ԵԿԴ/0247/01/12

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

14 հունիսի 2013թ. ք.Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`

ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ԳԱԼՍՏՅԱՆԻ

ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ա.ԽԱԼՈՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ռ.ՌԵՎԱԶՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը` Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 16.04.2013թ. դատավճռի դեմ.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

2012 թվականի հոկտեմբերի 29-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասի և 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 15117412 քրեական գործը:
2012 թվականի հոկտեմբերի 31-ին որոշում է կայացվել Արմեն Նապոլեոնի Խալոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
2012 թվականի հոկտեմբերի 31-ին որոշում է կայացվել Արմեն Նապոլեոնի Խալոյանի նկատմամբ հետախուզում հայտարարելու մասին:
2012 թվականի նոյեմբերի 02-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14134812 քրեական գործը:
2012 թվականի նոյեմբերի 03-ին որոշում է կայացվել Արմեն Նապոլեոնի Խալոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
2012 թվականի նոյեմբերի 15-ին որոշում է կայացվել թիվ 14138412 քրեական գործը թիվ 15117412 քրեական գործին միացնելու և նախաքննությունը մեկ վարույթում շարունակելու մասին:
2012 թվականի նոյեմբերի 30-ին որոշում է կայացվել Արմեն Նապոլեոնի Խալոյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք առաջադրելու մասին:
2012 թվականի նոյեմբերի 30-ին որոշում է կայացվել Արմեն Նապոլեոնի Խալոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
2012 թվականի դեկտեմբերի 20-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 16.04.2013թ. դատավճռով.
Ամբաստանյալ Արմեն Նապոլեոնի Խալոյանը մեղավոր է ճանաչվել է Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքներում և դատապարտվել. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով` տուգանքի` նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 /երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով, 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով` տուգանքի` նվազագույն աշխատավարձի երեսնապատիկի` 30.000 /երեսուն հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով, 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` տուգանքի` նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի` 100.000 /հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով, 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված` պատիժների լրիվ և մասնակի գումարման սկզբունքների կիրառմամբ, ամբաստանյալ Արմեն Նապոլեոնի Խալոյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 5 /հինգ/ տարի ժամկետով և տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրհիսնապատիկի` 250.000 /երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով: Պատիժը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, ազատազրկման ձևով պատժի սկիզբը հաշվելով 2012թ. նոյեմբերի 02-ից:
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վճռվել է նաև.
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 30.10.2012թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված դանակը ոչնչացնել:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 16.04.2013թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել պաշտպան Ռ.Ռևազյանը:

Գործի փաստական հանգամանքները.

Ամբաստանյալ Արմեն Նապոլեոնի Խալոյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` հետևյալ արարքների համար. ՚որ նա 2012թ. հոկտեմբերի 25-ին, ժամը 16.45-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի թիվ 130 հասցեում գտնվող ՀՀ ոստիկանության վարչական շենքի ընդունարանում ՀՀ ոստիկանապետի մոտ ընդունելություն կազմակերպելու հարցի շուրջ վիճաբանել է ՀՀ ոստիկանության պետի խորհրդական Մերուժան Առուշանի Հակոբյանի հետ, որի ընթացքում կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով, աղմկել է և հայհոյել, բռնություն գործադրել` ձեռքերով հարվածներ է հասցրել Մ.Հակոբյանին ու նրան պատճառել առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք, իր այդ դիտավորյալ գործողություններով շուրջ 20 րոպե տևողությամբ խաթարել է ոստիկանության ծառայողների բնականոն աշխատանքը:
Բացի այդ, Արմեն Խալոյանը ձեռք է բերել և ապօրինի կերպով կրել է սառը զենք հանդիսացող` գործարանային արտադրության քաղաքացիական շեղբավոր դանակ, որը վերջինիս մոտ հայտնաբերվել է 2012թ. հոկտեմբերի 25-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի Մարաշի բաժանմունքում կատարված անձնական խուզարկության ընթացքում:
Հիշյալ հանցագործությունները կատարելու համար հետախուզման մեջ գտնվելու կապակցությամբ Արմեն Խալոյանը 2012թ. նոյեմբերի 02-ին, ժամը 09:30-ին Երևան քաղաքի Դեմիրճյան փողոցից հայտնաբերվել և բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժին, որտեղ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և խաթարելով ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի բնականոն աշխատանքը, 10-15 րոպե տևողությամբ հայհոյանքներ է հնչեցրել ոստիկանության աշխատակիցների հասցեին, որից հետո չենթարկվելով ծառայողական պարտականությունները կատարող իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող` ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի պետ Հայկ Կարապետյանի պահանջներին, ծառայողական պարտականությունների հետ կապված առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` բռունցքներով հարվածել է վերջինիս դեմքի շրջանին և նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով:
Ընդհանուր իրավասության դատարանը հաստատված է համարել հետևյալը.
2012թ. հոկտեմբերի 25-ին, ժամը 16.45-ի սահմաններում, Արմեն Նապոլեոնի Խալոյանը, Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի թիվ 130 հասցեում գտնվող ՀՀ ոստիկանության վարչական շենքի ընդունարանում, ՀՀ ոստիկանապետի մոտ ընդունելություն կազմակերպելու հարցի շուրջ վիճաբանել է ՀՀ ոստիկանության պետի օգնական, տուժող Մերուժան Առուշանի Հակոբյանի հետ, որի ընթացքում կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով, աղմկել է և հայհոյել, բռնություն գործադրել` ձեռքերով հարվածներ է հասցրել Մ.Հակոբյանին և նրան պատճառել առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք, իր այդ դիտավորյալ գործողություններով շուրջ 20 րոպե տևողությամբ խաթարել է ոստիկանության ծառայողների բնականոն աշխատանքը:
Բացի այդ, ամբաստանյալ Արմեն Խալոյանը ձեռք է բերել և ապօրինի կերպով կրել է սառը զենք հանդիսացող, գործարանային արտադրության քաղաքացիական շեղբավոր դանակ, որը վերջինիս մոտ հայտնաբերվել է 2012թ. հոկտեմբերի 25-ին, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի Մարաշի բաժանմունքում կատարված նրա անձնական խուզարկությամբ:
Նշված արարքներն Ա.Խալոյանը կատարել է ալկոհոլ գործածած վիճակում:
Վերոհիշյալ արարքները կատարելուց հետո, նախաքննության ընթացքում ձեռնարկված միջոցառումների արդյունքում հնարավոր չի եղել հայտնաբերել Արմեն Խալոյանին, որի պատճառով, 31.10.2012թ. նրա նկատմամբ հետախուզում է հայտարարվել:
2012թ. նոյեմբերի 02-ին, ժամը 09:30-ին, Երևան քաղաքի Դեմիրճյան փողոցում, ամբաստանյալ Ա.Խալոյանը հայտնաբերվել և բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժին, որտեղ քրեական հետախուզության բաժանմունքի աշխատակիցները, իրենց աշխատասենյակում Ա.Խալոյանին պարզաբանել են նրան բերման ենթարկելու պատճառը և սկսել են այդ մասին համապատասխան փաստաթղթեր ձևակերպել: Ամբաստանյալ Ա. Խալոյանը կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և խաթարելով ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի բնականոն աշխատանքը, 10-ից 15 րոպե տևողությամբ հայհոյանքներ է հնչեցրել ոստիկանության աշխատակիցների հասցեին, որից հետո չենթարկվելով ծառայողական պարտականությունները կատարող, իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի պետ, տուժող Հայկ Կարապետյանի` հասարակական կարգի խախտումը դադարեցնելու վերաբերյալ պահանջներին, Հայկ Կարապետյանի ծառայողական պարտականությունների կատարման հետ կապված` նրա առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով, բռունցքով հարվածել է վերջինիս դեմքին և նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով:

Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.

Պաշտպան` Ռ.Ռևազյանը վկայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանությունները, խնդրել է բեկանել Արմեն Նապոլեոնի Խալոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ, 258-րդ հոդվածի 1-ին, 258-րդ հոդվածի 2-րդ և 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասերով մեղավոր ճանաչելու վերաբերյալ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 16.04.2013թ. թիվ ԵԿԴ/0247/01/12 դատավճիռը և արդարացնել նրան:
Վերաքննիչ բողոքը ներկայացվել է հետևյալ հիմնավորումներով.
Գտնում են, որ դատարանի դատավճիռն անհիմն է, կայացվել է նյութական նորմերի խախտումներով և ենթակա է բեկանման հետևյալ պատճառաբանություններով.
Դատարանը, դատարանի իրավական վերլուծությունները բաժնում նշել է ՚«...պաշտպանի պատճառաբանություններն այն մասին, որ 2012թ. հոկտեմբերի 25-ի միջադեպը կապված է եղել միայն Մ.Հակոբյանի անձի հետ, անհիմն է, քանի որ վերոհիշյալ ապացույցներով հաստատվել է, որ Ա.Խալոյանն ալկոհոլ գործածած վիճակում, գրպանում կրելով սառը զենք` բացված վիճակում գտնվող դանակ, ՀՀ ոստիկանության վարչական շենքի ընդունարանում, շուրջ 20 րոպե տևողությամբ հայհոյանքներ տալով, աղմկելով, Մ.Հակոբյանին մարմնական վնասվածք պատճառելով ..... անհարգալից վերաբերմունք է դրսևորել հասարակության նկատմամբՙ:
Հիշատակված դանակը եղել է Ա.Խալոյանի գրպանում և դատարանում ցուցմունք տված վկաներից որևէ մեկը դանակ չի տեսել, այսինքն` հասարակության անդամների համար այդ դանակը տեսանելի չի եղել, հետևաբար` այն չի կարելի համարել որպես ապացույց` արարքը որպես խուլիգանություն բնորոշելու համար: Շատ կարևոր է նաև այն հանգամանքը, թե որ պահից է սկսվել միջադեպը: Թե դատարանում վկաների տված ցուցմունքներից և թե տուժողի ու իր պաշտպանյալի ցուցմունքներից ակնհայտ է, որ միջադեպը սկսվել է տուժող Մ.Հակոբյանի հետ հանդիպելուց հետո` ընդունարանում:
Կապված ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում տեղի ունեցած միջադեպի վերաբերյալ, որի պատճառով Ա.Խալոյանին մեղադրանք էր առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ապա դեռևս առաջին ատյանի դատարանում հայտնել էր, որ սույն գործով 2012թ. նոյեմբերի 2-ին նախաքննության ժամանակ հարցաքննված ոստիկանության աշխատակիցներ Ռաֆայել Սարգսյանի, Մեսրոպ Էլոյանի և Համբարձում Սարոյանի ցուցմունքները կեղծված են /հիշյալ ցուցմունքները գտնվում են գ/թ. 154, 156 և 158-ում/, այդ ցուցմունքները վերարտադրված են համակարգչային եղանակով, պատճենված, արտատպված են, տվյալ վկաների անհատականացնող տվյալներից բացի այդ ցուցմունքներում չկան այլ տարբերություններ, բոլոր բառերը, քննիչի հարցերը, նույնիսկ ստորակետները նույնն են, դրանք արտատպված են:
Այս առնչությամբ առաջին ատյանի դատարանը նշել էր, որ ՚Պաշտպանի պատճառաբանություններն այն մասին, որ վկաներ Ռաֆայել Սարգսյանի, Մեսրոպ Էլոյանի և Համբարձում Սարոյանի նախաքննական ցուցմունքները կեղծված են, քանի որ դրանք վերարտադրված են համակարգչային եղանակով, պատճենահանված, արտատպված են, անհիմն է, քանի որ նշված վկաները պատշաճ ընթացակարգով դատարանում հարցաքննվեցին և պնդեցին իրենց նախաքննական ցուցմունքներըՙ:
Դատարանի այն պատճառաբանությունը, որ վկաները պնդել են իրենց նախաքննական ցուցմունքները, դա որևէ կերպ չի հերքում այն փաստը, որ այդ ցուցմունքները կեղծված, պատճենահանված և արտատպված են: Առաջին ատյանի դատարանում ինքը հայտարարել է, որ նախաքննության ժամանակ կեղծվել են ապացույցներ` հիշատակված վկաների ցուցմունքները և պատճառը ոչ թե նա է, որ դրանք վերարտադրվել են համակարգչային եղանակով, այլ, որ դրանք պատճենված են, նույնն են:
Այս վկաների ցուցմունքները չեն կարող լինել արժանահավատ, քանի որ նախաքննության ժամանակ արդեն իսկ եղել են ուղղորդված և բնական է, որ դատարանում նույնպես չի հայտնվել իրականությունը: Իսկ դատարանում այս վկաները հայտնում էին, որ Ա.Խալոյանր հայհոյում էր, անհանգիստ էր, այդ ժամանակ ներս էր մտել քրեական հետախուզության բաժանմունքի պետը և փորձել էր նրան կարգի հրավիրել, ինչին ի պատասխան Ա.Խալոյանը հարվածել էր նրան, այսինքն, ըստ էության, դատարանում կրկնում էին նախաքննության ժամանակ իրենց հրամցրած ցուցմունքները:
Այնուամենայնիվ, դատարանում այս վկաները հայտնում էին, որ Ա.Խալոյանի հայհոյանքներն ուղղված էին իրեն բերման ենթարկած ոստիկանների և ընդհանրապես իրավական համակարգին, այսինքն` այստեղ ևս խուլիգանության հանցակազմ առկա չէ, քանի որ Ա.Խալոյանի գործողություններն ուղղված չեն եղել հասարակության անդամներին և ցանկության դեպքում նույնիսկ դա անել չէր կարող, քանի որ դեպքի վայրում միայն ոստիկանության աշխատակիցներն էին և հասարակության անդամներ որպես այդպիսին ներկա չէին:
Դեռևս աոաջին ատյանի դատարանում հայտնել էինք, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով Արմեն Խալոյանին մեղսագրվող արարքները անհրաժեշտ է դիտարկել ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` 2012 թվականի մարտի 30-ի թիվ ԱվԴ/0014/01/11 որոշման մեջ արտահայտված իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո:
Սակայն պետք է նշել, որ առաջին ատյանի դատարանը չի անդրադարձել և արժանի գնահատական չի տվել մեր կողմից բարձրացված հարցերին և իր դատավճռով ըստ էության հակասել է ՀՀ վճռաբեկ դատարանի հիշյալ որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշումներին:
Կապված 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով Արմեն Խալոյանին առաջադրված մեղադրանքի հետ, ապա վերոգրյալում արդեն անդրադարձել է ոստիկանության աշխատակիցներ Ռաֆայել Սարգսյանի, Մեսրոպ Էլոյանի և Համբարձում Սարոյանի ցուցմունքներին և այդ ցուցմունքների արժանահավատության խնդրին: Ըստ առաջին ատյանի դատարանում ցուցմունք տված տուժող Հայկ Կարապետյանի, նա լսելով հայհոյանքներ, մտել էր սենյակ, որտեղ գտնվում էր Ա.Խալոյանը և տեսնելով, որ նա հայհոյանքներ է տալիս, ասել էր, որ ինքը քրեականի պետն է և ինչու է նա հայհոյում, որից հետո Ա.Խալոյանը հարվածել էր իրեն: Նման բովանդակությամբ ցուցմունք էին տվել նաև հիշյալ վկաները: Սակայն Ա.Խալոյանը այլ բան էր հայտնել դատարանում, նախ նա չէր ընդունել, որ հայհոյանքներ էր տվել ոստիկանների հասցեին, հաջորդը` տուժողը մտնելով չէր ներկայացել, այլ վիրավորելով իրեն ապտակել էր, սակայն դրանից հետո նույնիսկ ինքը նրան չէր հարվածել:
Քննարկվող արարքի հանցակազմի համար անչափ կարևոր է այն հանգամանքը, որ իշխանության ներկայացուցչի նկատմամբ բռնությունը պետք է կապված լինի այդ իշխանության ներկայացուցչի կողմից իր ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ: Այդպիսի կապն առկա է այն դեպքերում, երբ հանցավորը, իշխանության ներկայացուցչի նկատմամբ բռնություն գործադրելով, ցանկանում է դադարեցնել իշխանության ներկայացուցչի ծառայողական գործունեությունը կամ էլ վրեժ լուծել նրանից այդ գործունեության համար: Քննարկվող հանցակազմի բնութագրման համար կարևոր նշանակություն ունի իշխանության ներկայացուցչի գործողությունների իրավաչափությունը: Իշխանության ներկայացուցչի նկատմամբ բռնությունը կարող է որակվել 316-րդ հոդվածով միայն այն դեպքում, երբ այդ գործողությունները կատարվում են ի պատասխան իշխանության ներկայացուցչի իրավաչափ, օրինական գործողությունների:
Քննարկվող հանցագործության սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ: Հանցավորը պետք է գիտակցի, որ բռնություն է գործադրում իշխանության ներկայացուցչի նկատմամբ: Ընդ որում, հանցագործության շարժառիթներն ու նպատակներր թեև կարող են բազմազան լինել, սակայն անպայման պետք է կապված լինեն իշխանության ներկայացուցչի կողմից իր ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ:
Այս առնչությամբ առաջին ատյանի դատարանը դատարանի իրավական վերլուծությունները բաժնում նշել է ՚Պաշտպանի պատճաոաբանությունները` տուժող Հ.Կարապետյանի կողմից ամբաստանյալ Ա.Խալոյանի իրավունքները խախտելու, նրա իրավունքների և ազատությունների սահմանափակման վերաբերյալ պատշաճ կարգով չծանուցելու մասին, անհիմն են, քանի որ տուժողն ամբաստանյալ Ա.Խալոյանի կողմից բռնության է ենթարկվել` առանց նրա իրավունքների ու ազատությունների սահմանափակմանն առնչվող որևէ գործառույթ անձամբ իրականացնելուՙ:
Միևնույն ժամանակ դատարանը նույն բաժնում նշել է ՚Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Արմեն Նապոլեոնի Խալոյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, իշխանության ներկայացուցչի նկատմամբ առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելը` կապված նրա կողմից իր ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ, նրա այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հողվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներինՙ:
Անդրադառնալով Ա.Խալոյանին մեղսագրված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված արարքին, ըստ որի Ա.Խալոյանը ձեռք է բերել և ապօրինի կերպով կրել է սառը զենք հանդիսացող գործարանային արտադրության քաղաքացիական շեղբավոր դանակ, ապա այս առումով պնդում է դեռևս առաջին ատյանի դատարանում արտահայտած տեսակետը և նշում, որ Ա.Խալոյանը նույնիսկ չի գիտակցել, որ իր ձեռքում գտնվող դանակը դասվում է սառը զենքերի շարքին և նա, լինելով անօթևան, այդ դանակն օգտագործել է իր կենցաղային պահանջմունքները բավարարելու համար` հաց, պանիր և այլ մթերքներ կտրելու համար: Նա նույնիսկ երբեք չի էլ փորձել թաքցնել այդ դանակի առկայությունը և չի գիտակցել դրա արգելված լինելու հանգամանքը: Նման դանակները գտնվում են ազատ վաճառքում և կարելի է հեշտությամբ գնել կրպակներում:
Գտնում են, որ գործի բազմակողմանի և օբյեկտիվ քննություն չի իրականացվել, խախտվել է պաշտպանյալի` ՀՀ Սահմանադրության 17-րդ և 20-րդ հոդվածով ամրագրված, համապատասխանաբար անմարդկային կամ նվաստացնող վերաբերմունքից զերծ մնալու և ձերբակալման, խափանման միջոցի ընտրման կամ մեղադրանքի առաջադրման պահից իր ընտրությամբ պաշտպան ունենալու իրավունքները: Առաջին ատյանի դատարանը սխալ է մեկնաբանել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ և 316-րդ հոդվածները, գործում առկա ապացույցները չի գնահատել համակցության մեջ, որի պատճառով կայացրել է չհիմնավորված դատավճիռ:
Հիշատակված բոլոր փաստերը վկայում են, որ պաշտպանյալի արարքում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ, 258-րդ հոդվածի 1-ին, 258-րդ հոդվածի 2-րդ և 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասերով նախատեսված հանցակազմերը:

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.

Վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Ըստ ներկայացված քրեական գործի նյութերի.
Ամբաստանյալ Արմեն Նապոլեոնի Խալոյանը նախաքննության ժամանակ հրաժարվել է առաջադրված մեղադրանքի շուրջ իր դիրքորոշումը հայտնելուց և ցուցմունքներ տալուց, իսկ ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2003թ.-ից մինչև օրս անընդհատ ցանկացել է գնալ ՀՀ ոստիկանապետի մոտ, սակայն անընդհատ իրեն մերժել են` պատճառաբանելով, որ արդեն ընդունելության եղել է: Վերջին անգամ ինքը մոտեցել է ոստիկանապետ Վ.Գասպարյանին և պատմել իր գործի մասին: Վերջինս իր աշխատակիցներից մեկին հանձնարարել է զբաղվել գործով: Հերթական անգամ որոշել է գնալ ոստիկանապետի մոտ` ընդունելության: Այնտեղ իրեն ասել են, որ ընդունելության հերթագրումները կատարում է Մերուժան Հակոբյանը: Այնուհետև հանդիպել է Մերուժան Հակոբյանին, որն իրեն հարցրել է, թե ինչու է եկել, քանի որ վերջինս իրեն զգուշացրել էր, որ ոստիկանություն այլևս չգնա: Նախորդ անգամ Մ.Հակոբյանը խոստացել էր իրեն օգնել քաղաքացիական հայցով դատարան դիմելու հարցում: Նա ասել էր նաև, որ ծանոթ փաստաբան ունի, որը կարող է զբաղվել այդ հարցով և առաջարկել էր վաճառել բնակարանը, գնել ավելի էժան բնակարան և այդ գումարից վճարել նաև փաստաբանին: Ինքը համաձայնվել էր Մ.Հակոբյանի առաջարկի հետ: Դրանից հետո ինքը հանդիպել էր Վահե Մանուկյանի հետ և բոլոր փաստաթղթերը հանձնել էր նրան: Վերջինս իրենից 500 ԱՄՆ դոլար գումար էր պահանջել` նշելով, որ այդ գումարն անհրաժեշտ է` դատավորին տալու համար: Ինքը պատասխանել էր, որ չունի այդ գումարը և այդ մասին տեղեկացրել էր նաև Մերուժանին: Դրանից հետո կրկին հանդիպել էր Վահեի հետ: Նա իրեն առաջարկել էր գոնե 250-ից 300 ԱՄՆ դոլար գումար գտնել, որպեսզի դատավորը վերցնի այդ գործը: Ինքը Վահեին խնդրել էր այդ գումարն իր փոխարեն տալ` հետագայում վերադարձնելու պայմանով:
Դեպքի օրը Մերուժանն իրեն շատ կոպիտ ձևով է ընդունել և իրեն մեղադրել է Վահեին դատապարտելու հարցում: Ինքը նրան համարժեք պատասխան է տվել` անվանելով հանցագործ և կոռումպացված պաշտոնյա: Դրանից հետո Մ.Հակոբյանը կշտամբել է իրեն և գրիչը նետել իր վրա, ինչի հետևանքով գրիչը խրվել է իր ատամների մեջ և բերանից արյունահոսել է: Մ.Հակոբյանը պահանջել է հեռանալ և այլևս չգալ ոստիկանություն: Ինքը Մ.Հակոբյանի ականջը չի կծել: Նա իրեն անպատվել է և հնարավոր է, որ մեկ-երկու բառ էլ ինքն ասած լինի, սակայն նրան չի հարվածել և մարմնական վնասվածք չի պատճառել: Այնուհետև ինքը զանգահարել է ոստիկանություն և շտապօգնություն: Դրանից հետո եկել են ՀՀ ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքի աշխատակիցները և իրեն տարել են Մարաշի բաժանմունք: 2012թ. հոկտեմբերի 27-ին ինքը գնացել է Երևան քաղաքի վարչություն և խնդրել է հետ վերադարձնել Մարաշի բաժանմունքում թողնված իր իրերը, որից հետո իր իրերի մի մասը վերադարձվել է: Ինքը ոչ մեկից չի թաքնվել: Իրեն բերման են ենթարկել Երևանի Դեմիրճյան փողոցից և տարել են Արաբկիրի բաժին, որտեղ աշխատակիցներն ինչ-որ փաստաթղթեր են ձևակերպել: Իրեն հարցրել են, թե ժամը քանիսին են իրեն բերել և այդ ժամի պատճառով ոստիկանության աշխատակիցները սկսել են վիճաբանել: Դրանից հետո եկել է քրեական հետախուզության բաժնի պետը, մոտենալով իրեն` պահանջել է խելոք մնալ և հարվածել է: Դրանից հետո նա ցանկացել է կրկին ապտակել իրեն, սակայն ինքը նրա ձեռքը հետ է տարել, որից հետո մյուս աշխատակիցներն են միջամտել: Դրանից հետո ինքը զանգահարել է Մարդու իրավունքների պաշտպանի գրասենյակ, որտեղից համապատասխան աշխատակից է եկել, և ինքը զրուցել է նրա հետ: Երբ քրեական հետախուզության բաժնի պետը մտել է աշխատասենյակ, չի ներկայացել: Հետագայում ոստիկանության աշխատակիցներն են ասել, որ նա քրեական հետախուզության բաժնի պետն է: Ինքը նրան չի հարվածել, այլ հրել է, որպեսզի երկրորդ անգամ չապտակի իրեն: Հնարավոր է, որ նրան վիրավորել է, սակայն չի հարվածել: Նախաքննության ընթացքում ինքը մշտապես պաշտպան ունենալու ցանկություն է հայտնել: Իրեն տրամադրել են հանրային պաշտպան, որից հրաժարվել է և պահանջել է մեկ այլ պաշտպանով ապահովել, սակայն իրեն պաշտպան չեն տրամադրել: Ինքը որևէ տեղ հայհոյանք չի տվել, բոլոր ոստիկանների հետ գտնվել է լավ հարաբերությունների մեջ:
Ընդունում է, որ իր անձնական խուզարկությամբ դանակ է հայտնաբերվել: Այն պատկանում է իրեն և օգտագործել է 2005թ.-ից` սնունդ կտրատելու համար: Իրեն առաջադրված մեղադրանքները շինծու են /դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 115, 165, 194/:
Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Արմեն Նապոլեոնի Խալոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղսագրված արարքները հիմնավորվում, իսկ վերջինիս վերը բերված պատճառաբանությունները` հանցանքների կատարումն իր իսկ կողմից բացառելու և այլնի վերաբերյալ, հերքվում են գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով:
Տուժող, ՀՀ ոստիկանության պետի օգնական, Մերուժան Հակոբյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2012թ. հոկտեմբերի 25-ին, ժամը 16:45-ի սահմաններում, իր աշխատասենյակ է զանգահարել ՀՀ ոստիկանության պետի աշխատակազմի ընդունարանի աշխատակից Արիադնա Ստեփանյանը և հայտնել, որ մի քաղաքացի ցանկանում է հանդիպել ՀՀ ոստիկանության պետի հետ: Համաձայն գործող կարգի` գնացել է ՀՀ ոստիկանության պետի աշխատակազմի ընդունարան և այնտեղ տեսել է Արմեն Խալոյանին: Վերջինս մինչ այդ բազմիցս եղել է ընդունելության իր և ՀՀ ոստիկանության պետի տեղակալների մոտ: Նրա վարքագծից հասկացել է, որ Ա.Խալոյանը ագրեսիվ է տրամադրված: Երբ Ա.Խալոյանին հրավիրել է ներս, վերջինս ագրեսիվ տոնով պահանջել է ընդունելություն կազմակերպել ՀՀ ոստիկանության պետի մոտ: Փորձել է ճշտել, թե ինչ նպատակով է ընդունելություն պահանջում, որից հետո Ա.Խալոյանը սկսել է վիրավորական արտահայտություններ հնչեցնել ՀՀ ոստիկանության պետի, ոստիկանության և իր հասցեին` այդ ընթացքում աստիճանաբար բարձրացնելով ձայնը: Փորձել է հանգստացնել Ա.Խալոյանին, սակայն վերջինս շարունակել է գոռգոռալ և սեռական բնույթի հայհոյանքներ հնչեցնել: Աղմուկից ներս են մտել ոստիկանության աշխատակիցներ Արիադնա Ստեփանյանը, Կարինե Մարգարյանը և Ռուզաննա Բադալյանը: Տեսնելով, որ Ա.Խալոյանը չի հանգստանում` դուրս հրավիրելու նպատակով մոտեցել է նրան, որից Ա.Խալոյանը ավելի է ագրեսիվացել և սկսել է քաշքշել ու հրել իրեն: Տեսնելով վերջինիս պահվածքը` օգնություն կանչելու նպատակով քայլել է դեպի ընդունարանի դուռը: Ա.Խալոյանը քայլել է իր հետևից և կորցնելով հավասարակշռությունը` ընկել է ընդունարանի աթոռների վրա: Ընկնելու պատճառը նրա` ոչ սթափ վիճակն է եղել, նրա վրայից ալկոհոլի սուր հոտ է եկել: Օգնելու համար անմիջապես մոտեցել է Ա.Խալոյանին և նկատել է, որ նա վնասել է շրթունքը: Դրանից հետո Ա.Խալոյանը հարձակվել է իր վրա, վիրավորել և հայհոյանքներ է տվել, հրել ու քաշքշել է իրեն, որի ընթացքում մեկ անգամ ձեռքով հարվածել է և կծել է իր դեմքի աջ հատվածը: Մի քանի րոպե անց, աղմուկի ձայնը լսելով` ընդունարան են եկել Սամվել Ներսեսյանը, Մհեր Մխիթարյանը, Գոռ Դանիելյանը և փորձել են հանգստացնել Ա.Խալոյանին, որից հետո ինքը հեռացել է ընդունարանից: Այդ ընթացքում Ա.Խալոյանը վիրավորել և հայհոյել է իրեն, ոստիկանությանը և ընդունարանում հավաքվածներին: Վիճաբանությունը տևել է շուրջ 20 րոպե: Ընդունարանում հավաքվածները փորձել են հանգստացնել Ա.Խալոյանին, սակայն վերջինս ոչ ոքի չի ենթարկվել, շարունակել է գոռալ, վիրավորել և սեռական բնույթի հայհոյանքներ հնչեցնել հավաքվածների հասցեին` իր այդ գործողություններով խաթարելով ընդունարանի բնականոն աշխատանքը: Դրանից հետո Մհեր Մխիթարյանը զանգահարել է ոստիկանություն և հաղորդում տվել կատարվածի մասին:
Տուժող, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի պետ, Հայկ Կարապետյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2012թ. նոյեմբերի 02-ին, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի ոստիկանների կողմից ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժին բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով հետախուզման մեջ գտնվող Արմեն Նապոլեոնի Խալոյանը: ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի 2-րդ հարկի թիվ 10 աշխատասենյակում նրա մասնակցությամբ համապատասխան փաստաթղթեր են կազմվել: Նույն օրը, ժամը 11:25-ի սահմաններում, նշված աշխատասենյակից բարձրաձայն հնչեցվող հայհոյանքներ է լսել և քանի որ դրանք խանգարել են ոստիկանության բաժնի բնականոն աշխատանքը` մտել է աշխատասենյակ, որպեսզի պարզի, թե ինչ է պատահել: Աշխատասենյակում հանդիպել է բերման ենթարկված Ա.Խալոյանին, իր տեղակալ Մեսրոպ Էլոյանին, օպեր-լիազորներ Համբարձում Սարոյանին և Ռաֆայել Սարգսյանին: Ա.Խալոյանը հայհոյանքներ է հնչեցրել ոստիկանության աշխատակիցների հասցեին, իսկ աշխատասենյակում գտնվող ոստիկանության աշխատակիցները պահանջել են, որպեսզի նա դադարեցնի իր խուլիգանական պահվածքը: Աշխատակիցներից հետաքրքրվել է, թե ինչ է պատահել: Վերջիններս պատասխանել են, որ Ա.Խալոյանն անընդհատ հայհոյում է ոստիկանության աշխատակիցներին: Այդ ընթացքում նույնպես Ա.Խալոյանը չի դադարեցրել հայհոյանքները: Ա.Խալոյանին կարգի հրավիրելու, նրան սթափեցնելու, հանդարտեցնելու նպատակով, ներկայանալով որպես քրեական հետախուզության բաժանմունքի պետ` պահանջել է դադարեցնել խուլիգանական գործողությունները: Ենթադրել է, որ իր ներկայանալուց հետո Ա.Խալոյանը կսթափվի, սակայն վերջինս անսպասելիորեն, առանց որևէ բառ ասելու, բռունցքով մեկ անգամ հարվածել է իր աջ աչքի հատվածին, ինչից ֆիզիկական ցավ է զգացել, աչքն այտուցվել է, գլխապտույտ է սկսվել: Միաժամանակ, Ա.Խալոյանը հայհոյել է իրեն, դեմքին է նետել հեռակառավարման վահանակը: Դրանից հետո դուրս է եկել աշխատասենյակից և տեղի ունեցած միջադեպի հետ կապված համապատասխան զեկուցագիր ներկայացրել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի պետին:
Ինքը եղել է քաղաքացիական հագուստով, աշխատասենյակ մտնելիս ոստիկանության աշխատակիցները ոտքի են կանգնել:
Եթե քաղաքացին խախտում է հասարակական կարգը և օրենքը, ապա ինքը պարտավոր է իր լիազորություններն օգտագործել` հասարակական կարգը պահպանելու համար: Ինքը չի հիշում, թե Ա.Խալոյանն ինչ հագուստ է կրել, բայց հագուստի վրա արյան հետքեր չեն եղել: Աշխատասենյակ մտնելուց հետո ինքն Ա.Խալոյանին չի ապտակել: Այդ աշխատասենյակը գտնվում է իր աշխատասենյակից շուրջ մեկ մետր հեռավորության վրա:
Վկա, ՀՀ ոստիկանության պետի աշխատակազմի քարտուղարության առաջատար մասնագետ, Արիադնա Ստեփանյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2012թ. հոկտեմբերի 25-ին, ժամը 17:00-ի սահմաններում ընդունարան է եկել Արմեն Խալոյանը, որին ճանաչում է վաղուց, քանի որ վերջինս շատ անգամ է ընդունելություն պահանջել ՀՀ ոստիկանության պետի և այլ ղեկավար անձանց մոտ: Ա.Խալոյանը ցանկություն է հայտնել ընդունելության մտնել ՀՀ ոստիկանության պետի մոտ: Չնայած, որ ընդունելության օր չի եղել, մտածելով, որ Ա.Խալոյանն ինչ-որ հրատապ խնդրով է ընդունելություն խնդրում` զանգահարել է ՀՀ ոստիկանության պետի օգնական Մերուժան Հակոբյանին և տեղյակ է պահել այդ մասին: Երբ Մ.Հակոբյանը եկել է ընդունարան` Ա.Խալոյանը շատ ագրեսիվ կերպով պահանջել է ընդունելություն կազմակերպել ոստիկանության պետի մոտ: Այդ ընթացքում Ա.Խալոյանի ձայնն աստիճանաբար բարձրացել է և վերջինս սկսել է գոռգոռալ, վիրավորանքներ հնչեցնել ՀՀ ոստիկանության պետի, ոստիկանության և Մ.Հակոբյանի հասցեին: Լսելով այդ աղմուկը` Կարինե Մարգարյանի և Ռուզաննա Բադալյանի հետ մտել են ընդունարան: Ա.Խալոյանը շարունակել է գոռգոռալ և սեռական բնույթի հայհոյանքներ հնչեցնել Մ.Հակոբյանի հասցեին` պահանջելով ընդունելություն կազմակերպել ՀՀ ոստիկանության պետի մոտ: Այդ պահին Ա.Խալոյանը սկսել է հրել և քաշքշել Մ.Հակոբյանին, որից հետո վերջինս քայլել է դեպի ընդունարանի դուռը: Ա.Խալոյանը քայլել է Մ.Հակոբյանի հետևից և քայլելու ընթացքում սայթաքելով` ընկել է ընդունարանի աթոռների վրա, ինչի պատճառով վնասել է դեմքը: Օգնելու համար Մ.Հակոբյանը մոտեցել է Ա.Խալոյանին, սակայն վերջինս հարձակվել է Մ.Հակոբյանի վրա, վիրավորել և հայհոյանքներ է տվել, հրել ու քաշքշել է նրան, որի ընթացքում մեկ անգամ ձեռքով հարվածել և կծել է նրա դեմքի աջ հատվածը: Դրանից հետո ընդունարան են եկել Սամվել Ներսեսյանը, Մհեր Մխիթարյանը, Գոռ Դանիելյանը և փորձել են հանգստացնել Ա.Խալոյանին: Մինչ այդ, Կարինե Մարգարյանի և Ռուզաննա Բադալյանի հետ փորձել են հանգստացնել Ա.Խալոյանին, սակայն վերջինս շարունակել է հայհոյանքներ հնչեցնել ինչպես Մ.Հակոբյանի, այնպես էլ ոստիկանության բոլոր աշխատակիցների հասցեին: Ա.Խալոյանի վրայից ալկոհոլի սուր հոտ է զգացել, ինչից հասկացել է, որ վերջինս գտնվում է ալկոհոլի ազդեցության տակ: Ա.Խալոյանն իրեն չի հարվածել: Սամվել Ներսեսյանի, Մհեր Մխիթարյանի և Գոռ Դանիելյանի` ընդունարան մտնելուց հետո Մ.Հակոբյանը հեռացել է ընդունարանից, իսկ Մհեր Մխիթարյանը զանգահարել է ոստիկանություն և հաղորդում տվել կատարվածի մասին:
Միջադեպը տևել է շուրջ 15 րոպե, որի ընթացքում, Ա.Խալոյանի գործողությունների պատճառով խաթարվել է ընդունարանի աշխատանքների բնականոն ընթացքը և իրենք հնարավորություն չեն ունեցել կատարել իրենց մասնագիտական գործառույթները:
Վկա, ՀՀ ոստիկանության աշխատակազմի քարտուղարության ընդունարանի պետ, Կարինե Մարգարյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2012թ. հոկտեմբերի 25-ին, ժամը 17:00-ի սահմաններում ընդունարան է եկել Արմեն Խալոյանը, որին ճանաչում է վաղուց, քանի որ վերջինս հաճախ է ընդունելություն պահանջել ՀՀ ոստիկանության պետի, տեղակալների և այլ ղեկավար անձանց մոտ: Այդ օրը նույնպես Ա.Խալոյանը պահանջել է թույլատրել ընդունելության մտնել ՀՀ ոստիկանության պետի մոտ: Ա.Խալոյանին բացատրել են, որ ըստ գործող կարգի` ՀՀ ոստիկանության պետի մոտ ընդունելություն կազմակերպելու համար անհրաժեշտ է դրա մասին նախօրոք տեղյակ պահել ՀՀ ոստիկանության պետի օգնական Մերուժան Հակոբյանին: Այնուհետև զանգահարել են վերջինիս և տեղյակ պահել այդ մասին: Ա.Խալոյանը ավելորդ արտահայտություն է արել քարտուղարության աշխատակից Ռուզաննա Բադալյանի հասցեին, որն այդ պահին դուրս է եկել ընդունարանից, ինչի կապակցությամբ ինքը դիտողություն է արել Ա.Խալոյանին: Դրանից հետո ընդունարան է եկել Մերուժան Հակոբյանը և սկսել է զրուցել Ա.Խալոյանի հետ: Այդ ընթացքում Ա.Խալոյանի ձայնն աստիճանաբար բարձրացել է և նա սկսել է գոռգոռալ, վիրավորանքներ հնչեցնել ՀՀ ոստիկանության պետի, ոստիկանության և Մ.Հակոբյանի հասցեին: Լսելով այդ աղմուկը` Արիադնա Ստեփանյանի հետ մտել են ընդունարան: Դռների միջև եղած տարածքից նկատել է Խալոյանի ընկնելը: Դա եղել է հետևյալ կերպ` Ա.Խալոյանը սեռական բնույթի հայհոյանքներ է հնչեցրել Մ.Հակոբյանի հասցեին` պահանջելով ընդունելություն կազմակերպել ՀՀ ոստիկանության պետի մոտ, սայթաքել և ընկել է ընդունարանի աթոռների վրա, ինչի պատճառով վնասել է դեմքը: Լսել է, որ օգնելու համար Մ.Հակոբյանը մոտեցել է Ա.Խալոյանին, սակայն վերջինս հարձակվել է Մ.Հակոբյանի վրա, վիրավորել և հայհոյանքներ է տվել, հրել ու քաշքշել է նրան, որի ընթացքում մեկ անգամ ձեռքով հարվածել է նրան, կծել է նրա դեմքի աջ հատվածը: Դրանից հետո ընդունարան են եկել Սամվել Ներսեսյանը, Մհեր Մխիթարյանը, Գոռ Դանիելյանը և փորձել են հանգստացնել Ա.Խալոյանին: Սամվել Ներսեսյանի, Մհեր Մխիթարյանի և Գոռ Դանիելյանի` ընդունարան մտնելուց հետո Մ.Հակոբյանը հեռացել է ընդունարանից, իսկ Մհեր Մխիթարյանը զանգահարել է ոստիկանություն և հաղորդում տվել կատարվածի մասին: Միջադեպը տևել է 15-ից 20 րոպե: Ա.Խալոյանի գործողությունների ընթացքում խաթարվել է ընդունարանի աշխատանքների բնականոն ընթացքը և իրենք հնարավորություն չեն ունեցել կատարել իրենց մասնագիտական պարտականությունները: Պնդում է իր նախաքննական ցուցմունքները, որոնք ամբողջությամբ ճիշտ են:
Վկա, ՀՀ ոստիկանության շտաբի պարետային ծառայության պետ, Մհեր Մխիթարյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2012թ. հոկտեմբերի 25-ին, ժամը 17:00-ի սահմաններում, միջանցքով դեպի իր աշխատասենյակ քայլելիս` ընդունարանի կողմից լսել է գոռգոռոցներ: Գնացել է ընդունարան և այնտեղ տեսել է Արիադնա Ստեփանյանին, Կարինե Մարգարյանին, Ռուզաննա Բադալյանին, Գոռ Դանիելյանին և շուրջ 45 տարեկան մի տղամարդու, որն ագրեսիվ կերպով վիրավորել է ընդունարանում հավաքվածներին: Ընդունարանի աշխատակիցներից տեղեկացել է, որ այդ տղամարդը հանդիսանում է Արմեն Խալոյանը: Շուրջ 10 րոպե ընդունարանում հավաքվածների հետ փորձել են հանգստացնել Ա.Խալոյանին, սակայն վերջինս չի ենթարկվել իրենց օրինական պահանջներին` խաթարելով ընդունարանի բնականոն աշխատանքները: Տեսնելով, որ Ա.Խալոյանը չի հանգստանում` զանգահարել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժին և հաղորդում տվել կատարվածի մասին: Ընդունարանի աշխատակիցներից տեղեկացել է նաև, որ ՀՀ ոստիկանության պետի մոտ ընդունելություն կազմակերպելու հարցի շուրջ Ա.Խալոյանը վիճաբանել է ՀՀ ոստիկանության պետի օգնական Մերուժան Հակոբյանի հետ, որի ընթացքում հրել և քաշքշել է նրան, մեկ անգամ հարվածել և կծել է վերջինիս դեմքի աջ հատվածը, սեռական բնույթի հայհոյանքներ է հնչեցրել Մերուժան Հակոբյանի, ոստիկանության և ընդունարանում հավաքվածների հասցեին: Նկատել է, որ Ա.Խալոյանի դեմքը վնասված է: Նրան հարցրել է, թե ինչ է պատահել, սակայն վերջինս ոչինչ չի պատասխանել: Ընդունարանի աշխատակիցներից իմացել է, որ Ա.Խալոյանը քայլելու ընթացքում սայթաքել և ընկել է ընդունարանի պատի տակ դրված աթոռների վրա, ինչի պատճառով վնասել է դեմքը: Ա.Խալոյանի վրայից ալկոհոլի սուր հոտ է զգացել: Այդ մասին հարցրել է նրան, իսկ Ա.Խալոյանը պատասխանել է, որ գարեջուր է խմել:
Վկա, ՀՀ ոստիկանության պետի աշխատակազմի քարտուղարության գաղտնիության բաժանմունքի հատկապես կարևոր հանձնարարություններով ավագ տեսուչ, Գոռ Դանիելյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2012թ. հոկտեմբերի 25-ին, ժամը 16:40-ի սահմաններում գտնվել է իր աշխատասենյակում, երբ իրեն է զանգահարել Ռուզաննա Բադալյանը և հայտնել, որ ընդունարանում միջադեպ է տեղի ունեցել: Գնացել է ընդունարան և տեսել, որ ՀՀ ոստիկանության պետի օգնական Մերուժան Հակոբյանի դեմքի աջ հատվածը վնասված է և արյուն է գալիս: Ընդունարանում է եղել նաև Արմեն Խալոյանը, որի դեմքը նույնպես վնասված է եղել: Ա.Խալոյանին ճանաչում է վաղուց, քանի որ վերջինս շատ անգամ է ընդունելություն պահանջել ՀՀ ոստիկանության պետի, տեղակալների և այլ ղեկավար անձանց մոտ: Այդ ժամանակ Մերուժան Հակոբյանը դուրս է եկել ընդունարանից, իսկ Ա.Խալոյանը գոռգռացել է և վիրավորական արտահայտություններ հնչեցրել ոստիկանության հասցեին: Սամվել Ներսեսյանի և Մհեր Մխիթարյանի հետ փորձել են հանգստացնել Ա.Խալոյանին, որից հետո վերջինս մի փոքր հանդարտվել է: Մինչ այդ, Մ.Մխիթարյանը զանգահարել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժին և հաղորդում տվել: Ընդունարանի աշխատակիցներից տեղեկացել է, որ Ա.Խալոյանը ՀՀ ոստիկանության պետի մոտ ընդունելություն կազմակերպելու հարցի շուրջ վիճաբանել է ՀՀ ոստիկանության պետի օգնական Մերուժան Հակոբյանի հետ, որի ընթացքում հրել և քաշքշել է նրան, մեկ անգամ հարվածել և կծել է նրա դեմքի աջ հատվածը, ինչի հետևանքով վերջինս վնասվածք է ստացել, սեռական բնույթի հայհոյանքներ է հնչեցրել Մերուժան Հակոբյանի, ոստիկանության և ընդունարանում հավաքվածների հասցեին: Իմացել է նաև, որ Ա.Խալոյանը քայլել է Մ.Հակոբյանի հետևից և քայլելու ընթացքում սայթաքելով` ընկել է ընդունարանի աթոռների վրա, ինչի պատճառով վնասել է դեմքը: Ա.Խալոյանի վրայից ալկոհոլի սուր հոտ է զգացել և Մ.Մխիթարյանի հարցին Ա.Խալոյանը պատասխանել է, որ երկու բաժակ գարեջուր է խմել:
Վկա, ՀՀ ոստիկանության շտաբի բարեփոխումների և կառավարական որոշումների համակարգման բաժնի պետ, Սամվել Ներսեսյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2012թ. հոկտեմբերի 25-ին, ժամը 16:40-ի սահմաններում, ոստիկանության շենքի բակի կողմից դեպի անցագրային բյուրո գնալու ճանապարհին ընդունարանի կողմից գոռգոռոցներ է լսել: Անմիջապես մտել է ընդունարան և տեսել, որ շուրջ 45 տարեկան մի տղամարդ բռնել է ՀՀ ոստիկանության պետի օգնական Մերուժան Հակոբյանի պարանոցից և կիսակքած վիճակում խեղդում է վերջինիս: Բռնել է այդ տղամարդու ձեռքերից, ոլորել է և հրել նրան դեպի պատի կողմ` ազատելով Մ.Հակոբյանին նրա ձեռքերից: Այդ ընթացքում նշված տղամարդը դիմադրություն է ցույց տվել: Ինքը սեղմել է նրա ձեռքերը, որպեսզի նստեցնի գետնին և հանդարտեցնի նրան, որից հետո վերջինս ասել է, որ մեջքը ցավում է և ինքը բաց է թողել նրա ձեռքերը: Ընդունարանի աշխատակիցներից տեղեկացել է, որ այդ տղամարդը հանդիսանում է Արմեն Խալոյանը, որը ՀՀ ոստիկանության պետի մոտ ընդունելություն կազմակերպելու հարցի շուրջ վիճաբանել է ՀՀ ոստիկանության պետի օգնական Մերուժան Հակոբյանի հետ, որի ընթացքում հրել և քաշքշել է նրան, մեկ անգամ հարվածել և կծել է նրա դեմքի աջ հատվածը, որի ընթացքում վիրավորական արտահայտություններ է հնչեցրել:
Վկա, ՀՀ ոստիկանության պետի աշխատակազմի քարտուղարության տեսուչ, Ռուզաննա Բադալյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2012թ. հոկտեմբերի 25-ին ընդունարանից անցագրային բաժին գնալու ճանապարհին հանդիպել է մի քաղաքացու, որն ընդունարան մտնելիս անձնական վիրավորանք է հնչեցրել իր հասցեին, ինչի կապակցությամբ Կարինե Մարգարյանը դիտողություն է արել այդ քաղաքացուն: Ինչպես հետագայում պարզվել է` այդ քաղաքացին հանդիսանում է Արմեն Խալոյանը: Դրանից հետո ընդունարանի հարևանությամբ գտնվող աստիճանների մոտ լսել է գոռգոռոցներ, վիրավորանքներ և սեռական բնույթի հայհոյանքներ: Վերադառնալով ընդունարան` տեսել է, որ Ա.Խալոյանը ՀՀ ոստիկանության պետի մոտ ընդունելություն կազմակերպելու հարցի շուրջ վիճաբանում է ՀՀ ոստիկանության պետի օգնական Մերուժան Հակոբյանի հետ, որի ընթացքում սեռական բնույթի հայհոյանքներ և վիրավորական արտահայտություններ է հնչեցնում Մ.Հակոբյանի, ոստիկանության աշխատակիցների և ընդունարանում գտնվողների հասցեին: Ընդունարանում են եղել նաև Արիադնա Ստեփանյանը և Կարինե Մարգարյանը: Մ.Հակոբյանը փորձել է հանգստացնել Ա.Խալոյանին, սակայն վերջինս ավելի է ագրեսիվացել, շարունակել է վիրավորանքներ ու սեռական բնույթի հայհոյանքներ հնչեցնել` հրելով և քաշքշելով Մ.Հակոբյանին: Այդ ժամանակ Մ.Հակոբյանը քայլել է դեպի ընդունարանի դուռը: Ա.Խալոյանը քայլել է Մ.Հակոբյանի հետևից և քայլելու ընթացքում սայթաքելով` ընկել է ընդունարանի աթոռների վրա, ինչի պատճառով վնասել է դեմքը: Օգնելու համար Մ.Հակոբյանը մոտեցել է Ա.Խալոյանին, սակայն վերջինս հարձակվել է Մ.Հակոբյանի վրա, վիրավորել և հայհոյանքներ է տվել, հրել ու քաշքշել է նրան, որի ընթացքում մեկ անգամ ձեռքով հարվածել և կծել է նրա դեմքի աջ հատվածը, որից հետո բռնել է Մ.Հակոբյանի պարանոցից և սեղմել է: Այդ պահին ընդունարան է մտել Սամվել Ներսեսյանը, բռնել է Ա.Խալոյանի ձեռքերից և նրան հրել է դեպի պատի կողմը, որից հետո Մ.Հակոբյանը հեռացել է ընդունարանից: Այնուհետև ընդունարան են եկել նաև Մհեր Մխիթարյանը և Գոռ Դանիելյանը: Միջադեպը տևել է շուրջ 20 րոպե, որի ընթացքում ինչպես Մ.Հակոբյանը, այնպես էլ ընդունարանում գտվողները փորձել են հանգստացնել Ա.Խալոյանին, սակայն վերջինս ոչ ոքի չի ենթարկվել, շարունակել է վիրավորանքներ հնչեցնել ոստիկանության և ներկա գտնվողների հասցեին: Մ.Հակոբյանն Ա.Խալոյանին չի հարվածել, չի հրել և չի վիրավորել, միայն փորձել է հանգստացնել նրան: Ա.Խալոյանի գործողությունների պատճառով շուրջ 20 րոպե խաթարվել է ընդունարանի աշխատանքների բնականոն ընթացքը: Պնդում է իր նախաքննական ցուցմունքները: Դրանք ամբողջությամբ ճիշտ են:
Վկա Արսեն Հովհաննիսյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2012թ. հոկտեմբերի 25-ին ոստիկանության աշխատակիցներն իրեն հրավիրել են ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի Մարաշի բաժանմունք, որտեղ որպես ընթերակա մասնակցել է իրեն անծանոթ Արմեն Խալոյանի անձնական խուզարկությանը: Խուզարկության ընթացքում, այլ իրերի հետ միասին, Ա.Խալոյանի տաբատի աջ գրպանից հայտնաբերվել է մեկ հատ գաղտնի փականով դանակ` բացված վիճակում: Ա.Խալոյանը հայտարարել է, որ նշված դանակն իր մոտ պահել է ձմերուկ, պանիր և այլ սննդամթերք կտրատելու համար: Ա.Խալոյանի մոտից հայտնաբերված դանակը ոստիկանության աշխատակիցների կողմից փաթեթավորվել և կնիքվել է, իսկ անձնական խուզարկության մասին արձանագրությունը ընթերցվել է բարձրաձայն, և ինքը որպես ընթերակա ստորագրել է նշված արձանագրությունը: Պնդում է իր նախաքննական ցուցմունքները:
Վկա Հայկ Հովհաննիսյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2012թ. հոկտեմբերի 25-ին ոստիկանության աշխատակիցներն իրեն հրավիրել են ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի Մարաշի բաժանմունք, որտեղ որպես ընթերակա մասնակցել է իրեն անծանոթ Արմեն Խալոյանի անձնական խուզարկությանը: Խուզարկության ընթացքում, այլ իրերի հետ միասին, Ա.Խալոյանի տաբատի աջ գրպանից հայտնաբերվել է մեկ հատ գաղտնի փականով դանակ` բացված վիճակում: Խալոյանը թույլ է տվել, որ իր գրպանից իրեր հանեն, նա անձամբ է հանել և ներկայացրել դանակը: Ա.Խալոյանը հայտարարել է, որ նշված դանակը պատկանում է իրեն և այն իր մոտ պահել է կենցաղային անհրաժեշտությունից ելնելով` ձմերուկ, հաց, պանիր և այլ սննդամթերք կտրատելու համար: Ա.Խալոյանի մոտից հայտնաբերված դանակը ոստիկանության աշխատակիցների կողմից փաթեթավորվել և կնիքվել է, իսկ անձնական խուզարկության մասին արձանագրությունը ընթերցվել է բարձրաձայն և ինքը որպես ընթերակա ստորագրել է նշված արձանագրությունը:
Վկա, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի պետի տեղակալ, Մեսրոպ Էլոյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, 2012թ. նոյեմբերի 02-ին, ժամը 09:30-ի սահմաններում, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի ոստիկանների կողմից ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժին բերման է ենթարկվել հետախուզման մեջ գտնվող Արմեն Նապոլեոնի Խալոյանը և բերվել է իրենց աշխատասենյակ` համապատասխան փաստաթղթեր կազմելու համար: Աշխատասենյակում են եղել օպեր-լիազորներ Համբարձում Սարոյանը և Ռաֆայել Սարգսյանը, իսկ ինքն իր աշխատանքային պարտականությունների կատարման հետ կապված հաճախակի ելումուտ է արել նշված սենյակ: Ժամը 11:00-ի սահմաններում Ա.Խալոյանը սկսել է դժգոհություններ հայտնել իրեն բերման ենթարկելու համար, ապա տեղեկանալով, որ իր նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրված կալանավորումը` սկսել է բարձրաձայն հայհոյանքներ հնչեցնել իրեն բերման ենթարկած ոստիկանների հասցեին և ոչ մի կերպ չի ենթարկվել հայհոյանքները դադարեցնելու իրենց օրինական պահանջներին` իր այդ արարքով խաթարելով բաժնի բնականոն աշխատանքը: Այդ ընթացքում աշխատասենյակ է մտել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի պետ Հայկ Կարապետյանը և սկսել է հետաքրքրվել, թե ինչ է կատարվում: Նա եղել է քաղաքացիական հագուստով: Ինքը և մյուս երկու աշխատակիցները բացատրել են, որ Ա.Խալոյանը հետախուզման մեջ գտնվող մեղադրյալ է, իրեն ագրեսիվ է պահում և հայհոյանքներ հնչեցնում ոստիկանության աշխատակիցների հասցեին: Դրանից հետո Հ.Կարապետյանը ներկայանալով որպես քրեական հետախուզության բաժանմունքի պետ` Ա.Խալոյանից պահանջել է դադարեցնել խուլիգանական գործողությունները, սակայն վերջինս ոչ միայն չի ենթարկվել Հ.Կարապետյանի օրինական պահանջին, այլ նաև անսպասելիորեն հարձակվել է Հ.Կարապետյանի վրա և բռունցքով մեկ անգամ հարվածել է նրա դեմքի աջ հատվածին, որից հետո սկսել է հայհոյանքներ հնչեցնել նրա հասցեին: Դրանից անմիջապես հետո երեքով բռնել են Ա.Խալոյանի ձեռքերը, որպեսզի վերջինս չկարողանա շարունակել իր հարվածները: Հարվածը ստանալուց հետո Հ.Կարապետյանը դուրս է եկել աշխատասենյակից և հեռացել: Հ.Կարապետյանն Ա.Խալոյանին չի ապտակել: Հ.Կարապետյանի հեռանալուց հետո Ա.Խալոյանը մեկ-երկու րոպե շարունակել է հայհոյանքներ հնչեցնել ոստիկանության աշխատակիցների հասցեին, որից հետո հանդարտվել է: Միջադեպը տևել է շուրջ 10 րոպե: Ա.Խալոյանին ընդհանրապես ոչ ոք չի հարվածել: Տեղի ունեցած միջադեպի հետ կապված ինքը, Հայկ Կարապետյանը, Համբարձում Սարոյանը և Ռաֆայել Սարգսյանը համապատասխան զեկուցագրեր են ներկայացրել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի պետին: Այդ ընթացքում Մարդու իրավունքների պաշտպանի գրասենյակից համապատասխան աշխատակից է եկել և զրուցել Ա. Խալոյանի հետ:
Վկա, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի օպեր-լիազոր, Ռաֆայել Սարգսյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2012թ. նոյեմբերի 02-ին, ժամը 09:30-ի սահմաններում, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի ոստիկանների կողմից ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժին բերման է ենթարկվել հետախուզման մեջ գտնվող Արմեն Նապոլեոնի Խալոյանը: Վերջինս բերվել է իրենց աշխատասենյակ` համապատասխան փաստաթղթեր կազմելու համար: Ա.Խալոյանը սկսել է դժգոհություններ հայտնել իրեն բերման ենթարկելու համար, ապա տեղեկանալով, որ իր նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրված կալանավորումը` սկսել է բարձրաձայն հայհոյանքներ հնչեցնել ոստիկանների հասցեին, չի ենթարկվել հայհոյանքները դադարեցնելու իրենց պահանջներին` իր այդ արարքով խաթարելով բաժնի բնականոն աշխատանքը: Այդ ընթացքում աշխատասենյակ է մտել Արաբկիրի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի պետ Հայկ Կարապետյանը և հետաքրքրվել, թե ինչ է կատարվում: Նա եղել է քաղաքացիական հագուստով, վկայական ցույց տվել է, թե ոչ` չի հիշում: Երբ Հ.Կարապետյանը մտել է աշխատասենյակ, իրենք ոտքի են կանգնել: Իրենք Հ.Կարապետյանին բացատրել են, որ Ա.Խալոյանը հետախուզման մեջ գտնվող մեղադրյալ է: Դրանից հետո Հ.Կարապետյանը ներկայանալով որպես քրեական հետախուզության բաժանմունքի պետ` Ա.Խալոյանից պահանջել է դադարեցնել բարձրաձայն հայհոյել, սակայն վերջինս բռունցքով մեկ անգամ հարվածել է նրա դեմքի աջ հատվածին, որից հետո սկսել է հայհոյանքներ հնչեցնել նրա հասցեին: Դրանից անմիջապես հետո երեքով բռնել են Ա.Խալոյանի ձեռքերը, որպեսզի վերջինս չկարողանա շարունակել իր հարվածները: Հարվածը ստանալուց հետո Հ.Կարապետյանը դուրս է եկել աշխատասենյակից և հեռացել: Հ.Կարապետյանի հեռանալուց հետո Ա.Խալոյանը մեկ-երկու րոպե շարունակել է հայհոյանքներ հնչեցնել ոստիկանության աշխատակիցների հասցեին, որից հետո հանդարտվել է: Միջադեպը տևել է շուրջ 10 րոպե: Ա.Խալոյանին ոչ ոք չի հարվածել: Տեղի ունեցած միջադեպի հետ կապված ինքը, Հայկ Կարապետյանը, Համբարձում Սարոյանը և Մեսրոպ Էլոյանը համապատասխան զեկուցագրեր են ներկայացրել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի պետին: Հ.Կարապետյանն աշխատասենյակ մտնելուց հետո Ա.Խալոյանին չի ապտակել, այլ միայն փորձել է կարգի հրավիրել: Իր նախաքննական ցուցմունքը տպագրվել է քննիչի կողմից, իր պատմածով, որն ամբողջությամբ ճիշտ է:
Վկա, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի օպեր-լիազոր, Համբարձում Սարոյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ դեպքի օրը, ժամը 09:30-ի սահմաններում, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի ոստիկանների կողմից ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժին բերման է ենթարկվել հետախուզման մեջ գտնվող Արմեն Նապոլեոնի Խալոյանը: Վերջինս ուղեկցվել է աշխատասենյակ` համապատասխան փաստաթղթեր կազմելու նպատակով: Աշխատասենյակում են եղել քրեական հետախուզության բաժանմունքի պետի տեղակալ Մեսրոպ Էլոյանը, որը հաճախակի ելումուտ է արել նշված սենյակ և նույն բաժնի աշխատակից, օպեր-լիազոր Ռաֆայել Սարգսյանը: Ժամը 11:00-ի սահմաններում Ա.Խալոյանը սկսել է դժգոհություններ հայտնել իրեն բերման ենթարկած ոստիկաններից, ապա տեղեկանալով, որ իր նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրված կալանավորումը` սկսել է բարձրաձայն հայհոյանքներ հնչեցնել իրեն բերման ենթարկած ոստիկանների հասցեին և ոչ մի կերպ չի ենթարկվել հայհոյանքները դադարեցնելու իրենց օրինական պահանջներին` իր այդ արարքով խաթարելով բաժնի բնականոն աշխատանքը: Այդ ընթացքում աշխատասենյակ է մտել Արաբկիրի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի պետ Հայկ Կարապետյանը և հետաքրքրվել, թե ինչ է կատարվում: Վերջինս եղել է քաղաքացիական հագուստով, ներկայացել է որպես քրեական հետախուզության բաժանմունքի պետ, սակայն վկայական ցույց չի տվել: Ինքը և մյուս երկու աշխատակիցները Հ.Կարապետյանին բացատրել են, որ Ա.Խալոյանը հետախուզման մեջ գտնվող մեղադրյալ է, իրեն ագրեսիվ է պահում և հայհոյանքներ է հնչեցնում ոստիկանության աշխատակիցների հասցեին: Դրանից հետո Հ.Կարապետյանն Ա.Խալոյանից պահանջել է դադարեցնել խուլիգանական գործողությունները, սակայն վերջինս ոչ միայն չի ենթարկվել Հ.Կարապետյանի օրինական պահանջին, այլ նաև անսպասելիորեն հարձակվել է Հ.Կարապետյանի վրա և բռունցքով մեկ անգամ հարվածել է նրա դեմքի աջ հատվածին, որից հետո սկսել է հայհոյանքներ հնչեցնել նրա հասցեին: Դրանից անմիջապես հետո երեքով բռնել են Ա.Խալոյանի ձեռքերը, որպեսզի վերջինս չկարողանա շարունակել իր հարվածները: Հարվածը ստանալուց հետո Հ.Կարապետյանը դուրս է եկել աշխատասենյակից և հեռացել: Հ.Կարապետյանի հեռանալուց հետո Ա.Խալոյանը մեկ-երկու րոպե շարունակել է հայհոյանքներ հնչեցնել ոստիկանության աշխատակիցների հասցեին, որից հետո հանդարտվել է: Միջադեպը տևել է շուրջ 10 րոպե: Ա.Խալոյանին ոչ ոք չի հարվածել: Տեղի ունեցած միջադեպի հետ կապված ինքը, Հայկ Կարապետյանը, Ռաֆայել Սարգսյանը և Մեսրոպ Էլոյանը համապատասխան զեկուցագրեր են ներկայացրել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի պետին: Ա.Խալոյանին ոստիկանության բաժին բերելուց հետո նրա դեմքին արյան հետքեր չեն եղել, ալկոհոլի հոտ նույնպես չի զգացել: Այդ ընթացքում Մարդու իրավունքների պաշտպանի գրասենյակից համապատասխան աշխատակից է եկել և ղեկավարության թույլտվությունը ստանալուց հետո զրուցել է Ա. Խալոյանի հետ:
Դատաբժշկական փորձաքննության 2012թ. նոյեմբերի 14-ի թիվ 3452 եզրակացության համաձայն. ՚Քաղ. Հ.Կարապետյանի մարմնական վնասվածքներն ըստ բժշկական փաստաթղթերի և օբյեկտիվ ուսումնասիրության տվյալների` աջից ստորին կոպի շրջանի արյունազեղման ձևով, որն ուղեկցվել է փակ գանգուղեղային վնասվածքով` պատճառվել է բութ, կոշտ առարկայով, հնարավոր է նշված ժամկետում, որն առաջացրել է առողջությանը թեթև վնաս, առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը` ոչ պակաս 6 օրից և ոչ ավելի, քան` 21 օրիցՙ /հ. 1, գ. թ. 183-184/:
Դատաբժշկական փորձաքննության 2012թ. հոկտեմբերի 26-ի թիվ 3341 եզրակացության համաձայն. ՚Մ.Հակոբյանի ստացած մարմնական վնասվածքները` աջից ճակատա-քունքային և կզակային շրջանների քերծվածների ձևով, պատճառվել են ճակատա-քունքային շրջանի քերծվածքը` սուր եզր ունեցող բութ առարկաների, որպիսին կարող են հանդիսանալ ատամները, իսկ կզակային շրջանի քերծվածքը բութ առարկայի ազդեցությամբ, հնարավոր է նշված ժամկետում, որոնք ինչպես միասին, այնպես էլ առանձին-առանձին վերցրած առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակումՙ /հ. 1, գ. թ. 63-64/:
Քրեագիտական փորձաքննության 2012թ. հոկտեմբերի 27-ի թիվ 1724 եզրակացության համաձայն. ՚Փորձաքննության ներկայացված դանակը գործարանային արտադրության է, դասվում է քաղաքացիական շեղբավոր սառը զենքերի շարքինՙ /հ. 1, գ. թ. 47-49/:
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, անձին բերման ենթարկելու մասին 25.10.2012թ. արձանագրության համաձայն. Արմեն Նապոլեոնի Խալոյանը, վիճաբանություն կատարելու կասկածանքով, 2012թ. հոկտեմբերի 25-ին, ժամը 18:30-ին, Երևանի Նալբանդյան փողոցի թիվ 130 հասցեից բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի Մարաշի բաժանմունք /հ. 1, գ.թ. 25/:
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, անձին խուզարկության ենթարկելու վերաբերյալ 25.10.2012թ. արձանագրության համաձայն. Ա.Խալոյանի անձնական խուզարկությամբ, նրա տաբատի աջ գրպանում հայտնաբերվել է գաղտնի փականով, ֆիքսվող, բացված վիճակում 26,5սմ ընդհանուր երկարությամբ, 12սմ շեղբով, 14,5սմ բռնակով, ՚Յու Էս Էյ Սաբերՙ /՚USA SABERՙ/ գրառմամբ դանակ: Ըստ Ա.Խալոյանի հայտարարության` հայտնաբերված դանակը պատկանում է իրեն, այն իր մոտ պահում է կենցաղային անհրաժեշտությունից ելնելով /հ. 1, գ. թ. 26/:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, Ա.Խալոյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված դանակով /հ. 1, գ. թ. 78/:
Պաշտպան` Ռ.Ռևազյանի միջնորդությամբ ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում հարցաքննված ներքոհիշյալ անձինք ցուցմունք են տվել հետևյալի մասին.
Փորձագետ` Արտաշես Խաչատրյանը դատարանին հայտնել է, որ Ա.Խալոյանի նկատմամբ դատաբժշկական փորձաքննություն նշանակելու մասին որոշումը ստացել է 2012թ. նոյեմբերի 21-ին, իսկ եզրակացությունը տրվել է 04.12.2012թ.-ին: Դեպքը կատարվել է 2012թ. հոկտեմբերի 25-ին, իսկ ինքը Ա.Խալոյանին զննել է 2012թ. նոյեմբերի 29-ին: Փորձաքննությունը կատարելիս Ա.Խալոյանի վնասվածքների վերաբերյալ փաստաթուղթ իրեն չի տրամադրվել: Նոր փաստաթղթերի առկայության պարագայում, անհրաժեշտության դեպքում կարող է նշանակվել դատաբժշկական լրացուցիչ փորձաքննություն: Եթե Ա.Խալոյանը դիմել է բժշկական օգնության, հետևաբար` պետք է առկա լինի կամ ամբուլատուր քարտ, կամ հիվանդության պատմագիր, որոնք անհրաժեշտ է ներկայացնել` դատաբժշկական փորձաքննություն կատարելու համար: Ա.Խալոյանին փորձաքննության ենթարկելիս թափանցող կամ այլ վնասվածք, կամ դրանից մնացած հետք չի հայտնաբերվել: Եթե լիներ վերք, ապա կթողներ սպի, որը նույնպես Ա.Խալոյանի մոտ չի հայտնաբերվել: Փորձաքննությունը կատարվել է ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿՀ-ում, որտեղ լուսավորությունը բավարար է եղել և լրացուցիչ սարքավորումներ ընդգրկելու անհրաժեշտություն չի եղել:
Աթոռին ընկնելիս` ծակած-կտրած վերք ստանալու հնարավոր լինելը կարող է կախված լինել աթոռի ձևից:
Վկա Արման Սուլեյմանյանը դատարանին հայտնել է, որ աշխատում է ՚Սիվիլնեթՙ հեռուստաընկերությունում որպես լրագրող: Տեղյակ է, որ Ա.Խալոյանի գանգատը վերաբերվում է նրա ապօրինի վաճառված բնակարանին, որի համար նա գրեթե 10 տարի պայքարում է: Վերջին երկու տարում իրենք նկարահանել են Ա.Խալոյանին, նա դիմել է տարբեր ատյաններ` այդ խնդիրը լուծելու համար, սակայն ստացել է անհեթեթ կամ ոչ պատշաճ պատասխաններ: Տեղյակ է, որ Ա.Խալոյանի կողմից ՀՀ ոստիկանապետ Վ.Գասպարյանին հերթական նամակը տանելու ժամանակ ոմն Մերուժան Հակոբյան նրան ասել է, որ բնակարանն օրենքով կարող է վերադարձվել 5000 ԱՄՆ դոլար գումարի չափով կաշառք տալու դեպքում: Դրանից հետո Ա.Խալոյանը դիմել է ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայություն և կատարվածի մասին հաղորդում է ներկայացրել: Այնուհետև, 2012թ. հոկտեմբերին, Ա.Խալոյանը զանգահարել է իրեն և տեղեկացրել, որ իրեն ոստիկանությունում ծեծի են ենթարկել և իրեն որպես լրագրող կանչել է այնտեղ, որպեսզի նկարահանի կատարվածը: Ինքը հանդիպել է Ա.Խալոյանին: Վերջինիս շրթունքը պատռված է եղել և բողոքել է մեջքի ցավերից: Ա.Խալոյանն իրեն պատմել է, որ երբ գնացել է ոստիկանություն, որպեսզի հանդիպի Վ.Գասպարյանի հետ, այնտեղ հանդիպել է Մ.Հակոբյանին, որն իրեն անվանել է ՚գործ տվողՙ, ինչից էլ կռիվ է սկսվել և իրեն ծեծել են: Դրանից հետո ինքն Ա.Խալոյանին ուղեկցել է Մարդու իրավունքների պաշտպանի գրասենյակ, որտեղ նա պատմել է կատարվածի մասին, իսկ ինքը դա ձայնագրել է և համապատասխան նյութ պատրաստել: Այնուհետև իրենք գնացել են հիվանդանոց և ձայնագրության մեջ առկա են Ա.Խալոյանի վնասվածքները և նրա վրա առկա արյան հետքերը: Մեկ շաբաթ անց ինքը տեղեկացել է, որ Ա.Խալոյանը ձերբակալվել է և նրան մեղադրանք է առաջադրվել: Ինքը չի հավատում, որ Ա.Խալոյանը հարվածել է Մ.Հակոբյանին: Բացի այդ, Ա.Խալոյանը չէր կարող մտածել, որ այդպես կարող են նրա խնդիրները լուծվել: Մ.Հակոբյանը շահագրգռված է եղել, որ Ա.Խալոյանը ձերբակալվի, քանի որ Ա.Խալոյանի հաղորդման հիման վրա ձերբակալվել է Մերուժանի կողմից որպես միջնորդ ներկայացված անձը: Ինքը որպես լրագրող մեկ անգամ մասնակցել է սույն քրեական գործով տեղի ունեցած դատական նիստին, որի ընթացքում վկաներ են հարցաքննվել: Ինքը սույն գործի վերաբերյալ արտահայտում է զուտ իր կարծիքը, քանի որ իրադարձությանն անձամբ ներկա չի եղել:
Տվյալ դեպքում, ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանն ապացուցված է համարել, որ ամբաստանյալ Արմեն Խալոյանը կատարել է հանցանքներ` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:

Հարկ է նշել, որ ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանն /այսուհետ` դատարան/ արդեն իսկ անդրադառնալով պաշտպանի պատճառաբանություններին` Ա. Խալոյանի անմեղ լինելու և նրան անպարտ ճանաչելու անհրաժեշտության վերաբերյալ, գտել է, որ դրանք անհիմն են և հերքվում են գործով ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցներով:
Դատարանը մասնավորապես պատճառաբանել է, որ.
Պաշտպանի պատճառաբանությունն այն մասին, որ 2012թ. հոկտեմբերի 25-ի միջադեպը կապված է եղել միայն Մ.Հակոբյանի անձի հետ` անհիմն է, քանի որ վերոհիշյալ ապացույցներով հաստատվել է, որ Ա.Խալոյանն ալկոհոլ գործածած վիճակում, գրպանում կրելով սառը զենք` բացված վիճակում գտնվող դանակ, ՀՀ ոստիկանության վարչական շենքի ընդունարանում, շուրջ 20 րոպե տևողությամբ, այդտեղ գտնվող աշխատակիցների, այդ թվում կանանց ներկայությամբ հայհոյանքներ տալով, աղմկելով, Մ.Հակոբյանին մարմնական վնասվածք պատճառելով, այսինքն` հասարակական նշանակություն ունեցող վայրում ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելով, ուղղակի դիտավորությամբ խախտել է հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք է դրսևորել հասարակության նկատմամբ:
Պաշտպանի պատճառաբանությունն այն մասին, որ վկաներ Ռաֆայել Սարգսյանի, Մեսրոպ Էլոյանի և Համբարձում Սարոյանի նախաքննական ցուցմունքները կեղծված են, քանի որ դրանք վերարտադրված են համակարգչային եղանակով, պատճենահանված, արտատպված են` անհիմն է, քանի որ նշված վկաները պատշաճ ընթացակարգով դատարանում հարցաքննվել և պնդել են իրենց նախաքննական ցուցմունքները:
Պաշտպանի պատճառաբանությունները` տուժող Հ.Կարապետյանի կողմից ամբաստանյալ Ա. Խալոյանի իրավունքները խախտելու, նրա իրավունքների և ազատությունների սահմանափակման վերաբերյալ պատշաճ կարգով չծանուցելու մասին` անհիմն են, քանի որ տուժողն ամբաստանյալ Ա.Խալոյանի կողմից բռնության է ենթարկվել` առանց նրա իրավունքների ու ազատությունների սահմանափակմանն առնչվող որևէ գործառույթ անձամբ իրականացնելու:
Պաշտպանի պատճառաբանություններն այն մասին, որ նախաքննության ընթացքում խախտվել են Ա.Խալոյանի բազմաթիվ իրավունքները, այդ թվում պաշտպան ունենալու իրավունքը` անհիմն է, քանի որ Ա. Խալոյանը պատշաճ կարգով ապահովվել է հանրային պաշտպանով, իր հայեցողությամբ հրաժարվել է նրանից և իր հայեցողությամբ ընտրել է մեկ այլ պաշտպան:
Բացի այդ, Ա.Խալոյանն օգտվելով իր իրավունքներից, իր հայեցողությամբ ստորագրել է դատավարական փաստաթղթերը կամ հրաժարվել է դրանք ստորագրելուց:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել նաև, որ քրեադատավարական օրենքը, վկայի ցուցմունքը համակարգչային եղանակով արձանագրելու առումով իրավական որևէ արգելք չի նախատեսում, իսկ վկաների ցուցմունքների բովանդակության համընկնումը չի կարող դիտվել իբրև վկայի հարցաքննությանը ներկայացվող օրենսդրական պահանջների էական խախտում:
Բացի այդ, պաշտպանի վերաքննիչ բողոքում վկայակոչված և սույն գործով որպես վկա հարցաքննված անձինք դեպքի պահին գտնվել են նույն վայրում և ականատես են եղել միևնույն իրադարձություններին, ինչը չի կարող նսեմացնել նրանց կողմից տրված ցուցմունքների ապացուցողական նշանակությունն ու հիմք հանդիսանալ այդպիսիք անթույլատրելի ապացույց ճանաչելու համար:
Որպիսի պայմաններում, վերը շարադրված հանգամանքների առկայության պայմաններում, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ նշվածի վերաբերյալ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններն անհիմն են չեն բխում գործի օբյեկտիվ տվյալներից և այն բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող:
Գնահատելով ամբաստանյալ Արմեն Խալոյանի` գործի քննության ընթացքում տված ցուցմունքները, դրանք համադրելով գործով ձեռք բերված մյուս փաստական տվյալների հետ վերաքննիչ դատարանը ոչ արժանահավատ է համարում վերջինիս կողմից բերված պատճառաբանություններն` իր իսկ կողմից հանցանքների կատարումը բացառելու և այլնի վերաբերյալ, քանի որ դրանք չեն բխում են գործի օբյեկտիվ տվյալներից, որով փորձ է արվում իրեն հնարավորինս զերծ պահել քրեական պատասխանատվությունից:
Այսպիսով, վերլուծելով գործի փաստական տվյալները, գնահատելով ինչպես յուրաքանչյուր ապացույց, այնպես էլ դրանք իրենց համակցությամբ, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Արմեն Խալոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղսագրված արարքները որակված են ճիշտ, և նա պետք է քրեական պատասխանատվության և պատժի ենթարկվի:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Արմեն Խալոյանի արարքների քրեաիրավական որակման հարցում հանգել է ճիշտ հետևության, հետևաբար` սույն գործով վիճարկվող դատական ակտը բեկանելու և վերջինիս նկատմամբ արդարացման դատական ակտ կայացնելու հիմքեր չկան:
Նման պայմաններում, վերը շարադրված հանգամանքների առկայության պայմաններում, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ պաշտպանության կողմի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ և 316-րդ հոդվածները սխալ մեկնաբանելու, գործում առկա ապացույցները համակցությամբ չգնահատելու, պաշտպանյալի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցակազմի հատկանիշների բացակայության, ամբաստանյալի անմեղությունը հռչակելու և այլնի վերաբերյալ, անհիմն են, չեն բխում գործի օբյեկտիվ տվյալներից և ներկայացված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ դատարանը.

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Արմեն Նապոլեոնի Խալոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 16.04.2013թ. դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակվելու պահից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ

Իսկականի հետ ճիշտ է.


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ