք, մինչդեռ դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով այդ գումարը փաստացի ստանալու որևէ ապացույց նախաքննության և դա¬տաքննութ¬յան արդյունքներով ձեռք չի բերվել և հետազոտվել, հետևաբար` այդ գումարի յուրաց¬ման վարկածը որևէ ապացույցով չի հաստատվել (ապացուցվել) և տվյալ դրվագին առնչվող ամ¬բաս¬տանյալներն այդ գումարը յուրացնելու համար ևս քրեական պատասխանատվության են¬թակա չեն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով (նման իրավիճակ¬ներում հատկապես այդ հիմքով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու վերա¬բերյալ իրավական դիրքորոշումը ներկայացված է ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սահմա¬նադրականության հարցը որոշելիս ՀՀ սահմանադրական դա¬տարանի 2010թ. մարտի 30-ին կայացրած ՍԴՈ-871 որոշմամբ)։ Դատաքննության արդյունքներով չապացուցվեց նաև 2010թ. հոկտեմ¬բերին ՍԱՊ Ծառա¬յության Էրե¬բունի և Նուբարաշեն տարած¬քային բաժնից նույն բաժնի պետ, գործով ամբաս¬տան¬յալ Սարգիս Սարգսյանի առնչությունը կենսաթոշակա¬ռուներ Պատվական Վասակի Պա¬պոյանի անվամբ 1.182.966 ՀՀ դրամ, Արամ Հակոբի Հովակիմյանի անվամբ 1.149.140 ՀՀ դրամ, Ռազմիկ Գևորգի Բեգլարյանի անվամբ` 1.019.886 ՀՀ դրամ և Ռայա Խաչատուրի Մինասյանի ան¬վամբ 1.324.300 ՀՀ դրամ գումարներ յուրացնելու փաստերին, քանի որ այդ գումարները, համա¬ձայն Ծառայությունից ստացված վճարման տեղեկանքների, թեև ելքագրվել և ստացվել են, սա¬կայն այդ կենսաթոշակառուների տվալները բացակայում են գործով ամ¬բաս¬տանալ Ա.Աբրա¬համ¬¬յանի երկու նոթատետրերի ձեռագիր, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի «Դուդուկ» ֆայլի էլեկտ¬¬րո¬նային գրա¬ռում¬ներում, որպես ապացույց ճանաչված փաստաթղթերում։ Ավելին, ի տարբերություն նույն ժա¬մա¬նակա¬հատվածում տվյալ տարած¬քային բաժնում կազմված և վճարման հանձնված վճա¬րային ցուցակ¬ներում ընդգրկված այլ կենսա¬թո¬շա¬կա¬ռուների` վերոնշյալ չորս կենսա¬թոշակա¬ռու¬ների կեն¬սաթոշակային գործերում չի արձանագրվել դեպոնացված գումարների վճարումը վերսկսե¬¬լու վերա¬բերյալ դիմումների բացա¬կայության փաս¬տը, ինչը մեղադրանքի որոշումներում հիշա¬տակ¬ված, տվյալ տարածքային բաժնում հաշվառված այլ կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված գումարների յուրաց¬ման հանգամանքը վկայող փաստարկներից էր։ Նման պայ¬ման¬ներում բացակայում են ընդհանուր 4.676.292 ՀՀ դրամ գումարի ելքագրմանը և տնօրին¬մանը (ենթադրյալ յուրացմանը) գործով ամբաս¬տանյալների առնչութ¬¬յան վերաբերյալ փաստա¬կան տվյալները, հետևաբար` դրանց ենթադրյալ յուրացման հա¬մար կազմակերպված խմբի ան¬դամ¬ներ Վազգեն Խաչիկյանը, Աշոտ Աբրահամյանը, Հովհաննես Հովհաննիսյանը, Վիգեն Գևորգ¬յա¬¬նը և Վահագն Խաչատրյանը, ինչպես նաև նրանց օժանդակած, գործով ամբաստանյալ Սար¬գիս Սարգսյանը քրեական պատասխա¬նատվության ենթակա չեն` հանցագործության վե¬րոնշյալ դեպ¬քի առկայությունը հիմ¬նավորող բավարար ապա¬ցույցների, հետևաբար` հանցադեպի բացա¬կա¬յութ¬յան պատճառա¬բա¬նութ¬յամբ։ Անդրադառնալով մինչդատական (մեղադրական եզրակա¬ցությամբ) և դատական վարույթ¬ների ընթացքում (ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 309.1 հոդվածի կարգով փոփոխված վերջնական մեղադրանքի որոշումներով) գործով ամբաստանյալներ, Ծառայության աշխատա¬կազմի Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին, ինչպես նաև Շենգավիթ տա¬րածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանին, նրա տեղակալ Համլետ Մարտի¬րոսյանին և նույն բաժնի օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանին կազմակերպված խմբի կազմում յուրա¬ցում կատարելու վերաբերյալ առաջադրված մեղադ¬րանք¬¬ների հիմնավորվա¬ծութ¬յան խնդրին՝ Դա¬տա¬րանը փաս¬տում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածով նախատեսված հանցա¬կազ¬մը որակյալ դարձ¬¬նող այդ հատկանիշը` կազմակերպված խմբի կազմում ընդգրկվելու և գործե¬լու վերաբերյալ մեղադրող կողմի վարկածը, հիմնավորված և փաստարկված չէ, ողջամտորեն չի բխում դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունք¬նե¬րից, ուստի վերջին¬ներս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդ¬¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով քրեական պատաս¬խա¬նատ¬վության և պատժի ենթակա չեն, որ¬պիսի հետևութ¬յան հանգում է հետևյալ իրավական վեր¬լու¬ծութ¬յունների և դատո¬ղություն¬ների արդ¬յունք¬¬ներով. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի 3-րդ կե¬տի համաձայն` հանցագործությունը հա¬մար¬վում է կազ¬մա¬կերպ¬ված խմբի կող¬մից կա¬տար¬ված, ե¬թե այն կա¬տար¬վել է այն¬պի¬սի ան¬ձանց կա¬¬յուն խմբի կող¬մից, ո¬րի ան¬դամ¬նե¬րը միա¬վոր¬վել են մեկ կամ մի քա¬նի հան¬ցանք կա¬տա¬րե¬լու հա¬մար։ Կազմակերպված խումբը նախնական համաձայնությամբ հանցակցության առավել վտան¬գավոր տեսակն է, որի անդամները մասնագիտացված են և միմյանց հետ գտնվում են կայուն հա¬րա¬բերության մեջ։ Կազմակերպված խումբը հանցակցության այլ ձևերից տարբերվում է հենց խմբի կայունությամբ, որը դրսևորվում է խմբի անդամների համախմբվածությամբ, հանցագոր¬ծութ¬յունների մանրակրկիտ ծրագրավորմամբ, խմբի անդամների միջև դերերի բաշխմամբ, հանցավոր գործունեությամբ տևական ժամանակով զբաղվելու նպատակի առկայությամբ։ Չեն բացառվում նաև դեպքեր, երբ կազմակերպված խումբը ստեղծվի մեկ, սակայն երկարատև և մանրակրկիտ նա¬խապատ¬րաս¬տություն պահանջող հանցագործություն կատարելու համար։ Քրեական օրենքի մեջբերումների և դրա վերաբերյալ վերոնշյալ դատողությունների լույսի ներ¬քո` Դատարանն արձանագրում է, որ Ծառայության տարածքային վերոնշյալ բաժինների վե¬րոնշյալ պե¬տերի և նրանց ստորադաս աշխատակիցների (ամբաստանյալներ Հ.Մարտիրոսյան և Հր.Դա¬նիել¬յան) հանցավոր գործողություններում բացակայում են Վ.Խաչիկյանի ստեղծած և ղե¬կավա¬րած խմբի հետ համախմբվածության, յուրացման մանրակրկիտ ծրագրավորման, այդ խմբի անդամների միջև դերերի բաշխման, հանցավոր գործունեությամբ տևական ժամանակով զբաղ¬վելու նպատակի առկայության վերաբերյալ ապացույցները, այսինքն` կազմակերպված խմբի ղե¬կա¬¬¬վարի և անդամների հետ վերոնշյալ անձանց հանցավոր կապերի առկայությունը և կա¬յու¬նութ¬յունը հաս¬տատող փաս¬տական տվալները, քանի որ Ս.Էլբակյանը, վերջինիս ստորա¬դա¬սութ¬յամբ գործած անձինք, մեկ այլ դրվագով նաև Ս.Սարգսյանը, մինչև սույն գործի շրջանակ¬նե¬րում նրանց վե¬րագրվող արարքների կատարումը կազմակերպված խմբի կազմում ընդգրկված չեն եղել, այդ խմբի անդամ չեն հանդիսացել, որևէ կենսաթոշակառուի հասանելիք գումարի յուրացման կամ պաշ¬տոնեական կեղծիքի չեն մասնակցել, կազմա¬կերպված խմբի հանցավոր գործու¬նեութ¬յանն առնչվել են բացա¬ռապես վերոնշյալ, մեկական դրվագներով, այն էլ կազմակերպված խմբի հան¬ցավոր գործունեության ավարտական փուլում՝ 2010թ. հոկտեմբեր ամսին, երբ, առանց բա¬վա¬րար հիմնավորման, կատարել են իրենց ղեկավար, Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի հանձ¬նարարությունը և արհամարհելով սահմանված ընթացակարգը` կենսա¬թոշակա¬ռուների դի¬մում¬¬¬ների բացա¬կա¬յության պարագայում, նրանց վերաբերյալ ամփոփ տեղեկատվություն են տրա¬մադրել, այնուհետև պատրաստել և առձեռն Վճարումների ծառայություն են հանձ¬նել վճարման կեղծ ցուցակները, Ս.Սարգսյանն անգամ ստորագրել է այդ ցուցակներում կենսաթո¬շակառուների փո¬խարեն։ Վճարման կեղծ ցուցակների օգտագործմամբ են Վ.Խաչիկ¬յանը և վեր¬ջինիս ղեկա¬վա¬րած հանցավոր խմբի անդամներն ելքագրել և յուրացրել կենսաթո¬շակա¬ռու¬ների դեպոնացված գու¬մար¬ները, ընդ որում` գումարների ելքագրումից հետո Շենգավիթի տարած¬քային բաժնում կազմված վճարման ցուցակը հանձնվել է բաժնի պետ Ս.Էլբակյանին` կենսա¬թո¬շակառուների ստո¬րագրութ¬յունները ևս կեղծելու առաջարկով, սակայն պատռվել է վեր¬ջինիս կող¬մից և այլևս վճա¬րումների ծառայություն չի վերադարձվել։ Նշված փաստը ևս վկայում է Ս.Էլբակ¬յանի և մյուս կողմից Վ.Խա¬չիկյանի, ինչպես նաև վերջինիս ստորադասությամբ գործող, նրա հանձնա¬րա¬րութ¬յունը կա¬տարող պաշտոնատար անձանց միջև հանցավոր կապերի և փոխհա¬րա¬¬բե¬րութ¬յունների կայու¬նության բա¬ցա¬կայության, ինչպես նաև Ս.Էլբակյանին, Հ.Մարտի¬րոս¬յա¬նին և Հր.Դանիել¬յանին վե¬րագրված ա¬րար¬քի էպիզոդիկ բնույթի մասին։ Տվյալ դրվագներով Ս.Էլբակ¬յանի, Հ.Մարտիրոսյանի և Հր.Դանիել¬յանի, ինչպես նաև Ս.Սարգսյանի տեսանկյունով բացա¬կայում են նաև յուրացմանը տևա¬¬¬¬կան ժամանակ նախապատրաստվելու վերաբերյալ տվյալ¬ները, ինչը նրանց օժանդակությամբ կատարված յուրացումը կազմակերպված խմբի կողմից կա¬տար¬վելու մեղադրող կողմի փաս¬¬տարկներից էր։ Բացի այդ, վե¬րոնշյալ, ինչպես նաև Էրեբունու տարածքային բաժիններում հաշվառված կենսաթոշակառուների դեպո¬նացված գումարները յուրացվել են 2010թ. հոկտեմբերին, որով ըստ էության ավարտվել է կազմակերպված խմբի հանցավոր գործունեությունը՝ յուրացումները, իսկ այդ դրվագներով Շենգավիթի տարածքային բաժնում կազմված կեղծ վճարման ցուցակներով ելքագրված 20.489.226 ՀՀ դրամ, Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնում կազմված կեղծ վճար¬ման ցու¬ցակ¬ներով ելքագրված 25.344.330 ՀՀ դրամ գումարները, առանձին-առանձին յու¬րաց¬վել են` կազմելով Վ.Խա¬չիկ¬¬¬յանի ստեղ¬ծած և ղեկավարած խմբի կողմից 2006-2010թթ. ընթաց¬քում յու¬րացված ընդ¬հանուր 261.125.652 ՀՀ դրամ գումարի միայն չնչին մասը։ Այսպիսով, Դատարանը փաստում է, գործով ամբաստանյալներ Սամվել Էլբակյանը, Համ¬լետ Մարտիրոսյանը և Հրանուշ Դանիելյանը, ինչպես նաև Սարգիս Սարգսյանը նրանց վե¬րագրված յուրացումը և պաշտոնեական կեղծիքը կատարել են նրանց ընդհանուր վերադասի` գոր¬ծով ամ¬բաս¬տանյալ Վազգեն Խաչիկյանի հանձ¬նա¬րարությամբ, այդ հանձնարարությունը կատա¬րելիս ստա¬ցել են Վ.Խաչիկյանի հանձնարարականով գործող Աշոտ Աբրահամյանի, Հովհան¬նես Գրի¬գոր¬¬յանի, Վիգեն Գևորգյանի և Վահագն Խաչատրյանի աջակցությունը, այսինքն` պաշտո¬նեական կեղծիք կատարելու եղանակով առանձնապես խոշոր չափի գումարի յուրացմանն օժան¬դակելու ընթացքում գործել են գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի և Ծառայության վերոնշյալ պաշտո¬նա¬տար անձանց հետ անմիջականորեն (ամբաստանյալ Հ.Դանիելյանի դեպքում` Ս.Էլ¬բակ¬¬¬¬¬յանի և Հ.Մարտիրոսյա¬նի միջոցով) ձեռք բեր¬ած համաձայնության շրջա¬նակ¬¬նե¬րում։ Հետևա¬¬բար` ի տար¬բե¬րություն կազ¬մակերպված կայուն խմբի կազմում յուրացում կատարելու հանցավոր դիտա¬վորության շրջանակներում միավորված և տևական ժամանակ գործող վերոնշյալ անձանց` գոր¬ծով ամբաս¬տանյալներ Սամվել Էլբակյանը, Համլետ Մարտիրոսյանը և Հրանուշ Դանիելյանը, ինչ¬պես նաև Սարգիս Սարգսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով քրեա¬կան պատասխանատվության ենթակա չեն։ Ավելին, Ս.Էլբակյանը, Հ.Մարտիրոսյանը, Հր.Դանիել¬յանը, իսկ Էրեբունու դրվագով` Ս.Սարգսյանը գործել են իրենց տարածքային բաժին¬ներից դեպո¬նաց¬ված գումարներ ելքագրելու և յուրացնելու նպատակ հետապնդող Վ.Խաչիկյանին և այլոց օժան¬¬դակելու դիտավորությամբ, բացառապես անձնական շահագրգռվածությամբ։ Շեն¬գավիթի տա¬րած¬քային բաժնի աշխատակիցներն իրենց հանցավոր գործողություններն իրակա¬նաց¬նելիս որևէ նյութական օգուտ չեն ակնկալել, առավել ևս` ստացել, իսկ Էրեբունի և Նուբա¬րաշեն տա¬րածքային բաժնի պետ, գործով ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանը թեև ստացել է, սակայն հան¬ցավոր գործո¬ղութ¬յուններն ավարտելուց մեկ շաբաթ անց, հանցանքը կատարելիս գործել է Ծառա¬յության պետ Վ.Խա¬չիկ¬յանի հանձ¬նարարությունը կատարելու անձնական շահագրգռվա¬ծությամբ, ինչը դա¬տաքննությամբ հաստատվեց, հետևաբար` քննվող դեպքից մեկ շաբաթ անց 1.500.000 ՀՀ դրամի չափով հատուցում ստանալը Վ.Խաչիկյանի և այլոց հետ նախ¬նական հան¬ցավոր համա¬ձայ¬¬նության շրջանակներում յուրացում կատարելու, այսինքն` յուրաց¬ման համակա¬տարող հան¬դի¬սանալու հիմնավոր և բավարար փաստարկ չէ, բացառապես ենթադրություն է, որը ՀՀ քրեա¬կան դատավարական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝ ենթակա է մեկնաբանման և մեկնա¬բանվում է հօգուտ ամ¬բաս¬տանյալ Ս.Սարգսյանի։ Դատարանը վերոշյալ հետևության հան¬գելիս հաշվի է առնում նաև այն, որ Ծառայության աշխատակազմի տարածքային բաժինները կենսաթոշակի դեպոնացված գումարները ստանալու, նույնիսկ կենսաթոշակառուին վճարելու լիա¬զո¬րություն չեն ունեցել, փաստացի ևս չեն իրա¬կա¬նացրել, այն կատարվել է կենտրո¬նական մարմնում` վճարումների ծառա¬յութ¬յու¬նում, այսինքն` Ծառայության աշխատակազմի տա¬րած¬քային բաժինների աշխատա¬կից¬ները լիազորված են եղել համապատասխան կենսաթոշա¬կառուից ընդունել դիմում, ստուգել նրա ինքնութ¬յունը, որին հաջոր¬դել է համապատասխան փաստաթղթերի կազմելն ու կենտրոնական մարմին ուղարկելը։ Այդ փաս¬տաթղթերի հիման վրա է տվյալ տարածքային բաժնում հաշվառված կենսաթոշակառուն արդեն կենտրոնական վերոնշյալ մարմնում ստորագրել և միանվագ կարգով ստացել իր կենսա¬թոշակի դեպոնացված գումարը։ Բացի այդ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 39-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` հանցակիցներն ենթակա են պատասխանատվության միայն հանցագործության այն ծանրացնող հանգամանք¬ների համար, որոնք գիտակցվել են նրանց կողմից։ Դատաքննությամբ հաստատված հանգա¬մանք¬ների պայ¬ման¬ներում և իրավիճակում տարածքային բաժինների պետեր Ս.Սարգսյանը և Ս.Էլբակյանը, ա¬ռա¬վել ևս Համլետ Մարտիրոսյանը և Հրանուշ Դանիելյանը, Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանից վերոնշյալ հանձնարարությունը ստանալով և կատարելով` գործնականում չէին կարող գիտակ¬ցել, որ վերջինիս ղեկավարության ներքո աշխատող այլ պաշտոնատար անձինք` Ծառա¬յության առան¬ձին ստորաբաժանումների ղեկավարներ Աշոտ Աբրա¬համյանը, Հովհան¬նես Գրի¬գոր¬յանը և Վահագն Խաչատրյանը, ինչպես նաև տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանը նրանց աջակցելիս չեն առաջ¬նորդվում նույն, այն է` Ծառայության ղեկավար Վ.Խաչիկյանի հանձնարա¬րա¬կանը կա¬տա¬¬րելու մղումով, այլ գործում են վերագրվող արարքը կատարելիս Ս.Էլբակյանի և մյուսների հա¬մար չգի¬տակցված՝ շահադիտական դրդումներով` ի կատարումն Վ.Խաչիկյանի ստեղ¬ծած և ղեկա¬վա¬րած կազմա¬կերպված կայուն խմբի հանցավոր նպատակների` յուրացման իրա¬կանացման կամ հատկապես կազմակերպված խմբի կազմում նախկինում կատարած յու¬րացման դեպքերը թաքցնելու (նման փաս¬տա¬կան տվյալների վերաբերյալ որևէ ապացույց նա¬խաքննությամբ ձեռք չի բերվել և դա¬տաքննությամբ չի հետազոտվել), առավել ևս այն պայման¬ներում, երբ ստուգումներ իրականացրած կամ իրականացնող պետական մար¬մին¬ների կողմից Ծառայության աշխատակազմի տվյալ տարածքային բաժիններում որևէ չարաշահման դեպքեր չեն հայտնաբերվել և արձանագրվել։ Նման պայ¬մաններում, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 39-րդ հոդվածի 6-րդ մասի ուժով, ամբաստանյալներ Ս.Սարգսյանը և Ս.Էլբակ¬յա¬նը, Հր.Մարտիրոսյանը և Հր.Դանիել¬յանը չեն կարող քրեական պա¬տաս¬խանատվության են¬թարկ¬վել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, նրանց տվյալ հոդվածի այդ կետով առա¬ջադրված մեղադրանքներն անհիմն են, քանի որ ըստ դա¬տաքննութ¬յան արդյունքների՝ նրանք չեն գի¬տակցել և մեկ դրվագով ու կարճատև ընթացքով վերոնշյալ հանցանքը կա¬տա¬րելիս չէին էլ կարող գիտակցել Վ.Խաչիկյանի ստեղծած և վերջինիս ղեկավա¬րությամբ գոր¬ծող կազմակերպված խմբի առկայության, Վ.Խաչիկյանի՝ որպես կազմակերպված կայուն խմբի ղե¬կա¬վա¬րի հանձ¬¬նարա¬րութ¬յունը կատարելու հանգամանքները, այսինքն` յուրացման այդ որակյալ հատկանիշի առնչութ¬յամբ Ս.Էլբակյանի և մյուսների դիտավորությունում առկա էր «իրավաբանական սխալ» (չեն գի¬տակ¬ցել այդ հատկանիշը) ինչը, թերևս, չի բացառում առանց վերոնշյալ որակյալ հատկանիշի՝ առանձ¬նա¬պես խոշոր չափի գումարի յուրացում կա¬տա¬րելուն (գիտակցաբար) օժան¬դակելու՝ դա¬տաքննութ¬¬յամբ հաստատ¬ված փաստը և դրա համար անխուսափելի քրեական պատասխա¬նատ¬վութ¬յունը։ Դատարանն արձանագրում է, որ նշված վերլուծությունները և դատողությունները կիրառելի չեն գործով ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանի և Հովհաննես Հովհաննիսյանի նկատմամբ, քանի որ թեև 2010թ. դրվագներով նրանք ևս գործել են Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարականով, ստացել նույն հանձնարարականով գործող կազմակերպված խմբի հիմնական անդամներ Աշոտ Աբրահամյանի, Հովհան¬նես Գրի¬գոր¬¬յանի, Վիգեն Գևորգյանի և Վահագն Խա¬չատրյանի աջակ¬ցությունը, սակայն հանձարարականը կատարելիս արդեն իսկ հանդիսանում էին նույն կազմա¬կերպված կայուն խմբի ոչ մշտական անդամներ (գիտակցել են կազմակերպված խմբի առ¬կա¬յության և դրա անդամն հանդիսանալու փաստը), գործել են խմբային շահերից ելնելով, նախա¬տեսել են նախկինում այդ թվում` իրենց մասնակցությամբ խմբի կատարած յուրացումները ՀՀ վերահսկիչ պալատի աշխատակիցների կողմից բացահայտվելու հնարավորությունը և իրենց գոր¬ծո¬ղություններով ցանկացել և կենսաթոշակառուների վերաբերյալ տեղեկատվություն տրամադրե¬լու, պաշտոնական փաստաթղթեր կեղծելու և հանձնելու եղանակներով մասնակցել են խմբի ղեկա¬վար Վ.Խաչիկյանի` անհիմն ելքագրվող այդ գումարների օգտագործմամբ հնարավոր չարաշա¬հում¬ների բացահայտումը կանխելու գործողություններին, այսինքն` որպես կազմակերպված խմբի ան¬դամ` անմիջականորեն են մասնակցել կազմակերպված խմբի` յուրացման օբյեկտիվ կողմը կազ¬մող գործո¬ղությունների իրենց հանձնարարված մասի կատարմանը։ Թեև մեղադրողը Դատարանում փոփոխեց և խստացրեց ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով առաջադրված սկզբնական մեղադրանքը` հիմք ընդու¬նելով այն, որ վերջինս անձամբ պաշտոնեական կեղծ փաստաթղթեր չի կազմել, դրանք վերջինիս հանձնարարությամբ կազմել են բաժնի պետ Հր.Մարտիրոսյանը և վերջինիս օժանդակած Հր.Դա¬նիել¬¬¬յանը, սակայն Ս.Էլբակյանին առաջադրված վերջնական մեղադրանքի բովան¬դա¬կութ¬յունից ակնհայտ է, որ ի կատարումն Վ.Խաչիկյանից և Ա.Աբրահամյանից ստացած հանձնա¬րա¬րականի` նա է գործով ամբաստանյալ Հովհաննես Գրիգորյանին հանձնել նախապես կազմ¬ված ակնհայտ կեղծ այդ փաստաթղթերը` վճարային ցուցակները, այսինքն` յուրացմանն օժան¬դա¬կելու միաս¬նա¬կան դիտավորությամբ և անձնական շարժառիթով գործած Ս.Էլ¬բակյանը, Հ.Մարտիրոս¬յանը և Հր.Դանիել¬յանը կա¬տարել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդ¬վա¬ծով նախատեսված հանցա¬կազ¬մում ընդգրկված, դրա օբյեկտիվ կողմը կազմող, միմյանց փոխլրացնող գործողութ¬յուններ, քանի որ իր ստորադասների գործողությունները նախապես ղեկա¬վարած Ս.Էլբակ¬յանն անմիջա¬կա¬¬նորեն մաս¬նակցել է վճարային կեղծ ցուցակները վերադասին հանձնելու գործո¬ղությանը, հետևա¬¬բար` նրան վերագրված արարքը, անկախ Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյա¬նից ստացած հանձ¬նա¬րարականի կենսագործումը կազմակերպելու և ղեկավարելու` դատաքննությամբ հաս¬տատված փաստի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 39-րդ հոդվածի 2-րդ մասի ուժով պետք է որակվեր առանց 38-րդ հոդվածի վրա հղում կատարելու` մեղադրանքի որոշման մեջ հստակեցնելով Ս.Էլբակ¬յանի կազմակերպչական գործողությունների էությունը (փաստական կողմը)։ Դա¬տա¬րանը, դատաքննության արդյունքներով փաս¬տում է, որ նախաքննական մարմինը ճիշտ չի որակել նաև Հրանուշ Դանիելյանին, Բագրատ Մուրադյանին և Արմեն Խաչատրյանին վե¬րագրած արարքները՝ հաշվի չառնելով, որ վերջիններս պաշտոնատար անձ չեն, իսկ հափշտակ¬ված գումարների նկատմամբ նախապես որևէ լիազորություն չեն ունեցել, այսինքն` յուրացման հանցակազմի սուբյեկտ չեն, միայն օժանդակել են ի պաշտոնե նման լիազորություններ ունեցող անձանց։ Նման հետևութ¬յան Դա¬տարանը հանգում է հետևյալ իրավական վեր¬լու¬ծութ¬յունների և դատո¬ղություն¬ների արդ¬յունք¬¬նե¬րով. ՀՀ քրեական օրենսգքրի 179-րդ հոդվածով նախատեսված յու¬րա¬ցման և վատ¬նման հան¬ցա¬կազմերը բնու¬թագր¬վում են նրա¬նով, որ հան¬ցա¬վո¬րը հափշ¬տա¬կում է ի¬րեն վստահ¬ված գույ¬քը, այ¬սինքն՝ այն գույ¬քը, ո¬րը գտնվում է նրա օ¬րի¬նա¬կան տի¬րա¬պետ¬ման ներ¬քո, ո¬րի նկատ¬մամբ վեր¬ջինս ունի ո¬րո¬շա¬կի լիա¬զո¬րութ¬յուն¬ներ։ Հան¬ցա¬վո¬րը գույ¬քը վերց¬նում կամ դրան տի¬րա¬նում է՝ օգ¬տա¬¬գոր¬ծե¬լով այն լիա¬զո¬րութ¬յուն¬նե¬րը, ո¬րոնք նրան վե¬րա¬պահ¬ված են այդ գույ¬քի նկատ¬մամբ։ Ընդ որում հանցավորի մոտ գույ¬քի նկատ¬մամբ այդ լիա¬զո¬րութ¬յուն¬ները կա¬րող են ա¬ռա¬ջա¬նալ պաշ¬տո¬նեա¬կան պար¬տա¬կա¬նութ¬յուն¬նե¬րի, պայ¬մա¬նագ¬րա¬յին հա¬րա¬բե¬րութ¬յուն¬նե¬րի կամ հա¬տուկ հանձ¬նա¬րա¬րութ¬յան ու¬ժով։ Յու¬րա¬ցու¬մը օբ¬յեկ¬տիվ կող¬մից դրս¬ևոր¬վում է նրա¬նում, որ հան¬ցա¬վո¬րը, օգ¬տա¬գոր¬ծե¬լով ի¬րեն վստահ¬ված գույ¬քի նկատ¬մամբ ու¬նե¬ցած լիա¬զո¬րութ¬յուն¬նե¬րը, ա¬պօ¬րի¬նի, ան¬հա¬տույց, շա¬հա¬դի¬տա¬կան նպա¬տա¬կով դարձ¬նում է այն ի¬րե¬նը կամ ու¬րի¬շի¬նը։ Քննարկ¬վող հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յան սուբ¬յեկ¬տ կա¬րող է հան¬դի¬սա¬նալ ոչ միայն հա¬մա¬պա¬տաս¬խան կազ¬մա¬կեր¬պութ¬յուն¬նե¬րի հաս¬տի¬քա¬յին կամ ոչ հաս¬տի¬քա¬յին աշ¬խա¬տա¬կի¬ցը, այլև ա¬ռան¬ձին քա¬ղա¬քա¬ցին, եթե գույքի սե¬փա¬կա¬նա¬տե¬րը նրան քա¬ղա¬քա¬ցիաի¬րա¬վա¬կան տար¬բեր պայ¬մա¬նագ¬րե¬րով նախապես օժտել է իր գույ¬քի նկատ¬մամբ ո¬րո¬շա¬կի լիա¬զո¬րութ¬յուն¬ներով։ Հակառակ պարագայում յուրացումը բացակայում է։ Ինչ վե¬րա¬բե¬րում է պե¬տա¬կան մար¬մին¬նե¬րում մշտա¬պես, ժա¬մա¬նա¬կա¬վո¬րա¬պես կամ ա¬ռան¬ձին լիա¬զո¬րութ¬յամբ կազ¬մա¬կեր¬պա¬կան-տնօ¬րին¬չա¬կան, վար¬չատն¬տե¬սա¬կան գոր¬ծա¬ռույթ¬ներ ի¬րա¬կա¬նաց¬նող ան¬ձանց, ա¬պա դրանց կող¬մից ի¬րենց վստահ¬ված գույ¬քը պաշ¬տո¬նեա¬կան դիր¬քի օգ¬տա¬գործ¬մամբ յու¬րաց¬նե¬լը ո¬րակ¬վում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի համապատասխան մասով և կետով՝ որ¬պես ծան¬րաց¬նող հան¬գա¬մանք¬նե¬րում կա¬տար¬ված յու¬րա¬ցում։ Ընդ ո¬րում, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬սի 1-ին կե¬տով նա¬խա¬տես¬ված հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յան սուբ¬յեկտ կա¬րող է լի¬նել բացա¬ռապես ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 3-րդ մա¬սի չափա¬նիշ¬ները բավարարող պաշ¬տո¬նա¬տար ան¬ձը։ Վերոնշյալ վերլուծությունների լույսի ներքո Դատարանը փաստում է, որ Ծառայության աշխատակազմի Շենգավիթ տարածքային բաժնի օպերատոր (գլխավոր մասնագետ) Հր.Դանիել¬յանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 3-րդ մասի տեսանկյունով պաշտոնատար անձ չէ, այսինքն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ և 179-րդ հոդվածներով նախատեսված հանցագոր¬ծութ¬յուն¬ների սուբյեկտ չի կարող հանդիսանալ, թեև դա¬տաքննությամբ հաս¬տատվեց, որ անմի¬ջա¬կա¬նորեն մասնակցել է դեպոնացված գումար¬ների անհիմն ելքագրման համար անհրաժեշտ ամփոփ տեղեկատվության տրմադրելուն, պաշ¬տո¬նական կեղծ փաստաթուղթ` վճարային ցուցակ¬ներ կազ¬մելուն, որով և ամբաստանյալներ Ս.Էլբակ¬յա¬նի և Հ.Մարտիրոսյանի հետ ձեռք բերված նախ¬նական համա¬ձայ¬նության շրջանակ¬նե¬րում օժանդակել է նաև Վ.Խաչիկյանի և այլոց կողմից առանձ¬նապես խոշոր չափի գումարի յուրացմանը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 39-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի հոդվածում նշված հան¬ցա¬¬գործության հատուկ սուբյեկտ չհամարվող անձը, ով մաս¬նակցել է այդ հոդվածով նախա¬տես¬ված հանցագործության կատարմանը, տվյալ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար կարող է պատաս¬խա¬նատվություն կրել միայն որպես կազմակերպիչ, դրդիչ կամ օժանդակող։ Քրեական օրենքի նշված մեջբերման լույսի ներքո` Դատարանը փաստում է, որ ամ¬բաս¬¬¬¬¬¬տանյալ Հր.Դանիելյանի արարքն իրականում համապա¬տաս¬խա¬նում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածի հատկանիշ¬ներին, այսինքն` վերջինս օժան¬դակել է Հր.Մարտի¬րոս¬յա¬նի և Ս.Էլբակյանի կողմից նախնական հա¬մա¬¬ձայնության շրջանակներում իրականացված պաշ¬¬տոնական կեղծիքին։ Նույն փաստարկներով և պատճառաբանությամբ ՀՀ քրեական օրենսգքրի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով որպես համակատարողներ քրեական պատասխանատվության են¬թակա չեն նաև ամբաստանյալներ Բագրատ Մուրադյանը և Արմեն Խաչատրյանը, ովքեր թեև հանդիսացել են պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով յուրացումներ կատարելու նպա¬տակով ստեղծված և գործող կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներ, լուծել են խմբի առջև ծառացած որոշակի խնդիրներ, սա¬կայն նրանց վե¬րագրված արարքները կատարելու պահին Ծառայությու¬նում որևէ պաշտոն չեն զբա¬¬ղեցրել, հափշտակ¬ված գույքի նկատմամբ ի պաշտոնե, առանձին պայմանագրով կամ գրավոր հանձնարարությամբ որևէ լիա¬զորություն չեն ունեցել, հետևա¬բար՝ կազմակերպված խմբի անդամների իրա¬կանացրած պաշ¬տոնեական կեղծիքների և յու¬¬րացումների օբյեկտիվ կողմը կազմող գործո¬ղութ¬յուններին` կենսաթոշակառուների ստո¬րագրութ¬¬յունների կեղծմանն անմիջականորեն մասնակցելու պարագայում ինչպես պաշ¬տո¬նեա¬կան կեղծիք կա¬տարելու, այնպես էլ յուրացման սուբյեկտ չեն հանդիսանում (քրեա¬կան օրենքի տեսանկյունով հա¬մա¬կատարողներ չեն), միայն կարող էին հանցակցել և հանցակցել են (օժանդակության ձևով) վերոնշյալ խմբի կազմում ընդգրկված անձանց (հա¬տուկ սուբ¬յեկտների) կատարած պաշտոնեական կեղծիք¬նե¬րին և յուրացումներին։ Ամբաստանյալներին առա¬ջադրված մեղադրանքներում վերոնշյալ փո¬փո¬¬խութ¬¬յու¬նները կա¬¬տարելիս Դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեա¬կան դատավարա¬կան օրենսգրքի 309-րդ հոդ¬վածի պահանջը` այն, որ դրանով ամբաս¬տանյալների վիճակը չի վատթա¬րանում, նրանց պաշ¬պա¬նության իրա¬վուն¬քը չի խախտ¬վում։ Ամբաստանյալներ Սամվել Էլբակյանի, Համլետ Մարտիրոսյանի և Հրանուշ Դանիելյանի մեղավորության վերաբերյալ հետևության Դատարանը հանգեց` նախապես քննարկելով և մեր¬ժելով նրանց անմեղության վերաբերյալ պնդում¬ները (պաշտպանական ճառերում պաշտպանների ներկայացված)` Ծառայության տարածքային այդ բաժինն վերա¬դարձ¬ված վճա¬րային ցուցակները պատռելու և այդ կերպ առանձ¬նապես խոշոր չափի գու¬մարի հափշտակությունից կամովին հրա¬ժարվելու պատճա¬ռա¬¬բանությամբ։ Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով հաստատվեց, որ Վազգեն Խաչիկ¬յա¬նի, ապա Աշոտ Աբրահամյանի հանձ¬նարարությամբ են վերոնշյալ անձինք տարածքային բաժ¬նի շտեմարանից դուրս գրել այդ տարածքում հաշվառված կեն¬սաթոշակառուների միայն այդտեղ առկա ամփոփ տվյալները, ցանկով ներկայացրել վերա¬դա¬սին, որից հե¬տո այդ ցանկը նրանց է վերադարձվել նույն կենսաթոշակառուների անվամբ վճա¬րային ցուցակներ ձևավորելու հանձնա¬րարականով, դրա համար անհրաժեշտ ծած¬կագրերով։ Վերոնշյալ ամբաստան¬յալները, գիտակցե¬լով սահ¬մանված ընթացա¬կարգի կոպիտ խախտմամբ (առանց կեն¬սաթոշակառուներից դիմումներ ընդունելու) ան¬հիմն գումար¬ներ ելքագրելու փաստը, միմյանց հետ նախ¬նա¬կան համա¬ձայնության գալով, ի կա¬տա¬րումն Վ.Խաչիկյանի հանձնարարականի, այնուա¬մե¬նայ¬¬նիվ, կազմել և իրենց ստո¬րագրութ¬յուն¬ներով հաստատել են պաշտոնական կեղծ փաստա¬թուղթ` վճար¬ման ցուցակներ, որոնք և հանձնվել են վճարումների ծառայություն` դեպոնենտ գու¬մար¬ների անհիմն ելքագրում և յու¬րացում իրակա¬նացնելուն օժանդակելու միասնական դի¬տա¬վո¬րությամբ։ Այսպիսով, նախ¬նա¬կան համաձայ¬նութ¬յան շրջանակներում գործած ամբաս¬տանյալներ Ս.Էլբակ¬¬¬յանը, Հ.Մարտիրոս¬յանը և Հր.Դա¬նիել¬¬յանը կենսաթոշակաոռւների վերաբերյալ բացառապես տարածքային շտեմա¬րա¬նում առկա ամփոփ տեղեկատվություն տրա¬մադրելու, խոչընդոտները վերացնելու և պայ¬ման¬ներ ստեղ¬ծելու եղանակներով օժան¬դակել են Վ.Խաչիկյանին և այլոց կողմից գումարների յու¬րաց¬մանը, որի հիման վրա Վ.Խաչիկ¬յանի և վերջինիս հանձնարարությամբ գործող Ծառայության այլ աշխա¬տա¬¬կիցների կող¬մից ելքագրվել և հափշտակ¬¬¬վել է նույն այդ ցուցակներում հի¬շատակված ան¬ձանց տվյալներով դեպոնացված ընդհանուր գու¬մար¬ը։ Թեև վճարային այդ կեղծ ցուցակները վերադարձվել են Ս.Էլբակյանին` կենսա¬թոշո¬կա¬ռու¬ների ստորագրությունները ևս կեղծելու պահանջով, սակայն վերջինս, նրա ստո¬րադա¬սութ¬յամբ աշխատող Հր.Մարտիրոսյանը և Հր.Դանելյանը, այդ լրացուցիչ հանձնարարությունը չեն կա¬տա¬րել, ավելին` Ս.Էլբակյանը ցուցակները պատռել է` այդ կերպ կամովին հրաժարվելով կենսաթո¬շա¬կա¬¬ռու¬ների փոխարեն վճարային նույն ցուցակներում ստորագրելու, այսինքն` պաշտոնական նույն փաստաթղթում վերստին իրականությանը չհամապատասխանող գրառումներ (ստո¬րագրութ¬յուն¬ներ) կատարելուց։ Սակայն դրանով տվյալ տա¬րած¬քային բաժնում անհատականացված և ցանկով, այնուհետև` նաև պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող վճարային ցու¬ցակներով վե¬րադասին ներկայացված կեն¬սաթո¬շակառուների անվամբ ելքագրման ենթակա դեպո¬նաց¬ված գու¬մար¬¬ների յուրացումը չի կանխվել, քանի որ այդ գումարները, վճարային ցուցակները պատռելու պահին, Ծառայության այլ աշխա¬տակիցների կող¬մից ար¬դեն իսկ ելքագրվել և յուրացվել էին, այ¬սինքն` Վ.Խաչիկյանի հանձ¬նա¬րարությամբ, վերջի¬նիս հետ անմիջականորեն կամ միջնորդա¬վոր¬¬ված կերպով ձեռք բերված համա¬ձայ¬նության շրջանակներում գործած Ս.Էլբակ¬յանի, Հր.Մար¬տի¬րոսյանի և Հր.Դանիելյանի արարք¬նե¬րում առկա են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կե¬տով և 314-րդ հոդվածով (Հր.Դա¬նիել¬յանի դեպքում՝ 38-314-րդ հոդվածով) նա¬խատեսված հանցա¬գոր¬ծությունների հատկանիշներ, քանի որ վճարային այդ ցուցակները պատ¬ռելու արդյունքում տվյալ տարածքային բաժնում հաշվառված կենսաթոշակառուների անուն¬ներով ելքագրված դեպո¬նենտ գումարների յուրացումը չի կանխվել (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 36-րդ հոդ¬ված)։ Բացի այդ, Ս.Էլբակյանը, որպես տարածքային բաժնի պետ, Վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանի հետ կազմել և իր ստորագրությամբ հաստատել է նաև վճարումների վերա¬բեր¬յալ յուրաքանչյուր ամիս կազմվող միջանկյալ ակտը` դրանով իսկ համաձայնելով նշված կեն¬սա¬թո¬¬շակառուների դեպոնացված գումարների 2010թ. հոկտեմբերին իրականացված անհիմն ել¬քագրման փաստի հետ։ Նշված հանգամանքը ևս հերքում է Ծառայության աշխատակազմի Շեն¬գա¬վիթի բաժնի աշ¬խատակիցների կողմից հանցա¬գործությունից կամովին հրա¬ժար¬վելու վերա¬բեր¬յալ պաշտպանական կողմի պնդումները։ Այսպիսով, յուրացմանն օժանդակելու վերաբերյալ իր և տարածքային նույն բաժնի այլ աշխատակիցների, ինչպես նաև յուրացումն անմիջականորեն իրականացրած Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի և այլոց հան¬ցավոր գործողութ¬յունների մասին Ս.Էլբակյանը իրավապահներին հայտ¬¬¬նել է թեև առաջինը (մյուս ամբաստանյալների համեմատությամբ), սա¬կայն կենսաթոշակ¬ների դեպոնենտ գումարի յուրացմանը նպաստած իրենց գործողությունների ավար¬¬տից (2010թ. հոկտեմբերից) մոտ 1 տարի 2 ամիս անց` միայն 2012թ. հունվարի 1-ին տված ցուց¬մունքում։ Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաս¬տան¬յալների արարքներում տվյալ հոդվածներով առկա հանցակազմերի առ¬կայությունը փաս¬տելիս որևէ էական նշանա¬կութ¬յուն չունի ամբաս¬տան¬յալներ Ս.Էլբակյանի, Հր.Մար¬տի¬րոսյանի և Հր.Դանիելյանի` հափշտակված գումարից որևէ բաժ¬նեմաս չակնկալելը և չստանալը, Հր.Դանիելյանի կողմից պաշտոնատար անձ չհանդիսանալը, դրանք բացա¬ռապես նրանցից յուրաքանչյուրի դերա¬կա¬տարությունը նվա¬զեց¬նող, պատասխա¬նատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղմաց¬նող հանգամանքներ են, որոնք Դատարանը հաշ¬վի է առնում նրանցից յուրաքանչյուրի նկատ¬մամբ պատիժ նշանակելիս և այն անհա¬տակա¬նաց¬նելիս։ Վճարման ցուցակը պատ¬ռելու գործողությունը (ակտը) Դատարանի համոզմամբ ոչ միայն նույն պաշտոնական փաստաթղթում հերթական կեղծիքը կատարելուց կամովին հրաժարվելու, այլև ամբաստանյալներ Ս.Էլբակյանին, Հր.Մարտիրոսյանին և Հր.Դանիելյանին վերագրված հափշտա¬կությունը Վ.Խաչիկյանի կազմակերպած խմբի կամ նախնական համաձայնությամբ գործող խմբի կազմում կա¬տարելը հերքող փաստարկ է, որը Դատա¬րանը հաշվի է առել այդ կապակցությամբ համապա¬տաս¬խան հետևութ¬յան հանգելիս։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի մեկնաբանմամբ հանցակցություն է համարվում երկու և ավելի անձանց դիտավորյալ համատեղ մասնակցությունը դիտավորյալ հան¬ցագոր¬ծութ¬յանը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 29-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցանքը համարվում է ուղղակի դիտավորությամբ կատարված, եթե անձը գիտակցել է իր գործողության (անգործության) հանրության համար վտանգավոր բնույթը, նախատեսել է հանրության համար դրա վտանգավոր հետևանքները և ցանկացել է դրանց վրա հասնելը։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցանքը համարվում է անուղղակի դիտա¬վո¬րությամբ կատարված, եթե անձը գիտակցել է իր գործողության (անգործության) հանրության հա¬մար վտանգավոր բնույթը, նախատեսել է հանրության համար վտանագավոր հետևանքների առա¬ջացման հնարավորությունը, չի ցանկացել այդ հետևանքները, սակայն գիտակ¬ցաբար թույլ է տվել դրանք։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` կատարողի հետ մեկտեղ հանցակիցներ են համարվում կազմակերպիչը, դրդիչը և օժանդակողը։ Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն` օժանդակող է համարվում այն անձը, ով հանցա¬գործությանն օժանդակել է (....) տեղեկատվություն կամ միջոցներ, գործիքներ տրամադրելով կամ խոչընդոտները վերացնելով (....)։ Վերոնշյալ օրենքների մեկնաբանություններից ակնհայտ է, որ հանցակցությունը հնա¬րա¬վոր է դիտավորյալ հանցագործության կատարմանը ոչ միայն ուղղակի, այլև անուղղակի դիտավո¬րութ¬յամբ մասնակցելու, տվյալ դեպքում` դրան օժանդակելու պարագայում։ Հանրության համար վտանգավոր հետևանքները նախատեսելը, սակայն դրանց վրա հաս¬նելը ցանկանալը կամ չցանկանալը, սակայն միևնույն ժամանակ գիտակցաբար թույլ տալը դի¬տավորության տեսակները սահմանազատելու չափանիշն է։ Տվյալ դեպքում Ս.Էլբակյանը և մյուսները նախապես գիտակցել են անհիմն կարգով գու¬մարներ ելքագրելու դիտավորությամբ գործող Վ.Խաչիկյանին այդ հարցում օժանդակելու փաստը, կազմել և վերադասին են հանձնել գումար¬ների ելքագրման համար անհրաժեշտ` դեպոնացված գու¬մարներ ստանալուն ենթակա պո¬տենցիալ կենսաթոշակառուների վերաբերյալ միայն իրենց տարածքային բաժնի շտեմարանում առ¬կա ամփոփ տվյալները (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի 5-րդ մասի տեսանկյունով` տեղեկատվություն), ապա վերադասից ստացած համապա¬տասխան ծած¬կագրերի հիման կազմել և վերադասին են հանձնել պաշտոնական կեղծ փաս¬տաթուղթ` վճա¬րում¬ների ցուցակներ, որոնց հի¬ման վրա վճարումների ծառայությունում կատարվել է նույն կենսա¬թոշակառուների դեպոնացված գումարների անհիմն ելքագրու¬մը։ Թվարկված բոլոր գոր¬ծողութ¬յունները գիտակցվել և նախատեսվել են Ս.Էլբակյանի և տարած¬քային բաժնինների մյուս աշխա¬տակիցների կողմից։ Յուրացման հանրորեն վտանգավոր հետևանքի վրա հասնելու անխու¬սափե¬լիությունը չգիտակցելը, այն է` Ծառայությունում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պա¬լատի աշխա¬տա¬կիցներին հայտնաբերված չարաշահումները կոծկելու շարժա¬ռիթով ել¬քագրվող գումարները չտրամադրվելը, այլ Վ.Խաչիկյանի և այլոց կողմից յուրացնելը, ինքնին չի բացառում տվյալ իրադրությունում Ս.Էլբակ¬յանի և մյուսների կողմից նույն գումարների յու¬րաց¬ումը նախա¬տեսելու հնարավո¬րությունը, որը նրանք պարտավոր էին և օբյեկտիվորեն կարող էին նա¬խատեսել, սակայն այդ պարագայում գիտակցաբար թույլ են տվել և տևական ժա¬մանակ հա¬մակերպվել այդ մտքի հետ, նույնիսկ այդ գումարն իբրև թե վերադարձնելու վերաբերյալ Վ.Խաչիկյանի խոստացած վերջնաժամկետը լրանալուց (2010թ. դեկտեմբերից) հետո։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով վերագրված արարքի ճիշտ որակման, առաջադրված այդ մե¬ղադ¬րանքում ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանի մեղա¬վո¬րության, սակայն միևնույն ժամանակ Դատախազության հարուցված քաղաքացիական հայցի անհիմն լինելու վերաբերյալ հետևությունների Դա¬տարանը հանգեց` նախապես քննարկելով և մեր¬¬ժե¬լով Վ.Խաչիկյանին արդարացնելու վերաբերյալ պաշտպանական ճառում նրա ներկա¬յացրած միջնոր¬դութ¬յունը, դրա հիմքում դրված փաստարկները. Դատաքննությամբ չապացուցվեց այն, որ Վ.Խաչիկյանին փոխանցված 29.000.000 ՀՀ դրամը նույն այն գումարներից էր, որը նախապես անհիմն ել¬քագրել և ենթադրաբար յուրացրել էր Գյումրու տա¬րածքային բաժնի օպերատոր Արթուր Աբրա¬համ¬յանը։ Բացի այդ, գումարները Գյում¬րու տա¬րած¬քային բաժնում ենթադրաբար յուրացվել էին Վ.Խա¬չիկ¬յանին հանձնելուց առնվազն ամիս¬ներ առաջ, որոնց փաս¬տը բացահայտվել էր 2010թ. Գյումրու տա¬րածքային բաժնում ՀՀ վե¬րահսկիչ պալատի կա¬տա¬¬րած ստուգման ժամանակա¬հատվածում, ստուգող այդ մարմնին տեղե¬կատվություն տրա¬մադրելու կապակցությամբ։ Դատարանը դատաքննութ¬յան արդյունքներով փաստում է, որ բացակայում է որևէ ապա¬ցույց առ այն, որ Վ.Խաչիկյանին հանձնված 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը նրան, որպես Ծառա¬յութ¬յան պետի, ի պաշտոնե կամ առան¬ձին հանձ¬նա¬րարությամբ վստահված գույք էր, հետևաբար՝ Վ.Խաչիկյանն այդ գույքը չէր կարող յուրացնել։ Տվյալ դրվագով Վ.Խաչիկյանի և Գյումրու տա¬րած¬քային բաժնի աշխա¬տա¬կից¬ների արարքների տարանջատման, դրանք առանձին-առանձին, այն էլ ՀՀ քրեական օրենսգրքի տարբեր հոդ¬ված¬ներով որակելու անհրաժեշտության մասին է խոսում նաև այն փաս¬տը, որ Գյումրու տա¬րած¬քային բաժնի աշխա¬տա¬կից¬ներին սույն քերական գործից առանձնացված մեկ այլ գործով մե¬ղադրանք է առաջադրվել գումարներ յուրացնելու համար, որում ընդգրկված է նաև սույն գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանին մեղսագրված վերոնշյալ 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը։ Սակայն Վ.Խաչիկյանը տվյալ գումարին տիրացել է Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցների վստահությունը չարաշա¬հելու եղանակով, այդ գումարը պետական բյու¬ջե վերականգնելու պատրվա¬կով, իրականում Գյում¬րու տարածքային բաժնի օպե¬րատոր Արթ.Աբրա¬համյանի և մյուս¬ների վստահությունը չարա¬¬շահելու եղանակով այն հափշտա¬կելու դի¬տա¬¬¬վորությամբ։ Վ.Խաչիկյանին հանձն¬ված վերոնշյալ գումարի՝ պետական մարմ¬նին՝ ՍԱՊ Ծառա¬յությանը հատկացված և այդ ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանին վստահ¬ված լինելու վե¬րաբերյալ որևէ ապացույց ձեռք չի բերվել և դատաքննությամբ հետազոտվել, հետևա¬բար՝ 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարին տիրանալուն ուղղված Վ.Խաչիկ¬¬յա¬նի հանցավոր գոր¬ծո¬¬ղությունների հետևանքով ենթադրաբար տու¬ժողը ոչ թե պետութ¬յունն է, այլ այդ գումարից 20.000.000 ՀՀ դրամը հայթայթած և փաստացի տնօրինած ՍԱՊԾ Գյում¬րու տարած¬քային բաժնի աշխատակիցները՝ օպերատոր Արթ.Աբրահամյանը, իսկ 9.000.000 ՀՀ դրամի առնչությամբ` հնա¬րավոր այլ անձը կամ անձինք (իրենց սկզբնական, ինչպես նաև դատաքննական ցուցմունքներում 9.000.000 ՀՀ դրամ գումարի ենթադրյալ տերերը` Կիմա Փիլոյանը և/կամ Ռուբեն Մնա¬ցականյանը վերագրված յուրացումներին իրենց առնչությունը հերքող մար¬տ¬ավա¬րութ¬յան շրջա¬նակներում չեն ընդունել նման գումար բաժնի պետ Էդ.Վարժապետյանին փո¬խան¬ցելու, առավել ևս այդ գումարն իրենց պատկանելու հանգամանքը, թեև նման ուղղակի ցուց¬մունքներ է տվել Էդ.Վարժապետյանը, անուղղակի` նաև Արթ.Աբրահամյանը)։ Նման պայման¬ներում Վ.Խաչիկյանի դեմ սույն գործով մեղադրողի ներկայացրած քաղա¬քա¬ցիական հայցի անհիմն լի¬նելու վերաբերյալ Վ.Խաչիկյանի և վերջինիս պաշտպանի վիճար¬կումները հիմնա¬վոր¬ված են, քա¬նի որ հանրային տիրույթում այլ սուբյեկտներին (ոչ պե¬տությանը) անմի¬ջա¬կա¬նորեն պատ¬ճառված վնասի ¬հատուցման հայց հարուցելու իրավա¬սութ¬յամբ, ՀՀ Սահ¬մա¬¬նադրության, «Դա¬տա¬խազութ¬յան մասին» ՀՀ օրենքի համաձայն, այդ պետական մարմինը օժտ¬ված չէ, այ¬սինքն՝ տվյալ դրվագով պատշաճ հայց¬վոր չի հանդի¬սանում, հետևաբար՝ հարուց¬ված և պաշտպանվող քաղաքա¬ցիա¬կան հայցն այդ մա¬սով (29.000.000 ՀՀ դրամը Վ.Խաչիկյա¬նից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձելու պահանջով) ակնհայտ անհիմն է և ենթակա է մերժ¬ման։ Միևնույն ժամանակ, Դատարանը փաստում է, որ վերոնշյալ պատճա¬ռա¬բանություններն առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանին անպարտ ճա¬նաչելու բավարար, առավել ևս՝ հիմնավոր փաս¬տարկներ չեն, նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված է դա¬տաքննությամբ հետազոտված և սույն դատական ակտի հիմքում դրված ապացույցների բավա¬րար ամբողջությամբ, այդ թվում՝ պաշտպանական ճառում մեջբերված ՀՀ վճռաբեկ դատարանի՝ Լիա Ավետիսյանի վերաբերյալ 2011թ. փետրվարի 24-ի ԵԿԴ/0176/01/09, ինչպես նաև Վարդան Մաթևոսյանի վերա¬բերյալ 2012թ. հունիսի 8-ին ԵՇԴ/0037/01/11 նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիր¬քո¬րոշումների համատեքստում։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ վստահությունը չարաշահելն ուրիշի գույքին տիրա¬նալու կամ դրա նկատ¬մամբ իրավունք ձեռք բերելու նպատա¬կով հանցավորի կողմից, նրա և գույքի սեփականատիրոջ կամ գույքը տիրա¬պետողի միջև ձևա¬վորված վստահության հարաբերություն¬ների օգտագործումն է։ Արարքը խար¬դա¬խություն որա¬կելու համար բավա¬րար չէ, որ անձն իր արարքներով կամ որոշակի հանգա¬մանքների բերու¬մով տուժողի մոտ վստահություն վայելի, այլ անհրաժեշտ է, որպեսզի վերջինս համոզի տուժողին իրեն փո¬խան¬ցել գույքը կամ գույքի նկատ¬մամբ իրավունքները։ Ընդ որում, էական նշա¬նա¬կութ¬¬յուն ունի այն, թե գույքն ուրիշին հանձնելու գործում ով է նախաձեռնություն դրսևորել, արդյո՞ք գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքները հանձ¬նելու տուժողի մտադրությունն առաջա¬ցել է հանցավորի կողմից նրան համոզելու և հոր¬դորելու արդյունքում։ Հանցավորի նկատմամբ տուժողի վստահությունը կարող է ինչպես իրավական, այն¬պես էլ փաս¬տական հիմքեր ունենալ, այսինքն` հանցավորի և տուժողի միջև առկա` վստա¬հության վրա հիմնված հարաբերությունները կարող են բխել ինչպես նրանց միջև առկա պայմանագրից, լիազո¬րագրից, այնպես էլ առաջանալ հանցավորի և գույքը հանձնողի անձնա¬կան հարա¬բերութ¬յուն¬ներից, հանցավորի կողմից նախկինում դրսևորած վարքագծից, հանցավորի անձնա¬վո¬րութ¬յունից։ Այսպի¬սով` հանցավորի գործողությունների արդյունքում մոլորության մեջ ընկած սեփա¬կա¬նա¬տերը կամ իրավասու այլ անձը կամավոր կերպով գույքը կամ գույքի նկատ¬մամբ իրա¬վունքներն հանձնում է հանցագործին կամ այլ անձի կամ անձանց կամ չի խոչընդո¬տում վեր¬ջին¬ներիս կողմից այդ գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրա¬վունքները վերցնելուն։ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, նույն խնդրով իր մեկ այլ` Վարդան Մաթևոսյանի վերա¬բերյալ 2012թ. հունիսի 8-ին ԵՇԴ/0037/01/11 նախադեպային որոշմամբ ընդգծելով, որ խարդախությունը և քաղաքացիաիրավական պարտավորությունների խախտումն օբյեկ¬տիվ կողմի հատկանիշներով հաճախ համընկնում են, արձա¬նագրել է, որ խարդախությունը` որպես հանցագործություն, քաղա¬քացիա¬իրավական պարտավորություն¬ների խախտման դեպքերից տարբերվում է հատկապես սուբյեկ¬տիվ կողմով։ Մասնավորապես՝ խարդախութ¬յունը սուբյեկտիվ կողմից բնութագրվում է ուղ¬ղակի դիտավորությամբ, ինչը ենթադրում է, որ հանցավորը գիտակցում է, որ խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով հափշտակում է ուրիշի գույքը, ինչպես նաև նախատեսում և ցանկանում է դա։ Սուբյեկտիվ կողմից խարդախությունը բնութագրվում է ոչ միայն ուղղակի դիտա¬վո¬րությամբ, այլև շահա¬դի¬տական նպատակի առկայությամբ, այսինքն` հանցավորը պետք է գիտակցի, որ խա¬բեությամբ կամ վստա¬հութ¬յունը չարաշահելու միջոցով հափշտակում է ուրիշի գույքը, ինչպես նաև պետք է նախատեսի և ցանկանա դա։ Շահադիտական նպատակն ենթադրում է, որ մինչև գույքը վերցնելը կամ գույքին տի¬րա¬նալն հանցավորն ի սկզբանե նպատակ է ունենում հափշտակել այն, չվերադարձնե¬լ գույ¬քը, չկա¬տա¬¬րել խոստումը կամ պայմանագրային պարտավորությունները, ընդ որում` վե¬րոնշյալ¬ների վե¬րա¬բերյալ հետևությունները պետք է հիմնված լինեն գործով ձեռք բերված ապացույցների հա¬մակ¬ցության վրա։ Ապացույցների գնահատման արդյունքում դատարա¬նը յուրաքանչյուր դեպ¬քում պետք է հաս¬տատ¬¬ված համարի այն, որ անձն ի սկզբանե նպատակ է ունեցել խարդախության միջոցով հափշտա¬¬կել ուրիշի գույքը և եթե ապացուցվի, որ ունեցել է, ապա խարդախության հան¬ցա¬կազմն առկա է։ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է նաև, որ խարդախությունը քաղա¬քա¬ցիա¬իրա¬վա¬կան պարտավորությունների չկատարման կամ ոչ պատշաճ կատարման դեպ¬քերից տա¬րան¬ջատելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել հետևյալ հանգամանքները` ա) խար¬դա¬խության դեպքում տուժողին խաբելու կամ նրա վստահությունը չարա¬շահելու մտադրութ¬յունն անձի մոտ ծագում է նախքան գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրա¬վունքներ ձեռք բե¬րելը, բ) խար¬դախության դեպքում անձի մոտ քաղաքացիաիրավական պայմանագրով ստանձ¬նած պար¬տավորությունները (գույքը փոխանցել, կատարել վարկային պարտավո¬րութ¬յունը, պարտքը վերադարձնել և այլն) չկատարելու դիտավո¬րությունը ծագում է նախ¬քան գույքը կամ գույքի նկատ¬մամբ իրավունքներ ձեռք բերելը։ Տվյալ իրավական դիրքորոշումները սույն գործով պարզված (հաստատված) փաստական հան¬գամանք¬ների վրա տարածելով՝ Դատարանը փաստում է, որ 29.000.000 ՀՀ դրամի գումա¬րային խնդիրն ենթակա է լուծման բացառապես հանրային տիրույթում։ Հաշվի առնելով այն, որ պաշտպանական ճառում ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտ¬պան Ժ.Վարոսյանը հիմնվեց միայն իր պաշտպանյալին վերագրված դրվագին վերաբերելի, Դա¬տարանի նախորդ կազմով հետա¬¬զոտ¬ված ապացույց¬ների վրա, չվիճարկեց այդ ապացույցները Դա¬տարանի նոր կազմով անմի¬ջա¬կանորեն չհետա¬զո¬տելու հանգամանքը (չհարցաքննե¬լու, սակայն նախ¬քան գործը դա¬տաքննություն նշանակելու և գործի քննությունը վերսկսե¬լու որոշում կայացնելը դրանց ձայ¬նագրություն¬ներին ծանոթանալու պայմաններում), դա¬տաքննութ¬¬յան ավար¬տական փուլում հրա¬ժարվեց տվ¬յալ անձանց լրացուցիչ անգամ հրավիրելու և հար¬ցաքննե¬լու ընձեռն¬¬ված հնա¬րա¬վո¬րութ¬յունից՝ Դա¬տարանը, սույն դատական ակտում արդեն իսկ շարադրած ապա¬ցույց¬ների զանգվածով հանգելով նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Վ.Խաչիկյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվա¬ծութ¬յան վերաբերյալ հետևութ¬յան, այնու¬ամենայնիվ, անհրաժեշտ է համարում պաշտպանական ճառով ներկայացված միջնորդության և դրա հիմքում ընկած փաս¬տարկների համա¬տեքստում անդրա¬դառնալ նաև այդ ապացույցներին՝ այդ կերպ չսահմա¬նափակելով մրցակցային դատավարության պայմաններում հե¬տազոտված այդ ապա¬ցույցների՝ ամբաս¬տան¬յալ Վ.Խաչիկ¬յա¬նի և վերջինիս պաշտպան Ժ.Վա¬րոս¬յանի կողմից օգտա¬գործման (դրանց վրա հիմնվելու) և այդ կերպ Դատարանի հետևություն¬ները վիճարկելու իրական հնա¬րավորությունը։ Այսպես, Ծառայության Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վարժապետյանը Դատարանում հայտնել էր, որ 2010թ. մայիսին Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի կանչով Գյումրու վճարային ծառայության պետ Ռուբիկ Մնացականյանի և գլխավոր մասնագետ Արթուր Աբ¬րահամյանի հետ միասին գնացել են Վազգեն Խաչիկյանի աշխատասենյակ` խորհրդակցութ¬յան, որին մասնակցել են նաև առաջին տեղակալ Արա Հարությունյանը, կենսաթոշակային վար¬չութ¬յան պետ Աշոտ Աբրահամյանը, վճարման ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանը և վճա¬¬¬րումների ծառայության աշխատակցուհի Ռուզաննա Սարյանը։ Վ.Խաչիկյանը տեղեկացրել է, որ կենտրոնական և Գյումրու տարածքային շտեմարան¬ներում հայտնաբերվել են անհամապա¬տաս¬խանություններ, ըստ որի՝ Գյումրու շտեմարանում առ¬կա է 29.000.000 ՀՀ դրամ ավել վճար¬ված գումար։ Արթ. Աբրահամյանը խոստովանել է, որ նա է այդ խախտումները կատարել։ Վ.Խա¬չիկ¬¬յանը բոլորի ներկայությամբ պահանջել է վերականգնել կրկնակի վճա¬րումների հետևանքով առաջացած այդ վնասը, Ռ.Մնացականյանին հանձնարարել է միջոցներ ձեռնարկել այդ գումարը հավաքելու ուղղությամբ, որից հետո այդ գումարը պետք է հանձնվեր իրեն, ինքն էլ՝ անձամբ Վ.Խաչիկյանին։ Օրեր անց Արթուր Աբրահամյանը որոշ գու¬մար է բերել, սակայն նրան անպատվել է, որից հետո հետագա գու¬մարներն իր մոտ է բերել Ռուբեն Մնացականյանը։ Այնուհետև զանգել է Վ.Խաչիկյանը, ում տեղեկացրել է, որ 3-4 օրվա ըն¬թաց¬քում հաջողվել է հավաքել 20.000.000 ՀՀ դրամ, նրա պահանջով դրամի և դոլարի տեսքով այդ գումարը բերել և անձամբ հանձնել է Վ.Խա¬չիկյանին։ Մի քանի օր անց Վ.Խաչիկյանին է տվել նաև 9.000.000 ՀՀ դրամ գումարը, որը հանձ¬նելու նպատակով զանգել է Խաչիկյանին, տեղեկացել, որ վերջինս աշխատավայրում չէ, ապա նրա առաջարկությամբ գումարը թողել է Աշոտ Աբրահամ¬յանի մոտ, ով ըստ Վ.Խաչիկ¬յանի խոս¬քերի՝ այն իր հերթին հանձնելու էր նրան։ Հետագայում մի քանի անգամ միայնակ, մեկ անգամ էլ Ռ.Մնացականյանի հետ հանդիպել է Վ.Խաչիկյանին, ով չի վիճարկել 9.000.000 ՀՀ դրամը ևս ստանալու փաստը, ընդհակառակը, հայտնել է, որ ողջ գումարը կվճարեն և անդորրագրերն իրենց կտան ստուգումների ավարտից հետո։ Նշել է նաև, որ 9.000.000 ՀՀ դրամը Վ.Խաչիկյանին են տվել մոտ 10 օրվա ընթացքում, այն եղել է փաթեթավորված վիճա¬կում, անձամբ այդ գումարը չի հաշվել։ Նշել է նաև, որ այդ գումարը պետական բյուջե չի վերա¬կանգվել, թեև Խաչիկյանն այն վերցրել էր հատկապես այդ նպատակով։ Գյումրու տարածքային բաժնի օպերատոր Արթուր Աբրահամյանը Դատարանում հայտնել էր, որ 2010թ. սկզբներին ՍԱՊ Ծառայության Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վար¬ժապետյանի և Գյումրու վճարումների ծառայության պետ Ռուբիկ Մնացականյանի հետ գնա¬¬ցել են Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի աշխատասենյակ, որտեղ անցկացված խորհրդակ¬ցության ընթացքում նրան խոստովանել է թաղման նպաստների կրկնակի վճարումներ կատարելու փաստը։ Վ.Խաչիկյանը բոլորին հանձնարարել է գնալ և պարզել, թե ինչ է կատարվել, որից հետո իրեն դուրս են հրավիրել։ Դրանից հետո, մոտ մի քանի օր անց Էդ.Վարժապետյանը հայտնել է, որ իրենց բաժնի աշխատանքների ընթացքում տեղ գտել թերությունների հետևանքով պատճառված 29.000.000 ՀՀ դրամի վնասն անհրաժեշտ է վերականգնել։ Ուստի 2010թ. հունիսի սկզբներին, մոտ մեկ ամսվա ընթացքում, մաս-մաս Էդ.Վարժապետյանին է տվել 20.000.000 ՀՀ դրամ գումար, մի մասը ԱՄՆ դոլարով, մյուս մասը՝ ՀՀ դրամով, որոնք վերջինս պետք է փոխանցեր Խաչիկյանին։ Մնացած 9.000.000 ՀՀ դրամը հայթայթել է հավանաբար Ռուբեն Մնացա¬կանյանը, փո¬խանցել Էդ.Վարժապետյանին, ում խոսքերից տեղյակ է, որ նա էլ իր հերթին այդ գու¬մարը փոխանցել է Խա¬չիկյանին։ Հետագայում տրամադրած գումարի վերաբերյալ անդորրագիր է պահանջել, որը սակայն այդպես էլ իրեն չի տրամադրվել։ Ընդունել է, որ իր մեղքով է պատճառվել 29.000.000 ՀՀ դրամի վնասը, որից անձամբ վերականգնել է 20.000.000 ՀՀ դրամը, որը նախապես հավաքել էր իր բարե¬կամներից` պարտք անելու տարբերակով։ Նշել է նաև, որ տվյալ պահին Վազգեն Խաչիկյա¬նից պահանջում է 20.000.000 ՀՀ դրամը։ Ծառայության պետի առաջին տեղակալ Արա Հարությունյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դա¬տարանում հայտնել էր, որ 2010 թվականին ՀՀ վերահսկիչ պալատը Ծառայությունում իրա¬կա¬նաց¬րել է ստուգումներ։ 2010թ. ամռանը ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանը խորհրդակ¬ցութ¬յուն է հրավիրել, որին մասնակցել են վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրի¬գորյանը, կենսա¬թո¬շակային ապահովության վարչության պետ Աշոտ Աբրահամ¬յանը, վճա¬րում¬ների ծառայության օպե¬րա¬տորների բաժնի պետ Ռուզաննան, տեղեկատվական և վեր¬լու¬ծական վարչությունից` Վահագն Խաչատրյանը, Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վար¬ժապետյանը, գլխա¬վոր մասնագետ (օպերատոր) Արթուր Աբրահամյանը և վճարում¬ների ծա¬ռա¬յութ¬յան Գյումրու տարած¬քային ստորաբաժանման պատասխանատու Ռուբեն Մնացական¬յա¬նը։ Խորհրդակցութ¬յան ժամա¬նակ Վազգեն Խաչիկյանն անդրադարձել է Գյումրու տարածքային բաժ¬նում կենսաթո¬շակ¬նե¬րի կրկնա¬կի վճարման խախտումներին և տարածքային բաժնի աշ¬խա¬տակից¬ներից բանա¬վոր բա¬ցատ¬րություն է պահանջել, թե ով և ինչ հանգա¬մանք¬ներում է կատարել այդ խախտումները։ Վար¬ժապետյանը հայտնել է, որ տեղեկություն չունի, իսկ օպերատոր Արթուր Աբրահամյանը խոս¬տովանել է, որ նա է կատարել։ Նախնական հաշվարկով վնասը կազմել է 29.000.000 ՀՀ դրամ։ Վազգեն Խաչիկյանն Էդուարդ Վարժապետյանին հանձ¬նարարել է մի քանի օրվա ընթացքում այդ գումարը վերա¬կանգնել։ Դրանից մի քանի օր անց վեր¬ջի¬նիցս տեղեկացել է Վ.Խաչիկյանը պարբերաբար պահանջում է վերականգնել 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը։ Խորհրդակցութ¬յունից մոտ 20-30 օր անց Աշոտ Աբրահամյանը, դիմելով իրեն և պատճառաբա¬նե¬լով, որ շտապում է, խնդրել է տուփով գումար փոխանցել Վ.Խաչիկյանին` ասե¬լով, որ դա վերա¬կանգնվող գումար է։ Վ.Խաչիկյանի հետ պայմա¬նա¬վորվածություն ձեռք բերելուց հետո Աշոտ Աբրա¬համյանից գումարը վերցրել և նույն օրը փո¬խանցել է Վ.Խաչիկյանին։ Ա.Հարությունյանը նաև մանրամասնել էր, որ նախապես հեռախոսով են ինքն ու Աշոտը խոսել Խաչիկյանի հետ, ճշտել նրա գալու ժամանակը, որից մոտ 20 րոպե անց Խաչիկյանը եկել և վերց¬րել է գումարը։ Ամիսներ անց Վարժապ¬ետ¬յանի հետ զրույցի ընթացքում իմացել է, որ նա գու¬մարը վերականգնել է, որի մի մասը` Աշոտ Աբրա¬համյանի միջոցով։ Այդ ժամանակ է հասկացել, որ Ա.Աբրահամյանի կողմից իր միջոցով Վազ¬գեն Խաչիկ¬յա¬նին փոխանցած գումարն Էդուարդ Վար¬ժապետյանի վերա¬կանգնած գումարն է։ Ծառայության վճարումների ծառայության Գյումրու տարածքային ստորաբաժանման պա¬տաս¬խանատու` Ռուբեն Մնացականյանի ցուցմունքով.Վերջինս Դատարանում հայտ¬նել էր, 2010թ. մայիսին Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկ¬յանի կանչով Գյումրու վճարային ծառայութ¬յան պետ Էդուարդ Վարժապետյանի և գլխավոր մասնագետ Արթուր Աբրահամյանի հետ միասին գնացել են Վազգեն Խաչիկյանի աշխա¬տա¬սենյակ` խորհրդակցության, որին մասնակցել են նաև վերջինիս առաջին տեղակալ Արա Հարութ¬յուն¬յանը, կենսաթոշակային վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանը, վճարման ծառայության պետ Հովհան¬նես Գրիգորյանը և վճարումների ծառայութ¬յան աշխատակցուհի Ռուզաննան։ Արթուր Աբրահամյանը խոստովանել է, որ կենսաթո¬շա¬կա¬ռու¬ների մահվան նպաստների և ժառանգվող գումարների վճա¬րում¬ների միջև իրենց տարածքային բաժ¬¬նում հայտնաբերված գումա¬րա¬յին տար¬բերությունն առաջացել է նրա մեղքով։ Խա¬չիկյանն իրեն հանձ¬նա¬րա¬րել է վերա¬կանգնել այդ գումարները, ինքը հրաժարվել է, առաջարկել է դիմել դա¬տա¬¬խա¬¬զութ¬յուն։ Դատարանում նա¬խաքննական ցուցմունքների հրապարակումից հետո ընդունել է, որ Էդ.Վարժա¬պետ¬յանի խնդրան¬քով 2010թ. ժամանել են Երևան` «Ս.Գր.Լուսավորիչ» բժշկա¬կան կենտրոն, ապա այցելել են նաև Վ.Խաչիկյանի աշխատասենյակ, վերջինիս հետ հան¬դիպման ժա¬մանակ նա Վարժապետյանից հետաքրքվել է 29.000.000 ՀՀ դրամի վնասը վերա¬կանգնելու ըն¬թաց¬քով։ Այսպիսով, պաշտպան Ժ.Վարոսյանի հղումները վերոնշյալ ցուցմունքների վրա անհիմն են, իսկ դրանց գնահատումը` խիստ սուբյեկտիվ և միակողմանի, քանի որ այդ ապացույցներով ևս փաստվում է 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը երկու դրվագով Վ.Խաչիկ¬յանին հանձնելու հանգա¬մանքը, այդ և Ծառայության աշխա¬տա¬կիցների վստահությանը հանձն¬ված գումարների ոչ նույ¬նա¬կանությունը, վերջինս հաշվով` 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը Գյումրու տարածքային բաժնի աշ¬խատակից Արթ. Աբրահամյանի և այլոց վստահութ¬յունը չարաշահելու, այն է՝ ՀՀ պետական բյու¬ջե վե¬¬րականգնելու պատրվակով Վ.Խաչիկյանի կողմից ստանալն ու խարդախությամբ հափշտա¬կե¬լու փաստը։ Ամբաստանյալների նկատ¬մամբ պատիժ նշանակելիս և այն անհատականացնելիս Դա¬տա¬¬րանը հաշվի է առնում հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վե¬րա¬¬¬¬կանգ¬նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչ¬պես նաև կան¬¬խել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի հա¬մա¬ձայն` հան¬ցանք կա¬տա¬րած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապա¬տասխանեն հան¬ցանքի ծան¬րութ¬յանը, այն կատա¬րելու հան¬գա¬մանք¬նե¬րին, հանցավորի անձնա¬վո¬րութ¬յանը, անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կանխելու համար։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պա¬տիժ, իսկ նույն հոդ¬վածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագոր¬ծութ¬յան՝ հան¬րութ¬յան համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հան¬ցավորի ան¬ձը բնու¬թագրող տվյալ¬¬ներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգա¬մանք¬ներով։ Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատա¬վարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրո¬պա¬կան դատա¬րա¬նի դատա¬կան ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յունները, պարտադիր են դատա¬րա¬նի համար նույնանման փաստական հանգա¬մանք¬ներով այլ գործի քննության ժամանակ։ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված նորմը, նշել է, որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վութ¬յունը մեղմացնող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցո¬ղութ¬յամբ, քանի որ պա¬տիժ նշանա¬կե¬լիս Դա¬տարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ, որոնք նույն հոդ¬վածի առաջին մասում նշված չեն։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանի անձը դրականորեն բնու¬թագ¬րող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մա¬ցիոն կենտրոն 2012թ. սեպտեմբերի 29-ին կատարված հարցման արդյունքների)« իսկ որպես պա¬տասխանատվութ¬յունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանք՝ բնակության վայրում դրականորեն բնու¬¬թագրվելը, բազ¬մաթիվ մեդալներով պարգևատրվելը (ըստ Լոռու մարզի Ախթալայի քա¬ղա¬քապետ Հ.Խաչիկ¬յանի կողմից 2014թ. օգոստոսի 19-ին տրված բնութագրի և պարգևատրության մասին վկայական¬ների)։ Թեև ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանը Դատարանում հայտարարել է խնամ¬¬¬քին 10 և 14 տարեկան զավակների առկայության մասին, ինչը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով նախատեսված` պատասխա¬նատ¬վությունն ու պատիժն մեղ¬մաց¬նող հանգամանք է, սակայն պաշտպանական կողմը Դատարանին չի ներկայացրել, իսկ քրեա¬կան գործի նյութերում բացակայում է այդ փաստն հաստատող որևէ ապացույց` ծննդյան վկա¬¬յականների պատճեններ, տեղեկանքներ և այլն, հետևաբար` Դատարանը զրկված է այդ հայտարարությունը պարզելու, դրանում հավաստիանալու հնա¬րա¬վորութ¬յունից, ուստիև` այն ամբաստանյալ Վ.Խաչիկ¬յանի պատասխանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք չի դիտարկում։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտարկում յուրացման կատարման ընթացքում վերջինիս առանձ¬նա¬պես ակտիվ դերը՝ հաշվի առնելով, որ վերջինս է կազմակերպել վերոնշյալ կայուն խումբը, ղե¬կա¬վարել խմբի գործունեությունը, ընդգրկել է խմբի նոր անդամներ, ստացել և բաշխել է կազմակերպ¬ված խմբի հանցավոր գործունեության ընթացքում յուրացված գումարները։ Սույն գործով որպես ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամյանի անձը դրականորեն բնու¬թագ¬րող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մա¬ցիոն կենտրոն 2012թ. սեպտեմբերի 29-ին կատարված հարցման արդյունքների)« ֆիզիկապես վատառողջ լինելը (համաձայն թիվ 21959/1072 էպիկրիզի` ախտորոշվել է զարկերակային հիպեր¬տեն¬զիա, ՍԻՀ, իշեմիկ կարդիոմիոպաթիա և այլ հիվանդություններ), ՀՀ և ԼՂՀ սահմանների պաշտ¬¬¬¬¬պանական մարտական գործողություններին մասնակցելու համար բազմա¬թիվ մե¬դալ¬ներով պարգևատրվելու հանգամանքը (ըստ ՀՀ պաշտպանության նախարա¬րության Արարա¬տի զինվո¬րա¬¬¬¬¬կան կոմիսար Գ.Դավիդյանի կողմից 2013թ. փետրվարի 27-ին տրված թիվ 211 տեղեկանքի, պարգևատրության մասին վկայականների և շնորհակալագրերի), իսկ որպես պա¬տասխանատ¬վութ¬¬¬¬¬յունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքներ՝ աշխատանքի վայրում դրակա¬նորեն բնու¬թագրվե¬¬¬¬լը (ըստ ՍԱՊՏ պետ Ա.Աբրահամյանի կողմից 2012թ. հոկտեմբերի 1-ին տրված բնու¬թագրի)։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը մեղմացնող հանգամանքներ է գնահատում` պե¬տութ¬յանը պատճառված վնասը 2.000.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին հատուցելը (ըստ կանխիկ մուծման 2014թ. դեկտեմբերի 1-ի թիվ 141201008424001 կտրոնի), հանցագործությունը բացահայտելուն, կազմակերպ¬ված խմբի հիմ¬նա¬կան անդամներ Վազգեն Խաչիկյանին, Հովհաննես Գրիգորյանին և Վահագն Խա¬¬չատրյանին, ոչ մշտական անդամ Արթուր Սուքիասյանին մերկացնելուն աջակցելը՝ հաշվի առնելով, որ գործով ամբաստանյալների կազմում ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանն առաջինն է, ով դեռևս 2011թ. հու¬նիսի 15-ին տվել է դե¬պոնենտ գումարներն անհիմն ելքագրելիս Վազգեն Խա¬չիկ¬յանի, Հովհաննես Գրիգորյանի և Վա¬հագն Խաչատրյանի դերակատարության վերաբերյալ «մե¬ղադրող» բնույթի ցուցմունք¬ներ, իսկ 2011թ. նոյեմբերի 8-ին գործով ամբաս¬տանյալ Ա.Սուքիաս¬յանին առերես պնդել է յուրացումներին նրա մասնակցության և իրական դերակա¬տա¬¬րության վե¬րաբերյալ սկզբնական ցուց¬մունքները։ Դատարանը ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Հովհաննես Գրիգորյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մա¬ցիոն կենտրոն 2012թ. սեպտեմբերի 29-ին կատարված հարցման արդյունքների)« պատ¬ճառ¬ված վնասը 3.000.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին հատուցելը (ըստ 2014թ. նոյեմբերի 25-ի թիվ 1 վճարման հանձնարարագրի), ֆիզի¬կա¬պես վատառողջ լինելը (համաձայն «Նատալի-Ֆարմ-Մալաթիա» բժշկական կենտրոնի ախտո¬րոշիչ բաժանմունքի հետազոտող Գ.Գյուլումյանի կողմից 2012թ. նոյեմբերի 12-ին կատար¬ված հե¬տա¬զոտության արդյունքների, ինչ¬պես նաև թիվ 35868/1670 հիվանդության պատմագրի, ըստ որի՝ ախտո¬րոշ¬¬վել է աջ ստորին վերջույթի հետթրոմբոֆլեբիտիկ համախտանիշ, այտուցացավային ձև, խրո¬նիկ երակային անբավարարություն 20, փականային անբավարարություն, ՍԻՀ կարմիր քամի, մի¬զաքարային և այլ հիվանդություններ), իսկ որպես պա¬տասխա¬նատ¬վութ¬¬¬յունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հան¬գա¬մանք՝ աշխատանքի վայրերում դրա¬կա¬նորեն բնութագրվելը (համա¬ձայն ՍԱՊԾ աշխատողների արհեստակցական կազմակեր¬պութ¬յան նախագահ Լ.Լալայանի կողմից 2012թ. նոյեմբերի 16-ին, «Արմսվիսբանկ» ՓԲ ընկե¬րության կող¬մից 2012թ. սեպտեմբերի 30-ին, Տնտե¬սագի¬տութ¬յան և բիզնեսի ինստիտուտի տնօրեն Է.Սան¬դո¬յանի կողմից 2012թ. հոկտեմ¬բերի 1-ին հաստատած բնութագրերի), «Գարեգին Նժդեհ» մեդալով պարգևատրվելը (ըստ համապա¬տաս¬խան վկայա¬կանի)։ Դատարանը ամբաստանյալ Հովհաննես Գրիգորյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Վիգեն Գևորգյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալներ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մա¬ցիոն կենտրոն 2012թ. սեպտեմբերի 29-ին կատարված հարցման արդյունքների)« ֆի¬զի¬¬կապես վա¬տառողջ լինելը (համաձայն Վլադիմիր Ավագյանի անվան բժշկական կենտրոնի բժիշկ Մ.Երամ¬յանի կողմից 2010թ. սեպտեմբերի 24-ին տրված ռենտգեն հետազոտության արդ¬յունք¬¬ների` ախտորոշվել է երկկողմանի հայմորիտ), ամուսնացած լինելը, (համաձայն` 2010թ. մայիսի 8-ին տրված թիվ ԱԲ N 017337 ամուսնության վկայականի), կնոջ` Գայանե Օգանովայի վատառողջ լինելը (ըստ «Արմենիա» հանրապետական բժշկական կենտրոն ՊՓԲ ընկերության բժշկուհի Ա.Օհանյանի տրամադրած 2014թ. նոյեմբերի 14-ի բժշկական տեղեկանքի),իսկ որպես պա¬տաս¬խա¬նատվութ¬յունը և պա¬տիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքներ՝ խնամքին մանկահասակ դստեր` 2011թ. ապրիլի 28-ին ծնված Սոֆիա Վիգենի Գևորգյանի առկայությունը (համաձայն` 2011թ. մա¬յիսի 2-ին տրված թիվ ԱԲ N 111699 ծննդյան վկայականի), բնակության և աշխատանքի վայ¬րե¬րում դրականորեն բնու¬թագրվե¬լը (ըստ «Անուշիկ» համատիրության նախագահ Ա.Վիրաբ¬յանի կող¬¬մից 2012թ. նոյեմբերի 19-ին, ինչպես նաև ՀՀ ՍԱՊԾ աշխատողների արհեստակցական կազ¬մա¬կերպության նախագահ Լ.Լա¬լայանի կողմից 2012թ. նոյեմբերի 16-ին հաստատված բնու¬թագրերի)։ Դատարանը որպես ամ¬բաս¬տան¬յալ Վ.Գևորգյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը մեղմացնող հանգամանք է գնա¬հատում նաև հանցագործությունը բացահայտելուն և հատ¬կա¬պես կազմակերպված խմբի հիմ¬նական ան¬դամ¬նե¬րի մերկացնելուն աջակցելը՝ հաշվի առնելով, որ 2011թ. հունիսի 20-ի տրված ցուց¬մունքով վերջինս է հայտ¬նել դեպոնենտ գումարներն անհիմն ելքագրելիս իր անմիջական ղեկավար Հովհան¬նես Գրի¬գոր¬յանի, ինչպես նաև Վազգեն Խա¬չիկյանի և Աշոտ Աբրահամյանի վե¬րաբերյալ փաստական տվյալ¬ներ, ինչպես նաև պետութ¬յանը պատճառված վնասը 2.000.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին վերականգնելը (ըստ 2014թ. նոյեմ¬¬բերի 26-ի թիվ 141126013095040 անդորրագրի)։ Դատարանը ամբաստանյալ Վիգեն Գևորգյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Վահագն Խաչատրյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ին¬ֆոր¬մա¬ցիոն կենտրոն 2012թ. սեպտեմբերի 5-ին կատարված հարցման արդյունքների)« ֆիզի¬կա¬պես վատառողջ լինելը (ըստ «Թիվ 13 պոլիկլինիկա» ՓԲ ընկերության տնօրեն Ռ.Դուրգարյանի կող¬մից 2012թ. նոյեմբերի 2-ին տրված գրության` ախտորոշվել է շաքարային դիաբետ, 2-րդ տիպ), խնամքին կենսաթոշակառու ծնողների, այդ թվում՝ 3-րդ խմբի հաշմանդամ մոր` Անահիտ Ավետյա¬նի առկայությունը (ըստ «Դ.Անհաղթ» համատիրության նախագահ Պ.Հայրապետյանի կողմից 2014թ. օգոստոսի 15-ին տրված տեղեկանքի, հաշմանդամության վերաբերյալ թիվ 593227 վկա¬յա¬կանի և կենսա¬¬թո¬¬շա¬¬կա¬¬ռուի վերաբերյալ թիվ 84188 և 87710 տեղեկանքների), իսկ որպես պա¬տաս¬խա¬¬նատվութ¬յունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքներ՝ խնամքին անչափահաս զավակ¬ների՝ 2000թ. հուլիսի 18-ին ծնված Հենրի Վահագնի Խաչատրյանի և 2004թ. սեպտեմբերի 18-ին ծնված Արտակ Վահագնի Խաչատրյանի առկայությունը (համաձայն 2000թ. հուլիսի 21-ին տրված թիվ ԱԱ 248426 և 2004թ. սեպտեմբերի 18-ին տրված թիվ 000300 ծննդյան վկայականների), բնա¬կութ¬յան և աշխատանքի վայրերում դրականորեն բնութագրվելը (համաձայն` ՍԱՊԾ աշխատող¬նե¬րի արհեստակցական կազմակերպության նախագահ Լ.Լալայանի, ՀՀԿ Քանաքեռ-Զեյթուն ՏԿ խորհրդի նախագահ Ա.Քոթանջյանի կողմից 2012թ. սեպտեմբերի 11-ին և «Դ.Անհաղթ» համատի¬րութ¬¬յան նախագահ Ս.Տիգրանյանի կողմից տրված բնութագրերի), պատվոգրի և շնորհակալագրի արժանանալը, պետութ¬յանը պատճառված վնասը գոր¬ծով ամբաստանյալներ Բագրատ Մուրադ¬յանի և Արմեն Խաչատրյանի հետ 7.500.000 ՀՀ դրամի չափով կամո¬վին հատուցելը (ըստ վճարման 2012թ. սեպտեմբերի 7-ի թիվ 106 հանձնարարագրի, որով ՀՀ դատա¬խազության դեպոզիտ 900008037195 հաշվին է մուծվել 7.500.000 ՀՀ դրամ գումար)։ Դատարանը ամբաստանյալ Վահագն Խաչատրյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Բագրատ Մուրադյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ին¬ֆոր¬¬մա¬ցիոն կենտրոն 2012թ. սեպտեմբերի 5-ին կատարված հարցման արդյունքների)« ամուս¬նա¬ցած լինելը (ըստ 2006թ. օգոստոսի 21-ին տրված թիվ ԱԱ 052945 ամուսնության վկայականի) իսկ որ¬պես պա¬տասխանատվութ¬յունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքներ՝ խնամ¬քին երկու ան¬չա¬փահաս երեխաների` 2006թ. սեպտեմբերի 29-ին ծնված Ռուբեն Բագրատ Մուրադյանի և 2009թ. նոյեմբերի 13-ին ծնված Արեն Բագրատ Մուրադյանի առկայությունը (ըստ 2009թ. նոյեմ¬բերի 14-ին տրված թիվ ԱԲ 038805 և 2006թ. հոկտեմբերի 3-ին տրված թիվ ԱԱ 125662 ծննդյան վկա¬յա¬կան¬ների), բնակության վայրում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ Շենգավիթի վարչական շրջանի «Լիլիթ» համատիրության նախագահ Սարգսյանի կողմից 2014թ. օգոստոսի 21-ին հաս¬տա¬տած բնութագրի), պետութ¬յանը պատճառված 10.719.870 ՀՀ դրամի վնասն ամբողջությամբ` 10.800.000 ՀՀ դրամի չափով հատուցելը ( ըստ վճար¬ման 2012թ. սեպտեմբերի 7-ի թիվ 106 հանձնարարագրի` ամբաս¬տան¬յալ¬ներ Վահագն Խաչատրյանի, Արմեն Խաչատրյանի և նրա անվամբ ՀՀ դատա¬խազության դե¬պոզիտ 900008037195 հաշվին է մուծվել 7.500.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ ըստ 2014թ. դեկտեմ¬բերի 4-ի թիվ 51 անդորրագրի` Բագրատ Մուրադյանի անվամբ 900005028155 հաշվին վճարվել է ևս 8.300.000 ՀՀ դրամ)։ Դատարանը ամբաստանյալ Բագրատ Մուրադյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տի¬ժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Արմեն Խաչատրյանի անձը դրականորեն բնու¬թագ¬րող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մա¬ցիոն կենտրոն 2012թ. սեպտեմբերի 5-ին կատարված հարցման արդյունքների)« ֆիզիկապես վա¬տա¬ռողջ լինելը (համաձայն` հաշմանդամության մասին թիվ 941085 տեղեկանքի և կեն¬սաթո¬շակի թիվ 92848 վկայականի` 2010թ. սեպտեմբերի 29-ից մինչև 2013թ. փետրվարի 1-ը սահմանվել է 3-րդ խմբի հաշմանդամություն), իսկ որպես պա¬տասխանատվութ¬յունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հան¬գամանքներ՝ բնակության վայրում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ Զեյթուն թաղամասի «Սևակ» համատիրության կառավարիչ Մ.Գևորգյանի կողմից 2014թ. օգոստոսի 20-ին հաստատված բնու¬թագրի), պետութ¬յանը պատճառված 3.623.587 ՀՀ դրամի վնասն ամբողջությամբ` 3.700.000 ՀՀ դրամի չափով հատուցելը (ըստ վճար¬ման 2012թ. սեպտեմբերի 7-ի թիվ 106 հանձնարարագրի` ամբաս¬տան¬յալ¬ներ Վահագն Խաչատրյանի, Արմեն Խաչատրյանի և նրա անվամբ ՀՀ դատա¬խազության դե¬պոզիտ 900008037195 հաշվին է մուծվել 7.500.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ 2014թ. դեկտեմբերի 4-ի թիվ 48 անդորրագրի` Արմեն Խաչատրյանի անվամբ 90005028155 հաշվին է վճար¬վել 1.200.000 ՀՀ դրամ)։ Դատարանը ամբաստանյալ Արմեն Խաչատրյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ին¬ֆոր¬¬¬մա¬ցիոն կենտրոն 2012թ. նոյեմբերի 9-ին կատարված հարցման արդ¬յունք¬ների)« իսկ որպես պա¬¬¬տասխանատվութ¬յունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքներ՝ անկեղ¬ծորեն զղջալն ու դեռևս մինչ¬¬դա¬տա¬կան վարույ¬թից իրեն լիովին մեղա¬վոր ճանաչելը, պե¬տութ¬յանը պատճառված վնասը 17.159.095 ՀՀ դրամի չափով կամովին հատուցելը (ըստ 2011թ. մար¬տի 28-ի թիվ 000081 անդոր¬րագրի` 900001097261 համարին վճարել է 804.000 ՀՀ դրամ, 2011թ. ապրիլի 1-ի թիվ 83 և 87, 2011թ. ապրիլի 8-ի թիվ 35, 39, 41 և 42, 2011թ. ապրիլի 16-ի թիվ 183 մուտքի օրդերներով թիվ 900005280640 համարին` ընդհանուր 3.345.995 ՀՀ դրամ, իսկ ըստ 2011թ. դեկտեմբերի 30-ի թիվ 37 մուտքի օրդե¬րի` ՀՀ դատախազության դեպոզիտ 900008037195 հա¬մա¬րին՝ 13.009.100 ՀՀ դրամ գումարներ)։ Դատարանը ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհաննիսյանի անձը դրականորեն բնու¬¬թագրող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ին¬ֆոր¬¬մա¬ցիոն կենտրոն 2012թ. հոկտեմբերի 9-ին կատարված հարցման արդյունքների)« «Անկա¬խութ¬¬¬¬յան բանակ» կամավորական աշխարհազորի շարքերում Հայաստանի սահմանների պաշտ¬պա¬նության մարտական գործողություններին մասնակցելը, բազմաթիվ հուշամեդալներով, պատ¬վոգրե¬րով և շնորհակալագրերով պարգևատրվելը, (համաձայն` ՀՀ պաշտպանության նախարա¬րութ¬¬յան 2008թ. հունվարի 16-ին տրված թիվ 5569 վկայականի, բազ¬մաթիվ պատվոգրերի, հրա¬մանների և այլ փաստաթղթերի), ֆիզիկապես վատառողջ լինելը (հա¬մա¬ձայն «Էրեբունի» և «Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ» բժշկական կենտրոններից տրված էպիկրիզ¬¬ների` Հ.Հովհաննիսյանի մոտ ախ¬¬¬¬¬տորոշվել է պարբե¬րական հիվանդություն, բարդացած պարենխիմատոզ օրգանների ամիլոի¬դոզով), իսկ որպես պա¬տասխանատվութ¬յունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքներ՝ դրականո¬րեն բնութագրվելը, (ըստ Անկախության բանակ» հասարակական կազմակերպության նախագահ Ա.Աղաբաբյանի կողմից 2006թ. օգոսստոսի 7-ին տրված բնութագրի), պատճառած վնասը 9.308.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին հատուցելը (ըստ ՀՀ ֆինանսների նախարարության աշխա¬տա¬կազմի ֆինանսական վերահսկողության տեսչության 2011թ. ապրիլի 11-ին կազմած ստուգ¬ման թիվ 14-Ա միջանկյալ ակտի` ստուգման ընթացքում Հ.Հովհաննիսյանը վերականգնել է 2.308.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ դատական քննության ընթացքում` ըստ 2014թ. նոյեմբերի 24-ի թիվ 141124049913001 կտրոնի` ՀՀ էկոնոմիկայի և ֆի¬նանս¬ների նախա¬րարության 90005028155 հաշվե¬հա¬մարին` 7.000.000 ՀՀ դրամ գումար)։ Դատարանը ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունն ու պա¬¬¬տիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Սարգիս Սարգսյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մա¬ցիոն կենտրոն 2012թ. հոկտեմբերի 9-ին կատարված հարցման արդյունքների)« ՀՀ և ԼՂՀ սահման¬ների պաշտպանական մարտական գործողություններին մասնակցելը, ՀՀ Երկրապահ կամավոր¬ների միության անդամ հանդիսանալը և բազմիցս պարգևատրվելը (ըստ ՀՀ Երկրապահ կամավոր¬ների միության Արտաշատի տարածքային բաժանմունքի նախագահ Մ.Մարգարյանի կողմից 2014թ. օգոստոսի 15-ին տված տեղեկանքի, պարգևատրութ¬յան մասին վկայականների և շնորհա¬կա¬¬¬լագրերի), իսկ որպես պա¬տասխա¬նատվութ¬յունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքներ՝ հան¬ցանքը Վազգեն Խաչիկյանից ծառայողական կախվածության ազդեցությամբ կատարելը, պե¬տութ¬¬յանը պատ¬¬ճառված վնասը 4.300.000 ՀՀ դրամի չա¬փով կամովին հատուցելը (ըստ վճար¬ման 2012թ. ապրիլի 5-ի թիվ 099526, 2012թ. ապրիլի 10-ի թիվ 220279 և 2012թ. ապրիլի 13-ի թիվ 006987 ան¬դոր¬րագրերի ՀՀ դատախազության դեպոզիտ 900008037195 համարին, ըստ 2014թ. նոյեմբերի 25-ին թիվ 141125021232001 կտրոնի` ՀՀ Էկոնոմիկային և ֆինանսների նախարա¬րութ¬յան 900005028155 համարին է վճարել ընդհանուր 4.300.000 ՀՀ դրամ գումար)։ Դատարանը ամբաստանյալ Սարգիս Սարգսյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Սամվել Էլբակյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մա¬ցիոն կենտրոն 2012թ. հոկտեմբերի 9-ին կատարված հարցման արդյունքների)« տարիքը (ծնվել է 1951թ. նոյեմբերի 7-ին), «Մարշալ Բաղրամյանի անվան» հուշամեդալով պարգևարտվելը (համա¬ձայն ՀՀ պաշտպանության նախա¬րարության կողմից 2006թ. դեկտեմբերի 26-ին տրված թիվ 1648 վկայականի), իսկ որպես պա¬տասխանատվութ¬յունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքներ՝ բնա¬կության և աշխատանքի վայրերում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ Հայաստանի Հանրապետա¬կան կուսակցության Շեն¬գավիթի տարածքային կազմակերպության խորհրդի նախագահ Մ.Սարգսյա¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬նի և «Ղարս» համա¬տիրության նախագահ Ե.Ասատրյանի հաստատած բնու¬թագրե¬րի)։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ¬¬¬մացնող հանգամանք է գնահատում հանցանքը Վազգեն Խաչիկյանից ծառայողական կախ¬վածության ազդեցությամբ կատարելը, պետությանը պատճառված վնասը 2.600.000 ՀՀ դրամի չա¬փով կամովին հատուցելը (ըստ փոխանցման 2014թ. նոյեմբերի 27-ի թիվ 60 անդորրագրի վճար¬ման թիվ անդորրագրի), ինչպես նաև հանցագործությունը բացահայտելուն, մաս¬նավո¬¬րապես՝ նրան վե¬րագրված միակ հանցագործության՝ 2010 թվականին կատարված յու¬րաց¬ման բա¬ցահայտ¬մանը և դրան առնչվող կազմակերպված խմբի հիմնական ան¬դամներին «մեր¬կաց¬նելուն» ակտի¬վորեն աջակցելը՝ հաշվի առնելով, որ մինչ 2012թ. հունվարի 1-ին տրված այդ ցուց¬մունքը նա¬խաքննա¬կան մարմ¬նին հայտնի չէին ինչպես Շեն¬գա¬վիթ, այնպես էլ նույն մեխա¬նիզ¬մով Արաբ¬կիր, Ավան և Նոր Նորք, Էրեբունի և Նուբարաշեն տա¬րած¬քային բաժին¬ներում դե¬պո¬նենտ գումարների յուրացումներ կատարելու իրական հանգամանքները և մանրա¬մաս¬ները, մաս¬¬նավորապես` Վ.Խա¬չիկ¬յանի հանձնարարությամբ, առանց կենսաթո¬շակառուների դիմումներ ստա¬¬¬¬նալու կամ կեղծելու՝ գումարներ ելքագրելու և յուրացնելու փաստերը, դրանց առնչվող ան¬ձանց (այդ թվում՝ կազմա¬կերպ¬¬ված խմբի անդամների) շրջանակը և յուրաքանչյուրի դե¬րակա¬տարութ¬յունը։ Դատարանը ամբաստանյալ Սամվել Էլբակյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Համլետ Մարտիրոսյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ին¬ֆոր¬¬մա¬ցիոն կենտրոն 2014թ. սեպտեմբերի 18-ին կատարված հարցման արդյունքների)« 3-րդ խմբի հաշմանդամ հանդիսանալը, (համաձայն` հաշմանդա¬մութ¬յան մա¬սին թիվ 089222 տեղեկանքի և «Թիվ 20-րդ պոլիկլինիկա» ՓԲ ընկերության բժշկական քար¬տից 2014թ. օգոստոսի 20-ին տրված քաղ¬վածքի՝ հիվանդությունը ստացել է զինվորական ծա¬ռա¬յության ժամանակ, ախտորոշվել է ՍԻՀ, ոչ ստաբիլ ստենոկարդիա, վիճակ ինֆարկտից հետո), խնամքին կենսաթոշակառու կնոջ` Մարինա Մարտիրոսյանի առկայությունը (ըստ Երևանի Դավիթա¬շեն վար¬¬չական շրջանի «Սոս» հա¬մատիրության կառավարիչ Վ.Պետրոսյանի կողմից 2014թ. օգոս¬տո¬սի 28-ին տրված թիվ 305 տեղեկանքի), իսկ որպես պա¬տասխանատվութ¬յունը և պա¬տիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքներ՝ հան¬ցանքը Վազգեն Խաչիկյանից ծառայողական կախվածության ազդեցությամբ կատարելը, պե¬տութ¬¬յանը պատճառված վնասը 2.562.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին հատուցելը (ըստ 2014թ. դեկ¬¬տեմբերի 2-ի թիվ 168 անդորրագրի), աշ¬խատանքի վայ¬րում դրականորեն բնութագրվելը (հա¬մա¬ձայն` Շենգավիթի սոցիա¬լական ապա¬հո¬վության տարած¬քա¬յին բաժնի պետ Ս.Էլբակյանի կող¬մից 2013թ. հունվարի 24-ին տրված ծառա¬յո¬ղական բնու¬թագրի)։ Դատարանը ամբաստանյալ Համլետ Մարտիրոսյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Հրանուշ Դանիելյանի անձը դրականորեն բնու¬թագ¬րող տվյալ է գնա¬հա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ին¬ֆոր¬¬մա¬¬ցիոն կենտրոն 2014թ. սեպտեմբերի 18-ին կատարված հարցման արդյունքների)« սեռը և տա¬րիքը (ըստ թիվ 002849974 նույնականացման քարտի` ծնվել է 1947թ. մայիսի 14-ին), ամուս¬նա¬ցած լինելը և կենսաթոշակառու ամուսնու` Արամայիս Քոչարյանի` 2-րդ խմբի հաշմանդամ հանդի¬սա¬նալը (ըստ կենսաթո¬շա¬կառուի թիվ 58845 վկայականի և հաշմանդամության մասին թիվ 107373 տե¬¬ղեկանքի), ֆիզի¬կապես վատառողջ լինելու կապակցությամբ 3-րդ խմբի հաշմանդամ հանդիսա¬նալը, (համա¬ձայն հաշ¬մանդամության մասին թիվ 624026 տեղեկանքի, իսկ ըստ «Արշակունյաց» պոլիկ¬լի¬նիկա ՓԲ ընկե¬րության բժշկա¬կան քարտից 2012թ. դեկտեմբերի 25-ին տրված քաղվածքի՝ ախ¬տո¬րոշվել է շաքա¬րա¬յին դիաբետ, միջին ծանրության աստիճան), բազմամյա բարեխիղճ աշ¬խա¬տանքի հա¬մար «Աշխատ¬անքի վետերան» մեդալով պարգևատրվելը, իսկ որպես պա¬տաս¬խա¬նատվութ¬յունը և պա¬տիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքներ՝ հանցանքը Վազգեն Խաչիկյանից ծա¬ռայողական կախ¬վա¬ծության ազդեցությամբ կա¬տա¬րելը, աշխատանքի վայրում դրականորեն բնութագրվելը (համա¬ձայն` Շենգավիթի սոցիա¬լա¬կան ապահովության տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանի կողմից 2013թ. հունվարի 24-ին տրված ծառայողական բնութագրի)։ Դատարանը ամբաստանյալ Հրանուշ Դանիելյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։ Վերոնշյալ տվյալներն հաս¬տատվել են քրեա¬կան գործի նյութերում առկա փաս¬տական տվյալ¬¬¬ներով, իրական են և ողջամտորեն նվազեցնում են (ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պարա¬գա¬¬¬յում՝ նաև բարձրացնում են) ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի անձի հան¬րային վտանգա¬վո¬րությունը։ Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ¬ների նկատմամբ նշանակվող պատժի տե¬սակի, ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի դեպքում՝ վերջ¬նա¬կան պատժի ընտրության և այն կրելու նպատակահարմարության խնդրին` Դատա¬րանը փաս¬տում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցա¬կազ¬¬¬¬մի պատ¬ժա¬¬մա¬սը նախատեսում է պա¬տիժ բա¬ցա¬ռապես (որո¬շակի ժամկետով) ազա¬տազրկման ձևով՝ գույ¬քի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա, հետևաբար` տվյալ պարա¬գայում քննարկման ենթակա է ամ¬բաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատ¬¬¬մամբ նշա¬նակ¬վող պատ¬ժա¬չափի, լրա¬ցու¬ցիչ պատիժ, տվյալ հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ նշանա¬կելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի կիրա¬ռում), ամբաս¬տան¬յալ Վ.Խաչիկյանի պարագայում հանցագործությունների հա¬մակ¬ցութ¬յամբ վերջնական պա¬տիժ նշա¬նակելու, պատիժները (վերջնական պատիժը) կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում) հար¬ցերը։ Հաշվի առնելով ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի անձը և կատարած հանցագոր¬ծութ¬յան բնույթն ու վտան¬գա¬¬վորության աստիճանը, կազմակերպված խմբի կազմում ունեցած դերա¬կատարությունը, պետությանը պատճառված վնասի չափը (առանձ¬նապես խոշոր չափը բազմիցս գերազանցելու տեսանկյունով), ամբաստանյալ Վ.Խա¬չիկյա¬նի պա¬րա¬գայում` պատասխա¬նատ¬վութ¬յունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքի առկա¬յութ¬յուն, ինչ¬պես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬¬վածի տեսանկյու¬նով բացառիկ հան¬գա¬մանքների բա¬ցա¬¬¬կա¬¬յությունը` Դատա¬րանը գտնում է, որ նրանց նկատմամբ բացակայում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախա¬տեսված ազա¬տազրկման նվա¬զա¬գույն չափից ավելի ցածր պա¬տիժ կամ ավելի մեղմ պատ¬¬ժա¬տեսակ նշանա¬կելու, իսկ ամբաստանյալներ Վազգեն Խաչիկ¬յանի, Աշոտ Աբրահամ¬յանի, Հովհաննես Գրիգորյանի, Վա¬հագն Խաչատրյանի և Վիգեն Գևորգ¬յանի նկատմամբ նշանակված պա¬տիժները (Վ.Խաչիկյանի դեպքում՝ վերջ¬նական պա¬տիժը) պայ¬մա¬¬նա¬¬կա¬¬նորեն չկիրա¬ռելու հիմքերը։ Դատարանը նաև փաստում է, որ կազմակերպված խմբի ղեկավար Վազգեն Խաչիկյանը, Աշոտ Աբրահամյանը, խմբի հիմնական անդամներ Հովհաննես Գրիգորյանը, Վահագն Խա¬չատրյանը և Վիգեն Գևորգյանը ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող վերոնշյալ պա¬տիժը պետք է կրեն, իսկ նրանց անձը դրակա¬նո¬րեն բնու¬թագրող տվյալ¬ները և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգա¬մանք¬ները (Վ.Խաչիկյանի դեպ¬քում՝ նաև ծանրացնող հանգամանքը) Դատարանը հաշվի է առնում նրանցից յուրաքանչ¬յուրի կատարած հան¬¬ցան¬քի համար պատիժ, իսկ ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պարագայում՝ վերջնա¬կան պատ¬իժ սահմա¬նելիս` ղեկավարվե¬լով արդարության և պատասխա¬նատ¬վության անհա¬տա¬կա¬նացման սկզբունքներով։ Ամբաստանյալների նկատ¬¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համապատասխան կետով կամ կետերով պատիժ նշանակելիս և պատժաչափը որոշելիս Դատա¬րանը ղեկավարվում է ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 12-րդ և 13-րդ հոդվածների պահանջներով և փաս¬տում, որ տվյալ հոդվածի 3-րդ մասի պատժա¬մասը մինչև ՀՀ քրեական օրենսգրքում 2011թ. մայիսի 23-ին ՀՕ-143-Ն օրենքով կատարված փոփոխությունը նախատեսում էր ազատազրկում 4-ից 8 տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա։ Տվյալ պարագայում սույն գործով ամ¬բաստանյալները հանցանքները կատարել են մինչև 2010թ. հոկտեմբերը, հետևաբար՝ պատիժը խստաց¬նող այդ օրենքը նրանց նկատմամբ կիրառելի չէ, նրանց նկատմամբ նշանակվող ազա¬տազրկման նվա¬զագույն չափը կազմում է 4 տարի։ Ամբաստանյալներ Հովհաննես Գրիգորյանը, Բագրատ Մու¬րադյանը, Արմեն Խա¬չատրյա¬նը, Հովհաննես Հովհաննիսյանը, Արթուր Սուքիասյանը, Սամվել Էլբակյանը, Համլետ Մար¬տի¬րոս¬յանը, Հրանուշ Դանիելյանը և Սարգիս Սարգսյանը մեղավոր են նաև ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 314-րդ հոդ¬վածով (համապատասխանաբար կազմա¬կերպման, օժանդակության կամ կա¬տար¬ման եղա¬նակով) նախատեսված արարքներ կատարելու համար, սակայն նրանք ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդ¬վածի ուժով և 75-րդ հոդ¬վածով նախատեսված հիմքով քրեական պատաս¬խանատ¬վութ¬յան ենթակա չեն՝ այդ հոդվածով քրեական պատասխանատվության ենթար¬կելու վաղեմութ¬յան ժամկետը՝ կա¬տարման պահին ոչ մեծ ծանրության հանցանք հանդիսացող այդ արար¬քի ավարտ¬ման օրվանից 2 տարին անցնելու պատ¬¬ճառաբանությամբ։ Անդրադառնալով ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ լրացուցիչ պա¬տիժ` գույքի բռնագրա¬վում նշա¬նակելու խնդրին` Դատարանը հանգում է հետևյալ հետևության. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` գույքի բռնագրավման չափը որոշում է դատարանը` նկատի ունենալով հանցագործությամբ հասցված գույքային վնասի, ինչպես նաև հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված գույքի չափը, ընդ որում` գույքի բռնագրավ¬ման չափը չի կարող գերազանցել հանցագործությամբ հասցված վնասի կամ հան¬ցա¬վոր ճանա¬պար¬հով ձեռք բեր¬ված օգուտի չափը։ Տվյալ պարագայում գործով ամբաստանյալներ Սարգիս Սարգսյանի, Սամվել Էլբակյանի, Համլետ Մարտիրոսյանի, Հրանուշ Դանիելյանի, ինչպես նաև կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներ Բագ¬րատ Մուրադյանի և Արմեն Խաչատրյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշա¬նակելու աննպա¬¬տակա¬հար¬մա¬րության վերաբերյալ Դատա¬րանի հետևությունը պայմա¬նավոր¬ված է հան¬ցա¬¬գոր¬ծութ¬յանը նրանց մաս¬նակցության բնույթով և աստիճանով (Սարգիս Սարգսյանը, Սամվել Էլբակյանը, Համլետ Մարտիրոսյանը և Հրանուշ Դանիելյանը յուրացման օժանդակողներ են, իսկ Բագ¬րատ Մուրադյանը և Արմեն Խաչատրյանը թեև կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներից են, սակայն վերջիններիս բարեկամ, գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչատարյանի խնդ¬րանքով, անձնա¬կան շահագրգռվածությամբ ստորագրել են կենսաթոշակառուների փոխարեն և գումարի մի մասը ստա¬նալով՝ հանձնել Վ.Խաչատրյանին), անձնական ոչ նյութական շար¬ժա¬ռիթով գործելու, առհա¬սա¬¬րակ օգուտ չստանալու փաստով, իսկ Ս.Սարգսյանի դեպքում` 1.500.000 ՀՀ դրամի չափով նա¬խա¬պես չխոս¬տացված հատուցումը միայն հան¬ցանքի կատա¬րումից հետո ստանալու, սակայն այդ վնասը վերականգնելու հանգաման¬քով։ Դատարանը փաստում է, որ կազմակերպված խմբի ղեկավարի և հիմնական անդամների` գործով ամբաս¬տանյալներ Վազգեն Խաչիկյանի, Աշոտ Աբրահամ¬յանի, Հովհաննես Գրիգորյանի, Վիգեն Գևորգյանի, Վահագն Խաչատրյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է որպես լրացուցիչ պատիժ նշա¬նակել գույքի բռնագրավում, որի չափը որո¬շելիս հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետե¬րով նախա¬տես¬ված հանցանքին նրանցից յուրա¬քանչյուրի մասնակցության աստիճանը, շարունակվող մեկ հանցագործության կազմում ընդգրկված յուրաց¬մանը դրվագ¬¬ների քանակը, այդ թվում` նրանց վերագրված դրվագով պետությանը պատ¬ճառ¬ված ընդհանուր վնասի չափը։ Դատա¬րանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի նկատմամբ լրացուցիչ այդ պատ¬¬¬ժա¬տեսակը պետք է նշանակվի նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով պատիժ սահմանելիս։ Լրացուցիչ պատիժ նշանակելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելու համա¬տեքստում Դատարանը, կոնկրետ ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակ¬ված պատի¬ժը պայ¬մա¬նա¬կանորեն չկիրառելու որոշում կայացնելիս, հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 4-րդ մասով սահ¬մանված կանոնը, համաձայն որի` նրանց նկատմամբ որպես լրացուցիչ պատիժ գույքի բռնագրավում չի կարող նշա¬նակվել։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` եթե հանցագոր¬ծութ¬յուն¬ների համակցութ¬յունն ընդգրկում է ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքներ, վերջ¬նական պատիժը (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակ¬վում է պա¬տիժ¬ները լրիվ կամ մասնակիորեն գումա¬րելու կանոն¬ներով, այսինքն` ամբաս¬տան¬յալ Վազգեն Խաչիկյանի նկատ¬մամբ վերջնա¬կան պա¬տիժ նշանա¬կելիս կիրառելի է նաև պա¬տիժները մասնա¬կիո¬րեն գումա¬րելու կանոնը։ Անդրադառնալով ամբաստանյալներ Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Արթուր Սուքիասյանի, Բագ¬րատ Մուրադյանի, Արմեն Խաչատրյանի, Սարգիս Սարգսյանի, Սամվել Էլբակյանի, Համլետ Մար¬տիրոսյանի և Հրանուշ Դանիելյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշա¬նակվող պատ¬ժի կրման նպատա¬կա¬հարմարության հարցին՝ Դատա¬րանը գտնում է, որ նրանց ուղղվելը և սոցիալա¬կան արդարության վերականգնումը հնարավոր է առանց նրանցից յուրաքանչյուրի նկատմամբ նշանակ¬ված պատիժը կրելու, որպիսի հետևության հանգելիս ղեկավարվում է հետևյալ իրա¬վական վերլու¬ծութ¬յուններով և դատողություններով. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը կա¬լանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշա¬նակելիս հան¬գում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելն հնարավոր է առանց պա¬տիժը կրելու, ապա կա¬րող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատա¬րանը հաշվի է առնում հանցա¬վո¬րի անձը բնութագրող տվյալները, պատաս¬խա¬նատվութ¬յունը և պատիժը մեղմացնող և ծան¬րացնող հանգամանքները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերոնշյալ դրույթների մեկնաբանությունից ակնհայտ է, որ պա¬տիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ինչպես հանցագործությունների տեսակ¬նե¬րի, քա¬նակի, հանցա¬վոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջա¬նա¬կի հետ կապ¬ված որևէ հատուկ սահմանափակում օրենսդիրը չի նախատեսել, այսինքն` պատի¬ժը պայ¬մանա¬կա¬նո¬րեն չկիրառելու հիմք է համարվում դատարանի համոզ¬վածությունն առ այն, որ ամբաս¬տանյալի ուղղվելն հնարավոր է առանց որոշակի պատժա¬տե¬սակները ռեալ կրե¬լու (Հասմիկ Պետ¬¬րոսյանի վերա¬բերյալ թիվ ԱՐԱԴ/0050/01/08 քրեական գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատա¬րանի 2009թ. հունիսի 29-ի որոշում)։ Դատարանի այդ համոզվածությունը կարող է կայանալ պատասխանատվությունը և պա¬տի¬ժը մեղմացնող, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածով նախատեսված (ինչպես նաև չնա¬խա¬տես¬¬¬ված, բայց Դատարանի համոզմամբ այդ¬պիսին դիտարկվող) և 63-րդ հոդվածում սպառիչ թվարկ¬¬ված, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների գնա¬հատման արդ¬¬¬¬¬¬¬յունք¬¬¬¬ներով։ Սակայն, դա¬տարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատես¬ված պա¬տիժ նշանակելու ընդհանուր սկզունքներով, տվյալ հարցը քննարկելիս և լու¬ծե¬լիս պարտավոր է հաշվի առնել նաև հանցագոր¬ծության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ինչը նշանակվող պատժի արդարացիության գրավականն է։ Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հան¬ցա¬գործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հան¬ցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը» (տե՛ս, Դավիթ Ռոբերտի Հովհաննիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման 11-12-րդ կետերը)։ Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ դիրքորոշում Վճռաբեկ դատարանն ար¬տա¬հայտել է Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվա¬կանի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 գործով որոշման մեջ, որի համաձայն` «Արարքի հան¬րային վտան¬գավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղ¬քի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեա¬կան օրենսդրութ¬յամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պա¬հին ունեցած սո¬ցիա¬լական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։ Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հան¬ցա¬գործության կա¬տարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հան¬ցակցության դեպ¬քում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակ¬ցության աստիճանը»։ Զարգացնելով վերոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները` Վճռաբեկ դատարանը Վ.Բեգյա¬նի գործով որոշման մեջ արձանագրել է, որ «(…) պատիժը պայմանականորեն չկիրա¬ռելու հարցի լուծ¬ման ժամանակ դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի՝ ա) կատարված հանցագործության նպատակն ու շարժառիթը, բ) քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը, գ) կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, դ) հանցագործության կատարման եղանակը, ե) հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, զ) հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մաս¬նակցության աստիճանը (…)» (Վանյա Ռաֆիկի Բեգյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 18-ի թիվ ՏԴ/0018/01/13 որոշման 14-րդ կետը)։ Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի ուժով սույն գործով կիրառել են նաև առանձնապես խոշոր չափի գույքի հափշտակության (յուրացման և խար¬դախության եղանակներով) վերաբերյալ գործերով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափա¬նիշների վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի օրինական ուժի մեջ մտած վերոնշյալ դա¬տական ակտերի հիմնավորումները։ Այսպես, 1. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատա¬պարտված Գագիկ Հրաչի Ազատյանի վերաբերյալ 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-195/07 գործով ՀՀ վճռաբեկ դա¬տա¬րանը, փաստելով, որ Գ.Ազատյանը նախկինում դատապարտված չէ, վատառողջ է` տա¬ռա¬պում է շաքարային դիաբետ հիվանդությամբ, 3-րդ կարգի հաշմանդամ է, հանցագործությամբ պատ¬ճառ¬ված նյութական վնասն ամբողջությամբ վերականգնվել է, ինչն էականորեն նվազեցնում է հան¬ցա¬գործության հասարակական վտանգավորության աստիճանը, բացակայում են նրա պատաս¬խա¬նատ¬¬վությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքները, հանգել է հետևության, որ տվյալ գործով դա¬տապարտյալ Գագիկ Ազատյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու և վերջինիս նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմա¬նականորեն չկի¬րառելու հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նա¬խատեսված պատժի նպատակներին` սոցիա¬լական արդարության վերականգնմանը, պատժի են¬թարկված անձի ուղղմանը և հանցագոր¬ծութ¬յունների կանխմանը։ 2. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով դատապարտված Սուսաննա Սարգսի Ներսիսյանի վերաբերյալ 2007 թվականի հունիսի 12-ի ՎԲ-124/07 գործով առանց պատիժը կրելու նրա ուղղման հնարավորության վերա¬բեր¬յալ հետևության Վճռաբեկ դատարանը հանգել է` հաշվի առնելով այն, որ Ս.Ներսիսյանն ամբող¬ջությամբ վերականգնել է ինչպես պետությանը, այնպես էլ տուժող Շ.Միսակյանին պատճառված նյութական վնասը, նախկինում արատավորված չի եղել, բնութագրվում է դրական, վատառողջ է և 2-րդ խմբի հաշմանդամ, նրա խնամքին է գտնվում անչափահաս երեխան, տուժողը խնդրել է նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել։ Վճռաբեկ Դատարանը նման հետևութ¬յան հանգելիս հաշվի է առել նաև այն, որ բացակայում են Ս.Ներսիսյանի պատասխա¬նատ¬վությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքները։ 3. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 178-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտված Թամարա Իշխանի Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-192/07 գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու անհրա¬¬ժեշտության վերաբերյալ հետևության Վճռաբեկ դատարանը հանգել է` հաշվի առնելով Վերաքննիչ դա¬տարանի դատական ակտն օրի¬նական ուժի մեջ մտնելուց հետո տուժողներ Սու¬սան¬նա Հով¬հան¬նիս¬յանին, Թադևոս Մելքոնյանին, Վլա¬դիմիր և Տատյանա Ավագյաններին պատ¬ճառ¬ված նյութա¬կան վնասն ամբողջությամբ վերա¬կանգնվելու, Թ.Տեր-Գրիգորյանի նախկինում դա¬տապարտված չլինե¬լու, վատառողջ լինելու, պատ¬ճառված նյութական վնասն ամբողջովին վերա¬կանգնելու հանգա¬մանք¬ները, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրաց¬նող հանգամանքների բա¬ցա¬կա¬յությունը։ Ավելին, նույն որոշմամբ Վճռաբեկ դատարանը, բեկա¬նելով վերոնշյալ մասով ՀՀ քրեա¬կան վերաքննիչ դատարանի դատական ակտը և օրինական ուժ տալով Առաջին ատյանի դա¬տարանի դատավճռին, արձանագրել է, որ Վերաքննիչ դատարանի կողմից բերված պատճա¬ռա¬բա¬նութ¬¬յունները` հանցագործությունների բնույթի ու հասարակական վտանգավորության աստի¬ճանի, դրվագների քանակի, առաջացրած հետևանքների, դատա¬պարտ¬յալի անձը բնութագրող հանգա¬մանք¬ների վերաբերյալ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդ¬վածի կիրառումը բացառող հանգա¬մանք¬ներ չեն։ Այսպիսով, մեջբերված դատական ակտերում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի հիմնավորումներից կարելի է եզրակացնել, որ գույքային բնույթի հանցագործությունների վերաբերյալ գործերով հան¬ցագործության ծանրությունը, դրվագների քանակը, հանցագործությունների համակցությունը և այդ կարգով վերջնական պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը, հանցագործությամբ առաջացրած հետևանքները ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառումը խոչընդոտող փաստարկներ չեն։ Այդ բնույթի հանցագործություններով «հանցագործության հասա¬րա¬կա¬կան վտանգավորության աստիճանն էականորեն նվա¬զեցնող» հանգամանքը, ըստ Վճռաբեկ դատարանի, պատճառված վնասը վերա¬կանգնել է (վնասը կամովին վերականգնելու մասին վերոնշյալ դատա¬կան ակտերի հիմ¬նավորումներում չի արծարծում, առավել ևս` արժևորվում), որը զուգորդվել է հանցավորի անձը դրա¬կանորեն բնութագրող տվյալ¬ների առկա¬յութ¬յամբ (հաշ¬ման¬դամ է, վատառողջ է, նախկինում արա¬տա¬վորված չէ), մի շարք դեպքերում՝ նաև պատասխանատվություն ու պատիժը մեղմացնող այլ հանգա¬մանքներով։ Վերոնշյալ իրավական վերլուծությունները և նույնանման փաստական հանգամանքներով այլ գործերով Վճռաբեկ դատարանի հիմնավորումները սույն գործով հաստատված հան¬գա¬մանք¬ների վրա տարածելով` Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալներից յուրա¬քանչյու¬րի նկատ¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող պատժի չափը որոշելիս և պատիժը (ամբաստանյալ Վ.Խաչիկ¬յանի պա¬րագայում` վերջնական պատիժը) կրելու նպատակա¬հարմա¬րության հարցը պար¬զելիս (բացառապես պատիժ նշանակելու ենթատեքստում) հանցագոր¬ծության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի հետ մեկտեղ անհ¬րա¬ժեշտ է հաշ¬վի է առ¬նել յուրացման բոլոր դրվագներին կազմակերպված խմբի 5 հիմնա¬կան անդամ¬ների (ներառյալ խմբի ղե¬կա¬վարի) մաս¬նակցութ¬յան փաստը, տվյալ դրվագով յուրացված ընդ¬հա¬¬նուր գումարի սահմաններում վեր¬ջիններիս ու դրան առնչված այլ ամբաս¬տան¬յալ/ներ/ին հա¬սա¬նելիք գումարի մո¬տավոր (պայմա¬նա¬կանորեն միջի¬նաց¬ված) չափը և այն համադրել մինչդա¬տա¬կան կամ դա¬տա¬կան վարույթների ըն¬թաց¬¬քում վերա¬կանգնված վնասի հետ` արդարության և պատժի անհատա¬կա¬նաց¬ման, ինչպես նաև մար¬դասիրության սկզբունքների կիրառելիությունը յու¬րա¬քանչյուր ամբաս¬տան¬յալի առումով ապա¬հովելու նպատակով (նշանակվող պատիժն այդ կերպ անհատականաց¬նելու մոտեցումը, Դա¬տարանի համոզ¬¬մամբ, նաև չի բացառում կամ նսեմացնում ամբաս¬տանյալների դեմ համապար¬տութ¬յամբ ներկա¬յացված քաղա¬քացիական հայցի արդարացի լուծման հնարա¬վո¬րությունը)։ Բացի այդ, Դատարանը հաշվի է առնում նաև հանցակցության ձևը և տեսակը, կատարված հանցա¬գոր¬¬ծության մեջ յուրա¬քանչյուր ամբաստանյալի մասնակցության աստի¬ճանն ու դերա¬կա¬տա¬¬¬րությունը, հանցանքը կատա¬րելու նպատակը և շարժառիթը, մեղքի տեսակը, հանցագործության ավարտից հետո դրսևորած վարքագիծը, այդ թվում` պատճառված վնասը կամովին վերականգնելու փաստը, յուրա¬քանչյուրի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ¬ները, պա¬տաս¬խանատվությունն ու պա¬տիժը մեղ¬մաց¬նող բազմաթիվ հան¬գա¬մանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրաց¬նող հանգամանքների բացակայությունը ( վերջինս՝ բացառությամբ ամբաստան¬յալ Վ.Խաչիկյանի)։ Վերոնշյալ բոլոր հանգամանքների ու անձը բնութագրող տվյալների համադրության և ամ¬բողջական գնա¬հատման պայման¬ներում է հնարավոր պատշաճ հետևության հանգել պատժի նպա¬տակ¬ներն ապա¬հովելու տեսանկյունով ամբաստանյալներից յուրա¬քա¬նչյուրի նկատմամբ նշանակ¬վող պա¬տիժը (ամ¬բաստանյալ Վ.Խաչիկյանի դեպքում՝ վերջնական պատիժը) կրելու կամ չկրելու անհրաժեշ¬տության վերաբերյալ։ Այսպիսով, դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցների համադրման և գնահատ¬ման արդյունքներով` Դատարանը փաստում է, որ կազմակերպված խմբի հիմնական անդամների` ղեկավար Վազգեն Խաչիկ¬յանի, անդամներ Աշոտ Աբրահամյանի, Հովհաննես Գրիգորյանի, Վա¬հագն Խաչատրյանի և Վիգեն Գևորգյանի նկատմամբ բացակայում են ազատազրկման ձևով նշա¬նակվող պատիժը պայմանականորեն չկիրա¬ռելու քրեաիրավական հիմքերը, ինչը պայմանա¬վորված է հետևյալ հանգամանքների առկայությամբ` նրան¬ցից յուրաքանչյուրի դերա¬կատա¬րութ¬յամբ, տևա¬կան ժամանակ յուրացումներով զբաղվելու, խմբի կազ¬մում ոչ մշտական անդամների ներգրա¬վելու փաստերով, այսինքն` հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանով, կատա¬րած արարքի բնույ¬թով և հանցագործությանը նրանցից յուրաքանչյուրի մասնակցության աստի¬ճանով, մասնավո¬րա¬¬պես` հան¬ցանքները բացառապես շահադի¬տա¬կան նպատակով և նյութական շարժառիթով կա¬տա¬¬րելու հան¬գամանքով, մեղքի տեսակով (գործել են ուղղակի դիտավարությամբ) պետության պատ¬¬ճառ¬ված վնասի չափով, որը մոտ 70-ապատիկ անգամ գե¬¬րազանցում է հափշտա¬կության` առանձ¬նապես խոշոր չափի նվա¬զագույն շեմը և պատ¬ճառված այդ վնասն առհասարակ չվերա¬կանգ¬նելու կամ ոչ համա¬չա¬փո¬րեն վերականգնելու փաս¬տով (3.000.000 ՀՀ դրամ վերա¬կանգնել է ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանը, 2.500.000 ՀՀ դրամ` Վիգեն Խա¬չատրյանը (միջինացված հաշվարկի համաձայն), 2.000.000 ՀՀ դրամ` Վիգեն Գևորգյանը, 2.000.000 ՀՀ դրամ` նաև Աշոտ Աբրահամյանը), մինչ¬դեռ խմբի հիմնական անդամները համատեղ գոր¬ծո¬ղությունների հետևանքով յուրացրել են ընդ¬հանուր 261.115.652 ՀՀ դրամ)։ Դատարանը փաստում է, որ վերոնշյալ ամբաս¬տանյալներից յու¬րա¬քանչյուրի անձը դրականորեն բնութագրող, պատասխա¬նատ¬վությունն ու պա¬տիժը մեղ¬մացնող հան¬գա¬մանքներն անհրաժեշտ է հաշվի առնել նրանց նկատ¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող պատժի չափն անհատականացնելիս, իսկ ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պա¬րա¬գայում` նաև վերջ¬նական պատիժ սահմանելիս։ Վազգեն Խաչիկյանին և նրա ղեկավարությամբ գործած անձանց կատարած յուրա¬ցում¬նե¬րին օժանդակած Ծառայության Շենգավիթի բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանի, նրա տե¬ղակալ Համ¬լետ Մարտիրոսյանի, բաժնի օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանի, Էրեբունի և Նուբարաշեն տա¬րած¬քային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանի նկատմամբ ազատազրկան ձևով նշանակվող պա¬տիժը նպա¬տակահարմար է չկիրառել, առկա են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու քրեա¬իրավական հիմքերը, որպիսի հետևության Դատարանը հանգում է հետևյալ (ընդհանուր) հան¬գա¬մանք¬ների հա¬մակ¬ցությունը հաշվի առնելով` մեկ դրվագ հան¬ցանքը նրանք կատարել են Վազգեն Խաչիկյանից ծառայողական կախ¬վա¬ծության ազդեցությամբ, այդ հանցանքը կրել է էպիզոդիկ բնույթ և ավարտվել կարճատև ընթացքով, նրանք ելքագրված գումարի յուրաց¬մանը մասնակից չեն, այլ օժանդակողներ են, ինչն արտա¬հայտ¬վել է տարածքային համապատասխան բաժնի շտեմարանից կենսաթոշա¬կառուների ամփոփ տվյալ¬ները վերադասին տրա¬մադրելու, ապա վճարային ցուցակներ կազմելու և հանձնելու մեջ, որի հիման վրա հետագայում Ծառայության վճարումների ծառայությունում խմբի կողմից ելքագրվել և յու¬րացվել են այդ կենսաթո¬շա¬կառուների դեպոնացված գումարները։ Ավելին, հանցանքը կատարել են ոչ նյութական շարժառիթով և ակնկալիքով, անուղղակի դիտավորությամբ, դրա կատարման համար որևէ օգուտ չեն ստացել (Ս.Սարգսյանին թեև դեպքից մեկ շաբաթ անց տրվել է 1.500.000 ՀՀ դրամի հատուցում, սակայն այն վե¬րադարձվել է ՀՀ պե¬տական բյուջե), նախկինում դատապարտված չեն, բնութագրվում են դրա¬կանորեն, բազմիցս խրախուսվել և պարգևատրվել են, ինչպես նաև բացա¬կայում է նրանց պատաս¬խա¬նատվությունն ու պատիժը ծան¬րացնող որևէ հանգամանք։ Բացի այդ, վերոնշյալ անձանցից` Սամվել Էլբակյանը սույն դատական ակտը կայացնելու պահին աշխատում է Ծառայության տարածքային նույն բաժնում` բաժնի պետի պաշտոնում, 63 տարեկան է (ծնվել է 1951թ. նոյեմբերի 7-ին), հանցանքը կատարելուց հետո դրսևորել է դրական վարքագիծ` հանցանքից նյութական օգուտ չակնկալելու և չստանալու պայ¬մաններում` կամովին հատուցել է տվյալ տարածքային բաժնի ևս 2 աշխա¬¬տա¬կիցների, Վ.Խաչիկ¬յա¬նի և վերջինիս ղեկավարությամբ գործող 4 պաշտոնատար անձանց հանցավոր գործո¬ղություն¬ներով պետությանը պատճառված 20.489.226 ՀՀ դրամ վնասից 2.600.000 ՀՀ դրամը, ինչպես նաև մինչ¬դա¬տա¬կան վարույթի ընթացքում ակտիվորեն աջակցել է նրան վե¬րագրված միակ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան՝ 2010 թվականի հոկտեմբերին կատարված յու¬րաց¬ման դեպքի, դա հանգամանքների բա¬ցա¬հայտ¬մանը։ Համլետ Մարտիրոսյանը 3-րդ խմբի հաշմանդամ է, խնամքին է կենսաթոշակառու կինը, վերագրված հանցանքը կատարելու պահին զբաղեցրել է տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանի տեղակալի պաշտոնը, հանցանքը կատարելուց հետո դրսևորել է դրական վարքագիծ` հանցանքից նյութական օգուտ չակնկալելու և չստանալու պայ¬մաններում` կամովին հատուցել է տվյալ տա¬րած¬քային բաժնի ևս 2 աշխա¬տա¬կիցների, Վ.Խաչիկ¬յա¬նի և վերջինիս ղեկավարությամբ գործող 4 պաշ¬տո¬նա¬տար անձանց հանցավոր գործո¬ղություն¬ներով պետությանը պատճառված 20.489.226 ՀՀ դրամ վնա¬սից 2.562.000 ՀՀ դրամը։ Հրանուշ Դանիելյանը կին է, 67 տարեկան է (ծնվել է 1947թ. մայիսի 14-ին), 3-րդ խմբի հաշ¬մանդամ է, վերջինիս ամուսինը 2-րդ խմբի հաշմանդամ է, հանցանքը կատարելու պահին պաշ¬տո¬նա¬տար անձ չի հանդիսացել և քննվող դեպքի ժամանակ զբաղեցրել է տարածքային բաժնի օպե¬րա¬տորի (գլխավոր մասնագետի) պաշտոնը։ Ծառայության Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնի նախկին պետ Սարգիս Սարգսյանը մաս¬նակցել է ՀՀ և ԼՂՀ սահման¬ների պաշտպանական մարտական գոր¬ծողություն¬նե¬րին, հանցանքը կատարելիս չի գործել նյութական օգուտ ստանալու շարժա¬ռի¬թով, կամովին վե¬րա¬կանգնել է տվյալ դրվագով իր և կազմակերպված խմբի հիմնական 5 անդամների գործողութ¬յուն¬ներով պե¬տութ¬յանը պատ¬ճառված 25.334.330 ՀՀ դրամ վնասից 4.300.000 ՀՀ դրամ գումար։ Կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներ Բագրատ Մուրադյանի, Արմեն Խա¬չատրյա¬նի, Արթուր Սուքիասյանի և Հովհաննես Սուքիասյանի նկատմամբ ազատազրկան ձևով նշա¬¬նակվող պա¬տիժը ևս նպատակահարմար է պայմանականորեն չկիրառել, որպիսի հետևության Դատարանը հանգում է հետևյալ (ընդհանուր) հանգամանքների համակցությունը հաշվի առնելով` նրանցից որևէ մեկը նախկինում դատապարտված չէ, բնութագրվում են դրականորեն, բա¬ցակայում են նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքները, ամբողջությամբ կամ մասամբ վե¬րա¬կանգնել են պետությանը պատճառված վնասը։ Բացի այդ, նրան¬ցից` Բագրատ Մուրադյանը վերագրված արարքը կատարելու պահին Ծառայությունում որևէ պաշ¬¬տոն չի զբաղեցրել, քաղաքացիական անձ է, վերագրված յուրացումներին մասնակից չէ, բա¬ցա¬ռա¬¬պես օժան¬դակող է, կատարել է ոչ էական դեր, հանցանքը կատարել է անձնական, ոչ նյութական շար¬ժառիթով` ազգա¬կան, Ծառայության աշխատակից և սույն գործով ամբաստանվող Վահագն Խա¬¬չատրյանի խնդրանքը կա¬¬տարելու կապակ¬ցութ¬յամբ, վերջինիս հանձնարարությամբ իրակա¬նաց¬րել է վճա¬րում¬ների ցու¬ցակում կենսաթոշակառուների ստո¬րագրութ¬յունների կեղծումը և ստաց¬ված գումար¬ների մի մասը հանձ¬նել է Վ.Խաչատրյանին, խնամ¬քին են` երկու փոքրահասակ երե¬խա¬¬ները, պե¬տությանը նրա և կազմակերպված խմբի հիմնական 5 անդամների գործո¬ղություն¬ներով պատ¬¬¬ճառված ընդհանուր 10.719.870 ՀՀ դրամ վնասը վերականգնվել է բացառապես նրա նյութական միջոցներով, կամովին և ամբող¬ջությամբ (10.800.000 ՀՀ դրամի չափով, որից ըստ վճար¬ման 2012թ. սեպտեմ¬բերի 7-ի թիվ 106 հանձնարարագրի` ամբաս¬տան¬յալ¬ներ Վահագն Խա¬չատրյանի, Արմեն Խա¬չատրյանի և նրա անվամբ ՀՀ դատա¬խազության դե¬պոզիտ 900008037195 հաշվին է մուծվել 7.500.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ ըստ 2014թ. դեկտեմ¬բերի 4-ի թիվ 51 անդոր¬րագրի` Բագրատ Մուրադյանի անվամբ 900005028155 հաշվին վճարվել է ևս 8.300.000 ՀՀ դրամ), վերջինս սույն գործով անազատության մեջ է 2 տարի 3 ամիս 1 օր տևողությամբ։ Արմեն Խաչատրյանը 3-րդ խմբի հաշմանդամ է, վերագրված արարքը կատարելու պահին Ծառայությունում որևէ պաշ¬տոն չի զբաղեցրել, քաղաքացիական անձ է, վերագրված յուրացում¬ների մասնակից չէ, բա¬ցա¬ռապես օժան¬դակող է և կատարել է ոչ էական դեր, հանցանքը կատարել է անձ¬նական, ոչ նյութական շար¬ժա¬ռիթով` ազգա¬կան, Ծառայության աշխատակից և սույն գործով ամ¬բաս¬¬տանվող Վահագն Խա¬չատրյանի խնդրանքը կա¬տարելու կապակ¬ցութ¬յամբ, վերջինիս հանձ¬նա¬րարությամբ իրականացրել է վճա¬րումների ցուցակում կենսաթոշակառուների ստո¬րագրութ¬յուն¬ների կեղծումը և ստացված գումար¬ների մի մասը հանձնել Վ.Խաչատրյանին, պե¬տությանը նրա և կազ¬մակերպված խմբի հիմնական 5 անդամների գործողություններով պատ¬ճառված ընդհանուր 3.623.587 ՀՀ դրամ վնասը վերականգնվել է բացառապես նրա նյութական միջոցներով, կամովին և ամբող¬ջությամբ` 3.700.000 ՀՀ դրամի չափով (ըստ վճար¬ման 2012թ. սեպտեմբերի 7-ի թիվ 106 հանձ¬նարարագրի` ամբաս¬տան¬յալ¬ներ Վահագն Խաչատրյանի, Արմեն Խաչատրյանի և նրա անվամբ ՀՀ դատա¬խազության դե¬պոզիտ 900008037195 հաշվին է մուծվել 7.500.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ 2014թ. դեկտեմբերի 4-ի թիվ 48 անդորրագրի` Արմեն Խա¬չատրյանի անվամբ 90005028155 հաշվին է վճարվել 1.200.000 ՀՀ դրամ), վերջինս սույն գործով անազա¬տութ¬յան մեջ է 2 տա¬րի 3 ամիս 1 օր տևո¬ղությամբ։ Արթուր Սուքիասյանն անկեղ¬ծորեն զղջացել և դեռևս մինչ¬¬դա¬տա¬կան վարույ¬թից իրեն լիովին մեղա¬վոր է ճանաչել, հանցագործությունը կատարելու հետո` վերագրված դրվագներով նրա և կազմա¬կերպված խմբի հիմնական 5 անդամների և այլ անձի գործողություններով պե¬տութ¬յանը պատ¬ճառ¬ված 102.926.926 ՀՀ դրամ վնասից կամովին վերականգնել է 17.159.095 ՀՀ դրամը, մինչ վնասի վերա¬կանգնումը 50 օր գտնվել է անազատության մեջ։ Հովհաննես Հովհաննիսյանը ներկայումս աշխատում է Ծառայության տարածքային նույն բաժ¬նում` բաժնի պետի պաշտոնում, կամավորական աշխարհազորի շարքերում մասնակցել է Հա¬յաս¬տանի սահմանների պաշտ¬պա¬նության մարտական գործողություններին, պարգևատրվել և խրա¬խուսվել է բազմաթիվ հուշամեդալներով, պատ¬վոգրե¬րով և շնորհակալագրերով, ֆիզիկապես վա¬տա¬ռողջ է և տառապում է պարբե¬րական (երևանյան) հիվանդությամբ, նրան վերագրված դրվագներով նրա և կազ¬մա¬¬¬¬¬կերպված խմբի հիմնական 5 անդամների գործողություններով պետութ¬յանը պատ¬ճառված 48.979.495 ՀՀ դրամ վնասից կամո¬վին վերականգնել է 9.308.000 ՀՀ դրամը։ Այսպիսով, վերոնշյալ վերլուծությունների և դատողությունների լույսի ներքո՝ յուրաքանչյուր ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները և պատասխա¬նատ¬վութ¬յունն ու պա¬տիժը մեղմացնող հանգամանքները միմյանց հետ համադրելու և համակցությամբ գնահատելու արդ¬յունք¬¬ներով Դա¬տա¬րանը հանգում է այն համոզվածության, որ սոցիալական արդա¬րության վերա¬կանգնելը, ամ¬բաս¬տանյալներ Բագրատ Մուրադյանի, Արմեն Խաչատրյանի, Հովհաննես Հով¬հան¬նիսյանի, Արթուր Սուքիասյանի, Սարգիս Սարգսյանի, Սամվել Էլբակյանի, Համլետ Մարտի¬րոսյանի և Հրա¬նուշ Դանիելյանի ուղղվե¬լը և նոր հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ների կան¬խելը հնա¬րավոր է նրանցից յու¬րա¬քանչ¬յուրի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պա¬տի¬ժը պայմա¬նա¬կա¬նո¬րեն չկի¬րառելու և ողջամիտ ժամ¬կետով փոր¬ձաշրջան սահմանելու (Դատարանի համոզմամբ` արդարացի պա¬տիժ նշանակելու) պայման¬ներում։ Դատարանը փաստում է, որ պատժի նպատակներն ապահո¬վելու տեսանկյու¬նով ամ¬բաս¬¬տան¬յալների նկատմամբ նշանակվող վերոնշյալ պատիժն է ար¬դա¬¬րացի և անհրա¬ժեշտ նրանցից յու¬րաքանչյուրին ուղղելու, նոր հան¬ցագոր¬ծութ¬յունների կատա¬րումը կան¬խե¬լու և սո¬ցիա¬լական ար¬դա¬¬րութ¬¬յունը վերականգնելու հա¬մար։ Քննարկելով ամբաստանյալներ Վազգեն Խաչիկյանի, Աշոտ Աբրահամյանի, Հովհաննես Գրի¬գոր¬յանի, Վահագն Խաչատրյանի և Վիգեն Գևորգյանի նկատ¬մամբ ընտրված խա¬փան¬ման միջոց կա¬լա¬¬նա¬վորման հարցը` Դատարանը գտնում է, որ այդ խա¬փան¬ման միջոցը վերաց¬նելու կամ փո¬փո¬խե¬լու հիմ¬քերը բացա¬կայում են` պայմա¬նա¬վորված նրանց իրա¬¬կան պատժի` ազա¬¬տազրկման դատա¬պար¬տե¬լու և դա¬տավճռի կա¬տա¬¬րումն ապահովելու անհրա¬¬ժեշ¬տութ¬յամբ։ Միա¬ժա¬¬մա¬նակ անդրա¬¬դառ¬¬նալով վերոնշյալ ամ¬բաս¬¬¬տան¬¬յալների պատ¬ժի կրման սկիզբն հաշ¬¬վարկելու և անազա¬տության մեջ գտնվելու ժամ¬կետն հաշ¬վակցելու հար¬ցերին` Դատա¬րանը գտնում է, որ յուրա¬քանչյուրի պատ¬¬¬ժի կրման սկիզբն անհրա¬¬ժեշտ է հաշվարկել նրան փաս¬տացի ազա¬տութ¬յունից զրկե¬լու օրվանից, հա¬մապա¬տաս¬խանաբար՝ Վազգեն Խաչիկյանի, Աշոտ Աբրա¬համյանի, Հովհաննես Գրիգորյանի և Վիգեն Գևորգյանի դեպքում` 2012թ. սեպտեմբերի 28-ից, իսկ Վա¬հագն Խաչատրյա¬նի պարագայում` 2012թ. սեպ¬տեմբերի 7-ից, որպիսի պայ¬ման¬ներում նրանց կա¬լանքի տակ պահելու ժամ¬կետը լրացուցիչ հաշ¬վակցե¬լու անհրա¬ժեշտութ¬¬յունը վե¬րանում է, քանի որ հաշ¬վակցման են¬թակա ժամ¬կետը, առանց ընդհատման, ինքնին ընդգրկում է անազա¬տության մեջ նրանցից յու¬րաքանչյուրի հայտնվե¬լու օրվանից մինչև սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելն ըն¬կած ժամանա¬կա¬¬հատ¬¬վածը։ Կալանքի տակ գտնվող, գործով ամբաստանյալներ Բագրատ Մուրադյանի և Արմեն Խա¬չատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կա¬¬¬¬յացնելու պայման¬նե¬րում նրանցից յուրաքանչյուրի նկատմամբ որպես խա¬¬¬փանման միջոց ընտրված կալանավոր¬ումն են¬թակա է անհապաղ վերացման։ Տվյալ պարագայում նշանակվող պատ¬¬¬ժից ենթակա է հաշ¬վակցման նրանցից յուրաքանչյուրին 2012թ. սեպտեմբերի 7-ից մինչև սույն դատական ակտի կայա¬ցումը անա¬զա¬տութ¬յան մեջ պահելու ողջ ժամկետը` 2 տարի 3 երեք ամիս 1 օրը։ Դատա¬րանը նաև փաս¬տում է, որ ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանին նկատմամբ պա¬տիժ նշա¬նա¬կելու և այն պայմանականորեն չկիրառելու որոշում կայացնելու պայմաններում անհրա¬ժեշտ է հաշվակցել մինչդատական վարույթի ընթացքում՝ 2011թ. նոյեմբերի 8-ից մինչև նույն թվա¬կանի դեկտեմբերի 28-ը՝ 50 օր տևողությամբ անազատության մեջ նրան պահելու ժամ¬կետը։ Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռը կայացնելու պահին ամբաստանյալներ Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Արթուր Սուքիասյանի, Սարգիս Սարգսյանի, Սամվել Էլբակյանի, Համլետ Մար¬տի¬րոսյանի և Հրանուշ Դանիելյանի նկատ¬մամբ որպես խա¬¬¬¬փան¬ման միջոց ընտրված չհեռանալու մա¬սին ստո¬րագրությունը փոփոխելու կամ վերաց¬նելու հիմքերը բացա¬կա¬յում են, դրանք անհրա¬ժեշտ է վերաց¬նել սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դա¬տավճիռ կա¬յացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույց¬ների, գույ¬քի նկատ¬մամբ կի¬րառված (կիրառվելիք) արգելանքի, քաղա¬¬քա¬ցիական հայցի և դատական ծախ¬սերի հարցերին։ Դատարանն արձանագրում է, որ միասնական հայցադիմումով, սակայն ըստ դրվագների և դրանցից յուրաքանչյուրին մասնակցած (օժանդակած) ամբաստանյալների՝ համապարտությամբ գումարներ բռնագանձ¬նելու պահանջով Դատախազության (մեղադրողի) ներկայացրած 267.583.336 ՀՀ դրամի քաղա¬քացիական հայցն ենթակա է բա¬վա¬րար¬ման, սակայն մասնակի` 172.196.157 ՀՀ դրամի չա¬փով` հաշվի առնելով, այն որ դատաքննությամբ հաստատված (ապացուցված) ընդհանուր գումար¬ների յուրացումը կազմել է 261.125.652 ՀՀ դրամ, որից գործով ամբաստանյալների միջոց¬ների հաշ¬վին ՀՀ պետական բյուջե է վերականգնվել 88.929.495 ՀՀ դրամը, իսկ Վազգեն Խաչիկյանի դեմ ներկա¬յաց¬ված 29.000.000 ՀՀ դրամի քաղաքացիական հայցը հարուցվել է ոչ պատշաճ անձի կողմից, հետևաբար` ենթակա է մերժման։ Այսպես, ստորև նշված քա¬ղա¬¬¬¬քացիական պա¬տաս¬խանող¬ներից հօգուտ ՀՀ պետա¬կան բյուջեի համա¬պար¬տության կարգով ենթակա են բռնա¬¬գանձ¬ման հետևյալ գումարները (ներ¬կայացվում են ըստ հափշտակության յուրաքանչյուր դրվագի, դրան մաս¬նակցած կամ օժանդակած անձանց կազմի) ՝ - կազմակերպված խմբի հիմնական (մշտա¬կան) անդամ¬ներ Վազգեն Խաչիկյանից, Աշոտ Աբրահամյանից, Վահագն Խաչատրյանից, Հովհաննես Գրի¬¬գորյանից և Վիգեն Գևորգյանից` 125 կենսաթոշակառուների դրվագով` 39.542.218 ՀՀ դրամ՝ հաշվի առնելով, որ յուրացված 49.042.218 ՀՀ դրամ գումարից (առանց Բ.Մուրադյանի և Ա.Խաչատրյանի մասնակցության) Վ.Խաչատրյանը կամովին վե¬րա¬կանգ¬նել է 2.500.000 ՀՀ դրամը (միջինացված հաշվարկով), Հովհաննես Գրիգորյանը` 3.000.000 ՀՀ դրամը, Վիգեն Գևորգյանը` 2.000.000 ՀՀ դրամը, իսկ Աշոտ Աբրահամյանը` 2.000.000 ՀՀ դրամը, - կազմակերպված խմբի հիմնական (մշտա¬կան) անդամ¬ներ Վազգեն Խաչիկյանից, Աշոտ Աբրահամյանից, Վահագն Խաչատրյանից, Հովհաննես Գրի¬¬գորյանից, Վիգեն Գևորգյանից և կազ¬մա¬¬կերպված խմբի ոչ մշտական անդամ Բագրատ Մուրադյանից 10.719.870 ՀՀ դրամ գումարը բռնա¬գանձման ենթակա չէ, քանի որ Բագրատ Մուրադյանը կամովին և ամբող¬ջությամբ` 10.800.000 ՀՀ դրամի չափով, հատուցել է իր և վերոնշյալ այլ անձանց համատեղ գործողութ¬յուններով պետութ¬յանը պատ¬ճառված ընդհանուր վնասը, հետևաբար` Դատարանն արձանագրում է, որ 125 կենսաթո¬շակա¬ռուների դրվագի այդ մասով Դատախազության ներկա¬յացված քաղաքացիական հայցի հար¬ցը լուծվել է։ - կազմակերպված խմբի հիմնական (մշտա¬կան) անդամ¬ներ Վազգեն Խաչիկյանից, Աշոտ Աբրահամյանից, Վահագն Խաչատրյանից, Հովհաննես Գրի¬¬գորյանից, Վիգեն Գևորգյանից և կազ¬մակերպված խմբի ոչ մշտական անդամ Արմեն Խաչատրյանից 3.623.587 ՀՀ դրամ գումարը բռնագանձման ենթակա չէ, քանի որ Արմեն Խաչատրյանը կամովին և ամբող¬ջությամբ` 3.700.000 ՀՀ դրամի չափով, հատուցել է իր և վերոնշյալ անձանց համատեղ գործողություններով պետությանը պատ¬¬¬¬ճառված ընդհանուր վնասը, հետևաբար` Դատարանն արձանագրում է, որ 125 կենսա¬թո¬շակառուների դրվագի այդ մասով Դատախազության ներկայացված քաղաքացիական հայցի հարցը լուծվել է։ - կազմակերպված խմբի հիմնական անդամ¬ներից, ինչպես նաև Արթուր Սուքիասյանից՝ 85.767.431 ՀՀ դրամ՝ հաշվի առնելով, որ վերջինս յուրացված 102.926.926 ՀՀ դրամ գու¬մարից կամո¬վին վերականգնել է 17.159.495 ՀՀ դրամը, - կազմակերպված խմբի հիմնական անդամ¬ներից, ինչպես նաև Հովհաննես Հովհաննիս¬յանից՝ 39.671.495 ՀՀ դրամ, քանի որ վերջինս յուրացված 48.979.495 ՀՀ դրամ գումարից ՀՀ ֆի¬նանս¬ների նախարարության աշխատակազմի ֆինանսական վերահսկողության տեսչության իրա¬կանացրած ստուգման ժամանակ կամովին վերականգնել է մահացած կենսաթոշակառուների ան¬վամբ ան¬հիմն վճարված ընդհանուր գումարից 2.308.000 ՀՀ դրամը, իսկ դա¬տաքննության ընթաց¬քում վերականգնել ևս 7.000.000 ՀՀ դրամը, - կազմակերպված խմբի հիմնական անդամ¬ներից, ինչպես նաև նրանց օժանդակած Սամ¬վել Էլբակյանից, Համլետ Մարտի¬րոսյանից և Հրանուշ Դանիելյանից՝ 15.327.226 ՀՀ դրամը, քանի որ յուրացված 20.489.226 ՀՀ դրամ գու¬մարից Սամվել Էլբակյանը վերականգնել է 2.600.000 ՀՀ դրամը, Համլետ Մարտիրոսյանը` 2.562.000 ՀՀ դրամը, - կազմակերպված խմբի հիմնական անդամ¬ներից, ինչպես նաև նրանց օժանդակած Սար¬գիս Սարգսյանից 21.034.330 ՀՀ դրամ՝ հաշվի առնելով, որ վերջինս յուրացված 25.334.330 ՀՀ դրամից վերականգնել է 4.300.000 ՀՀ դրամը։ Դատարանը փաստում է, որ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի դեմ Դատախազության ներ¬կա¬յացրած 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը հատուցելու և այն հօգուտ պետության բռնագանձնելու մասով քաղա¬քացիական հայցն անհիմն է, ենթակա է մերժման, քանի որ տվյալ դրվագով իրապես տուժել են Ծա¬ռա¬յության Գյում¬րու տարածքային բաժնի աշխատակիցներ Արթուր Աբրահամյանը և այլոք, ոչ թե պե¬տությունը, չի ապա¬ցուցվել, որ Ծա¬ռա¬յության Գյումրու տարած¬քային բաժնի աշխատակից Արթուր Աբրահամյանի կող¬մից Էդ.Վարժապետյանի միջոցով սույն գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանին հանձնված գումար¬ներն եղել են հատ¬կապես անհիմն ելքագրված և յուրացված գումարներից, հետևաբար` Դա¬տախա¬զությունը տվյալ դրվագով պատշաճ հայցվոր չէ։ Անդրադառնալով յուրաքանչյուր դրվագին մասնակցած և առնչված սույն գործով որպես քաղաքացիական պատասխանող ճանաչված ամբաստանյալներին համապարտությամբ քաղաքա¬ցիաիրա¬վական պատասխանատ¬վության ենթարկելու վերաբերյալ ՀՀ դատախազության հարուցած հայցադիմումի իրավաչափությանը՝ Դատարանը փաստում է, որ իրավական տեսանկյու¬նով այդ կապակցությամբ պաշտպանական կողմի վիճար¬կումներն անհիմն են, չեն բխում սույն դատական ակտը կայացնելու պահին գործող իրավա¬կարգա¬վորումներից. տվյալ հարցը գտնվում է հայց հարուցած և այն պաշտպանող անձի՝ դատախազի լիա¬զո¬րութ¬յունների շրջանակներում, ինչը բա¬ցառում է Դատարանի նախա¬ձեռ¬նությամբ քաղա¬քա¬ցիական պատաս¬խա¬նողների անհատական (բաժնային) պատասխա¬նատվության անցնելու նույնիսկ տեսա¬կան հնարավո¬րութ¬յունները։ Նշված հետևության Դատարանը հանգում է հետևյալ իրավական վերլուծությունների և դատողությունների արդյունքներով. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը հարուցվում, ապացուցվում և լուծվում է սույն օրենսգրքի դրույթներով սահմանված կանոններով։ 2. Քաղաքացիական դատավարական օրենսդրության նորմերի կիրառումը թույլատրվում է, եթե դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենսգրքին, և քաղաքացիական հայցով վարույթի համար անհրաժեշտ են կանոններ, որոնք նախատեսված չեն սույն օրենսգրքով։ 3. Քաղաքացիական հայցով որոշումն ընդունվում է քաղաքացիական օրենսդրության նոր¬մերին համապատասխան։(…)»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 156-րդ հոդվածի համաձայն` «Դատախազը հա¬րու¬ցում և պաշտպանում է հարուցված քաղաքացիական հայցը, եթե խախտվել են պետության գույքային շահերը»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայց կարող է հարուցվել յուրա¬քանչյուր պահի` սկսած քրեական գործի հարուցումից մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դա¬տարանի հեռանալը խորհրդակցական սենյակ։ 2. Քաղաքացիական հայց հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար։ 3. Հայցադիմումում նշվում է, թե որ քրեական գործով, ով, ում, ինչի հիման վրա և ինչ չափով է հարուցում քաղաքացիական հայց, ինչպես նաև պետք է բովանդակի խնդրանք` վնասի հատուց¬ման համար կոնկրետ դրամական գումարի և գույքի բռնագանձման մասին»։ ՀՀ քաղաքացաիական օրենսգրքի 1073-րդ հոդվածի համաձայն՝ վնասը համատեղ պատ¬ճառած անձինք տուժողի առջև կրում են համապարտ պատասխանատվություն։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ տուժողի դիմումի հիման վրա և հօգուտ նրա, դատարանն իրավունք ունի հա¬մատեղ վնաս պատճառած անձանց վրա պատասխանատվություն դնել մասերով՝ դրանք որո¬շե¬լով նույն օրենսգրքի 1074-րդ հոդվածի 2-րդ կետով նախատեսված կանոներին համապա¬տաս¬խան։ ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1074-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ այլ անձի պատ¬ճառած վնասը հատուցած անձը հետադարձ պահանջի (ռեգրեսի) իրավունք ունի այդ անձի նկատ¬մամբ՝ իր վճարած հատուցման չափով, եթե այլ չափ սահմանված չէ օրենքով։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ համատեղ պատճառած վնասը հատուցած վնաս պատ¬¬ճառողն իրավունք ունի մյուս վնաս պատճառողներից պահանջել տուժողին վճարված հա¬տուց¬¬ման բաժինը՝ այդ վնասը պատճառողների մեղքի աստիճանին համապատասխանող չափով։ Մեղքի աստիճանը որոշելու անհնարինության դեպքում բաժինները ճանաչվում են հավասար։ Ալվարդ Չուբարի Ստեփանյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի թիվ ԼԴ/0327/01/10 որոշման Վճռաբեկ դատարանը այն դիրքորոշումն է արտահայտել, որ (…) դատարանը, ապացուցված համարելով հանցագործության մեջ մեղադրվող անձի մեղքը, ինչպես նաև հանցավոր արարքի և հասցված վնասի միջև պատճառական կապը, լուծում է նաև քաղա¬քա¬ցիական հայցը` գնահատելով ներկայացված հայցադիմումի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինե¬լու հանգամանքը» (տե՛ս նաև 21-րդ կետը)։ Հիմք ընդունելով վերոնշյալ իրավական դիրքորոշումը՝ Արկադի Վարդանյանի վերա¬բերյալ 2013թ. ապրիլի 18-ի թիվ ՇԴ2/0013/01/11 գործով Վճռաբեկ դատարանն արձա¬նագրել է, որ քրեա¬կան դատավարությունում քաղաքացիական հայցի լուծման համար պար¬տադիր է հանցագոր¬ծութ¬յան և հատուցման ենթակա վնասի միջև անմիջական պատճառա¬հետևան¬քային կապի առկա¬յությունը, ինչպես նաև քաղաքացիական հայցի հիմքի և առարկայի՝ պատշաճ կերպով հիմնավոր¬ված լինելը։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն ընդգծել է, որ քաղաքացիական հայցի հիմքը հայց հարուցելու իրավունք առաջացնող փաստերի ամբողջությունն է, իսկ հայցի առարկան` այդ փաստերի վրա հիմնված պահանջը։ Ընդ որում, քաղաքացիական հայցի հիմքը կազմող փաս¬տերը պետք է հիմնավորեն վնասի առկայությունն ու այն հանցագոր¬ծությամբ պատճառված լինելու հանգամանքը։ Հետևաբար, քրեական դատավարությունում հայց հարուցելու իրավունքն առկա է այն դեպքում, երբ վնասն անմիջականորեն պատճառվել է հանցագործությամբ։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանացակցությունը երկու կամ ավելի անձանց դիտավորյալ համատեղ մասնակցությունն է դիտավորյալ հանագործությանը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի համաձայն՝ կատարողի հետ մեկտեղ հանցակիցներ են համարվում համակատարողը, կազմակերպիչը, դրդիչը և օժանդակողը։ Վերոնշյալ իրավական վերլուծությունների և մեջբերումները սույն գործի դատաքննությամբ հաս¬տատ¬ված հանգամանքների վրա տարածելով՝ Դատարանը փաստում է, որ յուրացումներին մաս¬¬նակցած կազմակերպված խմբի հիմնական անդամները, ոչ մշտական անդամները և յուրաց¬ման դրվագ¬ներին օժանդակած անձինք պետությանն անմիջականորեն պատճառած վնասի համար ենթակա են քաղաքա¬ցիա¬իրավական պատասխանատվության համապարտության կարգով, քանի որ՝ - նրանց դեմ քաղաքացիական հայց է ներկայացրել պատշաճ անձը՝ դատախազը, ով ՀՀ քրեա¬¬կան դատավարության օրենսգրքի 156-րդ հոդվածի համաձայն` իրավասու է հարուցել և պաշտ¬պանել հարուցած քաղաքացիական հայցը, եթե խախտվել են պետության գույքային շահերը, - հայցադիմումը ներկայացվել է որպես քաղաքացիական պատասխանող ճանաչված ամ¬բաս¬տանյալների, այսինքն՝ պատշաճ անձանց (կողմի) դեմ, դատաքննութ¬յամբ հաստատվել է, որ վե¬րագրված հանցանքներն ամբաս¬տան¬յալները կատարել են հանցակցության տարբեր տեսակ¬նե¬րով և ձևերով, սակայն ամեն դեպքում՝ դիտավորյալ և համատեղ, որոնց հետևանքով պետությանն ան¬մի¬ջա¬կանորեն պատճառվել է համապատասխան գույքային վնաս, այսինքն՝ առկա է պատ¬ճառահետևանքային ուղղակի կապ (յուրաքանչյուր դրվագով վնասի չափը և դրան առնչված քաղա¬քա¬ցիական պատասխանող¬ների կազմը նշված է դա¬տաքննությամբ հաստատված հանգա¬մանք¬ներում), - հայցադիմումը բովանդակում է դրա ձևին և բովանդակությանն առնվազն ՀՀ քրեական դա¬տավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 3-րդ մասով ներկա¬յացված պա¬հանջ¬ները։ Բացի այդ, ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1073-րդ հոդվածի համաձայն բացառապես հայցվորը, տվյալ դեպքում՝ դատախազն էր իրավասու դատարանին գրավոր կերպով դիմել և հա¬մատեղ վնաս պատճառած սույն գործով ամբաստանյալների վրա պատասխանատվություն դնել մասերով (անհատապես), որպիսի դիմում Դատարանին մինչև սույն դատական ակտը կայացնելու համար խորհրդակցական սենյակ հեռանալը չի ներկայացվել։ Այսպիսով, անկախ հանցագործության հետևանքով օգուտ ստանալու կամ չստանալու, դրա չափի՝ համապարտ պատասխանատվության ենթարկելու վերաբերյալ դա¬տախազի (մեղադրողի) պա¬հանջն իրա¬վաչափ է, ինչը տուժողին, տվյալ դեպքում՝ պետության գույքային շահերը ներ¬կա¬յացնող դատախազին հնարավորություն է տալիս համարժեք գույք ունեցող որևէ ամբաս¬տան¬յա¬լից, ամբաստանյալների մի մասից կամ բոլոր ամբաստանյալներից պահանջել և հնա¬րավորինս սեղմ ժամկետում ստանալ համարժեք փոխհատուցում՝ բնեղենի կամ համարժեք գումարի տեսքով, որով հանրային տիրույթում տու¬ժողին երաշխավորվում է ան¬միջա¬կանորեն պատ¬ճառված գույքա¬յին վնա¬սի ամ¬բող¬ջական և արագ փոխհատուցում ստանալու իրական հնարա¬վո¬րություն։ Պաշտ¬¬¬պա¬նա¬կան կողմի բարձրացրած խնդրի լուծումը նախատեսված է հետադարձ պա¬հանջ ներ¬կա¬¬յացնելու ընթա¬ցակարգի շրջանակներում, բացառապես մասնավոր տիրույթում, որի ըն¬թացքում էլ հնարավոր է կողմերի ներկայացրած փաստարկների և հիմնավորումների համա¬տեքստում ող¬ջամտորեն հստակեցնել և պարզել հանցագոր¬ծությամբ համատեղ վնաս պատճառելու համար հա¬մա¬պար¬տութ¬յան կարգով պատասխանատ¬վության ենթարկված և վնասը վերա¬կանգնած, ինչ¬պես նաև չվերա¬կանգնած կամ ոչ ամբողջությամբ վերականգնած անձանց կազմում յուրա¬քանչյուրի մեղքի աստի¬ճանը, հետադարձ պահանջի ողջամիտ չափը և այլ հարցեր։ Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման խնդրին` Դատարանը գտնում է, որ սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատա¬րա¬նում պահ¬վող` ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամյանի երկու նոթատետրերը, Վահագն Խա¬չատրյանի «Դելլ» տեսակի համակարգիչը և «Դուդուկ» ֆայլը, ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյա¬նի կազմած պարտա¬վորագիրը, ինչպես նաև որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված՝ «Տոշի¬բա» տեսակի համակագիչն անհրաժեշտ է պահել քրեական գործի հետ։ Դատարանը փաստում է, որ որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերն անհրաժեշտ է պահել քրեական գործում՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Դատարանը գտնում է, որ որպես դատա¬կան ծախս` Վազգեն Յուրիկի Խաչիկանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, Վա¬հագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանից, Արթուր Ֆերդինանտի Սու¬քիասյանից,Սամվել Գրիգորի Էլբակ¬յանից և Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանից հօգուտ պե¬տա¬¬կան բյուջեի համապարտության կարգով անհրա¬ժեշտ է բռնա¬գանձել փորձաքննությունների կատար¬ման վրա սույն գործի շրջանակներում ծախսված գու¬մար¬ները՝ ընդհանուր 1.000.020 (մեկ միլիոն քսան) ՀՀ դրամ (ձեռագրա¬բանա¬կան փորձաքննության 2012թ. հուլիսի 30-ի թիվ 46531101 փոր¬ձաքննության եզրակացության կազմելու վրա կա¬տար¬ված 890.100 ՀՀ դրամ, ձեռագրա¬բանական և փաստաթղթա¬բա¬նական համալիր փորձաքննության 2012թ. հուն¬վա¬րի 24-ի թիվ 02-0168 եզրա¬կացություն կազմելու վրա ծախսված 41.220 ՀՀ դրամ և հա¬մա¬կարգչա¬տեխնի¬կա¬կան փորձաքննութ¬յան 2012թ. դեկտեմ¬բերի 20-ի թիվ 11-3561 եզրակա¬ցություն կազմելու վրա ծախս¬ված 68.700 ՀՀ դրամ գումարները)։ Թեև վերոնշյալ ապացույցները վերա¬բերելի են նաև ամ¬բաս¬տանյալներ Արմեն Կառլենի Խա¬չատրյանին, Հրանուշ Հմայակի Դանիել¬յանին և Համլետ Օնի¬կի Մարտիրոսյանին առա¬ջադրված մեղադրանքներին, սակայն Դատա¬րանը, հաշվի առնելով վերջիններիս 3-րդ խմբի հաշ¬ման¬դամության փաստը, գտնում է, որ դա¬տական այդ ծախսերը նրան¬ցից բռնագանձելն ողջամիտ և արդարացված չէ։ Բացի այդ, հաշվի առնելով գործով ամբաստանյալ Բ.Մուրադյանի կողմից որպես պետութ¬յանը պատճառված վնասի փոխհատուցում ՀՀ պետական բյուջե մոտ 80.000 ՀՀ դրամի չափով հավելյալ գումար մուտքագրելու փաստը (կազմակերպված խմբի հիմնական անդամների հետ կատարել է 10.719.870 ՀՀ դրամի յուրացում, սակայն իր միջոցներով վերականգնել է ընդ¬հանուր` 10.800.000 ՀՀ դրամ գումար (2.500.000+8.300.000)), դատական ծախսերի ընդհանուր չափը` Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Բ.Մուրադյանից ևս դա¬տական ծախսերը բռնագանձելն աննպատակահարմար է և ոչ արդարացի։ Դատարանը փաստում է նաև, որ արգելանքի տակ գտնվող, ամբաստանյալների անձնական (շարժական և անշարժ) գույքերի, մաս¬նա¬վորապես՝ գործով ամբաստանյալներ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի անվամբ հաշ¬վառված, գրա¬վի առարկա հանդի¬սացող՝ Երևան քաղաքի Աբովյան փո¬ղոցի 37-րդ շենքի 9-րդ բնա¬կարանի իրա¬ցու¬մից գոյացած, Բանկի գույքային պահանջից ազատ դրա¬մական միջոցների, Լոռու մարզի Ախթալա քաղաքի Սպան¬դարյան փո¬ղոցի 23-րդ շենքի 2-րդ մասնաշենքի 9-րդ բնակարանի, անձ¬նական խուզարկութ¬յամբ հայտ¬նաբերված «Սամ¬սունգ դուոս» տեսակի բջջային հեռախոսի, Աշոտ Ռազմիկի Աբրա¬համյանի անվամբ հաշվառված՝ Երևանի Երկաթգծի փողոցի 29-րդ շենքի 17-րդ բնակարանի, Երևանի Աճեմյան փողոցի 12/5 հասցեում գտնվող ան¬շարժ գույքի, Արարատի մարզի Նոյակերտ համայն¬քում գտնվող 0039-0011 ծածկագրով տնամերձ հողամասի, 0109-0003 ծածկագրով գյու¬ղատնտե¬սական նշանակության հողամասի և անձնական խուզար¬կութ¬յամբ հայտնաբերված «Նոկիա» տեսակի բջջային հեռախոսի, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի անվամբ հաշ¬վառված «Մերսեդես Բենց» մակնիշի 64 ՍՕ 108 և «Մերսեդես-Բենց E-350» մակնիշի 11 PO 001 համարա¬նիշի ավտոմեքենաների, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի անվամբ հաշ¬վառված՝ Երևանի Կ.Ուլնե¬ցու փողոցի 66-րդ շենքի 57-րդ բնակարանի, Երևանի Ավետիսյան 4-րդ փողոցի 8-րդ շենքի 30-րդ բնակարանի, անձ¬նական խուզար¬կութ¬յամբ հայտնաբերված «Դիջիտալ մոբայլ» տե¬սակի բջջային հեռախոսի, 20 ԱՄՆ դոլարի, 3.700 ՀՀ դրամ գումարի, նրա բնակա¬րանում հայտ¬նաբեր¬ված «Դելլ» և «Տոշիբա» տեսակի դյուրակիր հա¬մա¬կարգիչների, Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի ան¬վամբ Երևա¬նի Դավի¬թաշեն 2-րդ թաղամասի 34-րդ շենքի 15-րդ բնակարանի նկատմամբ կիրառ¬ված արգե¬լանք¬ներն անհրա¬ժեշտ է պահպանել, դրանք ուղղել պետութ¬յանը պատ¬ճառ¬ված վնասի փոխ¬հա¬¬տուց¬մանը, իսկ ամբաստանյալներ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկ¬յանի, Աշոտ Ռազմիկի Աբրա¬համյանի և Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգոր¬յանի գույքերը՝ նաև նրանց նկատմամբ նշա¬նակված գույքի բռնագրավ¬ման ա¬պա¬հովմանը։ Ինչ վերաբերում է Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի անվամբ հաշվառված՝ Երևան քաղաքի Մա¬նանդյան 16-րդ շենքի 16-րդ բնակարանի, նույն հասցեի բակում գտնվող ավ¬տոտնակի և անձ¬նա¬կան խու¬զար¬կությամբ հայտնաբերված «Նոկիա» տեսակի բջջային հեռա¬խոսի, սպիտակ մե¬տա¬ղից «525» և «523» հարգի դաջվածքներով մա¬տա¬նու և 17.400 ՀՀ դրամ գումարի, Արմեն Կառլենի Խա¬չատրյանի խուզար¬¬կությամբ հայտնաբերված «Բի¬լայն» տեսակի բջջա¬յին հեռախոսի, արծա¬թա¬գույն մե¬տաղից վզնոցի, դեղին մետաղից խաչի, 40 ԱՄՆ դոլար և 3.700 ՀՀ դրամ գումարի նկատ¬մամբ դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում կիրառված արգելանքներին, ապա նրանցից յուրաքանչյուրին վերագրված յուրացման դրվագով վերջիններիս կողմից պետությանը պատ¬ճառ¬ված գույքային վնասն ամբողջությամբ (դատաքննությամբ հստակեցված վնասի չափով) փոխ¬հատուցելու, նրանց նկատմամբ որպես լրացուցիչ պատիժ գույքի բռնագրավում չնշանակելու, ինչ¬պես նաև նրանցից դատական ծախսերը չբռնագանձելու որոշում կայացնելու պարագայում վերա¬ցել են այդ արգե¬լանքները պահպանելու հետագա անհրաժեշտությունը, դրանց վրա դրված արգե¬լանքներն ենթակա են վերացման։ Գնահատելով և ամփոփելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույց¬ները, ղեկա¬վար¬վելով ՀՀ քրեական դատավարա¬կան օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետով, 35-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասով, 102-րդ, 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ և 369-373-րդ հոդված¬ներով, Դա¬տա¬րանը Վ Ճ Ռ Ե Ց՝ 1. Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնել՝ նրան քրեական պատասխանատվության են¬թարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հան¬ցագործությունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով՝ ազատազրկում 7 (յոթ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ անձնական գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավել, քան 261.115.652 (եր¬կու հարյուր վաթսունմեկ միլիոն հարյուր տասնհինգ հազար վեց հարյուր հիսուն¬երկու) ՀՀ դրամի չա¬փով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով՝ ազատազրկում 5 (հինգ) տարի ժամ¬կետով՝ անձնական գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավել, քան 29.000.000 (քսանինը միլիոն) ՀՀ դրամի չափով։ Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասը` նշանակված հիմնական պատժին` 7 (յոթ) տարի 6 (վեց) ժամ¬կետով ազա¬տազրկմանը մասնակիորեն գումարելով 5 (հինգ) տարի ժամկետով ազա¬տազրկման 4 (չորս) տարի 6 (վեց) ամիսը, իսկ որպես լրացուցիչ պատիժ նշանակված 261.115.652 (երկու հարյուր վաթսունմեկ միլիոն հարյուր տասնհինգ հազար վեց հար¬յուր հիսուն¬երկու) ՀՀ դրամի չա¬փով անձնական գույքի բռնագրավմանը լրիվ գումարելով 29.000.000 (քսանինը միլիոն) ՀՀ դրամը` Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի նկատմամբ որպես վերջ¬նական պատիժ նշա¬նա¬կել ազա¬¬տազրկում՝ 12 (տասներկու) տարի ժամկետով՝ անձնա¬կան գույքի բռնագրավմամբ, սա¬կայն ոչ ավել, քան 290.115.652 (երկու հարյուր իննսուն միլիոն հարյուր տասնհինգ հազար վեց հարյուր հիսուն¬երկու) ՀՀ դրամի չափով։ Վազգեն Խաչիկյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել 2012թ. սեպտեմբերի 28-ից, նրա նկատ¬մամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել ան¬փո¬փոխ` մինչև սույն դա¬տավճիռն օրի¬նա¬¬կան ուժի մեջ մտնելը։ 2. Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնել՝ նրան քրեական պատաս¬խանատվության են¬թար¬կելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։ Աշոտ Աբրահամյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշա¬¬նակել պատիժ՝ ազատազրկում 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ անձնական գույքի բռնագրավ¬մամբ, սա¬կայն ոչ ավել, քան 261.115.652 (երկու հարյուր վաթսունմեկ միլիոն հարյուր տասնհինգ հազար վեց հարյուր հիսուներկու) ՀՀ դրամի չափով։ Աշոտ Աբրահամյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել 2012թ. սեպտեմբերի 28-ից, նրա նկատ¬մամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել ան¬փո¬փոխ` մինչև սույն դա¬տավճիռն օրի¬նա¬¬կան ուժի մեջ մտնելը։ 3. Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով նախատեսված հանցա¬գոր¬ծութ¬յունների կատարման մեջ, նրան ազատել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով նախա¬տեսված քրեական պատասխանատվությունից՝ քրեական պատասխանատ¬վության ենթարկելու վա¬¬ղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։ Հովհաննես Գրիգորյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ անձնական գույ¬քի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավել, քան 261.115.652 (երկու հարյուր վաթսունմեկ միլիոն հար¬յուր տասնհինգ հազար վեց հարյուր հիսուներկու) ՀՀ դրամի չափով։ Հովհաննես Գրիգորյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել 2012թ. սեպտեմբերի 28-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել ան¬փո¬փոխ` մինչև սույն դա¬¬տավճիռն օրի¬նա¬¬կան ուժի մեջ մտնելը։ 4. Վիգեն Լևոնի Գևորգյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատ¬մամբ նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ անձնական գույքի բռնագրավ¬¬մամբ, սակայն ոչ ավել, քան 261.115.652 (երկու հարյուր վաթսունմեկ միլիոն հարյուր տասնհինգ հազար վեց հարյուր հիսուներկու) ՀՀ դրամի չափով։ Վիգեն Գևորգյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել 2012թ. սեպտեմբերի 28-ից, նրա նկատ¬մամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել ան¬փո¬փոխ` մինչև սույն դա¬տավճիռն օրի¬նա¬¬կան ուժի մեջ մտնելը։ 5. Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնել՝ նրան քրեական պատասխանատվության ենթար¬կելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։ Վահագն Խաչատրյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշա¬¬¬նակել պատիժ՝ ազատազրկում 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ անձնական գույքի բռնագրավ¬մամբ, սակայն ոչ ավել, քան 261.115.652 (երկու հարյուր վաթսունմեկ միլիոն հարյուր տասնհինգ հազար վեց հարյուր հիսուներկու) ՀՀ դրամի չափով։ Վահագն Խաչատրյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել 2012թ. սեպտեմբերի 7-ից, նրա նկատ¬մամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել ան¬փո¬փոխ` մինչև սույն դա¬տավճիռն օրի¬նա¬¬կան ուժի մեջ մտնելը։ 6. Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնել՝ նրան քրեական պատասխանատվության են¬թար¬կելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։ Բագրատ Մուրադյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցա¬գործութ¬յան կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։ Հաշվակցելով անազատության մեջ նրան պա¬հելու 2 (երկու) տարի 3 (երեք) ամիս 1 (մեկ) օրը՝ Բագրատ Մուրադյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազա¬տազրկում 1 (մեկ) տարի 8 (ութ) ամիս 29 (քսանինը) օր ժամ¬կետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի նկատ¬մամբ ազատազրկման ձևով նշա¬նակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահ¬մանել փոր¬¬ձաշրջան 1 (մեկ) տարի ժամկետով, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կա¬լանքը վերաց¬նել, նրան դատական նիստերի դահլիճում անհապաղ ազատ արձակել։ 7. Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնել՝ նրան քրեական պատասխանատվության են¬թար¬կելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։ Արմեն Խաչատրյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցա¬գործութ¬յան կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։ Հաշվակցելով անազատության մեջ նրան պա¬հելու 2 (երկու) տարի 3 (երեք) ամիս 1 (մեկ) օրը՝ Արմեն Խաչատրյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազա¬տազրկում 1 (մեկ) տարի 8 (ութ) ամիս 29 (քսանինը) օր ժամ¬կետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի նկատ¬մամբ ազատազրկման ձևով նշա¬նակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահ¬մանել փոր¬¬ձաշրջան 1 (մեկ) տարի ժամկետով, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կա¬լանքը վերաց¬նել, նրան դատական նիստերի դահլիճում անհապաղ ազատ արձակել։ 8. Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով նախատեսված հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬նե¬րի կատարման մեջ, նրան ազատել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով նախա¬տես¬ված քրեական պատասխանատվությունից՝ քրեական պատասխանատ¬վության ենթար¬կելու վաղե¬մութ¬յան ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։ Հովհաննես Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 4 (չորս) տարի 6 (վեց) ամիս ժամ¬կետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի նկատ¬¬¬¬մամբ ազատազրկման ձևով նշա¬նակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահ¬մանել փոր¬ձաշրջան 1 (մեկ) տարի ժամկետով։ Հովհաննես Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց ընտրված չհեռանալու վերա¬բերյալ ստորագրությունը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ 9. Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով նախատեսված հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ների կատար¬ման մեջ, նրան ազատել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով նախատես¬ված քրեա¬կան պատասխանատվությունից՝ քրեական պատասխանատ¬վության ենթար¬կելու վաղե¬մութ¬յան ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։ Արթուր Սուքիասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 4 (չորս) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։ Նշանակված այդ պատժին հաշվակցելով անազատության մեջ գտնվելու 1 (մեկ) ամիս 20 (քսան) օրը՝ Ար¬թուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանին թողնել կրելու 4 (չորս) տարի 4 (չորս) ամիս 10 (տաս) օր ժամ¬կե¬տով ազա¬տազրկու¬մը՝ առանց գույքի բռնագրավման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանի նկատ¬¬¬¬մամբ ազատազրկման ձևով նշա¬նակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահ¬մանել փոր¬ձաշրջան 1 (մեկ) տարի ժամկետով։ Արթուր Սուքիասյանի նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց ընտրված չհեռանալու վերա¬բեր¬յալ ստորագրությունը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ 10. Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդ¬¬վածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագոր¬ծութ¬յուն¬ների կա¬տարման մեջ, նրան ազատել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով նախա¬տես¬¬¬¬ված քրեա¬կան պատասխանատվությունից՝ քրեական պատասխանատ¬վության ենթարկելու վաղե¬մութ¬յան ժամ¬¬¬կետն անցնելու պատճառաբանությամբ։ Սարգիս Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավ¬¬ման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի նկատ¬¬¬¬մամբ ազատազրկման ձևով նշա¬նակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահ¬մանել փոր¬ձաշրջան 1 (մեկ) տարի ժամկետով։ Սարգիս Սարգսյանի նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց ընտրված չհեռանալու վերա¬բեր¬յալ ստորագրությունը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ 11. Սամվել Գրիգորի Էլբակյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագոր¬ծութ¬յունների կա¬տար¬ման մեջ, նրան ազատել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով նա¬խա¬տես¬ված քրեական պա¬տասխանատվությունից՝ քրեական պատասխանատ¬վության ենթար¬կելու վաղեմության ժամ¬կետն անցնելու պատճառաբանությամբ։ Սամվել Էլբակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կե¬¬տով նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 4 (չորս) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավ¬¬ման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի նկատ¬¬¬¬մամբ ազատազրկման ձևով նշա¬նակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահ¬մանել փոր¬ձաշրջան 1 (մեկ) տարի ժամկետով։ Սամվել Էլբակյանի նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց ընտրված չհեռանալու վերա¬բերյալ ստորագրությունը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ 12. Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագոր¬ծութ¬յուն¬ների կա¬տարման մեջ, նրան ազատել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով նախա¬տես¬ված քրեական պատաս¬խա¬նատվությունից՝ քրեական պատասխանատ¬վության ենթար¬կելու վաղե¬մութ¬յան ժամ¬կետն անցնելու պատճառաբանությամբ։ Համլետ Մարտիրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետերով նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավ¬¬¬ման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի նկատ¬¬¬¬մամբ ազատազրկման ձևով նշա¬նակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահ¬մանել փոր¬ձաշրջան 1 (մեկ) տարի ժամկետով։ Համլետ Մարտիրոսյանի նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց ընտրված չհեռանալու վերա¬բերյալ ստորագրությունը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ 13. Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-314-րդ հոդվածով նախատեսված հանցա¬գործութ¬յունների կա¬¬տար¬ման մեջ, նրան ազատել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով նախա¬տեսված քրեա¬կան պատաս¬խա¬նատվությունից՝ քրեական պատասխանատ¬վության ենթար¬կելու վա¬ղեմութ¬յան ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։ Հրանուշ Դանիելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավ¬¬ման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանի նկատ¬¬¬¬մամբ ազատազրկման ձևով նշա¬նակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահ¬մանել փոր¬ձաշրջան 1 (մեկ) տարի ժամկետով։ Հրանուշ Դանիելյանի նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց ընտրված չհեռանալու վերա¬բերյալ ստորագրությունը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Դատախազության ներկայացրած 267.583.336 ՀՀ դրամի քաղաքացիական հայցը բավա¬րարել մասնակիորեն` 172.196.157 (հարյուր յոթանասուներկու միլիոն հարյուր իննսունվեց հազար հարյուր հիսունյոթ) ՀՀ դրամի չափով, հօգուտ ՀՀ պե¬տա¬կան բյուջեի համա¬պար¬¬տությամբ բռնա¬գանձել քա¬ղաքա¬ցիական պատաս¬խա¬նողներ՝ - Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խա¬չատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրի¬գորյանից և Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից` 39.542.218 (երե¬սունինը միլիոն հինգ հարյուր քառասուներկու հազար երկու հարյուր տասնութ) ՀՀ դրամ՝ գու¬մար, - Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խա¬¬չատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրի¬գորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, ինչպես նաև Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանից՝ 85.767.431 (ութսունհինգ միլիոն յոթ հարյուր վաթսունյոթ հա¬զար չորս հարյուր երեսունմեկ ) ՀՀ դրամ գումար, - Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խա¬չատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրի¬գորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, ինչպես նաև Հով¬հաննես Պողոսի Հովհաննիս¬յանից՝ 39.671.495 (երեսունինը միլիոն վեց հարյուր յոթանասունմեկ հազար չորս հարյուր իննսունհինգ) ՀՀ դրամ գումար, - Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրի¬գորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, ինչպես նաև Սամ¬վել Գրիգորի Էլբակյանից, Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանից և Հրանուշ Հմայակի Դանիել¬յանից՝ 15.327.226 (տասնհինգ միլիոն երեք հարյուր քսանյոթ հազար երկու հարյուր քսանվեց) ՀՀ դրամ գումար, - Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խա¬չատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրի¬գորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, ինչպես նաև Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանից 21.034.330 (քսանմեկ միլիոն երեսունչորս հազար երեք հարյուր երե¬սուն) ՀՀ դրամ գումար` բռնագանձումը տարածելով նրանց անձնական գույքերի վրա։ Վազգեն Խաչիկյանից, Աշոտ Աբրահամյանից, Վահագն Խաչատրյանից, Հովհաննես Գրի¬¬գորյանից, Վիգեն Գևորգյանից և Բագրատ Մուրադյանից համապարտությամբ 10.719.870 ՀՀ դրամ գումար հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնա¬գանձելու վերաբերյալ մասով ներկայացված քաղա¬քացիական հայցի հարցը համարել լուծված` քաղաքացիական պատասխանող Բագրատ Ռուբենի Մու¬րադյանի կողմից 10.800.000 ՀՀ դրամ վնասն ամբող¬ջությամբ փոխհա¬տու¬ցելու պատճառա¬բա¬նութ¬յամբ։ Վազգեն Խաչիկյանից, Աշոտ Աբրահամյանից, Վահագն Խաչատրյանից, Հովհաննես Գրի¬¬գոր¬յանից, Վիգեն Գևորգյանից և Արմեն Խաչատրյանին համապարտությամբ 3.623.587 ՀՀ դրամ գումար հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձելու վերաբերյալ մաոսվ ներկայացված քաղաքա¬ցիա¬կան հայցի հարցը համարել լուծված` քաղաքացիական պատասխանող Արմեն Կառլենի Խա¬չատրյանի կողմից 3.700.000 ՀՀ դրամ վնասն ամբող¬ջությամբ փոխ¬հատուցելու պատ¬ճառաբա¬նութ¬յամբ։ Քա¬ղաքացիական պատասխանող Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից հօգուտ պետության 29.000.000 ՀՀ դրամ գումար բռնա¬գանձնելու վերաբերյալ մասով ներկայացրած քա¬ղա¬քա¬ցիա¬կան հայցը մերժել` ոչ պատ¬շաճ անձի կող¬մից հարուցվելու հիմքով։ Իրեղեն ապացույց հանդիսացող, Դատարանում պահվող՝ Աշոտ Աբրահամյանի երկու նո¬թա¬տետրերը, Վահագն Խաչատրյանի «Դելլ» տեսակի համակարգիչը և «Դուդուկ» ֆայլով էլեկտրո¬նային կրիչը, Վազ¬գեն Խաչիկյանի կազմած պարտավորագիրը, ինչ¬պես նաև որպես իրեղեն ապա¬ցույց ճա¬նաչված և գործին կցված «Տոշիբա» տեսակի համա¬կար¬գիչը պահել քրեական գործի հետ՝ սույն դա¬տավճիռն օրի¬նա¬կան ուժի մեջ մտնե¬լուց հե¬տո։ Որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերը պահել քրեական գործում՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի անձնական գույքերի՝ գրավի առարկա հանդի¬սացող՝ Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցի 37-րդ շենքի 9-րդ բնա¬կարանի իրացումից գոյացած, «Ամերիա¬բանկ» ՓԲ ընկերության գույքային պահանջից ազատ դրամական միջոցների, Լոռու մարզի Ախթալա քաղաքի Սպանդարյան փո¬ղոցի 23-րդ շենքի 2-րդ մասնաշենքի 9-րդ բնակարանի, անձ¬նական խուզարկութ¬յամբ հայտ¬նաբերված «Սամսունգ դուոս» տեսակի բջջային հեռախոսի, Աշոտ Ռազմիկի Աբրա¬համյանի անձնական գույքերի՝ Երևանի Երկաթգծի փողոցի 29-րդ շենքի 17-րդ բնակարանի, Երևանի Աճեմյան փողոցի 12/5 հասցեում գտնվող ան¬շարժ գույքի, Արա¬րատի մարզի Նոյակերտ համայն¬քում գտնվող 0039-0011 ծածկագրով տնամերձ հողամասի, 0109-0003 ծածկագրով գյու¬ղատնտե¬սական նշանակության հողամասի և անձնական խուզար¬կութ¬յամբ հայտնաբերված «Նոկիա» տեսակի բջջային հեռախոսի, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի անձնական գույքերի՝ «Մերսեդես Բենց» մակնիշի 64 ՍՕ 108 և «Մերսեդես-Բենց E-350» մակնիշի 11 PO 001 համարա¬նիշի ավտոմեքենաների, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի անձնական գույքերի՝ Երևանի Կ.Ուլնե¬ցու փողոցի 66-րդ շենքի 57-րդ բնակարանի, Երևանի Ավետիսյան 4-րդ փողոցի 8-րդ շենքի 30-րդ բնակարանի, անձ¬նական խուզար¬կութ¬յամբ հայտնաբերված «Դիջիտալ մոբայլ» տե¬սակի բջջային հեռախոսի, 20 ԱՄՆ դոլարի, 3.700 ՀՀ դրամ գումարի, նրա բնակա¬րանում հայտ¬նաբեր¬ված «Դելլ» և «Տոշիբա» տե¬սակի դյուրակիր հա¬մա¬կարգիչների, Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի անձնական գույքի՝ Երևա¬նի Դավիթաշեն 2-րդ թա¬ղա¬մասի 34-րդ շենքի 15-րդ բնակարանի նկատմամբ կիրառ¬ված արգե¬լանքները պահպանել, դրանք կամ դրանցից գոյացած դրա¬մական միջոցները ուղղել պետութ¬յանը պատ¬ճառ¬ված գույքային վնասի փոխ¬հա¬¬տուց¬մանը, Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի, Աշոտ Ռազմիկի Աբրա¬համյանի և Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգոր¬յանի անձնական գույքերը՝ նաև նրանցից յուրաքանչյու¬րի նկատ¬մամբ նշա¬նակված գույքի բռնագրավ¬ման ա¬պա¬հովմանը, իսկ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկանի, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամ¬յանի և Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի անձնական գույքերը՝ նաև դատական ծախսերի հատուցմանը։ Սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի անվամբ հաշվառված՝ Երևան քաղաքի Մա¬նանդյան 16-րդ շենքի 16-րդ բնակարանի, նույն շենքի բակում գտնվող ավ¬տոտնակի, նրա անձ¬նա¬կան խու¬զարկությամբ հայտնաբերված «Նոկիա» տե¬սակի բջջային հեռա¬խոսի, «525» և «523» հարգի դաջվածքներով սպիտակ մե¬տա¬ղից մա¬տա¬նու և 17.400 ՀՀ դրամ գումարի, ինչպես նաև Արմեն Կառլենի Խա¬չատրյանի խուզար¬¬կությամբ հայտնա¬բերված «Բի¬լայն» տեսակի բջջա¬յին հեռախոսի, արծա¬թագույն մե¬տաղից վզնոցի, դեղին մետաղից խաչի, 40 ԱՄՆ դոլար և 3.700 ՀՀ դրամ գումարների վրա դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում կիրառ¬ված արգե¬լանքները վերացնել` դրանց հիմքերը վերանալու պատճառաբանությամբ։ Սույն գործով քաղաքացիական պատասխանողների կողմից անձամբ կամ միջնոր¬դա¬վոր¬ված բանկային տարբեր հաշվեհամարներին, իբրև պետությանը պատճառված վնասի հա¬տու¬ցում, մուտքագրված գումարները, մասնավորապես` Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի, Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի և Վահագն Հենրիկի Խա¬չատրյանի կողմից 2012թ. սեպտեմբերի 7-ի թիվ 106 հանձնարարագրով ՀՀ դատա¬խազության դե¬պո¬զիտ 900008037195 հաշվին միասնաբար վճարված 7.500.000 ՀՀ դրամ գումարը, Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանի կողմից 2011թ. մարտի 28-ի թիվ 000081 անդորրագրով 900001097261 հաշվեհամարին վճարված 804.000 ՀՀ դրամ, 2011թ. ապրիլի 1-ի թիվ 83 և 87, 2011թ. ապ¬րիլի 8-ի թիվ 35, 39, 41 և 42, 2011թ. ապրիլի 16-ի թիվ 183 մուտքի օրդերներով թիվ 900005280640 համարին վճարված 3.345.995 ՀՀ դրամ, 2011թ. դեկտեմբերի 30-ի թիվ 37 մուտքի օրդե¬րով ՀՀ դատախազության դեպոզիտ 900008037195 համարին վճարված 13.009.100 ՀՀ դրամ գումարները, Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի կողմից 2012թ. ապրիլի 5-ի թիվ 099526, 2012թ. ապրիլի 10-ի թիվ 220279 և 2012թ. ապրիլի 13-ի թիվ 006987 անդորրագրերով ՀՀ դատախազության դեպոզիտ 900008037195 համարին վճարված ընդհանուր 3.000.000 ՀՀ դրամ գումարը, Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի կողմից ՀՀ ֆինանսների նախարարության աշխա¬տա¬կազ¬մի ֆինանսական վերահսկողության տեսչության իրականացրած (2011թ. ապրիլի 11-ին կազ¬մած ստուգման թիվ 14-Ա միջանկյալ ակտի) ստուգման ընթացքում վերականգնված 2.308.000 ՀՀ դրամ գումարը, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի կողմից 2014թ. նոյեմբերի 25-ի թիվ 1 վճարման հանձ¬նա¬րա¬րագրով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դեպոզիտ 900013298014 հաշվեհամարին վճարված 3.000.000 ՀՀ դրամ գումարը, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամ¬յա¬նի կողմից 2014թ. դեկտեմբերի 1-ի թիվ 141201008424001 կտրոնով նույն հաշ¬վեհա¬մարին վճար¬ված 2.000.000 ՀՀ դրամ գումարը փոխանցել ՀՀ պետական բյուջե, իսկ Վիգեն Լևոնի Գևորգյանի կողմից 2014թ. նոյեմբերի 26-ի թիվ 141126013095040 անդոր¬րագրով վճարված 2.000.000 ՀՀ դրամ, Սամվել Գրի¬գորի Էլբակյանի կողմից 2014թ. նոյեմբերի 27-ին թիվ 60 անդորրագրով վճարված 2.600.000 ՀՀ դրամ, Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի կողմից 2014թ. նոյեմբերի 25-ին թիվ 141125021232001 կտրոնով վճարված 1.300.000 ՀՀ դրամ, Հովհաննես Պո¬¬ղոսի Հովհաննիսյանի կողմից 2014թ. նոյեմ¬բերի 24-ին թիվ 141124049913001 կտրո¬նով վճարված 7.000.000 ՀՀ դրամ, Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի կողմից 2014թ. դեկտեմբերի 2-ին թիվ 168 անդորրագրով վճարված 2.562.000 ՀՀ դրամ, Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի կողմից 2014թ. դեկտեմբերի 4-ի թիվ 51 անդորրագրով վճարված 8.300.000 ՀՀ դրամ, Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի կողմից 2014թ. դեկտեմբերի 4-ի թիվ 48 անդորրագրով վճարված 1.200.000 ՀՀ դրամ գումարների տնօրինման հարցն համարել լուծված` այն անմի¬ջա¬կանորեն Կենտրոնական գանձապետարանի 900005028155 համարին փոխանցվելու փաստով։ Որպես դատական ծախս` Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամ¬յա¬նից, Հով¬հաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, Վահագն Հենրիկի Խա¬չատրյա¬նից, Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանից, Սամվել Գրիգորի Էլբակյանից, Սարգիս Մա¬մի¬կոնի Սարգսյա¬¬նից և Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանից հօգուտ ՀՀ պե¬տական բյուջեի համապար¬տութ¬յամբ բռնագանձել 1.000.020 (մեկ միլիոն քսան հա¬զար) ՀՀ դրամ գումար։ Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեա¬կան դատարան հրապարակման օր¬վա¬նից մե¬կամսյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 08-12-2014 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 14-01-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 57 հատոր |
| Գործին կից նյութերը | կից` 8 հատոր հավելված |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 16-01-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 57 հատոր |
| Գործին կից նյութերը | կից` 8 հատոր հավելված |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-312 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 19-01-2015 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 08-10-2015 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 12-10-2015 |
|---|---|
| Այլ նշումներ | Համլետ Մարտիրոսյանի մասով դատական ակտն ի կատար չի ածվել` նկատի ունենալով, որ վերջինս դիմում է ներկայացրել դատավճռի կատարումն իր մասով հետաձգելու մասին:Քրեական գործը դատարանի գրասենյակ հանձնելու օրվա դրությամբ վերոնշյալ դիմումի քննարկման արդյունքում դեռևս որոշում կայացված չէ: |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 11-11-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 65 հատոր |
| Գործին կից նյութերը | -փաթեթ N1 Աշոտ Աբրահամյանի երկու նո¬թա¬տետրերը -փաթեթ N2 Վահագն Խաչատրյանի` արգելանքի տակ գտնվող «Դելլ» տեսակի համակարգիչը և «Դուդուկ» ֆայլով էլեկտրո¬նային կրիչը, «Տոշիբա» տեսակի համա¬կար¬գիչը, -փաթեթ N3 Վազգեն Խաչիկյանի անձ¬նական խուզարկութ¬յամբ հայտ¬նաբերված «Սամսունգ դուոս» տեսակի բջջային հեռախոսը, -փաթեթ N4 Աշոտ Աբրահամյանի անձնական խուզար¬կութ¬յամբ հայտնաբերված «Նոկիա» տեսակի բջջային հեռախոսը, -փաթեթ N5 Վահագն Խաչատրյանի անձ¬նական խուզար¬կութ¬յամբ հայտնաբերված «Դիջիտալ մոբայլ» տե¬սակի բջջային հեռախոսը, 20 ԱՄՆ դոլարը, 3.700 ՀՀ դրամ գումարը, -փաթեթ N6-Պաշտպանական միջոց կիրառելու վերաբերյալ փաստաթղթեր, -փաթեթ N7-կոշտ սկավառակ հավելվածներ` 8 հատոր, կազմված նախաքննության ընթացքում |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 11-11-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 65 հատոր |
| Գործին կից նյութերը | -փաթեթ N1 Աշոտ Աբրահամյանի երկու նո¬թա¬տետրերը -փաթեթ N2 Վահագն Խաչատրյանի` արգելանքի տակ գտնվող «Դելլ» տեսակի համակարգիչը և «Դուդուկ» ֆայլով էլեկտրո¬նային կրիչը, «Տոշիբա» տեսակի համա¬կար¬գիչը, -փաթեթ N3 Վազգեն Խաչիկյանի անձ¬նական խուզարկութ¬յամբ հայտ¬նաբերված «Սամսունգ դուոս» տեսակի բջջային հեռախոսը, -փաթեթ N4 Աշոտ Աբրահամյանի անձնական խուզար¬կութ¬յամբ հայտնաբերված «Նոկիա» տեսակի բջջային հեռախոսը, -փաթեթ N5 Վահագն Խաչատրյանի անձ¬նական խուզար¬կութ¬յամբ հայտնաբերված «Դիջիտալ մոբայլ» տե¬սակի բջջային հեռախոսը, 20 ԱՄՆ դոլարը, 3.700 ՀՀ դրամ գումարը, -փաթեթ N6-Պաշտպանական միջոց կիրառելու վերաբերյալ փաստաթղթեր, -փաթեթ N7-կոշտ սկավառակ հավելվածներ` 8 հատոր, կազմված նախաքննության ընթացքում |
Ներկայացվել է դիմում/ միջնորդություն
| Ամսաթիվ | 02-10-2015 |
|---|---|
| Ներկայացվել է դիմում միջնորդություն | Համլետ Մարտիրոսյանի մասով դատավճռի կատարումը հետաձգելու մասին |
| Դատավոր | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
| Նշանակվել է դատական նիստ | 06-05-2016 |
| Միջնորդության ընթացքը | Բավարարվել է |
| Որոշումը | Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ դատական ակտի կատարումը հետաձգելու մասին « 6 » մայիսի 2016թ. ք.Երևան ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը (այսուհետ` Դատարան), նախագահությամբ` դատավոր Ա.Վարդանյանի, քարտու¬ղա¬րությամբ` Գ.Պողոս¬յանի, մասնակցությամբ` միջնորդություն հարուցած անձ, պաշտպան Հովիկ Արսենյանի, դատա¬պարտյալ Համլետ Մարտիրոսյանի, ավագ դատախազ Կարեն Հովհաննիսյանի, դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով ԵԿԴ/0011/01/13 գործով դատա¬պարտ¬յալ Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատժի կատարումը հե¬տաձգելու վերաբերյալ հարուցված միջնորդությունը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց ` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը թիվ ԵԿԴ/0011/01/13 քրեական գործով 2014թ. դեկտեմբերի 8-ի դատավճռով վճռել է` «Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագոր¬ծութ¬յուն¬ների կա¬տարման մեջ, նրան ազատել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով նախա¬տես¬ված քրեական պատաս¬խա¬նատ¬վութ¬յունից՝ քրեական պատասխանատ¬վության ենթար¬կելու վաղե¬մութ¬յան ժամ¬կետն անցնելու պատճառա¬բանությամբ։ Համլետ Մարտիրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նշանակել պատիժ՝ ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավ¬¬¬¬ման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի նկատ¬¬¬¬մամբ ազատազրկման ձևով նշա¬նակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահ¬մանել փոր¬ձաշրջան 1 (մեկ) տարի ժամկետով։ Համլետ Մարտիրոսյանի նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց ընտրված չհեռանալու վերա¬բերյալ ստորագրությունը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո»։ Վերոնշյալ դատավճռով Դատարանը հաստատված է համարել այն, որ «2010 թվականի հոկ¬տեմ¬բերին, երբ Ծառայության գործունեությունը դեռևս ստուգվում էր ՀՀ վերահսկիչ պալատի աշխա¬տա¬կիցների կողմից, ստուգման արդյունքները հօ¬գուտ Ծառայության կանխորոշելու պատրվակով Վ.Խաչիկյանն անձամբ, ինչպես նաև Աշոտ Աբրա¬¬համյանի միջոցով հրահանգել, ինչպես նաև ել¬քագրվող գումարը մինչև տարեվերջ վերա¬դարձնելու խոստում տալով համոզել, այդ կերպ պաշտո¬նեա¬կան կեղծիք կատարելու միջոցով առանձնապես խոշոր չափի գումար ելքագրելուն են հակել Շենգավիթ տարած¬քային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանին՝ պահանջելով տրամադրել անհրաժեշտ տեղեկատ¬վություն, այն է` տարած¬քային տվյալ բաժնի շտեմարանից պատահակա¬նութ¬յան սկզբունքով ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթո¬շակա¬ռուների տվյալներ և սահմանված ընթա¬ցակարգի խախտ¬մամբ՝ առանց դեպոնացված կեն¬սաթոշակների վճարումը վերսկսելու դիմում¬ների` սեղմ ժամկե¬տում ներկայացնել Ծառայության սոցիա¬լական ապահովագրության ծրագրերի տվյալ¬ների մշակ¬ման բաժ¬նի պետ Վահագն Խա¬չատրյա¬նին` դե¬պո¬նենտի ելքագրման համար համապատաս¬խան ծած¬կագրեր տրամադրելու նպատակով։ Ս.Էլբակ¬¬յանը համաձայնել և Ծառայության պետ Վ.Խա¬չիկ¬յանից ստացած հանձնա¬րա¬րութ¬¬յունը փոխանցել է իր տեղակալ, Ծառայության պետի 2008թ. հոկտեմբերի 2-ի թիվ 552-Ա հրամանի հա¬մաձայն` իր հանձնա¬րարութ¬յունները կատարելու, օրենսդրութ¬յամբ սահ¬մանված կար¬գով կենսա¬թո¬շակային սոցիալական ապահովագրութ¬յան համակարգի (անձնա¬վորված) հաշվառման տվյալ¬ների շտեմարանի (բազայի) վարումն ապահովելու պարտա¬կանութ¬յուններ կրող, պաշտո¬նատար անձ հանդիսացող Համլետ Մարտի¬րոսյանին, ինչպես նաև տա¬րած¬¬քային բաժնի օպե¬րատոր, պաշտոնատար անձ չհանդիսացող Հրանուշ Դանիելյանին։ Ի կատա¬րումն Ծա¬ռա¬յության պետից Ս.Էլբակյանի միջոցով ստացած վերոնշյալ հանձնարարության` Ծառա¬յության պետին չհա¬կադրվելու և հանձնա¬րարությունը կա¬տա¬րելու անձնական շա¬հագրգռվա¬¬ծութ¬յամբ օպերա¬տոր Հր.Դա¬նիել¬յանը տարած¬քային բաժնի շտեմարանից պատահականության սկզբունքով ի վերջո ընտրել է 24 կենսաթո¬շակառուների տվյալ¬ներ և կազ¬մել նախնական ցանկ, որը Ս.Էլբակյանը ներ¬կայացրել է Ծառա¬յություն։ Բաժնի պետ Վա¬հագն Խա¬չատրյանի փո¬խան¬ցած համա¬պատասխան ծած¬կագրերի տվյալ¬ներով նույն ցանկը Ս.Էլբակյանը վերադարձրել է Հր.Դանիել¬¬յա¬նին՝ պաշտոնական փաս¬տա¬թուղթ հան¬դիսացող վճարման ցուցակներ ձևա¬վորելու նպատակով։ Տրա¬մադրած ծած¬կագրե¬րի հի¬ման վրա Հր.Դանիելյանը համակարգչա¬յին ծրագիր է մուտքագրել վերոնշյալ 24 կենսաթոշա¬կառու¬ների կողմից իբր կենսաթոշակների դեպո¬նացված գումարները պահանջելու վերաբերյալ ակնհայտ կեղծ տեղեկութ¬յուններ, ձևավորել է վճարային ցուցակ¬ներ, որոնք հաս¬տատվել են Հր.Դանիելյանի և բաժնի պետին փոխա¬րի¬նող Համլետ Մար¬տի¬¬րոսյանի ստո¬րագրութ¬յուններով, իսկ ավելի ուշ ներկայացվել բաժնի պետ Ս.Էլբակյա¬նին, ով, ի կատարումն Վ.Խաչիկ¬յանի հանձ¬նարարա¬կա¬նի, վերջինիս և Ա.Աբրահամ¬յանի հետ անմիջականորեն ձեռք բերված նախ¬նական համաձայ¬նության շրջա¬նակ¬ներում պաշտո¬նական կեղծ այդ փաստաթղթերը հանձնել է վճա¬րում¬ների ծառա¬յութ¬յան պետ Հովհաննես Գրիգորյանին։ Վերոնշյալ գործողություններով միմյանց հետ ձեռք բերած նախ¬նա¬կան համա¬ձայ¬նության շրջանակներում Ս.Էլբակյանը, Հ.Մար¬տիրոսյանը և Հր.Դանիելյանն օժան¬դակել են Վ.Խաչիկյանի, վերջինիս հանձնարարությամբ այդ գումարի ել¬քագրմա¬նն ի պաշտոնե մաս¬¬նակցած հանցավոր խմբի անդամ¬ներ Աշոտ Աբրա¬համ¬յանի, Վահագն Խաչատրյանի, Հով¬հաննես Գրիգորյանի և Վիգեն Գևորգյանի կողմից պաշտո¬նեական դիրքի օգ¬տագործմամբ առանձ¬¬նա¬պես խոշոր չափի՝ 20.489.226 ՀՀ դրամ գու¬մարի յուրացմանը։ Թեև վճարման վերոնշյալ կեղծ ցուցակ¬ների հիման վրա դեպոնենտ գումարները փաս¬տացի ելքագրվե¬լ և նույն ցուցակները վճա¬րումների ծառայությունից առձեռն վերա¬դարձվել են բաժ¬նի պետ Ս.Էլբակյանին` կենսաթո¬շակառուների փոխա¬րեն ևս ստորագրելու, վերջիններիս ստո¬¬րագրությունները կեղծելու պահանջով և ոչնչացվել նրա կողմից, սակայն վճարումների ծա¬ռա¬յության տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի միջոցով այդ ցուցակների հիման վրա արդեն ելքագրված 20.489.226 ՀՀ դրամ գումարը փո¬խանցվել է Վազ¬գեն Խա¬չիկ¬յանին և յուրացվել վերջինիս ղեկա¬վարած և այդ գումարի ել¬քագրմա¬նն իրենց պաշտո¬նեական լիազորությունների սահմաններում մասնակցած կազմա¬կերպված խմբի անդամ¬ներ Աշոտ Աբրա¬համյանի, Վահագն Խաչատրյանի, Հովհաննես Գրիգորյանի և Վիգեն Գևորգյանի կողմից։ Մաս¬նա¬վորապես՝ տվյալ տարածքային բաժնում կազմված վճարման ցուցակներով են ելքագրվել և յուրացվել՝ 2010թ. հոկտեմ¬բերին` Կարա¬պետ Պետրոսի Կերկերյանի անվամբ` 904.360 ՀՀ դրամ, Քնարիկ Պետրոսի Սիմոն¬յանի անվամբ` 1.307.876 ՀՀ դրամ, Ժենյա Կարապետի Դանիելյանի անվամբ` 1.166.840 ՀՀ դրամ, Շուրա Նշանի Գուլնազարյանի անվամբ` 481.389 ՀՀ դրամ, Սեդա Սարդարի Վար¬դանյանի անվամբ` 653.600 ՀՀ դրամ, Վարսենիկ Մուշեղի Ստեփանյանի անվամբ` 875.174 ՀՀ դրամ, Լաուրա Ռուբենի Գրիգոր¬յանի անվամբ` 829.580 ՀՀ դրամ, Սերյոժա Մխիթարի Յազիչյանի ան¬վամբ` 885.383 ՀՀ դրամ, Գևորգ Դերենիկի Ղարագյոզյանի անվամբ` 1.004.342 ՀՀ դրամ, Լաուրա Խաչիկի Ղահրա¬ման¬յանի անվամբ` 1.201.181 ՀՀ դրամ, Ռոզա Համայակի Խնոյանի անվամբ` 701.732 ՀՀ դրամ, Անիչ¬կա Վանեսի Գևորգյանի անվամբ` 725.336 ՀՀ դրամ, Ռիմա Բագրատի Մովսիսյանի անվամբ` 914.210 ՀՀ դրամ, Մելսիկ Վաղարշի Ջալավյանի ան¬վամբ` 1.113.740 ՀՀ դրամ, Սեդա Սարգսի Բոստանջյանի անվամբ` 540.761 ՀՀ դրամ, Սուսան Սողո¬մոնի Սարգսյանի անվամբ` 914.210 ՀՀ դրամ, Անուշ Հայրապետի Պետրոսյանի անվամբ` 802.601 ՀՀ դրամ, Սուրիկ Գրիգորի Առաքելյանի անվամբ` 973.682 ՀՀ դրամ, Նադեժդա Նիկոլայի Մա¬նաս¬¬տիրշինայի անվամբ` 776.240 ՀՀ դրամ, Գրետա Սանասարի Աջամյանի անվամբ` 1.035.617 ՀՀ դրամ, Շմավոն Սարգսի Ղասաբյանի ան¬վամբ` 791.660 ՀՀ դրամ, Սվետլանա Նիկո¬լայի Պողոսովայի անվամբ` 750.479 ՀՀ դրամ, Լենա Իվանի Մելքումյանի անվամբ` 623.543 ՀՀ դրամ, Վրեժ Սաշայի Ներսեսյանի անվամբ` 515.690 ՀՀ դրամ կենսաթոշակների դեպոնացված գումարները»։ Դատավճռով նաև փաստվել է, որ վերոնշյալ քա¬ղա¬¬¬¬քացիական պա¬տաս¬խանող¬ներից «հօգուտ ՀՀ պետա¬կան բյուջեի համա¬պար¬տության կարգով ենթակա են բռնա¬¬գանձ¬ման հետևյալ գումարը` Սամ¬վել Էլբակյանից, Համլետ Մարտի¬րոսյանից, Հրանուշ Դանիելյանից և կազմակերպված խմբի հիմնական անդամ¬ներից 15.327.226 ՀՀ դրամը, քանի որ յուրացված 20.489.226 ՀՀ դրամ գու¬մարից մինչև վերոնշյալ դատական ակտի կայացումը Սամվել Էլբակյանը վերականգնել էր 2.600.000 ՀՀ դրամը, իսկ Համլետ Մարտիրոսյանը` 2.562.000 ՀՀ դրամը»։ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015թ. ապրիլի 1-ի որոշմամբ Համլետ Մարտիրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված արարքը վերա¬որակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, վերացվել է ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու մասը` դատավճռով նշանակված պատիժը թողնելով անփոփոխ։ Համլետ Մարտիրոսյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվարկել է նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2015թ. սեպտեմբերի 29-ի որոշմամբ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դա¬տարանի վերոնշյալ որոշման դեմ ամբաստանյալներ Վազգեն Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վա¬րոս¬յանի, Հովհաննես Գրիգորյանի պաշտպան Ա.Զաքարյանի, Վիգեն Գևորգյանի պաշտպան Հ.Անանյանի, Վահագն Խաչատրյանի պաշտպան Ռ.Մանվելյանի, Հովհաննես Հովհան¬նիս¬յանի պաշտպան Ե.Վա¬րոս¬յանի, Սարգիս Սարգսյանի պաշտպան Ս.Աբրահամյանի, Սամվել Էլբակյանի պաշտպան Գ.Հա¬կոբ¬յանի, Համլետ Մարտիրոսյանի պաշտպան Հ.Արսենյանի, գործով կողմ չհանդի¬սացող Լիլիթ Ասատրյա¬նի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանի վճռաբեկ բողոքների վարույթ ընդունելը մերժվել է։ Վերոնշյալ դատական ակտերն օրինական ուժի մեջ են մտել 2015թ. սեպտեմբերի 29-ին։ Քրեական գործը ՀՀ վճռաբեկ դատարանից վերադարձվել է 2015թ. հոկտեմբերի 8-ին, քրեական գործը դատավոր Ա.Վարդանյանին փաս¬տացի հանձնվել է 2015թ. հոկտեմբերի 9-ին։ Մինչև քրեական գործը վերադաս դատական ատյանից ստացվելը և նշված դատական ակտը կատարման հանձնելը՝ 2015թ. հոկտեմբերի 2-ին, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջան¬ների ընդհա¬նուր իրավասության դատարան է մուտքագրվել դատապարտյալ Համլետ Մարտի¬րոս¬յանի շահերի պաշտ¬պան Հովիկ Արսենյանի միջնորդությունը` պաշտպանյալի վերաբերյալ կայացված դա¬տա¬կան ակտերի կատարումը հետաձգելու մասին։ Որպես միջնորդության հիմնավորում` պաշտպան Հովիկ Արսենյանը նշել է, որ իր պաշտ¬պանյալը 3-րդ խմբի հաշմանդամ է, նրա մոտ առկա են` «սուբէնդոկարդինալ ինֆարկտից հետո ոչ ստաբիլ ստենոկարդիա, սրտի ռիթմի խանգարում, նախասրտերի շողացում պառօքսիզմալ ձև, սինու¬սային հանգույցի թուլություն, զարկերակային հիպերտենզիա 2-րդ աստիճան, Բ. ռ. Ա օ, խոցային հիվան¬դություն, որոնք անհնար են դարձ¬նում Մարտիրոսյանի պատիժը կրելուն ուղարկելու հնա¬րավո¬րութ¬յունը։ Միջնորդությանը կցվել են Հ.Մարտիրոսյանի հաշմանդամությունը և վատառող¬ջությունը հիմնավորող որոշակի փաստաթղթեր։ 2015թ. հոկտեմբերի 26-ին Դատարանը պաշտպան Հ.Արսենյանի միջ¬նորդության հիման վրա որոշում է կայացրել հանձնաժողովային դա¬տաբժշկական փորձաքննություն նշանակելու մասին` պար¬զելու Համլետ Մարտիրոսյանի առողջական վիճակը, արդյոք նա տառապում է ծանր հիվանդությամբ, և այն խոչընդոտում է Հ.Մարտիրոսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելուն։ 2016թ. ապրիլի 2-ին Դատարանի գրասենյակ է մուտքագրվել ՀՀ ԱՆ միջգերատեսչական բժշկական հանձնաժողովի 2016թ. մարտի 30-ի թիվ 228/հձ եզրակացությունը, համաձայն որի` Համլետ Մարտի¬րոսյանը ներկայումս տառապում է հետևյալ հիվանդություններով` «Սրտի սինուսային հան¬գույցի դիսֆունկցիա /սինուսային հանգույցի թուլություն/, ՍԻՀ /սրտի իշեմիկ հիվանդություն/։ Լարվածության ստենոկարդիա 3-րդ ՖԴ /ֆունկցիոնալ դաս/։ Տարած սրտամկանի սուբէնդոկարդիալ ինֆարկտ /1994թ./։ Զարկերակային հիպերտենզիա 3-րդ/երրորդ/ աստիճան։ Փորոքային էքստրա¬սիստոլիկ առիթմիա, AV պաշարում 1-ին /առաջին/ աստիճան, սինուսային բրադիառիթմիա։ Սրտային անբավարարություն 2-րդ ՖԴ /NYHA/»։ Նույն եզրակացության համաձայն` Համլետ Մարտիրոսյանի հիվանդությունները, որոնցով նա ներկայումս տառապում է, համարվում են ծանր հիվանդություններ, որոնք հանդիսանում են խոչընդոտ նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելու համար։ Դատական նիստի ժամանակ դատապարտյալ Համլետ Մարտիրոսյանի շահերի պաշտպան Հովիկ Արսենյանը խնդրեց բավարարել իր միջ¬նորդությունը` հաշվի առնելով միջգերատեսչական բժշկական հանձնաժողովի եզրակացությունը, նշեց, որ իր պաշտպանյալը և դատապարտյալ Ս.Էլբակյանն ամբողջությամբ վերա¬կանգնել են պետությանը պատճառված գույքային վնասը, Դա¬տարանին ներկայացրեց այդ փաստը հաստատող վճարման հանձնարարագրերի բնօրինակները։ Դատապարտյալ Համլետ Մարտիրոսյանը միացավ իր պաշտպանի դիրքորոշմանը։ Գործի քննությանը մասնակցող ավագ դատախազ (ԵԿԴ/0011/01/13 քրեական գործով մեղադրող) Կարեն Հովհաննիսյանը չառարկեց միջնորդության դեմ։ Դատարանը, քննության առնելով պաշտպան Հովիկ Արսենյանի միջնորդությունը՝ իր պաշտ¬պանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը հետաձգելու մասին, լսելով կող¬մերի կարծիքները, հետազոտելով միջնորդությանը կից ներկայացված փաստաթղթերը, ինչպես նաև միջգերատեսչական բժշկական հանձնաժողովի եզրակացությունը` գտնում է, որ այն հիմնա¬վոր է և ենթակա բավարարման` հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդա¬րացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հան¬ցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գոր¬ծությունները կանխելու համար։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ոչ ոք չպետք է ենթարկվի խոշ¬տանգումների կամ դաժան, անմարդկային կամ իր արժանապատվությունը նվաստացնող վերաբեր¬մունքի կամ պատժի։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 431-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն՝ 1. «Ազատազրկման դատապարտված անձի նկատմամբ դատական որոշման կա¬տարումը որոշում կայացրած դատարանը կարող է հետաձգել, եթե առկա է հետևյալ հիմքերից որևէ մեկը` 1) «դատապարտյալի ծանր հիվանդությունը, որը խոչընդոտում է պատիժը կրելուն` մինչև նրա առողջանալը....» Դատարան արձանագրում է, որ միջնորդության քննարկման արդյունքներով, մասնավորապես, ՀՀ ԱՆ միջգերատեսչական բժշկական հանձնաժողովի 2016թ. մարտի 30-ի թիվ 228/հձ եզրակա¬ցությամբ հիմնավորվել է, որ դատապարտյալ Համլետ Մար¬տիրոսյանի մոտ ախտորոշվել է սրտա¬նոթային ծանր հիվան¬դություններ, այն է` «Սրտի սինուսային հանգույցի դիսֆունկցիա /սինուսային հանգույցի թուլություն/, սրտի իշեմիկ հիվանդություն /ՍԻՀ/։ Լարվածության ստենոկարդիա 3-րդ ՖԴ /ֆունկցիոնալ դաս/։ Տարած սրտամկանի սուբէնդոկարդիալ ինֆարկտ /1994թ./։ Զարկերակային հիպերտենզիա 3-րդ/երրորդ/ աստիճան։ Փորոքային էքստրասիստոլիկ առիթմիա, AV պաշարում 1-ին /առաջին/ աստիճան, սինուսային բրադիառիթմիա։ Սրտային անբավարարություն 2-րդ ՖԴ /NYHA/»։ Նշված ախտո¬րոշումներից Զարկերակային հիպերտենզիա 3-րդ/երրորդ/ աստիճան», ՍԻՀ /սրտի իշեմիկ հիվանդություն, տարած սրտամկանի սուբէնդոկարդիալ ինֆարկտ հիվանդությունները համապատասխանում են ՀՀ Կառա¬վարության 2006թ. մայիսի 26-ի թիվ 825-Ն որոշման թիվ 2-րդ հավել¬վածի «Արյան շրջանառության օրգանների հիվանդություններ» բաժնի 28-րդ կետի 4-րդ ենթակետում և 29-րդ կետում թվարկված` պատիժը կրելու հետ անհամատեղելի ծանր հի¬վան¬դութ¬յուն¬ների ցանկին։ Դատարանը փաստում է, որ տվյալ պարագայում առկա է Համլետ Մարտիրոսյանի նկատ¬մամբ կայացված դատական ակտերի (Առաջին ատյանի և այն մասնակիորեն փոփոխած ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի) կատարումը հետաձգելու փաստական և իրավական հիմքը, որը պայմանա¬վորված է դատա¬պարտյալ Համլետ Մարտիրոսյանի մոտ ներկա պահին ախտորոշված և նրա նկատ¬մամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելուն խոչընդոտող ծանր հիվանդությունների առկա¬յության հանգամանքով։ Նշված հետևության հանգելիս Դատարանը հաշվի է առնում նաև Հ.Մարտիրոսյանի և այլոց հանցավոր գործողությունների հետևանքով Հ.Մարտիրոսյանին վե¬րագրված դրվագով պետութ¬յանը պատճառված վնասն ամբողջությամբ և կամովին փոխհատուցվելու փաստը, ինչը կատարվել է ինչպես մինչև տվյալ գործով վերջնական դատական ակտ կայացնելը ( մինչ դատավճռի կայացումը Սամվել Էլբակյանը վերականգնել էր 2.600.000 ՀՀ դրամ, իսկ Համլետ Մարտիրոսյանը` 2.562.000 ՀՀ դրամ գումարներ), այնպես էլ դրանից հետո (ըստ սույն միջնորդության քննարկման ժամանակ Դատարանին ներկայացված 2015թ. հոկ¬տեմբերի 5-ի թվագրմամբ անդորրագրերի բնօրինակների` իբրև պետության հասցված վնասի փոխհա¬տուցում ԵԿԴ/0011/01/13 քրեական գործով Համլետ Մարտիրոսյանի անվամբ Կենտրոնական գանձա¬պետարանի 900005028155 հաշվեհամարին է վճարվել 7.000.000 ՀՀ դրամ, իսկ Սամվել Էլբակյանի անվամբ 8.327.500 ՀՀ դրամ գումարներ)։ Վերոգրյալի հիման վրա, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 431-րդ հոդվածով, Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց` Պաշտպան Հովիկ Արսենյանի միջնորդությունը բավարարել, Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի նկատմամբ թիվ ԵԿԴ0011/01/14 քրեական գործով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. դեկտեմբերի 8-ի դատավճռով և այն մաս¬նակիորեն փոփոխած ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015թ. ապրիլի 1-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նշանակված պատժի` առանց գույքի բռնագրավ¬¬¬¬ման 4 (չորս) տարի ժամկետով ազատազրկման կատարումը հետաձգել՝ մինչև նրա առողջանալը։ Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` ստացման պահից տաս¬նօրյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 12-05-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 65-րդ հատոր` 256 թերթ |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 12-05-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 65-րդ հատոր` 256 թերթ |
Ստացվել է համաներման ակտ կիրառելու միջնորդություն
| Երբ | 12-11-2018 |
|---|---|
| Դատապարտյալ | |
| Անուն | Համլետ |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
Գործը հանձնվել է դատավորին
| Ամսաթիվ | 12-11-2018 |
|---|---|
| Հանձնվել է դատավորին | |
| Անուն | Մնացական |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
Նշանակվել է դատաքննություն
| Ամսաթիվ | 29-11-2018 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատաքննություն
| Ամսաթիվ | 11-12-2018 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Կիրառվել է համաներում
| Ամսաթիվ | 11-12-2018 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ գործ թիվ ԵԿԴ/0011/01/13 Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանը, նախագահությամբ՝ դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի, քարտուղարությամբ՝ Թ. Խաչատրյանի, մասնակցությամբ` Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ նաև ՀՀ/ գլխավոր դատախազության մեղադրանքի պաշտպանության և դատական ակտերի բողոքարկման վարչության պետի տեղակալ Հ. Էյրամջյանի, դատապարտյալ Հ. Մարտիրոսյանի, 2018թ. դեկտեմբերի 11-ին, դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով ԵԿԴ/0011/01/13 քրեական գործով դատապարտված Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի միջնորդությունը՝ իր նկատմամբ համաներման մասին օրենքը կիրառելու վերաբերյալ, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014թ. դեկտեմբերի 8-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից ազատվել է՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտվել է ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով, հետևյալ արարքի համար. «Գործով ամբաստանյալ Համլետ Մարտիրոսյանը «2003 թվականից աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության Երևան քաղաքի «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ, լիազորված լինելով իրականացնելու կենսաթոշակների նշանակման, վերահաշվարկման և վճարման աշխատանքների, ինչպես նաև` կենսաթոշակների, սոցիալական ապահովագրության առանձին ծրագրերի իրականցման վերաբերյալ տեղեկությունները համակարգիչ մուտքագրելու, տվյալների շտեմարանի համալրման, անհրաժեշտ փոփոխությունների կատարման և վերլուծության գործընթացը` 2010թ. ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 20.489.226 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև կատարել է պաշտոնեական կեղծիք։ Այսպես. Օգտվելով իր լիազորություններից` Համլետ Մարտիրոսյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2010 թվականի հոկտեմբերին ընդգրկվել է ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանի, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի, վճարային ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի, նույն տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանի և օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Համլետ Մարտիրոսյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։ Պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ` 2010թ. հոկտեմբերին կազմակերպված խմբի անդամները, օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում, ծառայության համակարգում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով Վազգեն Խաչիկյանի անմիջական ցուցումով Աշոտ Աբրահամյանը հրահանգավորել է` տարածքային բաժինների շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները և առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության` ներկայացնել խմբի անդամ Վահագն Խաչատրյանին` դեպոնենտի ելքագրման համար համապատասխան ծածկագրեր տրամադրելու համար։ Սամվել Էլբակյանը, Վազգեն Խաչիկյանի ցուցումը փոխանցելով Համլետ Մարտիրոսյանին և Հրանուշ Դանիելյանին, վերջիններս, խմբային շահերից ելնելով, տարածքային բաժնի շտեմարանից ընտրել են 24 կենսաթոշակառուների տվյալները, որոնք, առանց հիշյալ դիմումների, Սամվել Էլբակյանը ներկայացրել է Վահագն Խաչատրյանին։ Վերջինիս տրամադրած ծածկագրերով Հրանուշ Դանիելյանը կենսաթոշակառուների կեղծ տվյալներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, որոնք Համլետ Մարտիրոսյանի հետ իրենց ստորագրությամբ հաստատելուց հետո Սամվել Էլբակյանը, առանց կենսաթոշակների վճարման փաստը հավաստող կենսաթոշակառուների ստորագրությունների, ցուցակներն անձամբ ներկայացրել է խմբի մյուս անդամ Հովհաննես Գրիգորյանին։ Վերջինս, ըստ ցուցակների, Վիգեն Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից անհիմն ելքագրել է առանձնապես խոշոր չափերով, ընդհանուր` 20.489.226 ՀՀ դրամ դեպոնենտ գումարները և փոխանցելով Վազգեն Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտակել են։ Հետագայում` 2010թ. դեկտեմբերի սկզբներին, ՀՀ սոցիալական ապահովության պետական ծառայության համակարգում ՀՀ ֆինանսների նախարարության կողմից ստուգումներ իրականացնելու ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վահագն Խաչատրյանը վճարային տեղեկատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները»։»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ, Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել` սահմանելով փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։ Նույն դատավճռով, ՀՀ դատախազության ներկայացրած 267.583.336 ՀՀ դրամի քաղաքացիական հայցը բավարարվել է մասնակիորեն` 172.196.157 (մեկ հարյուր յոթանասուներկու միլիոն մեկ հարյուր իննսունվեց հազար մեկ հարյուր հիսունյոթ) ՀՀ դրամ գումարի չափով։ Որոշվել է ի թիվս այլոց՝ քաղաքացիական պատասխանողներ՝ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, ինչպես նաև Սամվել Գրիգորի Էլբակյանից, Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանից և Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեյի համապարտությամբ բռնագանձել՝ 15.327.226 (տասնհինգ միլիոն երեք հարյուր քսանյոթ հազար երկու հարյուր քսանվեց) ՀՀ դրամ գումար։ Բացի այդ, դատարանը նկատի ունենալով, որ Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի կողմից 2014թ. դեկտեմբերի 2-ին թիվ 168 անդորրագրով Կենտրոնական գանձապետարանի 900005028155 հաշվեհամարին փոխանցվել է 2.562.000 ՀՀ դրամ գումար՝ դրա տնօրինման հարցը համարել է լուծված։ Վերոնշյալ դատավճռի դեմ բերված վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015թ. ապրիլի 01-ի որոշմամբ Համլետ Մարտիրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված արարքը վերավորակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության համար նշանակված պատժի՝ առանց գույքի բռնագրավման չորս տարի ժամկետով ազատազրկման մասով՝ թողնվել է կրելու այդ պատիժը` վերացնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելը, այսինքն՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը և փորձաշրջան սահմանելը։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, 2015թ. սեպտեմբերի 29-ի որոշմամբ, վերոնշյալ որոշման դեմ բերված վճռաբեկ բողոքները վարույթ ընդունելը մերժել է։ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը քննելով Համլետ Մարտիրոսյանի պաշտպանի միջնորդությունը և նկատի ունենալով, որ ՀՀ ԱՆ միջգերատեսչական բժշկական հանձնաժողովի 2016թ. մարտի 30-ի թիվ 228/հձ եզրակացությամբ հիմնավորվել է, որ դատապարտյալ Համլետ Մարտիրոսյանի մոտ ախտորոշվել են սրտանոթային ծանր հիվանդություններ, այն է` «Սրտի սինուսային հանգույցի դիսֆունկցիա /սինուսային հանգույցի թուլություն/, /ՍԻՀ/ սրտի իշեմիկ հիվանդություն։ Լարվածության ստենոկարդիա 3-րդ ՖԴ /ֆունկցիոնալ դաս/։ Տարած սրտամկանի սուբէնդոկարդիալ ինֆարկտ /1994թ./։ Զարկերակային հիպերտենզիա 3-րդ /երրորդ/ աստիճան։ Փորոքային էքստրասիստոլիկ առիթմիա, AV պաշարում 1-ին /առաջին/ աստիճան, սինուսային բրադիառիթմիա։ Սրտային անբավարարություն 2-րդ ՖԴ /NYHA/», հաշվի առնելով, որ այդ ախտորոշումներից՝ «Զարկերակային հիպերտենզիա 3-րդ /երրորդ/ աստիճան», ՍԻՀ /սրտի իշեմիկ հիվանդություն, «տարած սրտամկանի սուբէնդոկարդիալ ինֆարկտ» հիվանդությունները համապատասխանում են ՀՀ Կառավարության 2006թ. մայիսի 26-ի թիվ 825-Ն որոշման թիվ 2-րդ հավելվածի «Արյան շրջանառության օրգանների հիվանդություններ» բաժնի 28-րդ կետի 4-րդ ենթակետում և 29-րդ կետում թվարկված` պատիժը կրելու հետ անհամատեղելի ծանր հիվանդությունների ցանկին, 2016թ. մայիսի 06-ին կայացված որոշմամբ փաստել է, որ. «տվյալ պարագայում առկա է Համլետ Մարտիրոսյանի նկատմամբ կայացված դատական ակտերի (Առաջին ատյանի և այն մասնակիորեն փոփոխած ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի) կատարումը հետաձգելու փաստական և իրավական հիմքը, որը պայմանավորված է դատապարտյալ Համլետ Մարտիրոսյանի մոտ ներկա պահին ախտորոշված և նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելուն խոչընդոտող ծանր հիվանդությունների առկայության հանգամանքով։ Նշված հետևության հանգելիս Դատարանը հաշվի է առնում նաև Հ.Մարտիրոսյանի և այլոց հանցավոր գործողությունների հետևանքով Հ.Մարտիրոսյանին վերագրված դրվագով պետությանը պատճառված վնասն ամբողջությամբ և կամովին փոխհատուցվելու փաստը, ինչը կատարվել է ինչպես մինչև տվյալ գործով վերջնական դատական ակտ կայացնելը ( մինչ դատավճռի կայացումը Սամվել Էլբակյանը վերականգնել էր 2.600.000 ՀՀ դրամ, իսկ Համլետ Մարտիրոսյանը` 2.562.000 ՀՀ դրամ գումարներ), այնպես էլ դրանից հետո (ըստ սույն միջնորդության քննարկման ժամանակ Դատարանին ներկայացված 2015թ. հոկտեմբերի 5-ի թվագրմամբ անդորրագրերի բնօրինակների` իբրև պետության հասցված վնասի փոխհատուցում ԵԿԴ/0011/01/13 քրեական գործով Համլետ Մարտիրոսյանի անվամբ Կենտրոնական գանձապետարանի 900005028155 հաշվեհամարին է վճարվել 7.000.000 ՀՀ դրամ, իսկ Սամվել Էլբակյանի անվամբ 8.327.500 ՀՀ դրամ գումարներ)։»։ Դատարանը որոշել է. «Պաշտպան Հովիկ Արսենյանի միջնորդությունը բավարարել, Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի նկատմամբ թիվ ԵԿԴ0011/01/14 քրեական գործով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. դեկտեմբերի 8-ի դատավճռով և այն մասնակիորեն փոփոխած ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015թ. ապրիլի 1-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նշանակված պատժի` առանց գույքի բռնագրավման 4 (չորս) տարի ժամկետով ազատազրկման կատարումը հետաձգել՝ մինչև նրա առողջանալը։(...)»։ 2018թ. նոյեմբերի 12-ին դատարան է ստացվել դատապարտյալ Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի միջնորդությունը՝ «Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ օրենքի կիրառմամբ իր նկատմամբ ԵԿԴ/0011/01/13 քրեական գործով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նոր-Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից 2014թ. դեկտեմբերի 8-ին կայացված դատավճռով նշանակված պատժից ազատելու մասին։ Դատախազ Հ. Էյրամջյանը հայտնեց, որ համաներման մասին վերոհիշյալ օրենքը դատապարտյալ Համլետ Մարտիրոսյանի նկատմամբ կիրառելուն խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն, ուստի այդ օրենքի կիրառման դեմ չի առարկում։ Դատապարտյալ Համլետ Մարտիրոսյանը հայտարարեց, որ համաներման մասին վերոհիշյալ օրենքի կիրառմամբ՝ ինքը ԵԿԴ/0011/01/13 քրեական գործով նշանակված պատժից ենթակա է ազատման, ուստի խնդրում է բավարարել իր դիմումը։ Դատարանը լսելով կողմերին և ուսումնասիրելով գործի նյութերը՝ գտնում է, որ դատապարտյալ Համլետ Մարտիրոսյանը ԵԿԴ/0011/01/13 քրեական գործով 2014թ. դեկտեմբերի 8-ին կայացված դատավճռով նշանակված պատժից ենթակա է ազատման՝ հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի համաձայն` «Հանցանք կատարած անձն օրենսդիր մարմնի կողմից ընդունվող համաներման ակտով կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, իսկ դատապարտյալը կարող է լրիվ կամ մասնակիորեն ազատվել ինչպես հիմնական, այնպես էլ լրացուցիչ պատժից, կամ պատժի չկրած մասը կարող է փոխարինվել ավելի մեղմ պատժատեսակով, կամ կարող է վերացվել դատվածությունը։»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 433-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Դատապարտյալին, որի նկատմամբ դատական որոշման կատարումը հետաձգված է, դատարանը պատժից ազատում է պատժի կատարումն իրականացնող մարմնի միջնորդությամբ։ Պատժից ազատելու մասին միջնորդություն դատարանին կարող է ներկայացնել նաև դատապարտյալը, նրա պաշտպանը կամ օրինական ներկայացուցիչը։»։ «Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանվել է. «Համաներում հայտարարելով՝ պատժից ազատել՝ 1) առավելագույնը չորս տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատժի դատապարտված անձանց. 2) այն անձանց, որոնց նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, կամ պատժի կրումը հետաձգվել է.(...)»։ Նույն օրենքի 2-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Համաներում հայտարարելով՝ պատժից ազատել առավելագույնը վեց տարի ժամկետով ազատազրկման դատապարտված` (...) 5) 60 տարին լրացած անձանց.(...)։»։ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնից 2018թ. նոյեմբերի 28-ին ստացված տեղեկանքի համաձայն` դատապարտյալ Համլետ Մարտիրոսյանը, բացառությամբ ԵԿԴ/0011/01/13 քրեական գործով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014թ. դեկտեմբերի 8-ի դատավճռի՝ այլ քրեական գործով դատապարտված չի եղել, նրան ներում շնորհելու կամ նրա նկատմամբ համաներում կիրառելու որոշումների հիման վրա երբևէ պատժաչափ չի կրճատվել, դատապարտյալ Համլետ Մարտիրոսյանի նկատմամբ համաներման մասին վերոհիշյալ օրենքի կիրառման վերաբերյալ նույն օրենքով նախատեսված սահմանափակումների մասին տեղեկություններ առկա չեն։ Այսպիսով, համաներման մասին վերոհիշյալ օրենքով նախատեսվել են պատժի կրումը բացառող հանգամանքներ, որոնք կիրառելի են ԵԿԴ/0011/01/13 քրեական գործով դատապարտված Համլետ Մարտիրոսյանի նկատմամբ։ Դրանք են՝ դատապարտվել է առավելագույնը չորս տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատժի, դատավճռի կատարումը՝ այսինքն նրա պատժի կրումը հետաձգվել է (մինչև առողջանալը), մինչև համաներման մասին վերոհիշյալ օրենքն ուժի մեջ մտնելը՝ լրացել է Համլետ Մարտիրոսյանի 60 տարին։ Բացի այդ՝ հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասը Համլետ Մարտիրոսյանի կողմից վերականգնվել է։ Հաշվի առնելով վերոհիշյալ հանգամանքները՝ դատարանը գտնում է, որ դատապարտյալ Համլետ Մարտիրոսյանն ենթակա է պատժից ազատման՝ համաներման մասին վերոհիշյալ օրենքի կիրառմամբ։ Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41-րդ, 42-րդ, 313-րդ, 433-րդ, 437-րդ և 438-րդ հոդվածներով՝ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց «Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի առաջին հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի կիրառմամբ դատապարտյալ Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանին ազատել ԵԿԴ/0011/01/13 քրեական գործով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014թ. դեկտեմբերի 8-ի դատավճռով նշանակված պատժից։ Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ |
| Համաներման մասին որոշման ընդունման ամսաթիվ | 06-11-2018 |
| Համաներման մասին որոշման հոդված | 2 |
| Համաներման մասին որոշման մաս | 1 |
| Համաներման մասին որոշման կետ/ենթակետ | 3 |
| Հոդված | |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Մեղադրյալ/Դատապարտյալ | |
| Անուն | Համլետ |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 18-01-2019 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 23-01-2019 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 58 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 23-01-2019 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 58 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0011/01/13
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 29-12-2014 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 27-12-2014 |
| Ամսաթիվ | 26-12-2014 |
| Ամսաթիվ | 29-12-2014 |
| Ամսաթիվ | 10-01-2015 |
| Ամսաթիվ | 12-01-2015 |
| Ամսաթիվ | 12-01-2015 |
| Ամսաթիվ | 12-01-2015 |
| Ամսաթիվ | 12-01-2015 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Ամբաստանյալ |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Մեղադրող |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Վահագն |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Կ |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Հ |
| Ազգանուն | Անանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Գեղամ |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Վաղինակ |
| Ազգանուն | Աթոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Լիպարիտ |
| Ազգանուն | Սիմոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Ժորա |
| Ազգանուն | Վարոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Արա |
| Ազգանուն | Զաքարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Վահագն Խաչատրյան մյուսները` Վազգեն Խաչիկյան , Աշոտ Աբրահամյան , Հովհաննես Գրիգորյան Վիգեն Գևորգյան , Սամվել Էլբակյան , Հովհաննես Հովհաննիսյան , Սարգիս Սարգսյան , Արթուր Սուքիասյան , Համլետ Մարտիրոսյան , Հրանուշ Դանիելյան , Բագրատ Մուրադյան , Արմեն Խաչատրյան Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյան , Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյան , Հովհաննես Վոլոդյայի Գրիգորյան , Վիգեն Լևոնի Գևորգյան , Սամվել Գրիգորի Էլբակյան , Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյան , Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյան , Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյան , Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյան , Հրանուշ Հմայակի Դանիելյան , Բագրատ Ռուբենի Մուրադյան , Արմեն Կառլենի Խաչատրյան Բեկանել և փոփոխել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի /ՀՀ քր. օր-ի 314 հոդ. դադարեցվել է քրեական հետապնդումը ,ՀՀ քր. օր-ի 179 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով - ազատազրկում 5 տարի 6 ամիս ժամկետով` անձնական գույքի բռնագրավմամբ , սակայն ոչ ավելի , քան 261.115.652 ՀՀ դրամի չափով / վերաբերյալ 08.12.2014թ. կայացված դատավճիռը` նշանակված պատիժը մեղմացնել , պայմանականորեն չկիրառելով պատիժը և սահմանելով ՀՀ քր.օր. 70 հոդվածով նախատեսված փորձաշրջան , կամ կիրառել ՀՀ քր.օր. 64 հոդվածը` նշանակել նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ , կամ չկիրառել որպես պարտադիր նախատեսված լրացուցիչ պատիժը : Վահագն Խաչատրյանիս մասով ներկայացված քաղաքացիական հայցը մերժել : <<ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ ԱԺ 26.05.2011թ. որոշման 8-րդ կետի 5-րդ ենթակետը և Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 08.12.2014թ. դատավճռով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժաչափի չկրած մասը կրճատել մեկ քառորդով : Վազգեն Խաչիկյան , Սամվել Էլբակյան , Հովհաննես Հովհաննիսյան , Սարգիս Սարգսյան , Արթուր Սուքիասյան , Համլետ Մարտիրոսյան , Հրանուշ Դանիելյան , Բագրատ Մուրադյան , Արմեն Խաչատրյան մյուսները` Աշոտ Աբրահամյան , Հովհաննես Գրիգորյան , Վիգեն Գևորգյան , Վահագն Խաչատրյան , Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյան , Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյան , Հովհաննես Վոլոդյայի Գրիգորյան , Վիգեն Լևոնի Գևորգյան , Վահագն Հենրիկի Խաչատրյան , Սամվել Գրիգորի Էլբակյան , Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյան , Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյան , Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյան , Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյան , Հրանուշ Հմայակի Դանիելյան , Բագրատ Ռուբենի Մուրադյան , Արմեն Կառլենի Խաչատրյան Բեկանել և փոփոխել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 08.12.2014թ. դատավճիռը` ամբաստանյալներ Արթուր Սուքիասյանի , Հովհաննես Հովհաննիսյանի , Սարգիս Սարգսյանի , Սամվել Էլբակյանի և Համլետ Մարտիրոսյանի պատիժների , ամբաստանյալներ Բագրատ Մուրադյանի , Արմեն Խաչատրյանի , Սարգիս Սարգսյանի , Հրանուշ Դանիելյանի , Սամվել Էլբակյանի և Համլետ Մարտիրոսյանի կատարած հանցանքների որակումների և դատախազության ներկայացրած քաղաքացիական հայցի մասերով : Վերացնել ամբաստանյալներ Արթուր Սուքիասյանի , Հովհաննես Հովհաննիսյանի , Սարգիս Սարգսյանի , Սամվել Էլբակյանի և Համլետ Մարտիրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քր.օր. 70 հոդվածի կիրառումը և թողնել կրելու Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով սահմանված պատիժները : Բավարարել ՀՀ գլխավոր դատախազության կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցի չբավարարված մասը` 29.000.000 ՀՀ դրամի չափով : Ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանից հօգուտ պետական բյուջեի բռնագանձել 29.000.000 ՀՀ դրամ , որպես վերջինիս կողմից պետությանը հանցագործությամբ պատճառված վնաս : Վիգեն Գևորգյան մյուսները` Վազգեն Խաչիկյան , Աշոտ Աբրահամյան , Հովհաննես Գրիգորյան , Վահագն Խաչատրյան , Սամվել Էլբակյան , Հովհաննես Հովհաննիսյան , Սարգիս Սարգսյան , Արթուր Սուքիասյան , Համլետ Մարտիրոսյան , Հրանուշ Դանիելյան , Բագրատ Մուրադյան , Արմեն Խաչատրյան Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյան , Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյան , Հովհաննես Վոլոդյայի Գրիգորյան , Վահագն Հենրիկի Խաչատրյան , Սամվել Գրիգորի Էլբակյան , Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյան , Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյան , Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյան , Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյան , Հրանուշ Հմայակի Դանիելյան , Բագրատ Ռուբենի Մուրադյան , Արմեն Կառլենի Խաչատրյան Բեկանել , փոփոխել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` Վիգեն Լևոնի Գևորգյանի /ՀՀ քր. օր-ի 179 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով - ազատազրկում 5 տարի 6 ամիս ժամկետով` անձնական գույքի բռնագրավմամբ , սակայն ոչ ավելի , քան 261.115.652 ՀՀ դրամի չափով / վերաբերյալ 08.12.2014թ. դատավճիռը` Վիգեն Լևոնի Գևորգյանին արդարացնել առաջադրված մեղադրանքում և ազատել կալանքից : Վիգեն Լևոնի Գևորգյանին մեղավոր ճանաչելու դեպքում նրա նկատմամբ նշանակել ավելի մեղմ պատիժ , ՀՀ քր.օր. 70 հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և /կամ/ կիրառել <<ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ ԱԺ .2011թ. որոշումը : Սամվել Էլբակյան մյուսները` Վազգեն Խաչիկյան , Աշոտ Աբրահամյան , Հովհաննես Գրիգորյան , Վիգեն Գևորգյան , Վահագն Խաչատրյան , Հովհաննես Հովհաննիսյան , Սարգիս Սարգսյան , Արթուր Սուքիասյան , Համլետ Մարտիրոսյան , Հրանուշ Դանիելյան , Բագրատ Մուրադյան , Արմեն Խաչատրյան Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյան , Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյան , Հովհաննես Վոլոդյայի Գրիգորյան , Վիգեն Լևոնի Գևորգյան , Վահագն Հենրիկի Խաչատրյան , Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյան , Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյան , Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյան , Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյան , Հրանուշ Հմայակի Դանիելյան , Բագրատ Ռուբենի Մուրադյան , Արմեն Կառլենի Խաչատրյան Բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի /ՀՀ քր. օր-ի 38-179 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314 հոդ ազատվել է քրեական պատասխանատվությունից , ՀՀ քր. օր-ի 38-179 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով - ազատազրկում 4 տարի 6 ամիս ժամկետով`առանց գույքի բռնագրավման , ՀՀ քր.օր. 70 հոդ.` 1 տարի փորձաշրջան / վերաբերյալ 08.12.2014թ. դատավճիռը , Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի վերաբերյալ ՀՀ քր. օր-ի 38-179 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով քրեական հետապնդումը դադարեցնել : Ինչպես նաև Սամվել Էլբակյանից համապարտությամբ հօգուտ պետական բյուջեի 15.327.226 ՀՀ դրամ բռնագանձման մասով դատավճիռը նույնպես բեկանել և Սամվել Էլբակյանի մասով քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված : Արթուր Սուքիասյան մյուսները` Վազգեն Խաչիկյան , Աշոտ Աբրահամյան , Հովհաննես Գրիգորյան , Վիգեն Գևորգյան , Վահագն Խաչատրյան , Հովհաննես Հովհաննիսյան , Սարգիս Սարգսյան , Սամվել Էլբակյան , Համլետ Մարտիրոսյան , Հրանուշ Դանիելյան , Բագրատ Մուրադյան , Արմեն Խաչատրյան Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյան , Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյան , Հովհաննես Վոլոդյայի Գրիգորյան , Վիգեն Լևոնի Գևորգյան , Վահագն Հենրիկի Խաչատրյան , Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյան , Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյան , Սամվել Գրիգորի Էլբակյան , Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյան , Հրանուշ Հմայակի Դանիելյան , Բագրատ Ռուբենի Մուրադյան , Արմեն Կառլենի Խաչատրյան Բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանի /ՀՀ քր. օր-ի 179 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314 հոդ ազատվել է քրեական պատասխանատվությունից , ՀՀ քր. օր-ի 38-179 հոդ. 3-րդ մասի և 2-րդ կետերով - ազատազրկում 4 տարի 6 ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման , ՀՀ քր.օր. 70 հոդ.` 1 տարի փորձաշրջան / վերաբերյալ 08.12.2014թ. դատավճիռը քաղաքացիական հայցի մասով , պետությանը պատճառված վնասը ամբաստանյալներից համապարտ պատասխանատվության կիրառմամբ բռնագանձելու պահանջը վերացնել և այն իրականացնել յուրաքանչյուր ամբաստանյալի կողմից յուրացված գործով հաստատված բաժնեմասերի չափով` կոնկրետ Արթուր Սուքիասյանի մասով 44.091.831ընդհանուր գումարի 10 տոկոսի չափով , որը կազմում է 4.469.183 ՀՀ դրամ : Համապարտությաան միջոցներ կիրառել որպես պետությանը պատճառված վնասի հատուցում ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանի կողմից իր բաժնեմասից ավել վճարված 12.689.900 ՀՀ դրամ գումարը հետ վերադարձնելու ուղղությամբ : Սույն դատավճռով Արթուր Սուքիասյանից և մյուսներից 85.767.431ՀՀ դրամ գումար բռնագանձելու մասին որոշման մեջ գումարի չափը փոփոխել և այն համապատասխանեցնել խմբի կողմից յուրացված գումարի և դրա սահմաններում ամբաստանյալների` այդ թվում իր պաշտպանյալի կողմից կատարված վճարումների աշվառմամբ ստացված գումարի չափին : Աշոտ Աբրահամյան մյուսները` Վազգեն Խաչիկյան , Հովհաննես Գրիգորյան , Վիգեն Գևորգյան , Վահագն Խաչատրյան , Հովհաննես Հովհաննիսյան , Սարգիս Սարգսյան , Արթուր Սուքիասյան , Սամվել Էլբակյան , Համլետ Մարտիրոսյան , Հրանուշ Դանիելյան , Բագրատ Մուրադյան , Արմեն Խաչատրյան Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյան , Հովհաննես Վոլոդյայի Գրիգորյան , Վիգեն Լևոնի Գևորգյան , Վահագն Հենրիկի Խաչատրյան , Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյան , Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյան , Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյան , Սամվել Գրիգորի Էլբակյան , Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյան , Հրանուշ Հմայակի Դանիելյան , Բագրատ Ռուբենի Մուրադյան , Արմեն Կառլենի Խաչատրյան Բեկանել և փոփոխել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանի /ՀՀ քր. օր-ի 38-314 հոդ դադարեցվել է քրեական հետապնդումը , ՀՀ քր. օր-ի 179 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով - ազատազրկում 5 տարի 6 ամիս ժամկետով`անձնական գույքի բռնագրավմամբ , սակայն ոչ ավել , քան 261.115.652 ՀՀ դրամի չափով / վերաբերյալ 08.12.2014թ. դատավճիռը` Աշոտ Աբրահամյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով : Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քր.օր. 64 հոդվածը և նշանակել ՀՀ քր. օր-ի 179 հոդ. 3-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված պատժից ավելի մեղմ պատիժ : Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քր.օր. 79 հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները` նրան ազատելով պատժի կրումից : Վազգեն Խաչիկյան մյուսները` Աշոտ Աբրահամյան , Հովհաննես Գրիգորյան , Վիգեն Գևորգյան , Վահագն Խաչատրյան , Հովհաննես Հովհաննիսյան , Սարգիս Սարգսյան , Արթուր Սուքիասյան , Սամվել Էլբակյան , Համլետ Մարտիրոսյան , Հրանուշ Դանիելյան , Բագրատ Մուրադյան , Արմեն Խաչատրյան Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյան , Հովհաննես Վոլոդյայի Գրիգորյան , Վիգեն Լևոնի Գևորգյան , Վահագն Հենրիկի Խաչատրյան , Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյան , Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյան , Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյան , Սամվել Գրիգորի Էլբակյան , Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյան , Հրանուշ Հմայակի Դանիելյան , Բագրատ Ռուբենի Մուրադյան , Արմեն Կառլենի Խաչատրյան Բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի /ՀՀ քր. օր-ի 38-314 հոդ դադարեցվել է քրեական հետապնդումը , ՀՀ քր. օր-ի 179 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 178 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով , ՀՀ քր.օր. 66 հոդ. կարգով վերջնական պատիժ - ազատազրկում 12 տարի ժամկետով`անձնական գույքի բռնագրավմամբ , սակայն ոչ ավել , քան 290.115.652 ՀՀ դրամի չափով / մասով 08.12.2014թ. կայացված դատավճիռը և արդարացնել վերջինիս : Մեղադրանքը հաստատված համարելու պարագոյում ՀՀ քր. օր-ի 179 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նշանակված պատիժը փոխարինել ավելի մեղմ պատժով` կիրառելով մեղմացուցիչ հանգամանքները : ՀՀ քր. օր-ի 178 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով Վազգեն Խաչիկյանին արդարացնել , քրեական գործի վարույթը կարճել` հանցադեպի կամ հանցակազմի բացակայության հիմքով : Հովհաննես Գրիգորյան մյուսները` Վազգեն Խաչիկյան , Աշոտ Աբրահամյան , Վիգեն Գևորգյան , Վահագն Խաչատրյան , Հովհաննես Հովհաննիսյան , Սարգիս Սարգսյան , Արթուր Սուքիասյան , Սամվել Էլբակյան , Համլետ Մարտիրոսյան , Հրանուշ Դանիելյան , Բագրատ Մուրադյան , Արմեն Խաչատրյան Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյան , Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյան , Վիգեն Լևոնի Գևորգյան , Վահագն Հենրիկի Խաչատրյան , Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյան , Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյան , Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյան , Սամվել Գրիգորի Էլբակյան , Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյան , Հրանուշ Հմայակի Դանիելյան , Բագրատ Ռուբենի Մուրադյան , Արմեն Կառլենի Խաչատրյան Բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Հովհաննես Վոլոդյայի Գրիգորյանի /ՀՀ քր. օր-ի 38-314 հոդ ազատվել է քրեական պատասխանատվությունից , ՀՀ քր. օր-ի 179 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով - ազատազրկում 5 տարի 6 ամիս ժամկետով` անձնական գույքի բռնագրավմամբ , սակայն ոչ ավել , քան 261.115.652 ՀՀ դրամի չափով / վերաբերյալ 08.12.2014թ. կայացված դատավճիռը և գործն ուղարկել ստորադաս դատարան` նոր քննության , նշված խնդրանքը մերժելու դեպքում 08.12.2014թ. դատավճիռը Հովհաննես Գրիգորյանին նշանակված պատժաչափի մասով փոփոխել և կիրառելով ՀՀ քր.օր. 70 հոդ. նրան ազատել պատժի կրումից : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 15-01-2015 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Սերգեյ |
| Ազգանուն | Չիչոյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Ռուզաննա |
| Ազգանուն | Բարսեղյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 26-01-2015 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | հավելվածներ 8 հատոր, Հ.Հովհաննիսյանի, Հ.Մարտիրոսյանի, Ս.Սարգսյանի, Ա.Սուքիասյանի, Ս.Էլբակյանի, Ա.Խաչատրյանի, Բ.Մուրադյանի անձնագրերը, լազերային սկավառակներ: |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 26-01-2015 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 10-02-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 19-02-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 24-02-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 12-03-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 20-03-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 27-03-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
| Պատճառը | Խորհրդակցական սենյակ հեռանալու պատճառով |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 01-04-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է մասնակի
| Ամսաթիվ | 01-04-2015 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 01-04-2015 |
| Ստորադաս դատարանի ակտը բեկանվել է մասնակի | Մասնակի բեկանվել է դատական ակտը և բեկանված մասով փոփոխվել |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Հրանուշ |
| Ազգանուն | Դանիելյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Վազգեն |
| Ազգանուն | Խաչիկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Աշոտ |
| Ազգանուն | Աբրահամյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Հովհաննես |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Վիգեն |
| Ազգանուն | Գևորգյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Վահագն |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Բագրատ |
| Ազգանուն | Մուրադյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Հովհաննես |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Սուքիասյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Սարգիս |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Սամվել |
| Ազգանուն | Էլբակյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Համլետ |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռ գործ թիվ ԵԿԴ/0011/01/13 նախագահող դատավոր` Ա.Վարդանյանի ՈՐՈՇՈՒՄ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան/ ԿԱԶՄՈՎ` նախագահող դատավոր` Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ դատավորներ` Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ քարտուղարությամբ` Հ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ մասնակցությամբ` բողոք բերած անձ` ամբաստանյալ` Վ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ բողոք բերած անձ` դատախազ` Կ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ բողոք բերած անձինք` պաշտպաններ` Ժ.ՎԱՐՈՍՅԱՆԻ Ա.ԶԱՔԱՐՅԱՆԻ Լ.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ Գ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ Վ.ԱԹՈՅԱՆԻ Հ.ԱՆԱՆՅԱՆԻ ամբաստանյալներ` Վ.ԽԱՉԻԿՅԱՆԻ Ա.ԱԲՐԱՀԱՄՅԱՆԻ Հ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ Վ.ԳԵՎՈՐԳՅԱՆԻ Ս.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ Ա.ՍՈՒՔԻԱՍՅԱՆԻ Հ.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ Հ.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Բ.ՄՈՒՐԱԴՅԱՆԻ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ Ս.ԷԼԲԱԿՅԱՆԻ Հ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ պաշտպաններ` Ա.ԵՍԱՅԱՆԻ Ա.ԹՈՎՄԱՍՅԱՆԻ Հ.ԱՐՍԵՆՅԱՆԻ Ա.ԱԲԱՋՅԱՆԻ Ռ.ՄԱՆՎԵԼՅԱՆԻ Տ.ԵԳՈՐՅԱՆԻ 2015 թվականի ապրիլի 01-ին Երևան քաղաքում դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կանոններով քննության առնելով ամբաստանյալներ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի /այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան/ 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճռի դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազության մեղադրանքի պաշտպանության և դատական ակտերի բողոքարկման վարչության դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանի, ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի պաշտպան Հ.Անանյանի, ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի պաշտպան Վ.Աթոյանի, ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանի պաշտպան Գ.Հակոբյանի, ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանի պաշտպան Ա.Զաքարյանի, ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պաշտպան Լ.Սիմոնյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի, գործով կողմ չհանդիսացող Լ.Ասատրյանի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքները. Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 1. 2011 թվականի մայիսի 16-ին ՀՀ գլխավոր դատախազության պետական շահերի պաշտպանության վարչությունում ՀՀ ֆինանսների նախարարությունից ստացված նյութերի քննարկման արդյունքներով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի, 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասի և 314-րդ հոդվածի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 61203311 քրեական գործը։ 2. 2011 թվականի մայիսի 20-ին քրեական գործն ընդունվել է ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության հատկապես կարևոր գործերի քննության վարչության վարույթ։ 3. Նախաքննության ընթացքում վերոնշյալ քրեական գործին են միացվել` 2011 թվականի հուլիսի 14-ին` ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության ՀՀ մարզային թվով 41 ստորաբաժանումների պատասխանատու պաշտոնատար անձանց կողմից պաշտոնեական դիրքի չարաշահմամբ առանձնապես խոշոր չափի` 60.600.100 ՀՀ դրամ գումար հափշտակելու և պետությանը վնաս պատճառելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի, 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասի և 314-րդ հոդվածի հատկանիշներով ՀՀ գլխավոր դատախազությունում 2011 թվականի հուլիսի 9-ին հարուցված թիվ 61204611 քրեական գործը, 2011 թվականի հուլիսի 19-ին` Ալլա Շախնազարովայի հաղորդման կապակցությամբ Անահիտ Մուշեղյանի կողմից խոշոր չափերի և Հովհաննես Ղազարյանի կողմից զգալի չափերի յուրացումներ կատարելու դեպքի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ հատկապես կարևոր գործերի քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 179-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով 2011 թվականի հուլիսի 19-ին հարուցված թիվ 69104811 քրեական գործը, 2011 թվականի հուլիսի 19-ին` Արմեն Ավետիսյանի կողմից յուրացման եղանակով Աշխեն Օհանյանի զգալի չափի 359.050 ՀՀ դրամ գումար հափշակելու դեպքի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ հատկապես կարևոր գործերի քննության վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով 2011 թվականի մայիսի 02-ին հարուցված թիվ 61203311 քրեական գործը։ 4. 2011 թվականի նոյեմբերի 08-ին Ա.Սուքիասյանը ձերբակալվել է: 5. 2011 թվականի նոյեմբերի 11-ին Ա.Սուքիասյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը։ 6. 2011 թվականի դեկտեմբերի 28-ին որոշում է կայացվել Ա.Սուքիասյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը վերացնելու և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրություն ընտրելու մասին։ 7. 2011 թվականի դեկտեմբերի 28-ին մեղադրանքներ են առաջադրվել Վ.Խաչատրյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Բ.Մուրադյանին և Ա.Խաչատրյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։ 8. 2012 թվականի սեպտեմբերի 07-ին դատարանի համապատասխան որոշումներով մեղադրյալներ Ա.Խաչատրյանի, Վ.Խաչատրյանի և Բ.Մուրադյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը։ 9. 2012 թվականի սեպտեմբերի 28-ին ձերբակալվել է Վ.Խաչիկյանը։ 10. 2012 թվականի սեպտեմբերի 28-ին Վ.Խաչիկյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով, նրա նկատմամբ Դատարանի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը։ 11. 2012 թվականի սեպտեմբերի 28-ին Ա.Մարտիրոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում և դատարանի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը։ 12. 2012 թվականի սեպտեմբերի 28-ին ձերբակալվել են նաև Ա.Աբրահամյանը, Հ.Գրիգորյանը և Վ.Գևորգյանը։ 13. 2012 թվականի սեպտեմբերի 28-ին Ա.Աբրահամյանին և Հ.Գրիգորյանին մեղադրանքներ են առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, նրանց նկատմամբ Դատարանի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը։ 14. 2012 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Վ.Գևորգյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և նրա նկատմամբ Դատարանի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը։ 15. 2012 թվականի դեկտեմբերի 06-ին Հ.Հովհաննիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով և նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։ 16. 2012 թվականի դեկտեմբերի 07-ին Ս.Էլբակյանին և Ս.Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով և նույն օրը նրանց նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։ 17. 2012 թվականի դեկտեմբերի 24-ին որոշումներ են կայացվել առաջադրված մեղադրանքները փոփոխելու, լրացնելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին: Վ.Խաչիկյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով, Վ.Գևորգյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Վ.Խաչատրյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Ա.Խաչատրյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով, Բ.Մուրադյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով, Ս.Էլբակյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, իսկ Ա.Սուքիասյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով։ 18. 2012 թվականի դեկտեմբերի 24-ին Հ.Դանիելյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։ 19. 2012 թվականի դեկտեմբերի 24-ին Հ.Մարտիրոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։ 20. 2012 թվականի դեկտեմբերի 25-ին Հ.Հովհաննիսյանին, Հ.Գրիգորյանին և Ա.Աբրահամյանին առաջադրված մեղադրանքները փոփոխվել և նրանց նոր մեղադրանքներ են առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով։ 21. 2012 թվականի դեկտեմբերի 26-ին որոշում է կայացվել թիվ 61203311 («մայր») քրեական գործից ամբաստանյալներ Վ.Խաչիկյանի և ևս 12 անձանց վերաբերյալ թիվ 69111912 համարով մաս անջատելու մասին՝ մեղադրական եզրակացությամբ դատարան ուղարկելու նպատակով։ 22. 2013 թվականի փետրվարի 08-ին թիվ 69111912 քրեական գործը Վ.Խաչիկյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով, Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Հ.Գրիգորյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Վ.Գևորգյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Վ.Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Ս.Էլբակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Հ.Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Ս.Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Ա.Սուքիասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Հ.Մարտիրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Հ.Դանիելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով, Բ.Մուրադյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով, Ա.Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ մուտք է եղել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, 2013 թվականի փետրվարի 11-ին ընդունվել դատավոր Մ.Պապոյանի վարույթ։ 23. 2013 թվականի փետրվարի 25-ին դատավոր Մ.Պապոյանը որոշում է կայացրել քրեական գործը դատական քննության նշանակելու մասին։ 24. 2013 թվականի ապրիլի 29-ին մինչդատական վարույթում նախաքննությունը շարունակվող թիվ 61203311(«մայր») քրեական գործից թիվ 69104912 համարով անջատվել է սույն գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքի հետ առնչվող անձանց` մեկ այլ գործով ամբաստանյալներ Է.Վարժապետյանի, Ա.Աբրահամյանի, Կ.Փիլոյանի և Ռ.Մնացականյանի վերաբերյալ մաս, որը մեղադրական եզրակացությամբ (2013 թվականի հունիսի 12-ին) ուղարկվել է Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։ 25. 2013 թվականի նոյեմբերի 28-ին դատավոր Մ.Պապոյանին այլ դատարան տեղափոխելու կապակցությամբ քրեական գործը վերամակագրվել է դատավոր Մ.Մակյանին, 2013 թվականի նոյեմբերի 29-ին ընդունվել վերջինիս վարույթ։ 26. 2013 թվականի դեկտեմբերի 16-ին դատավոր Մ.Մակյանը որոշում է կայացրել քրեական գործը դատական քննության նշանակելու մասին։ 27. 2014 թվականի փետրվարի 27-ին դատավոր Մ.Մակյանը մեղադրողի միջնորդությունը բավարարել և ինքնաբացարկ է հայտնել։ 28. 2014 թվականի մարտի 05-ին քրեական գործը վերամակագրվել է դատավոր Ա.Վարդանյանին, նույն թվականի մարտի 6-ին ընդունվել է վարույթ, նշանակվել` դատական քննության և վերսկսել։ 29. 2014 թվականի օգոստոսի 21-ի դատական նիստում մեղադրողը, որոշում է կայացրել ամբաստանյալներ Վ.Խաչիկյանին, Ա.Աբրահամյանին, Հ.Գրիգորյանին և Վ.Խաչատրյանին առաջադրված մեղադրանքները փոփոխելու և վերջիններիս նույն հոդվածներով նոր մեղադրանքներ առաջադրելու մասին` պայմանավորված նրանց վերագրված յուրացման ընդհանուր գումարի չափի հստակեցման անհրաժեշտությամբ (մեղադրանքի և մեղադրական եզրակացության մեջ թյուրիմացաբար նշվել էր 260.956.681 ՀՀ դրամ, որը փոփոխվել և նրանց առանձին որոշումների կայացմամբ վերագրվել է կազմակերպված խմբի կազմում 267.266.819 ՀՀ դրամ գումարի յուրացում)։ 30. 2014 թվականի սեպտեմբերի 24-ի հերթական դատական նիստում որոշում է կայացրել ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և վերջինիս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-314-րդ հոդվածով (պաշտոնեական կեղծիքը կազմակերպելու համար) նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին։ Նույն օրը փոփոխվել են նաև ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանին և Հ.Գրիգորյանին առաջադրված մեղադրանքները և նրանց նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 38-314-րդ հոդվածով (պաշտոնեական կեղծիք կատարելու օժանդակելու համար), իսկ ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 38-314-րդ հոդվածով (պաշտոնեական կեղծիքը կազմակերպելու համար): 31. Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճռով Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, և դատապարտվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով՝ ազատազրկման` յոթ տարի վեց ամիս ժամկետով՝ անձնական գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավել, քան 261.115.652 ՀՀ դրամի չափով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով՝ ազատազրկման` հինգ տարի ժամկետով՝ անձնական գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավել, քան 29 մլն ՀՀ դրամի չափով։ Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասը` նշանակված հիմնական պատժին` յոթ տարի վեց ժամկետով ազատազրկմանը մասնակիորեն գումարելով հինգ տարի ժամկետով ազատազրկման չորս տարի վեց ամիսը, իսկ որպես լրացուցիչ պատիժ նշանակված 261.115.652 ՀՀ դրամի չափով անձնական գույքի բռնագրավմանը լրիվ գումարելով 29.000.000 ՀՀ դրամը` Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ տասներկու տարի ժամկետով՝ անձնական գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավել, քան 290.115.652 ՀՀ դրամի չափով։ Վազգեն Խաչիկյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 2012 թվականի սեպտեմբերի 28-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։ Աշոտ Աբրահամյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և դատապարտվել` ազատազրկման` հինգ տարի վեց ամիս ժամկետով՝ անձնական գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավել, քան 261.115.652 ՀՀ դրամի չափով։ Աշոտ Աբրահամյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 2012 թվականի սեպտեմբերի 28-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նա ազատվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։ Հովհաննես Գրիգորյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նշանակվել է պատիժ՝ ազատազրկում` հինգ տարի վեց ամիս ժամկետով՝ անձնական գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավել, քան 261.115.652 ՀՀ դրամի չափով։ Հովհաննես Գրիգորյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 2012 թվականի սեպտեմբերի 28-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Վիգեն Լևոնի Գևորգյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և դատապարտվել` ազատազրկման` հինգ տարի վեց ամիս ժամկետով՝ անձնական գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավել, քան 261.115.652 ՀՀ դրամի չափով։ Վիգեն Գևորգյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 2012 թվականի սեպտեմբերի 28-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է՝ նրան քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։ Վահագն Խաչատրյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և դատապարտվել` ազատազրկման` հինգ տարի վեց ամիս ժամկետով՝ անձնական գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավել, քան 261.115.652 ՀՀ դրամի չափով։ Վահագն Խաչատրյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 2012 թվականի սեպտեմբերի 07-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցվել է՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։ Բագրատ Մուրադյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և դատապարտվել` ազատազրկման` չորս տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։ Հաշվակցելով անազատության մեջ նրան պահելու երկու տարի երեք ամիս մեկ օրը՝ Բագրատ Մուրադյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` մեկ տարի ութ ամիս 29 օր ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան մեկ տարի ժամկետով, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքը վերացվել է, նա դատական նիստերի դահլիճում անհապաղ ազատ է արձակվել։ Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։ Արմեն Խաչատրյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ՝ ազատազրկում չորս տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։ Հաշվակցելով անազատության մեջ նրան պահելու երկու տարի երեք ամիս մեկ օրը՝ Արմեն Խաչատրյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում մեկ տարի ութ ամիս 29 օր ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան մեկ տարի ժամկետով, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը վերացվել է, նա դատական նիստերի դահլիճում անհապաղ ազատ է արձակվել։ Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նա ազատվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։ Հովհաննես Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նշանակվել է պատիժ՝ ազատազրկում` չորս տարի վեց ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Հ.Հովհաննիսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան մեկ տարի ժամկետով։ Հովհաննես Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը վերացվել է` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նա ազատվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։ Արթուր Սուքիասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նշանակվել է պատիժ՝ ազատազրկում` չորս տարի վեց ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։ Նշանակված պատժին հաշվակցվել է անազատության մեջ գտնվելու մեկ ամիս քսան օրը՝ Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանին թողնվել է կրելու չորս տարի չորս ամիս տաս օր ժամկետով ազատազրկումը՝ առանց գույքի բռնագրավման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան մեկ տարի ժամկետով։ Արթուր Սուքիասյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը վերացվել է` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նա ազատվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։ Սարգիս Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նշանակվել է պատիժ՝ ազատազրկում չորս տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան մեկ տարի ժամկետով։ Սարգիս Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը վերացվել է` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Սամվել Գրիգորի Էլբակյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նա ազատվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։ Սամվել Էլբակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նշանակվել է պատիժ՝ ազատազրկում` չորս տարի վեց ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան մեկ տարի ժամկետով։ Սամվել Էլբակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը վերացվել է` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նա ազատվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։ Համլետ Մարտիրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետերով նշանակվել է պատիժ՝ ազատազրկում` չորս տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան մեկ տարի ժամկետով։ Համլետ Մարտիրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը վերացվել է` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-314-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նա ազատվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։ Հրանուշ Դանիելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նշանակվել է պատիժ՝ ազատազրկում չորս տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան մեկ տարի ժամկետով։ Հրանուշ Դանիելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը վերացվել է` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Դատախազության ներկայացրած 267.583.336 ՀՀ դրամի քաղաքացիական հայցը բավարարվել է մասնակիորեն` 201.186.157 ՀՀ դրամի չափով, հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի համապարտությամբ բռնագանձվել է քաղաքացիական պատասխանողներ՝ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից և Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից` 39.385.675 ՀՀ դրամ՝ գումար, Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, ինչպես նաև Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանից՝ 85.767.431 ՀՀ դրամ գումար, Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, ինչպես նաև Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանից՝ 39.671.495 ՀՀ դրամ գումար, Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, ինչպես նաև Սամվել Գրիգորի Էլբակյանից, Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանից և Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանից՝ 15.327.226 ՀՀ դրամ գումար, Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, ինչպես նաև Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանից 21.034.330 ՀՀ դրամ գումար` բռնագանձումը տարածելով նրանց անձնական գույքերի վրա։ Վազգեն Խաչիկյանից, Աշոտ Աբրահամյանից, Վահագն Խաչատրյանից, Հովհաննես Գրիգորյանից, Վիգեն Գևորգյանից և Բագրատ Մուրադյանից համապարտությամբ 10.719.870 ՀՀ դրամ գումար հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձելու վերաբերյալ մասով քաղաքացիական հայցի հարցը համարվել է լուծված` քաղաքացիական պատասխանող Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի կողմից 10.800.000 ՀՀ դրամ վնասն ամբողջությամբ փոխհատուցելու պատճառաբանությամբ։ Վազգեն Խաչիկյանից, Աշոտ Աբրահամյանից, Վահագն Խաչատրյանից, Հովհաննես Գրիգորյանից, Վիգեն Գևորգյանից և Արմեն Խաչատրյանին համապարտությամբ 3.623.587 ՀՀ դրամ գումար հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձելու վերաբերյալ մասով ներկայացված քաղաքացիական հայցի հարցը համարվել է լուծված` քաղաքացիական պատասխանող Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի կողմից 3.700.000 ՀՀ դրամ վնասն ամբողջությամբ փոխհատուցելու պատճառաբանությամբ։ Քաղաքացիական պատասխանող Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից հօգուտ պետության 29.000.000 ՀՀ դրամ գումար բռնագանձնելու վերաբերյալ մասով ներկայացրած քաղաքացիական հայցը մերժվել է` ոչ պատշաճ անձի կողմից հարուցվելու հիմքով։ Իրեղեն ապացույց հանդիսացող, Դատարանում պահվող՝ Աշոտ Աբրահամյանի երկու նոթատետրերը, Վահագն Խաչատրյանի «Դելլ» տեսակի համակարգիչը և «Դուդուկ» ֆայլով էլեկտրոնային կրիչը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմած պարտավորագիրը, ինչպես նաև որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված «Տոշիբա» տեսակի համակարգիչը պահվել է քրեական գործի հետ՝ սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերը պահվել է քրեական գործում՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի անձնական գույքերի՝ գրավի առարկա հանդիսացող՝ Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցի 37-րդ շենքի 9-րդ բնակարանի իրացումից գոյացած, «Ամերիաբանկ» ՓԲ ընկերության գույքային պահանջից ազատ դրամական միջոցների, Լոռու մարզի Ախթալա քաղաքի Սպանդարյան փողոցի 23-րդ շենքի 2-րդ մասնաշենքի 9-րդ բնակարանի, անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված «Սամսունգ դուոս» տեսակի բջջային հեռախոսի, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանի անձնական գույքերի՝ Երևանի Երկաթգծի փողոցի 29-րդ շենքի 17-րդ բնակարանի, Երևանի Աճեմյան փողոցի 12/5 հասցեում գտնվող անշարժ գույքի, Արարատի մարզի Նոյակերտ համայնքում գտնվող 0039-0011 ծածկագրով տնամերձ հողամասի, 0109-0003 ծածկագրով գյուղատնտեսական նշանակության հողամասի և անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված «Նոկիա» տեսակի բջջային հեռախոսի, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի անձնական գույքերի՝ «Մերսեդես Բենց» մակնիշի 64 ՍՕ 108 և «Մերսեդես-Բենց E-350» մակնիշի 11 PO 001 համարանիշի ավտոմեքենաների, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի անձնական գույքերի՝ Երևանի Կ.Ուլնեցու փողոցի 66-րդ շենքի 57-րդ բնակարանի, Երևանի Ավետիսյան 4-րդ փողոցի 8-րդ շենքի 30-րդ բնակարանի, անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված «Դիջիտալ մոբայլ» տեսակի բջջային հեռախոսի, 20 ԱՄՆ դոլարի, 3.700 ՀՀ դրամ գումարի, նրա բնակարանում հայտնաբերված «Դելլ» և «Տոշիբա» տեսակի դյուրակիր համակարգիչների, Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի անձնական գույքի՝ Երևանի Դավիթաշեն 2-րդ թաղամասի 34-րդ շենքի 15-րդ բնակարանի նկատմամբ կիրառված արգելանքները պահպանվել են, դրանք կամ դրանցից գոյացած դրամական միջոցներն ուղղվել է պետությանը պատճառված գույքային վնասի փոխհատուցմանը, Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանի և Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի անձնական գույքերը՝ նաև նրանցից յուրաքանչյուրի նկատմամբ նշանակված գույքի բռնագրավման ապահովմանը, իսկ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկանի, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանի և Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի անձնական գույքերը՝ նաև դատական ծախսերի հատուցմանը։ Սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի անվամբ հաշվառված՝ Երևան քաղաքի Մանանդյան 16-րդ շենքի 16-րդ բնակարանի, նույն շենքի բակում գտնվող ավտոտնակի, նրա անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված «Նոկիա» տեսակի բջջային հեռախոսի, «525» և «523» հարգի դաջվածքներով սպիտակ մետաղից մատանու և 17.400 ՀՀ դրամ գումարի, ինչպես նաև Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի խուզարկությամբ հայտնաբերված «Բիլայն» տեսակի բջջային հեռախոսի, արծաթագույն մետաղից վզնոցի, դեղին մետաղից խաչի, 40 ԱՄՆ դոլար և 3.700 ՀՀ դրամ գումարների վրա դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում կիրառված արգելանքները վերացվել է` դրանց հիմքերը վերանալու պատճառաբանությամբ։ Սույն գործով քաղաքացիական պատասխանողների կողմից անձամբ կամ միջնորդավորված բանկային տարբեր հաշվեհամարներին, իբրև պետությանը պատճառված վնասի հատուցում, մուտքագրված գումարները, մասնավորապես` Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի, Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի և Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի կողմից 2012 թվականի սեպտեմբերի 07-ի թիվ 106 հանձնարարագրով ՀՀ դատախազության դեպոզիտ 900008037195 հաշվին միասնաբար վճարված 7.500.000 ՀՀ դրամ գումարը, Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանի կողմից 2011թ. մարտի 28-ի թիվ 000081 անդորրագրով 900001097261 հաշվեհամարին վճարված 804.000 ՀՀ դրամ, 2011 թվականի ապրիլի 01-ի թիվ 83 և 87, 2011 թվականի ապրիլի 8-ի թիվ 35, 39, 41 և 42, 2011 թվականի ապրիլի 16-ի թիվ 183 մուտքի օրդերներով թիվ 900005280640 համարին վճարված 3.345.995 ՀՀ դրամ, 2011 թվականի դեկտեմբերի 30-ի թիվ 37 մուտքի օրդերով ՀՀ դատախազության դեպոզիտ 900008037195 համարին վճարված 13.009.100 ՀՀ դրամ գումարները, Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի կողմից 2012 թվականի ապրիլի 5-ի թիվ 099526, 2012 թվականի ապրիլի 10-ի թիվ 220279 և 2012 թվականի ապրիլի 13-ի թիվ 006987 անդորրագրերով ՀՀ դատախազության դեպոզիտ 900008037195 համարին վճարված ընդհանուր 3.000.000 ՀՀ դրամ գումարը, Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի կողմից ՀՀ ֆինանսների նախարարության աշխատակազմի ֆինանսական վերահսկողության տեսչության իրականացրած (2011 թվականի ապրիլի 11-ին կազմած ստուգման թիվ 14-Ա միջանկյալ ակտի) ստուգման ընթացքում վերականգնված 2.308.000 ՀՀ դրամ գումարը, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի կողմից 2014 թվականի նոյեմբերի 25-ի թիվ 1 վճարման հանձնարարագրով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դեպոզիտ 900013298014 հաշվեհամարին վճարված 3.000.000 ՀՀ դրամ գումարը, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանի կողմից 2014 թվականի դեկտեմբերի 1-ի թիվ 141201008424001 կտրոնով նույն հաշվեհամարին վճարված 2.000.000 ՀՀ դրամ գումարը փոխանցվել է ՀՀ պետական բյուջե, իսկ Վիգեն Լևոնի Գևորգյանի կողմից 2014 թվականի նոյեմբերի 26-ի թիվ 141126013095040 անդորրագրով վճարված 2.000.000 ՀՀ դրամ, Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի կողմից 2014 թվականի նոյեմբերի 27-ին թիվ 60 անդորրագրով վճարված 2.600.000 ՀՀ դրամ, Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի կողմից 2014 թվականի նոյեմբերի 25-ին թիվ 141125021232001 կտրոնով վճարված 1.300.000 ՀՀ դրամ, Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի կողմից 2014 թվականի նոյեմբերի 24-ին թիվ 141124049913001 կտրոնով վճարված 7.000.000 ՀՀ դրամ, Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի կողմից 2014 թվականի դեկտեմբերի 2-ին թիվ 168 անդորրագրով վճարված 2.562.000 ՀՀ դրամ, Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի կողմից 2014 թվականի դեկտեմբերի 04-ի թիվ 51 անդորրագրով վճարված 8.300.000 ՀՀ դրամ, Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի կողմից 2014 թվականի դեկտեմբերի 04-ի թիվ 48 անդորրագրով վճարված 1.200.000 ՀՀ դրամ գումարների տնօրինման հարցը համարվել է լուծված` այն անմիջականորեն Կենտրոնական գանձապետարանի 900005028155 համարին փոխանցվելու փաստով։ Որպես դատական ծախս` Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանից, Սամվել Գրիգորի Էլբակյանից, Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանից և Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի համապարտությամբ բռնագանձվել է 1.000.020 ՀՀ դրամ գումար /քրեական գործ, հատոր 56, էջ 1-151/: 32. Վերաքննիչ դատարանի 2014 թվականի հունվարի 26-ի որոշմամբ ՀՀ գլխավոր դատախազության մեղադրանքի պաշտպանության և դատական ակտերի բողոքարկման վարչության դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանի, ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի պաշտպան Հ.Անանյանի, ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի պաշտպան Վ.Աթոյանի, ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանի պաշտպան Գ.Հակոբյանի, ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանի պաշտպան Ա.Զաքարյանի, ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պաշտպան Լ.Սիմոնյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի, գործով կողմ չհանդիսացող Լ.Ասատրյանի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքներն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել` դատական քննության վճռաբեկության կանոններով: Գործի փաստական հանգամանքները 33. Նախաքննական մարմնի ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքների և մեղադրողի կողմից դատաքննության ժամանակ մեղադրանքները փոփոխելու արդյունքում ամբաստանյալներ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանին (վերջնական) մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-314-րդ հոդվածով, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով (վերջնական), Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով (վերջնական), Վիգեն Լևոնի Գևորգյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով (վերջնական), Սամվել Գրիգորի Էլբակյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով (վերջնական), Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով, Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով, Արմեն Կառլենի Խաչատրյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով հետևյալ արարքների կատարման համար. Ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանը, «2005թ. հունվարի 14-ից մինչև 2010 թվականի դեկտեմբերի 17-ն աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության (այսուհետ նաև` Ծառայություն) պետի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ և օգտվելով Ծառայությունը կառավարելու իր լիազորություններից, մասնավորապես` այն, որ իր կողմից վերահսկվել է կենսաթոշակառուների կողմից կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչությանը ներկայացված դիմումների հիման վրա կուտակված կենսաթոշակների գումարները /դեպոնենտ/ Ծառայության վճարային ծառայության Երևան քաղաքի ստորաբաժանումների կողմից վճարելու գործընթացը` Ծառայության մի շարք պաշտոնատար և պատասխանատու անձանց հետ, կազմակերպված խմբով, 2006-2010թթ. ընկած ժամանակահատվածում, օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, ստեղծել և ղեկավարել է կազմակերպված խումբ պաշտոնեական կեղծիք կատարելու և կազմակերպված խմբով առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ, այն է` կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող կեղծ դիմումներ պատրաստելով կամ առանց այդ դիմումների վճարային ցուցակներում կենսաթոշակառուների ստորագրությունները կեղծելու միջոցով անհիմն ելքագրել և յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված, մահացած կամ ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակառուների վճարումը կասեցված կենսաթոշակի առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 267.266.819 ՀՀ դրամ գումարները։ Բացի այդ` Վ.Խաչիկյանը խարդախությամբ հափշտակել է պետական բյուջե վերականգնման ենթակա, առանձնապես խոշոր չափերի` 29 մլն ՀՀ դրամ գումարը։ Պետությունից առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ Վ.Խաչիկյանը 2006 թվականի սկզբներին այդ նպատակով ստեղծել է կազմակերպված կայուն խումբ, որի կազմում ընդգրկել է Ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Ա.Աբրահամյանին, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վ.Խաչատրյանին, Երևան քաղաքի վճարային ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանին և վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանին։ Խմբի վերը նշված անդամները Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ նախապես մանրակրկիտ պայմանավորվել են ծրագրավորված հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, կատարվել է խմբի անդամների դերաբաշխում, որում խմբի անդամները, ըստ պաշտոնեական լիազորությունների, ստանձնել են իրենց համապատասխան դերը։ Մասնավորապես` կասեցված կենսաթոշակի /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիազորությունը, մինչև 2008 թվականը ներառյալ, վերապահված է եղել ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Ա.Աբրահամյանին, իսկ 2009 թվականից` տարածքային բաժնի պետերին, կենսաթոշակառուների և նրանց կենսաթոշակների վճարման տվյալների շտեմարանի ձևավորման ու վերահսկման լիազորությունը` տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վ.Խաչատրյանին, իսկ կենսաթոշակների վճարման կազմակերպումն ու վճարումը` վճարային ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանին։ Առանձին դրվագներով խմբի կազմում են ընդգրկվել «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հ.Հովհաննիսյանը, «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Ա.Մարտիրոսյանը, «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Սարգսյանը և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանը, բաժնի պետի տեղակալներ Ա.Սուքիասյանը, Հ.Մարտիրոսյանը, օպերատոր Հ.Դանիելյանը, Վ.Խաչատրյանի հարազատներ Ա.Խաչատրյանը և Բ.Մուրադյանը, ովքեր ունեցել են հափշտակության դիտավորությամբ տևական ժամանակով կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները ճշտելու, վճարման հիմք հանդիսացող պաշտոնական փաստաթղթերում` դիմումներում և վճարային ցուցակներում, կեղծ տեղեկություններ մտցնելու և ստորագրություններ կեղծելու իրենց դերակատարումները։ Այսպես. Պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2006-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամները, օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում, խմբի անդամներից Վ.Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձնացրել է Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժիններում հաշվառված և երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած կենսաթոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Ա.Աբրահամյանի հետ կազմել են կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Ա.Աբրահամյանն ուղարկել է համապատասխան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշակառուներն ընդգրկվել են համապատասխան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայությունում խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանի վերահսկման ներքո, կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճարային ցուցակներում այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց կեղծ ստորագրություններով վճարման փաստը հաստատելու համար կազմակերպված խմբում որոշ դեպքերում Վ.Խաչատրյանի միջոցով ընդգրկել են վերջինիս քրոջ ամուսնուն` Ա.Խաչատրյանին, և կնոջ քրոջ ամուսնուն` Բ.Մուրադյանին, ովքեր Վ.Խաչատրյանի ուղղորդմամբ այցելել են վճարային ծառայություն և կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել` տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակներում։ Այնուհետև Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել ու հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են 125 կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 64.850.289 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները։ Ըստ պայմանավորվածության` հափշտակված գումարներից Վ.Խաչիկյանն ամսական Ա.Աբրահամյանին տվել է 150.000-300.000 ՀՀ դրամ, Հ.Գրիգորյանին` 100.000-200.000 ՀՀ դրամ։ Իրենց տրված գումարներից Ա.Աբրահամյանը Վ.Խաչատրյանին յուրաքանչյուր կեղծ դիմում պատրաստելու համար վճարել է 5.000 ՀՀ դրամ, իսկ Հ.Գրիգորյանը Վ.Գևորգյանին` ամսական 10.000-40.000 ՀՀ դրամ։ Շարունակելով հանցավոր գործունեությունը` Վ.Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է Ծառայության «Քանաքեռ-Զեյթունի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Ա.Սուքիասյանին։ Վերջինս 2007 թվականի մարտից մինչև 2008 թվականի հուլիսը ներառյալ, ընկած ժամանակահատվածում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև` գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 53 կենսաթոշակառուի տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` այդ կենսաթոշակառուների անունից ներկայացրել է Ա.Աբրահամյանին` կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու և կուտակված գումարներն ստանալու համար։ Այնուհետև կեղծ դիմումները սահմանված ընթացակարգով Ա.Աբրահամյանն ուղարկել է տարածքային բաժին, որտեղ կենսաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալները Վահագն Խաչատրյանի վերահսկմամբ ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավորվածության համաձայն` Ա.Սուքիասյանը վճարային ծառայությունում Հ.Գրիգորյանի վերահսկմամբ կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո վերջինիցս ստացած կենսաթոշակի գումարները հանձնել է Ա.Աբրահամյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 38.848.189 ՀՀ դրամ գումար։ Ա.Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակված գումարներից Վ.Խաչիկյանն ստացել է գումարի 70 տոկոսը` 27.193.732 ՀՀ դրամը, իսկ Ա.Աբրահամյանը, Հ.Գրիգորյանը և Ա.Սուքիասյանը` 10-ական տոկոսը` 3.884.819-ական ՀՀ դրամը։ Ստացված գումարների իր մասնաբաժնից Հ.Գրիգորյանը Վ.Գևորգյանին ամսական տվել է 10.000-40.000 ՀՀ դրամ։ 2009 թվականից սկսած` կասեցված կենսաթոշակի (դեպոնենտ) վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիազորությունները վերապահվել են տարածքային բաժիններին։ Վ.Խաչիկյանը, կազմակերպված խմբում 2009 թվականի ընդգրկելով Ծառայության «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանին և 2008 թվականի օգոստոսի 19-ի հրամանով նույն տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում նշանակված Ա.Սուքիասյանին, հանցավոր գործունեությունը շարունակել են վերջիններիս մասնակցությամբ։ Օգտվելով իրեն վերապահված լիազորություններից և օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Ա.Մարտիրոսյանը Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու ցուցումներով 2009 թվականի ապրիլից հոկտեմբերն ընկած ժամանակաընթացքում նույն եղանակով տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև` գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 7 կենսաթոշակառուների տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` Ա.Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վ.Խաչատրյանի կողմից` այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ կենսաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավորվածության համաձայն` Ա.Սուքիասյանը մահացած և ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակառուների փոխարեն տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայությամբ ստորագրել է վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար։ Բացի այդ` 2009 թվականին Վ.Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանին։ Նրա կազմակերպմամբ և անմիջական ցուցումներով` Հ.Հովհաննիսյանը 2009 թվականի ընթացքում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ընդհանուր` 24 կենսաթոշակառուների տվյալներ, որոնց անվամբ խմբային շահերից ելնելով` պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ։ Ա.Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից` այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ դիմումներով կամ առանց այդ դիմումների` Հ.Հովհաննիսյանը տարածքային բաժնում կենսաթոշակառուների և նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, ապա ուղարկել վճարային ծառայություն` վճարման։ Այնուհետև ըստ պայմանավորվածության` նշված վճարային ցուցակների հիման վրա Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 26.142.199 ՀՀ դրամ գումար։ Այնուհետև Վ.Խաչիկյանը, բացի Հ.Հովհաննիսյանից և Ա.Մարտիրոսյանից և մյուսներից, 2010 թվականի ընթացքում կազմակերպված խմբում ընդգրկել է նաև Ծառայության «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Սարգսյանին և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանին, իսկ վերջինիս միջոցով` նույն բաժնի պետի տեղակալ Հ.Մարտիրոսյանին և գլխավոր մասնագետ-օպերատոր Հ.Դանիելյանին։ Պետական բյուջեից պաշտոնեական կեղծիքի միջոցով յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ, Ծառայությունում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով, անձամբ և Ա.Աբրահամյանի միջոցով հրահանգավորել է տարածքային բաժինների հիշյալ պետերին` վճարումը կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համար տարածքային շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները։ Տարածքային բաժնի պետերը, Վազգեն Խաչիկյանի ուղղակի ցուցումով շտեմարաններից այդ տվյալներն առանձնացնելուց հետո առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության, խմբային շահերից ելնելով, այդ տվյալները ներկայացրել են խմբի անդամ Վ.Խաչատրյանին, ով տրամադրել է կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համապատասխան ծածկագրերը։ Այդպիսիք ստանալուց հետո կենսաթոշակառուների տվյալներն ընդգրկել են վճարային ցուցակներում, ապա Հ.Հովհաննիսյանը, Ա.Մարտիրոսյանը և Ս.Սարգսյանն այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց վճարային ցուցակներում կեղծել են ստորագրությունները, իրենց ստորագրություններով և կնիքով հաստատել վճարային ցուցակները, իսկ Ս.Էլբակյանի հանձնարարությամբ վճարային ցուցակները կազմել և իրենց ստորագրությամբ հաստատել են Հ.Մարտիրոսյանն ու Հ.Դանիելյանը։ Կեղծ տվյալներ պարունակող վճարային ցուցակները տարածքային բաժնի հիշյալ պետերն անձամբ ներկայացրել են խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանին, ով ըստ ցուցակների` Վ.Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից ստացել է իրենց վստահված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 131.582.500 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները և փոխանցելով Վ.Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտակել են։ Մասնավորապես. - «Արաբկիրի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 23 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 22.837.572 ՀՀ դրամ գումար, - «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 74 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 58.235.211 ՀՀ դրամ գումար, - «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հոկտեմբերին առանց դիմումների 26 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 30.020.622 ՀՀ դրամ գումար, - «Շենգավիթի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հոկտեմբերին առանց դիմումների 24 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 20.489.226 ՀՀ դրամ գումար։ Հետագայում` 2010 թվականի դեկտեմբերի սկզբներին, Ծառայությունում ստուգումներ իրականացնող ստուգողներից հանրորեն վտանգավոր արարքի հետքերը վերացնելու և չբացահայտվելու նպատակով Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վ.Խաչատրյանը վճարային տեղեկատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները։ Հափշտակված գումարից Վ.Խաչիկյանը Հ.Գրիգորյանի միջոցով «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Սարգսյանին տվել է 1.5 մլն ՀՀ դրամ։ Բացի այդ` խարդախությամբ առանձնապես խոշոր չափերով գումարներ հափշտակելու ուղղակի դիտավորությամբ, ՀՀ վերահսկիչ պալատի կողմից սոցիալական ապահովության Գյումրու տարածքային բաժնում իրականացվող ստուգումների ընթացքում, Ծառայության վճարումների ծառայության կողմից հայտնաբերված թաղման նպաստների կրկնակի վճարման հետևանքով պետությանը վնաս պատճառելու հանգամանքների վերաբերյալ Վազգեն Խաչիկյանը 2010 թվականի մայիսին իր աշխատասենյակում անցկացրած խորհրդակցության ընթացքում նախնական հաշվարկներով պատճառված 29 մլն դրամ գումարի վնասը պետական բյուջե վճարելու պատրվակով Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վարժապետյանից պահանջել է վերականգնել հիշյալ վնասը։ Է.Վարժապետյանը 2010 թվականի հունիսի սկզբներին 20 մլն դրամն անձամբ, իսկ 9 մլն դրամը` կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Ա.Աբրահամյանի ու Ծառայության պետի առաջին տեղակալ Ա.Հարությունյանի միջոցով փոխանցել է Վ.Խաչիկյանին, ով պետական բյուջե վերականգնման ենթակա առանձնապես խոշոր չափերի` 29 մլն դրամ գումարը պետական բյուջե չի վճարել և խարդախությամբ հափշտակել է»։ Ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանը «1999 թվականից աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ և օժտված լինելով ծառայության կանոնադրությամբ, հիշյալ վարչության կանոնակարգով նախատեսված գործառույթները կառավարելու, ինչպես նաև կենսաթոշակի կասեցված /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիազորություններով, 2006-2010թթ. ընկած ժամանակահատվածում օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` ընդգրկվելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի կողմից կազմակերպված խմբում, օժանդակել է պաշտոնեական կեղծիք կատարելու և կազմակերպված խմբով առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ հանցավոր մտադրությունը իրականացնելուն։ Այդ նպատակով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայությունում, ինչպես նաև ծառայության Երևան քաղաքի ստորաբաժանումներում իր խորհուրդներով և ցուցումներով օժանդակել է կազմակերպված խմբին, որպիսի պայմաններում իր անմիջական գիտությամբ և կարգադրությամբ ստորաբաժանումների աշխատակիցները կեղծ դիմումներ պատրաստելով կամ առանց այդ դիմումների՝ վճարային ցուցակներում կենսաթոշակառուների ստորագրությունները կեղծելու միջոցով անհիմն ելքագրեն և յուրացման եղանակով հափշտակեն մահացած կամ ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակառուների վճարումը կասեցված կենսաթոշակները։ Վ.Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պաշտոնեական կեղծիքներ կատարելու միջոցով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 260.956.681 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև կատարել է պաշտոնեական կեղծիք։ Այսպես. Ա.Աբրահամյանը պաշտոնեկան կեղծիք կատարելու օժանդակությամբ և պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ նախնական համաձայնության գալով Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի հետ` 2006 թվականի սկզբներից ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` Ծառայության տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վ.Խաչատրյանի, վճարային ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանի և վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի, իսկ առանձին դեպքերում նաև` «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հ.Հովհաննիսյանի, «Ավան և Նոր-Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Ա.Մարտիրոսյանի, «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Սարգսյանի և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանի, բաժնի պետի տեղակալներ` Ա.Սուքիասյանի, Հ.Մարտիրոսյանի, օպերատոր Հ.Դանիելյանի, Վահագն Խաչատրյանի հարազատներ` Ա.Խաչատրյանի և Բ.Մուրադյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Ա.Աբրահամյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։ Կազմակերպված խմբի անդամները պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2006-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամներն օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում` նրանցից Վ.Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձնացրել է Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժիններում հաշվառված և երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած կենսաթոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Ա.Աբրահամյանի հետ կազմել են կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Ա.Աբրահամյանն ուղարկել է համապատասխան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշակառուներն ընդգրկվել են համապատասխան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայությունում, խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանի վերահսկման ներքո, կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճարային ցուցակներում այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց կեղծ ստորագրություններով վճարման փաստը հաստատելու համար կազմակերպված խմբում որոշ դեպքերում Վ.Խաչատրյանի միջոցով ընդգրկել են վերջինիս քրոջ ամուսնուն` Ա.Խաչատրյանին և կնոջ քրոջ ամուսնուն` Բ.Մուրադյանին, ովքեր Վ.Խաչատրյանի ուղղորդմամբ այցելել են վճարային ծառայություն և կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել` տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակներում։ Այնուհետև Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են 125 կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 64.850.289 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները։ Ըստ պայմանավորվածության` հափշտակված գումարներից Վ.Խաչիկյանն ամսական Ա.Աբրահամյանին տվել է 150.000-300.000 ՀՀ դրամ, Հ.Գրիգորյանին` 100.000-200.000 ՀՀ դրամ։ Իրենց տրված գումարներից Ա.Աբրահամյանը Վ.Խաչատրյանին յուրաքանչյուր կեղծ դիմում պատրաստելու համար վճարել է 5.000 ՀՀ դրամ, իսկ Հ.Գրիգորյանը Վ.Գևորգյանին` ամսական 10.000-40.000 ՀՀ դրամ։ Շարունակելով հանցավոր գործունեությունը` Վ.Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է Ծառայության «Քանաքեռ-Զեյթունի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Ա.Սուքիասյանին։ Վերջինս 2007 թվականի մարտից մինչև 2008 թվականի հուլիսը` ներառյալ, ընկած ժամանակահատվածում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 53 կենսաթոշակառուի տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` այդ կենսաթոշակառուների անունից ներկայացրել է Ա.Աբրահամյանին` կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու և կուտակված գումարները ստանալու համար։ Այնուհետև, կեղծ դիմումները սահմանված ընթացակարգով Ա.Աբրահամյանն ուղարկել է տարածքային բաժին, որտեղ կենսաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալները Վահագն Խաչատրյանի վերահսկմամբ ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավորվածության համաձայն` Ա.Սուքիասյանը վճարային ծառայությունում Հ.Գրիգորյանի վերահսկմամբ կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո վերջինիցս ստացած կենսաթոշակի գումարները հանձնել է Ա.Աբրահամյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 38.848.189 ՀՀ դրամ գումար։ Ա.Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակված գումարներից Վ.Խաչիկյանն ստացել է գումարի 70 տոկոսը` 27.193.732 ՀՀ դրամը, իսկ Ա.Աբրահամյանը, Հ.Գրիգորյանը և Ա.Սուքիասյանը` 10-ական տոկոսը` 3.884.819-ական ՀՀ դրամը։ Ստացված գումարների իր մասնաբաժնից Հ.Գրիգորյանը Վ.Գևորգյանին ամսական տվել է 10.000-40.000 ՀՀ դրամ։ 2009 թվականից սկսած` կասեցված կենսաթոշակի /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիազորությունները վերապահվել են տարածքային բաժիններին։ Վ.Խաչիկյանը, կազմակերպված խմբում 2009 թվականի ընդգրկելով Ծառայության «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Ա.Մարտիրոսյանին և 2008 թվականի օգոստոսի 19-ի հրամանով նույն տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում նշանակված Ա.Սուքիասյանին, հանցավոր գործունեությունը շարունակել են վերջիններիս մասնակցությամբ։ Օգտվելով իրեն վերապահված լիազորություններից և օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Ա.Մարտիրոսյանը Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու ցուցումներով 2009 թվականի ապրիլից հոկտեմբերն ընկած ժամանակաընթացքում նույն եղանակով տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև` գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 7 կենսաթոշակառուների տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` Ա.Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վ.Խաչատրյանի կողմից` այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ կենսաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավորվածության համաձայն` Ա.Սուքիասյանը մահացած և ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակառուների փոխարեն տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայությամբ ստորագրել է վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար։ Բացի այդ` 2009 թվականին Վ.Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հ.Հովհաննիսյանին։ Նրա կազմակերպմամբ և անմիջական ցուցումներով` Հ.Հովհաննիսյանը 2009 թվականի ընթացքում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ընդհանուր` 24 կենսաթոշակառուների տվյալներ, որոնց անվամբ խմբային շահերից ելնելով` պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ։ Ա.Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վ.Խաչատրյանի կողմից` այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ դիմումներով կամ առանց այդ դիմումների` Հ.Հովհաննիսյանը տարածքային բաժնում կենսաթոշակառուների և նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, ապա ուղարկել վճարային ծառայություն` վճարման։ Այնուհետև ըստ պայմանավորվածության` նշված վճարային ցուցակների հիման վրա Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 26.142.199 ՀՀ դրամ գումար։ Այնուհետև Վ.Խաչիկյանը, բացի Հ.Հովհաննիսյանից և Ա.Մարտիրոսյանից և մյուսներից, 2010 թվականի ընթացքում կազմակերպված խմբում ընդգրկել է նաև Ծառայության «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Սարգսյանին և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանին, իսկ վերջինիս միջոցով` նույն բաժնի պետի տեղակալ Հ.Մարտիրոսյանին և գլխավոր մասնագետ-օպերատոր Հ.Դանիելյանին։ Պետական բյուջեից պաշտոնեական կեղծիքի միջոցով յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ, Ծառայությունում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով, անձամբ և Ա.Աբրահամյանի միջոցով հրահանգավորել է տարածքային բաժինների հիշյալ պետերին` վճարումը կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համար տարածքային շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները։ Տարածքային բաժնի պետերը, Վ.Խաչիկյանի ուղղակի ցուցումով շտեմարաններից այդ տվյալներն առանձնացնելուց հետո, առանց կասեցված կենսաթոշակների վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության, խմբային շահերից ելնելով, այդ տվյալները ներկայացրել են խմբի անդամ Վ.Խաչատրյանին, ով տրամադրել է կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համապատասխան ծածկագրերը։ Այդպիսիք ստանալուց հետո կենսաթոշակառուների տվյալներն ընդգրկել են վճարային ցուցակներում, ապա Հ.Հովհաննիսյանը, Ա.Մարտիրոսյանը և Ս.Սարգսյանն այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց վճարային ցուցակներում կեղծել են ստորագրությունները, իրենց ստորագրություններով և կնիքով հաստատել վճարային ցուցակները, իսկ Ս.Էլբակյանի հանձնարարությամբ վճարային ցուցակները կազմել և իրենց ստորագրությամբ հաստատել են Հ.Մարտիրոսյանն ու Հ.Դանիելյանը։ Կեղծ տվյալներ պարունակող վճարային ցուցակները տարածքային բաժնի հիշյալ պետերն անձամբ ներկայացրել են խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանին, ով ըստ ցուցակների` Վ.Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից ստացել է իրենց վստահված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 131.582.500 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները և փոխանցելով Վ.Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտակել են։ Մասնավորապես. - «Արաբկիրի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 23 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 22.837.572 ՀՀ դրամ գումար, - «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնում 2010թ. հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 74 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 58.235.211 ՀՀ դրամ գումար, - «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հոկտեմբերին առանց դիմումների 26 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 30.020.622 ՀՀ դրամ գումար, - «Շենգավիթի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հոկտեմբերին առանց դիմումների 24 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 20.489.226 ՀՀ դրամ գումար։ Հետագայում` 2010 թվականի դեկտեմբերի սկզբներին, Ծառայությունում ստուգումներ իրականացնող ստուգողներից հանրորեն վտանգավոր արարքի հետքերը վերացնելու և չբացահայտվելու նպատակով Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վ.Խաչատրյանը վճարային տեղեկատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները։ Հափշտակված գումարից Վ.Խաչիկյանը Հ.Գրիգորյանի միջոցով «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Սարգսյանին տվել է 1.500.000 ՀՀ դրամ»։ Ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանը «2005 թվականի մայիսի 27-ից մինչև 2011 թվականի հունվարի 18-ն աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության Վճարումներ ծառայության պետի պաշտոնում և հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ, օժտված լինելով ՍԱՊԾ վճարումների ծառայության կանոնադրությամբ նախատեսված կենսաթոշակների գումարների հոսքը` բանկային հաշիվներից ստացումը, բաշխումը` ըստ տարածքային ստորաբաժանումների, վճարումը, մնացորդային գումարների հետ վերադարձը կազմակերպելու և ղեկավարելու լիազորություններով, 2006-2010թթ. ընկած ժամանակահատ-վածում օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` ընդգրկվելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալակաան ապահովության պետական ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի կողմից կազմակերպված խմբում, օժանդակել է պաշտոնեական կեղծիք կատարելու և կազմակերպված խմբով առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ հանցավոր մտադրությունը իրականացնելուն։ Այդ նպատակով Ծառայության ստորաբաժանումների պետերից ստացել է կասեցված կենսաթոշակառուների (դեպոնենտի) վճարումների կազմված կեղծ ցուցակները, ապա այդ ցուցակների հիման վրա անհիմն կազմակերպել է առանձնապես խոշոր չափերի՝ 267.266.819 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարների ելքագրում։ Ստացված գումարները փոխանցել է Վ.Խաչիկյանին, իսկ վերջինս ամեն ամիս ստացել է իր մասնաբաժինը։ Ստացած գումարի իր մասնաբաժնից յուրաքանչյուր ամիս մասնաբաժին է տվել տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանին։ Այսպես. Հ.Գրիգորյանը պաշտոնեական կեղծիք կատարելու օժանդակությամբ և պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ նախնական համաձայնության գալով Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի հետ` 2006 թվականի սկզբներից ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` Ծառայության տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վ.Խաչատրյանի, կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Ա.Աբրահամյանի և Երևան քաղաքի վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի, իսկ առանձին դեպքերում նաև` «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հ.Հովհաննիսյանի, «Ավան և Նոր-Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Ա.Մարտիրոսյանի, «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Սարգսյանի և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանի, բաժնի պետի տեղակալներ` Ա.Սուքիասյանի, Հ.Մարտիրոսյանի, օպերատոր Հ.Դանիելյանի, Վ.Խաչատրյանի հարազատներ` Ա.Խաչատրյանի և Բ.Մուրադյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Հ.Գրիգորյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։ Կազմակերպված խմբի անդամները պայմանավորվածության համաձայն` հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2006-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամներն օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում` նրանցից Վ.Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձնացրել է Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժիններում հաշվառված և երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած կենսաթոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Ա.Աբրահամյանի հետ կազմել են կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Ա.Աբրահամյանն ուղարկել է համապատասխան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշակառուներն ընդգրկվել են համապատասխան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայությունում, խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանի վերահսկման ներքո, կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճարային ցուցակներում այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց կեղծ ստորագրություններով վճարման փաստը հաստատելու համար կազմակերպված խմբում որոշ դեպքերում Վ.Խաչատրյանի միջոցով ընդգրկել են վերջինիս քրոջ ամուսնուն` Ա.Խաչատրյանին և կնոջ քրոջ ամուսնուն` Բ.Մուրադյանին, ովքեր Վ.Խաչատրյանի ուղղորդմամբ այցելել են վճարային ծառայություն և կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակներում։ Այնուհետև Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են 125 կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 64.850.289 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները։ Ըստ պայմանավորվածության` հափշտակված գումարներից Վ.Խաչիկյանն ամսական Ա.Աբրահամյանին տվել է 150.000-300.000 ՀՀ դրամ, Հ.Գրիգորյանին` 100.000-200.000 ՀՀ դրամ։ Իրենց տրված գումարներից Ա.Աբրահամյանը Վ.Խաչատրյանին յուրաքանչյուր կեղծ դիմում պատրաստելու համար վճարել է 5.000 ՀՀ դրամ, իսկ Հ.Գրիգորյանը Վ.Գևորգյանին` ամսական 10.000-40.000 ՀՀ դրամ։ Շարունակելով հանցավոր գործունեությունը` Վ.Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է Ծառայության «Քանաքեռ-Զեյթունի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Ա.Սուքիասյանին։ Վերջինս 2007 թվականի մարտից մինչև 2008 թվականի հուլիսը ներառյալ, ընկած ժամանակահատվածում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև` գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 53 կենսաթոշակառուների տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` այդ կենսաթոշակառուների անունից ներկայացրել է Ա.Աբրահամյանին` կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու և կուտակված գումարներն ստանալու համար։ Այնուհետև կեղծ դիմումները սահմանված ընթացակարգով Ա.Աբրահամյանն ուղարկել է տարածքային բաժին, որտեղ կենսաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալները Վ.Խաչատրյանի վերահսկմամբ ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավորվածության համաձայն` Ա.Սուքիասյանը վճարային ծառայությունում Հ.Գրիգորյանի վերահսկմամբ կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո վերջինիցս ստացած կենսաթոշակի գումարները հանձնել է Ա.Աբրահամյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 38.848.189 ՀՀ դրամ գումար։ Ա.Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակված գումարներից Վ.Խաչիկյանը ստացել է գումարի 70 տոկոսը` 27.193.732 ՀՀ դրամը, իսկ Ա.Աբրահամյանը, Հ.Գրիգորյանը և Ա.Սուքիասյանը` 10-ական տոկոսը` 3.884.819-ական ՀՀ դրամը։ Ստացված գումարների իր մասնաբաժնից Հ.Գրիգորյանը Վ.Գևորգյանին ամսական տվել է 10.000-40.000 ՀՀ դրամ։ 2009 թվականից սկսած` կասեցված կենսաթոշակի /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիազորությունները վերապահվել են տարածքային բաժիններին։ Վ.Խաչիկյանը, կազմակերպված խմբում 2009 թվականի ընդգրկելով Ծառայության «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Ա.Մարտիրոսյանին և 2008 թվականի օգոստոսի 19-ի հրամանով նույն տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում նշանակված Ա.Սուքիասյանին, հանցավոր գործունեությունը շարունակել են վերջիններիս մասնակցությամբ։ Օգտվելով իրեն վերապահված լիազորություններից և օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Ա.Մարտիրոսյանը Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու ցուցումներով 2009 թվականի ապրիլից հոկտեմբերն ընկած ժամանակաընթացքում նույն եղանակով, տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 7 կենսաթոշակառուների տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` Ա.Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վ.Խաչատրյանի կողմից` այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ կենսաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավորվածության համաձայն` Ա.Սուքիասյանը մահացած և ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակառուների փոխարեն տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայությամբ ստորագրել է վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար։ Բացի այդ` 2009 թվականին Վ.Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանին։ Նրա կազմակերպմամբ և անմիջական ցուցումներով` Հ.Հովհաննիսյանը 2009 թվականի ընթացքում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ընդհանուր` 24 կենսաթոշակառուների տվյալներ, որոնց անվամբ խմբային շահերից ելնելով` պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ։ Ա.Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից` այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ դիմումներով կամ առանց այդ դիմումների` Հ.Հովհաննիսյանը տարածքային բաժնում կենսաթոշակառուների և նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, ապա ուղարկել վճարային ծառայություն` վճարման։ Այնուհետև ըստ պայմանավորվածության` նշված վճարային ցուցակների հիման վրա Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 26.142.199 ՀՀ դրամ գումար։ Այնուհետև Վ.Խաչիկյանը, բացի Հ.Հովհաննիսյանից և Ա.Մարտիրոսյանից և մյուսներից, 2010 թվականի ընթացքում կազմակերպված խմբում ընդգրկել է նաև Ծառայության «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Սարգսյանին և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանին, իսկ վերջինիս միջոցով` նույն բաժնի պետի տեղակալ Համլետ Մարտիրոսյանին և գլխավոր մասնագետ-օպերատոր Հ.Դանիելյանին։ Պետական բյուջեից պաշտոնեական կեղծիքի միջոցով յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ, Ծառայությունում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով, անձամբ և Ա.Աբրահամյանի միջոցով հրահանգավորել է տարածքային բաժինների հիշյալ պետերին` վճարումը կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համար տարածքային շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները։ Տարածքային բաժնի պետերը, Վ.Խաչիկյանի ուղղակի ցուցումով շտեմարաններից այդ տվյալներն առանձնացնելուց հետո, առանց կասեցված կենսաթոշակների վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության, խմբային շահերից ելնելով, այդ տվյալները ներկայացրել են խմբի անդամ Վ.Խաչատրյանին, ով տրամադրել է կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համապատասխան ծածկագրերը։ Այդպիսիք ստանալուց հետո կենսաթոշակառուների տվյալներն ընդգրկել են վճարային ցուցակներում, ապա Հ.Հովհաննիսյանը, Ա.Մարտիրոսյանը և Ս.Սարգսյանն այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց վճարային ցուցակներում կեղծել են ստորագրությունները, իրենց ստորագրություններով և կնիքով հաստատել վճարային ցուցակները, իսկ Ս.Էլբակյանի հանձնարարությամբ վճարային ցուցակները կազմել և իրենց ստորագրությամբ հաստատել են Հ.Մարտիրոսյանն ու Հ.Դանիելյանը։ Կեղծ տվյալներ պարունակող վճարային ցուցակները տարածքային բաժնի հիշյալ պետերն անձամբ ներկայացրել են խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանին, ով ըստ ցուցակների` Վ.Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից ստացել է իրենց վստահված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 131.582.500 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները և փոխանցելով Վ.Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտակել են։ Մասնավորապես. - «Արաբկիրի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 23-ի գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 22.837.572 ՀՀ դրամ գումար, - «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 74 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 58.235.211 ՀՀ դրամ գումար, - «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հոկտեմբերին առանց դիմումների 26 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 30.020.622 ՀՀ դրամ գումար, - «Շենգավիթի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հոկտեմբերին առանց դիմումների 24 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 20.489.226 ՀՀ դրամ գումար։ Հափշտակված գումարից Վ.Խաչիկյանը Հ.Գրիգորյանի միջոցով «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Սարգսյանին տվել է 1.5 միլիոն ՀՀ դրամ»։ Ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանը «2001 թվականի օգոստոսի 1-ից մինչև 2011 թվականի հունվարի 11-ն աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության աշխատակազմի վճարումների ծառայությունում` որպես Երևան քաղաքի վճարային խմբի տեսուչ-վճարող, հանդիսանալով նյութական պատասխանատու անձ և օգտվելով վճարումը վերսկսված կենսաթոշակների գումարները վճարելու իր լիազորություններից, մասնավորապես այն, որ կենսաթոշակի գումարները պարտավոր էր վճարելու բացառապես սոցիալական ապահովության պետական ծառայություն դիմած կենսաթոշակառուներին` 2006-2010թթ. ընկած ժամանակահատվածում Վ.Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով կասեցված կենսաթոշակների վճարման հիմք հանդիսացող ակնհայտ կեղծ դիմումների հիման վրա, վճարային ցուցակներում կենսաթոշակառուների ստորագրությունները կեղծելու, կամ ընդհանրապես չստորագրելու միջոցով անհիմն ելքագրել և յուրացման եղանակով հափշտակել են մահացած և ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակառուների վճարումը կասեցված կենսաթոշակի իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 267.266.819 ՀՀ դրամ գումարները։ Այսպես. Վ.Գևորգյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2006 թվականի սկզբներին նախապես համաձայնության գալով Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի հետ` ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` Ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Ա.Աբրահամյանի, վճարումների ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանի, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի, իսկ առանձին դեպքերում նաև` «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հ.Հովհաննիսյանի, «Ավան և Նոր-Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Ա.Մարտիրոսյանի, «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Սարգսյանի և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանի, բաժնի պետի տեղակալներ` Ա.Սուքիասյանի, Հ.Մարտիրոսյանի, օպերատոր Հ.Դանիելյանի, Վ.Խաչատրյանի հարազատներ` Ա.Խաչատրյանի և Բ.Մուրադյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Վ.Գևորգյանը ստանձնել է իր համապատասխան դերը։ Կազմակերպված խմբի անդամները պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2006-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամներն օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում` նրանցից Վ.Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձնացրել է Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժիններում հաշվառված և երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած կենսաթոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Ա.Աբրահամյանի հետ կազմել են կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Ա.Աբրահամյանն ուղարկել է համապատասխան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշակառուներն ընդգրկվել են համապատասխան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայությունում, խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանի վերահսկման ներքո, կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճարային ցուցակներում այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց կեղծ ստորագրություններով վճարման փաստը հաստատելու համար կազմակերպված խմբում որոշ դեպքերում Վ.Խաչատրյանի միջոցով ընդգրկել են վերջինիս քրոջ ամուսնուն` Ա.Խաչատրյանին և կնոջ քրոջ ամուսնուն` Բ.Մուրադյանին, ովքեր Վ.Խաչատրյանի ուղղորդմամբ այցելել են վճարային ծառայություն և կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակներում։ Այնուհետև, Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են 125 կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 64.850.289 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները։ Ըստ պայմանավորվածության, հափշտակված գումարներից Վ.Խաչիկյանն ամսեկան Ա.Աբրահամյանին տվել է 150.000-300.000 ՀՀ դրամ, Հ.Գրիգորյանին` 100.000-200.000 ՀՀ դրամ։ Իրենց տրված գումարներից Ա.Աբրահամյանը Վ.Խաչատրյանին յուրաքանչյուր կեղծ դիմում պատրաստելու համար վճարել է 5.000 ՀՀ դրամ, իսկ Հ.Գրիգորյանը Վ.Գևորգյանին` ամսական 10.000-40.000 ՀՀ դրամ։ Շարունակելով հանցավոր գործունեությունը` Վ.Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է Ծառայության «Քանաքեռ-Զեյթունի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Ա.Սուքիասյանին։ Վերջինս 2007 թվականի մարտից մինչև 2008 թվականի հուլիսը` ներառյալ, ընկած ժամանակահատվածում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 53 կենսաթոշակառուի տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` այդ կենսաթոշակառուների անունից ներկայացրել է Ա.Աբրահամյանին` կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու և կուտակված գումարները ստանալու համար։ Այնուհետև, կեղծ դիմումները սահմանված ընթացակարգով Ա.Աբրահամյանն ուղարկել է տարածքային բաժին, որտեղ կենսաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալները Վ.Խաչատրյանի վերահսկմամբ ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավորվածության համաձայն Ա.Սուքիասյանը վճարային ծառայությունում Հ.Գրիգորյանի վերահսկմամբ կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո վերջինիցս ստացած կենսաթոշակի գումարները հանձնել է Ա.Աբրահամյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 38.848.189 ՀՀ դրամ գումար։ Ա.Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակված գումարներից Վ.Խաչիկյանը ստացել է գումարի 70 տոկոսը` 27.193.732 ՀՀ դրամը, իսկ Ա.Աբրահամյանը, Հ.Գրիգորյանը և Ա.Սուքիասյանը` 10-ական տոկոսը` 3.884.819-ական ՀՀ դրամը։ Ստացված գումարների իր մասնաբաժնից Հ.Գրիգորյանը Վ.Գևորգյանին ամսական տվել է 10.000-40.000 ՀՀ դրամ։ 2009 թվականից սկսած կասեցված կենսաթոշակի /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիազորությունները վերապահվել են տարածքային բաժիններին։ Վ.Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում 2009 թվականի ընդգրկելով Ծառայության «Ավան և Նոր-Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Ա.Մարտիրոսյանին և 2008 թվականի օգոստոսի 19-ի հրամանով նույն տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում նշանակված Ա.Սուքիասյանին` հանցավոր գործունեությունը շարունակել են վերջիններիս մասնակցությամբ։ Օգտվելով իրեն վերապահված լիազորություններից և օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Ա.Մարտիրոսյանը Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու ցուցումներով 2009 թվականի ապրիլից հոկտեմբերն ընկած ժամանակաընթացքում նույն եղանակով` տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 7 կենսաթոշակառուի տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` Ա.Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վ.Խաչատրյանի կողմից այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ կենսաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավորվածության համաձայն Ա.Սուքիասյանը մահացած և ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակառուների փոխարեն տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայությամբ ստորագրել է վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո` Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար։ Բացի այդ, 2009 թվականին Վ.Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հ.Հովհաննիսյանին։ Նրա կազմակերպմամբ և անմիջական ցուցումներով` Հ.Հովհաննիսյանը 2009 թվականի ընթացքում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ընդհանուր` 24 կենսաթոշակառուի տվյալներ, որոնց անվամբ խմբային շահերից ելնելով` պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ։ Ա.Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ դիմումներով կամ առանց այդ դիմումների` Հ.Հովհաննիսյանը տարածքային բաժնում կենսաթոշակառուների և նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, ապա ուղարկել վճարային ծառայություն` վճարման։ Այնուհետև, ըստ պայմանավորվածության, նշված վճարային ցուցակների հիման վրա Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 26.142.199 ՀՀ դրամ գումար։ Այնուհետև, Վ.Խաչիկյանը, բացի Հ.Հովհաննիսյանից և Ա.Մարտիրոսյանից և մյուսներից, 2010 թվականի ընթացքում կազմակերպված խմբում ընդգրկել է նաև Ծառայության «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Սարգսյանին և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանին, իսկ վերջինիս միջոցով նույն բաժնի պետի տեղակալ Հ.Մարտիրոսյանին և գլխավոր մասնագետ-օպերատոր Հ.Դանիելյանին։ Պետական բյուջեից պաշտոնեական կեղծիքի միջոցով յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ, Ծառայությունում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով, անձամբ և Ա.Աբրահամյանի միջոցով հրահանգավորել է տարածքային բաժինների հիշյալ պետերին` վճարումը կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համար տարածքային շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները։ Տարածքային բաժնի պետերը Վ.Խաչիկյանի ուղղակի ցուցումով շտեմարաններից այդ տվյալներն առանձնացնելուց հետո առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության, խմբային շահերից ելնելով` այդ տվյալները ներկայացրել են խմբի անդամ Վ.Խաչատրյանին, ով տրամադրել է կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համապատասխան ծածկագրերը։ Այդպիսիք ստանալուց հետո կենսաթոշակառուների տվյալներն ընդգրկել են վճարային ցուցակներում, ապա Հ.Հովհաննիսյանը, Ա.Մարտիրոսյանը և Ս.Սարգսյանն այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց վճարային ցուցակներում կեղծել են ստորագրությունները, իրենց ստորագրություններով և կնիքով հաստատել վճարային ցուցակները, իսկ Ս.Էլբակյանի հանձնարարությամբ վճարային ցուցակները կազմել և իրենց ստորագրությամբ հաստատել են Հ.Մարտիրոսյանն ու Հ.Դանիելյանը։ Կեղծ տվյալներ պարունակող վճարային ցուցակները տարածքային բաժնի հիշյալ պետերն անձամբ ներկայացրել են խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանին, ով ըստ ցուցակների` Վ.Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից ստացել է իրենց վստահված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 131.582.500 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները և փոխանցելով Վ.Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտակել են։ Մասնավորապես` - «Արաբկիրի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 23 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 22.837.572 ՀՀ դրամ գումար, - «Ավան և Նոր-Նորքի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 74 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 58.235.211 ՀՀ դրամ գումար, - «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հոկտեմբերին առանց դիմումների 26 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 30.020.622 ՀՀ դրամ գումար, - «Շենգավիթի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հոկտեմբերին առանց դիմումների 24 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 20.489.226 ՀՀ դրամ գումար»։ Ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանը «2001 թվականից աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության տեղեկատվական համակարգերի և վերլուծության վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետի պաշտոնում և հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ, օժտված լինելով հիշյալ վարչության կանոնակարգով նախատեսված` կենսաթոշակների և սոցիալական առանձին ծրագրերի շտեմարանները տարածքային բաժիններից ստանալու, գրանցելու, ձևավորված շտեմարանը վերահսկելու, տվյալների տրամադրումը կառավարելու լիազորություններով, իր պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով` 2006-2010թթ. ընկած ժամանակահատվածում օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Վ.Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 267.266.819 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև կատարել է պաշտոնեական կեղծիք։ Այսպես. Վ.Խաչատրյանն իր պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով, տիրապետելով սոցիալական ապահովության տարածքային բաժիններից ստացվող շտեմարանների տեղեկատվությանն ու դրանց օգտագործման համակարգչային տեխնիկական մեթոդներին` պետությունից առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարներ հափշտակելու վերաբերյալ նախնական համաձայնության գալով Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի հետ` 2006 թվականի սկզբներից ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` Ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Ա.Աբրահամյանի, վճարային ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանի և վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի, իսկ առանձին դեպքերում նաև` «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հ.Հովհաննիսյանի, «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Ա.Մարտիրոսյանի, «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Սարգսյանի և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանի, բաժնի պետի տեղակալներ` Ա.Սուքիասյանի, Հ.Մարտիրոսյանի, օպերատոր Հ.Դանիելյանի, իր հարազատներ` Ա.Խաչատրյանի և Բ.Մուրադյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Վ.Խաչատրյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։ Կազմակերպված խմբի անդամները պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2006-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամներն օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում, նրանցից Վ.Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձնացրել է Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժիններում հաշվառված և երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած կենսաթոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Ա.Աբրահամյանի հետ կազմել են կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Ա.Աբրահամյանն ուղարկել է համապատասխան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշակառուներն ընդգրկվել են համապատասխան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայությունում, խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանի վերահսկման ներքո, կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճարային ցուցակներում այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց կեղծ ստորագրություններով վճարման փաստը հաստատելու համար կազմակերպված խմբում որոշ դեպքերում Վ.Խաչատրյանի միջոցով ընդգրկել են վերջինիս քրոջ ամուսնուն` Ա.Խաչատրյանին, և կնոջ քրոջ ամուսնուն` Բ.Մուրադյանին, ովքեր Վահագն Խաչատրյանի ուղղորդմամբ այցելել են վճարային ծառայություն և կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակներում։ Այնուհետև, Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են 125 կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 64.850.289 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները։ Ըստ պայմանավորվածության` հափշտակված գումարներից Վ.Խաչիկյանն ամսական Ա.Աբրահամյանին տվել է 150.000-300.000 ՀՀ դրամ, Հ.Գրիգորյանին` 100.000-200.000 ՀՀ դրամ։ Իրենց տրված գումարներից Ա.Աբրահամյանը Վ.Խաչատրյանին յուրաքանչյուր կեղծ դիմում պատրաստելու համար վճարել է 5.000 ՀՀ դրամ, իսկ Հ.Գրիգորյանը Վ.Գևորգյանին` ամսական 10.000-40.000 ՀՀ դրամ։ Շարունակելով հանցավոր գործունեությունը` Վ.Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է Ծառայության «Քանաքեռ-Զեյթունի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Ա.Սուքիասյանին։ Վերջինս 2007 թվականի մարտից մինչև 2008 թվականի հուլիսը` ներառյալ, ընկած ժամանակահատվածում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 53 կենսաթոշակառուի տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` այդ կենսաթոշակառուների անունից ներկայացրել է Ա.Աբրահամյանին` կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու և կուտակված գումարները ստանալու համար։ Այնուհետև կեղծ դիմումները սահմանված ընթացակարգով Ա.Աբրահամյանն ուղարկել է տարածքային բաժին, որտեղ կենսաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալները Վ.Խաչատրյանի վերահսկմամբ ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավորվածության համաձայն Ա.Սուքիասյանը վճարային ծառայությունում Հ.Գրիգորյանի վերահսկմամբ կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո վերջինիցս ստացած կենսաթոշակի գումարները հանձնել է Ա.Աբրահամյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 38.848.189 ՀՀ դրամ գումար։ Ա.Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակված գումարներից Վ.Խաչիկյանն ստացել է գումարի 70 տոկոսը` 27.193.732 ՀՀ դրամը, իսկ Ա.Աբրահամյանը, Հ.Գրիգորյանը և Ա.Սուքիասյանը` 10-ական տոկոսը` 3.884.819-ական ՀՀ դրամը։ Ստացված գումարների իր մասնաբաժնից Հ.Գրիգորյանը Վ.Գևորգյանին ամսական տվել է 10.000-40.000 ՀՀ դրամ։ 2009 թվականից սկսած` կասեցված կենսաթոշակի /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիազորությունները վերապահվել են տարածքային բաժիններին։ Վ.Խաչիկյանը, կազմակերպված խմբում 2009 թվականի ընդգրկելով Ծառայության «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանին և 2008 թվականի օգոստոսի 19-ի հրամանով նույն տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում նշանակված Ա.Սուքիասյանին, հանցավոր գործունեությունը շարունակել են վերջիններիս մասնակցությամբ։ Օգտվելով իրեն վերապահված լիազորություններից և օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Ա.Մարտիրոսյանը Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու ցուցումներով 2009 թվականի ապրիլից հոկտեմբերն ընկած ժամանակաընթացքում նույն եղանակով, տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև` գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 7 կենսաթոշակառուների տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` Ա.Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վ.Խաչատրյանի կողմից` այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ կենսաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավորվածության համաձայն` Ա.Սուքիասյանը մահացած և ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակառուների փոխարեն տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայությամբ ստորագրել է վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար։ Բացի այդ` 2009 թվականին Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հ.Հովհաննիսյանին։ Նրա կազմակերպմամբ և անմիջական ցուցումներով` Հովհաննես Հովհաննիսյանը 2009 թվականի ընթացքում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ընդհանուր` 24 կենսաթոշակառուների տվյալներ, որոնց անվամբ խմբային շահերից ելնելով` պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ։ Ա.Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վահագն Խաչատրյանի կողմից` այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ դիմումներով կամ առանց այդ դիմումների` Հ.Հովհաննիսյանը տարածքային բաժնում կենսաթոշակառուների և նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, ապա ուղարկել վճարային ծառայություն` վճարման։ Այնուհետև ըստ պայմանավորվածության` նշված վճարային ցուցակների հիման վրա Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 26.142.199 ՀՀ դրամ գումար։ Այնուհետև Վ.Խաչիկյանը, բացի Հ.Հովհաննիսյանից և Ա.Մարտիրոսյանից և մյուսներից, 2010 թվականի ընթացքում կազմակերպված խմբում ընդգրկել է նաև Ծառայության «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Սարգսյանին և «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանին, իսկ վերջինիս միջոցով նույն բաժնի պետի տեղակալ Հ.Մարտիրոսյանին և գլխավոր մասնագետ-օպերատոր Հ.Դանիելյանին։ Պետական բյուջեից պաշտոնեական կեղծիքի միջոցով յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ հափշտակելու դիտավորությամբ, Ծառայությունում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով, անձամբ և Ա.Աբրահամյանի միջոցով հրահանգավորել է տարածքային բաժինների հիշյալ պետերին` վճարումը կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համար տարածքային շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները։ Տարածքային բաժնի պետերը, Վ.Խաչիկյանի ուղղակի ցուցումով շտեմարաններից այդ տվյալներն առանձնացնելուց հետո, առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության, խմբային շահերից ելնելով, այդ տվյալները ներկայացրել են խմբի անդամ Վ.Խաչատրյանին, ով տրամադրել է կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրելու համապատասխան ծածկագրերը։ Այդպիսիք ստանալուց հետո կենսաթոշակառուների տվյալներն ընդգրկել են վճարային ցուցակներում, ապա Հ.Հովհաննիսյանը, Ա.Մարտիրոսյանը և Ս.Սարգսյանն այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց վճարային ցուցակներում կեղծել են ստորագրությունները, իրենց ստորագրություններով և կնիքով հաստատել վճարային ցուցակները, իսկ Ս.Էլբակյանի հանձնարարությամբ վճարային ցուցակները կազմել և իրենց ստորագրությամբ հաստատել են Հ.Մարտիրոսյանն ու Հ.Դանիելյանը։ Կեղծ տվյալներ պարունակող վճարային ցուցակները տարածքային բաժնի հիշյալ պետերն անձամբ ներկայացրել են խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանին, ով ըստ ցուցակների` Վ.Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից ստացել է իրենց վստահված առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 131.582.500 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները և փոխանցելով Վ.Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտակել են։ Մասնավորապես. - «Արաբկիրի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 23 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 22.837.572 ՀՀ դրամ գումար, - «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին 74 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 58.235.211 ՀՀ դրամ գումար, - «Էրեբունի և Նուբարաշենի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հոկտեմբերին առանց դիմումների 26 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 30.020.622 ՀՀ դրամ գումար, - «Շենգավիթի» տարածքային բաժնում 2010 թվականի հոկտեմբերին առանց դիմումների 24 գործերով անհիմն ելքագրվել է ընդհանուր 20.489.226 ՀՀ դրամ գումար։ Հետագայում` 2010 թվականի դեկտեմբերի սկզբներին, Ծառայությունում ստուգումներ իրականացնող ստուգողներից հանրորեն վտանգավոր արարքի հետքերը վերացնելու և չբացահայտվելու նպատակով Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վահագն Խաչատրյանը վճարային տեղեկատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները»։ Ամբաստանյալ Բ.Մուրադյանը «ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության /այսուհետ` ծառայության/ պետ Վ.Խաչիկյանի, նույն ծառայության տեղեկատվական համակարգերի և վերլուծության վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ, իր կնոջ քրոջ ամուսնու` Վ.Խաչատրյանի, վերջինիս քրոջ ամուսնու` Ա.Խաչատրյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով 2007-2008թթ ընկած ժամանակահատվածում պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 21.811.676 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև օժանդակել են կազմակերպված խմբի պաշտոնատար անձանց պաշտոնեական կեղծիք կատարելուն։ Այսպես. Բ.Մուրադյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2007 թվականին ընդգրկվել է ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի և Ա.Խաչատրյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Բ.Մուրադյանն ստանձնել է իր համապատասխան դերը։ Կազմակերպված խմբի անդամները պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2007-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամներից Վ.Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձնացրել է Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժիններում հաշվառված և երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած կենսաթոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Ա.Աբրահամյանի հետ կազմել են կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Ա.Աբրահամյանն ուղարկել է համապատասխան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշակառուներն ընդգրկվել են համապատասխան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայությունում, խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանի վերահսկման ներքո, Բ.Մուրադյանն ու Ա.Խաչատրյանն այցելել են վճարային ծառայություն և կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել վճարային ցուցակներում` այդ եղանակով օժանդակելով խմբի պաշտոնատար անձանց` պաշտոնեական կեղծիք կատարելուն։ Այնուհետև, 42 կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 21.811.676 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները յուրացման եղանակով հափշտակելուց հետո, դրանց մի մասն Բ.Մուրադյանն ու Ա.Խաչատրյանը փոխանցել են Վ.Խաչատրյանին, իսկ մյուս մասը` Վ.Գևորգյանը Հ.Գրիգորյանի միջոցով` Վ.Խաչիկյանին»։ Ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանը «ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի, նույն ծառայության տեղեկատվական համակարգերի և վերլուծության վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ, իր կնոջ եղբոր` Վ.Խաչատրյանի, վերջինիս կնոջ քրոջ ամուսնու` Բ.Մուրադյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով 2007-2008թթ ընկած ժամանակահատվածում պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 21.811.676 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև օժանդակել են կազմակերպված խմբի պաշտոնատար անձանց պաշտոնեական կեղծիք կատարելուն։ Այսպես. Ա.Խաչատրյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2007 թվականին ընդգրկվել է ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վ.Խաչատրյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի և Բ.Մուրադյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Ա.Խաչատրյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։ Կազմակերպված խմբի անդամները պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2007-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամներից Վահագն Խաչատրյանն անձամբ, ինչպես նաև Ա.Խաչատրյանի և Բ.Մուրադյանի միջոցով պարզել, ապա կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձնացրել է Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժիններում հաշվառված և երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած կենսաթոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Ա.Աբրահամյանի հետ կազմել են կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Ա.Աբրահամյանն ուղարկել է համապատասխան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշակառուներն ընդգրկվել են համապատասխան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայությունում, խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանի վերահսկման ներքո, կասեցված կենսաթոշակի գումարների վճարային ցուցակներում այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց կեղծ ստորագրություններով վճարման փաստը հաստատելու համար Վ.Խաչատրյանի ուղղորդմամբ Ա.Խաչատրյանն ու Բ.Մուրադյանն այցելել են վճարային ծառայություն և կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել վճարային ցուցակներում` այդ եղանակով օժանդակելով խմբի պաշտոնատար անձանց` պաշտոնեական կեղծիք կատարելուն։ Այնուհետև, 42 կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 21.811.676 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները յուրացման եղանակով հափշտակելուց հետո, դրանց մի մասն Ա.Խաչատրյանն ու Բ.Մուրադյանը փոխանցել են Վ.Խաչատրյանին, իսկ մյուս մասը` Վ.Գևորգյանը Հ.Գրիգորյանի միջոցով` Վ.Խաչիկյանին»։ Ամբաստանյալ Հ.Հովհաննիսյանը «ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության պետի թիվ 240-ԱԿ հրամանով 2006 թվականի օգոստոսի 14-ից աշխատելով Երևան քաղաքի Արաբկիրի տարածքային բաժնի պետի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ և օժտված լինելով ծառայության տարածքային բաժնի կանոնադրությամբ նախատեսված կենսաթոշակների և սոցիալական այլ ծրագրերի նշանակման, վերահաշվարկման, վճարային ցուցակների կազմման գործընթացը ղեկավարելու և վերահսկելու լիազորություններով` 2009-2010թթ. ընթացքում, օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Վ.Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 48.979.771 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև կատարել է պաշտոնեական կեղծիք։ Այսպես. Օգտվելով իր լիազորություններից, մասնավորապես` այն, որ իր կողմից ընդունվել և վերահսկվել է կենսաթոշակառուների կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ ներկայացված դիմումները և դրանց հիման վրա վճարային ցուցակների կազմելն ու վճարման համար Երևան քաղաքի վճարային ծառայություն ուղարկելու գործընթացը, Հ.Հովհաննիսյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2009 թվականին նախապես համաձայնության գալով ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի հետ` ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Ա.Աբրահամյանի, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վ.Խաչատրյանի, վճարային ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Հ.Հովհաննիսյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։ Հ.Հովհաննիսյանը պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2009 թվականի ընթացքում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ընդհանուր` 24 կենսաթոշակառուների տվյալներ, որոնց անվամբ, խմբային շահերից ելնելով, պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ։ Ա.Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վ.Խաչատրյանի կողմից` այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ դիմումներով կամ առանց այդ դիմումների` Հ.Հովհաննիսյանը տարածքային բաժնում կենսաթոշակառուների և նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, ապա ուղարկել վճարային ծառայություն` վճարման։ Այնուհետև ըստ պայմանավորվածության` նշված վճարային ցուցակների հիման վրա Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 26.142.199 ՀՀ դրամ գումար։ Հ.Հովհաննիսյանը և կազմակերպված խմբի մյուս անդամները, շարունակելով իրենց հանցավոր գործունեությունը, Ծառայության համակարգում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումով Ա.Աբրահամյանը հրահանգավորել է` տարածքային բաժինների շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները և առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության` ներկայացնել խմբի անդամ Վահագն Խաչատրյանին` դեպոնենտի ելքագրման համար համապատասխան ծածկագրեր տրամադրելու համար։ Հ,Հովհաննիսյանը 2010 թվականի հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին, խմբային շահերից ելնելով, առանց հիշյալ դիմումների, տարածքային բաժնի շտեմարանից ընտրած 23 կենսաթոշակառուների տվյալները` ներկայացրել է Վ.Խաչատրյանին, ում կողմից տրամադրված ծածկագրերով կենսաթոշակառուների տվյալներն ընդգրկել և կազմել է վճարային կեղծ ցուցակներ։ Այնուհետև, Հ.Հովհաննիսյանը այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց կեղծել է ստորագրությունները և ցուցակներն անձամբ ներկայացրել խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանին։ Վերջինս, ըստ ցուցակների, Վ.Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից անհիմն ելքագրել է առանձնապես խոշոր չափերով, ընդհանուր` 22.837.572 ՀՀ դրամ դեպոնենտ գումարները և փոխանցելով Վազգեն Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտակել են։ Հետագայում` 2010 թվականի դեկտեմբերի սկզբներին, ՀՀ սոցիալական ապահովության պետական ծառայության համակարգում ՀՀ ֆինանսների նախարարության կողմից ստուգումներ իրականացնելու ընթացքում Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վ.Խաչատրյանը վճարային տեղեկատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները»։ Ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանը «2001 թվականի սեպտեմբերի 26-ից մինչև 2008 թվականի օգոստոսի 19-ն աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության «Քանաքեռ-Զեյթունի» տարածքային բաժնի, իսկ 2008 թվականի օգոստոսի 19-ից` «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ, լիազորված լինելով իրականացնելու կենսաթոշակների նշանակման, վերահաշվարկման և վճարման աշխատանքների, ինչպես նաև` կենսաթոշակների, սոցիալական ապահովագրության առանձին ծրագրերի իրականցման վերաբերյալ տեղեկությունները համակարգիչ մուտքագրելու, տվյալների շտեմարանի համալրման, անհրաժեշտ փոփոխությունների կատարման և վերլուծության գործընթացը, 2007-2009թթ. ընթացքում Վ.Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 44.691.831 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև կատարել է պաշտոնեական կեղծիք։ Այսպես. Ա.Սուքիասյանը, օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը, օգտվելով իր լիազորություններից, մասնավորապես` այն, որ իր կողմից ընդունվել և վերահսկվել է կենսաթոշակառուների կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ ներկայացված դիմումները և դրանց հիման վրա վճարային ցուցակների կազմելն ու վճարման համար Երևան քաղաքի վճարային ծառայություն ուղարկելու գործընթացը, Ա.Սուքիասյանը, պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2007-2009թթ. ընթացում նախապես համաձայնության գալով ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի հետ, ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` Ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Ա.Աբրահամյանի, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի, վճարային ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի, ինչպես նաև` «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Ա.Մարտիրոսյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Ա.Սուքիասյանն, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։ Կազմակերպված խմբի անդամները, պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով Ա.Սուքիասյանը 2007 թվականի մարտից մինչև 2008 թվականի հուլիսը ներառյալ ընկած ժամանակահատվածում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև` գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 53 կենսաթոշակառուների տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` այդ կենսաթոշակառուների անունից ներկայացրել է Ա.Աբրահամյանին` կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու և կուտակված գումարներն ստանալու համար։ Այնուհետև կեղծ դիմումները սահմանված ընթացակարգով Ա.Աբրահամյանն ուղարկել է տարածքային բաժին, որտեղ կենսաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալները Վահագն Խաչատրյանի վերահսկմամբ ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավորվածության համաձայն` Ա.Սուքիասյանը վճարային ծառայությունում Հ.Գրիգորյանի վերահսկմամբ կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայացրած վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո վերջինիցս ստացած կենսաթոշակի գումարները հանձնել է Ա.Աբրահամյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 38.848.189 ՀՀ դրամ գումար։ Ա.Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակված գումարներից Վ.Խաչիկյանն ստացել է գումարի 70 տոկոսը` 27.193.732 ՀՀ դրամը, իսկ Ա.Աբրահամյանը, Հ.Գրիգորյանը և Ա.Սուքիասյանը` 10-ական տոկոսը` 3.884.819-ական ՀՀ դրամը։ Ստացված գումարների իր մասնաբաժնից Հ.Գրիգորյանը Վ.Գևորգյանին ամսական տվել է 10.000-40.000 ՀՀ դրամ։ 2009 թվականից սկսած` կասեցված կենսաթոշակի /դեպոնենտ/ վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներն ընդունելու լիազորությունները վերապահվել են տարածքային բաժիններին։ Վ.Խաչիկյանը, կազմակերպված խմբում 2009 թվականի ընդգրկելով Ծառայության «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետ Ա.Մարտիրոսյանին և 2008 թվականի օգոստոսի 19-ի հրամանով նույն տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում նշանակված Ա.Սուքիասյանին, հանցավոր գործունեությունը շարունակել են վերջիններիս մասնակցությամբ։ Օգտվելով իրեն վերապահված լիազորություններից և օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` Ա.Մարտիրոսյանը Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու ցուցումներով 2009 թվականի ապրիլից հոկտեմբերն ընկած ժամանակաընթացքում նույն եղանակով տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած, ինչպես նաև` գոյություն չունեցող, ընդհանուր` 7 կենսաթոշակառուների տվյալները, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ վճարման իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` Ա.Աբրահամյանի կողմից դիմումների հիման վրա գումարների ելքագրման գործընթացի, իսկ Վ.Խաչատրյանի կողմից այդ կենսաթոշակառուների տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելու վերահսկմամբ, հիշյալ կենսաթոշակառուների ու նրանց կենսաթոշակի կուտակված գումարների տվյալներն ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Պայմանավորվածության համաձայն` Ա.Սուքիասյանը մահացած և ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակառուների փոխարեն տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայությամբ ստորագրել է վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս, իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար»։ Ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանը «ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության պետի թիվ 239-ԱԿ հրամանով 2006 թվականի օգոստոսի 14-ից աշխատելով Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնի պետի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ և օժտված լինելով ծառայության տարածքային բաժնի կանոնադրությամբ նախատեսված կենսաթոշակների և սոցիալական այլ ծրագրերի նշանակման, վերահաշվարկման, վճարային ցուցակների կազման գործընթացը ղեկավարելու և վերահսկելու լիազորություններով` 2010 թվականի հոկտեմբերին Վ.Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 30.020.622 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև կատարել է պաշտոնեական կեղծիք։ Այսպես. Օգտվելով իր լիազորություններից, մասնավորապես այն, որ իր կողմից ընդունվել և վերահսկվել է կենսաթոշակառուների կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ ներկայացված դիմումները և դրանց հիման վրա վճարային ցուցակների կազմելն ու վճարման համար Երևան քաղաքի վճարային ծառայություն ուղարկելու գործընթացը, Սարգիս Սարգսյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2010 թվականի հոկտեմբերին նախապես համաձայնության գալով ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի հետ` ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Ա.Աբրահամյանի, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի, վճարային ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Ս.Սարգսյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։ Պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով` 2010 թվականի հոկտեմբերին կազմակերպված խմբի անդամներն օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում, ծառայության համակարգում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով Վ.Խաչիկյանն անձամբ և Ա.Աբրահամյանի միջոցով հրահանգավորել է` տարածքային բաժինների շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները, որոնք, առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության, ներկայացրել են խմբի անդամ Վ.Խաչատրյանին` դեպոնենտի ելքագրման համար համապատասխան ծածկագրեր տրամադրելու համար։ Ս.Սարգսյանը, խմբային շահերից ելնելով, տարածքային բաժնի շտեմարանից ընտրելով 26 կենսաթոշակառուների տվյալները` ներկայացրել է Վ.Խաչատրյանին, որի կողմից տրամադրված ծածկագրերով կենսաթոշակառուների տվյալներն ընդգրկել և կազմել է վճարային կեղծ ցուցակներ։ Այնուհետև, Ս.Սարգսյանն այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց կեղծել է ստորագրությունները և ցուցակներն անձամբ ներկայացրել խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանին։ Վերջինս, ըստ ցուցակների, Վ.Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից անհիմն ելքագրել է առանձնապես խոշոր չափերով, ընդհանուր` 30.020.622 ՀՀ դրամ դեպոնենտ գումարները և փոխանցելով Վ.Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտակել են։ Հափշտակված գումարից Ս.Սարգսյանը Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Հ.Գրիգորյանի միջոցով ստացել է 1,5 միլիոն ՀՀ դրամ։ Հետագայում` 2010 թվականի դեկտեմբերի սկզբներին ՀՀ սոցիալական ապահովության պետական ծառայության համակարգում ՀՀ ֆինանսների նախարարության կողմից ստուգումներ իրականացնելու ընթացքում Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վ.Խաչատրյանը վճարային տեղեկատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները»։ Ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանը «ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության պետի թիվ 90-ԱԿ հրամանով 2005 թվականի հունվարի 12-ից աշխատելով Երևան քաղաքի Շենգավիթի տարածքային բաժնի պետի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ և օժտված լինելով ծառայության տարածքային բաժնի կանոնադրությամբ նախատեսված կենսաթոշակների և սոցիալական այլ ծրագրերի նշանակման, վերահաշվարկման, վճարային ցուցակների կազմման գործընթացը ղեկավարելու և վերահսկելու լիազորություններով` 2010 թվականի հոկտեմբերին ընդգրկվելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի կողմից կազմակերպված խմբում, կազմակերպել է Երևան քաղաքի Շենգավիթի տարածքային բաժնում, նույն բաժնի պետի տեղակալ Հ.Մարտիրոսյանի և օպերատոր Հ.Դանիելյանի միջոցով, խմբային շահերից ելնելով վերջիններս տարածքային բաժնի շտեմարանից ընտրել են կասեցված 24 կենսաթոշակառուների տվյալներ և ներկայացրել է Վ.Խաչատրյանին։ Վ.Խաչատրյանի կողմից տրամադրած ծածկագրերով Հ.Մարտիրոսյանի և Հ.Դանելյանի կողմից կենսաթոշակառուների կեղծ տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելուց և իրենց սորագարությամբ հաստատելուց հետո Ս.Էլբակյանը, առանց կենսաթոշակների վճարման փաստը հաստատող կենսաթոշակառուների ստրագրությունների, ցուցակներն անձամբ ներկայացրել է խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանին, ապա այդ ցուցակների հիման վրա վերջինս անհիմն կազմակերպել է գումարների ելքագրում։ Այսինքն` Վ.Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացան եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր ճափերի` 20.489.226 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ։ Այսպես, օգտվելով իր լիազորություններից, մասնավորապես` այն, որ իր կողմից ընդունվել և վերահսկվել է կենսաթոշակառուների կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ ներկայացված դիմումները և դրանց հիման վրա վճարային ցուցակների կազմելն ու վճարման համար Երևան քաղաքի վճարային ծառայություն ուղարկելու գործընթացը, Ս.Էլբակյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2010 թվականի հոկտեմբերին նախապես համաձայնության գալով ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի հետ` ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Ա.Աբրահամյանի, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վ.Խաչատրյանի, վճարային ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի, ինչպես նաև` նույն տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Հ.Մարտիրոսյանի և օպերատոր Հ.Դանիելյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Ս.Էլբակյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։ Պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ` 2010 թվականի հոկտեմբերին կազմակերպված խմբի անդամները, օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում, ծառայության համակարգում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով Վ.Խաչիկյանի անմիջական ցուցումով Ա.Աբրահամյանը հրահանգավորել է` տարածքային բաժինների շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները և առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության` ներկայացնել խմբի անդամ Վ.Խաչատրյանին` դեպոնենտի ելքագրման համար համապատասխան ծածկագրեր տրամադրելու համար։ Ս.Էլբակյանը, Վ.Խաչիկյանի ցուցումը փոխանցելով Հ.Մարտիրոսյանին և Հ.Դանիելյանին` վերջիններս խմբային շահերից ելնելով տարածքային բաժնի շտեմարանից ընտրել են 24 կենսաթոշակառուների տվյալները, որոնք, առանց հիշյալ դիմումների, Ս.Էլբակյանը ներկայացրել է Վ.Խաչատրյանին։ Վերջինիս տրամադրած ծածկագրերով Հ.Մարտիրոսյանի ու Հ.Դանիելյանի կողմից կենսաթոշակառուների կեղծ տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելուց և իրենց ստորագրությամբ հաստատելուց հետո Ս.Էլբակյանը, առանց կենսաթոշակների վճարման փաստը հավաստող կենսաթոշակառուների ստորագրությունների, ցուցակներն անձամբ ներկայացրել է խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանին։ Վերջինս, ըստ ցուցակների, Վ.Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից անհիմն ելքագրել է առանձնապես խոշոր չափերով, ընդհանուր` 20.489.226 ՀՀ դրամ դեպոնենտ գումարները և փոխանցելով Վազգեն Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտակել են։ Հետագայում` 2010 թվականի դեկտեմբերի սկզբներին, ՀՀ սոցիալական ապահովության պետական ծառայության համակարգում ՀՀ ֆինանսների նախարարության կողմից ստուգումներ իրականացնելու ընթացքում Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վ.Խաչատրյանը վճարային տեղեկատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները»։ Ամբաստանյալ Հ.Մարտիրոսյանը «2003 թվականից աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության Երևան քաղաքի «Շենգավիթի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ, լիազորված լինելով իրականացնելու կենսաթոշակների նշանակման, վերահաշվարկման և վճարման աշխատանքների, ինչպես նաև` կենսաթոշակների, սոցիալական ապահովագրության առանձին ծրագրերի իրականցման վերաբերյալ տեղեկությունները համակարգիչ մուտքագրելու, տվյալների շտեմարանի համալրման, անհրաժեշտ փոփոխությունների կատարման և վերլուծության գործընթացը` 2010 թվականի ընթացքում Վ.Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 20.489.226 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև կատարել է պաշտոնեական կեղծիք։ Այսպես. Օգտվելով իր լիազորություններից` Հ.Մարտիրոսյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2010 թվականի հոկտեմբերին ընդգրկվել է ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Ա.Աբրահամյանի, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վ.Խաչատրյանի, վճարային ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի, նույն տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանի և օպերատոր Հ.Դանիելյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Հ.Մարտիրոսյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։ Պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ` 2010 թվականի հոկտեմբերին կազմակերպված խմբի անդամները, օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում, ծառայության համակարգում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով Վ.Խաչիկյանի անմիջական ցուցումով Ա.Աբրահամյանը հրահանգավորել է` տարածքային բաժինների շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները և առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության` ներկայացնել խմբի անդամ Վ.Խաչատրյանին` դեպոնենտի ելքագրման համար համապատասխան ծածկագրեր տրամադրելու համար։ Ս.Էլբակյանը, Վ.Խաչիկյանի ցուցումը փոխանցելով Հ.Մարտիրոսյանին և Հ.Դանիելյանին, վերջիններս, խմբային շահերից ելնելով, տարածքային բաժնի շտեմարանից ընտրել են 24 կենսաթոշակառուների տվյալները, որոնք, առանց հիշյալ դիմումների, Ս.Էլբակյանը ներկայացրել է Վ.Խաչատրյանին։ Վերջինիս տրամադրած ծածկագրերով Հ.Դանիելյանը կենսաթոշակառուների կեղծ տվյալներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, որոնք Հ.Մարտիրոսյանի հետ իրենց ստորագրությամբ հաստատելուց հետո Ս.Էլբակյանը, առանց կենսաթոշակների վճարման փաստը հավաստող կենսաթոշակառուների ստորագրությունների, ցուցակներն անձամբ ներկայացրել է խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանին։ Վերջինս, ըստ ցուցակների, Վ.Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից անհիմն ելքագրել է առանձնապես խոշոր չափերով, ընդհանուր` 20.489.226 ՀՀ դրամ դեպոնենտ գումարները և փոխանցելով Վազգեն Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտակել են։ Հետագայում` 2010 թվականի դեկտեմբերի սկզբներին, ՀՀ սոցիալական ապահովության պետական ծառայության համակարգում ՀՀ ֆինանսների նախարարության կողմից ստուգումներ իրականացնելու ընթացքում Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վ.Խաչատրյանը վճարային տեղեկատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները»։ Ամբաստանյալ Հ.Դանիելյանը «1991 թվականից աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության Երևան քաղաքի «Շենգավիթի» տարածքային բաժնում`որպես օպերատոր, լիազորված լինելով իրականացնելու կենսաթոշակների, սոցիալական ապահովագրության առանձին ծրագրերի իրականցման վերաբերյալ տեղեկությունները համակարգիչ մուտքագրելու, տվյալների շտեմարանի համալրման, անհրաժեշտ փոփոխությունների կատարման և վերլուծության, ինչպես նաև` վճարային ցուցակները կազմելու գործընթացը` 2010 թվականի ընթացքում Վ.Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 20.489.226 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև օժանդակել է պաշտոնեական կեղծիք կատարելուն։ Այսպես. Օգտվելով իր լիազորություններից` Հ.Դանիելյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2010 թվականի հոկտեմբերին ընդգրկվել է ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Ա.Աբրահամյանի, տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վ.Խաչատրյանի, վճարային ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի, նույն տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանի և պետի տեղակալ Հ.Մարտիրոսյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Հ.Դանիելյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է իր համապատասխան դերը։ Պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ` 2010 թվականի հոկտեմբերին կազմակերպված խմբի անդամները, օգտագործելով իրենց պաշտոնեական դիրքը, գործելով իրենց վերապահված լիազորությունների շրջանակներում, ծառայության համակարգում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով Վ.Խաչիկյանի անմիջական ցուցումով Ա.Աբրահամյանը հրահանգավորել է` տարածքային բաժինների շտեմարաններից ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները և առանց կասեցված կենսաթոշակերի վճարումը վերսկսելու դիմումների առկայության` ներկայացնել խմբի անդամ Վ.Խաչատրյանին` դեպոնենտի ելքագրման համար համապատասխան ծածկագրեր տրամադրելու համար։ Ս.Էլբակյանը, Վ.Խաչիկյանի ցուցումը փոխանցելով Հ.Մարտիրոսյանին և Հ.Դանիելյանին, վերջիններս, խմբային շահերից ելնելով, տարածքային բաժնի շտեմարանից ընտրել են 24 կենսաթոշակառուների տվյալները, որոնք, առանց հիշյալ դիմումների, Ս.Էլբակյանը ներկայացրել է Վ.Խաչատրյանին։ Կազմակերպված խմբի պաշտոնատար անձանց օժանդակելով` Հ.Դանիելյանը Ս.Էլբակյանի միջոցով Վ.Խաչատրյանի տրամադրած ծածկագրերով կենսաթոշակառուների կեղծ տվյալներն ընդգրկել է վճարային ցուցակներում, որոնք Հ.Մարտիրոսյանի հետ իրենց ստորագրությամբ հաստատելուց հետո Ս.Էլբակյանը, առանց կենսաթոշակների վճարման փաստը հավաստող կենսաթոշակառուների ստորագրությունների, ցուցակներն անձամբ ներկայացրել է խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանին։ Վերջինս, ըստ ցուցակների, Վ.Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից անհիմն ելքագրել է առանձնապես խոշոր չափերով, ընդհանուր` 20.489.226 ՀՀ դրամ դեպոնենտ գումարները և փոխանցելով Վ.Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտակել են։ Հետագայում` 2010 թվականի դեկտեմբերի սկզբներին, ՀՀ սոցիալական ապահովության պետական ծառայության համակարգում ՀՀ ֆինանսների նախարարության կողմից ստուգումներ իրականացնելու ընթացքում Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վ.Խաչատրյանը վճարային տեղեկատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները»։ 34. Առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել, որ Վազգեն Խաչիկյանը, օգտագործելով պաշտոնեական դիրքը և ծառայողական լիազորությունները, համակարգելով, ղեկավարելով և վերահսկելով Ծառայության ընթացիկ գործունեությունը, պետական բյուջեի հաշվին կենսաթոշակառուներին վճարման ենթակա, իր ղեկավարած Ծառայությանը վստահված՝ վճարումը կասեցված կամ դադարեցված կենսաթոշակների դեպոնացված գումարները յուրացնելու դիտավորությամբ իր ղեկավարության ներքո գործող՝ տեղեկատվության հոսքերի նկատմամբ հսկողական, վերլուծական, վերահսկողական և պետական բյուջեից գումարներ ստանալու ու վճարելու լիազորություններով օժտված կառույցների ղեկավարների ներգրավմամբ ստեղծել է կազմակերպված կայուն խումբ, ղեկավարել այդ խմբի անդամների և վերջիններիս միջոցով ներգրավված խմբի նոր անդամների գործողությունները, մասնավորապես՝ կազմակերպած խմբի կազմում է ներգրավել՝ պետական պարտադիր կենսաթոշակային ապահովագրության, պետական կենսաթոշակային ապահովության և սոցիալական այլ ծրագրերի գծով աշխատանքները կազմակերպող և վերահսկող, կենսաթոշակների, պատվովճարների նշանակման և վճարման, Ծառայության աշխատակազմի տարածքային ստորաբաժանումներում կենսաթոշակային ապահովության վերաբերյալ օրենսդրության կիրարկումն ապահովող միջոցառումների, ծրագրերի և հրահանգների կատարման գործընթացը վերահսկող, Ծառայության աշխատակազմի տեղեկատվական համակարգերի և վերլուծության վարչությունից ըստ տարածքային բաժինների սոցիալական ապահովագրության միջոցների հաշվին կատարված ծախսերի մասով տեղեկատվությունը ստացող և վերլուծող ստորաբաժանման ղեկավար՝ Ծառայության աշխատակազմի կենսաթոշակային և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանին, կենսաթոշակային ապահովության և անհատական հաշվառման կենտրոնացված տվյալների շտեմարան ստեղծող, տեղեկատվական հոսքերի ավտոմատացված կառավարումն իրականացնող, Ծառայության և տարածքային ստորաբաժանումների միջև տեղեկատվություն հավաքագրող, ամփոփող և վերլուծող, այդ տվյալների շտեմարանների լիարժեքությունը, հավաստիությունը և ամբողջականությունն ուսումնասիրող, կենսաթոշակների, պատվովճարների, անհրաժեշտ վերահաշվարկների կատարման, ամփոփ տեղեկանքների ստացման նկատմամբ վերահսկող ստորաբաժանման ղեկավարներից տեղեկատվական համակարգերի և վերլուծության վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանին, ինչպես նաև ընթացիկ և անցողիկ ամիսների կենսաթոշակների, ինչպես նաև չվճարված կենսաթոշակների վճարումներ և դրանց նկատմամբ վերահսկողությունն իրականացնող, վճարումների ծառայության աշխատողներին ցուցումներ և հանձնարարականներ տալու լիազորությամբ օժտված ստորաբաժանման ղեկավարին՝ Վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանին, վերջինիս միջոցով՝ տեսուչ վճարող Վիգեն Գևորգյանին։ Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպած խմբի վերոնշյալ (հիմնական) անդամների, ինչպես նաև խմբի կազմում հընթացս ներգրավված նոր անդամների մասնակցությամբ, Ծառայության աշխատակազմի Շենգավիթ, ինչպես նաև Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժինների առանձին աշխատակիցների օժանդակությամբ 2006-2010թթ. ընկած ժամանակահատվածում պաշտոնեական կեղծիք կատարելու, դրան օժանդակելու կամ այն կազմակերպելու միջոցով անհիմն ելքագրել և պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով՝ յուրացրել են առանձնապես խոշոր չափերի՝ 261.115.652 ՀՀ դրամ գումարներ, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում. Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ղեկավարմամբ 2006-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում կազմակերպված խմբի անդամ, Ծառայության աշխատակազմի կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանը և տեղեկատվական ու վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձնացրել են Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժիններում հաշվառված, սակայն երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալներ, որոնք գրառել են ներքին հաշվառման փաստաթղթերում, այն է՝ Վ.Խաչատրյանը «Դուդուկ» ֆայլում, իսկ Ա.Աբրահամյանը՝ նոթատետրերում։ Վ.Խաչատրյանը նյութական շահագրգռվածությամբ, այն է՝ Ա.Աբրահամյանից յուրաքանչյուր դիմումի համար 5.000 ՀՀ դրամի չափով վճարում ստանալով, ինչպես նաև խմբային շահերից ելնելով, Ա.Աբրահամյանի առաջարկով կենսաթոշակառուների անուններից լրացրել և կազմել է կեղծ փաստաթղթեր` կասեցված կամ դադարեցված կենսաթոշակների վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներ, որոնք հանձնել է ի պաշտոնե մինչև 2008թ. նոյեմբերի 1-ն այդ դիմումներն անմիջականորեն կենսաթոշակառուներից ընդունելու իրավասությամբ օժտված, ինչպես նաև նրանց ինքնությունը ստուգելու և հավաստիանալու պարտականություն կրող Ա.Աբրահամյանին։ Վերոնշյալ վարչության պետ Ա.Աբրահամյանը, ոտնահարելով 2003թ. հունվարի 1-ից մինչև 2011թ. հունվարի 1-ը գործող «Պետական կենսաթոշակի մասին» ՀՀ օրենքի 60-րդ հոդվածի 3-րդ և 4-րդ մասերով սահմանված՝ վճարումը կասեցված, իսկ 12 ամիս անընդմեջ կենսաթոշակի չստանալու պարագայում՝ դադարեցված կենսաթոշակները ստանալու կարգը, վերոնշյալ կեղծ դիմումներն ընդունել և մուտքագրել է Ծառայության ընդհանուր բաժին, որտեղից դրանք, սահմանված ընթացակարգի համաձայն, Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի կամ դիմումների կեղծման հանգամանքներից անտեղյակ նրա տեղակալների ուղեկցական նամակներով ուղարկվել են համապատասխան տարածքային բաժիններ` կենսաթոշակառուների անուններով կենսաթոշակառուների դեպոնենտ գումարների վճարային ցուցակներ ձևավորելու և վերջիններիս վճարելու նպատակով Ծառայության վճարումների ծառայություն վերադարձնելու համար։ Զուգահեռաբար կազմակերպված խմբի անդամներից Վ.Խաչատրյանը, խմբի ղեկավար Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ և ի կատարումն խմբի հանցավոր նպատակի, տարածքային բաժնի համապատասխան օպերատորներին ապահովել է պաշտոնեական կեղծ փաստաթղթեր՝ վճարման ցուցակներ ձևավորելու և համակարգչային ծրագրի միջոցով տպելու համար անհրաժեշտ ծածկագրերով, որոնք նրանց են տրամադրվել ինչպես էլեկտրոնային, այնպես էլ փաստաթղթային տեսքով։ Վերջինս հաստատված է եղել Վ.Խաչատրյանի ստորագրությամբ և տարածքային բաժին է ուղարկվել Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի կամ խմբի հանցավոր գործունեությունից անտեղյակ նրա որևէ տեղակալի ստորագրությամբ հաստատված ուղեկցական նամակներով։ Ձևավորված վճարային ցուցակները տարածքային բաժիններից ուղարկվել են Ծառայության աշխատակազմի վճարումների ծառայություն` վճարման, որտեղ Երևան քաղաքի վճարումների ծառայության պետ, կազմակերպված խմբի անդամ Հովհաննես Գրիգորյանի վերահսկողության ներքո, վերջինիս հանձնարարությամբ գործող և կազմակերպված խմբի կազմում Հ.Գրիգորյանի կողմից ներգրավված վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի թողտվությամբ վճարային վերոնշյալ ցուցակներում կենսաթոշակառուների անունների դիմաց, նրանց փոխարեն, ստորագրել են այլ անձինք, այդ թվում` պաշտոնեական կեղծ փաստաթղթերի կազմմանն օժանդակող, Վահագն Խաչատրյանի միջոցով կազմակերպված խմբի կազմում ընդգրկած նրա բարեկամները` քրոջ ամուսին Արմեն Խաչատրյանը և կնոջ քրոջ ամուսին Բագրատ Մուրադյանը, որի հետևանքով ստեղծվել են դեպոնենտ գումարները կենսաթոշակառուներին վճարելու վերաբերյալ փաստաթղթային հիմքեր, այդ կերպ նաև՝ հսկող և վերահսկող պետական մարմիններից դեպոնացված գումարները տևական ժամանակահատվածում աննկատ յուրացնելու հնարավորություն։ Այնուհետև, Վիգեն Գևորգյանը վերոնշյալ պայմաններում կազմված և ստորագրություններով հաստատված վճարային վերոնշյալ ցուցակների հիման վրա կենսաթոշակի գումարներն անհիմն փաստաթղթավորել (կազմել է հաշվետվություններ), ելքագրել և հանձնել է անմիջական պետին` վճարումների ծառայության ղեկավար Հովհաննես Գրիգորյանին, իսկ վերջինս` հափշտակված գումարները բաշխելու իրավունքը ստանձնած և այն փաստացի իրականացրած Վազգեն Խաչիկյանին։ Յուրաքանչյուր հաշվետու ամսվա ընթացքում կատարված վճարումների վերաբերյալ Հ.Գրիգորյանի ղեկավարած վճարումների ծառայությունը մինչև հաջորդ օրվա 10-ն ամփոփ հաշվետվություն է ներկայացրել Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանին, իսկ ամսվա վճարումների ավարտից հետո Վճարումների ծառայությունը և Ծառայության համապատասխան տարածքային բաժինը կազմել են փոխադարձ հաշվարկների ակտ, որոնցում կազմակերպված խմբի վերոնշյալ անդամները ներառել են նաև ստորև թվարկված կենսաթոշակառուների անուններով անհիմն ելքագրած և յուրացրած գումարները։ Նշված մեխանիզմով Վ.Խաչիկյանի ղեկավարությամբ կազմակերպված խմբի անդամները, յուրաքանչյուրն իր պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով, 2006-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում յուրացման եղանակով, միասնական դիտավորությամբ հափշտակել են 125 կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնապես խոշոր չափի` ընդհանուր 63.385.675 ՀՀ դրամ գումար, մասնավորապես՝ Հարություն Տիգրանի Սինանյանի անվամբ՝ 455.477 ՀՀ դրամ, Կառլեն Սմբատի Մաթևոսյանի անվամբ՝ 526.340 ՀՀ դրամ, Սերգեյ Արմենակի Մաթևոսյանի անվամբ` 471.455 ՀՀ դրամ, Հովհաննես Հովակիմի Աբելյանի անվամբ` 1.064.000 ՀՀ դրամ, Քնարիկ Եղիշի Աբելյանի անվամբ` 458.368 ՀՀ դրամ, Կարո Հովհաննեսի Խաչատրյանի անվամբ` 458.360 ՀՀ դրամ, Ազատ Սարգսի Գալստյանի անվամբ` 526.384 ՀՀ դրամ, Ռազմիկ Հայկազի Հասրաթյանի անվամբ` 501.807 ՀՀ դրամ և 841.472 ՀՀ դրամ, Իրմա Հրանտի Խաչատրյանի անվամբ` 358.167 ՀՀ դրամ, Քնարիկ Միսակի Քոչարյանի անվամբ` 213.385 ՀՀ դրամ, Անդրանիկ Աբգարի Մինասյանի անվամբ` 375.203 ՀՀ դրամ, Ղազարոս Գառնիկի Հովակիմյանի անվամբ` 519.420 ՀՀ դրամ, Խաչիկ Արմենակի Գալջյանի անվամբ` 465.324 ՀՀ դրամ, Աղավնի Գալջյանի անվամբ` 446.146 ՀՀ դրամ, Սուրիկ Հովհաննեսի Գրիգորյանի անվամբ` 439.746 ՀՀ դրամ, Սիրանուշ Հայկի Մաթևոսյանի անվամբ` 403.300 ՀՀ դրամ, Հոռոմսիմ Գարեգինի Հովակիմյանի անվամբ` 372.670 ՀՀ դրամ, Հարութիկ Սեդրակի Կարապետյանի անվամբ` 406.536 ՀՀ դրամ, Կառլեն Սեդրակի Աջամյանի անվամբ` 520.568 ՀՀ դրամ, Գրետա Սանասարի Աջամյանի անվամբ` 418.272 ՀՀ դրամ, Գալյա Սպանդարի Մարտիրոսյանի անվամբ` 377.215 ՀՀ դրամ, Գրիգոր Մանասերի Բաղդասարյանի անվամբ` 604.800 ՀՀ դրամ, Սրբուհի Կիրակոսի Չալյանի անվամբ` 332.500 ՀՀ դրամ, Սենիկ Արտավազդի Հովհաննիսյանի անվամբ` 491.835 ՀՀ դրամ, Հռիփսիմե Գեղամի Էլոյանի անվամբ` 402.399 ՀՀ դրամ, Փառանձեմ Գուրգենի Հարությունյանի անվամբ` 421.761 ՀՀ դրամ, Մարգարիտ Սարգսի Գաբուչյանի անվամբ` 415.140 ՀՀ դրամ, Վահե Միքայելի Գաբուչյանի անվամբ` 415.140 ՀՀ դրամ, Հակոբ Գյուրջիի Մարգարյանի անվամբ` 419.184 ՀՀ դրամ, Ռաֆիկ Խաչիկի Հովհաննիսյանի անվամբ` 831.173 ՀՀ դրամ, Լիդա Սամվելի Խուդոյանի անվամբ` 118.412 ՀՀ դրամ, Գայանե Արտաշեսի Առաքելյանի անվամբ` 283.500 ՀՀ դրամ, Էսֆիդա Մնացականի Խոյեցյանի անվամբ` 344.130 ՀՀ դրամ և 177.014 դրամ, Մնացական Եգորի Երեմյանի անվամբ` 741.969 ՀՀ դրամ, Ադելաիդա Գուրգենի Առաքելյանի անվամբ` 763.590 ՀՀ դրամ, Արսեն Սենեքերիմի Բոզոյանի անվամբ` 839.360 ՀՀ դրամ և 457.138 դրամ, Սրբուհի Ղազարի Բոզոյանի անվամբ` 171.801 ՀՀ դրամ, Յուրիկ Խորենի Նազարյանի անվամբ` 447.396 ՀՀ դրամ, Սեդա Գալուստի Մկրտչյանի անվամբ` 464.818 ՀՀ դրամ, Գոհար Զավենի Հարությունյանի անվամբ` 424.018 ՀՀ դրամ, Վալյա Բագրատի Ղուկասյանի անվամբ` 127.000 ՀՀ դրամ և 221.100 ՀՀ դրամ, Ռաֆիկ Բաբկենի Ղազարյանի անվամբ` 495.659 ՀՀ դրամ, Սուսաննա Սողոմոնի Սարգսյանի անվամբ` 405.440 ՀՀ դրամ, Գրիշա Զորկիմի Էվաջանյանի անվամբ` 500.192 ՀՀ դրամ, Մարուսյա Սևանի Մանուչարյանի անվամբ` 483.740 ՀՀ դրամ, Արամազդ Հակոբի Կարադելյանի անվամբ` 456.975 ՀՀ դրամ, Կորյուն Ղևոնդի Սիմոնյանի անվամբ` 332.554 ՀՀ դրամ, Անահիտ Սուքիասի Կյուրեղյանի անվամբ` 415.665 ՀՀ դրամ, Հակոբ Հովհաննեսի Թագվորյանի անվամբ` 393.694 ՀՀ դրամ, Լյովա Սուրենի Խաչատրյանի անվամբ` 160.495 ՀՀ դրամ, Մանիշակ Մեսրոպի Մեսրոպյանի անվամբ` 160.495 ՀՀ դրամ, Հասմիկ Գևորգի Հակոբյանի անվամբ` 372.372 ՀՀ դրամ, Տիգրան Մաթևոսի Ծառուկյանի անվամբ` 533682 ՀՀ դրամ, Աղասի Սաֆարի Մինասյանի անվամբ` 470.980 ՀՀ դրամ, Ռուբիկ Հմայակի Գևորգյանի անվամբ` 418.815 ՀՀ դրամ, Գալինա Պետրովնա Գևորգյանի անվամբ` 360.303 ՀՀ դրամ, Ոսկան Սիանոսի Առաքելյանի անվամբ` 547.100 ՀՀ դրամ, Վորոնցով Սաղաթելի Թադևոսյանի անվամբ` 469.285 ՀՀ դրամ, Մարիամ Մելքոնի Մոմջյանի անվամբ` 332.554 ՀՀ դրամ, Ռիմիկ Գուրգենի Կարապետյանի անվամբ` 553.996 ՀՀ դրամ, Սեդա Արշակի Կարողլանյանի անվամբ` 383.532 ՀՀ դրամ, Շաքե Նշանի Նաջարյանի անվամբ` 316.482 ՀՀ դրամ, Վարդուշ Գրիգորի Կարախանյանի անվամբ` 590.620 ՀՀ դրամ, Վանիկ Մուշեղի Խաչատրյանի անվամբ` 647.492 ՀՀ դրամ, Գեորգի Վաղարշի Հակոբյանի անվամբ` 863.706 ՀՀ դրամ, Հրաչիկ Նիկողոսի Դանիելյանի անվամբ` 728.960 ՀՀ դրամ, Մարի Թորոսի Պետրոսյանի անվամբ` 442.464 ՀՀ դրամ և 197.658 դրամ, Ասատուր Հարությունի Անսուրյանի անվամբ` 410.400 ՀՀ դրամ և 136.800 ՀՀ դրամ, Վարդեր Հայկարամի Նազարյանի անվամբ` 250.305 ՀՀ դրամ, Փոլադ Եզնիկի Փոլադյանի անվամբ` 503.736 ՀՀ դրամ, Սրբուհի Եսայի Փոլադյանի անվամբ` 289.347 ՀՀ դրամ, Հուսիկ Զաքարի Մկրտչյանի անվամբ` 943.893 ՀՀ դրամ, Ազատուհի Արամի Գաբրիելյանի անվամբ` 446.500 ՀՀ դրամ, Գուրգեն Սուրենի Մնացականյանի անվամբ` 447.950 ՀՀ դրամ, Վեմիր Շավարշի Սարգսյանի անվամբ` 554.648 ՀՀ դրամ, Գեորգի Աշոտի Բեջանյանի անվամբ` 500.175 ՀՀ դրամ, Սաթենիկ Արամի Ավանովայի անվամբ` 975.286 ՀՀ դրամ, Շուշանիկ Բոգոսի Համբարձումովայի անվամբ` 483.699 ՀՀ դրամ, Անժելա Սուրենի Խոջայանի անվամբ` 744.942 ՀՀ դրամ, Ջանիբեկ Սեդրակի Ջիլավյանի անվամբ` 843.823 ՀՀ դրամ, Էմմա Գաբրիելի Աղաբաբյանի անվամբ` 449.556 ՀՀ դրամ և 798.498 ՀՀ դրամ, Ջուլիետա Մուշեղի Փոստոյանի անվամբ` 237.320 ՀՀ դրամ, Լևոն Նազարի Տաշչյանի անվամբ` 782.202 ՀՀ դրամ, Ռուդիկ Շիրակի Պետրոսյանի անվամբ` 705.819 ՀՀ դրամ, Ռոզա Բարղամի Մկրտչյանի անվամբ` 646.597 ՀՀ դրամ, Սուսաննա Ներսեսի Դարմանջյանի անվամբ` 174.870 ՀՀ դրամ, Հրաչուհի Եսայի Մանսուրյանի անվամբ` 277.120 ՀՀ դրամ, Էլմիրա Առաքելի Էվոյանի անվամբ` 318.069 ՀՀ դրամ և 423.392 ՀՀ դրամ, Կարապետ Նշանի Գասպարյանի անվամբ` 371.493 ՀՀ դրամ և 644.076 ՀՀ դրամ, Արմենուհի Արշավիրի Հակոբյանի անվամբ` 318.000 ՀՀ դրամ, Վիկտոր Ռուբենի Բարսեղյանի անվամբ` 361.212 ՀՀ դրամ, Ռիմա Բագրատի Մովսիսյանի անվամբ` 390.350 ՀՀ դրամ, Սեդա Վարդանի Իսայանի անվամբ` 483.040 ՀՀ դրամ, Ֆրիդա Իվանի Թորոսյանի անվամբ` 216.170 ՀՀ դրամ, Վարդգես Հովհաննեսի Մարկոսյանի անվամբ` 743.676 ՀՀ դրամ, Արփիկ Վահանի Նադարյանի անվամբ` 364.678 ՀՀ դրամ, Ռուբեն Հմայակի Դադայանցի անվամբ` 465.693 ՀՀ դրամ, Նադեժդա Բալաբեկի Հովհաննիսյանի անվամբ` 276.117 ՀՀ դրամ և 579.488 ՀՀ դրամ, Տիգրան Հարությունի Բաքրջյանի անվամբ` 834.410 ՀՀ դրամ և 805.187 ՀՀ դրամ, Կարինե Վարդանի Նորոյանի անվամբ` 305.996 ՀՀ դրամ, Ներսես Հովհաննեսի Չուլջյանի անվամբ` 967.593 ՀՀ դրամ, Վարդանուշ Նիկողոսի Չուլջյանի անվամբ` 286.248 ՀՀ դրամ, Նուշիկ Գրիշայի Սարգսյանի անվամբ` 570.219 ՀՀ դրամ, Նեպտուն Արամայիսի Սարգսյանի անվամբ` 449.734 ՀՀ դրամ, Նիկողոս Երվանդի Սիմոնյանի անվամբ` 455.477 ՀՀ դրամ, Դագմարա Տիգրանի Նարինյանի անվամբ` 552.805 ՀՀ դրամ, Գրիգոր Գառնիկի Հովակիմյանի անվամբ` 538.160 ՀՀ դրամ, Գևորգ Ազատի Սարգսյանի անվամբ` 421.530 ՀՀ դրամ, Օլյա Հայրապետի Սարգսյանի անվամբ` 386.997 ՀՀ դրամ, Լարիսա Գուրգենի Հովհաննիսյանի անվամբ` 372.538 ՀՀ դրամ, Մանյա Մկրտիչի Գալստյանի անվամբ` 547.100 ՀՀ դրամ, Ալբերտ Վահանի Հովհաննիսյանի անվամբ` 452.430 ՀՀ դրամ, Գրիգորի Միսակի Ջիդոյանցի անվամբ` 306.738 ՀՀ դրամ, Գոհար Եփրեմի Վարդանյանի անվամբ` 336.720 ՀՀ դրամ, Նորայր Անդրանիկի Ավագյանի անվամբ` 452.430 ՀՀ դրամ, Սերգեյ Սիմոնի Կիրակոսյանի անվամբ` 774.696 ՀՀ դրամ, Սիրանուշ Շիրակի Չոբանյանի անվամբ` 632.511 ՀՀ դրամ, Պերճ Արամի Բալյանի անվամբ` 391.530 ՀՀ դրամ, Էմմա Մուրադի Սարգսյանի անվամբ` 430.090 ՀՀ դրամ, Ժանետա Բարդեղամի Համբարձումյանի անվամբ` 469.878 ՀՀ դրամ, Ժաննմարի Վարդանի Թեմուրջյանի անվամբ` 391.530 ՀՀ դրամ, Պարույր Կարապետի Հայրապետյանի անվամբ` 476.150 ՀՀ դրամ, Վազգեն Յակովլևի Դավիդյանի անվամբ` 424.018 ՀՀ դրամ և Իզաբելա Սարիբեկի Միքայելյանի անվամբ` 224.317 ՀՀ դրամ գումարները։ 125 կենսաթոշակառուների անուններով վերոնշյալ գումարների ելքագրմանը տևական ժամանակ` 2007-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում, օժանդակել են կազմակերպված խմբի անդամ Վահագն Խաչատրյանի կողմից այդ նպատակով ներգրավված խմբի նոր անդամները՝ նրա բարեկամներ Բագրատ Մուրադյանը և Արմեն Խաչատրյանը, ովքեր անձնական շահագրգռվածությամբ, Վ.Խաչատրյանի հանձնարարությամբ տարբեր օրերի առանձին-առանձին այցելել են Ծառայության վճարումների ծառայություն, կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել են տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի կողմից նրանցից յուրաքանչյուրի ստորագրմանը ներկայացված պաշտոնական փաստաթղթերում` վճարման ցուցակներում և այդ կերպ օժանդակել` կազմակերպված խմբի անդամներին` պաշտոնեական կեղծիք կատարելուն, ինչպես նաև այդ մեխանիզմով գումարների ելքագրմանն ու յուրացմանը։ Կազմակերպված խմբի անդամ Վ.Գևորգյանից ստացած գումարները Բագրատ Մուրադյանը կամ Արմեն Խաչատրյանը փոխանցել են Վ.Խաչատրյանին, իսկ Վ.Գևորգյանի մոտ մնացած դեպոնենտ գումարների մյուս մասը վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանի միջոցով փոխանցվել է կազմակերպված խմբի ղեկավար, գումարները բաշխելու իրավունքը ստանձնած և իրականացնող Վազգեն Խաչիկյանին։ Մասնավորապես, վերոնշյալ մեխանիզմով կազմակերպված խմբի անդամ Արմեն Խաչատրյանի օժանդակությամբ 2007-2008թթ. ընթացքում կազմակերպված խմբի անդամները յուրացրել են վերոնշյալ կենսաթոշակառուներից 7-ի` Գոհար Հարությունյանի, Հուսիկ Մկրտչյանի, Շուշանիկ Համբարձումովայի, Պարույր Հայրապետյանի, Վազգեն Դավիդյանի, Իզաբելա Միքայելյանի և Վանիկ Խաչատրյանի անվամբ ելքագրված` ընդհանուր 3.623.587 ՀՀ դրամ գումարներ, իսկ կազմակերպված խմբի անդամ Բագրատ Մուրադյանի օժանդակությամբ` 22 կենսաթոշակառուների՝ Սերգեյ Մաթևոսյանի, Հովհաննես Աբելյանի, Քնարիկ Աբելյանի, Կարո Խաչատրյանի, Խաչիկ Գալջյանի, Գալյա Մարտիրոսյանի, Մարգարիտ Գաբուչյանի, Վահե Գաբուչյանի, Արամազդ Կարադելյանի, Վեմիր Սարգսյանի, Գեորգի Բեջանյանի, Սեդա Իսայանի, Վարդանուշ Չուլջյանի, Նուշիկ Սարգսյանի, Նեպտուն Սարգսյանի, Նիկողոս Սիմոնյանի, Դագմարա Նարինյանի, Գրիգոր Հովակիմյանի, Նորայր Ավագյանի, Ժաննմարի Թեմուրջյանի և Գուրգեն Մնացականյանի անվամբ ելքագրված՝ ընդհանուր 10.719.870 ՀՀ դրամ գումարներ։ 2007 թվականին Վազգեն Խաչիկյանը Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով կազմակերպված խմբի կազմում ընդգրկել է Ծառայության աշխատակազմի Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժնի պետի տեղակալ Արթուր Սուքիասյանին, ով կազմակերպված խմբի հանցավոր գործունեության շրջանակներում պաշտոնեական դիրքի օգտագործմամբ 2007թ. մարտից մինչև 2008թ հուլիսն ընկած ժամանակահատվածում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած 53 կենսաթոշակառուների տվյալներ, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անունից պատրաստել է կենսաթոշակի կասեցված գումարների վճարումը վերսկսելու իրավունք վերապահող կեղծ դիմումներ, որոնք օգտագործելով` ներկայացրել է խմբի անդամ, Ծառայության կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանին։ Վերոնշյալ դիմումներն Ա.Աբրահամյանն ընդունել և սահմանված ընթացակարգի պահպանմամբ՝ մուտքագրել է Ծառայության ընդհանուր բաժին և ուղարկել նույն տարածքային բաժին, որտեղ կազմակերպված խմբի այլ անդամ, Ծառայության տեղեկատվական համակարգերի և վերլուծության վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի տրամադրած համապատասխան ծածկագրերի հիման վրա կենսաթոշակառուների ու նրանց դեպոնացված կենսաթոշակների գումարների տվյալներով Արթուր Սուքիասյանը ձևավորել է պաշտոնեական կեղծ փաստաթղթեր՝ վճարային ցուցակներ և ուղարկել վճարումների ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայության պետ, խմբի անդամ Հովհաննես Գրիգորյանի գիտությամբ և անմիջական վերահսկմամբ Ա.Սուքիասյանը ներկայացել և որոշ դեպքերում կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել է տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի կողմից նրան ներկայացրած վճարային ցուցակներում, այդ կերպ հաստատել իբր կենսաթոշակառուների կողմից դեպոնենտ գումարները ստանալու հանգամանքը։ Ա.Սուքիասյանը տեղում ստացել է գումարների միայն 50%-ը և այն հանձնել Ա.Աբրահամյանին` նրանից որպես մասնաբաժին ստանալով գումարի 10%-ը։ Դեպոնենտ գումարների մնացած մասը Վ.Գևորգյան - Հ.Գրիգորյան շղթայով հավաքվել է հափշտակված գումարները բաշխելու իրավունքը ստանձնած և այն փաստացի իրականացրած խմբի ղեկավար Վազգեն Խաչիկյանի մոտ, որի հետևանքով յուրացման եղանակով կազմակերպված խմբի վերոնշյալ անդամները հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափի՝ ընդհանուր 38.848.189 ՀՀ դրամ գումար, մասնավորապես՝ Արամ Վարդանյանի անվամբ 2008թ. հունիսին՝ ելքագրված 812.730 ՀՀ դրամ, Մամիկոն Սարգսյանի անվամբ 2008թ. մարտին՝ ելքագրված 633.735 ՀՀ դրամ, Հայկազ Հովհաննիսյանի անվամբ 2008թ. մայիսին՝ ելքագրված 794.840 ՀՀ դրամ, Դանիել Առաքելովի անվամբ 2008թ. հուլիսին՝ ելքագրված` 884.242 ՀՀ դրամ, Հակոբ Հակոբյանի անվամբ 2008թ. հունվարին՝ ելքագրված 723.185 ՀՀ դրամ, Աննա Կարայանովայի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ելքագրված 783.450 ՀՀ դրամ, Վարդուշ Պետրոսյանի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ելքագրված 774.600 ՀՀ դրամ, Սեդա Ստեպանյանի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 616.515 ՀՀ դրամ, Մարիամ Աբաջյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 899.200 ՀՀ դրամ, Եվգենիա Թումանյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 807.384 ՀՀ դրամ, Արշակ Մարտոյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 734.613 ՀՀ դրամ, Մարի Թոփալյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 918.125 ՀՀ դրամ, Հայկանուշ Դարբինյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 821.986 ՀՀ դրամ, Ռուզաննա Սարգսյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 823.101 ՀՀ դրամ, Խաթուն Ղարախանյանի անվամբ՝ 2008թ. հունիսին ելքագրված 807.264 ՀՀ դրամ, Սելեմյա Հակոբջանյանի անվամբ՝ 2008թ. հունիսին ելքագրված 812.730 ՀՀ դրամ, Մարիա Սալախյանի անվամբ՝ 2008թ. օգոստոսին ելքագրված 840.134 ՀՀ դրամ, Անդրանիկ Պապանյանի անվամբ՝ 2008թ. հունվարին ելքագրված 812.567 ՀՀ դրամ, Նինա Շաքարյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 842.688 ՀՀ դրամ, Անտիկ Կարախանովի անվամբ՝ 2008թ. հուլիսին ելքագրված 881.767 ՀՀ դրամ, Էմմա Գրիգորյանի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 633.735 ՀՀ դրամ, Լենդրուշ Հունանյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 500.653 ՀՀ դրամ, Վեհանուշ Գեվորգյանի անվամբ՝ 2008թ. հունիսին ելքագրված 840.324 ՀՀ դրամ, Սերգեյ Հարությունյանի անվամբ՝ 2007թ. դեկտեմբերին ելքագրված 767.508 ՀՀ դրամ, Մելսիկ Բիլբուլյանի անվամբ՝ 2007թ. դեկտեմբերին ելքագրված 534.936 ՀՀ դրամ, Միխայիլ Սոլովյովի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 636.802 ՀՀ դրամ, Նինա Սարգսյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 572.260 ՀՀ դրամ, Մանուկ Կրկյաշարյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 526.505 ՀՀ դրամ, Զարմիկ Վերդյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 505.109 ՀՀ դրամ, Մանուշ Գյորգյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 858.257 ՀՀ դրամ, Արաքսյա Հակոբյանի անվամբ՝ 2007թ. հունիսին ելքագրված` 600.711 ՀՀ դրամ, Նաիրա Օսիկյանի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ելքագրված 776.400 ՀՀ դրամ, Ալեքսանդր Կապատարովի անվամբ՝ 2008թ. հունվարին ելքագրված 733.680 ՀՀ դրամ, Վարդանուշ Դաշտոյանի անվամբ՝ 2008թ. հունվարին ելքագրված 765.000 ՀՀ դրամ, Էվելինա Տեր-Հովհաննիսյանի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ելքագրված 765.300 ՀՀ դրամ, Մարինա Իվոլկինայի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ելքագրված 756.400 ՀՀ դրամ, Անժելա Բեյբութի անվամբ՝ 2008թ. փետրվարին ելքագրված 764.500 ՀՀ դրամ, Սմբատ Յաղմուրյանի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 604.200 ՀՀ դրամ, Սեդա Բոգոմոլնայայի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 676.911 ՀՀ դրամ, Ֆիրուզա Հովհաննիսյանի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 799.613 ՀՀ դրամ, Վասիլի Ֆրոլովի անվամբ՝ 2008թ. մարտին ելքագրված 687.138 ՀՀ դրամ, Աբունիկ Վանալյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 793.008 ՀՀ դրամ, Հռիփսիմե Տաշյանի անվամբ՝ 2008թ. ապրիլին ելքագրված 722986 դրամ, Սիրանուշ Պետրոսյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 788.659 ՀՀ դրամ, Խաչատուր Այվազովի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 788.238 ՀՀ դրամ, Ասյա Սահակյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 788.209 ՀՀ դրամ, Մարտուն Ղազարյանի անվամբ՝ 2008թ. մայիսին ելքագրված 816.801 ՀՀ դրամ, Գարուշ Արշակյանի անվամբ՝ 2008թ. հունիսին ելքագրված 812.730 ՀՀ դրամ, Արմենակ Գրիգորյանի անվամբ՝ 2008թ. հուլիսին ելքագրված 895.400 ՀՀ դրամ, Թամարա Գազիրյանի անվամբ՝ 2008թ. հուլիսին ելքագրված 882.362 ՀՀ դրամ, Մանուշակ Վերանյանի անվամբ՝ 2007թ. մարտին ելքագրված 478.074 ՀՀ դրամ, Գոհարիկ Բաղդասարյանի անվամբ՝ 2007թ. դեկտեմբերին ելքագրված 147.000 ՀՀ դրամ, Հենրիկ Բաղդասյանի անվամբ՝ 2007թ. նոյեմբերին ելքագրված 603.924 ՀՀ դրամ։ 2008 թվականի նոյեմբերի 01-ից, երբ կասեցված կամ դադարեցված կենսաթոշակների (դեպոնենտ) գումարների վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումներ ընդունելու լիազորությունը վերապահվել է Ծառայության տարածքային բաժիններին, Վազգեն Խաչիկյանը, յուրացումների շարունակական բնույթն ապահովելու, դրա վերաբերյալ տեղեկատվության հնարավոր, սակայն անցանկալի արտահոսքը տարածքային բաժիններից կանխելու, այդ կերպ կազմակերպված խմբի հանցավոր գործունեության անվտանգությունն երաշխավորելու նպատակով կազմակերպված խմբի կազմում սկսել է ընդգրկել տարածքային որոշ բաժինների պետերին և/կամ տեղակալներին և անհիմն ելքագրվող գումարների մի մասը նրանց թողնելու և նյութապես շահագրգռելու եղանակով հասել այդ նպատակին։ Այսպես, 2009 թվականին Վազգեն Խաչիկյանը կազմակերպված խմբի կազմում ընդգրկել է նաև Ծառայության աշխատակազմի Արաբկիրի տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանին։ Վ.Խաչիկյանի ղեկավարմամբ և անմիջական ցուցումներով` Հ.Հովհաննիսյանը պաշտոնեական դիրքի օգտագործմամբ 2009թ. ընթացքում տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած 24 կենսաթոշակառուների տվյալներ, որոնց անվամբ, խմբային շահերից ելնելով, պատրաստել է վճարման իրավունք վերապահող կեղծ փաստաթղթեր` կասեցված կամ դադարեցված կենսաթոշակների վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ դիմումներ, օգտագործել ըստ նպատակային նշանակության, այն է` տարածքային բաժնից ուղարկել է Ծառայություն, որտեղ Աշոտ Աբրահամյանի կողմից գումարների ելքագրման գործընթացի նկատմամբ իրականացված վերահսկողության, այդ կենսաթոշակառուների տվյալներով վճարային ցուցակներ ձևավորելու համար Վահագն Խաչատրյանի կողմից անհրաժեշտ ծածկագրեր տրամադրելու հետևանքով կեղծ դիմումների հիման վրա, ինչպես նաև առանց այդ դիմումների՝ տարածքային այդ բաժնում ձևավորել է պաշտոնական կեղծ փաստաթղթեր՝ վճարային ցուցակներ և ուղարկվել վճարումների ծառայություն` վճարման։ Բաժնի պետ Հ.Հովհաննիսյանն այցելել է վճարման ծառայություն, նույն ծառայության տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի ներկայությամբ ստորագրել է վճարային այդ ցուցակներում նաև կենսաթոշակառուների փոխարեն, ապա Վ.Խաչիկյանի հետ ձեռք բերած նախնական համաձայնության շրջանակներում` անհիմն ելքագրված դեպոնենտ գումարի 25%-ը վերցրել է իրեն, իսկ մնացածը Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով փոխանցել յուրացված մյուս գումարները բաշխելու իրավունքը ստանձնած և այն փաստացի իրականացրած խմբի ղեկավար Վազգեն Խաչիկյանին, որի հետևանքով կազմակերպված խմբի անդամները պաշտոնեական դիրքի օգտագործմամբ յուրացրել են առանձնապես խոշոր չափերի՝ ընդհանուր 26.141.923 ՀՀ դրամ գումար, մասնավորապես՝ Ժորա Հարությունյանի անվամբ հունվարին ելքագրված` 1.063.460 ՀՀ դրամ (որից` 400.000 ՀՀ դրամը` որպես պատվովճար), Քնարիկ Ստեփանյանի անվամբ հունվարին` 1.191.300 ՀՀ դրամ, Ջուլիետա Օգանեսովայի անվամբ հունվարին` 913.000 ՀՀ դրամ, Պետրոս Բաղդասարյանի անվամբ փետրվարին` 2.056.260 ՀՀ դրամ, Մուկուչ Մենդիկյանի անվամբ ապրիլին` 1.003.264 ՀՀ դրամ (որից` 260.000 ՀՀ դրամը` որպես պատվովճար), Լիդա Գրիգորյանի անվամբ ապրիլին` 1.133.836 ՀՀ դրամ, Սուրեն Խանջյանի անվամբ մայիսին` 1.221.740 ՀՀ դրամ, Սուրեն Բադալյանի անվամբ հուլիսին` 836.850 ՀՀ դրամ, Վահե Դալյանի անվամբ հուլիսին` 849.900 ՀՀ դրամ, Ամալյա Մաթևոսյանի անվամբ հուլիսին` 583.650 ՀՀ դրամ, Նինա Դոմազովայի անվամբ հուլիսին` 841.474 ՀՀ դրամ, Տոնիկ Կարապետյանի անվամբ հուլիսին` 1.052.300 ՀՀ դրամ, Ռոզա Մելքոնյանի անվամբ հուլիսին` 1.024.400 ՀՀ դրամ, Թերեզա Տեր-Ավագյանի անվամբ օգոստոսին` 813.100 ՀՀ դրամ, Շուշիկ Ավետիսյանի անվամբ սեպտեմբերին` 1.111.400 ՀՀ դրամ, Վարդուշ Շահնազարյանի անվամբ սեպտեմբերին` 811.900 ՀՀ դրամ, Օլգա Կուկազովայի անվամբ սեպտեմբերին` 784.500 ՀՀ դրամ, Սամվել Անանյանի անվամբ սեպտեմբերին` 3.640.284 ՀՀ դրամ, Ռաֆիկ Հակոբյանի անվամբ հոկտեմբերին` 1.090.476 ՀՀ դրամ, Կիմա Մկրտչյանի անվամբ նոյեմբերին` 936.355 ՀՀ դրամ, Սեթ Չախմախչյանի անվամբ նոյեմբերին` 1.143.676 ՀՀ դրամ, Վոլոդիա Բաղդասարյանի անվամբ դեկտեմբերին` 661.182 ՀՀ դրամ, Կարապետ Գասպարյանի անվամբ դեկտեմբերին` 644.076 ՀՀ դրամ, Թագուհի Ուզունյանի անվամբ դեկտեմբերին` 733.540 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները։ Նույն մեխանիզմով գումարների յուրացումներ են կատարվել նաև Ծառայության աշխատակազմի Ավան և Նոր Նորք տարածքային բաժնում, որի պետի տեղակալի պարտականությունները ստանձնել և իրականացրել է դեռևս 2007 թվականից կազմակերպված խմբի կազմում ընդգրկված Արթուր Սուքիասյանը, ինչպես նաև խմբի կազմում նոր ներգրավվող նույն բաժնի այլ աշխատակից (ըստ մեղադրող կողմի վարկածի` բաժնի պետ Համլետ Մարտիրոսյանը)։ 2009 թվականի ապրիլից հոկտեմբերն ընկած ժամանակահատվածում Վ.Խաչիկյանի ղեկավարմամբ գործող կազմակերպված խմբի կողմից Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժնի կենսաթոշակառուների վճարային շտեմարանից ընտրվել են երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած 7 կենսաթոշակառուների տվյալներ, խմբային շահերից ելնելով` վերջիններիս անուններից տարածքային բաժնում պատրաստվել են վճարման իրավունք վերապահող կեղծ փաստաթղթեր` կասեցված կամ դադարեցված կենսաթոշակների վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ դիմումներ, որոնք օգտագործվել են նպատակային նշանակությամբ, այն է` տարածքային բաժնից ուղարկվել են Ծառայություն, որտեղ կազմակերպված խմբի անդամների՝ Աշոտ Աբրահամյանի կողմից գումարների ելքագրման գործընթացի նկատմամբ իրականացված վերահսկողության, այդ կենսաթոշակառուների տվյալներով վճարային ցուցակներ ձևավորելու համար Վահագն Խաչատրյանի կողմից անհրաժեշտ ծածկագրեր տրամադրելու հետևանքով տարածքային բաժնում ձևավորվել են պաշտոնական կեղծ փաստաթղթեր՝ վճարային ցուցակներ և ուղարկվել վճարումների ծառայություն` վճարման։ Հանցավոր ծրագրի շրջանակներում Արթուր Սուքիասյանն այլ անձի պահանջով ներկայացել է վճարումների ծառայության տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի մոտ, ստորագրել վերոնշյալ 7 կենսաթոշակառուների փոխարեն Վ.Գևորգյանի կողմից ներկայացված վճարային ցուցակներում, որով հաստատել է իբր կենսաթոշակառուների կողմից դեպոնենտ գումարները ստանալու հանգամանքը։ Վ.Գևորգյանը վերոնշյալ կենսաթոշակի գումարներն անհիմն փաստաթղթավորել, ելքագրել և հանձնել է անմիջական ղեկավարին` վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանին, վերջինս` հափշտակված գումարները բաշխելու իրավունքը ստանձնած և այն փաստացի իրականացրած խմբի ղեկավար Վազգեն Խաչիկյանին, որի հետևանքով կազմակերպված խմբի անդամներով, պաշտոնեական դիրքի օգտագործմամբ, յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար, մասնավորապես՝ Ռոզա Կոստանյանի անվամբ՝ 2009թ. ապրիլին ելքագրված 977.448 ՀՀ դրամ, Մարի Աճեմյանի անվամբ՝ 2009թ. մայիսին ելքագրված 821.978 ՀՀ դրամ, Ֆաինա Մելքոնյանի անվամբ՝ 2009թ. մայիսին ելքագրված 947.492 ՀՀ դրամ, Ջեմմա Շախբազյանի անվամբ՝ 2009թ. սեպտեմբերին ելքագրված 791.799 ՀՀ դրամ, Աննա Ավանեսովայի անվամբ՝ 2009թ. սեպտեմբերին ելքագրված 951.441 ՀՀ դրամ, Ալեքսանդր Նիկողոսյանի անվամբ՝ 2009թ. հոկտեմբերին ելքագրված 812.884 ՀՀ դրամ, Թադևոս Բաղիևի անվամբ՝ 2009թ. նոյեմբերին ելքագրված` 540.600 ՀՀ դրամ։ 2010 թվականին, երբ Ծառայության գործունեությունը ստուգվում էր ՀՀ վերահսկիչ պալատի աշխատակիցների կողմից, վերջիններիս կաշառք տալու, այդ կերպ իր ստեղծած և ղեկավարած կազմակերպված խմբի անդամների կողմից տևական ժամանակ իրականացված յուրացման փաստերը չբացահայտելու պատրվակով Վ.Խաչիկյանն անձամբ, ինչպես նաև Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով հրահանգել է Արաբկիրի տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանին և Ավան և Նոր Նորք տարածքային բաժնի աշխատակցին (ըստ մեղադրող կողմի վարկածի` բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանին) տարածքային բաժինների համապատասխան շտեմարաններից ընտրել և սեղմ ժամկետում իրեն ներկայացնել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած այլ կենսաթոշակառուների տվյալներ` այս անգամ առանց կենսաթոշակառուների դիմումներ կազմելու` վճարումը կասեցված կամ դադարեցված կենսաթոշակների գումարներ ելքագրելու և իբր վերոնշյալ նպատակով օգտագործելու հնարավորություն ստանալու համար։ Արաբկիրի տարածքային բաժնի պետ Հովհաննես Հովհաննիսյանը և Ավան և Նոր Նորք տարածքային բաժնի աշխատակիցը, ի կատարումն կազմակերպված խմբի ղեկավարից ստացած հանձնարարության, սահմանված ընթացակարգը չպահպանելով, իրենց մասնակցությամբ կազմակերպված խմբի անդամների իրականացրած յուրացումների փաստը կոծկելու շարժառիթով տարածքային համապատասխան բաժնի շտեմարանից առանձնացրել են կենսաթոշակառուների տվյալներ, կազմել ցանկեր, որոնք միմյանցից առանձին ներկայացրել են խմբի անդամ Վահագն Խաչատրյանին, պարզաբանել, որ կատարում են խմբի ղեկավար Վ.Խաչիկյանի հանձնարարականը։ Վերջինս, առանց պատշաճ փաստաթղթային հիմքերի, միայն հավաստիանալով, որ Վ.Խաչիկյանն, իրոք, նման հանձնարարություն տվել է, Հ.Հովհաննիսյանին և այլ անձի (ըստ մեղադրող կողմի վարկածի` բաժնի պետ Արամ Մարտիրոսյանին) տրամադրել է տվյալ տարածքային բաժիններում վճարման ցուցակները ստանալու և վերջին հաշվով կասեցված կամ դադարեցված կենսաթոշակի դեպոնենտ գումարները ելքագրելու համար անհրաժեշտ ծածկագրեր։ Այդպիսիք ստանալուց հետո կենսաթոշակառուների տվյալները տարածքային բաժիններում մուտքագրվել են համակարգչային ծրագիր, ստացվել են պաշտոնական կեղծ փաստաթղթեր՝ վճարային ցուցակներ, ապա Հ.Հովհաննիսյանը և այլ անձը ստորագրություններով և կնիքով հաստատել են դրանք, միմյանցից առանձին այցելել են վճարումների ծառայություն և կազմակերպված խմբի անդամ, վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանին առձեռն հանձնել նույն ցուցակները, որոնցում նախապես ստորագրել էին կենսաթոշակառուների փոխարեն։ Տվյալ ցուցակները ստորագրել է նաև կազմակերպված խմբի անդամ, դեպոնենտ գումարը վճարող անձը՝ տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանը, որի հետևանքով կեղծ տվյալներ պարունակող վճարային այդ ցուցակներով Ծառայությունից ելքագրվել և խմբի անդամների կողմից պաշտոնեական դիրքի օգտագործմամբ 2010թ. հունիսին, սեպտեմբերին և հոկտեմբերին յուրացվել են առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ, այն է՝ Արաբկիրի տարածքային բաժնում կազմված վճարային ցուցակներով 23 կենսաթոշակառուների անվամբ ընդհանուր 22.837.572 ՀՀ դրամ գումար, մասնավորապես՝ 2010թ. հունիսին Լյուդմիլա Գրիգորի Հարությունյանի անվամբ` 1.037.375 ՀՀ դրամ, Էմմա Շարույրի Մելքոնյանի անվամբ` 1.006.750 ՀՀ դրամ, Ռոդինա Սարգսի Ակոպովայի անվամբ` 682.818 ՀՀ դրամ, Աիդա Մելիքի Պողոսյանի անվամբ` 1.037.375 ՀՀ դրամ, 2010թ. սեպտեմբերին` Վանիկ Անտոնի Վիրաբյանի անվամբ` 872.806 ՀՀ դրամ, Հայկանուշ Հարությունի Հակոբյանի անվամբ` 817.804 ՀՀ դրամ, Նինել Շիրակի Մարգարյանի անվամբ` 1.116.982 ՀՀ դրամ, Հասմիկ Միքայելի Միրաքյանի անվամբ` 1.150.224 ՀՀ դրամ, Թամարա Ալեքսանդրի Հովհաննիսյանի անվամբ` 961.116 ՀՀ դրամ, Ազատուհի Մովսեսի Գյուլամջյանի անվամբ` 990.058 ՀՀ դրամ, Ժենյա Մամիկոնի Սարգսյանի անվամբ` 1.084.346 ՀՀ դրամ, Ադելաիդա Հովհաննեսի Բոզոյանի անվամբ` 1.073.734 ՀՀ դրամ, Ռոբերտ Մեսրոպի Ասատրյանի անվամբ` 959.838 ՀՀ դրամ, Զեմֆիրա Թաթոսի Նալբանդյանի անվամբ` 1.012.124 ՀՀ դրամ, Ազատուհի Սարգսի Հաջիբեկյանի անվամբ` 959.838 ՀՀ դրամ, Շամխալ Միքայելի Գրիգորյանի անվամբ` 990.058 ՀՀ դրամ, 2010թ. հոկտեմբերին` Հայկանուշ Գեղամի Ռուշանյանի անվամբ` 900.264 ՀՀ դրամ, Շուրա Ավագի Սարգսյանի անվամբ` 1.084.968 ՀՀ դրամ, Կարուշ Խաչիկի Հովհաննիսյանի անվամբ` 1.007.716 ՀՀ դրամ, Զարզանդ Սամսոնի Բարսեղյանի անվամբ` 1.070.372 ՀՀ դրամ, Ռեհան Հովհաննեսի Կարապետյանի անվամբ` 973.682 ՀՀ դրամ, Ռոմեն Լիպարիտի Շահբաղյանի անվամբ` 1.053.180 ՀՀ դրամ, Եղիա Հովսեփի Նաջարյանի անվամբ` 994.144 դրամ, իսկ նույն ժամանակահատվածում Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժնում կազմված վճարային ցուցակներով՝ 74 կենսաթոշակառուների անվամբ` 58.235.095 ՀՀ դրամ գումար, մասնավորապես՝ 2010 թվականի հունիսին Գեորգի Գրիգորի Կասպարովի անվամբ` 1.389.828 ՀՀ դրամ, Ստեփան Հարությունի Ստեփանյանի անվամբ` 1.353.426 ՀՀ դրամ, Ալեքսան Սերոբի Մայրանյանի անվամբ` 1.959.138 ՀՀ դրամ, Ալբերտ Վահանի Մկրտչյանի անվամբ` 1.051.392 ՀՀ դրամ, Արամայիս Արշակի Եղիազարյանի անվամբ` 875.634 ՀՀ դրամ, Աիդա Խոսրովի Պետրոսյանի անվամբ` 1.247.628 ՀՀ դրամ, Աքսենիկ Գարեգինի Կիրակոսյանի անվամբ` 1.114.536 ՀՀ դրամ, Լևոն Արսենի Անտոնյանի անվամբ` 1.146.960 ՀՀ դրամ, Հայկ Հովհաննեսի Մաչաջյանի անվամբ` 1.200.600 ՀՀ դրամ, Արուս Հարությունի Մարտիրոսյանի անվամբ` 720.360 ՀՀ դրամ, Հրաչ Վիկտորի Հովհաննիսյանի անվամբ` 1.179.942 ՀՀ դրամ, Գևորգ Նիկոլի Գրիգորյանի անվամբ` 1.179.942 ՀՀ դրամ, Սիրանուշ Ասատուրի Վարտեյանի անվամբ` 821.598 ՀՀ դրամ, 2010թ. սեպտեմբերին` Ալիս Գեղամի Պոզիկյանի անվամբ` 634.350 ՀՀ դրամ, Նաիրա Մկրտիչի Բեժանովայի անվամբ` 656.961 ՀՀ դրամ, Արեգնազ Գևորգի Մարտիրոսյանի անվամբ` 552.900 ՀՀ դրամ, Թերզա Լևոնի Բաբլոյանի անվամբ` 605.175 ՀՀ դրամ, Ռոզա Կարապետի Մարկոսյանի անվամբ` 703.980 ՀՀ դրամ, Արտեմ Արտեմի Հակոպովի անվամբ` 680.172 ՀՀ դրամ, Զարվարդ Հովհաննեսի Խոստիկյանի անվամբ` 630.762 ՀՀ դրամ, Գագիկ Սմբատի Հարությունյանի անվամբ` 656.961 ՀՀ դրամ, Սաթո Ջանոյի Առուստամյանի անվամբ` 703.980 ՀՀ դրամ, Վարդուշ Գրիգորի Բաղդյանի անվամբ` 550.422 ՀՀ դրամ, Վերա Իոսիֆի Բալասանյանի անվամբ` 634.350 ՀՀ դրամ, Լիա Հովհաննեսի Մկրտչյանի անվամբ` 634.350 ՀՀ դրամ, Քնարիկ Գրիգորի Գասպարյանի անվամբ` 605.175 ՀՀ դրամ, Եվգինե Արամի Շախատունիի անվամբ` 753.390 ՀՀ դրամ, Վարյա Մադաթի Վարունցի անվամբ` 703.980 ՀՀ դրամ, Հրանուշ Սարգսի Պողոսյանի անվամբ` 634.350 ՀՀ դրամ, Արևհատ Ավագի Շամյանի անվամբ` 634.350 ՀՀ դրամ, Վերա Աստվածատուրի Սարդարուայի անվամբ` 753.390 ՀՀ դրամ, Վարդանուշ Սամասլովի Սիմիկյանի անվամբ` 703.980 ՀՀ դրամ, Ռոզա Հակոբի Բադալովայի անվամբ` 728.625 ՀՀ դրամ, Դինա Գալուստի Դանիելյանի անվամբ` 500.430 ՀՀ դրամ, Աննա Իվանի Լեոնովայի անվամբ` 500.430 ՀՀ դրամ, Լիդիյա Յակովլևի Դևյատովայի անվամբ` 524.823 ՀՀ դրամ, Մարգարիտա Դանիելի Դանիելովայի անվամբ` 656.961 ՀՀ դրամ, Նինա Եղիշի Ենգիբարյանի անվամբ` 500.430 ՀՀ դրամ, Մուսայել Վասիլի Անանյանի անվամբ` 831.948 ՀՀ դրամ, Աննա Մինասի Խումարյանցի անվամբ` 577.293 ՀՀ դրամ, Վարգուն Հակոբի Եղիազարյանի անվամբ` 500.430 ՀՀ դրամ, Սիրան Ռուբենի Գալստյանի անվամբ` 703.980 ՀՀ դրամ, Մարիա Սերգեյի Խալիտովայի անվամբ` 831.948 ՀՀ դրամ, Թերեզա Գալուստի Մանուկյանի անվամբ` 655.362 ՀՀ դրամ, 2010թ. հոկտեմբերին` Գոհարիկ Հայրապետի Մկրտչյանի անվամբ` 558.432 ՀՀ դրամ, Կայանե Հակոբջանի Ղոնոյանի անվամբ` 790.366 ՀՀ դրամ, Սերգո Արշալույսի Բուդաղյանի անվամբ` 1.051.300 ՀՀ դրամ, Լյուսյա Հայրապետի Զարգարյանի անվամբ` 963.280 ՀՀ դրամ, Սերգեյ Պետրոսի Բաղրամյանի անվամբ` 816.940 ՀՀ դրամ, Էմմա Թեոդորոսի Մնացականյանի անվամբ` 690.100 ՀՀ դրամ, Ելենա Նասիբի Արամյանի անվամբ` 739.026 ՀՀ դրամ, Սեդրակ Արտաշի Սարիբեկյանի անվամբ` 790.366 ՀՀ դրամ, Գուրգեն Սերգեյի Գալստյանի անվամբ` 764.400 ՀՀ դրամ, Գուրգեն Մարտիրոսի Գալուստովի անվամբ` 1.026.080 ՀՀ դրամ, Եղսան Տիգրանի Խաչատրյանի անվամբ` 613.994 ՀՀ դրամ, Հայկանուշ Ավետիսի Մելքոնյանի անվամբ` 613.994 ՀՀ դրամ, Անուշավան Հարությունի Մարգարյանի անվամբ` 1.026.080 ՀՀ դրամ, Աստղիկ Աղասու Գրիգորյանի անվամբ` 739.026 ՀՀ դրամ, Միշա Հայրապետի Ինանցի անվամբ` 690.100 ՀՀ դրամ, Օլյա Մանուկի Պողոսյանի անվամբ` 790.366 ՀՀ դրամ, Սիրուշ Հակոբի Ալանյանի անվամբ` 532.454 ՀՀ դրամ, Հասմիկ Խուրշուդի Գասպարյանի անվամբ` 816.940 ՀՀ դրամ, Պարգև Սահակի Մանուչարյանի անվամբ` 844.120 ՀՀ դրամ, Լուսածին Համբարձումի Հովակիմյանի անվամբ` 585.612 ՀՀ դրամ, Ալեքսան Իվանի Հակոբջանյանի անվամբ` 666.546 ՀՀ դրամ, Արևհատ Մովսեսի Սիմոնյանի անվամբ` 707.215 ՀՀ դրամ, Սաթիկ Խաչատուրի Օգանեսովայի անվամբ` 764.400 ՀՀ դրամ, Արաքսիա Մնացականի Առաքելյանի անվամբ` 714.260 ՀՀ դրամ, Հակոբ Սարգսի Բլիկյանի անվամբ` 790.366 ՀՀ դրամ, Մայրամ Հարությունի Շխրտումյանի անվամբ` 816.940 ՀՀ դրամ, Քնարիկ Արշակի Մողրովյանի անվամբ` 558.432 ՀՀ դրամ, Վանիկ Արսենի Սարուխանյանի անվամբ` 440.652 ՀՀ դրամ, Սառա Նիկոլայի Ալեխինայի անվամբ` 929.286 ՀՀ դրամ, Սմբատ Ամավոսի Ղազարյանի անվամբ` 1.217.400 ՀՀ դրամ գումարներ։ Բացի այդ, 2010 թվականի հոկտեմբերին, երբ Ծառայության գործունեությունը դեռևս ստուգվում էր ՀՀ վերահսկիչ պալատի աշխատակիցների կողմից, ստուգման արդյունքները հօգուտ Ծառայության կանխորոշելու պատրվակով Վ.Խաչիկյանն անձամբ, ինչպես նաև Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով հրահանգել, ինչպես նաև ելքագրվող գումարը մինչև տարեվերջ վերադարձնելու խոստում տալով համոզել, այդ կերպ պաշտոնեական կեղծիք կատարելու միջոցով առանձնապես խոշոր չափի գումար ելքագրելուն են հակել Շենգավիթ տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանին՝ պահանջելով տրամադրել անհրաժեշտ տեղեկատվություն, այն է` տարածքային տվյալ բաժնի շտեմարանից պատահականության սկզբունքով ընտրել երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալներ և սահմանված ընթացակարգի խախտմամբ՝ առանց դեպոնացված կենսաթոշակների վճարումը վերսկսելու դիմումների` սեղմ ժամկետում ներկայացնել Ծառայության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանին` դեպոնենտի ելքագրման համար համապատասխան ծածկագրեր տրամադրելու նպատակով։ Ս.Էլբակյանը համաձայնել և Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանից ստացած հանձնարարությունը փոխանցել է իր տեղակալ, Ծառայության պետի 2008 թվականի հոկտեմբերի 2-ի թիվ 552-Ա հրամանի համաձայն` իր հանձնարարությունները կատարելու, օրենսդրությամբ սահմանված կարգով կենսաթոշակային սոցիալական ապահովագրության համակարգի (անձնավորված) հաշվառման տվյալների շտեմարանի (բազայի) վարումն ապահովելու պարտականություններ կրող, պաշտոնատար անձ հանդիսացող Համլետ Մարտիրոսյանին, ինչպես նաև տարածքային բաժնի օպերատոր, պաշտոնատար անձ չհանդիսացող Հրանուշ Դանիելյանին։ Ի կատարումն Ծառայության պետից Ս.Էլբակյանի միջոցով ստացած վերոնշյալ հանձնարարության` Ծառայության պետին չհակադրվելու և հանձնարարությունը կատարելու անձնական շահագրգռվածությամբ օպերատոր Հր.Դանիելյանը տարածքային բաժնի շտեմարանից պատահականության սկզբունքով ի վերջո ընտրել է 24 կենսաթոշակառուների տվյալներ և կազմել նախնական ցանկ, որը Ս.Էլբակյանը ներկայացրել է Ծառայություն։ Բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի փոխանցած համապատասխան ծածկագրերի տվյալներով նույն ցանկը Ս.Էլբակյանը վերադարձրել է Հր.Դանիելյանին՝ պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող վճարման ցուցակներ ձևավորելու նպատակով։ Տրամադրած ծածկագրերի հիման վրա Հր.Դանիելյանը համակարգչային ծրագիր է մուտքագրել վերոնշյալ 24 կենսաթոշակառուների կողմից իբր կենսաթոշակների դեպոնացված գումարները պահանջելու վերաբերյալ ակնհայտ կեղծ տեղեկություններ, ձևավորել է վճարային ցուցակներ, որոնք հաստատվել են Հր.Դանիելյանի և բաժնի պետին փոխարինող Համլետ Մարտիրոսյանի ստորագրություններով, իսկ ավելի ուշ ներկայացվել բաժնի պետ Ս.Էլբակյանին, ով, ի կատարումն Վ.Խաչիկյանի հանձնարարականի, վերջինիս և Ա.Աբրահամյանի հետ անմիջանորեն ձեռք բերված նախնական համաձայնության շրջանակներում պաշտոնական կեղծ այդ փաստաթղթերը հանձնել է վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանին։ Վերոնշյալ գործողություններով միմյանց հետ ձեռք բերած նախնական համաձայնության շրջանակներում Ս.Էլբակյանը, Հ.Մարտիրոսյանը և Հր.Դանիելյանն օժանդակել են Վ.Խաչիկյանի, վերջինիս հանձնարարությամբ այդ գումարի ելքագրմանն ի պաշտոնե մասնակցած հանցավոր խմբի անդամներ Աշոտ Աբրահամյանի, Վահագն Խաչատրյանի, Հովհաննես Գրիգորյանի և Վիգեն Գևորգյանի կողմից պաշտոնեական դիրքի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափի՝ 20.489.226 ՀՀ դրամ գումարի յուրացմանը։ Թեև վճարման վերոնշյալ կեղծ ցուցակների հիման վրա դեպոնենտ գումարները փաստացի ելքագրվել և նույն ցուցակները վճարումների ծառայությունից առձեռն վերադարձվել են բաժնի պետ Ս.Էլբակյանին` կենսաթոշակառուների փոխարեն ևս ստորագրելու, վերջիններիս ստորագրությունները կեղծելու պահանջով և ոչնչացվել նրա կողմից, սակայն վճարումների ծառայության տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի միջոցով այդ ցուցակների հիման վրա արդեն ելքագրված 20.489.226 ՀՀ դրամ գումարը փոխանցվել է Վազգեն Խաչիկյանին և յուրացվել վերջինիս ղեկավարած և այդ գումարի ելքագրմանն իրենց պաշտոնեական լիազորությունների սահմաններում մասնակցած կազմակերպված խմբի անդամներ Աշոտ Աբրահամյանի, Վահագն Խաչատրյանի, Հովհաննես Գրիգորյանի և Վիգեն Գևորգյանի կողմից։ Մասնավորապես՝ տվյալ տարածքային բաժնում կազմված վճարման ցուցակներով են ելքագրվել և յուրացվել՝ 2010թ. հոկտեմբերին` Կարապետ Պետրոսի Կերկերյանի անվամբ` 904.360 ՀՀ դրամ, Քնարիկ Պետրոսի Սիմոնյանի անվամբ` 1.307.876 ՀՀ դրամ, Ժենյա Կարապետի Դանիելյանի անվամբ` 1.166.840 ՀՀ դրամ, Շուրա Նշանի Գուլնազարյանի անվամբ` 481.389 ՀՀ դրամ, Սեդա Սարդարի Վարդանյանի անվամբ` 653.600 ՀՀ դրամ, Վարսենիկ Մուշեղի Ստեփանյանի անվամբ` 875.174 ՀՀ դրամ, Լաուրա Ռուբենի Գրիգորյանի անվամբ` 829.580 ՀՀ դրամ, Սերյոժա Մխիթարի Յազիչյանի անվամբ` 885.383 ՀՀ դրամ, Գևորգ Դերենիկի Ղարագյոզյանի անվամբ` 1.004.342 ՀՀ դրամ, Լաուրա Խաչիկի Ղահրամանյանի անվամբ` 1.201.181 ՀՀ դրամ, Ռոզա Համայակի Խնոյանի անվամբ` 701.732 ՀՀ դրամ, Անիչկա Վանեսի Գևորգյանի անվամբ` 725.336 ՀՀ դրամ, Ռիմա Բագրատի Մովսիսյանի անվամբ` 914.210 ՀՀ դրամ, Մելսիկ Վաղարշի Ջալավյանի անվամբ` 1.113.740 ՀՀ դրամ, Սեդա Սարգսի Բոստանջյանի անվամբ` 540.761 ՀՀ դրամ, Սուսան Սողոմոնի Սարգսյանի անվամբ` 914.210 ՀՀ դրամ, Անուշ Հայրապետի Պետրոսյանի անվամբ` 802.601 ՀՀ դրամ, Սուրիկ Գրիգորի Առաքելյանի անվամբ` 973.682 ՀՀ դրամ, Նադեժդա Նիկոլայի Մանաստիրշինայի անվամբ` 776.240 ՀՀ դրամ, Գրետա Սանասարի Աջամյանի անվամբ` 1.035.617 ՀՀ դրամ, Շմավոն Սարգսի Ղասաբյանի անվամբ` 791.660 ՀՀ դրամ, Սվետլանա Նիկոլայի Պողոսովայի անվամբ` 750.479 ՀՀ դրամ, Լենա Իվանի Մելքումյանի անվամբ` 623.543 ՀՀ դրամ, Վրեժ Սաշայի Ներսեսյանի անվամբ` 515.690 ՀՀ դրամ կենսաթոշակների դեպոնացված գումարները։ Տվյալ դրվագով ամբաստանյալներ Սամվել Էլբակյանը և Համլետ Մարտիրոսյանը կատարել են հանցագործություններ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով և 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (օժանդակություն), իսկ Հրանուշ Դանիելյանը` հանցագործություններ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով(օժանդակություն) և 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (օժանդակություն)։ Նույն պատրվակով, ինչպես նաև «Ծառայության պատիվը բարձր պահելու», մինչև տարեվերջ ելքագրված գումարը վերադարձնելու պատճառաբանությամբ անհրաժեշտ տեղեկատվություն տրամադրելու, այն է` տարածքային բաժնի շտեմարանից երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալներ ընտրելու և առանց դեպոնացված կենսաթոշակների վճարումը վերսկսելու դիմումների՝ մոտ 30 մլն ՀՀ դրամի շրջանակներում դեպոնենտ գումար ելքագրելու հանձնարարական Վ.Խաչիկյանը ինչպես անձամբ, այնպես էլ Ա.Աբրահամյանի միջոցով 2010 թվականի հոկտեմբերին տվել և այդ կերպ պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով առանձնապես խոշոր չափի գումար ելքագրելուն են հակել նաև Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին, ով ղեկավարին՝ Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանին չհակադրվելու և նրա հանձնարարությունը կատարելու անձնական շահագրգռվածությամբ, իր պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով, տարածքային բաժնի շտեմարանից ընտրել է 22 կենսաթոշակառուների տվյալներ, որոնք, առանց հիշյալ կենսաթոշակառուների դիմումների, ներկայացրել է Վազգեն Խաչիկյանին, վերջինցս դրանք ստացել վճարային ցուցակներ ձևավորելու համար անհրաժեշտ համապատասխան ծածկագրերով։ Այդ ծածկագրերի հիման վրա Ս.Սարգսյանը համակարգչային ծրագրով ձևավորել է պաշտոնական կեղծ փաստաթղթեր՝ վճարային ցուցակներ, հաջորդ օրն այցելել Վ.Խաչիկյանին, նրա ներկայությամբ կնքել, ստորագրությամբ իր, ինչպես նաև բաժնի հաշվապահի անուններից հաստատել վճարային այդ ցուցակները, Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ նույն ցուցակներում ստորագրել նաև կենսաթոշակառուների փոխարեն, որից հետո ցուցակներն անձամբ հանձնել է վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանին, որով կատարել է պաշտոնեական կեղծիք, վերադասին հանձնել ակնհայտ կեղծ տեղեկություններ բովանդակող պաշտոնական կեղծ փաստաթուղթը և այդ կերպ օժանդակել Վ.Խաչիկյանի, վերջինիս հանձնարարությամբ այդ գումարի ելքագրմանը պաշտոնեական լիազորությունների (դիրքի) շրջանակներում մասնակցած հանցավոր խմբի անդամներ Աշոտ Աբրահամյանի, Վահագն Խաչատրյանի, Հովհաննես Գրիգորյանի և Վիգեն Գևորգյանի կողմից առանձնապես խոշոր չափի` 25.344.330 ՀՀ դրամ գումարի յուրացմանը։ Վճարումների ծառայության տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանի միջոցով վերոնշյալ ցուցակներում ընդգրկված կենսաթոշակառուների դեպոնենտ գումարները դրամարկղից անհիմն ելքագրվել են, առանձնապես խոշոր չափի 25.344.330 ՀՀ դրամ գումարը փոխանցվել է Վազգեն Խաչիկյանին, բաշխվել և յուրացվել վերջինիս ղեկավարած և այդ գումարի ելքագրմանը մասնակցած հանցավոր խմբի վերոնշյալ անդամների կողմից։ Մասնավորապես՝ տվյալ տարածքային բաժնում կազմված վճարման ցուցակով են յուրացվել՝ 2010թ. հոկտեմբերին` Ստեփան Անդրանիկի Մուրադյանի անվամբ` 1.895.080 ՀՀ դրամ, Վերգինե Վաղարշակի Կանանովի անվամբ` 1.475.250 ՀՀ դրամ, Մարիամ Աբրահամի Մանուկյանի անվամբ` 790.366 ՀՀ դրամ, Լուսյա Մաթևոսի Կոստանյանի անվամբ` 871.906 ՀՀ դրամ, Կարապետ Պետրոսի Շեյթանյանի անվամբ` 953.520 ՀՀ դրամ, Կնո Խալթի Ավդալյանի անվամբ` 1.115.920 ՀՀ դրամ, Ալբերտ Մկրտիչի Թովմասյանի անվամբ` 1.213.880 ՀՀ դրամ, Ալիսա Խաչիկի Աճեմյանի անվամբ` 871.906 ՀՀ դրամ, Սարգիս Ղազարի Ուզունյանի անվամբ` 1.051.300 ՀՀ դրամ, Էմմա Արտաշի Սարգսյանի անվամբ` 1.182.966 ՀՀ դրամ, Սարգիս Վահանի Օգումուշյանի անվամբ` 1.182.966 ՀՀ դրամ, Վլադիմիր Անուշավանի Մարտիրոսյանի անվամբ` 1.012.100 ՀՀ դրամ, Նինա Մարտինի Նալբանդյանի անվամբ` 1.554.426 ՀՀ դրամ, Եվգենի Նիկոլայի Օսիպովայի անվամբ` 1.398.600 ՀՀ ՀՀ դրամ, Հովհաննես Արշակի Անտոնյանի անվամբ` 1.019.886 ՀՀ դրամ, Ֆիրուզա Մռավի Սարգսյանի անվամբ` 929.286 ՀՀ դրամ, Մարիամ Ալեքսանի Խաչատրյանի անվամբ` 1.019.886 ՀՀ դրամ, Վլադիմիր Կառլոսի Պետրոսյանի անվամբ` 1.554.426 ՀՀ դրամ, Սահակ Վարդերեսի Արաբյանի անվամբ` 1.115.920 ՀՀ դրամ, Վարդգես Հակոբի Բոյաջյանի անվամբ` 1.026.080 ՀՀ դրամ, Վազգեն Սիմոնի Թովմասյանի անվամբ` 1.208.360 ՀՀ դրամ, Պարգև Անդրեասի Գրիգորյանի անվամբ` 900.300 ՀՀ դրամ ելքագրված կենսաթոշակների դեպոնացված գումարները։ Տվյալ դրվագով ամբաստանյալ Սարգիս Սարգսյանը կատարել է հանցագործություններ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով և 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (օժանդակություն)։ Բացի այդ, 2010 թվականի մայիսին, երբ ՀՀ վերահսկիչ պալատի աշխատակիցները ստուգում էին Ծառայության աշխատակազմի Գյումրու տարածքային բաժնի նախկին տարիների գործունեությունը, Վազգեն Խաչիկյանը աշխատասենյակում հրավիրած խորհրդակցության ընթացքում Ծառայության ղեկավար անձնակազմի ներկայությամբ Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վարժապետյանից և գլխավոր մասնագետ (օպերատոր) Արթուր Աբրահամյանից պարզել և հավաստիանալ է, որ վերջինիս և նույն բաժնի հնարավոր այլ աշխատակիցների չարաշահումների, բաժնի ղեկավար անձնակազմի ոչ պատշաճ հսկողության հետևանքով թաղման նպաստներ վճարելու անվան տակ ՀՀ պետական բյուջեից կրկնակի ելքագրվել և հափշակվել է Ծառայությանը վստահված մոտ 29 մլն ՀՀ դրամ գումար։ Առանձնապես խոշոր չափի գումարի տիրանալու դիտավորությամբ` Վ.Խաչիկյանը, օգտագործելով որպես Ծառայության ղեկավար՝ իր նկատմամբ Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցներ Արթ.Աբրահամյանի և այլոց վստահությունը, մասնավորապես՝ այդ պահանջը ներկայացնելով պատեհ պահի և իրավիճակում, այն է՝ խորհրդակցությանը մասնակցող Ծառայության ղեկավար աշխատակիցների, նրանց թվում նաև իր կազմակերպած և ղեկավարած հանցավոր խմբի անդամներ Աշոտ Աբրահամյանի և Հովհաննես Գրիգորյանի ներկայությամբ, միաժամանակ օգտագործելով ՀՀ վերահսկիչ պալատի կողմից Ծառայության տվյալ բաժնում դեռևս շարունակվող ստուգումների փաստը, տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վարժապետյանին, վերջինիս միջոցով նաև Արթուր Սուքիասյանին և Գյումրու տարածքային բաժնի վճարումների ծառայության պատասխանատու Ռուբեն Մնացականյանին համոզել և հորդորել է սեղմ ժամկետում անձնական միջոցների հաշվին հայթայթել այդ 29 մլն ՀՀ դրամը և հանձնել իրեն՝ իբր ՀՀ պետական բյուջեին պատճառված այդ վնասն անմիջապես վերականգնելու համար։ Արդեն 2010 թվականի մայիս - հունիս ամիսներին Վ.Խաչիկյանը Էդ.Վարժապետյանի միջոցով ստացել է նախ՝ Արթ. Աբրահամյանի անձնական գումարների հաշվին, ՀՀ դրամի և ԱՄՆ դոլարի տեսքով հավաքված 20 մլն ՀՀ դրամին համարժեք գումարը, ապա` Գյումրու տարածքային բաժնի այլ աշխատակցի (աշխատակիցների) անձնական միջոցների հաշվին հավաքված և կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանին, վերջինիս կողմից իր առաջին տեղակալ Արա Հարությունյանին փոխանցված ևս 9 մլն ՀՀ դրամ գումարը, սակայն ընդհանուր 29 մլն ՀՀ դրամ գումարը ՀՀ պետական բյուջե չի վճարել (վերականգնել), այլ Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցներ Արթուր Աբրահամյանի և այլոց վստահություն չարաշահելով՝ վերջիններիս առանձնապես խոշոր չափի գումարը հափշտակել է` ավարտելով նախնական հանցավոր դիտավորությունը։ Տվյալ դրվագով Վազգեն Խաչիկյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործություն, որն ընդգրկված չի եղել կազմակերպված խմբի անդամների հանցավոր դիտավորությամբ։ Այսպիսով, պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով յուրացումներ կատարելու դիտավորությամբ միավորված և տևական ժամանակ գործած կազմակերպված խմբի կազմակերպիչ և ղեկավար Վազգեն Խաչիկյանը կատարել է հանցագործություններ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, խմբի հիմնական անդամներից Աշոտ Աբրահամյանը՝ հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Հովհաննես Գրիգորյանը՝ հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով, Վահագն Խաչատրյանը՝ հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Վիգեն Գևորգյանը՝ հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով։ Կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներ Արթուր Սուքիասյանը և Հովհաննես Հովհաննիսյանը կատարել են հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, իսկ Բագրատ Մուրադյանը և Արմեն Խաչատրյանը՝ հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով որպես մեղադրյալ ներգրավված Արամ Մարտիրոսյանի նկատմամբ նախաքննական մարմինը հայտարարել է հետախուզում և նրա վերաբերյալ մասն անջատել առանձին վարույթով։ Ամբաստանյալներ Վազգեն Խաչիկյանի և Աշոտ Աբրահամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով, իսկ Վահագն Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածներով հարուցված քրեական հետապնդումը (նրանց համաձայնության առկայության պայմաններում) ենթակա է դադարեցման՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով /քրեական գործ, հատոր 56, էջ 1-151/: Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը Վերաքննիչ բողոքները քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում. 35. Դիմող` ՀՀ գլխավոր դատախազության մեղադրանքի պաշտպանության և դատական ակտերի բողոքարկման վարչության դատախազ Կ.Հովհաննիսյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները` հայտնել է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռն օրինական չէ և ենթակա է բեկանման և փոփոխման: Դատա¬րանը հաստատված է հա¬մա¬րել հետևյալը. Ամբաս¬տանյալները մե¬¬ղավորությամբ կատարել են արարքներ, որոնք համա¬պա¬տաս¬խա¬նում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի հետևյալ հոդվածներին` - պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով յուրացումներ կատարելու դիտավո¬րութ¬յամբ միավորված և տևական ժամանակ գործած խմբի կազմա¬կերպիչ և ղեկա¬վար, գործով ամ¬բաս¬տանյալ Վ.Խաչիկյանը կատարել է հանցագոր¬ծություններ, որոնք նախատես¬ված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, իսկ կազմակերպված խմբի միասնական հանցավոր դի¬տավորությունից դուրս, Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակից¬ների վստահությունը չարաշահելու եղանակով` հան¬ցանք, որը նախա¬տես¬ված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։ Կազմակերպված խմբի հիմնական անդամ¬ներից` ամբաստանյալներ Ա.Աբրահամյանը, Վ.Խաչատրյանը և Վ.Գևորգյա¬նը կատարել են հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, - ամբաստանյալ կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով։ Կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներից` - ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանը, Ա.Խաչատրյանը, կատարել են հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, - ամբաստանյալներ Հ.Հովհան¬նիսյանը, Ա.Սուքիասյանը կատարել են հանցա¬նքներ, որոնք նախա¬տեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, Վ.Խաչիկյանին և նրա ղեկավարությամբ գործած անձանց օժանդակողներից` - ամբաս¬տանյալներ Ս.Էլբակյանը, Հ.Մարտիրոսյանը, Հ.Դանիել¬յանը, Ս.Սարգսյանը կատարել են հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով, Ամբաստանյալները քրեական պա¬տասխանատվության և պատժի են են¬թակա որակյալ հատ¬կանիշ(ներ)ով յուրացման, իսկ Վ.Խաչիկյանը` նաև խարդախության համար վե¬րագրված արարքներում։ Դատարանը պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով յուրացումներ կատարելու դի¬տա¬վորությամբ միավորված և տևական ժամանակ գործած կազմակերպված խմբի կազմա¬կերպիչ և ղեկավար է դիտել Վ.Խաչիկյանին, խմբի հիմնական անդամներ` Ա.Աբրահամյանին, Վ.Գևորգյանին, Վ.Խաչատրյանին և Հ.Գրիգորյանին, խմբի ոչ մշտական անդամներ` Ա.Սուքիասյանին, Հ.Հով¬հան¬նիսյանին, Բ.Մուրադյանին և Ա.Խաչատրյանին, իսկ Վ.Խաչիկյանին և նրա ղեկավարությամբ գործած անձանց օժանդակողներ` Ս.Սարգսյանին, Հ.Դանիելյանին, Ս.Էլբակյանին և Հ.Մարտիրոսյանին։ Դատարանի նման վերլուծությունը և դրա հիման վրա ամբաստանյալների կատարած հանցանքների վերաորակումը սխալ է: Կազմակերպված հանցավոր խումբը հանցակցության բարդ ձև է, որում կարող են մասնակցել հանցակիցների բոլոր տեսակները։ Կազմակերպված խմբի անդամները կարող են տարբեր դերեր կատարել։ Մի մասը կարող է մասնակցել խմբի ստեղծմանը կամ գործունեության պլանավորմանը, մյուսը` օժանդակմանը, երրորդը` անմիջական կատարմանը և այլն։ Որպես կանոն կազմակերպված խմբի գործունեությունն իրականացվում է հանցակցության տարբեր ձևերով, սակայն հնարավոր է նաև միայն համակատարում։ Քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի բազմաթիվ հոդվածներում հանցանքը կազմակերված խմբի կողմից կատարելը նախատեսված է որպես հանցակազմի ծանրացնող հանգամանք։ Ի տարբերություն մի խումբ անձանց կողմից առանց նախնական համաձայնության կամ նախնական համաձայնությամբ հանցանք կատարելու դեպքերի` հանցանքը համարվում է կազմակերպված խմբի կողմից կատարված նաև այն դեպքերում, երբ հանցագործության օբյեկտիվ կողմն իրականացնում է խմբի թեկուզ մեկ անդամը։ Այսինքն այս դեպքում համակատարումը պարտադիր չէ։ Գործի կարևոր առանձնահատկություններից է, որ հափշտակությունը կատարվել է կազմակերպված կայուն խմբով։ Կատարված հափշտակությունն այս ծանրացնող հանգամանքով և հանրորեն առավել վտանգավոր բնույթով որակելու հիմնավորումը կայանում է նրանում, որ հիշյալ հանցագործությունը կատարվել է տևական ժամանակաընթացքում, կայուն անփոփոխ հանցակիցների կազմով, մանրակրկիտ ծրագրավորված եղանակով, ինչպես նաև` խմբի անդամների փոխադարձ սերտ համագործակցությամբ, հանցագործության օբյեկտիվ կողմի գործողությունների կատարմանն ուղղված հստակ դերաբաշխմամբ։ Մասնավորապես. Վ.Խաչիկյանը, ղեկավարելով ծառայության ընթացիկ գործունեությունը և պատասխանատվություն կրելով վերջինիս առջև դրված նպատակների ու գործառույթների համար, օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը, յուրացման եղանակով պետական բյուջեից տևական ժամանակով` 2005-2010թթ. ժամանակաընթացքում առանձնապես խոշոր չափերի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ ստեղծել է խումբ, որում ընդգրկել է հիշյալ գործառույթները ծառայության աշխատակազմի կառուցվածքում ներառված վարչությունների, բաժինների և տարածքային ստորաբաժանումների կանոնադրություններով նախատեսված` մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձանց։ Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով խմբի անդամները, դրսևորելով կայունություն, իրենց առջև դրված հանրորեն վտանգավոր արարքը` պետական բյուջեից կենսաթոշակի գումարների հափշտակությունն իրագործելու նպատակով, ցուցաբերել են անհրաժեշտ համախմբվածություն և կարգապահություն` հստակ պահպանելով հանցավոր գործունեության համար խմբի ներսում ձևավորված նորմերը, ինչը պայմանավորված է եղել նախապես կատարված դերաբաշխմամբ, ինչպես նաև` խմբի անդամների` միմյանց նկատմամբ ունեցած ծառայողական ենթակայությամբ։ Կազմակերպված խմբի փոխադարձ սերտ համագործակցությամբ կայուն գործելաոճի վրա չի ազդել նույնիսկ ծառայության նորմատիվ ակտերով կասեցված կենսաթոշակների վերսկսման և վճարման գործընթացի կանոնակարգային փոփոխությունները, մասնավորապես` այն, որ կասեցված կենսաթոշակները վճարելու հիմք հանդիսացող դիմումները մինչև 2009 թվականն ընդունվել են կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչությունում, իսկ դրանից հետո՝ սոցիալական ապահովության տարածքային բաժիններում։ Անգամ ծառայության ստորաբաժանումների գործառույթների յուրաքանչյուր փոփոխության պայմաններում ևս կազմակերպված խմբի անդամները մշակված դերաբաշխմամբ, գիտակցելով իրենց կողմից կատարվող արարքի հանրորեն վտանգավորությունը, մանրակրկիտ ծրագրել են հափշտակության կատարման եղանակը։ Ըստ լիազորությունների` ընտրելով խմբի անդամներին` նրանցից տեղեկատվական և վերլուծական վարչության կենսաթոշակային տվյալների մշակման բաժնի պետ Վ.Խաչատրյանը, տիրապետելով կենսաթոշակային համակարգի տվյալների շտեմարանին, նախ այնտեղից ընտրել է երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները, ապա կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Ա.Աբրահամյանի հետ կենսաթոշակառուների անուններից պատրաստել են կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ կեղծ դիմումներ, որոնք կրկին Վ.Խաչատրյանի հսկողությամբ տարածքային բաժիններում ֆինանսավորման պահանջի ձևավորումից հետո ընդգրկվել են վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարումների ծառայություն՝ վճարման։ Վճարային ծառայությունում ֆինանսական հոսքերի նկատմամբ անմիջական հսկողություն իրականացնող ծառայության պետ՝ Հ.Գրիգորյանի վերահսկմամբ տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկված ինչպես ծառայության տարածքային բաժինների պետերի, տեղակալների, այնպես էլ ծառայության հետ չառնչվող այլ անձանց կողմից կենսաթոշակառուների ստորագրությունները կեղծելուց հետո անհիմն ելքագրել, Հ.Գրիգորյանի միջոցով Վ.Խաչիկյանին են փոխանցել կենսաթոշակի գումարները և հափշտակել։ Այսինքն` կազմակերպված խմբի անդամները փոխադարձ համաձայնեցված ջանքերով բարդ նախապատրաստություն պահանջող գործողությունների արդյունքում ստեղծել են բարենպաստ պայմաններ իրենց հանցավոր նպատակին հասնելը դյուրին դարձնելու համար։ Հափշտակության որոշ դրվագներում ներգրավված առանձին պաշտոնատար, պատասխանատու և այլ անձինք, միավորվելով կազմակերպված խմբին և ընդունելով հանցավոր գործունեության «կանոնները», ուղղակի դիտավորությամբ և փոխադարձ համաձայնությամբ կատարել են միասնական նպատակին ուղղված գործողություններ։ Բացի այդ գործի կարևոր առանձնահատկություններից է այն, որ կազմակերպված խմբի կատարած հափշտակությունը զուգորդվել է մեկ այլ հանցագործության` պաշտոնեական կեղծիքի կատարմամբ, որն արտահայտվել է կազմակերպված խմբի պաշտոնատար անձանց կողմից պաշտոնեական փաստաթղթեր հանդիսացող` կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ դիմումներում, պետական բյուջեից հատկացվող ֆինանսական միջոցների պահանջագրերում, վճարային ցուցակներում կեղծ տեղեկություններ մտցնելու, այդ ցուցակներում վճարման փաստը հաստատելու նպատակով կենսաթոշակառուների անվան դիմաց ստորագրություններ կեղծելու մեջ։ Ընդ որում` որոշ դեպքերում հիշյալ կեղծիքները կատարվել են խմբի կազմում ընդգրկված, պաշտոնատար անձ չհանդիսացող ամբաստանյալների օժանդակությամբ։ Քրեորեն հետապնդելի դիտավորյալ գործողությունների արդյունքում հեղինակազրկվել է կենսաթոշակային ոլորտի պետական կառավարման լիազոր մարմինը` ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայությունը, խաթարվել է վերջինիս բնականոն գործունեությունը, չեն կենսագործվել ոլորտը կարգավորող «Պետական կենսաթոշակների մասին» ՀՀ օրենքի և այն կանոնակարգող իրավական ակտերի պահանջները։ Վերը նշվածն ամբողջությամբ հաստատվել է ինչպես ամբաստանյալների ներկայացրած յուրաքանչյուր փաստարկի, այնպես էլ գործով ձեռք բերված փաստական հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման միջոցով։ Ամբաստանյալներ Ս.Էլբակյանը, Հ.Հովհաննիսյանը, Ս.Սարգսյանը, Ա.Սուքիասյանը, Հ.Մարտիրոսյանը և Հ.Դանիելյանը՝ օժտված լինելով ցուցմունք տալու իրավունքով, հանցագործության հանգամանքները ներկայացրել են յուրովի, իրենց ձեռնտու լույսի ներքո, ձգտելով հնարավորինս բացառել կազմակերպված խմբի կազմում իրենց ներգրավվածությունը։ Բազմակողմանի վերլուծության են ենթարկվել նախաքննության ընթացքում բոլոր ամբաստանյալների` Վ.Խաչիկյանի, Ա.Աբրահամյանի, Հ.Գրիգորյանի, Վ.Խաչատրյանի, Վ.Գևորգյանի, Ա.Խաչատրյանի, Բ.Մուրադյանի՝ որպես վկաներ, իսկ Ս.Էլբակյանի, Հ.Հովհաննիսյանի, Ս.Սարգսյանի, Ա.Սուքիասյանի, Հ.Մարտիրոսյանի և Հ.Դանիելյանի` նաև որպես մեղադրյալ տված ցուցմունքները։ Մասնավորապես` որպես վկա տված ցուցմունքներում Վ.Խաչիկյանը հերքել է իրադարձությունների հաջորդականությունը և ժխտել` դրանց տեղի ունենալու փաստը։ Անձամբ իր գրած և Հ.Հովհաննիսյանին տված 90 մլն. դրամ գումարի պարտավորագրի, դրա վերաբերյալ դատաձեռագրաբանական փորձաքննության եզրակացության և ընդհանրապես իր դեմ առերես ցուցմունքներ տված անձանց ցուցմունքների վերաբերյալ անհիմն պատճառաբանությամբ մեկնաբանություններ չի տվել։ Մյուս ամբաստանյալները, թեպետ հայեցողական մեկնաբանությամբ, այնուամենայնիվ, չեն հերքել Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ կենսաթոշակների անհիմն ելքագրման և հափշտակության, պաշտոնեական կեղծիքներ թույլ տալու, ինչպես նաև` Վ.Խաչիկյանի կողմից խարդախությամբ առանձնապես խոշոր չափերի գումարների հափշտակություն կատարելու փաստերը, իսկ այդ փաստերն ստուգվել և հաստատվել են նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված և դատաքննության ընթացքում հետազոտված բազմաթիվ ապացույցներով։ Կազմակերպված կայուն խմբի փոխհամաձայնեցված հանցավոր գործունեության վերաբերյալ իրենց ցուցմունքներում փաստել են խմբի անդամներ Ա.Աբրահամյանը, Հ.Գրիգորյանը, Վ.Խաչատրյանն ու Վ.Գևորգյանը: Այդ փաստարկները հաստատվել են նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված և դատաքննության ընթացքում հետազոտված ուղղակի ապացույցներով։ Ա.Աբրահամյանի աշխատասենյակից հայտնաբերված երկու նոթատետրերում, իսկ Վ.Խաչատրյանի բնակարանից հայտնաբերված համակարգչի /նոթբուկի/ «դուդուկ» ֆայլում առկա կենսաթոշակառուների տվյալների վերաբերյալ վերջիններս հայտնել են, որ այդ տվյալները 2005-2008թթ. ընթացքում լրացրել են անձամբ և հաշվառել այն կենսաթոշակառուներին, որոնց անվամբ նրանց հարազատների միջնորդությամբ անհիմն ելքագրվել են կենսաթոշակի 50 տոկոս գումարները։ Ընդ որում` Ա.Աբրահամյանը և Վ.Խաչատրյանը հիշյալ թղթային և էլեկտրոնային հաշվառումները վարել են փոխադարձ հսկողությամբ, յուրաքանչյուր ամիս Վ.Խաչիկյանին անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ հաշվետվություն ներկայացնելու նպատակով։ Մեղադրյալների այն պնդումները` իբր նույն ժամանակաընթացքում ընդառաջել են ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակառուների` ծառայություն դիմած հարազատներին և սահմանված կարգի խախտմամբ վճարումը կասեցված կենսաթոշակի գումարների 50 տոկոսն են վճարել նրանց, իսկ 50 տոկոսը պահելով վճարային ծառայությունում` հետագայում փոխանցել են Վ.Խաչիկյանին, անարժանահավատ են հետևյալ պատճառաբանություններով։ Նոթատետրերում և «դուդուկ» ֆայլում առկա կենսաթոշակառուների տվյալների համադրման արդյունքում հաստատվել են մեղադրյալների ցուցմունքները, որ փոխադարձ հսկողությամբ, տվյալների փոխանակման արդյունքում են հաշվառումը վարել։ Հենց հիշյալ կենսաթոշակառուների կամ նրանց հարազատների ցուցմունքներով հիմնավորվել է, որ այդ կենսաթոշակառուները տևական ժամանակ գտնվել են արտերկրում, երբևէ անձամբ կամ հարազատների միջոցով վճարումը կասեցված կենսաթոշակի գումարներն ստանալու համար չեն դիմել ծառայություն և գումար չեն ստացել, կամ եթե դիմել են, ապա մերժվել են` կենսաթոշակառուի` ՀՀ տարածքից բացակայելու պատճառաբանությամբ։ Ամբաստանյալների` կենսաթոշակի գումարների 50 տոկոսը բացառապես կենսաթոշակառուների հարազատներին վճարելու վերաբերյալ պնդումները հակասության մեջ են մտնում նրանց ցուցմունքներում այլ խոստովանության հետ, որ այդ կենսաթոշակառուների անվամբ կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ դիմումներն Ա.Աբրահամյանի խնդրանքով կամ իր հանցավոր նախաձեռնությամբ լրացրել է Վ.Խաչատրյանը, ընդ որում` նույն կենսաթոշակառուների անվամբ գումարները Վ.Խաչատրյանի խնդրանքով վճարային ծառայությունից ստացել են վերջինիս հարազատները, խմբի մյուս անդամներ Ա.Խաչատրյանն ու Բ.Մուրադյանը։ Նշված փաստն ամրագրվել է նաև խմբի անդամ Ա.Սուքիասյանի խոստովանական ցուցմունքներում, որ կեղծ դիմումները պատրաստել և անձամբ վճարումների ծառայությունում տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանից ստացել է կենսաթոշակառուների անվամբ կենսաթոշակի գումարները։ Ծառայություն դիմած կենսաթոշակառուների հարազատներն անձամբ դիմումներ չեն գրել և վճարային ծառայությունից գումարները չեն ստացել։ Նշված փաստը վկայում է, որ մեղադրանքի ծավալում ընդգրկված որևէ կենսաթոշակառուի հարազատ չի դիմել ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակառուի կասեցված կենսաթոշակի գումարն ստանալու համար, և ծառայության համապատասխան լիազորություններով օժտված պաշտոնյաները որևէ մեկին չեն ընդառաջել այդ հարցում, այլ օգտվելով կենսաթոշակառուների` ՀՀ տարածքից բացակայելու կամ հանգուցյալ լինելու պատճառով տևական ժամանակով կենսաթոշակ չստանալու ընձեռված հնարավորությունից, պաշտոնեական փաստաթղթերում կեղծ տեղեկություններ մտցնելով` կազմակերպված խմբով պետական բյուջեից կատարել են առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն։ Նրանց իսկ ցուցմունքներով հիմնավորվել են կազմակերպված խմբի կայունությունը, խմբի անդամների փոխադարձ սերտ համագործակցությունը, որ Աշոտ Աբրահամյանը` նոթատետրերում, իսկ Վահագն Խաչատրյանը` «դուդուկ» ֆայլում, հանցավոր գործունեության արդյունքում ստացված կենսաթոշակառուների տվյալները գրանցելով` նախ այդ տվյալների քանակագումարային փոխադարձ հաշվարկներով կատարել են «ինքնաստուգում», ապա` յուրաքանչյուր ամիս Վազգեն Խաչիկյանին ներկայացրել «հաշվետվություն»։ Բացի այդ` հափշտակությունը կազմակերպված խմբի կայուն և փոխադարձ սերտ համագործակցությամբ, հանցավոր նպատակին հասնելուն ուղղված խմբի ներսում դրսևորած հատուկ կարգապահությամբ, ինչպես նաև` խմբի անդամների` մեկը մյուսի գործողության կատարման համաձայնեցվածությամբ ու տեղեկացվածությամբ կատարելու հանգամանքները հաստատվել են նաև Ա.Աբրահամյանի, Հ.Գրիգորյանի, Ա.Սուքիասյանի և Վ.Գևորգյանի ցուցմունքներում արձանագրված փաստական այն հանգամանքներով, որ վերջինս կենսաթոշակի գումարների անհիմն ելքագրման յուրաքանչյուր դեպքում նախապես թույլտվություն է ստացել լիազորությունների առումով իր անմիջական ղեկավար Հ.Գրիգորյանից կամ նրա բացակայության դեպքում` անմիջական ղեկավար չհանդիսացող Ա.Աբրահամյանից` վերջիններիցս հավաստիանալով, որ այդ գումարների ելքագրման մասին տեղյակ է Վ.Խաչիկյանը։ Կազմակերպված խմբի հանցավոր գործունեությանը չի խոչընդոտել նույնիսկ ՀՀ Վերահսկիչ պալատի կողմից Ծառայությունում պետական բյուջեից հատկացված միջոցների օգտագործման և բյուջետային մուտքերի ապահովման նկատմամբ 2010 թվականի ընթացքում իրականացվող վերահսկողությունը։ Ոլորտում հիշյալ վերահսկողությունն իրականացնելուն զուգահեռ` խմբի նույն անդամները, Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ, նույն եղանակով ևս պետական բյուջեից անհիմն ելքագրել և հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերով կենսաթոշակի գումարներ` հանցավոր այդ նպատակի իրագործմանը ներգրավելով խմբի նոր անդամներ` Հ.Մարտիրոսյանին և Հ.Դանիելյանին։ Դատարանը մի դեպքում ամբաստանյալ Հ.Հովհաննիսյանի արարքը որակել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով՝ իր մեկնաբանությամբ վերջինիս դիտելով որպես կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամ, իսկ մյուս ամբասատանյալին` Ս.Սարգսյանին` որպես օժանդակող, այնինչ երկուսի կատարած արարքները նույնական են և ըստ նրանց առաջադրված մեղադրանքի՝ հանդիսացել են կազմակերպված խմբի անդամներ։ Ավելին, դատարանը չի մեկնաբանել դատավճռով կազմակերպված խմբի անդամներին հիմնականի և ոչ մշտականի դասակարգելու իր դիրքորոշումը, առավել ևս հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ՀՀ քրեական օրենսդրությունը նման դասակարգման հիմք և հնարավորություն չի նախատեսում։ Դատարանը, խախտելով ապացույցների գնահատումն ամրագրած` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի պահանջները, պատշաճ գնահատման չի ենթարկել ամբաստանյալների արարքների ճիշտ որակման համար էական նշանակություն ունեցող վերը նշված հանգամանքները։ Ամբաստանյալների հանցանքների որակման հետ կապված դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում դատարանում հետազոտված ապացույցներին։ Ուստի հիմնավորված և պատճառաբանված չեն դատարանի հետևություններն այն մասին, որ պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով յուրացումներ կատարելու դի¬տա¬վորությամբ միավորված և տևական ժամանակ գործած կազմակերպված խմբի կազմա¬կերպիչ և ղեկավար է դիտել Վ.Խաչիկյանին, խմբի անդամներ` Ա.Աբրահամյանին, Վ.Գևորգյանին, Վ.Խաչատրյանին և Հ.Գրիգորյանին, խմբի ոչ մշտական անդամներ` Ա.Սուքիասյանին, Հ.Հով¬հան¬նիսյանին, Բ.Մուրադյանին և Ա.Խաչատրյանին, իսկ օժանդակողներ` Ս.Սարգսյանին, Հ.Դանիելյանին, Ս.Էլբակյանին և Հ.Մարտիրոսյանին։ Դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ և 397-րդ հոդվածների պահանջները: Ամբաստանյալներ` Բ.Մուրադյանի, Ա.Խաչատրյանի, Ս.Սարգսյանի, Հ.Դանիելյանի, Ս.Էլբակյանի և Հ.Մարտիրոսյանի արարքների որակման հետ կապված դատարանը թույլ է տվել վերը նշված նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներ՝ հանգեցնելով դատավճռով վերջիններիս արարքների սխալ քրեաիրավական որակման։ Վերը նշված սխալ քրեաիրավական որակումների արդյունքում, դատարանն, առանց բավարար հիմքերի ամբաստանյալներ` Ա.Սուքիասյանի, Հ.Հով¬հան¬նիսյանի, Ս. Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի և Հ.Մարտիրոսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժները ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով պայմանականորեն չի կիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան։ Դատարանն այդպիսի հետևության է հանգել հանգամանքների համակցությունը հաշվի առնելով` «... մեկ դրվագ հան¬ցանքը նրանք կատարել են Վազգեն Խաչիկյանից ծառայողական կախ¬վա¬ծության ազդեցությամբ, այդ հանցանքը կրել է էպիզոդիկ բնույթ և ավարտվել կարճատև ընթացքով, նրանք ելքագրված գումարի յուրաց¬մանը մասնակից չեն, այլ օժանդակողներ են, ինչն արտա¬հայտ¬վել է տարածքային համապատասխան բաժնի շտեմարանից կենսաթոշա¬կառուների ամփոփ տվյալ¬ները վերադասին տրա¬մադրելու, ապա վճարային ցուցակներ կազմելու և հանձնելու մեջ, որի հիման վրա հետագայում Ծառայության վճարումների ծառայությունում խմբի կողմից ելքագրվել և յու¬րացվել են այդ կենսաթո¬շա¬կառուների դեպոնացված գումարները։ Ավելին, հանցանքը կատարել են ոչ նյութական շարժառիթով և ակնկալիքով, անուղղակի դիտավորությամբ, դրա կատարման համար օգուտ չեն ստացել (Ս.Սարգսյանին թեև դեպքից մեկ շաբաթ անց տրվել է 1.5 մլն ՀՀ դրամի հատուցում, սակայն այն վե¬րադարձվել է ՀՀ պե¬տական բյուջե), նախկինում դատապարտված չեն, բնութագրվում են դրա¬կանորեն, բազմիցս խրախուսվել և պարգևատրվել են, ինչպես նաև բացա¬կայում է նրանց պատաս¬խա¬նատվությունն ու պատիժը ծան¬րացնող որևէ հանգամանք։ Բացի այդ, վերոնշյալ անձանցից` Սամվել Էլբակյանը սույն դատական ակտը կայացնելու պահին աշխատում է Ծառայության տարածքային նույն բաժնում` բաժնի պետի պաշտոնում, 63 տարեկան է (ծնվել է 1951թ. նոյեմբերի 7-ին), հանցանքը կատարելուց հետո դրսևորել է դրական վարքագիծ` հանցանքից նյութական օգուտ չակնկալելու և չստանալու պայ¬մաններում` կամովին հատուցել է տվյալ տարածքային բաժնի ևս 2 աշխա¬¬տա¬կիցների, Վ.Խաչիկ¬յա¬նի և վերջինիս ղեկավարությամբ գործող 4 պաշտոնատար անձանց հանցավոր գործո¬ղություն¬ներով պետությանը պատճառված 20.489.226 ՀՀ դրամ վնասից 2.6 մլն ՀՀ դրամը, ինչպես նաև մինչ¬դա¬տա¬կան վարույթի ընթացքում ակտիվորեն աջակցել է նրան վե¬րագրված միակ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան՝ 2010 թվականի հոկտեմբերին կատարված յու¬րաց¬ման դեպքի, դրա հանգամանքների բա¬ցա¬հայտ¬մանը։ Հ.Մարտիրոսյանը 3-րդ խմբի հաշմանդամ է, խնամքին է կենսաթոշակառու կինը, վերագրված հանցանքը կատարելու պահին զբաղեցրել է տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանի տեղակալի պաշտոնը, հանցանքը կատարելուց հետո դրսևորել է դրական վարքագիծ` հանցանքից նյութական օգուտ չակնկալելու և չստանալու պայ¬մաններում` կամովին հատուցել է տվյալ տա¬րած¬քային բաժնի ևս 2 աշխա¬տա¬կիցների, Վ.Խաչիկ¬յա¬նի և վերջինիս ղեկավարությամբ գործող 4 պաշ¬տո¬նա¬տար անձանց հանցավոր գործո¬ղություն¬ներով պետությանը պատճառված 20.489.226 ՀՀ դրամ վնա¬սից 2.562.000 ՀՀ դրամը։ Ծառայության Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնի նախկին պետ Սարգիս Սարգսյանը մաս¬նակցել է ՀՀ և ԼՂՀ սահման¬ների պաշտպանական մարտական գոր¬ծողություն¬նե¬րին, հանցանքը կատարելիս չի գործել նյութական օգուտ ստանալու շարժա¬ռի¬թով, կամովին վե¬րա¬կանգնել է տվյալ դրվագով իր և կազմակերպված խմբի հիմնական 5 անդամների գործողութ¬յուն¬ներով պե¬տութ¬յանը պատ¬ճառված 25.334.330 ՀՀ դրամ վնասից 4.3 մլն ՀՀ դրամ գումար։ Կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներ Արթուր Սուքիասյանի և Հովհաննես Սուքիասյանի նկատմամբ ազատազրկան ձևով նշա¬¬նակվող պա¬տիժը ևս նպատակահարմար է պայմանականորեն չկիրառել, որպիսի հետևության Դատարանը հանգում է հետևյալ (ընդհանուր) հանգամանքների համակցությունը հաշվի առնելով` նրանցից որևէ մեկը նախկինում դատապարտված չէ, բնութագրվում են դրականորեն, բա¬ցակայում են նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքները, մասամբ վե¬րա¬կանգնել են պետությանը պատճառված վնասը։ Բացի այդ, նրան¬ցից` Արթուր Սուքիասյանն անկեղ¬ծորեն զղջացել և դեռևս մինչ¬¬դա¬տա¬կան վարույ¬թից իրեն լիովին մեղա¬վոր է ճանաչել, հանցագործությունը կատարելուց հետո` վերագրված դրվագներով նրա և կազմա¬կերպված խմբի հիմնական 5 անդամների և այլ անձի գործողություններով պե¬տութ¬յանը պատ¬ճառ¬ված 102.926.926 ՀՀ դրամ վնասից կամովին վերականգնել է 17.159.095 ՀՀ դրամը, մինչ վնասի վերա¬կանգնումը 50 օր գտնվել է անազատության մեջ։ Հովհաննես Հովհաննիսյանը ներկայումս աշխատում է Ծառայության տարածքային նույն բաժ¬նում` բաժնի պետի պաշտոնում, կամավորական աշխարհազորի շարքերում մասնակցել է Հա¬յաս¬տանի սահմանների պաշտ¬պա¬նության մարտական գործողություններին, պարգևատրվել և խրա¬խուսվել է բազմաթիվ հուշամեդալներով, պատ¬վոգրե¬րով և շնորհակալագրերով, ֆիզիկապես վա¬տա¬ռողջ է և տառապում է պարբե¬րական (երևանյան) հիվանդությամբ, նրան վերագրված դրվագներով նրա և կազ¬մա¬¬¬¬¬կերպված խմբի հիմնական 5 անդամների գործողություններով պետութ¬յանը պատ¬ճառված 48.979.495 ՀՀ դրամ վնասից կամո¬վին վերականգնել է 9.308.000 ՀՀ դրամը>>։ Դատարանը վերը նշված պատճառաբանություններով հանգել է սխալ հետևության : Վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ և 70-րդ հոդվածների, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի Դավիթ Ռոբերտի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման դրույթները գտել է, որ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ (իրական) պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին։ Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։ Հղում կատարելով մի շարք ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումների դրույթների վրա գտել է, որ սույն գործի կարևոր առանձնահատկությունն է նաև այն, որ պետական բյուջեից հատկացված կենսաթոշակների գումարների հափշտակության արդյունքում խաթարվել է կենսաթոշակային ոլորտի պետական կառավարման լիազոր մարմնի` ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության բնականոն գործունեությունը, խեղաթյուրվել են այդ ոլորտը կարգավորող «Պետական կենսաթոշակների մասին» ՀՀ օրենքի և այն կանոնակարգող իրավական ակտերի պահանջները, բազմաթիվ տարեց, միայնակ և վատառողջ կենսաթոշակառուներ մինչ օրս չեն կարողացել ստանալ իրենց օրինական կենսաթոշակների գումարները։ Այդ հինգ ամբաստանյալներից ոչ մեկն ամբողջությամբ չի վերականգնել պետությանը պատճառված վնասը, այլ ընդամենը կատարվել են իրենց կողմից հափշտակված գումարների համեմատ չնչին վերականգնումներ։ Դատարանը հաշվի չի առել նաև կատարված հանցագործությունների արդյունքում պետությանը պատճառված վնասի չափը, որը վկայում է հանցագործության բարձր հասարակական վտանգավորության մասին։ Դատարանն արհեստականորեն ընդլայնել է մեղմացնող հանգամանքների շրջանակը` ամբաստանյալների համար որպես մեղմացնող հանգամանքներ դիտելով տարիքը, տարածքային բաժնի պետի կամ տեղակալի պաշտոններում աշխատելու հանգամանքները, հանցանքից հետո դրսևորած վարքագիծը։ Բողոքարկվող դատական ակտում Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները հակասում են Վճռաբեկ դատարանի որոշումներում տեղ գտած մի շարք նորմերի մեկնաբանություններին։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերի բացակայության պայմաններում և այդ հիմքերի վերաբերյալ նախադեպային դիրքորոշումներին հակառակ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով` Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ, որն ազդել է գործի ելքի վրա։ Դատախազության հարուցած քաղաքացիական հայցի անհիմն լինելու վերաբերյալ հետևությունների Դա¬տարանը հանգել է` նախապես քննարկելով և մեր¬¬ժե¬լով Վ.Խաչիկյանին արդարացնելու վերաբերյալ պաշտպանական ճառում նրա միջնոր¬դութ¬յունը, դրա հիմքում դրված փաստարկները. «Դատաքննությամբ չապացուցվեց այն, որ Վ.Խաչիկյանին փոխանցված 29 մլն ՀՀ դրամը նույն այն գումարներից էր, որը նախապես անհիմն ել¬քագրել և ենթադրաբար յուրացրել էր Գյումրու տա¬րածքային բաժնի օպերատոր Արթուր Աբրա¬համ¬յանը։ Բացի այդ, գումարները Գյում¬րու տա¬րած¬քային բաժնում ենթադրաբար յուրացվել էին Վ.Խա¬չիկ¬յանին հանձնելուց առնվազն ամիս¬ներ առաջ, որոնց փաս¬տը բացահայտվել էր 2010 թվականի Գյումրու տա¬րածքային բաժնում ՀՀ վե¬րահսկիչ պալատի կա¬տա¬¬րած ստուգման ժամանակա¬հատվածում, ստուգող այդ մարմնին տեղե¬կատվություն տրա¬մադրելու կապակցությամբ։ Դատարանը դատաքննութ¬յան արդյունքներով փաստում է, որ բացակայում է որևէ ապա¬ցույց առ այն, որ Վ.Խաչիկյանին հանձնված 29 մլն ՀՀ դրամ գումարը նրան, որպես Ծառա¬յութ¬յան պետի, ի պաշտոնե կամ առան¬ձին հանձ¬նա¬րարությամբ վստահված գույք էր, հետևաբար՝ Վ.Խաչիկյանն այդ գույքը չէր կարող յուրացնել։ Տվյալ դրվագով Վ.Խաչիկյանի և Գյումրու տա¬րած¬քային բաժնի աշխա¬տա¬կից¬ների արարքների տարանջատման, դրանք առանձին-առանձին, այն էլ ՀՀ քրեական օրենսգրքի տարբեր հոդ¬ված¬ներով որակելու անհրաժեշտության մասին է խոսում նաև այն փաս¬տը, որ Գյումրու տա¬րած¬քային բաժնի աշխա¬տա¬կից¬ներին սույն քրեական գործից առանձնացված մեկ այլ գործով մե¬ղադրանք է առաջադրվել գումարներ յուրացնելու համար, որում ընդգրկված է նաև սույն գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանին մեղսագրված վերոնշյալ 29 մլն ՀՀ դրամ գումարը։ Սակայն Վ.Խաչիկյանը տվյալ գումարին տիրացել է Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցների վստահությունը չարաշա¬հելու եղանակով, այդ գումարը պետական բյու¬ջե վերականգնելու պատրվա¬կով, իրականում Գյում¬րու տարածքային բաժնի օպե¬րատոր Արթ.Աբրա¬համյանի և մյուս¬ների վստահությունը չարա¬¬շահելու եղանակով այն հափշտա¬կելու դի¬տա¬¬¬վորությամբ։ Վ.Խաչիկյանին հանձն¬ված վերոնշյալ գումարի՝ պետական մարմ¬նին՝ ՍԱՊ Ծառա¬յությանը հատկացված և այդ ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանին վստահ¬ված լինելու վե¬րաբերյալ որևէ ապացույց ձեռք չի բերվել և դատաքննությամբ հետազոտվել, հետևա¬բար՝ 29 մլն ՀՀ դրամ գումարին տիրանալուն ուղղված Վ.Խաչիկ¬¬յա¬նի հանցավոր գոր¬ծո¬¬ղությունների հետևանքով ենթադրաբար տու¬ժողը ոչ թե պետութ¬յունն է, այլ այդ գումարից 20 մլն ՀՀ դրամը հայթայթած և փաստացի տնօրինած ՍԱՊԾ Գյում¬րու տարած¬քային բաժնի աշխատակիցները՝ օպերատոր Արթ.Աբրահամյանը, իսկ 9 մլն ՀՀ դրամի առնչությամբ` հնա¬րավոր այլ անձը կամ անձինք (իրենց սկզբնական, ինչպես նաև դատաքննական ցուցմունքներում 9 մլն ՀՀ դրամ գումարի ենթադրյալ տերերը` Կիմա Փիլոյանը և/կամ Ռուբեն Մնա¬ցականյանը վերագրված յուրացումներին իրենց առնչությունը հերքող մար¬տ¬ավա¬րութ¬յան շրջա¬նակներում չեն ընդունել նման գումար բաժնի պետ Էդ.Վարժապետյանին փո¬խան¬ցելու, առավել ևս այդ գումարն իրենց պատկանելու հանգամանքը, թեև նման ուղղակի ցուց¬մունքներ է տվել Էդ.Վարժապետյանը, անուղղակի` նաև Արթ.Աբրահամյանը)։ Նման պայման¬ներում Վ.Խաչիկյանի դեմ սույն գործով մեղադրողի ներկայացրած քաղա¬քա¬ցիական հայցի անհիմն լի¬նելու վերաբերյալ Վ.Խաչիկյանի և վերջինիս պաշտպանի վիճար¬կումները հիմնա¬վոր¬ված են, քա¬նի որ հանրային տիրույթում այլ սուբյեկտներին (ոչ պե¬տությանը) անմի¬ջա¬կա¬նորեն պատ¬ճառված վնասի ¬հատուցման հայց հարուցելու իրավա¬սութ¬յամբ, ՀՀ Սահ¬մա¬¬նադրության, «Դա¬տա¬խազութ¬յան մասին ՀՀ օրենքի համաձայն, այդ պետական մարմինը օժտ¬ված չէ, այ¬սինքն՝ տվյալ դրվագով պատշաճ հայց¬վոր չի հանդի¬սանում, հետևաբար՝ հարուց¬ված և պաշտպանվող քաղաքա¬ցիա¬կան հայցն այդ մա¬սով (29 մլն ՀՀ դրամը Վ.Խաչիկյա¬նից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձելու պահանջով) ակնհայտ անհիմն է և ենթակա է մերժ¬ման։ Այսպես, Ծառայության Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վարժապետյանը Դատարանում հայտնել էր, որ 2010 թվականի մայիսին Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի կանչով Գյումրու վճարային ծառայության պետ Ռուբիկ Մնացականյանի և գլխավոր մասնագետ Արթուր Աբ¬րահամյանի հետ միասին գնացել են Վազգեն Խաչիկյանի աշխատասենյակ` խորհրդակցութ¬յան, որին մասնակցել են նաև առաջին տեղակալ Արա Հարությունյանը, կենսաթոշակային վար¬չութ¬յան պետ Աշոտ Աբրահամյանը, վճարման ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանը և վճա¬¬¬րումների ծառայության աշխատակցուհի Ռուզաննա Սարյանը։ Վ.Խաչիկյանը տեղեկացրել է, որ կենտրոնական և Գյումրու տարածքային շտեմարան¬ներում հայտնաբերվել են անհամապա¬տաս¬խանություններ, ըստ որի՝ Գյումրու շտեմարանում առ¬կա է 29 մլն ՀՀ դրամ ավել վճար¬ված գումար։ Արթ. Աբրահամյանը խոստովանել է, որ նա է այդ խախտումները կատարել։ Վ.Խա¬չիկ¬¬յանը բոլորի ներկայությամբ պահանջել է վերականգնել կրկնակի վճա¬րումների հետևանքով առաջացած այդ վնասը, Ռ.Մնացականյանին հանձնարարել է միջոցներ ձեռնարկել այդ գումարը հավաքելու ուղղությամբ, որից հետո այդ գումարը պետք է հանձնվեր իրեն, ինքն էլ՝ անձամբ Վ.Խաչիկյանին։ Օրեր անց Արթուր Աբրահամյանը որոշ գու¬մար է բերել, սակայն նրան անպատվել է, որից հետո հետագա գու¬մարներն իր մոտ է բերել Ռուբեն Մնացականյանը։ Այնուհետև զանգել է Վ.Խաչիկյանը, ում տեղեկացրել է, որ 3-4 օրվա ըն¬թաց¬քում հաջողվել է հավաքել 20 մլն ՀՀ դրամ, նրա պահանջով դրամի և դոլարի տեսքով այդ գումարը բերել և անձամբ հանձնել է Վ.Խա¬չիկյանին։ Մի քանի օր անց Վ.Խաչիկյանին է տվել նաև 9 մլն ՀՀ դրամ գումարը, որը հանձ¬նելու նպատակով զանգել է Խաչիկյանին, տեղեկացել, որ վերջինս աշխատավայրում չէ, ապա նրա առաջարկությամբ գումարը թողել է Աշոտ Աբրահամ¬յանի մոտ, ով ըստ Վ.Խաչիկ¬յանի խոս¬քերի՝ այն իր հերթին հանձնելու էր նրան։ Հետագայում մի քանի անգամ միայնակ, մեկ անգամ էլ Ռ.Մնացականյանի հետ հանդիպել է Վ.Խաչիկյանին, ով չի վիճարկել 9 մլն ՀՀ դրամը ևս ստանալու փաստը, ընդհակառակը, հայտնել է, որ ողջ գումարը կվճարեն և անդորրագրերն իրենց կտան ստուգումների ավարտից հետո։ Նշել է նաև, որ 9 մլն ՀՀ դրամը Վ.Խաչիկյանին են տվել մոտ 10 օրվա ընթացքում, այն եղել է փաթեթավորված վիճա¬կում, անձամբ այդ գումարը չի հաշվել։ Նշել է նաև, որ այդ գումարը պետական բյուջե չի վերա¬կանգվել, թեև Խաչիկյանն այն վերցրել էր հատկապես այդ նպատակով։ Գյումրու տարածքային բաժնի օպերատոր Արթուր Աբրահամյանը Դատարանում հայտնել էր, որ 2010 թվականի սկզբներին ՍԱՊ Ծառայության Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վար¬ժապետյանի և Գյումրու վճարումների ծառայության պետ Ռուբիկ Մնացականյանի հետ գնա¬¬ցել են Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի աշխատասենյակ, որտեղ անցկացված խորհրդակ¬ցության ընթացքում նրան խոստովանել է թաղման նպաստների կրկնակի վճարումներ կատարելու փաստը։ Վ.Խաչիկյանը բոլորին հանձնարարել է գնալ և պարզել, թե ինչ է կատարվել, որից հետո իրեն դուրս են հրավիրել։ Դրանից հետո, մոտ մի քանի օր անց Էդ.Վարժապետյանը հայտնել է, որ իրենց բաժնի աշխատանքների ընթացքում տեղ գտել թերությունների հետևանքով պատճառված 29 մլն ՀՀ դրամի վնասն անհրաժեշտ է վերականգնել։ Ուստի 2010 թվականի հունիսի սկզբներին, մոտ մեկ ամսվա ընթացքում, մաս-մաս Էդ.Վարժապետյանին է տվել 20 մլն ՀՀ դրամ գումար, մի մասը ԱՄՆ դոլարով, մյուս մասը՝ ՀՀ դրամով, որոնք վերջինս պետք է փոխանցեր Խաչիկյանին։ Մնացած 9 մլն ՀՀ դրամը հայթայթել է հավանաբար Ռուբեն Մնացա¬կանյանը, փո¬խանցել Էդ.Վարժապետյանին, ում խոսքերից տեղյակ է, որ նա էլ իր հերթին այդ գու¬մարը փոխանցել է Խա¬չիկյանին։ Հետագայում տրամադրած գումարի վերաբերյալ անդորրագիր է պահանջել, որը սակայն այդպես էլ իրեն չի տրամադրվել։ Ընդունել է, որ իր մեղքով է պատճառվել 29 մլն ՀՀ դրամի վնասը, որից անձամբ վերականգնել է 20 մլն ՀՀ դրամը, որը նախապես հավաքել էր իր բարե¬կամներից` պարտք անելու տարբերակով։ Նշել է նաև, որ տվյալ պահին Վազգեն Խաչիկյա¬նից պահանջում է 20 մլն ՀՀ դրամը։ Ծառայության պետի առաջին տեղակալ Արա Հարությունյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դա¬տարանում հայտնել էր, որ 2010 թվականին ՀՀ վերահսկիչ պալատը Ծառայությունում իրա¬կա¬նաց¬րել է ստուգումներ։ 2010 թվականի ամռանը ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանը խորհրդակ¬ցութ¬յուն է հրավիրել, որին մասնակցել են վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրի¬գորյանը, կենսա¬թո¬շակային ապահովության վարչության պետ Աշոտ Աբրահամ¬յանը, վճա¬րում¬ների ծառայության օպե¬րա¬տորների բաժնի պետ Ռուզաննան, տեղեկատվական և վեր¬լու¬ծական վարչությունից` Վահագն Խաչատրյանը, Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վար¬ժապետյանը, գլխա¬վոր մասնագետ (օպերատոր) Արթուր Աբրահամյանը և վճարում¬ների ծա¬ռա¬յութ¬յան Գյումրու տարած¬քային ստորաբաժանման պատասխանատու Ռուբեն Մնացական¬յա¬նը։ Խորհրդակցութ¬յան ժամա¬նակ Վազգեն Խաչիկյանն անդրադարձել է Գյումրու տարածքային բաժ¬նում կենսաթո¬շակ¬նե¬րի կրկնա¬կի վճարման խախտումներին և տարածքային բաժնի աշ¬խա¬տակից¬ներից բանա¬վոր բա¬ցատ¬րություն է պահանջել, թե ով և ինչ հանգա¬մանք¬ներում է կատարել այդ խախտումները։ Վար¬ժապետյանը հայտնել է, որ տեղեկություն չունի, իսկ օպերատոր Արթուր Աբրահամյանը խոս¬տովանել է, որ նա է կատարել։ Նախնական հաշվարկով վնասը կազմել է 29 մլն ՀՀ դրամ։ Վազգեն Խաչիկյանն Էդուարդ Վարժապետյանին հանձ¬նարարել է մի քանի օրվա ընթացքում այդ գումարը վերա¬կանգնել։ Դրանից մի քանի օր անց վեր¬ջի¬նիցս տեղեկացել է Վ.Խաչիկյանը պարբերաբար պահանջում է վերականգնել 29 մլն ՀՀ դրամ գումարը։ Խորհրդակցութ¬յունից մոտ 20-30 օր անց Աշոտ Աբրահամյանը, դիմելով իրեն և պատճառաբա¬նե¬լով, որ շտապում է, խնդրել է տուփով գումար փոխանցել Վ.Խաչիկյանին` ասե¬լով, որ դա վերա¬կանգնվող գումար է։ Վ.Խաչիկյանի հետ պայմա¬նա¬վորվածություն ձեռք բերելուց հետո Աշոտ Աբրա¬համյանից գումարը վերցրել և նույն օրը փո¬խանցել է Վ.Խաչիկյանին։ Ա.Հարությունյանը նաև մանրամասնել էր, որ նախապես հեռախոսով են ինքն ու Աշոտը խոսել Խաչիկյանի հետ, ճշտել նրա գալու ժամանակը, որից մոտ 20 րոպե անց Խաչիկյանը եկել և վերց¬րել է գումարը։ Ամիսներ անց Վարժապ¬ետ¬յանի հետ զրույցի ընթացքում իմացել է, որ նա գու¬մարը վերականգնել է, որի մի մասը` Աշոտ Աբրա¬համյանի միջոցով։ Այդ ժամանակ է հասկացել, որ Ա.Աբրահամյանի կողմից իր միջոցով Վազ¬գեն Խաչիկ¬յա¬նին փոխանցած գումարն Էդուարդ Վար¬ժապետյանի վերա¬կանգնած գումարն է։ Ծառայության վճարումների ծառայության Գյումրու տարածքային ստորաբաժանման պա¬տաս¬խանատու` Ռուբեն Մնացականյանի ցուցմունքով.Վերջինս Դատարանում հայտ¬նել էր, 2010 թվականի մայիսին Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկ¬յանի կանչով Գյումրու վճարային ծառայութ¬յան պետ Էդուարդ Վարժապետյանի և գլխավոր մասնագետ Արթուր Աբրահամյանի հետ միասին գնացել են Վազգեն Խաչիկյանի աշխա¬տա¬սենյակ` խորհրդակցության, որին մասնակցել են նաև վերջինիս առաջին տեղակալ Արա Հարութ¬յուն¬յանը, կենսաթոշակային վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանը, վճարման ծառայության պետ Հովհան¬նես Գրիգորյանը և վճարումների ծառայութ¬յան աշխատակցուհի Ռուզաննան։ Արթուր Աբրահամյանը խոստովանել է, որ կենսաթո¬շա¬կա¬ռու¬ների մահվան նպաստների և ժառանգվող գումարների վճա¬րում¬ների միջև իրենց տարածքային բաժ¬¬նում հայտնաբերված գումա¬րա¬յին տար¬բերությունն առաջացել է նրա մեղքով։ Խա¬չիկյանն իրեն հանձ¬նա¬րա¬րել է վերա¬կանգնել այդ գումարները, ինքը հրաժարվել է, առաջարկել է դիմել դա¬տա¬¬խա¬¬զութ¬յուն։ Դատարանում նա¬խաքննական ցուցմունքների հրապարակումից հետո ընդունել է, որ Էդ.Վարժա¬պետ¬յանի խնդրան¬քով 2010 թվականի ժամանել են Երևան` «Ս.Գր.Լուսավորիչե բժշկա¬կան կենտրոն, ապա այցելել են նաև Վ.Խաչիկյանի աշխատասենյակ, վերջինիս հետ հան¬դիպման ժա¬մանակ նա Վարժապետյանից հետաքրքվել է 29 մլն ՀՀ դրամի վնասը վերա¬կանգնելու ըն¬թաց¬քով։ Այսպիսով, դատարանը փաստում է, որ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի դեմ Դատախազության ներ¬կա¬յացրած 29 մլն ՀՀ դրամ գումարը հատուցելու և այն հօգուտ պետության բռնագանձնելու մասով քաղա¬քացիական հայցն անհիմն է, ենթակա է մերժման, քանի որ տվյալ դրվագով իրապես տուժել են Ծա¬ռա¬յության Գյում¬րու տարածքային բաժնի աշխատակիցներ Արթուր Աբրահամյանը և այլոք, ոչ թե պե¬տությունը, չի ապա¬ցուցվել, որ Ծա¬ռա¬յության Գյումրու տարած¬քային բաժնի աշխատակից Արթուր Աբրահամյանի կող¬մից Էդ.Վարժապետյանի միջոցով սույն գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանին հանձնված գումար¬ներն եղել են հատ¬կապես անհիմն ելքագրված և յուրացված գումարներից, հետևաբար` Դա¬տախա¬զությունը տվյալ դրվագով պատշաճ հայցվոր չէ>>։ Այս վերլուծությունների հետևանքով դատարանն ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի դեմ ներկայացված 29 մլն ՀՀ դրամի քաղաքացիական հայցը մերժել է` ոչ պատշաճ անձի կողմից հարուցվելու հիմքով։ Դատարանը հանգել է սխալ հետևության 2010 թվականի մա¬յիսին, երբ ՀՀ վերահսկիչ պալատի աշխա¬տակիցները ստուգում էին Ծառայության աշխատակազմի Գյումրու տարածքային բաժնի նախկին տարիների գործունեութ¬յունը, Վ.Խաչիկյանը աշխատասենյա¬կում հրավիրած խորհրդակցության ընթացքում Ծա¬ռա¬¬յութ¬¬յան ղեկավար անձնակազմի ներկայությամբ Գյումրու տա¬րած¬քային բաժնի պետ Է.Վար¬ժապետյանից և գլխավոր մասնագետ (օպերատոր) Ա.Աբրահամ¬յանից պարզել և հավաս¬տիա¬ցել է, որ վերջինիս և նույն բաժնի հնարավոր այլ աշխատակիցների չարաշա¬հում¬ների, բաժնի ղեկավար անձնակազմի ոչ պատշաճ հսկողության հետևան¬քով թաղման նպաստ¬ներ վճա¬րելու անվան տակ ՀՀ պե¬տա¬¬կան բյու¬ջեից կրկնակի ելքագրվել և հափշակվել է Ծառայութ¬յանը վստահ¬ված մոտ 29 մլն ՀՀ դրամ գումար։ Առանձնապես խոշոր չափի գումարի տի¬րա¬նալու դիտավո¬րությամբ` Վ.Խաչիկյանը, օգտա¬գործելով որպես Ծառայության ղե¬կավար՝ իր նկատ¬մամբ Գյում¬րու տարած¬քային բաժնի աշխա¬տա¬կիցներ Ա.Աբրա¬համ¬յանի և այլոց վստա¬հութ¬յունը, մասնա¬վո¬րապես՝ այդ պահանջը ներկա¬յացնելով պատեհ պահի և իրավիճակում, այն է՝ խորհրդակ¬ցությանը մասնակցող Ծառա¬յության ղեկավար աշխա¬տա¬կիցների, նրանց թվում նաև իր կազմակերպած և ղեկա¬վարած հան¬ցավոր խմբի ան¬¬դամ¬ներ Ա.Աբրա¬համ¬յանի և Հ.Գրիգորյանի ներ¬¬կա¬յությամբ, միա¬ժա¬մանակ օգտա¬գոր¬ծելով ՀՀ վերահսկիչ պալատի կողմից Ծառայության տվյալ բաժնում դեռևս շարու¬նակ¬վող ստուգումների փաստը, տա¬րած¬¬քային բաժ¬նի պետ Է.Վար¬ժապետ¬յանին, վեր¬ջինիս մի¬ջո¬ցով նաև Ա.Սուքիասյանին և Գյում¬րու տարածքային բաժնի վճարումների ծառայության պատասխանատու Ռ.Մնացա¬կան¬յանին համոզել և հորդորել է սեղմ ժամ¬¬¬կետում անձ¬նական միջոց¬ների հաշվին հայ¬թայթել այդ 29 մլն ՀՀ դրամը և հանձնել իրեն՝ իբր ՀՀ պետական բյուջեին պատճառված այդ վնասն անմիջա¬պես վերա¬կանգնելու համար։ Արդեն 2010 թվականի մայիս-հու¬նիս ամիսներին Վ.Խաչիկյանը Է.Վարժա¬պետ¬յանի միջոցով ստա¬ցել է նախ՝ Ա.Աբրահամյանի անձնական գումարների հաշվին, ՀՀ դրամի և ԱՄՆ դոլարի տես¬¬¬քով հավաքված 20 մլն ՀՀ դրամին համարժեք գումարը, ապա` Գյումրու տարածքային բաժ¬¬նի այլ աշխատակցի (աշխատակիցների) անձնական միջոցների հաշվին հավաքված և կեն¬սա¬թոշա¬կա¬յին ապա¬հովության և առան¬¬ձին ծրագրերի վար¬չության պետ Ա.Աբրահամյանին, վերջինիս կողմից իր առաջին տեղակալ Ա.Հարություն¬յա¬նին փոխանցված ևս 9 մլն ՀՀ դրամ գումարը, սակայն ընդ¬հանուր 29 մլն ՀՀ դրամ գումարը ՀՀ պետական բյուջե չի վճարել (վե¬րա¬¬կանգնել), այլ Գյումրու տա¬րած¬քային բաժնի աշխատակիցներ Ա.Աբրա¬համյանի և այլոց վստահությունը չա¬րաշահելով՝ վերջիններիս առանձ¬նա¬պես խո¬շոր չափի գումարը հափշտա¬կել է` ավարտելով նախնական հանցավոր դիտավորությունը։ Այս դրվագը հիմնավորվել է վկաներ` Է.Վարժապետյանի, Ա.Աբրահամյանի, Ռ.Մնացականյանի, Ա.Հարությունյանի և ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահո¬վութ¬յան պետական ծառայության Գյումրու տարածքային բաժնի նախկին պետ Էդուարդ Վարժա¬պետ¬յանի, նույն բաժնի գլխավոր մասնագետ Ա.Աբրահամյանի և տեսուչ-վճարող Կ.Փիլո¬յանի, ինչպես նաև Ռ.Մնացականյանի նկատմամբ կայացված` ՀՀ Շիրակի մարզի ընդ¬հանուր իրա¬վա¬սության դատարանի 2014 թվականի հունիսի 17-ի ՇԴ/0066/01/13 դատավճռով, որով մաս¬նավորապես Է.Վար¬ժա¬պետյանը և Ա.Աբրահամյանը մեղավոր են ճանաչվել և դատա¬պարտվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` այն բանի համար, որ, նախնական համաձայնության գալով միմ¬յանց հետ, 2007-2009թթ. ընթացքում կեղծ դիմումներ կազմելու և վճարային ցուցակներ ստա¬նալու եղանակ¬ներով ելքագրել և յուրացրել են վճարումը կասեցված կենսաթոշակի դեպո¬նաց¬ված ընդ¬հանուր 4.337.835 ՀՀ դրամ գումարներ։ Ա.Աբրահամյանը նաև մեղավոր է ճա¬նաչվել Կ.Փիլոյանի հետ ձեռք բերված նախնական համաձայնության շրջանակներում 2008-2010թթ. ընկած ժամանակահատվածում 63.318.125 ՀՀ դրամի չափով կենսաթոշակառուների թաղման նպաստ¬ների և ժառանգվող գու¬մար¬ները կրկնակի ելքագրելու և յուրացնելու, ինչպես նաև նույն խմբի կազմում 2008-2009թթ. ըն¬թաց¬քում 114 կեն¬սաթոշակառուների ընդհանուր 15.290.269 ՀՀ դրամի չա¬փով կա¬սեցված կեն¬սաթոշակի դեպոնաց¬ված գումարներ յուրացնելու համար։ Նույն դա¬տավճռով լուծվել է նաև դատա¬խա¬զութ¬յան քաղաքացիական հայ¬ցը, որը բավա¬րար¬¬վել է մաս¬նակի. Շիրակի մարզի ընդ¬հանուր իրավասության դատարանը դատաքննության արդ¬յունքներով փաս¬¬տել է, որ «նա¬խաքննութ¬յան ընթացքում Ա.Աբրահամյանը փաստացի վերա¬կանգնել է 29 մլն ՀՀ դրամը` հաշվի առնելով այն հան¬գամանքը, որ նշված գումարը տրվել է Սոցիալա¬կան ա¬պա¬¬¬հովության պե¬տական ծառա¬յության պետ Վ.Խաչիկյանին` պատ¬ճառ¬ված վնասը վե¬րա¬¬¬կանգնելու նպա¬¬տակով, սակայն վերջինս այդ գումարը պետական բյուջե չի փո¬խան¬ցել, որի կա¬¬պակ¬ցութ¬յամբ մեկ այլ (տվյալ դեպքում` սույն) քրեական գործով վերջինիս մեղադրանք է առա¬ջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։ Այս հանգամանքը հաստատվել է նաև Վերաքննիչ դատարանի 2014 թվականի նոյեմբերի 21-ի որոշմամբ, որի համաձայն Վերաքննիչ դատարանն արձանագրել է, որ Ա.Աբրահամյանը Շիրակի մարզի ընդ¬հանուր իրա¬վա¬սության դատարանի 2014 թվականի հունիսի 17-ի ՇԴ/0066/01/13 դատավճռով հաստատված համարված` հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասից մինչ վերաքննիչ բողոք բերելը վերականգնել է 29 մլն ՀՀ դրամը։ Շիրակի մարզի ընդ¬հանուր իրա¬վա¬սության դատարանի 2014 թվականի հունիսի 17-ի դատավճռի հիմքում (ապացույցների շարքում) է դրվել նաև ՀՀ վերահսկիչ պալատի կողմից սոցիալական ապահովության պետական ծառայության «Գյումրու տարածքային բաժ¬նում իրականացված ստուգման ընթացքում արձանագրված փաստերի վերաբերյալ կազմված 2010 թվականի նոյեմբերի 11-ի միջանկյալ արձանագրությունը (ակտը), համաձայն որի` տվյալ տարած¬քա¬¬յին բաժնում արձա¬նագրվել են տարաբնույթ խախտումներ և բացթողումներ, այդ թվում` կենսա¬թոշակի գումարների կրկնա¬կի ելքագումներ։ Վերոնշյալ դատավճիռը Դատարանը հաշվի է առել ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյա¬նին վերագրված խարդախության դրվագով նրա, մյուս կողմից գործով ամբաստանյալներ Ա.Աբրա¬համ¬¬յանի և Հ.Գրիգորյանի հրապարակված և հետազոտված նախաքննա¬կան իրարա¬մերժ ցուցմունքները գնահատելիս, որի արդյունքներով առավել կարևորում և արժևորում է ամբաս¬տանյալներ Ա.Աբրահամյանի և Հ.Գրիգորյանի ցուցմունքները, քանի որ Շիրակի մար¬զի դատարանի դատական ակտով արձանագրվել է քննվող դեպքի ժամանակահատվածում, այն է՝ 2010 թվականի դրությամբ Է.Վարժա¬պետ¬յա¬նի ղեկավարած ՍԱՊԾ Գյումրու տա¬րած¬քա¬յին բաժնում թաղման նպաստ¬ների և ժառանգվող գումարների կրկնակի ելքագրման վերա¬բեր¬յալ չարա¬շա¬հումների առկայությունը, ինչպես նաև այդ տարածքային ստորաբաժանման պաշ¬տո¬նա¬տար անձանց ոչ իրավաչափ գործո¬ղութ¬յունների հետևանքով պե¬տութ¬յանն ենթադ¬րաբար պատ¬ճառ¬ված այդ վնասը վերա¬կանգ¬նելու շար¬ժառիթով Վ.Խա¬չիկ¬¬¬¬¬յանին 29 մլն ՀՀ դրամ գու¬մարը փոխանցելու հանգա¬մանքը։ Նաև վերոնշյալ դա¬տական ակտի համատեքստում սույն գործի դա¬տաքննութ¬յամբ հե¬տա¬¬զոտ¬ված ապա¬ցույցների համադրման և գնահատ¬ման արդ¬յունք¬ներով Դա¬¬տարանը հաստատված է համարել այն, որ հատկապես այդ պատրվա¬կով է ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանը ստացել 29 մլն ՀՀ դրամ գու¬մա¬րը, սակայն պետական բյուջե չվերականգնելով` Ա.Աբրահամյանի և Գյումրու տարածքային բաժնի այլ աշխատակցի (աշխատակիցների) վստահությունը չարաշահե¬լով` հափշտա¬¬¬կել այն։ Հետևաբար դատարանի այն եզրահանգումը, որ Վ.Խաչիկյանին փոխանցված 29 մլն ՀՀ դրամը նույն այն գումարներից չի եղել, որը նախապես անհիմն ել¬քագրել և ենթադրաբար յուրացրել էր Գյումրու տա¬րածքային բաժնի օպերատոր Ա.Աբրա¬համ¬յանն` անհիմն է և չի բխում գործով հետազոտված ապացույցներից։ Հղում կատարելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ, 156-րդ և 158-րդ հոդվածների, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի Ալվարդ Չուբարի Ստեփանյանի վերաբերյալ 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի թիվ ԼԴ/0327/01/10 և Արկադի Վարդանյանի վերա¬բերյալ 2013 թվականի ապրիլի 18-ի թիվ ՇԴ2/0013/01/11 որոշումների դրույթների վրա գտել է, որ Վ.Խաչիկյանը պետությանն անմիջականորեն պատճառած վնասի համար ենթակա է քաղաքա¬ցիա¬իրավական պատասխանատվության, քանի որ՝ նրա դեմ քաղաքացիական հայց է ներկայացրել դատախազը, ով ՀՀ քրեա¬¬կան դատավարության օրենսգրքի 156-րդ հոդվածի համաձայն` իրավասու է հարուցել և պաշտ¬պանել հարուցած քաղաքացիական հայցը, եթե խախտվել են պետության գույքային շահերը: Հայցադիմումը ներկայացվել է որպես քաղաքացիական պատասխանող ճանաչված ամ¬բաս¬տանյալի, այսինքն՝ պատշաճ անձի (կողմի) դեմ, դատաքննութ¬յամբ հաստատվել է, որ վե¬րագրված հանցանքն ամբաս¬տան¬յալը կատարել է, որի հետևանքով պետությանն ան¬մի¬ջա¬կանորեն պատճառվել է համապատասխան գույքային վնաս, այսինքն՝ առկա է պատ¬ճառահետևանքային ուղղակի կապ: Հայցադիմումը բովանդակում է դրա ձևին և բովանդակությանն ՀՀ քրեական դա¬տավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 3-րդ մասով ներկա¬յացված պա¬հանջ¬ները։ Դատախազությունը հանդիսացել է պատշաճ անձ և քաղաքացիական հայցի մեջ ներառել է այդ 29 մլն դրամը, սակայն դատարանն անհիմն մերժել է այն։ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել մի շարք նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներ, ինչը հիմք է նշված դատավճիռը բեկանելու և փոփոխելու համար։ Դիմողը խնդրել է Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը` ամբաստանյալներ Ա.Սուքիասյանի, Հ.Հովհաննիսյանի, Ս.Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի պատիժների, ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանի, Ա.Խաչատրյանի, Ս.Սարգսյանի, Հ.Դանիելյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի կատարած հանցանքների որակումների և դատախազության ներկայացրած քաղաքացիական հայցի մասով բեկանել և փոփոխել: Վերացնել ամբաստանյալներ Ա.Սուքիասյանի, Հ.Հովհաննիսյանի, Ս.Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառումը և թողնել կրելու Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով սահմանված պատիժները: Բավարարել ՀՀ գլխավոր դատախազության ներկայացրած քաղաքացիական հայցի չբավարարված մասը` 29 մլն ՀՀ դրամը, որպես վերջինիս կողմից պետությանը հանցագործությամբ պատճառված վնաս: Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը բեկանել և փոփոխել ամբաստանյալներ Ս.Սարգսյանի, Ա.Խաչատրյանի, Բ.Մուրադյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Դանիելյանի Հ.Մարտիրոսյանի կողմից կատարած հանցանքներին Առաջին ատյանի դատարանի կողմից տրված սխալ քրեաիրավական որակումները և ամբաստանյալների արարքներն որակել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով: 36. Դիմող` ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը հայտնել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի էական խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա ավելին՝ կայացված դատական ակտը խաթարում է արդարադատության բուն էությունը: Հղում կատարելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 16-ի թիվ ՎԴ/0551/05/08 և 2010 թվականի մարտի 26-ի թիվ ԵԿԴ/0058/11/09 որոշումների, ՀՀ արդարադատության խորհրդի 2011 թվականի հունիսի 24-ի թիվ ԱԽ-13-Ո-17 որոշման դրույթների վրա գտել է, որ դատարանը ճիշտ չի կիրառել քրեական օրենքը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքը հիմնված է բացառապես մյուս ամբաստանյալների ցուցմունքների վրա: Նրանք գործով հանդիսանում են շահագրգիռ անձինք (ի պաշտոնե հանդիսացել են Վ.Խաչիկյանի ստորադասները) և միայն նրանց ցուցմունքներով հնարավոր չէ մեղադրանքը համարել հիմնավոր: Այն ամբաստանյալների նկատմամբ ովքեր Վ.Խաչիկյանին մեղադրող ցուցմունքներ են տվել, որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն չհեռանալու մասին, իսկ դատարանի դատավճռով ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել: Վկաների ցուցմունքները չեն կարող դրվել մեղադրանքի հիմքում, քանի որ դրանք հիմնված են միայն ենթադրությունների վրա, իսկ առանձին դեպքերում` նշել են, որ տվյալ կենսաթոշակառուին չեն ճանաչում և տեղեկություն չունեն: Վկաների ցուցմունքները ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով Խաչիկյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորող փաստարկներ չեն պարունակում: Դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ և 365-րդ հոդվածի պահանջները: 2008 թվականի կենսաթոշակառուների կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսվել է կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչությանը ներկայացված դիմումների հիման վրա: Կուտակված կենսաթոշակների վճարման գործընթացին մասնակցում էր համապատասխան վարչությունը և վճարային ծառայությունը: Վ.Խաչիկյանը 2009 թվականից իր հրամանով նոր կարգ է սահմանել, ըստ որի՝ կենսաթոշակառուի կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ դիմումները պետք է ներկայացվեն ոչ թե կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչությանը, այլ Երևանի համապատասխան ստորաբաժանման պետին: Կենսաթոշակառուի կուտակված կենսաթոշակի գումարը ելքագրելու համար, բացի վերը նշված օղակներից, ավելանում է նաև ստորաբաժանման աշխատակիցների աջակցության անհրաժեշտությունը: Նման պայմաններում, եթե Վ.Խաչիկյանն իր հրամանով ցանկացել է սահմանափակել կուտակված կենսաթոշակների գումարների յուրացման հնարավորությունը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքն անհիմն է: Անհիմն է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքը: Նշված մեղադրանքի հիմքում դրված է Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Է.Վարժապետյանի, ծառայության պետ Ռ.Մնացականյանի և բաժնի օպերատոր Ա.Աբրահամյանի իրարամերժ ցուցմունքները: Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Է.Վարժապետյանը ցուցմունք է տվել, որ 2010 թվականի մայիսի առաջին տասնօրյակում ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի կանչով Գյումրու վճարային ծառայության պետ Ռ.Մնացականյանի և Գյումրու տարածքային բաժնի օպերատոր Ա.Աբրահամյանի հետ գնացել են Վ.Խաչիկյանի աշխատասենյակ խորհրդակցության, որտեղ վերջինս տեղեկացրել է, որ կենտրոնական և Գյումրու տարածքային շտեմարանում առկա է անհամապատասխանություն 29 մլն ՀՀ դրամի չափով, որն առաջացել է կրկնակի վճարումների հետևանքով: Ա.Աբրահամյանը խոստովանել է, որ այդ խախտումները ինքն է կատարել: Խաչիկյանը պարտավորեցրել է շտապ վերականգնել կրկնակի վճարումների արդյունքում առաջացած վնասը: Ա.Աբրահամյանը Ռ.Մնացականյանի միջոցով իրեն է փոխանցել 20 մլն ՀՀ դրամ, որն ինքն անձամբ հանձնել է Խաչիկյանին, իսկ մի քանի օր անց Ա.Աբրահամյանի միջոցով 9 մլն ՀՀ դրամը ևս փոխանցել է Խաչիկյանին: Գյումրու տարածքային բաժնի օպերատոր Ա.Աբրահամյանն իր հերթին ցուցմունք է տվել, որ ինքը 20 մլն ՀՀ դրամը Ռ.Մնացականյանի միջոցով հունիսի սկզբներին փոխանցել է Է.Վարժապետյանին: Ըստ Ա.Աբրահամյանի նախաքննության ցուցմունքի՝ 2010 թվականի մայիս ամսին Վ.Խաչիկյանն իրեն, Գյումրիի տարածքային բաժնի պետ Է.Վարժապետյանին և վճարային ծառայության պետ Ռ.Մնացականյանին հրավիրել է իր աշխատասենյակ և հայտնել, որ ՀՀ Վերահսկիչ պալատի ստուգումների արդյունքում հայտնաբերվել է շուրջ 29 մլն ՀՀ դրամի թաղման նպաստի գումարների կրկնակի ելքագրումներ: Խոստովանել է, որ այդ խախտումները կատարել են ինքն ու վճարող-տեսուչ Կ.Փիլոյանը և խոստացել է վերականգնել գումարը: Է.Վարժապետյանին գումարը վերականգնելու նպատակով անձամբ տվել է 20 մլն ՀՀ դրամ, որը նա պետք է փոխանցեր Վ.Խաչիկյանին, իսկ ինչ վերաբերում է 9 մլն ՀՀ դրամին,ապա այդ գումարն իր կարծիքով Ռ.Մնացականյանն է տվել Է.Վարժապետյանին: Գյումրու վճարային ծառայության պետ Ռ.Մնացականյանը ցուցմունք է տվել, որ գումար Է.Վարժապետյանին չի փոխանցել: Վերջինս Դատարանում հայտնել էր, 2010 թվականի մայիսին ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի կանչով Գյումրու վճարային ծառայության պետ Է.Վարժապետյանի և գլխավոր մասնագետ Ա.Աբրահամյանի հետ միասին գնացել են Վ.Խաչիկյանի աշխատասենյակ` խորհրդակցության, որին մասնակցել են նաև վերջինիս առաջին տեղակալ Ա.Հարությունյանը, կենսաթոշակային վարչության պետ Ա.Աբրահամյանը, վճարման ծառայության պետ Հ.Գրիգորյանը և վճարումների ծառայության աշխատակցուհի Ռուզաննան։ Ա.Աբրահամյանը խոստովանել է, որ կենսաթոշակառուների մահվան նպաստների և ժառանգվող գումարների վճարումների միջև իրենց տարածքային բաժնում հայտնաբերված գումարային տարբերությունն առաջացել է նրա մեղքով։ Խաչիկյանն իրեն հանձնարարել է վերականգնել այդ գումարները, ինքը հրաժարվել է, առաջարկել է դիմել դատախազություն։ Վերը նշված ցուցմունքների համադրությունից հիմնավորվում է (առնվազն հիմնավոր կասկած է առաջանում), որ իրականում Վարժապետյանը 29 մլն ՀՀ դրամ չի հանձնել Խաչիկյանին: Խաչիկյանի աշխատասենյակում խորհրդակցությունը տեղի է ունեցել 2010 թվականի մայիսի 10-ին մոտ օրերին: Այդ դեպքում, եթե Վարժապետյանը դրանից 3-4 օր անց հանձներ 20 մլն ՀՀ դրամ, իսկ մի քանի օր անց` ևս 9 մլն ՀՀ դրամը, հետևաբար ամբողջ գումարի փոխանցումը պետք է տեղի ունենար մայիս ամսվա ընթացքում, մինչդեռ Ա.Աբրահամյանը հայտնել է, որ 20 մլն ՀՀ դրամը մաս-մաս Ռ.Մնացականյանի միջոցով հունիսի սկզբներին է փոխանցել Է.Վարժապետյանին: Ռ.Մնացականյանն ընդհանրապես հերքեց իր կողմից Վարժապետյանին գումար տալու հանգամանքը, նաև, որ Ա.Աբրահամյանից գումար չի ստացել: Բացի այդ՝ Ա.Աբրահամյանը և Ա.Հարությունյանը ցուցմունք են տվել, որ Խաչիկյանին են փոխանցել Վարժապետյանի կողմից տրված կապոցը, սակայն չեն տեսել, թե ինչ է եղել կապոցում, կամ եթե գումար է եղել, որքան: Անհավանական է, որ եթե Վարժապետյանը 29 մլն դրամը տված լիներ Խաչիկյանին չհիշեր թե կոնկրետ ինչ արժույթով է գումարը փոխանցել Խաչիկյանին: Նշված փաստական հանգամանքները հիմնավորում են, որ իրականում Վարժապետյանի կողմից գումար չի տրվել Խաչիկյանին, և Խաչիկյանն իր հերթին չէր կարող խարդախությամբ տիրանալ դրան: Հնարավոր չէր Գյումրու տարածքային ստորաբաժանման պատճառած վնասի չափը հաշվարկելու դեպքում վնասի չափը, թե վերահսկիչ պալատի աշխատակիցների և, թե ծառայության աշխատակիցների կողմից հաշվարկելիս ստացվեր նույն 29 մլն ՀՀ դրամի չափով, քանի որ իրականում պատճառված վնասը կազմել է մոտավորապես 84 մլն դրամ: Առավել արժանահավատ է Խաչիկյանի ցուցմունքը, որ ոչ թե հրավիրվել է խորհրդակցություն վնասը վերականգնելու նպատակով, այլ Գյումրու տարածքի աշխատակիցներին պարտավորեցվել է վերահսկիչ պալատի աշխատակիցների կողմից պահանջվող փաստաթղթերը տրամադրել վերջիններիս: Դատարանի եզրահանգումը, անհիմն է, չի բխում քրեական գործի նյութերից: Այս դրվագով 29 մլն ՀՀ դրամ Վ.Խաչիկյանին փոխանցելու հանգամանքը անհրաժեշտ և բավարար ապացույցներով չի հաստատվում: Դատարանը առաջադրված մեղադրանքը հաստատված համարելով թույլ է տվել քրեադատավարական օրենքի էական խախտում, որն ազդել է գործի ելքի վրա: Եթե դատարանը հաստատված է համարում, որ Խաչիկյանը բյուջե վերականգնելու նպատակով Վարժապետյանից ստացել է 29 մլն դրամ, Վ.Խաչիկյանի արարքը չէր կարող որակվել որպես խարդախություն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասով: Նշված հանցագործության սուբյեկտ կարող է հանդիսանալ պարզապես 16 տարին լրացած մեղսունակ անձը: Սակայն առանձնահատուկ են այն դեպքերը, երբ տվյալ հանցագործությունների սուբյեկտներ են հանդիսանում պաշտոնատար անձինք: Այստեղ արդեն առկա է էական տարբերություն երկու հանցակազմերի միջև, քանի որ երկու դեպքերում տարբեր է «պաշտոնատար անձ» հանցագործության սուբյեկտի առանձնահատկությունը և նշանակությունը: Խարդախության պարագայում այդ առանձնահատկությունը դրսևորվում է նրանում, որ պաշտոն զբաղեցնելու հանգամանքն ավելի խորը հոգեբանական ազդեցություն կարող է ունենալ անձի վրա, ում փորձում է խաբել կամ առավել ևս՝ ում վստահությունը փորձում է չարաշահել հանցավորը: Դրա հետևանքով տուժողն ավելի արագ կարող է ընկնել ազդեցության տակ և այդ ազդեցությունը կարող է լինել ավելի խորը: Յուրացնելու կամ վատնելու առանձնահատկությունն այն է, որ այս պարագայում արդեն պաշտոնատար անձը կարողանում է «ի պաշտոնե» իրեն վստահված գույքի հափշտակությանն ուղղված համապատասխան գործողություններն իրականացնել պաշտոնեական դիրքի օգտագործմամբ: Սուբյեկտիվ կողմը երկու հանցակազմերի պարագայում էլ դրսևորվում է ուղղակի դիտավորությամբ: Ընդ որում խարդախության պարագայում գույքին տիրանալու հանցավորի ուղղակի դիտավորությունը պարտադիր պետք է ծագի գույքն իրեն հանձնելու պահից, կամ գույքի հանդեպ համապատասխան իրավունք ձեռք բերելուց առաջ: Հակառակ դեպքում համաձայն սույն վերլուծության ինչպես նաև դատական պրակտիկայի՝ վեճն անցնում է քաղաքացիաիրավական կարգավորման տիրույթ: Տարբեր է իրավիճակը յուրացման դեպքում՝ այստեղ գույքին տիրանալու դիտավորությունը կարող է ծագել գույքի հանցավորի տիրապետության տակ անցնելուց հետո: Խարդախության և յուրացման հանցակազմերի տարբերակման համար գլխավորապես անհրաժեշտ է անդրադառնալ դրանց օբյեկտիվ կողմերին: Խարդախության օբյեկտիվ կողմի առանձնահատկությունն այն է, որ այն կատարվում է խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով: Հենց այդ՝ օբյեկտիվ կողմի յուրահատկություններն են խարդախությունը տարանջատում բոլոր այլ օրենսդրությամբ նախատեսված հափշտակության եղանակներից: Խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով հանցավորը ներգործում է գույքին տիրապետողի գիտակցության վրա, ինչի արդյունքում վերջինս, մոլորության մեջ ընկնելով, անձամբ գույքը հանձնում է հանցավորին: Խարդախության դեպքում որպես հիմնական գործողություն պետք է դիտարկել սեփականատիրոջ տիրապետումից գույքի առգրավման գործընթացը, որը պայմանավորված է հանցագործության սուբյեկտի կողմից խաբեությամբ կամ վստահության չարաշահմամբ: Հենց այս փոխկապակցված ակտերն են կազմում խարդախության օբյեկտիվ կողմի հատկանիշները: Հանցավորի կողմից տուժողին խաբելու և/կամ նրա վստահությունը չարաշահելու և տուժողի կողմից գույքը հանցավորին հանձնելու միջև անպայմանորեն պետք է առկա լինի անքակտելի պատճառահետևանքային կապ: Հակառակ դեպքում այդ արարքը չի կարող դիտարկվել խարդախություն: Նույն խաբեությունը կամ վստահությունը չարաշահելը կարող է մեկ այլ (օրինակ՝ գողություն, յուրացում) հանցագործության կատարման պայմաններից մեկը հանդիսանալ, սակայն այդ արարքը չի կարող որակվել խարդախություն միայն այդ պայմանների առկայության պատճառով, առանց դրանց և գույքին տիրանալու փաստի միջև ուղղակի պատճառահետևանքային կապի առկայության: Վկայակոչելով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի փետրվարի 24-ի թիվ ԵԿԴ/0176/01/09 որոշման դրույթները գտել է, որ խարդախության հանցակազմի առկայության համար անհրաժեշտ է տուժողի մոլորության իրավիճակում հայտնվելը և այդ իսկ մոլորության հետևանքով գույքի հանձնումը հանցավորին: Հանցագործությունը որակելիս յուրացում կամ խարդախություն դատարանը առաջին հերթին պարտավոր է անդրադառնալ երկու հանցակազմերի օբյեկտիվ կողմերի համեմատական վերլուծությանը, դրանց տարբերություններին: Ուսումնասիրության առարկա դատարանը պետք է դարձներ այն հարցը, թե արդյոք մեղադրյալի կողմից տուժողներին սուտ տեղեկություն հայտնելու, նրանց խաբելու և նրանց կողմից խաբվելու և մոլորության մեջ ընկնելու արդյունքում է գույքը հանձնվել մեղադրյալին, թե գույքի հանձնումը պայմանավորված է եղել այլ հանգամանքներով, իսկ խաբեությունը եղել է պարզապես նպատակին հասնելուն ուղղված գործողությունների հեշտացման միջոց: Խարդախությունը բնութագրվում է որպես խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու եղանակով ուրիշի գույքի զգալի չափերով հափշտակություն կամ ուրիշի գույքի նկատմամբ իրավունքի ձեռքբերում: Խարդախության օբյեկտիվ կողմի առանձնահատկությունը դրսևորվում է հափշտակությունը խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով իրականացնելով: Խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով հանցավորը ներգործում է գույքին տիրապետողի գիտակցության և կամքի վրա, ինչի արդյունքում վերջինս, մոլորության մեջ ընկնելով, անձամբ գույքը հանձնում է հանցավորին: Խարդախության սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ, և հանցավորը գիտակցում է, որ խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով հափշտակում է ուրիշի գույքը, նախատեսում ու ցանկանում է այդ, այսինքն՝ ի սկզբանե նպատակ է ունենում հափշտակել այն, չվերադարձնել գույքը: Յուրացումը բնութագրվում է նրանով, որ հանցավորը հափշտակում է իրեն վստահված գույքը` այն գույքը, որը գտնվում է նրա օրինական տիրապետման ներքո, որի նկատմամբ ունի որոշակի լիազորություններ: Հանցավորը գույքը վերցնում կամ գույքին տիրանում է՝ օգտագործելով այն լիազորությունները, որոնք նրան վերապահված են այդ գույքի նկատմամբ: Հանցավորը գույքի նկատմամբ կարող է օժտված լինել տարբեր լիազորություններով՝ տնօրինման, կառավարման և այլն, որոնք կարող են առաջանալ պաշտոնեական պարտականությունների կամ պայմանագրային հարաբերությունների ուժով: Խարդախության և այնպես էլ յուրացման դեպքում գույքի սեփականատերը կամովին է գույքը հանձնում հանցավորին, սակայն ի տարբերություն յուրացման՝ խարդախության դեպքում գույքի սեփականատերը գտնվում է մոլորության մեջ: Բացի այդ՝ խարդախության դեպքում գույքը հանձնելիս սեփականատերը գույք վերցնողին որևէ օրինական լիազորությամբ չի օժտում: Վերջապես, խարդախության դեպքում ի սկզբանե նպատակ է ունենում հափշտակել գույքը, մինչդեռ յուրացման դեպքում գույքը նրան հանձնելիս հափշտակելու նպատակը բացակայում է և այն առաջանում է հետագայում: Տվյալ դեպքում Վ.Խաչիկյանը աշխատել է ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության պետի պաշտոնում /այսուհետ՝ Ծառայություն/: Ծառայությունը պետության անունից իրականացրել է կենսաթոշակառուների կենսաթոշակի և մահացած կենսաթոշակառուների թաղման նպաստների վճարման գործառույթը, այսինքն՝ տվյալ գործառույթը իրականացնելու նպատակով պետության բյուջեից որոշակի գումար է հանձնվել Ծառայությանը: Կոնկրետ դեպքում ըստ նախաքննության մարմնի Գյումրու տարածքային բաժնում պետության կողմից թաղման նպաստ վճարելու նպատակով տրամադրված գումարները յուրացվել են, և Վ.Խաչիկյանը Վարժապետյանից պահանջել է վերականգնել պետությանը պատճառված վնասը: Ըստ Վարժապետյանի ցուցմունքի՝ պետական բյուջե վերականգնման ենթակա 29 մլն դրամն ինքը փոխանցել է Խաչիկյանին: Տվյալ դեպքում նախաքննության մարմինը, ապա նաև Դատարանը եզրակացնում են, որ Խաչիկյանը 29 մլն ՀՀ դրամը պետական բյուջե չի վճարել և խարդախությամբ հափշտակել է այն: Ըստ մեղադրանքի Խաչիկյանը հանդիսանալով ծառայության պետը և օժտված լինելով տնօրինման, կառավարման լիազորություններով Վարժապետյանից պահանջել է վերականգնել կրկնակի ելքագրված գումարները: Այսինքն Վարժապետյանը վերականգնման ենթակա գումարը հանձնել է Խաչիկյանին ոչ թե մոլորության մեջ ընկնելով այլ որպես ծառայության ղեկավարի օրինական պահանջ` նկատի ունենալով, որ նշված գումարները ծառայության տնօրինությանն են անցել լիազոր մարմնի կողմից ի դեմս Ծառայության պետական պարտավորություններն իրականացնելու նպատակով: Ընդ որում վերը նշված իրարամերժ ցուցմունքներից և ոչ մեկով չի հստակեցվում, որ Վ.Խաչիկյանը 29 մլն ՀՀ դրամը վերականգնելու պահանջ ներկայացնելիս արդյոք պարզաբանել, առավել ևս հավաստիացրել է իր հետագա գործողությունների վերաբերյալ: Ավելին, Վարժապետյանը դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով հայտնել է, որ գումարը հանձնելուց հետո սկզբում Խաչիկյանը ցանկացել է վերականգնել գումարը, սակայն հետագայում չի վերականգնել: Հատկանշական է, որ ըստ առաջադրված մեղադրանքի Խաչիկյանը ծառայությունում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգողներին կաշառք տալու պատրվակով անձամբ և Ա.Աբրահամյանի միջոցով հրահանգավորել է տարածքային բաժինների պետերին վճարումը կասեցված կենսաթոշակի գումարները ելքագրել, այնուհետև դրամարկղից ստացել են առանձնապես խոշոր չափերի 131.582.500 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները և յուրացման եղանակով հափշտակել: Մի դեպքում գումարները փոխանցվել են Խաչիկյանին ՀՀ վերահսկիչ պալատի աշխատողներին կաշառք տալու պատրվակով, սակայն կաշառք չի տրվել, և դատարանը հաստատված է համարել արարքի որակումը որպես յուրացում, իսկ Գյումրու դրվագով Խաչիկյանը հանձնարարել է վերականգնել գումարները, սակայն գումարը պետական բյուջե չի փոխանցել ու հափշտակել է այն, մեղադրանքի կողմը արարքը որակել է որպես խարդախություն: Երկու դրվագներում էլ գործ ունեն ծառայությանը հանձնված, նրա տնօրինությանը վստահված դրամական միջոցների հետ, սակայն, նախաքննության մարմինը, այնուհետև նաև Դատարանը մի դեպքում հափշտակությունը որակել են որպես յուրացում, իսկ մյուս դեպքում՝ խարդախություն: Խաչիկյանը որևէ մեկին մոլորության մեջ չի գցել, գումարը պահանջել է որպես ծառայության ղեկավար` ով օժտված է եղել կազմակերպական-տնօրինչական լիազորություններով, այլապես վերականգնման ենթակա գումարը ոչ մի դեպքում Խաչիկյանին չէին հանձնի: Դատարանը պետք է իրավական դիրքորոշում արտահայտեր այն հարցի կապակցությամբ, թե արդյոք Ծառայության պետի փոխարեն, որևէ այլ անձի և/կամ պաշտոնյայի պահանջով, խնդրանքով և/կամ վստահեցումներով Է.Վարժապետյանը, Ա.Աբրահամյանը և այլոք կփոխանցեին իրենց կողմից յուրացված 29 մլն ՀՀ դրամ գումարը: Դատարանը նշել է, թե բացակայում է ապացույց, որ Խաչիկյանին հանձնված 29 մլն ՀՀ դրամ գումարը նրան, որպես ծառայության պետի, ի պաշտոնե կամ առանձին հանձնարարությամբ հանձնված գույք էր, որի հետևանքով հանգել է համոզմունք, թե Խաչիկյանը չէր կարող յուրացնել այդ գույքը: Դատարանը փաստել է, որ Խաչիկյանը տվյալ գումարին տիրացել է Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցների վստահությունը չարաշահելու միջոցով: Դատարանի եզրահանգումները հակասում են ՀՀ Սահմանադրության 18-րդ, 19-րդ, 21-րդ հոդվածներով ամրագրված սկզբունքներին, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ և 365-րդ հոդվածների պահանջներին: Դատարանը անձի մեղավորությունը համարում է ապացուցված ոչ թե տարբեր հանգամանքների բացառման միջոցով, այլ կոնկրետ փաստերի և հանգամանքների հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցման շեմին համապատասխանող վերաբերելի, թույլատրելի և բավարար ապացույցների միջոցով: Վ.Խաչիկյանը, աշխատելով ծառայություն պետի պաշտոնում, հանդիսացել է մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ: Խաչիկյանն օգտվել է գույքի նկատմամբ իրեն վերապահված լիազորություններից: Դատարանը բազմակողմանիության, լրիվության և օբյեկտիվության շրջանակներում պետք է գնահատեր նաև այն հանգամանքը, թե կոնկրետ ինչ շարժառիթով առաջնորդվելով են Է.Վարժապետյանը, Ա.Աբրահամյանը և այլոք ենթադրաբար 29 մլն ՀՀ դրամը տրամադրում հենց Վ.Խաչիկյանին, արդյոք նրանց գործողություններն ուղղված էին պետությանը հասցված վնասը վերականգնելուն, այն պարագայում երբ ոչինչ չէր խանգարում իրենց ինքնուրույն մուտքագրել այդ գումարը գանձապետարան: Հետագայում Ծառայության Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցների կողմից յուրացվել էր մոտ 84 մլն ՀՀ դրամ գումար և ակնհայտ է, որ վերջիններս այդ ենթադրյալ գումարը փոխանցելիս գիտակցում էին, որ դրանով չեն վերականգնում ողջ գումարը: Դատարանը պետք է դիրքորոշում արտահայտեր նաև, թե կոնկրետ ում կամ որ գույքը ենթադրաբար հափշտակելուն էր ուղղված Վ.Խաչիկյանի դիտավորությունը: Նման պայմաններում Դատարանը մերժում է Դատախազության Վ.Խաչիկյանի դեմ ներկայացված 29 մլն ՀՀ դրամի քաղաքացիական հայցը ոչ պատշաճ անձի կողմից հարուցված լինելու պատճառաբանությամբ, քանի որ տվյալ հանցագործծության հետևանքով տուժողը պետությունը չի: Դատարանն իրավական դիրքորոշում պետք է արտահայտեր նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի դիպոզիցիայով արտահայտված «ուրիշի գույք» եզրի կապակցությամբ և հիմնավորեր, թե արդյոք հանցագործությամբ ձեռք բերված գույքը կարող է համարվել հանցավորի սեփականությունը: Դատարանը դիրքորոշում է արտահայտել, թե դատաքննությամբ չի ապացուցվել, որ Խաչիկյանին փոխանցված 29 մլն ՀՀ դրամն այն նույն գումարներից էր, որը նախապես ելքագրել և ենթադրաբար յուրացրել է Գյումրու տարածքային բաժնի օպերատոր Ա.Աբրահամյանը: Էական չէ թե Վ.Խաչիկյանին ենթադրաբար փոխանցված 29 մլն ՀՀ դրամը նախկինում Է.Վարժապետյանի և այլոց կողմից յուրացված հենց այն նույն թղթադրամներով և արժույթով է եղել, թե ոչ: Այս կապակցությամբ Դատարանի դիրքորոշումը պատճառաբանված չէ: Վ.Խաչիկյանին 29 մլն ՀՀ դրամ գումարը Ծառայության Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցների կողմից փոխանցված լինելու հանգամանքը հիմնավորման հիմքում Դատարանը դրել է ՇԴ/0066/01/13 քրեական գործով Ա.Աբրահամյանի, Է.Վարժապետյանի ցուցմունքները, որոնք գործի շրջանակներում դատաքննությամբ պատշաճ ընթացակարգերի միջոցով չեն ձեռք բերվել, և չեն հանդիսացել օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտով հաստատված ապացույցներ: ՇԴ/0066/01/13 քրեական գործով դատարանը համարել է Ա.Աբրահամյանի կողմից հանցագործությամբ պետությանը հասցված վնասի 29 մլն ՀՀ դրամը վերականգնած և այդ մասով մերժել է Դատախազության քաղաքացիական հայցը: Թիվ ԵԿԴ/0011/01/13 քրեական գործով Դատարանը մերժել է Դատախազության քաղաքացիական հայցը` 29 մլն ՀՀ դրամ չափով` պատճառաբանելով, որ պետությունը չի հանդիսանում պատշաճ սուբյեկտ: Դատարանը (թե՛ Երևան քաղաքի Կենտրոն Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների, թե՛ Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանները) դատական սխալի արդյունքում անհնար է դարձրել հաստատված կատարված հանցագործությամբ պետությանը հասցված վնասի հատուցումը, քանի որ ՇԴ/0066/01/13 դատավճռով Ա.Աբրահամյանի կողմից հանցագործությամբ պետությանը հասցված վնասի 29 մլն ՀՀ դրամը վերականգնած է և այդ մասով դատախազության քաղաքացիական հայցը մերժել է, իսկ թիվ ԵԿԴ/0011/01/13 դատական ակտով Դատարանը մերժել է Դատախազության Վ.Խաչիկյանի դեմ հարուցված քաղաքացիական հայցը: Ստացվում է, որ միակ իրավասու սուբյեկտը այդ գումարը Վ.Խաչիկյանից պահանջելու Ա.Աբրահամյանն է, իսկ վերջինիցս ոչ մեկն այդ թվում նաև պետությունը չի կարող այդ 29 մլն ՀՀ դրամը պահանջել: Դատարանը բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ չի գնահատել մյուս մեղադրյալների Խաչիկյանի դեմ տրված ցուցմունքները, ինչն ազդել է գործի ելքի վրա: Դատավճռի հիմքում դրվել է Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014 թվականի հունիսի 17-ի դատավճիռը, որը սույն բողոքով վիճարկվող դատական ակտը կայացնելիս օրինական ուժի մեջ չէր մտել, այսինքն վկայակոչել է իրավական հետևանքներ չառաջացնող դատական ակտ: Դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 301-րդ հոդվածի պահանջը: Եթե ընդունվի, որ հաստատված է նախաքննության մարմնի կողմից առաջադրված մեղադրանքը ապա դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում Խաչիկյանի կողմից կատարած արարքի ծանրությանն ու անձին: Դատարանը որպես Խաչիկյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտարկել յուրացման ընթացքում վերջինիս առանձնապես ակտիվ դերը՝ հաշվի առնելով, որ վերջինս է կազմակերպել վերոնշյալ կայուն խումբը, ղեկավարել խմբի գործունեությունը, ընդգրկել է խմբի նոր անդամներ, ստացել և բաշխել է կազմակերպված խմբի հանցավոր գործունեության ընթացքում յուրացված գումարները: Դատարանը սխալ է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի դրույթները, քանի որ հաստատված համարելով կազմակերպված խմբի ղեկավար լինելու հանգամանքը, որը հանդիսացել է Վ.Խաչիկյանին մեղսագրվող հանցագործության հատկանիշ` ըստ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-ի 3-րդ մասի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի, միաժամանակ այդ նույն հատկանիշը հաշվի է առել որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք: Դատարանի կողմից հաշվի չեն առնվել օրենքով սահմանված պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները: Դատարանը չի ճշտել, արդյոք խնամքի տակ այլ անձինք առկա են: Գրեթե նույնական անձը բնութագրող տվյալներով մի մասի նկատմամբ դատարանը նպատակահարմար է գտել պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, իսկ Վ.Խաչիկյանի նկատմամբ նշանակել է մեղսագրվող հանցագործության համար նախատեսված գրեթե առավելագույն պատժաչափ՝ ազատազրկում յոթ տարի 6 ամիս ժամկետով, երբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է առավելագույնը 8 տարի: Դատարանը ճիշտ չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջները և Խաչիկյանի նկատմամբ նշանակել է ավելի խիստ պատիժ: Արդյունքում խախտելով նաև Վ.Խաչիկյանի ՀՀ Սահմանադրության 14.1-րդ և 19-րդ հոդվածներով երաշխավորված իրավունքները: Քաղաքացիական հայցը դատարանի կողմից քննության առարկա չի դարձվել և այն լուծվել է առանց օրենքով նախատեսված ընթացակարգով քննության առնելու, հնարավորություն չընձեռելով պաշտպանական կողմին առարկություններ և դիրքորոշում ներկայացնելու: Վկա Գ.Մինասյանի ցուցմունքով հիմնավորվել է, որ իր կենսաթոշակառու պապը՝ Ա.Մինասյանը, ԱՄՆ-ից Հայաստան է վերադարձել 2007 թվականի սեպտեմբերին և ստացել` իր նախորդ տարիների կուտակված կենսաթոշակը: 2007 թվականի փետրվարին նրա անվամբ ելքագրված 375.203 ՀՀ դրամ գումարը չեն ստացել: Ներկայացված քաղաքացիական հայցն այդ վերականգնված գումարի մասով բավարարման ենթակա չէ, քանի որ ենթադրյալ յուրացված գումարից մնացած մասը վճարվել է Մինասյանին /տես դատավճռի 107 էջը/: Քաղաքացիական հայցով մերժման ենթակա գումարներին անդրադարձել է պաշտպան Լ.Սիմոնյանը` ում հաշվարկներով քաղաքացիական հայցի գումարի հաշվարկային սխալը կազմում է մոտ կազմում է 19 մլն ՀՀ դրամ: Վերոնշյալ պայմաններում խախտվել են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 8-րդ, 23-րդ, 304-րդ հոդվածների պահանջները: Վստահությունը չարաշահելու միջոցով խարդախություն կատարելու դրվագով Վ.Խաչիկյանի արարքը չի համապատասխանում պատճառաբանված և հիմնավոր դատական ակտ կայացնելու օրենսդրության պահանջներին, Վճռաբեկ դատարանի և Սահմանադրական դատարանի որոշումներով արտահայտված իրավական դիրքորոշումներին` այդ մասով դատավճիռը ենթակա է բեկանման: Խախտվել են ՀՀ Սահմանադրության 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 14.1-րդ, 15-րդ, 18-րդ, 19-րդ, 20-րդ, 21-րդ հոդվածներով, Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 14-րդ հոդվածներով երաշխավորված իրավունքները: Բացի այդ խախտվել են Վերաքննիչ դատարանի նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 8-րդ, 10-րդ, 17-րդ, 23-րդ, 27-րդ, 59-րդ, 60-րդ, 80-րդ, 104-105-րդ, 115-117-րդ, 126-127-րդ, 160-րդ, 182-րդ, 217-րդ, 234-րդ, 301-րդ, 304-րդ, 307-րդ, 331-րդ, 358-րդ, 360-րդ հոդվածներով ամրագրված իրավունքները, սխալ են կիրառվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 8-րդ, 10-րդ, 38-41-րդ, 48-րդ, 61-63-րդ, 70-րդ, 178-րդ հոդվածները: Դիմողը խնդրել է Վ.Խաչիկյանի մասով բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը և վերջինիս արդարացնել: Մեղադրանքը հաստատված համարելու պարագայում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով Առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժը փոխարինել ավելի մեղմ պատժով` կիրառելով մեղմացուցիչ հանգամանքները, որոնք անտեսվել էին ստորադաս դատարանի կողմից, չկիրառել ծանրացուցիչ գնահատված հանգամանքները, երաշխավորելով Վ.Խաչիկյանի խտրական վերաբերմունքից զերծ մնալու ՀՀ Սահմանադրությամբ և Կոնվեցիայով ամրագրված իրավունքը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Վ.Խաչիկյանին արդարացնել, քրեական գործի վարույթը կարճել հանցադեպի կամ հանցակազմի բացակայության հիմքով: Վ.Խաչիկյանի մասով բավարարված քաղաքացիական հայցը մերժել: 37. Դիմող` ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պաշտպան Լ.Սիմոնյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը` հայտնել է, որ Դատարանը Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս թույլ է տվել դատական սխալ` նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներ, որոնք իրենց բնույթով էական են և ազդել են ճիշտ դատական ակտ կայացնելու վրա: Դատարանը թույլ է տվել օրենքի ոչ ճիշտ կիրառում, այն է` Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը, որը ենթակա էր կիրառման: Դատարանը Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է գնահատել` պետությանը պատճառված վնասը 2 մլն ՀՀ դրամի չափով կամովին փոխհատուցելը, հանցագործությունը բացահայտելուն, կազմակերպված խմբի հիմնական անդամներ Վ.Խաչիկյանին, Հ.Գրիգորյանին և Վ.Խաչատրյանին, ոչ մշտական անդամ Ա.Սուքիասյանին մերկացնելուն աջակցելը: Ամբաստանյալների կազմում Ա.Աբրահամյանն առաջինն է, ով դեռևս 2011 թվականի հունիսի 15-ին տվել է դեպոնենտ գումարներն անհիմն ելքագրելիս Վ.Խաչիկյանի, Հ.Գրիգորյանի և Վ.Խաչատրյանի դերակատարության վերաբերյալ մեղադրող ցուցմունքներ, իսկ 2011 թվականի նոյեմբերի 08-ին ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանին առերես պնդել` յուրացումներին նրա մասնակցության և իրական դերակատարության վերաբերյալ ցուցմունքներ: Ա.Աբրահամյանի անձը բնութագրող տվյալներ է դիտվել` նախկինում դատապարտված չլինելը, ֆիզիկապես վատառողջ լինելը, ՀՀ և ԼՂՀ սահմանների պաշտպանական մարտական գործողություններին մասնակցելու համար մեդալներով պարգևատրվելու հանգամանքը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը: Դատարանը պետք է կիրառեր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը և Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ նշանակեր, քանի որ դատական ակտով հաստատված է բացառիկ հանգամանքները և Ա.Աբրահամյանի դերը խմբի կողմից կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելու փաստը: Հղում կատարելով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի Հ.Հաբեշյանի վերաբերյալ 2007 թվականի օգոստոսի 30-ի թիվ ՎԲ-145/07 և Ս.Հունիկյանի վերաբերյալ 2008 թվականի փետրվարի 29-ի թիվ ՎԲ-11/08 որոշումների դրույթների վրա գտել է, որ Ա.Աբրահամյանը նախաքննության փուլում տվել է մանրամասն ցուցմունքներ, որոնցով ակտիվորեն աջակցել է վարույթն իրականցնող մարմնին, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել: Իսկ դատաքննության ժամանակ նույնպես իրեն մեղավոր է ճանաչել, համաձայն չլինելով մեղսագրված գումարի չափի հետ, պնդել է նախաքննության ժամանակ տված բոլոր ցուցմունքները: Դատարանը թույլ է տվել քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառում, Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի պահանջները և, որի արդյունքում նրա նկատմամբ չի նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիայով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ: Դատարանը թույլ է տվել քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառում, քանի որ չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները և նրան չի ազատել ազատազրկման ձևով նշանակված պատժի կրումից: Ա.Աբրահամյանը 06.06.2012թ-13.06.2012թ-ը բուժում է ստացել <<Էրեբունու>> բժշկական կենտրոնում և նրա մոտ ախտորոշվել է` սրտի իշիմիկ հիվանդություն, իշիմիկ կարդիոմոպատթիա, զարկերակային հիպենտենզիա III, հաճախակի կրիզներով, շականակագեղձի ադենոմա հիվանդությունները: Էպիկրիզում նշված Ա.Աբրահամյանի հիվանդություններն առկա են ՀՀ Կառավարության 26.05.2066թ-ի 825-Ն որոշման N 2 հավելվածի <<Պատիժը կրելուն խոչընդոտող ծանր հիվանդությունների>> ցանկի 28-րդ կետի 4-րդ ենթակետում, 30-րդ և 31-րդ կետերում: <<Էրեբունի>> բժկական կենտրոնի կողմից տրամադրված Ա.Աբրահամյանի առողջական վիճակի վերաբերյալ գրության համաձայն. <<Հիվանդը կարիք ունի սրտաբանի մշտական ամբուլատոր հսկողության, դեղորայքի մշտական օգտագործման և դեկոմպենսացիայի դեպքում` ստացիոնար բուժման>>: ՀՀ ԱՆ <<Վարդաշեն>> քրեակատարողական հիմնարկի 09.04.2013թ-ի գրության համաձայն Ա.Աբրահամյանի մոտ ախտորոշվել է` սրտի իշեմիկ հիվանդություն, իշեմիկ կարդիոմոպաթիա, զարկերակային հիպենտենզիա, հաճախակի կրիզներով, շականակագեղձի ադենոմա, հիվանդություններ: Հաշվի առնելով վերը նշված հիվանդություններն, Ա.Աբրահամյանի անձն ու գործի քննության ընթացքում ցուցաբերած վարքագիծը, Դատարանը նրա նկատմամբ պետք է կիրառեր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջը և Ա.Աբրահամյանին ազատեր պատժի կրումից: Դատարանը Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս չկիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը և 79-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները, թույլ է տվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառում, որը և հանգեցրել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ և 360-րդ հոդվածների պահանջներին չհամապատասխանող դատական ակտի կայացմանը, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի համաձայն քրեադատավարական օրենքի էական խախտում է և հիմք է նրա մասով դատավճիռը բեկանելու համար: Դիմողը խնդրել է բեկանել և փոփոխել Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը` Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով: Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը և նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված պատժից ավելի մեղմ պատիժ: Ա. Աբրահամյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները` նրան ազատելով պատժի կրումից: 38. Դիմող` ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի պաշտպան Վ.Աթոյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը` հայտնել է, որ դատավճռով նշանակված պատժաչափի և պատժատեսակի հետ լիովին համաձայն լինելով, առարկում է ինչպես ամբաստանյալներից համապարտությամբ գումարը բռնագանձելու այնպես էլ ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանից և մյուսներից 85.767.431 ՀՀ դրամ գումարի բռնագանձման որոշման դեմ: Ա.Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակված գումարներից Վ.Խաչիկյանն ստացել է գումարի 70 տոկոսը՝ 31.284.281 ՀՀ դրամը, իսկ Ա.Աբրահամյանը, Հ.Գրիգորյանը և Ա.Սուքիասյանը՝ 10-ական տոկոսը՝ 4.469.183 -ական ՀՀ դրամը: Ստացված գումարների իր մասնաբաժնից Հ.Գրիգորյանը Վ.Գևորգյանին ամսական տվել է 10.000-40.000 ՀՀ դրամ: Ինչպես երևում պաշտպանյալ Ա.Սուքիասյանը կազմակերպված խմբի կողմից հափշտակված 44.691.831 ՀՀ դրամից յուրացրել է դրա 10 տոկոսը, որը կազմում է 4.469.183 ՀՀ դրամ: Իսկ ընդհանուր գումարի մնացած մասը բաժին է հասել խմբի մյուս անդամներին, որի հետ պաշտպանյալն առնչություն չունի: Հղում կատարելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի դրույթների վրա գտել է, որ պաշտպանյալը պետք է պատասխանատվության ենթարկվի միայն իր կատարած արարքի համար և նրանից որպես պետությանը պատճառված նյութական վնաս, պետք է բռնագանձվի միայն իր կողմից յուրացված 4.469.183 ՀՀ դրամ գումարը: Նախաքննության ընթացքում Ա.Սուքիասյանը հանցագործությամբ պատճառված վնասից վերականգնել է 17.159.083 ՀՀ դրամ գումարը՝ հույսով, որ դատաքննության ընթացքում նշված հանգամանքը դատարանը հաշվի կառնի և միջոցներ կձեռնարկի նրա կողմից ավել վճարված գումարը հետ վերադարձնելու ուղղությամբ: Դատաքննության ընթացքում պաշտպանյալի վերաբերյալ նշված վերոհիշյալ հանգամանքները հերքող ապացույց ձեռք չի բերվել: Դատախազության կողմից ամբաստանյալների նկատմամբ կիրառված համապարտության մասին սկզբունքը սխալ է կիրառված և հակասում է քրեական օրենսդրության սկզբունքներին: Ամբաստանյալների կողմից գործով ձեռք բերված նախնական համաձայնությունը չի կարելի դիտարկել որպես նրանց միջև <<կնքված պայմանագիր>>: Հետևաբար, վերանում է նաև նրանց համապարտ պատասխանատվության հարցը: Համապարտ պատասխանատվությունը պարտատիրոջ համար ապահովում է կրած վնասների փոխհատուցելու ավելի լայն հնարավորություններ ոչ միայն այն բանի հետևանքով, որ նրա առջև պատասխանատու են բոլոր պարտապանները, այլ նրանով, որ հնարավորություն է ընձեռում պահանջ ներկայացնել այն պարտապանին, ով ի վիճակի է փոխհատուցել իր կրած վնասները: Ակնհայտ է, որ համապարտ պատասխանատվությունը իր էությամբ հանդիսանում է կոլեկտիվ պատասխանատվություն, որը քրեական պրակտիկայում կիրառելու համար օրենսդրական ոչ մի հիմք գոյություն չունի: Մեղադրական կողմը անտեսելով օրենքով սահմանված անհատական պատասխանատ-վության սկզբունքը, առաջնորդվում է ինչ գնով լինի՝ վերականգնել հանցագործության հիմնական կազմակերպիչը հանդիսացող և հափշտակված ընդհանուր գումարի 70 տոկոսը յուրացրած անձի կողմից պետությանը պատճառված վնասը: Ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքներում հստակ մատնանշված է հափշտակված գումարների բաշխման չափաքանակը, որը ստացել է նրանցից յուրաքանչյուրը: Հետևաբար, պատճառված վնասի վերականգնումը՝ պետք է իրականացվի յուրաքանչյուրից ըստ իր յուրացրած չափի: Որպես պետությանը պատճառված վնաս ինչպես մյուս ամբաստանյալների, այնպես Ա.Սուքիասյանից պետք է բռնագանձվի միայն նրա կողմից յուրացված գումարի՝ այսինքն՝ 4.469.183 ՀՀ դրամի չափով: Իսկ նրա կողմից ավել չափով մուծված 12.689.900 ՀՀ դրամ գումարը (17.159.083 – 4.469.183 = 12.689.900), պետք ձևով վերադարձվի պաշտպանյալին: Դատավճռում քաղաքացիական հայցը բավարարելիս կոնկրետ չի նշվել թե օրենքով սահմանված այդ որ կարգով է առաջնորդվել և ինչի հիման վրա է կիրառել համապարտ պատասխանատվությունը: Դատարանը որպես դրա հիմք նշել է ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1073 և 1074 հոդվածները, սակայն, այդ հոդվածները վերաբերվում են միայն քաղաքացիական պատասխանատվությանը և քրեական պրակտիկայում դրանք կիրառություն ունենալ չեն կարող: Համապարտ պատասխանատվությունը նախատեսված է ՀՀ քաղաքացիական օրենսգքի 361-րդ հոդվածով, որի դրույթները քրեական օրենսգրքի հետ առնչություն չունեն: Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանից՝ համապարտությամբ բռնագանձվել է 85.767.431 ՀՀ դրամ գումար: Պաշտպանյալը մեղադրվում է Արաբկիրի սոցիալական ծառայությունում խմբի կազմում հափշտակած 38.848.189 ՀՀ դրամ գումարի և Նոր-Նորքի ծառայությունում հափշտակած 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար յուրացնելու մեջ, որոնց գումարը կազմում է 44.691.831 ՀՀ դրամ: Այս գումարից դուրս այլ մեղադրանք իր պաշտպանյալին չի ներկայացվել: Եթե նույնիսկ հաշվի չառնվի Ա.Սուքիասյանի կողմից որպես վնասի հատուցում մուծված 17.159.083 ՀՀ դրամ գումարը, ապա դատարանը պաշտպանյալի մասնակցությամբ հափշտակություն կատարած խմբին 44.691.831 ՀՀ դրամ գումարից ավելին բռնագանձելու իրավունք չուներ: Մինչդեռ, դատարանը կայացրել է նշված խմբից 85.767.431 ՀՀ դրամ գումար բռնագանձելու որոշում, որը մեղադրանքի ծավալից դուրս է: Հետևաբար, այն անհիմն է և ենթակա` փոփոխման: Դիմողը խնդրել է դատավճիռը քաղաքացիական հայցի մասով բեկանել, պետությանը պատճառված վնասը ամբաստանյալներից համապարտ պատասխանատվության կիրառմամբ բռնագանձելու պահանջը վերացնել և այն իրականացնել յուրաքանչյուր ամբաստանյալի կողմից յուրացված գործով հաստատված բաժնեմասերի չափով՝ կոնկրետ Ա.Սուքիասյանի մասով 44.691.831 ընդհանուր գումարի 10 տոկոսի չափով, որը կազմում է 4.469.183 ՀՀ դրամ: Միջոցներ կիրառել որպես պետությանը պատճառված վնասի հատուցում ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի կողմից իր բաժնեմասից ավել վճարված 12.689.900 ՀՀ դրամ գումարը (17.159.083 - 4.469.183 = 12.689.900) վերադարձնելու ուղղությամբ: Սույն դատավճռով Ա.Սուքիասյանից և մյուսներից 85.767.431 ՀՀ դրամ գումար բռնագանձելու մասին որոշման մեջ գումարի չափը փոփոխել և այն համապատասխանեցնել խմբի կողմից յուրացված գումարի և դրա սահմաններում ամբաստանյալների՝ այդ թվում պաշտպանյալի կողմից կատարված վճարումների հաշվառմամբ ստացված գումարի չափին: 39. Դիմող` ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանի պաշտպան Ա.Զաքարյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը` հայտնել է, որ գործը քննելիս և դատական ակտ կայացնելիս դատարանը թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի հիմնարար խախտումներ, որի արդյունքում ընդունված դատական ակտը խաթարում է արդարադատության բուն էությունը, խախտում` սահմանադրորեն և միջազգային պայմանագրերով պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը, ինչպես նաև Հ.Գրիգորյանի՝ ՀՀ Սահմանադրությամբ, միջազգային պայմանագրերով և օրենսդրությամբ երաշխավորված իրավունքները: Արդար դատաքննության իրավունքը երաշխավորված է ՀՀ Սահմանադրության 19-րդ հոդվածով: Արդար դատաքննության իրավունքն իր մեջ ներառում է գործը քննող դատավորի անփոխարինելիության սկզբունքը և բացառում` դատական քննության ընթացքում դատավորի փոխվելու դեպքում նիստը շարունակելու գաղափարը: Այս պնդումը իր հաստատումն է գտել դատական պրակտիկայում, երբ գործը քննող դատավորն ինչ-ինչ պատճառներից ելնելով, այլևս չի կարողացել շարունակել մասնակցել տվյալ գործի քննությանը` փոխարինողը գործը սկսել է քննել սկզբից, այսինքն՝ անկախ դրանց մի մասը նախորդ դատավորի մասնակցությամբ հետազոտվելու հանգամանքից: Քրեական գործը վարույթ էր ընդունել դատավոր Մ.Պապոյանը, որի մասնակցությամբ հետազոտվել էին բազմաթիվ ապացույցներ, հարցաքննվել` շուրջ 100 վկաներ: Այնուհետև գործը վարույթ ընդունեց դատավոր Մ.Մակյանը, ով բավարարեց ինքնաբացարկի միջնորդությունը: Գործը վարույթ ընդունեց դատավոր Ա.Վարդանյանը: Սակայն վերջինս անտեսելով օրենքի իմպերատիվ պահանջը, որոշեց տվյալ գործի համար կամայականորեն փոփոխել քրեական դատավարության իրականացման կարգը և գործի քննությունը շարունակել, այլ ոչ թե սկսել նորից: Արդյունքում, դատավոր Ա.Վարդանյանի մասնակցությամբ տեղի ունեցած դատական նիստերի ժամանակ այդպես էլ չհետազոտվեցին բազմաթիվ ապացույցներ, որոնց թվում` նաև պաշտպանական կողմի ապացույցները: Խոսքն այն անձանց մասին է, ովքեր դատավոր Մ.Պապոյանի ժամանակ տվել են մեղադրանքը հերքող ցուցմունքներ: Դատավոր Ա.Վարդանյանն իր գործողությունները արդարացրեց գործը ողջամիտ ժամկետներում քննելու անհրաժեշտությամբ` դատավճռում բերելով փաստարկներ, որ ինքը կաշկանդված չի եղել նախորդ դատավորի մասնակցությամբ հետազոտված ապացույցները կրկին հետազոտելու հնարավորությունից, սակայն դրանք կրկին չի հետազոտել, քանի որ դատավարության մասնակիցներն այդպիսի միջնորդություն չեն հարուցել: Գործը ողջամիտ ժամկետներում քննելու մեղադրյալի իրավունքը չի կարող գերակայել արդար դատաքննության իրավունքը և նախատեսել դրանից շեղվելու դեպքեր: Ինչ վերաբերվում է այն փաստարկին, որ պաշտպանական կողմը չի միջնորդել նախորդ դատավորի մասնակցությամբ հետազոտված ապացույցները կրկին հետազոտել, չի համապատասխանում իրականությանը, քանզի անձամբ միջնորդել է դատարան հրավիրել և հարցաքննել այն բոլոր անձանց, ովքեր հարցաքննվել են դատարանում մինչև դատավոր Ա.Վարդանյանի կողմից գործը վարույթ ընդունելը: Նախորդ դատավորի մասնակցությամբ հարցաքննված վկաների մի մասը տվել է մեղադրանքը հերքող ցուցմունքներ` բացառելով մի քանի տասնյակ միլիոն դրամի հափշտակությունը: Այդ վկաները որոնց հարցաքննության դեպքում ամբաստանյալներին վերագրված հափշտակված գումարի չափը զգալիորեն կնվազեր: Այդ վկաների ցուցմունքների գերակշռող մասը դատավճռում չօգտագործվեց, համարելով, որ ամբաստանյալների մեղավորությունը հաստատելու համար դրանք էական նշանակություն չունեն, իսկ որոշ վկաների ցուցմունքներն օգտագործեց Վ.Խաչիկյանի կողմից 29.000 դրամի հափշտակությունը հաստատելու համար: Վկաներին հարցաքննելու միջնորդության վերաբերյալ որոշում չկայացվեց: Նշված խախտումները այնպիսի խախտումներ են, որոնց դեպքում դատավճիռը ենթակա է բեկանման: Մեղադրանքի հիմքում որպես ապացույցներ, դրվել են ամբաստանյալների նախաքննության ընթացքում որպես վկա տված ցուցմունքները, որոնցում վերջիններս իրենց դեմ վկայություն են տվել: Այդ ցուցմունքները ձեռք են բերվել ամբաստանյալների իրավունքների կոպիտ խախտումներով: Նրանք գտնվել են փաստացի կասկածյալի կարգավիճակում և զրկված են եղել օգտվելու լռելու իրավունքից: Քրեական հետապնդման մարմինը անտեսելով ամբաստանյալների իրավունքները, շարունակել է նրանց որպես վկա հարցաքննել` պաշտպանյալի նկատմամբ գործադրել նաև հոգեբանական ճնշում, որի մասին պաշտպանյալը նշել է որպես մեղադրյալ ցուցմունքներում և հրաժարվել որպես վկա տված ցուցմունքներից: Ամբաստանյալների որպես վկա հարցաքննության արձանագրություններն ձեռք են բերվել օրենքի կոպիտ խախտումով: Դատարանը պարտավոր էր դրանց օգտագործումը ճանաչել անթույլատրելի, սակայն դա չի արել: Քանի որ դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով պարզվել է, որ կենսաթոշակառուների վճարային ցուցակների նկատմամբ հսկողություն իրականացնելու պարտականություն վճարային ծառայության ոչ մի աշխատողի, այդ թվում՝ Հ.Գրիգորյանի վրա դրված չի եղել: Հ.Գրիգորյանն ի պաշտոնե պարտավոր է եղել կարգադրել ծառայության գանձապահին վճարային ծառայությանը հանձնված ցուցակներում արտացոլված գումարները փոխանցել համապատասխան տարածքային ծառայություններին: Եթե դատարանը ամբաստանյալների որպես վկա տված ցուցմունքները ճանաչեր օգտագործման համար անթույլատրելի, ապա պետք է հռչակեր Հ.Գրիգորյանի անմեղությունը: Դատարանը դատավճռի հիմքում դրել է նաև դատարանում հրապարակված մի շարք վկաների նախաքննական ցուցմունքները, պատճառաբանելով, որ դրանք ամբաստանյալների մեղավորությունը հիմնավորող միակ ապացույցները չեն, այդ դրվագներով կատարված գումարների հափշտակությունները հաստատվել են դատարանում հետազոտված այլ ապացույցներով, հետևապես վկաներին դատարանում չհարցաքննելով չի խախտվել ամբաստանյալների իրավունքները: Այս պատճառաբանությունը հակասում է նույնանման հարցի վերաբերյալ դատավճռում նշված պատճառաբանությանն այն առումով, որ դատավոր Ա.Վարդանյանը դատական նիստը նախագահելու ժամանակ զրկված է եղել ոչ միայն այդ անձանց հարցաքննելու, այլ նաև նախորդ դատավորի նախագահությամբ հարցաքննված վկաներին այս նիստով հարցաքննելու հնարավորությունից: Հրապարակված վկաների ցուցմունքները դատարանն օգտագործել է, քանի որ այդ արձանագրությունների մեջ շարադրվել են միայն այնպիսի տեղեկություններ, որոնցով հնարավոր է հիմնավորել մեղադրանքը: Քննիչները վկաներին ուղղորդել են ցուցմունքներ տալու: Դատարանում գրեթե յուրաքանչյուր երկրորդ վկան հայտնում էր տեղեկություններ, որպիսիք էապես հակասում էին նրա նախաքննության ցուցմունքի մեջ շարադրված տեղեկություններին: Ինչ վերաբերվում է դատարանի այն պատճառաբանությանը, որ այս վկաների ցուցմունքները միակ և վճռորոշ ապացույցները չեն, ապա այս փաստարկն արդարացի չէ: Այլ ապացույցներով հաստատվել է որոշակի ժամանակահատվածում որոշակի չափի գումարներ կենսաթոշակառուի վճարելու, որոշ դեպքերում այդ ժամանակահատվածում կենսաթոշակառուի ՀՀ-ից բացակայելու հանգամանքները: Վկաների ցուցմունքներով հաստատվել է, որ այդ գումարները կենսաթոշակառուներին չի վճարվել: Վկաների ցուցմունքներից է կախված եղել այն հարցի պատասխանը, թե կենսաթոշակառուների անուններով դուրս գրված գումարները վճարվել են նրանց, թե հափշտակվել: Նրանց ցուցմունքներն ունեն վճռորոշ նշանակություն այդ դրվագներով հափշտակությունը հաստատված համարելու համար: Եթե վերաքննիչ դատարանը համարի, որ պաշտպանյալի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ հիմնավորված է, ապա դատարանը նրա նկատմամբ պատիժ նշանակելիս թույլ է տվել նյութական իրավունքի խախտում, այն է` չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ և 70-րդ հոդվածները: Հղում կատարելով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի օգոստոսի 30-ի թիվ ՎԲ-145/07 և 2008 թվականի փետրվարի 29-ի թիվ ՎԲ-11/08 որոշումների դրույթների վրա գտել է, որ բացառիկ հանգամանքները կապված են հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի հետ: Այդպիսիք կարող են լինել նաև այլ հանգամանքներ, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը: Ընդ որում, կարևորը ոչ թե պատիժը մեղմացնող տվյալների քանակն է, այլ այն, թե ինչքանով են դրանք էականորեն ազդել պատժի` հանրության համար վտանգավոր աստիճանի նվազեցման վրա: Պատիժը մեղմացնելու բացառիկ հիմքին հավասարազոր է խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելը, որը պատիժը մեղմացնելու հարցում ունի նույն դերը, ինչ գործի բացառիկ հանգամանքն է: Հ.Գրիգորյանի որպես վկա տված ցուցմունքները էապես նպաստել են գործի հանգամանքների բացահայտմանը: Բացի այդ, Հ.Գրիգորյանը բնութագրվում է դրական, նախկինում արատավորված չի եղել, վատառողջ է, կամավոր դատարանի դեպոզիտ հաշվին վճարել է 3 մլն ՀՀ դրամ՝ որպես ենթադրյալ վնասի փոխհատուցում, նշված հանգամանքներն իրենց համակցությամբ բացառիկ են և վկայում են այն մասին, որ չկա պաշտպանյալի կողմից նշանակվող պատիժը կրելու անհրաժեշտություն: Դիմողը խնդրել է բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը և գործն ուղարկել ստորադաս դատարան նոր քննության, Նշված խնդրանքը մերժելու դեպքում` դատավճիռը Հ.Գրիգորյանին նշանակված պատժաչափի մասով փոփոխել և կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ և/կամ 70-րդ հոդվածներն ու նրան ազատել պատժի կրումից: 40. Դիմող` ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի պաշտպան Հ.Անանյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները` հայտնել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տրվել դատական սխալ` կատարելով նյութական իրավունքի հիմնարար և դատավարական նորմերի ու այլ էական խախտումներ: Այդ խախտումները խաթարում են արդարադատության բուն էությունը և ամբաստանյալի համար առաջացրել են ծանր հետևանքներ: Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ չի քննարկել և արժանի գնահատականի չի արժանացրել հետևյալ հանգամանքները. Առաջադրված մեղադրանքի բովանդակությունից հետևում է, որ պաշտպանյալի մեղավորությունը առաջադրված մեղադրանքում հաստատելու համար մեղադրանքի կողմը կազմակերպված խմբին բնորոշ <<ընդհանուր հատկանիշներից>> բացի պետք է դատաքննության ընթացքում ապացուցեր նաև առնվազն հետևյալ <<մասնավոր>> հանգամանքների միաժամանակյա առկայությունը. Վ.Գևորգյանն արդյոք գիտակցել է` հափշտակություն է տեղի ունենում, հափշտա-կությունը կատարվում է կազմակերպված խմբի կողմից, նա արդյոք նախնական համաձայնություն է հայտնել խմբի կազմում Վ.Խաչիկյանի և մյուս ամբաստանյալների հետ գործելու մասին, նա գիտակցել է կազմակերպված խմբի կողմից ծրագրված հանցագործությունն իրագործելու մեխանիզմը, մասնակցել է դրա ծրագրավորմանը, ստանձնել է իր ուրույն դերակատարությունը ծրագրավորված հանցագործությունն իրագործելու մեջ, արդյոք գիտակցել է կեղծ դիմումների գոյության և դրանց միջոցով հանցագործությունն իրագործելու մասին, արդյոք գիտակցել է, որ մեղադրանքի որոշման մեջ ընդգրկված բոլոր դրվագներով, այդ թվում յուրաքանչյուր կենսաթոշակային գործով գումարները ստանում են ոչ թե կենսաթոշակառուները կամ նրանց մատնանշած և վստահված մարդիկ, այլ նշված գումարները կազմակերպված խմբի անդամները հափշտակում են, այսինքն գումարները ապօրինի, անհատույց և շահադիտական դրդումներով դուրս են գալիս ուրիշի (սեփականատիրոջ) սեփականության ֆոնդից և մտնում են իր կամ ուրիշի սեփականության ֆոնդ, մյուս հանցակիցներն արդյոք չեն գործել սահմանազանցման պայմաններում, նա է արդյոք հենց իրականացրել բոլոր վճարումները, որոնք հափշտակվել են, այլ ոչ թե մյուս տեսուչ-վճարողը, որը քրեական գործի նախաքննության ընթացքում մահացել է, կամ վճարային ծառայության այլ աշխատակիցը, Վ.Գևորգյանն է արդյոք մեղադրանքի որոշման մեջ նշված 131.582.500 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները դրամարկղից ստացել, նրա միջոցով ու դերակատարությամբ են այդյոք նշված գումարները հափշտակվել: Նշված հանգամանքները դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցների համատեքստում անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի լույսի ներքո դիտարկելիս չփարատված կասկածներ են: Դրանցից յուրաքանչյուրը չի բխել դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի և վերաբերելի կոնկրետ փաստական տվյալներից: Հղում կատարելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի մայիսի 11-ի թիվ ԼԴ/0136/01/10 և Ալիկ Մաթևոսյանի և Ռաֆիկ Հարությունյանի վերաբերյալ 2008 թվականի հուլիսի 25-ի թիվ ՎԲ-48/08 որոշումնների դրույթների վրա գտել է, որ նշված իրավական դիրքորոշումները համադրելով սույն գործով փաստական հանգամանքներին գտել է, որ դատաքննությամբ չի հիմնավորվել կազմակերպված խմբին բնորոշ կայությունը, կազմակերպվածությունը և մյուս <<ընդհանուր հատկանիշները>>: Հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանը չէր կարող գիտակցել նշված հանգամանքների գոյության մասին: <<ՍԵԿՏ>> համակարգով կատարված ստուգման նյութերի, տվյալները համադրելով մեղադրանքի որոշման մեջ նկարագրված հանցագործության ժամանակագրությանը, վճարման ցուցակներում կատարված վճարման ամսաթվերին ակնհայտ է, որ անգամ Վ.Գևորգյանի` հանրապետությունից բացակայության պայմաններում գումարները ելքագրվել են: Նշված հանգամանքը վկայում է նաև, որ Վ.Գևորգյանի հնարավոր դերակատարությունը չի դրսևորվել կայունությամբ: Ամբաստանյալ Վ.Գևոգյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել` երբ, տեղեկացել է, որ Վերահսկիչ պալատի ստուգումներով պայմանավորված իրեն տեղեկացրել են, որ գումարներ են անհրաժեշտ ելքագրել, հրաժարվել է մասնակցություն ունենալ, իր ստորագրությամբ չի վավերացրել վճարման ցուցակները: Հաստատվել է, որ 131 մլն ՀՀ դրամ գումար հափշտակելու դրվագով վճարման ցուցակներն ուղարկվել են տարածքային բաժիններ ստորագրելու համար: Վ.Գևորգյանը չի ստորագրել վճարման ցուցակները, այդուհանդերձ գումարները ելքագրվել են և հափշտակվել: Վ.Գևորգյանը հնարավոր մասնակցություն չի դրսևորվել կայունությամբ, այսինքն Վ.Գևորգյանը կազմակերպված խմբի անդամ չի հանդիսացել: Մատնանշելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման դրույթները գտել է, որ Վ.Գևորգյանին առաջադրված մեղադրանքը չի հիմնավորվել թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ փաստական տվյալներով և ապացույցներով: Դատարանն ընդունել է Վ.Գևորգյանի և մյուս ամբաստանյալների նախաքննության ընթացքում որպես վկա տված ցուցմունքները` չնայած այն հանգամանքին, որ վերջիններս այդ պահի դրությամբ գտնվել են <<փաստացի կասկածյալի կարգավիճակում>>: Ուստի նշված ցուցմունքներն անհրաժեշտ էր ճանաչել պաշտպանության իրավունքի խախտմամբ և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածով սահմանված հիմքով` անթույլատրելի: Վկայակոչելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի Նորիկ Պողոսյանի վերաբերյալ 2010 թվականի մարտի 26-ի թիվ ՀՅՔՐԴ2/0153/01/08 որոշման դրույթները գտել է, որ նախաքննության մարմինն ամբաստանյալներին որպես վկա հարցաքննելուց առաջ և հետո տեղեկություններ է ունեցել վերջիններիս կողմից հափշտակություններ և չարաշահումներ կատարելու մասին, այդուհանդերձ նրանց քրեական գործի վարույթին ներգրավել և հարցաքննել է որպես վկա, նախազգուշացրել` ակնհայտ սուտ ցուցմունք տալու և ցուցմունք տալուց հրաժարվելու համար նախատեսված քրեական պատասխանատվության մասին ու հարցաքննության ընթացքում առաջադրել է հանցագործության կատարման մեջ նրանց մերկացնող հարցեր: Հաստատվել է, որ նախաքննության մարմինը ներկայիս ամբաստանյալներին անհարկի վկայի դատավարական կարգավիճակում կախվածության մեջ պահելով, օգտագործել է նրանց մոլորորությունը և ուղորդել ցուցմունքների բովանդակությունը: Պաշտպանության կողմը դատական վիճաբանությունների փուլում միջնորդել է չհարցաքննված վկաների ցուցմունքներն անթույլատրելի ճանաչել: Սակայն դատարանը պատշաճ գնահատականի չի արժանացրել միջնորդությունը: Միջնորդել է նկարագրված մեղադրանքի և քաղաքացիական հայցի ծավալից հանել այն կենսաթոշակային գործերով գումարները, որոնց վերաբերյալ փաստական տվյալներ ձեռք չեն բերվել հանգելու հետևության, որ կենսաթոշակառուները կամ նրանց լիազորած անձինք չեն ստացել վերջիններիս անվամբ դուրս գրված գումարները: Դատարանն անտեսել է նաև այդ պահանջը: Առաջին ատյանի դատարանը ճիշտ չի գնահատել դեպքի հանգամանքները, գործով ձեռք բերված ապացույցները, փաստական տվյալները դատական ակտում շարադրել է գնահատողական ձևով: Արդյունքում` ամբաստանյալներին բաժանել է մի քանի խմբերի` այն է. <<կազմակերպված խմբի հիմնական անդամներ>>, <<ժամանակավոր անդամներ>>, <<կազմակերպված խմբին օժանդակողներ>> և <<առանձնապես խոշոր չափերի յուրացում կատարելուն օժանդակողներ>>: Տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանը դիտարկվել է որպես կազմակերպված խմբի հիմնական անդամ: Վ.Գևորգյանի նկատմամբ նշանակվել է անհամաչափ խիստ պատիժ, անտեսվել է, որ մեղադրողը Վ.Գևորգյանի վերաբերյալ միջնորդել էր ազատազրկում` չորս տարի 6 ամիս ժամկետով: Դատարանը Վ.Գևորգյանին վերագրվող արարքն անհիմն գնահատել է առավել հանրային վտանգավորության տիրույթում` Վ.Խաչիկյանից հետո, և նշանակել` պատիժ` ազատազրկում հինգ տարի 6 ամիս ժամկետով` անձնական գույքի բռնագրավմամբ: Դատարանը խախտել է պատժի անհատակացման սկզբունքը, քանի որ Վ.Գևորգյանին դիտարկել է Ա.Աբրահամյանի, Հ.Գրիգորյանի, Վ. Խաչատրյանի հետ նույն հարթության մեջ: Տարածքային բաժնի պետերին վերագրվող արարքները գնահատվել են նվազ հանրային վտանգավոր, քան Վ.Գևորգյանինը: Դատարանը հանգել է անհիմն հետևության, որ այն ամբաստանյալները, որոնց նկատմամբ ընտրված է եղել խափանման միջոց ստորագրություն չհեռանալու մասին, կարիք չունեն պատիժը ռեալ կրելու, իսկ այն ամբաստանյալները, այդ թվում Վ.Գևորգյանը, ովքեր կալանքի տակ են գտնվել շուրջ երկու տարի 3 ամիս, անհրաժեշտ էր առավել խիստ պատիժ նշանակել, նշանակվող պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը` դիտարկել անթույլատրելի: Հղում կատարելով ՀՀ քրեական օրենսրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթների վրա գտել է, որ պաշտպանյալի նկատմամբ պատիժը և պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքներ չեն դիտարկվել, դրա հետ միաժամանակ առկա են մեղմացուցիչ, ամբաստանյալի անձը դրականորեն բնութագրող և նրա վիճակը բարելավող հանգամանքներ: Վ.Գևորգյանը` երիտասարդ է, շրջապատում և հարևանների կողմից բնութագրվել է դրական, ունի բարձրագույն կրթություն և մասնագիտություն, ամունացած է, խնամքին ունի անչափահաս մինչև 14 տարեկան երեխա և ստացիոնար բուժման կարիք ունեցող կին, որը տառապում է <<խրոնիկ կրկնվող երնջատենդ`կվինկի այտուցի դրսևորմամբ>> հիվանդությամբ, նախկինում աջակցել է քննությանը, նախկինում դատապարտված և արատավորված չի եղել, վերոգրվող արարքը կատարել է ծառայողական կամ այլ կախվածության ազդեցության տակ, կատարել է 2 մլն. ՀՀ դրամի չափով պետական բյուջեյի վերականգնում: Մատնանշելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի Պարույր Բայրամյանի վերաբերյալ 2007 թվականի հունիսի 01-ի թիվ ՎԲ-84/07 և Սերյոժա Թովմայսանի վերաբերյալ 12.02.2010 թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԼԴ2/0019/01/09 որոշումների, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի դրույթները գտել է, որ Վ.Գևորգյանին մեղավոր ճանաչելու դեպքում, նրան անազատության մեջ պահելը չի բխում արդարադատության շահերից և չի ծառայելու պատժի նպատակներին, պատժի նպատակներին հասնելը հնարավոր է առանց նրա կողմից ռեալ պատիժը կրելու: Դիմողը խնդրել է Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը բեկանել, փոփոխել` Վ.Գևորգյանին արդարացնել առաջադրված մեղադրանքում և ազատել կալանքից: Վ.Գևորգյանին մեղավոր ճանաչելու դեպքում նրա նկատմամբ նշանակել ավելի մեղմ պատիժ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով համապատասխան փորձաշրջան և (կամ) կիրառել ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին ՀՀ ԱԺ 2011 թվականի որոշումը: 41. Դիմող` ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը հայտնել է, որ կազմակերպված խմբի առանձնահատկությունը կայանում է նրանում, որ նրա անդամները մասնագիտացված են և միմյանց հետ գտնվում են կայուն հարաբերությունների մեջ: Նրանք կատարում են հանցագործությունների մանրակրկիտ պլանավորում և խմբի անդամների միջև դերերի հստակ բաժանում: Կազմակերպված խմբի անդամների մեջ առկա է անխախտ համաձայնություն: Ինքը որևէ մեկի հետ հանցավոր համաձայնության չի եկել: Ձեռք բերված ապացույցներով չի հիմնավորվում այն փաստը, որ նախորոք տեղի է ունեցել դերաբաշխում: Իրեն ոչ ոք նախապես չի պատրաստել, չի բացատրել, առավել ևս պայմանավորվել թե ինչ պետք է կատարի: Վ.Խաչիկյանի ցուցումները դիտարկել է հանձնարարություն և կատարել որպես աշխատանքային պարտականություն: Հղում կատարելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2013 թվականի մայիսի 08-ի թիվ ԵԷԴ/0168/01/12 որոշման, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի դրույթների վրա գտել է, որ գործում եղած որոշ ապացույցներ, որոնք վկայում են իր մեղքի բացակայության մասին, հաշվի չեն առնվել: Մասնավորապես ըստ ցուցմունքների Ա.Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակված 38.848.189 ՀՀ դրամ գումարներից Վ.Խաչիկյանն ստացել է գումարի 70 տոկոսը` 27.193.732 ՀՀ դրամը, իսկ Ա.Աբրահամյանը, Հ.Գրիգորյանը և Ա.Սուքիասյանը` 10-ական տոկոսը` 3.884.819-ական ՀՀ դրամը։ Ստացված գումարների իր մասնաբաժնից Հ.Գրիգորյանը Վ.Գևորգյանին ամսական տվել է 10.000-40.000 ՀՀ դրամ: Ըստ մեղադրական եզրակացության` պայմանավորվածության համաձայն` Ա.Սուքիասյանը մահացած և ՀՀ տարածքից բացակայող կենսաթոշակառուների փոխարեն տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի ներկայությամբ ստորագրել է վճարային ցուցակներում, որով վճարման փաստը հաստատելուց հետո Վ.Գևորգյանը կենսաթոշակի գումարներն անհիմն ելքագրել և հանձնել է Հ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս իր հերթին այդ գումարները Վ.Խաչիկյանին փոխանցելով` յուրացման եղանակով հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 5.843.642 ՀՀ դրամ գումար։ Այնուհետև 2009 թվականին Վ.Խաչիկյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկել է «Արաբկիրի» տարածքային բաժնի պետ Հ.Հովհաննիսյանին, որի ցուցմունքներով հափշտակած 26.142.199 ՀՀ դրամից 75%-ը տրվել է Վ.Խաչիկյանին, իսկ 25%-ը վերցրել է ինքը, որոնցում ընդգրկված թոշակառուների ծածկագրերը նույնպես նա չի տրամադրել Հ.Հովհաննիսյանին կամ որևիցե մեկին: Երևանի թվով 4 տարածքային բաժնի պետերը Վ.Խաչիկյանի ուղղակի ցուցումով կազմել են վճարային ցուցակներ և կենսաթոշակառուների անվան դիմաց կեղծել` կենսաթոշակառուների ստորագրություններն իրենց ստորագրություններով և կնիքով հաստատել են վճարային ցուցակներն ու բաժնի պետերն անձամբ ներկայացրել են ծառայության վճարման բաժնի պետ Հ.Գրիգորյանին, ով ըստ ցուցակների Վ.Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից ստացել է իրենց վստահված ընդհանուր 131,572,500 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները և ամբողջությամբ փոխանցել` Վ.Խաչիկյանին: «Արաբկիր» տարածքային բաժնի պետ Հ.Հովհաննիսյանը նախաքննական ցուցմունքներում հայտնել է, որ հափշտակված գումարներից 90 մլն ՀՀ դրամ տվել է Վ.Խաչիկյանին, որի համար կա պարտավորագիր տրված Վ.Խաչիկյանի կողմից, որը հաստատվել է համապատասխան փորձաքննության կողմից: Կատարել է միայն իր աշխատանքային պարտականությունները, հանդիսանալով կատարող անձ, նա միշտ կատարել է հիմնադրամի նախագահի, նախագահի տեղակալների, ծառայության բոլոր վարչությունների ինչպես բանավոր այնպես էլ գրավոր հանձնարարությունները, որոնք առընչվում էին իր ամենօրյա աշխատանքներին: Վճարային ցուցակների ձևավորման, գումարների ստացման և յուրացման կամ հափշտակման հետ առընչություն չի ունեցել: Դատարանը հաշվի չի առել ներկայացված փաստերը` արդյունքում առաջացել է չփարատված կասկած և չի նվազեցվել մեղադրանքի և քաղաքացիական հայցի ծավալները: Եթե Վերաքննիչ դատարանն այնուամենայնիվ գտնի, որ ինքը մեղավոր է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ապա իր նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է կիրառվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ կամ 70-րդ հոդվածի դրույթները` Դատարանը հաշվի չի առել իր անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները: Դատարանը որպես իր անձը դրական բնութագրող տվյալ է գնահատել` նախկինում դատապարտված չլինելը ֆիզիկապես վատառողջ լինելը, խնամքին կենսաթոշակառու ծնողների, այդ թվում՝ 3-րդ խմբի հաշմանդամ մոր գտնվելը, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները՝ խնամքին անչափահաս զավակների առկայությունը բնակության և աշխատանքի վայրերում դրական բնութագրվելը պատվոգրի և շնորհակալագրի արժանանալը, պետությանը պատճառված վնասը գործով ամբաստանյալներ Բագրատ Մուրադյանի և Արմեն Խաչատրյանի հետ 7.5 մլն ՀՀ դրամի չափով կամովին հատուցելը, մեղադրողի կողմից առաջադրված մեղադրանքը թողնվել է նույնը` Դատարանը դատապարտել է ազատազրկման հինգ տարի 6 ամիս ժամկետով՝ անձնական գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավել, քան 261.115.652 (երկու հարյուր վաթսունմեկ միլիոն հարյուր տասնհինգ հազար վեց հարյուր հիսուներկու) ՀՀ դրամի չափով։ Ըստ էության խախտել է նաև անձնական պատասխանատվության սկզբունքը քանի որ ինքը տեղյակ չի այդ գումարից և պատասխանատվություն է կրում այդ ամբողջ գումարը հափշտակելու համար: Դատարանը պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք չի արձանագրել: Հղում կատարելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ, 10-րդ, 61-րդ, 70-րդ հոդվածների, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի մի շարք որոշումների դրույթների վրա գտել է, որ անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, ինչպես նաև այն, որ ավելի քան երկու տարի 4 ամիս գտնվում է անազատության մեջ, դիմողը խնդրել է Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը բեկանել և փոփոխել` նշանակված պատիժը մեղմացնել, պայմանականորեն չկիրառելով պատիժը և սահմանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով նախատեսված փորձաշրջան կամ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը նշանակել համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ, քան նախատեսված է այդ հոդվածով, կամ չկիրառել որպես պարտադիր նախատեսված լրացուցիչ պատիժ: Վահագն Խաչատրյանի մասով ներկայացված քաղաքացիական հայցը մերժել: Կիրառել <<ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշման 8-րդ կետի 5-րդ ենթակետը և Առաջին ատյանի դատարանի 08.12.2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճռով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժաչափի չկրած մասը կրճատել մեկ քառորդով: 42. Դիմող` ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանի պաշտպան Գ.Հակոբյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը` հայտնել է, որ Ս.Էլբակյանի նկատմամբ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տրվել դատական սխալ, նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք Ս.Էլբակյանի համար առաջացրել են ծանր հետևանքներ: Դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի պահանջները: Առաջին ատյանի դատարանը Ս.Էլբակյանին անհիմն մեղավոր է ճանաչել և դատապարտել այնպիսի արարքի համար, որը Ս.Էլբակյանը չի կատարել: Դատական քննությամբ հիմնովին հերքվել է Ս.Էլբակյանի կողմից հանցագործություն կատարելու հանգամանքը, եթե փաստացի կատարածը որոշակի նախապատրաստական գործողություններ է պարունակել, ապա հիմնավորված փաստ է, որ մինչև դրա ավարտը Ս.Էլբակյանի կողմից կանխվել է արարքի հետագա զարգացումները և կամովին հրաժարվելով հանցանքը մինչև վերջ հասցնելուց, գործուն միջոցներ է ձեռնարկել դա կանխելու ուղղությամբ: Ս.Էլբակյանը ցուցմունքներ է տվել, որ 2010 թվականի հոկտեմբերի սկզբներին կենսաթոշակային ապահովության և առանձին ծրագրերի վարչության պետ Ա.Աբրահամյանը հրավիրել և տեղեկացրել է, որ ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգումների հետ կապված խնդիրները կարգավորելու համար անհրաժեշտ է գումար հավաքել, ինչի շուրջ զրուցելու համար հանդիպել է Վ.Խաչիկյանին` ով հայտնել է, որ ՀՀ վերահսկիչ պալատի հետ խնդիրներ կան, որի լուծման համար, վերադարձնելու պայմանով, անհրաժեշտ գումարները պետք է ելքագրվեն տարածքային բաժնում հաշվառված, երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած կենսաթոշակառուների անվամբ, իսկ ելքագրման եղանակը մանրամասնել է Ա.Աբրահամյանը: Վ.Խաչիկյանի հանձնարարականի մասին տեղեկացրել է իր տեղակալ Հ.Մարտիրոսյանին և օպերատոր Հ.Դանիելյանին: Հ.Մարտիրոսյանը գնացել է Ա.Աբրահամյանի մոտ ճշգրտելու: Ղեկավարության հանձնարությունը կատարելու նպատակով առանձնացրել են երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած 24 կենսաթոշակառուների տվյալներ, ապա կազմել` վճարային ցուցակներ: Վճարային ցուցակներն ուղարկվել է վճարային ծառայություն: Հաջորդ օրը դրանք հետ են վերադարձվել և պահանջել, որպեսզի թոշակառուների անվան դիմաց ստորագրություններ դրվի: Հասկանալով, որ Վ.Խաչիկյանն իրեն ներքաշում է անօրինական գործողությունների մեջ, իր աշխատակիցների ներկայությամբ պատռել է այդ ցուցակները, որպեսզի կանխվի այդ ցուցակում նշված կենսաթոշակների ստացումը: Հետագայում իմացել է, որ առանց այդ ստորագրությունների ու ցուցակի` ծառայությունում արդեն դուրս են գրել այդ գումարը և փոխանցել Վ.Խաչիկյանին: Հանդիպել է Վ.Խաչիկյանին և պարզաբանում պահանջել, իսկ վերջինս հավաստիացրել է, որ դրանք կվերականգնվեն և այդպես էլ չի վերականգնել: Նախաքննության ժամանակ նրան հարց չի տրվել նշված գումարների վերաբերյալ, նախաքննական մարմնին հայտնի չի եղել այդ գումարների ելքագրման մասին: Ցանկություն ունենալով օժանդակել գործի քննությանը, սեփական նախաձեռնությամբ այդ մասին հայտնել է քննիչին: Նա ոչ միայն չի իմացել Վ.Խաչիկյանի կողմից հափշտակություն կատարելու նպատակի մասին, այլև խաբվել և կատարել ղեկավարի հանձնարարականները: Ս.Էլբակյանի ցուցմունքում նշված հանգամանքները հիմնավորվել են դատաքննությամբ հետազոտված մի շարք ապացույցներով: Բոլոր ապացույցների համակցությամբ, որ այդ գումարները ծառայության պետը պահանջել է` կարճ ժամանակամիջոցում վերադարձնելու պայմանով: Հետագայում գիտակցելով դրա հետևանքները, կամովին հրաժարվել է արարքը մինչև վերջ կատարելուց` փաստացի պատռելով գումարների դուրսգրման համար հիմք հանդիսացող ցուցակը: Ս.Էլբակյանն անձամբ գումար չի ստացել, անձամբ գումարները չի փոխանցել ծառայության պետին կամ այլ անձի, ելքագրված գումարի հետ չի առնչվել, այդ գումարից նրան չի հասել և չէր էլ կարող հասնել: Ս.Էլբակյանը կատարել է որոշակի գործողություններ միայն այն բանից հետո, երբ հավաստիացել է, որ կարճ ժամանակ անց այն հետ է վերադարձվելու: Հափշտակելու հանգամանքի վերաբերյալ տեղեկացված չի եղել: Առանց ստորագրությունների տրամադրելով համապատասխան ցուցակը` Ս.Էլբակյանը վստահ է եղել, որ նրանք չեն կարող գումար ստանալ: Ցուցակն ընդամենը տեղեկատվական բնույթ է կրել: Երբ ցուցակը վերադարձվել է` ստորագրություններով լրացնելու համար, Ս.Էլբակյանը ոչ միայն չի կատարել վերադասի պահանջը և այլ նպատակ ունենալով կանխելու այդ անօրինական գործողությունները մինչև վերջ հասցնելը, ցուցակը պատռել և ոչնչացրել է, չիմանալով, որ այդ ցուցակի տվյալներով գումարը հանել և տրամադրել են Վ.Խաչիկյանին: Ս.Էլբակյանի և Հ.Գրիգորյանի առերեսմամբ Հ.Գրիգորյանի ցուցմունքի համաձայն Ս.Էլբակյանը առնչություն չի ունեցել գումարների ստացման հետ և ինքն է անձամբ դրանք ստացել և փոխանցել Վ.Խաչիկյանին: Բացառվում է Ս.Էլբակյանի կողմից գումարներ հափշտակելու շահադիտական նպատակի առկայությունը: Ս.Էլբակյանի և Շենգավիթի տարածքային բաժնի կողմից հաշփտակություն չկատարելու մասին է վկայում նաև կատարված ստուգումները: Ստուգումների արդյունքում Շենգավիթի տարածքային բաժնում պակասորդ կամ գումարի հափշտակության հանգամանք չի հայտնաբերվել: Հղում կատարելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի դրույթների վրա գտել է, որ դատարանի հետևությունները հիմնված չեն դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա, հետազոտված ապացույցները բավարար չէին մեղավորության մասին հետևության հանգելու համար և դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները չեն համապատասխանում դատարանում հետազոտված ապացույցներին: Դատարանի կողմից անհիմն 15.327.226 ՀՀ դրամ գումարի բռնագանձումը տարածվել է Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի և Հ.Դանիելյանի նկատմամբ, այն պարագայում, հաստատված, որ նշված անձինք տվյալ գումարից չեն օգտվել, այդ գումարի տնօրինմանը չեն առնչվել, չեն հափշտակել և ծախսել անձնական կարիքների համար: Նրանցից գումարի բռնագանձման վերաբերյալ որոշումը դատական սխալ է: Եթե դատարանն այդ հարցով իրավացի մոտեցում ցուցաբերեր, ապա պետք է հաշվի առներ, որ Ս.Էլբակյանը չի օգտվել այդ գումարից, մասնակցություն չի ունեցել դրա հափշտակությանը և փորձել է կանխել դա, դատաքննության ընթացքում նշված գումարի 1/8-րդ մասով կամովին վճարում է կատարել: Հետևաբար, նման պայմաններում կրկին նրանից գումարի բռնագանձման մասին որոշում կայացնելը խախտում է Ս.Էլբակյանի իրավունքները և չկատարած արարքի համար նա ենթարկվում է ծանր նյութական պատասխանատվության: Դիմողը խնդրել է Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը Ս.Էլբակյանի մասով բեկանել, Ս.Էլբակյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով քրեական հետապնդումը դադարեցնել` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 11-րդ կետի հիմքով: Ինչպես նաև Ս.Էլբակյանից համապարտությամբ հօգուտ պետական բյուջեի 15.327.226 ՀՀ դրամ բռնագանձման մասով դատավճիռը նույնպես բեկանել և Ս.Էլբակյանի մասով քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված: 43. Դիմող` գործով կողմ չհանդիսացող Լ.Ասատրյանի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանը ներկայացնելով վերաքննիչ բողոքը հայտնել է, որ Առաջին ատյանի դատարանն օբյեկտիվ մոտեցում ցուցաբերելու պարագայում, չէր կարող գործով հետազոտված ապացույցների գնահատմամբ հանգել հետևության, որ ապցուցված է Ս.Էլբակյանի կողմից վերագրվող արարքի կատարումը և ապացուցված է նրա մեղավորությունը` հաշվի չառնելով հանցագործությունից կամովին հրաժարվելու ակնհայտ փաստը: Լ.Ասատրյանը և Վ.Խաչիկյանը հանդիսանում են Երևանի Աբովյան փողոցի թիվ 37 շենքի 9-րդ բնակարանի անշարժ գույքի համասեփականատեր: Հետևաբար վերը նշված գույքի իրացման արդյունքում <<Ամերիաբանկ>> ՓԲԸ-ի գույքային պահանջը հատուցելուց հետո մնացած գումարների ½ մասը պատկանում է Լ.Ասատրյանին: Դատարանը վճռել է Լ.Ասատրյանին պատկանող բաժնեմասի գումարը նույնպես ուղղել Վ.Խաչիկյանի պարտավորությունների կատարմանը խախտելով Լ.Ասատրյանի սեփականության իրավունքը, դրանով թույլ տալով նյութական իրավունքի նորմի խախտում: Հղում կատարելով ՀՀ Սահմանադրության 8-րդ և 31-րդ հոդվածների, ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 163-րդ հոդվածի դրույթների վրա գտել է, որ խախտվել է Լ.Ասատրյանի գույքի տիրապետման, օգտագործման և տնօրինման իրավունքը: Դիմողը խնդրել է քաղաքացիական հայցի մասով մասնակիորեն, Վ.Խաչիկյանի անձնական գույքերի՝ գրավի առարկա հանդիսացող Երևանի Աբովյան փողոցի թիվ 37 շենքի 9-րդ բնակարանի իրացումից գոյացած, <<Ամերիաբանկ>> ՓԲԸ-ի գույքային պահանջից ազատ դրամական միջոցների … նկատմամբ կիրառված արգելանքները պահպանել, դրանք կամ դրանցից գոյացած գումարներն ուղղել պետությանը պատճառված վնասի փոխհատուցմանը, նշանակված գույքի բռնագրավման ապահովմանը, նաև դատական ծախսերի հատուցմանը մասով բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը և փոփոխել այն: Վերաքննիչ բողոքի պատասխանները 44. ՀՀ գլխավոր դատախազության մեղադրանքի պաշտպանության և դատական ակտերի բողոքարկման վարչության դատախազ Կ.Հովհաննիսյանը ներկայացնելով վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանը` հայտնել է, որ Առաջին ատյանի դատա¬րանի կողմից գործի դա¬տաքննութ¬յունը (ընդհատված մասից) շարունակելու և այդ կերպ դատական քննությունն առա¬վե¬լա¬գույնս արագաց¬նե¬լու Դատարանի գործադրած ջանքն ուղղված է գործով ամբաս¬տան¬վող, այդ թվում` տևա¬կան ժամանակ անազատության մեջ գտնվող ամբաս¬տան¬յալների ար¬դար դա¬¬տաքննութ¬յան իրա¬վունքի իրացումը ողջա¬միտ ժամկետում երաշխա¬վո¬րելուն, ինչը բխում է բարձ¬րագույն իրա¬վաբա¬նա¬կան ուժ ունեցող իրավական ակտի` ՀՀ Սահմա¬նադրութ¬¬յան 19-րդ հոդ¬վածի ուղղակի պահանջից և դրանով կար¬գա¬վորվող (երաշխավորվող) այդ հասա¬րա¬կական հարա¬բերությունների գերակայությունից։ Սույն մեծածավալ գործի պայման¬ներում դատաքննության ընդհատ¬ման մասից դատարանի նոր կազմով գործի քննութ¬¬յան շարու¬նակումը չի վնասել արդարա¬դա¬տության շահերին, չի խոչ¬ընդոտել գործի բոլոր հան¬գա¬մանքների բազմակողմանի և լրիվ հետա¬զոտմանը, ապացուց¬ման ենթակա հանգա¬մանք¬ների վերաբերյալ Դատարանի ներքին հա¬մոզ¬մունքի ձևավոր¬մանը (որոնք կանո¬նա¬կարգված են Սահմանադրութ¬յանը ստորադաս իրավական ակտի` ՀՀ քրեական դատա¬վարական օրենսգրքով), Դատարանի այդ որոշումը համահունչ է հրապա¬րա¬կայ¬նության, մրցակցութ¬յան և դատարանի առջև հավա¬սա¬րութ¬յան սկզբունք¬¬ներին։ Դատարանը, քրեական գործը դատական քննության նշանակելու, գործի քննութ¬յունը վերսկսելու մասին որոշում կայացնելով և գործի քննությունն ընդհատված մասից վերսկսելու անհրաժեշտության վերաբերյալ հետևության հանգելով, ամենևին չի բացառել Դատարանի նախորդ կազմով (դատավոր Մ.Պապոյան) մրցակցային դատավարության պայմաններում հետա¬զոտված ապացույցները կողմերի կամ անմիջականորեն Դատարանի նախա¬ձեռնությամբ (նոր կազմով) վերստին հետազոտելու հնարա¬վո¬րությունը, թեև դատարանի այլ կազմով հարցաքննված որևէ վկայի լրացուցիչ հարցաքննելու միջնորդություններ, դատաքննության ավարտման փուլում Դա¬տարանի համապատաս¬խան հիշեցման և պարզաբանման պարագայում, մեղադրող և պաշտ¬պանական կողմերը չեն ներ¬կա¬յացրել։ Դատարանի նախորդ կազ¬մով (դատավոր Մ.Պապոյանի նախագահությամբ) հետա¬զոտ¬ված ապացույցները` վկաների դատաքննական և/կամ հրապարակված և հետա¬զոտված նա¬խաքննա¬կան ցուցմունքները, դրանցում արծարծված հանգամանքների վերաբերյալ դա¬տաքննութ¬¬¬¬¬¬յամբ հե¬տա¬զոտված այլ ապա¬ցույցների բա¬վա¬րար ամբողջության պայմաններում, գոր¬ծի արդարացի և ճիշտ լուծման տեսանկյունով միակ, առավել ևս` վճռորոշ ապացույցներ չեն, հետևաբար` դրանք սույն դա¬տա¬կան ակտի հիմքում չի դրվել` ապա¬ցույցների անմիջական հետա¬զոտ¬ման վերաբերյալ դեռևս դատաքննության ընթաց¬քում պաշտպանական կողմի ներկա¬յացրած վիճարկումները բացա¬ռելու և միաժամա¬նակ գոր¬ծը ողջամիտ ժամկետներում քննելու և լուծելու նպատակով։ Նշված հետևության հանգելիս Դատարանը նաև փաստել է, որ պաշտպանական կողմի ներկա¬յա¬ցու¬ցիչներն իրենց պաշտպանական ճառերն այդ ապացույցների վրա չեն կա¬ռուցել։ Անդրադառնալով հրապարակած և հետազոտված վերոնշյալ ցուց¬մունքների օգտագործ¬ման հնարավորության հարցին, այդ կապակցությամբ պաշտպանական կողմի որոշ ներկայա¬ցու¬ցիչ¬ների վիճարկումներին` արձանագրել է, որ անձի մեղա¬վորության հարցը որոշելիս մինչ¬դա¬տական վա¬րույթի ընթացքում տված ցուց¬մունքների օգ¬տա¬գործումը չի խախտում Մարդու իրավունքների եվրոպա¬կան կոն¬վեն¬ցիայի 6-րդ հոդվածի 3-րդ մասի «դ» կետով երաշխավորվող անձի արդար դա¬տաքննության իրավուն¬քը: Ձեռնարկվել են ողջամիտ ջանքեր դատա¬րանում 22 վկաների ներկայությունն ապահովելու ուղղությամբ: Այդ ցուց¬մունքները վճռական կշիռ չունեն դատական ակտի հիմքում դրված, ամ¬բաս¬տանյալների մեղավորությունը հաստատող ապացույց¬ների ընդ¬հանուր զանգվածում։ Ամբաստանյալների դատապարտումն հիմնված չէ 22 վկաների նախաքննական ցուցմունք¬ների վրա (ՄԻ եվրոպական դատարանի «Մամիկոնյանն ընդդեմ Հայաստանի» գանգատի քննարկման շրջա¬նակ¬ներում 2010թ. փետրվա¬¬րի 23-ին կայացրած վճիռ, «Գաբրիելյանն ընդդեմ Հայաստանի» գան¬գատի շրջա¬նակներում 2012թ. ապրիլի 10-ի վճիռ, Արտակ Գաբրիելյանի վե¬րա¬բերյալ ՎԲ-04/13 գոր¬ծով ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2013թ. սեպտեմ¬բերի 13-ի որոշում), հետևաբար` դրանց օգտագործումը թույ¬լատրելի է և չի խախ¬տում ամբաստանվող անձանց արդար դա¬տաքննության իրա¬վունքը։ Հաշվի առնելով ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի անձը և կատարած հանցագոր¬ծութ¬յան բնույթն ու վտան¬գա¬¬վորության աստիճանը, կազմակերպված խմբի կազմում ունեցած դերա¬կատարությունը, պետությանը պատճառված վնասի չափը (առանձ¬նապես խոշոր չափը բազմիցս գերազանցելու տեսանկյունով), ինչ¬պես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬¬վածի տեսանկյու¬նով բացառիկ հան¬գա¬մանքների բա¬ցա¬¬¬կա¬¬յությունը` նրանց նկատմամբ բացակայում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախա¬տեսված ազա¬տազրկման նվա¬զա¬գույն չափից ավելի ցածր պա¬տիժ կամ ավելի մեղմ պատ¬¬ժա¬տեսակ նշանա¬կելու և նշանակված պա¬տիժները (Վ.Խաչիկյանի դեպքում՝ վերջ¬նական պա¬տիժը) պայ¬մա¬¬նա¬¬կա¬¬նորեն չկիրա¬ռելու հիմքերը, ինչը պայմանա¬վորված է հետևյալ հանգամանքների առկայությամբ` նրան¬ցից յուրաքանչյուրի դերա¬կատա¬րութ¬յամբ, տևա¬կան ժամանակ յուրացումներով զբաղվելու, խմբի կազ¬մում անդամների ներգրա¬վելու փաստերով, այսինքն` հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանով, կատա¬րած արարքի բնույ¬թով և հանցագործությանը նրանցից յուրաքանչյուրի մասնակցության աստի¬ճանով, մասնավո¬րա¬¬պես` հան¬ցանքները բացառապես շահադի¬տա¬կան նպատակով և նյութական շարժառիթով կա¬տա¬¬րելու հան¬գամանքով, մեղքի տեսակով (գործել են ուղղակի դիտավարությամբ) պետության պատ¬¬ճառ¬ված վնասի չափով, որը մոտ 70-ապատիկ անգամ գե¬¬րազանցում է հափշտա¬կության` առանձ¬նապես խոշոր չափի նվա¬զագույն շեմը և պատ¬ճառված այդ վնասն առհասարակ չվերա¬կանգ¬նելու կամ ոչ համա¬չա¬փո¬րեն վերականգնելու փաս¬տով (3 մլն ՀՀ դրամ վերա¬կանգնել է ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանը, 2.5 մլն ՀՀ դրամ` Վ.Խա¬չատրյանը (միջինացված հաշվարկի համաձայն), 2 մլն ՀՀ դրամ` Վ.Գևորգյանը, 2 մլն ՀՀ դրամ` նաև Ա.Աբրահամյանը), մինչ¬դեռ խմբի անդամները համատեղ գոր¬ծո¬ղությունների հետևանքով յուրացրել են ընդ¬հանուր 261.115.652 ՀՀ դրամ)։ Դատարանը վերոնշյալ ամբաս¬տանյալներից յու¬րա¬քանչյուրի անձը դրականորեն բնութագրող, պատասխա¬նատ¬վությունն ու պա¬տիժը մեղ¬մացնող հան¬գա¬մանքները հաշվի է առել նրանց նկատ¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող պատժի չափն անհատականացնելիս, իսկ ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պա¬րա¬գայում` նաև վերջ¬նական պատիժ սահմանելիս։ Ամբաստանյալների և նրանց պաշտպանների կողմից բերված վերաքննիչ բողոքներն անհիմն են և ենթակա` մերժման: 45. Ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի պաշտպան Ա.Թովմասյանը ներկայացնելով վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանը` հայտնել է, որ դատախազության վերաքննիչ բողոքը պաշտպանյալի մասով անհիմն է և ենթակա` մերժման: Ձեռք բերված բոլոր ապացույցները և հիմնավորումները ներկայացվել են ընդհանրացված տեսքով, կերպով գնահատական չի տրվել պաշտպանյալի կողմից կատարած գործողություններին և դրա արդյունքում պետությանը պատճառված վնասի չափին: Վ.Խաչիկյանը և մյուսները կազմակերպված խմբով 2006-2010թթ. ընկած ժամանակահատվածում պետական բյուջեից յուրացման եղանակով կատարել են առանձնապես խոշոր 267.266.819 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարի հափշտակություն: Պետությունից առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ Վ.Խաչիկյանը 2005 թվականի սկզբներին այդ նպատակով ստեղծել է կազմակերպության կայուն խումբ: Խմբի անդամներն ըստ պաշտոնեական լիազորությունների, ստանձնել են իրենց համապատասխան դերերը: Անձամբ Վ.Խաչիկյանի հրահանգով 2010 թվականի հոկտեմբերին պաշտպանյալը տարածքային շտեմարանից ընտրել է երկար տարիներ թոշակ չստացած կենսաթոշակառուների տվյալները և դրանք ընդգրկել վճարային ցուցակներում, առանց համապատասխան դիմումների: Կենսաթոշակառուների անվան դիմաց վճարային ցուցակներում կեղծել է ստորագրությունները՝ իբր հաստատելով վճարման փաստը, ապա իր ստորագրությունով և կնիքով հաստատել վճարային ցուցակները: Եթե 2010 թվականի հոկտեմբերին է Ս.Սարգսյանը կենսաթոշակառուների տվյալները ներկայացրել նրա գործողություններն ավարտվել են նա չէր կարող 2005 թվականից ընդգրկված լինել Վ.Խաչիկյանի կողմից ստեղծված հանցավոր խմբում: Ս.Սարգսյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել առաջադրված մեղադրանքում մասնակի և ցուցմունք տվել պնդել նախաքննական ցուցմունքները: Պաշտպանյալը հայտնել է, որ 2010 թվականի հոկտեմբերին Ա.Աբրահամյանի միջոցով Վ.Խաչիկյանը հայտնել է թե կապված ՀՀ վերահսկիչ պալատի ստուգումների հետ՝ անհրաժեշտ է 25-30 միլիոն ՀՀ դրամ գումար և նրա առաջարկով: 1-2 օրվա ընթացքում տարածքային բաժնի համակարգչային շտեմարանից ընտրել է 5 և ավելի տարիներ կենսաթոշակ չստացված 26 կենսաթոշակառուների տվյալները, ապա՝ Ծառայության պետից ստացել` դեպոնենտ գումարների վճարային ցուցակներ կազմելու ծածկագրերը, կազմել վճարային ցուցակները: Ստորագրել` կենսաթոշակառուների անվան դիմաց, ապա ներկայացրել է Հ.Գրիգորյանին: Ելքագրված 30.020.622 դրամ գումարները Հ.Գրիգորյանը փոխանցել է Վ.Խաչիկյանին: Հ.Գրիգորյանը Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ պաշտպանյալին է հանձնել 1.5 մլն ՀՀ դրամ: Ս.Սարգսյանը Վ.Խաչիկյանի հետ պայմանավորվածություն չի ունեցել ստանալու նշված գումարը: Նախաքննության ընթացքում վերջինս վերականգնել է նշված գումարը: Առկա է կազմակերպված խումբ և պաշտպանյալն այդ խմբի անդամ չի հանդիսանում` չի յուրացրել առանձնապես խոշոր չափերով գումար: Եթե շահադիտական նպատակը բացակայում է և անձն ապօրինի, անհատույց տիրանում է ուրիշի գույքին այլ շարժառիթով և նպատակով, ապա հափշտակության հանցակազմը բացակայում է: Պաշտպանյալը չի ունեցել շահադիտական նպատակ, նա կատարել է վերադասի հրամանը, որից եղել է պաշտոնական կախվածության մեջ: Ակնհայտ է, որ Ս.Սարգսյանը չի յուրացրել առանձնապես խոշոր չափերի գումարներ: Ակնհայտ է, որ Ս.Սարգսյանը գումարները չի դարձրել իրենը, չուներ դրա հնարավորությունը, գումարները սեփականատիրոջ ֆոնդից դուրս են բերվել այլ անձանց կողմից և հափշտակված գումարը չի դարձվել Ս.Սարգսյանի գույքի մի մասը: Կազմակերպված խմբի անդամ լինելը ևս չի ապացուցվել: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, հանցանքը համարվում է կազմակերպված խմբի կողմից, որոնք նախապես միավորվել են մեկ կամ մի քանի հանցանքներ կատարելու համար: Վերլուծելով օրենսդրի մեկնաբանությունները կարելի է եզրակացնել, որ Ս.Սարգսյանը չի կարող դիտվել որպես նախնական համաձայնությամբ ստեղծված խմբի կազմում հանցագործություն կատարած սուբյեկտ: Անհասկանալի է մեղադրող կողմի մեկնաբանումը, որ Ս.Սարգսյանն օժտված լինելով ցուցմունք տալու իրավունքով, իրադարձությունները ներկայացրել է յուրովի մեկնաբանությամբ այնքանով, որքանով փաստերը ներկայացրել է հանցագործության մեջ իրենց չմերկացնելու կտրվածքով: Ս.Սարգսյանը լիարժեք ցուցմունքներ է տվել, թե նախաքննության և թե դատաքննության ընթացքում: Վերջինս հաշվի առնելով իր որոշակի առնչությունն այդ հանցագործությանը, վերականգնել է ընդհանուրը 4.3 մլն ՀՀ դրամ: Մեղադրող կողմի քաղաքացիական հայցի պահանջը Վ.Խաչիկյանից, Ա.Աբրահամյանից, Հ.Գրիգորյանից, Վ.Խաչատրյանից, Ս.Էլբակյանից, Հ.Հովհաննիսյանից, Ս.Սառգսյանից, Ա.Սուքիասյանից, Հ.Մարտիրոսյանից, Հ.Դանիելյանից, Բ.Մուրադյանից, Ա.Խաչատրյանից և Վ.Գևորգյանից՝ համապարտության կարգով 267.583.336 ՀՀ դրամի չափով գումարի բռնագանձնման պահանջի վերաբերյալ և դա այն դեպքում, երբ հենց մեղադրող կողմն է հաստատված համարել, որ Վ.Խաչիկյանի, Ա.Աբրահամյանի, Հ.Գրիգորյանի, Վ.Խաչատրյանի, Վ.Գևորգյանի և Ս.Սարգսյանի պարտքը պետական բյուջեի նկատմամբ կազմում է 27.020.622 ՀՀ դրամ: Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի առնելով վերը նշված բոլոր հանգամանքները, ճիշտ է որակել Ս.Սարգսյանի արարքը, տվել է ճիշտ քրեաիրավական գնահատական և հաշվի առնելով ինչպես անձը բնութագրող հատկանիշները, այնպես էլ մեղքը թեթևացնող հանգամանքները՝ պահպանելով նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերը կայացրել է համապատասխանդատավճիռ: Ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի պաշտպան Ա.Թովմասյանը խնդրել է դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի մասով: 46. Ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի պաշտպան Վ.Աթոյանը ներկայացնելով վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանը` հայտնել է, որ դատախազության վերաքննիչ բողոքը պաշտպանյալի վերաբերյալ ամբողջովին անհիմն է և ենթակա` մերժման: Հղում կատարելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթների վրա գտել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել վերը նշված հոդվածների պահանջները, ինչպես նաև Ա.Սուքիասյանի անձը բնութգրող և նրա պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները: Ա.Սուքիասյանը հանցագործությունը կատարել է առաջին անգամ` գտնվելով ծառայողական կախվածության մեջ և նախաքննության ընթացքում իր մասնակցությամբ` խմբին վերագրվող հափշտակված գումարից կամավոր կերպով վերականգնել է իր մասնաբաժնից մի քանի անգամ ավելի գումար: Նա անկեղծորեն զղջացել է, տվել` խոստովանական ցուցմունքներ, ակտիվորեն օժանդակել է հանցագործության լրիվ բացահայտմանը: Բացի Ա.Սուքիասյանի պատիժն ու պատախանատվությունը մեղմացնող հանգամանքներից, ծանրացնող հանգամանքներ չկան: Առաջին ատյանի դատարանը, հաշվի առնելով այս՝ ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի պահանջները, համաձայն որի պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները, հանգել է արդարացի հետևության, որ Ա.Սուքիասյանի նկատմամբ կիրառել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի պահանջները: Նա այլևս նոր հանցագործություն չի կատարի, իր գործողություններով վերականգնել է սոցիալական արդարությունը և ստանալով պայմանական ազատազրկում, կրում է իր արժանի պատիժը: Մատնանշելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածիի, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի Գուրգեն Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 2008 թվականի փետրվարի 01-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշման դրույթները գտել է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը Ա.Սուքիասյանի վերաբերյալ հիմնավոր է և արդարացի, այն կայացվել է ՀՀ քրեական օրենսդրության պահանջներին համաձայն և ենթակա չէ փոփոխման: Ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի պաշտպան Վ.Աթոյանը խնդրել է ՀՀ գլխավոր դատախազության կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը Ա.Սուքիասյանի մասով մերժել և այն թողնել անփոփոխ: 47. Ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանի և Ա.Խաչատրյանի պաշտպան Ա.Եսայանը վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանում ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը հայտնել է, որ դատախազի վերաքննիչ բողոքն անհիմն է, ենթակա` մերժման: Բ.Մուրադյանը և Ա.Խաչատրյանը պաշտոնատար անձինք չեն հանդիսանում: Նրանք Վ.Խաչատրյանի հարազատներն են` Բ.Մուրադյանը կնոջ քրոջ ամուսինն է, իսկ Ա.Խաչատրյանը` քրոջ ամուսինը: Բ.Մուրադյանի և Ա.Խաչատրյանի կողմից պետությանը պատճառված վնասն իրենց մասով ամբողջությամբ վերականգնված է դատաքննության ընթացքում: Մեղադրողը վիճարկում է դատարանի կողմից պաշտպանյալներին մեղսագրված` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով արարքի որակումը: Ըստ մեղադրողի Բ.Մուրադյանը և Ա.Խաչատրյանը պետք է պատասխանատվության ենթակվեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման համար: Առանց պատճառաբանությունների անտեսելով քրեական գործի փաստական հանգամանքները մեղադրողը վիճարկում է դատավճռով հաստատված համարված մեղադրանքը: Վիճարկվող դատական ակտում դատարանը սպառիչ տվել է նշված հարցերի պատասխանը, առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալների մեղավորության վերաբերյալ հետևության հանգել է պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում դատաքննությամբ հետազոտված և գնահատված ապացույցների համակցությամբ: Բ.Մուրադյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել, հայտնել է, որ իրեն վերագրված արարքի հետ առնչություն չունի: Նշել է, որ եղել են դեպքեր, երբ ծանոթ-բարեկամները դիմել են կենսաթոշակ ստանալու հարցով, որոնց ուղարկել է ՀՀ սոցիալական ապահովության ծառայությունում աշխատող Վ.Խաչատրյանի մոտ: Նրանց պայմանավորվածություններից և հետագա գործողություններից տեղեկություն չունի: Նշել է նաև, որ եղել է դեպք, որ Վ.Խաչատրյանի խնդրանքով վճարման ծառայության աշխատակից Վիգենից գումար է ստացել և հանձնել Վահագնին: Ա.Խաչատրյանը նույնպես իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հայտնել է, որ մեծ շրջապատ չի ունեցել, չէր կարող ընդգրկված լինել հանցավոր խմբի կազմում: Կեսաթոշակ ստանալու հարցով իր բարեկամ Վ.Խաչատրյանին դիմել է ոչ ավել, քան մեկ երկու անգամ, իր հարևանի կամ այլ անձի խնդրանքով: Թեև դատարանը արժանահավատ է համարել Բ.Մուրադյանի և Ա.Խաչատրյանի նախաքննության ցուցմունքները, սակայն քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցերի համակցությամբ փաստել է, որ նախաքննական մարմինը ճիշտ չի որակել Բ.Մուրադյանին և Ա.Խաչատրյանին վերագրված արարքները` հաշվի առնելով, որ վերջիններս պաշտոնատար անձ չեն, իսկ հափշտակված գումարների նկատմաբ նախապես որևէ լիազորություն չեն ունեցել, այսինքն` յուրացման հանցակազմի սուբյեկտ չեն, միայն օժանդակել են ի պաշտոնե նման լիազորություններ ունեցող անձանց: Դատարանն անդրադարձել է նաև` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածով նախատեսված յուրացման և վատնման հանցակազմերը բնութագրող հատկանիշներին, որի առանձնահատկությունը կայանում է նրանում, որ հանցավորը հափշտակում է իրեն վստահված գույքը, այսինքն` այն գույքը, որը գտնվում է նրա օրինական տիրապետման ներքո, որի նկատմամբ վերջինս ունի որոշակի լիազորություններ: Հանցավորը գույքը վերցնում կամ դրան տիրանում է օգտագործելով այն լիազորությունները, որոնք նրան վերապահված են այդ գույքի նկատմամբ: Ընդ որում հանցավորի մոտ գույքի նկատմամբ այդ լիազորությունները կարող են առաջանալ պաշտոնեական պարտականությունների, պայմանագրային հարաբերությունների կամ հատուկ հանձնարարության ուժով: Յուրացումն օբյեկտիվ կողմից դրսևորվում է նրանում, որ հանցավորը, օգտագործելով իրեն վստահված գույքի նկատմամբ ունեցած լիազորությունները, ապօրինի անհատույց, շահադիտական նպատակով այն դարձնում է իրենը կամ ուրիշինը: Քննարկվող հանցագործության սուբյեկտ կարող է հանդիսանալ ոչ միայն համապատասխան կազմակերպությունների հաստիքային կամ ոչ հաստիքային աշխատակիցը, այլև առանձին քաղաքացին, եթե գույքի սեփականատերը նրան քաղաքացիաիրավական տարբեր պայմանագրերով նախապես օժտել է իր գույքի նկատմամբ որոշակի լիազորություններով: Հակառակ պարագայում յուրացումը բացակայում է: Դատարանն իրավացիորեն փաստել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով որպես համակատարողներ քրեական պատասխանատվության ենթակա չեն նաև ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանը և Ա.Խաչատրյանը: Մեղսագրված արարքները կատարելու պահին ծառայությունում որևէ պաշտոն չեն զբաղեցրել: Հափշտակված գույքի նկատմամբ ի պաշտոնե, նրանք առանձին պայմանագրով կամ գրավոր համաձայնությամբ որևէ լիազորություն չեն ունեցել, փաստորեն յուրացման հանցակազմի սուբյեկտ չեն հանդիսանում: Քրեական օրենքի տեսանկյունով համակատարողներ չեն հանդիսանում, նրանք միայն կարող էին հանցակցել և հանցակցել են օժանդակության ձևով: Դատավճիռը Ա.Խաչատրյանի և Բ.Մուրադյանի արարքների որակումների մասով բեկանելու հիմքեր չկան: Մեղադրողի բողոքը քաղաքացիական հայցի մասով նույնպես ենթակա է մերժման, նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ պաշտպանյալների կողմից վնասն ամբողջությամբ վերականգնվել է դատաքննության ընթացքում դատարանի կողմից հստակեցված վնասի չափով: Բ.Մուրադյանը կամովին վերականգնել և ամբողջությամբ հատուցել է պետությանը պատճառված վնասը` 10.800.000 ՀՀ դրամ գումարը: Քաղաքացիական հայցի հարցը լուծված է համարվել: Ա.Խաչատրյանը նույնպես հատուցել է պետությանը պատճառված վնասը` 3.7 մլն ՀՀ դրամի չափով: Ա.Խաչատրյանի մասով նույնպես լուծված է համարվել քաղաքացիական հայցի հարցը: Ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանի և Ա.Խաչատրյանի պաշտպան Ա.Եսայանը խնդրել է մերժել` ՀՀ գլխավոր դատախազության մեղադրանքի պաշտպանության և դատական ակտերի բողոքարկման վարչության դատախազ Կ. Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքը` Բ.Մուրադյանի և Ա.Խաչատրյանի մասով, Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատաճռի դեմ` կատարած հանցանքների որակումների և դատախազության ներկայացրած քաղաքացիական հայցի մասերով, անհիմն լինելու պատճառաբանությամբ: Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը` ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանի և Ա.Խաչատրյանի վերաբերյալ, թողնել օրնական ուժի մեջ: 48. Դատախազ Կ.Հովհաննիսյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը` խնդրեց այն բավարարել, ներկայացնելով վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանն` առարկեց վերաքննիչ բողոքների դեմ` խնդրեց վերաքննիչ բողոքները մերժել: Ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը` խնդրեց այն բավարարել, առարկեց դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` մյուսների վերաքննիչ բողոքների լուծումը թողեց դատարանի հայացողությանը: Ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Տ.Եգորյանը միացավ պաշտպան Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքին, խնդրեց այն բավարարել, մյուս վերաքննիչ բողոքների մասով դիրքորոշում չհայտնեց: Ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանը միացավ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքին` խնդրեց այն բավարարել, առարկեց դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` չառարկեց մնացած վերաքննիչ բողոքների դեմ` խնդրեց բավարարել այդ վերաքննիչ բողոքները: Ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանը և նրա պաշտպաններ Ա.Աբաջյանը և Ռ.Մանվելյանը պնդեցին վերաքննիչ բողոքը` խնդրեցին այն բավարարել, առարկեցին դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` չառարկեցին մյուս բողոքների դեմ` խնդրեցին այդ վերաքննիչ բողոքները բավարարել: Ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի պաշտպան Հ.Անանյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը` խնդրեց այն բավարարել` առարկեց դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` մյուս վերաքննիչ բողոքներով դիրքորոշում չհայտնեց: Ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանը միացավ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքին` խնդրեց այն բավարարել, առարկեց դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` մյուս վերաքննիչ բողոքներով դիրքորոշում չհայտնեց: Ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի պաշտպան Վ.Աթոյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը` խնդրեց այն բավարարել, ներկայացնելով վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանն` առարկեց դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` մյուս վերաքննիչ բողոքների լուծումը թողեց դատարանի հայացողությանը: Ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանը միացավ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքին և վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանին` խնդրեց պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել, առարկեց դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` մյուս վերաքննիչ բողոքների լուծման խնդիրը թողեց դատարանի հայացողությանը: Ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանի պաշտպան Գ.Հակոբյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը` խնդրեց այն բավարարել, առարկեց դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` մյուս վերաքննիչ բողոքների դեմ առարկություն չհայտնեց: Ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանը միացավ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքին` խնդրեց այն բավարարել, առարկեց դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` մյուս վերաքննիչ բողոքների լուծումը թողեց դատարանի հայացողությանը: Ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պաշտպան Լ.Սիմոնյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը` խնդրեց այն բավարարել, առարկեց դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` չառարկեց մյուս վերաքննիչ բողոքների դեմ` խնդրեց այդ վերաքննիչ բողոքները բավարարել: Ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանը միացավ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքին` խնդրեց այն բավարարել, առարկեց դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` չառարկեց մյուս վերաքննիչ բողոքների դեմ` խնդրեց այդ վերաքննիչ բողոքները բավարարել: Ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանի պաշտպան Ա.Զաքարյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը` խնդրեց այն բավարարել, մյուս բողոքների մասով դիրքորոշում չհայտնեց: Ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանը միացավ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքին` խնդրեց այն բավարարել, մյուս բողոքների մասով դիրքորոշում չհայտնեց: Գործով կողմ չհանդիսացող Լ.Ասատրյանի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը` խնդրեց այն բավարարել: Ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի պաշտպան Ա.Թովմասյանը ներկայացնելով վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանը` առարկեց դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` խնդրեց այն մերժել` մյուս վերաքննիչ բողոքների լուծումը թողեց դատարանի հայացողությանը: Ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանը միացավ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանին` խնդրեց դատախազի վերաքննիչ բողոքը մերժել` մյուս վերաքննիչ բողոքների լուծումը թողեց դատարանի հայացողությանը: Ամբաստանյալներ Հ.Մարտիրոսյանը և Հ.Դանիելյանն ու նրանց պաշտպան Հ.Արսենյանն առարկեցին դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` խնդրեց այն մերժել, մնացած վերաքննիչ բողոքները թողեցին դատարանի հայացողությանը: Ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանի և Ա.Խաչատրյանի պաշտպան Ա.Եսայանը ներկայացնելով վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանն` առարկեց դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` խնդրեց այն մերժել` մյուս վերաքննիչ բողոքների լուծման խնդիրը թողեց դատարանի հայացողությանը: Ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանը և Ա.Խաչատրյանը միացան պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանին` խնդրեցին դատախազի վերաքննիչ բողոքը մերժել` մյուս վերաքննիչ բողոքների լուծման խնդիրը թողեցին դատարանի հայացողությանը: Ամբաստանյալ Հ.Հովհաննսիյանի և նրա պաշտպան Ե.Վարոսյանն առարկեցին դատախազի վերաքննիչ բողոքի դեմ` խնդրեց այն մերժել` մյուս վերաքննիչ բողոքների լուծումը թողեցին դատարանի հայացողությանը: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքները` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքներում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի և նրա պաշտպաններ Ժ.Վարոսյանի և Տ.Եգորյանի, ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի և նրա պաշտպան Հ.Անանյանի, ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի և նրա պաշտպան Վ.Աթոյանի, ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանի և նրա պաշտպան Գ.Հակոբյանի, ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանի և նրա պաշտպան Ա.Զաքարյանի, ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի և նրա պաշտպան Լ.Սիմոնյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի և նրա պաշտպան Հ.Աբաջյանի և Ռ.Մանվելյանի, գործով կողմ չհանդիսացող Լ.Ասատրյանի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանի ելույթները, դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի, Ս.Սարգսյանի և նրա պաշտպան Ա.Թովմասյանի, ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի և նրա պաշտպան Վ.Աթոյանի, ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանի և Ա.Խաչատրյանի պաշտպան Ա.Եսայանի վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանները, ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի և նրա պաշտպաններ Ժ.Վարոսյանի և Տ.Եգորյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի և նրա պաշտպան Ա.Աբաջյանի և Ռ.Մանվելյանի, ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի և նրա պաշտպան Հ.Անանյանի, ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանի և նրա պաշտպան Գ.Հակոբյանի, ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի և նրա պաշտպան Լ.Սիմոնյանի, ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանի և նրա պաշտպան Ա.Զաքարյանի, գործով կողմ չհանդիսացող Լ.Ասատրյանի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանի, ամբաստանյալներ Հ.Մարտիրոսյանի և Հ.Դանիելյանի ու նրանց պաշտպան Հ.Արսենյանի, ամբաստանյալ Հ.Հովհաննիսյանի և նրա պաշտպան Ե.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքի պատասխանները, ինչպես նաև ուսումնասիրելով, վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ, հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանի, ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի պաշտպան Հ.Անանյանի, ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանի պաշտպան Գ.Հակոբյանի, ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանի պաշտպան Ա.Զաքարյանի, ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պաշտպան Լ.Սիմոնյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի, գործով կողմ չհանդիսացող Լ.Ասատրյանի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել, իսկ ՀՀ գլխավոր դատախազության մեղադրանքի պաշտպանության և դատական ակտերի բողոքարկման վարչության դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի և ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի պաշտպան Վ.Աթոյանի վերաքննիչ բողոքները` բավարարել մասնակի: Ամբաստանյալ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ամբաստանյալ Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին ու 2-րդ կետերով, ամբաստանյալ Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ամբաստանյալ Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ամբաստանյալ Վիգեն Լևոնի Գևորգյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ամբաստանյալ Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ: Ամբաստանյալներ Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը պետք է բեկանել և փոփոխել: Ամբաստանյալներ Բագրատ Ռոբերտի Մուրադյանի և Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղսագրված արարքները պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով` նշանակված պատիժները թողնելով անփոփոխ: Ամբաստանյալներ Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի և Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղսագրված արարքները պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով: Ամբաստանյալներ Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի և Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` չորս տարի ժամկետով ազատազրկման` առանց գույքի բռնագրավման դատապարտելու մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժները պետք է թողնել կրելու` վերացնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու մասը: Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի և Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի պատժի սկիզբը պետք է հաշվել նրանց փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից: Ամբաստանյալ Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղսագրված արարքը պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով: Ամբաստանյալ Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` չորս տարի վեց ամիս ժամկետով ազատազրկման` առանց գույքի բռնագրավման դատապարտելու մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժը պետք է թողնել կրելու` վերացնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու մասը: Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի պատժի սկիզբը պետք է հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից: Ամբաստանյալ Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղսագրված արարքը պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նշանակված պատիժը թողնելով անփոփոխ: Ամբաստանյալ Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով` չորս տարի վեց ամիս ժամկետով ազատազրկման` առանց գույքի բռնագրավման դատապարտելու մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժը պետք է թողնել կրելու` վերացնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու մասը: Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի պատժի սկիզբը պետք է հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից: Քաղաքացիական պատասխանողներ` Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից և Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի 39.542.218 ՀՀ դրամի փոխարեն` պետք է համապարտությամբ բռնագանձել` 97.620.886 /իննսունյոթ միլիոն վեց հարյուր քսան հազար ութ հարյուր ութսունվեց/ ՀՀ դրամ գումար, Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, ինչպես նաև Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի 85.767.431 ՀՀ դրամի փոխարեն` պետք է համապարտությամբ բռնագանձել` 27.532.736 /քսայոթ միլիոն հինգ հարյուր երեսուներկու հազար յոթ հարյուր երեսունվեց/ ՀՀ դրամ գումար` այդ մասով բավարարելով պաշտպան Վ.Աթոյանի վերաքննիչ բողոքը: Դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի քաղ. հայցը պետք է բավարարել` ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանից հօգուտ պետական բյուջեի պետք է բռնագանձել 29 մլն /քսանինը միլիոն/ ՀՀ դրամ, որպես վերջինիս կողմից պետությանը հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում, հետևյալ պատճառաբանությամբ. 49. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի համաձայն` <<1. Կատարողի հետ մեկտեղ հանցակիցներ են համարվում կազմակերպիչը, դրդիչը և օժանդակողը: 2. Կատարող է համարվում այն անձը, ով անմիջականորեն կատարել է հանցանքը կամ դրա կատարմանն անմիջականորեն մասնակցել է այլ անձանց (համակատարողների) հետ համատեղ, ինչպես նաև հանցանքը կատարել է այլ այնպիսի անձանց օգտագործելու միջոցով, ովքեր օրենքի ուժով ենթակա չեն քրեական պատասխանատվության կամ հանցանքը կատարել են անզգուշությամբ: 3. Կազմակերպիչ է համարվում այն անձը, ով կազմակերպել կամ ղեկավարել է հանցանքի կատարումը, ինչպես նաև ստեղծել է կազմակերպված խումբ կամ հանցավոր համագործակցություն կամ ղեկավարել է դրանք: …>>: ՀՀ քրեական 178-րդ հոդվածի համաձայն. <<… 3. Խարդախությունը, որը կատարվել է՝ 1) առանձնապես խոշոր չափերով, պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից ութ տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա: >>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի համաձայն` <<1. Յուրացնելը կամ վատնելը՝ հանցավորին վստահված ուրիշի գույքի հափշտակությունը զգալի չափերով՝ /…/ 2. Նույն գործողությունը, որը կատարվել է՝ /…/ 3. Սույն հոդվածի առաջին կամ երկրորդ մասով նախատեսված գործողությունը, որը կատարվել է՝ 1) առանձնապես խոշոր չափերով, 2) կազմակերպված խմբի կողմից` … պատժվում է ազատազրկմամբ` հինգից ութ տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա:>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի համաձայն` <<1. Պաշտոնատար անձի կողմից շահադիտական նպատակով կամ անձնական այլ դրդումներով կամ խմբային շահերից ելնելով՝ պաշտոնական փաստաթղթերում ակնհայտ կեղծ տեղեկություններ կամ գրառումներ մտցնելը, կեղծում, քերվածք կամ այլ թվական գրառումներ կամ փոփոխություններ կատարելը, ինչպես նաև կեղծ փաստաթղթեր կազմելը կամ հանձնելը՝ պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը չորս տարի ժամկետով՝ որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելով՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով: …>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով:>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. << Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>: Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի. <<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: 2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները: <<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>>: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի համաձայն <<1. Հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայության դեպքում, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև խմբակային հանցագործության մասնակցի կողմից խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն ակտիվորեն աջակցելու դեպքում կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ, քան նախատեսված է այդ հոդվածով, կամ չկիրառել որպես պարտադիր նախատեսված լրացուցիչ պատիժ: 2. Բացառիկ կարող են ճանաչվել ինչպես առանձին մեղմացնող հանգամանքները, այնպես էլ այդ հանգամանքների համակցությունը:>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն. <<1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: 2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: …>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն. << 1. Յուրաքանչյուր ոք ունի արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում իր շահերին առնչվող քրեական գործի քննության իրավունք… … 3.Քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզել ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները…>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն. <<1. Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ: 2. Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն. <<Գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն. <<Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից: Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` 1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը. 2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին. 3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը. 4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն /…/ 6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար. 7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ. 8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը…>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի համաձայն. <<1. Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտերի վերաքննության արդյունքում վերաքննիչ դատարանը` 2) ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բավարարում է վերաքննիչ բողոքը` համապատասխանաբար ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելով դատական ակտը: Բեկանված մասով կայացվում է գործն ըստ էության լուծող դատական ակտ, կամ գործն ուղարկվում է համապատասխան ստորադաս դատարան` նոր քննության՝ սահմանելով նոր քննության ծավալը …>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի համաձայն` <<Բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է` 1) գործի փաստական հանգամանքների մասին դատական ակտում շարադրված դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում վերաքննիչ դատարանում հետազոտված ապացույցներին. 2) ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը կամ Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագիրը. …>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի համաձայն` <<1. Պարզելով, որ գործի փաստական հանգամանքների մասին առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտում շարադրված՝ դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում գործի փաստական հանգամանքներին, վերաքննիչ դատարանը ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանում և փոփոխում է դատական ակտը կամ գործը ուղարկում է առաջին ատյանի դատարան` նոր քննության: 2. Վերաքննիչ դատարանը, գնահատելով դատաքննության ընթացքում իր կողմից հետազոտված ապացույցները, իրավունք ունի ապացուցված ճանաչելու այն փաստերը, որոնք չեն հաստատվել կամ հաշվի չեն առնվել առաջին ատյանի դատական ակտում: Այդ դեպքում վերաքննիչ դատարանն ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանում և փոփոխում է դատական ակտը կամ գործը ուղարկում է առաջին ատյանի դատարան նոր քննության: 3. Դատական ակտը փոփոխելիս վերաքննիչ դատարանը կարող է անձին դատապարտել ավելի ծանր հանցագործության համար կամ ավելի խիստ պատժի, քան ստորադաս դատարանը, միայն այն դեպքում, երբ բողոքը բերել է դատախազը, տուժողը կամ նրա ներկայացուցիչը:>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ հոդվածի համաձայն` << 1. Քրեական օրենքի կամ միջազգային պայմանագրի ոչ ճիշտ կիրառումը քրեական օրենքի կամ Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրի այն հոդվածի կամ հոդվածի այն մասի կիրառումն է, որը ենթակա չէր կիրառման, կամ այն հոդվածի կամ հոդվածի այն մասի չկիրառումն է, որը ենթակա էր կիրառման, կամ քրեական օրենքի կամ միջազգային պայմանագրի սխալ մեկնաբանումն է, որը չի համապատասխանում դրա իսկական իմաստին: 2. Գործի քննության արդյունքում գտնելով, որ արարքն իրավաբանորեն ճիշտ որակված չէ, վերաքննիչ դատարանն իրավունք ունի փոխել հանցագործության որակումը քրեական օրենքի այն հոդվածով, որը պատասխանատվություն է նախատեսում ավելի թեթև հանցագործության համար: 3. Վերաքննիչ դատարանն իրավունք ունի գործի քննության արդյունքներով առաջադրված մեղադրանքի սահմաններում կիրառել ավելի ծանր հանցագործության համար օրենք կամ նշանակել ավելի խիստ պատիժ միայն այն դեպքում, երբ այդ հիմքերով բողոք է բերել մեղադրողը, ինչպես նաև տուժողը կամ նրա ներկայացուցիչը:>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Քրեադատավարական օրենքի էական խախտումներ են դատական քննության ժամանակ սույն օրենսգրքի սկզբունքների և այլ ընդհանուր դրույթների խախտումները, որոնք գործին մասնակցող անձանց` օրենքով երաշխավորված իրավունքներից զրկելու կամ դրանցում սահմանափակելու կամ այլ ճանապարհով խոչընդոտել են գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտմանը, ազդել են կամ կարող էին ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա: …>>: 50. Առաջին ատյանի դատարանը դատավճռում` արձանագրել է. <<… Անդրադառնալով հրապարակած և հետազոտված վերոնշյալ ցուցմունքների օգտագործման հնարավորության հարցին, այդ կապակցությամբ պաշտպանական կողմի որոշ ներկայացուցիչների վիճարկումներին` Դատարանը փաստում է, որ անձի մեղավորության հարցը որոշելիս մինչդատական վարույթի ընթացքում տված ցուցմունքների օգտագործումը չի խախտում Մարդու իրավունքների եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3-րդ մասի «դ» կետով երաշխավորվող անձի արդար դատաքննության իրավունքը, որպիսի հետևության հանգում է հետևյալ իրավական վերլուծությունների և դատողությունների արդյունքներով. «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» կոնվենցիայի (այսուհետ նաև` Եվրոպական կոնվենցիա) 6-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` քրեական հանցագործություն կատարելու մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր ոք ունի հետևյալ նվազագույն իրավունքները (….) (դ) հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տվող վկաներին կամ իրավունք ունենալու, որ այդ վկաները ենթարկվեն հարցաքննության և իրավունք ունենալու` իր վկաներին կանչելու ու հարցաքննելու միևնույն պայմաններով, ինչ իր դեմ ցուցմունք տված վկաները։ Դատարանը փաստում է, որ սույն գործով ձեռնարկել է ողջամիտ բոլոր ջանքերը դատարանում վերոնշյալ 22 վկաների ներկայությունը և պաշտպանական կողմի հակընդդեմ հարցում իրականացնելու (կոնֆրոնտացիայի) իրավունքն ապահովելու ուղղությամբ և այդ ցուցմունքներն ինչպես առանձին-առանձին, այնպես էլ համակցությամբ վճռական կշիռ չունեն սույն դատական ակտի հիմքում դրված, ամբաստանյալների մեղավորությունը հաստատող ապացույցների ընդհանուր զանգվածում։ Տվյալ դեպքում ամբաստանյալների դատապարտումը ամբողջությամբ կամ վճռական չափով հիմնված չէ վերոնշյալ 22 վկաների նախաքննական ցուցմունքների վրա (ՄԻ եվրոպական դատարանի «Մամիկոնյանն ընդդեմ Հայաստանի» գանգատի քննարկման շրջանակներում 2010 թվականի փետրվարի 23-ին կայացրած վճիռ, «Գաբրիելյանն ընդդեմ Հայաստանի» գանգատի շրջանակներում 2012 թվականի ապրիլի 10-ի վճիռ, Արտակ Գաբրիելյանի վերաբերյալ ՎԲ-04/13 գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 13-ի որոշում), հետևաբար` սույն գործով դրանց օգտագործումը թույլատրելի է և չի խախտում ամբաստանվող անձանց արդար դատաքննության իրավունքը։ … … Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները` Դատարանը հաստատված համարեց այն, որ ամբաստանյալները մեղավորությամբ կատարել են արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի հետևյալ հոդվածներին` - պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով յուրացումներ կատարելու դիտավորությամբ միավորված և տևական ժամանակ գործած խմբի կազմակերպիչ և ղեկավար, գործով ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանը կատարել է հանցագործություններ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, իսկ կազմակերպված խմբի միասնական հանցավոր դիտավորությունից դուրս, Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցների վստահություն չարաշահելու եղանակով` հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։ Կազմակերպված խմբի հիմնական անդամներից` - ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամյանը կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, - ամբաստանյալ Հովհաննես Գրիգորյանը` հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 38-314-րդ հոդվածով, - ամբաստանյալ Վահագն Խաչատրյանը՝ հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, - ամբաստանյալ Վիգեն Գևորգյանը կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով։ Կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներից` - ամբաստանյալ Բագրատ Մուրադյանը՝ կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, - ամբաստանյալ Արմեն Խաչատրյանը՝ հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, - ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհաննիսյանը կատարել է հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով, - ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանը՝ հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով։ Վ.Խաչիկյանին և նրա ղեկավարությամբ գործած անձանց օժանդակողներից` - ամբաստանյալ Սամվել Էլբակյանը կատարել է հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով, - ամբաստանյալ Համլետ Մարտիրոսյանը կատարել է հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով, - ամբաստանյալ Հրանուշ Դանիելյանը կատարել է հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-314-րդ հոդվածով, իսկ - ամբաստանյալ Սարգիս Սարգսյանը` հանցանքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով։ Այսպիսով, ամբաստանյալները քրեական պատասխանատվության և պատժի են ենթակա որակյալ հատկանիշ(ներ)ով յուրացման, իսկ Վազգեն Խաչիկյանը` նաև խարդախության համար վերագրված արարքներում։ Ինչ վերաբերում է պաշտոնեական կեղծիք կատարելու, այն ղեկավարելու կամ դրան օժանդակելու համար ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրին առաջադրված վերոնշյալ մեղադրանքներին, ապա Դատարանը նրանց մեղավորության փաստը ապացուցված (հաստատված) համարելու պայմաններում (ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանին վերագրված այդ արարքի որակման հարցում որոշակի հստակեցում կատարելուց հետո) միաժամանակ փաստում է, որ վերջիններս այդ հոդվածով ենթակա են ազատման քրեական պատասխանատվությունից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի համաձայն՝ քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթն ենթակա է կարճման, եթե անցել են վաղեմության ժամկետները։ Նույն հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով գործի վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե դրա դեմ առարկում է մեղադրյալը (ամբաստանյալը)։ Այդ դեպքում գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով։ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն` Դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը։ Անդրադառնալով ամբաստանյալներ Վ.Խաչիկյանի, Ա.Աբրահամյանի և Վ.Խաչատրյանի, համաձայնությամբ խորհրդակցական սենյակում անդրադառնալու պայմանով լուծումն հետաձգված միջնորդություններին ( իրենց վերջինս խոսքերում նման միջնորդություն են ներկայացրել նաև ամբաստանյալ Բ.Մուրադյանը և Ա.Խաչատրյանը)` նրանց նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ, իսկ Վ.Խաչատրյանի պարագայում` 314-րդ հոդվածներով հարուցված քրեական հետապնդումը վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով դադարեցնելու վերաբերյալ՝ Դատարանը փաստում է, որ դրանք հիմնավորված և փաստարկված են, ենթակա են բավարարման։ Ընդ որում, վերոնշյալ հիմնավորմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով (կազմակերպման, օժանդակության կամ կատարման եղանակներով) ամբաստանյալներ Վազգեն Խաչիկյանին, Աշոտ Աբրահամյանին, Վահագն Խաչատրյանին, ինչպես նաև Բագրատ Մուրադյանին և Արմեն Խաչատրյանին առաջադրված մեղադրանքների վերաբերյալ սույն դատական ակտում («Ապացույցների հետազոտում և գնահատում, Դատարան» բաժնում) դատողություններ կատարելով` Դատարանը վերջիններիս մեղավորության հարցը չի քննարկում, առավել ևս` նման հետևության չի հանգում` հաշվի առնելով քրեական հետապնդումը բացառող վերոնշյալ հանգամանքի առկայությունը։ Պաշտոնեական կեղծիք կատարելու (օժանդակելու կամ ղեկավարելու) համար առաջադրված մեղադրանքների փաստական կողմին՝ ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի գործողությունների մասին սույն դատական ակտի դատաքննությամբ հաստատված հանգամանքներում հիշատակելով՝ Դատարանն անդրադառնում է դրանց այնքանով, որքանով այդ գործողությունները կազմում են նույն ամբաստանյալին, ինչպես նաև նրա հետ տվյալ դրվագով հանցակցած այլ ամբաստանյալներին վերագրված գումարների յուրացմանը նպատակաուղղված գործողությունների սկզբնական կամ բաղկացուցիչ մասը (հաշվի առնելով միասնական դիտավորության ուղղվածությունը)։ Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջով, ինչպես նաև պահպանելով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը, չի անդրադառնում նաև Ծառայության աշխատակազմի Ավան և Նոր Նորքի տարածքային բաժնի պետ, սույն գործից անջատված մասով հետախուզվող Արամ Մարտիրոսյանի մեղավորության խնդրին (ինչը նրա նկատմամբ և նրան առաջադրված մեղադրանքի սահմաններում այլ գործի շրջանակներում ըստ էության քննության և լուծման ենթակա հարց է), թեև կազմակերպված խմբի ղեկավար Վ.Խաչիկյանին, խմբի հիմնական չորս անդամներին, ինչպես նաև ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանին առաջադրված վերջնական մեղադրանքներում որպես նույն խմբի անդամ մեղադրող կողմը հիշատակել է դեռևս 2012 թվականի սեպտեմբերի 28-ից հետախուզվող, տվյալ դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 314-րդ հոդվածով նախատեսված արարքների կատարման համար որպես մեղադրյալ ներգրավված Ա.Մարտիրոսյանի անունը։ Դատարանը դատաքննության արդյունքներով միայն հաշվի է առնում և հաստատված համարում այն, որ պաշտոնեական կեղծիքի կատարմամբ իրականացված յուրացման տվյալ դրվագին առնչվել է ևս մեկ անձ, ում ինքնությունը սույն գործի դատաքննությամբ չի հաստատվել (ապացուցվել) և ենթակա է ապացուցման ընդհանուր հիմունքներով, մեկ այլ քրեական գործի շրջանակներում։ Ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի մեղավորության վերաբերյալ եզրահանգման Դատարանը հանգեց հետևյալ իրավական վերլուծությունների և դատողությունների արդյունքներով. ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ ԵԷԴ/0058/01/10 գործով 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի, ինչպես նաև Արարատ Ավագյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0252/01/13 նախադեպային որոշումների մեջ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի համակարգային վերլուծության հիման վրա արձանագրել է ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդհանուր չափանիշները՝ - անմեղության կանխավարկած, - վարույթն իրականացնող մարմնի ներքին համոզմունք, - դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն։ Ըստ այդ դիրքորոշումների՝ հանցանք կատարելու մեջ անձի մեղավորության հաստատումը ոչ այլ ինչ է, քան անմեղության կանխավարկածի հաղթահարում։ Անձին դատապարտելու համար համարժեք ապացույցների բավարար համակցության բացակայությունը նշանակում է, որ անձի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարված չէ։ Անմեղության կանխավարկածի սկզբունքն ենթադրում է ապացույցների այնպիսի ամբողջության առկայություն, որն անհրաժեշտ է անձի մեղավորությունը ողջամիտ (հիմնավոր) կասկածից վեր ապացուցված համարելու համար, այլ ոչ թե անձի մեղավորության մասին ենթադրություններ անելու համար։ Վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունքի խնդրին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ որոշման մեջ և դիրքորոշում ձևավորել այն մասին, որ ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի վստահություն, որ ապացույցներն հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ։ Ապացույցները, որոնք հավաքվել և ստուգվել են օրենքին համապատասխան, կազմում են ներքին համոզմունքի այն օբյեկտիվ հիմքը, որն իր դրսևորումն է գտնում ընդունվող որոշումներում։ Թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող լինել կամայական։ Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը։ Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ ներքին համոզմունքը վարույթն իրականացնող մարմնի համոզմունքն է առ այն, որ առկա ապացույցները բավարար են գործի ճիշտ լուծման համար անհրաժեշտ հանգամանքները բացահայտված դիտարկելու համար։ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է նաև, որ ապացույցների բավարարությունը չի կարող որոշվել թվաբանական ցուցանիշով, այդ պատճառով ՀՀ քրեադատավարական օրենքն օգտագործում է «ապացույցների համակցություն» հասկացությունը, միևնույն ժամանակ փաստել է, որ ապացույցները բավարար չեն, եթե` 1) գործում բացակայում է որևէ ապացույց գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հանգամանքի պարզման համար, 2) եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հանգամանքն անհրաժեշտ խորությամբ և լրիվությամբ, 3) այդ հանգամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում։ Ապացույցների բավարարությունը որոշելու հերթական չափանիշը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված դատավարական որոշումների հիմնավորվածության և պատճառաբանվածության պահանջն է։ Քրեական վարույթի ընթացքում ընդունվում են բազմաթիվ դատավարական որոշումներ, որոնցից յուրաքանչյուրը պահանջում է ապացուցման առարկայի մեջ մտնող հանգամանքների ապացուցվածության տարբեր աստիճաններ, ընդ որում` մինչդատական վարույթն ամփոփող դատավարական որոշում` տվյալ դեպքում մեղադրական եզրակացություն և դատական քննությունն ամփոփող դատավարական որոշում` մեղադրական դատավճիռ կայացնելու դեպքում պահանջվում է այդ հանգամանքների հավաստի ապացուցվածություն։ Վճռաբեկ դատարանը Արմեն Բաբայանի և Սուրեն Թումանյանի վերաբերյալ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 նախադեպային որոշման մեջ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) դատարանի կարգավիճակի բնութագրական կողմերից մեկն էլ այն է, որ որպես քրեական գործը քննող անկախ և անկողմնակալ մարմին, դատարանը չի կարող հանդես գալ մեղադրանքի կամ պաշտպանության կողմում և պետք է արտահայտի միայն իրավունքի շահերը։ Քրեական գործը քննող դատարանը, պահպանելով օբյեկտիվությունը և անկողմնակալությունը, մեղադրանքի և պաշտպանության կողմերի համար պետք է ստեղծի գործի հանգամանքների բազմակողմանի և լրիվ հետազոտման անհրաժեշտ պայմաններ՝ դրանով իսկ ապահովելով մրցակցության սկզբունքի կենսագործումը և հասնելով քրեական դատավարության առջև դրված խնդիրների իրագործմանը»։ Վերոնշյալից հետևում է, որ դատարանը չի կրում մեղադրանքն ապացուցելու կամ քրեական հետապնդման մարմնի թույլ տված թերացումները, բացթողումները վերացնելու պարտականություն։ Ապացուցման մասնակցելը դատարանի իրավունքն է, այլ ոչ թե պարտականությունը, մեղադրանքը ապացուցելու պարտականությունը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ և 124-րդ հոդվածների ուժով, կրում են քրեական հետապնդման մարմինները։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն` դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազն ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ։ Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի։ Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան՝ մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում։ Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 2010 թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ /0632/01/08 քրեական գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն այն իրավական դիրքորոշումն է արտահայտել, որ «թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող կամայական լինել։ Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը։ Ապացույցների գնահատումն համապատասխան որոշումներում պետք է արտահայտվի պատճառաբանական եզրահանգումների ձևով՝ հիմնավորելով, թե ինչու որոշ ապացույցներ դրվել են որոշման հիմքում, իսկ մյուսները՝ մերժվել են՝ ճանաչվելով ոչ հավաստի»։ Համաձայն նույն նախադեպային որոշման` հակասական ապացույցների առկայության պարագայում, երբ հնարավոր չէ հիմնավորված հետևության հանգել անձի մեղավորության կամ անմեղության և այլ հարցերի վերաբերյալ, վարույթն իրականացնող մարմինը միայն ապացույցների հետազոտությունից և գնահատումից հետո կարող է ապացույցների մի մասին մյուսների նկատմամբ առավելություն կամ նվազ կարևորություն տալ։ Վերոնշյալ մեջբերման լույսի ներքո Դատարանը փաստում է, որ գործն ըստ էության քննող դատարանը կաշկանդված չէ քննվող դեպքի և դրա հանգամանքների վերաբերյալ նախորդ դատավարական փուլերում տրված գնահատականներով, քանի որ դրանց վերաբերյալ ապացույցները գնահատելիս ղեկավարվում է իր ներքին համոզմունքով, ինչը կարող է տրամագծորեն տարբերվել մինչդատական վարույթի ընթացքում նույն ապացույցներին, դրանց թույլատրելիության, վերաբերելիության, գործի լուծման տեսանկյունով` բավարարության վերաբերյալ տրված գնահատականներից` պայմանով, որ ապացույցների գնահատումը լինի օրինական, փաստարկված և պատճառաբանված։ ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ, ինչպես նաև ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածների համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։ Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն փարատվել ՀՀ քրեադատավարական օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի։ Կասկածյալը կամ մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը, նրա անմեղության ապացուցման պարտականությունը չի կարող դրվել պաշտպանության կողմի վրա։ Մեղադրանքի ապացուցման և մեղադրյալին ի պաշտպանություն բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը կրում է մեղադրանքի կողմը։ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների և դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատված բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, նույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ից 4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ։ Վերոնշյալ իրավական վերլուծությունները սույն գործով հետազոտված ապացույցների և դրանցով պարզված փաստական հանգամանքների վրա տարածելով՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը. Կազմակերպված խմբի ղեկավար, գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի, խմբի անդամներ Աշոտ Աբրահամյանին, Հովհաննես Գրիգորյանին, Վիգեն Գևորգյանին, Վահագն Խաչատրյանին, Արմեն Խաչատրյանի և Բագրատ Մուրադյանին վերագրված յուրացման դրվագներից անհրաժեշտ է հանել հետևյալ կենսաթոշակառուների անվամբ ելքագրված և յուրացված գումարները։ Այսպես, 2006-2008թթ. ընկած ժամանակահատվածում 125 կենսաթոշակառուների կենսաթոշակների դեպոնացված գումարները կազմակերպված խմբի անդամների կողմից յուրացնելու դրվագով կենսաթոշակառու Գուրգեն Սուրենի Մնացականյանի անվամբ ելքագրված 447.950 ՀՀ դրամն ամբաստանյալների վերջնական մեղադրանքներում նշվել և հաշվարկվել է կրկնակի, ավելին` կենսաթոշակառուների անվամբ ելքագրված գումարները հաշվարկվելիս ի վնաս ամբաստանյալներ Վազգեն Խաչիկյանի, Աշոտ Աբրահամյանի, Հովհաննես Հովհանիսյանի, Վիգեն Գևորգյանի և Վահագն Խաչատրյանի թույլ է տրվել 191.150 ՀՀ դրամի չափով թվաբանական սխալ, հետևաբար` ավել հաշվարկված այդ գումարը ևս ենթակա է նվազեցման տվյալ դրվագով անցնող ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքներից։ Բացի այդ, նույն դրվագով ամբաստանյալներին մեղադրող կողմը Դատարանում առաջադրել է կենսաթոշակառու Խաչիկ Գալջյանի անվամբ կենսաթոշակի նաև երկրորդ գումարը` 825.514 ՀՀ դրամ ելքագրելու և յուրացնելու մեղադրանք, մինչդեռ դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով այդ գումարը փաստացի ստանալու որևէ ապացույց նախաքննության և դատաքննության արդյունքներով ձեռք չի բերվել և հետազոտվել, հետևաբար` այդ գումարի յուրացման վարկածը որևէ ապացույցով չի հաստատվել (ապացուցվել) և տվյալ դրվագին առնչվող ամբաստանյալներն այդ գումարը յուրացնելու համար ևս քրեական պատասխանատվության ենթակա չեն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով (նման իրավիճակներում հատկապես այդ հիմքով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու վերաբերյալ իրավական դիրքորոշումը ներկայացված է ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սահմանադրականության հարցը որոշելիս ՀՀ սահմանադրական դատարանի 2010 թվականի մարտի 30-ին կայացրած ՍԴՈ-871 որոշմամբ)։ Դատաքննության արդյունքներով չապացուցվեց նաև 2010 թվականի հոկտեմբերին ՍԱՊ Ծառայության Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնից նույն բաժնի պետ, գործով ամբաստանյալ Սարգիս Սարգսյանի առնչությունը կենսաթոշակառուներ Պատվական Վասակի Պապոյանի անվամբ 1.182.966 ՀՀ դրամ, Արամ Հակոբի Հովակիմյանի անվամբ 1.149.140 ՀՀ դրամ, Ռազմիկ Գևորգի Բեգլարյանի անվամբ` 1.019.886 ՀՀ դրամ և Ռայա Խաչատուրի Մինասյանի անվամբ 1.324.300 ՀՀ դրամ գումարներ յուրացնելու փաստերին, քանի որ այդ գումարները, համաձայն Ծառայությունից ստացված վճարման տեղեկանքների, թեև ելքագրվել և ստացվել են, սակայն այդ կենսաթոշակառուների տվալները բացակայում են գործով ամբաստանալ Ա.Աբրահամյանի երկու նոթատետրերի ձեռագիր, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի «Դուդուկ» ֆայլի էլեկտրոնային գրառումներում, որպես ապացույց ճանաչված փաստաթղթերում։ Ավելին, ի տարբերություն նույն ժամանակահատվածում տվյալ տարածքային բաժնում կազմված և վճարման հանձնված վճարային ցուցակներում ընդգրկված այլ կենսաթոշակառուների` վերոնշյալ չորս կենսաթոշակառուների կենսաթոշակային գործերում չի արձանագրվել դեպոնացված գումարների վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ դիմումների բացակայության փաստը, ինչը մեղադրանքի որոշումներում հիշատակված, տվյալ տարածքային բաժնում հաշվառված այլ կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված գումարների յուրացման հանգամանքը վկայող փաստարկներից էր։ Նման պայմաններում բացակայում են ընդհանուր 4.676.292 ՀՀ դրամ գումարի ելքագրմանը և տնօրինմանը (ենթադրյալ յուրացմանը) գործով ամբաստանյալների առնչության վերաբերյալ փաստական տվյալները, հետևաբար` դրանց ենթադրյալ յուրացման համար կազմակերպված խմբի անդամներ Վազգեն Խաչիկյանը, Աշոտ Աբրահամյանը, Հովհաննես Հովհաննիսյանը, Վիգեն Գևորգյանը և Վահագն Խաչատրյանը, ինչպես նաև նրանց օժանդակած, գործով ամբաստանյալ Սարգիս Սարգսյանը քրեական պատասխանատվության ենթակա չեն` հանցագործության վերոնշյալ դեպքի առկայությունը հիմնավորող բավարար ապացույցների, հետևաբար` հանցադեպի բացակայության պատճառաբանությամբ։ Անդրադառնալով մինչդատական (մեղադրական եզրակացությամբ) և դատական վարույթների ընթացքում (ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 309.1 հոդվածի կարգով փոփոխված վերջնական մեղադրանքի որոշումներով) գործով ամբաստանյալներ, Ծառայության աշխատակազմի Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանին, ինչպես նաև Շենգավիթ տարածքային բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանին, նրա տեղակալ Համլետ Մարտիրոսյանին և նույն բաժնի օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանին կազմակերպված խմբի կազմում յուրացում կատարելու վերաբերյալ առաջադրված մեղադրանքների հիմնավորվածության խնդրին՝ Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմը որակյալ դարձնող այդ հատկանիշը` կազմակերպված խմբի կազմում ընդգրկվելու և գործելու վերաբերյալ մեղադրող կողմի վարկածը, հիմնավորված և փաստարկված չէ, ողջամտորեն չի բխում դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներից, ուստի վերջիններս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով քրեական պատասխանատվության և պատժի ենթակա չեն, որպիսի հետևության հանգում է հետևյալ իրավական վերլուծությունների և դատողությունների արդյունքներով. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի 3-րդ կետի համաձայն` հանցագործությունը համարվում է կազմակերպված խմբի կողմից կատարված, եթե այն կատարվել է այնպիսի անձանց կայուն խմբի կողմից, որի անդամները միավորվել են մեկ կամ մի քանի հանցանք կատարելու համար։ Կազմակերպված խումբը նախնական համաձայնությամբ հանցակցության առավել վտանգավոր տեսակն է, որի անդամները մասնագիտացված են և միմյանց հետ գտնվում են կայուն հարաբերության մեջ։ Կազմակերպված խումբը հանցակցության այլ ձևերից տարբերվում է հենց խմբի կայունությամբ, որը դրսևորվում է խմբի անդամների համախմբվածությամբ, հանցագործությունների մանրակրկիտ ծրագրավորմամբ, խմբի անդամների միջև դերերի բաշխմամբ, հանցավոր գործունեությամբ տևական ժամանակով զբաղվելու նպատակի առկայությամբ։ Չեն բացառվում նաև դեպքեր, երբ կազմակերպված խումբը ստեղծվի մեկ, սակայն երկարատև և մանրակրկիտ նախապատրաստություն պահանջող հանցագործություն կատարելու համար։ Քրեական օրենքի մեջբերումների և դրա վերաբերյալ վերոնշյալ դատողությունների լույսի ներքո` Դատարանն արձանագրում է, որ Ծառայության տարածքային վերոնշյալ բաժինների վերոնշյալ պետերի և նրանց ստորադաս աշխատակիցների (ամբաստանյալներ Հ.Մարտիրոսյան և Հր.Դանիելյան) հանցավոր գործողություններում բացակայում են Վ.Խաչիկյանի ստեղծած և ղեկավարած խմբի հետ համախմբվածության, յուրացման մանրակրկիտ ծրագրավորման, այդ խմբի անդամների միջև դերերի բաշխման, հանցավոր գործունեությամբ տևական ժամանակով զբաղվելու նպատակի առկայության վերաբերյալ ապացույցները, այսինքն` կազմակերպված խմբի ղեկավարի և անդամների հետ վերոնշյալ անձանց հանցավոր կապերի առկայությունը և կայունությունը հաստատող փաստական տվալները, քանի որ Ս.Էլբակյանը, վերջինիս ստորադասությամբ գործած անձինք, մեկ այլ դրվագով նաև Ս.Սարգսյանը, մինչև սույն գործի շրջանակներում նրանց վերագրվող արարքների կատարումը կազմակերպված խմբի կազմում ընդգրկված չեն եղել, այդ խմբի անդամ չեն հանդիսացել, որևէ կենսաթոշակառուի հասանելիք գումարի յուրացման կամ պաշտոնեական կեղծիքի չեն մասնակցել, կազմակերպված խմբի հանցավոր գործունեությանն առնչվել են բացառապես վերոնշյալ, մեկական դրվագներով, այն էլ կազմակերպված խմբի հանցավոր գործունեության ավարտական փուլում՝ 2010 թվականի հոկտեմբեր ամսին, երբ, առանց բավարար հիմնավորման, կատարել են իրենց ղեկավար, Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությունը և արհամարհելով սահմանված ընթացակարգը` կենսաթոշակառուների դիմումների բացակայության պարագայում, նրանց վերաբերյալ ամփոփ տեղեկատվություն են տրամադրել, այնուհետև պատրաստել և առձեռն Վճարումների ծառայություն են հանձնել վճարման կեղծ ցուցակները, Ս.Սարգսյանն անգամ ստորագրել է այդ ցուցակներում կենսաթոշակառուների փոխարեն։ Վճարման կեղծ ցուցակների օգտագործմամբ են Վ.Խաչիկյանը և վերջինիս ղեկավարած հանցավոր խմբի անդամներն ելքագրել և յուրացրել կենսաթոշակառուների դեպոնացված գումարները, ընդ որում` գումարների ելքագրումից հետո Շենգավիթի տարածքային բաժնում կազմված վճարման ցուցակը հանձնվել է բաժնի պետ Ս.Էլբակյանին` կենսաթոշակառուների ստորագրությունները ևս կեղծելու առաջարկով, սակայն պատռվել է վերջինիս կողմից և այլևս վճարումների ծառայություն չի վերադարձվել։ Նշված փաստը ևս վկայում է Ս.Էլբակյանի և մյուս կողմից Վ.Խաչիկյանի, ինչպես նաև վերջինիս ստորադասությամբ գործող, նրա հանձնարարությունը կատարող պաշտոնատար անձանց միջև հանցավոր կապերի և փոխհարաբերությունների կայունության բացակայության, ինչպես նաև Ս.Էլբակյանին, Հ.Մարտիրոսյանին և Հր.Դանիելյանին վերագրված արարքի էպիզոդիկ բնույթի մասին։ Տվյալ դրվագներով Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի և Հր.Դանիելյանի, ինչպես նաև Ս.Սարգսյանի տեսանկյունով բացակայում են նաև յուրացմանը տևական ժամանակ նախապատրաստվելու վերաբերյալ տվյալները, ինչը նրանց օժանդակությամբ կատարված յուրացումը կազմակերպված խմբի կողմից կատարվելու մեղադրող կողմի փաստարկներից էր։ Բացի այդ, վերոնշյալ, ինչպես նաև Էրեբունու տարածքային բաժիններում հաշվառված կենսաթոշակառուների դեպոնացված գումարները յուրացվել են 2010 թվականի հոկտեմբերին, որով ըստ էության ավարտվել է կազմակերպված խմբի հանցավոր գործունեությունը՝ յուրացումները, իսկ այդ դրվագներով Շենգավիթի տարածքային բաժնում կազմված կեղծ վճարման ցուցակներով ելքագրված 20.489.226 ՀՀ դրամ, Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնում կազմված կեղծ վճարման ցուցակներով ելքագրված 25.344.330 ՀՀ դրամ գումարները, առանձին-առանձին յուրացվել են` կազմելով Վ.Խաչիկյանի ստեղծած և ղեկավարած խմբի կողմից 2006-2010թթ. ընթացքում յուրացված ընդհանուր 261.125.652 ՀՀ դրամ գումարի միայն չնչին մասը։ Այսպիսով, Դատարանը փաստում է, որ գործով ամբաստանյալներ Սամվել Էլբակյանը, Համլետ Մարտիրոսյանը և Հրանուշ Դանիելյանը, ինչպես նաև Սարգիս Սարգսյանը նրանց վերագրված յուրացումը և պաշտոնեական կեղծիքը կատարել են նրանց ընդհանուր վերադասի` գործով ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ, այդ հանձնարարությունը կատարելիս ստացել են Վ.Խաչիկյանի հանձնարարականով գործող Աշոտ Աբրահամյանի, Հովհաննես Գրիգորյանի, Վիգեն Գևորգյանի և Վահագն Խաչատրյանի աջակցությունը, այսինքն` պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով առանձնապես խոշոր չափի գումարի յուրացմանն օժանդակելու ընթացքում գործել են գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի և Ծառայության վերոնշյալ պաշտոնատար անձանց հետ անմիջականորեն (ամբաստանյալ Հ.Դանիելյանի դեպքում` Ս.Էլբակյանի և Հ.Մարտիրոսյանի միջոցով) ձեռք բերած համաձայնության շրջանակներում։ Հետևաբար` ի տարբերություն կազմակերպված կայուն խմբի կազմում յուրացում կատարելու հանցավոր դիտավորության շրջանակներում միավորված և տևական ժամանակ գործող վերոնշյալ անձանց` գործով ամբաստանյալներ Սամվել Էլբակյանը, Համլետ Մարտիրոսյանը և Հրանուշ Դանիելյանը, ինչպես նաև Սարգիս Սարգսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով քրեական պատասխանատվության ենթակա չեն։ Ավելին, Ս.Էլբակյանը, Հ.Մարտիրոսյանը, Հր.Դանիելյանը, իսկ Էրեբունու դրվագով` Ս.Սարգսյանը գործել են իրենց տարածքային բաժիններից դեպոնացված գումարներ ելքագրելու և յուրացնելու նպատակ հետապնդող Վ.Խաչիկյանին և այլոց օժանդակելու դիտավորությամբ, բացառապես անձնական շահագրգռվածությամբ։ Շենգավիթի տարածքային բաժնի աշխատակիցներն իրենց հանցավոր գործողություններն իրականացնելիս որևէ նյութական օգուտ չեն ակնկալել, առավել ևս` ստացել, իսկ Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնի պետ, գործով ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանը թեև ստացել է, սակայն հանցավոր գործողություններն ավարտելուց մեկ շաբաթ անց, հանցանքը կատարելիս գործել է Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությունը կատարելու անձնական շահագրգռվածությամբ, ինչը դատաքննությամբ հաստատվեց, հետևաբար` քննվող դեպքից մեկ շաբաթ անց 1.500.000 ՀՀ դրամի չափով հատուցում ստանալը Վ.Խաչիկյանի և այլոց հետ նախնական հանցավոր համաձայնության շրջանակներում յուրացում կատարելու, այսինքն` յուրացման համակատարող հանդիսանալու հիմնավոր և բավարար փաստարկ չէ, բացառապես ենթադրություն է, որը ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝ ենթակա է մեկնաբանման և մեկնաբանվում է հօգուտ ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի։ Դատարանը վերոնշյալ հետևության հանգելիս հաշվի է առնում նաև այն, որ Ծառայության աշխատակազմի տարածքային բաժինները կենսաթոշակի դեպոնացված գումարները ստանալու, նույնիսկ կենսաթոշակառուին վճարելու լիազորություն չեն ունեցել, փաստացի ևս չեն իրականացրել, այն կատարվել է կենտրոնական մարմնում` վճարումների ծառայությունում, այսինքն` Ծառայության աշխատակազմի տարածքային բաժինների աշխատակիցները լիազորված են եղել համապատասխան կենսաթոշակառուից ընդունել դիմում, ստուգել նրա ինքնությունը, որին հաջորդել է համապատասխան փաստաթղթերի կազմելն ու կենտրոնական մարմին ուղարկելը։ Այդ փաստաթղթերի հիման վրա է տվյալ տարածքային բաժնում հաշվառված կենսաթոշակառուն արդեն կենտրոնական վերոնշյալ մարմնում ստորագրել և միանվագ կարգով ստացել իր կենսաթոշակի դեպոնացված գումարը։ Բացի այդ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 39-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` հանցակիցներն ենթակա են պատասխանատվության միայն հանցագործության այն ծանրացնող հանգամանքների համար, որոնք գիտակցվել են նրանց կողմից։ Դատաքննությամբ հաստատված հանգամանքների պայմաններում և իրավիճակում տարածքային բաժինների պետեր Ս.Սարգսյանը և Ս.Էլբակյանը, առավել ևս Համլետ Մարտիրոսյանը և Հրանուշ Դանիելյանը, Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանից վերոնշյալ հանձնարարությունը ստանալով և կատարելով` գործնականում չէին կարող գիտակցել, որ վերջինիս ղեկավարության ներքո աշխատող այլ պաշտոնատար անձինք` Ծառայության առանձին ստորաբաժանումների ղեկավարներ Աշոտ Աբրահամյանը, Հովհաննես Գրիգորյանը և Վահագն Խաչատրյանը, ինչպես նաև տեսուչ-վճարող Վիգեն Գևորգյանը նրանց աջակցելիս չեն առաջնորդվում նույն, այն է` Ծառայության ղեկավար Վ.Խաչիկյանի հանձնարարականը կատարելու մղումով, այլ գործում են վերագրվող արարքը կատարելիս Ս.Էլբակյանի և մյուսների համար չգիտակցված՝ շահադիտական դրդումներով` ի կատարումն Վ.Խաչիկյանի ստեղծած և ղեկավարած կազմակերպված կայուն խմբի հանցավոր նպատակների` յուրացման իրականացման կամ հատկապես կազմակերպված խմբի կազմում նախկինում կատարած յուրացման դեպքերը թաքցնելու (նման փաստական տվյալների վերաբերյալ որևէ ապացույց նախաքննությամբ ձեռք չի բերվել և դատաքննությամբ չի հետազոտվել), առավել ևս այն պայմաններում, երբ ստուգումներ իրականացրած կամ իրականացնող պետական մարմինների կողմից Ծառայության աշխատակազմի տվյալ տարածքային բաժիններում չարաշահման դեպքեր չեն հայտնաբերվել և արձանագրվել։ Նման պայմաններում, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 39-րդ հոդվածի 6-րդ մասի ուժով, ամբաստանյալներ Ս.Սարգսյանը և Ս.Էլբակյանը, Հր.Մարտիրոսյանը և Հր.Դանիելյանը չեն կարող քրեական պատասխանատվության ենթարկվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, նրանց տվյալ հոդվածի այդ կետով առաջադրված մեղադրանքներն անհիմն են, քանի որ ըստ դատաքննության արդյունքների՝ նրանք չեն գիտակցել և մեկ դրվագով ու կարճատև ընթացքով վերոնշյալ հանցանքը կատարելիս չէին էլ կարող գիտակցել Վ.Խաչիկյանի ստեղծած և վերջինիս ղեկավարությամբ գործող կազմակերպված խմբի առկայության, Վ.Խաչիկյանի՝ որպես կազմակերպված կայուն խմբի ղեկավարի հանձնարարությունը կատարելու հանգամանքները, այսինքն` յուրացման այդ որակյալ հատկանիշի առնչությամբ Ս.Էլբակյանի և մյուսների դիտավորությունում առկա էր «իրավաբանական սխալ» (չեն գիտակցել այդ հատկանիշը) ինչը, թերևս, չի բացառում առանց վերոնշյալ որակյալ հատկանիշի՝ առանձնապես խոշոր չափի գումարի յուրացում կատարելուն (գիտակցաբար) օժանդակելու՝ դատաքննությամբ հաստատված փաստը և դրա համար անխուսափելի քրեական պատասխանատվությունը։ Դատարանն արձանագրում է, որ նշված վերլուծությունները և դատողությունները կիրառելի չեն գործով ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանի և Հովհաննես Հովհաննիսյանի նկատմամբ, քանի որ թեև 2010թ. դրվագներով նրանք ևս գործել են Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարականով, ստացել նույն հանձնարարականով գործող կազմակերպված խմբի հիմնական անդամներ Աշոտ Աբրահամյանի, Հովհաննես Գրիգորյանի, Վիգեն Գևորգյանի և Վահագն Խաչատրյանի աջակցությունը, սակայն հանձարարականը կատարելիս արդեն իսկ հանդիսանում էին նույն կազմակերպված կայուն խմբի ոչ մշտական անդամներ (գիտակցել են կազմակերպված խմբի առկայության և դրա անդամն հանդիսանալու փաստը), գործել են խմբային շահերից ելնելով, նախատեսել են նախկինում այդ թվում` իրենց մասնակցությամբ խմբի կատարած յուրացումները ՀՀ վերահսկիչ պալատի աշխատակիցների կողմից բացահայտվելու հնարավորությունը և իրենց գործողություններով ցանկացել և կենսաթոշակառուների վերաբերյալ տեղեկատվություն տրամադրելու, պաշտոնական փաստաթղթեր կեղծելու և հանձնելու եղանակներով մասնակցել են խմբի ղեկավար Վ.Խաչիկյանի` անհիմն ելքագրվող այդ գումարների օգտագործմամբ հնարավոր չարաշահումների բացահայտումը կանխելու գործողություններին, այսինքն` որպես կազմակերպված խմբի անդամ` անմիջականորեն են մասնակցել կազմակերպված խմբի` յուրացման օբյեկտիվ կողմը կազմող գործողությունների իրենց հանձնարարված մասի կատարմանը։ Թեև մեղադրողը Դատարանում փոփոխեց և խստացրեց ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով առաջադրված սկզբնական մեղադրանքը` հիմք ընդունելով այն, որ վերջինս անձամբ պաշտոնական կեղծ փաստաթղթեր չի կազմել, դրանք վերջինիս հանձնարարությամբ կազմել են բաժնի պետ Հր.Մարտիրոսյանը և վերջինիս օժանդակած Հր.Դանիելյանը, սակայն Ս.Էլբակյանին առաջադրված վերջնական մեղադրանքի բովանդակությունից ակնհայտ է, որ ի կատարումն Վ.Խաչիկյանից և Ա.Աբրահամյանից ստացած հանձնարարականի` նա է գործով ամբաստանյալ Հովհաննես Գրիգորյանին հանձնել նախապես կազմված ակնհայտ կեղծ այդ փաստաթղթերը` վճարային ցուցակները, այսինքն` յուրացմանն օժանդակելու միասնական դիտավորությամբ և անձնական շարժառիթով գործած Ս.Էլբակյանը, Հ.Մարտիրոսյանը և Հր.Դանիելյանը կատարել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմում ընդգրկված, դրա օբյեկտիվ կողմը կազմող, միմյանց փոխլրացնող գործողություններ, քանի որ իր ստորադասների գործողությունները նախապես ղեկավարած Ս.Էլբակյանն անմիջականորեն մասնակցել է վճարային կեղծ ցուցակները վերադասին հանձնելու գործողությանը, հետևաբար` նրան վերագրված արարքը, անկախ Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանից ստացած հանձնարարականի կենսագործումը կազմակերպելու և ղեկավարելու` դատաքննությամբ հաստատված փաստի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 39-րդ հոդվածի 2-րդ մասի ուժով պետք է որակվեր առանց 38-րդ հոդվածի վրա հղում կատարելու` մեղադրանքի որոշման մեջ հստակեցնելով Ս.Էլբակյանի կազմակերպչական գործողությունների էությունը (փաստական կողմը)։ Դատարանը, դատաքննության արդյունքներով փաստում է, որ նախաքննական մարմինը ճիշտ չի որակել նաև Հրանուշ Դանիելյանին, Բագրատ Մուրադյանին և Արմեն Խաչատրյանին վերագրած արարքները՝ հաշվի չառնելով, որ վերջիններս պաշտոնատար անձ չեն, իսկ հափշտակված գումարների նկատմամբ նախապես որևէ լիազորություն չեն ունեցել, այսինքն` յուրացման հանցակազմի սուբյեկտ չեն, միայն օժանդակել են ի պաշտոնե նման լիազորություններ ունեցող անձանց։ Նման հետևության Դատարանը հանգում է հետևյալ իրավական վերլուծությունների և դատողությունների արդյունքներով. ՀՀ քրեական օրենսգքրի 179-րդ հոդվածով նախատեսված յուրացման և վատնման հանցակազմերը բնութագրվում են նրանով, որ հանցավորը հափշտակում է իրեն վստահված գույքը, այսինքն՝ այն գույքը, որը գտնվում է նրա օրինական տիրապետման ներքո, որի նկատմամբ վերջինս ունի որոշակի լիազորություններ։ Հանցավորը գույքը վերցնում կամ դրան տիրանում է՝ օգտագործելով այն լիազորությունները, որոնք նրան վերապահված են այդ գույքի նկատմամբ։ Ընդ որում հանցավորի մոտ գույքի նկատմամբ այդ լիազորությունները կարող են առաջանալ պաշտոնեական պարտականությունների, պայմանագրային հարաբերությունների կամ հատուկ հանձնարարության ուժով։ Յուրացումը օբյեկտիվ կողմից դրսևորվում է նրանում, որ հանցավորը, օգտագործելով իրեն վստահված գույքի նկատմամբ ունեցած լիազորությունները, ապօրինի, անհատույց, շահադիտական նպատակով դարձնում է այն իրենը կամ ուրիշինը։ Քննարկվող հանցագործության սուբյեկտ կարող է հանդիսանալ ոչ միայն համապատասխան կազմակերպությունների հաստիքային կամ ոչ հաստիքային աշխատակիցը, այլև առանձին քաղաքացին, եթե գույքի սեփականատերը նրան քաղաքացիաիրավական տարբեր պայմանագրերով նախապես օժտել է իր գույքի նկատմամբ որոշակի լիազորություններով։ Հակառակ պարագայում յուրացումը բացակայում է։ Ինչ վերաբերում է պետական մարմիններում մշտապես, ժամանակավորապես կամ առանձին լիազորությամբ կազմակերպական-տնօրինչական, վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող անձանց, ապա դրանց կողմից իրենց վստահված գույքը պաշտոնեական դիրքի օգտագործմամբ յուրացնելը որակվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի համապատասխան մասով և կետով՝ որպես ծանրացնող հանգամանքներում կատարված յուրացում։ Ընդ որում, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության սուբյեկտ կարող է լինել բացառապես ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 3-րդ մասի չափանիշները բավարարող պաշտոնատար անձը։ Վերոնշյալ վերլուծությունների լույսի ներքո Դատարանը փաստում է, որ Ծառայության աշխատակազմի Շենգավիթ տարածքային բաժնի օպերատոր (գլխավոր մասնագետ) Հր.Դանիելյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 3-րդ մասի տեսանկյունով պաշտոնատար անձ չէ, այսինքն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ և 179-րդ հոդվածներով նախատեսված հանցագործությունների սուբյեկտ չի կարող հանդիսանալ, թեև դատաքննությամբ հաստատվեց, որ անմիջականորեն մասնակցել է դեպոնացված գումարների անհիմն ելքագրման համար անհրաժեշտ ամփոփ տեղեկատվության տրամադրելուն, պաշտոնական կեղծ փաստաթուղթ` վճարային ցուցակներ կազմելուն, որով և ամբաստանյալներ Ս.Էլբակյանի և Հ.Մարտիրոսյանի հետ ձեռք բերված նախնական համաձայնության շրջանակներում օժանդակել է նաև Վ.Խաչիկյանի և այլոց կողմից առանձնապես խոշոր չափի գումարի յուրացմանը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 39-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի հոդվածում նշված հանցագործության հատուկ սուբյեկտ չհամարվող անձը, ով մասնակցել է այդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության կատարմանը, տվյալ հանցագործության համար կարող է պատասխանատվություն կրել միայն որպես կազմակերպիչ, դրդիչ կամ օժանդակող։ Քրեական օրենքի նշված մեջբերման լույսի ներքո` Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Հր.Դանիելյանի արարքն իրականում համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածի հատկանիշներին, այսինքն` վերջինս օժանդակել է Հր.Մարտիրոսյանի և Ս.Էլբակյանի կողմից նախնական համաձայնության շրջանակներում իրականացված պաշտոնական կեղծիքին։ Նույն փաստարկներով և պատճառաբանությամբ ՀՀ քրեական օրենսգքրի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով որպես համակատարողներ քրեական պատասխանատվության ենթակա չեն նաև ամբաստանյալներ Բագրատ Մուրադյանը և Արմեն Խաչատրյանը, ովքեր թեև հանդիսացել են պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով յուրացումներ կատարելու նպատակով ստեղծված և գործող կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներ, լուծել են խմբի առջև ծառացած որոշակի խնդիրներ, սակայն նրանց վերագրված արարքները կատարելու պահին Ծառայությունում որևէ պաշտոն չեն զբաղեցրել, հափշտակված գույքի նկատմամբ ի պաշտոնե, առանձին պայմանագրով կամ գրավոր հանձնարարությամբ որևէ լիազորություն չեն ունեցել, հետևաբար՝ կազմակերպված խմբի անդամների իրականացրած պաշտոնեական կեղծիքների և յուրացումների օբյեկտիվ կողմը կազմող գործողություններին` կենսաթոշակառուների ստորագրությունների կեղծմանն անմիջականորեն մասնակցելու պարագայում ինչպես պաշտոնեական կեղծիք կատարելու, այնպես էլ յուրացման սուբյեկտ չեն հանդիսանում (քրեական օրենքի տեսանկյունով համակատարողներ չեն), միայն կարող էին հանցակցել և հանցակցել են (օժանդակության ձևով) վերոնշյալ խմբի կազմում ընդգրկված անձանց (հատուկ սուբյեկտների) կատարած պաշտոնեական կեղծիքներին և յուրացումներին։ Ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքներում վերոնշյալ փոփոխությունները կատարելիս Դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի պահանջը` այն, որ դրանով ամբաստանյալների վիճակը չի վատթարանում, նրանց պաշպանության իրավունքը չի խախտվում։ Ամբաստանյալներ Սամվել Էլբակյանի, Համլետ Մարտիրոսյանի և Հրանուշ Դանիելյանի մեղավորության վերաբերյալ հետևության Դատարանը հանգեց` նախապես քննարկելով և մերժելով նրանց անմեղության վերաբերյալ պնդումները (պաշտպանական ճառերում պաշտպանների ներկայացված)` Ծառայության տարածքային այդ բաժինն վերադարձված վճարային ցուցակները պատռելու և այդ կերպ առանձնապես խոշոր չափի գումարի հափշտակությունից կամովին հրաժարվելու պատճառաբանությամբ։ Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով հաստատվեց, որ Վազգեն Խաչիկյանի, ապա Աշոտ Աբրահամյանի հանձնարարությամբ են վերոնշյալ անձինք տարածքային բաժնի շտեմարանից դուրս գրել այդ տարածքում հաշվառված կենսաթոշակառուների միայն այդտեղ առկա ամփոփ տվյալները, ցանկով ներկայացրել վերադասին, որից հետո այդ ցանկը նրանց է վերադարձվել նույն կենսաթոշակառուների անվամբ վճարային ցուցակներ ձևավորելու հանձնարարականով, դրա համար անհրաժեշտ ծածկագրերով։ Վերոնշյալ ամբաստանյալները, գիտակցելով սահմանված ընթացակարգի կոպիտ խախտմամբ (առանց կենսաթոշակառուներից դիմումներ ընդունելու) անհիմն գումարներ ելքագրելու փաստը, միմյանց հետ նախնական համաձայնության գալով, ի կատարումն Վ.Խաչիկյանի հանձնարարականի, այնուամենայնիվ, կազմել և իրենց ստորագրություններով հաստատել են պաշտոնական կեղծ փաստաթուղթ` վճարման ցուցակներ, որոնք և հանձնվել են վճարումների ծառայություն` դեպոնենտ գումարների անհիմն ելքագրում և յուրացում իրականացնելուն օժանդակելու միասնական դիտավորությամբ։ Այսպիսով, նախնական համաձայնության շրջանակներում գործած ամբաստանյալներ Ս.Էլբակյանը, Հ.Մարտիրոսյանը և Հր.Դանիելյանը կենսաթոշակաոռւների վերաբերյալ բացառապես տարածքային շտեմարանում առկա ամփոփ տեղեկատվություն տրամադրելու, խոչընդոտները վերացնելու և պայմաններ ստեղծելու եղանակներով օժանդակել են Վ.Խաչիկյանին և այլոց կողմից գումարների յուրացմանը, որի հիման վրա Վ.Խաչիկյանի և վերջինիս հանձնարարությամբ գործող Ծառայության այլ աշխատակիցների կողմից ելքագրվել և հափշտակվել է նույն այդ ցուցակներում հիշատակված անձանց տվյալներով դեպոնացված ընդհանուր գումարը։ Թեև վճարային այդ կեղծ ցուցակները վերադարձվել են Ս.Էլբակյանին` կենսաթոշակառուների ստորագրությունները ևս կեղծելու պահանջով, սակայն վերջինս, նրա ստորադասությամբ աշխատող Հր.Մարտիրոսյանը և Հր.Դանելյանը, այդ լրացուցիչ հանձնարարությունը չեն կատարել, ավելին` Ս.Էլբակյանը ցուցակները պատռել է` այդ կերպ կամովին հրաժարվելով կենսաթոշակառուների փոխարեն վճարային նույն ցուցակներում ստորագրելու, այսինքն` պաշտոնական նույն փաստաթղթում վերստին իրականությանը չհամապատասխանող գրառումներ (ստորագրություններ) կատարելուց։ Սակայն դրանով տվյալ տարածքային բաժնում անհատականացված և ցանկով, այնուհետև` նաև պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող վճարային ցուցակներով վերադասին ներկայացված կենսաթոշակառուների անվամբ ելքագրման ենթակա դեպոնացված գումարների յուրացումը չի կանխվել, քանի որ այդ գումարները, վճարային ցուցակները պատռելու պահին, Ծառայության այլ աշխատակիցների կողմից արդեն իսկ ելքագրվել և յուրացվել էին, այսինքն` Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ, վերջինիս հետ անմիջականորեն կամ միջնորդավորված կերպով ձեռք բերված համաձայնության շրջանակներում գործած Ս.Էլբակյանի, Հր.Մարտիրոսյանի և Հր.Դանիելյանի արարքներում առկա են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 314-րդ հոդվածով (Հր.Դանիելյանի դեպքում՝ 38-314-րդ հոդվածով) նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներ, քանի որ վճարային այդ ցուցակները պատռելու արդյունքում տվյալ տարածքային բաժնում հաշվառված կենսաթոշակառուների անուններով ելքագրված դեպոնենտ գումարների յուրացումը չի կանխվել (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 36-րդ հոդված)։ Բացի այդ, Ս.Էլբակյանը, որպես տարածքային բաժնի պետ, Վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանի հետ կազմել և իր ստորագրությամբ հաստատել է նաև վճարումների վերաբերյալ յուրաքանչյուր ամիս կազմվող միջանկյալ ակտը` դրանով իսկ համաձայնելով նշված կենսաթոշակառուների դեպոնացված գումարների 2010 թվականի հոկտեմբերին իրականացված անհիմն ելքագրման փաստի հետ։ Նշված հանգամանքը ևս հերքում է Ծառայության աշխատակազմի Շենգավիթի բաժնի աշխատակիցների կողմից հանցագործությունից կամովին հրաժարվելու վերաբերյալ պաշտպանական կողմի պնդումները։ Այսպիսով, յուրացմանն օժանդակելու վերաբերյալ իր և տարածքային նույն բաժնի այլ աշխատակիցների, ինչպես նաև յուրացումն անմիջականորեն իրականացրած Ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի և այլոց հանցավոր գործողությունների մասին Ս.Էլբակյանը իրավապահներին հայտնել է թեև առաջինը (մյուս ամբաստանյալների համեմատությամբ), սակայն կենսաթոշակների դեպոնենտ գումարի յուրացմանը նպաստած իրենց գործողությունների ավարտից (2010թ. հոկտեմբերից) մոտ 1 տարի 2 ամիս անց` միայն 2012 թվականի հունվարի 1-ին տված ցուցմունքում։ Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալների արարքներում տվյալ հոդվածներով առկա հանցակազմերի առկայությունը փաստելիս որևէ էական նշանակություն չունի ամբաստանյալներ Ս.Էլբակյանի, Հր.Մարտիրոսյանի և Հր.Դանիելյանի` հափշտակված գումարից որևէ բաժնեմաս չակնկալելը և չստանալը, Հր.Դանիելյանի կողմից պաշտոնատար անձ չհանդիսանալը, դրանք բացառապես նրանցից յուրաքանչյուրի դերակատարությունը նվազեցնող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են, որոնք Դատարանը հաշվի է առնում նրանցից յուրաքանչյուրի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս և այն անհատականացնելիս։ Վճարման ցուցակը պատռելու գործողությունը (ակտը) Դատարանի համոզմամբ ոչ միայն նույն պաշտոնական փաստաթղթում հերթական կեղծիքը կատարելուց կամովին հրաժարվելու, այլև ամբաստանյալներ Ս.Էլբակյանին, Հր.Մարտիրոսյանին և Հր.Դանիելյանին վերագրված հափշտակությունը Վ.Խաչիկյանի կազմակերպած խմբի կամ նախնական համաձայնությամբ գործող խմբի կազմում կատարելը հերքող փաստարկ է, որը Դատարանը հաշվի է առել այդ կապակցությամբ համապատասխան հետևության հանգելիս։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի մեկնաբանմամբ հանցակցություն է համարվում երկու և ավելի անձանց դիտավորյալ համատեղ մասնակցությունը դիտավորյալ հանցագործությանը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 29-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցանքը համարվում է ուղղակի դիտավորությամբ կատարված, եթե անձը գիտակցել է իր գործողության (անգործության) հանրության համար վտանգավոր բնույթը, նախատեսել է հանրության համար դրա վտանգավոր հետևանքները և ցանկացել է դրանց վրա հասնելը։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցանքը համարվում է անուղղակի դիտավորությամբ կատարված, եթե անձը գիտակցել է իր գործողության (անգործության) հանրության համար վտանգավոր բնույթը, նախատեսել է հանրության համար վտանագավոր հետևանքների առաջացման հնարավորությունը, չի ցանկացել այդ հետևանքները, սակայն գիտակցաբար թույլ է տվել դրանք։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` կատարողի հետ մեկտեղ հանցակիցներ են համարվում կազմակերպիչը, դրդիչը և օժանդակողը։ Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն` օժանդակող է համարվում այն անձը, ով հանցագործությանն օժանդակել է (....) տեղեկատվություն կամ միջոցներ, գործիքներ տրամադրելով կամ խոչընդոտները վերացնելով (....)։ Վերոնշյալ օրենքների մեկնաբանություններից ակնհայտ է, որ հանցակցությունը հնարավոր է դիտավորյալ հանցագործության կատարմանը ոչ միայն ուղղակի, այլև անուղղակի դիտավորությամբ մասնակցելու, տվյալ դեպքում` դրան օժանդակելու պարագայում։ Հանրության համար վտանգավոր հետևանքները նախատեսելը, սակայն դրանց վրա հասնելը ցանկանալը կամ չցանկանալը, սակայն միևնույն ժամանակ գիտակցաբար թույլ տալը դիտավորության տեսակները սահմանազատելու չափանիշն է։ Տվյալ դեպքում Ս.Էլբակյանը և մյուսները նախապես գիտակցել են անհիմն կարգով գումարներ ելքագրելու դիտավորությամբ գործող Վ.Խաչիկյանին այդ հարցում օժանդակելու փաստը, կազմել և վերադասին են հանձնել գումարների ելքագրման համար անհրաժեշտ` դեպոնացված գումարներ ստանալուն ենթակա պոտենցիալ կենսաթոշակառուների վերաբերյալ միայն իրենց տարածքային բաժնի շտեմարանում առկա ամփոփ տվյալները (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի 5-րդ մասի տեսանկյունով` տեղեկատվություն), ապա վերադասից ստացած համապատասխան ծածկագրերի հիման կազմել և վերադասին են հանձնել պաշտոնական կեղծ փաստաթուղթ` վճարումների ցուցակներ, որոնց հիման վրա վճարումների ծառայությունում կատարվել է նույն կենսաթոշակառուների դեպոնացված գումարների անհիմն ելքագրումը։ Թվարկված բոլոր գործողությունները գիտակցվել և նախատեսվել են Ս.Էլբակյանի և տարածքային բաժնինների մյուս աշխատակիցների կողմից։ Յուրացման հանրորեն վտանգավոր հետևանքի վրա հասնելու անխուսափելիությունը չգիտակցելը, այն է` Ծառայությունում ստուգումներ իրականացնող ՀՀ վերահսկիչ պալատի աշխատակիցներին հայտնաբերված չարաշահումները կոծկելու շարժառիթով ելքագրվող գումարները չտրամադրվելը, այլ Վ.Խաչիկյանի և այլոց կողմից յուրացնելը, ինքնին չի բացառում տվյալ իրադրությունում Ս.Էլբակյանի և մյուսների կողմից նույն գումարների յուրացումը նախատեսելու հնարավորությունը, որը նրանք պարտավոր էին և օբյեկտիվորեն կարող էին նախատեսել, սակայն այդ պարագայում գիտակցաբար թույլ են տվել և տևական ժամանակ համակերպվել այդ մտքի հետ, նույնիսկ այդ գումարն իբրև թե վերադարձնելու վերաբերյալ Վ.Խաչիկյանի խոստացած վերջնաժամկետը լրանալուց (2010թ. դեկտեմբերից) հետո։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով վերագրված արարքի ճիշտ որակման, առաջադրված այդ մեղադրանքում ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանի մեղավորության, սակայն միևնույն ժամանակ Դատախազության հարուցված քաղաքացիական հայցի անհիմն լինելու վերաբերյալ հետևությունների Դատարանը հանգեց` նախապես քննարկելով և մերժելով Վ.Խաչիկյանին արդարացնելու վերաբերյալ պաշտպանական ճառում նրա ներկայացրած միջնորդությունը, դրա հիմքում դրված փաստարկները. Դատաքննությամբ չապացուցվեց այն, որ Վ.Խաչիկյանին փոխանցված 29.000.000 ՀՀ դրամը նույն այն գումարներից էր, որը նախապես անհիմն ելքագրել և ենթադրաբար յուրացրել էր Գյումրու տարածքային բաժնի օպերատոր Արթուր Աբրահամյանը։ Բացի այդ, գումարները Գյումրու տարածքային բաժնում ենթադրաբար յուրացվել էին Վ.Խաչիկյանին հանձնելուց առնվազն ամիսներ առաջ, որոնց փաստը բացահայտվել էր 2010 թվականի Գյումրու տարածքային բաժնում ՀՀ վերահսկիչ պալատի կատարած ստուգման ժամանակահատվածում, ստուգող այդ մարմնին տեղեկատվություն տրամադրելու կապակցությամբ։ Դատարանը դատաքննության արդյունքներով փաստում է, որ բացակայում է որևէ ապացույց առ այն, որ Վ.Խաչիկյանին հանձնված 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը նրան, որպես Ծառայության պետի, ի պաշտոնե կամ առանձին հանձնարարությամբ վստահված գույք էր, հետևաբար՝ Վ.Խաչիկյանն այդ գույքը չէր կարող յուրացնել։ Տվյալ դրվագով Վ.Խաչիկյանի և Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցների արարքների տարանջատման, դրանք առանձին-առանձին, այն էլ ՀՀ քրեական օրենսգրքի տարբեր հոդվածներով որակելու անհրաժեշտության մասին է խոսում նաև այն փաստը, որ Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցներին սույն քրեական գործից առանձնացված մեկ այլ գործով մեղադրանք է առաջադրվել գումարներ յուրացնելու համար, որում ընդգրկված է նաև սույն գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանին մեղսագրված վերոնշյալ 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը։ Սակայն Վ.Խաչիկյանը տվյալ գումարին տիրացել է Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցների վստահությունը չարաշահելու եղանակով, այդ գումարը պետական բյուջե վերականգնելու պատրվակով, իրականում Գյումրու տարածքային բաժնի օպերատոր Արթ.Աբրահամյանի և մյուսների վստահությունը չարաշահելու եղանակով այն հափշտակելու դիտավորությամբ։ Վ.Խաչիկյանին հանձնված վերոնշյալ գումարի՝ պետական մարմնին՝ ՍԱՊ Ծառայությանը հատկացված և այդ ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանին վստահված լինելու վերաբերյալ որևէ ապացույց ձեռք չի բերվել և դատաքննությամբ հետազոտվել, հետևաբար՝ 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարին տիրանալուն ուղղված Վ.Խաչիկյանի հանցավոր գործողությունների հետևանքով ենթադրաբար տուժողը ոչ թե պետությունն է, այլ այդ գումարից 20.000.000 ՀՀ դրամը հայթայթած և փաստացի տնօրինած ՍԱՊԾ Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցները՝ օպերատոր Արթ.Աբրահամյանը, իսկ 9.000.000 ՀՀ դրամի առնչությամբ` հնարավոր այլ անձը կամ անձինք (իրենց սկզբնական, ինչպես նաև դատաքննական ցուցմունքներում 9.000.000 ՀՀ դրամ գումարի ենթադրյալ տերերը` Կիմա Փիլոյանը և/կամ Ռուբեն Մնացականյանը վերագրված յուրացումներին իրենց առնչությունը հերքող մարտավարության շրջանակներում չեն ընդունել նման գումար բաժնի պետ Էդ.Վարժապետյանին փոխանցելու, առավել ևս այդ գումարն իրենց պատկանելու հանգամանքը, թեև նման ուղղակի ցուցմունքներ է տվել Էդ.Վարժապետյանը, անուղղակի` նաև Արթ.Աբրահամյանը)։ Նման պայմաններում Վ.Խաչիկյանի դեմ սույն գործով մեղադրողի ներկայացրած քաղաքացիական հայցի անհիմն լինելու վերաբերյալ Վ.Խաչիկյանի և վերջինիս պաշտպանի վիճարկումները հիմնավորված են, քանի որ հանրային տիրույթում այլ սուբյեկտներին (ոչ պետությանը) անմիջականորեն պատճառված վնասի հատուցման հայց հարուցելու իրավասությամբ, ՀՀ Սահմանադրության, «Դատախազության մասին» ՀՀ օրենքի համաձայն, այդ պետական մարմինը օժտված չէ, այսինքն՝ տվյալ դրվագով պատշաճ հայցվոր չի հանդիսանում, հետևաբար՝ հարուցված և պաշտպանվող քաղաքացիական հայցն այդ մասով (29.000.000 ՀՀ դրամը Վ.Խաչիկյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձելու պահանջով) ակնհայտ անհիմն է և ենթակա է մերժման։ Միևնույն ժամանակ, Դատարանը փաստում է, որ վերոնշյալ պատճառաբանություններն առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանին անպարտ ճանաչելու բավարար, առավել ևս՝ հիմնավոր փաստարկներ չեն, նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված է դատաքննությամբ հետազոտված և սույն դատական ակտի հիմքում դրված ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, այդ թվում՝ պաշտպանական ճառում մեջբերված ՀՀ վճռաբեկ դատարանի՝ Լիա Ավետիսյանի վերաբերյալ 2011 թվականի փետրվարի 24-ի ԵԿԴ/0176/01/09, ինչպես նաև Վարդան Մաթևոսյանի վերաբերյալ 2012 թվականի հունիսի 8-ին ԵՇԴ/0037/01/11 նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումների համատեքստում։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ վստահությունը չարաշահելն ուրիշի գույքին տիրանալու կամ դրա նկատմամբ իրավունք ձեռք բերելու նպատակով հանցավորի կողմից, նրա և գույքի սեփականատիրոջ կամ գույքը տիրապետողի միջև ձևավորված վստահության հարաբերությունների օգտագործումն է։ Արարքը խարդախություն որակելու համար բավարար չէ, որ անձն իր արարքներով կամ որոշակի հանգամանքների բերումով տուժողի մոտ վստահություն վայելի, այլ անհրաժեշտ է, որպեսզի վերջինս համոզի տուժողին իրեն փոխանցել գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքները։ Ընդ որում, էական նշանակություն ունի այն, թե գույքն ուրիշին հանձնելու գործում ով է նախաձեռնություն դրսևորել, արդյոք գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքները հանձնելու տուժողի մտադրությունն առաջացել է հանցավորի կողմից նրան համոզելու և հորդորելու արդյունքում։ Հանցավորի նկատմամբ տուժողի վստահությունը կարող է ինչպես իրավական, այնպես էլ փաստական հիմքեր ունենալ, այսինքն` հանցավորի և տուժողի միջև առկա` վստահության վրա հիմնված հարաբերությունները կարող են բխել ինչպես նրանց միջև առկա պայմանագրից, լիազորագրից, այնպես էլ առաջանալ հանցավորի և գույքը հանձնողի անձնական հարաբերություններից, հանցավորի կողմից նախկինում դրսևորած վարքագծից, հանցավորի անձնավորությունից։ Այսպիսով` հանցավորի գործողությունների արդյունքում մոլորության մեջ ընկած սեփականատերը կամ իրավասու այլ անձը կամավոր կերպով գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքներն հանձնում է հանցագործին կամ այլ անձի կամ անձանց կամ չի խոչընդոտում վերջիններիս կողմից այդ գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքները վերցնելուն։ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, նույն խնդրով իր մեկ այլ` Վարդան Մաթևոսյանի վերաբերյալ 2012 թվականի հունիսի 08-ին ԵՇԴ/0037/01/11 նախադեպային որոշմամբ ընդգծելով, որ խարդախությունը և քաղաքացիաիրավական պարտավորությունների խախտումն օբյեկտիվ կողմի հատկանիշներով հաճախ համընկնում են, արձանագրել է, որ խարդախությունը` որպես հանցագործություն, քաղաքացիաիրավական պարտավորությունների խախտման դեպքերից տարբերվում է հատկապես սուբյեկտիվ կողմով։ Մասնավորապես՝ խարդախությունը սուբյեկտիվ կողմից բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ, ինչը ենթադրում է, որ հանցավորը գիտակցում է, որ խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով հափշտակում է ուրիշի գույքը, ինչպես նաև նախատեսում և ցանկանում է դա։ Սուբյեկտիվ կողմից խարդախությունը բնութագրվում է ոչ միայն ուղղակի դիտավորությամբ, այլև շահադիտական նպատակի առկայությամբ, այսինքն` հանցավորը պետք է գիտակցի, որ խաբեությամբ կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով հափշտակում է ուրիշի գույքը, ինչպես նաև պետք է նախատեսի և ցանկանա դա։ Շահադիտական նպատակն ենթադրում է, որ մինչև գույքը վերցնելը կամ գույքին տիրանալն հանցավորն ի սկզբանե նպատակ է ունենում հափշտակել այն, չվերադարձնել գույքը, չկատարել խոստումը կամ պայմանագրային պարտավորությունները, ընդ որում` վերոնշյալների վերաբերյալ հետևությունները պետք է հիմնված լինեն գործով ձեռք բերված ապացույցների համակցության վրա։ Ապացույցների գնահատման արդյունքում դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է հաստատված համարի այն, որ անձն ի սկզբանե նպատակ է ունեցել խարդախության միջոցով հափշտակել ուրիշի գույքը և եթե ապացուցվի, որ ունեցել է, ապա խարդախության հանցակազմն առկա է։ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է նաև, որ խարդախությունը քաղաքացիաիրավական պարտավորությունների չկատարման կամ ոչ պատշաճ կատարման դեպքերից տարանջատելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել հետևյալ հանգամանքները` ա) խարդախության դեպքում տուժողին խաբելու կամ նրա վստահությունը չարաշահելու մտադրությունն անձի մոտ ծագում է նախքան գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքներ ձեռք բերելը, բ) խարդախության դեպքում անձի մոտ քաղաքացիաիրավական պայմանագրով ստանձնած պարտավորությունները (գույքը փոխանցել, կատարել վարկային պարտավորությունը, պարտքը վերադարձնել և այլն) չկատարելու դիտավորությունը ծագում է նախքան գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքներ ձեռք բերելը։ Տվյալ իրավական դիրքորոշումները սույն գործով պարզված (հաստատված) փաստական հանգամանքների վրա տարածելով՝ Դատարանը փաստում է, որ 29.000.000 ՀՀ դրամի գումարային խնդիրն ենթակա է լուծման բացառապես հանրային տիրույթում։ Հաշվի առնելով այն, որ պաշտպանական ճառում ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանը հիմնվեց միայն իր պաշտպանյալին վերագրված դրվագին վերաբերելի, Դատարանի նախորդ կազմով հետազոտված ապացույցների վրա, չվիճարկեց այդ ապացույցները Դատարանի նոր կազմով անմիջականորեն չհետազոտելու հանգամանքը (չհարցաքննելու, սակայն նախքան գործը դատաքննություն նշանակելու և գործի քննությունը վերսկսելու որոշում կայացնելը դրանց ձայնագրություններին ծանոթանալու պայմաններում), դատաքննության ավարտական փուլում հրաժարվեց տվյալ անձանց լրացուցիչ անգամ հրավիրելու և հարցաքննելու ընձեռնված հնարավորությունից՝ Դատարանը, սույն դատական ակտում արդեն իսկ շարադրած ապացույցների զանգվածով հանգելով նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Վ.Խաչիկյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածության վերաբերյալ հետևության, այնուամենայնիվ, անհրաժեշտ է համարում պաշտպանական ճառով ներկայացված միջնորդության և դրա հիմքում ընկած փաստարկների համատեքստում անդրադառնալ նաև այդ ապացույցներին՝ այդ կերպ չսահմանափակելով մրցակցային դատավարության պայմաններում հետազոտված այդ ապացույցների՝ ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի և վերջինիս պաշտպան Ժ.Վարոսյանի կողմից օգտագործման (դրանց վրա հիմնվելու) և այդ կերպ Դատարանի հետևությունները վիճարկելու իրական հնարավորությունը։ Այսպես, Ծառայության Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վարժապետյանը Դատարանում հայտնել էր, որ 2010 թվականի մայիսին Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի կանչով Գյումրու վճարային ծառայության պետ Ռուբիկ Մնացականյանի և գլխավոր մասնագետ Արթուր Աբրահամյանի հետ միասին գնացել են Վազգեն Խաչիկյանի աշխատասենյակ` խորհրդակցության, որին մասնակցել են նաև առաջին տեղակալ Արա Հարությունյանը, կենսաթոշակային վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանը, վճարման ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանը և վճարումների ծառայության աշխատակցուհի Ռուզաննա Սարյանը։ Վ.Խաչիկյանը տեղեկացրել է, որ կենտրոնական և Գյումրու տարածքային շտեմարաններում հայտնաբերվել են անհամապատասխանություններ, ըստ որի՝ Գյումրու շտեմարանում առկա է 29.000.000 ՀՀ դրամ ավել վճարված գումար։ Արթ. Աբրահամյանը խոստովանել է, որ նա է այդ խախտումները կատարել։ Վ.Խաչիկյանը բոլորի ներկայությամբ պահանջել է վերականգնել կրկնակի վճարումների հետևանքով առաջացած այդ վնասը, Ռ.Մնացականյանին հանձնարարել է միջոցներ ձեռնարկել այդ գումարը հավաքելու ուղղությամբ, որից հետո այդ գումարը պետք է հանձնվեր իրեն, ինքն էլ՝ անձամբ Վ.Խաչիկյանին։ Օրեր անց Արթուր Աբրահամյանը որոշ գումար է բերել, սակայն նրան անպատվել է, որից հետո հետագա գումարներն իր մոտ է բերել Ռուբեն Մնացականյանը։ Այնուհետև զանգել է Վ.Խաչիկյանը, ում տեղեկացրել է, որ 3-4 օրվա ընթացքում հաջողվել է հավաքել 20.000.000 ՀՀ դրամ, նրա պահանջով դրամի և դոլարի տեսքով այդ գումարը բերել և անձամբ հանձնել է Վ.Խաչիկյանին։ Մի քանի օր անց Վ.Խաչիկյանին է տվել նաև 9.000.000 ՀՀ դրամ գումարը, որը հանձնելու նպատակով զանգել է Խաչիկյանին, տեղեկացել, որ վերջինս աշխատավայրում չէ, ապա նրա առաջարկությամբ գումարը թողել է Աշոտ Աբրահամյանի մոտ, ով ըստ Վ.Խաչիկյանի խոսքերի՝ այն իր հերթին հանձնելու էր նրան։ Հետագայում մի քանի անգամ միայնակ, մեկ անգամ էլ Ռ.Մնացականյանի հետ հանդիպել է Վ.Խաչիկյանին, ով չի վիճարկել 9.000.000 ՀՀ դրամը ևս ստանալու փաստը, ընդհակառակը, հայտնել է, որ ողջ գումարը կվճարեն և անդորրագրերն իրենց կտան ստուգումների ավարտից հետո։ Նշել է նաև, որ 9.000.000 ՀՀ դրամը Վ.Խաչիկյանին են տվել մոտ 10 օրվա ընթացքում, այն եղել է փաթեթավորված վիճակում, անձամբ այդ գումարը չի հաշվել։ Նշել է նաև, որ այդ գումարը պետական բյուջե չի վերականգվել, թեև Խաչիկյանն այն վերցրել էր հատկապես այդ նպատակով։ Գյումրու տարածքային բաժնի օպերատոր Արթուր Աբրահամյանը Դատարանում հայտնել էր, որ 2010 թվականի սկզբներին ՍԱՊ Ծառայության Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վարժապետյանի և Գյումրու վճարումների ծառայության պետ Ռուբիկ Մնացականյանի հետ գնացել են Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի աշխատասենյակ, որտեղ անցկացված խորհրդակցության ընթացքում նրան խոստովանել է թաղման նպաստների կրկնակի վճարումներ կատարելու փաստը։ Վ.Խաչիկյանը բոլորին հանձնարարել է գնալ և պարզել, թե ինչ է կատարվել, որից հետո իրեն դուրս են հրավիրել։ Դրանից հետո, մոտ մի քանի օր անց Էդ.Վարժապետյանը հայտնել է, որ իրենց բաժնի աշխատանքների ընթացքում տեղ գտած թերությունների հետևանքով պատճառված 29.000.000 ՀՀ դրամի վնասն անհրաժեշտ է վերականգնել։ Ուստի 2010 թվականի հունիսի սկզբներին, մոտ մեկ ամսվա ընթացքում, մաս-մաս Էդ.Վարժապետյանին է տվել 20.000.000 ՀՀ դրամ գումար, մի մասը ԱՄՆ դոլարով, մյուս մասը՝ ՀՀ դրամով, որոնք վերջինս պետք է փոխանցեր Խաչիկյանին։ Մնացած 9.000.000 ՀՀ դրամը հայթայթել է հավանաբար Ռուբեն Մնացականյանը, փոխանցել Էդ.Վարժապետյանին, ում խոսքերից տեղյակ է, որ նա էլ իր հերթին այդ գումարը փոխանցել է Խաչիկյանին։ Հետագայում տրամադրած գումարի վերաբերյալ անդորրագիր է պահանջել, որը սակայն այդպես էլ իրեն չի տրամադրվել։ Ընդունել է, որ իր մեղքով է պատճառվել 29.000.000 ՀՀ դրամի վնասը, որից անձամբ վերականգնել է 20.000.000 ՀՀ դրամը, որը նախապես հավաքել էր իր բարեկամներից` պարտք անելու տարբերակով։ Նշել է նաև, որ տվյալ պահին Վազգեն Խաչիկյանից պահանջում է 20.000.000 ՀՀ դրամը։ Ծառայության պետի առաջին տեղակալ Արա Հարությունյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնել էր, որ 2010 թվականին ՀՀ վերահսկիչ պալատը Ծառայությունում իրականացրել է ստուգումներ։ 2010 թվականի ամռանը ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանը խորհրդակցություն է հրավիրել, որին մասնակցել են վճարումների ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանը, կենսաթոշակային ապահովության վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանը, վճարումների ծառայության օպերատորների բաժնի պետ Ռուզաննան, տեղեկատվական և վերլուծական վարչությունից` Վահագն Խաչատրյանը, Գյումրու տարածքային բաժնի պետ Էդուարդ Վարժապետյանը, գլխավոր մասնագետ (օպերատոր) Արթուր Աբրահամյանը և վճարումների ծառայության Գյումրու տարածքային ստորաբաժանման պատասխանատու Ռուբեն Մնացականյանը։ Խորհրդակցության ժամանակ Վազգեն Խաչիկյանն անդրադարձել է Գյումրու տարածքային բաժնում կենսաթոշակների կրկնակի վճարման խախտումներին և տարածքային բաժնի աշխատակիցներից բանավոր բացատրություն է պահանջել, թե ով և ինչ հանգամանքներում է կատարել այդ խախտումները։ Վարժապետյանը հայտնել է, որ տեղեկություն չունի, իսկ օպերատոր Արթուր Աբրահամյանը խոստովանել է, որ նա է կատարել։ Նախնական հաշվարկով վնասը կազմել է 29.000.000 ՀՀ դրամ։ Վազգեն Խաչիկյանն Էդուարդ Վարժապետյանին հանձնարարել է մի քանի օրվա ընթացքում այդ գումարը վերականգնել։ Դրանից մի քանի օր անց վերջինիցս տեղեկացել է Վ.Խաչիկյանը պարբերաբար պահանջում է վերականգնել 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը։ Խորհրդակցությունից մոտ 20-30 օր անց Աշոտ Աբրահամյանը, դիմելով իրեն և պատճառաբանելով, որ շտապում է, խնդրել է տուփով գումար փոխանցել Վ.Խաչիկյանին` ասելով, որ դա վերականգնվող գումար է։ Վ.Խաչիկյանի հետ պայմանավորվածություն ձեռք բերելուց հետո Աշոտ Աբրահամյանից գումարը վերցրել և նույն օրը փոխանցել է Վ.Խաչիկյանին։ Ա.Հարությունյանը նաև մանրամասնել էր, որ նախապես հեռախոսով են ինքն ու Աշոտը խոսել Խաչիկյանի հետ, ճշտել նրա գալու ժամանակը, որից մոտ 20 րոպե անց Խաչիկյանը եկել և վերցրել է գումարը։ Ամիսներ անց Վարժապետյանի հետ զրույցի ընթացքում իմացել է, որ նա գումարը վերականգնել է, որի մի մասը` Աշոտ Աբրահամյանի միջոցով։ Այդ ժամանակ է հասկացել, որ Ա.Աբրահամյանի կողմից իր միջոցով Վազգեն Խաչիկյանին փոխանցած գումարն Էդուարդ Վարժապետյանի վերականգնած գումարն է։ Ծառայության վճարումների ծառայության Գյումրու տարածքային ստորաբաժանման պատասխանատու` Ռուբեն Մնացականյանի ցուցմունքով.Վերջինս Դատարանում հայտնել էր, 2010թ. մայիսին Ծառայության պետ Վազգեն Խաչիկյանի կանչով Գյումրու վճարային ծառայության պետ Էդուարդ Վարժապետյանի և գլխավոր մասնագետ Արթուր Աբրահամյանի հետ միասին գնացել են Վազգեն Խաչիկյանի աշխատասենյակ` խորհրդակցության, որին մասնակցել են նաև վերջինիս առաջին տեղակալ Արա Հարությունյանը, կենսաթոշակային վարչության պետ Աշոտ Աբրահամյանը, վճարման ծառայության պետ Հովհաննես Գրիգորյանը և վճարումների ծառայության աշխատակցուհի Ռուզաննան։ Արթուր Աբրահամյանը խոստովանել է, որ կենսաթոշակառուների մահվան նպաստների և ժառանգվող գումարների վճարումների միջև իրենց տարածքային բաժնում հայտնաբերված գումարային տարբերությունն առաջացել է նրա մեղքով։ Խաչիկյանն իրեն հանձնարարել է վերականգնել այդ գումարները, ինքը հրաժարվել է, առաջարկել է դիմել դատախազություն։ Դատարանում նախաքննական ցուցմունքների հրապարակումից հետո ընդունել է, որ Էդ.Վարժապետյանի խնդրանքով 2010թ. ժամանել են Երևան` «Ս.Գր.Լուսավորիչ» բժշկական կենտրոն, ապա այցելել են նաև Վ.Խաչիկյանի աշխատասենյակ, վերջինիս հետ հանդիպման ժամանակ նա Վարժապետյանից հետաքրքվել է 29.000.000 ՀՀ դրամի վնասը վերականգնելու ընթացքով։ Այսպիսով, պաշտպան Ժ.Վարոսյանի հղումները վերոնշյալ ցուցմունքների վրա անհիմն են, իսկ դրանց գնահատումը` խիստ սուբյեկտիվ և միակողմանի, քանի որ այդ ապացույցներով ևս փաստվում է 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը երկու դրվագով Վ.Խաչիկյանին հանձնելու հանգամանքը, այդ և Ծառայության աշխատակիցների վստահությանը հանձնված գումարների ոչ նույնականությունը, վերջինս հաշվով` 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակից Արթ. Աբրահամյանի և այլոց վստահությունը չարաշահելու, այն է՝ ՀՀ պետական բյուջե վերականգնելու պատրվակով Վ.Խաչիկյանի կողմից ստանալն ու խարդախությամբ հափշտակելու փաստը։ Ամբաստանյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելիս և այն անհատականացնելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբանությունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգամանքներով այլ գործի քննության ժամանակ։ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2007 թ.վականի հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված նորմը, նշել է, որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ, քանի որ պատիժ նշանակելիս Դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգամանքներ, որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2012 թվականի սեպտեմբերի 29-ին կատարված հարցման արդյունքների), իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք՝ բնակության վայրում դրականորեն բնութագրվելը, բազմաթիվ մեդալներով պարգևատրվելը (ըստ Լոռու մարզի Ախթալայի քաղաքապետ Հ.Խաչիկյանի կողմից 2014թ. օգոստոսի 19-ին տրված բնութագրի և պարգևատրության մասին վկայականների)։ Թեև ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանը Դատարանում հայտարարել է խնամքին 10 և 14 տարեկան զավակների առկայության մասին, ինչը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով նախատեսված` պատասխանատվությունն ու պատիժն մեղմացնող հանգամանք է, սակայն պաշտպանական կողմը Դատարանին չի ներկայացրել, իսկ քրեական գործի նյութերում բացակայում է այդ փաստն հաստատող որևէ ապացույց` ծննդյան վկայականների պատճեններ, տեղեկանքներ և այլն, հետևաբար` Դատարանը զրկված է այդ հայտարարությունը պարզելու, դրանում հավաստիանալու հնարավորությունից, ուստիև` այն ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք չի դիտարկում։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտարկում յուրացման կատարման ընթացքում վերջինիս առանձնապես ակտիվ դերը՝ հաշվի առնելով, որ վերջինս է կազմակերպել վերոնշյալ կայուն խումբը, ղեկավարել խմբի գործունեությունը, ընդգրկել է խմբի նոր անդամներ, ստացել և բաշխել է կազմակերպված խմբի հանցավոր գործունեության ընթացքում յուրացված գումարները։ Սույն գործով որպես ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2012թ. սեպտեմբերի 29-ին կատարված հարցման արդյունքների), ֆիզիկապես վատառողջ լինելը (համաձայն թիվ 21959/1072 էպիկրիզի` ախտորոշվել է զարկերակային հիպերտենզիա, ՍԻՀ, իշեմիկ կարդիոմիոպաթիա և այլ հիվանդություններ), ՀՀ և ԼՂՀ սահմանների պաշտպանական մարտական գործողություններին մասնակցելու համար բազմաթիվ մեդալներով պարգևատրվելու հանգամանքը (ըստ ՀՀ պաշտպանության նախարարության Արարատի զինվորական կոմիսար Գ.Դավիդյանի կողմից 2013 թվականի փետրվարի 27-ին տրված թիվ 211 տեղեկանքի, պարգևատրության մասին վկայականների և շնորհակալագրերի), իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ՝ աշխատանքի վայրում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ ՍԱՊՏ պետ Ա.Աբրահամյանի կողմից 2012 թվականի հոկտեմբերի 1-ին տրված բնութագրի)։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է գնահատում` պետությանը պատճառված վնասը 2.000.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին հատուցելը (ըստ կանխիկ մուծման 2014 թվականի դեկտեմբերի 1-ի թիվ 141201008424001 կտրոնի), հանցագործությունը բացահայտելուն, կազմակերպված խմբի հիմնական անդամներ Վազգեն Խաչիկյանին, Հովհաննես Գրիգորյանին և Վահագն Խաչատրյանին, ոչ մշտական անդամ Արթուր Սուքիասյանին մերկացնելուն աջակցելը՝ հաշվի առնելով, որ գործով ամբաստանյալների կազմում ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանն առաջինն է, ով դեռևս 2011 թվականի հունիսի 15-ին տվել է դեպոնենտ գումարներն անհիմն ելքագրելիս Վազգեն Խաչիկյանի, Հովհաննես Գրիգորյանի և Վահագն Խաչատրյանի դերակատարության վերաբերյալ «մեղադրող» բնույթի ցուցմունքներ, իսկ 2011 թվականի նոյեմբերի 8-ին գործով ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանին առերես պնդել է յուրացումներին նրա մասնակցության և իրական դերակատարության վերաբերյալ սկզբնական ցուցմունքները։ Դատարանը ամբաստանյալ Աշոտ Աբրահամյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Հովհաննես Գրիգորյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2012 թվականի սեպտեմբերի 29-ին կատարված հարցման արդյունքների), պատճառված վնասը 3.000.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին հատուցելը (ըստ 2014թ. նոյեմբերի 25-ի թիվ 1 վճարման հանձնարարագրի), ֆիզիկապես վատառողջ լինելը (համաձայն «Նատալի-Ֆարմ-Մալաթիա» բժշկական կենտրոնի ախտորոշիչ բաժանմունքի հետազոտող Գ.Գյուլումյանի կողմից 2012թ. նոյեմբերի 12-ին կատարված հետազոտության արդյունքների, ինչպես նաև թիվ 35868/1670 հիվանդության պատմագրի, ըստ որի՝ ախտորոշվել է աջ ստորին վերջույթի հետթրոմբոֆլեբիտիկ համախտանիշ, այտուցացավային ձև, խրոնիկ երակային անբավարարություն 20, փականային անբավարարություն, ՍԻՀ կարմիր քամի, միզաքարային և այլ հիվանդություններ), իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք՝ աշխատանքի վայրերում դրականորեն բնութագրվելը (համաձայն ՍԱՊԾ աշխատողների արհեստակցական կազմակերպության նախագահ Լ.Լալայանի կողմից 2012թ. նոյեմբերի 16-ին, «Արմսվիսբանկ» ՓԲ ընկերության կողմից 2012 թվականի սեպտեմբերի 30-ին, Տնտեսագիտության և բիզնեսի ինստիտուտի տնօրեն Է.Սանդոյանի կողմից 2012 թվականի հոկտեմբերի 1-ին հաստատած բնութագրերի), «Գարեգին Նժդեհ» մեդալով պարգևատրվելը (ըստ համապատասխան վկայականի)։ Դատարանը ամբաստանյալ Հովհաննես Գրիգորյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Վիգեն Գևորգյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալներ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2012թ. սեպտեմբերի 29-ին կատարված հարցման արդյունքների)« ֆիզիկապես վատառողջ լինելը (համաձայն Վլադիմիր Ավագյանի անվան բժշկական կենտրոնի բժիշկ Մ.Երամյանի կողմից 2010 թվականի սեպտեմբերի 24-ին տրված ռենտգեն հետազոտության արդյունքների` ախտորոշվել է երկկողմանի հայմորիտ), ամուսնացած լինելը, (համաձայն` 2010թ. մայիսի 8-ին տրված թիվ ԱԲ N 017337 ամուսնության վկայականի), կնոջ` Գայանե Օգանովայի վատառողջ լինելը (ըստ «Արմենիա» հանրապետական բժշկական կենտրոն ՊՓԲ ընկերության բժշկուհի Ա.Օհանյանի տրամադրած 2014թ. նոյեմբերի 14-ի բժշկական տեղեկանքի), իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ՝ խնամքին մանկահասակ դստեր` 2011թ. ապրիլի 28-ին ծնված Սոֆիա Վիգենի Գևորգյանի առկայությունը (համաձայն` 2011թ. մայիսի 2-ին տրված թիվ ԱԲ N 111699 ծննդյան վկայականի), բնակության և աշխատանքի վայրերում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ «Անուշիկ» համատիրության նախագահ Ա.Վիրաբյանի կողմից 2012 թվականի նոյեմբերի 19-ին, ինչպես նաև ՀՀ ՍԱՊԾ աշխատողների արհեստակցական կազմակերպության նախագահ Լ.Լալայանի կողմից 2012 թվականի նոյեմբերի 16-ին հաստատված բնութագրերի)։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է գնահատում նաև հանցագործությունը բացահայտելուն և հատկապես կազմակերպված խմբի հիմնական անդամների մերկացնելուն աջակցելը՝ հաշվի առնելով, որ 2011 թվականի հունիսի 20-ի տրված ցուցմունքով վերջինս է հայտնել դեպոնենտ գումարներն անհիմն ելքագրելիս իր անմիջական ղեկավար Հովհաննես Գրիգորյանի, ինչպես նաև Վազգեն Խաչիկյանի և Աշոտ Աբրահամյանի վերաբերյալ փաստական տվյալներ, ինչպես նաև պետությանը պատճառված վնասը 2.000.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին վերականգնելը (ըստ 2014թ. նոյեմբերի 26-ի թիվ 141126013095040 անդորրագրի)։ Դատարանը ամբաստանյալ Վիգեն Գևորգյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Վահագն Խաչատրյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2012թ. սեպտեմբերի 5-ին կատարված հարցման արդյունքների)« ֆիզիկապես վատառողջ լինելը (ըստ «Թիվ 13 պոլիկլինիկա» ՓԲ ընկերության տնօրեն Ռ.Դուրգարյանի կողմից 2012թ. նոյեմբերի 2-ին տրված գրության` ախտորոշվել է շաքարային դիաբետ, 2-րդ տիպ), խնամքին կենսաթոշակառու ծնողների, այդ թվում՝ 3-րդ խմբի հաշմանդամ մոր` Անահիտ Ավետյանի առկայությունը (ըստ «Դ.Անհաղթ» համատիրության նախագահ Պ.Հայրապետյանի կողմից 2014թ. օգոստոսի 15-ին տրված տեղեկանքի, հաշմանդամության վերաբերյալ թիվ 593227 վկայականի և կենսաթոշակառուի վերաբերյալ թիվ 84188 և 87710 տեղեկանքների), իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ՝ խնամքին անչափահաս զավակների՝ 2000թ. հուլիսի 18-ին ծնված Հենրի Վահագնի Խաչատրյանի և 2004թ. սեպտեմբերի 18-ին ծնված Արտակ Վահագնի Խաչատրյանի առկայությունը (համաձայն 2000թ. հուլիսի 21-ին տրված թիվ ԱԱ 248426 և 2004թ. սեպտեմբերի 18-ին տրված թիվ 000300 ծննդյան վկայականների), բնակության և աշխատանքի վայրերում դրականորեն բնութագրվելը (համաձայն` ՍԱՊԾ աշխատողների արհեստակցական կազմակերպության նախագահ Լ.Լալայանի, ՀՀԿ Քանաքեռ-Զեյթուն ՏԿ խորհրդի նախագահ Ա.Քոթանջյանի կողմից 2012թ. սեպտեմբերի 11-ին և «Դ.Անհաղթ» համատիրության նախագահ Ս.Տիգրանյանի կողմից տրված բնութագրերի), պատվոգրի և շնորհակալագրի արժանանալը, պետությանը պատճառված վնասը գործով ամբաստանյալներ Բագրատ Մուրադյանի և Արմեն Խաչատրյանի հետ 7.500.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին հատուցելը (ըստ վճարման 2012թ. սեպտեմբերի 7-ի թիվ 106 հանձնարարագրի, որով ՀՀ դատախազության դեպոզիտ 900008037195 հաշվին է մուծվել 7.500.000 ՀՀ դրամ գումար)։ Դատարանը ամբաստանյալ Վահագն Խաչատրյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Բագրատ Մուրադյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2012 թվականի սեպտեմբերի 5-ին կատարված հարցման արդյունքների), ամուսնացած լինելը (ըստ 2006թ. օգոստոսի 21-ին տրված թիվ ԱԱ 052945 ամուսնության վկայականի) իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ՝ խնամքին երկու անչափահաս երեխաների` 2006թ. սեպտեմբերի 29-ին ծնված Ռուբեն Բագրատ Մուրադյանի և 2009թ. նոյեմբերի 13-ին ծնված Արեն Բագրատ Մուրադյանի առկայությունը (ըստ 2009թ. նոյեմբերի 14-ին տրված թիվ ԱԲ 038805 և 2006թ. հոկտեմբերի 3-ին տրված թիվ ԱԱ 125662 ծննդյան վկայականների), բնակության վայրում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ Շենգավիթի վարչական շրջանի «Լիլիթ» համատիրության նախագահ Սարգսյանի կողմից 2014թ. օգոստոսի 21-ին հաստատած բնութագրի), պետությանը պատճառված 10.719.870 ՀՀ դրամի վնասն ամբողջությամբ` 10.800.000 ՀՀ դրամի չափով հատուցելը ( ըստ վճարման 2012թ. սեպտեմբերի 7-ի թիվ 106 հանձնարարագրի` ամբաստանյալներ Վահագն Խաչատրյանի, Արմեն Խաչատրյանի և նրա անվամբ ՀՀ դատախազության դեպոզիտ 900008037195 հաշվին է մուծվել 7.500.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ ըստ 2014թ. դեկտեմբերի 4-ի թիվ 51 անդորրագրի` Բագրատ Մուրադյանի անվամբ 900005028155 հաշվին վճարվել է ևս 8.300.000 ՀՀ դրամ)։ Դատարանը ամբաստանյալ Բագրատ Մուրադյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Արմեն Խաչատրյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2012 թվականի սեպտեմբերի 5-ին կատարված հարցման արդյունքների), ֆիզիկապես վատառողջ լինելը (համաձայն` հաշմանդամության մասին թիվ 941085 տեղեկանքի և կենսաթոշակի թիվ 92848 վկայականի` 2010թ. սեպտեմբերի 29-ից մինչև 2013թ. փետրվարի 1-ը սահմանվել է 3-րդ խմբի հաշմանդամություն), իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ՝ բնակության վայրում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ Զեյթուն թաղամասի «Սևակ» համատիրության կառավարիչ Մ.Գևորգյանի կողմից 2014թ. օգոստոսի 20-ին հաստատված բնութագրի), պետությանը պատճառված 3.623.587 ՀՀ դրամի վնասն ամբողջությամբ` 3.700.000 ՀՀ դրամի չափով հատուցելը (ըստ վճարման 2012թ. սեպտեմբերի 7-ի թիվ 106 հանձնարարագրի` ամբաստանյալներ Վահագն Խաչատրյանի, Արմեն Խաչատրյանի և նրա անվամբ ՀՀ դատախազության դեպոզիտ 900008037195 հաշվին է մուծվել 7.500.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ 2014թ. դեկտեմբերի 4-ի թիվ 48 անդորրագրի` Արմեն Խաչատրյանի անվամբ 90005028155 հաշվին է վճարվել 1.200.000 ՀՀ դրամ)։ Դատարանը ամբաստանյալ Արմեն Խաչատրյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2012 թվականի նոյեմբերի 9-ին կատարված հարցման արդյունքների), իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ՝ անկեղծորեն զղջալն ու դեռևս մինչդատական վարույթից իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, պետությանը պատճառված վնասը 17.159.095 ՀՀ դրամի չափով կամովին հատուցելը (ըստ 2011թ. մարտի 28-ի թիվ 000081 անդորրագրի` 900001097261 համարին վճարել է 804.000 ՀՀ դրամ, 2011թ. ապրիլի 1-ի թիվ 83 և 87, 2011թ. ապրիլի 8-ի թիվ 35, 39, 41 և 42, 2011թ. ապրիլի 16-ի թիվ 183 մուտքի օրդերներով թիվ 900005280640 համարին` ընդհանուր 3.345.995 ՀՀ դրամ, իսկ ըստ 2011թ. դեկտեմբերի 30-ի թիվ 37 մուտքի օրդերի` ՀՀ դատախազության դեպոզիտ 900008037195 համարին՝ 13.009.100 ՀՀ դրամ գումարներ)։ Դատարանը ամբաստանյալ Արթուր Սուքիասյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհաննիսյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2012թ. հոկտեմբերի 9-ին կատարված հարցման արդյունքների), «Անկախության բանակ» կամավորական աշխարհազորի շարքերում Հայաստանի սահմանների պաշտպանության մարտական գործողություններին մասնակցելը, բազմաթիվ հուշամեդալներով, պատվոգրերով և շնորհակալագրերով պարգևատրվելը, (համաձայն` ՀՀ պաշտպանության նախարարության 2008թ. հունվարի 16-ին տրված թիվ 5569 վկայականի, բազմաթիվ պատվոգրերի, հրամանների և այլ փաստաթղթերի), ֆիզիկապես վատառողջ լինելը (համաձայն «Էրեբունի» և «Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ» բժշկական կենտրոններից տրված էպիկրիզների` Հ.Հովհաննիսյանի մոտ ախտորոշվել է պարբերական հիվանդություն, բարդացած պարենխիմատոզ օրգանների ամիլոիդոզով), իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ՝ դրականորեն բնութագրվելը, (ըստ Անկախության բանակ» հասարակական կազմակերպության նախագահ Ա.Աղաբաբյանի կողմից 2006թ. օգոսստոսի 7-ին տրված բնութագրի), պատճառած վնասը 9.308.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին հատուցելը (ըստ ՀՀ ֆինանսների նախարարության աշխատակազմի ֆինանսական վերահսկողության տեսչության 2011թ. ապրիլի 11-ին կազմած ստուգման թիվ 14-Ա միջանկյալ ակտի` ստուգման ընթացքում Հ.Հովհաննիսյանը վերականգնել է 2.308.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ դատական քննության ընթացքում` ըստ 2014 թվականի նոյեմբերի 24-ի թիվ 141124049913001 կտրոնի` ՀՀ էկոնոմիկայի և ֆինանսների նախարարության 90005028155 հաշվեհամարին` 7.000.000 ՀՀ դրամ գումար)։ Դատարանը ամբաստանյալ Հովհաննես Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Սարգիս Սարգսյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2012թ. հոկտեմբերի 9-ին կատարված հարցման արդյունքների), ՀՀ և ԼՂՀ սահմանների պաշտպանական մարտական գործողություններին մասնակցելը, ՀՀ Երկրապահ կամավորների միության անդամ հանդիսանալը և բազմիցս պարգևատրվելը (ըստ ՀՀ Երկրապահ կամավորների միության Արտաշատի տարածքային բաժանմունքի նախագահ Մ.Մարգարյանի կողմից 2014 թվականի օգոստոսի 15-ին տված տեղեկանքի, պարգևատրության մասին վկայականների և շնորհակալագրերի), իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ՝ հանցանքը Վազգեն Խաչիկյանից ծառայողական կախվածության ազդեցությամբ կատարելը, պետությանը պատճառված վնասը 4.300.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին հատուցելը (ըստ վճարման 2012թ. ապրիլի 5-ի թիվ 099526, 2012թ. ապրիլի 10-ի թիվ 220279 և 2012թ. ապրիլի 13-ի թիվ 006987 անդորրագրերի ՀՀ դատախազության դեպոզիտ 900008037195 համարին, ըստ 2014թ. նոյեմբերի 25-ին թիվ 141125021232001 կտրոնի` ՀՀ Էկոնոմիկային և ֆինանսների նախարարության 900005028155 համարին է վճարել ընդհանուր 4.300.000 ՀՀ դրամ գումար)։ Դատարանը ամբաստանյալ Սարգիս Սարգսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Սամվել Էլբակյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2012թ. հոկտեմբերի 9-ին կատարված հարցման արդյունքների), տարիքը (ծնվել է 1951թ. նոյեմբերի 7-ին), «Մարշալ Բաղրամյանի անվան» հուշամեդալով պարգևարտվելը (համաձայն ՀՀ պաշտպանության նախարարության կողմից 2006թ. դեկտեմբերի 26-ին տրված թիվ 1648 վկայականի), իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ՝ բնակության և աշխատանքի վայրերում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ Հայաստանի Հանրապետական կուսակցության Շենգավիթի տարածքային կազմակերպության խորհրդի նախագահ Մ.Սարգսյանի և «Ղարս» համատիրության նախագահ Ե.Ասատրյանի հաստատած բնութագրերի)։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է գնահատում հանցանքը Վազգեն Խաչիկյանից ծառայողական կախվածության ազդեցությամբ կատարելը, պետությանը պատճառված վնասը 2.600.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին հատուցելը (ըստ փոխանցման 2014 թվականի նոյեմբերի 27-ի թիվ 60 անդորրագրի վճարման թիվ անդորրագրի), ինչպես նաև հանցագործությունը բացահայտելուն, մասնավորապես՝ նրան վերագրված միակ հանցագործության՝ 2010 թվականին կատարված յուրացման բացահայտմանը և դրան առնչվող կազմակերպված խմբի հիմնական անդամներին «մերկացնելուն» ակտիվորեն աջակցելը՝ հաշվի առնելով, որ մինչ 2012 թվականի հունվարի 1-ին տրված այդ ցուցմունքը նախաքննական մարմնին հայտնի չէին ինչպես Շենգավիթ, այնպես էլ նույն մեխանիզմով Արաբկիր, Ավան և Նոր Նորք, Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժիններում դեպոնենտ գումարների յուրացումներ կատարելու իրական հանգամանքները և մանրամասները, մասնավորապես` Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ, առանց կենսաթոշակառուների դիմումներ ստանալու կամ կեղծելու՝ գումարներ ելքագրելու և յուրացնելու փաստերը, դրանց առնչվող անձանց (այդ թվում՝ կազմակերպված խմբի անդամների) շրջանակը և յուրաքանչյուրի դերակատարությունը։ Դատարանը ամբաստանյալ Սամվել Էլբակյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Համլետ Մարտիրոսյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2014 թվականի սեպտեմբերի 18-ին կատարված հարցման արդյունքների), 3-րդ խմբի հաշմանդամ հանդիսանալը, (համաձայն` հաշմանդամության մասին թիվ 089222 տեղեկանքի և «Թիվ 20-րդ պոլիկլինիկա» ՓԲ ընկերության բժշկական քարտից 2014թ. օգոստոսի 20-ին տրված քաղվածքի՝ հիվանդությունը ստացել է զինվորական ծառայության ժամանակ, ախտորոշվել է ՍԻՀ, ոչ ստաբիլ ստենոկարդիա, վիճակ ինֆարկտից հետո), խնամքին կենսաթոշակառու կնոջ` Մարինա Մարտիրոսյանի առկայությունը (ըստ Երևանի Դավիթաշեն վարչական շրջանի «Սոս» համատիրության կառավարիչ Վ.Պետրոսյանի կողմից 2014թ. օգոստոսի 28-ին տրված թիվ 305 տեղեկանքի), իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ՝ հանցանքը Վազգեն Խաչիկյանից ծառայողական կախվածության ազդեցությամբ կատարելը, պետությանը պատճառված վնասը 2.562.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին հատուցելը (ըստ 2014թ. դեկտեմբերի 2-ի թիվ 168 անդորրագրի), աշխատանքի վայրում դրականորեն բնութագրվելը (համաձայն` Շենգավիթի սոցիալական ապահովության տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանի կողմից 2013թ. հունվարի 24-ին տրված ծառայողական բնութագրի)։ Դատարանը ամբաստանյալ Համլետ Մարտիրոսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Հրանուշ Դանիելյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ է գնահատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2014թ. սեպտեմբերի 18-ին կատարված հարցման արդյունքների), սեռը և տարիքը (ըստ թիվ 002849974 նույնականացման քարտի` ծնվել է 1947թ. մայիսի 14-ին), ամուսնացած լինելը և կենսաթոշակառու ամուսնու` Արամայիս Քոչարյանի` 2-րդ խմբի հաշմանդամ հանդիսանալը (ըստ կենսաթոշակառուի թիվ 58845 վկայականի և հաշմանդամության մասին թիվ 107373 տեղեկանքի), ֆիզիկապես վատառողջ լինելու կապակցությամբ 3-րդ խմբի հաշմանդամ հանդիսանալը, (համաձայն հաշմանդամության մասին թիվ 624026 տեղեկանքի, իսկ ըստ «Արշակունյաց» պոլիկլինիկա ՓԲ ընկերության բժշկական քարտից 2012թ. դեկտեմբերի 25-ին տրված քաղվածքի՝ ախտորոշվել է շաքարային դիաբետ, միջին ծանրության աստիճան), բազմամյա բարեխիղճ աշխատանքի համար «Աշխատանքի վետերան» մեդալով պարգևատրվելը, իսկ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ՝ հանցանքը Վազգեն Խաչիկյանից ծառայողական կախվածության ազդեցությամբ կատարելը, աշխատանքի վայրում դրականորեն բնութագրվելը (համաձայն` Շենգավիթի սոցիալական ապահովության տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանի կողմից 2013թ. հունվարի 24-ին տրված ծառայողական բնութագրի)։ Դատարանը ամբաստանյալ Հրանուշ Դանիելյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։ Վերոնշյալ տվյալներն հաստատվել են քրեական գործի նյութերում առկա փաստական տվյալներով, իրական են և ողջամտորեն նվազեցնում են (ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պարագայում՝ նաև բարձրացնում են) ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի անձի հանրային վտանգավորությունը։ Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով անդրադառնալով ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակի, ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի դեպքում՝ վերջնական պատժի ընտրության և այն կրելու նպատակահարմարության խնդրին` Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցակազմի պատժամասը նախատեսում է պատիժ բացառապես (որոշակի ժամկետով) ազատազրկման ձևով՝ գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա, հետևաբար` տվյալ պարագայում քննարկման ենթակա է ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ նշանակվող պատժաչափի, լրացուցիչ պատիժ, տվյալ հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ նշանակելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում), ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պարագայում հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելու, պատիժները (վերջնական պատիժը) կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում) հարցերը։ Հաշվի առնելով ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի անձը և կատարած հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, կազմակերպված խմբի կազմում ունեցած դերակատարությունը, պետությանը պատճառված վնասի չափը (առանձնապես խոշոր չափը բազմիցս գերազանցելու տեսանկյունով), ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պարագայում` պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքի առկայություն, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի տեսանկյունով բացառիկ հանգամանքների բացակայությունը` Դատարանը գտնում է, որ նրանց նկատմամբ բացակայում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված ազատազրկման նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ նշանակելու, իսկ ամբաստանյալներ Վազգեն Խաչիկյանի, Աշոտ Աբրահամյանի, Հովհաննես Գրիգորյանի, Վահագն Խաչատրյանի և Վիգեն Գևորգյանի նկատմամբ նշանակված պատիժները (Վ.Խաչիկյանի դեպքում՝ վերջնական պատիժը) պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերը։ Դատարանը նաև փաստում է, որ կազմակերպված խմբի ղեկավար Վազգեն Խաչիկյանը, Աշոտ Աբրահամյանը, խմբի հիմնական անդամներ Հովհաննես Գրիգորյանը, Վահագն Խաչատրյանը և Վիգեն Գևորգյանը ազատազրկման ձևով նշանակվող վերոնշյալ պատիժը պետք է կրեն, իսկ նրանց անձը դրականորեն բնութագրող տվյալները և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները (Վ.Խաչիկյանի դեպքում՝ նաև ծանրացնող հանգամանքը) Դատարանը հաշվի է առնում նրանցից յուրաքանչյուրի կատարած հանցանքի համար պատիժ, իսկ ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պարագայում՝ վերջնական պատիժ սահմանելիս` ղեկավարվելով արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքներով։ Ամբաստանյալների նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համապատասխան կետով կամ կետերով պատիժ նշանակելիս և պատժաչափը որոշելիս Դատարանը ղեկավարվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ և 13-րդ հոդվածների պահանջներով և փաստում, որ տվյալ հոդվածի 3-րդ մասի պատժամասը մինչև ՀՀ քրեական օրենսգրքում 2011 թվականի մայիսի 23-ին ՀՕ-143-Ն օրենքով կատարված փոփոխությունը նախատեսում էր ազատազրկում 4-ից 8 տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա։ Տվյալ պարագայում սույն գործով ամբաստանյալները հանցանքները կատարել են մինչև 2010թ. հոկտեմբերը, հետևաբար՝ պատիժը խստացնող այդ օրենքը նրանց նկատմամբ կիրառելի չէ, նրանց նկատմամբ նշանակվող ազատազրկման նվազագույն չափը կազմում է 4 տարի։ Ամբաստանյալներ Հովհաննես Գրիգորյանը, Բագրատ Մուրադյանը, Արմեն Խաչատրյանը, Հովհաննես Հովհաննիսյանը, Արթուր Սուքիասյանը, Սամվել Էլբակյանը, Համլետ Մարտիրոսյանը, Հրանուշ Դանիելյանը և Սարգիս Սարգսյանը մեղավոր են նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով (համապատասխանաբար կազմակերպման, օժանդակության կամ կատարման եղանակով) նախատեսված արարքներ կատարելու համար, սակայն նրանք ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի ուժով և 75-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքով քրեական պատասխանատվության ենթակա չեն՝ այդ հոդվածով քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետը՝ կատարման պահին ոչ մեծ ծանրության հանցանք հանդիսացող այդ արարքի ավարտման օրվանից 2 տարին անցնելու պատճառաբանությամբ։ Անդրադառնալով ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ` գույքի բռնագրավում նշանակելու խնդրին` Դատարանը հանգում է հետևյալ հետևության. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` գույքի բռնագրավման չափը որոշում է դատարանը` նկատի ունենալով հանցագործությամբ հասցված գույքային վնասի, ինչպես նաև հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված գույքի չափը, ընդ որում` գույքի բռնագրավման չափը չի կարող գերազանցել հանցագործությամբ հասցված վնասի կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված օգուտի չափը։ Տվյալ պարագայում գործով ամբաստանյալներ Սարգիս Սարգսյանի, Սամվել Էլբակյանի, Համլետ Մարտիրոսյանի, Հրանուշ Դանիելյանի, ինչպես նաև կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներ Բագրատ Մուրադյանի և Արմեն Խաչատրյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու աննպատակահարմարության վերաբերյալ Դատարանի հետևությունը պայմանավորված է հանցագործությանը նրանց մասնակցության բնույթով և աստիճանով (Սարգիս Սարգսյանը, Սամվել Էլբակյանը, Համլետ Մարտիրոսյանը և Հրանուշ Դանիելյանը յուրացման օժանդակողներ են, իսկ Բագրատ Մուրադյանը և Արմեն Խաչատրյանը թեև կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներից են, սակայն վերջիններիս բարեկամ, գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչատարյանի խնդրանքով, անձնական շահագրգռվածությամբ ստորագրել են կենսաթոշակառուների փոխարեն և գումարի մի մասը ստանալով՝ հանձնել Վ.Խաչատրյանին), անձնական ոչ նյութական շարժառիթով գործելու, առհասարակ օգուտ չստանալու փաստով, իսկ Ս.Սարգսյանի դեպքում` 1.500.000 ՀՀ դրամի չափով նախապես չխոստացված հատուցումը միայն հանցանքի կատարումից հետո ստանալու, սակայն այդ վնասը վերականգնելու հանգամանքով։ Դատարանը փաստում է, որ կազմակերպված խմբի ղեկավարի և հիմնական անդամների` գործով ամբաստանյալներ Վազգեն Խաչիկյանի, Աշոտ Աբրահամյանի, Հովհաննես Գրիգորյանի, Վիգեն Գևորգյանի, Վահագն Խաչատրյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է որպես լրացուցիչ պատիժ նշանակել գույքի բռնագրավում, որի չափը որոշելիս հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքին նրանցից յուրաքանչյուրի մասնակցության աստիճանը, շարունակվող մեկ հանցագործության կազմում ընդգրկված յուրացմանը դրվագների քանակը, այդ թվում` նրանց վերագրված դրվագով պետությանը պատճառված ընդհանուր վնասի չափը։ Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի նկատմամբ լրացուցիչ այդ պատժատեսակը պետք է նշանակվի նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով պատիժ սահմանելիս։ Լրացուցիչ պատիժ նշանակելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելու համատեքստում Դատարանը, կոնկրետ ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու որոշում կայացնելիս, հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 4-րդ մասով սահմանված կանոնը, համաձայն որի` նրանց նկատմամբ որպես լրացուցիչ պատիժ գույքի բռնագրավում չի կարող նշանակվել։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` եթե հանցագործությունների համակցությունն ընդգրկում է ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքներ, վերջնական պատիժը (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու կանոններով, այսինքն` ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս կիրառելի է նաև պատիժները մասնակիորեն գումարելու կանոնը։ Անդրադառնալով ամբաստանյալներ Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Արթուր Սուքիասյանի, Բագրատ Մուրադյանի, Արմեն Խաչատրյանի, Սարգիս Սարգսյանի, Սամվել Էլբակյանի, Համլետ Մարտիրոսյանի և Հրանուշ Դանիելյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատժի կրման նպատակահարմարության հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ նրանց ուղղվելը և սոցիալական արդարության վերականգնումը հնարավոր է առանց նրանցից յուրաքանչյուրի նկատմամբ նշանակված պատիժը կրելու, որպիսի հետևության հանգելիս ղեկավարվում է հետևյալ իրավական վերլուծություններով և դատողություններով. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելն հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերոնշյալ դրույթների մեկնաբանությունից ակնհայտ է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ինչպես հանցագործությունների տեսակների, քանակի, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված որևէ հատուկ սահմանափակում օրենսդիրը չի նախատեսել, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարվում դատարանի համոզվածությունն առ այն, որ ամբաստանյալի ուղղվելն հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կրելու (Հասմիկ Պետրոսյանի վերաբերյալ թիվ ԱՐԱԴ/0050/01/08 քրեական գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2009թ. հունիսի 29-ի որոշում)։ Դատարանի այդ համոզվածությունը կարող է կայանալ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածով նախատեսված (ինչպես նաև չնախատեսված, բայց Դատարանի համոզմամբ այդպիսին դիտարկվող) և 63-րդ հոդվածում սպառիչ թվարկված, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների գնահատման արդյունքներով։ Սակայն, դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզունքներով, տվյալ հարցը քննարկելիս և լուծելիս պարտավոր է հաշվի առնել նաև հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ինչը նշանակվող պատժի արդարացիության գրավականն է։ Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը» (տե՛ս, Դավիթ Ռոբերտի Հովհաննիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման 11-12-րդ կետերը)։ Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ դիրքորոշում Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 գործով որոշման մեջ, որի համաձայն` «Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։ Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը»։ Զարգացնելով վերոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները` Վճռաբեկ դատարանը Վ.Բեգյանի գործով որոշման մեջ արձանագրել է, որ «(…) պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցի լուծման ժամանակ դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի՝ ա) կատարված հանցագործության նպատակն ու շարժառիթը, բ) քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը, գ) կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, դ) հանցագործության կատարման եղանակը, ե) հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, զ) հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը (…)» (Վանյա Ռաֆիկի Բեգյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 18-ի թիվ ՏԴ/0018/01/13 որոշման 14-րդ կետը)։ Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի ուժով սույն գործով կիրառել են նաև առանձնապես խոշոր չափի գույքի հափշտակության (յուրացման և խարդախության եղանակներով) վերաբերյալ գործերով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշների վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի օրինական ուժի մեջ մտած վերոնշյալ դատական ակտերի հիմնավորումները։ Այսպես, 1. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտված Գագիկ Հրաչի Ազատյանի վերաբերյալ 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-195/07 գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, փաստելով, որ Գ.Ազատյանը նախկինում դատապարտված չէ, վատառողջ է` տառապում է շաքարային դիաբետ հիվանդությամբ, 3-րդ կարգի հաշմանդամ է, հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասն ամբողջությամբ վերականգնվել է, ինչն էականորեն նվազեցնում է հանցագործության հասարակական վտանգավորության աստիճանը, բացակայում են նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքները, հանգել է հետևության, որ տվյալ գործով դատապարտյալ Գագիկ Ազատյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու և վերջինիս նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը։ 2. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով դատապարտված Սուսաննա Սարգսի Ներսիսյանի վերաբերյալ 2007 թվականի հունիսի 12-ի ՎԲ-124/07 գործով առանց պատիժը կրելու նրա ուղղման հնարավորության վերաբերյալ հետևության Վճռաբեկ դատարանը հանգել է` հաշվի առնելով այն, որ Ս.Ներսիսյանն ամբողջությամբ վերականգնել է ինչպես պետությանը, այնպես էլ տուժող Շ.Միսակյանին պատճառված նյութական վնասը, նախկինում արատավորված չի եղել, բնութագրվում է դրական, վատառողջ է և 2-րդ խմբի հաշմանդամ, նրա խնամքին է գտնվում անչափահաս երեխան, տուժողը խնդրել է նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել։ Վճռաբեկ Դատարանը նման հետևության հանգելիս հաշվի է առել նաև այն, որ բացակայում են Ս.Ներսիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքները։ 3. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտված Թամարա Իշխանի Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-192/07 գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու անհրաժեշտության վերաբերյալ հետևության Վճռաբեկ դատարանը հանգել է` հաշվի առնելով Վերաքննիչ դատարանի դատական ակտն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո տուժողներ Սուսաննա Հովհաննիսյանին, Թադևոս Մելքոնյանին, Վլադիմիր և Տատյանա Ավագյաններին պատճառված նյութական վնասն ամբողջությամբ վերականգնվելու, Թ.Տեր-Գրիգորյանի նախկինում դատապարտված չլինելու, վատառողջ լինելու, պատճառված նյութական վնասն ամբողջովին վերականգնելու հանգամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը։ Ավելին, նույն որոշմամբ Վճռաբեկ դատարանը, բեկանելով վերոնշյալ մասով ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարանի դատական ակտը և օրինական ուժ տալով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռին, արձանագրել է, որ Վերաքննիչ դատարանի կողմից բերված պատճառաբանությունները` հանցագործությունների բնույթի ու հասարակական վտանգավորության աստիճանի, դրվագների քանակի, առաջացրած հետևանքների, դատապարտյալի անձը բնութագրող հանգամանքների վերաբերյալ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառումը բացառող հանգամանքներ չեն։ Այսպիսով, մեջբերված դատական ակտերում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի հիմնավորումներից կարելի է եզրակացնել, որ գույքային բնույթի հանցագործությունների վերաբերյալ գործերով հանցագործության ծանրությունը, դրվագների քանակը, հանցագործությունների համակցությունը և այդ կարգով վերջնական պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը, հանցագործությամբ առաջացրած հետևանքները ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառումը խոչընդոտող փաստարկներ չեն։ Այդ բնույթի հանցագործություններով «հանցագործության հասարակական վտանգավորության աստիճանն էականորեն նվազեցնող» հանգամանքը, ըստ Վճռաբեկ դատարանի, պատճառված վնասը վերականգնել է (վնասը կամովին վերականգնելու մասին վերոնշյալ դատական ակտերի հիմնավորումներում չի արծարծում, առավել ևս` արժևորվում), որը զուգորդվել է հանցավորի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալների առկայությամբ (հաշմանդամ է, վատառողջ է, նախկինում արատավորված չէ), մի շարք դեպքերում՝ նաև պատասխանատվություն ու պատիժը մեղմացնող այլ հանգամանքներով։ Վերոնշյալ իրավական վերլուծությունները և նույնանման փաստական հանգամանքներով այլ գործերով Վճռաբեկ դատարանի հիմնավորումները սույն գործով հաստատված հանգամանքների վրա տարածելով` Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատժի չափը որոշելիս և պատիժը (ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պարագայում` վերջնական պատիժը) կրելու նպատակահարմարության հարցը պարզելիս (բացառապես պատիժ նշանակելու ենթատեքստում) հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի հետ մեկտեղ անհրաժեշտ է հաշվի է առնել յուրացման բոլոր դրվագներին կազմակերպված խմբի 5 հիմնական անդամների (ներառյալ խմբի ղեկավարի) մասնակցության փաստը, տվյալ դրվագով յուրացված ընդհանուր գումարի սահմաններում վերջիններիս ու դրան առնչված այլ ամբաստանյալ/ներ/ին հասանելիք գումարի մոտավոր (պայմանականորեն միջինացված) չափը և այն համադրել մինչդատական կամ դատական վարույթների ընթացքում վերականգնված վնասի հետ` արդարության և պատժի անհատականացման, ինչպես նաև մարդասիրության սկզբունքների կիրառելիությունը յուրաքանչյուր ամբաստանյալի առումով ապահովելու նպատակով (նշանակվող պատիժն այդ կերպ անհատականացնելու մոտեցումը, Դատարանի համոզմամբ, նաև չի բացառում կամ նսեմացնում ամբաստանյալների դեմ համապարտությամբ ներկայացված քաղաքացիական հայցի արդարացի լուծման հնարավորությունը)։ Բացի այդ, Դատարանը հաշվի է առնում նաև հանցակցության ձևը և տեսակը, կատարված հանցագործության մեջ յուրաքանչյուր ամբաստանյալի մասնակցության աստիճանն ու դերակատարությունը, հանցանքը կատարելու նպատակը և շարժառիթը, մեղքի տեսակը, հանցագործության ավարտից հետո դրսևորած վարքագիծը, այդ թվում` պատճառված վնասը կամովին վերականգնելու փաստը, յուրաքանչյուրի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող բազմաթիվ հանգամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը (վերջինս՝ բացառությամբ ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի)։ Վերոնշյալ բոլոր հանգամանքների ու անձը բնութագրող տվյալների համադրության և ամբողջական գնահատման պայմաններում է հնարավոր պատշաճ հետևության հանգել պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ նշանակվող պատիժը (ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի դեպքում՝ վերջնական պատիժը) կրելու կամ չկրելու անհրաժեշտության վերաբերյալ։ Այսպիսով, դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունքներով` Դատարանը փաստում է, որ կազմակերպված խմբի հիմնական անդամների` ղեկավար Վազգեն Խաչիկյանի, անդամներ Աշոտ Աբրահամյանի, Հովհաննես Գրիգորյանի, Վահագն Խաչատրյանի և Վիգեն Գևորգյանի նկատմամբ բացակայում են ազատազրկման ձևով նշանակվող պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու քրեաիրավական հիմքերը, ինչը պայմանավորված է հետևյալ հանգամանքների առկայությամբ` նրանցից յուրաքանչյուրի դերակատարությամբ, տևական ժամանակ յուրացումներով զբաղվելու, խմբի կազմում ոչ մշտական անդամների ներգրավելու փաստերով, այսինքն` հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանով, կատարած արարքի բնույթով և հանցագործությանը նրանցից յուրաքանչյուրի մասնակցության աստիճանով, մասնավորապես` հանցանքները բացառապես շահադիտական նպատակով և նյութական շարժառիթով կատարելու հանգամանքով, մեղքի տեսակով (գործել են ուղղակի դիտավարությամբ) պետության պատճառված վնասի չափով, որը մոտ 70-ապատիկ անգամ գերազանցում է հափշտակության` առանձնապես խոշոր չափի նվազագույն շեմը և պատճառված այդ վնասն առհասարակ չվերականգնելու կամ ոչ համաչափորեն վերականգնելու փաստով (3.000.000 ՀՀ դրամ վերականգնել է ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանը, 2.500.000 ՀՀ դրամ` Վիգեն Խաչատրյանը (միջինացված հաշվարկի համաձայն), 2.000.000 ՀՀ դրամ` Վիգեն Գևորգյանը, 2.000.000 ՀՀ դրամ` նաև Աշոտ Աբրահամյանը), մինչդեռ խմբի հիմնական անդամները համատեղ գործողությունների հետևանքով յուրացրել են ընդհանուր 261.115.652 ՀՀ դրամ)։ Դատարանը փաստում է, որ վերոնշյալ ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի անձը դրականորեն բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներն անհրաժեշտ է հաշվի առնել նրանց նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատժի չափն անհատականացնելիս, իսկ ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պարագայում` նաև վերջնական պատիժ սահմանելիս։ Վազգեն Խաչիկյանին և նրա ղեկավարությամբ գործած անձանց կատարած յուրացումներին օժանդակած Ծառայության Շենգավիթի բաժնի պետ Սամվել Էլբակյանի, նրա տեղակալ Համլետ Մարտիրոսյանի, բաժնի օպերատոր Հրանուշ Դանիելյանի, Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնի պետ Սարգիս Սարգսյանի նկատմամբ ազատազրկան ձևով նշանակվող պատիժը նպատակահարմար է չկիրառել, առկա են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու քրեաիրավական հիմքերը, որպիսի հետևության Դատարանը հանգում է հետևյալ (ընդհանուր) հանգամանքների համակցությունը հաշվի առնելով` մեկ դրվագ հանցանքը նրանք կատարել են Վազգեն Խաչիկյանից ծառայողական կախվածության ազդեցությամբ, այդ հանցանքը կրել է էպիզոդիկ բնույթ և ավարտվել կարճատև ընթացքով, նրանք ելքագրված գումարի յուրացմանը մասնակից չեն, այլ օժանդակողներ են, ինչն արտահայտվել է տարածքային համապատասխան բաժնի շտեմարանից կենսաթոշակառուների ամփոփ տվյալները վերադասին տրամադրելու, ապա վճարային ցուցակներ կազմելու և հանձնելու մեջ, որի հիման վրա հետագայում Ծառայության վճարումների ծառայությունում խմբի կողմից ելքագրվել և յուրացվել են այդ կենսաթոշակառուների դեպոնացված գումարները։ Ավելին, հանցանքը կատարել են ոչ նյութական շարժառիթով և ակնկալիքով, անուղղակի դիտավորությամբ, դրա կատարման համար որևէ օգուտ չեն ստացել (Ս.Սարգսյանին թեև դեպքից մեկ շաբաթ անց տրվել է 1.500.000 ՀՀ դրամի հատուցում, սակայն այն վերադարձվել է ՀՀ պետական բյուջե), նախկինում դատապարտված չեն, բնութագրվում են դրականորեն, բազմիցս խրախուսվել և պարգևատրվել են, ինչպես նաև բացակայում է նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող որևէ հանգամանք։ Բացի այդ, վերոնշյալ անձանցից` Սամվել Էլբակյանը սույն դատական ակտը կայացնելու պահին աշխատում է Ծառայության տարածքային նույն բաժնում` բաժնի պետի պաշտոնում, 63 տարեկան է (ծնվել է 1951թ. նոյեմբերի 7-ին), հանցանքը կատարելուց հետո դրսևորել է դրական վարքագիծ` հանցանքից նյութական օգուտ չակնկալելու և չստանալու պայմաններում` կամովին հատուցել է տվյալ տարածքային բաժնի ևս 2 աշխատակիցների, Վ.Խաչիկյանի և վերջինիս ղեկավարությամբ գործող 4 պաշտոնատար անձանց հանցավոր գործողություններով պետությանը պատճառված 20.489.226 ՀՀ դրամ վնասից 2.600.000 ՀՀ դրամը, ինչպես նաև մինչդատական վարույթի ընթացքում ակտիվորեն աջակցել է նրան վերագրված միակ հանցագործության՝ 2010 թվականի հոկտեմբերին կատարված յուրացման դեպքի, դա հանգամանքների բացահայտմանը։ Համլետ Մարտիրոսյանը 3-րդ խմբի հաշմանդամ է, խնամքին է կենսաթոշակառու կինը, վերագրված հանցանքը կատարելու պահին զբաղեցրել է տարածքային բաժնի պետ Ս.Էլբակյանի տեղակալի պաշտոնը, հանցանքը կատարելուց հետո դրսևորել է դրական վարքագիծ` հանցանքից նյութական օգուտ չակնկալելու և չստանալու պայմաններում` կամովին հատուցել է տվյալ տարածքային բաժնի ևս 2 աշխատակիցների, Վ.Խաչիկյանի և վերջինիս ղեկավարությամբ գործող 4 պաշտոնատար անձանց հանցավոր գործողություններով պետությանը պատճառված 20.489.226 ՀՀ դրամ վնասից 2.562.000 ՀՀ դրամը։ Հրանուշ Դանիելյանը կին է, 67 տարեկան է (ծնվել է 1947թ. մայիսի 14-ին), 3-րդ խմբի հաշմանդամ է, վերջինիս ամուսինը 2-րդ խմբի հաշմանդամ է, հանցանքը կատարելու պահին պաշտոնատար անձ չի հանդիսացել և քննվող դեպքի ժամանակ զբաղեցրել է տարածքային բաժնի օպերատորի (գլխավոր մասնագետի) պաշտոնը։ Ծառայության Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնի նախկին պետ Սարգիս Սարգսյանը մասնակցել է ՀՀ և ԼՂՀ սահմանների պաշտպանական մարտական գործողություններին, հանցանքը կատարելիս չի գործել նյութական օգուտ ստանալու շարժառիթով, կամովին վերականգնել է տվյալ դրվագով իր և կազմակերպված խմբի հիմնական 5 անդամների գործողություններով պետությանը պատճառված 25.334.330 ՀՀ դրամ վնասից 4.300.000 ՀՀ դրամ գումար։ Կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներ Բագրատ Մուրադյանի, Արմեն Խաչատրյանի, Արթուր Սուքիասյանի և Հովհաննես Սուքիասյանի նկատմամբ ազատազրկան ձևով նշանակվող պատիժը ևս նպատակահարմար է պայմանականորեն չկիրառել, որպիսի հետևության Դատարանը հանգում է հետևյալ (ընդհանուր) հանգամանքների համակցությունը հաշվի առնելով`նրանցից որևէ մեկը նախկինում դատապարտված չէ, բնութագրվում են դրականորեն, բացակայում են նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքները, ամբողջությամբ կամ մասամբ վերականգնել են պետությանը պատճառված վնասը։ Բացի այդ, նրանցից` Բագրատ Մուրադյանը վերագրված արարքը կատարելու պահին Ծառայությունում որևէ պաշտոն չի զբաղեցրել, քաղաքացիական անձ է, վերագրված յուրացումներին մասնակից չէ, բացառապես օժանդակող է, կատարել է ոչ էական դեր, հանցանքը կատարել է անձնական, ոչ նյութական շարժառիթով` ազգական, Ծառայության աշխատակից և սույն գործով ամբաստանվող Վահագն Խաչատրյանի խնդրանքը կատարելու կապակցությամբ, վերջինիս հանձնարարությամբ իրականացրել է վճարումների ցուցակում կենսաթոշակառուների ստորագրությունների կեղծումը և ստացված գումարների մի մասը հանձնել է Վ.Խաչատրյանին, խնամքին են` երկու փոքրահասակ երեխաները, պետությանը նրա և կազմակերպված խմբի հիմնական 5 անդամների գործողություններով պատճառված ընդհանուր 10.719.870 ՀՀ դրամ վնասը վերականգնվել է բացառապես նրա նյութական միջոցներով, կամովին և ամբողջությամբ (10.800.000 ՀՀ դրամի չափով, որից ըստ վճարման 2012թ. սեպտեմբերի 7-ի թիվ 106 հանձնարարագրի` ամբաստանյալներ Վահագն Խաչատրյանի, Արմեն Խաչատրյանի և նրա անվամբ ՀՀ դատախազության դեպոզիտ 900008037195 հաշվին է մուծվել 7.500.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ ըստ 2014թ. դեկտեմբերի 4-ի թիվ 51 անդորրագրի` Բագրատ Մուրադյանի անվամբ 900005028155 հաշվին վճարվել է ևս 8.300.000 ՀՀ դրամ), վերջինս սույն գործով անազատության մեջ է 2 տարի 3 ամիս 1 օր տևողությամբ։ Արմեն Խաչատրյանը 3-րդ խմբի հաշմանդամ է, վերագրված արարքը կատարելու պահին Ծառայությունում որևէ պաշտոն չի զբաղեցրել, քաղաքացիական անձ է, վերագրված յուրացումների մասնակից չէ, բացառապես օժանդակող է և կատարել է ոչ էական դեր, հանցանքը կատարել է անձնական, ոչ նյութական շարժառիթով` ազգական, Ծառայության աշխատակից և սույն գործով ամբաստանվող Վահագն Խաչատրյանի խնդրանքը կատարելու կապակցությամբ, վերջինիս հանձնարարությամբ իրականացրել է վճարումների ցուցակում կենսաթոշակառուների ստորագրությունների կեղծումը և ստացված գումարների մի մասը հանձնել Վ.Խաչատրյանին, պետությանը նրա և կազմակերպված խմբի հիմնական 5 անդամների գործողություններով պատճառված ընդհանուր 3.623.587 ՀՀ դրամ վնասը վերականգնվել է բացառապես նրա նյութական միջոցներով, կամովին և ամբողջությամբ` 3.700.000 ՀՀ դրամի չափով (ըստ վճարման 2012թ. սեպտեմբերի 7-ի թիվ 106 հանձնարարագրի` ամբաստանյալներ Վահագն Խաչատրյանի, Արմեն Խաչատրյանի և նրա անվամբ ՀՀ դատախազության դեպոզիտ 900008037195 հաշվին է մուծվել 7.500.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ 2014թ. դեկտեմբերի 4-ի թիվ 48 անդորրագրի` Արմեն Խաչատրյանի անվամբ 90005028155 հաշվին է վճարվել 1.200.000 ՀՀ դրամ), վերջինս սույն գործով անազատության մեջ է 2 տարի 3 ամիս 1 օր տևողությամբ։ Արթուր Սուքիասյանն անկեղծորեն զղջացել և դեռևս մինչդատական վարույթից իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, հանցագործությունը կատարելու հետո` վերագրված դրվագներով նրա և կազմակերպված խմբի հիմնական 5 անդամների և այլ անձի գործողություններով պետությանը պատճառված 102.926.926 ՀՀ դրամ վնասից կամովին վերականգնել է 17.159.095 ՀՀ դրամը, մինչ վնասի վերականգնումը 50 օր գտնվել է անազատության մեջ։ Հովհաննես Հովհաննիսյանը ներկայումս աշխատում է Ծառայության տարածքային նույն բաժնում` բաժնի պետի պաշտոնում, կամավորական աշխարհազորի շարքերում մասնակցել է Հայաստանի սահմանների պաշտպանության մարտական գործողություններին, պարգևատրվել և խրախուսվել է բազմաթիվ հուշամեդալներով, պատվոգրերով և շնորհակալագրերով, ֆիզիկապես վատառողջ է և տառապում է պարբերական (երևանյան) հիվանդությամբ, նրան վերագրված դրվագներով նրա և կազմակերպված խմբի հիմնական 5 անդամների գործողություններով պետությանը պատճառված 48.979.495 ՀՀ դրամ վնասից կամովին վերականգնել է 9.308.000 ՀՀ դրամը։ Այսպիսով, վերոնշյալ վերլուծությունների և դատողությունների լույսի ներքո՝ յուրաքանչյուր ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները միմյանց հետ համադրելու և համակցությամբ գնահատելու արդյունքներով Դատարանը հանգում է այն համոզվածության, որ սոցիալական արդարության վերականգնելը, ամբաստանյալներ Բագրատ Մուրադյանի, Արմեն Խաչատրյանի, Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Արթուր Սուքիասյանի, Սարգիս Սարգսյանի, Սամվել Էլբակյանի, Համլետ Մարտիրոսյանի և Հրանուշ Դանիելյանի ուղղվելը և նոր հանցագործությունների կանխելը հնարավոր է նրանցից յուրաքանչյուրի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու և ողջամիտ ժամկետով փորձաշրջան սահմանելու (Դատարանի համոզմամբ` արդարացի պատիժ նշանակելու) պայմաններում։ Դատարանը փաստում է, որ պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակվող վերոնշյալ պատիժն է արդարացի և անհրաժեշտ նրանցից յուրաքանչյուրին ուղղելու, նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու և սոցիալական արդարությունը վերականգնելու համար։ … … ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույցների, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի, քաղաքացիական հայցի և դատական ծախսերի հարցերին։ Դատարանն արձանագրում է, որ միասնական հայցադիմումով, սակայն ըստ դրվագների և դրանցից յուրաքանչյուրին մասնակցած (օժանդակած) ամբաստանյալների՝ համապարտությամբ գումարներ բռնագանձնելու պահանջով Դատախազության (մեղադրողի) ներկայացրած 267.583.336 ՀՀ դրամի քաղաքացիական հայցն ենթակա է բավարարման, սակայն մասնակի` 172.196.157 ՀՀ դրամի չափով` հաշվի առնելով, այն որ դատաքննությամբ հաստատված (ապացուցված) ընդհանուր գումարների յուրացումը կազմել է 261.125.652 ՀՀ դրամ, որից գործով ամբաստանյալների միջոցների հաշվին ՀՀ պետական բյուջե է վերականգնվել 88.929.495 ՀՀ դրամը, իսկ Վազգեն Խաչիկյանի դեմ ներկայացված 29.000.000 ՀՀ դրամի քաղաքացիական հայցը հարուցվել է ոչ պատշաճ անձի կողմից, հետևաբար` ենթակա է մերժման։ Այսպես, ստորև նշված քաղաքացիական պատասխանողներից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի համապարտության կարգով ենթակա են բռնագանձման հետևյալ գումարները (ներկայացվում են ըստ հափշտակության յուրաքանչյուր դրվագի, դրան մասնակցած կամ օժանդակած անձանց կազմի) - կազմակերպված խմբի հիմնական (մշտական) անդամներ Վազգեն Խաչիկյանից, Աշոտ Աբրահամյանից, Վահագն Խաչատրյանից, Հովհաննես Գրիգորյանից և Վիգեն Գևորգյանից` 125 կենսաթոշակառուների դրվագով` 39.542.218 ՀՀ դրամ՝ հաշվի առնելով, որ յուրացված 49.042.218 ՀՀ դրամ գումարից (առանց Բ.Մուրադյանի և Ա.Խաչատրյանի մասնակցության) Վ.Խաչատրյանը կամովին վերականգնել է 2.500.000 ՀՀ դրամը (միջինացված հաշվարկով), Հովհաննես Գրիգորյանը` 3.000.000 ՀՀ դրամը, Վիգեն Գևորգյանը` 2.000.000 ՀՀ դրամը, իսկ Աշոտ Աբրահամյանը` 2.000.000 ՀՀ դրամը, - կազմակերպված խմբի հիմնական (մշտական) անդամներ Վազգեն Խաչիկյանից, Աշոտ Աբրահամյանից, Վահագն Խաչատրյանից, Հովհաննես Գրիգորյանից, Վիգեն Գևորգյանից և կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամ Բագրատ Մուրադյանից 10.719.870 ՀՀ դրամ գումարը բռնագանձման ենթակա չէ, քանի որ Բագրատ Մուրադյանը կամովին և ամբողջությամբ` 10.800.000 ՀՀ դրամի չափով, հատուցել է իր և վերոնշյալ այլ անձանց համատեղ գործողություններով պետությանը պատճառված ընդհանուր վնասը, հետևաբար` Դատարանն արձանագրում է, որ 125 կենսաթոշակառուների դրվագի այդ մասով Դատախազության ներկայացված քաղաքացիական հայցի հարցը լուծվել է։ - կազմակերպված խմբի հիմնական (մշտական) անդամներ Վազգեն Խաչիկյանից, Աշոտ Աբրահամյանից, Վահագն Խաչատրյանից, Հովհաննես Գրիգորյանից, Վիգեն Գևորգյանից և կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամ Արմեն Խաչատրյանից 3.623.587 ՀՀ դրամ գումարը բռնագանձման ենթակա չէ, քանի որ Արմեն Խաչատրյանը կամովին և ամբողջությամբ` 3.700.000 ՀՀ դրամի չափով, հատուցել է իր և վերոնշյալ անձանց համատեղ գործողություններով պետությանը պատճառված ընդհանուր վնասը, հետևաբար` Դատարանն արձանագրում է, որ 125 կենսաթոշակառուների դրվագի այդ մասով Դատախազության ներկայացված քաղաքացիական հայցի հարցը լուծվել է։ - կազմակերպված խմբի հիմնական անդամներից, ինչպես նաև Արթուր Սուքիասյանից՝ 85.767.431 ՀՀ դրամ՝ հաշվի առնելով, որ վերջինս յուրացված 102.926.926 ՀՀ դրամ գումարից կամովին վերականգնել է 17.159.495 ՀՀ դրամը, - կազմակերպված խմբի հիմնական անդամներից, ինչպես նաև Հովհաննես Հովհաննիսյանից՝ 39.671.495 ՀՀ դրամ, քանի որ վերջինս յուրացված 48.979.495 ՀՀ դրամ գումարից ՀՀ ֆինանսների նախարարության աշխատակազմի ֆինանսական վերահսկողության տեսչության իրականացրած ստուգման ժամանակ կամովին վերականգնել է մահացած կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն վճարված ընդհանուր գումարից 2.308.000 ՀՀ դրամը, իսկ դատաքննության ընթացքում վերականգնել ևս 7.000.000 ՀՀ դրամը, - կազմակերպված խմբի հիմնական անդամներից, ինչպես նաև նրանց օժանդակած Սամվել Էլբակյանից, Համլետ Մարտիրոսյանից և Հրանուշ Դանիելյանից՝ 15.327.226 ՀՀ դրամը, քանի որ յուրացված 20.489.226 ՀՀ դրամ գումարից Սամվել Էլբակյանը վերականգնել է 2.600.000 ՀՀ դրամը, Համլետ Մարտիրոսյանը` 2.562.000 ՀՀ դրամը, - կազմակերպված խմբի հիմնական անդամներից, ինչպես նաև նրանց օժանդակած Սարգիս Սարգսյանից 21.034.330 ՀՀ դրամ՝ հաշվի առնելով, որ վերջինս յուրացված 25.334.330 ՀՀ դրամից վերականգնել է 4.300.000 ՀՀ դրամը։ Դատարանը փաստում է, որ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի դեմ Դատախազության ներկայացրած 29.000.000 ՀՀ դրամ գումարը հատուցելու և այն հօգուտ պետության բռնագանձնելու մասով քաղաքացիական հայցն անհիմն է, ենթակա է մերժման, քանի որ տվյալ դրվագով իրապես տուժել են Ծառայության Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցներ Արթուր Աբրահամյանը և այլոք, ոչ թե պետությունը, չի ապացուցվել, որ Ծառայության Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակից Արթուր Աբրահամյանի կողմից Էդ.Վարժապետյանի միջոցով սույն գործով ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանին հանձնված գումարներն եղել են հատկապես անհիմն ելքագրված և յուրացված գումարներից, հետևաբար` Դատախազությունը տվյալ դրվագով պատշաճ հայցվոր չէ։ Անդրադառնալով յուրաքանչյուր դրվագին մասնակցած և առնչված սույն գործով որպես քաղաքացիական պատասխանող ճանաչված ամբաստանյալներին համապարտությամբ քաղաքացիաիրավական պատասխանատվության ենթարկելու վերաբերյալ ՀՀ դատախազության հարուցած հայցադիմումի իրավաչափությանը՝ Դատարանը փաստում է, որ իրավական տեսանկյունով այդ կապակցությամբ պաշտպանական կողմի վիճարկումներն անհիմն են, չեն բխում սույն դատական ակտը կայացնելու պահին գործող իրավակարգավորումներից. տվյալ հարցը գտնվում է հայց հարուցած և այն պաշտպանող անձի՝ դատախազի լիազորությունների շրջանակներում, ինչը բացառում է Դատարանի նախաձեռնությամբ քաղաքացիական պատասխանողների անհատական (բաժնային) պատասխանատվության անցնելու նույնիսկ տեսական հնարավորությունները։ Նշված հետևության Դատարանը հանգում է հետևյալ իրավական վերլուծությունների և դատողությունների արդյունքներով. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը հարուցվում, ապացուցվում և լուծվում է սույն օրենսգրքի դրույթներով սահմանված կանոններով։ 2. Քաղաքացիական դատավարական օրենսդրության նորմերի կիրառումը թույլատրվում է, եթե դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենսգրքին, և քաղաքացիական հայցով վարույթի համար անհրաժեշտ են կանոններ, որոնք նախատեսված չեն սույն օրենսգրքով։ 3. Քաղաքացիական հայցով որոշումն ընդունվում է քաղաքացիական օրենսդրության նորմերին համապատասխան։(…)»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 156-րդ հոդվածի համաձայն` «Դատախազը հարուցում և պաշտպանում է հարուցված քաղաքացիական հայցը, եթե խախտվել են պետության գույքային շահերը»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայց կարող է հարուցվել յուրաքանչյուր պահի` սկսած քրեական գործի հարուցումից մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դատարանի հեռանալը խորհրդակցական սենյակ։ 2. Քաղաքացիական հայց հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար։ 3. Հայցադիմումում նշվում է, թե որ քրեական գործով, ով, ում, ինչի հիման վրա և ինչ չափով է հարուցում քաղաքացիական հայց, ինչպես նաև պետք է բովանդակի խնդրանք` վնասի հատուցման համար կոնկրետ դրամական գումարի և գույքի բռնագանձման մասին»։ ՀՀ քաղաքացաիական օրենսգրքի 1073-րդ հոդվածի համաձայն՝ վնասը համատեղ պատճառած անձինք տուժողի առջև կրում են համապարտ պատասխանատվություն։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ տուժողի դիմումի հիման վրա և հօգուտ նրա, դատարանն իրավունք ունի համատեղ վնաս պատճառած անձանց վրա պատասխանատվություն դնել մասերով՝ դրանք որոշելով նույն օրենսգրքի 1074-րդ հոդվածի 2-րդ կետով նախատեսված կանոներին համապատասխան։ ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1074-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ այլ անձի պատճառած վնասը հատուցած անձը հետադարձ պահանջի (ռեգրեսի) իրավունք ունի այդ անձի նկատմամբ՝ իր վճարած հատուցման չափով, եթե այլ չափ սահմանված չէ օրենքով։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ համատեղ պատճառած վնասը հատուցած վնաս պատճառողն իրավունք ունի մյուս վնաս պատճառողներից պահանջել տուժողին վճարված հատուցման բաժինը՝ այդ վնասը պատճառողների մեղքի աստիճանին համապատասխանող չափով։ Մեղքի աստիճանը որոշելու անհնարինության դեպքում բաժինները ճանաչվում են հավասար։ Ալվարդ Չուբարի Ստեփանյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի թիվ ԼԴ/0327/01/10 որոշման Վճռաբեկ դատարանը այն դիրքորոշումն է արտահայտել, որ (…) դատարանը, ապացուցված համարելով հանցագործության մեջ մեղադրվող անձի մեղքը, ինչպես նաև հանցավոր արարքի և հասցված վնասի միջև պատճառական կապը, լուծում է նաև քաղաքացիական հայցը` գնահատելով ներկայացված հայցադիմումի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինելու հանգամանքը» (տե՛ս նաև 21-րդ կետը)։ Հիմք ընդունելով վերոնշյալ իրավական դիրքորոշումը՝ Արկադի Վարդանյանի վերաբերյալ 2013թ. ապրիլի 18-ի թիվ ՇԴ2/0013/01/11 գործով Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի լուծման համար պարտադիր է հանցագործության և հատուցման ենթակա վնասի միջև անմիջական պատճառահետևանքային կապի առկայությունը, ինչպես նաև քաղաքացիական հայցի հիմքի և առարկայի՝ պատշաճ կերպով հիմնավորված լինելը։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն ընդգծել է, որ քաղաքացիական հայցի հիմքը հայց հարուցելու իրավունք առաջացնող փաստերի ամբողջությունն է, իսկ հայցի առարկան` այդ փաստերի վրա հիմնված պահանջը։ Ընդ որում, քաղաքացիական հայցի հիմքը կազմող փաստերը պետք է հիմնավորեն վնասի առկայությունն ու այն հանցագործությամբ պատճառված լինելու հանգամանքը։ Հետևաբար, քրեական դատավարությունում հայց հարուցելու իրավունքն առկա է այն դեպքում, երբ վնասն անմիջականորեն պատճառվել է հանցագործությամբ։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանացակցությունը երկու կամ ավելի անձանց դիտավորյալ համատեղ մասնակցությունն է դիտավորյալ հանագործությանը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի համաձայն՝ կատարողի հետ մեկտեղ հանցակիցներ են համարվում համակատարողը, կազմակերպիչը, դրդիչը և օժանդակողը։ Վերոնշյալ իրավական վերլուծությունների և մեջբերումները սույն գործի դատաքննությամբ հաստատված հանգամանքների վրա տարածելով՝ Դատարանը փաստում է, որ յուրացումներին մասնակցած կազմակերպված խմբի հիմնական անդամները, ոչ մշտական անդամները և յուրացման դրվագներին օժանդակած անձինք պետությանն անմիջականորեն պատճառած վնասի համար ենթակա են քաղաքացիաիրավական պատասխանատվության համապարտության կարգով, քանի որ՝ - նրանց դեմ քաղաքացիական հայց է ներկայացրել պատշաճ անձը՝ դատախազը, ով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 156-րդ հոդվածի համաձայն` իրավասու է հարուցել և պաշտպանել հարուցած քաղաքացիական հայցը, եթե խախտվել են պետության գույքային շահերը, - հայցադիմումը ներկայացվել է որպես քաղաքացիական պատասխանող ճանաչված ամբաստանյալների, այսինքն՝ պատշաճ անձանց (կողմի) դեմ, դատաքննությամբ հաստատվել է, որ վերագրված հանցանքներն ամբաստանյալները կատարել են հանցակցության տարբեր տեսակներով և ձևերով, սակայն ամեն դեպքում՝ դիտավորյալ և համատեղ, որոնց հետևանքով պետությանն անմիջականորեն պատճառվել է համապատասխան գույքային վնաս, այսինքն՝ առկա է պատճառահետևանքային ուղղակի կապ (յուրաքանչյուր դրվագով վնասի չափը և դրան առնչված քաղաքացիական պատասխանողների կազմը նշված է դատաքննությամբ հաստատված հանգամանքներում), - հայցադիմումը բովանդակում է դրա ձևին և բովանդակությանն առնվազն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 3-րդ մասով ներկայացված պահանջները։ Բացի այդ, ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1073-րդ հոդվածի համաձայն բացառապես հայցվորը, տվյալ դեպքում՝ դատախազն էր իրավասու դատարանին գրավոր կերպով դիմել և համատեղ վնաս պատճառած սույն գործով ամբաստանյալների վրա պատասխանատվություն դնել մասերով (անհատապես), որպիսի դիմում Դատարանին մինչև սույն դատական ակտը կայացնելու համար խորհրդակցական սենյակ հեռանալը չի ներկայացվել։ Այսպիսով, անկախ հանցագործության հետևանքով օգուտ ստանալու կամ չստանալու, դրա չափի՝ համապարտ պատասխանատվության ենթարկելու վերաբերյալ դատախազի (մեղադրողի) պահանջն իրավաչափ է, ինչը տուժողին, տվյալ դեպքում՝ պետության գույքային շահերը ներկայացնող դատախազին հնարավորություն է տալիս համարժեք գույք ունեցող որևէ ամբաստանյալից, ամբաստանյալների մի մասից կամ բոլոր ամբաստանյալներից պահանջել և հնարավորինս սեղմ ժամկետում ստանալ համարժեք փոխհատուցում՝ բնեղենի կամ համարժեք գումարի տեսքով, որով հանրային տիրույթում տուժողին երաշխավորվում է անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի ամբողջական և արագ փոխհատուցում ստանալու իրական հնարավորություն։ Պաշտպանական կողմի բարձրացրած խնդրի լուծումը նախատեսված է հետադարձ պահանջ ներկայացնելու ընթացակարգի շրջանակներում, բացառապես մասնավոր տիրույթում, որի ընթացքում էլ հնարավոր է կողմերի ներկայացրած փաստարկների և հիմնավորումների համատեքստում ողջամտորեն հստակեցնել և պարզել հանցագործությամբ համատեղ վնաս պատճառելու համար համապարտության կարգով պատասխանատվության ենթարկված և վնասը վերականգնած, ինչպես նաև չվերականգնած կամ ոչ ամբողջությամբ վերականգնած անձանց կազմում յուրաքանչյուրի մեղքի աստիճանը, հետադարձ պահանջի ողջամիտ չափը և այլ հարցեր։ …>> /քրեական գործ, հատոր 56, էջ, 1-151/: 51. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը, կատարելով ապացույցների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտություն ու ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ հանգել է ճիշտ հետևության, որ ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված արարքները: Առաջին ատյանի դատարանը, կատարելով ապացույցների հետազոտություն և ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ հանգել է ճիշտ հետևության` Վ.Խաչիկյանին, Վ.Գևորգյանին, Հ.Գրիգորյանին առաջադրված մեղադրանքները` հաստատված է համարել դատաքննության ժամանակ հետազոտված` ամբաստանյալներ Վ.Խաչիկյանի, Ա.Աբրահամյանի, Հ.Գրիգորյանի, Վ.Գևորգյանի, Վ.Խաչատրյանի, Բ.Մուրադյանի, Ա.Խաչատրյանի, Հ.Հովհաննիսյանի, Ա.Սուքիասյանի, Ս.Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի Հ.Մարտիրոսյանի, Հ.Դանիելյանի ցուցմունքներով, Ա.Աբրահամյանի աշխատասենյակի խուզարկության մասին արձանագրությամբ, ծառայության աշխատակազմի տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ, ամբաստանյալ Վահագն Խաչատրյանի բնակարանից 2011 թվականի հունիսի 15-ին կատարված խուզարկությամբ առգրավված «Դելլ» տեսակի համակարգչով, փաստաթղթերի զննման արձանագրությամբ, կասեցված (դադարեցված) կենսաթոշակի գումարների վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ կենսաթոշակառուների դիմումների և դեպոնացված գումարները ստանալու վերաբերյալ վճարային ցուցակների առկայությամբ և դրանց զննության արձանագրություններով, որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերի առկայությամբ, մասնավորապես` ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի գրառած (ձեռագրով կատարված) 90 մլն. ՀՀ դրամ գումարի վերաբերյալ պարտավորագրով, ՀՀ ֆինանսների նախարարության աշխատակազմի ֆինանսական վերահսկողության տեսչության 2011 թվականի ապրիլի 11-ին կազմած ստուգման թիվ 14-Ա միջանկյալ ակտով, Արաբկիրի և Քանաքեռ-Զեյթունի տարածքային բաժիններում ՀՀ վերահսկիչ պալատի 2010 թվականի ստուգումների վերաբերյալ կազմած միջանկյալ արձանագրություններով, վճարումների ծառայության և Երևան քաղաքի տարածքային բաժինների միջև 2007 թվականից մինչև 2010 թվականի մայիսը, և 2010թ. դեկտեմբերին կնքված փոխադարձ ակտերով, կենսաթոշակի և սոցիալական այլ ծրագրերով իրականացված վճարումների վերաբերյալ 2007-2010թթ. ժամանակահատվածն ընդգրկող տեղեկանքներով և ամփոփ տեղեկանքներով, «Արաբկիրի», «Ավան և Նոր Նորքի», «Էրեբունի և Նուբարաշենի» և «Շենգավիթի» տարածքային բաժիններում հաշվառված կենսաթոշակային գործերի զննության մասին արձանագրությամբ, համակարգչատեխնիկական փորձաքննության 2012 թվականի դեկտեմբերի 20-ի թիվ 11-3561 եզրակացությամբ, 2007-2010թթ. ընթացքում Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարածքային բաժինների կողմից վճարումը կասեցված կամ դադարեցված կենսաթոշակների դեպոնենտ գումարների վճարման ցուցակների և դրանց էլեկտրոնային կրիչի առկայությամբ, վկաներ՝ Էդուարդ Վարժապետյանի, Արթուր Աբրահամյանի, Կիմա Փիլոյանի, Ռուբեն Մնացականյանի նկատմամբ կայացված` ՀՀ Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի հունիսի 17-ի ՇԴ/0066/01/13 դատավճռով, ՀՀ ԱՆ ՔԿԱԳ գործակալության «Հատուկ սպասարկում» տարածքային բաժնի 2014 թվականի օգոստոսի 11-ի թիվ Ե-625 և Ե-626 ուղեկցական նամակներով, վկաներ Գ.Մինասյանի, Ղ.Մխիթարյանի, Տ.Ասլանյանի, Ա.Մինասյանի, Գ.Բալդրյանի, Գ.Վարդանյանի, Ն.Կարանֆելյանի, Գ.Գալստյանի, Ա.Հովսեփյանի, Ա.Սամսոնյանի Ա.Մանուկյանի, Հ.Չիբուխչյանի, Գ.Միքայելյանի, Մ.Մխիթարյանի, Դ.Թոփալյանի, Է.Լազարևայի, Ս.Ղազարյանի, Կ.Դանիելյանի, Ս.Հովհաննիսյանի, Ս.Սաղաթելյանի, Երևան քաղաքի Ա.Ահարոնյան փ. 41ա տան բնակիչ, վկա Վ.Բունիաթյանի, «Հայկ» համատիրության գործավար, վկա Ռ.Վասիլյանի, Գ.Աճեմյանի, Հ.Գալոյանի, Ս.Մելքոնյանի, Ա.Քոմուրջյանի, Ռ.Տոնկոյանի, Ն.Զախարյանի, Ս.Գյուլնազարյանի, Լ.Կարապետյանի, Ջ.Գրիգորյանի, Թ.Կարապետյանի, Ա.Քոչարյանի, Մ.Գաբուչյանի, Մ.Չուբարյանի, Վ.Գաբրիելյանի, Ա.Մինասյանի, Դ.Խաչատրյանի, Ա.Ներսիսյանի, Վ.Մելքոնյանի, Լ.Ղազարյանի, Ս.Հայրապետյանի, Ա.Ասատրյանի, Ե.Ադամյանի, Ա.Հարությունյանի, Ռ.Քոսյանի, Ռ.Հարությունյանի, Վ.Ստեփանյանի, Է.Սարգսյանի, Ա.Հովսեփյանի ցուցմունքներով և գործի քննությամբ ձեռք բերված այլ ապացույցներով ու փաստական տվյալներով: Առաջին ատյանի դատարանը, գործի քննությամբ ձեռք բերված ապացույցներն օրենքով սահմանված ընթացակարգով, պատշաճ վերուծելով, իրավական գնահատական է տվել ամբաստանյալներ Վ.Խաչիկյանի, Վ.Գևորգյանի, Հ.Գրիգորյանի հանցավոր գործողություններին: Առաջին ատյանի դատարանի կողմից հաստատված համարված Վ.Խաչիկյանի հանցավոր արարքները հաստատող ապացույցների մի մասն արտացոլվել է նաև հենց պաշտպան Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքում: Դատավճռով Վ.Խաչիկյանի կատարած արարքը հաստատված համարելը հիմնավորող ապացույցների արժանահավատությունը կասկածի տակ դնող Վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունները Վերաքննիչ դատարանն անհիմն է համարում՝ այդպիսիք պատշաճ փաստարկված չլինելու պատճառով: Պետական միջոցների յուրացումը միայն կենսաթոշակային ապահովման և առանձին ծրագրերի վարչության ու վճարային ծառայության աշխատակիցների կողմից` առանց ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի մասնակցության կատարած լինելու մասին վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունները Վերաքննիչ դատարանը հիմնազուրկ է համարում: Վերաքննիչ դատարանն ուսումնասիրելով ներկայացված ապացույցները գտնում է, որ Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ այլ աշխատակիցների կողմից տարածքային բաժինների շտեմարաններից դուրս են գրվել տարբեր կենսաթոշակառուների ամփոփ տվյալներ, որոնք հաստատելուց հետո վերջինիս և այլ աշխատակիցների կողմից ելքագրվել և հափշտակվել է ցուցակներում նշված անձանց տվյալներով դեպոնացված ընդհանուր 201.186.157 ՀՀ դրամ գումարը։ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը ճիշտ եզրահանգման է հանգել, որ պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով յուրացումներ կատարելու դիտավորությամբ միավորված և տևական ժամանակ գործած խմբի կազմակերպիչ և ղեկավար` ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանը կատարել է հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով: 52. Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր չի համարում ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունները, որ Վ.Խաչիկյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով անհիմն է դատապարտվել: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանն անդրադարձել է վերոհիշյալ պատճառաբանություններին և պատշաճ հիմնավորել` ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղսագրված արարքի կատարումը (տես սույն որոշման 34-րդ կետի 53-54 և 49-րդ կետի 116-121-րդ էջերը): Գործի նյութերով Առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել, Վերաքննիչ դատարանը ևս հիմնավորված է համարում, որ իրոք Վ.Խաչիկյանի ղեկավարած ծառայությունում տեղի ունեցած խորհրդակցության ժամանակ է վերջինս պահանջել և երկու դրվագով Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցների միջոցով ստացել պետական բյուջեից հափշտակված ու վերականգնման ենթակա 29 մլն ՀՀ դրամը՝ պայմանով, որ այն համապատասխան փաստաթղթային ձևակերպմամբ պետք է փոխանցվեր պետ բյուջե: Սակայն ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանը, չարաշահելով Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցների վստահությունը, խաբեությամբ՝ խարդախության եղանակով այդ գումարը հափշտակել է: Վերջինիս կողմից նշված գումարը խարդախությամբ հափշտակելու մեղադրանքը Վերաքննիչ դատարանը հիմնավորված է համարում, նաև` այդ դրվագով հափշտակության եղանակը՝ արարքի որակումը վերաքննիչ բողոքում վիճարկելու փաստով: Պաշտպան Ժ.Վարոսյանն, ըստ էության վիճարկելով այդ դրվագով Վ.Խաչիկյանին մեղսագրված արարքի որակման ճշտությունը, գտել է, որ վերջինս ոչ թե խարդախությամբ է հափշտակություն կատարել՝ այլ այդ գումարը յուրացրել է: Որով ըստ էության ընդունվել է Վ.Խաչիկյանի կողմից 29 մլն ՀՀ դրամի հափշտակության փաստը: Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ վերլուծել և գնահատել է Վ.Խաչիկյանին այդ դրվագով մեղսագրված` գործով ձեռք բերված ապացույցները ու հիմնավոր հերքել՝ պաշտպան Ժ.Վարոսյանի բերած պատճառաբանությունները (տես սույն որոշման 49-րդ կետի 116-121-րդ էջերը): Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է նաև, որ պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով պաշտոնատար անձի կողմից խարդախությամբ հափշտակություն կատարելու հանցակազմը նախատեսել է նաև օրենսդիրը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասով: Վերաքննիչ դատարանը հիմնավորված է համարում պաշտպան Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքի փաստարկը, որ Վ.Խաչիկյանի ծառայողական դիրքն է նպաստել, որ նրան ենթակա ստորաբաժանման աշխատակիցները պետական բյուջեից հափշտակած և վերականգնման ենթակա գումարները հատկապես հանձնեն նրան: Նպատակը եղել է որպես հանցագործությամբ պատճառած վնասի հատուցում վերջինիս կողմից այդ` առանձնապես խոշոր չափի 29 մլն ՀՀ դրամը պետբյուջե փոխանցելը, որը նա չի կատարել և ի սկզբանե նպատակադրված լինելով հափշտակել է: Այսինքն, Վ.Խաչիկյանն իր պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով չարաշահել է ենթակա աշխատակիցների վստահությունը՝ նրանցից ստացել գումարն ու խարդախությամբ հափշտակել: Վ.Խաչիկյանն ու նրա պաշտպանները Վերաքննիչ դատարանում ընդունեցին, որ Ա.Աբրահամյանի և մյուսների վերաբերյալ ՇԴ/0066/01/13 քրեական գործով կայացված դատավճիռը մտել է օրինական ուժի մեջ: Հետևաբար այդ կապակցությամբ վերաքննիչ բողոքում բերված փաստարկը ևս անհիմն է: Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով դատապարտված Ա.Աբրահամյանին և մյուսներին համոզելու միջոցով վստահության չարաշահման և նրանց կողմից Վ.Խաչիկյանին 29 մլն ՀՀ դրամի կամավոր փոխանցման միջև առկա է ուղղակի պատճառահետևանքային կապը: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է նաև, որ պաշտպան Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարելու հիմք չի կարող հանդիսանալ 29 մլն ՀՀ դրամը հօգուտ պետ բյուջեի բռնագանձելու մասով դատախազի վերաքննիչ բողոքի պահանջն Առաջին ատյանի դատարանի կողմից մերժելու հանգամանքը: Այդ հանգամանքը գործի ելքի համար նշանակություն ունենալ չի կարող: Բացի այդ Վերաքննիչ դատարանը գտել է, որ այդ մասով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռն անհիմն է և ենթակա՝ բեկանման, դատախազի վերաքննիչ բողոքը այդ մասով ենթակա է բավարարման և 29 մլն ՀՀ դրամը Վ. Խաչիկյանից հօգուտ պետ բյուջեի` բռնագանձման: Վերաքննիչ դատարանը հիմք ընդունելով Առաջին ատյանի դատարանի և սույն որոշման մեջ բերած հիմնավորումները, գտնում է, որ հիմնազուրկ է նաև Վ.Խաչիկյանի մասով քաղաքացիական հայցը մերժելու մասին պաշտպան Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքի պահանջը: Վ.Խաչիկյանից և մյուս ամբաստանյալներից հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասի հատուցման մասին դատախազության քաղաքացիական հայցի պահանջը բավարարելու անհրաժեշտությունն Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ հիմնավորել է սույն որոշման 49-րդ կետում բերած փաստարկներով: 53. Առաջին ատյանի դատարանը մերժել է Վ.Խաչիկյանի դեմ դատախազության ներկայացրած 29 մլն ՀՀ դրամ գումարը հատուցելու և այն հօգուտ պետության բռնագանձելու մասով քաղաքացիական հայցը` գտնելով, որ այն լուծման ենթակա է բացառապես հանրային տիրույթում և հարուցվել է ոչ պատշաճ անձի կողմից: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Վ.Խաչիկյանից 29 մլն ՀՀ դրամ հօգուտ պետության բռնագանձելու մասով դատախազության քաղաքացիական հայցը ենթակա է բավարարման, հաշվի առնելով, որ Առաջին ատյանի դատարանը հաստատելով 29 մլն ՀՀ դրամ գումարային խնդիրը բացառապես հանրային տիրույթում լուծման ենթակա լինելու հանգամանքը և մերժելով քաղ. հայցը` հանգել է սխալ հետևության: Այնինչ դատաքննությամբ հաստատվել է, որ Վ.Խաչիկյանի կողմից ծառայության Գյումրու տարածքային բաժնի աշխատակիցներից պահանջած և ստացած 29 մլն ՀՀ դրամը պետական բյուջե վերականգնման ենթակա գումար է, որը պետական բյուջե չի վճարվել և խարդախությամբ հափշտակվել է Վ.Խաչիկյանի կողմից: Ուստի Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ 29 մլն դրամ գումարը պետք է ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանից բռնագանձվի հօգուտ պետբյուջեի` բեկանելով այդ մասով դատախազության քաղ. հայցը մերժելու մասին Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը` բավարարելով դատախազի վերաքննիչ բողոքը: 54. Հ.Գրիգորյանին և Վ.Գևորգյանին մեղսագրված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով արարքները Վերաքննիչ դատարանը հիմնավորված է համարել սույն որոշման 51-րդ կետում բերված ապացույցներով: Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր չի համարում ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանի պաշտպան Ա. Զաքարյանի և ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի պաշտպան Հ.Անանյանի վերաքննիչ բողոքների պատճառաբանությունները, որ Առաջին ատյանի դատարանը քրեական գործի դատաքննությամբ չի ապահովել վերոնշյալ ամբաստանյալների արդար դատաքննության իրավունքը՝ մասնավորապես դատավճռի հիմքում դրվել է նախկին դատավորի կողմից հարցաքննված վկաների ցուցմունքները: Բացի այդ նրանց մեղադրանքները հիմնավորված են համարվել այդ և մյուս ամբաստանյալների նախաքննության ժամանակ որպես վկա տված խոստովանական և միմյանց մեղադրող ցուցմունքներով: Պաշտպանների վերոհիշյալ պատճառաբանությունները պատշաճ վերլուծվել և գնահատվել են դատավճռում և հերքվել: Առաջին ատյանի դատարանի այդ կապակցությամբ բերած հիմնավորումների հետ Վերաքննիչ դատարանը համաձայն է (տես սույն որոշման 49-րդ կետի 103-108-րդ էջերը): Վերաքննիչ դատարանն այդ պատճառաբանությունները հիմնավոր չհամարելու հիմք է համարում նաև այն, որ հենց վերաքննիչ բողոքներում պաշտպաններ Ա.Զաքարյանը և Հ.Անանյանը մի դեպքում գտել են, որ ամբաստանյալներ Հ.Գրիգորյանի և Վ.Գևորգյանի նախաքննական ցուցմունքները պետք է ճանաչվեն անթույլատրելի ապացույցներ, մինչդեռ մյուս դեպքում՝ խնդրել են նույն այդ ցուցմունքները դիտարկել որպես հանցագործությունը բացահայտելուն ուղղված և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ և նրանց նկատմամբ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժները մեղմացնել: Այսինքն, ըստ էության ընդունել են այդ ապացույցների թույլատրելի լինելու հանգամանքը: 55. Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել, որ ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանն աշխատելով ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության «Քանաքեռ-Զեյթունի» տարածքային բաժնի պետի, իսկ 2008 թվականի օգոստոսի 19-ից` «Ավան և Նոր Նորքի» տարածքային բաժնի պետի տեղակալի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ, լիազորված լինելով իրականացնելու կենսաթոշակների նշանակման, վերահաշվարկման և վճարման աշխատանքների, ինչպես նաև` կենսաթոշակների, սոցիալական ապահովագրության առանձին ծրագրերի իրականացման վերաբերյալ տեղեկությունները համակարգիչ մուտքագրելու, տվյալների շտեմարանի համալրման, անհրաժեշտ փոփոխությունների կատարման և վերլուծության գործընթացը, 2007-2009թթ. ընթացքում Վ.Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 44.691.831 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները: Ըստ որում 38.848.189 ՀՀ դրամը Ա.Սուքիասյանի մասնակցությամբ հափշտակվել է 2009 թվականի, իսկ 5.843.642 ՀՀ դրամը Ավան և Նոր-Նորք բաժնում աշխատած ժամանակ (տես սույն որոշման 33-րդ կետի 34-36-րդ և 34-րդ կետի 45-48-րդ էջերը): Սակայն մեղադրանքի բացակայության պայմաններում Առաջին ատյանի դատարանը գտել է, որ հանցավոր խմբի և ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի հանցավոր գործողությունների արդյունքում պետությանը պատճառված նյութական վնասի չափը կազմել է 102.926.926 ՀՀ դրամ, որից վերականգնվել է 17.159.095 ՀՀ դրամը և վճռել է վերջինիցս համապարտությամբ բռնագանձել 85.767.431 ՀՀ դրամ: Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր է համարում ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի պաշտպան Վ.Աթոյանի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունը, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից հաստատված համարված Ա.Սուքիասյանի կողմից հանցավոր խմբի կազմում հափշտակված գումարի չափը կազմել է ընդամենը 44.691.831 ՀՀ դրամ: Սակայն Առաջին ատյանի դատարանը բռնագանձվող գումարին հաշվակցելով վերականգնված գումարն, ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանից համապարտությամբ վճռել է բռնագանձել 85.767.431 ՀՀ դրամ գումար, որից 58.234.695 ՀՀ դրամը մեղադրանքի ծավալից դուրս է: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ պաշտպան Վ.Աթոյանի վերաքննիչ բողոքն այդ մասով ենթակա է բավարարման՝ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը պետք է բեկանել և փոփոխել՝ Ա.Սուքիասյանից և մյուս ամբաստանյալներից համապարտությամբ պետք է հօգուտ պետբյուջեի բռնագանձել 27.532.736 ՀՀ դրամ՝ որպես հանցագործությամբ պատճառած նյութական վնասի հատուցում: Վերաքննիչ դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանից համապարտությամբ գումար չբռնագանձելու, միայն փաստացի նրա ստացած շահաբաժնի չափով գումար բռնագանձելու մասին պաշտպան Վ.Աթոյանի վերաքննիչ բողոքի պահանջը ենթակա է մերժման: Ամբաստանյալներ Վ.Խաչիկյանից, Ա.Սուքիասյանից և մյուսներից համապարտության կանոններով գումարներ բռնագանձելու վերաբերյալ հիմնավորումներն ու պատճառաբանություններն Առաջին ատյանի դատարանը փաստարկված ներկայացրել է դատական ակտում (տես սույն որոշման 49-րդ կետի 137-139-րդ էջերը): 56. Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտում հանգամանորեն վերլուծել ու հերքվել են պաշտպան Գ.Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքում բերած` ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանի անմեղության, հանցանք կատարելուց կամովին հրաժարվելու մասին պատճառաբանութ-յունները: Մասնավորապես` Առաջին ատյանի դատարանն անդրադարձել է պաշտպան Գ.Հակոբյանի պատճառաբանություններին` դատավճռում մանրամասն շարադրված են այն փաստական տվյալները որոնցով հաստատված է համարել Ս.Էլբակյանի կատարած հանցավոր արարքները և հերքել՝ դրանց բացակայության մասին վերաքննիչ բողոքի փաստարկները (տես սույն որոշման 49-րդ կետի 108-114-րդ էջերը): Բացառությամբ ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանին մեղսագրված արարքի որակման հետ կապված փաստարկների, Առաջին ատյանի դատարանի վերոհիշյալ հարցի հետ կապված հետևությունները Վերաքննիչ դատարանը հիմնավորված և պատշաճ պատճառաբանված է համարում և արձանագրում է, որ այդ կապակցությամբ վերաքննիչ բողոքի փաստարկները դատական ակտը բեկանելու հիմք չեն կարող հանդիսանալ: 57. Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանին, Ա.Խաչատրյանին, Ս.Սարգսյանին, Ս.Էլբակյանին, Հ.Մարտիրոսյանին, Հ.Դանիելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղսագրված արարքները վերաորակելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով կայացրել է չհիմնավորված և չպատճառաբանված դատավճիռ: Ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանին և Ա.Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրվել հետևյալ արարքների համար. ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի, նույն ծառայության տեղեկատվական համակարգերի և վերլուծության վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Բ.Մուրադյանի կնոջ քրոջ ամուսնու` Վ.Խաչատրյանի, վերջինիս քրոջ ամուսնու` Ա.Խաչատրյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով 2007-2008թթ ընկած ժամանակահատվածում պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 21.811.676 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ, ինչպես նաև օժանդակել են կազմակերպված խմբի պաշտոնատար անձանց պաշտոնեական կեղծիք կատարելուն։ Բ.Մուրադյանը և Ա.Խաչատրյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ ընդգրկվել են ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` տեղեկատվական և վերլուծական վարչության սոցիալական ապահովագրության ծրագրերի տվյալների մշակման բաժնի պետ Վահագն Խաչատրյանի, վճարային ծառայության վճարային խմբի տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանի հետ նրանք նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Բ.Մուրադյանն և Ա.Խաչատրյանն ստանձնել են համապատասխան դերերը։ Պայմանավորվածության համաձայն, հետևելով նախապես կատարված դերաբաշխմանը, Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու ցուցումներով` Վ.Խաչատրյանը կենսաթոշակների վճարման շտեմարանից առանձնացրել է Երևան քաղաքի սոցիալական ապահովության տարբեր տարածքային բաժիններում հաշվառված և երկար տարիներ կենսաթոշակ չստացած` ՀՀ տարածքից բացակայող կամ իրականում մահացած կենսաթոշակառուների տվյալները, վերջիններիս անվամբ Ա.Աբրահամյանի հետ կազմել են կենսաթոշակի կասեցված վճարումը վերսկսելու և կենսաթոշակի կուտակված գումարները վճարելու հիմք հանդիսացող կեղծ դիմումներ, որոնք Ա.Աբրահամյանն ուղարկել է համապատասխան տարածքային բաժիններ, որտեղ այդ կենսաթոշակառուներն ընդգրկվել են համապատասխան վճարային ցուցակներում և ուղարկվել վճարային ծառայություն` վճարման։ Վճարումների ծառայությունում, խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանի վերահսկման ներքո, Բ.Մուրադյանն ու Ա.Խաչատրյանն այցելել են վճարային ծառայություն և կենսաթոշակառուների փոխարեն ստորագրել վճարային ցուցակներում` այդ եղանակով օժանդակելով խմբի պաշտոնատար անձանց` պաշտոնեական կեղծիք կատարելուն։ Այնուհետև, 42 կենսաթոշակառուների անվամբ անհիմն ելքագրված առանձնապես խոշոր չափերի ընդհանուր` 21.811.676 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարները յուրացման եղանակով հափշտակելուց հետո, դրանց մի մասը Բ.Մուրադյանն ու Ա.Խաչատրյանը փոխանցել են Վ.Խաչատրյանին, իսկ մյուս մասը` Վ.Գևորգյանը Հ.Գրիգորյանի միջոցով` Վ.Խաչիկյանին։ Ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա աշխատելով Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնի պետի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ և օժտված լինելով ծառայության տարածքային բաժնի կանոնադրությամբ նախատեսված կենսաթոշակների և սոցիալական այլ ծրագրերի նշանակման, վերահաշվարկման, վճարային ցուցակների կազմման գործընթացը ղեկավարելու և վերահսկելու լիազորություններով` 2010 թվականի հոկտեմբերին Վ.Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակել են իրենց վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 30.020.622 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարներ: Սարգիս Սարգսյանը պետությունից յուրացման եղանակով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող կենսաթոշակի գումարների հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2010 թվականի հոկտեմբերին նախապես համաձայնության գալով ծառայության պետ Վ.Խաչիկյանի հետ` ընդգրկվել է վերջինիս կողմից այդ նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբում։ Խմբի մյուս անդամների` Ա.Աբրահամյանի, Վ. Խաչատրյանի, Հ.Գրիգորյանի, Վ.Գևորգյանի հետ նախապես պայմանավորվել են իրենց ծրագրավորած հանցագործության կատարման հանգամանքների վերաբերյալ, որում Ս.Սարգսյանը, ըստ իրեն վերապահված լիազորությունների, ստանձնել է համապատասխան դերը։ Ս.Սարգսյանը, խմբային շահերից ելնելով, տարածքային բաժնի շտեմարանից ընտրելով 26 կենսաթոշակառուների տվյալները` ներկայացրել է Վ.Խաչատրյանին, ում կողմից տրամադրված ծածկագրերով կենսաթոշակառուների տվյալներն ընդգրկել և կազմել է վճարային կեղծ ցուցակներ։ Այնուհետև, Ս.Սարգսյանն այդ կենսաթոշակառուների անվան դիմաց կեղծել է ստորագրությունները և ցուցակներն անձամբ ներկայացրել՝ խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանին։ Վերջինս, ըստ ցուցակների, Վ.Գևորգյանի միջոցով դրամարկղից անհիմն ելքագրել է առանձնապես խոշոր չափերով, ընդհանուր` 30.020.622 ՀՀ դրամ դեպոնենտ գումարները և փոխանցելով Վ.Խաչիկյանին` յուրացման եղանակով հափշտակել են։ Հափշտակված գումարից Ս.Սարգսյանը Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Հ.Գրիգորյանի միջոցով ստացել է 1,5 միլիոն ՀՀ դրամ։ Հետագայում` ծառայության համակարգում ՀՀ ֆինանսների նախարարության կողմից ստուգումներ իրականացնելու ընթացքում Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ Վ.Խաչատրյանը վճարային տեղեկատվական շտեմարանում մեխանիկական միջամտությամբ ջնջել է հիշյալ անհիմն ելքագրված գումարների վերաբերյալ տվյալները։ Ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանին, Հ.Մարտիրոսյանին և Հ. Դանիելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ Ս.Էլբակյանն աշխատելով Երևան քաղաքի Շենգավիթի տարածքային բաժնի պետի պաշտոնում, հանդիսանալով մշտապես կազմակերպչական-տնօրինչական և վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ և օժտված լինելով ծառայության տարածքային բաժնի կանոնադրությամբ նախատեսված կենսաթոշակների և սոցիալական այլ ծրագրերի նշանակման, վերահաշվարկման, վճարային ցուցակների կազմման գործընթացը ղեկավարելու և վերահսկելու լիազորություններով` 2010 թվականի հոկտեմբերին ընդգրկվել է Վ.Խաչիկյանի կողմից կազմակերպված խմբում: Ս.Էլբակյանը, Վ.Խաչիկյանի ցուցումը փոխանցել է նույն բաժնի պետի տեղակալ Հ.Մարտիրոսյանին և օպերատոր Հ.Դանիելյանին: Վերջիններս խմբային շահերից ելնելով տարածքային բաժնի շտեմարանից ընտրել են 24 կենսաթոշակառուների տվյալները, որոնք, առանց հիշյալ կենսաթոշակառուների դիմումների, Ս.Էլբակյանը ներկայացրել է Վ.Խաչատրյանին։ Վ.Խաչատրյանի կողմից տրամադրած ծածկագրերով Հ.Մարտիրոսյանի և Հ.Դանիելյանի կողմից կենսաթոշակառուների կեղծ տվյալները վճարային ցուցակներում ընդգրկելուց և իրենց ստորագրությամբ հաստատելուց հետո Ս.Էլբակյանը, առանց կենսաթոշակների վճարման փաստը հաստատող կենսաթոշակառուների ստորագրությունների, ցուցակներն անձամբ ներկայացրել է խմբի մյուս անդամ Հ.Գրիգորյանին: Այդ ցուցակների հիման վրա վերջինս անհիմն կազմակերպել է գումարների ելքագրում։ Այսինքն` Վ.Խաչիկյանի և մյուսների հետ կազմակերպված խմբով պետությունից յուրացման եղանակով հափշտակվել է առանձնապես խոշոր չափերի` 20.489.226 ՀՀ դրամ կենսաթոշակի գումարը։ 58. Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ Ծառայության տարածքային վերոնշյալ բաժինների վերոնշյալ պետերի և նրանց ստորադաս աշխատակիցների (ամբաստանյալներ Հ.Մարտիրոսյան և Հր.Դանիելյան) հանցավոր գործողություններում բացակայում են Վ.Խաչիկյանի ստեղծած և ղեկավարած խմբի հետ համախմբվածության, յուրացման մանրակրկիտ ծրագրավորման, այդ խմբի անդամների միջև դերերի բաշխման, հանցավոր գործունեությամբ տևական ժամանակով զբաղվելու նպատակի առկայության վերաբերյալ ապացույցները, այսինքն` կազմակերպված խմբի ղեկավարի և անդամների հետ վերոնշյալ անձանց հանցավոր կապերի առկայությունը և կայունությունը հաստատող փաստական տվալները: Ս.Էլբակյանը, վերջինիս ստորադասությամբ գործած անձինք, մեկ այլ դրվագով նաև Ս.Սարգսյանը, մինչև նրանց վերագրվող արարքների կատարումը կազմակերպված խմբի կազմում ընդգրկված չեն եղել, յուրացման կամ պաշտոնեական կեղծիքի չեն մասնակցել: Կազմակերպված խմբի հանցավոր գործունեությանն առնչվել են վերոնշյալ մեկական դրվագներով՝ կազմակերպված խմբի հանցավոր գործունեության ավարտական փուլում: Կատարել են իրենց ղեկավար Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությունը և սահմանված ընթացակարգը խախտելով` կենսաթոշակառուների դիմումների բացակայության պարագայում, նրանց վերաբերյալ ամփոփ տեղեկատվություն են տրամադրել, պատրաստել և առձեռն ծառայություն են հանձնել վճարման կեղծ ցուցակները: Իսկ Ս.Սարգսյանն ստորագրել է այդ ցուցակներում կենսաթոշակառուների փոխարեն։ Վճարման կեղծ ցուցակների օգտագործմամբ են Վ.Խաչիկյանը և հանցավոր խմբի անդամները ելքագրել և յուրացրել կենսաթոշակառուների դեպոնացված գումարները: Այդ դրվագներով Շենգավիթի տարածքային բաժնում կազմված կեղծ վճարման ցուցակներով ելքագրված 20.489.226 ՀՀ դրամ, Էրեբունի և Նուբարաշեն տարածքային բաժնում կազմված կեղծ վճարման ցուցակներով ելքագրված 25.344.330 ՀՀ դրամ գումարները, առանձին-առանձին յուրացվել են: Առաջին ատյանի դատարանը փաստել է, որ ամբաստանյալներ Սամվել Էլբակյանը, Համլետ Մարտիրոսյանը և Հրանուշ Դանիելյանը, ինչպես նաև Սարգիս Սարգսյանը իրենց վերագրված արարքները կատարել են ընդհանուր վերադասի` ամբաստանյալ Վազգեն Խաչիկյանի հանձնարարությամբ, ստացել են Աշոտ Աբրահամյանի, Հովհաննես Գրիգորյանի, Վիգեն Գևորգյանի և Վահագն Խաչատրյանի աջակցությունը: Ս.Էլբակյանը, Հ.Մարտիրոսյանը, Հր.Դանիելյանը, իսկ Էրեբունու դրվագով` Ս.Սարգսյանը գործել են իրենց տարածքային բաժիններից դեպոնացված գումարներ ելքագրելու և յուրացնելու նպատակ հետապնդող Վ.Խաչիկյանին և այլոց օժանդակելու դիտավորությամբ, անձնական շահագրգռվածությամբ։ Շենգավիթի տարածքային բաժնի աշխատակիցները որևէ նյութական օգուտ չեն ակնկալել: Ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի կողմից հանցավոր գործողություններն ավարտելուց մեկ շաբաթ անց 1.5 մլն ՀՀ դրամի չափով հատուցում ստանալը Վ.Խաչիկյանի և այլոց հետ նախնական հանցավոր համաձայնության շրջանակներում յուրացում կատարելու, համակատարող հանդիսանալու հիմնավոր փաստարկ չէ: Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ ամբաստանյալներ Ս.Սարգսյանին և Ս.Էլբակյանին, Հր.Մարտիրոսյանին ու Հր.Դանիելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքներն անհիմն են, քանի որ նրանք չեն գիտակցել և չէին կարող գիտակցել կազմակերպված խմբի առկայության, Վ.Խաչիկյանի՝ հանձնարարությունը կատարելու հետևանքները: Առաջին ատյանի դատարանը փաստել է, որ նախաքննական մարմինը ճիշտ չի որակել նաև Հրանուշ Դանիելյանին, Բագրատ Մուրադյանին և Արմեն Խաչատրյանին վերագրած արարքները՝ հաշվի չառնելով, որ վերջիններս պաշտոնատար անձ չեն, հափշտակված գումարների նկատմամբ լիազորություն չեն ունեցել, յուրացման հանցակազմի սուբյեկտ չեն, միայն օժանդակել են նման լիազորություններ ունեցող անձանց։ ՀՀ քրեական օրենսգքրի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով որպես համակատարողներ քրեական պատասխանատվության ենթակա չեն նաև ամբաստանյալներ Բագրատ Մուրադյանը և Արմեն Խաչատրյանը, ովքեր թեև հանդիսացել են պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով յուրացումներ կատարելու նպատակով ստեղծված և գործող կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներ, լուծել են խմբի առջև ծառացած որոշակի խնդիրներ, սակայն նրանց վերագրված արարքները կատարելու պահին Ծառայությունում պաշտոն չեն զբաղեցրել, հափշտակված գույքի նկատմամբ լիազորություն չեն ունեցել: 59. Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ հիմնավոր են ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանին, Ա.Խաչատրյանին, Ս.Սարգսյանին, Ս.Էլբակյանին, Հ.Մարտիրոսյանին և Հ.Դանիելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղսագրված արարքները Առաջին ատյանի դատարանի կողմից անհիմն 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով վերաորակելու մասին` մեղադրող դատախազի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունները: Դատախազը վերաքննիչ բողոքում հիմնավոր նշել է, որ կազմակերպված հանցավոր խումբը հանցակցության բարդ ձև է, որում կարող են մասնակցել հանցակիցների բոլոր տեսակները։ Կազմակերպված խմբի անդամները կարող են տարբեր դերեր կատարել։ Մի մասը կարող է մասնակցել խմբի ստեղծմանը կամ գործունեության պլանավորմանը, մյուսը` օժանդակմանը, երրորդը` անմիջական կատարմանը և այլն։ Որպես կանոն կազմակերպված խմբի գործունեությունն իրականացվում է հանցակցության տարբեր ձևերով, սակայն հնարավոր է նաև միայն համակատարում։ Ի տարբերություն մի խումբ անձանց կողմից առանց նախնական համաձայնության կամ նախնական համաձայնությամբ հանցանք կատարելու դեպքերի` հանցանքը համարվում է կազմակերպված խմբի կողմից կատարված նաև այն դեպքերում, երբ հանցագործության օբյեկտիվ կողմն իրականացնում է խմբի թեկուզ մեկ անդամը։ Այսինքն այս դեպքում համակատարումը պարտադիր չէ։ Գործի նյութերով հիմնավորվել է, որ հափշտակությունը կատարվել է կազմակերպված կայուն խմբով։ Դրա հիմնավորումը կայանում է նրանում, որ հիշյալ հանցագործությունը կատարվել է տևական ժամանակաընթացքում, կայուն անփոփոխ հանցակիցների կազմով, մանրակրկիտ ծրագրավորված եղանակով, ինչպես նաև` խմբի անդամների փոխադարձ սերտ համագործակցությամբ, հանցագործության օբյեկտիվ կողմի գործողությունների կատարմանն ուղղված հստակ դերաբաշխմամբ։ Վազգեն Խաչիկյանի կազմակերպմամբ ու անմիջական ցուցումներով խմբի անդամները, դրսևորելով կայունություն, իրենց առջև դրված հանրորեն վտանգավոր արարքը` պետական բյուջեից կենսաթոշակի գումարների հափշտակությունն իրագործելու նպատակով, ցուցաբերել են անհրաժեշտ համախմբվածություն և կարգապահություն` հստակ պահպանելով հանցավոր գործունեության համար խմբի ներսում ձևավորված նորմերը, ինչը պայմանավորված է եղել նախապես կատարված դերաբաշխմամբ, ինչպես նաև` խմբի անդամների` միմյանց նկատմամբ ունեցած ծառայողական ենթակայությամբ։ Անգամ ծառայության ստորաբաժանումների գործառույթների յուրաքանչյուր փոփոխության պայմաններում ևս կազմակերպված խմբի անդամները մշակված դերաբաշխմամբ, գիտակցելով իրենց կողմից կատարվող արարքի հանրորեն վտանգավորությունը, մանրակրկիտ ծրագրել են հափշտակության կատարման եղանակը։ Ըստ լիազորությունների` ծառայությունում ղեկավար պաշտոններ զբաղեցնող Վ.Խաչատրյանը, Ա.Աբրահամյանը, Հ.Գրիգորյանը տեսուչ-վճարող Վ.Գևորգյանը կազմակերպված խմբում ընդգրկված ինչպես ծառայության տարածքային բաժինների պետերի, տեղակալների, այնպես էլ ծառայության հետ չառնչվող այլ անձանց կողմից կենսաթոշակառուների ստորագրությունները կեղծելուց հետո անհիմն ելքագրել, Հ.Գրիգորյանի միջոցով Վ.Խաչիկյանին են փոխանցել կենսաթոշակի գումարները և հափշտակել։ Այսինքն` կազմակերպված խմբի անդամները փոխադարձ համաձայնեցված ջանքերով բարդ նախապատրաստություն պահանջող գործողությունների արդյունքում ստեղծել են բարենպաստ պայմաններ իրենց հանցավոր նպատակին հասնելը դյուրին դարձնելու համար։ Հափշտակության որոշ դրվագներում ներգրավված առանձին պաշտոնատար, պատասխանատու և այլ անձինք, միավորվելով կազմակերպված խմբին և ընդունելով հանցավոր գործունեության «կանոնները», ուղղակի դիտավորությամբ և փոխադարձ համաձայնությամբ կատարել են միասնական նպատակին ուղղված գործողություններ։ Կազմակերպված խմբի կատարած հափշտակությունը զուգորդվել է մեկ այլ հանցագործության` պաշտոնեական կեղծիքի կատարմամբ, որն արտահայտվել է կազմակերպված խմբի պաշտոնատար անձանց կողմից պաշտոնական փաստաթղթեր հանդիսացող` կասեցված կենսաթոշակի վճարումը վերսկսելու վերաբերյալ դիմումներում, պետական բյուջեից հատկացվող ֆինանսական միջոցների պահանջագրերում, վճարային ցուցակներում կեղծ տեղեկություններ մտցնելու, այդ ցուցակներում վճարման փաստը հաստատելու նպատակով կենսաթոշակառուների անվան դիմաց ստորագրություններ կեղծելու մեջ։ Ընդ որում` որոշ դեպքերում հիշյալ կեղծիքները կատարվել են խմբի կազմում ընդգրկված, պաշտոնատար անձ չհանդիսացող ամբաստանյալների օժանդակությամբ։ Վ.Խաչիկյանի կազմակերպմամբ, նույն եղանակով ևս պետական բյուջեից անհիմն ելքագրել և հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերով կենսաթոշակի գումարներ` հանցավոր այդ նպատակի իրագործմանը ներգրավելով խմբի նոր անդամներ` Հ.Մարտիրոսյանին և Հ.Դանիելյանին։ Դատարանը մի դեպքում ամբաստանյալ Հ.Հովհաննիսյանի արարքը որակել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով՝ իր մեկնաբանությամբ վերջինիս դիտելով որպես կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամ, իսկ մյուս ամբասատանյալին` Ս.Սարգսյանին` որպես օժանդակող, այնինչ երկուսի կատարած արարքները նույնական են և ըստ նրանց առաջադրված մեղադրանքի՝ հանդիսացել են կազմակերպված խմբի անդամներ։ Դատարանը չի մեկնաբանել դատավճռով կազմակերպված խմբի անդամներին հիմնականի և ոչ մշտականի դասակարգելու իր դիրքորոշումը, առավել ևս հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ՀՀ քրեական օրենսդրությունը նման դասակարգման հիմք և հնարավորություն չի նախատեսում։ Դատարանը, խախտելով ապացույցների գնահատումն ամրագրած` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի պահանջները, պատշաճ գնահատման չի ենթարկել ամբաստանյալների արարքների ճիշտ որակման համար էական նշանակություն ունեցող վերը նշված հանգամանքները։ Ամբաստանյալների հանցանքների որակման հետ կապված դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում դատարանում հետազոտված ապացույցներին։ Հիմնավորված և պատճառաբանված չեն դատարանի հետևություններն այն մասին, որ պաշտոնեական կեղծիք կատարելու եղանակով յուրացումներ կատարելու դի¬տա¬վորությամբ միավորված և տևական ժամանակ գործած կազմակերպված խմբի ոչ մշտական անդամներ է դիտել Ա.Սուքիասյանին, Հ.Հով¬հան¬նիսյանին, Բ.Մուրադյանին և Ա.Խաչատրյանին, իսկ օժանդակողներ` Ս.Սարգսյանին, Հ.Դանիելյանին, Ս.Էլբակյանին և Հ.Մարտիրոսյանին։ Դատախազը գտել է, որ ամբաստանյալներ` Բ.Մուրադյանի, Ա.Խաչատրյանի, Ս.Սարգսյանի, Հ.Դանիելյանի, Ս.Էլբակյանի և Հ.Մարտիրոսյանի արարքների որակման հետ կապված դատարանը թույլ է տվել վերը նշված նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներ՝ հանգեցնելով դատավճռով վերջիններիս արարքների սխալ քրեաիրավական որակման և խնդրել է նրանց արարքները վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով: 60. Գործի նյութերով հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանը և Ա. Խաչատրյանը թեև Վ.Խաչիկյանի ղեկավարած ծառայությունում չեն աշխատել, սակայն ընդգրկվել են վերջինիս կազմակերպած հանցավոր խմբում և ստանձնել իրենց դերն ու տևական ժամանակ որպես խմբի անդամ կեղծ ստորագրություններ դնելով 42 կենսաթոշակառուների անվամբ ձևակերպված կեղծ ցուցակներում, հնարավորություն են ստեղծել կազմակերպված խմբի կողմից 21.811.767 ՀՀ դրամ պետբյուջեից հափշտակություն կատարելուն: Տվյալ դեպքում Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից փաստարկված Բ.Մուրադյանի և Ա.Խաչատրյանի պաշտոնատար անձ չլինելու կամ նյութական պատասխանատվության փաստը հաստատող տվյալների բացակայության հանգամանքը նախաքննական մարմնի կողմից նրանց արարքի որակման վրա ազդել չի կարող: Նրանք հանդես են եկել որպես կազմակերպված խմբում հափշտակություն կատարելու համակատարողներ, իսկ դրա համար վերոհիշյալ հանգամանքները նշանակություն ունենալ չեն կարող: Ուստի այդ կապակցությամբ բերած դատախազի վերաքննիչ բողոքի փաստարկները Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր է համարում: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանի և Ա.Խաչատրյանի պաշտպան Ա.Եսայանի վերաքննիչ բողոքի պատասխանում նշված ամբաստանյալների արարքների որակման մասին պատճառաբանությունները հիմնավոր չեն և չեն կարող հիմք հանդիսանալ, Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռն այդ մասով օրինական ուժի մեջ թողնելու համար: Գործի տվյալներով հաստատվել է, որ ամբաստանյալներ Ս.Սարգսյանը, Ս.Էլբակյանը և վերջինիս բաժնի աշխատակիցներ Հ.Մարտիրոսյանը ու Հ.Դանիելյանը, թեև ավելի ուշ են ընդգրկվել Վ.Խաչիկյանի ղեկավարած կազմակերպված հանցավոր խմբում, սակայն համաձայնվել են` այդ խմբի հանցավոր գործելակերպի հետ` նրանց մի մասը` թեկուզև միջնորդավորված, կատարել են կազմակերպված հանցավոր խմբի առջև դրված պետական միջոցների առանձնապես խոշոր չափերի հափշտակություն կատարելու ծրագիրը: Նրանցից յուրաքանչյուրն, անկախ Վ.Խաչիկյանի ղեկավարությամբ գործող ծառայությունում զբաղեցրած պաշտոնեական դիրքից, օգտվելով իրենց տրված լիազորություններից, կեղծիքներ կատարելով իսկ առանձին դեպքերում նաև ստորագրելով կեղծ ցուցակներում, իրենց հանցավոր գործողություններով նպաստել են կազմակերպված խմբի կողմից առանձապես խոշոր չափերի հափշտակություն կատարելուն՝ հանդես գալով որպես հանցավոր խմբի անդամ՝ համակատարողներ: Խմբում ուշ ընդգրկվելու և Առաջին ատյանի կողմից ընդունված էպիզոդիկ գործողությունների կատարումը չի կարող հիմք հանդիսանալ նրանց որպես հափշտակության օժանդակողներ ընդունելու համար: Առաջին ատյանի դատարանը ևս հաստատված է համարել, որ ամբաստանյալներ Ս.Սարգսյանը, Ս.Էլբակյանը և վերջինիս բաժնի աշխատակիցներ Հ.Մարտիրոսյանը և Հ.Դանիելյանը` Վ.Խաչիկյանի հանձնարարությամբ արհամարելով սահմանված ընթացակարգը՝ կենսաթոշակառուների դիմումների բացակայության պայմաններում նրանց վերաբերյալ ամփոփ տեղեկատվություն են տրամադրել, այնուհետև պատրաստել և առձեռն վճարումների ծառայությանն են հանձնել վճարման կեղծ ցուցակները, իսկ ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանն այդ ցուցակներում ստորագրել է կենսաթոշակառուների փոխարեն և դրա դիմաց ստացել 1.5 մլն ՀՀ դրամ: Արդյունքում հափշտակվել են պետական միջոցները: Հենց Առաջին ատյանի դատարանի հիմնավորումներով վերջիններիս մեղսագրված արարքները հիմնավորված են: Իսկ Ս.Էլբակյանի կողմից վճարման ցուցակը պատռելու հետ կապված վերջինիս պատճառաբանությունները հենց Առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատշաճ և հիմնավոր հերքվել են (տես սույն որոշման 49-րդ կետի 114-116-րդ էջերը): Վերաքննիչ դատարանն անհիմն է համարում վերոնշյալ ամբաստանյալների կողմից իրենց գործողությունների և դրանց հետևանքների, կազմակերպված հանցավոր խմբի անդամ հանդիսանալու մասին չգիտակցելու վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի փաստարկները: Այդ ամբաստանյալները կատարել են դիտավորյալ գործողություններ, քաջատեղյակ են եղել դրանց վերջնական նպատակի և արդյունքում պետբյուջեից առանձնապես խոշոր չափերի հափշտակություններ կատարելու նպատակն իրագործվել է: Նրանց հստակ, նպատակասլաց և հետևողական գործողությունները հիմք են տալիս եզրահանգելու, որ նրանք հանդիսացել են Վ.Խաչիկյանի ղեկավարած կազմակերպած խմբի լիարժեք անդամներ: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Ա.Սուքիասյանն ու Հ.Հովհաննիսյանը ևս կատարել են վերոնշյալ ամբաստանյալների գործողություններին համանման հանցավոր արարքներ: Սակայն Առաջին ատյանի դատարանն առանց բավարար հիմնավորման առաջինների արարքները դիտարկել է որպես կազմակերպված խմբում համակատարում, իսկ Ս.Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի և Հ.Դանիելյանի գործողությունները՝ որպես հափշտակության օժանդակություն: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նախաքննական մարմնի, դատախազի վերաքննիչ բողոքի և սույն որոշման հիմնավորումները հիմք ընդունելով ամբաստանյալներ Ս.Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի և Հ.Դանիելյանի արարքները ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի առաջին կետից պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի առաջին կետով: 61. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը: Ամբաստանյալներ Վ.Խաչիկյանի, Ա.Աբրահամյանի, Հ.Գրիգորյանի, Վ.Գևորգյանի Վ.Խաչատրյանի, Ա.Խաչատրյանի, Հ.Հովհաննիսյանի, Ա.Սուքիասյանի, Ս.Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի և Հ.Դանիելյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս Առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ըստ էության բազմակողմանի ստուգման ու օբյեկտիվ գնահատության է ենթարկել նաև վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքներն, այդ թվում` ամբաստանյալներ Վ.Խաչիկյանի, Ա.Աբրահամյանի, Հ.Գրիգորյանի, Վ.Գևորգյանի, Վ.Խաչատրյանի, Ա.Խաչատրյանի, Հ.Հովհաննիսյանի, Ա.Սուքիասյանի, Ս.Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի և Հ.Դանիելյանի կատարած հանցանքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, նրանց անձը բնութագրող, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ հիմնավորել է նաև ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանի, Ա.Խաչատրյանի, Հ.Դանիելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու անհրաժեշտությունը: Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի և մյուսների նկատմամբ պատժի տեսակը և չափը որոշելու հիմնավորումները պատշաճ ներկայացրել է դատավճռում (տես սույն որոշման 121-136-րդ էջերը): Առաջին ատյանի դատարանը հետազոտելով գործի նյութերը հիմնավոր գտել է, որ առկա է ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքներ` նշել այդ հանգամանքները և այդ հանգամանքները հաշվի առնելով վերջինիս նկատմամբ նշանակել է կատարած արարքին համապատասխան պատիժ: Ուստի Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր չի համարում ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքի այս առթիվ բերած պատճառաբանությունները: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժները համապատասխանում են ամբաստանյալներ Հ.Խաչիկյանի, Ա.Աբրահամյանի, Հ.Գրիգորյանի, Վ.Գևորգյանի, Ա.Սուքիասյանի, Վ.Խաչատրյանի կատարած հանցանքների ծանրությանը, դրանք կատարելու հանգամանքներին, նրանց անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար են նրանց ուղղելու ու նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող են ապահովել պատժի նպատակները` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել նրանց, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի պահանջները: Առաջին ատյանի դատարանը հիմնավոր պատճառաբանել է, թե ինչու է հանցագործության կատարման մեջ Վ.Խաչիկյանի ակտիվ դերը դիտել որպես նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք: Ուստի այդ առթիվ պաշտպան Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունները Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր չի համարում: Ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունը, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասով կատարած արարքի համար և անձը բնութագրող, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող նույնական հանգամանքների առկայության պայմաններում՝ այլ անձանց նկատմամբ Առաջին ատյանի դատարանը նշանակել է ավելի մեղմ պատիժ՝ քան Վ.Խաչիկյանի նկատմամբ կամ կիրառել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, որով խախտել է Վ.Խաչիկյանի ՀՀ Սահմանադրությամբ երաշխավորված իրավունքները` Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր չի համարում: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է նաև, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի և սույն որոշման հիմնավորումներով ամբաստանյալներ Հ.Գրիգորյանի, Վ.Խաչատրյանի և Վ.Գևորգյանի նկատմամբ նշանակված պատիժները և պատժաչափերը մեղմացնելու ու համաներման ակտը կիրառելու մասին պաշտպաններ Ա.Զաքարյանի և Հ.Անանյանի վերաքննիչ բողոքները ևս բավարարվել չեն կարող: 62. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի բովանդակության համաձայն` փաստորեն պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: Մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի վերը նշված դրույթները, ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` ՎԲ-50/07, ՎԲ-139/07, ՎԲ-195/07, ՎԲ-01/08, ԵԿԴ/0034/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09, ԼԴ2/0019/01/09, ՍԴ/0226/01/09, ԳԴ1/0003/01/10, ՍԴ/0085/01/10, ԵԿԴ/0126/01/10, ԵԷԴ/0201/01/11, ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, որոշումներում արտահայտել է իրավական դիրքորոշում այն մասին, որ <<... պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունը, որ ամբաստանյալի ուղղումը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, սակայն դատարանը, կոնկրետ գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ գնահատման հիման վրա, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ինչպես նաև նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը, անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս պարտավոր է հաշվի առնել՝ ա) հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, բ) պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգամանքները, գ) հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, դ) հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, ե) հանցանք կատարած անձի մեղքի ձևը, զ) հանցանք կատարած անձի կողմից հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը և այլն: ...>>: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ առկա չէ համոզվածություն, վստահություն, որ առանց ռեալ պատիժ կրելու հնարավոր է ամբաստանյալներ Հ.Խաչիկյանի, Հ.Գրիգորյանի, Վ.Գևորգյանի, Վ.Խաչատրյանի ուղղվելը: Վերաքննիչ դատարանը` քննության առնելով ամբաստանյալներ Վ.Խաչիկյանի, Հ.Գրիգորյանի, Վ.Գևորգյանի, Վ.Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, գտնում է, որ Վ.Խաչիկյանի, Հ.Գրիգորյանի, Վ.Գևորգյանի, Վ.Խաչատրյանի ուղղվելը հնարավոր չէ առանց նշանակված պատիժը կրելու և նրանց նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժները պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր չէ հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին: Դրանով կխախտվեն նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները: Ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունը, որ Առաջին ատյանի դատարանը, որպես Վ.Խաչիկյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք, հաշվի չի առել այն, որ նրա խնամքի են գտնվում երկու անչափահաս երեխաները և նրա նկատմամբ նշանակել է խիստ պատիժ` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այդ հանգամանքը ևս հիմք չի կարող հանդիսանալ Վ.Խաչիկյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու կամ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը նրա նկատմամբ կիրառելու համար: Վերաքննիչ դատարանն անհիմն է համարում ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունը, որ Առաջին ատյանի դատարանը ամբաստանյալների մի մասի նկատմամբ կիրառել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, իսկ Վ.Խաչիկյանի նկատմամբ նշված օրենքը չի կիրառել: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժները ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու մասին ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի, ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանի պաշտպան Ա.Զաքարյանի, ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի պաշտպան Հ.Անանյանի վերաքննիչ բողոքների պահանջները ենթակա են մերժման: 63. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է նաև, որ ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասը վերացնելու մասին դատախազի վերաքննիչ բողոքի պահանջը ենթակա է մերժման: Դատախազի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունը, որ Ա.Սուքիասյանը չի վերականգնել պետությանը պատճառված վնասը, այլ ընդամենը կատարել է իր կողմից հափշտակված գումարների համեմատ չնչին վերականգնում և նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը չպետք է չկիրառվեր` Վերաքննիչ դատարանն անհիմն է համարում: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանը համապարտությամբ պետությանը պատճառված 44.691.83 ՀՀ դրամ նյութական վնասից, նաև մյուս ամբաստանյալների կողմից հատուցվածի համեմատ ամենամեծ գումարն է վերականգնել՝ 17.159.095 ՀՀ դրամ գումարի չափով: Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի առնելով վերոնշված հանգամանքը և անձը բնութագրող, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները` նախկինում դատապարտված չլինելը, անկեղծորեն զղջալն ու դեռևս մինչդատական վարույթից իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, գտել է, Վերաքննիչ դատարանը ևս գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի ուղղումը և վերադաստիարակումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու՝ այդ պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու պայմաններում։ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ քննարկել է Ա.Սուքիասյանի կողմից պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցը և հիմնավոր հետևություն արել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման պայմաններում հնարավոր է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի պահանջների կատարումը; Վերաքննիչ դատարանը նման հետևության է հանգում` նկատի ունենալով Առաջին ատյանի դատարանի մատնանշած ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի կողմից կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի, նրա անձը բնութագրող, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքների մասին փաստական տվյալները, մասնավորապես՝ հանցավոր խմբի կազմում նրա մասնակցությամբ հափշտակված 44.691.831 ՀՀ դրամից 17.159.095 դրամ պետությանը պատճառած վնասը վերականգնած լինելու հանգամանքը: Այդ կապակցությամբ դատախազի վերաքննիչ բողոքը մերժելու համար Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր է համարում նաև պաշտպան Վ.Աթոյանի կողմից դատախազի վերաքննիչ բողոքի պատասխանում բերված փաստարկներն ու պատճառաբանությունները: 64. Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալներ Հ.Հովհաննիսյանի, Ս.Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով և նրանց նկատմամբ նշանակել` համաչափ պատիժ: Սակայն պատշաճ գնահատության չենթարկելով ամբաստանյալներ Հ.Հովհաննիսյանի, Ս.Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի կատարած հանցանքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը` առանց բավարար տվյալների, գտել է, որ նրանք նշանակված պատիժը չպետք է կրեն, նրանց նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով` Առաջին ատյանի դատարանը կայացրել է չհիմնավորված դատական ակտ: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Հովհաննես Արտաշեսի Սահակյանի վերաբերյալ 2009 թվականի հունիսի 02-ի թիվ ԵՔՐԴ/0571/01/08 որոշմամբ հետևյալ իրավական դիրքորոշումն է արտահայտել. <<... Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես` տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը:..>> Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր է համարում մեղադրող Կ.Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունը, որ ամբաստանյալներ Հ.Հովհաննիսյանի, Ս.Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս Առաջին ատյանի դատարանը գործում առկա փաստական տվյալները վերլուծելով՝ միայն հիմք է ընդունել ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, որոնք ողջամտորեն չեն նվազեցնում ամբաստանյալներին վերագրվող արարքի բնույթը և վտանգավորության աստիճանը, անտեսել է կատարված հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, ինչպես նաև այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալներ Հ.Հովհաննիսյանը, Ս.Սարգսյանը, Ս.Էլբակյանը, Հ.Մարտիրոսյանը ամբողջությամբ չեն վերականգնել պետությանը պատճառված վնասը, այլ ընդամենը կատարվել են իրենց կողմից հափշտակված գումարների համեմատ չնչին վերականգնումներ, որի պարագայում Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալների նկատմամբ անհիմն է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ չի պատճառաբանել ամբաստանյալներ Հ.Հովհաննիսյանի, Ս.Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի կողմից նշանակված պատիժը չկրելու նպատակահարմարության հարցը և դրանք չի քննարկել ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների համատեքստում: Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր է համարում նաև դատախազի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունը, որ Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի չի առել կատարված հանցագործությունների բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը` բազմաթիվ կենսաթոշակառուների թոշակներն առանձնապես խոշոր չափերով` կեղծիքներ կատարելով հափշտակելը, արդյունքում պետությանը պատճառված վնասի չափը և դրանից չնչին չափով վերականգնելու հանգամանքը, որը վկայում է հանցագործության բարձր հասարակական վտանգավորության մասին և նրանց նկատմամբ կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի դրույթները, խախտել է ՀՀ քրեական և քրեադատավարական օրենսգրքի պահանջները: Հաշվի առնելով մեղադրողի վերաքննիչ բողոքում բերված փաստարկներն, ինչպես նաև ամբաստանյալներ Հ.Հովհաննիսյանի, Ս.Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի անձը բնութագրող, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը` ամբաստանյալներ Հ.Հովհաննիսյանի, Ս.Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի նկատմամբ կիրառված 70-րդ հոդվածը վերացնելու մասով պետք է բավարարել` Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը պետք է բեկանել` ամբաստանյալներ Հ.Հովհաննիսյանի, Ս.Սարգսյանի, Ս.Էլբակյանի, Հ.Մարտիրոսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժները պայմանականորեն չկիրառելու մասով` վերացնել, որով կապահովվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նշանակված պատժի նպատակները, իսկ նրանց նկատմամբ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժները պետք է թողնել անփոփոխ: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի պաշտպան Ա.Թովմասյանի վերաքննիչ բողոքի պատասխանի պատճառաբանությունները հիմնավոր չեն և հիմք չեն կարող հանդիսանալ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռն ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի մասով օրինական ուժի մեջ թողնելու համար: 65. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի համաձայն՝ բացառիկ հանգամանքները կապված են հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի հետ: Այդպիսիք կարող են լինել նաև այլ հանգամանքներ, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը: Ընդ որում կարևորը ոչ թե պատիժը մեղմացնող տվյալների քանակն է, այլ այն, թե ինչքանով են դրանք էականորեն ազդել պատժի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի նվազեցման վրա: /ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի Սամվել Հունիկյանի վերաբերյալ 2008 թվականի փետրվարի 29-ի, ՎԲ-11/08 որոշում: Նշված հարցերի հետ կապված Վճռաբեկ դատարանն իր իրավական դիրքորոշումն արտահայտել է նաև Պ.Բայրամյանի և Հ.Հաբեշյանի վերաբերյալ գործերով/: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ քրեական գործում բացակայում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածով նախատեսված բացառիկ հանգամանքները, որոնք հիմք կարող էին հանդիսանալ ամբաստանյալներ Ա.Աբրահամյանի, Վ.Խաչատրյանի Հ.Գրիգորյանի նկատմամբ օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ սահմանելու և այդ մասով վերաքննիչ բողոքները բավարարելու համար: Պաշտպաններ Լ.Սիմոնյանի, Ա.Զաքարյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքներում մատնանշված` ամբաստանյալներ Ա.Աբրահամյանի, Վ.Խաչատրյանի Հ.Գրիգորյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող, անձը բնութագրող և այլ հանգամանքներն` իրենց համակցության մեջ չեն կարող դիտվել բացառիկ և հիմք հանդիսանալ օրենքով նախատեսված պատժից ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու համար: Այդպիսիք արդեն իսկ հաշվի են առնվել Առաջին ատյանի դատարանի կողմից և ամբաստանյալներ Ա.Աբրահամյանի, Վ.Խաչատրյանի Հ.Գրիգորյանի նկատմամբ նշանակվել է նրանց անձին և կատարած հանցագործության ծանրությանը համապատասխանող` արդարացի, օրինական ու հիմնավորված պատիժ: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի և 79-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կիրառման հիմք չեն կարող հանդիսանալ դատավճռում մատնանշված և պաշտպան Լ.Սիմոնյանի վերաքննիչ բողոքում բերած` Ա.Աբրահամյանի առողջական վիճակը, անձը բնութագրող, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ: Ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ ամբաստանյալներ Ա.Աբրահամյանի, Վ.Խաչատրյանի Հ.Գրիգորյանի պատիժները մեղմացնելու մասին պաշտպաններ Լ.Սիմոնյանի, Ա.Զաքարյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքները ենթակա են մերժման: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին ՀՀ ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշումը Վ.Խաչատրյանի և Վ.Գևորգյանի նկատմամբ կիրառելու մասին ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի և ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի պաշտպան Հ.Անանյանի վերաքննիչ բողոքների պահանջները ևս բավարարվել չեն կարող: Ամբաստանյալներ Վ.Խաչատրյանի և Վ.Գևորգյանի նկատմամբ համաներման ակտը կիրառելու հարցը կարող է քննարկվել ՔԿՀ-ի վարչակազմի կողմից` դատական ակտն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է նաև, որ գույքի բռնագրավման ձևով լրացուցիչ պատիժը վերացնելու ու քաղաքացիական հայցը մերժելու մասին ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքի պահանջները բավարարման ենթակա չէ: Առաջին ատյանի դատարանը դատավճռում հիմնավոր անդրադարձել է և արձանագրել, որ նկատի ունենալով կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը` կազմակերպված խմբի ղեկավար Վ.Խաչիկյանի և ամբաստանյալներ Ա.Աբրահամյանի, Հ.Գրիգորյանի, Վ.Գևորգյանի, Վ.Խաչատրյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է որպես լրացուցիչ պատիժ նշանակել գույքի բռնագրավման ձևով (հիմնավորումները տես սույն որոշման 127-րդ էջում): Իսկ դատախազության քաղաքացիական հայցը Առաջին ատյանի դատարանը վերոնշյալ ամբաստանյալների մասով հիմնավոր է բավարարել: 66. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ բավարարման ենթակա չէ նաև գործող կողմ չհանդիսացող Լ.Ասատրյանի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքն այն մասին, որ ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանից գույքի բռնագանձմամբ, խախտվում է Լ.Ասատրյանի սեփականության իրավունքը: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Լ.Ասատրյանի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքում նշված հարցերը լուծման ենթակա են Վ.Խաչիկյանից գումար բռնագանձելու և գույքի բռնագրավման մասով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը կատարելու ընթացքում, նաև քաղաքացիական դատավարության կարգով: 67. Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռում և սույն որոշման մեջ բերված հիմնավորումներով ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի, ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի պաշտպան Հ.Անանյանի, ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի պաշտպան Վ.Աթոյանի, ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանի պաշտպան Գ.Հակոբյանի, ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանի պաշտպան Ա.Զաքարյանի, ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պաշտպան Լ.Սիմոնյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի, գործող կողմ չհանդիսացող Լ.Ասատրյանի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքների պատճառաբանությունները հերքվել են: Ուստի վերաքննիչ բողոքների փաստարկները վերաքննիչ բողոքները բավարարելու հիմք չեն կարող հանդիսանալ և նշված բողոք բերած անձանց վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել, իսկ ՀՀ գլխավոր դատախազության մեղադրանքի պաշտպանության և դատական ակտերի բողոքարկման վարչության դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի և ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի պաշտպան Վ.Աթոյանի վերաքննիչ բողոքները` բավարարել մասնակի: Ամբաստանյալ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ամբաստանյալ Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին ու 2-րդ կետերով, ամբաստանյալ Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ամբաստանյալ Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ամբաստանյալ Վիգեն Լևոնի Գևորգյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ամբաստանյալ Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ: Ամբաստանյալներ Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը պետք է բեկանել և փոփոխել: Ամբաստանյալներ Բագրատ Ռոբերտի Մուրադյանի և Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղսագրված արարքները պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով` նշանակված պատիժները թողնելով անփոփոխ: Ամբաստանյալներ Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի և Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղսագրված արարքները պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով: Ամբաստանյալներ Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի և Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` չորս տարի ժամկետով ազատազրկման` առանց գույքի բռնագրավման դատապարտելու մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժները պետք է թողնել կրելու` վերացնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու մասը: Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի և Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի պատժի սկիզբը պետք է հաշվել նրանց փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից: Ամբաստանյալ Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղսագրված արարքը պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով: Ամբաստանյալ Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` չորս տարի վեց ամիս ժամկետով ազատազրկման` առանց գույքի բռնագրավման դատապարտելու մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժը պետք է թողնել կրելու` վերացնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու մասը: Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի պատժի սկիզբը պետք է հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից: Ամբաստանյալ Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղսագրված արարքը պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նշանակված պատիժը թողնելով անփոփոխ: Ամբաստանյալ Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով` չորս տարի վեց ամիս ժամկետով ազատազրկման` առանց գույքի բռնագրավման դատապարտելու մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժը պետք է թողնել կրելու` վերացնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու մասը: Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի պատժի սկիզբը պետք է հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից: Քաղաքացիական պատասխանողներ` Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից և Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի 39.542.218 ՀՀ դրամի փոխարեն` պետք է համապարտությամբ բռնագանձել` 97.620.886 /իննսունյոթ միլիոն վեց հարյուր քսան հազար ութ հարյուր ութսունվեց/ ՀՀ դրամ գումար, Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, ինչպես նաև Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի 85.767.431 ՀՀ դրամի փոխարեն` պետք է համապարտությամբ բռնագանձել` 27.532.736 /քսայոթ միլիոն հինգ հարյուր երեսուներկու հազար յոթ հարյուր երեսունվեց/ ՀՀ դրամ գումար` այդ մասով բավարարելով պաշտպան Վ.Աթոյանի վերաքննիչ բողոքը: Դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի քաղ. հայցը պետք է բավարարել` ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանից հօգուտ պետական բյուջեի պետք է բռնագանձել 29 մլն /քսանինը միլիոն/ ՀՀ դրամ, որպես վերջինիս կողմից պետությանը հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում: Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով բավարարված քաղաքացիական հայցի մնացած մասերը պետք է թողնել նույնը: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 395-րդ, 397-րդ, 399-րդ, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 418-րդ հոդվածով Վերաքննիչ դատարանը ՈՐՈՇԵՑ 1. Ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանի, ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի պաշտպան Հ.Անանյանի, ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանի պաշտպան Գ.Հակոբյանի, ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանի պաշտպան Ա.Զաքարյանի, ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պաշտպան Լ.Սիմոնյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի, գործով կողմ չհանդիսացող Լ.Ասատրյանի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքները մերժել, իսկ ՀՀ գլխավոր դատախազության մեղադրանքի պաշտպանության և դատական ակտերի բողոքարկման վարչության դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի և ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի պաշտպան Վ.Աթոյանի վերաքննիչ բողոքները բավարարել մասնակի: 2. Ամբաստանյալ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ամբաստանյալ Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին ու 2-րդ կետերով, ամբաստանյալ Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ամբաստանյալ Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ամբաստանյալ Վիգեն Լևոնի Գևորգյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ամբաստանյալ Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը` թողնել օրինական ուժի մեջ: Ամբաստանյալներ Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը` բեկանել և փոփոխել: Ամբաստանյալ Բագրատ Ռոբերտի Մուրադյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղսագրված արարքը վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, նշանակված պատիժը թողնել անփոփոխ: Ամբաստանյալ Արմեն Կառլենի Խաչատրյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղսագրված արարքը վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, նշանակված պատիժը թողնել անփոփոխ: Ամբաստանյալ Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղսագրված արարքը վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով: Ամբաստանյալ Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` չորս տարի ժամկետով ազատազրկման` առանց գույքի բռնագրավման դատապարտելու մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժը թողնել կրելու` վերացնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու մասը: Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի պատժի սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից: Ամբաստանյալ Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղսագրված արարքը վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով: Ամբաստանյալ Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` չորս տարի վեց ամիս ժամկետով ազատազրկման` առանց գույքի բռնագրավման դատապարտելու մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժը թողնել կրելու` վերացնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու մասը: Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի պատժի սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից: Ամբաստանյալ Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղսագրված արարքը վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով: Ամբաստանյալ Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` չորս տարի ժամկետով ազատազրկման` առանց գույքի բռնագրավման դատապարտելու մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժը թողնել կրելու` վերացնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու մասը: Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի պատժի սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից: Ամբաստանյալ Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղսագրված արարքը վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նշանակված պատիժը թողնել անփոփոխ: Ամբաստանյալ Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով` չորս տարի վեց ամիս ժամկետով ազատազրկման` առանց գույքի բռնագրավման դատապարտելու մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժը թողնել կրելու` վերացնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու մասը: Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի պատժի սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից: Քաղաքացիական պատասխանողներ` Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից և Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի 39.542.218 ՀՀ դրամի փոխարեն համապարտությամբ բռնագանձել` 97.620.886 /իննսունյոթ միլիոն վեց հարյուր քսան հազար ութ հարյուր ութսունվեց/ ՀՀ դրամ գումար, - Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանից, Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանից, Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանից, Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանից, Վիգեն Լևոնի Գևորգյանից, ինչպես նաև Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի 85.767.431 ՀՀ դրամի փոխարեն համապարտությամբ բռնագանձել` 27.532.736 /քսայոթ միլիոն հինգ հարյուր երեսուներկու հազար յոթ հարյուր երեսունվեց/ ՀՀ դրամ գումար` այդ մասով բավարարելով պաշտպան Վ.Աթոյանի վերաքննիչ բողոքը: Դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի քաղ. հայցը բավարարել` ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանից հօգուտ պետական բյուջեի բռնագանձել 29.000.000 /քսանինը միլիոն/ ՀՀ դրամ, որպես վերջինիս կողմից պետությանը հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում: Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով բավարարված քաղաքացիական հայցի մնացած մասերը` թողնել նույնը: Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ: 3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ ԻՍԿԱԿԱՆԻ ՀԵՏ ՃԻՇՏ Է ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ ԻՍԿԱԿԱՆԻ ՀԵՏ ՃԻՇՏ Է ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 01-04-2015 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 04-05-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-335, 2-183, 3-257, 4-301, 5-381, 6-258, 7-308, 8-296, 9-260,10-270,11-263,12-251, 13-256, 14-252,15-300,16-234, 17-301, 18-347, 19-250,20-267, 21-309, 22-279, 23-300, 24-339, 25-183, 26-205, 27-188, 28-272, 29-165, 30-223, 31-192, 32-162, 33-178, 34-164 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 04-05-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 335, 183, 257, 301, 381, 258, 308, 296, 260, 270, 263, 251, 256, 252, 300, 234, 301, 347, 250, 267, 309, 279, 300, 339, 183, 205, 188, 272, 165, 223, 192, 162, 178, 164, 181, 161, 181, 178, 119, 110, 122, 146, 191, 153, 143, 102, 129, 112, 126, 127, 53, 1 |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-8613/15 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 11-05-2015 |
|---|
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0011/01/13
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 29-04-2015 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Ամբաստանյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Երվանդ |
| Ազգանուն | Վարոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ամբաստանյալ` Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյան |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
Ստացվել է կրկնակի բողոք
| Ամսաթիվ | 29-04-2015 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Ամբաստանյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Ռոբերտ |
| Ազգանուն | Մանվելյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ամբաստանյալ` Վահագն Հենրիկի Խաչատրյան |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
| Բողոքը վերադարձվել է թերությունները վերացնելու համար | 11-06-2015 |
| Կրկին ներկայացվել է բողոք | 31-07-2015 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԿԴ/0011/01/13 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 11 հունիսի 2015 թվական ք.Եր¨ան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի ապրիլի 1-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի պաշտպան Ե.Վարոսյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը` պարզեց, որ այն պետք է վերադարձնել հետ¨յալ պատճառաբանությամբ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի համաձայն՝ բողոքին կցվում են բողոքի պատճենը, գործը քննած դատարան ¨ դատավարության մասնակիցներին (բացառությամբ քննիչի ¨ հետաքննության մարմնի) ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը: Բողոքի ուսումնասիրությունից եր¨ում է, որ բացակայում են բողոքի պատճենը դատավարության բոլոր մասնակիցներին ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը: Այսինքն, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի պահանջը պահպանված չէ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի պահանջներին: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Վճռաբեկ դատարանը բողոքը վերադարձնելու մասին որոշմամբ սահմանում է մինչ¨ մեկամսյա ժամկետ` ձ¨ական սխալները շտկելու ¨ վճռաբեկ բողոքը կրկին ներկայացնելու համար»: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում ներկայացված վճռաբեկ բողոքի ձ¨ական սխալները շտկելու ¨ այն կրկին ներկայացնելու համար պետք է սահմանել 30-օրյա ժամկետ: Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները ¨ ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին, 3-րդ ¨ 4-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի ապրիլի 1-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի պաշտպան Ե.Վարոսյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել: Վճռաբեկ բողոքի ձ¨ական սխալները շտկելու ¨ այն կրկին ներկայացնելու համար սահմանել 30-օրյա ժամկետ` սույն որոշումը ստանալու պահից: Սահմանված ժամկետում բողոքը չներկայացնելու դեպքում այն համարվում է չտրված: Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է ¨ ենթակա չէ բողոքարկման: Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
Ստացվել է կրկնակի բողոք
| Ամսաթիվ | 30-04-2015 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Ամբաստանյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Թովմասյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ամբաստանյալ` Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյան |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
| Բողոքը վերադարձվել է թերությունները վերացնելու համար | 11-06-2015 |
| Կրկին ներկայացվել է բողոք | 24-07-2015 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԿԴ/0011/01/13 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 11 հունիսի 2015 թվական ք.Եր¨ան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի ապրիլի 1-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի պաշտպան Ռ.Մանվելյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը` պարզեց, որ այն պետք է վերադարձնել հետ¨յալ պատճառաբանությամբ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 2.2-րդ մասի համաձայն` «Վճռաբեկ բողոքը սույն օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի հիմքով ներկայացնելու դեպքում բողոք բերած անձը պետք է հիմնավորի, որ դրա վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կնպաստի օրենքի միատեսակ կիրառության ապահովմանը, մասնավորապես վճռաբեկ բողոքում հիմնավորելով, որ` 1) տարբեր գործերով ստորադաս դատարանների առնվազն երկու դատական ակտում մի¨նույն նորմը կիրառվել է հակասական մեկնաբանությամբ` կցելով այդ դատական ակտերը ¨ մեջբերելով դրանց հակասող մասերը` կատարելով համեմատական վերլուծություն` բողոքարկվող դատական ակտի ¨ նույնանման փաստական հանգամանքներով մեկ այլ գործով ստորադաս դատարանի դատական ակտի մի¨նույն նորմի` իրար հակասող մեկնաբանության վերաբերյալ. (…) 4) բողոքարկվող դատական ակտում որ¨է նորմի մեկնաբանությունը հակասում է Հայաստանի Հանրապետության վճռաբեկ դատարանի որոշման մեջ տվյալ նորմին տրված մեկնաբանությունը` կցելով այդ դատական ակտերը ¨ մեջբերելով դրանց հակասող մասերը, կատարելով համեմատական վերլուծություն` բողոքարկվող դատական ակտի ¨ նույնանման փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով Հայաստանի Հանրապետության վճռաբեկ դատարանի դատական ակտի միջ¨ առկա հակասության վերաբերյալ. (…)»: Մինչդեռ վճռաբեկ բողոքի ուսումնասիրությունից եր¨ում է, որ բողոք բերած անձը փաստարկելով, որ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, քանի որ բողոքարկվող դատական ակտում ¨ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի նույնանման փաստական հանգամանքներով թիվ ՇԴ/0066/01/13 գործով 2014 թվականի նոյեմբերի 21-ի որոշման մեջ մի¨նույն նորմը կիրառվել է միմյանց հակասող մեկնաբանությամբ, ¨ բողոքարկվող դատական ակտը հակասում է Վճռաբեկ դատարանի` թիվ ԵՇԴ/0029/01/08, թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09, թիվ ԵԱՔԴ/0164/01/09, թիվ ԵԿԴ/0042/01/11, թիվ ԱՐԱԴ/0050/01/08, ՍԴ/0226/01/09 որոշումներին, բողոքին չի կցել այդ դատական ակտը: Հետ¨աբար, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 2.2-րդ մասի պահանջը պահպանված չէ: Բացի այդ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի համաձայն՝ բողոքին կցվում են բողոքի պատճենը, գործը քննած դատարան ¨ դատավարության մասնակիցներին (բացառությամբ քննիչի ¨ հետաքննության մարմնի) ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը: Բողոքի ուսումնասիրությունից եր¨ում է, որ բացակայում են բողոքի պատճենը դատավարության բոլոր մասնակիցներին ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը: Այսինքն, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի պահանջը նույնպես պահպանված չէ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի պահանջներին: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Վճռաբեկ դատարանը բողոքը վերադարձնելու մասին որոշմամբ սահմանում է մինչ¨ մեկամսյա ժամկետ` ձ¨ական սխալները շտկելու ¨ վճռաբեկ բողոքը կրկին ներկայացնելու համար»: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում ներկայացված վճռաբեկ բողոքի ձ¨ական սխալները շտկելու ¨ այն կրկին ներկայացնելու համար պետք է սահմանել 30-օրյա ժամկետ: Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները ¨ ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին, 3-րդ ¨ 4-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի ապրիլի 1-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի պաշտպան Ռ.Մանվելյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել: Վճռաբեկ բողոքի ձ¨ական սխալները շտկելու ¨ այն կրկին ներկայացնելու համար սահմանել 30-օրյա ժամկետ` սույն որոշումը ստանալու պահից: Սահմանված ժամկետում բողոքը չներկայացնելու դեպքում այն համարվում է չտրված: Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է ¨ ենթակա չէ բողոքարկման: Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
Ստացվել է կրկնակի բողոք
| Ամսաթիվ | 04-05-2015 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Ամբաստանյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Ժորա |
| Ազգանուն | Վարոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ամբաստանյալ` Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյան |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
| Բողոքը վերադարձվել է թերությունները վերացնելու համար | 11-06-2015 |
| Կրկին ներկայացվել է բողոք | 28-07-2015 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԿԴ/0011/01/13 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 11 հունիսի 2015 թվական ք.Եր¨ան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի ապրիլի 1-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի պաշտպան Ա.Թովմասյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը` պարզեց, որ այն պետք է վերադարձնել հետ¨յալ պատճառաբանությամբ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 2.2-րդ մասի համաձայն` «Վճռաբեկ բողոքը սույն օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի հիմքով ներկայացնելու դեպքում բողոք բերած անձը պետք է հիմնավորի, որ դրա վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կնպաստի օրենքի միատեսակ կիրառության ապահովմանը, մասնավորապես վճռաբեկ բողոքում հիմնավորելով, որ` (…) 4) բողոքարկվող դատական ակտում որ¨է նորմի մեկնաբանությունը հակասում է Հայաստանի Հանրապետության վճռաբեկ դատարանի որոշման մեջ տվյալ նորմին տրված մեկնաբանությունը` կցելով այդ դատական ակտերը ¨ մեջբերելով դրանց հակասող մասերը, կատարելով համեմատական վերլուծություն` բողոքարկվող դատական ակտի ¨ նույնանման փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով Հայաստանի Հանրապետության վճռաբեկ դատարանի դատական ակտի միջ¨ առկա հակասության վերաբերյալ. (…)»: Մինչդեռ վճռաբեկ բողոքի ուսումնասիրությունից եր¨ում է, որ բողոք բերած անձը փաստարկելով, որ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, քանի որ բողոքարկվող դատական ակտը հակասում է Վճռաբեկ դատարանի` թիվ ԱՐԱԴ/0050/01/08, թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09, թիվ ԵՇԴ/0029/01/08, թիվ ՏԴ/0018/01/13, թիվ ՎԲ-192/07, թիվ ՎԲ-195/07, բողոքին չի կցել այդ դատական ակտը: Հետ¨աբար, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 2.2-րդ մասի պահանջը պահպանված չէ: Բացի այդ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի համաձայն՝ բողոքին կցվում են բողոքի պատճենը, գործը քննած դատարան ¨ դատավարության մասնակիցներին (բացառությամբ քննիչի ¨ հետաքննության մարմնի) ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը: Բողոքի ուսումնասիրությունից եր¨ում է, որ բացակայում են բողոքի պատճենը դատավարության բոլոր մասնակիցներին ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը: Այսինքն, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի պահանջը նույնպես պահպանված չէ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի պահանջներին: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Վճռաբեկ դատարանը բողոքը վերադարձնելու մասին որոշմամբ սահմանում է մինչ¨ մեկամսյա ժամկետ` ձ¨ական սխալները շտկելու ¨ վճռաբեկ բողոքը կրկին ներկայացնելու համար»: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում ներկայացված վճռաբեկ բողոքի ձ¨ական սխալները շտկելու ¨ այն կրկին ներկայացնելու համար պետք է սահմանել 30-օրյա ժամկետ: Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները ¨ ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին, 3-րդ ¨ 4-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի ապրիլի 1-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի պաշտպան Ա.Թովմասյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել: Վճռաբեկ բողոքի ձ¨ական սխալները շտկելու ¨ այն կրկին ներկայացնելու համար սահմանել 30-օրյա ժամկետ` սույն որոշումը ստանալու պահից: Սահմանված ժամկետում բողոքը չներկայացնելու դեպքում այն համարվում է չտրված: Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է ¨ ենթակա չէ բողոքարկման: Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
Ստացվել է կրկնակի բողոք
| Ամսաթիվ | 04-05-2015 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Դիմող |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Ժորա |
| Ազգանուն | Վարոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
| Բողոքը վերադարձվել է թերությունները վերացնելու համար | 11-06-2015 |
| Կրկին ներկայացվել է բողոք | 28-07-2015 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԿԴ/0011/01/13 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 11 հունիսի 2015 թվական ք.Եր¨ան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի ապրիլի 1-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը` պարզեց, որ այն պետք է վերադարձնել հետ¨յալ պատճառաբանությամբ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի համաձայն՝ բողոքին կցվում են բողոքի պատճենը, գործը քննած դատարան ¨ դատավարության մասնակիցներին (բացառությամբ քննիչի ¨ հետաքննության մարմնի) ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը: Բողոքի ուսումնասիրությունից եր¨ում է, որ բացակայում են բողոքի պատճենը դատավարության բոլոր մասնակիցներին ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը: Այսինքն, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի պահանջը պահպանված չէ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի պահանջներին: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Վճռաբեկ դատարանը բողոքը վերադարձնելու մասին որոշմամբ սահմանում է մինչ¨ մեկամսյա ժամկետ` ձ¨ական սխալները շտկելու ¨ վճռաբեկ բողոքը կրկին ներկայացնելու համար»: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում ներկայացված վճռաբեկ բողոքի ձ¨ական սխալները շտկելու ¨ այն կրկին ներկայացնելու համար պետք է սահմանել 30-օրյա ժամկետ: Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները ¨ ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին, 3-րդ ¨ 4-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի ապրիլի 1-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել: Վճռաբեկ բողոքի ձ¨ական սխալները շտկելու ¨ այն կրկին ներկայացնելու համար սահմանել 30-օրյա ժամկետ` սույն որոշումը ստանալու պահից: Սահմանված ժամկետում բողոքը չներկայացնելու դեպքում այն համարվում է չտրված: Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է ¨ ենթակա չէ բողոքարկման: Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
Ստացվել է կրկնակի բողոք
| Ամսաթիվ | 05-05-2015 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Ամբաստանյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Գեղամ |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ամբաստանյալ` Սամվել Գրիգորի Էլբակյան |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
| Բողոքը վերադարձվել է թերությունները վերացնելու համար | 11-06-2015 |
| Կրկին ներկայացվել է բողոք | 28-07-2015 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԿԴ/0011/01/13 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 11 հունիսի 2015 թվական ք.Եր¨ան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի ապրիլի 1-ի որոշման դեմ գործով կողմ չհանդիսացող Լիլիթ Ասատրյանի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը` պարզեց, որ այն պետք է վերադարձնել հետ¨յալ պատճառաբանությամբ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի համաձայն՝ բողոքին կցվում են բողոքի պատճենը, գործը քննած դատարան ¨ դատավարության մասնակիցներին (բացառությամբ քննիչի ¨ հետաքննության մարմնի) ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը: Բողոքի ուսումնասիրությունից եր¨ում է, որ բացակայում են բողոքի պատճենը դատավարության բոլոր մասնակիցներին ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը: Այսինքն, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի պահանջը պահպանված չէ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի պահանջներին: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Վճռաբեկ դատարանը բողոքը վերադարձնելու մասին որոշմամբ սահմանում է մինչ¨ մեկամսյա ժամկետ` ձ¨ական սխալները շտկելու ¨ վճռաբեկ բողոքը կրկին ներկայացնելու համար»: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում ներկայացված վճռաբեկ բողոքի ձ¨ական սխալները շտկելու ¨ այն կրկին ներկայացնելու համար պետք է սահմանել 30-օրյա ժամկետ: Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները ¨ ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին, 3-րդ ¨ 4-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի ապրիլի 1-ի որոշման դեմ գործով կողմ չհանդիսացող Լիլիթ Ասատրյանի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել: Վճռաբեկ բողոքի ձ¨ական սխալները շտկելու ¨ այն կրկին ներկայացնելու համար սահմանել 30-օրյա ժամկետ` սույն որոշումը ստանալու պահից: Սահմանված ժամկետում բողոքը չներկայացնելու դեպքում այն համարվում է չտրված: Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է ¨ ենթակա չէ բողոքարկման: Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
Ստացվել է կրկնակի բողոք
| Ամսաթիվ | 05-05-2015 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Ամբաստանյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Հովիկ |
| Ազգանուն | Արսենյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ամբաստանյալ` Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյան |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
| Բողոքը վերադարձվել է թերությունները վերացնելու համար | 11-06-2015 |
| Կրկին ներկայացվել է բողոք | 23-07-2015 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԿԴ/0011/01/13 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 11 հունիսի 2015 թվական ք.Եր¨ան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի ապրիլի 1-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի պաշտպան Գ.Հակոբյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը` պարզեց, որ այն պետք է վերադարձնել հետ¨յալ պատճառաբանությամբ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի համաձայն՝ բողոքին կցվում են բողոքի պատճենը, գործը քննած դատարան ¨ դատավարության մասնակիցներին (բացառությամբ քննիչի ¨ հետաքննության մարմնի) ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը: Բողոքի ուսումնասիրությունից եր¨ում է, որ բացակայում են բողոքի պատճենը դատավարության բոլոր մասնակիցներին ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը: Այսինքն, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի պահանջը պահպանված չէ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի պահանջներին: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Վճռաբեկ դատարանը բողոքը վերադարձնելու մասին որոշմամբ սահմանում է մինչ¨ մեկամսյա ժամկետ` ձ¨ական սխալները շտկելու ¨ վճռաբեկ բողոքը կրկին ներկայացնելու համար»: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում ներկայացված վճռաբեկ բողոքի ձ¨ական սխալները շտկելու ¨ այն կրկին ներկայացնելու համար պետք է սահմանել 30-օրյա ժամկետ: Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները ¨ ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին, 3-րդ ¨ 4-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի ապրիլի 1-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի պաշտպան Գ.Հակոբյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել: Վճռաբեկ բողոքի ձ¨ական սխալները շտկելու ¨ այն կրկին ներկայացնելու համար սահմանել 30-օրյա ժամկետ` սույն որոշումը ստանալու պահից: Սահմանված ժամկետում բողոքը չներկայացնելու դեպքում այն համարվում է չտրված: Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է ¨ ենթակա չէ բողոքարկման: Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
| Գործի առաքման ամսաթիվը | 04-05-2015 |
|---|---|
| Գրության համարը | Ե-8613 |
| Գործի ստացման ամսաթիվը | 11-05-2015 |
| Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ | 61 հատոր, կից` քրեական գործի 8 հավելվածները, 2 էլեկտրոնային կրիչներ, Հ.Հովհաննիսյանի, Հ.Մարտիրոսյանի, Ս.Սարգսյանի, Ա.Սուքիասյանի, Ս.Էլբակյանի, Ա.Խաչատրյանի, Բ.Մուրադյանի անձնագրերը |
| Գործի համարը | ԵԿԴ/0011/01/13 |
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը | 13 |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 11-05-2015 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Ելիզավետա |
| Ազգանուն | Դանիելյան |
Ստացվել է կրկնակի բողոք
| Ամսաթիվ | 12-05-2015 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Ամբաստանյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Հ |
| Ազգանուն | Անանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ամբաստանյալ` Վիգեն Լևոնի Գևորգյան |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
| Բողոքը վերադարձվել է թերությունները վերացնելու համար | 11-06-2015 |
| Կրկին ներկայացվել է բողոք | 07-07-2015 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԿԴ/0011/01/13 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 11 հունիսի 2015 թվական ք.Եր¨ան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի ապրիլի 1-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Վիգեն Լ¨ոնի Գ¨որգյանի պաշտպան Հ.Անանյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը` պարզեց, որ այն պետք է վերադարձնել հետ¨յալ պատճառաբանությամբ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի համաձայն՝ բողոքին կցվում են բողոքի պատճենը, գործը քննած դատարան ¨ դատավարության մասնակիցներին (բացառությամբ քննիչի ¨ հետաքննության մարմնի) ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը: Բողոքի ուսումնասիրությունից եր¨ում է, որ բացակայում են բողոքի պատճենը դատավարության բոլոր մասնակիցներին ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը: Այսինքն, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի պահանջը պահպանված չէ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի պահանջներին: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Վճռաբեկ դատարանը բողոքը վերադարձնելու մասին որոշմամբ սահմանում է մինչ¨ մեկամսյա ժամկետ` ձ¨ական սխալները շտկելու ¨ վճռաբեկ բողոքը կրկին ներկայացնելու համար»: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում ներկայացված վճռաբեկ բողոքի ձ¨ական սխալները շտկելու ¨ այն կրկին ներկայացնելու համար պետք է սահմանել 30-օրյա ժամկետ: Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները ¨ ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին, 3-րդ ¨ 4-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի ապրիլի 1-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Վիգեն Լ¨ոնի Գ¨որգյանի պաշտպան Հ.Անանյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել: Վճռաբեկ բողոքի ձ¨ական սխալները շտկելու ¨ այն կրկին ներկայացնելու համար սահմանել 30-օրյա ժամկետ` սույն որոշումը ստանալու պահից: Սահմանված ժամկետում բողոքը չներկայացնելու դեպքում այն համարվում է չտրված: Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է ¨ ենթակա չէ բողոքարկման: Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
Ստացվել է կրկնակի բողոք
| Ամսաթիվ | 13-05-2015 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Ամբաստանյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Արա |
| Ազգանուն | Զաքարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ամբաստանյալ` Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյան |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
| Կրկին ներկայացվել է բողոք | 28-07-2015 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԿԴ/0011/01/13 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 11 հունիսի 2015 թվական ք.Եր¨ան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի ապրիլի 1-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի պաշտպան Ա.Զաքարյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը` պարզեց, որ այն պետք է վերադարձնել հետ¨յալ պատճառաբանությամբ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի համաձայն՝ բողոքին կցվում են բողոքի պատճենը, գործը քննած դատարան ¨ դատավարության մասնակիցներին (բացառությամբ քննիչի ¨ հետաքննության մարմնի) ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը: Բողոքի ուսումնասիրությունից եր¨ում է, որ բացակայում են բողոքի պատճենը դատավարության բոլոր մասնակիցներին ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը: Այսինքն, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի պահանջը պահպանված չէ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի պահանջներին: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Վճռաբեկ դատարանը բողոքը վերադարձնելու մասին որոշմամբ սահմանում է մինչ¨ մեկամսյա ժամկետ` ձ¨ական սխալները շտկելու ¨ վճռաբեկ բողոքը կրկին ներկայացնելու համար»: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում ներկայացված վճռաբեկ բողոքի ձ¨ական սխալները շտկելու ¨ այն կրկին ներկայացնելու համար պետք է սահմանել 30-օրյա ժամկետ: Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները ¨ ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին, 3-րդ ¨ 4-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի ապրիլի 1-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի պաշտպան Ա.Զաքարյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել: Վճռաբեկ բողոքի ձ¨ական սխալները շտկելու ¨ այն կրկին ներկայացնելու համար սահմանել 30-օրյա ժամկետ` սույն որոշումը ստանալու պահից: Սահմանված ժամկետում բողոքը չներկայացնելու դեպքում այն համարվում է չտրված: Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է ¨ ենթակա չէ բողոքարկման: Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 20-05-2015 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Ելիզավետա |
| Ազգանուն | Դանիելյան |
Բողոքը վերադարձվել է թերությունները վերացնելու համար
| Ամսաթիվ | 11-06-2015 |
|---|---|
| Ժամկետ | 30 օր |
| Որոշման եզրափակիչ մաս | ԵԿԴ/0011/01/13 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 11 հունիսի 2015 թվական ք.Եր¨ան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի ապրիլի 1-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի պաշտպան Հ.Արսենյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը` պարզեց, որ այն պետք է վերադարձնել հետ¨յալ պատճառաբանությամբ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 2.2-րդ մասի համաձայն` «Վճռաբեկ բողոքը սույն օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի հիմքով ներկայացնելու դեպքում բողոք բերած անձը պետք է հիմնավորի, որ դրա վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կնպաստի օրենքի միատեսակ կիրառության ապահովմանը, մասնավորապես վճռաբեկ բողոքում հիմնավորելով, որ` (…) 4) բողոքարկվող դատական ակտում որ¨է նորմի մեկնաբանությունը հակասում է Հայաստանի Հանրապետության վճռաբեկ դատարանի որոշման մեջ տվյալ նորմին տրված մեկնաբանությունը` կցելով այդ դատական ակտերը ¨ մեջբերելով դրանց հակասող մասերը, կատարելով համեմատական վերլուծություն` բողոքարկվող դատական ակտի ¨ նույնանման փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով Հայաստանի Հանրապետության վճռաբեկ դատարանի դատական ակտի միջ¨ առկա հակասության վերաբերյալ. (…)»: Մինչդեռ վճռաբեկ բողոքի ուսումնասիրությունից եր¨ում է, որ բողոք բերած անձը փաստարկելով, որ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, քանի որ բողոքարկվող դատական ակտը հակասում է Վճռաբեկ դատարանի` թիվ ՎԲ-149/07, թիվ ԱՐԱԴ/0050/01/08, թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09, թիվ ՎԲ-195/07, թիվ ՎԲ-124/07, ՎԲ-192/07, թիվ ՇԴ2/0013/01/11 ¨ այլ որոշումների, բողոքին չի կցել այդ դատական ակտը: Հետ¨աբար, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 2.2-րդ մասի պահանջը պահպանված չէ: Բացի այդ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի համաձայն՝ բողոքին կցվում են բողոքի պատճենը, գործը քննած դատարան ¨ դատավարության մասնակիցներին (բացառությամբ քննիչի ¨ հետաքննության մարմնի) ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը: Բողոքի ուսումնասիրությունից եր¨ում է, որ բացակայում են բողոքի պատճենը դատավարության բոլոր մասնակիցներին ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը: Այսինքն, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի պահանջը նույնպես պահպանված չէ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի պահանջներին: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Վճռաբեկ դատարանը բողոքը վերադարձնելու մասին որոշմամբ սահմանում է մինչ¨ մեկամսյա ժամկետ` ձ¨ական սխալները շտկելու ¨ վճռաբեկ բողոքը կրկին ներկայացնելու համար»: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում ներկայացված վճռաբեկ բողոքի ձ¨ական սխալները շտկելու ¨ այն կրկին ներկայացնելու համար պետք է սահմանել 30-օրյա ժամկետ: Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները ¨ ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին, 3-րդ ¨ 4-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի ապրիլի 1-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի պաշտպան Հ.Արսենյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել: Վճռաբեկ բողոքի ձ¨ական սխալները շտկելու ¨ այն կրկին ներկայացնելու համար սահմանել 30-օրյա ժամկետ` սույն որոշումը ստանալու պահից: Սահմանված ժամկետում բողոքը չներկայացնելու դեպքում այն համարվում է չտրված: Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է ¨ ենթակա չէ բողոքարկման: Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
Սահմանված ժամկետում կրկին ներկայացվել է բողոք
| Բողոքի ներկայացման ամսաթիվը | 31-07-2015 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Հովիկ |
| Ազգանուն | Արսենյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
Վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվել է
| Ամսաթիվ | 29-09-2015 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակություն | ԵԿԴ/0011/01/13 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔՆԵՐԸ ՎԱՐՈՒՅԹ ԸՆԴՈՒՆԵԼԸ ՄԵՐԺԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 29 սեպտեմբերի 2015 թվական ք.Եր¨ան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի ապրիլի 1-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանի, ամբաստանյալ Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի պաշտպան Ա.Զաքարյանի, ամբաստանյալ Վիգեն Լ¨ոնի Գ¨որգյանի պաշտպան Հ.Անանյանի, ամբաստանյալ Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի պաշտպան Ռ.Մանվելյանի, ամբաստանյալ Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի պաշտպան Ե.Վարոսյանի, ամբաստանյալ Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի պաշտպան Ս.Աբրահամյանի, ամբաստանյալ Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի պաշտպան Գ.Հակոբյանի, ամբաստանյալ Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի պաշտպան Հ.Արսենյանի ¨ գործով կողմ չհանդիսացող Լիլիթ Ասատրյանի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանի վճռաբեկ բողոքները վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Եր¨անի Կենտրոն ¨ Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 8-ի դատավճռով Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` քրեական պատասխանատվության վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում Վ.Խաչիկյանը ճանաչվել է մեղավոր, ¨ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի հիման վրա նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 12 տարի ժամկետով` անձնական գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավել, քան 290.115.652 ՀՀ դրամի չափով: Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին ¨ 2-րդ կետերով ¨ 38-314-րդ հոդվածով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով Հ.Գրիգորյանն ազատվել է քրեական պատասխանատվությունից` քրեական պատասխանատվության վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին ¨ 2-րդ կետերով նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 5 տարի 6 ամիս ժամկետով` անձնական գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավել, քան 261.115.652 ՀՀ դրամի չափով: Վիգեն Լ¨ոնի Գ¨որգյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին ¨ 2-րդ կետերով, ¨ նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 5 տարի 6 ամիս ժամկետով` անձնական գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավել, քան 261.115.652 ՀՀ դրամի չափով: Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` քրեական պատասխանատվության վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին ¨ 2-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում Վ.Խաչատրյանը ճանաչվել է մեղավոր, ¨ նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 5 տարի 6 ամիս ժամկետով` անձնական գույքի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավել, քան 261.115.652 ՀՀ դրամի չափով: Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին ¨ 2-րդ կետերով ¨ 314-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով Հ.Հովհաննիսյանն ազատվել է քրեական պատասխանատվությունից` քրեական պատասխանատվության վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին ¨ 2-րդ կետերով նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 4 տարի 6 ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա Հ.Հովհաննիսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել ¨ սահմանվել է փորձաշրջան` 1 տարի ժամկետով: Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ¨ 314-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-314-րդ հոդվածով Ս.Սարգսյանն ազատվել է քրեական պատասխանատվությունից` քրեական պատասխանատվության վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 4 տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա Ս.Սարգսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել ¨ սահմանվել է փորձաշրջան` 1 տարի ժամկետով: Սամվել Գրիգորի Էլբակյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ¨ 314-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով Ս.Էլբակյանն ազատվել է քրեական պատասխանատվությունից` քրեական պատասխանատվության վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 4 տարի 6 ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա Ս.Էլբակյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել ¨ սահմանվել է փորձաշրջան` 1 տարի ժամկետով: Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ¨ 314-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով Հ.Մարտիրոսյանն ազատվել է քրեական պատասխանատվությունից` քրեական պատասխանատվության վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 4 տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա Հ.Մարտիրոսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել ¨ սահմանվել է փորձաշրջան` 1 տարի ժամկետով: Նույն դատավճռով դատապարտվել են նա¨ Աշոտ Ռազմիկի Աբրահամյանը, Բագրատ Ռուբենի Մուրադյանը, Արմեն Կառլենի Խաչատրյանը, Արթուր Ֆերդինանտի Սուքիասյանն ¨ Հրանուշ Հմայակի Դանիելյանը: Դատախազության ներկայացրած 267.583.336 ՀՀ դրամի քաղաքացիական հայցը բավարարվել է մասնակիորեն` 201.186.157 ՀՀ դրամի չափով: Մեղադրող Կ.Հովհաննիսյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանի, ամբաստանյալ Վ.Գ¨որգյանի պաշտպան Հ.Անանյանի, ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի պաշտպան Վ.Աթոյանի, ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանի պաշտպան Գ.Հակոբյանի, ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանի պաշտպան Ա.Զաքարյանի, ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պաշտպան Լ.Սիմոնյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի, գործով կողմ չհանդիսացող Լ.Ասատրյանի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքների քննության արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2015 թվականի ապրիլի 1-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանի, ամբաստանյալ Վ.Գ¨որգյանի պաշտպան Հ.Անանյանի, ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանի պաշտպան Գ.Հակոբյանի, ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանի պաշտպան Ա.Զաքարյանի, ամբաստանյալ Ա.Աբրահամյանի պաշտպան Լ.Սիմոնյանի, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի, գործով կողմ չհանդիսացող Լ.Ասատրյանի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանի վերաքննիչ բողոքները մերժել է, իսկ մեղադրող Կ.Հովհաննիսյանի ¨ ամբաստանյալ Ա.Սուքիասյանի պաշտպան Վ.Աթոյանի վերաքննիչ բողոքները բավարարել է մասնակիորեն: Ամբաստանյալներ Բ.Մուրադյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին ¨ 2-րդ կետերով, Ա.Խաչատրյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին ¨ 2-րդ կետերով, Հ.Հովհաննիսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին ¨ 2-րդ կետերով, Ս.Սարգսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Ս.Էլբակյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Հ.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Հ.Դանիելյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով բեկանել ¨ փոփոխել է Եր¨անի Կենտրոն ¨ Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 8-ի դատավճիռը: Բացի այդ, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը նշված որոշմամբ քաղաքացիական պատասխանողներ` Վ.Խաչիկյանից, Ա.Աբրահամյանից, Վ.Խաչատրյանից, Հ.Գրիգորյանից ¨ Վ.Գ¨որգյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի 39.542.218 ՀՀ դրամի փոխարեն համապարտությամբ բռնագանձել է 97.620.886 ՀՀ դրամ, Վ.Խաչիկյանից, Ա.Աբրահամյանից, Վ.Խաչատրյանից, Հ.Գրիգորյանից, Վ.Գ¨որգյանից ¨ Ա.Սուքիասյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի 85.767.431 ՀՀ դրամի փոխարեն համապարտությամբ բռնագանձել է` 27.532.736 ՀՀ դրամ, ինչպես նա¨ բավարարել է մեղադրող Կ.Հովհաննիսյանի քաղաքացիական հայցը ¨ ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանից հօգուտ պետական բյուջեի բռնագանձել է 29.000.000 ՀՀ դրամ` որպես վերջինիս կողմից պետությանը հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում: Դատավճռով բավարարված քաղաքացիական հայցի մնացած մասերը թողնվել են անփոփոխ: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի վերոգրյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոքներ են բերել ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանը, ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանի պաշտպան Ա.Զաքարյանը, ամբաստանյալ Վ.Գ¨որգյանի պաշտպան Հ.Անանյանը, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի պաշտպան Ռ.Մանվելյանը, ամբաստանյալ Հ.Հովհաննիսյանի պաշտպան Ե.Վարոսյանը, ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի պաշտպան Ա.Թովմասյանը, ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանի պաշտպան Գ.Հակոբյանը, ամբաստանյալ Հ.Մարտիրոսյանի պաշտպան Հ.Արսենյանը ¨ գործով կողմ չհանդիսացող Լ.Ասատրյանի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանը: Վճռաբեկ դատարանը 2015 թվականի հունիսի 11-ի որոշումներով ներկայացված բողոքները վերադարձրել է` տրամադրելով 30-օրյա ժամկետ` թերությունները վերացնելու, բողոքները ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի պահանջներին համապատասխանեցնելու ¨ կրկին ներկայացնելու համար: Ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանը, ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանի պաշտպան Ա.Զաքարյանը, ամբաստանյալ Վ.Գ¨որգյանի պաշտպան Հ.Անանյանը, ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի պաշտպան Ռ.Մանվելյանը, ամբաստանյալ Հ.Հովհաննիսյանի պաշտպան Ե.Վարոսյանը, ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի պաշտպան Ս.Աբրահամյանը, ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանի պաշտպան Գ.Հակոբյանը, ամբաստանյալ Հ.Մարտիրոսյանի պաշտպան Հ.Արսենյանը ¨ գործով կողմ չհանդիսացող Լ.Ասատրյանի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանը կրկին ներկայացրել են վճռաբեկ բողոքներ: 1. Ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանը խնդրել է վճռաբեկ բողոքն ընդունել վարույթ, ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի մասով բեկանել Եր¨անի Կենտրոն ¨ Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 8-ի, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի ապրիլի 1-ի դատական ակտերը ¨ գործն ուղարկել ստորադաս դատարան` նոր քննության: Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին ¨ 2-րդ կետերով սահմանված հիմքերը, այն է` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, ¨ առեր¨ույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա: Բողոքաբերի պնդմամբ` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, քանի որ բողոքարկվող դատական ակտը հակասում է Վճռաբեկ դատարանի թիվ ԵԿԴ/0176/01/09 որոշմանը: Բողոքի հեղինակը նշել է նա¨, որ ստորադաս դատարանները խախտել են ՀՀ Սահմանադրության 1-3-րդ, 14.1-րդ, 15-րդ, 18-21-րդ հոդվածների, «Մարդու իրավունքների ¨ հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին մասի, 14-րդ հոդվածի, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 8-րդ, 10-րդ, 17-րդ, 23-րդ, 27-րդ, 59-րդ, 60-րդ, 80-րդ, 104-րդ, 105-րդ ¨ մի շարք այլ հոդվածների, ինչպես նա¨ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 8-րդ, 10-րդ, 38-41-րդ, 48-րդ, 61-63-րդ, 70-րդ ¨ 178-րդ հոդվածների պահանջները: Բողոքաբերի փաստարկների, գործի նյութերի ¨ բողոքարկվող դատական ակտի պատճառաբանությունների համադրված վերլուծության արդյունքում Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի կողմից չի հիմնավորվել, որ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, ինչպես նա¨ որ առեր¨ույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա: Հետ¨աբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին ¨ 2-րդ կետերով նախատեսված հիմքերը հիմնավորված չեն: 2. Ամբաստանյալ Հ.Գրիգորյանի պաշտպան Ա.Զաքարյանը խնդրել է վճռաբեկ բողոքն ընդունել վարույթ, բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի ապրիլի 1-ի որոշումը ¨ գործն ուղարկել Եր¨անի Կենտրոն ¨ Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` նոր քննության: Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով սահմանված հիմքը, այն է` առեր¨ույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա: Բողոքի հեղինակը նշել է, որ ստորադաս դատարանները խախտել են ՀՀ Սահմանադրության 19-րդ հոդվածի ¨ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 301-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջները: Մասնավորապես բողոքաբերը նշել է, որ նույնանման փաստական հանգամանքներում ստորադաս դատարանները իրար հակասող մեկնաբանությամբ են կիրառել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 301-րդ հոդվածը: Բողոքաբերի փաստարկների, գործի նյութերի ¨ բողոքարկվող դատական ակտի պատճառաբանությունների համադրված վերլուծության արդյունքում Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի կողմից չի հիմնավորվել, որ առեր¨ույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա: Հետ¨աբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով սահմանված հիմքը հիմնավորված չէ: 3. Ամբաստանյալ Վ.Գ¨որգյանի պաշտպան Հ.Անանյանը խնդրել է վճռաբեկ բողոքն ընդունել վարույթ, բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի ապրիլի 1-ի որոշումը, Վ.Գ¨որգյանին առաջադրված մեղադրանքում արդարացնել կամ նրա նկատմամբ նշանակել ավելի մեղմ պատիժ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա Վ.Գ¨որգյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան: Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով սահմանված հիմքը, այն է` առեր¨ույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա: Բողոքի հեղինակը նշել է, որ ստորադաս դատարանները խախտել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 62-րդ, 63-րդ, 64-րդ, 70-րդ հոդվածների ¨ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ, 18-րդ, 25-րդ, 127-րդ հոդվածների պահանջները: Բողոքաբերի փաստարկների, գործի նյութերի ¨ բողոքարկվող դատական ակտի պատճառաբանությունների համադրված վերլուծության արդյունքում Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի կողմից չի հիմնավորվել, որ առեր¨ույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա: Հետ¨աբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով նախատեսված հիմքը հիմնավորված չէ: 4. Ամբաստանյալ Վ.Խաչատրյանի պաշտպան Ռ.Մանվելյանը խնդրել է վճռաբեկ բողոքն ընդունել վարույթ, բեկանել ու փոփոխել Եր¨անի Կենտրոն ¨ Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 8-ի, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի ապրիլի 1-ի դատական ակտերը, Վ.Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակել մեղմ պատիժ, ¨ այն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան կամ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի հիման վրա Վ.Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակել օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ կամ պատժատեսակ, չկիրառել որպես պարտադիր նախատեսված լրացուցիչ պատիժը, իսկ ներկայացված քաղաքացիական հայցը մերժել: Բողոքաբերը խնդրել է նա¨ Վ.Խաչատրյանի նկատմամբ կիրառել «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշման 8-րդ կետի 5-րդ ենթակետը, ¨ նրա նկատմամբ Եր¨անի Կենտրոն ¨ Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 8-ի դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը կրճատել մեկ քառորդով: Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին ¨ 2-րդ կետերով սահմանված հիմքերը, այն է` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, ¨ առեր¨ույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա: Բողոքաբերի պնդմամբ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, քանի որ սույն գործով բողոքարկվող դատական ակտում ¨ նույնանման փաստական հանգամանքներով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի թիվ ՇԴ/0066/01/13 գործով 2014 թվականի նոյեմբերի 21-ի որոշման մեջ մի¨նույն նորմերը կիրառվել են միմյանց հակասող մեկնաբանությամբ, ինչպես նա¨ բողոքարվող դատական ակտը հակասում է Վճռաբեկ դատարանի` թիվ ԵՇԴ/0029/01/08, թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09, թիվ ԵԱՔԴ/0164/01/09, թիվ ԵԿԴ/0042/01/11, թիվ ԱՐԱԴ/0050/01/08, թիվ ՍԴ/0226/01/09 որոշումներին: Բողոքի հեղինակը նշել է նա¨, որ ստորադաս դատարանները խախտել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 62-րդ, 63-րդ, 70-րդ հոդվածների ¨ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 202-րդ, 203-րդ, 204-րդ հոդվածների պահանջները: Բողոքաբերի փաստարկների, գործի նյութերի ¨ բողոքարկվող դատական ակտի պատճառաբանությունների համադրված վերլուծության արդյունքում Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի կողմից չի հիմնավորվել, որ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, ինչպես նա¨ որ առեր¨ույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա: Հետ¨աբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին ¨ 2-րդ կետերով նախատեսված հիմքերը հիմնավորված չեն: 5. Ամբաստանյալ Հ.Հովհաննիսյանի պաշտպան Ե.Վարոսյանը խնդրել է Հ.Հովհաննիսյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի ապրիլի 1-ի որոշումը ¨ օրինական ուժ տալ Եր¨անի Կենտրոն ¨ Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 8-ի դատավճռին: Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին ¨ 2-րդ կետերով սահմանված հիմքերը, այն է` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, ¨ առեր¨ույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա: Բողոքաբերի պնդմամբ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, քանի որ բողոքարկվող դատական ակտը հակասում է Վճռաբեկ դատարանի` թիվ ՏԴ/0018/01/13, թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09, թիվ ԱՐԱԴ/0050/01/08, թիվ ՎԲ-124/07, թիվ ՎԲ-195/07, թիվ ՎԲ-192/07 որոշումներին: Բողոքի հեղինակը նշել է նա¨, որ ստորադաս դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ, 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածների պահանջները: Բողոքաբերի փաստարկների, գործի նյութերի ¨ բողոքարկվող դատական ակտի պատճառաբանությունների համադրված վերլուծության արդյունքում Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի կողմից չի հիմնավորվել, որ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, ինչպես նա¨ որ առեր¨ույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա: Հետ¨աբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին ¨ 2-րդ կետերով նախատեսված հիմքերը հիմնավորված չեն: 6. Ամբաստանյալ Ս.Սարգսյանի պաշտպան Ս.Աբրահամյանը խնդրել է վճռաբեկ բողոքն ընդունել վարույթ, Ս.Սարգսյանի մասով բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի ապրիլի 1-ի որոշումը ¨ օրինական ուժ տալ Եր¨անի Կենտրոն ¨ Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 8-ի դատավճռին: Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին ¨ 2-րդ կետերով սահմանված հիմքերը, այն է` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, ¨ առեր¨ույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա: Բողոքաբերի պնդմամբ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, քանի որ բողոքարկվող դատական ակտը հակասում է Վճռաբեկ դատարանի` թիվ ՏԴ/0018/01/13, թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09, թիվ ԱՐԱԴ/0050/01/08, թիվ ԵՇԴ/0029/01/08, թիվ ՎԲ-195/07, թիվ ՎԲ-192/07, թիվ ԼԴ/0136/01/10, թիվ ՎԲ-48/08, թիվ ԵԷԴ/0125/01/09, թիվ ԵԿԴ/0058/11/09 որոշումներին: Բողոքի հեղինակը նշել է նա¨, որ ստորադաս դատարանը խախտել է ՀՀ Սահմանադրության 6-րդ, 19-րդ հոդվածների, «Մարդու իրավունքների ¨ հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 4-րդ, 5-րդ, 8-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 63-րդ, 70-րդ հոդվածների ¨ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 7-րդ, 23-րդ, 104-րդ, 126-րդ, 127-րդ, 358-րդ, 365-րդ, 371-րդ, 385-րդ, 393-րդ, 395-րդ հոդվածների պահանջները: Բողոքաբերի փաստարկների, գործի նյութերի ¨ բողոքարկվող դատական ակտի պատճառաբանությունների համադրված վերլուծության արդյունքում Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի կողմից չի հիմնավորվել, որ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, ինչպես նա¨ որ առեր¨ույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա: Հետ¨աբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին ¨ 2-րդ կետերով նախատեսված հիմքերը հիմնավորված չեն: 7. Ամբաստանյալ Ս.Էլբակյանի պաշտպան Գ.Հակոբյանը խնդրել է վճռաբեկ բողոքն ընդունել վարույթ, մասնակիորեն բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի ապրիլի 1-ի որոշումը, Ս.Էլբակյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով քրեական հետապնդումը դադարեցնել ¨ այդ մասով գործի վարույթը կարճել` հանցագործությունը մինչ¨ վերջ հասցնելուց կամովին հրաժարվելու հիմքով կամ Ս.Էլբակյանի մասով բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի ապրիլի 1-ի որոշումը ¨ օրինական ուժ տալ Եր¨անի Կենտրոն ¨ Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 8-ի դատավճռին: Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին ¨ 2-րդ կետերով սահմանված հիմքերը, այն է` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, ¨ առեր¨ույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա: Բողոքաբերի պնդմամբ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, քանի որ բողոքարկվող դատական ակտը հակասում է Վճռաբեկ դատարանի` թիվ ՏԴ/0018/01/13, թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09, թիվ ԱՐԱԴ/0050/01/08, թիվ ԵՇԴ/0029/01/08, թիվ ՎԲ-195/07, թիվ ՎԲ-192/07 ¨ թիվ ՎԲ-124/07 որոշումներին: Բողոքի հեղինակը նշել է նա¨, որ ստորադաս դատարանը խախտել է ՀՀ Սահմանադրության 18-րդ, 19-րդ, 20-րդ, 21-րդ հոդվածների, «Մարդու իրավունքների ¨ հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիային կից 7-րդ արձանագրության, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 70-րդ հոդվածների, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասի, 358-րդ հոդվածների պահանջները: Բողոքաբերի փաստարկների, գործի նյութերի ¨ բողոքարկվող դատական ակտի պատճառաբանությունների համադրված վերլուծության արդյունքում Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի կողմից չի հիմնավորվել, որ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, ինչպես նա¨ որ առեր¨ույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա: Հետ¨աբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին ¨ 2-րդ կետերով նախատեսված հիմքերը հիմնավորված չեն: 8. Ամբաստանյալ Հ.Մարտիրոսյանի պաշտպան Հ.Արսենյանը խնդրել է Հ.Մարտիրոսյանի մասով բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի ապրիլի 1-ի որոշումը ¨ օրինական ուժ տալ Եր¨անի Կենտրոն ¨ Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 8-ի դատավճռին կամ բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի ապրիլի 1-ի որոշումը ¨ գործն ուղարկել ստորադաս դատարան` նոր քննության: Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին ¨ 2-րդ կետերով սահմանված հիմքերը, այն է` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, ¨ առեր¨ույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա: Բողոքաբերի պնդմամբ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, քանի որ բողոքարկվող դատական ակտը հակասում է Վճռաբեկ դատարանի` թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09, թիվ ԱՐԱԴ/0050/01/08, թիվ ՎԲ-195/07, թիվ ՎԲ-192/07, թիվ ՎԲ-124/07, թիվ ՎԲ-149/07 ¨ թիվ ՇԴ2/0013/01/11 որոշումներին: Բողոքի հեղինակը նշել է նա¨, որ ստորադաս դատարանը խախտել է ՀՀ Սահմանադրության 18-րդ, 19-րդ հոդվածների, «Մարդու իրավունքների ¨ հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիային կից 7-րդ արձանագրության, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ, 156-րդ, 158-րդ հոդվածների պահանջները: Բողոքաբերի փաստարկների, գործի նյութերի ¨ բողոքարկվող դատական ակտի պատճառաբանությունների համադրված վերլուծության արդյունքում Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի կողմից չի հիմնավորվել, որ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, ինչպես նա¨ որ առեր¨ույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա: Հետ¨աբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին ¨ 2-րդ կետերով նախատեսված հիմքերը հիմնավորված չեն: 9. Գործով կողմ չհանդիսացող Լ.Ասատրյանի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանը խնդրել է քաղաքացիական հայցի մասով բեկանել ու փոփոխել Եր¨անի Կենտրոն ¨ Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 8-ի, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի ապրիլի 1-ի դատական ակտերը, ամբաստանյալ Վ.Խաչիկյանի անձնական գույքի նկատմամբ կիրառված արգելանքը պահպանել, դրանք կամ դրանցից գոյացած գումարները ուղղել պետությանը պատճառված վնասի փոխհատուցմանը, դատավճռով սահմանված գույքի բռնագրավմանը ¨ դատական ծախսերի հատուցմանը: Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին ¨ 2-րդ կետերով սահմանված հիմքերը, այն է` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, ¨ առեր¨ույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա: Բողոքաբերի պնդմամբ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, քանի որ բողոքարկվող դատական ակտի կապակցությամբ առկա է իրավունքի զարգացման խնդիր: Բողոքի հեղինակը նշել է, որ սեփականության իրավունքի պաշտպանության հարցի վերաբերյալ առկա է իրավունքի զարգացման խնդիր: Բողոքի հեղինակը նշել է նա¨, որ ստորադաս դատարանները խախտել են ՀՀ Սահմանադրության 8-րդ, 31-րդ հոդվածների, ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 163-րդ հոդվածի պահանջները: Բողոքաբերի փաստարկների, գործի նյութերի ¨ բողոքարկվող դատական ակտի պատճառաբանությունների համադրված վերլուծության արդյունքում Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի կողմից չի հիմնավորվել, որ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, ինչպես նա¨ որ առեր¨ույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա: Հետ¨աբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին ¨ 2-րդ կետերով նախատեսված հիմքերը հիմնավորված չեն: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվում է, եթե բացակայում են նույն օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին ¨ 2-րդ մասերով ¨ 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքերը, ուստի ներկայացված բողոքները վարույթ ընդունելը ենթակա է մերժման: Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները ¨ ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2015 թվականի ապրիլի 1-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Վազգեն Յուրիկի Խաչիկյանի պաշտպան Ժ.Վարոսյանի, ամբաստանյալ Հովհաննես Վալոդյայի Գրիգորյանի պաշտպան Ա.Զաքարյանի, ամբաստանյալ Վիգեն Լ¨ոնի Գ¨որգյանի պաշտպան Հ.Անանյանի, ամբաստանյալ Վահագն Հենրիկի Խաչատրյանի պաշտպան Ռ.Մանվելյանի, ամբաստանյալ Հովհաննես Պողոսի Հովհաննիսյանի պաշտպան Ե.Վարոսյանի, ամբաստանյալ Սարգիս Մամիկոնի Սարգսյանի պաշտպան Ս.Աբրահամյանի, ամբաստանյալ Սամվել Գրիգորի Էլբակյանի պաշտպան Գ.Հակոբյանի, ամբաստանյալ Համլետ Օնիկի Մարտիրոսյանի պաշտպան Հ.Արսենյանի ¨ գործով կողմ չհանդիսացող Լիլիթ Ասատրյանի ներկայացուցիչ Ժ.Վարոսյանի վճռաբեկ բողոքները վարույթ ընդունելը մերժել: Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է ¨ ենթակա չէ բողոքարկման: Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
| Ամսաթիվ | 30-09-2015 |
|---|
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 06-10-2015 |
|---|---|
| Դատարան | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Այլ նշումներ | 64 հատոր` 335, 183, 257, 301, 381, 258, 308, 296, 260, 270, 263, 251, 256, 252, 300, 234, 301, 347, 250, 267, 309, 279, 300, 339, 183, 205, 188, 272, 165, 223, 192, 162, 178, 164, 181, 161, 181, 178, 119, 110, 122, 146, 191, 153, 143, 102, 129, 112, 126, 127, 53, 108, 130, 127, 99, 154, 32, 141, 122, 162, 209, 210, 289, 324 /62-րդ, 63-րդ, 64-րդ հատորները կազմված են ՀՀ վճռաբեկ դատարանում/ թերթ, կից` նախաքննության ընթացքում կազմված հավելվածները` 8 հատորից` համապատասխանաբար 260, 331, 273, 328, 335, 299, 321, 418 թերթերից, Հովհաննես Հովհաննիսյանի, Համլետ Մարտիրոսյանի, Սարգիս Սարգսյանի, Արթուր Սուքիասյանի, Սամվել Էլբակյանի անձնագրերը` ծրարված վիճակում, երկու էլեկտրոնային կրիչներ` ծրարված վիճակում: |