Գործ թիվ ԵԿԴ/0259/01/12





ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը (այսուհետ` Դատարան),

նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,
քարտուղարությամբ` Ժենյա Ավետիսյանի,

մասնակցությամբ`

մեղադրող, Երևանի Կենտրոն
և Նորք-Մարաշ վարչական
շրջանների դատախազության
դատախազ` Հակոբ Մելքոնյանի,

պաշտպան` Խաչատուր Խաչատրյանի,

2013թ. մարտի 25-ին նույն դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`

Ս ե ր գ ե յ Մ ա ր տ ի ն ի Խ ա չ ա տ ր յ ա ն ի `
(ծնված 1988թ. սեպտեմբերի 6-ին, Երևան քաղաքում, ազգութ¬¬յամբ հայ, ՀՀ քաղա¬քա¬ցի, ութամյա կրթու¬թյամբ, ամուրի, չի աշխատել, նախ¬կինում չդա¬տա¬պարտված, հաշ¬վառ¬ում չունի, փաստացի բնակվել է Երևան քաղաքի Չկալովի 32 տանը, սույն գործով կալանքի տակ է 2012թ. սեպ¬տեմբերի 24-ից)

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 15108612 քրեական գործն հարուցվել է 2012թ. սեպտեմբերի 24-ին` ՀՀ ոստիկա¬նութ¬յան ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով` քաղ. Արթուր Քոչարյանի հաղորդման հիման վրա նախապատրաստված նյութերով։
2012թ. սեպտեմբերի 24-ին ձերբակալվել է նույն օրը` ժամը 00։15-ին, Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցից ՀՀ ոստիկա¬նութ¬յան Կենտրոնականի բաժին կողոպուտ կատարելու կասկա¬ծան¬քով բերման ենթարկված Սերգեյ Խաչատրյանը։
2012թ. սեպտեմբերի 26-ին Սերգեյ Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով։ Նույն օրը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վար¬չական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, բավարարելով նախաքննական մարմ¬նի միջ¬նորդությունը, մեղադրյալ Սերգեյ Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրել կալանավորում։
2012թ. դեկտեմբերի 27-ին քրեական գործը Սերգեյ Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով հաստատված մեղադրա¬կան եզրա¬կացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ¬հանուր իրավասության դատա¬րան և 2013թ. հունվարի 8-ին ընդունվել վարույթ։

2. Նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Նախաքննական մարմինը Սերգեյ Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա 2012թ. սեպտեմբերի 21-ին` ժամը 23.10-ի սահմաններում, Երևանի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 1 շենքի մոտ քաղ. Արթուր Միշայի Քոչարյանի գույքի բացահայտ հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ թիկունքից մոտեցել է նրան, առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով սեղմելով վերջինիս պարանոցը, նրան քաշել և գցել է գետնին, որի ընթացքում Ա.Քոչարյանի պարանոցից պոկել է նրան պատկանող 27 գրամ քաշով ոսկյա շղթան և վերցնելով այն` դիմել փախուստի` տուժող Ա.Քոչարյանին պատճառելով 300.000 ՀՀ դրամի զգալի չափերի գույքային վնաս։
Ամբաստանյալ Ս.Խաչատրյանին առաջադրված վերոնշյալ մեղադրանքը մեղադրող կողմն հիմնավորված է համարել նախաքննությամբ ձեռք բերած հետևյալ ապա¬ցույցներով.
Տուժող Արթուր Քոչարյանի, այդ թվում` կասկածյալ Սերգեյ Խաչատրյանի հետ առերես ցուցմունքներով.
Այսպես, վերջինս նշել էր, որ 2012թ. սեպտեմբերի 21-ին` ժամը 23.10-ի սահմաններում, Երևանի Գրիգոր Լուսավորչի փողոցին կից մայթով քայլել է դեպի Մաշտոցի պողոտայի կողմը և գետնանցումի մոտ իրեն մոտեցել է մոտ 25 տարեկան անծանոթ երիտասարդ, հարցրել ժամը և խնդրել ծխախոտ։ Նայելով իր բջջային հեռախոսին, պա¬տաս¬խանել է, որ ժամը 23.10-ն է։ Դրանից հետո մտել է գետնանցում, դուրս եկել «Սուրբ Սարգիս» եկեղեցու կողմի մայթ, որտեղ նույն տղան իրեն մոտեցել է թիկունքից, ձեռքերով սեղմել պարանոցը, քաշել և գցել է գետնին, որի ժամանակ պոկել իր պարանոցի վրայի 27 գրամ քաշով ոսկյա շղթան և վերցնելով այն, դիմել փախուստի` պատճառելով 300.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։ Դեպքի մասին նույն օրը ոստիկանություն չի դիմել, մտածելով, որ ձեռքի տակ փաստեր չունի։
2012թ. սեպտեմբերի 23-ի լույս 24-ի գիշերը, Երևանի Թումանյան փողոցում պատա¬հական տեսել ու ճանաչել է իրեն կողոպտած անձին և դիմելով մոտակայքում ծառայութ¬յուն իրականացնող ոստիկաններին` նրանց հայտնել է իր նկատմամբ նրա կողմից կատարած կողոպուտի մասին, որից հետո ոստիկաններն իրենց տարել են ոստիկանութ¬յան բաժին, որտեղ պարզվել է, որ նա հանդիսանում է Սերգեյ Խաչատրյանը։
Գործով վկա, ՀՀ ոստիկանության Երևանի վարչության, ՔՀԲ 6-րդ բաժանմունքի կրտսեր օպերլիազոր Արկադի Բաղդասարյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2012թ. սեպտեմբերի լույս 24-ին` ժամը 00.10-ին, ծառայություն է իրականացրել Երևանի «Օպերայի ... » թատրոնի մոտակայքում, որի ժամանակ իրեն մոտեցել է մի երիտասարդ, ներկայացել որպես Երևան քաղաքի բնակիչ, 1983թ. ծնված Արթուր Միշայի Քոչարյան, մատնանշել Թումանյան փողոցում գտնվող մեկ այլ երիտասարդի և հայտնել, որ 2012թ. սեպտեմբերի 21-ին` ժամը 23.10-ին Երևանի Մաշտոցի և Գրիգոր Լուսավորչի փողոցների խաչմերուկի մոտ այդ երիտասարդը մոտեցել է նրան, ժամ հարցրել և ծխախոտ խնդրել։ Քիչ հեռանալուց հետո, ետևից հարձակվել է, բռնել պարանոցից, գցել գետնին և դիմել փախուստի, որից հետո նկատել է, որ բացակայում է պարանոցի ոսկյա շղթան։ Մյուս երիտասարդը չի ընդունել Ա.Քոչարյանին կողոպտելու փաստը` նշելով, որ նրան չի ճանաչում։ Դեպքի մասին տեղյակ է պահել նույն բաժանմունքի ավագ օպերլիազոր Մարգար Ներսիսյանին, վերջինիս գալուց հետո Ա.Քոչարյանին և նրա կողմից մատնանշված երիտասարդին տեղափոխել են ոստիկանության բաժին, որտեղ պարզվել է, որ վերջինս հանդիսացել է Երևանի Չկալովի փողոցի 32 տան բնակիչ Սերգեյ Խաչատրյանը։
Գործով վկա ՀՀ ոստիկանության Երևանի վարչության, ՔՀԲ 6-րդ բաժանմունքի ավագ օպերլիազոր Մարգար Ներսիսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2012թ. սեպտեմբերի 24-ին` ժամը 00.10-ի սահմաններում, երբ ծառայության մեջ չի գտնվել, Երևանի Օպերայի թատրոնի մոտից իրեն զանգահարել է կրտսեր օպերլիազոր Արկադի Բաղդասարյանը և հայտնել, որ իրեն մոտեցել է մի երիտասարդ, մատնանշել մեկ այլ երիտասարդի` հայտնելով, որ վերջինս նրան կողոպտել է։ Ինքը գնացել է Ա.Բաղդասարյանի մոտ, տեսել վերը նշված երիտասարդներին, որոնցից տուժողն հանդի¬սացել է Արթուր Քոչարյանը։ Մյուս երիտասարդը ժխտել է Ա.Քոչարյանին կողոպտե¬լու փաստը` հայտնելով, որ նրան չի ճանաչում։ Իրենք երկու երիտասարդներին տեղա¬փոխել են ոստի¬կանության բաժին, որտեղ պարզվել է, որ տուժողի կողմից մատնանշված երիտասարդն հանդիսա¬նում է Սերգեյ Խաչատրյանը։
Գործով վկա Ալեքսանդր Ղազանչյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ շուրջ վեց տարի ճանաչել է Արթուր Քոչարյանին, ով իրենց տան հարևանությամբ գործող խանութում աշխատել է որպես վաճառող և վարձով բնակվել Երևանի Կոմիտասի փողոցում։ Քանի որ միայնակ թոշակառու է և Ա.Քոչարյանին առաջարկել է բնակվել իր տանը, ինչին վերջինս համաձայնել է։ Իրենց միջև եղել են մտերիմ հարաբերություններ և նրան վերաբերվել է ինչպես ծնողը զավակին։ 2008թ. կամ 2009թ. նոյեմբերի 24-ին Ա.Քոչարյանի ծննդյան կապակ¬ցությամբ, վերջինիս առաջարկել է գնալ ոսկու շուկա և նվեր ընտրել։ Միասին գնացել են Երևանի «Վաղարշ և որդիներ» ընկերությանը պատկանող ոսկու շուկա և ընտրել 27 գրամ քաշով 58 հարգի ոսկյա շղթա, որի համար Ա.Քոչարյանը վճարել է 308.000 ՀՀ դրամ գումար, սակայն վաճառողից կտրոն չեն վերցրել։ Շղթան գնելուց հետո Ա.Քոչարյանն այն կրել է հազվադեպ, քանի որ իրենք գտել են, որ պետք չէ ամեն օր ոսկյա շղթայով գնալ աշխատանքի վայր։ Շղթան մշտապես գտնվել է իր մոտ։ ՀՀ անկախության օրը` 2012թ. սեպտեմբերի 21-ի ժամը 21.00-ին, Ա.Քոչարյանն իր խորհրդով վերցրել է վերը նշված ոսկյա շղթան և գնացել Հանրապե¬տության հրապարակ` տոնա¬կան միջոցառմանը մասնակցելու համար։ Տուն է վերադարձել ժամը 24.00-ի սահմաններում, հուզ¬ված և խառնված վիճակում։ Ա.Քոչարյանը բողոքել է պարանոցի շրջանի ցավերից և պատմել, որ Մաշտոցի և Գր.Լուսավորչի փողոցների խաչմերուկի մոտ իրեն մոտեցել է անծանոթ երիտա¬սարդ, ժամ հարցրել և ծխախոտ խնդրել։ Նրան հայտնել է ժամը, ասել, որ չի ծխում և շարունակել ճանապարհը։ Սակայն հիշյալ երիտասարդը ետևից մոտեցել է նրան, սեղմել պարանոցը, պոկել ոսկյա շղթան և դիմել փախուստի։ Ա.Քոչարյանին առաջարկել է դիմել ոստիկանություն, սակայն վեր¬ջինս չի ցանկացել` պատճառաբանելով, որ ձեռքի տակ փաստեր չունի։ Երկու օր անց` երե¬կո¬յան, «Օպերայի...» թատրոնի մոտակայքում պատահական տեսել է նրան կողոպտած երիտա¬սարդին և վերջինիս հանձնել ոստիկաններին։
Մեղադրող կողմն ամբաստանյալ Ս.Խաչատրյանին առաջադրած մեղադրանքն հիմնավոր¬ված է համարել նաև մանրաթելերի քրեագիտական փորձաքննության 2012թ. հոկտեմբերի 19-ի թիվ 28405205 եզրակացությամբ, համաձայն որի` դեպքի ժամանակ տուժող Արթուր Քոչարյանի կրած սպորտային ժակետի վրա հայտնաբերվել են քիմիական և բնական մանրաթելեր, որոնցից բամբակյա սև գույնի մանրաթելերը ունեն ընդհանուր սեռային պատկանելիություն դեպքի օրը մեղադրյալ Սերգեյ Խաչատրյանի կրած արտաքին հագուստների գործվածքի կազմի մեջ մտնող բնական բամբակյա սև գույնի մանրաթելերի հետ։ Նույն եզրակացության համաձայն` Սերգեյ Խաչատրյա¬նի ժակետի վրա հայտնաբերվել են բնական և քիմիական մանրաթելեր, որոնցից բնական բամ¬բակյա մոխրագույն և անգույն մանրաթելերն ունեն ընդհանուր սեռական պատկանելիություն Արթուր Քոչարյանի սպորտային ժակետի գործվածքի կազմի մեջ մտնող բնական բամբակյա մոխ¬րա¬գույն և անգույն մանրաթելերի հետ։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված հագուստների` մեղադրյալ Սերգեյ Խաչատրյանի և տուժող Արթուր Քոչարյանի «ժակետների» առկայությամբ։
Որպես ապացույց ճա¬նաչված և գործին կցված փաստաթղթերի` Սերգեյ Խաչատրյանին բերման ենթարկելու մասին ՀՀ ոստիկանության Երևանի վարչության ՔՀԲ 6-րդ բաժանմունքի կրտսեր օպերլիազոր, գործով վկա Ա.Բաղդասարյանի կողմից 2012թ. սեպտեմբերի 24-ին կազմված զեկուցագրի, տուժող Ա.Քոչարյա¬նի կատարած հեռախոսազանգերի վերաբերյալ «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերությունից 2012թ. նոյեմբերի 22-ին ստացած վերծանումների, Ա.Քոչարյանի կողմից օգտա¬գործվող բջջային հեռախոսահամա¬րից 2012թ. սեպտեմբերի 21-ին` ժամը 23.07-ին Երևանի Գրիգոր Լուսավորչի փողոցի թիվ 17 շենքի կողմից մուտքային հեռախոսազանգ կատարելու հնա¬րա¬վորության մասին «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերությունից 2012թ. դեկտեմբերի 14-ին ստացված գրության առկայությամբ, ինչպես նաև տուժող Արթուր Քոչարյանի մասնակցությամբ կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրությունով, համաձայն որի` տուժողը 2012թ. սեպտեմբերի 25-ին կատարված քննչական այդ գործողության ընթացքում մատնանշել է Երևանի Գրիգոր Լուսավորչի փողոցի թիվ 17 և Մաշտոցի պողոտայի թիվ 1 շենքերին հարող մայթերի հատվածները, որտեղ Սերգեյ Խաչատրյանն իրեն մոտեցել է, հարցրել ժամը և խնդրել ծխախոտ, ինչպես նաև «բացա¬հայտ հափշտակել իր ոսկյա շղթան»։

3. Դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները և դրանց գնահատումը.
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դատա¬րանն հաստատ¬ված համարեց այն, որ ամբաստանյալ Սերգեյ Խաչատրյանը տուժողի առողջութ¬յան համար ոչ վտանգավոր բռնության գործադրմամբ կատարել է վերջինիս զգալի չափերով գույքի կողո¬պուտի (բացահայտ հափշտակության) փորձ, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում.
Սերգել Խաչատրյանը, 2012թ. սեպտեմբերի 21-ին` ժամը 23.10-ի սահմաններում, ժամ հարց¬նելու և ծխախոտ խնդրելու պատրվակով ընդհուպ մոտենալով գործով տուժող Արթուր Քոչար¬յանին և նկատելով նրա պարանոցին գտնվող ոսկյա շղթան, մտադրվել է հափշտակել այն։ Մինչև Երևանի Մաշտոցի պողոտայի թիվ 1 շենքն հետևելով տուժող Ա.Քոչարյանին` վերջինիս ոսկյա շղթան բա¬ցա¬հայտ հափշտակելու դիտավորությամբ Ս.Խաչատրյանը թիկունքից անսպա¬սելիորեն մո¬տե¬ցել է նրան, առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով սեղմելով Քո¬չարյանի պարանոցը և ոսկյա շղթան` նրան հետ քաշել և գցել է գետնին, որի ընթաց¬քում տուժողի պարա¬նոցից պոկել է վերջինիս պատկանող զգալի չափերի` 300.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 27 գրամ քաշով, 58 հարգի ոսկյա շղթան, ապա դիմել փախուստի։
Այսպիսով, ամբաստանյալ Սերգեյ Խաչատրյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նա¬խա¬տեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով։
Առաջադրված մեղադրանքի շուրջ հարցաքննվելիս Սերգեյ Խաչատրյանը, պահպանելով մինչդատական վարույթի ընթացքում որդեգրած դիրքորոշումը, իրեն դարձյալ մեղավոր չճա¬նաչեց։ Վերջինս առանձին-առանձին վիճարկեց նրան առաջադրված մեղադ¬րանքի հիմքում դրված բոլոր ապա¬ցույցները, ընդհանրացված կարգով` այդ ապացույցների հիման վրա մեղադրական եզրակա¬ցութ¬յունում մեղադրող կողմի ներկայացրած հետևությունները` նշելով, որ տուժող Ա.Քոչարյանի ցուցմունք¬ներն արժանահավատ չեն, քանի որ վերջինս իրեն շփոթել է այլ անձի հետ։ Նույն հիմքով ամբաս¬տանյալ Ս.Խաչատրյանը վիճարկեց բացառապես տուժողի մատնանշմամբ ոստիկանության բաժին իրեն բերման ենթարկած, կողոպոտի վերագրվող դեպքին միայն վերջինիս հայտարա¬րությունից տեղյակ ոստիկաններ Արկադի Բաղդասարյանի և Մարգար Ներսիսյանի ցուցմունքները` պատճա¬ռաբանելով, որ դրանք վերաբերելի ապացույցներ չեն։ Ավելին, վիճարկեց նաև մանրա¬թելերի քրեագիտա¬կան փորձաքննութ¬յան եզրակա¬ցությունը` պատճառաբանելով, թե իբր իրեն բռնելիս և ՀՀ ոստիկանության բաժին տուժող Ա.Քոչարյանի հետ միասին բերման ենթարկելիս ինքն ու տուժողն ավտոմեքենայի սրահում նստած են եղել կողք կողքի, որի հետևանքով էլ իրենց հա¬գուստ¬ների վրա փոխադարձաբար հայտնվել են այդ փորձաքննությամբ հայտնաբերած ման¬րաթե¬լերը։ Ընդհանրացնելով` ամբաստանյալ Ս.Խա¬չատրյանը նշեց նաև, որ քննվող դեպքին (կողոպուտին) անմիջապես նախորդող ժամանակա¬հատ¬վածում` ժամը 22։00-ի սահմաններում, մորաքրոջ` Անահիտ Խաչատրյանի առաջարկով գնացել է Երևանի Սայաթ-Նովա փողոց, որտեղ հանդիպել է քրոջը` Ռիմա Խաչատրյանին և նրան ուղեկցել մորաքրոջ տուն, որտեղ այդ ժամանակահատվածում մշտապես բնակվում էին։ Տուն են հասել ժամը 22։45-ի սահմաններում, որից հետո այլևս տնից չի բացակայել (թեև բացատրություն տալիս Ս.Խաչատրյանը, հակասելով ինքն իրեն, նշել էր, որ այդ օրը տնից առասարակ չի բացակայել)։ Ընդունեց, որ նախաքննական մարմնին ներկայացրել է բերման ենթարկելու պահին կրած հագուստ¬ները` նշելով որ դրանք կրել է նաև 2012թ. սեպտեմբերի 21-ին։
Ամբաստանյալ Ս.Խաչատրյանի պատճառաբանություններն անհիմն են, իսկ այլուրեքութ¬յան վերաբերյալ առաջ քաշած վարկածը` մտացածին, իսկ վերջինս հետապնդում է այն «հաստատող» ազգա¬կանների ( պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ հրավիրված և որպես վկա հարցաքննված Անա¬հիտ Խաչատրյանի և Ռիմա Խաչատրյա¬նի) աջակցությամբ քրեական պատաս¬խա¬նատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ։ Այդ հետևության Դատարանը հանգեց պատ¬շաճ իրավական ընթա¬ցա¬կար¬գերի շրջանակներում հետազոտած հետևյալ ապացույցների հա¬մադրման և գնահատ¬ման արդյունք¬ներով.
Տուժող Արթուր Քոչարյանի նախաքննական (այդ թվում` գործով ամբաստանյալ Ս.Խա¬չատրյանի հետ առերես) ցուցմունքների հրապարակման, հետազոտման և գնահատման արդ¬յունք¬ներով.
Նշված ցուցմունքների համաձայն` շուրջ հինգ տարի է, ինչ վերջինս բնակվել է Երևանի Նոր-Նորքի 2-րդ զանգվածի Մոլդովական փողոցի 2-րդ շենքի 14-րդ հասցեում գտնվող բնակարանում, որտեղ խնամել է պատահաբար ծանոթացած և մտերմացած մոտ 70 տարեկան վատառողջ Ալեքսանդր Ղազանչյանին։ Մշտապես, այդ թվում` կողոպուտի օրը, շահագործել է 077-873348 բջջային հեռախոսահամարը։
Անկախության օրը` 2012թ. սեպտեմբերի 21-ի ժամը 21-ի սահմաններում, գնացել է Հանրա¬պետության հրապարակ` տոնական համերգը դիտելու։ Համերգը դեռևս չավարտված` Գ.Լուսավորչի փողոցով զբոսնելով հասել է Մաշտոցի պողոտայի հետ հատման վայր։ Չհասած Մաշտոցի և Գրիգոր Լուսավորչի փողոցների խաչմերուկի գետնանցում` իրեն է մոտեցել մոտ 25 տարեկան, միջին հասակի, նիհարավուն կազմվածքով, սև կարճ կտրած մազերով, օվալաձև դեմքով, սև գույնի երկարաթև մայկա, սև անդրավարտիք և կոշիկներ կրող անծանոթ մի երիտասարդ։ Վերջինս, դիմելով իրեն, հարցրել է ժամը, ապա ծխախոտ խնդրել։ Նայե¬լով իր բջջային հեռախոսին` պատաս¬խանել է, որ ժամը 23.10-ն է, նշել, որ չի ծխում, ապա, շարունակելով ճանապարհը, գետնան¬ցումով դուրս է եկել «Սուրբ Սարգիս» եկեղեցու կողմի մայթ, որտեղ նույն տղան իրեն թիկունքից մոտեցել է, ձեռքերով սեղմել է պարանոցը և ոսկյա շղթան` ֆիզիկական ցավ պատճառելով և ոսկյա շղթան ձգելով։ Ձեռքով բռնել է ոսկյա շղթան, սակայն այդ երիտասարդն իրեն քաշել և գցել է գետնին։ Գետնին գցելու և իրեն ետ քաշելու ժամանակ տեսել է նրա դեմքը, նկատել, որ վերջինս քիչ առաջ իրենից ժամ հարցնող և ծխախոտ խնդրող երիտասարդն է։ Մինչև ոտքի է կանգնել, այդ տղան փախել է։ Այդ պահին փողոցում այլ մարդ չի եղել։ Տուժող Ա.Քոչարյանը նշել է նաև, որ այդ տղային տեսել է փախչելուց` թեկունքից, նրա ձեռքին պարանոցի ոսկյա շղթան չի նկատել։ Ոտքի կանգնելով` ոսկյա շղթան գետնին չի փնտրել, քանի որ եղել է շոկային վիճակում, իսկ որ շղթան բացակայում է, նկատել է տանը։
Նստելով պատահական տաքսի ավտոմեքենա` մոտ 30 րոպե անց վերադարձել է տուն, նկատել, որ պարանոցից բացակայում է 300.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 27 գրամ քաշով, 58 հարգի ոսկյա շղթան։ Կասկածել է, որ այդ տղան է ոսկյա շղթան տարել, սակայն Ոստիկա¬նութ¬յուն չի դիմել` մտածելով, որ ձեռքի տակ փաս¬տեր չունի։ Իր հետ պատահածի մասին պատմել է նույն բնակարանում բնակվող Ալեքսանդր Ղազանչյանին, ով տեսել է իր շոկային վիճակը։
2012թ. սեպտեմբերի 23-ի լույս 24-ի գիշերը, Երևանի Թումանյան փողոցում պատահական տեսել ու ճանաչել է իրեն կողոպտած նույն անձին և դիմելով մոտակայքում ծառայություն իրակա¬նացնող ոստիկաններին` նրանց հայտնել է իր նկատմամբ օրեր առաջ կատարված կողո¬պուտի մասին, մատնացույց արել կողոպտչին։ Ոստիկանները նրան բռնել են, որից հետո իրենց տեղա¬փոխել են ոստիկանության բաժին, որտեղ պարզվել է, որ իր մատնանշած, կողոպուտ կատարող անձն հանդիսանում է Սերգեյ Խաչատրյանը։ Բաժին տեղափոխվելիս ինքը նստած է եղել կարմիր տաքսի ավտոմեքենայի, այնուհետև նաև` «Վազ 2107» մակնիշի մեքենաների առջևի` վարորդի կողքի նստատեղին, իսկ իրեն կողոպտած Սերգեյ Խաչատրյանը` հետևի նստատեղին։ Պնդել է, որ Ս.Խաչատրյանին չի շփոթել այլ անձի հետ, միանշանակ նա է հարձակվել իր վրա, քաշել պարա¬նոցի շղթան, սակայն շղթան «տանելու» պա¬հը չի նկատել, քանի որ հայտնվել էր գետնին։
Տուժող Ա.Քոչարյանը նաև նշել է, որ դեպքի պահին իր հագին է եղել ամենօրյա հագուստը` մոխ¬րագույն ժակետը, որը տվյալ պահին ներկա¬յաց¬րել է նա¬խաքննական մարմնին։ Նշել է նաև, որ մի¬ջադեպի հետևանքով ատամների պլոմբներն իրենց տեղից «թռել» են, թեև դրանք պլոմբել էր ընդամենը երկու ամիս առաջ, բացի այդ, գետնին հայտնվե¬լու պատ¬ճա¬ռով հագուստները կեղ¬տոտվել էին, ուստի դրանք, այդ թվում` մոխրագույն ժակետը, լվացել է։ Նշել է նաև, որ ոսկյա շղթան գնել էր Ալեքսանդր Ղազանչյանի հետ 2008-2009թթ. ընթացքում` «Վաղարշ և որդիներ» ոսկու շուկայից 308.000 ՀՀ դրամով, որը տվյալ պահին, հաշվի առնելով օգտագործման փաստը, գնա¬հատել է 300.000 ՀՀ դրամ։
Թեև դատական քննության ընթացքում Դատարանին, մեղադրող և պաշտպանական կող¬մերին չհաջողվեց հարցեր առաջադրել և հար¬ցաքննել տուժող Արթուր Քոչարյանին, սակայն պաշտպանական կողմին նման հնարավորություն ընձեռվել է մինչդատական վարույթի ընթացքում, մասնավորապես` 2012թ. սեպտեմբերի 25-ին տուժող Ա.Քոչարյանի և կասկածյալ Սերգեյ Խաչատրյանի միջև իրականացված առերեսման ընթացքում։ Քննչական այդ գործողոթյան ժամա¬նակ կասկածյալ Ս.Խաչատրյանն հարցադրում է կատարել տուժող Ա.Քոչարյանին, այսինքն` իրապես հնարավո¬րություն է ունեցել հարցաքննե¬լու իր դեմ ցուցմունք տված տուժողին և վի¬ճարկել վերջինիս ցուցմունքները։ Թեև վերոնշյալ քնչական գործողությանը պաշտպան չի մասնակցել, սակայն դեռևս 2012թ. սեպտեմբերի 24-ին համապատասխան արձանագրության կազմմամբ կասկածյալ Ս.Խաչատրյանին պարզաբանվել է պաշտպան ունենալու իրավունքը, որի ծառայություններից վերջինս հրաժարվել է` պատճառաբանելով, որ կպաշտպանվի ինքնուրույ¬նաբար, որը պայմանավորված չէ նյութական միջոցների բացակայությամբ։ Ինչ վերաբե¬րում Դատարանում տուժող Ա.Քոչարյանին հար¬ցաքննելու անհնարինությանը, ապա դա տեղի է ունեցել օբյեկտիվ պատճառ¬ներով` մինչդա¬տա¬կան վարույթի ավարտական փուլում ՀՀ-ից նրա հեռանալու և դատական քննության ընթացքում դեռևս չվերադառնալու պատճառաբանությամբ։ Ամեն դեպքում մեղ¬սագրվող արարքում ամբաս¬տան¬յալ Ս.Խաչատրյանի մեղավորության վերա¬բեր¬յալ հետևության Դա¬տա¬¬րանը հանգում է ոչ միայն Դատարանում հրապարակված ու հետազոտ¬ված վերոնշյալ ցուցմունք¬ների, այլև դա¬տաքննությամբ հետա¬զոտված բոլոր ապացույցների գնա¬հատ¬ման արդյունք¬ներով, ինչը բխում է նաև «Մամիկոնյանն ընդդեմ Հա¬յաս¬տանի» գոր¬ծով ՄԻԵԴ-ի` 2010թ. փետրվա¬րի 23-ին արտահայ¬տած իրավական դիրքորոշումների ոգուց։
ՀՀ քրեական դատա¬վարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրո¬պա¬կան դատա¬րա¬նի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յունները, պար¬տադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգա¬մանք¬ներով այլ գործի քննության ժամանակ։
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» կոնվենցիայի (այսուհետ նաև` Եվրոպական կոնվենցիա) 6-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` քրեական հանցագործություն կատարելու մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր ոք ունի հետևյալ նվա¬զագույն իրավունքները (….)
(d) հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տվող վկաներին կամ իրավունք ունենալու, որ այդ վկաներն ենթարկվեն հարցաքննության և իրավունք ունենալու` իր վկաներին կանչելու ու հար¬ցաքննելու միևնույն պայմաններով, ինչ իր դեմ ցուցմունք տված վկաները,
«Մամիկոնյանն ընդդեմ Հայաստանի» գանգատի քննարկման շրջանակներում 2010թ. փետրվարի 23-ին կայացրած դատական ակտում ՄԻԵԴ փաստել է, որ ապացույցի թույլատրե¬լիության հարցն առաջին հերթին կարգավորվում է ներպետական օրենսդրությամբ և որպես կանոն ներպետական դատարաններն են գնահատում ներկայացված ապացույցները, մինչդեռ Եվրոպա¬կան դատարանի խնդիրն է հավաստել, թե արդյո՞ք բոլոր ընթացակարգերն իրենց ամբողջութ¬յան մեջ (ներառյալ ապացույցների ձեռքբերումը) եղել են արդար։ (21-րդ կետ)։ Բոլոր ապացույցները, որպես կանոն, պետք է ներկայացվեն մեղադրյալի մասնակ¬ցությամբ իրականացվող հրապարա¬կա¬յին դատաքննության ընթացքում, որպեսզի մեղադրյալն հնարավո¬րություն ունենա հակափաս¬տարկ¬ներ ներկայացնելու։ Դա չի նշանակում, սակայն, որ որպես ապա¬ցույց օգտագործվելու հա¬մար վկաների ցուցմունքները միշտ պետք է տրվեն դատա¬րանում` հրապարակային դատաքննութ¬յան ընթացքում։ Եվրոպական դատարանն արձանագրել է, որ նախաքննության ընթացքում ձեռք բեր¬ված նման ապացույցների կիրառումն ինքնին անհամա¬պա¬տասխան չէ Կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին մասին և 3-րդ մասի (d) կետին, որն սահմանում է պաշտպանության իրավունքի ապահովման անհրա¬ժեշտութ¬յունը։ Որպես կանոն, այդ իրավունք¬ը պահանջում է, որպեսզի մեղադրյա¬¬¬լին տրամադրվի համապատասխան և պատշաճ հնարավորութ¬յուն հարցաքննե¬լու իր դեմ ցուցմունք տված վկային և վիճարկելու նրա ցուցմունքը` ցուցմունք տալու ժամանակ կամ վա¬րույ¬թի հետագա փուլերում։
Սույն գործով տուժող Ա.Քոչարյանի նախաքննական ցուցմունքները չեն հանդիսանում այն միակ ապա¬ցույցները, որոնց հիման վրա Դատարանն հետևության է հանգել ամբաստանյալ Ս.Խաչատրյանի մեղավորության վերաբերյալ։ Վիճարկվող այդ ցուցմունքներում առկա փաստա¬կան տվյալներն հաստատվել են գործով ձեռք բերված այլ ապացույցներով, այդ թվում` վկաներ Ալեքսանդր Ղազանչյանի, Արկադի Բաղդասարյանի, Մարգար Ներսիսյանի դա¬տաքննական ցուցմունքներով, ում հարցաքննելու հնարավորություն Դատարանում պաշտպանա¬կան կողմն ունե¬ցել և այդ իրավունքից օգտվել է։ Հետևաբար` տուժող Արթուր Քոչարյանին Դատարանում հար¬ցեր առաջադրելու և հարցաքննելու անհնա¬րի¬նութ¬յունը, մինչդատական վարույթի ընթացքում այն լիարժեքորեն ապահովելու պայմաններում, Դատա¬րանի համոզ¬մամբ չի խախտել արդար դատաքննության իրավունքի էությունն ու բովանդակությունը կազմող` ամբաստանյալ Սերգեյ Խաչատրյանի նվազագույն իրավունքները և չի հանգեցրել Կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3-րդ մասի (d) կետի խախտման։
Այսպիսով, մինչդատական վարույթի ընթացքում տուժող Արթուր Քոչարյանի տված և Դա¬տարանում հրապարակված և հետազոտված ցուցմունքները թույլատրելի և վերաբերելի ապա¬ցույցներ են, ձեռք են բերվել ամբաստանյալ Ս.Խաչատրյանի արդար դա¬տաքննության իրավունքի ապահովմամբ և որպես ապացույց կարող են դրվել սույն դատական ակտի հիմքում։
Ամբաստանյալ Ս.Խաչատրյանի և տուժող Ա.Քոչարյանի իրարամերժ ցուց¬մունք¬¬ները միմյանց, ինչպես նաև դատաքննությամբ հետա¬զոտված այլ ապացույցների հետ հա¬մադրելիս և վերլուծելիս, դրանց մի մասն ի հաշիվ մյուսի արժևորելիս` Դատա¬րանը ղեկավար¬վում է հետևյալ իրավական դրույթներով և դատողություններով.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն` դատա¬վո¬րը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազն ապացույցները գնա¬հա¬տում են իրենց ներքին համոզմամբ։ Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաս¬տատված ապա¬ցույցի ուժ չունի։ Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննութ¬յան մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապա¬ցույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշա¬նա¬կություն տան՝ մինչև դրանց հետազո¬տումը պատշաճ իրա¬վա¬կան ընթացակարգի շրջանակներում։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն՝ յուրա¬քանչ¬յուր ա¬¬պա¬ցույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ա¬պա¬¬¬¬ցույց¬ներն իրենց համակցությամբ՝ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյու¬նից։
Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 2010թ. փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 քրեական գործով ՀՀ Վճռա¬բեկ դատարանն այն իրավական դիրքորո¬շում¬ն է ար¬տա¬¬հայտել, որ «թեպետ ապացույց¬ների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող կամայական լինել։ Դրա հիմ¬քում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգա¬մանք¬նե¬րի լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը։ Ապա¬ցույց¬ների գնահատումն համա¬պա¬տաս¬խան որոշումներում պետք է արտահայտվի պատ¬ճա¬ռա¬բանական եզրակահան¬գումների ձևով՝ հիմնավորելով, թե ինչու որոշ ապա¬ցույցներ դրվել են որոշման հիմքում, իսկ մյուսները՝ մերժվել են՝ ճանաչվելով ոչ հավաստի»։ Համաձայն նույն նախադեպային որոշման` հակա¬սական ապացույց¬ների առկայության պա¬րա¬գայում, երբ հնարավոր չէ հիմնավորված հետևության հանգել անձի մեղավորության կամ անմեղության և այլ հարցերի վերաբերյալ, վարույթն իրա¬կանացնող մարմինը միայն ապացույց¬ների հետազո¬տությունից և գնահատումից հետո կարող է ապացույցների մի մա¬սին մյուսների նկատմամբ առավելություն կամ նվազ կարևորություն տալ։
Միմյանց, ինչպես նաև դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույցների հետ հա¬մադրե¬լու, ստուգելու և գնահատելու արդյունքներով Դատարանը, ի հաշիվ ամբաստանյալ Ս.Խաչատրյա¬նի ցուցմունքների, առավել արժևորում է տուժող Ա.Քոչարյանի ցուցմունքները, քանի որ դրան¬ցում նշված փաս¬¬¬տական տվ¬յալ¬ներն հաստատվում են դատաքննությամբ հետազոտված, գոր¬ծին վերա¬բերող փոխ¬¬կա¬պակցված հավաստի ապացույց¬ների բավարար ամբողջութ¬յամբ, մասնա¬վորա¬պես`
Վկա Ալեքսանդր Ղազանչյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում ըստ էութ¬յան վերա¬հաս¬տատեց մինչդատական վարույթի ընթացքում տված ցուցմունքները` հայտ¬նելով, որ 2012թ. սեպ¬տեմբերի 21-ի տոնական օրը` ժամը 21-ին, Արթուր Քոչարյանը գնացել էր Հանրապե¬տութ¬յան հրապարակ` ընկերներին հանդիպելու։ Դուրս գալուց նկատել է, որ ոսկյա շղթան Արթուրի պարա¬նոցին է։ Արթուր Քոչարյանը վերադարձել է նույն օրը` ժամը 24-ի սահմաններում, նրա տես¬քից, դեմքի գունատությունից և վախեցած վիճակից հասկացել է, որ նրա հետ ինչ-որ արտառոց բան է պատահել։ Ա.Քոչարյանը գանգատվել է ցավերից, պատմել, որ նրան է մոտեցել անծանոթ երիտա¬սարդ տղա, ժամ հարցրել, ապա ծխախոտ խնդրել։ Տուն վերադառնալու նպատակով ճանապարհը շարու¬նակել է, սակայն անծանոթ երիտասարդն հարձակվել է նրա վրա, սեղմել պարանոցը և մեջքի վրա գցել գետնին։ Ոտքի է կանգնել և տեսել, որ ոսկյա շղթան չկա։ Արթուր Քոչարյանի պարանոցի առջևի մասն ուռած նաև կարմրած էր։ Կարմրավուն հատվածն ուներ գծի տեսք։ Նշեց նաև, որ այդ օրը տուն վերադառնալիս Արթուր Քոչարյանի հագուստները փոշոտված էին, առավելապես` անդրավարտիքը։ Նշեց, որ հետագա օրերի ընթացքում Ա.Քոչարյանը ցավերի կապակցությամբ անցել է ռենտգեն հետազոտություն։ Ըստ էության դժվարացավ նկարագրել դեպքի օրը տնից դուրս գալիս Արթուր Քոչար¬յանի կրած վերնազգեստը, սակայն նշեց, որ կողոպուտի դեպքից հետո այդ վերնազգեստը Քոչար¬յանը չի հագել, քանի որ ըստ վերջինիս խոսքերի` այն քննիչները վերցրել և ուղարկել էին հետա¬զոտման։ Արթուր Քոչարյանին նկարագրեց որպես բարի, աշխատասեր, ազնիվ և կիրթ անձնավորության։ Նշեց, որ հետագայում Արթուր Քոչարյանի խոսքերից տեղեկացել է նաև, որ կողոպուտից երկու օր անց Թումանյան փողոցի վրա զբոսնելիս պատա¬հա¬բար նկատել է երկու երիտա¬սարդի, որոնցից ճանաչել է նրան կողոպտած անձին, որից հետո մո¬տեցել և այդ մասին հայտնել է մոտակայքում գտնվող ոստիկաններին։ Վերստին ուսումնա¬սիրելով և վերջնականապես համոզվելով, որ չի սխալվել` պնդել է, որ այդ տղան իրեն կողոպտող անձն է, որից հետո ոստի¬կանները նրանց տարել են ոստիկանության բաժին։
Վկա Արկադի Բաղդասարյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում ըստ էության վերա¬հաս¬տատեց մինչդատական վարույթի ընթացքում տված ցուցմունքները` հայտ¬նելով, որ տուժող Արթուր Քոչարյանն իրեն և տարածքում ծառայություն կատարող համազգեստով այլ ոստիկան¬ներին մոտեցել է Երևանի Թումանյան փողոցի վրա գտնվող «Հին Էրիվան» ռեստորանի դիմաց` պնդել, որ չի սխալվում կամ շփոթում. նրան երկու օր առաջ կողոպտել է մատնանշած երիտասարդը, ինչպես հետա¬գայում են պարզել` Սերգեյ Խաչատրյանը։ Արթուր Քոչարյանը պատմել է, որ 2012թ. սեպտեմբերի 21-ի տոնական օրն համերգից տուն վերադառնալիս նույն տղան նրանից ժամ է հարցրել, ծխախոտ խնդրել, որից հետո վզից կախվել և պարանցից պոկել է ոսկյա շղթան` դիմելով փախուստի։ Քոչարյանը նաև պատմել է, որ կողոպու¬տից հետո վերադարձել է տուն, Ոստիկա¬նություն չի դիմել` վախենալու և շոկի մեջ հայտնվելու պատճառով։ Սերգեյ Խա¬չատրյանին բռնելու պահին վերջինս կրել է նույն սև հագուստները, որոնք ըստ Ա.Քոչարյանի խոսքերի կրել էր նաև կողո¬պուտի կատարման ժամանակ։
Կողոպուտ կատարելու մեջ կասկածվող և նրա հետ քայլող անձանց հետևել են մինչև Մաշտոցի պողոտայի հետ հատման վայրում գտնվող «Սթար» սուպերմարկետի մոտ, որի ընթացքում Արթուր Քոչարյանը նաև լավ լուսավորության պայմաններում նայել և համոզ¬վել է իր կաս¬կածներում, վերստին պնդել, որ տվյալ անձանցից Սերգեյ Խաչատրյանն է իրեն կողոպտել։ Մոտա¬կայքում կայանած տաքսի ավտոմեքենայով բոլորին տեղափոխել են ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչութ¬յուն, ընդ որում` Արթուր Քոչարյանը նստել է վարորդի կողքի նստատեղին, ինքը, Սերգեյ Խաչատրյանը, վերջինիս եղբայրը և մեկ այլ ոստիկան` հետևի նստատեղին։ Նշեց, որ Արթուր Քոչարյանը և Սերգեյ Խաչատրյանը չէին կարող իրար մոտենալ, հագուստներով միմյանց դիպչել, քանի որ վերջիններիս հնարավոր շփումը կանխել են։
Վկա Մարգար Ներսիսյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում ըստ էութ¬¬¬յան վերահաս¬տա¬տեց մինչդատական վարույթի ընթացքում տված ցուցմունքները` հայտ¬նելով, որ իր վարած «Վազ 2107» մակնիշի ավտոմեքենայով ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վար¬չութ¬յունից Արթուր Քոչարյանին, Սերգեյ Խաչատրյանին և ևս մեկ տղայի տեղափոխել են ՀՀ ոստի¬կանության Կենտ¬րոնականի բաժին` կողոպուտի հետ կապված դեպքով։ Արթուր Քոչարյանը նստել է առջևում` իր կողքի նստա¬տեղին, մյուսները` հետևի նստատեղին։ Դրանով փորձել են կանխել Արթուր Քոչար¬յանի և Սերգեյ Խաչատրյանի կոնտակտը` հնարավոր միջադեպը բացառելու նպա¬տակով։ Կողո¬պուտի դեպքի հանգամանքների մասին տեղեկացել է իրենց աշխատակիցներից։ Նշեց, որ ոստիկան Արկադի Բաղդասարյանն ավտոմեքենա չունի, տվյալ օրը եղել է ոտքով, իսկ թե ինչպես է Թուման¬յան փողոցից ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն քաղաքացիներին բերման ենթարկել, տեղյակ չէ։ Նշեց, որ իր վարած «Վազ 2107» ավտո¬մեքե¬նայի նստատեղերը գործարա¬նային էին, մոխրագույն, սակայն այն 2012թ. դեկտեմբերին վերա¬պաս¬տա¬ռավորվել է։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված հագուստների` ամբաստանյալ Սերգեյ Խա¬չատրյանի սև սվիտր-մայկայի և տուժող Արթուր Քոչարյանի մոխրագույն սպորտային ժակետի առ¬կա¬յությամբ։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված (վերոնշյալ) հագուստների և դրանց վրա հայտնաբերված մանրաթելերի քրեագիտա¬կան փորձաքննության 2012թ. հոկտեմբերի 19-ի թիվ 28405205 եզրակա¬ցությամբ, որի բովանդակությունը վերստին չի ներկայացվում` անհարկի կրկնությունից խուսափելու նպատակով։
մանրա¬թե¬լերի քրեագիատական բնագավառի փորձագետ Գոհարիկ Հովհաննիսյանի ցուցմունքով (Դատարան հրավիրվել և հարցաքննվել է պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ), համա¬ձայն որի` տուժող Ա.Քոչարյանի և ամբաստանյալ Ս.Խաչատրյանի հագուստներն իրեն են ներ¬կա¬յաց¬վել փորձաքննություն նշանակելու վերաբերյալ համապատասխան որոշմանը կից` առանձին - առանձին փաթեթներով (երկու փաթեթ), դրանք բացելիս փաթեթավորման և կնքման խախ¬տում¬ներ չեն հայտնաբերվել։ Եզրակացության հետևությունները տվել է հավանականության մեջ, որով¬հետև փորձաքննության կատարման հնարավորությունները տվյալ պայմաններում (միայն բամբակյա թելերի համընկնում¬ներ հայտնաբերելու պարագայում), ինչպես նաև հետազոտվող հա¬գուս¬տների` կողո¬պուտից օրեր անց առգրավվելու, հնարավոր այլ կոնտակների առկայության պա¬րա¬գայում բավականին սահմա¬նա¬փակ էին։ Առավել կատեգորիկ հետևությունների հնարավոր էր հանգել հետա¬զոտվող հագուստների վրա համընկնող քիմիական մանրաթելեր հայտնաբերելու պա¬րա¬գայում (ըստ միկրոմետրի չափանիշի)։ Նշեց, որ հետազոտվող հագուստները մշակել է ամբող¬ջությամբ, սակայն գլխավորապես մշակվել է տուժողի հագուստի թիկնամասի և ամբաստանյալի հագուստի առջևի հատվածի արտաքին մակերեսները` հաշվի առնելով հագուստների շփման վե¬րաբերյալ փորձաքննություն որոշմամբ իրեն առաջադրված պայմանները (տուժողի և ամբաս¬տանյալի դիրքը կողոպուտի պահին)։ Նշեց, որ հագուստների լվացման դեպքում այլ հագուստների մանրա¬թելերը կարող են ինչպես պահ¬պանվել, այնպես էլ անհետանալ հետազոտվող հագուստների վրայից, այլ հագուստների հետ միաժա¬մանակ լվացման և շփման դեպքում հագուստների վրա կարող են հայտնվել նոր մանրաթելեր։ Փորձագետ Գ.Հովհաննիսյանը նաև նշեց, որ Ա.Քոչարյանի մոխրա¬գույն սպորտային ժակետի վրա հայտնաբերված բնական բամ¬բակյա սև մանրաթելերը, ըստ որակական հատկանիշների, ունեն ընդհանուր սեռային պատկա¬նե¬լիություն Ս.Խաչատրյանի արտաքին հագուստների գործվածքի կազմի մեջ մտնող բնական բամ¬բակյա սև մանրաթելերի հետ (համընկնում են, քանի որ բնական բամբակյա են և միաժամանակ ունեն սև գույն)։ Միևնույն ժամանակ` Ս.Խա¬չատրյանի սև սվիտր-մայկայի վրա հայտ¬նաբերված բնական բամբակյա մոխ¬րագույն և անգույն մանրաթելերը, ըստ որակական հատկա¬նիշների, ունեն ընդհանուր սեռային պատկանելիություն Արթուր Քոչարյանի մոխրագույն սպոր¬տային ժակետի կազմի մեջ մտնող բնական բամբակյա մոխրագույն և անգույն մանրաթելերի հետ (համընկնում են, քանի որ բնական բամբակյա են, ինչպես նաև համապատասխանաբար` մոխրագույն են և անգույն)։
Դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ, որի համաձայն` 2012թ. սեպտեմբերի 25-ին կատարված այդ քննչական գործողության ընթացքում դրան որպես մասնակից ներգրավված գոր¬ծով տուժող Արթուր Քոչարյանը մատնանշել է Երևանի Գրիգոր Լուսավորչի փողոցի թիվ 17 (նույն հասցեով տեղակայված ալեհավաքով է շահագործվել տուժող Ա.Քոչարյանի բջջային հեռախո¬սա¬համարը դեպքի օրը` 2012թ. սեպտեմբերի 21-ին `ժամը 23.07 րոպեին, ինչը ևս հաստատում է դեպքի վայրում նշված ժամին գտնվելու վերջինիս փաստարկը) և Մաշտոցի պողոտայի թիվ 1 շենքերին հարող մայթերի հատվածները, որտեղ ամբաստանյալ Սերգեյ Խաչատրյանն իրեն մոտեցել է, հարցրել ժամը և խնդրել ծխախոտ, ապա աննկատ մոտեցել, քաշել և պոկել է պարանոցի ոսկյա շղթան` դիմելով փախուստի։
Որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերի առկայությամբ, մասնա¬վորապես`
- Սերգեյ Խաչատրյանին բերման ենթարկելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի` Սերգեյ Խաչատրյանը ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ 6-րդ բաժանմունքի ավագ օպերլիազոր Մարգար Ներսիսյանի և նույն բաժանմունքի կրտսեր օպերլիազոր Արկադի Բաղդասարյանի կողմից 2012թ. սեպտեմբերի 24-ին` ժամը 00։15-ին, ՀՀ ոստիկանության Կենտրո¬նականի բաժին բերման է ենթարկվել Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցից` կողոպուտ կա¬տա¬րելու կասկածանքով.
- ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի պետ Մ.Մարտիրոսյանին Երևանի վարչության ՔՀԲ 6-րդ բաժանմունքի կրտսեր օպերլիազոր Արկադի Բաղդասար¬յանի` 2012թ. սեպտեմբերի 24-ին ուղղած զեկուցագրի առկայությամբ, համաձայն որի` Արթուր Քոչարյանը մատնացույց է արել Սերգեյ Խաչատրյանին` նշելով, որ վերջինս 2012թ. սեպտեմբերի 21-ին` ժամը 23։10-ի սահման¬նե¬րում մոտենալով նրան ժամ է հարցրել, ծխախոտ խնդրել, ապա քիչ հեռանալով, հետևից հար¬ձակվելով և մեջքին հարվածելով` դիմել է փախուստի, որից հետո նկատել է, որ պարանոցից բացա¬կայում է ոսկյա շղթան։
- տուժող Ա.Քոչարյանի 077-873348 հեռախոսահամարից կատարված հեռախոսազանգերի վերաբերյալ «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերությունից 2012թ. նոյեմբերի 22-ին ստացված վերծանումների և նույն ընկերությունից 2012թ. դեկտեմբերի 14-ին ստացված գրության առկայությամբ, համաձայն որոնց` տուժող Արթուր Քոչարյանի շահագործած բջջային հեռախոսահամարը 2012թ. սեպտեմ¬բերի 21-ին` ժամը 23.07-ին (հարձակումից 3-4 րոպե առաջ), շահագործվել է քննվող հանացոգրծության դեպքի վայրի հարևա¬նությամբ` Երևանի Գրիգոր Լու¬սա¬վորչի փողոցի 17-րդ շենքի մոտ։
Դատաբժշկական փորձաքննության 2012թ. հոկտեմբերի 10-ի թիվ 2916 եզրակացությամբ, համաձայն որի` փորձաքննության պահին տուժող Ա.Քոչարյանի մոտ մարմնական վնաս¬վածք¬ների օբյեկտիվ հատկանիշներ չեն հայտնաբերվել։ Նույն եզրակացության համաձայն` փոր¬ձաքննվո¬ղ Ա.Քոչարյանը փորձագետին հայտարարել է, որ «2012թ. սեպտեմբերի 21-ին` ժամը 23։10-ի սահման¬ներում, Երևանի Մաշտոցի և Գրիգոր Լուսավորչի փողոցների խաչմերուկի մոտ մի անծանոթ երի¬տա¬¬սարդ թիկունքից իրեն մոտեցել և ձեռքերով սեղմել է պարանոցը, ապա քաշել-գցել գետնին, որի ժամանակ պոկել է պարանոցի ոսկյա շղթան և դիմել փախուստի, որի հետևանքով վնասվել են ձախից ստորին ծնոտի 6-7-րդ արհեստական ատամները»։ Փորձաքննվողը գանգատվել է ստորին ծնոտի 6,7 ատամների շրջանի ցավերից։ Փորձաքննվողի օբյեկտիվ ուսումնասիրության ընթացքում հայտնաբերվել է ստորին ծնոտի ձախից 6-7-րդ արհեստական ատամների պսակների թեթև շար¬ժունակություն։
Դա¬տաբժշկական բնագա¬վառի փորձագետ Վիգեն Ադամյանի ցուցմունքով (Դատարան հրավիրվել և հարցաքննվել է պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ).
Վերջինս տուժող Արթուր Քոչարյանի վերաբերյալ դատաբժշկական փորձաքննության 2012թ. հոկտեմբերի 5-ի թիվ 2916 եզրա¬¬կացության (հրապարակվել և հետազոտվել է) շուրջ պարզաբա¬նումներ տալիս և մասնա¬գիտական տեսանկյունով գործով վկա Ա.Ղազանչյանի ցուցմունքների գնա¬հատմանն ուղղված հարցերին պատասխանելիս` վերահաստատեց եզրակացության հետևութ¬յունների հիմնավորվածությունը և նշեց, որ եթե կողոպուտի ժամանակ տուժողին քերծվածք¬ներ, արյունազեղումներ պատճառվեին կամ նրա մարմ¬նին «ուռուցք» առաջանար, դրանք կհայտնա¬բերեր 2012թ. սեպտեմբերի 25-ին կատարած նրա մարմնի օբյեկ¬տիվ զննման ժամանակ։ Բացի այդ, հայտնեց նաև, որ հարձակման հետևանքով տուժողի պարանոցին կարմրած հատված առաջանալու պարա¬¬գայում այն կարող էր մաշկից ժամեր անց անհետա¬նալ, այսինքն` իր մոտ անձնական զննման ժա¬մա¬նակ այլևս չհայտնաբերվեր։ Նշեց նաև, որ կողքի և/կամ մեջքի վրա ընկնե¬լու և ընկնելուց մարմնի այդ հատվածներում ցավեր ունենալու դեպքում արտաքինից մարմնի վրա կապ¬տուկ¬ների, քերծ¬վածքների առա¬ջա¬¬ցումն օրինաչափություն չէ, ինչը յուրաքանչյուր կոնկրետ դեպքում պայմա¬նավոր¬ված է ընկնելու մեխա¬նիզմից, վայրից, տու¬ժողի կրած հա¬գուստ¬ներից և այլ պայման¬ներից։ Նշեց նաև, որ փոր¬ձաքննվողի խոսքերն եզրակացության մեջ արտացոլում է գրեթե բառացիո¬րեն, տուժող Ա.Քոչարյանի դեպքում` ևս։ Հայտնեց, որ փորձագիտական հետազոտության ժամանակ հայտնա¬բերվել է տուժող Արթուր Քոչարյա¬նի ատամի շարժու¬նա¬¬կություն, սակայն արհեստական ատամների վնասվածք-կոտրվածքները դատաբժշկական բնագա¬վա¬ռում որպես մարմնական վնասվածք չեն դիտարկ¬վում։
Թեև վերոնշյալ փորձաքննության արդյունքներով տուժող Ա.Քոչարյանի մոտ մարմնական վնաս¬վածքներ չեն հայտնաբերվել, հայտնաբերվել է ձախ ստորին ծնոտի 6-7-րդ արհեստական ատամների պսակների շարժունակություն ( ինչն համապատասխանում է մինչդատական վարույթի ընթացքում տուժող Ա.Քոչարյանի տված ցուցմունքներին, ով այն պայմանավորել էր քննվող դեպքի հետ), սակայն նրա նկատմամբ բռնություն գործադրելու հանգամանքը, տուժող Ա.Քոչարյանի նա¬խաքննական ցուցմունքներից և քննչական տարբեր գործողությունների ընթացքում նրա արած հայտարարություններից բացի, Դատարանը հաս¬տատված է համարում նաև դեպքից գրեթե ան¬միջապես հետո վերջինիս նկատած, գործով որպես վկա հարցաքննված Ալեքսանդր Ղա¬զանչյանի դատաքննական ցուցմունքներով (նկատել է տուժողի պարանոցի կարմրութ¬յունը, հագուստ¬ների փոշոտվածությունը, ինչպես նաև հանգամանալից վերարտադրել քննվող դեպքի հան¬գամանք¬ների, այդ թվում` բռնության ենթարկվելու վերաբերյալ տուժող Ա.Քոչարյանի ցուցմունքները)։
Պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ Դատարան հրավիրվեցին և հարցաքննվեցին նաև`
վկա Անահիտ Խաչատրյանը, ով նշեց, որ Երևանի Չկալովի 32 հասցեում գտնվող իր տանը ժամանակավորապես բնակվող քրոջ որ¬դուն` Սերգեյ Խաչատրյանին 2012թ. օգոստոսի 21-ին ան¬ձամբ է ուղարկել նրա քրոջ` Ռիմա Խաչատրյանի աշխատանքի վայր` վերջինիս անվտանգ տուն ուղեկ¬ցելու նպատակով` հաշվի առնե¬լով, որ անկախության օրը փողոցներում շատ մարդ է լինում։ Ս.Խաչատրյանը տնից դուրս է եկել ժամը 22-ի սահմաններում, ոտքով տուն են վերադարձել ժամը 22։45-ի սահմաններում։ Այդ օրը Ս.Խաչատրյանը տնից այլևս դուրս չի եկել, եթե դուրս գար, ինքը կնկատեր։ Նշեց, որ լվացքի մեքենայով իր, որդու և քրոջ երեխաների հագուստները միասին ինքն է լվանում։ Հայտնեց նաև, որ Ս.Խաչատրյանի և մյուսների, այդ թվում` որդու մոխրագույն սպոր¬տա¬յին վերնազգեստը, պահվում են տան միակ զգես¬տա¬պահա¬րա¬նում` հնարավոր համարելով դրանց շփումը ինչպես լվացքի, այն¬պես էլ զգեստաահարանում պահելու ժամանակ։
Ըստ էության նույնաբովանդակ ցուցմունք տվեց նաև պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ Դատարան հրավիրված և հար¬ցաքննված վկա Ռիմա Խաչատրյանը (ամբաստանյալ Ս.Խաչատր¬յանի քույրը)։
Դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույցների հետ համադրման և գնահատման արդյունքներով գնահատելով վկաներ Անահիտ և Ռիմա Խաչատրյանների վերոնշյալ ցուցմունք¬ները` Դատարանը փաստում է, որ դրանք մտացածին են, հետապնդում են այլուրեքության վերա¬բերյալ ամբաստանյալ Ս.Խաչատրյանի առաջ քաշած վարկածն արհեստակա¬նորեն հաս¬տա¬տելու, վերջինիս հնարավոր քրեական պա¬տաս¬խանատ¬վությունից և պատժից զերծ պահելու նպատակ, պայմանավորված են ամբաստանյալ Սերգեյ Խաչատրյանի հետ առկա ազգակցական (վկա Ռ.Խա¬չատրյանի դեպքում` մերձավոր ազգակցա¬կան) կապերով։
Այսպիսով, վերոնշյալ բոլոր ապացույցների ստուգման, համադրման և գնահատման արդ¬յունք¬ներով Դատարանն հաստատված է համարում նաև հետևյալ հանգամանքները (ապացույցների սեղմ հիշատակմամբ)`
- տուժող Ա.Քոչարյանը 2008-2009թթ. ընթացքում «Վաղարշ և որդիներ» ՍՊ ընկերության պատ¬կանող ոսկյա զարդերի շուկայից ծննդյան օրվա կապակցությամբ 308.000 ՀՀ դրամով գնել է 27 գրամ քաշով, 58 հարգի պարանոցի ոսկյա շղթա (ըստ տուժող Ա.Քոչարյանի և վկա Ա.Ղազանչյանի ցուցմունքների),
- տվյալ շղթան տուժող Ա.Քոչարյանը կրել է հազվադեպ, կրել է նաև ՀՀ անկախության օրը` 2012թ. սեպտեմբերի 21-ին, տնից դուրս գալիս և Հանրապետության հրապարակ գնալիս (ըստ տուժող Ա.Քոչարյանի և վկա Ա.Ղազանչյանի ցուցմունքների)։
- նույն օրը` ժամը 23։10-ի սահմաններում, Մաշտոցի պողոտայի թիվ 1 շենքի և Երևանի Գ.Լուսավորչի 17 հասցեին հարակից հատվածում նա ենթարկվել է նրանից կարճ ժամանակ առաջ ժամ հարցրած և ծխախոտ խնդրած երիտասարդի անսպասելի հարձակմանը, ով ֆիզիկական բռնություն է գործադրել նրա նկատմամբ` պարանոցը և պարանոցի ոսկյա շղթան բռնել և նրան հետ-հետ է քաշել ու գցել գետնին` պոկելով ոսկյա շղթան։ Այդ ընթացքում նկատել է, որ հարձակվողը քիչ առաջ իրենից ժամ հարցրած և ծխախոտ խնդրած երիտասարդն է (ըստ տուժող Ա.Քոչարյանի և վկա Ա.Ղա¬զանչյանի ցուցմունքների, «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերությունից ստացած և որպես ապացույց ճանաչված գրության և տուժող Ա.Քոչարյանի շահագործած 077-873348 հեռախոսահամարից կա¬տարված զանգերի տեղանշման տվյալների, դատաբժշկական փորձաքննության 2012թ. հոկտեմ¬բերի 10-ի թիվ 2916 եզրակացությամբ և փորձագետ Վ.Ադամ¬յանի ցուցմունքի, տուժողի և ամբաս¬տանյալի հագուստների վրա հայտնաբերված մանրաթելերի քրեա¬գիտա¬կան փորձաքննության 2012թ. հոկտեմբերի 19-ի թիվ 28405205 եզրակացության)։
- դեպքի վայրից այդ երիտասարդը դիմել է փախուստի, իսկ տուժող Ա.Քոչարյանը փոշոտված հագուստով վերադարձել է տուն` միայն տանn հայտնաբերելով ոսկյա շղթայի բացակյությունը և դեպքի վերաբերյալ պատմել համատեղությամբ նույն տանը բնակվող Ալեքսանդր Ղազանչյանին` նշելով նաև պարանոցի ոսկյա շղթայի անհետացման փաստը (ըստ տուժող Ա.Քոչարյանի և վկա Ա.Ղազանչյանի ցուցմունք¬ների)։
- մինչև նույն երիտասարդին Երևանի Թումանյան փողոցի վրա 2012թ. սեպտեմբերի 24-ին պատահաբար հանդիպելը տուժող Ա.Քոչարյանը ոստիկա¬նության որևէ բաժին չի դիմել (ըստ տու¬ժող Ա.Քոչարյանի և վկա Ա.Ղազանչյանի ցուցմունքների)։
- 2012թ. սեպտեմբերի 24-ին Երևանի Թումանյան փողոցի մոտ տուժող Ա.Քոչարյանը նկատել, ուսումնասիրել ու ըստ դիմագծերի և կրած նույն հագուստների ճանաչել է երկու օր առաջ իրեն կողոպ¬տած երիտասարդին` դեպքի մասին տեղեկացնելով տարածքում ծառայություն կատարող հա¬մազգես¬տով և քաղաքացիական հագուստով ոստիկաններին, այդ թվում` ոստիկան Արկադի Բաղդա¬սարյանին (ըստ տուժող Ա.Քոչարյանի, վկաներ Ա.Ղազանչյանի և Ա.Բաղդասարյանի ցուցմունք¬ների)։
- ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության, այնուհետև Կենտրոնականի բաժին ավտո¬մեքենաներով տեղա¬փոխվելիս տուժող Ա.Քոչարյանը և ամբաստանյալ Ս.Խաչատրյանն հա¬գուստ¬ներով միմյանց հետ չեն շփվել, և տուժող Ա.Քոչարյանը միայն ոստիկանության բաժնում է պարզել պարանոցի ոսկյա շղթային տիրանալու նպատակով նրա վրա 2012թ. սեպտեմբերի 21-ին հար¬ձակված երիտասարդի տվյալները` այն, որ վերջինս հանդի¬սանում է սույն գործով ամբաստանյալ Սերգեյ Խաչատրյանը (ըստ տուժող Ա.Քոչարյանի, վկաներ Արկադի Բաղդա¬սարյանի և Մարգար Ներսիսյանի ցուցմունքների, որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաս¬տաթղթերի` զեկու¬ցագրի և Ս.Խաչատրյանին բերման ենթարկելու արձանագրությամբ)։
- նախաքննության ընթացքում բազմիցս հարցաքննվելիս, այդ թվում` գործով ամբաստանյալ Ս.Խաչատրյա¬նի հետ առերեսման ժամանակ, տուժող Ա.Քոչարյանը որևէ անգամ կասկած չի հայտ¬նել ոսկյա շղթան կողոպտելու նպատակով իր վրա հարձակված անձի ինքնության վերաբերյալ` պնդե¬լով, որ դա կա¬տարել է սույն գործով ամբաստանյալ Սերգեյ Խաչատրյանը։

4. Դատարանի իրավական վերլուծություններ.
Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում գնա¬հատելով դա¬տաքննութ¬¬¬յամբ հե¬տա¬զոտված վերոնշյալ ապացույցները` Դա¬տա¬¬րանն հաստատված հա¬մարեց այն, որ ամբաս¬տան¬յալ Սերգեյ Խաչատրյանը կատարել է տուժողի առողջութ¬յան համար ոչ վտանգավոր բռնության գործադրմամբ զգալի չափերով գույքի կողոպուտի փորձ, այսինքն` մեղավորությամբ կատարել է հան¬ցա¬վոր արարք« որն համա¬պա¬տաս¬խա¬նում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցա¬գործութ¬յան հատ¬կանիշ¬ներին, հետևաբար` վեր¬ջինս քրեա¬կան պա¬տաս¬¬¬խա¬նատ¬վության և պատժի ենթակա է այդ հոդվածով (համապատասխան մասով և կետով)։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Ս.Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով առաջադրված մեղադ¬րանքի հիմնավորվածությանը (ըստ նրան որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշման և մեղադրական եզրակացության)` Դատա¬րանը փաս¬տում է, որ ոսկյա շղթային փաստացի տիրանալու վերաբերյալ հանգամանքն ապացույցների բավարար հա¬մակ¬ցությամբ չի հաստատվել (ապացուցվել) և այդ կապակցությամբ պաշտպանական կողմի վիճարկումներն հիմնավոր են, հետևաբար` ամբաստանյալ Ս.Խաչատրյանը քրեա¬կան պատասխա¬նատ¬վության և պատժի է ենթարկա կողո¬պուտի փորձի (չավարտ¬¬¬ված տե¬սակի) համար։
Նման հետևության Դատարանն հանգեց հաշվի առնելով տուժող Արթուր Քոչարյա¬նի` հրա¬պա¬րակված և հետազոտված բացատրությունում, ցուցմունք¬ներում և հայտարարությունում (նրա մաս¬նակցությամբ կատարված քննչական գործողության արձանագրություններում) առկա անորո¬շությունը (մեղ¬սագրվող արարքին ամբաս¬տան¬յալ Ս.Խաչատրյա¬նի կողմից իր առնչութ¬յունն հերքելու պայմաննե¬րում) և նրան, որպես քննվող դեպքի միակ ականատեսի, ողջ դատաքննության ընթաց¬քում հար¬ցաքննելու և այն հստակեցնելու (պարզելու) օբյեկտիվ անհ¬նարի¬նությունը.
Այսպես, կողոպուտի հանգամանքների վերաբերյալ դեռևս 2012թ. սեպտեմբերի 24-ին բացատ¬րություն տալիս Արթուր Քոչարյանը նշել է, որ անծանոթ երիտասարդը, թիկունքից մոտենալով իրեն, բռնել է պարանոցից, գցել գետնին և մինչև իր բարձրանալը դիմել է փա¬խուստի։ Նկատել է, որ բա¬ցա¬կայում է պարանոցի ոսկյա շղթան, մտածել է` նա է գողացել։ Այնուհետև չի դիմել ոստիկա¬նութ¬յուն` մտածելով, որ մի օր կտեսնի նրան և դեմքով կճանաչի։ Նույն բացատ¬րության մեջ նշել է նաև, որ իր կարծիքով այդ երիտասարդն է գողացել իր շղթան, քանի որ հենց այդ ժամանա¬կա¬հատվածում է նկատել, որ շղթան չկա, մոտակայքում էլ քաղաքացիներ չկան։
2012թ. սեպտեմբերի 24-ին հարցաքննվելիս տուժող Ա.Քոչարյանը նշել է, որ երիտասարդն իրեն թիկունքից մոտեցել է, ձեռքերով սեղմել է պարանոցն ու ֆիզիկական ցավ պատճառել, ավելին` քաշել և գցել է գետնին։ Գետնին գցելու և իրեն ետ քաշելու ժամանակ տեսել է այդ երիտասարդի դեմքը, ով եղել է իրենից ժամ հարցնող և ծխախոտ խնդրող անձը։ Մինչև գետնից բարձրացել է, այդ երի¬տասարդը փախել է, սակայն նրան չի հետապնդել, քանի որ չի հասցրել տեսնել, թե որ ուղղութ¬յամբ է վերջինս փախել։ Այդ պահին փողոցում այլ մարդ չի եղել։ Նստելով պատահական տաքսի ավտոմեքենա` մոտ 30 րոպե անց վերադարձել է տուն, նկատել, որ պարա¬նոցից բացակայում է 300.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 27 գրամ քաշով, 58 հարգի ոսկյա շղթան։ Կասկածել է, որ այդ տղան է ոսկյա շղթան տարել, սակայն Ոստիկա¬նութ¬յուն չի դիմել` մտածելով, որ ձեռքի տակ փաս¬¬տեր չունի։
Դատաբժշկական փորձաքննության ընթացքում` 2012թ. սեպտեմբերի 25-ին փորձագետ Վ.Ադամյանի մոտ, տուժող Ա.Քոչարյանն հայտարարել է, որ 2012թ. սեպտեմբերի 21-ին` ժամը 23.10-ի սահմաններում, Երևանի Մաշտոց-Գրիգոր Լուսովորչի փողոցների խաչմերուկի մոտ մի անծանոթ տղամարդ իրեն մոտեցել է թիկունքից, ձեռքերով սեղմել պարանոցը, քաշել-գցել գետնին, որի ժամանակ պոկել է պարանոցի վրայի ոսկյա շղթան և դիմել փախուստի, որի հետևանքով վնաս¬վել են ձախից ստորին ծնոտի 6,7-րդ արհեստական ատամները։ Դեպքի հետ կապված բուժօգնութ¬յան չի դիմել։
2012թ. սեպտեմբերի 25-ին գործով ամբաստանյալ Ս.Խաչատրյանի հետ առերես հար¬ցաքննվե¬լիս նշել է, որ վերջինս մոտեցել է իրեն, հարցրել ժամը, ապա ծխախոտ է խնդրել։ Այնու¬հետև, երբ գետնանցումով դուրս է եկել «Ս.Սարգիս» եկեղեցու մայթ, Ս.Խաչատրյանը թիկուն¬քից մոտեցել է, ձեռքերով բռնել է պարանոցը և քաշել շղթան։ Շղթան ձգվել է, այն ձեռքով բռնել է։ Նա իրեն քաշել և գցել է, իսկ երբ գետնից բարձրացել է, Ս.Խաչատրյանն արդեն փախել էր։ Երկրորդ անգամ վերջինիս տեսել է «Կարապի լճի» մոտ, ճանաչելով դիմել է մոտակա ոստիկան¬ներին, որոնք նրան տարել են ոստիկանության բաժին։ Դեպքի պատճառով ատամների պլոմբներն իրենց տեղից «թռել» են, թեև դրանք պլոմբել էր երկու ամիս առաջ։
2012թ. սեպտեմբերի 25-ին իրականացված դեպքի վայրի զննմանը մասնակցելիս տուժող Ա.Քոչարյանն հայտարարել է, որ Սերգեյ Խաչատրյանը թեկունքից մոտեցել և ձեռքերով սեղմելով պարանոցը` իրեն քաշել-գցել է գետնին, որի ժամանակ քաշել և պոկել է պարանոցի ոսկյա շղթան և անհայտ ուղղութ¬յամբ դիմել փախուստի։
2012թ. հոկտեմբերի 30-ին լրացուցիչ հարցաքննվելիս Ա.Քոչարյանը նշել է, որ երիտա¬սարդն իրեն գետնին է գցել` ետ քաշելով, որի ժամանակ տեսել է նրա դեմքը և դեմքով ճա¬նաչել նրան։
2012թ. նոյեմբերի 20-ին լրացուցիչ հարցաքննվելիս և 2012թ. նոյեմբերի 26-ին գործով վկա Գ.Հովհաննիսյանի (ամբաստանյալի մորաքրոջ եղբոր) հետ առերես հարցաքննվելիս տուժող Ա.Քոչար¬յանը կողոպուտի վերոնշյալ հանգամանքի վերաբերյալ որևէ տվյալներ չի հայտնել։
Այսպիսով, մինչդատական վարույթի ընթացքում տուժող Ա.Քոչարյանի տված բացատ¬րությունում, ցուց¬մունք¬ներում և կատարած հայտարարություններում հաղորդված փաստական տվյալները միմ¬յանց հետ համադրելու, հետազոտելու և գնա¬հատելու արդյունքներով Դատարանը փաստում է, որ վերջինս, պնդելով իր ոսկյա շղթան բացահայտորեն հափշտակելու ամբաս¬տանյալ Ս.Խաչատրյանի դիտա¬վորության առկայությունը, հաս¬տատելով ամբաստանյալ Ս.Խա¬չատրյա¬նի կողմից իր վրա հարձակվելու այլ (շահադիտականից զատ) մղումների բացակայությունը և նկա¬րագրելով դրան ուղղված վերջինիս գործողությունները (հատկապես` շղթան քաշելը և պոկելը), այնուամենայնիվ, միանանշակ և հստակ կերպով չի հաստատել Ս.Խա¬չատրյանի կողմից իր ոսկյա շղթան փաստացի հափշտակելու (վերց¬նելու) հանգամանքը. փախուստ կատարող Ս.Խաչատրյանի ձեռքին իր ոսկյա շղթան չի նկատել, պարա¬նոցից դրա բացակա¬յութ¬յունը հայտնաբերել է միայն տանը։ Ավելին` տուժող Ա.Քոչարյանն իր ցուցմունքներով չի բացառել քաշելու հետևան¬քով այն գետնին հայտնվելու, ինչպես նաև նույն շղթայի ամբողջա¬կա¬նության խախտման և տուն վերա¬դառնալու ճանապարհին այն կորցնելու վերաբերյալ պաշտ¬պա¬նական կողմի առաջ քաշած վար¬կածները, որոնք ստուգելու, հերքելու կամ հաս¬տատելու օբյեկտիվ հնարա¬վորություն Դատարանում չընձեռն¬վեց։ Վերոնշյալ հան¬գամանքի շուրջ տուժողի ցուցմունքների անորոշությունը պաշտ¬պա¬¬նը փորձեց տարածել նաև ամբաստանյալ Ս.Խաչատրյանին մեղսագվող արարքի հիմնավոր¬վածության վրա` հերքելով վերագրվող արարքին իր վստահորդի առնչութ¬յունը, թեև, ինչպես արդեն հիշատակվեց, այդ անորոշությունը պայմանավորված է պարա¬նոցից ոսկյա շղթան քաշել-պոկելուց հետո այն այլևս չնկատելու, տեղում չորոնելու, շղթայի անհե¬տացումը միայն տանն հայտնաբերելու փաստով և այդ կապակցությամբ մինչդատական վարույթի ողջ ընթացքում տուժողի անփոփոխ դիրքորոշմամբ։
Դատարանի համոզմամբ ամբաս¬տան¬յալ Ս.Խա¬չատրյա¬նի կողմից ոսկյա շղթան բացա¬հայտորեն հափշտակելու նախնական հան¬ցավոր դիտավո¬րութ¬յունը մինչև վերջ հասցնելու հանգա¬մանքի մասին չի կարող վկայել նաև դեպքի վայրից վերջինիս հապճեպ փա¬խուստ կատարելու փաս¬տը, քանի որ ամբաստանյալ Ս.Խաչատրյանը կարող էր փախուստի դի¬մել նաև կողոպուտ կատա¬րելիս իր կամքից անկախ հան¬գամանք¬նե¬րով, տուժող Ա.Քոչարյանի դի¬մադ¬րությանն հանդիպելու պատճառով հանցավոր նպա¬տա¬կի (արդյունքի) չհաս¬նելու պարա¬գա¬յում` իր դեմքը տուժողից հնա¬րա¬վորինս թաքցնելու, այդ պահին և հետագայում բռնվելու հավա¬նա¬կա¬նությունը նվազագույնի հասցնելու շարժառիթով։ Վե¬րոնշյալ հետևության հան¬գելիս Դատարանն հաշվի է առնում նաև այն, որ նախաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցներով տուժող Ա.Քոչար¬յանի հափշտակված ոսկյա շղթան չի հայտնաբերվել, առավել ևս` ամբաստանյալ Ս.Խաչատրյանի անձնական կամ բնակա¬րանի խուզարկությունների արդյունքներով։
ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ և ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածների համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մա¬սին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գոր¬ծին վերաբերող փոխ¬կա¬պակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբող¬ջութ¬¬յամբ։ Մեղադրանքն ապացուց¬ված լինե¬լու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն փա¬րատ¬վել ՀՀ քրեադա¬տա¬վարական օրենսգրքի դրույթներին համապա¬տաս¬խան պատ¬շաճ իրա¬վա¬կան ընթա¬ցա¬կարգի շրջա¬նակներում, մեկնա¬բան¬¬վում են հօգուտ մեղադրյալի։ Կասկած¬յալը կամ մե¬ղադրյա¬լը պարտա¬վոր չէ ապացուցել իր անմե¬ղութ¬յունը, նրա անմե¬ղության ապացուցման պար¬տա¬¬կանութ¬յունը չի կարող դրվել պաշտպա¬նութ¬յան կողմի վրա։ Մեղադ¬րան¬քի ապա¬ցուց¬ման և մե¬ղադրյա¬լին ի պաշտպանություն բերված փաս¬տարկ¬ների հերք¬ման պարտա¬կա¬նությունը կրում է մեղադրանքի կողմը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադ¬րա¬կան դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայաց¬վում է միայն այն դեպ¬քում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորութ¬յունն ապա¬ցուցված է դա¬տա¬կան քննության ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաս¬տանյալի մեղավորությունը կա¬րող է հա¬մար¬վել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկա¬վար¬վելով անմեղության կանխավար¬կա¬ծով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացա¬կարգի շրջանակներում դատական քննության ընթաց¬քում գործի հանգամանքնե¬րի հետազոտման արդյունքների և դատաքննության ժամանակ հե¬տա¬զոտ¬ված հավաս¬տի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, նույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-4-րդ կետե¬րում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ։
Վերոնշյալ իրավական վերլուծությունները ներկայացված փաստական տվյալների վրա տա¬րածելով` Դատարանը փաստում է, որ թեև ոսկյա շղթան տուժող Ա.Քոչարյանի տիրապե¬տութ¬յու¬նից դուրս է եկել ամբաստանյալ Ս.Խաչատրյանի հանցավոր գործողությունների հետևանքով, սակայն դատաքննությամբ հետազոտված որևէ ապացույցով չի հաստատվել այն, որ վերջինս տիրացել է դրան, այսինքն` հասցրել է վերցնել, ինչպես նաև իրա¬կան հնա¬րա¬վո¬¬րութ¬յուն է ունեցել տնօրինել կամ օգտագործել տուժողի ոսկյա շղթան։ Դատարանի համոզմամբ ամբաս¬տանյալ Ս.Խա¬չատրյա¬նի կողմից տուժողի ոսկյա շղթային փաս¬տացի տիրա¬նալու և այն տնօրի¬նելու հանգամանքի չապա¬ցուց¬վածությունը ( այլ կերպ` հափշտակության առարկա հանդի¬սացած ոսկյա շղթայի կորստի վերա¬բերյալ չհերքված վարկածը), որպես չփարատված կաս¬կած, ՀՀ քրեական դատա¬վարա¬կան օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն, պետք է մեկ¬նա¬բանվի հօգուտ վերջինիս, այսինքն` ամբաս¬տանյալ Ս.Խաչատրյանը քրեական պատասխա¬նատ¬վության և պատժի ենթակա է կողո¬պուտի փորձի հա¬մար։
Դատարանը ամբաստանյալ Ս.Խաչատրյանին առաջադրված մեղադրանքում վերոնշյալ փոփո¬¬խությունը կատարելիս հաշվի է առնում ՀՀ քրեա¬կան դատավարական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի պահանջը` այն, որ ամբաս¬տանյալ Սերգեյ Խաչատրյանի վիճակը դրանով չի վատթա¬րանում, նրա պաշպանության իրավունքը չի խախտվում։
Ամբաստանյալ Սերգեյ Խաչատրյանի մեղա¬վո¬րութ¬յան վե¬րա¬բերյալ հետևության Դատա¬րանը հան¬գեց նախապես քննարկելով և մերժելով իր վստահորդին արդարացնելու վերաբերյալ պաշտ¬պան Խ.Խաչատրյանի` դատաքննության ընթացքում հարուցված (խորհրդակցական սեն¬յակում անդրադառնալու պայմանով հետաձգված), ինչպես նաև պաշտպանական ճառով ներկա¬յացված միջնոր¬դությունները։
Այսպես, պաշտպան Խ.Խաչատրյանը միջնորդել է`
- որպես ապացույց անթույատրելի ճանա¬չել իրեղեն ապացույց ճանաչված հագուստները և դրանցից ածանցյալ այլ ապացույցները («թունա¬վոր պտղի» սկզբունքի կիրառմամբ), մասնա¬վորապես` մանրաթելերի քրեագիտական փոր¬ձաքննության 2012թ. հոկտեմբերի 19-ի թիվ 28405205 եզրակացությունը` պատճառաբանելով, որ հա¬գուստները ձեռք չեն բերվել ՀՀ քրեական դա¬տա¬վարական օրենսգրքի 121-րդ հոդվածում սպառիչ թվարկված քննչական գործողությունների կա¬տար¬¬ման արդյունքներով, այլ վարույթն իրականացնող մարմնին ներկայացվել են վերջինիս պա¬հան¬ջով` համապատասխանաբար` գործով տուժողի և ամբաստան¬յալի կողմից։
Համաձայն հրապարակված և դատաքննությամբ հետազոտված փաստաթղթերի, մասնա¬վորապես` հագուստը ներկայացնելու վերաբերյալ 2012թ. սեպտեմբերի 24-ին կազմված արձա¬նագրութ¬¬յան` Արթուր Քոչարյանը նա¬խաքննա¬կան մարմնին է ներկայացրել մոխրագույն երկարաթև ժակետը և հայտնել, որ 2012թ. սեպտեմբերի 21-ին` ժամը 23։10-ի սահ¬մաններում, տեղի ունեցած կողոպուտի ժամանակ այն ևս եղել է իր հագին։ Ըստ արձանագրության` ժա¬կետը դրվել է պոլիէթի¬լենային տոպրակի մեջ, կնքվել Կենտրոնականի քննչական բաժնի «ծրարների հա¬մար» կնի¬քով։ Արձա¬նագրությունը ստորագրել են Արթուր Քոչարյանի և քննիչ Ռ.Նազարյանի կողմից։ Մեկ այլ փաս¬տաթղթի` Սերգեյ Խաչատրյանի հագուստները ներկայացնելու վերաբերյալ 2012թ. սեպտեմ¬բերի 24-ին կազմված արձա¬նագրության համաձայն` վերջինս նախաքննական մարմնին է ներկա¬յացրել մեկ անդրավարտիք և սև կտորից երկարաթև սվիտր` հայտարարելով, որ այն իր ամենօրյա հագուստն է, որը կրել է նաև 2012թ. սեպտեմբերի 21-ին ( վերագրվող արարքի կատարման օրը)։ Հագուստները դրվել են պոլիէթի¬լենային տոպրակի մեջ, կնքվել Կենտրո¬նականի քննչական բաժնի «ծրարների համար» կնի¬քով, ստո¬րագրվել քննիչի և Ս.Խաչատրյանի կողմից։ Փաթեթների և կնիքների անվնասության, տու¬ժողի և ամբաս¬տան¬յալների հագուստների առանձին փաթեթավորման փաստը Դատարանում հաս¬տատեց նաև մանրա¬թելերի քրեագիտական բնագավառի փորձագետ Գոհարիկ Հովհաննիս¬յանը։
Դատարանը փաստում է, որ պաշտպանի վերոնշյալ միջնորդությունն անհիմն է, քանի որ ողջ դատական քննության ընթացքում հագուստների պատ¬կանելիության վերաբերյալ որևէ վիճարկում չի եղել, ավելին` տու¬ժողի և ամբաստանյալի վերոնշյալ հագուստները, համաձայն վերոնշյալ արձա¬նագրությունների, փաթե¬թավորվել են առանձին-առանձին, կնքվել նախաքննական մարմ¬նի կնիքով, որով բացառվել է դրանք, ինչպես նաև դրանց առանձնա¬հատկությունները, հատ¬կանիշները, պարու¬նա¬կող հետքերը փոխելու (առավել ևս միմյանց հետ այդ հագուստների շփման) հնարավո¬րութ¬յունները։ Տվյալ պարագայում բացակա¬յում են նաև վերոնշյալ ապացույցներն անթույ¬լատ¬րելի ճանաչելու վերա¬բերյալ ՀՀ քրեական դատա¬վա¬րական օրենսգրքի 105-րդ հոդվածով թվարկ¬ված հիմք¬երը։
- ոչ վերաբերելի, իսկ ՀՀ քրեական դատա¬վա¬րական օրենսգրքի 86-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետի հիմքով նաև անթույլատրելի ճանաչել նաև գործով որպես վկա հարցաքննված ՀՀ ոստիկա¬նության աշխատակիցներ Արկադի Բաղդասարյանի և Մարգար Ներսիս¬յանի ցուցմունքները` պատ¬ճա¬ռաբանելով, որ վերջիններս սույն գործով իրակա¬նացրել են իրենց դատավարական լիազո¬րությունները։ Մինչդեռ, զեկուցագիր կազմած և ՀՀ ոստի¬կանության Կենտրո¬նականի բաժնի պետին ներկայացրած, ինչպես նաև կողոպուտի կատարման մեջ կաս¬կածվող Ս.Խաչատրյանին բերման և անձնական խուզարկության ենթարկած Արկադի Բաղդա¬սար¬յանին և Մարգար Ներսիսյանին (ովքեր վերոնշյալ գործողություններից հետո, որպես հետաքննութ¬յան մարմին, տվյալ քրեական գործին որևէ այլ առնչություն չեն ունեցել) հայտնի են եղել տվյալ գործով պարզման ենթակա էական հանգամանքներ, մասնա¬վո¬րապես` տուժող Ա.Քոչարյանի կողմից Երևանի Թումանյան փողոցի վրա նկատած Ս.Խա¬չատրյա¬նին որպես նրանից օրեր առաջ կողոպուտ կատարած անձի ճանաչման և նույնա¬կա¬նաց¬ման, ինչպես նաև տուժողին և ամբաս¬տանյալին մեքենաներով Ոստիկանության վար¬չություն, ապա բաժին տեղափոխելիս նրանց հա¬գուստների հնարավոր շփման վերաբերյալ տեղեկություն¬ներ (սյդ վարկածներն առաջ էր քաշել պաշտպա¬նական կողմը և դրանց ստուգումը բխում էր գործի բոլոր հանգա¬մանքների օբյեկտիվ, լրիվ և բազմակողմանի պարզումն ապահովելու օրենսդրական պահանջից), այսինքն` վերջիններս որպես ոստիկանության աշխա¬տակից, իրենց ծառայողական պարտակա¬նութ¬յունները կատա¬րելուց զատ, եղել են վերոնշյալ հանգա¬մանք¬ների անմիջական ականատեսը և տեղեկութ¬յուն¬ների կրողը, որի ուժով կարող էին հարցաքննվել վկայի կարգավիճակով ( «վկան անփո¬¬խարինելի է» սկզբունքի ուժով, որի քրեադատավարական հիմքն է ՀՀ քրեական դատավա¬րա¬կան օրենսգրքի 90-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ, ինչպես նաև 91-97-րդ հոդվածների համապա¬տաս¬խան կետերը)։ Պաշտպանի պատճառաբանությունը, բավարար փաս¬տարկման և հիմնավորման պարա¬գայում, կարող էր ծառայել որպես հետաքննության մարմնի դեմ բացարկ ներ¬կա¬յացնելու փաստարկ, սակայն նման միջնորդություն չի ներկայացվել` հավանաբար հաշ¬վի առնելով նաև այն, որ տվյալ անձինք ամբաս¬տանյալ Սերգեյ Խաչատրյանին բերման ենթար¬կելու օրվանից ևեթ սույն գործով ծառայողական լիազո¬րություն¬ներից այլևս չեն օգտվել։
- պաշտպանական ճառում վիճարկվեց նաև գործով վկա Ալեքսանդր Ղազանչյանի ցուց¬մունքները` այն պատճա¬ռաբանությամբ, թե իբր դրանք արժանահավատ չեն, ածանցված և կանխո¬րոշված են գործով տուժող Ա.Քոչարյանի ցուցմունք¬¬ներով, քանի որ Ղազանչյանը դժվա¬րացավ հստակորեն նկարագրել 2012թ. օգոստոսի 21-ին տնից դուրս գալիս տուժող Ա.Քոչարյանի կրած վերնազգեստը, ավելին` պաշտպանի մեկնա¬բանմամբ սխալ նշեց տնից Քոչարյանի դուրս գալու ժամը, քանի որ ժամը 21-ի սահմաններում վերջինս չէր կարող Երևանի Մոլդովական փողոցի վրա գտնվող տնից դուրս գալ, քանի որ նրա բջջային 077-873348 հեռախոսահամարը դեռևս ժամը 18։31-ի սահման¬ներում շահագործվել է Երևանի Կենտրոն վարչա¬կան շրջանի տարածքում` Եզնիկ Կողբացի հաս¬ցեում ( այսինքն` տուժող Ա.Քոչարյանն այդ ժամին գտնվել է Հանրապետության հրապարակից հա¬րա¬կից այդ վայրում)։ Մինչդեռ վկա Ա.Ղազանչյանը Դատարանում չբացառեց նույն օրը` մինչև Հանրապետութ¬յան հրապարակ մեկնելը տուժող Ա.Քոչարյանի կողմից տնից դուրս գալու և վերա¬դառ¬նալու հան¬գամանքը։ Ինչ վերաբերում է 2012թ. օգոստոսի 21-ին Հանրապետության հրապարակ գնալու նպատակով տնից վերջնակա¬նապես դուրս գալու ժամի վերաբերյալ պաշտ¬պանի վիճարկմանը, ապա այն տուժողի շահագործած բջջային 077-873348 հեռախոսահամարի տե¬ղանշման տվյալների հետ փոխկապակցելը տեղին չէ` հետևյալ պատճառա¬բա¬նությամբ.
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, 2012թ. նոյեմբերի 5-ին բավարարելով նախաքննական մարմնի միջնորդությունը, թույ¬լատրել էր վերծանել տուժող Ա.Քոչարյանի շահագործած բջջային 077-873348 հեռախոսա¬հա¬մարից կատարված վերծանումները, ալեհավաքների տեղակայման հասցեները միայն 2012թ. սեպտեմ¬բերի 21-ի ժամը 22։00-ից մինչև ժամը 24։00-ն ընկած ժամանակահատվածում, թեև «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերությունից 2012թ. նոյեմբերի 22-ին տրամադրվել են ողջ օրվա ընթացքում այդ հեռախոսահա¬մա¬րով կատարված զանգերի վերծանումները, բաժանորդների վերաբերյալ տվյալ¬ները և զանգերի տեղանշման տվյալները (Cell ID)։ Նման պայմաններում Դատարանի որոշման մեջ նշված ժամա¬նա¬կահատվածից զատ բոլոր վերծանումները, այդ թվում` տեղանշման տվյալները (Cell ID) «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերությունից ձեռք են բերվել ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 241-րդ հոդվածի և 105-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի պահանջների, այն է` քննչական այդ գործո¬ղութ¬յան կատարման դատավարական կարգի խախտմամբ (այլ կերպ` առանց դատարանի թույլտվութ¬յան), հետևա¬բար` դրանք չեն կարող որպես ապացույց օգտագործվել, տվյալ դեպքում` նույնիսկ վիճարկել տուժող Ա.Քոչարյանի կողմից 2012թ. սեպտեմ¬բերի 21-ին տնից վերջնականապես դուրս գալու ժամի վերա¬բերյալ գործով վկա Ա.Ղազանչյանի ցուցմունքի արժանահավատությունը։
Այսպիսով, պաշտպան Խ.Խաչատրյանի վերոնշյալ միջնորդություններն ու դրանց հիմքում դրված պատճա¬ռա¬բանություններն անհիմն են, այդ միջ¬նոր¬դությունների հիմքում դրված փաս¬տարկները` սուբ¬յեկ¬տիվ, ոչ լրիվ և միակողմանի գնա¬հատ¬ման հետևանք, չեն բխում դա¬տաքննութ¬յամբ հետա¬զոտված ապա¬ցույց¬ների պատշաճ գնահատման արդյունք¬ներից. ամբաստանյալ Ա.Քոչար¬յանի մեղավորությունն հաստատվել է գոր¬ծին վերաբերող փոխ¬կա¬պակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբող¬ջութ¬¬յամբ։
Ամբաստանյալ Սերգեյ Խաչատրյանի նկատմամբ պատիժ նշա¬նակելիս, ինչպես նաև պատիժը կրելու անհրաժեշտության հարցը քննարկելիս Դատա¬րանն հաշվի է առ¬¬նում հետևյա¬լը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬կանգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հան¬¬ցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համա¬ձայն` հան¬ցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրա¬վական ներգոր¬ծության այլ միջոց¬ները պետք է լի¬նեն արդարացի, համապա¬տասխանեն հանցանքի ծան¬րութ¬յանը, այն կատարելու հանգա¬մանք¬նե¬րին, հանցավորի անձնա¬վորութ¬յանը, անհրա¬ժեշտ և բավա¬րար լինեն նրան ուղ¬ղելու և նոր հանցա¬գոր¬ծությունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերն սահմանում են, որ հան¬ցա¬գոր¬ծության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդա¬րացի պատիժ, իսկ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագոր¬ծության՝ հան¬րութ¬յան հա¬մար վտան¬գավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալ¬ներով, այդ թվում՝ պատասխանատ¬վությունն ու պատիժը մեղմացնող և/կամ ծան¬րաց¬¬նող հանգամանք¬նե¬րով։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար նա¬խա¬տեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Սույն գործով, որպես ամբաստանյալ Սերգեյ Խաչատրյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալներ է դիտարկում նախկինում դատապարտված չլինելը (ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2012թ. սեպտեմբերի 24-ի դրությամբ կատարված ստուգման արդյունքներով), երիտասարդ լինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի պետի տրամադրած տեղեկանքի` ծնվել է 1988թ. սեպտեմբերի 6-ին), ՀՀ զին¬ված ուժերում ծառայելը, փոքրահասակ տարիքում հորը կորցնելը և հայրական դաստիարակությունից զրկվելը (ըստ ԱԱ թիվ 115150 մահվան վկայականի` Մարտին Ռաֆիկի Խաչատրյանը մահացել է 1999թ. հոկտեմբերի 8-ին), իսկ որպես պատասխա¬նատ¬վությունը և պատիժը մեղմացնող հան¬գա¬մանք` բնակության վայրում դրականորեն բնու¬թագրվելը (ըստ Երևա¬նի Չկալովի 32 տան հարևանների ստորագրություններով հաստատված բնութագրի)։
Դատարանը ամբաստանյալ Սերգեյ Խաչատրյանի պատասխա¬նատվութ¬յունն ու պատիժը ծան¬րացնող հանգամանք չարձանագրեց։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տան¬յալ Սեր¬գեյ Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տե¬սակի ընտրության և այն կրելու անհրա¬ժեշտութ¬յան հար¬ցին` Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցակազմի պատժամասն այլընտրանքային է, հետևաբար` տվյալ իրավի¬ճա¬կում քննարկման ենթակա են պատժատեսակի ընտրության և պատ¬ժաչափի, ազատազրկման դատապարտելու պարագայում` նաև պատիժները կրելու կամ չկրելու հար¬ցերը։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալի կատարած հանցագոր¬ծության¬ բնույթն ու վտանգա¬վո¬րութ¬յան աստիճանը, այն կատարելու վայրն ու հանգամանքները, մինչև դատաքննության ավարտն իրեն մեղավոր չճանաչելու և չզղջալու հանգամանքը, ինչպես նաև ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի տեսանկյու¬նով բացառիկ հան¬գա¬մանքների բացա¬կայությունը` Դա¬տա¬րանը գտնում է, որ ամբաս¬¬տանյալ Ս.Խաչատրյանի նկատ¬մամբ պատիժ պետք է նշանակվի բացա¬ռապես ազա¬տազրկման ձևով և նվազ խիստ պատժի` տուգանքի նշանակումը չի ա¬պա¬¬հովի պատժի նպատակ¬ները։ Նույն պատճառաբանությամբ Դատարանն արձա¬նագրում է, որ ամբաս¬տան¬յալի նկատմամբ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող պատիժը պայմա¬նա¬¬կանորեն չկիրա¬ռելու, ազա¬տազրկման նվա¬զագույն չափից ավելի ցածր պատիժ նշանակելու հիմքերը բացա¬կայում են։ Պատժի նպատակներն ապահո¬վելու տես¬անկյու¬¬նով Դատարանը գտնում է, որ ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող պա¬տիժն ամբաստանյալը պետք է կրի, այն արդա¬րացի և անհրաժեշտ է նրան ուղղելու, նոր հան¬ցագոր¬ծությունների կատա¬րումը կանխելու համար։ Ինչ վերաբերում է ամբաս¬տանյալի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալ¬ներին, նրանց պատաս¬խա¬նատ¬վություն ու պատիժը մեղմացնող վերը թվարկված հանգա¬մանքներին, ապա Դատարանը դրանք հաշվի է առնում ամբաս¬տանյալ¬ի նկատմամբ պատ¬ժաչափ սահմանելիս։
Քննարկելով ամբաստանյալ Սերգեյ Խաչատրյանի նկատ¬մամբ ընտրված խափանման միջոց կալա¬նա¬վորման հարցը` Դատարանը գտնում է, որ այդ խափանման միջոցը վերացնելու կամ փո¬փոխելու հիմքերը բացակայում են` պայմա¬նա¬վորված նրան իրական պատժի` ազա¬տազրկման դատա¬պարտելու և դա¬տավճռի կա¬տա¬¬րումն ապահովելու անհրաժեշ¬տութ¬յամբ։ Միաժա¬մա¬նակ անդրա¬¬դառ¬նալով ամբաս¬տան¬¬յալ Ս.Խաչատրյանի պատ¬ժի կրման սկիզբն հաշ¬վարկելու և անազա¬տության մեջ գտնվելու ժամկետն հաշվակցելու հար¬ցերին` Դատա¬րանը գտնում է, որ նրա պատ¬ժի կրման սկիզբն անհրա¬ժեշտ է հաշվարկել վերջինիս փաս¬տացի արգելանքի վերց¬նելու պահից` 2012թ. սեպտեմբերի 24-ից, որի դեպքում նրան կալանքի տակ պահելու ժամկետը լրացուցիչ հաշ¬վակցե¬լու անհրա¬ժեշտութ¬¬յունը վերանում է, քանի որ հաշվակցման ենթակա ժամկետն ինքնին ընդգրկում է 2012թ. սեպ¬տեմբերի 24-ից մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելն ըն¬կած ժամանա¬կա¬¬հատ¬վածը։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դա¬տավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույց¬ների, դա¬տա¬¬կան ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի, քաղա¬¬քա¬ցիական հայ¬ցի հար¬ցերին։ Տվյալ խնդրին անդրադառնալով` Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաս¬տան¬յալի դեմ քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել, նրա գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել։
Ինչ վերաբերվում է իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, ապա Դատարանը գտնում է, որ գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող հագուստները` ամբաս¬տանյալ Սերգեյ Խաչատրյանի սև սվիտր-մայկան և տուժող Արթուր Քոչարյանի մոխրագույն սպոր¬տային ժակետն անհրաժեշտ է վերադարձնել նրանցից յուրաքանչյուրին` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Դատարանը գտնում է, որ որպես դատա¬կան ծախս` Սերգեյ Խաչատրյանից հօգուտ պե¬տա¬¬կան բյուջեի անհրաժեշտ է բռնա¬գանձել սույն գործով նշանակված փորձաքննության (մանրա¬թելերի քրեագիտական փորձաքննության 2012թ. հոկտեմբերի 19-ի թիվ 28405205 եզրակացություն) կատար¬ման համար կա¬տար¬ված ծախսը` 27.600 (քսանյոթ հազար վեց հարյուր) ՀՀ դրամ գումար։
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույց¬ները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեա¬կան դատավա¬րա¬կան օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, ինչպես նաև 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդված¬ներով՝ Դատա¬րանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝

Սերգեյ Մարտինի Խաչատրյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` ազա¬տազրկում 3 (երեք) տա¬րի ժամկե¬տով։
Սերգեյ Խաչատրյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել 2012թ. սեպտեմբերի 24-ից, նրա նկատ¬մամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող հագուստները` ամբաս¬տան¬յալ Սերգեյ Խաչատրյանի սև սվիտր-մայկան և տուժող Արթուր Քոչարյանի մոխրագույն սպոր¬տա¬յին ժակետը վերադարձնել նրանցից յուրաքանչյուրին` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Որպես դատական ծախս` Սերգեյ Մարտինի Խաչատրյանից հօգուտ պետական բյու¬ջեի բռնա¬¬¬գանձել 27.600 (քսանյոթ հազար վեց հարյուր) ՀՀ դրամ գումար։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեա¬կան դատարան հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ