Գործ թիվ ԵԿԴ/0241/01/12






ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը ( այսուհետ` Դատարան )`

նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,
քարտուղարությամբ` Ժենյա Ավետիսյանի,

մասնակցությամբ`

մեղադրող, Երևան քաղաքի Կենտրոն
և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
դատախազության ավագ դատախազ` Աշոտ Գալստյանի,

տուժող` Նորայր Հարությունյանի,
տուժողի օրինական ներկայացուցիչ` Վանիկ Հարությունյանի,


ամբաստանյալի օրինական ներկայացուցիչ` Գոհար Այվազյանի,
պաշտպան (հանրային)` Սիրվարդ Ասլանյանի,


2013թ. փետրվարի 1-ին նույն դատարանում` դռնփակ դատական նիստում, արա¬գաց¬ված դատական քննության կարգով, քննեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`

Ե ն ո ք Վ ա ր դ ա ն ի Ա յ վ ա զ յ ա ն ի`
(ծնված 1994թ. սեպտեմբերի 28-ին, Երևան քաղաքում, ազ¬գութ¬յամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուրի, ավարտել է գիշերօթիկ դպրոցի 7-րդ դասարանը, չի աշխատել, նախ¬կինում չդատա¬պարտված, բնակվել է մոր հետ համատեղ` հաշվառման հաս¬ցե¬ում` Երևան քա¬ղաքի Աճառյան 1 շենքի թիվ 4 բնակա¬րա¬նում, ծնող¬ները 2001թ. ամուսնալուծված են, սույն գործով կա¬լանքի տակ է 2012թ. օգոստոսի 7-ից)

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 13146312 քրեական գործն հարուցվել է 2012թ. օգոստոսի 7-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 139-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկա¬նիշ¬ներով ՀՀ ոստիկա¬նության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում` Ենոք Այվազյանի կողմից Նորայր Հարությունյանի նկատմամբ սեքսուալ բնույթի բռնի գործողություններ կատարելու դեպքի առթիվ։
2012թ. օգոստոսի 7-ին վերոնշյալ հանցանքը կատարելու կասկածանքով ձերբա¬կալվել է Ենոք Այվազյանը։
2012թ. օգոստոսի 9-ին նախաքննական մարմինը Ենոք Այվազյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 139-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2012թ. օգոստոսի 10-ին Երևանի Կնետրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշմամբ Ենոք Այվազյանի նկատմամբ որպես խա¬¬փան¬ման միջոց է կիրառվել կալանավորումը։
2012թ. դեկտեմբերի 18-ին քրեական գործը Ենոք Այվազյանի նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 139-րդ հոդվածի 1-ին մասով կազմված մեղադրական եզրակացութ¬յամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սութ¬յան դատա¬րան և նույն օրն ընդունվել վարույթ։

2. Առաջադրված մեղադրանքի բովանդակությունը.
Ամբաստանյալ Ենոք Այվազյանը սեքսուալ բնույթի բռնի գործողություններ կա¬տա¬րելու դիտավորությամբ, օգտագործելով իր ծանոթ, 1989թ. մայիսի 25-ին ծնված, մանկուց երկրորդ խմբի հաշմանդամ Նորայր Վանիկի Հարությունյանի անօգնական վիճակը, բռնութ¬յուն գործադրելու սպառնալիքով 2012թ. օգոստոսի 6-ին` ժամը 15.00-ի սահման¬նե¬րում, Երևանի Հրազդանի կիրճում գտնվող մանկական երկաթուղու մոտակայքում սե¬ռական հարաբերություն է ունեցել վերջինիս հետ։
Վերոնշյալ հանցավոր արարքը կատարելու համար Ենոք Այվազյանին մեղադ¬րանք է առա¬ջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 139-րդ հոդվածի 1-ին մասով։

3. Արագացված դատական քննություն.
Մինչ դատաքննություն սկսելն ամբաստանյալ Ենոք Այվազյանը միջնորդեց գործը քննել դատական քննության արագացված կարգով` հայտարարելով, որ վերը նշված միջ¬նոր¬¬դությունը ներկա¬յացնում է կամավոր, նախա¬պես խորհրդակցելով իր պաշտպանի հետ, գիտակ¬ցում է արա¬գացված կարգով դատաքննութ¬յուն անցկացնելու իրավական հետևանք¬ները։ Ամբաստանյալն հայտարարեց նաև, որ առաջադրված մե¬ղադրանքն իրեն պարզ և հասկանալի է, համաձայն է դրա հետ, ավելին` առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանա¬չում։ Մեղադրողը, Դատարանում փոխելով մեղադրական եզրա¬կա¬ցությունն հաստատելիս հայտնված դիր¬քորո¬շումը, գործն արա¬գացված դատաքննութ¬յան կարգով քննելու դեմ չա¬ռարկեց։ Տուժողի օրինական ներկայացուցիչը արագացված դա¬տաքննության կարգով գործը քննելու դեմ ևս չառարկեց, քաղաքացիական հայց չներկա¬յաց¬րեց։
Դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Ենոք Այվազյանի վերոնշյալ միջնոր¬դութ¬յունը, հաշվի առնելով, որ մեղադրողը մինչ դատաքննության սկիզբը չառարկեց գործն արա¬գաց¬ված դատական քննության կարգով քննելու դեմ, մտավոր հետամնացության հիմքով 2-րդ խմբի հաշմանդամ հանդիսացող տուժողի օրինական ներկա¬յացուցիչը` ևս, հաշվի առնելով, որ թեև ամբաստանյալը հոգեկան կամ այլ հիվանդությամբ չի տառապում, նրան մեղսագրվող հան¬ցավոր արարքը կատարել է անչափահաս տարիքում, այն է` 18 ամյակը լրանալուց 52 օր առաջ, սակայն վերոնշյալ միջ¬նոր¬դությունը ներկայացնելու պահին արդեն չափահաս է, ոսւտի և` ամբողջությամբ գիտակցում է նման կարգով գործը քննելու իրավական հետևանքները, փաստելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավա¬րության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդվածներով նախա¬տեսված հիմ¬քն ու պայմանները` համապա¬տաս¬¬խան որոշման կայացմամբ գործը քննեց արա¬գաց¬ված դա¬տաքննության կար¬գով։

4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 139-րդ հոդվածի 1-ին մասով Ենոք Այվազյանին առա¬ջադրված մեղադրանքը Դատարանը հաստատված համարեց` տուժող Նորայր Վանիկի Հարությունյանի, վկաներ Անտելա Ռազմիկի Սարգսյանի և Նվեր Վանիկի Հա¬րութ¬յունյանի նախաքննական ցուցմունքներով, ամբուլատոր դատահոգեբուժական և դա¬տա¬հո¬գեբանական համալիր փորձաքննության 2012թ. սեպտեմբերի 19-ի թիվ 317/12 եզրա¬կացության, ամբուլատոր դատահոգեբուժական և դատահոգեբանական համալիր փորձաքննության 2012թ. սեպտեմբերի 4-ի թիվ 300/12 եզրակացության, դատակենսա¬բա¬նա¬կան փորձաքննության 2012թ. սեպտեմբերի 5-ի թիվ 262 եզրակացության, իրեղեն ապացույց ճանաչված` տուժող Նորայր Հարությունյանի անդրավարտիքի և վարտիքի առկա¬յութ¬յամբ։
Նախաքննությամբ ձեռք բերված վերոնշյալ ապացույցները գնահատելիս` Դատարա¬նը եկավ այն հետևության, որ Ենոք Այվազյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված այդ ապա¬ցույցներն ըստ էության հա¬մա¬պա¬տաս¬խանում են ՀՀ քրեական դատա¬վարութ¬յան օրենսգրքով սահմանված թույլատրելիության և վերա¬բերելիության, իսկ համակ¬ցութ¬¬¬յամբ գործի ճիշտ լուծման տեսանկյու¬նով` բավարա¬րութ¬յան չափանիշներին։
Դատա¬րա¬նը հաստատված է համարում այն, որ ամբաստանյալ Ենոք Այվազյանը նրան մեղսագրվող հանցավոր արարքը` բռնություն գործադրելու սպառնալիքով և տուժողի անօգնական վիճակն օգտագործելով սեքսուալ բնույթի բռնի գործողությունները, կատարել է մեղավորությամբ, այն ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 139-րդ հոդ¬վածի 1-ին մա¬սով որակված է ճիշտ, վերջինս քրեա¬կան պատաս¬խա¬նատ¬վության ու պատժի ենթակա է այդ հոդվածի հա¬մա¬պատաս¬խան մասով։
Ամբաստանյալ Ենոք Այվազյանի նկատ¬մամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հան¬ցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ¬գոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապա¬տասխանեն հանցանքի ծան¬րությանը, այն կա¬տա¬րելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցա¬գործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմաց¬նող և/կամ ծանրացնող հանգամանքներով։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպա¬կան դատա¬րա¬նի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յուն¬ները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգամանք¬ներով գործի քննության ժամանակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված նորմը, նշել է, որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատվությունը մեղմացնող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ, քանի որ պա¬տիժ նշանակելիս Դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ, որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։ Վերոնշյալ հանգա¬մանք¬ները պետք է հաս¬տատվեն քրեա¬կան գործի նյութերում առկա փաս¬տական տվյալ¬ներով, լինեն իրական և ողջամտորեն նվազեցնեն ամբաստանյալի անձի հան¬րային վտանգա¬վո¬րությունը։
Դատա¬րանը սույն գործով ամբաս¬տան¬յալ Ենոք Այվազյանի պատասխանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղմացնող այդպիսի հանգա¬մանք¬¬ներ, ինչպես նաև անձը բնութագրող տվյալ¬ներ է դիտարկում նախկի¬նում դատա¬պարտված չլինելը, անկեղ¬¬ծո¬րեն զղջալն ու իրեն լիովին մե¬ղավոր ճանաչելը, Դատարանում տուժողի օրինական ներկայացուցչի ներո¬ղամտությունն հայցելը, հոր` Վարդան Այվազյանի դատապարտման, 1994թ. ծնողների փաս¬տացի ամուսնալուծության (որն իրավանբանորեն հաստատվել է Երևանի Ավան և Նոր Նորք համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 2001թ. մարտի 22-ի վճռով) և հոր խնամքից և դաստիարակությունից զրկված լինելը։ Թեև քրեական գործի նյութերում բացակայում էր բնակության վայրում դրականորեն բնութագրվելու վերաբերյալ ամբաս¬տանյալի բնութագիրը կամ դրա լուոսապատճենը, այդպիսին Դատարան չներկայացվեց նաև ողջ դատական քննության ընթացքում, սակայն պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող այդ հանգամանքը Դատարանը ևս հաստատված (ապացուցված) է համարում` հաշվի առնելով, որ այն պաշտպանական կողմը Երևանի Կնետրոն և Նորք-Մարաշ վար¬չական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանին էր ներկայացրել դեռևս 2012թ. հոկ¬տեմբերի 2-ին` Ենոք Այվազյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետն երկա¬րացնելու կապակացությամբ կայացած դատական նիստի ժամանակ ( թիվ ԵԿԴ/0260/06/12 միջնոր¬դությունը քննարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ¬հանուր իրավասության դատարանի նույն կազմով` դատավոր Ա.Վարդանյանի կողմից, գ.թ 175-178)։
Որպես ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածով թվարկված` ամբաստանյալի պա¬տաս¬խանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտարկում մեղսագրվող հան¬ցանքի կատարման պահին անչա¬փահաս լինելը ( ըստ AK 0632682 անձնագրի լուսա¬պատճենի` ծնվել է 1994թ. սեպտեմբերի 28-ին)։
Ամբաստանյալ Ենոք Այվազյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծան¬րացնող հանգա¬մանք¬ներ Դատարանը չարձա¬նագրեց։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ¬ Ենոք Այվազյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տե¬սակի ընտրությանը` Դատա¬րանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 139-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահ¬ման¬ված հանցա¬կազմի պատժամասը բացար¬ձա¬կ որոշակի է, այսինքն` նախա¬տեսում է պատիժ բացառապես ազատազրկման ձևով, հետևաբար` տվյալ դեպքում քննարկման են¬թակա են այն կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում), ինչ¬պես նաև տվյալ հոդվածով նախատեսված ազատազրկումից ավելի մեղմ պատժա¬տե¬սակ նշանա¬կելու հարցերը (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրա¬ռում)։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Ենոք Այվազյանին վերագրվող ծանր հանցա¬գոր¬ծութ¬յան բնույթն ու վտանգա¬վորության աստիճանը, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի տեսանկյու¬նով բացառիկ հան¬գա¬մանքների բացա¬կայությունը` Դա¬տա¬րանը գտնում է, որ վեր¬ջինիս նկատ¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող պատիժը պայ¬մանա¬կանորեն չկիրա¬ռելու, ազա¬տազրկման նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատ¬ժա¬տեսակ նշանակելու հիմքերը բացա¬կայում են։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով ամբաս¬տանյալ Ենոք Այվազյանն իր նկատ¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող պա¬տիժը պետք է կրի, այն արդարացի և անհրա¬ժեշտ է նրան ուղղելու, նոր հան¬ցագոր¬ծությունների կատարումը կանխելու համար։ Դատարանը ամբաս¬տան¬յալ Ենոք Այվազյանի անձը բնութագրող տվյալները, վերջինիս պա¬տաս¬խա¬նատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգա¬մանք¬ները, հատկապես` հան¬ցանքը կատարելու պահին անչա¬փահաս լինելու հան¬գամանքը, հաշվի է առնում նրա նկատմամբ տվյալ հոդվածի սանկցիայի սահմաններում պատժաչափ սահմանելիս, ընդ որում` Դատարանի համոզմամբ տվյալ դեպքում նվազագույն պատժաչափի նշանակումն ինքնին բավարար է պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով։
Ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվող պատժի չափը որոշելիս` Դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասի պա¬հանջն առ այն, որ արագացված դատական քննության կարգով մեղադրական դատավճիռ կա¬յաց¬¬նելիս դատա¬րանի նշանա¬կած պատիժը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագոր¬ծութ¬յան համար նա¬խա¬¬տեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը, այսինքն` տվյալ դեպքում չորս տարի ժամկետով ազատազրկումը։
Քննարկելով ամբաստանյալ Ենոք Այվազյանի նկատ¬մամբ ընտրված խա¬փանման միջոց կալա¬նա¬վորման հարցը, հաշվի առնելով նաև վերջինիս իրական (ռեալ) պատժի` ազա¬տազրկման դատապարտելու հանգամանքը` Դատարանը գտնում է, որ այն անհրա¬ժեշտ է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Միաժամանակ անդրա¬դառնալով պատժի կրման սկիզբն հաշ¬վարկելու և անա¬զա¬տության մեջ պահվելու ժամկետն նշանակվող պատ¬ժին հաշվակցելու հարցերին` Դատա¬րանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ենոք Այվազյանի պատժի կրման սկիզբն անհրա¬ժեշտ է հաշվարկել նրան փաստացի արգելանքի վերց¬նելու պահից` 2012թ. օգսոտոսի 7-ից, որի դեպքում նրան կալանքի տակ պահելու ժամկետը լրացուցիչ հաշ¬վակցելու անհրա¬ժեշտութ¬¬յունը վերանում է, քանի որ հաշ¬վակցման ենթակա ժամկետն ինքնին ընդգրկում է 2012թ. օգոստոսի 7-ից մինչև սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելն ըն¬կած ժամանակա¬հատվածը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դա¬տավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապա¬ցույց¬ների տնօրինման, դատական ծախսերի, գույ¬քի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի, քաղա¬¬քա¬ցիական հայցի հարցերին։
Վերը նշվա¬ծի կապակցությամբ Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործով ամբաստանյալի գույքի նկատմամբ արգելանք չի կիրառվել, քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել, ՀՀ քրեական դատավա¬րության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-8-րդ կետերով թվարկված դատական ծախսերը, ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 375.3 հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն, ամբաստանյալ Ե.Այվազյանից բռնա¬գա¬նձ¬ման ենթակա չեն։
Ինչ վերաբերվում է իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող` տուժող Նորայր Հարությունյանի անդրավարտիքի և վարտիքի տնօրինման հարցին, Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո դրանք անհրաժեշտ է վերադարձնել սեփականատիրոջը` տուժող Ն.Հարությունյանին կամ նրա օրի¬նա¬¬կան ներկայացուցչին։
Գնահատելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույց¬ները, ուսումնասիրելով ամբաս¬տանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ, 375-րդ, ինչպես նաև 375.1-375.4-րդ հոդված¬ներով, Դատա¬րանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց՝

Ենոք Վարդանի Այվազյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 139-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 3 (երեք) տարի ժամկետով։
Ենոք Այվազյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել 2012թ. օգոստոսի 7-ից, որպես խա¬փանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինա¬կան ուժի մեջ մտնելը։
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված, Դատարանում պահվող անդրավարտիքը և վար¬տիքը վերադարձնել սեփականատիրոջը` տուժող Նորայր Վանիկի Հարությունյանին` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնե¬լուց հետո։
Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված։
Դատավճիռը հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում կարող է բողո¬քարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` բացառությամբ ՀՀ քրեական դատա¬վարության օրենսգրքի 395-րդ հոդ¬¬վածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի։


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ