ԵԿԴ/0249/01/12


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը`

նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ա.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ
Ռ.ՄԿՐՏՉՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող Ա.ՆԱՂԴԱԼՅԱՆԻ
տուժողներ Լ.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ
Տ.ՄՈՒՐԱԴՅԱՆԻ
տուժողի ներկ. Վ.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ
ամբաստանյալ Կ.ԱԼԱՎԵՐԴՅԱՆԻ

2013թ. հունիսի 28-ին դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մե-ղադրանքի` Կարեն Հրաչիկի Ալավերդյանի՝ ծնված 09.04.1965թ. ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, իր հայտարարությամբ՝ ամուսնալուծված, խնամքին մեկ անձ և բարձրագույն կրթությամբ, առողջ, չի աշխատել, նախկինում դատված. 1. Երևան քաղաքի նախկին Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 25.12.2002թ. դատավճռով ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 89-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 3 տարի ժամկետով, պատժից պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է 20.05.2003թ-ին, 2. Երևան քաղաքի նախկին Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 24.02.2004թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կե-տերով՝ նույն օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն, դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի 6 ամիս ժամկետով, 3. Երևան քաղաքի նախկին Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 25.03.2004թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդ-վածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ կետերով՝ նույն օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ կետի համա-ձայն, դատապարտվել է ազատազրկման 3 տարի ժամկետով և 50.000 դրամ տուգանքի, 4. Երևան քաղաքի նախկին Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարա-նի 18.05.2004թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով` նույն օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ կետի համաձայն, դատապարտվել է ազատա-զըրկման 4 տարի ժամկետով ու 50.000 դրամ տուգանքի, պատժից պայմանական վաղաժամ-կետ ազատվել է 12.07.2006թ-ին, 5. Երևան քաղաքի նախկին Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն հա-մայնքների առաջին ատյանի դատարանի 28.07.2004թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ նույն օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ կետի համաձայն, դատապարտվել է ազատազրկման 4 տարի 3 ամիս ժամկետով և 50.000 դրամ տուգանքի, ՀՀ վե-րաքննիչ քրեական դատարանի 16.09.2004թ. որոշմամբ նշանակված պատիժը նվազեցվել է և նշանակվել ազատազրկում 4 տարի ժամկետով, 6. Երևան քաղաքի նախկին Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 19.02.2010թ. դատա-վճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով դատապարտվել է ազա-տազրկման 5 տարի ժամկետով, նույն դատարանի 22.06.2011թ. որոշմամբ 19.02.2010թ. դատա-վճիռը վերանայվել է, արարքը վերաորակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 1 տարի 4 ամիս ժամկետով, պատժից ազատվել է 22.06.2011թ-ին, փաստացի բնակվել է` ք.Երևան, Ավան, Դուրյան թաղամաս, 50-րդ շենք, հ. 45 բնակարան, սույն քրեական գործով արգելանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված երեք հանցագործություն կատարելու մեջ։
Գործի դատավարական նախապատմությունը.

ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ն.Մխիթարյանը 10.08.2012թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցել է թիվ 13146912 քրեական գործը և այն ընդունել իր վարույթ։
Քննիչի 16.08.2012թ. որոշմամբ Կ.Ալավերդյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Որպես խափանման միջոց` մեղադրյալի նկատմամբ ընտրվել է ստորագրություն չհեռա-նալու մասին։
Քննիչի 26.11.2012թ. որոշմամբ Կ.Ալավերդյանին նախկինում առաջադրված մեղադը-րանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2012թ. դեկտեմբերի 19-ին թիվ 13146912 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա-վասության առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասու-թյան առաջին ատյանի դատարանի (դատավոր Գ.Պողոսյան) 2012թ. դեկտեմբերի 24-ի որոշ-մամբ Կարեն Հրաչիկի Ալավերդյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2013թ. հունվարի 9-ի որոշմամբ նշանակվել է դատաքննության։
Ամբաստանյալ Կ.Ալավերդյանին երեք դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվա-ծի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «խարդախության միջոցով ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2012թ. մարտ ամսին պարբերա-բար այցելելով Լևոն Հարությունյանի` Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի 16 շենքի 39 բնա-կարան, վերջինիցս՝ կրկնօրինակը պատրաստելու և մի քանի օրից վերադարձնելու պատրվա-կով, վերցրել է զգալի չափի հասնող` շուրջ 100.000 ՀՀ դրամ արժողության, չինական ծաղկաման և տիրացել դրան, ինչպես նաև՝ մասնագետի ցույց տալու և գնահատելու պատրվակով Լ.Հարու-թյունյանից վերցրել է մեկ հատ «Պատվո նշան» շքանշան, սակայն այն վաճառել է 50.000 ՀՀ դրամով։
Բացի այդ, Կարեն Ալավերդյանը խարդախության միջոցով ուրիշի գույքի հափշտակու-թյուն կատարելու դիտավորությամբ 2012թ. մայիս ամսին այցելել է Երևան քաղաքի Դեմիրճյան փողոցի 25 շենքի թիվ 9 բնակարան և, նույն բնակարանի բնակչուհի Ելենա Մամիկոնի Միրզո-յանին ներկայանալով իբրև պատուհաններ պատրաստող արտադրամասի աշխատող, նախ ա-ռաջարկել է շուկայականից անհամեմատ ցածր գներով փոխարինել բնակարանի պատուհան-ները, ապա, հարմար առիթն օգտագործելով, կրկնօրինակ պատրաստելու և մի քանի օրից վե-րադարձնելու պատրվակով առաջարկել է Ե.Միրզոյանին տրամադրել իրեն պատկանող շուրջ 500.000 ՀՀ դրամ արժողության չինական արտադրության էմալապատ ծաղկամանը, խաբեութ-յամբ վերցրել այն և, չարաշահելով Ե.Միրզոյանի վստահությունը, վաճառել 50.000 ՀՀ դրամ գու-մարով, այն ծախսել իր կարիքների համար` Ե.Միրզոյանին պատճառելով զգալի չափերի հաս-նող գույքային վնաս։
Բացի այդ, Կարեն Ալավերդյանը խարդախության միջոցով ուրիշի գույքի հափշտակու-թյուն կատարելու դիտավորությամբ 2012թ. սեպտեմբեր ամսին այցելել է Երևան քաղաքի Իսա-հակյան 16 շենքի թիվ 10 բնակարան և նույն բնակարանի բնակիչ Տիգրան Մուրադյանից վաճա-ռելու և գումար տալու պատրվակով վերցրել է մեկ հատ նկար, մեկ հատ ժամացույց և մեկ հատ «Մարշալ Բաղրամյան» շքանշան և տիրացել դրանց»։
Դատաքննությամբ մեղադրող Ա.Նաղդալյանը «Առաջադրված մեղադրանքը փոխելու» և «Որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին» 26.06.2013թ. որոշումներով փոխեց ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքն ու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ երեք դրվագով, նրան մեղադրանք առաջադրեց այն բանի համար, որ նա. «խարդախության միջոցով ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2012թ. մարտ ամսին պարբերա-բար այցելելով Լևոն Հարությունյանի` Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի 16 շենքի 39 բնա-կարան, կրկնօրինակ պատրաստելու և մի քանի օրից վերադարձնելու պատրվակով նրանից վեր-ցըրել է զգալի չափի` 100.000 ՀՀ դրամ արժողության, չինական արտադրության մրգաման և հա-փըշտակել այն, ինչպես նաև՝ մասնագետին ցույց տալու և գնահատելու պատրվակով Լ.Հարու-թյունյանից վերցրել է մեկ հատ 300.000 ՀՀ դրամ արժողության «Պատվո նշան» շքանշան, հա-փըշտակել և վաճառել այն` վերջինիս պատճառելով զգալի չափերի` 400.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Բացի այդ, Կարեն Ալավերդյանը 2012թ. մայիս ամսին այցելել է Երևան քաղաքի Դեմիր-ճյան փողոցի 25 շենքի թիվ 9 բնակարան և, նույն բնակարանի բնակչուհի Ելենա Մամիկոնի Միր-զոյանին ներկայանալով իբրև պատուհաններ պատրաստող արտադրամասի աշխատող, նախ առաջարկել է շուկայականից անհամեմատ ցածր գներով փոխարինել բնակարանի պատուհան-ները, ապա, հարմար առիթն օգտագործելով, կրկնօրինակ պատրաստելու և մի քանի օրից վերա-դարձնելու պատրվակով վերցրել է Ե.Միրզոյանի 500.000 ՀՀ դրամ արժողության չինական ար-տադրության էմալապատ ծաղկամանը, խաբեությամբ հափշտակել և վաճառել այն` վերջինիս պատճառելով զգալի չափերի` 500.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Բացի այդ, Կարեն Ալավերդյանը 2012թ. սեպտեմբեր ամսին այցելել է Երևան քաղաքի Իսահակյան փողոցի 16 շենքի թիվ 10 բնակարան, չարաշահելով նույն բնակարանի բնակիչ Տիգ-րան Մուրադյանի վստահությունը, վաճառելու և 110.000 ՀՀ դրամ տալու պատրվակով վերցրել է մեկ հատ 40.000 ՀՀ դրամ արժողության նկար, մեկ հատ 60.000 ՀՀ դրամ արժողության ժամա-ցույց և մեկ հատ 5.000 ՀՀ դրամ արժողության «Մարշալ Բաղրամյան» մեդալ, հափշտակել դրանք և Տ.Մուրադյանին պատճառել զգալի չափերի` 105.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս»։

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները.

Դատաքննությամբ պարզվեց, որ ամբաստանյալ Կ.Ալավերդյանը, տարբեր պատրվակնե-րով այցելելով տուժողների բնակարան և ծանոթանալով նրանց հետ, 2012թ. մարտ ամսին տուժող Լևոն Հարությունյանից խարդախությամբ հափշտակել է նրան պատկանող՝ 100.000 դրամ արժո-ղությամբ մեկ հատ չինական արտադրության մրգաման և 300.000 դրամ արժողությամբ մեկ հատ «Պատվո նշան» շքանշան, 2012թ. մայիս ամսին տուժող Ելենա Միրզոյանից խարդախությամբ հափշտակել է 500.000 դրամ արժողությամբ մեկ հատ չինական արտադրության էմալապատ ծաղկաման, իսկ 2012թ. սեպտեմբեր ամսին տուժող Տիգրան Մուրադյանից խարդախությամբ հա-փըշտակել է 40.000 դրամ արժողությամբ մեկ հատ նկար, 60.000 դրամ արժողությամբ մեկ հատ ժամացույց և 5.000 դրամ արժողությամբ մեկ հատ «Մարշալ Բաղրամյան» մեդալ` տուժողին պատճառված վնասից հատուցելով միայն 10.000 դրամ։

Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.

Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալն իրեն մեղավոր ճանաչեց վերապահումով, պատճառաբանելով, որ տուժող Ելենա Միրզոյանից հափշտակած ծաղկամանի և տուժող Լևոն Հարությունյանից հափշտակած շքանշանի արժեքները չեն համապատասխանում դրանց իրա-կան գներին։
Ամբաստանյալ Կ.Ալավերդյանի ցուցմունքի համաձայն՝ նա տուժող Ե.Միրզոյանից խար-դախությամբ հափշտակել է էմալապատ չինական ծաղկաման, որը վաճառել է 50.000 դրամով, որը դրա շուկայական գինն է, տուժող Տ.Մուրադյանից հափշտակել է մեկ հատ նկար« մեկ հատ գրպանի ժամացույց և մեկ հատ «Մարշալ Բաղրամյան» մեդալ, որոնք վաճառել է 25.000 դրա-մով, սակայն ընդունում է, որ դրանց ընդհանուր արժեքը կարող է լինել 105.000 դրամ, իսկ տու-ժող Լ.Հարությունյանից հափշտակել է մեկ հատ չինական էմալապատ մրգաման և մեկ հատ «Պատվո նշան» շքանշան, սակայն չի ընդունում, որ շքանշանի արժեքը 300.000 դրամ կամ 10.000 ԱՄՆ դոլար է, որովհետև այն կարողացել է վաճառել ընդամենը 50.000 դրամով։
Տուժող Ելենա Միրզոյանի ցուցմունքի համաձայն՝ 2012թ. մայիս ամսին իր բնակարանում ամբաստանյալ Կ.Ալավերդյանը ներկայացել է որպես պատուհանների արտադրամասի աշխա-տող և առաջարկել է բավականին ցածր գներով փոխել իր բնակարանի պատուհանները, սա-կայն նրա առաջարկը չի ընդունել։ Այդ պահին ամբաստանյալը, տեսնելով պահարանի վրա դրված էմալապատ չինական ծաղկամանը« խնդրել է այն մի քանի օրով տալ իրեն՝ կրկնօրինակը պատրաստելու և մի քանի օրից վերադարձնելու պայմանով։ Դրա դիմաց՝ որպես երաշխիք« նա իրեն է տվել 20.000 դրամ, որը պետք է նրան հետ տար ծաղկամանը վերադարձնելուց հետո։ Վստահելով ամբաստանյալին, ծաղկամանը հանձնել է նրան, սակայն նա, տանելով 500.000 դրամ արժողությամբ ծաղկամանը, այլևս չի վերադարձրել այն։
Տուժով Տիգրան Մուրադյանի ցուցմունքի համաձայն՝ 2012թ. սեպտեմբերին՝ վաճառելու և գումարն իրեն տալու պայմանով ամբաստանյալին է վստահել 105.000 դրամ ընդհանուր արժո-ղությամբ մեկ հատ ծաղիկների պատկերով նկար« մեկ հատ գրպանի ժամացույց և մեկ հատ «Մարշալ Բաղրամյան» մեդալ, որով պարգևատրված է եղել հայրը։ Սակայն ամբաստանյալը հափշտակել է դրանք և իրեն պատճառված վնասից հատուցել է միայն 10.000 դրամ։
Տուժող Լևոն Հարությունյանի ցուցմունքի համաձայն` 2012թ. մարտ ամսին իր բնակարա-նում ծանոթացել է ջեռուցման մարտկոցները փոխել առաջարկող ամբաստանյալի հետ, ով տես-նելով տանը գտնվող արձանիկները, դրանց կրկնօրինակները պատրաստելու համար մի քանի օրով խնդրել է դրանք տալ իրեն։ Ընդունելով նրա խնդրանքը, արձանիկները տվել է նրան, և մի քանի օր հետո նա վերադարձրել է դրանք։ Այնուհետև, ամբաստանյալի օգնությամբ վաճառել է 4 հատ գորգ և 3 հատ ժամացույց։ Բացի դա, ամբաստանյալի խնդրանքով՝ կրկնօրինակ պատ-րաստելու համար, նրան է տվել նաև իր տանը գտնվող չինական էմալապատ մրգամանը և հան-գուցյալ հոր ստացած, 1939թ. պատրաստված «Պատվո նշան» շքանշանը, որը նա խնդրել է վա-ճառել իրեն, սակայն չի համաձայնվել, բայց այն՝ դրա գրքույկի հետ միասին, վերադարձնելու պայմանով տվել է նրան՝ դրա արժեքը որոշելու համար։ Քանի որ ունեցել է ամբաստանյալի տվյալները, չի մտածել, որ նա կխաբի իրեն, սակայն պայմանավորված մեկ ամիսն անցնելուց հետո ամբաստանյալը չի վերադարձրել և հափշտակել է 100.000 դրամ արժողությամբ իր մըր-գամանն ու 10.000 ԱՄՆ դոլար արժողությամբ շքանշանը։
Վկա՝ տուժող Լ.Հարությունյանի կին, Լիդիա Քարամովայի նույնաբովանդակ ցուցմունքի համաձայն՝ 2012թ. մարտ ամսին ամբաստանյալը, խաբելով ամուսնուն, հափշտակել է իրենց ունեցած չինական էմալապատ մրգամանն ու ամուսնու հորը տրված «Պատվո նշան» շքանշա-նը։
Ապրանքագիտական փորձաքննության 23.05.2013թ. հ. 13-0205Դ եզրակացության հա-մաձայն՝ 1939թ-ի «Պատվո նշան» շքանշանի գինը 2012թ. մարտ ամսվա դրությամբ կարող է կազմել 300.000-500.000 դրամ՝ կախված համապատասխան փաստաթղթերի առկայությունից, շքանշանի ապրանքային տեսքից և հերթական համարից, իսկ «Մարշալ Բաղրամյան» մեդալի գինը 2012թ. սեպտեմբեր ամսվա դրությամբ՝ 5.000-7.000 դրամ։

Դատարանի վերլուծություն.

Դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքն ու համակցութ-յան մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հանգամանք-ների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալի կատարած արարքներին տրվել են ճիշտ քրեաիրավական գնահատականներ, քրեական գործի ապացույցները ձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ, և սույն քրեական գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ հաստատվում է, որ ամբաստանյալը երեք դրվագով խարդախությամբ հափշտակել է տուժողների զգալի չափերով գույքը, այսինքն` կա-տարել է հանցագործություններ` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդված 1-ին մասով, որոնցով և նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի։
Ինչ վերաբերվում է ամբաստանյալի պատճառաբանություններին, ապա դրանք դատա-քննությամբ չհաստատվեցին և հերքվեցին դատաքննությամբ հետազոտված ու դատարանի կող-մից որպես արժանահավատ գնահատված վերոգրյալ ապացույցներով։
Դատարանը, որպես արժանահավատ ապացույց գնահատելով վերը նշված փորձաքննու-թյան եզրակացությունը և «Պատվո նշան» շքանշանի գնի հետ կապված չփարատվող բոլոր կաս-կածները մեկնաբանելով ամբաստանյալի օգտին, այդ մասով արժանահավատ չի համարում նաև տուժող Լ.Հարությունյանի ցուցմունքի այն պնդումը, որ հափշտակված «Պատվո նշան» շքանը-շանի գինը 10.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 4.180.000 դրամ է, և գտնում է, որ նշված մասով ամ-բաստանյալի արարքին տրվել է ճիշտ քրեաիրավական գնահատական։
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործությունների բնույթը, հանրու-թյան համար վտանգավորության աստիճանը և հետևանքները, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքնե-րը։
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգա-մանք՝ դատարանը հաշվի է առնում նրա կողմից հանցանք կատարելու առանձնապես վտան-գավոր ռեցիդիվը։
Դատարանը քննության առնելով քաղաքացիական հայցվոր (տուժող) Լ.Հարությունյանի ընդդեմ Կ.Ալավերդյանի՝ որպես գույքային վնասի հատուցում 4.280.000 դրամ բռնագանձելու պահանջի մասին քաղաքացիական հայցը, գտնում է, որ այն պետք է բավարարվի մասնա-կիորեն և Կ.Ալավերդյանից հօգուտ Լ.Հարությունյանի՝ որպես հանցագործությամբ պատճառ-ված վնասի հատուցում, պետք է բռնագանձվի 400.000 դրամ, նկատի ունենալով, որ դատա-քննությամբ ապացուցվեց, որ ամբաստանյալը տուժող Լ.Հարությունյանից խարդախությամբ հափշտակել է 400.000 դրամ ընդհանուր արժեքով գույք։
Քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը` դատարանը, նկատի ունենալով, որ մեկ այլ քրեական գործով նրա նկատմամբ՝ որպես խափան-ման միջոց, արդեն իսկ կիրառվել է կալանավորումը, գտնում է, որ նրա նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը պետք է փոխվի, որպես խափանման միջոց պետք է ընտրվի կալանավո-րումը, այն մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը պետք է թողնվի անփոփոխ, և նրա պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվվի 2013թ. հունիսի 28-ից։
Վերոգրյալների հիման վրա ու ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 365-րդ, 367-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Կարեն Հրաչիկի Ալավերդյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդ-վածի 1-ին մասով նախատեսված երեք հանցագործություն կատարելու մեջ և 1-ին դրվագով նրան դատապարտել ազատազրկման 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով, երկրորդ դրվա-գով՝ ազատազրկման 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով, իսկ երրորդ դրվագով՝ ազատա-զրկման 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ պատիժները մասնակի-որեն գումարելու միջոցով, որպես վերջնական պատիժ՝ նշանակել ազատազրկում 2 (երկու) տա-րի 6 (վեց) ամիս ժամկետով, որպիսի պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակա-տարողական հիմնարկում։
Կարեն Ալավերդյանից հօգուտ Լևոն Հարությունյանի բռնագանձել 400.000 (չորս հարյուր հազար) դրամ՝ որպես հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում։
Կարեն Ալավերդյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, փոխել, որպես խափանման միջոց ընտրել կալանավորումը, և նրա պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2013թ. հունիսի 28-ից։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակ-վելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։

ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ