Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

17 սեպտեմբերի 2013թ. ք. Երևան

ԵԿԴ-0001/01/13

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.

նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար Ա. Հովհաննիսյան,

մասնակցությամբ`
մեղադրողներ`
Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/
գլխավոր դատախազության
թմրամիջոցների ապօրինի
շրջանառության հանցագործությունների
գործերով բաժնի դատախազ Վ. Միլիտոնյանի,

նույն բաժնի ավագ դատախազ Մ. Հակոբյանի,

պաշտպաններ Հ. Իսրայելյանի,
Վ. Գրիգորյանի,
Կ. Աղաջանյանի,
Գ. Մալխասյանի,

թարգմանիչ Ա. Հարությունյանի,



դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
1. Արթուր Գևորգի Պետրոսյանի`
ծնված 1978թ. դեկտեմբերի 24-ին Երևանում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում դատված`
1/ ՌԴ Մոսկվա քաղաքի Տուշինոյի շրջանային ժողդատարանի 11.11.1998թ. դատավճռով, ՌԴ քրեական օրենսգրքի 146-րդ հոդվածի 3-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի ժամկետով,
2/ Երևանի Շենգավիթ համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 22.03.2006թ. դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, նույն օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով և տուգանքի 100.000 /հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան մեկ տարի ժամկետով,
3/ ՀՀ քրեական և զինվորական գործերով վերաքննիչ դատարանի 05.02.2007թ. դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, նույն օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 7 /յոթ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով և տուգանքի` 200.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով։ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 05.10.2009թ. որոշմամբ տուգանքը փոխարինվել է 500 ժամ հանրային աշխատանքներով,
4/ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 23.12.2011թ. դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, նույն օրենսգրքի 66-րդ և 67-րդ հոդվածների կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով և տուգանքի` 80.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով, պատժի սկիզբը հաշվելով 2011թ. դեկտեմբերի 23-ից։ Նույն դատարանի 18.07.2012թ. որոշմամբ տուգանքը փոխարինվել է 400 ժամ հանրային աշխատանքներով, պատիժը կրում է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ում, սույն քրեական գործով խափանման միջոց չի ընտրվել, բնակվել է ք. Երևան, Դավիթաշեն 2-րդ թաղամասի թիվ 44 շենքի թիվ 3 բնակարանում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 34-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով,



2. Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանի`
ծնված 1992թ. հոկտեմբերի 01-ին Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Ստարոմինսկի շրջանում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում դատված`
1/ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 06.08.2007թ. դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով,
2/ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 25.12.2007թ. դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 4-րդ կետերով, նույն օրենսգրքի 66-րդ և 67-րդ հոդվածների կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ Կոտայքի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 15.12.2010թ. որոշմամբ պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատժի` 1 /մեկ/ տարի 2 /երկու/ ամիս 26 /քսանվեց/ օր ժամկետով ազատազրկման մնացած մասի կրումից։ Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 28.09.2011թ. որոշմամբ, վերոհիշյալ դատավճռում նշված` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերը համապատասխանեցվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետին, սակայն պատիժը թողնվել է անփոփոխ, հաշվառված է և բնակվել է ք. Երևան, Մեծարենցի փողոցի թիվ 60 տանը, 21.08.2012թ. բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչություն, իսկ 22.08.2012թ. ձերբակալվել է, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 34-38-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով։


3. Ալլա Գեորգիի Մախովայի`
ծնված 1979թ. մարտի 01-ին Ուզբեկստանի Հանրապետության Տաշքենդ քաղաքում, ազգությամբ ռուս, Ուզբեկստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատում, նախկինում դատված` Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010թ. ապրիլի 1-ի դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտվել է ազատազրկման ինը ամիս ժամկետով, 22.04.2010թ. ազատվել է պատժի կրումից` այն լրիվ կրելու արդյունքում, դատվածությունը չմարված, բնակվել է ք. Երևան, Դավիթաշեն 2-րդ թաղամասի թիվ 44 շենքի թիվ 3 բնակարանում, կալանքի տակ է 03.10.2012թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 34-38-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով։

4. Գագիկ Վիլիկի Քերոբյանի`
ծնված 1975թ. սեպտեմբերի 22-ին Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա, նախկինում չդատված, բնութագրվում է դրական, հաշվառված է և բնակվել է ք. Երևան, Շահումյան 6-րդ փողոցի թիվ 51 տանը, կալանքի տակ է 30.05.2012թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով։


5. Արտաշես Բարսեղի Բաղումյանի`
ծնված 1982թ. մայիսի 03-ին Արմավիրի մարզի Էջմիածին քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում դատված`
1/ Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 20.03.2000թ. դատավճռով, ՀՀ նախորդ քրեական օրենսգրքի 86-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 15-86-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով։ «Համաներում հայտարարելու մասին» 12.06.2001թ. որոշման կիրառմամբ 06.07.2001թ. ազատվել է պատժի կրումից,
2/ Երևանի Շենգավիթ համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 06.06.2003թ. դատավճռով, ՀՀ նախորդ քրեական օրենսգրքի 15-86-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 212-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նույն օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով,
3/ Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 03.01.2004թ. դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 183-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով։ 15.02.2005թ. պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատժի մնացած մասի` 2 /երկու/ տարի ժամկետով ազատազրկման կրումից,
4/ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 13.02.2006թ. դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով, նույն օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի ժամկետով։ 08.12.2010թ. ազատվել է պատժի կրումից` այն լրիվ կրելու արդյունքում, դատվածությունը չմարված, հաշվառված և բնակվել է Արմավիրի մարզի Էջմիածին քաղաքի Պուշկինի փողոցի թիվ 2բ տանը, կալանքի տակ է 25.10.2012թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։



6. Կարեն Սամվելի Արզումանյանի`
ծնված 1973թ. մայիսի 02-ին Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում բազմիցս դատված`
1/ Աբովյանի շրջանի ժողդատարանի 04.07.1989թ. դատավճռով, ՀՀ նախորդ քրեական օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 109-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով, 27.04.1990թ. պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատժի կրումից,
2/ Կոտայքի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 20.03.1999թ. դատավճռով, ՀՀ նախորդ քրեական օրենսգրքի 106-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով,
3/ Կոտայքի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 26.06.2000թ. դատավճռով, ՀՀ նախորդ քրեական օրենսգրքի 86-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 96-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ 01.09.2003թ. ազատվել է պատժի կրումից` այն լրիվ կրելու արդյունքում,
4/ Լոռու մարզի առաջին ատյանի դատարանի 15.06.2004թ. դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով,
5/ Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 17.10.2006թ. դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 235-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, նույն օրենսգրքի 66-րդ և 67-րդ հոդվածների կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 10 /տաս/ տարի ժամկետով, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 23.11.2007թ. որոշմամբ պատժաչափը փոփոխվել և պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 11 տարի ժամկետով,
6/ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 31.03.2010թ. դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, նույն օրենսգրքի 66-րդ և 67-րդ հոդվածների կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 6 /վեց/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով և տուգանքի` 100.000 /հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով,
7/ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 18.08.2010թ. դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 8 /ութ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով և տուգանքի` 100.000 /հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով,
8/ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. հունիսի 20-ի դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, նույն օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 9 /ինը/ տարի 3 /երեք/ ամիս 11 /տասնմեկ/ օր ժամկետով և տուգանքի` 100.000 /հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով, պատժի սկիզբը հաշվելով 2010թ. օգոստոսի 18-ից։ Նույն դատարանի 19.12.2011թ. որոշմամբ, 100.000 /հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով տուգանքը փոխարինվել է 500 /հինգ հարյուր/ ժամ հանրային աշխատանքներով, պատիժը կրում է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ում, սույն քրեական գործով խափանման միջոց չի ընտրվել, բնակվել է Կոտայքի մարզի Բյուրեղավան քաղաքի 4-րդ հանրակացարանի թիվ 149 սենյակում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով։


7. Լևոն Գագիկի Շահինյանի`
ծնված 1976թ. օգոստոսի 10-ին Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, խնամքին ոչ ոք, նախկինում դատված`
1/ Մեղրիի շրջանի ժողդատարանի 07.06.1996թ. դատավճռով, ՀՀ նախորդ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի «ա» կետով, 15-254-րդ հոդվածի «ա» կետով դատապարտվել է ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով,
2/ ՌԴ Սոչի քաղաքի Խոստինսկիի շրջանային դատարանի 27.01.2004թ. դատավճռով, ՌԴ քրեական օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով,
3/ ՌԴ Կեմերովոյի շրջանային դատարանի 18.10.2006թ. դատավճռով, ՌԴ քրեական օրենսգրքի 161-րդ հոդվածի 2-րդ մասի «Վ» և «Դ» կետերով, 222-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, նույն օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի ժամկետով,
4/ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 15.06.2007թ. դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 271-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով և տուգանքի` 30.000 /երեսուն հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։ «Համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 19.06.2009թ. որոշման կիրառմամբ 02.07.2009թ. ազատվել է պատժի կրումից,
5/ Երևանի Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010թ. հուլիսի 08-ի դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով դատապարտվել է ազատազրկման 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, պատժի սկիզբը հաշվելով 2010թ. ապրիլի 20-ից։ Նույն դատարանի 2011թ. հունիսի 22-ի որոշմամբ, վերոհիշյալ դատավճիռը վերանայվել է և Լևոն Գագիկի Շահինյանի կատարած հանցանքը համապատասխանեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետին, իսկ պատիժը թողնվել է անփոփոխ, պատիժը կրում է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ում, սույն քրեական գործով խափանման միջոց չի ընտրվել, բնակվել է ք. Երևան, Մայիսի 9 փողոցի թիվ 4/3 շենքի թիվ 2 բնակարանում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով։


8. Սահակ Իշխանի Սահակյանի`
ծնված 1967թ. հունվարի 15-ին Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ-մասնագիտական կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, բնութագրվում է դրական, վատառողջ է, հաշվառված է և բնակվում է ք.Երևան, Մայիսի 9 փողոցի թիվ 13 շենքի թիվ 15 բնակարանում, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով։


9.Արմինե Մերուժանի Գրիգորյանի`
ծնված 1983թ. սեպտեմբերի 12-ին Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա, նախկինում չդատված, չի աշխատում, հաշվառված է և բնակվում է ք.Երևան, Նորագավիթ 4-րդ փողոցի 1-ին նրբանցքի թիվ 15 տանը, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով։



Գործի դատավարական նախապատմությունը

Թիվ 69103712 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչությունում հարուցվել է 03.05.2012թ., ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Արմինե Մերուժանի Գրիգորյանի կողմից, ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ի դատապարտյալ, իր ընկեր ոմն Հակոբի կողմից զգալի չափի թմրամիջոց ձեռք բերելուն օժանդակելու փորձ կատարելու փաստի առթիվ։
Թիվ 62207012 քրեական գործը ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում հարուցվել է 2012թ. օգոստոսի 08-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անհայտ անձի կողմից, ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ի անվտանգության ապահովման բաժնի աշխատակից, արդարադատության լեյտենանտ Ալբերտ Գալստյանի միջոցով դատապարտյալ Աշոտ Բոզոյանին թմրամիջոց իրացնելու փաստի առթիվ։
Թիվ 69107812 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչությունում հարուցվել է 2012թ. օգոստոսի 22-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 38-266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Արթուր Պետրոսյանի կողմից, Ալբերտ Հակոբյանի օժանդակությամբ, զգալի չափերով թմրամիջոց Արտաշես Բաղումյանին և ոմն Լյովային իրացնելու դեպքի առթիվ։
Քննիչի 2012թ. օգոստոսի 24-ի որոշմամբ, թիվ 69107812 քրեական գործը միացվել է թիվ 69103712 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է մեկ վարույթում` թիվ 69103712 քրեական գործի համարով։
2012թ. հոկտեմբերի 15-ին թիվ 62207012 քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչություն և նույն օրվա որոշմամբ ընդունվել է ավագ քննիչի վարույթ։
Քննիչի 2012թ. դեկտեմբերի 04-ի որոշմամբ, Անդրանիկ Պաշտիկի Պողոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Թիվ 11136912 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթի քննչական բաժնում հարուցվել է 25.10.2012թ., ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
2012թ. դեկտեմբերի 06-ին թիվ 11136912 քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչություն և նույն օրվա որոշմամբ ընդունվել է ավագ քննիչի վարույթ։
Քննիչի 2012թ. դեկտեմբերի 14-ի որոշմամբ, Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանի կողմից, խոշոր չափի «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող թվով 7 դեղահաբերից 3-ը և ներարկիչում առկա, 1,2 մլ հեղուկում պարունակվող 0,0028գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրակտիվ բաղադրատարրը, ինչպես նաև թմրամիջոցներ պատրաստելու համար ապօրինի ձեռք բերված, պրեկուրսոր հանդիսացող, 3,6մլ ծավալով «քացախաթթվի անհիդրիդ» ապօրինի ձեռք բերելու և պահելու մասով Ա. Հակոբյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթների ուժով քրեական պատասխանատվությունից ազատվելու հիմքով։
Քննիչի 2012թ. դեկտեմբերի 19-ի որոշմամբ, թիվ 69103712 քրեական գործից անջատվել է Գագիկ Քերոբյանին, Վաղինակ Բաղդասարյանին և Կարեն Արզումանյանին` զգալի չափով, ինչպես նաև Արթուր Պետրոսյանին` 15 դեպքով, յուրաքանչյուր անգամ խոշոր չափի «բուպրենորֆին» թմրակտիվ բաղադրատարր պարունակող թմրամիջոցներն ապօրինի իրացրած, Արտաշես Բաղումյանին` խոշոր չափի «չորացված մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, իսկ Ալբերտ Հակոբյանին` պրեկուրսոր հանդիսացող «քացախաթթվի անհիդրիդ» իրացրած, ինչպես նաև երկու դեպքով` Կարեն Արզումանյանի և մեկ դեպքով` Լևոն Շահինյանի կողմից, գործածման համար զգալի չափի «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցները ձեռք բերելուն օժանդակելու, ինչպես նաև Լևոն Շահինյանին թմրամիջոցի ձեռքբերման համար 51.000 ՀՀ դրամ հատկացնող անձանց վերաբերյալ մասը և անջատված մասին շնորհվել է թիվ 69111312 քրեական գործի համարը։
Ամբաստանյալ Արթուր Գևորգի Պետրոսյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 34-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հետևյալ արարքների համար. «որ նա ՀՀ ԱՆ «Հրազդան» և «Սևան» քրեակատարողական հիմնարկներում պատժի կրման ընթացքում, իրացնելու նպատակով թմրամիջոցներ ձեռք բերելու դիտավորությամբ, Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանի օժանդակությամբ 2012թ. մայիսի 3-ին Գագիկ Վիլիկի Քերոբյանից իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել զգալի չափի, իսկ 2012թ. օգոստոսի 8-ից մինչև 21-ն ընկած ժամանակահատվածում՝ Ալբերտ Հակոբյանի և իր կնոջ` Ալլա Գեորգիի Մախովայի օժանդակությամբ՝ ընդհանուր 14 դեպքով, քննությամբ դեռևս չպարզված անձանցից՝ խոշոր չափերով «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող դեղահաբեր, որոնք վերջիններիս օժանդակությամբ իրացնելու նպատակով պահել և իրացրել է Արտաշես Բաղումյանին և այլ անձանց։ Բացի այդ, կրկին իրացնելու նպատակով 2012թ. օգոստոսի 21-ին փորձել է ձեռք բերել խոշոր չափի նույն տեսակի թմրամիջոց, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել։ Այսպես.
Արթուր Պետրոսյանը թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության համար դատապարտված լինելով և ՀՀ ԱՆ «Հրազդան» ՔԿՀ-ում պատիժը կրելու ընթացքում, իրացնելու նպատակով թմրամիջոց ձեռք բերելուն, պահելուն և իրացնելուն իրեն օժանդակելու հարցում հեռախոսակապով պայմանավորվածություն է ձեռք բերել Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանի հետ։ Այդ նպատակով, տեղեկանալով Երևանի բնակիչ Գագիկ Վիլիկի Քերոբյանի մոտ իրացնելու նպատակով ապօրինի պահվող թմրամիջոցի առկայության մասին, քննությամբ դեռևս չպարզված անձի միջոցով պայմանավորվել է նրա հետ՝ թմրամիջոցը ձեռք բերելու, ինչպես նաև այդ նպատակով վերջինիս հետ իրեն օժանդակող Ալբերտ Հարությունյանի հանդիպման հանգամանքների շուրջ, որից հետո՝ 2012թ. մայիսի 3-ին, ժամը 11.00-ի սահմաններում, Ալբերտ Հակոբյանին ուղարկել է Գագիկ Քերոբյանի բնակության վայր՝ Երևանի Շահումյան 6-րդ փողոց, որտեղ վերջինիցս Ալբերտ Հակոբյանի օժանդակությամբ իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել զգալի չափի, ընդհանուր` 0,015 գրամ «բուպրենորֆին» թմրակտիվ բաղադրատարր պարունակող 2 դեղահաբեր։
Թմրամիջոցի նշված քանակությունից զգալի չափի՝ 0.008 գրամ «բուպրենորֆին» թմրակտիվ բաղադրատարր պարունակող 1 դեղահաբը, Ալբերտ Հակոբյանի օժանդակությամբ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ում պատիժ կրող դատապարտյալ Կարեն Սամվելի Արզումանյանին իրացնելու նպատակով, վերջինիս հետ պայմանավորվածության համաձայն, նույն օրը՝ ժամը 14։30-ի սահմաններում, Սեբաստիա փողոցում գտնվող «Երևան-Սիթի» հանրախանութի մոտ Ալբերտ Հակոբյանի միջոցով փոխանցել է թմրամիջոցի ձեռքբերմանը Կարեն Արզումանյանին օժանդակող Արմինե Մերուժանի Գրիգորյանին։
Գագիկ Քերոբյանից իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերված մյուս` 0.007 գրամ «բուպրենորֆին» թմրակտիվ բաղադրատարր պարունակող դեղահաբը, կրկին Ալբերտ Հակոբյանի օժանդակությամբ Կարեն Արզումանյանին իրացնելու նպատակով, վերջինիս հետ պայմանավորվածության համաձայն, 2012թ. մայիսի 11-ին, ժամը 17.30-ի սահմաններում, Երևանի Ն. Շենգավիթ 11-րդ փողոցի 37 շենքի մոտ Ալբերտ Հակոբյանի միջոցով փորձել է փոխանցել թմրամիջոցի ձեռքբերմանը Կարեն Արզումանյանին օժանդակող՝ գործով դեռևս չպարզված անձին, սակայն չի կարողացել, քանի որ Ալբերտ Հակոբյանը բռնվել է ոստիկանության աշխատակիցների կողմից։
Թմրամիջոցի նշված քանակությունները հայտնաբերվել և առգրավվել են կասկածանքի տակ ոստիկանություն բերման ենթարկված Արմինե Գրիգորյանի և Ալբերտ Հակոբյանի անձնական խուզարկությամբ։
Այնուհետև՝ շարունակելով հանցավոր գործունեությունը, իրացնելու նպատակով խոշոր չափերի թմրամիջոցներ ձեռք բերելուն և իրացնելուն իրեն օժանդակելու շուրջ պայմանավորվածություն է ձեռք բերել այդ հարցում նախնական համաձայնության եկած Ալբերտ Հակոբյանի և կնոջ՝ Ալլա Գեորգիի Մախովայի հետ, որից հետո՝ 2012թ. օգոստոսի 8-ից մինչև 21-ն ընկած ժամանակահատվածում, պարբերաբար՝ օրեկան մեկ անգամ, ընդհանուր՝ 14 դեպքով, իր ծանոթ՝ գործով դեռևս չպարզված անձանցից Ալբերտ Հակոբյանի միջոցով, թմրամիջոցի շրջանառությունից գոյացած գումարներից՝ հիմնականում 200.000 ՀՀ դրամի չափով՝ քողարկված ծխախոտի տուփերի մեջ, մի քանի դեպքերով՝ Երևան քաղաքի Անդրֆեդերացիայի փողոցի վրա գտնվող «Իդեալ» խանութի հետնամասում տեղակայված պարսպի տակ՝ «Ռեդի» յուղի տարայի մեջ, իսկ մի շարք դեպքերով՝ այլ տեղանքներում դնելուց հետո, շուրջ 30 րոպե անց, նույն վայրից Ալբերտ Հակոբյանի օժանդակությամբ իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել յուրաքանչյուր դեպքով խոշոր չափերի՝ 0.04 գրամից 0.08 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող թվով 5-ից 10-ական դեղահաբեր։ Թմրամիջոցի վերը նշված խմբաքանակները ձեռք բերելուց հետո, յուրաքանչյուր անգամ, մինչև հերթական գնորդին իրացնելը, դրանք իրացնելու նպատակով, իսկ իրացնելուց հետո՝ նաև գոյացած գումարները Ալլա Մախովայի միջոցով պահել է վերջինիս բնակության վայրում՝ Դավիթաշեն 2-րդ թաղամասի 44-րդ շենքի 3-րդ բնակարանում։
2012թ. օգոստոսի 21-ին, հերթական անգամ իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերված և կնոջ՝ Ալլա Մախովայի մոտ ապօրինի պահվող խոշոր չափի թմրամիջոցի քանակությունից զգալի չափի՝ 0.008 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող 1 դեղահաբը 51.000 ՀՀ դրամով «Հրազդան» ՔԿ հիմնարկի կալանավոր Լևոն Գագիկի Շահինյանին իրացնելու նպատակով, նույն օրը՝ ժամը 19։30-ի սահմաններում, Դավթաշեն 2-րդ թաղամասի 44-րդ շենքի բակում Ալբերտ Հակոբյանի միջոցով փոխանցել է թմրամիջոցը ձեռք բերելուն Լևոն Շահինյանին օժանդակող Սահակ Իշխանի Սահակյանին։
Շուրջ 20 րոպե անց, կնոջ՝ Ալլա Մախովայի մոտ ապօրինի պահվող խոշոր չափի թմրամիջոցի քանակությունից կրկին զգալի չափի՝ 0.008 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող 1 դեղահաբը 52.000 ՀՀ դրամով Երևանի Տ.Պետրոսյան փողոցում Ալբերտ Հակոբյանի միջոցով իրացրել է Արտաշես Բարսեղի Բաղումյանին։
Վերը նշված մեկական դեղահաբերը հայտնաբերվել և առգրավվել են ոստիկանության աշխատակիցների կողմից՝ կասկածանքի տակ բերման ենթարկված Արտաշես Բաղումյանի և Սահակ Սահակյանի անձնական խուզարկությամբ։
Հերթական անգամ իրացնելու նպատակով պատվիրված՝ Երևան քաղաքի Անդրֆեդերացիայի փողոցի վրա գտնվող «Իդեալ» խանութի հետնամասում տեղակայված պարսպի տակ՝ «Ռեդի» յուղի տարայի մեջ թաքցված խոշոր չափի՝ 0.04 գրամ «բուպրենորֆին» պարունակող 5 դեղահաբերը Ալբերտ Հակոբյանի և Ալլա Մախովայի օժանդակությամբ չի կարողացել ձեռք բերել, պահել և իրացնել իր կամքից անկախ հանգամանքներով, քանի որ 2012թ. օգոստոսի 21-ին՝ Արտաշես Բաղումյանին վերջին դեպքով թմրամիջոցն իրացնելուց հետո, Ալբերտ Հակոբյանը բռնվել է ոստիկանների կողմից և գտնվել անազատության մեջ։ Իրացնելու նպատակով ձեռք բերվելիք թմրամիջոցի հիշյալ խմբաքանակը նշված վայրից հայտնաբերվել և առգրավվել է ոստիկանների կողմից։»։
Ամբաստանյալ Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 34-38-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հետևյալ արարքների համար. «որ նա անձնական, ինչպես նաև նյութական շահագրգռվածություն հետապնդելով, օժանդակել է «Հրազդան» այնուհետև «Սևան» ՔԿ հիմնարկ տեղափոխված` դատապարտյալ Արթուր Գևորգի Պետրոսյանի` իրացնելու նպատակով խոշոր չափերի «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող դեղահաբեր ապօրինի ձեռք բերելուն, պահելուն և իրացնելուն։ Այսպես.
Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանը 2012թ. ապրիլ ամսին հեռախոսակապի միջոցով ծանոթանալով «Հրազդան» ՔԿ հիմնարկում պատիժ կրող, դատապարտյալ Արթուր Գևորգի Պետրոսյանի հետ, վերջինիս տվել է իր համաձայնությունը՝ պարբերաբար իրացնելու նպատակով թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելուն և իրացնելուն նրան օժանդակելու հարցում։
Այդ նպատակով, 2012թ. մայիսի 3-ին, ժամը 11։00-ի սահմաններում, Արթուր Պետրոսյանի ցուցումով, վերջինիս հետ պայմանավորվածության համաձայն, Երևանի Մալաթիայի վարչական տարածքում հանդիպել է Գագիկ Վիլիկի Քերոբյանին, որից իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել զգալի չափի, ընդհանուր` 0,015 գրամ «բուպրենորֆին» թմրակտիվ բաղադրատարր պարունակող 2 դեղահաբեր, որից զգալի չափի՝ 0.008 գրամ «բուպրենորֆին» թմրակտիվ բաղադրատարր պարունակող 1 դեղահաբը, նույն օրը, ժամը 14։30-ի սահմաններում, կրկին Արթուր Պետրոսյանի ցուցումով, ապօրինի փոխադրել է Երևան քաղաքի Սեբաստիա փողոցում գտնվող «Երևան Սիթի» հանրախանութի մոտ և «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ի դատապարտյալ Կարեն Սամվելի Արզումանյանին իրացնելու նպատակով փոխանցել Արմինե Մերուժանի Գրիգորյանին։ Թմրամիջոցի նշված քանակությունը վերջինիս մոտ հայտնաբերվել և առգրավվել է ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչության աշխատակիցների կողմից՝ նրա անձնական խուզարկությամբ։
Գագիկ Քերոբյանից իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերված մյուս՝ 0,007 գրամ «բուպրենորֆին» թմրակտիվ բաղադրատարր պարունակող 1 դեղահաբը, Արթուր Պետրոսյանի ցուցումով, թմրամիջոցի իրացմանը նրան օժանդակելու դիտավորությամբ, 2012թ. մայիսի 11-ին, ժամը 18։30-ի սահմաններում ապօրինի փոխադրել է Երևան քաղաքի Ն. Շենգավիթ 11-րդ փողոցի 37 շենքի մոտ՝ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ի դատապարտյալ նույն Կարեն Արզումանյանին իրացնելու նպատակով վերջինիս կողմից ուղարկված՝ գործով դեռևս չպարզված անձին փոխանցելու համար, սակայն հանցագործությունն իր կամքից անկախ հանգամանքներով ավարտին չի հասցրել, քանի որ նույն պահին բռնվել է ոստիկանության աշխատակիցների կողմից, իսկ անձնական խուզարկությամբ նշված դեղահաբը հայտնաբերվել և առգրավվել է։
Այնուհետև՝ դեպքերի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչությունում հարուցված թիվ 69103712 քրեական գործով որպես մեղադրյալ ներգրավվելուց հետո, մնալով ազատության մեջ, շարունակելով հանցավոր գործունեությունը, Արթուր Պետրոսյանի կողմից խոշոր չափերի թմրամիջոցներ ձեռք բերելուն և իրացնելուն օժանդակելու շուրջ վերջինիս կնոջ՝ Ալլա Գեորգիի Մախովայի հետ նախնական համաձայնությամբ, Արթուր Պետրոսյանի ուղղորդմամբ, 2012թ. օգոստոսի 8-ից մինչև 21-ն ընկած ժամանակահատվածում, պարբերաբար՝ օրեկան մեկ անգամ, ընդհանուր՝ 14 դեպքով, նրա մատնանշած՝ գործով դեռևս չպարզված անձանցից իրացնելու նպատակով խոշոր չափի թմրամիջոցներ ձեռք բերելու դիտավորությամբ, թմրամիջոցի շրջանառությունից գոյացած գումարներից՝ հիմնականում 200.000 ՀՀ դրամի չափով՝ քողարկված ծխախոտի տուփերի մեջ, մի քանի դեպքերով՝ Երևան քաղաքի Անդրֆեդերացիայի փողոցի վրա գտնվող «Իդեալ» խանութի հետնամասում տեղակայված պարսպի տակ՝ «Ռեդի» յուղի տարայի մեջ, իսկ մի շարք դեպքերով՝ այլ տեղանքներում դնելուց հետո, շուրջ 30 րոպե անց, նույն վայրից իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել յուրաքանչյուր դեպքով խոշոր չափերի՝ 0.04 գրամից 0.08 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող թվով 5-ից 10-ական դեղահաբեր։ Թմրամիջոցի վերը նշված խմբաքանակները ձեռք բերելուց հետո, յուրաքանչյուր անգամ, մինչև հերթական գնորդին իրացնելը, դրանք իրացնելու նպատակով, իսկ իրացնելուց հետո՝ նաև գոյացած գումարները ի պահ է հանձնել Ալլա Մախովային՝ որն իր հերթին դրանք պահել է իր բնակության վայրում՝ Դավիթաշեն 2-րդ թաղամասի 44-րդ շենքի 3-րդ բնակարանում։
Վերջին դեպքով՝ 2012թ. օգոստոսի 21-ին, Արթուր Պետրոսյանի ցուցումով Ալլա Մախովայից ստացել է իրացնելու նպատակով ապօրինի պահվող խոշոր չափի թմրամիջոցի քանակությունից զգալի չափի՝ 0.008 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող 1 դեղահաբ, որը 51.000 ՀՀ դրամի դիմաց «Հրազդան» ՔԿ հիմնարկի կալանավոր Լևոն Գագիկի Շահինյանին իրացնելու նպատակով, նույն օրը՝ ժամը 19։30-ի սահմաններում հիշյալ շենքի բակում փոխանցել է Սահակ Իշխանի Սահակյանին։
Նույն օրը, շուրջ 20 րոպե անց, կրկին Արթուր Պետրոսյանի ցուցումով Ալլա Մախովայից ստացել է զգալի չափի՝ 0.008 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող ևս 1 դաղահաբ, որը Երևանի Տ.Պետրոսյան փողոցում 52.000 դրամ գումարով վաճառելու եղանակով ապօրինի իրացրել է Արտաշես Բարսեղի Բաղումյանին։
Վերը նշված մեկական դեղահաբերը հայտնաբերվել և առգրավվել են ոստիկանության աշխատակիցների կողմից՝ կասկածանքի տակ բերման ենթարկված Արտաշես Բաղումյանի և Սահակ Սահակյանի անձնական խուզարկությամբ։
Հերթական անգամ Արթուր Պետրոսյանի կողմից իրացնելու նպատակով պատվիրված՝ Երևան քաղաքի Անդրֆեդերացիայի փողոցի վրա գտնվող «Իդեալ» խանութի հետնամասում տեղակայված պարսպի տակ՝ «Ռեդի» յուղի տարայի մեջ թաքցված խոշոր չափի՝ 0.04 գրամ «բուպրենորֆին» պարունակող 5 դեղահաբերը Ալբերտ Հակոբյանը չի կարողացել ձեռք բերել իր կամքից անկախ հանգամանքներով, քանի որ 2012թ. օգոստոսի 21-ին՝ Արտաշես Բաղումյանին վերջին դեպքով թմրամիջոցն իրացնելուց հետո բռնվել է ոստիկանների կողմից և գտնվել անազատության մեջ։ Իրացնելու նպատակով ձեռք բերվելիք թմրամիջոցի հիշյալ խմբաքանակը նշված վայրից հայտնաբերվել և առգրավվել է ոստիկանների կողմից։»։
Ամբաստանյալ Ալլա Գեորգիի Մախովային նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 34-38-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հետևյալ արարքների համար. «որ նա բնակվելով ամուսնու` «Սևան» ՔԿ հիմնարկում պատիժ կրող դատապարտյալ Արթուր Գևորգի Պետրոսյանի` Երևան քաղաքի Դավթաշեն 2-րդ թաղամասի 44-րդ շենքի 3-րդ բնակարանում, նրա կողմից իրացնելու նպատակով խոշոր չափերի թմրամիջոցներ ձեռք բերելուն, պահելուն և իրացնելուն օժանդակելու շուրջ վերջինիս ծանոթ Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, ամուսնու ուղղորդմամբ, 2012թ. օգոստոսի 8-ից մինչև 21-ն ընկած ժամանակահատվածում, պարբերաբար՝ օրեկան մեկ անգամ, ընդհանուր՝ 14 դեպքով, վերջինիս կողմից Ալբերտ Հակոբյանի միջոցով ապօրինի ձեռք բերված՝ յուրաքանչյուր դեպքով խոշոր չափերի՝ 0.04 գրամից 0.08 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող թվով 5-ից 10-ական դեղահաբերն իրացնելուն օժանդակելու, իսկ դրանց վաճառքից գոյացած գումարները՝ հետագայում իրացնելու նպատակով թմրամիջոցի նոր խմբաքանակ ձեռք բերելուն օժանդակելու դիտավորությամբ, այդպիսիք Ալբերտ Հակոբյանից ստանալով, ապօրինի պահել է իր բնակության վայրում՝ վերը նշված բնակարանում։
Արթուր Պետրոսյանի կողմից Ալբերտ Հակոբյանի միջոցով վերջին դեպքով իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերված խոշոր չափերով «բուպրենորֆին» թմրակտիվ բաղադրատար պարունակող թմրամիջոցի քանակությունից 2012թ. օգոստոսի 21-ին, ժամը 19.00-ի սահմաններում, զգալի չափի՝ 0.008 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող 1 դեղահաբը Արթուր Պետրոսյանի ցուցումով տվել է Ալբերտ Հակոբյանին, ով նույն օրը՝ ժամը 19։30-ի սահմաններում, հիշյալ շենքի բակում դեղահաբը 51.000 ՀՀ դրամով վաճառելու եղանակով իրացրել է Սահակ Իշխանի Սահակյանին։
Դրանից շուրջ 20 րոպե անց, կրկին Արթուր Պետրոսյանի ցուցումով, Ալբերտ Հակոբյանին է տվել զգալի չափի՝ 0.008 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող ևս 1 դաղահաբ, ով նույն օրը Երևանի Տ.Պետրոսյան փողոցում 52.000 դրամով վաճառելու եղանակով այն իրացրել է Արտաշես Բարսեղի Բաղումյանին։
Վերջին դեպքով ձեռք բերված՝ իր՝ Երևանի Դավիթաշեն 2-րդ թաղամասի 44-րդ շենքի 3-րդ բնակարանում իրացնելու նպատակով ապօրինի պահվող թմրամիջոցից մնացած՝ խոշոր չափի` 0.024 գրամ «բուպրենորֆին» թմրակտիվ բաղադրատար պարունակող թվով 3 դեղահաբերը և ներարկիչում առկա 1,2 մլ. հեղուկում պարունակվող 0,0028 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրակտիվ բաղադրատարրը Ալբերտ Հակոբյանը 2012թ. օգոստոսի 21-ին կամովին ներկայացրել է ոստիկանության աշխատակիցներին։
Հերթական անգամ Արթուր Պետրոսյանի կողմից իրացնելու նպատակով պատվիրված՝ Ալբերտ Հակոբյանի հետ նախնական համաձայնությամբ ձեռք բերվելիք՝ խոշոր չափի՝ 0.04 գրամ «բուպրենորֆին» պարունակող 5 դեղահաբերը Ալլա Մախովան չի կարողացել ստանալ և իրացնելու նպատակով ապօրինի պահել իր կամքից անկախ հանգամանքներով, քանի որ 2012թ. օգոստոսի 21-ին՝ Արտաշես Բաղումյանին վերջին դեպքով թմրամիջոցն իրացնելուց հետո Ալբերտ Հակոբյանը բռնվել է ոստիկանների կողմից, իսկ իրացնելու նպատակով ձեռք բերվելիք՝ Երևան քաղաքի Անդրֆեդերացիայի փողոցի վրա գտնվող «Իդեալ» խանութի հետնամասում տեղակայված պարսպի տակ՝ «Ռեդի» յուղի տարայի մեջ թաքցված՝ վերը նշված քանակության թմրամիջոցը հայտնաբերվել և առգրավվել է ոստիկանների կողմից։»։
Ամբաստանյալ Գագիկ Վիլիկի Քերոբյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար. «որ նա չպարզված հանգամանքներում, անհայտ անձից, իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել զգալի չափի` ընդհանուր 0,015 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող թվով 2 դեղահաբ, որը «Հրազդան» ՔԿՀ-ում պատիժ կրող դատապարտյալ Արթուր Գևորգի Պետրոսյանին իրացնելու դիտավորությամբ, թմրամիջոցը նրան փոխանցելու հանգամանքների շուրջ գործով դեռևս չպարզված անձի հետ պայմանավորվածության համաձայն, 2012թ. մայիսի 3-ին, Երևանի Շահումյան 6-րդ փողոցում տվել է թմրամիջոցի ձեռքբերման հարցում Արթուր Պետրոսյանին օժանդակող Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանին։»։
Ամբաստանյալ Արտաշես Բարսեղի Բաղումյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հետևյալ արարքների համար. «որ նա առանց իրացնելու նպատակի, իր գործածման համար զգալի չափի «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելու դիտավորությամբ, դրա քանակի և արժեքի շուրջ հեռախոսակապով պայմանավորվածություն է ձեռք բերել թմրամիջոցի իրացմամբ զբաղվող՝ ՀՀ ԱՆ «Սևան» ՔԿ հիմնարկի դատապարտյալ Արթուր Գևորգի Պետրոսյանի հետ։ Այնուհետև Արթուր Պետրոսյանի հետ ունեցած պայմանավորվածության համաձայն 2012թ. օգոստոսի 21-ին, ժամը 20։00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Դավթաշեն 2-րդ թաղամասում գտնվող «Երևան-Սիթի» հանրախանութի մոտ հանդիպել է թմրամիջոցների իրացման գործում Արթուր Պետրոսյանին օժանդակող Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանին, որին վճարելով 52.000 ՀՀ դրամ գումար` նրանից ապօրինի ձեռք է բերել զգալի չափի՝ 0.008 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող 1 դաղահաբ, որը չի հասցրել գործածել, քանի որ ձեռք բերելուց հետո, բռնվել և բերման է ենթարկվել ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչություն, որտեղ կատարված անձնական խուզարկության արդյունքում նշված թմրամիջոցը հայտնաբերվել և առգրավվել է ոստիկանության աշխատակիցների կողմից։»։
Ամբաստանյալ Կարեն Սամվելի Արզումանյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար. «որ նա առանց իրացնելու նպատակի, իր գործածման համար 2 դեպքով Արթուր Գևորգի Պետրոսյանից, իսկ մեկ դեպքով քննությամբ չպարզված անձից փորձել է ձեռք բերել յուրաքանչյուր անգամ զգալի չափի «բուպրենորֆին» թմրակտիվ բաղադրատար պարունակող 1-ական դեղահատեր, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործություններն ավարտին չի հասցրել։ Այսպես.
Կարեն Սամվելի Արզումանյանը, ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկում պատժի կրման ընթացքում, առանց իրացնելու նպատակի, իր գործածման համար զգալի չափի «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելու դիտավորությամբ, 2012թ. մայիսի 3-ին, դրա քանակի և առաքման հանգամանքների շուրջ թմրամիջոցների իրացմամբ զբաղվող՝ ՀՀ ԱՆ «Հրազդան» ՔԿ հիմնարկի դատապարտյալ Արթուր Պետրոսյանի հետ հեռախոսակապով պայմանավորվածություն ձեռք բերելուց հետո, թմրամիջոցը ստանալու և իր մատնանշած՝ գործով դեռևս չպարզված անձին փոխանցելու համար Երևանի Սեբաստիա փողոցում գտնվող «Երևան-Սիթի» հանրախանութի մոտ է ուղարկել իր ծանոթ Արմինե Մերուժանի Գրիգորյանին։ Նույն օրը՝ ժամը 14։30-ի սահմաններում, թմրամիջոցների իրացման գործում Արթուր Պետրոսյանին օժանդակող Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանի կողմից Արմինե Գրիգորյանին ապօրինի փոխանցած զգալի չափի «բուպրենորֆին» պարունակող դեղահաբը վերջինիս օժանդակությամբ Կարեն Արզումանյանը չի կարողացել ձեռք բերել իր կամքից անկախ հանգամանքներով, քանի որ Արմինե Գրիգորյանը, մինչև թմրամիջոցը նրա մատնանշած անձին փոխանցելը, Երևանի Պուշկին և Մաշտոց փողոցների խաչմերուկից կասկածանքի տակ բերման է ենթարկվել ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչություն, որտեղ նրա անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել և առգրավվել է զգալի չափի` 0,008 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող մեկ դեղահաբը։
Այնուհետև` առանց իրացնելու նպատակի, իր գործածման համար զգալի չափի «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելու դիտավորությամբ, կրկին Արթուր Պետրոսյանի հետ դրա առաքման հանգամանքների շուրջ հեռախոսակապով պայմանավորվածություն ձեռք բերելուց հետո, թմրամիջոցը ստանալու և իրեն փոխանցելու համար Երևանի Ն. Շենգավիթ 11-րդ փողոցի 37 շենքի մոտ է ուղարկել գործով դեռևս չպարզված իր ծանոթին, սակայն հանցագործությունը չի կարողացել ավարտին հասցնել իր կամքից անկախ հանգամանքներով, քանի որ թմրամիջոցների իրացման գործում Արթուր Պետրոսյանին օժանդակող Ալբերտ Հակոբյանը նույն օրը, ժամը 18։30-ի սահմաններում, նշված վայրից կասկածանքի տակ բերման է ենթարկվել ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչություն, որտեղ նրա անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել և առգրավվել է զգալի չափի` 0,007 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող մեկ դեղահաբը։
Բացի այդ, Կարեն Արզումանյանը, կրկին առանց իրացնելու նպատակի, իր գործածման համար զգալի չափի «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելու դիտավորությամբ, անհայտ անձի կողմից չպարզված հանգամանքներում ապօրինի իրացրած զգալի չափի՝ 0.008 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող 1 դեղահաբը 2012թ. օգոստոսի 7-ին փորձել է «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկում ձեռք բերել՝ այն հեռախոսի մեջ քողարկված վիճակում՝ բջջային հեռախոսի անվան տակ անվտանգության աշխատակից Ալբերտ Ասատուրի Գալստյանի միջոցով իրեն փոխանցելու եղանակով, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել, քանի որ Ալբերտ Գալստյանը բռնվել է ոստիկանության աշխատակիցների կողմից, իսկ վերջինիս անձնական խուզարկության արդյունքում նշված թմրամիջոցը հայտնաբերվել և առգրավվել է։»։
Ամբաստանյալ Լևոն Գագիկի Շահինյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար. «որ նա ՀՀ ԱՆ «Հրազդան» ՔԿ հիմնարկում պատժի կրման ընթացքում՝ 2012թ. օգոստոսի 21-ին, առանց իրացնելու նպատակի, իր գործածման համար զգալի չափի «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելու դիտավորությամբ, դրա քանակի և արժեքի շուրջ հեռախոսակապով պայմանավորվածություն է ձեռք բերել թմրամիջոցի իրացմամբ զբաղվող՝ ՀՀ ԱՆ «Սևան» ՔԿ հիմնարկի դատապարտյալ Արթուր Գևորգի Պետրոսյանի հետ։ Այնուհետև, իր ծանոթ՝ «Տաքսի - 10» ծառայության վարորդ Սահակ Իշխանի Սահակյանին հեռախոսազանգով պատվիրել է մեկնել «Հայրենիք» կինոթատրոնի խաչմերուկի մոտ, որտեղ վերջինս իր մատնանշած անձից ստացել է թմրամիջոցի համար անհրաժեշտ 51.000 ՀՀ դրամը։ Նույն օրը՝ ժամը 17։30-ի սահմաններում, Արթուր Պետրոսյանի հետ պայմանավորվածության համաձայն, պատվիրել է Սահակ Սահակյանին Երևանի Դավթաշեն 2-րդ թաղամասի 44-րդ շենքի բակում հանդիպել թմրամիջոցների իրացման գործում Արթուր Պետրոսյանին օժանդակող Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանին, որին վճարված 51.000 ՀՀ դրամի դիմաց զգալի չափի` 0,008 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող 1 դեղահաբը Սահակ Սահակյանի կողմից ստանալուց հետո, առանց իրացնելու նպատակի, իր գործածման համար, վերջինիս օժանդակությամբ չի կարողացել ձեռք բերել իր կամքից անկախ հանգամանքներով, քանի որ Սահակ Սահակյանը Երևանի Դավիթաշեն կամրջի մոտից բռնվել և բերման է ենթարկվել ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչություն, որտեղ նշված թմրամիջոցը հայտնաբերվել և առգրավվել է նրա նաձնական խուզարկությամբ։»։
Ամբաստանյալ Սահակ Իշխանի Սահակյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար. «որ նա իր ծանոթ` «Հրազդան» ՔԿՀ-ի դատապարտյալ Լևոն Գագիկի Շահինյանի կողմից օգտագործման համար թմրամիջոց ձեռք բերելուն օժանդակելու դիտավորությամբ, վերջինիս հետ պայմանավորվածության համաձայն, թմրամիջոցի ձեռքբերման համար անհրաժեշտ 51.000 ՀՀ դրամը Երևանի «Հայրենիք» կինոթատրոնի մոտ նրա մատնանշած` գործով չպարզված անձից ստանալուց հետո, 2012թ. օգոստոսի 21-ին, ժամը 19։30-ի սահմաններում, Երևանի Դավթաշեն 2-րդ թաղամասի 44-րդ շենքի բակում հանդիպել է Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանին, ումից առանց իրացնելու նպատակի` Լևոն Շահինյանին փոխանցելու համար, նշված գումարով գնելու եղանակով ապօրինի ձեռք է բերել զգալի չափի` 0,008 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող 1 դեղահաբ, որը իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի կարողացել Լևոն Շահինյանի խնդրանքով ապօրինի փոխադրել Երևանի Թբիլիսյան խճուղու վրա գտնվող ցայտաղբյուրի մոտ և փոխանցել վերջինիս կողմից ուղարկված, գործով դեռևս չպարզված անձին, քանի որ ճանապարհին բռնվել և կասկածանքի տակ բերման է ենթարկվել ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչություն, որտեղ նրա անձնական խուզարկությամբ նշված թմրամիջոցը հայտնաբերվել և առգրավվել է։»։
Ամբաստանյալ Արմինե Մերուժանի Գրիգորյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար. «որ նա Հակոբ Գուրգենի Կարապետյան տվյալներով խաբեությամբ ներկայացած և հեռախոսազրույցների միջոցով իր հետ մտերմացած` «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ի դատապարտյալ Կարեն Սամվելի Արզումանյանի կողմից, առանց իրացնելու նպատակի, իր գործածման համար թմրամիջոց ձեռք բերելուն օժանդակելու դիտավորությամբ, վերջինիս հետ պայմանավորվածության համաձայն, 2012թ. մայիսի 3-ին, ժամը 14։30-ի սահմաններում, Երևանի Սեբաստիա փողոցում գտնվող «Երևան Սիթի» հանրախանութի առջև հանդիպել է Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանին, ումից ստանալով զգալի չափի` 0,008 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող 1 դեղահաբ, այն Կարեն Արզումանյանի կողմից ձեռք բերելուն օժանդակելու նպատակով, վերջինիս խնդրանքով ապօրինի փոխադրել է Երևանի Մաշտոց և Պուշկին փողոցների խաչմերուկ, որտեղ իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի կարողացել հանդիպել և թմրամիջոցը փոխանցել Կարեն Արզումանյանի կողմից ուղարկված, գործով դեռևս չպարզված անձին, քանի որ բռնվել և բերման է ենթարկվել ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչություն, որտեղ կատարված անձնական խուզարկությամբ նշված թմրամիջոցը նրա մոտից հայտնաբերվել և առգրավել է։»։
2012թ. դեկտեմբերի 28-ին քրեական գործն ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։



Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները

Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Ամբաստանյալ Արմինե Մերուժանի Գրիգորյանը 2012թ. ապրիլին, հյուրանոցում իր հետ համատեղ աշխատող Անահիտ Խաչատրյանի միջոցով, հեռախոսակապով ծանոթացել և մտերիմ փոխհարաբերություններ է ստեղծել ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի դատապարտյալ, սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Կարեն Սամվելի Արզումանյանի հետ։ Վերջինս առաջին հեռախոսազրույցում Ա. Գրիգորյանին ներկայացել է կեղծ, իր հետ նույն խցում պատիժ կրող Հակոբ Գուրգենի Կարապետյանի տվյալներով։
2012թ. մայիսի 3-ին, ամբաստանյալ Կարեն Արզումանյանն իր գործածման համար մեկ դեղահաբ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով, դրա քանակի և առաքման շուրջ հեռախոսակապով պայմանավորվածություն է ձեռք բերել տվյալ պահին ՀՀ ԱՆ «Հրազդան» քրեակատարողական հիմնարկում պատիժ կրող, թմրամիջոցների իրացմամբ զբաղվող, ամբաստանյալ Արթուր Գևորգի Պետրոսյանի հետ։ Վերջինիս դիմել են «Տուրո» անունով։ Տեղեկանալով ամբաստանյալ Գագիկ Վիլիկի Քերոբյանի մոտ իրացնելու նպատակով ապօրինի պահվող թմրամիջոցի առկայության մասին` Ա. Պետրոսյանը քննությամբ չպարզված անձի միջոցով պայմանավորվել է նրա հետ՝ թմրամիջոցը ձեռք բերելու, ինչպես նաև այդ նպատակով վերջինիս և թմրամիջոցների իրացման գործում իրեն օժանդակող, ամբաստանյալ Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանի հանդիպման հանգամանքների շուրջ։ Ամբաստանյալ Ալբերտ Հակոբյանին դիմել են նաև «Աբուլ» կամ «Աբուլիկ» անուններով։
2012թ. մայիսի 3-ին, ժամը 11.00-ի սահմաններում, ամբաստանյալ Արթուր Պետրոսյանն Ալբերտ Հակոբյանին ուղարկել է Գագիկ Քերոբյանի բնակության վայր՝ Երևանի Շահումյան 6-րդ փողոց, որտեղ վերջինիցս, Ալբերտ Հակոբյանի օժանդակությամբ, իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել զգալի չափի` 0,015 գրամ ընդհանուր քաշով «բուպրենորֆին» թմրակտիվ բաղադրատարր պարունակող երկու դեղահաբեր։ Նույն օրը Գագիկ Քերոբյանից ձեռք բերված թմրամիջոցի մեկ դեղահաբը Կարեն Արզումանյանին իրացնելու նպատակով և վերջինիս հետ պայմանավորվածության համաձայն, ամբաստանյալ Արթուր Պետրոսյանն Ալբերտ Հակոբյանին ուղարկել է Երևանի Սեբաստիա փողոցում գտնվող «Երևան Սիթի» հանրախանութի մոտ։ Ամբաստանյալ Կարեն Արզումանյանն Ալբերտ Հակոբյանից թմրամիջոցը ստանալու համար նշված վայր է ուղարկել ամբաստանյալ Արմինե Գրիգորյանին, որտեղ վերջինս Ալբերտ Հակոբյանից ստացել է զգալի չափի՝ 0,008 գրամ «բուպրենորֆին» թմրակտիվ բաղադրատարր պարունակող մեկ դեղահաբը։ Նշված թմրամիջոցն ամբաստանյալ Կարեն Արզումանյանի խնդրանքով և վերջինիս` ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկ փոխանցելու նպատակով, Արմինե Գրիգորյանը Կարեն Արզումանյանի ցուցումով գնացել է Երևանի Պուշկին և Մաշտոց փողոցների խաչմերուկ, որտեղ ցանկացել է հանդիպել և թմրամիջոցը փոխանցել Կարեն Արզումանյանի կողմից ուղարկված, գործով չպարզված անձին, սակայն նշված վայրում բռնվել և բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչություն։ Այնտեղ նրա անձնական խուզարկությամբ նշված թմրամիջոցը հայտնաբերվել և առգրավվել է։
2012թ. մայիսի 11-ին, ամբաստանյալ Արթուր Պետրոսյանից իր գործածման համար զգալի չափի «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով, ամբաստանյալ Կարեն Արզումանյանը հեռախոսակապ է հաստատել Արթուր Պետրոսյանի հետ։ Նրա հետ պայմանավորվածություն ձեռք բերելով` Կ. Արզումանյանը փորձել է կազմակերպել Ա. Պետրոսյանի կողմից զգալի չափով թմրամիջոցի իրացմանը օժանդակող Ալբերտ Հակոբյանի և իր կողմից ուղարկված, գործով չպարզված անձի հանդիպումը Երևանի Ն. Շենգավիթ 11-րդ փողոցի թիվ 37 շենքի մոտ, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով թմրամիջոցը չի կարողացել ձեռք բերել, քանի որ նշված վայրում Ալբերտ Հակոբյանը բռնվել է ոստիկանության աշխատակիցների կողմից և նրա անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել է զգալի չափի՝ 0,007 գրամ «բուպրենորֆին» թմրակտիվ բաղադրատարր պարունակող մեկ դեղահաբը։
Վերոհիշյալ փաստի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչությունում հարուցված քրեական գործով որպես մեղադրյալ ներգրավվելուց հետո, ամբաստանյալ Ալբերտ Հակոբյանը մնալով ազատության մեջ` շարունակել է ամբաստանյալ Արթուր Պետրոսյանի կողմից խոշոր չափերի թմրամիջոցներ ձեռք բերելուն և իրացնելուն օժանդակելը։ Այդ նպատակով, Արթուր Պետրոսյանի ուղղորդմամբ, 2012թ. օգոստոսի 8-ից մինչև 2012թ. օգոստոսի 21-ն ընկած ժամանակահատվածում, պարբերաբար, օրական նվազագույնը մեկ անգամ, ընդհանուր հաշվով 14 դրվագով, Ա. Պետրոսյանի մատնանշած, գործով չպարզված անձանցից, իրացնելու նպատակով խոշոր չափի թմրամիջոցներ ձեռք բերելու դիտավորությամբ, թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառությունից գոյացած գումարներից՝ հիմնականում 200.000 ՀՀ դրամ գումարով, ծխախոտի տուփերի մեջ քողարկելու եղանակով, Երևան քաղաքի Անդրֆեդերացիայի փողոցի վրա գտնվող «Իդեալ» խանութի հետնամասում, պարսպի տակ տեղադրված, «Ռեդի» յուղի տուփի մեջ, ինչպես նաև այլ վայրերում գումարը դնելուց հետո, շուրջ 30 րոպե անց, նույն վայրից, իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել յուրաքանչյուր դեպքում խոշոր չափերի՝ 0.04-ից 0.08 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող, «Սուբոտեքս» անվանումով 5-ից 10-ական դեղահաբեր։ Թմրամիջոցի վերը նշված խմբաքանակները ձեռք բերելուց հետո, յուրաքանչյուր անգամ՝ մինչև հերթական գնորդին իրացնելը` դրանք պահելու նպատակով, իսկ իրացնելուց հետո` գոյացած գումարները պահպանելու, հաշվառելու և դրանց շարժի մասին տեղեկություններն ամբաստանյալ Ա. Պետրոսյանին հայտնելու նպատակով, դրանք ի պահ է հանձնել Երևանի Դավիթաշեն 2-րդ թաղամասի թիվ 44 շենքի թիվ 3 բնակարանում Ա. Պետրոսյանի մոր հետ համատեղ բնակվող նրա կնոջը` առանց իրացնելու նպատակի թմրամիջոց ձեռք բերելու համար նախկինում դատապարտված, ամբաստանյալ Ալլա Մախովային, որին դիմել են նաև «Ազիզա» անունով։ Վերջինս դրանք պահել է իր բնակության վայրում՝ Երևանի Դավիթաշեն 2-րդ թաղամասի թիվ 44 շենքի թիվ 3 բնակարանում և դրանց չափի մասին տեղեկություններ է հայտնել Ա. Պետրոսյանին, ինչպես նաև նրա հանձնարարությամբ գումարներ է տրամադրել Ա. Հակոբյանին։
Ամբաստանյալ Կարեն Արզումանյանը, 2012թ. օգոստոսի 7-ին, իր գործածման համար հերթական անգամ զգալի չափի «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով, դրա իրացման շուրջ պայմանավորվածություն է ձեռք բերել գործով չպարզված անձի հետ, ով իր հերթին, ամբաստանյալ Կարեն Արզումանյանին իրացվելիք 0.008 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող մեկ դեղահաբը քողարկել է բջջային հեռախոսի մեջ։ Կարեն Արզումանյանը հիշյալ թմրամիջոցը գործով չպարզված անձից ձեռք բերելու նպատակով, Երևանի Աջափնյակ և Դավիթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի մոտ հանդիպման է ուղարկել ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկում պատիժ կրող Մկրտիչ Գագիկի Տոնոյանի եղբայր Անդրանիկ Պաշտիկի Պողոսյանին։ Վերջինս տեղյակ չլինելով բջջային հեռախոսում թաքցված թմրամիջոցի առկայության մասին` եղբոր խնդրանքով նշված վայրում հանդիպել է Կարեն Արզումանյանին թմրամիջոցն իրացրած անձին և նրանից ստացել է բջջային հեռախոսը, դրա լիցքավորման սարքը և 20.000 ՀՀ դրամ գումար։ Քողարկված թմրամիջոցն ամբաստանյալ Կարեն Արզումանյանը բջջային հեռախոսի անվան տակ, ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի անվտանգության աշխատակից Ալբերտ Ասատուրի Գալստյանի միջոցով փորձել է անցկացնել քրեակատարողական հիմնարկ, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել, քանի որ Ալբերտ Գալստյանն Անդրանիկ Պողոսյանից ստանալով բջջային հեռախոսում թաքցված թմրամիջոցը և լիցքավորման քարտը` դրանք ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկ տեղափոխելու ճանապարհին բռնվել է ոստիկանության աշխատակիցների կողմից, իսկ վերջինիս անձնական խուզարկությամբ թմրամիջոցը հայտնաբերվել և առգրավվել է։
2012թ. օգոստոսի 21-ին, ամբաստանյալ Արթուր Պետրոսյանը, հերթական անգամ, իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերված խոշոր չափի թմրամիջոցից, զգալի չափի՝ 0.008 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող մեկ դեղահաբը ՀՀ ԱՆ «Հրազդան» ՔԿ հիմնարկի կալանավոր, ամբաստանյալ Լևոն Գագիկի Շահինյանի հետ ունեցած պայմանավորվածության համաձայն, 51.000 ՀՀ դրամ գումարով նրան իրացնելու նպատակով, նույն օրը, ժամը 19։30-ի սահմաններում, Երևանի Դավիթաշեն 2-րդ թաղամասի թիվ 44 շենքի բակում կազմակերպել է Ալբերտ Հակոբյանի հանդիպումը Լևոն Շահինյանի կողմից ուղարկված անձի հետ։ Ամբաստանյալ Լևոն Շահինյանը, հեռախոսազանգի միջոցով պայմանավորվել և Ալբերտ Հակոբյանից թմրամիջոցը ստանալու համար նրա հետ հանդիպման է ուղարկել ամբաստանյալ Սահակ Իշխանի Սահակյանին։ Վերջինս ամբաստանյալ Լևոն Շահինյանի խնդրանքով, նրա նշած` գործով չպարցված անձից, Երևանի «Հայրենիք» կինոթատրոնի մոտ թմրամիջոցի ձեռքբերման համար անհրաժեշտ 51.000 ՀՀ դրամ գումարը ստանալուց հետո հանդիպել է ամբաստանյալ Ալբերտ Հակոբյանին։ Լևոն Շահինյանին փոխանցելու նպատակով, նշված գումարով գնելու եղանակով, առանց իրացնելու նպատակի Սահակ Սահակյանն Ալբերտ Հակոբյանից ապօրինի ձեռք է բերել զգալի չափի` 0,008 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող մեկ դեղահաբ, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի կարողացել Լևոն Շահինյանի խնդրանքով այն ապօրինի փոխադրել Երևանի Թբիլիսյան խճուղու վրա գտնվող ցայտաղբյուրի մոտ և փոխանցել վերջինիս կողմից ուղարկված, գործով չպարզված անձին, քանի որ ճանապարհին բռնվել և բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչություն։ Այնտեղ, նրա անձնական խուզարկությամբ նշված թմրամիջոցը հայտնաբերվել և առգրավվել է։
Նույն օրը, ամբաստանյալ Արթուր Պետրոսյանը, ամբաստանյալ Ալլա Մախովայի բնակության վայրում` Երևանի Դավիթաշեն 2-րդ թաղամասի թիվ 44 շենքի թիվ 3 բնակարանում իրացնելու նպատակով ապօրինի պահվող, խոշոր չափի թմրամիջոցից, կրկին զգալի չափի` 0.008 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող մեկ դեղահաբը, ամբաստանյալ Արտաշես Բարսեղի Բաղումյանի հետ պայմանավորվածության համաձայն` նրան 52.000 ՀՀ դրամ գումարով իրացնելու նպատակով, Ալբերտ Հակոբյանին ցուցումներ է տվել այդ զգալի չափի թմրամիջոցը տանել Երևանի Տ.Պետրոսյան փողոց, հանդիպել է Արտաշես Բաղումյանին և 52.000 ՀՀ դրամ գումարով վաճառել նրան։ Ալբերտ Հակոբյանն Արթուր Պետրոսյանի ցուցումով, նշված վայրում հանդիպել է Արտաշես Բաղումյանին, ստացել է գումարը և հանձնել թմրամիջոցը, սակայն այդ գործողությունները կատարելուց անմիջապես հետո, Արտաշես Բաղումյանի հետ միասին բռնվել է ոստիկանության աշխատակիցների կողմից։ Նախքան ոստիկանություն բերման ենթարկվելը, ամբաստանյալ Ալբերտ Հակոբյանը, ամբաստանյալ Ալլա Մախովայի բնակության վայրում` Երևանի Դավիթաշեն 2-րդ թաղամասի թիվ 44 շենքի թիվ 3 բնակարանում, ոստիկանության աշխատակիցներին կամովին հանձնել է իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք բերված թմրամիջոցի քանակությունից խոշոր չափի` 0.024 գրամ «բուպրենորֆին» թմրակտիվ բաղադրատար պարունակող երեք դեղահաբերը և ներարկիչում առկա, 1,2 մլ. հեղուկում պարունակվող, 0,0028 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրակտիվ բաղադրատարրը։
Ձերբակալվելով և գտնվելով անազատության մեջ` ամբաստանյալ Ալբերտ Հակոբյանը, իրացնելու նպատակով, Արթուր Պետրոսյանի կողմից հերթական անգամ պատվիրված, Երևան քաղաքի Անդրֆեդերացիայի փողոցի վրա գտնվող «Իդեալ» խանութի հետնամասում տեղակայված պարսպի տակ՝ «Ռեդդի» յուղի տուփի մեջ թաքցված խոշոր չափի՝ 0.04 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրակտիվ բաղադրատարր պարունակող հինգ դեղահաբերն իրացնելուն չի կարողացել օժանդակել։ Այդ թմրամիջոցը հետագայում` 2012թ. օգոստոսի 24-ին նշված վայրից հայտնաբերվել և առգրավվել է ոստիկանության աշխատակիցների կողմից։
Ամբաստանյալ Արտաշես Բաղումյանը բերման ենթարկվելուց և քրեական գործով որպես մեղադրյալ ներգրավվելուց հետո մնալով ազատության մեջ, առանց իրացնելու նպատակի` իր գործածման համար, անհայտ անձից, չպարզված հանգամանքներում ապօրինի ձեռք է բերել և պահել խոշոր չափի` 6.65 գրամ քաշով «չորացված մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, որը 2012թ. հոկտեմբերի 25-ին հայտնաբերվել և առգրավվել է ոստիկանության աշխատակիցների կողմից` նրա անձնական խուզարկությամբ։
Քրեական գործի նախաքննության ընթացքում կատարվել են նյութագիտական փորձաքննություններ ՀՀ ԳԱԱ «Փորձաքննությունների ազգային բյուրո» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության կողմից, որոնց արժեքն ամբաստանյալ Ալբերտ Հակոբյանի մասով կազմել է 111.294 /հարյուր տասնմեկ հազար երկու հարյուր իննսունչորս/ ՀՀ դրամ գումար, իսկ ամբաստանյալներ Արտաշես Բաղումյանի, Սահակ Սահակյանի և Արմինե Գրիգորյանի մասով` 27.480-ական ՀՀ դրամ գումար։
Ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է հետևյալը.
- ամբաստանյալ Արթուր Պետրոսյանի կատարած հանցագործություններից յուրաքանչյուրի համար պատիժ նշանակելիս` առկա է հանցագործությունների առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվ,
- ամբաստանյալ Ալլա Մախովայի կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` առկա է հանցագործությունների ռեցիդիվ,
- ամբաստանյալ Գագիկ Քերոբյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա,
- ամբաստանյալ Արտաշես Բաղումյանի կատարած հանցագործություններից յուրաքանչյուրի համար պատիժ նշանակելիս` առկա է հանցագործությունների առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվ,
- ամբաստանյալ Կարեն Արզումանյանի կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` առկա է հանցագործությունների առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվ,
- ամբաստանյալ Լևոն Շահինյանի կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` առկա է հանցագործությունների առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվ,
- ամբաստանյալ Սահակ Սահակյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, վատառողջ է` տառապում է «Շաքարային դիաբեդ։ Լյարդի լիպոդիստրոֆիա, Հեպատիտ «Ց»» հիվանդություններով, իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելով և տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար,
- ամբաստանյալ Արմինե Գրիգորյանը նախկինում դատված չի եղել, իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելով և տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա։
Ամբաստանյալ Կարեն Սամվելի Արզումանյանը ԵԷԴ/0029/01/11 քրեական գործով Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. հունիսի 20-ի դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, նույն օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 9 /ինը/ տարի 3 /երեք/ ամիս 11 /տասնմեկ/ օր ժամկետով և տուգանքի` 100.000 /հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով, պատժի սկիզբը հաշվելով 2010թ. օգոստոսի 18-ից։ Նույն դատարանի 19.12.2011թ. որոշմամբ, 100.000 /հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով տուգանքը փոխարինվել է 500 /հինգ հարյուր/ ժամ հանրային աշխատանքներով
Ամբաստանյալ Արթուր Գևորգի Պետրոսյանը ԿԴ/0059/01/11 քրեական գործով ՀՀ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. դեկտեմբերի 23-ի դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 34-268-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, նույն օրենսգրքի 66-րդ և 67-րդ հոդվածների կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով և տուգանքի` 80.000 /ութսուն հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով, պատժի սկիզբը հաշվելով 2011թ. դեկտեմբերի 23-ից։ Նույն դատարանի 18.07.2012թ. որոշմամբ, 80.000 /ութսուն հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով տուգանքը փոխարինվել է 400 /չորս հարյուր/ ժամ հանրային աշխատանքներով։
Ամբաստանյալ Լևոն Գագիկի Շահինյանը ԵՇԴ/0057/01/10 քրեական գործով Երևանի Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010թ. հուլիսի 08-ի դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով դատապարտվել է ազատազրկման 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, պատժի սկիզբը հաշվելով 2010թ. ապրիլի 20-ից։ Նույն դատարանի 2011թ. հունիսի 22-ի որոշմամբ, վերոհիշյալ դատավճիռը վերանայվել է և Լևոն Գագիկի Շահինյանի կատարած հանցանքը համապատասխանեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետին, իսկ պատիժը թողնվել է անփոփոխ։

Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Արմինե Մերուժանի Գրիգորյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012թ. փետրվարին որպես հավաքարար աշխատանքի է ընդունվել «Կոնտինենտալ» հյուրանոցային համալիրում։ Աշխատավայրում ծանոթացել է Անահիտ անունով մի կնոջ հետ։ Նույն տարվա ապրիլին, Անահիտի միջոցով, ամուսնության նպատակով ծանոթացել է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկում պատիժ կրող, Հակոբ անունով ներկայացած տղամարդու հետ, որի իրական անունը հետագայում պարզվել է, որ Կարեն է։ Ծանոթանալուց հետո Կարենը 077-61-83-88 հեռախոսահամարով հաճախակի զանգահարել է իր 077-24-31-17 և 077-12-09-83 հեռախոսահամարներին և զրուցելով իր հետ` սիրո խոստովանություն և ամուսնության առաջարկ է արել։
2012թ. մայիսի 3-ին, ժամը 14։30-ի սահմաններում, Կարենի խնդրանքով, Երևանի Սեբաստիա փողոցում գտնվող «Երևան-Սիթի» հանրախանութի մոտ հանդիպել է մի տղամարդու, որի անունը հետագայում իմացել է, որ Ալբերտ է և նրանից ստացել է փոքր փաթեթ` Կարենին ուղարկելու համար։ Զննելով այն` փաթեթավորման յուրահատուկ ձևից կռահել է, որ դրանում թմրամիջոց է թաքցված։ Նույն պահին զանգահարել է Կարենին և գանգատվել` իրեն անօրինական քայլի կատարման մեջ ներգրավելու համար։ Այնուհետև Կարենի խնդրանքը չմերժելով` խոստացել և ստացած թմրամիջոցը Կարենին ուղարկելու համար նույն օրը փոխադրել է Երևանի Պուշկին և Մաշտոց փողոցների խաչմերուկ։ Այնտեղ ցանկացել է թմրամիջոցը հանձնել Կարենի կողմից ուղարկված անձին, սակայն խաչմերուկ հասնելուց հետո բռնվել է ոստիկանության աշխատակիցների կողմից։ Ոստիկանությունում կատարված իր անձնական խուզարկությամբ, Ալբերտից ստացած և Կարենին փոխանցելու համար նախատեսված մեկ դեղահաբ թմրամիջոցն իր մոտից հայտնաբերվել և առգրավվել է։ Առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում և զղջում է կատարածի համար։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 27-31, 66-67, 75-76, հատոր 2, գ.թ.157-159, հատոր 5, գ.թ. 125-126, հատոր 6, գ.թ. 122-123/
Ամբաստանյալ Կարեն Սամվելի Արզումանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012թ. ապրիլին, ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի թիվ 41 խցում իր հետ պատիժ կրող Հակոբից իմացել է նրա ծանոթ Անահիտի հետ միասին, հյուրանոցում որպես հավաքարար աշխատող Արմինեի հեռախոսահամարը, որից հետո զանգահարել և ծանոթացել է Արմինեի հետ, սակայն նրան ներկայացել է Հակոբ անունով։ 2012թ. մայիսի 3-ին, Արմինեի միջոցով, իր գործածման համար ցանկացել է 1 դեղահաբ «Սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերել։ Այդ նպատակով Արմինեին ուղարկել է Երևանի Սեբաստիա փողոցում գտնվող «Երևան-Սիթի» հանրախանութի մոտ` Ալբերտից թմրամիջոցը ստանալու համար։ Նույն օրը ոստիկանության աշխատակիցների կողմից Արմինեին բռնելու և թմրամիջոցը նրա մոտից առգրավելու պատճառով չի կարողացել այն ստանալ և գործածել։ Հաջորդ անգամ, 2012թ. մայիսի 11-ին, կրկին իր գործածման համար 1 դեղահաբ «Սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով, Շենգավիթ թաղամասում գտնվող, թիվ 49 երթուղային տաքսիների հավաքակայանում կրկին Ալբերտի հետ հանդիպման է ուղարկել իր ծանոթին, սակայն թմրամիջոցը չի կարողացել ձեռք բերել, քանի որ ոստիկանության աշխատակիցները բռնել են Ալբերտին և նրա խուզարկությամբ հայտնաբերել են թմրամիջոցը։
2012թ. օգոստոսի 7-ին, հերթական անգամ, իր գործածման համար ցանկացել է ձեռք բերել 1 դեղահաբ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Այդ նպատակով, իր կողմից գործածվող 093-68-06-16 և ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ի դատապարտյալ, իր հետ մտերիմ հարաբերությունների մեջ գտնվող Աշոտ Բոզոյանին պատկանող 077-23-92-92 հեռախոսահամարներից զանգահարել է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ի հսկիչ Ալբերտ Գալստյանին և նրան ներկայանալով Աշոտ Բոզոյանի անունից` խնդրել է իր օգտագործման համար բջջային հեռախոս տեղափոխել ՔԿՀ։ Ալբերտ Գալստյանի համաձայնությունը ստանալուց հետո, 2012թ. օգոստոսի 7-ին, Երևանի Նար-Դոս փողոցում գտնվող «Իդեալ» խանութի մոտ, իր ծանոթի միջոցով, 1 դեղահաբ «Սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոցը բջջային հեռախոսի մեջ թաքցված վիճակում փոխանցել է Ալբերտ Գալստյանին։ Հեռախոսում պահվող թմրամիջոցի առկայության մասին Ալբերտ Գալստյանին և Աշոտ Բոզոյանին չի հայտնել։ Նշված թմրամիջոցն իր գործածման համար չի կարողացել ձեռք բերել, քանի որ 2012թ. օգոստոսի 8-ին, ոստիկանության աշխատակիցների կողմից Ալբերտ Գալստյանը բռնվել է, իսկ նրա մոտ գտնվող հեռախոսում առկա թմրամիջոցը հայտնաբերվել և առգրավվել է։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 6, գ.թ. 63-64/
Ամբաստանյալ Սահակ Իշխանի Սահակյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2010թ-ից որպես տաքսու վարորդ աշխատել է «Արմեն» ՍՊ ընկերությունում։ Վարել է իրեն ամրակցված, «Սենս» մակնիշի, 42-99 պետհամարանիշի ավտոմեքենան։ 2012թ. մայիսին, 091-59-11-91 հեռախոսահամարից իր 093-87-28-58 հեռախոսահամարին զանգահարել է մի տղամարդ, որը ներկայացել է Լևոն անունով և հայտնել է, որ ազատազրկման ձևով պատիժ է կրում ՀՀ ԱՆ «Հրազդան» ՔԿՀ-ում։ Ինչպես նշված հեռախոսազանգով, այնպես էլ հետագայում, Լևոնից տարբեր պատվերներ է ընդունել և դրանք կատարելով` ստացել է համապատասխան վարձավճարներ։
2012թ. օգոստոսի 21-ին, ժամը 19։00-ի սահմաններում, Լևոնի հերթական պատվերով գնացել է «Հայրենիք» կինոթատրոնի մոտ և Լևոնի կողմից ուղարկված անձից ստանալով 51.000 դրամ` այն Լևոնի պատվերով տեղափոխել է Երևանի Դավիթաշեն 2-րդ թաղամասի թիվ 44 շենքի բակ և հանձնել է նրա կողմից նշված անձին, որի անունը հետագայում իմացել է, որ Ալբերտ է։ Նշված անձից ստացել է փոքր փաթեթ, որը զննելով` կռահել է, որ դրա մեջ թմրամիջոց է։ Այն Լևոնին ուղարկելու համար, նրա խնդրանքով ցանկացել է տեղափոխել և Երևանի Թբիլիսյան խճուղու վրա գտնվող ցայտաղբյուրի մոտ հանձնել նրա կողմից ուղարկված անձին, սակայն ճանապարհին բռնվել է ոստիկանության աշխատակիցների կողմից և բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչություն։ Այնտեղ, իր ավտոմեքենայի զննությամբ հայտնաբերվել և առգրավվել է Լևոնին փոխանցելու համար նախատեսված, մեկ դեղահաբ «Սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոցը։ Առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում, զղջում է կատարածի համար և խնդրում է մեղմ պատժել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3, գ.թ. 84-87, հատոր 6, գ.թ. 37-39/
Ամբաստանյալ Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012թ. ապրիլին, ՀՀ ԱՆ «Հրազդան» ՔԿ հիմնարկում պատիժ կրող իր ընկեր Կարենի միջոցով ծանոթացել է նույն հիմնարկի դատապարտյալ, «Տուրո» մականունով Արթուրի հետ։ Այդ ժամանակվանից իր կողմից օգտագործվող 093-56-58-50, 099-66-38-39, 095-21-60-30 և 094-15-58-79 հեռախոսահամարներով, իսկ հետագայում նաև 096-50-31-83 և 093-38-87-80 հեռախոսահամարներով Արթուրի` 094-04-01-78, 077-04-01-38, 077-30-15-41 և 094-22-95-91 հեռախոսահամարների հետ պարբերաբար կապ պաշտպանելով` մտերմացել է նրա հետ և ծանոթացել վերջինիս կին, «Ազիզա» մականունով Ալլայի հետ։ Սկզբնական շրջանում տարբեր առիթներով հաճախակի այցելել է Արթուրի և Ալլայի` Երևանի Դավիթաշեն 2-րդ թաղամասում գտնվող բնակարան։ Միևնույն ժամանակ Արթուրի խնդրանքով, Երևանի տարբեր փողոցներում հանդիպել է իրեն անծանոթ անձանց, որոնցից ստացել է տարբեր չափի գումարներ և դրանք փոխանցել կրկին Արթուրի կողմից նշված անձանց։ Հեռախոսազրույցներից մեկի ընթացքում Արթուրից իմացել է թմրամոլների կողմից օգտագործվող, «Սուբ» կոչվող թմրամիջոցի մասին և ընդունել է Արթուրի առաջարկը` օգնել նրան այդ թմրամիջոցները ձեռք բերելու և իրացնելու գործում։ Դրանից հետո, 2012թ. մայիսի 3-ին, Արթուրի ցուցումով գնացել է իր նախկին բնակության վայր` Երևան քաղաքի Շահումյան 6-րդ փողոց, որտեղ հանդիպել է դեռ մանուկ հասակից իրեն ծանոթ Գագոյին և նրանից ստացել է 2 դեղահաբ «Սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց։ Նույն օրը, ժամը 14։30-ին, Արթուրի ուղղորդմամբ գնացել է Երևանի Սեբաստիա փողոցում գտնվող «Երևան-Սիթի» հանրախանութի մոտ, որտեղ հանդիպել է Արմինե անունով մի աղջկա և Գագոյից ստացած թմրամիջոցի 1 դեղահաբը ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ում կալանքի տակ գտնվող Կարենին ուղարկելու համար տվել է Արմինեին։ 2012թ. մայիսի 11-ին, ժամը 18։30-ի սահմաններում, Արթուրի հերթական ցուցումով, Գագոյից ստացած թմրամիջոցի 2-րդ դեղահաբը, կրկին Կարենին ուղարկելու համար փոխադրել է Երևան քաղաքի Ն. Շենգավիթ 11-րդ փողոցի թիվ 37 շենքի մոտ, որտեղ ցանկացել է հանդիպել և դեղահաբը փոխանցել Կարենի կողմից ուղարկված անձին, սակայն նկատելով իրեն մոտեցող ոստիկանության աշխատակիցներին` թմրամիջոցը թաքցնելու համար կուլ է տվել։ Ոստիկանության բաժին բերման ենթարկվելուց հետո փսխել է, որի արդյունքում հայտնաբերված թմրամիջոցը ոստիկաններն առգրավել են։ Արթուրին թաքցնելու համար ոստիկանությանում սուտ ցուցմունք է տվել այն մասին, իբրև թե Գագոյից թմրամիջոցները ստացել է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ում կալանքի տակ գտնվող Կարենի խնդրանքով և նրան ուղարկելու համար։ Մնալով ազատության մեջ, մինչև 2012թ. օգոստոսի 21-ը, Արթուրի ցուցումով, Երևանի տարբեր փողոցներում, օրվա մեջ հանդիպել է իրեն անծանոթ շուրջ 10 անձանց, որոնց իրացրել է տարբեր քանակությամբ «Սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց` յուրաքանչյուր դեղահաբի դիմաց ստանալով 50.000-ից 52.000 ՀՀ դրամ գումար։ Ստացած գումարներն Արթուրի պահանջով հանձնել է Ալլային և նույն ժամանակահատվածում, պարբերաբար, օրական մեկ անգամ, Ալլայից ստանալով 200.000-ական ՀՀ դրամ գումար` դրանք տեղավորել է տարբեր տեսակի ծխախոտի տուփերի մեջ և դրել է Երևան քաղաքի Անդրֆեդերացիայի փողոցի վրա գտնվող, «Իդեալ» խանութի հետնամասում տեղակայված պարսպի տակ՝ «Ռեդդի» յուղի տարայի մեջ, ինչպես նաև այլ վայրերում։ Շուրջ 30 րոպե անց վերադառնալով` նույն վայրից յուրաքանչյուր անգամ վերցրել է 5-ից 10-ական «Սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոցներ, որոնք Արթուրի պահանջով, ժամանակավոր պահելու համար հանձնել է Ալլային։
2012թ. օգոստոսի 21-ին, Արթուրի ցուցումով Ալլայից ստացել է նրան ի պահ տված 5 դեղահաբերից 1-ը, որն Ալլայի բնակության վայրի բակում, 51.000 ՀՀ դրամ գումարով վաճառել է տաքսու վարորդ Սահակին։ Դրանից շուրջ 20 րոպե անց, կրկին Արթուրի ցուցումով, Ալլայից ստացել է ևս 1 դեղահաբ, որը Երևանի Տ.Պետրոսյան փողոցում, 52.000 ՀՀ դրամ գումարով վաճառել է իրեն հանդիպման եկած Արտաշին, սակայն գումարը ստանալուց անմիջապես հետո Արտաշի հետ միասին բռնվել է ոստիկանության աշխատակիցների կողմից։ Նախքան բերման ենթարկվելը, ոստիկանության աշխատակիցներին ուղեկցելով Ալլայի բնակարան` կամովին հանձնել է նրա մոտ հետագա վաճառքի նպատակով պահվող երեք դեղահաբ թմրամիջոցը, ինչպես նաև թմրամիջոցների վաճառքից գոյացած 98.000 ՀՀ դրամ գումարը և թմրամիջոցով լցված ներարկիչը։ Ոստիկանությունում իր անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել և առգրավվել է Արտաշին և Սահակին իրացրած 1-ական դեղահաբի դիմաց ստացած 103.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումարը։
Բռնվելու պատճառով չի կարողացել Անդրֆեդերացիայի փողոցի վրա գտնվող, «Իդեալ» խանութի հետնամասում «Ռեդի» յուղի տարայից վերցնել վաճառքի ենթակա, Արթուրի կողմից հերթական անգամ պատվիրված 5 դեղահաբերը։
Ամբաստանյալ Ա. Հակոբյանն իր հետագա ցուցմունքներում հերքել է Գագիկ Քերոբյանից թմրամիջոց ձեռք բերելու հանգամանքը։
/հատոր 1, գ.թ. 115, 117-118, 237-238, 261-262, 270, հատոր 3, գ.թ. 101-103, 115, 257/
Ամբաստանյալ Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանը դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Գագիկ Քերոբյանից թմրամիջոց ձեռք չի բերել, նրան տվել է մեկ հատ «Սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց։ Նրա դեմ սուտ ցուցմունք տալուց հետո բազմիցս դիմումներ է հասցեագրել վերադաս մարմիններին` հայտնելով, որ իրենից ցուցմունք են կորզել։ Մի քանի անգամ փորձել է ցուցմունքը փոխել և հայտնել իրականությունը, սակայն վարույթն իրականացնող մարմինն իրեն թույլ չի տվել։ Իրեն ասել են, որ դրանից ոչինչ չի փոխվի և Գագիկին բաց չեն թողնի։ Միայն պաշտպան ներգրավելուց հետո կարողացել է ցուցմունք տալ և հայտնել իրականությունը։
Թմրամիջոցն իրականում վերցրել է «Կուպեց» մականունով մի տղամարդուց, որի հետ հանդիպել է կայարանում գտնվող սրճարանում։ Քննիչի մոտ նույնպես հայտնել է այդ մասին, սակայն իրեն սպառնացել են կալանավորել։ Ինքը կատարել է նրանց պահանջը, որից հետո իրեն ազատ են արձակել։ Նախաքննության ժամանակ իր նկատմամբ բռնություն է կիրառվել, իրեն ծեծի են ենթարկել վարչության օպերլիազորներ Նորայր Ավետիսյանը և Արտակ Առաքելյանը։
Արթուր Պետրոսյանին ճանաչել է իր ընկերոջ միջոցով, նրան դիմել են նաև «Տուրո» անունով։ Մեկ անգամ նրա խնդրանքով թմրադեղ է գնել` այն քրեակատարողական հիմնարկ ուղարկելու համար։ Արթուր Պետրոսյանը երբևէ չի ասել, որ թմրադեղը վերցնելուց հետո այն վաճառի, այլ թմրադեղը ձեռք է բերել Արթուրի համար։ Արտաշեսն իր ընկերն է և ինքն է նրան հայտնել, որ թմրամիջոց կա, միասին կարող են գնալ և գումարի դիմաց գնել։ Պայմանավորվել են հանդիպել Դավիթաշեն թաղամասում։ Արտաշեսը տվել է 51.000 ՀՀ դրամ գումար, որից հետո եկել և վերցրել է թմրադեղը։ Իր մոտ եղած թմրանյութը պահված է եղել Արթուր Պետրոսյանի տանը, որի մասին Ալլա Մախովան տեղյակ չի եղել։ Ա. Մախովային դիմել են նաև «Ազիզա» անունով, իսկ իրեն` «Աբուլ» անունով։ Ա. Պետրոսյանն իրեն բազմիցս ասել է, որ Ա. Մախովային չհայտնի թմրամիջոցի մասին, քանի որ վերջինս կարող էր այն վերցնել և օգտագործել։ Ա. Մախովան ընդհանրապես կատարվածի հետ կապ չունի, իսկ նախաքննության ժամանակ իր հայտնածը հորինված է։ Արթուրը միայն գումար է ուղարկել և ասել է, որ փոխանցի կնոջը` Ա. Մախովային։ Քննիչն իրեն հայտնել է, որ Ա. Մախովան ցանկանում է առերես հարցաքննվել իր հետ, ինքը հայտնել է իր համաձայնության մասին, սակայն այդպես էլ նրա հետ առերես չի հարցաքննվել։ Արթուր Պետրոսյանը չի իմացել, որ ինքը Լևոնին, Կարենին կամ ինչ-որ մեկին օգնել է թմրամիջոց ձեռք բերելու հարցում։ Քննիչներն են ցանկացել ամբողջ գործը բարդել Ա. Պետրոսյանի վրա, քանի որ նա քրեական հեղինակություն է։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Ամբաստանյալ Լևոն Գագիկի Շահինյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ նախկինում հանցագործություններ կատարելու համար երեք անգամ դատապարտվել է։ Վերջին անգամ դատապարտվել է գողություն կատարելու համար և պատիժը կրելու համար տեղափոխվել է ՀՀ ԱՆ «Հրազդան» ՔԿՀ, որտեղ գործածել է 091-59-11-91 հեռախոսահամարը։ Վաղուց ճանաչել է «Տուրո» մականունով, ՀՀ ԱՆ «Սևան» ՔԿՀ-ում պատիժ կրող Արթուրին, որի հետ հաճախակի հեռախոսակապ է պաշտպանել նրա կողմից գործածվող 094-04-01-78 և 077-04-01-38 հեռախոսահամարներով։ 2012թ. օգոստոսի 21-ին, Սահակի միջոցով, իր գործածման համար ցանկացել է 1 դեղահաբ «Սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերել, սակայն չի հաջողվել, քանի որ Սահակը ոստիկանության աշխատակիցների կողմից բռնվել է, իսկ թմրամիջոցը հայտնաբերվել և առգրավվել է նրա մոտից։
Արթուրը չի օժանդակել իրեն, որպեսզի թմրամիջոց ձեռք բերի։ Ինքը չի իմացել, թե Սահակն ումից պետք է ձեռք բերեր թմրամիջոցը, այլ միայն իմացել է թմրամիջոցը ձեռք բերելու վայրը։ Քննության ընթացքում տեղեկացել է, որ թմրամիջոցը Սահակին փոխանցել է Ալբերտը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 6, գ.թ. 6-8, 37-39/
Ամբաստանյալ Արտաշես Բարսեղի Բաղումյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ նախկինում հանցագործություններ կատարելու համար 4 անգամ դատապարտվել է։ Վերջին անգամ, գողություն կատարելու համար 5 տարի ժամկետով ազատազրկման դատապարտվելով` պատիժը կրել է ՀՀ ԱՆ «Սևան», «Վանաձոր» և «Հրազդան» քրեակատարողական հիմնարկներում։ 2011թ. կեսերից սկսել է ոչ հաճախակի տարբեր տեսակի թմրամիջոցներ գործածել։ 2012թ. օգոստոսին, իր գործածման համար «Սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով, «Հրազդան» ՔԿՀ-ում կալանքի տակ գտնվող իր ընկերոջից իմացել է նույն կալանավայրում պատիժ կրող Արթուրի հեռախոսահամարը և զանգահարելով նրան` պայմանավորվել է 1 դեղահաբ թմրամիջոցի դիմաց 52.000 ՀՀ դրամ գումար վճարել։ Այնուհետև, Արթուրի հետ պայմանավորվածության համաձայն, 2012թ. օգոստոսի 21-ին, ժամը 20։00-ի սահմաններում, Երևանի Դավիթաշեն թաղամասում գտնվող «Երևան-Սիթի» հանրախանութի մոտ հանդիպել է Արթուրի կողմից ուղարկված, Ալբերտ անունով մի տղայի, որին վճարելով 52.000 ՀՀ դրամ գումար` ստացել է 1 դեղահաբ «Սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց։ Այն ձեռք բերելուց հետո ցանկացել է հեռանալ, սակայն նույն պահին Ալբերտի հետ միասին բռնվել է ոստիկանության աշխատակիցների կողմից, իսկ բերման ենթարկվելուց հետո, իր անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել և առգրավվել է Արթուրից ձեռքբերած թմրամիջոցը։
Դրանից հետո ազատության մեջ մնալով` կրկին իր գործածման համար ձեռք է բերել և պահել խոշոր չափի` 6.65 գրամ քաշով չորացված մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց, որը 2012թ. հոկտեմբերի 25-ին, ՀՀ ոստիկանության Շենգավիթի բաժին բերման ենթարկվելուց հետո հայտնաբերվել և առգրավվել է իր անձնական խուզարկությամբ։
/հատոր 3, գ.թ. 92-94, 167-168, հատոր 6, գ.թ. 58/
Ամբաստանյալ Արտաշես Բարսեղի Բաղումյանը դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ քննիչն է գրել իր նախաքննական ցուցմունքները, իրեն խոստացել են, որ լավ կլինի և ազատ են արձակել, սակայն քննիչն իր խոստումը չի կատարել։ Ինքը նախաքննության ժամանակ տվել է ցուցմունքներ, որոնք գործում առկա չեն։ Այդ ցուցմունքներում նշել է ինչպես Արթուրի, ոմն Հրաչի, այնպես էլ այլ անձանց մասին։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Վկա Անահիտ Ռուբենի Խաչատրյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ վաղուց ճանաչել և մտերիմ հարաբերությունների մեջ է գտնվել իր հայր Ռուբեն Խաչատրյանի հետ ՀՀ ԱՆ «Դատապարտյալների հիվանդանոց» ՔԿՀ-ում պատիժ կրող Հակոբ Կարապետյանի հետ։ 2012թ. ապրիլին, «Կոնտինենտալ» հյուրանոցային համալիրում իր հետ որպես հավաքարար աշխատանքի է ընդունվել Արմինե անունով մի կին, որը բնակվել է Նորագավիթում։ Արմինեից թույլտվություն ստանալով` նրա հեռախոսահամարը փոխանցել է Հակոբին` միմյանց հետ շփվելու նպատակով։ 2012թ. մայիսի 3-ին Հակոբը զանգահարել է իրեն և պահանջել է, որպեսզի ինքը գտնի Արմինեին և պարտադրի, որ նա կապնվի իր հետ, սակայն Արմինեն հեռախոսազանգերին չի պատասխանել։ Ավելի ուշ իմացել է, որ Արմինեն թմրամիջոց փոխադրելիս բռնվել է ոստիկանության աշխատակիցների կողմից։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 53, 57/
Վկա Հակոբ Գուրգենի Կարապետյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու փորձ կատարելու համար դատապարտվել է ազատազրկման և պատիժը կրել է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ի թիվ 41-րդ խցում, որտեղ պատիժ է կրել նաև Կարեն Արզումանյանը։ Խցում միասին գործածել են 077-61-83-88 հեռախոսահամարը։ Տարիներ առաջ ՀՀ ԱՆ «Դատապարտյալների հիվանդանոց» ՔԿՀ-ում պատիժ կրելու ընթացքում ծանոթացել է դատապարտյալ Ռուբենի դուստր Անահիտի հետ, որը հետագայում մտերմանալով իր հետ` ժամանակ առ ժամանակ ծխախոտով և սննդով հանձնուքներ է փոխանցել իրեն։ 2012թ. ապրիլին Անահիտից իմացել է, որ նրա հետ միասին «Կոնտինենտալ» հյուրանոցային համալիրում որպես հավաքարար` Արմինե անունով մի կին է աշխատում և ցանկացել է շփվելու նպատակով Կարենին ծանոթացնել նրա հետ։ Իր ցանկության մասին հայտնել է Անահիտին, որը մի քանի օր անց զանգահարել և հայտնել է, որ Արմինեն ընդունել է ծանոթության առաջարկը։ Նույն օրն Արմինեի հեռախոսազանգին պատասխանելով` հեռախոսը փոխանցել է Կարենին, որն այդ օրվանից սկսած հեռախոսով հաճախակի շփվել է Արմինեի հետ։ Հետագայում, քրեակատարողական հիմնարկում պտտվող խոսակցություններից տեղեկացել է, որ Արմինեն բռնվել է ոստիկանության աշխատակիցների կողմից` Կարենի կողմից թմրամիջոց ձեռք բերելուն օժանդակելու համար։ Արմինեի հետ ինքը կապ չի պաշտպանել և նրա միջոցով թմրամիջոց ձեռք բերելու ցանկություն չի ունեցել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 95-98, հատոր 5, գ.թ. 125-127/
Վկա Մկրտիչ Գագիկի Տոնոյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Անդրանիկ Պողոսյանի մորաքրոջ որդին է։ 2012թ. օգոստոսին, գողություն կատարելու համար ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ում ազատազրկման ձևով պատիժ կրելու ընթացքում մտերիմ հարաբերությունների մեջ է գտնվել նույն հիմնարկի դատապարտյալ Կարենի հետ։ Նույն ամսվա սկզբներին, Կարենի խնդրանքով, իր եղբայր Անդրանիկին ուղարկել է Երևանի Աջափնյակ և Դավիթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի մոտ, որտեղ Անդրանիկը հանդիպելով Կարենի կողմից ուղարկված անձին` նրանից ստացել է բջջային հեռախոս, լիցքավորման սարք և 20.000 ՀՀ դրամ գումար, որոնք նույն օրը, կրկին իր խնդրանքով, Երևանի Նար-Դոս փողոցում գտնվող «Իդեալ» խանութի մոտ հանձնել է Կարենի մյուս ծանոթին։ Մի քանի օր անց, քրեակատարողական հիմնարկում պտտվող խոսակցություններից իմացել է, որ բջջային հեռախոսը քրեակատարողական հիմնարկ անցկացնելու համար ոստիկանները ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ի անվտանգության աշխատակից են բռնել։ Դրանից հետո պարզել է, որ այդ հեռախոսը Անդրանիկի կողմից փոխանցված հեռախոսն է եղել, որի մեջ թմրամիջոց է թաքցված եղել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 6, գ.թ. 3-5/
Վկա Անդրանիկ Պաշտիկի Պողոսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ հանդիսանում է Մկրտիչ Տոնոյանի եղբայրը, որը գողություն կատարելու համար, 2012թ. օգոստոսին ազատազրկման ձևով պատիժ է կրել ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկում։ Ժամանակ առ ժամանակ Մկրտիչի համար ծխախոտ և սնունդ է փոխանցել հանձնուքների միջոցով։ 2012թ. օգոստոսի 7-ին, Մկրտիչի խնդրանքով գնացել է Երևանի Աջափնյակ և Դավիթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի մոտ գտնվող բենզալցակայան, որտեղ հանդիպելով իրեն անծանոթ անձի` նրանից ստացել է բջջային հեռախոս, լիցքավորման սարք և 20.000 ՀՀ դրամ գումար։ Դրանք նույն օրը, կրկին Մկրտիչի խնդրանքով տեղափոխել է Երևանի Նար-Դոսի փողոցում գտնվող «Իդեալ» խանութի մոտ և հանձնել է իրեն անծանոթ, «Գազ-3110» մակնիշի ավտոմեքենայով եկած մի տղամարդու։ 2012թ. նոյեմբերի 27-ին, թմրամիջոց ապօրինի իրացնելու կասկածանքով ոստիկանություն բերման ենթարկվելուց հետո իմացել է, որ իր կողմից ստացած և Երևանի Նար-Դոսի փողոցում փոխանցված հեռախոսի մեջ թմրամիջոց է թաքցված եղել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 5, գ.թ. 75-78/
Վկա Ալբերտ Ասատուրի Գալստյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2001թ-ից աշխատել է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ում` որպես անվտանգության ապահովման բաժնի 3-րդ կարգի մասնագետ։ Նույն քրեակատարողական հիմնարկի կալանավոր Աշոտ Բոզոյանի հետ գտնվել է մտերիմ հարաբերությունների մեջ և նրա խնդրանքով, 2012թ. օգոստոսի 7-ին, «Իդեալ» խանութի մոտ հանդիպել է իրեն անծանոթ անձի, որից ստանալով բջջային հեռախոս և լիցքավորման քարտ` դրանք Աշոտ Բոզոյանին փոխանցելու համար ցանկացել է իր հերթապահության օրը ապօրինի անցկացնել ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ։ 2012թ. օգոստոսի 8-ին, ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ գնալու ճանապարհին, ոստիկանության աշխատակիցները բռնել են իրեն, որից հետո իր մոտ գտնվող բջջային հեռախոսից հայտնաբերել և առգրավել են 1 դեղահաբ «Սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց։ Դրա առկայության մասին ինքը նախքան հայտնաբերվելը չի իմացել։ Հետագայում պարզել է, որ բջջային հեռախոսում եղած թմրամիջոցը նախատեսված է եղել ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ի դատապարտյալ Կարեն Արզումանյանի համար և հենց նա է իր հետ հեռախոսով պայմանավորվածություն ձեռք բերել` ներկայանալով Աշոտ Բոզոյանի անունից։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 4, գ.թ. 8-10, 59-62, 83, 143-144/
Վկա Վարդուհի Լյովայի Մայիլյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2003թ.-ին ծանոթացել է Արթուր Պետրոսյանի հետ և տարիներ շարունակ նրա հետ գտնվել է մտերիմ հարաբերությունների մեջ։ 2009թ. ընթացքում, Արթուրի ծանոթ Կարեն Արզումանյանին թմրամիջոց ձեռք բերելու հարցում օժանդակելու համար դատապարտվել և մինչև 2011թ. հունիսի 22-ը պատիժ է կրել ՀՀ ԱՆ «Աբովյան» ՔԿՀ-ում։ Պատժի կրումից ազատվելուց հետո շարունակել է շփվել Արթուրի հետ և նրա խնդրանքով, իր անձնագրային տվյալներով հաշվառել է 094-04-01-78 բջջային հեռախոսահամարը, Արթուրի հետ միասին ՀՀ ԱՆ «Հրազդան» ՔԿՀ-ում պատիժ կրող մեկ այլ Կարենի կնոջ միջոցով փոխանցել է Արթուրին։
2012թ. մայիսին, շուրջ երեք անգամ, Երևանի տարբեր փողոցներում հանդիպել է Արթուրի կողմից ուղարկված, Ալբերտ անունով մի երիտասարդի, որից ստացել է գումարներ` իր կողմից ձեռք բերված հեռախոսահամարը լիցքավորելու համար։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 35-38/
Վկա Արտակ Հասրաթի Գևորգյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ ընտանիքի առօրյա ծախսերը հոգալու նպատակով, իր «Վազ-2107» մակնիշի, 27 ՏԼ 257 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով իրականացրել է ուղևորափոխադրումներ։
2012թ. մայիսի 3-ին, ժամը 14։15-ի սահմաններում, Երևանի Սեբաստիա փողոցում գտնվող «Երևան-Սիթի» հանրախանութի մոտից հերթական հաճախորդի պատվերով ուղևորվել է դեպի Երևանի Մաշտոցի պողոտա։ Ճանապարհին, պատվիրատուի խնդրանքով և նրա բջջային հեռախոսով զրուցել է մի տղամարդու հետ` ուղևորության ճշգրիտ վայրը պարզելու նպատակով։ Այնուհետև հասնելով Մաշտոց և Պուշկին փողոցների խաչմերուկի մոտ` կայանել է ավտոմեքենան։ Նշված վայրում պատվիրատուն իջել է ավտոմեքենայից։ Շուրջ 10 րոպե ինքը սպասել է խաչմերուկում։ Նույն պահին նշված կնոջը մոտեցել են ոստիկանության աշխատակիցներ և իր հետ միասին բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչություն։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 13-15, 48-52/
Նյութագիտական փորձաքննության 2012թ. մայիսի 03-ի թիվ 12-1528 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «Փորձաքննությանը ներկայացված թվով մեկ ամբողջական սպիտակ գույնի, օվալաձև, 0,392 գրամ քաշով դեղահատում առկա է բուպրենորֆին թմրակտիվ բաղադրատարր, որի ընդհանուր քանակական պարունակությունը ներկայացված դեղահատում կազմում է 0,008 գրամ։
Բուպրենորֆինը ներառված է «Հայաստանի Հանրապետության հսկման ենթակա թմրամիջոցների, հոգեմետ նյութերի և դրանց պրեկուրսորների» կազմում (Երևան 2003)։»։
/հատոր 1, գ.թ. 16-30/
Նյութագիտական փորձաքննության 2012թ. մայիսի 16-ի թիվ 12-1618 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «Փորձաքննությանը ներկայացված թվով մեկ, օվալաձև, մասնակի վնասված, սպիտակ գույնի 0,389 գրամ քաշով դեղահատում առկա է բուպրենորֆին թմրակտիվ բաղադրատարր, որի ընդհանուր քանակական պարունակությունը 0,389 գրամ քաշով դեղահատում կազմում է 0,007 գրամ։
Բուպրենորֆինը ներառված է «Հայաստանի Հանրապետության հսկման ենթակա թմրամիջոցների, հոգեմետ նյութերի և դրանց պրեկուրսորների» կազմում (Երևան 2003)։»։
/հատոր 1, գ.թ. 224-229/
Նյութագիտական փորձաքննության 2012թ. օգոստոսի 22-ի թիվ 12-3176 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «Փորձաքննությանը ներկայացված 0,4 գրամ քաշով, սպիտակ գույնի, օվալաձև, տափակ դեղահատը, որի դիմերեսին առկա է «B-8» ներհրված գրառումը, պարունակում է 0,008 գրամ բուպրենորֆին տեսակի թմրակտիվ բաղադրատարր։
Բուպրենորֆինը ներառված է «Հայաստանի Հանրապետության հսկման ենթակա թմրամիջոցների, հոգեմետ նյութերի և դրանց պրեկուրսորների» կազմում (Երևան 2003)։»։
/հատոր 3, գ.թ. 66-69/
Նյութագիտական փորձաքննության 2012թ. օգոստոսի 22-ի թիվ 12-3178 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «Փորձաքննությանը ներկայացված 0,4 գրամ քաշով, սպիտակ գույնի, օվալաձև, տափակ դեղահատը, որի դիմերեսին առկա է B-8 ներհրված գրառումը, պարունակում է 0,008 գրամ բուպրենորֆին տեսակի թմրակտիվ բաղադրատարր։
Բուպրենորֆինը ներառված է «Հայաստանի Հանրապետության հսկման ենթակա թմրամիջոցների, հոգեմետ նյութերի և դրանց պրեկուրսորների» կազմում (Երևան 2003)։»։
/հատոր 3, գ.թ. 71-75/
Նյութագիտական փորձաքննության 2012թ. սեպտեմբերի 03-ի թիվ 12-3177 եզրակացությամբ, որի համաձայն`
«Փորձաքննությանը ներկայացված թվով 3 հատ, միանման, սպիտակ գույնի, «B-8» ներհրված դաջվածքով, օվալաձև, 0,400 գրամ քաշով դեղահատերից յուրաքանչյուրը պարունակում է 0,008 գրամ բուպրենորֆին» տեսակի թմրակտիվ բաղադրատարր։ Վերահաշվարկված` ներկայացված թվով 3 հատ դեղահատերում բուպրենորֆինի ընդհանուր պարունակությունը կազմում է 0,024 գրամ։
Փորձաքննությանը ներկայացված թվով 1 հատ միանգամյա օգտագործման, 3մլ ծավալի համար նախատեսված ներարկիչում առկա 1,2մլ ծավալով թափանցիկ, անգույն հեղուկում պարունակվում է 0,0028 գրամ բուպրենորֆին տեսակի թմրակտիվ բաղադրատարր և պիպոլֆեն տեսակի դեղամիջոց։
Փորձաքննությանը ներկայացված թվով 1 հատ «կՌտՏսՖՒպվ, 50Վչ/2Վս» գրառումներով պիտակով, գործարանային փակ վիճակում գտնվող, ապակյա սրվակիկում առկա 2մլ ծավալով, անգույն, թափանցիկ հեղուկում պարունակվում է պիպոլֆեն տեսակի դեղամիջոց։
Փորձաքննությանը ներկայացված առանց ասեղի և ասեղնակալի, 5մլ ծավալի համար նախատեսված, թվով 1 հատ միանգամյա օգտագործման ներարկիչում առկա, 3,6մլ ծավալով, թափանցիկ, քացախաթթվին բնորոշ սուր հոտով, անգույն հեղուկը հանդիսանում է քացախաթթվի անհիդրիդ։
Փորձաքննությանը ներկայացված թվով 1 հատ «ՁպոՈվՑՌվ, 300Վչ, gabapentin» գրառումներով դեղահատի ալյումինե նրբաթիթեղյա բլեստերի վրա գործարանային փակ փաթեթավորմամբ գտնվող թվով 8 հատ միանման դեղապարկուճներում թմրակտիվ և հոգեմետ բաղադրատարրեր չեն հայտնաբերվել։
Բուպրենորֆինը և քացախաթթվի անհիդրիդը ներառված են «Հայաստանի Հանրապետության հսկման ենթակա թմրամիջոցների, հոգեմետ նյութերի և դրանց պրեկուրսորների» կազմում (Երևան 2003)։»։
/հատոր 3, գ.թ. 203-209/
Նյութագիտական փորձաքննության 2012թ. օգոստոսի 8-ի թիվ 12-2901 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «Փորձաքննությանը ներկայացված մեկ ամբողջական դեղահաբ կազմող դեղահաբի կտորներում պարունակվում է բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոց, որի ընդհանուր քաշը ներկայացված մեկ ամբողջական դեղահաբ կազմող դեղահաբի կտորներում կազմում է 0,008 գրամ։
Բուպրենորֆինը ներառված է «Հայաստանի Հանրապետության հսկման ենթակա թմրամիջոցների, հոգեմետ նյութերի և դրանց պրեկուրսորների» կազմում (Երևան 2003)։»։
/հատոր 4, գ.թ. 127-131/
Նյութագիտական փորձաքննության 2012թ. սեպտեմբերի 27-ի ստացված թիվ 12-3478 եզրակացությամբ, որի համաձայն`
«1.2.3ա. Փորձաքննությանը ներկայացված դեղահաբերը հանդիսանում են հավանաբար գործարանային արտադրության դեղահաբեր, որոնցում պարունակվում է բուպրենորֆին տեսակի թմրակտիվ բաղադրատարր, որի ընդհանուր քաշը ներկայացված թվով 5 ամբողջական դեղահաբերում կազմում է 0,04 գրամ։
3բ.4. Նշված դեղահաբերը արտադրող պետության և դեղատնային կազմակերպություններում այդ դեղահաբերը ֆիզիկական անձանց բաց թողնման կարգի վերաբերյալ հարցերի պարզաբանումը դուրս է նյութագետ-փորձագետի իրավասության սահմաններից։
Բուպրենորֆինը ներառված է «Հայաստանի Հանրապետության հսկման ենթակա թմրամիջոցների, հոգեմետ նյութերի և դրանց պրեկուրսորների» կազմում (Երևան 2007)։»։
/հատոր 3, գ.թ. 250-256/
Դատաքիմիական փորձաքննության 2012թ. հոկտեմբերի 25-ի թիվ 248Ք եզրակացությամբ, որի համաձայն` «Փորձաքննության ներկայացված բուսական ծագմամբ 6,65 գրամ հաստատուն քաշով նյութը հանդիսանում է չորացված մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց։ Մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը պատրաստվում է տնայնագործական եղանակով կանեփի բույսից։
Ծանոթություն.հետազոտությամբ ծախսվեց 0,1 գրամ նմուշ մարիխուանայից։»։
/հատոր 5, գ.թ. 172-175/
Դատաքիմիական փորձաքննության 2012թ. հունիսի 08-ի թիվ 0463 եզրակացությամբ, որի համաձայն`
«ա/ 30.05.2012թ. Գագիկ Վիլիկի Քերոբյանի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվեցին կանաբիսի խմբի թմրամիջոցների թմրալկալոիդների հետքերը։
բ/ 30.05.2012թ. Գագիկ Վիլիկի Քերոբյանի 2.5սմ մազի փորձանմուշում հայտնաբերվեցին կանաբիսի խմբի թմրամիջոցների թմրալկալոիդների հետքերը։»։
/հատոր 2, գ.թ. 176/
Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության 2012թ. հունիսի 22-ի թիվ 0500 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «15.06.2012թ. Կարեն Սամվելի Արզումանյանի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվեցին ափիոնային շարքի անալգետիկ` բուպրենորֆինի մետաբոլիտի թմրալկալոիդներ։»։
/հատոր 5, գ.թ. 193/
Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության 2012թ. օգոստոսի 27-ի թիվ 0715 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «22.08.2012թ. Ալլա Գեորգիի Մախովայի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվեցին ափիոիդային շարքի անալգետիկ` բուպրենորֆինի մետաբոլիտի թմրալկալոիդներ։»։
/հատոր 3, գ.թ. 149/
Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության 2012թ. օգոստոսի 27-ի թիվ 0716 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «22.08.2012թ. Արտաշես Բարսեղի Բաղումյանի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվեցին ափիոիդային շարքի անալգետիկ` բուպրենորֆինի մետաբոլիտի թմրալկալոիդներ։»։
/հատոր 3, գ.թ. 161/
Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության 2012թ. նոյեմբերի 16-ի թիվ 12-4268 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «Արտաշես Բարսեղի Բաղումյանից վերցված մեզի և մազի փորձանմուշների մեջ հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդների հետքեր, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկ ամսվա վաղեմության։»։
/հատոր 5, գ.թ. 254-256
Դատաքիմիական փորձաքննության 2012թ. սեպտեմբերի 11-ի թիվ 0749 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «31.08.2012թ. Կարեն Սամվելի Արզումանյանի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվեցին ափիոիդային շարքի անալգետիկ` բուպրենորֆինի մետաբոլիտներ և կրծքավանդակից մազի փորձանմուշում հայտնաբերվեցին ափիոիդային շարքի անալգետիկ բուպրենորֆինի հետքեր։»։
/հատոր 4, գ.թ. 264-265/
Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին 2012թ. մայիսի 25-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` Արմինե Մերուժանի Գրիգորյանն իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց մեջ ճանաչել է Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանին և հայտարարել, որ վերջինս հանդիսանում է 2012թ. մայիսի 3-ին, Երևանի Սեբաստիա փողոցի վրա գտնվող «Երևան-Սիթի» հանրախանութի առջև, փոքր փաթեթով դեղահաբն իրեն հանձնած անձը։ Վերջինս շարքից մեկ քայլ առաջ գալով` հայտարարել է, որ հանդիսանում է Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանը և նույնպես ճանաչել է Արմինե Գրիգորյանին, որին 2012թ. մայիսի 3-ին, Երևանի Սեբաստիա փողոցի վրա գտնվող «Երևան-Սիթի» հանրախանութի մոտ հանձնել է դեղահաբը։
/հատոր 1, գ.թ. 236/
Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին 2012թ. մայիսի 25-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանն իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց մեջ ճանաչել է Գագիկ Քերոբյանին և հայտարարել, որ վերջինս հանդիսանում է 2012թ. մայիսի սկզբներին, 4-րդ գյուղի բենզալցակայանի մոտ, «Սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց պարունակող երկու դեղահաբ իրեն իրացրած անձը։
/հատոր 1, գ.թ. 260/
Անձնական խուզարկություն կատարելու մասին 2012թ. մայիսի 3-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` Արմինե Մերուժանի Գրիգորյանի պայուսակում առկա դրամապանակից հայտնաբերվել է փաթեթավորված, սպիտակ գույն ունեցող, օվալաձև, B-8 գրառմամբ, «Սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոցի նմանվող մեկ դեղահաբ։ Նույն դրամապանակից հայտնաբերվել է նաև «Էմ Տե Էս» /«MTC»/ մոդելի բջջային սև հեռախոս, որի մեջ տեղադրված է եղել 077-12-09-83 հեռախոսաքարտը, «Սոնի Էրիքսոն» /«Sony Erikson»/ մոդելի բջջային հեռախոս և «Օրանժ Արմենիա» ՓԲ ընկերության 1110055721938 գրառմամբ հեռախոսաքարտ։
Ըստ Արմինե Գրիգորյանի բանավոր հայտարարության` իր մոտից հայտնաբերված դեղահաբն իրեն է փոխանցել մի անծանոթ տղամարդ՝ այլ անձի փոխանցելու նպատակով, իսկ հայտնաբերված բջջային հեռախոսները պատկանում են իրեն։
/հատոր 1, գ.թ. 6/
Սպիտակ գույնի դեղահաբը հայտնաբերելու մասին 2012թ. մայիսի 11-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` Երևան քաղաքի Ն. Շենգավիթ 11-րդ փողոցի երթուղային տաքսիների հավաքակայանից Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանին բերման ենթարկելիս` վերջինս կուլ է տվել իր մոտ եղած փաթեթավորված դեղահաբը, որը «Էրեբունի» բժշկական կենտրոնում փսխելուց հետո հայտնաբերվել է։ Դեղահաբի վրա եղել է B-8 գրառումը։
Ըստ Ալբերտ Հակոբյանի բանավոր հայտարարության` հայտնաբերված դեղահաբը «Սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց է, որը Երևանի Մաշտոց և Թումանյան փողոցների խաչմերուկում գտնվող թերթի կրպակի հետնամասում իրեն փոխանցել են ոմն կալանավոր Կարենի հեռախոսազանգով։ Նա հայտարարել է նաև, որ ոմն Կարենի հեռախոսահամարն ինքը չգիտի, քանի որ նա զանգահարել է փակ հեռախոսահամարից և նշված թմրամիջոցը, կրկին Կարենի հեռախոսազանգով ինքը պետք է փոխանցեր մեկ այլ անձի։
/հատոր 1, գ.թ. 206/
Անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին 2012թ. մայիսի 11-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` Ալբերտ Հակոբյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել է «Նոկիա» մոդելի, 357002047538447 գործարանային համարի բջջային հեռախոս, որի մեջ տեղադրված է եղել 093-56-58-50 հեռախոսաքարտը և «Մոտորոլա» մոդելի, 080887160870 գործարանային համարի բջջային հեռախոս, որի մեջ տեղադրված է եղել 077-33-68-39 հեռախոսաքարտը։
/հատոր 1, գ. թ. 207/
2012թ. մայիսի 30-ի ձերբակալման արձանագրությամբ, որի համաձայն` Գագիկ Քերոբյանը ձերբակալվելիս` հանձնել է «Ֆեռարի» մոդելի, 35628205190887/8 գործարանային համարի իր բջջային հեռախոսը, որի մեջ տեղադրված է եղել 091-15-15-16 հեռախոսաքարտը։
/հատոր 1, գ.թ. 253-256/
Ավտոմեքենայի զննում կատարելու մասին 2012թ. օգոստոսի 21-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` 2012թ. օգոստոսի 21-ին, ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչության տուգանային հրապարակում, Սահակ Իշխանի Սահակյանի կողմից վարած, «Սենս» մակնիշի, Տ-4299 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի վարորդի կողմի դռան պահախցիկից հայտնաբերվել է B-8 գրառմամբ «Սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոցին նմանվող մեկ դեղահաբ, «Նոկիա» մոդելի բջջային հեռախոս և «Մոտորոլա» մոդելի երկու բջջային հեռախոսներ, որոնցից մեկում տեղադրված է եղել 093-87-28-58 հեռախոսաքարտը։
/հատոր 3, գ.թ. 5/
Անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին 2012թ. օգոստոսի 21-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` Արտաշես Բարսեղի Բաղումյանի անձնական խուզարկությամբ, նրա տաբատի ձախ գրպանից հայտնաբերվել է ծխախոտի փայլաթիթեղի մեջ փաթեթավորված, օվալաձև, B-8 գրառմամբ, «Սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոցին նմանվող մեկ սպիտակ դեղահաբ, «Սամսունգ» մոդելի, 35693104078476/7 գործարանային համարի բջջային հեռախոս, որի մեջ տեղադրված է եղել 077-22-22-09 հեռախոսաքարտը։
Ըստ Արտաշես Բաղումյանի բանավոր հայտարարության` հայտնաբերված դեղահաբը թմրամիջոց է, որը Երևանի Դավիթաշեն թաղամասում գտնվող «Երևան-Սիթի» հանրախանութի մոտից գնել է 51.000 ՀՀ դրամ գումարով, իր անձնական օգտագործման նպատակով։
/հատոր 3, գ.թ. 21/
Անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին 2012թ. օգոստոսի 21-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` Ալբերտ Հակոբյանի անձնական խուզարկությամբ, նրա տաբատի աջ գրպանից հայտնաբերվել է 52.000 ՀՀ դրամ գումար, «Էմ Տե Էս» /«MTC»/ մոդելի բջջային հեռախոս, տաբատի հետևի աջ գրպանից հայտնաբերվել է 27.000 ՀՀ դրամ գումար, հետևի ձախ գրպանից` 51.000 ՀՀ դրամ գումար, աջ գրպանից` «Սամսունգ» մոդելի երկու բջջային հեռախոսներ, որոնց մեջ տեղադրված են եղել 096-50-31-83 և 093-38-87-80 հեռախոսաքարտերը։
Ըստ Ալբերտ Հակոբյանի բանավոր հայտարարության` հայտնաբերված 51.000 և 52.000 ՀՀ դրամ գումարները ստացել է երկու դեղահաբ «Սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոցի վաճառքից։
/հատոր 3, գ.թ. 39/
Անձնական խուզարկության կատարելու մասին 2012թ. օգոստոսի 21-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` Ալլա Գեորգիի Մախովայի անձնական խուզարկությամբ, նրա պայուսակից հայտնաբերվել է «Սամսունգ Դուոս» մոդելի, 35643104035418/2 և 356432040354418/0 գործարանային համարներով հեռախոս, որի մեջ տեղադրված է եղել 094-40-66-69 հեռախոսաքարտը։
/հատոր 3, գ.թ. 54/
Թմրամիջոցներ և գումար կամովին ներկայացնելու մասին 2012թ. օգոստոսի 21-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` 2012թ. օգոստոսի 21-ին, Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանը, Երևանի Դավիթաշեն 2-րդ թաղամասի թիվ 44 շենքի թիվ 3 բնակարանի սանհանգույցի աջ անկյունից կամովին ներկայացրել է 5մլ ներարկիչի մեջ լցված, 4մլ ծավալով, թափանցիկ սուր հոտով հեղուկ, երկու ներարկիչ, իսկ խոհանոցի պատուհանին տեղադրված կարմիր ամանի միջից հայտնաբերված սպիտակ պլաստմասե ամանի միջից` օվալաձև, B-8 գրառմամբ, «Սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոցի նմանվող երեք սպիտակ հաբեր։ Ա. Հակոբյանը ներկայացրել է նաև 3մլ ծավալով ներարկիչում պարունակվող 1,5մլ հեղուկ, 98.000 ՀՀ դրամ գումար, որից 2-ը՝ 20.000 ՀՀ դրամ, 4-ը` 10.000 ՀՀ դրամ, 3-ը` 5.000 ՀՀ դրամ և 3-ը` 1.000 ՀՀ դրամ անվանական արժեքով թղթադրամներով։
Ալբերտ Հակոբյանը հայտարարել է, որ անհայտ անձից գնել է «Սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոցի 5 հաբեր՝ 50.000 ՀՀ դրամ գումարով հետագայում վաճառելու նպատակով, հինգ հատից երկուսը վաճառել է։ 98.000 ՀՀ դրամ գումարը վաճառված թմրամիջոցի գումարն է, որը թողել է նշված բնակարանում` հետագայում այն վերցնելու նպատակով։
/հատոր 3, գ.թ. 41/
Անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին 2012թ. հոկտեմբերի 25-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` Արտաշես Բարսեղի Բաղումյանի անձնական խուզարկությամբ, նրա սպորտային համազգեստի տաբատի ձախ գրպանից հայտնաբերվել է սպիտակ թղթով փաթեթավորված փաթեթ, որի մեջ հայտնաբերվել է 9,02 գրամ ընդհանուր քաշով, յուրահատուկ հոտով, կանեփանման կանաչ զանգված։
/հատոր 5, գ.թ. 144/
Տեղազննություն կատարելու մասին 2012թ. օգոստոսի 24-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` Երևան քաղաքի Անդրֆեդերացիայի փողոցում գտնվող «Իդեալ» խանութի հետնամասում կատարված զննությամբ, խանութի 3-րդ օդորակիչի դիմաց գտնվող երկաթյա պարսպի տակ, թփերի մեջ գտնվող «Ռեդի» յուղի 1,840կգ դատարկ տարայի մեջ հայտնաբերվել է սպիտակ պլաստմասե սրվակ, որի մեջ եղել է B-8 գրառմամբ, «Սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոցի նմանվող, սպիտակ հինգ դեղահաբեր։
/հատոր 3, գ.թ. 136/
Անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին 2012թ. օգոստոսի 8-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` Ալբերտ Ասատուրի Գալստյանի անձնական խուզարկությամբ, նրա վերնաշապիկի ձախ գրպանից հայտնաբերվել է մարտկոց, սև բջջային հեռախոս, վերնաշապիկի աջ գրպանից` 87.000 ՀՀ դրամ գումար։ Բջջային հեռախոսը ապամոնտաժելուց հետո, իրանի ականջակալի տակից հայտնաբերվել է սև մեկուսիչով և սպիտակ պոլիէթիլենային տոպրակով փաթեթավորված, օվալաձև, երկու կտորի բաժանված, «Սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոցի նմանվող սպիտակ դեղահաբ։
Ըստ Ալբերտ Գալստյանի բանավոր հայտարարության` հեռախոսում հայտնաբերված հաբն իրեն տվել են 2012թ. օգոստոսի 7-ին, մոտավորապես ժամը 17։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Նար-Դոս փողոցում գտնվող «Իդեալ» խանութի դիմաց։
/հատոր 4, գ.թ. 86/
Բջջային հեռախոս և հեռախոսաքարտ ներկայացնելու մասին 2012թ. օգոստոսի 8-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` 2012թ. օգոստոսի 8-ին, Ալբերտ Ասատուրի Գալստյանը, իր կողմից վարվող «Գազ 24» մակնիշի, 08VO614 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի բեռնախցիկից ներկայացրել է «Արմենտել» ՓԲ ընկերության, 8937401000108742297 համարով բջջային հեռախոսաքարտ և իր «Նոկիա» մոդելի բջջային հեռախոսը, որի մեջ տեղադրված է եղել 055-12-48-74 հեռախոսաքարտը։
/հատոր 4, գ.թ. 87/
Իրեղեն ապացույցներ ճանաչված`
- 0,008 գրամ բուպրենորֆին թմրակտիվ բաղադրատարր պարունակող թվով մեկ ամբողջական դեղահաբով, 0,007 գրամ բուպրենորֆին թմրակտիվ բաղադրատարր պարունակող մեկ ամբողջական դեղահաբով,
- 0,008 գրամ բուպրենորֆին թմրակտիվ բաղադրատարր պարունակող մեկ ամբողջական դեղահատով,
- 0,008 գրամ բուպրենորֆին թմրակտիվ բաղադրատարր պարունակող մեկ ամբողջական դեղահատով,
- 3 հատ, յուրաքանչյուրում 0,008 գրամ բուպրենորֆին տեսակի թմրակտիվ բաղադրատարր պարունակող դեղահատերով և 1 հատ միանգամյա օգտագործման, 3մլ ծավալի համար նախատեսված ներարկիչում առկա, 1,2մլ ծավալով թափանցիկ, անգույն հեղուկում պարունակվող 0,0028 գրամ բուպրենորֆին տեսակի թմրակտիվ բաղադրատարրով,
- 5 հատ, յուրաքանչյուրում 0,008 գրամ բուպրենորֆին թմրակտիվ բաղադրատարր պարունակող դեղահատերով,
- 0,008 գրամ բուպրենորֆին թմրակտիվ բաղադրատարր պարունակող մեկ ամբողջական դեղահատով։
- 6,65 գրամ հաստատուն քաշով «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցով,
- Ալբերտ Հակոբյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված, 103.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումարով, Ալբերտ Հակոբյանի կողմից Երևանի Դավիթաշեն 2-րդ թաղամասի թիվ 44 շենքի թիվ 3 բնակարանում ներկայացված 98.000 ՀՀ դրամ գումարով և «Ռեդդի» յուղի պլաստմասե տարայով։
/հատոր 6, գ.թ. 98-99, 100-103/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, 2012թ. մայիսի 29-ին, 2012թ. հունիսի 14-ին, 2012թ. հունիսի 18-ին, 2012թ. հունիսի 20-ին, 2012թ. հուլիսի 9-ին, 2012թ. հուլիսի 23-ին, 2012թ. օգոստոսի 20-ին, 2012թ. օգոստոսի 31-ին, 2012թ. սեպտեմբերի 4-ին, 2012թ. սեպտեմբերի 11-ին, 2012թ. սեպտեմբերի 18-ին, 2012թ. հոկտեմբերի 1-ին և 2012թ. հոկտեմբերի 12-ին «Արմենտել», «Ղ.Տելեկոմ» և «Օրանժ Արմենիա» ընկերություններից ստացված հեռախոսահամարների վերծանումներ պարունակող փաստաթղթերով, լազերային կրիչներով, ինչպես նաև 2012թ. օգոստոսի 28-ին և 2012թ. հոկտեմբերի 3-ին ստացված, գաղտնալսումներ պարունակող կրիչներով` լազերային սկավառակներով, որոնցում առկա տեղեկությունների համաձայն` իրենց վերագրվող արարքները կատարելու ժամանակահատվածում ամբաստանյալներն ակտիվ հեռախոսակապի մեջ են գտնվել միմյանց հետ։
Մասնավորապես, 2012թ. օգոստոսի 8-ին, ժամը 21։07-ին և 21։23-ին ամբաստանյալ Ա. Հակոբյանի կողմից օգտագործվող 093-38-87-80 հեռախոսահամարով և ամբաստանյալ Ա. Պետրոսյանի կողմից օգտագործվող 094-22-95-91 հեռախոսահամարով նրանց միջև կայացած հեռախոսային խոսակցության ընթացքում ամբաստանյալ Ա. Պետրոսյանն ուղղորդում է ամբաստանյալ Ա. Հակոբյանին` թմրամիջոցների իրացման հարցում, հանձնարարում է նրա մոտ գտնվող յոթ հատ դեղահաբերից մեկը կիսել, վեցուկես հատը պահել, իսկ կես հատն իրացնելու մասով սպասել իր հրահանգին։
Նույն հեռախոսահամարներից հաջորդ օրը տեղի ունեցած զրույցի ընթացքում, ժամը 20։04-ին, 20։55-ին, 21։13-ին, ամբաստանյալ Ա. Պետրոսյանը ճշտում է, որ ամբաստանյալ Ա. Հակոբյանի մոտ այդ պահին մնացել է ընդամենը կես դեղահաբ, պահանջում է 200.000 ՀՀ դրամ գումար վերցնել և սպասել իր հրահանգներին։ Այնուհետև, այդ գումարով ձեռք բերված դեղահաբերի մասով ամբաստանյալ Ա. Պետրոսյանը հանձնարարում է Ա. Հակոբյանին մի հատը վերցնել իր մոտ, մնացածները տալ ամբաստանյալ Ալլա Մախովային։ Ա. Հակոբյանը հարցնում է. «Մի հատը վեկալեմ …, մնացածը տամ Ազիզային»։ Ամբաստանյալ Ա.Պետրոսյանը պատասխանում է. «Հա, թող պահի մոտը` մինչև տենանք»։ Քիչ անց ամբաստանյալ Ա.Պետրոսյանը հարցնում է ամբաստանյալ Ա. Հակոբյանից. «Մենակ հիմա շուտ պոկվի, …էտ Ազիզան տվեց»։ Ա. Հակոբյանից դրական պատասխան ստանալով` ամբաստանյալ Ա.Պետրոսյանը նրան հանձնարարում է. «Դե վեկալ, ակուռատնի գնա, Զեյթունի Սիթիի մոտ մարդ պիտի տենաս էլի … հետո էլ Ավան պիտի էթաս …»։
Հաջորդ օրը, 2012թ. օգոստոսի 10-ին, ժամը 21։55-ին, նույն հեռախոսահամարով կատարված հեռախոսազրույցի ընթացքում ամբաստանյալ Ա.Պետրոսյանն ուղղորդում է ամբաստանյալ Ա. Հակոբյանին իրացման նպատակով թմրամիջոցի ձեռք բերման հարցում` բառացիորեն նշելով. «Հիմա նայի, աջ կողմիդ վրա մեծ բազալտից քարա։ Հլա նայի, ըտե ինչ-որ սպիտակ բամբակի տիպի բանա, դրա տակնա` գտա՞ր»։
Դրական պատասխան ստանալուց հետո նա շարունակում է. «էտ էլ դիր, ինչի պաչկայա»։ Ա. Հակոբյանը պատասխանում է. «Պառլամենտի ապե»։ Ա. Պետրոսյանը հանձնարարում է. «եղավ, դե գազ տու տուն, կզանգեմ հեսա»։
13.08.2012թ.-ին նրանց միջև 093-38-87-80 և 077-51-91-00 հեռախոսահամարներով ժամը 21։44-ին և 23։48-ին տեղի ունեցած հեռախոսազրույցի ընթացքում Ա. Պետրոսյանը հանձնարարում է 400.000 ՀՀ դրամ գումարից 1000 դրամը վերցնել` տաքսուն վճարելու համար, մնացած գումարը դնել կապույտ տուփի հետին մասում, վերցնել այնտեղ եղած իրերը, այնուհետև քիչ հեռվում գտնվող ցայտաղբյուրի մոտի թաքստոցից` «Վինսթոն» ծխախոտի կապույտ տուփը բացել, հանել դրա պարունակությունը և սպասել հրահանգների։ Այնուհետև, Ա.Պետրոսյանի ուղղորդմամբ Ա. Հակոբյանն իրացնում է հինգ հատ դեղահաբերը։
Հաջորդ օրը` 14.08.2012թ.-ին նրանց միջև 093-38-87-80 և 094-22-95-91 հեռախոսահամարներով ժամը 17։01-ին տեղի ունեցած հեռախոսազրույցի ընթացքում ամբաստանյալ Ա.Պետրոսյանն Ա.Հակոբյանին ասում է. «Ապե ութ չի, ինը հատա դրել։ Ինը հատ, մի հատ էլ մոտդ` տաս։ Չորս հատն առանձնացրու, մարդ կա` դրան պտի տվացվի, մնացածն էլ հեսա կասեմ …»։
Ամբաստանյալներ Ա.Պետրոսյանի և Ա.Հակոբյանի միջև նույնաբովանդակ հեռախոսային խոսակցություններ են տեղի ունենում նաև`
16.08.2012թ.-ին, ժամը 17։42-ին, 18։15-ին, 18։17-ին, 21։09-ին,
17.08.2012թ.-ին, ժամը 14։53-ին, 19։13-ին,
18.08.2012թ.-ին, ժամը 18։06-ին,
19.08.2012թ.-ին, ժամը 00։05-ին, 16։47-ին, 17։36-ին, 19։06-ին,
20.08.2012թ.-ին, ժամը 13։18-ին, 13։48-ին,
21.08.2012թ.-ին, ժամը 00։18-ին, 00։24-ին, 00։28-ին, 00։32-ին, 00։33-ին։
20.08.2012թ., ժամը 13։18-ի հեռախոսազրույցի ժամանակ ամբաստանյալ Ա. Հակոբյանը խնդրում է ամբաստանյալ Ա.Պետրոսյանից` հանձնարարել ամբաստանյալ Ալլա Մախովային, որպեսզի տաքսուն վճարելու համար նա գումար տա։ Ա.Պետրոսյանն Ա. Մախովայից ճշտում է, թե որքան գումար կարող է տալ, հանձնարարում է 20 դոլարանոց թղթադրամ տալ և 200.000 ՀՀ դրամ գումար։
21.08.2012թ.-ին, ժամը 00։24-ի և 00։32-ի հեռախոսազրույցի ժամանակ, քննարկելով թմրամիջոցների ապօրինի իրացման արդյունքում ձեռք բերված գումարների վերաբերյալ հարցերը` Ա. Հակոբյանը հեռախոսը փոխանցում է ամբաստանյալ Ա. Մախովային և վերջինս նրան տեղեկություններ է հաղորդում գումարների շարժի և իր մոտ մնացած գումարի մասին։ Ա. Մախովան խնդրում է նաև իրեն երկու հատ բարակ ներարկիչներ ուղարկել։ Ա.Պետրոսյանը հանձնարարում է Ա.Հակոբյանին` երկու հատ ամենաբարակ ներարկիչներ ձեռք բերել Ա. Մախովայի համար։
Ամբաստանյալ Ա. Հակոբյանի հեռախոսային խոսակցությունների գաղտնալսումների հետազոտման արդյունքում պարզվել է նաև, որ ամբաստանյալ Գ. Քերոբյանի մտերիմները հորդորում են նրան` Գ. Քերոբյանի դեմ ցուցմունքներ չտալ և այդ եղանակով օգնել նրան` ազատվելու քրեական պատասխանատվությունից։ Այդ խնդրանքը նա քննարկում է ամբաստանյալ Ա.Պետրոսյանի հետ և որոշում են նրանց խնդրանքը չկատարել, քանի որ այդ դեպքում կարող են խնդիրներ առաջանալ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 6, գ.թ. 116/
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արթուր Գևորգի Պետրոսյանը նախաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց, իսկ դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ շուրջ 20 տարի թմրամոլ է և չի ժխտում, որ մինչև իր նկատմամբ բուժում նշանակելը թմրամիջոցներ է գործածել։ Ինքն է Ալբերտին խնդրել գումար տալ համապատասխան մարդկանց և թմրամիջոց ձեռք բերել` իրեն ուղարկելու համար։ Իր իմանալով դա որպես իրացում որակվել չի կարող, այլ պարզապես ինքը դրդել է Ալբերտին օժանդակել թմրամիջոցի ձեռք բերմանը։ Հնարավոր է, որ այդ ընթացքում իր ընկերները նույնպես իրենից թմրամիջոց խնդրած լինեն և ինքը նրանց համար թմրամիջոց վերցրած լինի։ Ինքը մշտապես Ալբերտին զգուշացրել է, որ Ալլա Մախովան և իր մայրը թմրամիջոցը չտեսնեն, քանի որ Ալլան նույնպես նախկինում թմրամիջոց է գործածել և կարող է կրկին փորձել։ Կնոջը դիմել են նաև «Ազիզա» անունով, Ալբերտ Հակոբյանին` «Աբուլիկ» անունով։ Ինքը Գագիկ Քերոբյանին և Արտաշես Բաղումյանին ընդհանրապես չի ճանաչել։ Թմրամիջոցը մշտապես ձեռք է բերվել «Կուպեց» մականունով անձից։ Նրան ճանաչում է շատ վաղուց և 2008թ.-ին նրա հետ պատիժ է կրել քրեակատարողական հիմնարկում։ Ալբերտը թմրամիջոցը վերցրել է «Կուպեց»-ից և տվել է այլ անձանց, որպեսզի այդ անձինք թմրամիջոցը փոխանցեն իրեն։ Այդ անձինք ամբաստանյալները չեն հանդիսանում։
Նախաքննության ընթացքում բոլորն իր դեմ լարված են եղել, քանի որ ցանկացել են, որպեսզի ինքը ցուցմունք տա որոշ անձանց դեմ, սակայն ինքը չի կատարել նրանց պահանջը
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 6, գ.թ. 109, 148/
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Ալլա Գեորգիի Մախովան իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց։ Դատարանում նույնպես նա հրաժարվեց ցուցմունքներ տալուց, սակայն պատասխանելով իր պաշտպանի հարցին` հայտնեց, որ 2012թ. օգոստոսի 21-ին տանը քնած է եղել, երբ դռան թակոցի ձայն է լսել։ Մինչև դուռը բացելը` իրենց տուն են ներխուժել անձինք, որոնք պահանջել են թմրամիջոցներ և առանց դատարանի որոշման սկսել են խուզարկել տունը։ Մի ժամ անց նրանք բերել են Ալբերտ Հակոբյանին, որի վերնաշապիկի վրա ոտքի հետք է եղել։ Վերջինս լաց է եղել և ինքը ենթադրում է, որ նրան ծեծել էին։ Դրանից երկու ժամ անց որպես ընթերակա կանչել են իրենց հարևաններին։ Այնուհետև վերցրել են հեռախոսները, իրեն տարել են 6-րդ վարչություն, որտեղ իր նկատմամբ կոպիտ են վարվել և ցանկացել են նույնիսկ հարվածել, սակայն չեն հարվածել։ Իրեն ստիպել են ցուցմունք տալ Արթուր Պետրոսյանի դեմ, սակայն ինքը չի կատարել նրանց պահանջը, որի պատճառով, 2012թ. հոկտեմբերի 3-ին իրեն ձերբակալել են։ Քննիչն առանց իրեն հարցաքննելու և իր հետ քննչական գործողություններ կատարելու` իրեն մեղադրանք է առաջադրել։ Ինքը չի տեսել, որ իրենց տնից թմրամիջոց է հայտնաբերվել։ Այդ խուզարկությունից հետո իրենց տան ոսկեղենը կորել է, որի պատճառով բողոք են ներկայացրել, սակայն ոսկեղենը մինչև օրս չի հայտնաբերվել։ Իրենց տանը նույնպես Ալբերտին ծեծի են ենթարկել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 4, գ.թ. 42, 53-54, հատոր 6, գ.թ. 81/
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Գագիկ Վիլիկի Քերոբյանը նախաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և իրարամերժ ցուցմունքներ է տվել սկզբում այն մասին, որ երբևէ թմրամիջոց չի իրացրել, որևէ հանցագործություն չի կատարել։ Այնուհետև, 22.10.2012թ. նա ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ իրականում Ա. Հակոբյանից, 2012թ. մայիսի կեսերին, իր տան` Շահումյան 6-րդ փողոցի թիվ 52 տան դիմաց, գիշերը, ձեռք է բերել «սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոցի մեկ դեղահաբ, որը չի գործածել։
Այնուհետև նա հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց և առաջադրված հարցերին պատասխանելուց։
/հատոր 1, գ.թ. 259, 261-262, հատոր 2, գ.թ. 15-16, 185, հատոր 3, գ.թ. 242, հատոր 5, գ.թ. 12, 21-22, հատոր 6, գ.թ. 130/
Ամբաստանյալ Գագիկ Վիլիկի Քերոբյանը դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Ալբերտին ճանաչել է շատ վաղուց։ Վերջինս բնակվել է իրենց բակում։ Նշված օրն Ալբերտից ծխախոտ է խնդրել և պատահաբար նկատել է, որ նա ծխախոտի տուփից ինչ-որ բան է հանում և դնում գրպանը։ Իր հարցին Ալբերտը պատասխանել է, որ դա ցավազրկող դեղ է։ Իր մոտ ցանկություն է առաջացել օգտագործել այն և վերցրել է` հետագայում օգտագործելու համար, սակայն վախեցել և դեն է նետել։ Դրանից հետո այդ դեպքը կապել են Կարեն Արզումանյանի հետ, սակայն ինքը նրան չի ճանաչել և նրա հետ կապի մեջ չի եղել։ Արթուր Պետրոսյանին նույնպես չի ճանաչել։ Չգիտի, թե ինչու են ոստիկաններն իր հանդեպ վատ տրամադրված եղել։ Նրանք են Ալբերտին ասել, որ իր դեմ ցուցմունք տա, որպեսզի Ալբերտին ազատ արձակեն։
/դատական նիստի արձանագրություն/


Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Վերլուծելով ամբաստանյալներ Արթուր Գևորգի Պետրոսյանի, Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանի, Ալլա Գեորգիի Մախովայի, Գագիկ Վիլիկի Քերոբյանի, Արտաշես Բարսեղի Բաղումյանի ցուցմունքները, համադրելով դրանք քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Արթուր Գևորգի Պետրոսյանի, Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանի, Ալլա Գեորգիի Մախովայի, Գագիկ Վիլիկի Քերոբյանի, Արտաշես Բարսեղի Բաղումյանի դատաքննական ցուցմունքներն իրականությանը չեն համապատասխանում, արժանահավատ չեն, քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ են հետապնդում և հերքվում են վերոհիշյալ ապացույցներով։
Ամբաստանյալներ Գագիկ Քերոբյանի և Արտաշես Բաղումյանի պաշտպան Գարիկ Մալխասյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան` Ա. Բաղումյանին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին 25.10.2012թ. արձանագրության, դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 248Ք եզրակացության և իրեղեն ապացույց ճանաչված, 6.65 գրամ քաշով «չորացված մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի` որպես ապացույց օգտագործելու անթույլատրելությունը հաստատելու մասին, այն պատճառաբանությամբ, որ Արտաշես Բաղումյանը թմրամիջոց պահելու և օգտագործելու կասկածանքով 2012թ. հոկտեմբերի 25-ին բերման է ենթարկվել և նրա անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել է 9,02 գրամ «կանաչ գույնի յուրահատուկ հոտով կանեփանման զանգված»։ Նույն օրը տրված դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 248Ք եզրակացության համաձայն` փորձաքննության ներկայացվել է փաթեթավորված և կնիքված վիճակում 9,3 գրամ չորացված, հաշիշանման կանաչ զանգված։ Փաթեթը բացելուց հետո հայտնաբերվել է 6,97 գրամ քաշով կանեփանման զանգված, իսկ +110-115 աստիճանի պայմաններում չորացնելուց հետո զանգվածի քաշը կազմել է 6,65 գրամ։ Նման պայմաններում, մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցի քաշերի տարբերությունից, անձնական խուզարկության արձանագրության և եզրակացության մեջ նշված նկարագրություններից ակնհայտ է, որ Արտաշես Բաղումյանի մոտից հայտնաբերված և փորձաքննությամբ հետազոտված նյութերը տարբեր են, քանի որ Ա. Բաղումյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել է չչորացված 9,02 գրամ քաշով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցի նմանվող նյութ, իսկ փորձաքննության ներկայացվել է 6.97 գրամ քաշով չորացված մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ և 7-րդ կետերի համաձայն`
«1. Քրեական գործով վարույթում մեղադրանքի հիմքում չեն կարող դրվել և որպես ապացույց օգտագործվել այն նյութերը, որոնք ձեռք են բերվել`
(…)
5) քննչական կամ այլ դատավարական գործողության կատարման կարգի էական խախտմամբ.
(…)
7) անհայտ կամ դատական նիստում չբացահայտվող աղբյուրից.»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Ապացույցներ ձեռք բերելիu էական են այն խախտումները, որոնք, դրuևորվելով մարդու և քաղաքացու uահմանադրական իրավունքների և ազատությունների կամ uույն oրենuգրքի որևէ պահանջի խախտմամբ, դատավարության մաuնակիցներին` oրենքով երաշխավորված իրավունքների զրկմամբ կամ uահմանափակմամբ կամ որևէ այլ կերպ ազդել են կամ կարող էին ազդել uտացված փաuտական տվյալների հավաuտիության վրա։»։
Նույն օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Իրեղեն ապացույցներ են այն առարկաները, որոնք հանցագործության գործիք են ծառայել կամ իրենց վրա հանցագործության հետքեր են պահպանել, կամ հանցավոր գործողությունների օբյեկտներ են եղել, ինչպես նաև հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված դրամը, այլ արժեքները և մյուս բոլոր առարկաները, որոնք կարող են հանցագործությունը հայտնաբերելու, գործի փաստական հանգամանքները պարզելու, մեղավորներին ի հայտ բերելու, մեղադրանքը հերքելու կամ պատասխանատվությունը մեղմացնելու միջոցներ ծառայել։
2. Առարկան իրեղեն ապացույց է ճանաչվում քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ։
3. Դատարանն առարկային իրեղեն ապացույցի նշանակություն է տալիս միայն այն դեպքում, եթե դրա մանրամասն նկարագրությամբ, կնքելով և այն ձեռք բերելուց անմիջապես հետո կատարված այլ մանրամասն գործողություններով բացառվել է առարկան փոխելու, առանձնահատկությունները, հատկանիշները, պարունակող հետքերն էապես փոփոխելու հնարավորությունը, կամ եթե դատարանում հետազոտվելուց անմիջապես առաջ այն ճանաչել են կասկածյալը, մեղադրյալը, տուժողը կամ վկան։»։
Քրեական դատավարությունում ապացույցների թույլատրելիության հարցին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Ա. Սարգսյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ. «(…) որպես քրեական oրենuգրքով նախատեuված արարքի առկայությունը կամ բացակայությունը, այդ արարքը կաuկածյալի կամ մեղադրյալի կողմից կատարելը կամ չկատարելը և մեղադրյալի մեղավորությունը կամ անմեղությունը, ինչպեu նաև գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքները պարզելու միջոց կարող են օգտագործվել միայն այնպիսի ապացույցներ, որոնք ձեռք են բերվել, ամրագրվել և գործին կցվել են քրեադատավարական օրենքով սահմանված և թույլատրելի համարվող կարգով։ Ապացույցների ձեռքբերման և ամրագրման թույլատրելիությունը կարգավորող նորմերից հետևում է, որ որպես ապացույց չեն կարող օգտագործվել քննչական կամ այլ դատավարական գործողության կատարման կարգի էական խախտմամբ ձեռք բերված փաստական տվյալները, հատկապես եթե դրանք իրենց հերթին հանգեցրել են դատավարության մասնակիցների իրավունքների էական խախտման, ազդել են կամ կարող էին ազդել uտացված փաuտական տվյալների հավաuտիության վրա։
Այսպիսով, ապացույցների հավաքմանը և ստուգմանն ուղղված դատավարական գործողությունների կատարման ընթացքում պետք է ապահովվի անձանց իրավունքների և օրինական շահերի պաշտպանությունը։ Հակառակ դեպքում կատարված դատավարական գործողության արդյունքում ստացված փաստական տվյալը, անկախ գործի համար ունեցած նշանակությունից, կորցնում է իր իրավական ուժը, ապացուցողական նշանակությունը և չի կարող ընդգրկվել կոնկրետ քրեական գործով ապացույցների համակցության մեջ և դրվել մեղադրանքի հիմքում։» (տե՛ս Արմեն Սեյրանի Սարգսյանի վերաբերյալ 2009 թվականի սեպտեմբերի 16-ի թիվ ԵՔՐԴ/0295/01/08 որոշումը)։
Անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին 2012թ. հոկտեմբերի 25-ի արձանագրության համաձայն` Արտաշես Բարսեղի Բաղումյանի անձնական խուզարկությամբ, նրա սպորտային համազգեստի տաբատի ձախ գրպանից հայտնաբերվել է սպիտակ թղթով փաթեթավորված փաթեթ, որի մեջ հայտնաբերվել է 9,02 գրամ ընդհանուր քաշով, յուրահատուկ հոտով, կանեփանման կանաչ զանգված, որը փաթեթավորվել և կնիքվել է /հատոր 5, գ.թ. 144/։ Վերոհիշյալ խուզարկությանը որպես ընթերակա մասնակցել են Գոռ Արմենի Ավետիսյանը և Սլավիկ Վոլոդիայի Մաթևոսյանը։
ՀՀ ոստիկանության Շենգավիթի բաժնի ավագ հետաքննիչ Ռ. Աբրահամյանի 25.10.2012թ. որոշմամբ նշանակվել է փորձաքննություն` պարզելու համար, թե հայտնաբերված զանգվածը հանդիսանում է արդյոք թմրամիջոց, թե ոչ /հատոր 5, գ.թ. 154/։
ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչության հատուկ հետազոտությունների բաժնի պետի տեղակալ Ա. Աբաջյանի կողմից նույն օրը տրված, դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 248Ք եզրակացության համաձայն` «Փորձաքննության ներկայացված բուսական ծագմամբ 6,65 գրամ հաստատուն քաշով նյութը հանդիսանում է չորացված մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց։ Մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը պատրաստվում է տնայնագործական եղանակով կանեփի բույսից։
Ծանոթություն.հետազոտությամբ ծախսվեց 0,1 գրամ նմուշ մարիխուանայից։»։
/հատոր 5, գ.թ. 172-175/
Վերոհիշյալ եզրակացության «Զննություն և հետազոտություն» մասում փորձագետը նշել է, որ փորձաքննության է ներկայացվել սպիտակ գույնի, թղթյա, թվով մեկ փաթեթ։ Վերջինիս վրա սոսնձված են սպիտակ թղթի երկու կտորներ, որոնց վրա առկա է «ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Շենգավիթի բաժին Ծրարների համար» կլոր կնիքի դրոշմ և վավերացված են ստորագրություններով։ Կնիքի դրոշմի և փաթեթավորման խախտման տեսանելի հատկանիշներ չեն հայտնաբերվել։ Փորձաքննության ներկայացված փաթեթը բացվել, իրեղեն ապացույցը նկարագրվել և կշռվել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Շենգավիթի բաժնի ՔՀԲ օպերլիազոր Բ. Ալավերդյանի ներկայությամբ։
Եզրակացության հետ միասին վարույթն իրականացնող մարմնին վերադարձվել է նաև ներկայացված թմրամիջոցը` փաթեթավորված և կնիքված վիճակում։
Քննիչի 2012թ. դեկտեմբերի 17-ի որոշմամբ, 6,65 գրամ հաստատուն քաշով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը ճանաչվել է իրեղեն ապացույց։
Այսպիսով, ամբաստանյալ Ա. Բաղումյանի 2012թ. հոկտեմբերի 25-ի խուզարկությամբ հայտնաբերված զանգվածը մանրամասն նկարագրվել է խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրության մեջ։ Այն կարող է գործի փաստական հանգամանքները պարզելու, մեղավորներին ի հայտ բերելու միջոց ծառայել։ Այդ թմրամիջոցի մանրամասն նկարագրությամբ և այն ձեռք բերելուց անմիջապես հետո կատարված գործողություններով` փաթեթավորմամբ, նույն օրը փորձաքննություն նշանակելով, կատարելով, եզրակացությունը նույն օրը ստանալով և թմրամիջոցը փաթեթավորված և կնիքված վիճակում փորձագետից ստանալով` բացառվել է այն փոխելու, առանձնահատկությունները, հատկանիշները, պարունակող հետքերն էապես փոփոխելու հնարավորությունը։
Հետևաբար, Ա. Բաղումյանին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին 25.10.2012թ. արձանագրությունը, դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 248Ք եզրակացությունը և իրեղեն ապացույց ճանաչված, 6.65 գրամ քաշով «չորացված մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցն անթույլատրելի ապացույցներ չեն հանդիսանում և դրանց օգտագործման անթույլատրելիությունը հաստատելու համար բավարար հիմքեր առկա չեն։
Պաշտպան Գ. Մալխասյանն իր մեկ այլ միջնորդությամբ խնդրել է հաստատել ամբաստանյալ Ալբերտ Հակոբյանի 21.05.2012թ.-ից մինչև 30.05.2012թ. տրված նախաքննական ցուցմունքների` որպես ապացույց օգտագործելու անթույլատրելիությունը և դրանք հանել ամբաստանյալ Գագիկ Քերոբյանի մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցների շարքից` այն պատճառաբանությամբ, որ 2012թ. մայիսի 21-ին բերման ենթարկվելուց հետո Ալբերտ Հակոբյանի նկատմամբ եղել է «փաստացի մեղադրանք», որի պայմաններում վերջինս պետք է օգտվեր այդ կարգավիճակից բխող բոլոր իրավունքներից և պարտականություններից, այդ թվում` պաշտպան ունենալու իրավունքից, ցուցմունք չտալու իրավունքից։ Մինչդեռ, խախտվել է Ալբերտ Հակոբյանի պաշտպանության իրավունքը, լռելու իրավունքը, խաբեությամբ և ազատությունից չզրկելու խոստումով սուտ ցուցմունք է կորզվել Գ. Քերոբյանի և Կ. Արզումյանյանի դեմ։ Հետագա քննության ընթացքում նախաքննության մարմինը ոչ թե ապացույցի գնահատման քրեադատավարական օրենսդրության նորմերի կանոններով, այլ բացառապես ցանկությամբ առաջնորդվելով` ծաղկաքաղ է կատարել Ալբերտ Հակոբյանի նախաքննական հակասական ցուցմունքներից և Կարեն Արզումանյանի մասով ցուցմունքը գնահատվել է իրականությանը չհամապատասխանող, իսկ Գագիկ Քերոբյանի մասով հակասելով իր իսկ կողմից ձեռք բերված մյուս ապացույցներին` գնահատել է որպես արժանահավատ։ Քննության հետագա փուլերում արդեն իսկ ակնհայտ է դարձել, որ Ալբերտ Հակոբյանը ոչ միայն քրեական հետապնդման մարմինների ուղղորդմամբ է սուտ ցուցմունք տվել Գագիկ Քերոբյանի դեմ, այլ նաև հետապնդել է սեփական շահը, այն է` նախաքննության սկզբնական փուլում նման սուտ ցուցմունք տալով` փորձել է խուսափել կալանավորվելուց և առավել ծանր հանցանքի
Քննարկելով պաշտպան Գ. Մալխասյանի վերոհիշյալ միջնորդությունը` դատարանը գտնում է, որ այն ենթակա է բավարարման մասնակիորեն հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Կասկածյալ է այն անձը՝
1) որը ձերբակալվել է հանցանք կատարելու մեջ կասկածվելու պատճառով,
2) որի նկատմամբ մինչև մեղադրանք առաջադրելը խափանման միջոց ընտրելու մասին որոշում է կայացված»։
Նույն օրենսգրքի 86-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Վկան ցուցմունքներ տալու նպատակով կողմի կամ քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից կանչված այն անձն է, ում կարող է հայտնի լինել տվյալ գործով պարզելու ենթակա որևէ հանգամանք։
(…)»
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը ՀՅՔՐԴ2/0153/01/08 քրեական գործով 2010թ. մարտի 26-ին կայացված որոշման մեջ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «19. (…) ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրությունը կասկածյալի կարգավիճակ ձեռք բերելը կապում է օրենքով նախատեսված գործողությունների կատարման կամ որոշման կայացման պահի հետ։ Մասնավորապես, ձերբակալվածի, հետևաբար նաև կասկածյալի կարգավիճակ ձեռք բերելու համար անձը պետք է (1) փաստացի զրկվի ազատությունից, (2) բերվի իրավասու մարմնի մոտ, (3) պետք է կազմվի ձերբակալման արձանագրություն և (4) այդ մասին պետք է նրան հայտարարվի։ Այսպիսով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի իմաստով անձը կարող է ձերբակալվածի, հետևաբար նաև կասկածյալի կարգավիճակ ստանալ վերջին` չորրորդ գործողությունը կատարելու պահից, այսինքն` քրեական հետապնդման մարմնում ձերբակալման արձանագրության մասին անձին հայտարարելու պահից։ Կամ կասկածյալի կարգավիճակ ձեռք բերելու համար անձի նկատմամբ պետք է խափանման միջոց ընտրելու մասին որոշում կայացվի։
Վերոգրյալի հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի իմաստով անձը կասկածյալի կարգավիճակ է ձեռք բերում ձևական (փաստաթղթային) ընթացակարգի ավարտման պահից, այսինքն՝ կասկածյալի կարգավիճակի ձեռքբերումը կապվում է ձևական առումով «քրեական մեղադրանքի» առկայության հետ։
20. Քննարկվող հարցի կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը իրավական դիրքորոշում է հայտնել Գագիկ Միքայելյանի վերաբերյալ գործով որոշմամբ. «Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի հիման վրա` «քրեական մեղադրանք» հասկացությունը պետք է հասկացվի ոչ թե ձևական (փաստաթղթային), այլ բովանդակային (գործնական) իմաստով (Դեվեերն ընդդեմ Բելգիայի (Deweer v. Belgium) գործով վճիռ, 1980թ. փետրվարի 27, գանգատ թիվ 6903/75, կետ 44)։ Այսինքն` անձի նկատմամբ «մեղադրանքի» առկայության մասին կարող է վկայել նաև այնպիսի միջոցներ ձեռնարկելը, որոնք ենթադրում են հանցագործության մեջ կասկածանքի առկայություն, ինչպես նաև էականորեն ներգործում են կասկածվող անձի դրության վրա (Էկլեն ընդդեմ Գերմանիայի (Eckle v. Germany) գործով վճիռ, 1982թ. հուլիսի 15, գանգատ թիվ 8130/78, կետ 73, Շուբինսկին ընդդեմ Սլովենիայի (Šubinski v. Slovenia) գործով վճիռ, 2007թ. հունվարի 18, գանգատ թիվ 19611/04, կետ 62,Գ.Կ.-ն ընդդեմ Լեհաստանի (G.K. v. Poland) գործով վճիռ, 2004թ. հունվարի 20, գանգատ թիվ 38816/97, կետ 98)» (տե՛ս Գագիկ Միքայելյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱԴԴ/0085/06/09 որոշման 21-րդ կետը)։»։
Քրեական գործի նյութերից երևում է, որ նախաքննության մարմինը տեղեկություններ ունենալով այն մասին, որ Արմինե Մերուժանի Գրիգորյանին ապօրինի թմրամիջոց է իրացրել Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանը, վերջինիս քրեական գործի վարույթին ներգրավել և հարցաքննել է որպես վկա, նախազգուշացրել ակնհայտ սուտ ցուցմունք տալու և ցուցմունք տալուց հրաժարվելու համար նախատեսված քրեական պատասխանատվության մասին և հարցաքննության ընթացքում առաջադրել է հանցագործության կատարման մեջ Ա. Հակոբյանին մերկացնող հարցեր։ Հետևաբար, դատարանը գտնում է, որ 21.05.2012թ.-ին որպես վկա հարցաքննվելիս /հատոր 1, գ.թ. 107-110/` Ա. Հակոբյանը փաստացի եղել է կասկածյալ և պետք է օգտվեր այդ կարգավիճակից բխող իրավունքներից, ուստի վերոհիշյալ ցուցմունքը որպես ապացույց օգտագործվել և մեղադրանքի հիմքում դրվել չեն կարող։
Ամբաստանյալ Ալբերտ Հակոբյանի` 2012թ. մայիսի 21-ից մինչև 2012թ. մայիսի 30-ը որպես կասկածյալ և մեղադրյալ տրված ցուցմունքները /հատոր 1, գ.թ. 115, 117, 237-238, 245, 261-262, 270/ որպես ապացույց ձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ և միջնորդության մեջ նշված հանգամանքները հիմնավորող որևէ ապացույց դատարանին չի ներկայացվել։ Այդ ցուցմունքները որպես ապացույց ձեռք բերելիս` ամբաստանյալ Ալբերտ Հակոբյանին պարզաբանվել են նրա իրավունքները և վերջինս հրաժարվել է պաշտպան ունենալուց։ Հետևաբար, այդ ցուցմունքները որպես ապացույց ձեռք բերելիս, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածով սահմանված խախտումներ, ինչպես նաև քրեադատավարական օրենքի պահանջների այլ էական խախտումներ թույլ չեն տրվել։
Ամբաստանյալ Արթուր Պետրոսյանի պաշտպան Հ. Իսրայելյանը և ամբաստանյալներ Ալբերտ Հակոբյանի և Արմինե Գրիգորյանի պաշտպան Վ. Գրիգորյանը միջնորդություն են ներկայացրել դատարան` 2012թ. օգոստոսի 28-ին և 2012թ. հոկտեմբերի 3-ին ստացված, գաղտնալսումներ պարունակող լազերային սկավառակների և դրանց սղագրման ամփոփագրերի` որպես ապացույց օգտագործման անթույլատրելիությունը հաստատելու մասին` այն պատճառաբանությամբ, որ այդ գաղտնալսումները չեն ենթարկվել համապատասխան փորձաքննության` պարզելու համար, թե դրանցում առկա ձայնն ում է պատկանում, դրանց սղագրությունները կատարվել են ոչ թե փորձագետի, այլ` վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից։ Բացի այդ, այդ գաղտնալսումների թույլտվության վերաբերյալ գործում առկա է դատարանի որոշման քաղվածք, այլ ոչ թե` որոշում։
Պաշտպաններ Հ. Իսրայելյանը և Գ. Մալխասյանը միջնորդել են նաև, դատարանի կողմից այդ ապացույցներն անթույլատրելի ճանաչելու դեպքում` Գ. Քերոբյանի անմեղությանը վերաբերվող մասով դրանք գնահատել որպես ապացույց, քանի որ այդ գաղտնալսումների` Գ. Քերոբյանին վերաբերվող խոսակցությունների հետազոտումից պարզ է դառնում, որ ամբաստանյալ Ա. Հակոբյանը զրպարտել է նրան։
Քննարկելով պաշտպանության կողմի միջնորդությունը` դատարանը գտնում է, որ գաղտնալսումներ պարունակող կրիչների` լազերային սկավառակների մասով այն անհիմն է և ենթակա է մերժման, իսկ գաղտնալսումների սղագրման ամփոփագրերի մասով հիմնավոր է և ենթակա է բավարարման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ Սահմանադրության 22-րդ հոդվածի համաձայն՝ «(…) Արգելվում է օրենքի խախտմամբ ձեռք բերված ապացույցների օգտագործումը։
(…)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական գործով ապացույցներ են ցանկացած փաստական տվյալները, որոնց հիման վրա օրենքով որոշված կարգով հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը, դատարանը պարզում են քրեական օրենսգրքով նախատեսված արարքի առկայությունը կամ բացակայությունը, այդ արարքը կասկածյալի կամ մեղադրյալի կողմից կատարելը կամ չկատարելը և մեղադրյալի մեղավորությունը կամ անմեղությունը, ինչպես նաև գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքներ։
2. Քրեական դատավարությունում որպես ապացույցներ թույլատրվում են`
1) կասկածյալի ցուցմունքները.
2) մեղադրյալի ցուցմունքները.
3) տուժողի ցուցմունքները.
4) վկայի ցուցմունքները.
41) տվյալ գործի մեղադրանքի հետ առնչվող` մեկ այլ քրեական գործով կասկածյալի կամ մեղադրյալի կամ ամբաստանյալի ցուցմունքները.
5) դատապարտյալի ցուցմունքները.
6) փորձագետի եզրակացությունը.
7) իրեղեն ապացույցները.
8) քննչական և դատական գործողությունների արձանագրությունները.
9) այլ փաստաթղթերը։
3. Քրեական դատավարության ընթացքում թույլատրվում է օգտագործել միայն այն փաստական տվյալները, որոնք ձեռք են բերվել սույն օրենսգրքով սահմանված պահանջների պահպանմամբ։»
Նույն օրենսգրքի 106-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
«2. Ապացույցի թույլատրելիությունը հիմնավորելու պարտականությունն ընկած է այն ձեռք բերող կողմի վրա։ Եթե ապացույցը ձեռք բերելիս պահպանվել են սույն օրենսգրքի բոլոր պահանջները, ապացույցի անթույլատրելիությունը հիմնավորելու պարտականությունը կրում է դրա թույլատրելիությունը վիճարկող կողմը։»։
Նույն օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Փաստաթուղթ է թղթային, մագնիսական, էլեկտրոնային կամ այլ կրիչի վրա բառային, թվային, գծագրական կամ այլ նշանային ձևով արված ցանկացած գրառում, որով կարող են հաստատվել քրեական գործի համար նշանակություն ունեցող տվյալները։»։
Նույն օրենսգրքի 284-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Անձանց նամակագրության, հեռախոսային խոսակցությունների, փոստային, հեռագրական և այլ հաղորդումների գաղտնիության իրավունքի սահմանափակում նախատեսող օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումները, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ խոսակցության մասնակիցներից կամ հաղորդակցվողներից մեկը նախապես դրանք լսելու կամ վերահսկելու համաձայնություն է տվել, կարող են իրականացվել միայն դատարանի որոշմամբ։
(…)»։
«Օպերատիվ-հետախուզական գործունեության մասին» ՀՀ օրենքի 14-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Օպերատիվ-հետախուզական գործունեության ընթացքում կարող են անցկացվել օպերատիվ-հետախուզական հետեւյալ միջոցառումները.
(…)
12) հեռախոսային խոսակցությունների վերահսկում.
(…)»։
Նույն օրենքի 32-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հեռախոսային խոսակցությունների վերահսկում օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումն իրականացնելու իրավասություն ունեցող մարմինները, ներառյալ` ազգային անվտանգության մարմինները, հեռախոսային խոսակցության վերահսկում իրականացնելու նպատակով Ծառայություն են ներկայացնում դատարանի որոշման քաղվածքը, իսկ սույն հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված դեպքերում` օպերատիվ-հետախուզական միջոցառում անցկացնելու մասին օպերատիվ-հետախուզական գործունեություն իրականացնող մարմնի ղեկավարի որոշումը։ Քաղվածքը տրվում է դատարանի կողմից` նշված օպերատիվ-հետախուզական գործունեության վերաբերյալ որոշման հետ միաժամանակ, եւ այն պետք է պարունակի միայն վերահսկման ենթակա հեռախոսահամարը։ (…)»։
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012թ. օգոստոսի 02-ի և 2012թ. օգոստոսի 10-ի որոշումներով (հատոր 4, գ.թ. 2, 21), ՀՀ ոստիկանության պետի առաջին տեղակալ Հ. Պողոսյանի միջնորդությունները բավարարվել են, թույլատրվել է երկու ամիս ժամանակով գաղտնալսել և ձայնագրառել Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանի 093-38-87-80 հեռախոսահամարից, ինչպես նաև 094-22-95-91 հեռախոսահամարից և 35593004967536 «Իմեյ» /«IMEI»/ կոդով հեռախոսից կատարվող հեռախոսային խոսակցությունները։ Այդ գաղտնալսումները կատարելու նպատակով, համապատասխան ծառայություն է ներկայացվել դատարանի վերոհիշյալ որոշումների քաղվածքները։
Փաստորեն, այդ գաղտնալսումները կատարվել են դատարանի որոշումների հիման վրա, այդ որոշումները համապատասխան իրավական ակտերի պահանջների խախտմամբ կայացված լինելու վերաբերյալ ապացույցներ դատարանին չեն ներկայացվել։ Դրանք որպես ապացույց են ճանաչվել վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ, քրեադատավարական օրենքով սահմանված կարգի պահպանմամբ, դրանց բովանդակությունը վերաբերում է քրեական գործով ապացուցման ենթակա առարկային, դրանք թույլատրելի են և վերաբերելի։ Այդ ապացույցները հետազոտվել են դատաքննության ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում։
Հետևաբար, 2012թ. օգոստոսի 28-ին և 2012թ. հոկտեմբերի 3-ին ստացված, գաղտնալսումներ պարունակող լազերային սկավառակները և դրանց վրա առկա տեղեկություններն անթույլատրելի ապացույցներ չեն հանդիսանում և դրանք ապացույցների շարքից հանելու համար բավարար հիմքեր առկա չեն։
Վերոհիշյալ գաղտնալսումները պարունակող կրիչների հետ միասին քրեական գործին կցվել են նաև դրանցում առկա տեղեկությունների մի մասի վերաբերյալ սղագրությունները, որոնք ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված ապացույցների թվին չեն դասվում, դրանց ընտրման և կազմման վերաբերյալ բավարար տեղեկություններ դատարանին չեն ներկայացվել։ Հետևաբար դրանք որպես ապացույց օգտագործվել և մեղադրանքի հիմքում դրվել չեն կարող։
Գաղտնալսումների` ամբաստանյալ Գ. Քերոբյանին վերաբերվող խոսակցությունների հետազոտումից ակնհայտ է դառնում, որ ամբաստանյալ Գ. Քերոբյանի մտերիմներն ընդամենը հորդորում են ամբաստանյալ Ա. Հակոբյանին` հրաժարվել Գ. Քերոբյանի դեմ տրված ցուցմունքներից և այդ եղանակով օգնել նրան` ազատվելու քրեական պատասխանատվությունից։ Այդ հանգամանքն ամբաստանյալ Գ. Քերոբյանի անմեղությունը հաստատող ապացույց չի հանդիսանում և չի վկայում Ա. Հակոբյանի կողմից Գ. Քերոբյանին զրպարտելու մասին։
Ամբաստանյալ Արթուր Պետրոսյանի պաշտպան Հ. Իսրայելյանը միջնորդություն է ներկայացրել դատարան` թմրամիջոցներ և գումար կամովին ներկայացնելու մասին 2012թ. օգոստոսի 21-ի արձանագրության` որպես ապացույց օգտագործելու անթույլատրելիությունը հաստատելու մասին, այն պատճառաբանությամբ, որ նշված գործողությունը կատարվել է ավելի ուշ ժամի, քան նախատեսված է քրեական դատավարությամբ։ Այն անհետաձգելի քննչական գործողություն համարվել չի կարող, քանի որ կարող էր հետաձգվել և կատարվել սահմանված ժամի։ Բացի այդ, նշված գործողությամբ խախտվել է սահմանադրությամբ երաշխավորված սեփականության իրավունքը և առկա չէ խուզարկություն կատարելու թույլտվություն տալու մասին դատարանի համապատասխան որոշում։ Գործում առկա չէ նաև ապացույց այն մասին, որ այդ գործողությանը որպես ընթերակա մասնակցած անձինք գիտակցել են, թե ինչ գործողության են մասնակցում և նրանց բացատրվել են քրեական դատավարությամբ նախատեսված իրավունքները։
Քննարկելով միջնորդությունը` դատարանը գտնում է, որ այն անհիմն է և ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 27-րդ հոդվածի համաձայն`
«Հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը պարտավոր են իրենց իրավասության սահմաններում քրեական գործ հարուցել հանցագործության հատկանիշներ հայտնաբերելու յուրաքանչյուր դեպքում, օրենքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները ձեռնարկել հանցագործություն կատարած անձանց և հանցագործության, ինչպես նաև դրա կատարման հանգամանքները բացահայտելու համար։»։
Նույն օրենսգրքի 29-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Դատավարական գործողությունների ընթացքը և արդյունքները արտացոլվում են արձանագրությունում, որը կազմվել է դատավարական գործողության ընթացքում կամ դրա ավարտից անմիջապես հետո։
2. Արձանագրությունը գրվում է ձեռքով կամ պատրաստվում տեխնիկական միջոցների օգնությամբ։ Դատավարական գործողություններ իրականացնելիս կարող են կատարվել սղագրում, լուսանկարահանում, կինոնկարահանում, ձայնագրում և տեսագրում։
Լուսանկարչական նեգատիվները և լուսանկարները, կինոժապավենները, դիապոզիտիվները, հարցաքննության ձայնագրությունը, տեսաերիզները, համակարգչային տեղեկատվության կրիչները, գծագրերը, պլանները, ծեփապատճենները, հետքերի դրոշմները, որոնք կազմվել կամ պատրաստվել են դատավարական գործողության ընթացքում, կցվում են քրեական գործին։
3. Արձանագրությունում նշվում են՝
1) դատավարական գործողության իրականացման վայրը, օրը, ամիսը, տարեթիվը, սկսելու և ավարտելու ժամանակը՝ րոպեի ճշտությամբ.
2) արձանագրությունը կազմողի պաշտոնը և ազգանունը.
3) դատավարական գործողությանը մասնակցող յուրաքանչյուր անձի ազգանունը, անունը, հայրանունը, անհրաժեշտության դեպքում՝ հասցեն և անձնական այլ տվյալներ։
4. Դատավարական գործողությունները արձանագրություններում նկարագրվում են այն հաջորդականությամբ, որով իրականում տեղի են ունեցել։ Արձանագրությունում նշվում են դրանց կատարման ընթացքում ձեռք բերված և գործի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները, շարադրվում են դատավարական գործողության մասնակիցների հայտարարությունները։
(…)
6. Արձանագրությունը ներկայացվում է դատավարական գործողությանը մասնակցած անձանց՝ ծանոթացման համար։ Ընդ որում, նշված անձանց բացատրվում է արձանագրությունում լրացումներ և ուղղումներ կատարելու իրենց իրավունքը։ Արձանագրությունում լրացումներ և ուղղումներ կատարելու վերաբերյալ բոլոր հայտարարություններն ստորագրում են դատավարական գործողությանը մասնակցած անձինք։
7. Արձանագրությունը ստորագրում են քննիչը և դատավարական գործողությանը մասնակցող անձինք։ (…)»։
Նույն օրենսգրքի 121-րդ հոդվածի համաձայն`
1. Քննչական և դատական գործողությունների արձանագրությունները սույն օրենսգրքով նախատեսված գրավոր կազմված փաստաթղթեր են, որոնք հաստատում են քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից անմիջականորեն ընկալված, քրեական գործի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները։ (...)»։
Նույն օրենսգրքի 1881 հոդվածի համաձայն`
«1. Քննչական գործողությունների իրականացումը գիշերային ժամերին չի թույլատրվում, բացառությամբ անհետաձգելի դեպքերի։ (...)»։ Նույն օրենսգրքի 6-րդ հոդվածի 48-րդ կետի համաձայն` գիշերային ժամանակ է համարվում ժամը 22.00-ից մինչև 7.00-ը։
Թմրամիջոցներ և գումար կամովին ներկայացնելու մասին 2012թ. օգոստոսի 21-ի արձանագրության համաձայն` 2012թ. օգոստոսի 21-ին, ժամը 22։35-ի սահմաններում, Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանը, Երևանի Դավիթաշեն 2-րդ թաղամասի թիվ 44 շենքի թիվ 3 բնակարանի սանհանգույցի աջ անկյունից կամովին ներկայացրել է 5մլ ներարկիչի մեջ լցված, 4մլ ծավալով, թափանցիկ սուր հոտով հեղուկ, երկու ներարկիչ, իսկ խոհանոցի պատուհանին տեղադրված կարմիր ամանի միջից հայտնաբերված սպիտակ պլաստմասե ամանի միջից` օվալաձև, B-8 գրառմամբ, «Սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոցի նմանվող երեք սպիտակ հաբեր։ Ա. Հակոբյանը ներկայացրել է նաև 3մլ ծավալով ներարկիչում պարունակվող 1,5մլ հեղուկ, 98.000 ՀՀ դրամ գումար, որից 2-ը՝ 20.000 ՀՀ դրամ, 4-ը` 10.000 ՀՀ դրամ, 3-ը` 5.000 ՀՀ դրամ և 3-ը` 1.000 ՀՀ դրամ անվանական արժեքով թղթադրամներով։ Ալբերտ Հակոբյանը հայտարարել է, որ անհայտ անձից գնել է «Սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոցի 5 հաբեր՝ 50.000 ՀՀ դրամ գումարով հետագայում վաճառելու նպատակով, հինգ հատից երկուսը վաճառել է, իսկ 98.000 ՀՀ դրամ գումարը վաճառված թմրամիջոցի գումարն է, որը թողել է նշված բնակարանում` հետագայում այն վերցնելու նպատակով /հատոր 3, գ.թ. 41/։
Վերոհիշյալ գործողությանը որպես ընթերակա մասնակցել են Վիկտորիա Խաչատուրի Աբրահամյանը և Մարտին Մարտիրոսի Հովհաննիսյանը, որոնց կողմից դիտողություններ և առաջարկություններ այդ գործողության վերաբերյալ չեն ներկայացվել։ Այդ դատավարական գործողության հետևանքով սահմանադրությամբ երաշխավորված սեփականության իրավունքը խախտված լինելու, իրականում խուզարկություն կատարված լինելու և միջնորդության մեջ նշված այլ հանգամանքների վերաբերյալ պաշտպանի պատճառաբանություններն անհիմն են, քանի որ վերոհիշյալ թմրամիջոցները և գումարը հայտնաբերվել են ոչ թե բնակարանի խուզարկությամբ, այլ դրանք կամովին ներկայացվել են ամբաստանյալ Ալբերտ Հակոբյանի կողմից, որի վերաբերյալ կազմվել է վերոհիշյալ արձանագրությունը։ Բացի այդ, Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանի կողմից կամովին ներկայացված վերոհիշյալ թմրամիջոցները և դրանք պատրաստելու համար ապօրինի ձեռք բերված, պրեկուրսոր հանդիսացող քացախաթթվի անհիդրիդն ապօրինի ձեռք բերելու և պահելու մասով, նախաքննության մարմնի կողմից, ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթների ուժով քրեական պատասխանատվությունից ազատվելու հիմքով` Ա. Հակոբյանի նկատմամբ կայացվել է քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին որոշում։ Այդ որոշումը դատավարության մասնակիցների, այդ թվում ամբաստանյալ Ա. Հակոբյանի և նրա պաշտպանի կողմից չի բողոքարկվել։
Քննարկելով մեղադրողի միջնորդությունը` ամբաստանյալներ Արթուր Պետրոսյանի, Ալբերտ Հակոբյանի, Ալլա Մախովայի և Կարեն Արզումանյանի նկատմամբ, նրանց կատարած արարքներից յուրաքանչյուր դրվագի համար առանձին պատիժ նշանակելու, այսինքն ըստ էության խստացման առումով մեղադրանքը փոփոխելու մասին, վերլուծելով ամբաստանյալներ Արթուր Գևորգի Պետրոսյանին, Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանին, Ալլա Գեորգիի Մախովային, Գագիկ Վիլիկի Քերոբյանին, Արտաշես Բարսեղի Բաղումյանին, Կարեն Սամվելի Արզումանյանին, Լևոն Գագիկի Շահինյանին, Սահակ Իշխանի Սահակյանին և Արմինե Մերուժանի Գրիգորյանին առաջադրված մեղադրանքները, նրանց ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը ԵԿԴ/0030/01/12 քրեական գործով 2012թ. դեկտեմբերի 5-ին կայացված որոշման մեջ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «24. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Գործի քննությունը դատարանում կատարվում է միայն ամբաստանյալի նկատմամբ և միայն այն մեղադրանքի սահմաններում, որով նրան մեղադրանք է առաջադրվել»։
Մեջբերված դրույթը Վճռաբեկ դատարանը վերլուծության է ենթարկել Ա.Պապյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) գործի դատական քննությունը սահմանափակված է այն անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ կայացվել է դատական քննություն նշանակելու մասին որոշում և այդ անձանց նկատմամբ առաջադրված մեղադրանքի ծավալով։ Սա պայմանավորված է, մի կողմից, մեղադրյալի (ամբաստանյալի) պաշտպանության իրավունքն իրական և արդյունավետ կազմակերպելու անհրաժեշտությամբ, իսկ մյուս կողմից, այն հանգամանքով, որ դատարանը, որպես արդարադատություն իրականացնող մարմին, չի կարող ինքնուրույն ձևակերպել նոր մեղադրանք՝ փոխարինելով քրեական հետապնդման մարմիններին։ (…)» (տե՛ս Արկադի Պատվականի Պապյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի նոյեմբերի 5-ի թիվ ՏԴ/0115/01/09 որոշման 23-րդ կետը)։
25. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3091-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե առաջին ատյանի դատարանում դատական քննության ընթացքում մեղադրողը գտնում է« որ առաջադրված մեղադրանքը խստացման կամ մեղմացման առումով ենթակա է լրացման կամ փոփոխման« քանի որ ի հայտ են եկել այնպիսի հանգամանքներ« որոնք հայտնի չեն եղել և չէին կարող հայտնի լինել մինչդատական վարույթում« և եթե գործի փաստական հանգամանքները հնարավորություն չեն տալիս մեղադրանքը լրացնելու կամ փոփոխելու առանց դատական քննությունը հետաձգելու« ապա դատարանին ներկայացնում է առաջադրված մեղադրանքը լրացնելու կամ փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու համար դատական քննությունը հետաձգելու վերաբերյալ միջնորդություն։ Մեղադրողը նման միջնորդությամբ կարող է հանդես գալ մինչև դատարանի խորհրդակցական սենյակ հեռանալը։
2. Սույն հոդվածի առաջին մասով նախատեսված հիմքերի առկայության դեպքում դատարանը դատախազի միջնորդությամբ հետաձգում է նիստը` անհրաժեշտ քննչական և այլ դատավարական գործողություններ կատարելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու համար։ (…)։
3. Մեղադրողը կարող է մինչև դատարանի խորհրդակցական սենյակ հեռանալը փոխել մեղադրանքը« այդ թվում նաև` խստացման առումով« եթե դատական քննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները անհերքելիորեն վկայում են« որ ամբաստանյալը կատարել է այլ հանցանք« քան այն« որը նրան մեղսագրվում է։ (…)»։
Մեջբերված քրեադատավարական դրույթները Վճռաբեկ դատարանը համակարգային վերլուծության է ենթարկել Ս.Նալբանդյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3091-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ մասերով նախատեսված իրավական ռեժիմներով մեղադրանքը փոփոխելու համար հիմք է մեղադրանքի փաստական հանգամանքների այնպիսի փոփոխությունը, որի հետևանքով փոխվում է արարքի իրավաբանական որակումը կամ երբ նման փոփոխման դեպքում արարքի որակումը թեև մնում է նույնը, սակայն փոխվում է հանցակազմի հատկանիշների բովանդակությունը, օրինակ` փոփոխվում է միևնույն հանցակազմի դիսպոզիցիայում նկարագրված այլընտրանքային արարքը։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3091-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ մասերով նախատեսված իրավական ռեժիմների գործողությունը տարածվում է նաև այն դեպքերի վրա, երբ միևնույն իրավաբանական որակման շրջանակներում մեղադրանքի մեջ ավելացվում կամ մեղադրանքի ծավալից հանվում են առանձին դրվագներ։ Նման դեպքերում, եթե հանցագործության բնույթն այնպիսին է, որ հնարավոր չէ դատաքննության ընթացքում նոր դրվագի վերաբերյալ կատարել քննություն, ապա մեղադրողը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3091-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով, պետք է առաջադրված մեղադրանքը լրացնելու կամ փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու նպատակով միջնորդի հետաձգել գործի դատական քննությունը։ Մինչդեռ այն դեպքում, երբ հանցագործության բնույթն այնպիսին է, որ հնարավոր է դատաքննության շրջանակում նոր դրվագի վերաբերյալ քննություն կատարել, ապա մեղադրողը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3091-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, պետք է որոշում կայացնի առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու մասին։ (…)
(…) ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3091-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ մասերով սահմանված իրավական ռեժիմներով դատարանում մեղադրանքը փոփոխելիս մեղադրողի կողմից պետք է կայացվի ինչպես մեղադրանքը լրացնելու կամ փոփոխելու մասին որոշում, այնպես էլ կազմվի նոր մեղադրական եզրակացություն» (տե՛ս Սուրեն Կարոյի Նալբանդյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ՀՅՔՐԴ2/0144/01/09 որոշման 21-րդ և 25-րդ կետերը)։
27. (…) Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ դատարանը՝ որպես արդարադատություն և ոչ թե քրեական հետապնդում իրականացնող մարմին, սահմանափակված է ամբաստանյալի նկատմամբ նախաքննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքի ծավալով։ Դատարանն իրավասու չէ ո՛չ սեփական նախաձեռնությամբ, ո՛չ դատախազի միջնորդության կամ որևէ այլ հիմքով խստացման առումով փոփոխել անձին նախաքննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքը։
Վճռաբեկ դատարանն ընդգծում է, որ նման դեպքերում գործում է Ս.Նալբանդյանի գործով որոշման մեջ ձևավորված կանոնը, որի համաձայն՝ եթե հանցագործության բնույթն այնպիսին է, որ հնարավոր չէ դատաքննության ընթացքում նոր դրվագի վերաբերյալ կատարել քննություն, ապա մեղադրողը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3091-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով, պետք է առաջադրված մեղադրանքը լրացնելու կամ փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու նպատակով միջնորդի հետաձգել գործի դատական քննությունը։
Մինչդեռ այն դեպքում, երբ հանցագործության բնույթն այնպիսին է, որ հնարավոր է դատաքննության շրջանակում նոր դրվագի վերաբերյալ քննություն կատարել, ապա մեղադրողը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3091-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, պետք է որոշում կայացնի առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու մասին։»։
Համաձայն քրեական գործի նյութերի` ամբաստանյալ Արթուր Գևորգի Պետրոսյանին մեղսագրված, իրացնելու նպատակով, խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելու և դրանք ապօրինի իրացնելու` ըստ նախաքննության մարմնի տասնչորս դեպքերը նախաքննության ընթացքում որակվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և Ա. Պետրոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով /հատոր 6, գ.թ. 144-146/։
Ամբաստանյալ Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանին մեղսագրված, իրացնելու նպատակով, մի խումբ անձանց կողմից խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելուն և դրանք ապօրինի իրացնելուն օժանդակելու` ըստ նախաքննության մարմնի տասնհինգ դեպքերը նախաքննության ընթացքում որակվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և Ա. Հակոբյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով /հատոր 6, գ.թ. 84-90/։
Ամբաստանյալ Ալլա Գեորգիի Մախովային մեղսագրված, իրացնելու նպատակով, մի խումբ անձանց կողմից խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելուն և դրանք ապօրինի իրացնելուն օժանդակելու` ըստ նախաքննության մարմնի տասնչորս դեպքերը նախաքննության ընթացքում որակվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և Ա. Մախովային մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով /հատոր 6, գ.թ. 75-79/։
Ամբաստանյալ Կարեն Սամվելի Արզումանյանին մեղսագրված, առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու փորձ կատարելու` ըստ նախաքննության մարմնի երեք դեպքերը նախաքննության ընթացքում որակվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Կ. Արզումանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով /հատոր 6, գ.թ. 59-61/։
Նույն մեղադրանքներով գործն ուղարկվել է դատարան։ Դատական վիճաբանությունների փուլում մեղադրողը միջնորդել է տասնչորս դրվագներից յուրաքանչյուրով Ա. Պետրոսյանին մեղավոր ճանաչել և դատապարտել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, տասնհինգ դրվագներից յուրաքանչյուրով Ա. Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել և դատապարտել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, տասնչորս դրվագներից յուրաքանչյուրով Ա. Մախովային մեղավոր ճանաչել և դատապարտել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, երեք դրվագներից յուրաքանչյուրով Կ. Արզումանյանին մեղավոր ճանաչել և դատապարտել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Հաշվի առնելով, որ դատարանը` որպես արդարադատություն և ոչ թե քրեական հետապնդում իրականացնող մարմին` սահմանափակված է ամբաստանյալի նկատմամբ նախաքննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքի ծավալով, իրավասու չէ` ոչ սեփական նախաձեռնությամբ, ոչ դատախազի միջնորդության կամ որևէ այլ հիմքով, խստացման առումով փոփոխել անձին նախաքննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքը, իսկ մեղադրողը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3091-րդ հոդվածով սահմանված կարգով, առաջադրված մեղադրանքը լրացնելու կամ փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու նպատակով չի միջնորդել հետաձգել գործի դատական քննությունը կամ առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու մասին որոշում չի կայացրել` դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի միջնորդության հիման վրա ամբաստանյալներ Ա. Պետրոսյանին, Ա. Հակոբյանին, Ա. Մախովային և Կ. Արզումանյանին առաջադրված մեղադրանքները փոփոխվել չեն կարող։
Այսպիսով, ամբաստանյալ Արթուր Գևորգի Պետրոսյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, իրացնելու նպատակով, զգալի չափերով թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելը և այն ապօրինի իրացնելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Արթուր Գևորգի Պետրոսյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, իրացնելու նպատակով, խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելը և դրանք ապօրինի իրացնելը, նրա այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Արթուր Գևորգի Պետրոսյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, իրացնելու նպատակով, խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելու և դրանք ապօրինի իրացնելու փորձ կատարելը, նրա այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, իրացնելու նպատակով, խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելուն և դրանք ապօրինի իրացնելուն օժանդակելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, իրացնելու նպատակով, խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելուն և դրանք ապօրինի իրացնելուն օժանդակելու փորձ կատարելը, նրա այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Իրեն մեղսագրվող արարքները մեկ այլ անձի հետ հանցավոր համաձայնությամբ կատարած լինելու վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 34-38-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով Ա. Հակոբյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավոր չէ և այդ կետը պետք է հանվի նրա մեղադրանքից հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ հոդվածի համաձայն` «(…) Չփարատված կասկածները մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Հանցակցություն է համարվում երկու կամ ավելի անձանց դիտավորյալ համատեղ մասնակցությունը դիտավորյալ հանցագործությանը»։
Նույն օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Հանցանքը համարվում է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կատարված, եթե դրան մասնակցել են այնպիսի համակատարողներ, ովքեր նախապես՝ մինչև հանցագործությունն սկսելը, պայմանավորվել են հանցանքը համատեղ կատարելու մասին»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` «Հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։»։
Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի։»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն` «Գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով։»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից։
2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ։»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը ԵԿԴ/0168/01/12 քրեական գործով 2013թ. մայիսի 08-ին կայացված որոշման մեջ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(...) Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ ապացույցների կամայական գնահատման արգելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածում թվարկված՝ ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում՝ կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով։ Այլ խոսքով՝ հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ` ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե գնահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ գործով օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ մեղսագրվող հանցագործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի։ Դրանից հետևում է, որ մեղադրանքի կողմը կրում է անձի մեղքը հաստատելու համար բավարար ապացույցներ ներկայացնելու պարտականությունը։ Այս հանգամանքը բազմիցս շեշտադրվել է Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի կողմից։ Մասնավորապես, Եվրոպական դատարանը կարևորել է կոնկրետ գործով արդար դատական քննություն կատարված լինելու վերաբերյալ իր համոզմունքի ձևավորումը և նշել է, որ քրեական վարույթի իմաստով արդար դատական քննությունը ներառում է նաև անմեղության կանխավարկածի պահպանումը, ինչը նշանակում է, որ դատավորը չպետք է ելնի այն կանխավարկածից, թե անձը կատարել է իրեն մեղսագրվող հանցանքը, հանցանքի կատարման մեջ անձի մեղավորությունն ապացուցելու պարտականությունը կրում է դատախազությունը և կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի (տե՛ս Թելֆներն ընդդեմ Ավստրիայի (TELFNER v. AUSTRIA) գործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 2001 թվականի մարտի 20-ի վճիռը, գանգատ թիվ 33501/96, կետ 15, ինչպես նաև Նատունենն ընդդեմ Ֆինլանդիայի (NATUNEN v. FINLAND) գործով 2009 թվականի մարտի 31-ի վճիռը, գանգատ թիվ 21022/04, կետ 53)։ (...)»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը ԼԴ/0136/01/10 քրեական գործով 2011 թվականի մայիսի 11-ին կայացված որոշման 18-րդ կետում արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «18. Նախնական համաձայնությամբ գործող անձանց պարագայում (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի 2-րդ մաս) հանցագործության մասնակիցները մինչև հանցանքի օբյեկտիվ կողմը կազմող գործողություններն սկսելը պայմանավորվում են հանցանքը համատեղ կատարելու մասին։ Ընդ որում, համաձայնությունը ձեռք է բերվում խմբի անդամների կողմից գործողությունների համատեղ կատարման ուղղվածության, հանցագործության կատարման տեղի, ժամանակի, եղանակի և միջոցների, ինչպես նաև խմբի անդամների միջև դերաբաշխման շուրջ։ Հանցակցության այս ձևում հանցագործության կատարման մեխանիզմների կոնկրետացումը թերի է և ոչ լիարժեք, թերի են նաև հանցակիցների միջև դերակատարման բաշխումը և պայմանները (…)»։
Նախաքննության մարմինը հիմնավորված է համարել, որ ամբաստանյալ Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանն ամբաստանյալ Արթուր Գևորգի Պետրոսյանի կին Ալլա Գեորգիի Մախովայի հետ նախնական համաձայնությամբ է օժանդակել Ա. Պետրոսյանի կողմից իրացնելու նպատակով խոշոր չափերի թմրամիջոցներ ձեռք բերելուն, պահելուն և իրացնելուն, մինչդեռ քրեական գործում առկա չէ որևէ ապացույց, որը կվկայեր այն մասին, որ ամբաստանյալներ Ալբերտ Հակոբյանը և Ալլա Մախովան նախապես՝ մինչև հանցագործությունն սկսելը, պայմանավորվել են հանցանքը համատեղ կատարելու մասին, համաձայնություն են ձեռք բերել իրենց գործողությունների համատեղ կատարման ուղղվածության, հանցագործության կատարման տեղի, ժամանակի, եղանակի և միջոցների, ինչպես նաև իրենց միջև դերաբաշխման շուրջ։
Ստուգելով ամբաստանյալ Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանի կողմից, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 34-38-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործություններ կատարելու վերաբերյալ գործով ձեռք բերված ապացույցները դրանց վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 34-38-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքները հիմնավորող բավարար ապացույցներ առկա չեն։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` դատարանը պարտավոր է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-3-րդ կետերով և 2-րդ մասով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում տվյալ դատական նիստում կայացնել արդարացման դատավճիռ։ Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ սույն գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 34-38-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքների ապացուցված չլինելը նվազեցնում է առաջադրված մեղադրանքի սահմանը, ինչի արդյունքում, սակայն, հոդվածի կամ հոդվածի մասի փոփոխություն տեղի չի ունենում։ Նման պարագայում արդարացման դատավճռի կայացումը և ամբաստանյալի անմեղության հռչակումը դատարանը գտնում է անիրատեսական, քանի որ ամբաստանյալ Ալբերտ Հակոբյանին մեղադրանք է առաջադրվել նաև նույն հոդվածի նույն մասի այլ կետով, որով նա ճանաչվել է մեղավոր։
Ամբաստանյալ Ալլա Գեորգիի Մախովայի կողմից, նրա մեղավորությամբ, իրացնելու նպատակով, խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելուն և դրանք ապօրինի իրացնելուն օժանդակելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Ալլա Գեորգիի Մախովայի կողմից, նրա մեղավորությամբ, իրացնելու նպատակով, մի խումբ անձանց կողմից թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելուն և դրանք ապօրինի իրացնելուն օժանդակելն ապացուցված չէ, նրա այդ արարքը ճիշտ չի որակված և չի համապատասխանում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին նույն հիմնավորումներով ու նախադեպային որոշումների հիշատակմամբ, որոնք նշվեցին ամբաստանյալ Ա. Հակոբյանի մասով։
Ամբաստանյալ Ալլա Գեորգիի Մախովայի կողմից, նրա մեղավորությամբ, իրացնելու նպատակով, խոշոր չափերով թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելուն և դրանք ապօրինի իրացնելուն օժանդակելու փորձ կատարելն ապացուցված չէ, նրա արարքն այդ մասով ճիշտ չի որակված և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին չի համապատասխանում հետևյալ պատճառաբանությամբ`
Նախաքննության մարմինը հիմնավորված է համարել, որ հերթական անգամ, Արթուր Պետրոսյանի կողմից իրացնելու նպատակով պատվիրված, Ալբերտ Հակոբյանի հետ նախնական համաձայնությամբ ձեռք բերվելիք, խոշոր չափի՝ 0.04 գրամ «բուպրենորֆին» պարունակող 5 դեղահաբերն Ալլա Մախովան չի կարողացել ստանալ և իրացնելու նպատակով ապօրինի պահել իր կամքից անկախ հանգամանքներով, քանի որ 2012թ. օգոստոսի 21-ին, Արտաշես Բաղումյանին վերջին դեպքով թմրամիջոցն իրացնելուց հետո Ալբերտ Հակոբյանը բռնվել է ոստիկանների կողմից, իսկ իրացնելու նպատակով ձեռք բերվելիք, Երևան քաղաքի Անդրֆեդերացիայի փողոցի վրա գտնվող «Իդեալ» խանութի հետնամասում տեղակայված պարսպի տակ, «Ռեդի» յուղի տարայի մեջ թաքցված, վերը նշված քանակության թմրամիջոցը հայտնաբերվել և առգրավվել է ոստիկանների կողմից։
Դատարանին որևէ ապացույց չի ներկայացվել այն մասին, որ ամբաստանյալներ Ա. Պետրոսյանի և Ա. Հակոբյանի վերոհիշյալ արարքի հետ ամբաստանյալ Ա. Մախովան որևէ առնչություն է ունեցել կամ Ա. Հակոբյանն այդ արարքը կատարել է ամբաստանյալ Ա. Մախովայի հետ նախնական համաձայնությամբ և նրանք համաձայնություն են ձեռք բերել իրենց գործողությունների համատեղ կատարման ուղղվածության, հանցագործության կատարման տեղի, ժամանակի, եղանակի և միջոցների, ինչպես նաև իրենց միջև դերաբաշխման շուրջ։
Այսպիսով, ստուգելով ամբաստանյալ Ալլա Մախովայի կողմից, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործություն կատարելու վերաբերյալ գործով ձեռք բերված ապացույցները դրանց վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով` դատարանը գտնում է, որ Ա. Մախովային վերագրվող վերոհիշյալ արարքում բացակայում է հանցակազմը` հանցագործության օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ կողմերի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Հետևաբար պետք է ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ Ալլա Գեորգիի Մախովայի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղսագրված հանցանքի կատարման մեջ և այդ մասով նա ենթակա է արդարացման` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալ Գագիկ Վիլիկի Քերոբյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, իրացնելու նպատակով, զգալի չափերով թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելը և այն ապօրինի իրացնելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Արտաշես Բարսեղի Բաղումյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Արտաշես Բարսեղի Բաղումյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, առանց իրացնելու նպատակի խոշոր չափերով թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելը, նրա այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Կարեն Սամվելի Արզումանյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու փորձ կատարելն ապացուցված է, նրա արարքները ճիշտ են որակված և համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Լևոն Գագիկի Շահինյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու փորձ կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Սահակ Իշխանի Սահակյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելուն օժանդակելու փորձ կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Արմինե Մերուժանի Գրիգորյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելուն օժանդակելու փորձ կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Արթուր Գևորգի Պետրոսյանի նկատմամբ, նրա կատարած յուրաքանչյուր հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ առկա չեն, իսկ որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցագործությունների առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվը։
Քննարկելով ամբաստանյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատվածություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարված հանցանքի համար։
2. Հանցագործությունների ռեցիդիվը վտանգավոր է համարվում՝
1) դիտավորությամբ հանցանք կատարելու դեպքում, եթե անձը նախկինում երկու անգամից ոչ պակաս ազատազրկման է դատապարտվել դիտավորյալ հանցագործության համար.
2) ծանր հանցանք կատարելու դեպքում, եթե անձը նախկինում ազատազրկման է դատապարտվել ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործության համար։
3. Հանցագործությունների ռեցիդիվն առանձնապես վտանգավոր է համարվում անձի կողմից՝
1) դիտավորությամբ այնպիսի հանցանք կատարելու դեպքում, որի համար նա դատապարտվում է ազատազրկման, եթե անձը նախկինում երեք անգամից ոչ պակաս ցանկացած հաջորդականությամբ ազատազրկման է դատապարտվել միջին ծանրության դիտավորյալ հանցագործության, ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործության համար.
2) այնպիսի ծանր հանցանք կատարելու դեպքում, որի համար նա դատապարտվում է ազատազրկման, եթե անձը նախկինում երկու անգամ ազատազրկման է դատապարտվել ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործության համար.
3) առանձնապես ծանր հանցանք կատարելու դեպքում, եթե անձը նախկինում դատապարտվել է ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործության համար։
4. Այն հանցանքների համար դատվածությունը, որը հանվել կամ մարվել է օրենքով սահմանված կարգով, ինչպես նաև այն հանցանքները, որոնք կատարվել են մինչև անձի տասնութ տարին լրանալը, ռեցիդիվը գնահատելիս հաշվի չեն առնվում։»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի երրորդ մասի համաձայն`
«Հանցափորձի համար ազատազրկման ձևով պատժի ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով կամ հոդվածի մասով որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետի երեք քառորդը։»։
Նույն հոդվածի 4.1 մասի համաձայն`
«Սույն հոդվածի երկրորդ և երրորդ մասերով նախատեսված կանոնները չեն կիրառվում հանցագործությունների ռեցիդիվի, վտանգավոր և առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս։»։
Նույն օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատժի լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մասնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը։
2. Դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժը, եթե դա կապված չէ ազատազրկման հետ, չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասով պատժի տվյալ տեսակների համար սահմանված առավելագույն չափը։
3. Դատավճիռների համակցությամբ ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել երեսուն տարին։
4. Դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժը պետք է ավելի մեծ լինի ինչպես նոր հանցագործության համար նշանակված պատժից, այնպես էլ նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից։
(…)»։
Նույն օրենսգրքի 67.1 հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործությունների ռեցիդիվի, վտանգավոր և առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում կատարված հանցագործությունների քանակը, բնույթը և ծանրությունը, այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով նախկին պատիժը բավարար չի եղել մեղավորի ուղղման համար, ինչպես նաև նոր հանցագործության բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները։
2. Հանցագործությունների ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից։
Հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի երկու երրորդից։
Հանցագործությունների առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի երեք քառորդից։»։
Նույն օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ժամկետները հաշվարկվում են ամիսներով և տարիներով։ Հանրային աշխատանքների ժամկետը հաշվարկվում է ժամերով։ Կալանքի ժամկետը հաշվվում է օրերով և ամիսներով։
2. Սույն հոդվածի առաջին մասում նշված պատիժները փոխարինելիս կամ գումարելիս, ինչպես նաև պատիժը հաշվակցելիս ժամկետները կարող են հաշվարկվել օրերով։
3. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով նշանակված պատժին՝ մեկ օրը հաշվելով մեկ օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ մեկ օրը երեք ժամի դիմաց։ (…)»։
Հետևաբար, Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված յուրաքանչյուր հանցագործության կատարման համար ամբաստանյալ Արթուր Պետրոսյանը ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը չի կարող նվազ լինել յոթ տարի վեց ամիս ժամկետով ազատազրկումից, քանի որ այդ հոդվածների սանկցիայով որպես առավելագույն պատիժ սահմանված է ազատազրկում տաս տարի ժամկետով։ Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ամբաստանյալ Արթուր Պետրոսյանը ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը չի կարող նվազ լինել հինգ տարի երեք ամիս ժամկետով ազատազրկումից, քանի որ այդ հոդվածի սանկցիայով որպես առավելագույն պատիժ սահմանված է ազատազրկում յոթ տարի ժամկետով։
Հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Արթուր Պետրոսյանի կողմից նոր հանցանքներ են կատարվել ԿԴ/0059/01/11 քրեական գործով ՀՀ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. դեկտեմբերի 23-ի դատավճիռը և նույն դատարանի 18.07.2012թ. որոշումը կայացնելուց հետո, բայց մինչև դրանցով նշանակված պատժի լրիվ կրելը` դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված կարգով, նոր դատավճռով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարման է ենթակա նախորդ դատավճռով և որոշմամբ նշանակված պատժի չկրած մասից 1 /մեկ/ տարի ժամկետով ազատազրկումը։
Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Արթուր Պետրոսյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանի նկատմամբ, նրա կատարած յուրաքանչյուր հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 38-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-38-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված յուրաքանչյուր հանցագործության կատարման համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։
Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Ալբերտ Հակոբյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Ալլա Գեորգիի Մախովայի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ առկա չեն, իսկ որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցագործությունների ռեցիդիվը։
Հետևաբար, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 67.1 հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված կարգով, Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 38-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ամբաստանյալ Ալլա Մախովան ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը չի կարող նվազ լինել հինգ տարի ժամկետով ազատազրկումից, քանի որ այդ հոդվածի սանկցիայով որպես առավելագույն պատիժ սահմանված է ազատազրկում տաս տարի ժամկետով։
Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Ալլա Մախովան պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Գագիկ Վիլիկի Քերոբյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանի հաշվի է առնում պատիժ նշանակելու պահին նրա խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի (Անահիտ Գագիկի Քերոբյանը` ծնված 29.01.2001թ.-ին) առկայությունը, իսկ նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Գագիկ Վիլիկի Քերոբյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։
Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Գագիկ Քերոբյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Արտաշես Բարսեղի Բաղումյանի նկատմամբ, նրա կատարած յուրաքանչյուր հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ առկա չեն, իսկ որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցագործությունների առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվը։
Հետևաբար, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 67.1 հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված կարգով, Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ամբաստանյալ Արտաշես Բաղումյանը ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը չի կարող նվազ լինել երկու տարի երեք ամիս ժամկետով ազատազրկումից, քանի որ այդ հոդվածի սանկցիայով որպես առավելագույն պատիժ սահմանված է ազատազրկում երեք տարի ժամկետով։ Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ամբաստանյալ Արտաշես Բաղումյանը ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը չի կարող նվազ լինել ինը ամիս ժամկետով ազատազրկումից, քանի որ այդ հոդվածի սանկցիայով որպես առավելագույն պատիժ սահմանված է ազատազրկում մեկ տարի ժամկետով։
Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Արտաշես Բաղումյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Կարեն Սամվելի Արզումանյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ առկա չեն, իսկ որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցագործությունների առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվը։
Հետևաբար, Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ամբաստանյալ Կարեն Արզումանյանը ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը չի կարող նվազ լինել ինը ամիս ժամկետով ազատազրկումից, քանի որ այդ հոդվածի սանկցիայով որպես առավելագույն պատիժ սահմանված է ազատազրկում մեկ տարի ժամկետով։
Հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Կարեն Արզումանյանի կողմից նոր հանցանք է կատարվել ԵԷԴ/0029/01/11 քրեական գործով Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. հունիսի 20-ի դատավճիռը և նույն դատարանի 19.12.2011թ. որոշումը կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատժի լրիվ կրելը` դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված կարգով, նոր դատավճռով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարման է ենթակա նախորդ դատավճռով և որոշմամբ նշանակված պատժի չկրած մասից 6 /վեց/ տարի ժամկետով ազատազրկումը։
Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Կարեն Արզումանյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Լևոն Գագիկի Շահինյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ առկա չեն, իսկ որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցագործությունների առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվը։
Հետևաբար, Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ամբաստանյալ Լևոն Շահինյանը ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը չի կարող նվազ լինել ինը ամիս ժամկետով ազատազրկումից, քանի որ այդ հոդվածի սանկցիայով որպես առավելագույն պատիժ սահմանված է ազատազրկում մեկ տարի ժամկետով։
Հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Լևոն Շահինյանի կողմից նոր հանցանք է կատարվել ԵՇԴ/0057/01/10 քրեական գործով Երևանի Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010թ. հուլիսի 08-ի դատավճիռը և նույն դատարանի 2011թ. հունիսի 22-ի որոշումը կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատժի լրիվ կրելը` դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված կարգով, նոր դատավճռով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարման է ենթակա նախորդ դատավճռով և որոշմամբ նշանակված պատժի չկրած մասից 9 /ինը/ ամիս ժամկետով ազատազրկումը։
Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Լևոն Շահինյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Սահակ Իշխանի Սահակյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, վատառողջ է` տառապում է «Շաքարային դիաբեդ։ Լյարդի լիպոդիստրոֆիա, Հեպատիտ «Ց»» հիվանդություններով, իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելով և տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Սահակ Իշխանի Սահակյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի կալանքի ձևով։
Քննարկելով այն հարցը, թե արդյոք ամբաստանյալ Սահակ Սահակյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007թ. հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է. «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2008թ. փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։
Հաշվի առնելով վերոգրյալը և այն հանգամանքները, որ Սահակ Սահակյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, վատառողջ է` տառապում է «Շաքարային դիաբեդ։ Լյարդի լիպոդիստրոֆիա, Հեպատիտ «Ց»» հիվանդություններով, իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելով և տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, հաշվի առնելով նաև ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սահակ Սահակյանի կողմից կատարված հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը նվազել է և հնարավոր է հանգել հետևության, որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց նրա նկատմամբ նշանակվող կալանքի ձևով պատիժը կրելու։
Ամբաստանյալ Արմինե Մերուժանի Գրիգորյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելով և տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանի հաշվի է առնում պատիժ նշանակելու պահին նրա խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխայի (Գուրգեն Արայի Գրիգորյանը` ծնված 26.07.2003թ.-ին և Միլենա Արայի Գրիգորյանը` ծնված 29.08.2004թ.-ին) առկայությունը, իսկ նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Արմինե Մերուժանի Գրիգորյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։
Քննարկելով այն հարցը, թե արդյոք ամբաստանյալ Արմինե Գրիգորյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, հաշվի առնելով, որ Արմինե Գրիգորյանը նախկինում դատված չի եղել, իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելով և տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա, հաշվի առնելով նաև ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը` դատարանը գտնում է, որ Արմինե Գրիգորյանի կողմից կատարված հանցագործության հանրորեն վտանգավորության աստիճանը նվազել է և հնարավոր է հանգել հետևության, որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց նրա նկատմամբ նշանակվող ազատազրկման ձևով պատիժը կրելու նաև նույն հիմնավորումներով ու նախադեպային որոշումների հիշատակմամբ, որոնք նշվեցին ամբաստանյալ Ս. Սահակյանի մասով։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով ամբաստանյալների գույքի վրա դրված կալանքի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Գագիկ Քերոբյանի և Ալլա Մախովայի գույքի վրա նախաքննության մարմնի 10.12.2012թ. որոշումներով դրված կալանքը պետք է վերացնել, իսկ ամբաստանյալ Ալբերտ Հակոբյանի գույքի վրա նախաքննության մարմնի 10.12.2012թ. որոշմամբ դրված կալանքը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի կատարումը։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 20.09.2012թ. և 17.12.2012թ. որոշումներով իրեղեն ապացույցներ ճանաչված թմրամիջոցները, 103.000, 98.000 և 87.000 ՀՀ դրամ գումարները, «Ռեդդի» յուղի պլաստմասե տարան պետք է վերադարձնել վարույթն իրականացնող մարմնին` քրեական գործից անջատված մասով տնօրինելու համար։
Քննարկելով խափանման միջոցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Ալբերտ Հակոբյանի, Գագիկ Քերոբյանի, Արտաշես Բաղումյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Ամբաստանյալներ Սահակ Սահակյանի և Արմինե Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Սույն քրեական գործով խափանման միջոց ամբաստանյալներ Արթուր Պետրոսյանի, Կարեն Արզումանյանի և Լևոն Շահինյանի նկատմամբ չի ընտրվել։ Հաշվի առնելով, որ այլ հանցագործություններ կատարած լինելու պատճառով նրանք շարունակում են ազատազրկման ձևով պատիժ կրել, ունեն պատժի չկրած մասեր, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Ա. Պետրոսյանի, Կ. Արզումանյանի և Լ. Շահինյանի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրելու հիմքեր առկա չեն։
Քննարկելով դատական ծախսերի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի, որպես դատական ծախսեր բռնագանձման են ենթակա նյութագիտական փորձաքննությունների կատարման արժեք հանդիսացող հետևյալ գումարները. ամբաստանյալ Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանից` 111.294 /հարյուր տասնմեկ հազար երկու հարյուր իննսունչորս/ ՀՀ դրամ, ամբաստանյալ Արտաշես Բարսեղի Բաղումյանից` 27.480 /քսանյոթ հազար չորս հարյուր ութսուն/ ՀՀ դրամ, ամբաստանյալ Սահակ Իշխանի Սահակյանից` 27.480 /քսանյոթ հազար չորս հարյուր ութսուն/ ՀՀ դրամ և ամբաստանյալ Արմինե Մերուժանի Գրիգորյանից` 27.480 /քսանյոթ հազար չորս հարյուր ութսուն/ ՀՀ դրամ գումար։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 168-169-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը`

Վ Ճ Ռ Ե Ց

1. Ամբաստանյալ Արթուր Գևորգի Պետրոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 34-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքներում և դատապարտել.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի 3 /երեք/ ամիս ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 8 /ութ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 7 /յոթ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված` պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Արթուր Գևորգի Պետրոսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 13 /տասներեք/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ, նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել նախորդ` Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 23.12.2011թ. դատավճռով և նույն դատարանի 18.07.2012թ. որոշմամբ նշանակված պատժի չկրած մասից` ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով և ամբաստանյալ Արթուր Գևորգի Պետրոսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 14 /տասնչորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2013թ. սեպտեմբերի 17-ից։
2. Ամբաստանյալ Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 34-38-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքներում և դատապարտել.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 7 /յոթ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 6 /վեց/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված` պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 12 /տասներկու/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2012թ. օգոստոսի 21-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
3. Ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ Ալլա Գեորգիի Մախովայի անմեղությունը` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 34-38-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրան այդ մեղադրանքով արդարացնել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալ Ալլա Գեորգիի Մախովային մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 8 /ութ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2012թ. հոկտեմբերի 03-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
4. Ամբաստանյալ Գագիկ Վիլիկի Քերոբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2012թ. մայիսի 30-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
5. Ամբաստանյալ Արտաշես Բարսեղի Բաղումյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքներում և դատապարտել. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 9 /ինը/ ամիս ժամկետով, 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 2 /երկու/ տարի 3 /երեք/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված` պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Արտաշես Բարսեղի Բաղումյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2012թ. հոկտեմբերի 25-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
6. Ամբաստանյալ Կարեն Սամվելի Արզումանյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 9 /ինը/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ, նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել նախորդ` Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. հունիսի 20-ի դատավճռով և նույն դատարանի 2011թ. դեկտեմբերի 19-ի որոշմամբ նշանակված պատժի չկրած մասից` ազատազրկում 6 /վեց/ տարի ժամկետով և ամբաստանյալ Կարեն Սամվելի Արզումանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ տարի 9 /ինը/ ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2013թ. սեպտեմբերի 17-ից։
7. Ամբաստանյալ Լևոն Գագիկի Շահինյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 9 /ինը/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ, նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել նախորդ` Երևանի Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010թ. հուլիսի 08-ի դատավճռով և նույն դատարանի 2011թ. հունիսի 22-ի որոշմամբ նշանակված պատժի չկրած մասից` ազատազրկում 9 /ինը/ ամիս ժամկետով և ամբաստանյալ Լևոն Գագիկի Շահինյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2013թ. սեպտեմբերի 17-ից։
8. Ամբաստանյալ Սահակ Իշխանի Սահակյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել կալանքի 2 /երկու/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Սահակ Իշխանի Սահակյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։ Սահակ Սահակյանին պարտավորեցնել չփոխել մշտական բնակության վայրը` նրա վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնելով ՀՀ արդարադատության նախարարության քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի վրա։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
9. Ամբաստանյալ Արմինե Մերուժանի Գրիգորյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 34-38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 3 /երեք/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Արմինե Մերուժանի Գրիգորյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։ Արմինե Գրիգորյանին պարտավորեցնել չփոխել մշտական բնակության վայրը` նրա վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնելով ՀՀ արդարադատության նախարարության քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի վրա։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Ամբաստանյալներ Գագիկ Քերոբյանի և Ալլա Մախովայի գույքի վրա նախաքննության մարմնի 10.12.2012թ. որոշումներով դրված կալանքը վերացնել, իսկ ամբաստանյալ Ալբերտ Հակոբյանի գույքի վրա նախաքննության մարմնի 10.12.2012թ. որոշմամբ դրված կալանքը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի կատարումը։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 20.09.2012թ. և 17.12.2012թ. որոշումներով իրեղեն ապացույցներ ճանաչված թմրամիջոցները, 103.000, 98.000 և 87.000 ՀՀ դրամ գումարները, «Ռեդդի» յուղի պլաստմասե տարան վերադարձնել վարույթն իրականացնող մարմնին` քրեական գործից անջատված մասով տնօրինելու համար։
Ամբաստանյալ Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 111.294 /հարյուր տասնմեկ հազար երկու հարյուր իննսունչորս/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։
Ամբաստանյալ Արտաշես Բարսեղի Բաղումյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 27.480 /քսանյոթ հազար չորս հարյուր ութսուն/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։
Ամբաստանյալ Սահակ Իշխանի Սահակյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 27.480 /քսանյոթ հազար չորս հարյուր ութսուն/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։
Ամբաստանյալ Արմինե Մերուժանի Գրիգորյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 27.480 /քսանյոթ հազար չորս հարյուր ութսուն/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։


ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ

ԵԿԴ/0001/01/13
ԵԿԴ/0174/01/13
ԿԴ3/0059/01/11
1-117/06




ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` նաև Վճռաբեկ դատարան)

նախագահությամբ`
մասնակցությամբ՝ դատավորներ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ
Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ
Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ

քարտուղարությամբ` Մ. ԱՎԱԳՅԱՆԻ

2019 թվականի հունիսի 12-ին ք.Երևանում

դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով նոր հանգամանքի հիմքով դատապարտյալ Արթուր Գևորգի Պետրոսյանի վճռաբեկ բողոքը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. Երևանի Շենգավիթ համայնքի առաջին ատյանի դատարանի` 2006 թվականի նոյեմբերի 13-ի դատավճռով (քրեական գործ թիվ 1-117/06) Արթուր Պետրոսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման՝ 5 տարի ժամկետով, 35-266-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկման՝ 3 տարի ժամկետով, 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ ազատազրկման՝ 2 տարի ժամկետով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով՝ տուգանքի՝ 150.000 ՀՀ դրամի չափով, 271-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ տուգանքի՝ 150.000 ՀՀ դրամի չափով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով՝ ազատազրկման՝ 3 տարի ժամկետով և տուգանքի՝ 30.000 ՀՀ դրամի չափով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կարգով՝ Ա.Պետրոսյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 8 տարի ժամկետով և տուգանք՝ 220.000 ՀՀ դրամի չափով:
2. Ա.Պետրոսյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում ՀՀ քրեական և զինվորական գործերով վերաքննիչ դատարանը 2007 թվականի փետրվարի 5-ի դատավճռով բողոքը մասնակիորեն բավարարել է և Երևանի Շենգավիթ համայնքի առաջին ատյանի դատարանի` 2006 թվականի նոյեմբերի 13-ի դատավճիռը փոփոխել. Ա.Պետրոսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման՝ 5 տարի ժամկետով, 35-266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման՝ 3 տարի ժամկետով, 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ ազատազրկման՝ 2 տարի ժամկետով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով՝ տուգանքի՝ 150.000 ՀՀ դրամի չափով, 271-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ տուգանքի՝ 150.000 ՀՀ դրամի չափով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով՝ ազատազրկման՝ 2 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կարգով՝ Ա.Պետրոսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 7 տարի 6 ամիս ժամկետով և տուգանք՝ 200.000 ՀՀ դրամի չափով:
3. Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2011 թվականի դեկտեմբերի 23-ի դատավճռով (քրեական գործ թիվ ԿԴ3/0059/01/11) Ա.Պետրոսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտվել ազատազրկման` 1 տարի 6 ամիս ժամկետով, 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով՝ տուգանքի` 100.000 ՀՀ դրամի չափով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կարգով՝ Ա.Պետրոսյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 1 տարի 6 ամիս ժամկետով և տուգանք՝ 80.000 ՀՀ դրամի չափով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կարգով՝ նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարվել է ՀՀ քրեական և զինվորական գործերով վերաքննիչ դատարանի՝ 2007 թվականի փետրվարի 5-ի դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից 1 տարի 6 ամիս ժամկետով ազատազրկումը, և վերջնական պատիժ է նշանակվել` ազատազրկում՝ 3 տարի ժամկետով և տուգանք՝ 80.000 ՀՀ դրամի չափով:
4. Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2012 թվականի հուլիսի 18-ի որոշմամբ ՀՀ արդարադատության նախարարության քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի միջնորդությունը բավարարվել է, և Ա.Պետրոսյանի նկատմամբ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2011 թվականի դեկտեմբերի 23-ի դատավճռով նշանակված 80.000 ՀՀ դրամ տուգանքը փոխարինվել է հանրային աշխատանքներով՝ 400 ժամ ժամկետով:
5. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2013 թվականի սեպտեմբերի 17-ի դատավճռով (քրեական գործ թիվ ԵԿԴ/0001/01/13) Ա.Պետրոսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման՝ 5 տարի 3 ամիս ժամկետով, 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման՝ 8 տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, 34-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման՝ 7 տարի 6 ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով՝ Ա.Պետրոսյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 13 տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարվել է նախորդ` Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2011 թվականի դեկտեմբերի 23-ի դատավճռով և նույն դատարանի՝ 2012 թվականի հուլիսի 18-ի որոշմամբ նշանակված պատժի չկրած մասից 1 տարի ժամկետով ազատազրկումը, և Ա.Պետրոսյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 14 տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
6. Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2014 թվականի հունվարի 16-ի որոշմամբ բողոքը մերժվել է, և Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2013 թվականի սեպտեմբերի 17-ի դատավճիռը՝ Ա.Պետրոսյանի մասով թողնվել է օրինական ուժի մեջ:
7. Նշված որոշման դեմ Ա.Պետրոսյանի պաշտպանի վճռաբեկ բողոքը Վճռաբեկ դատարանի՝ 2014 թվականի մարտի 25-ի որոշմամբ վերադարձվել է:
8. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2014 թվականի ապրիլի 10-ի դատավճռով (քրեական գործ թիվ ԵԿԴ/0174/01/13) Ա.Պետրոսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 347-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և դատապարտվել ազատազրկման՝ 3 տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կանոններով` Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2013 թվականի սեպտեմբերի 17-ի և 2014 թվականի ապրիլի 10-ի դատավճիռներով նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու և վերջնական պատժի ժամկետին առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը հաշվակցելու միջոցով, որպես վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 15 տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման:
Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2013 թվականի սեպտեմբերի 17-ից:
9. Դատապարտյալ Ա.Պետրոսյանի՝ նոր հանգամանքի հիմքով բերված բողոքի հիման վրա Վճռաբեկ դատարանը 2019 թվականի փետրվարի 18-ի որոշմամբ հարուցել է նոր հանգամանքի հիմքով դատական ակտի վերանայման վարույթ, և դատապարտյալ Ա.Պետրոսյանի վճռաբեկ բողոքն ընդունել է Վճռաբեկ դատարանի վարույթ:
Դատավարության մասնակիցների կողմից վճռաբեկ բողոքի պատասխան չի ներկայացվել:

Վճռաբեկ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.
10. Ա.Պետրոսյանը թիվ 1-117/06 քրեական գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 35-266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 271-րդ հոդվածի 1-ին մասով, դատապարտվել է այն բանի համար, որ «(…) [նա] (…) դատաքննությամբ չպարզված անձից գնել է (…) թմրամիջոցի պատրաստման համար պրեկուրսոր հանդիսացող՝ մոտ 5 մլ ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդ, որոնք պահել է իր մոտ: (…) [Չ]պարզված անձից [ձեռք բերված] (…) թմրամիջոցի և պրեկուրսորի մի մասը` մոտ 5.9 գրամ քաշով «Ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը և 4.1 մլ ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդը (…) 2006թ. հունիս ամսվա սկզբից հունիսի 27-ն ընկած ժամանակահատվածում գործածել է անձամբ` ներարկումների միջոցով:
(…) 0.6 գրամ [«Ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը] պահել է ք.Երևան Փ.Բուզանդի փող. հ. 8բ տան մուտքի աջակողմյան քարերի արանքում`՝ հետագայում գործածելու համար, իսկ 0.4 գրամը 2006 թ. հունիսի 27-ին` ժամը 19-ի սահմաններում, Կոնդ թաղամասի եկեղեցու մոտ, նախկինում փոխառությամբ վերցրած 50 ԱՄՆ դոլարի դիմաց առաջարկել է (…) Ս.Արթինյանին, որն էլ համաձայնվելով, վերցրել է (…):
0.4 գրամ [«Ափիոն» տեսակի թմրամիջոցը] և մեկանգամյա օգտագործման ներարկչի մեջ լցված`0.9 մլ ծավալով, քացախաթթվի անհիդրիդը (…) Ռոման Մեյմարյանին վաճառելու (…) նախնական համաձայնություն ձեռք բերելուց հետո (…) 2006 թ. հունիսի 28-ի[ն] (…) հանդիպել է (…) Ռ.Մեյմարյանին և (…) չցանկանալով Ռ.Մեյմարյանին ասել, որ ինքն է վաճառում, այն՝ իբր գնելու համար, առաջարկել է գնալ ք.Երևան «Բութանիա» կոչվող թաղամաս, (…) սակայն, ք.Երևանի Խորենացու փողոցում նրանց կանգնեցրել են ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊԳ վարչության ոստիկաններն ու բերման ենթարկել (…)» :
10.1. Ա.Պետրոսյանը թիվ ԿԴ3/0059/01/11 քրեական գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, դատապարտվել է այն բանի համար, որ «(…) [նա] իր անձնական օգտագործման համար ապօրինի թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով՝ (…) զանգահարել է Ա.Հովհաննիսյանի[ն], [վերջինս] (…) ընդառաջելով Ա.Պետրոսյանի խնդրանքին՝ (…) գնացել [է] Երևան քաղաքի «Մալաթիա» տոնավաճառի մոտ գտնվող «Նոր Տուն» ռեստորանային համալիրի մոտ, որտեղ գործով անհայտ մի տղամարդ (…) նրան է փոխանցել (…) 2.5 գրամ հաստատուն քաշով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց և թմրամիջոց պատրաստելու նպատակով՝ որպես պրեկուրսոր, օգտագործվող 1.7 մլ ծավալով քաղախաթթվի անհիդրիդ (…) Ա.Պետրոսյանի կողմից ուղարկված (…) տաքսի մեքենայով` գնացել է Հրազդան քաղաքի (…) «Հրազդան ԲԿ» ՓԲԸ-ի մոտ, որպեսզի այն փոխանցի գործով անհայտ անձի` (…) Ա.Պետրոսյանին փոխանցելու համար, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի կարողացել ավարտին հասցնել հանցագործությունը (…)» :
10.2 Ա.Պետրոսյանը թիվ ԵԿԴ/0001/01/13 քրեական գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, դատապարտվել է այն բանի համար, որ «(…) [նա] (…) իրացնելու նպատակով թմրամիջոց ձեռք բերելուն, պահելուն և իրացնելուն իրեն օժանդակելու հարցում՝ հեռախոսակապով պայմանավորվածություն է ձեռք բերել Ալբերտ Հարությունի Հակոբյանի հետ, (…) որից հետո՝ 2012թ. մայիսի 3-ին, ժամը 11.00-ի սահմաններում, Ալբերտ Հակոբյանին ուղարկել է Գագիկ Քերոբյանի բնակության վայր՝ Երևանի Շահումյան 6-րդ փողոց, որտեղ վերջինիցս Ալբերտ Հակոբյանի օժանդակությամբ իրացնելու նպատակով՝ ապօրինի ձեռք է բերել զգալի չափի, ընդհանուր` 0.015 գրամ «բուպրենորֆին» թմրակտիվ բաղադրատարր պարունակող 2 դեղահաբեր։
(…)
Այնուհետև՝ շարունակելով հանցավոր գործունեությունը, իրացնելու նպատակով խոշոր չափերի թմրամիջոցներ ձեռք բերելուն և իրացնելուն իրեն օժանդակելու շուրջ պայմանավորվածություն է ձեռք բերել այդ հարցում նախնական համաձայնության եկած Ալբերտ Հակոբյանի և կնոջ՝ Ալլա Գեորգիի Մախովայի հետ, որից հետո՝ 2012թ. օգոստոսի 8-ից մինչև 21-ն ընկած ժամանակահատվածում, պարբերաբար՝ օրական մեկ անգամ, ընդհանուր՝ 14 դեպքով (…) Ալբերտ Հակոբյանի օժանդակությամբ իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել յուրաքանչյուր դեպքով խոշոր չափերի՝ 0.04 գրամից 0.08 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող թվով 5-ից 10-ական դեղահաբեր: (…) մինչև հերթական գնորդին իրացնելը, դրանք (…) պահել է (…) Դավթաշեն 2-րդ թաղամասի 44-րդ շենքի 3-րդ բնակարանում։
(…)
Հերթական անգամ իրացնելու նպատակով պատվիրված (…) խոշոր չափի՝ 0.04 գրամ «բուպրենորֆին» պարունակող 5 դեղահաբերը Ալբերտ Հակոբյանի և Ալլա Մախովայի օժանդակությամբ չի կարողացել ձեռք բերել, պահել և իրացնել իր կամքից անկախ հանգամանքներով (…)» ։

Վճռաբեկ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Վճռաբեկ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում՝ ներքոշարադրյալ հիմնավորումներով.
11. Բողոք բերած անձը, հղում կատարելով թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի չափերի վերաբերյալ օրենսդրական փոփոխություններին, ինչպես նաև վկայակոչելով ՀՀ Սահմանադրության 73-րդ հոդվածը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասը, փաստարկել է, որ նշված փոփոխություններով բարելավվել է իր վիճակը, հետևաբար, դրանք ենթակա են կիրառման իր նկատմամբ:
12. Վերոգրյալի հիման վրա՝ բողոք բերած անձը խնդրել է իր վերաբերյալ կայացված դատական ակտերով հաստատված արարքները համապատասխանեցնել «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» 2008 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ՀՕ-76-Ն ՀՀ օրենքին և փոփոխել իր նկատմամբ նշանակված վերջնական պատիժը, կամ ազատել հետագա պատիժը կրելուց` արարքի ապաքրեականացման հիմքով:

Վճռաբեկ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
13. Սույն գործով Վճռաբեկ դատարանի առջև բարձրացված իրավական հարցը հետևյալն է. արդյո՞ք ՀՀ սահմանադրական դատարանի` 2017 թվականի փետրվարի 14-ի թիվ ՍԴՈ-1348 որոշման ուժով «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» 2008 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ՀՕ-76-Ն և «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» 2017 թվականի դեկտեմբերի 6-ի թիվ ՀՕ-241-Ն ՀՀ օրենքները նոր հանգամանք են դատապարտյալ Արթուր Գևորգի Պետրոսյանի վերաբերյալ դատական ակտերը վերանայելու համար:
14. ՀՀ Սահմանադրության 72-րդ հոդվածի համաձայն` «(…) Արարքի պատժելիությունը վերացնող կամ պատիժը մեղմացնող օրենքն ունի հետադարձ ուժ»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը հետադարձ ուժ ունի, այսինքն՝ տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց, այդ թվում՝ այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն»:
15. Քրեական օրենքը հետադարձ ուժով կիրառելու նորմերի համակարգային վերլուծության արդյունքում Վճռաբեկ դատարանը մշտապես ընդգծել է, որ «չկա հանցագործություն և պատիժ, եթե այն սահմանված չէ օրենքով» (nullum crimen, nulla poena sine lege) կանոնը համընդհանուր ճանաչում ստացած հիմնարար սկզբունք է և իրավունքի գերակայության կարևորագույն տարր: Այն բացառիկ նշանակություն ունի մարդու իրավունքների պաշտպանության համակարգում, հետևաբար, նշված սկզբունքից շեղումը բացարձակապես անթույլատրելի է: Դրա հետ մեկտեղ, ժամանակի ընթացքում քրեական օրենքի գործողության ընդհանուր կանոնն ունի նաև բացառություն: Մասնավորապես, քրեական օրենքի հետադարձության կանոնը սկսում է գործել այն դեպքերում, երբ նոր օրենքը կա'մ վերացնում է արարքի հանցավորությունը (ապաքրեականացում), կա'մ մեղմացնում է պատիժը, կա'մ այլ կերպ բարելավում է հանցանք կատարած անձի վիճակը: Թվարկված պայմաններն ունեն իմպերատիվ բնույթ, և նոր օրենքն ուժի մեջ մտնելուց հետո դրանցից առնվազն մեկի առկայության պարագայում նոր օրենքի գործողությունը տարածվում է մինչև այն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց, այդ թվում՝ այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են այն, սակայն ունեն դատվածություն :
16. ՀՀ սահմանադրական դատարանը (այսուհետ` նաև Սահմանադրական դատարան), 2017 թվականի փետրվարի 14-ի թիվ ՍԴՈ-1348 որոշման շրջանակներում անդրադառնալով արարքի պատժելիությունը վերացնող օրենքը հետադարձությամբ կիրառելու կառուցակարգին, արձանագրել է. «(...) [Ե]լնելով ՀՀ Սահմանադրության 72-րդ հոդվածի անմիջական գործողությունից և վերջինիս` սույն որոշման մեջ բացահայտված բովանդակությամբ կիրառումն ապահովելու համար իրավակիրառ պրակտիկայի շրջանակներում՝ արարքի պատժելիությունը վերացնող օրենքի հետադարձ կիրառումը պատիժ կրող անձանց նկատմամբ անհրաժեշտ է իրականացնել նոր հանգամանքի հիմքով դատական ակտի վերանայման վերաբերյալ իրավակարգավորումների շրջանակներում՝` արարքի պատժելիությունը վերացնող օրենքի ուժի մեջ մտնելը դիտարկելով՝ որպես դատական ակտը վերանայելու համար նոր հանգամանք (…)» :
Արդյունքում Սահմանադրական դատարանն արձանագրել է. «(...) ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 426.2-րդ հոդվածը և դրա հետ համակարգային առումով փոխկապակցվածության մեջ գտնվող` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 426.4-րդ հոդվածի 1-ին մասը համապատասխանում են ՀՀ Սահմանադրությանն այնպիսի սահմանադրաիրավական բովանդակությամբ, համաձայն որի` ելնելով ՀՀ Սահմանադրության 72-րդ հոդվածի անմիջական գործողությունից` արարքի պատժելիությունը վերացնող օրենքն ուժի մեջ մտնելն իրավակիրառ պրակտիկայի շրջանակներում պետք է ընկալվի որպես նոր հանգամանք, և օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտը նոր հանգամանքի հիմքով ենթակա է վերանայման ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված կարգով (...)» :
17. Նախորդ կետում մեջբերված Սահմանադրական դատարանի իրավական դիրքորոշումների հաշվառմամբ՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքի ընդունմամբ՝ նախկինում կայացված և օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտերը ենթակա են վերանայման ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 49.1-րդ գլխով սահմանված` նոր հանգամանքներով դատական ակտերի վերանայման կանոններով: Այլ կերպ` Վճռաբեկ դատարանն ընդգծում է, որ արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը նոր հանգամանք է՝ օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտերը վերանայելու համար։
18. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Իրացնելու նպատակով թմրամիջոցներ, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութեր ապօրինի պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, փոխադրելը, առաքելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը`
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երեքից յոթ տարի ժամկետով:
2. Նույն արարքները, որոնք կատարվել են՝
(...)
2) խոշոր չափերով,
պատժվում են ազատազրկմամբ՝ հինգից տասը տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա:
(...)
4. Թմրամիջոցներ կամ հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութեր պատրաստելու նպատակով պրեկուրսորներ ապօրինի պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, փոխադրելը, առաքելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը`
պատժվում են տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի առավելագույնը չորսհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով` առավելագույնը երեք ամիս ժամկետով (...)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոցներ կամ հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութեր ապօրինի պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, փոխադրելը կամ առաքելը՝
պատժվում է կալանքով` առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով»։
2. Նույն արարքները, որոնք կատարվել են՝
(...)
2) խոշոր չափերով,
պատժվում են ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով (...)»:
Մինչև «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» 2017 թվականի դեկտեմբերի 6-ի թիվ ՀՕ-241-Ն ՀՀ օրենքն ուժի մեջ մտնելը՝ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը սահմանող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 1-ին հավելվածում, «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցի համար՝ որպես զգալի չափ է սահմանված եղել՝ 0.1 գրամից մինչև 0.5 գրամը ներառյալ, որպես խոշոր չափ՝ 0.5 գրամից մինչև 10.0 գրամը ներառյալ, «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցի համար որպես զգալի չափ՝ 0.002 գրամից մինչև 0.02 գրամը ներառյալ, որպես խոշոր չափ՝ 0.02 գրամից մինչև 0.2 գրամը ներառյալ: Նույն օրենսգրքի թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի պրեկուրսորների խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը սահմանող 4-րդ հավելվածում «քացախաթթվի անհիդրիդ» տեսակի պրեկուրսորի համար՝ որպես խոշոր չափ է սահմանված եղել 0.23 կիլոգրամից մինչև 2.3 կիլոգրամը ներառյալ, իսկ որպես առանձնապես խոշոր չափ՝ ավելի քան 2.3 կիլոգրամը:
Վերոնշյալ օրենքի 4-րդ հոդվածով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 1-5-րդ հավելվածներն ուժը կորցրած ճանաչելուց հետո ՀՀ կառավարության` 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածով «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցի համար՝ որպես զգալի չափ է սահմանվել 0.5 գրամից մինչև 2.5 գրամը ներառյալ, որպես խոշոր չափ՝ 2.5 գրամից մինչև 12.5 գրամը ներառյալ, «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցի համար՝ որպես զգալի չափ՝ 0.001 գրամից մինչև 0.005 գրամը ներառյալ, որպես խոշոր չափ՝ 0.005 գրամից մինչև 0.025 գրամը ներառյալ, որպես առանձնապես խոշոր չափ՝ ավելի, քան 0.025 գրամը: Նույն որոշման 3-րդ հավելվածով «քացախաթթվի անհիդրիդ» տեսակի պրեկուրսորի համար նախկինում սահմանված չափերը փոփոխության չեն ենթարկվել:
18.1. Մինչև «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» 2008 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ՀՕ-76-Ն ՀՀ օրենքն ուժի մեջ մտնելը գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 271-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում էր. «Առանց բժշկի թույլտվության թմրամիջոցներ գործածելը՝
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի առավելագույնը երկուհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով»:
«ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» 2008 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ՀՕ-76-Ն ՀՀ օրենքն ուժի մեջ մտնելուց հետո ՀՀ քրեական օրենսգրքի 271-րդ հոդվածը ճանաչվել է ուժը կորցրած: Այլ կերպ՝ օրենքի փոփոխությամբ վերացվել է արարքի հանցավորությունը, այսինքն՝ տեղի է ունեցել արարքի ապաքրեականացում:
19. Սույն գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ Արթուր Պետրոսյանը դատապարտվել է՝
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ զգալի չափի՝ 0.4 գրամ «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց ապօրինի իրացնելու համար,
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ իրացնելու նպատակով, զգալի չափի` 0.015 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու և պահելու համար,
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով՝ իրացնելու նպատակով, խոշոր չափի` 0.04-0.08 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու համար,
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով՝ իրացնելու նպատակով, խոշոր չափի` 0.04 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու փորձի համար,
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով՝ 5 միլիլիտր «քացախաթթվի անհիդրիդ» տեսակի պրեկուրսոր ապօրինի ձեռք բերելու համար,
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով` 1.7 միլիլիտր «քացախաթթվի անհիդրիդ» տեսակի պրեկուրսոր ապօրինի ձեռք բերելու փորձի համար,
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` զգալի չափի՝ 0.4 գրամ «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց ապօրինի իրացնելու նախապատրաստության համար,
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` առանց իրացնելու նպատակի, խոշոր չափի` 0.6 գրամ «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու և պահելու համար,
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` առանց իրացնելու նպատակի, խոշոր չափի` 2.5 գրամ «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու և պահելու փորձի համար :
19.1. Բացի այդ, Արթուր Պետրոսյանը դատապարտվել է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 271-րդ հոդվածի 1-ին մասով` առանց բժշկի թույլտվության մոտ 5.9 գրամ «ափիոն» տեսակի թմրամիջոց և 4.1 միլիլիտր ծավալով քացախաթթվի անհիդրիդ գործածելու համար :
20. Սույն որոշման 19-րդ կետում մեջբերված փաստական հանգամանքները գնահատելով սույն որոշման 14-18-րդ կետերում վկայակոչված իրավադրույթների և արտահայտված իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո` Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի չափերի վերաբերյալ օրենսդրական փոփոխությունները չեն բարելավում Ա.Պետրոսյանի վիճակը, ուստի դրանք հիմք չեն Ա.Պետրոսյանի վերաբերյալ կայացված և օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտերով հաստատված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, 34-266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և 35-266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքների իրավական որակման փոփոխության:
21. Միևնույն ժամանակ, Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ թմրամիջոցների չափերի վերաբերյալ օրենսդրական փոփոխությունները հիմք են Ա.Պետրոսյանի վերաբերյալ կայացված և օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտերով հաստատված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքների իրավական որակման փոփոխության:
Մասնավորապես, «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցի խոշոր չափի նվազագույն և առավելագույն սահմանների օրենսդրական փոփոխությունների համեմատական ուսումնասիրությունից երևում է, որ դրանց արդյունքում 0.6 գրամ և 2.5 գրամ «ափիոն» տեսակի թմրամիջոցներն այսուհետ ոչ թե խոշոր, այլ զգալի չափի են։ Ուստի` դատապարտյալ Ա.Պետրոսյանի արարքները համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասին և 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասին։
21.1. Սույն որոշման 19.1-րդ կետում մեջբերված փաստական հանգամանքները գնահատելով սույն որոշման 14-17-րդ և 18.1-րդ կետերում վկայակոչված իրավադրույթների և արտահայտված իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո` Վճռաբեկ դատարանը փաստում է նաև, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքում կատարված օրենսդրական փոփոխությունները վերացնում են Ա.Պետրոսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 271-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքի հանցավորությունը։
Մասնավորապես, օրենսդրական փոփոխությունների ուսումնասիրությունից երևում է, որ դրանց արդյունքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 271-րդ հոդվածը ճանաչվել է ուժը կորցրած, այսինքն՝ տեղի է ունեցել արարքի ապաքրեականացում: Հետևաբար, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 271-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում Ա.Պետրոսյանին պետք է արդարացնել՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի հիմքով, այն է՝ արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
22. Նման պայմաններում, ՀՀ քրեական օրենսգրքի, ինչպես նաև թմրամիջոցի չափերի վերաբերյալ օրենսդրական փոփոխություններին պետք է տալ հետադարձ ուժ և դրանց գործողությունը տարածել մինչև դրանց ուժի մեջ մտնելը Ա.Պետրոսյանի կողմից կատարված արարքների վրա:
23. Վերոգրյալի հիման վրա Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ սահմանադրական դատարանի` 2017 թվականի փետրվարի 14-ի թիվ ՍԴՈ-1348 որոշման ուժով «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» 2008 թվականի մայիսի 26-ի թիվ ՀՕ-76-Ն ՀՀ օրենքը և «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» 2017 թվականի դեկտեմբերի 6-ի թիվ ՀՕ-241-Ն ՀՀ օրենքը նոր հանգամանք են դատապարտյալ Ա.Պետրոսյանի վերաբերյալ դատական ակտերը վերանայելու համար:
24. Վերանայման արդյունքում անհրաժեշտ է բեկանել ու փոփոխել դատապարտյալ Ա.Պետրոսյանի վերաբերյալ Երևանի Շենգավիթ համայնքի առաջին ատյանի դատարանի՝ 2006 թվականի նոյեմբերի 13-ի դատավճիռը և ՀՀ քրեական և զինվորական գործերով վերաքննիչ դատարանի՝ 2007 թվականի փետրվարի 5-ի դատավճիռը:
Արթուր Գևորգի Պետրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 271-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում պետք է արդարացնել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
Արթուր Գևորգի Պետրոսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասով որակված արարքը պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 8 (ութ) ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով Ա.Պետրոսյանի նկատմամբ նշանակված 5 (հինգ) տարի ժամկետով ազատազրկմանը պետք է մասնակիորեն գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նշանակված պատժից ազատազրկում՝ 6 (վեց) ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված պատժից ազատազրկում՝ 6 (վեց) ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված պատժից ազատազրկում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նշանակված պատժից տուգանքը` 100.000 (հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով, և պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 7 (յոթ) տարի ժամկետով և տուգանք՝ 100.000 (հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով:
24.1. Միևնույն ժամանակ, դատապարտյալ Արթուր Պետրոսյանի վերաբերյալ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2011 թվականի դեկտեմբերի 23-ի դատավճիռը պետք է բեկանել ու փոփոխել:
Արթուր Գևորգի Պետրոսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով որակված արարքը պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 9 (ինը) ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով Ա.Պետրոսյանի նկատմամբ նշանակված պատժին` 9 (ինը) ամիս ժամկետով ազատազրկմանը պետք է մասնակիորեն գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նշանակված պատժից տուգանքը` 80.000 (ութսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով, և պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 9 (ինը) ամիս ժամկետով և տուգանք՝ 80.000 (ութսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ նշանակված պատժին պետք է մասնակիորեն գումարել 7 (յոթ) տարի ժամկետով ազատազրկման 2011 թվականի դեկտեմբերի 23-ի դրությամբ չկրած մասից՝ 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս 5 (հինգ) օր ժամկետով ազատազրկումից 1 (մեկ) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և Ա.Պետրոսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2 (երկու) տարի ժամկետով և տուգանք՝ 80.000 (ութսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով:
24.2 Բացի այդ, անհրաժեշտ է բեկանել և փոփոխել դատապարտյալ Արթուր Պետրոսյանի վերաբերյալ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2013 թվականի սեպտեմբերի 17-ի դատավճիռը և այն անփոփոխ թողնելու վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2014 թվականի հունվարի 16-ի որոշումը:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2013 թվականի սեպտեմբերի 17-ի դատավճռով նշանակված պատժին՝ 13 (տասներեք) տարի ժամկետով ազատազրկմանը՝ առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ պետք է մասնակիորեն գումարել նշանակված 2 (երկու) տարի ժամկետով ազատազրկման 2013 թվականի սեպտեմբերի 17-ի դրությամբ չկրած 3 (երեք) ամիս 6 (վեց) օր ժամկետով ազատազրկումից 3 (երեք) ամիսը և պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 13 (տասներեք) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման:
24.3 Վերոգրյալի հետ մեկտեղ անհրաժեշտ է բեկանել և փոփոխել Արթուր Գևորգի Պետրոսյանի վերաբերյալ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2014 թվականի ապրիլի 10-ի դատավճիռը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կանոններով նշանակված պատժին պետք է մասնակիորեն գումարել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2014 թվականի ապրիլի 10-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 347-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված 3 (երեք) տարի ազատազրկումից 1 (մեկ) տարի ժամկետով ազատազրկումը, և Ա.Պետրոսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 14 (տասնչորս) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման:
Պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել 2013 թվականի սեպտեմբերի 17-ից:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության 162-րդ, 163-րդ, 171-րդ հոդվածներով, «Հայաստանի Հանրապետության դատական օրենսգիրք» Հայաստանի Հանրապետության սահմանադրական օրենքի 11-րդ հոդվածով, Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 16-րդ, 35-րդ, 39-րդ, 43-րդ, 3611-րդ, 403-406-րդ, 419-րդ, 422-423-րդ, 426.1-426.2-րդ, 426.4-րդ, 426.7-րդ և 426.9-րդ հոդվածներով՝ Վճռաբեկ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

1. Վճռաբեկ բողոքը բավարարել: Դատապարտյալ Արթուր Գևորգի Պետրոսյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական և զինվորական գործերով վերաքննիչ դատարանի՝ 2007 թվականի փետրվարի 5-ի դատավճիռը, Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2011 թվականի դեկտեմբերի 23-ի դատավճիռը, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի՝ 2014 թվականի մարտի 25-ի որոշումը և Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2014 թվականի ապրիլի 10-ի դատավճիռը նոր հանգամանքի հիմքով վերանայել:
2. Դատապարտյալ Արթուր Գևորգի Պետրոսյանի վերաբերյալ Երևանի Շենգավիթ համայնքի առաջին ատյանի դատարանի՝ 2006 թվականի նոյեմբերի 13-ի դատավճիռը և ՀՀ քրեական և զինվորական գործերով վերաքննիչ դատարանի՝ 2007 թվականի փետրվարի 5-ի դատավճիռը բեկանել ու փոփոխել:
Արթուր Գևորգի Պետրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 271-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում արդարացնել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
Արթուր Գևորգի Պետրոսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասով որակված արարքը վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 8 (ութ) ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով Ա.Պետրոսյանի նկատմամբ նշանակված 5 (հինգ) տարի ժամկետով ազատազրկմանը մասնակիորեն գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նշանակված պատժից ազատազրկում՝ 6 (վեց) ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված պատժից ազատազրկում՝ 6 (վեց) ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված պատժից ազատազրկում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նշանակված պատժից տուգանքը` 100.000 (հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով, և պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 7 (յոթ) տարի ժամկետով և տուգանք՝ 100.000 (հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով:
3. Արթուր Գևորգի Պետրոսյանի վերաբերյալ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2011 թվականի դեկտեմբերի 23-ի դատավճիռը բեկանել ու փոփոխել:
Արթուր Գևորգի Պետրոսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով որակված արարքը վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 9 (ինը) ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով Ա.Պետրոսյանի նկատմամբ նշանակված պատժին` 9 (ինը) ամիս ժամկետով ազատազրկմանը մասնակիորեն գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նշանակված պատժից տուգանքը` 80.000 (ութսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով, և պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 9 (ինը) ամիս ժամկետով և տուգանք՝ 80.000 (ութսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել 7 (յոթ) տարի ժամկետով ազատազրկման 2011 թվականի դեկտեմբերի 23-ի դրությամբ չկրած մասից 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս 5 (հինգ) օր ժամկետով ազատազրկումից 1 (մեկ) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետը և Ա.Պետրոսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2 (երկու) տարի ժամկետով և տուգանք՝ 80.000 (ութսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով:
4. Արթուր Գևորգի Պետրոսյանի վերաբերյալ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2013 թվականի սեպտեմբերի 17-ի դատավճիռը և այն անփոփոխ թողնելու վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2014 թվականի հունվարի 16-ի որոշումը բեկանել ու փոփոխել:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2013 թվականի սեպտեմբերի 17-ի դատավճռով նշանակված պատժին՝ 13 (տասներեք) տարի ժամկետով ազատազրկմանը՝ առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ մասնակիորեն գումարել նշանակված 2 (երկու) տարի ժամկետով ազատազրկման 2013 թվականի սեպտեմբերի 17-ի դրությամբ չկրած 3 (երեք) ամիս 6 (վեց) օր ժամկետով ազատազրկումից 3 (երեք) ամիսը և պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 13 (տասներեք) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման:
5. Արթուր Գևորգի Պետրոսյանի վերաբերյալ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2014 թվականի ապրիլի 10-ի դատավճիռը բեկանել և փոփոխել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կանոններով նշանակված՝ 13 (տասներեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկմանը՝ առանց գույքի բռնագրավման, մասնակիորեն գումարել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2014 թվականի ապրիլի 10-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 347-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված 3 (երեք) տարի ազատազրկումից 1 (մեկ) տարի ժամկետը, և Ա.Պետրոսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 14 (տասնչորս) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման:
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2013 թվականի սեպտեմբերի 17-ից:
6. Ստորադաս դատարանների դատական ակտերը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
7. Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում դատական նիստերի դահլիճում հրապարակման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման:

Նախագահող`
Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ

Դատավորներ`
Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ

Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ

Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ

Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ

Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ