Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0235/01/12
Վիճակագրական տողի համար :
1.1
Պատասխանող
Դավիթ Անանյան
Գևորգ Անանյան
Դավիթ Անանյան Մհերի
Գևորգ Անանյան Մհերի
Կոլյա Մաիլյան Գեղամի
Գևորգ Անանյան
Կոլյա Մաիլյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Գագիկ Ավետիսյան
Սերգեյ Չիչոյան
Եվա Դարբինյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Արթուր Պողոսյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արշակ Վարդանյան
Հոդվածներ
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
ՀՀ Քրեական օրենսգիրք
Հոդված 334 Մաս 1
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Գագիկ Ավետիսյան
Սերգեյ Չիչոյան
Եվա Դարբինյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Արթուր Պողոսյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արշակ Վարդանյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2014-01-21 | 12:00 | 2 | Կայացվել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2013-09-30 | 12:30 | 5 | Կայացել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2013-09-06 | 12:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2013-08-22 | 12:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2013-08-01 | 12:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2013-07-22 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2013-07-12 | 12:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2013-06-21 | 14:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2013-06-12 | 16:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2013-05-23 | 16:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2013-05-14 | 12:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2013-04-30 | 12:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2013-04-15 | 14:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2013-03-29 | 13:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2013-03-14 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2013-02-26 | 14:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2013-02-07 | 14:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2013-01-25 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2013-01-14 | 15:00 | 5 | Չի կայացել |
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության
առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռ
գործ թիվ ԵԿԴ/0235/01/12
նախագահող դատավոր` Արշակ Վարդանյան
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև`
Վերաքննիչ դատարան/ ԿԱԶՄՈՎ`
նախագահող դատավոր` Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
դատավորներ` Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
քարտուղարությամբ` Տ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Հ. ԲԱՐՍԵՂՅԱՆԻ
ամբաստանյալներ` Դ. ԱՆԱՆՅԱՆԻ
Գ. ԱՆԱՆՅԱՆԻ
տուժող` Վ. ՄԻՐԶՈՅԱՆԻ
տուժողի իրավահաջորդ` Ա. ՇԱՀՎԵՐԴՅԱՆԻ
տուժողի ներկայացուցիչներ` Ա. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
Հ. ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
Մ. ՍՈՂՈՄՈՆՅԱՆԻ
պաշտպան` Լ. ՄՆՈՅԱՆԻ
2014 թվականի հունվարի 21-ին Երևան քաղաքում
դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կանոններով քննության առնելով Դավիթ Մհերի Անանյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով,177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Գևորգ Մհերի Անանյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի /այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան/ 2013 թվականի սեպտեմբերի 30-ի դատավճռի դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազության մարդու դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ Տ.Պողոսյանի, ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների պաշտպան Լ.Մնոյանի, տուժող Վ. Միրզոյանի և տուժողի իրավահաջորդ Ա.Շահվերդյանի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքները
ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Կոտայքի մարզի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Հակոբյանի 2011 թվականի ապրիլի 27-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 7-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 46104111 քրեական գործը: /քրեական գործ, հատոր 1 էջ 1/:
2. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Կոտայքի մարզի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Հակոբյանի 2011 թվականի ապրիլի 30-ի որոշմամբ Դավիթ Անանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 6-րդ, 7-րդ, 11-րդ կետերով, 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ, 7-րդ և 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով: /քրեական գործ, հատոր 1 էջ 124-125/:
3. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Գևորգ Անանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 6-րդ, 7-րդ, 11-րդ կետերով, 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ, 7-րդ և 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով:/ քրեական գործ, հատոր 1, էջ 126-127/:
4. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Դ.Անանյանի և Գ.Անանյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:/ քրեական գործ, հատոր 1, էջ 139-142/:
5. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Ռուսլան Անանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով: /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 149-150/:
6. Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի մայիսի 01-ի որոշմամբ Գևորգ Անանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով:
Կալանավորման սկիզբը հաշվվել է Գ.Անանյանի փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից: /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 163-164/:
7. Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի մայիսի 01-ի որոշմամբ Դավիթ Անանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով:
Կալանքի սկիզբը հաշվվել է փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից: /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 165-166/:
8. Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի մայիսի 01-ի որոշմամբ Ռ.Անանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով:
Կալանավորման սկիզբը հաշվվել է 2011 թվականի ապրիլի 28-ից: /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 167-168/:
9. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Կոտայքի մարզի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Հակոբյանը 2011 թվականի մայիսի 03-ի որոշմամբ թիվ 19108211 քրեական գործն ընդունել է վարույթ: /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 200/:
10. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ թիվ 19108211 քրեական գործը միացվել է թիվ 46104111 քրեական գործին և քննությունը շարունակվել է 46104111 համարի տակ: /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 201-202/:
11. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Լոռու մարզի քննչական բաժնի քննիչ Ռ.Երիցյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 19108211 քրեական գործը: /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 205/:
12. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ղ.Գևորգյանը մայիսի 04-ի որոշմամբ թիվ 46104111 քրեական գործն ընդունել է վարույթ: /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 1-2/:
13. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Մաշտոցի քննչական բաժնի ավագ քննիչ` Մ.Խաչատրյանի 2011 թվականի ապրիլի 21-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 10110211 քրեական գործը: /քրեական գործ, հատոր 3, էջ 4/:
14. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մաշտոցի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Վ.Աթոյանի 2011 թվականի ապրիլի 25-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 10110611 քրեական գործ, հատոր 3, էջ 78/:
15. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Մաշտոցի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Մ.Խաչատրյանը 2011 թվականի ապրիլի 27-ի որոշմամբ թիվ 10110611 քրեական գործն ընդունել է վարույթ: /քրեական գործ, հատոր 3, էջ 88/:
16. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ղ.Գևորգյանը 2011 թվականի հունիսի 09-ի որոշմամբ թիվ 10110611 քրեական գործն ընդունել է վարույթ: /քրեական գործ, հատոր 3, էջ 135-136/:
17. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ թիվ 10110611 և թիվ 46104111 քրեական գործերը միացվել են մեկ վարույթում և քրեական գործին շնորհվել է 46104111 համարը: /քրեական գործ հատոր 3, էջ 137-138/:
18. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Արարատի մարզի Արարատի քննչական բաժանմունքի քննիչ Ա.Ավետյանի 2011 թվականի ապրիլի 22-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 26105411 քրեական գործը: /քրեական գործ, հատոր 3, էջ 208/:
19. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ղ.Գևորգյանը 2011 թվականի հունիսի 27-ի որոշմամբ թիվ 26105411 քրեական գործն ընդունել է վարույթ: /քրեական գործ, հատոր 3, էջ 330-332/:
20. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ թիվ 26105411 և թիվ 4610411 քրեական գործերը միացվել է մեկ վարույթում և քրեական գործին շնորհվել է 46104111 համարը:/քրեական գործ, հատոր 3, էջ 333-335/:
21. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ղ.Գևորգյանի 2011 թվականի հունիսի 28-ի որոշմամբ Ռ.Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել, նոր մեղադրանք է առաջադրվել և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով ու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով: /քրեական գործ, հատոր 4, էջ 15-20/:
22. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ղ.Գևորգյանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 29-ի որոշմամբ Ռ.Անանյանին 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով ու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել, նոր մեղադրանք է առաջադրվել և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով: /քրեական գործ, հատոր 5, էջ 96-100/:
23. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ղ.Գևորգյանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշմամբ Արա Խարազյանի նկատմամբ ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 2011 թվականի մայիսի 26-ին ընդունված <<Համաներում հայտարարելու մասին>> ակտի ուժով քրեական հետապնդում չի իրականացվել: /քրեական գործ, հատոր 5, էջ 119-121/:
24. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ղ.Գևորգյանը 2011 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշմամբ թիվ 46104111 քրեական գործից անջատվել է մեղադրյալ Ռուսլան Անանյանի կողմից գողությունների վերաբերյալ մասը և առանձնացվել` առանձին վարույթում:
Անջատված մասին շնորհվել է թիվ 46104111/1 քրեական գործի համարը:/քրեական գործ, հատոր 5, էջ 123-126/:
25. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ղ.Գևորգյանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 25-ի որոշմամբ Դ.Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 6-րդ, 7-րդ և 11-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ, 7-րդ, և 11-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել, նոր մեղադրանք է առաջադրվել և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով: /քրեական գործ, հատոր 5, էջ 156-162/:
26. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Գ.Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 6-րդ, 7-րդ և 11-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ, 7-րդ, և 11-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել, նոր մեղադրանք է առաջադրվել և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով և 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: /քրեական գործ, հատոր 5, էջ 165-170/:
27. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ղ.Գևորգյանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 27-ի որոշմամբ թիվ 46104111 քրեական գործի վարույթը կասեցվել է մինչև մեղադրյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հայտնաբերելը: /քրեական գործ, հատոր 5, էջ 173-177/:
28. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Արագածոտնի մարզի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի 2012 թվականի մայիսի 26-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 29104212 քրեական գործը: /քրեական գործ, հատոր 6, էջ 1/:
29. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Արագածոտնի մարզի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի 2012 թվականի հունիսի 11-ի որոշմամբ Դ.Անանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով: /քրեական գործ, հատոր 7, էջ 118-119/:
30. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Գ.Անանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով: /քրեական գործ, հատոր 7, էջ 120-121/:
31. ՀՀ Արագածոտնի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի հունիսի 11-ի որոշմամբ մեղադրյալ Դ.Անանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով: /քրեական գործ, հատոր 7, էջ 146-147/:
32. ՀՀ Արագածոտնի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի հունիսի 11-ի որոշմամբ մեղադրյալ Գ.Անանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով: /քրեական գործ, հատոր 7, էջ 143-144/:
33. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ավագ քննիչ Ռ.Ավագյանը 2012 թվականի հունիսի 26-ի որոշմամբ թիվ 291044212 քրեական գործն ընդունել է վարույթ: /քրեական գործ, հատոր 8, էջ 2/:
34. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ավագ քննիչ Ռ.Ավագյանը 2012 թվականի հունիսի 28-ի որոշմամբ թիվ 46104111 քրեական գործն ընդունել է վարույթ: /քրեական գործ, հատոր 8, էջ 3-4/:
35. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ վերսկսվել է թիվ 46104111 քրեական գործով կասեցված վարույթը: /քրեական գործ, հատոր 8, էջ 5-6/:
36. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ավագ քննիչ Ռ.Ավագյանի 2012 թվականի հունիսի 29-ի որոշմամբ թիվ 29104212 և 46104111 քրեական գործերը միացվել է մեկ վարույթում և նախաքննությունը շարունակվել` մեկ վարույթում թիվ 46104111 քրեական գործի համարով: /քրեական գործ, հատոր 8, էջ 10-11/:
37. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ավագ քննիչ Ռ.Ավագյանը 2012 թվականի հուլիսի 13-ի որոշմամբ թիվ 46104111 քրեական գործն ընդունել է վարույթ: /քրեական գործ, հատոր 8, էջ 56-57/:
38. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Դ.Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել, նոր մեղադրանք է առաջադրվել և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով: /քրեական գործ, հատոր 8, էջ 48-53/:
39. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Գ.Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով և 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել, նոր մեղադրանք է առաջադրվել և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով և 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: /քրեական գործ, հատոր 8, էջ 61-66/:
40. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Արագածոտնի մարզի քննչական բաժնի Թալինի քննչական խմբի քննիչ Վ.Մարտիրոսյանի 2012 թվականի մայիսի 20-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 54102112 քրեական գործը: /քրեական գործ, հատոր 9, էջ 1/:
41. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ավագ քննիչ Ռ.Ավագյանի 2012 թվականի հուլիսի 27-ի որոշմամբ թիվ 54102112 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:/ քրեական գործ, հատոր 9, էջ 119/:
42. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ թիվ 54102112 և թիվ 46104111 քրեական գործերը միացվել է մեկ վարույթում և նախաքննությունը շարունակվել` թիվ 46104111 քրեական գործի համարով: /քրեական գործ, հատոր 9, էջ 120-121/:
43. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Արագածոտնի մարզի քննչական բաժնի Թալինի քննչական խմբի ավագ քննիչ Ա.Պետրոսյանի 2012 թվականի մարտի 12-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 54101312 քրեական գործը: /քրեական գործ, հատոր 9, էջ 172/:
44. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ավագ քննիչ Ռ.Ավագյանը 2012 թվականի օգոստոսի 06-ի որոշմամբ թիվ 54101312 քրեական գործն ընդունել է վարույթ: /քրեական գործ, հատոր 9, էջ 311/:
45. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ թիվ 54101312 և թիվ 46104111 քրեական գործերը միացվել է մեկ վարույթում և նախաքննությունը շարունակվել` թիվ 46104111 քրեական գործի համարով: /քրեական գործ, հատոր 9, էջ 312-314/:
46. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ավագ քննիչ Ռ.Ավագյանի 2012 թվականի նոյեմբերի 09-ի որոշմամբ Կ.Մաիլյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին: /քրեական գործ, հատոր 11, էջ 40-41, 44/:
47. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ավագ քննիչ Ռ.Ավագյանի 2012 թվականի նոյեմբերի 14-ի որոշմամբ Դ.Անանյանի նկատմամբ ապօրինաբար հաշվառման համարանիշին տիրանալու դրվագով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: /քրեական գործ, հատոր 11, էջ 59/:
48. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ավագ քննիչ Ռ.Ավագյանի 2012 թվականի նոյեմբերի 15-ի որոշմամբ Գ.Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով և 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել, նոր մեղադրանք է առաջադրվել և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1, 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով և 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: /քրեական գործ, հատոր 11, էջ 61-67/:
49. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Դ.Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել, նոր մեղադրանք է առաջադրվել և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1, 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով: /քրեական գործ, հատոր 11, էջ 72-79/:
50. Արմավիրի մարզի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012 թվականի սեպտեմբերի 25-ի դատավճռով` ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և դատապարտվել է ազատազրկման 8/ութ/ տարի ժամկետով, գույքի բռնագրավմամբ, բայց ոչ ավելի հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասի չափից:
Որոշվել է ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանից հօգուտ “Միկա Քորփորեյշն” ՓԲ ընկերության բռնագանձել 3.561.980 ՀՀ դրամ, որպես հանցագործությամբ տուժող կազմակերպությանը պատճառված նյութական վնասի հատուցում:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և նախաքննական մարմնի կողմից ՀՀ ոստիկանության Նաիրիի բաժնի պատասխանատու պահպանության հանձնված` երեք հազար երկու հարյուր վաթսունվեց լիտր եվրոդիզել մակնշմամբ վառելանյութը, ինչպես նաև ինը հարյուր քառասունվեց լիտր դիզելային վառելանյութը, թվով 283 տարաներով, որպես հանցագործությամբ տուժող Վ. Միրզոյանին պատճառված նյութական վնասի հատուցում, հանձնվել է վերջինիս տնօրինման:
Վճռվել է նաև ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանից հօգուտ տուժող Վահե Միրզոյանի բռնագանձել 360.000/երեք հարյուր վաթսուն հազար/ ՀՀ դրամ, որպես փաստաբանական ծախսերի հատուցում:
Հայցապահանջը մնացած մասով, այն է`ավտոմեքենային պատճառված վնասի, բժշկական ծախսերի, բարոյական վնասի հատուցման և տոկոսների հաշվեգրման մասով, թողնվել է առանց քննության, իրավունք վերապահելով տուժող Վ. Միրզոյանին և տուժողի իրավահաջորդ Ա.Շահվերդյանին քաղաքացիական դատավարության կարգով, այդպիսիք հիմնավորող ապացույցների առկայությամբ, պատճառված նյութական վնասի փոխհատուցման պահանջով դիմել դատարան:
51. 2012 թվականի դեկտեմբերի 11-ին թիվ 46104111 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան, որը դատարանում ստացվել է նույն թվականի դեկտեմբերի 12-ին: /քրեական գործ, հատոր 12, էջ 1-2/:
52. Առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Ս.Վարդանյանի 2012 թվականի դեկտեմբերի 14-ի որոշմամբ թիվ 46104111 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նույն թվականի դեկտեմբերի 27-ին նշանակվել` դատաքննության: /քրեական գործ, հատոր 12 էջ 3, 30/:
53. Առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 30-ի դատավճռով Դավիթ Մհերի Անանյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով` ազատազրկում` ինը տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով` ազատազրկում` տասնչորս տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով` ազատազրկում` վեց տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկում երկու տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում` վեց ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով` ազատազրկում` հինգ տարի վեց ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` ազատազրկում` երկու տարի վեց ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով` ազատազրկում` երեք տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում մեկ տարի 6 վեց ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելով` Դավիթ Մհերի Անանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` քսան տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Դավիթ Անանյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 2012թ. հուլիսի 13-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Գևորգ Մհերի Անանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, և 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքներում ճանաչվել է անպարտ և արդարացվել` վերագրված այդ հանցանքներին նրա մասնակցությունն ապացուցված չլինելու պատճառաբանությամբ։
Գևորգ Մհերի Անանյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով` ազատազրկում` վեց տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկում` երկու տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով` ազատազրկում` հինգ տարի վեց ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելով` Գևորգ Մհերի Անանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում ինը տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Գևորգ Անանյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 2012 թվականի հուլիսի 13-ից: Նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության Նաիրիի բաժնին ի պահ հանձնված 283 տարաների, դրանցում առկա 946 (ինը հարյուր քառասունվեց) լիտր դիզելային վառելանյութի, 3.266 լիտր «եվրոդիզելի» տնօրինման հարցը համարվել է լուծված` այն Ռուսլան Մհերի Անանյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0200/01/11 քրեական գործով Արմավիր մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013թ. օգոստոսի 23-ի օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով տուժող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը վերադարձվելու հիմքով։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչությունում պահվող 9մմ տրամաչափի մարտական երկու փամփուշտները թողնվել է պետական այդ մարմնի տնօրինությանը։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և սեփականատերերին ի պահ հանձնված «Վազ 21214» մակնիշի 14 ՍՕ 834 հաշվառման համարանիշի, «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 հաշվառման համարանիշի, «Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաները թողնվել է նրանցից յուրաքանչյուրի տնօրինությանը։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության Աշտարակի բաժնի տուգանային հրապարակում պահվող «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 29 ԼՏ 649 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի սրահում գտնվող «GRZ-32D» հաշվառման մեկ համարանիշը, վառելիքի տարայի 1 կափարիչը, պոլիէթիլենային կանաչ տոպրակները, 5 սմ երկարության թափանցիկ ռետինե խողովակը, հագուստները, ինչպես նաև նույն ավտոմեքենային ամրակցված 08 ԼՍ 589 հաշվառման համարանիշները` ոչնչացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Քաղաքացիական հայցվորներ (տուժողներ) Սանամ Տոնականի Հարոյանի ներկայացրած չորս հարյուր հիսուն հազար ՀՀ դրամի, ինչպես նաև Հակոբ Առաքելի Գալեյանի ներկայացրած մեկ միլիոն երեք հարյուր հազար ՀՀ դրամի քաղ. հայցերն ամբողջությամբ բավարարվել է, այդ գումարները, որպես հանցագործությամբ անմիջականորեն նրանց պատճառված վնաս, բռնագանձվել է քաղաքացիական պատասխանող Դավիթ Մհերի Անանյանից։
Քաղաքացիական հայցվորներ Վահե Միրզոյանի և Անահիտ Շահվերդյանի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի կողմից ներկայացված միասնական հայցադիմումը բավարարվել է մասնակիորեն` 140.000 (հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամի չափով, այն որպես տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Վասիլի Շահվերդյանին հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնաս, համապարտության կարգով բռնագանձվել է քաղաքացիական պատասխանողներ Դավիթ և Գևորգ Մհերի Անանյաններից։ Հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված 1.375.840 ՀՀ դրամ գույքային վնասի վերաբերյալ մասով տուժող Վահե Միրզոյանի ներկայացրած քաղաքացիական հայցը մերժվել է` Ռուսլան Մհերի Անանյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0200/01/11 քրեական գործով օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով արդեն իսկ լուծվելու պատճառաբանությամբ։ Տուժող Վահե Միրզոյանի առողջության վերականգման և փաստաբանական ծառայության դիմաց վճարումների ուղղությամբ կատարված ծախսերի, բարոյական վնասի փոխհատուցման պահանջների վերաբերյալ մասով վերոնշյալ հայցը թողնվել է առանց քննության` նրան և տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանին պարզաբանելով այդ խնդրով քաղաքացիադատավարական կարգով դատարան դիմելու և փոխհատուցում ստանալու իրավունքը։
Տուժող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության ներկայացրած քաղաքացիական հայցը մերժվել է, Ռուսլան Մհերի Անանյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0200/01/11 քրեական գործով (քաղ. հայցի վերաբերյալ մասով) օրինական ուժի մեջ մտած 2013թ. օգոստոսի 23-ի դատավճռով արդեն իսկ լուծվելու պատճառաբանությամբ։
Որպես դատական ծախս` Դավիթ Մհերի Անանյանից և Գևորգ Մհերի Անանյանից հօգուտ պետական բյուջեի համապարտության կարգով բռնագանձվել է չորս հարյուր տասներկու հազար երկու հարյուր ՀՀ դրամ գումար։
Դավիթ և Գևորգ Մհերի Անանյաններին փաստացի պատկանող, ՀՀ ոստիկանության Ստեփանավանի բաժնի տուգանային հրապարակում գտնվող «ԲՄՎ X5» մակնիշի 26 ՏՕ 954 հաշվառման համարանիշի և «Վազ 21213» մակնիշի 11 ՕՕ 459 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաների, ինչպես նաև ՀՀ ոստիկանության Աշտարակի բաժնի տուգանային հրապարակում պահվող «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 29 ԼՏ 649 համարանիշի ավտոմեքենայի նկատմամբ կիրառվել է արգելանք` դրանք ուղղելով քաղաքացիական հայցերով ներկայացված վնասների և դատական ծախսերի փոխհատուցմանը։
Նույն դատավճռով Կոլյա Գեղամի Մաիլյանը ճանաչվել է անպարտ և արդարացվել` նրա արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմի բացակայությամբ պատճառաբանությամբ: /քրեական գործ, հատոր 15, էջ 41-85/:
Վերջինիս մասով վերաքննիչ բողոք չի ներկայացվել:
54. Վերաքննիչ դատարանի 2013 թվականի նոյեմբերի 06-ի որոշմամբ ՀՀ գլխավոր դատախազության մարդու դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ Տ.Պողոսյանի, ամբաստանյալներ Գ.Անանյանի և Դ.Անանյանի պաշտպան Լ.Մնոյանի և տուժող Վ.Միրզոյանի ու տուժողի իրավահաջորդ Ա.Շահվեդյանի ներկացուցիչ Ա.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքններն ընդունվել է վարույթ, և քրեական գործը նշանակվել` դատական քննության վճռաբեկության կանոններով:
55. Վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխան չի ներկայացվել:
Գործի փաստական հանգամանքները
56. Նախաքննական մարմնի կողմից Դավիթ Մհերի Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա այլ հանցանքը թաքցնելու նպատակով, շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարել է սպանություն, նույն նպատակով և եղանակով կատարել է երկու և ավելի անձանց սպանության փորձ, իր եղբայրներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ, առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ գողանալու նպատակով ստեղծել են կայուն, կազմակերպված խումբ, որից հետո ՀՀ տարբեր մարզերում գործող բենզալցակայաններից գաղտնի հափշտակել` գողացել են առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ, ինչպես նաև դիտավորությամբ վնասել` ուրիշի գույքը, ապօրինի կերպով ձեռք բերել, պահել և կրել է հրազեն հանդիսացող ատրճանակ և փամփուշտներ, ինչպես նաև կատարել է սուտ մատնության դրդչություն։
Այսպես,Դավիթ Անանյանը կազմակերպված խմբի անդամ հանդիսացող իր եղբայրներ` Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ 2011թ. մարտի 10-24-ն ընկած ժամանակահատվածում ապօրինի մուտք են գործել Էջմիածին-Երևան ավտոճանապարհից դեպի «Մուսալեռ» տպարան տանող խաչմերուկի վրա գտնվող Վահե Միրզոյանին պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից իրենց անձնական օգտագործման «Նիվա» մակնիշի 11 ՕՕ 459 հ/հ ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են 1.114.840 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 1.450 լիտր դիզելային վառելիք և 1.238 լիտր «պրեմիում» տեսակի բենզին։
2011 թվականի ապրիլի 6-8-ն ընկած ժամանակահատվածում Դավիթ Անանյանն իր եղբայրներ, կազմակերպված խմբի անդամներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ ապօրինի մուտք են գործել Արարատի մարզի Սուրենավան գյուղի սկզբնամասում գործող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից Վանաձոր քաղաքի բնակիչ Արա Խարազյանին պատկանող, իրենց վստահված «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հ/հ ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 1.092.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 2.600 լիտր դիզելային վառելիք։
Այնուհետև, Դավիթ Անանյանն իր եղբայրներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ, 2011թ. ապրիլի 16-20-ն ընկած ժամանակահատվածում ապօրինի մուտք են գործել Երևան քաղաքի Աշտարակի խճուղի 14 հասցեում գտնվող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից նույն ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 1.600.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության 4.025 լիտր դիզելային վառելիք։
Բացի այդ, նրանք, կազմակերպված խմբի շրջանակներում շարունակելով իրենց հանցավոր գործունեությունը, 2011 թվականի ապրիլի 21-ի գիշերն ապօրինի մուտք են գործել Աշտարակի խճուղի 14 հասցեում գտնվող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից նույն ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 868.725 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 2.145 լիտր դիզելային վառելիք։
Այնուհետև, Դավիթ Անանյանն իր եղբայրներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ 2011թ. ապրիլի 26-ի լույս 27-ի գիշերը` ժամը 02.00-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք են գործել Վահե Միրզոյանին պատկանող վերը նշված բենզալցակայանի պահեստային մաս և գաղտնի հափշտակել` զգալի չափի` 261.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 300 լիտր բենզին և 300 լիտր դիզելային վառելիք, որոնք լցրել են տարաների մեջ և տեղադրել «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի նույն ավտոմեքենայում։ Այդ ժամանակ Վահե Միրզոյանն իր կողմից վարած «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 համարանիշի, Գագիկ Միրզոյանը «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 համարանիշի, իսկ Սարո Միրզոյանը «Սուբարո ֆորեստեռ» մակնիշի 20 ՕԼ 546 համարանիշի ավտոմեքենաներով, արագ ընթացքով մոտեցել են «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենային և ցանկացել ավտոմեքենաներով փակել դրա ճանապարհը, սակայն ավտոմեքենայի վարորդ Գևորգ Անանյանն իր եղբոր` Դավիթ Անանյանի հետ ավտոմեքենայով դիմել են փախուստի, իսկ Ռուսլան Անանյանը թաքնվել է բենզալցակայանի մոտ գտնվող բետոնե ցանկապատի հետևում: Ինչից հետո Վահե, Գագիկ և Սարո Միրզոյանները տևական ժամանակ ավտոմեքենաներով հետապնդել են Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին, որի ընթացքում, Երևան-Աշտարակ ավտոճանաարհին` «Ամիգո» խաղատան մոտ, ապօրինի կերպով կրած հրազեն հանդիսացող 9 մմ տրամաչափի «ԻԺ-70-01» մոդելի ջնջված համարներով սպորտային-վարժանքային ատրճանակով Դավիթ Անանյանը` Վահե և Գագիկ Միրզոյաններին սպանելու դիտավորությամբ, «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի աջակողմյան առջևի աջ դռան բաց պատուհանից, շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով, իրենց կատարած գողությունները թաքցնելու նպատակով չորս կրակոցներ է արձակել ավտոմեքենաներով ընթացող Վահե և Գագիկ Միրզոյանների ուղղությամբ, որի հետևանքով մեկ կրակոցով վնասել է Վահե Միրզոյանի ձախ թոքի ստորին բիլթը, ստոծանին, փայծաղը, ձախ երիկամը` նրա առողջությանը պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս, իսկ երկու կրակոցով վնասել է Գագիկ Միրզոյանի ձախ թոքը, ստոծանին, ձախ երիկամը և փայծաղը, առաջացնելով ներքին արյունահոսություն, նրա առողջությանը պատճառելով ծանր վնաս։ Վահե և Գագիկ Միրզոյանները դեպքից հետո տեղափոխվել են հիվանդանոց, որտեղ ստացած բուժօգնության արդյունքում փրկվել է Վահե Միրզոյանի կյանքը, իսկ Գագիկ Միրզոյանը 2011 թվականի ապրիլի 28-ին մահացել է հիվանդանոցում։
Ավտոմեքենաներով հետապնդվելու ժամանակ Դավիթ Անանյանը երթևեկության ընթացքում հրազենից արձակած կրակոցով, իսկ Գևորգ Անանյանը երթևեկության ընթացքում «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենային իր կողմից վարվող «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենայով հարվածելով` հանրավտանգ եղանակով վնասել են «Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենան՝ սեփականատեր Գագիկ Միրզոյանին պատճառելով 140.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ նյութական վնաս։
Այնուհետև, ժամը 6.30-7.00-ի սահմաններում Դավիթ Անանյանն Արա Խարազյանի հետ հանդիպել է Վանաձորից Ստեփանավան տանող ավտոճանապարհի սկզբնամասում, որտեղ Դավիթ Անանյանը Արա Խարազյանին դրդել է սուտ մատնության` ոստիկանության Վանաձորի բաժնում ներկայացնել վերը նշված «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենան փախցնելու վերաբերյալ կեղծ տեղեկատվություն։ Նույն օրը` ժամը 11.15-ին, Արա Խարազյանը ոստիկանության Վանաձորի բաժնում Դավիթ Անանյանի դրդմամբ կատարել է հանցագործության մասին սուտ մատնություն։
Այնուհետև Դավիթ Անանյանն ու Գևորգ Անանյանը, շարունակելով գործել կազմակերպված խմբի շրջանակներում, 2012 թվականի մայիսի 26-ին` ժամը 2-ի սահմաններում, ցանկապատն անցնելու միջոցով ապօրինի մուտք են գործել Արագածոտնի մարզի Ագարակ գյուղում գտնվող Արմեն Հարությունյանի տան բակ և ռետինե խողովակը բենզինի պահեստային տարայի մեջ անցկացնելու միջոցով փորձել են գողանալ խոշոր չափերի` 1.390.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ բենզին, սակայն նույն պահին Արմեն Հարությունյանն իր տան պատշգամբից նկատել և հետապնդել է նրանց: Նրանք դիմել են փախուստի` իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունը չկարողանալով հասցնել ավարտին։
Բացի այդ, Դավիթ Անանյանը 2012 թվականի մարտ ամսին Արագածոտնի մարզի Դավթաշեն համայնքում գործող, «Սանամ Հարոյան» Ա/Ձ-ին պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մասի դռան կախովի փականը կոտրելու միջոցով ապօրինի մուտք է գործել պահեստ և այնտեղ գտնվող երկաթյա տարայից գողացել` զգալի չափի` 450.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ մեկ տոննա դիզելային վառելիք։
Այնուհետև, Դավիթ Անանյանը 2012 թվականի մայիս ամսին Արագածոտնի մարզի Վերին Սասնաշեն գյուղի վարչական տարածքում գործով «Ճախրկանք» ՍՊ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մասի մուտքի դռան կախովի կողպեքը կոտրելու միջոցով ապօրինի մուտք է գործել պահեստարան և այնտեղից գաղտնի հափշտակել` խոշոր չափի` 1.300.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 2.5 տոննա բենզին։
Բացի այդ, Դավիթ Անանյանը ապօրինի կերպով ձեռք է բերել, պահել, 2011թ. ապրիլի 27-ին ապօրինի կրել է հրազեն հանդիսացող 9 մմ տրամաչափի «ԻԺ-70-01» մոդելի ջնջված համարներով սպորտային-վարժանքային ատրճանակը, որով նույն օրը Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհին Գագիկ և Վահե Միրզոյանների վրա արձակել է վերը նշված կրակոցները։ Նշված ատրճանակը 2012 թվականի հուլիսի 13-ին խուզարկությամբ հայտնաբերվել է Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղում գտնվող, Դավիթ Անանյանին պատկանող տանը։
Նախաքննական մարմնի կողմից ամբաստանյալ Գևորգ Մհերի Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա այլ հանցանքը թաքցնելու նպատակով, շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարել է սպանության օժանդակություն, նույն նպատակով և եղանակով երկու անձանց սպանության փորձի օժանդակություն, իր եղբայրներ Դավիթ և Ռուսլան Անանյանների հետ, առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ գողանալու նպատակով, ստեղծել են կայուն, կազմակերպված խումբ, որից հետո ՀՀ տարբեր մարզերում գործող բենզալցակայաններից գաղտնի հափշտակել, գողացել են առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ, ինչպես նաև, նա դիտավորությամբ վնասել է ուրիշի գույքը։
Այսպես,
Գևորգ Անանյանը կազմակերպված խմբի անդամ հանդիսացող իր եղբայրներ` Ռուսլան և Դավիթ Անանյանների հետ 2011 թվականի մարտի 10-24-ն ընկած ժամանակահատվածում ապօրինի մուտք են գործել Էջմիածին-Երևան ավտոճանապարհից դեպի «Մուսալեռ» տպարան տանող խաչմերուկի վրա գտնվող Վահե Միրզոյանին պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից իրենց անձնական օգտագործման «Վազ 2121» մակնիշի 11 ՕՕ 459 հ/հ ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի 1.114.840 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 1.450 լիտր դիզելային վառելիք և 1.238 լիտր «պրեմիում» տեսակի բենզին։
Այնուհետև, 2011թ. ապրիլի 6-8-ն ընկած ժամանակահատվածում Գևորգ Անանյանն իր եղբայրներ Ռուսլան և Դավիթ Անանյանների հետ ապօրինի մուտք են գործել Արարատի մարզի Սուրենավան գյուղի սկզբնամասում գործող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից Վանաձոր քաղաքի բնակիչ Արա Խարազյանին պատկանող, իրենց վստահված «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հ/հ ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 1.092.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 2.600 լիտր դիզելային վառելիք։
Բացի այդ, Գևորգ Անանյանն իր եղբայրներ Ռուսլան և Դավիթ Անանյանների հետ 2011թ. ապրիլի 16-20-ն ընկած ժամանակահատվածում ապօրինի մուտք են գործել Երևանի Աշտարակի խճուղի 14 հասցեում գտնվող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հ/հ ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 1.600.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 4.025 լիտր դիզելային վառելիք։
Այնուհետև, Գևորգ Անանյանն իր եղբայրներ Ռուսլան և Դավիթ Անանյանների հետ, 2011թ. ապրիլի 21-ի գիշերն ապօրինի մուտք են գործել Աշտարակի խճուղի 14 հասցեում գտնվող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից նույն «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հ/հ ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 868.725 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 2.145 լիտր դիզելային վառելիք։
Այնուհետև, Գևորգ Անանյանն իր եղբայրներ Ռուսլան և Դավիթ Անանյանների հետ, բենզինի և դիզելային վառելիքի գողություն կատարելու նպատակով 2011թ ապրիլի 26-ի լույս 27-ի գիշերը` ժամը 02.00-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք են գործել Վահե Միրզոյանին պատկանող վերը նշված բենզալցակայանի պահեստային մաս և գաղտնի հափշտակել` խոշոր չափի` 261.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 300 լիտր բենզին և 300 լիտր դիզելային վառելիք, որոնք լցրել են տարաների մեջ և դրանք տեղադրել «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայում։ Այդ ժամանակ Վահե Միրզոյանն իր կողմից վարած «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 համարանիշի, Գագիկ Միրզոյանը «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 համարանիշի, իսկ Սարո Միրզոյանը «Սուբարո ֆորեստեռ» մակնիշի 20 ՕԼ 546 համարանիշի ավտոմեքենաներով, արագ ընթացքով մոտեցել են «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենային և ցանկացել` ավտոմեքենաներով փակել «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 համարանիշի ավտոմեքենայի ճանապարհը, սակայն ավտոմեքենայի վարորդ Գևորգ Անանյանն իր եղբոր` Դավիթ Անանյանի հետ ավտոմեքենայով դիմել են փախուստի, իսկ Ռուսլան Անանյանը թաքնվել է բենզալցակայանի մոտ գտնվող բետոնե ցանկապատի հետևում։
Դրանից հետո Վահե, Գագիկ և Սարո Միրզոյանները տևական ժամանակ ավտոմեքենաներով հետապնդել են Գևորգ և Դավիթ Անանյաններին, որի ընթացքում, Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհին` «Ամիգո» խաղատան մոտ, Գևորգ Անանյանը «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենան վարելիս, եղբոր` Դավիթ Անանյանի կողմից Վահե և Գագիկ Միրզոյաններին կյանքից զրկելու` սպանություն կատարելու համար ստեղծել է նպաստավոր պայմաններ, վերացրել է խոչընդոտները, որի ընթացքում Դավիթ Անանյանն իր կողմից ապօրինի կերպով ձեռք բերած և կրած ինքնաշեն հրազենից, «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի աջակողմյան առջևի աջ դռան բաց պատուհանից Վահե և Գագիկ Միրզոյաններին սպանելու դիտավորությամբ, չորս կրակոցներ է արձակել ավտոմեքենաներով ընթացող Վահե և Գագիկ Միրզոյանների ուղղությամբ, որի հետևանքով մեկ կրակոցով վնասել է Վահե Միրզոյանի ձախ թոքի ստորին բիլթը, ստոծանին, փայծաղը, ձախ երիկամը` նրա առողջությանը պատճառելով ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող, իսկ երկու կրակոցով վնասել է Գագիկ Միրզոյանի ձախ թոքը, ստոծանին, ձախ երիկամը և փայծաղը, առաջացնելով ներքին արնահոսություն, նրա առողջությանը պատճառելով ծանր վնասվածք։ Վահե և Գագիկ Միրզոյանները դեպքից հետո տեղափոխվել են հիվանդանոց, որտեղ ստացած բուժօգնության արդյունքում փրկվել է Վահե Միրզոյանի կյանքը, իսկ Գագիկ Միրզոյանը 2011թ. ապրիլի 28-ին հիվանդանոցում մահացել է։
Ավտոմեքենաներով հետապնդվելու ժամանակ Գևորգ Անանյանը երթևեկության ընթացքում «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենային իր կողմից վարվող «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենայով հարվածելով, իսկ Դավիթ Անանյանը երթևեկության ընթացքում հրազենից արձակած կրակոցով հանրավտանգ եղանակով վնասել են «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենան՝ սեփականատեր Գագիկ Միրզոյանին պատճառելով 140.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ նյութական վնաս։
Այնուհետև, հետախուզման մեջ գտնվելու ընթացքում, Գևորգ Անանյանն ու Դավիթ Անանյանը, շարունակելով գործել կազմակերպված խմբի շրջանակներում, 2012 թվականի մայիսի 26-ին` ժամը 2-ի սահմաններում, ցանկապատն անցնելու միջոցով ապօրինի մուտք են գործել Արագածոտնի մարզի Ագարակ գյուղում գտնվող բենզալցակայանին կից Արմեն Հարությունյանի տան բակ և ռետինե խողովակը բենզինի պահեստային տարայի մեջ անցկացնելու միջոցով փորձել են գողանալ խոշոր չափերի` 1.390.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ բենզին, սակայն նույն պահին Արմեն Հարությունյանն իր տան պատշգամբից նկատել և հետապնդել է նրանց, իսկ նրանք դիմել են փախուստի` իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունը չկարողանալով հասցնել ավարտին»։
57. Առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել.
Դավիթ Անանյանը, առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութեր գողանալու նպատակով նախապես միավորվելով իր եղբայրներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ, ստեղծել են կազմակերպված կայուն խումբ, որից հետո խմբի կազմում կամ Դավիթ Անանյանն առանձին մուտք գործելով շինություններ` ՀՀ տարբեր մարզերում գործող բենզալցակայաններ (մեկ դրվագով նաև բնակարան)` գաղտնի հափշտակել են առանձնապես խոշոր և խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ, կատարել նաև գողության փորձ, իրացրել գողոնի մեծ մասը, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում.
Դավիթ Անանյանը կազմակերպված խմբի անդամներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ 2011 թվականի մարտի 10-24-ն ընկած ժամանակահատվածում ապօրինաբար մուտք են գործել Էջմիածին-Երևան ավտոճանապարհից դեպի «Մուսալեռ» տպարան տանող խաչմերուկի վրա գործող, տուժող Վահե Միրզոյանին պատկանող շինություն` բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից գաղտնի հափշտակել` 1.114.840 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 1.450 լ դիզելային վառելիք և 1.238 լ «պրեմիում» տեսակի բենզին, այն համապատասախան տարաներով տեղափոխել և տեղադրել են իրենց անձնական օգտագործման «Վազ 21213» մակնիշի 11 ՕՕ 459 համարանիշի ավտոմեքենան և հեռացել։
2011 թվականի ապրիլի 6-8-ն ընկած ժամանակահատվածում Դավիթ Անանյանը կազմակերպված խմբի անդամներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ ապօրինաբար մուտք են գործել Արարատի մարզի Սուրենավան գյուղի սկզբնամասում գործող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող շինություն` բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 1.092.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 2.600 լ դիզելային վառելիք, որը համապատասխան տարաներով տեղադրելով Վանաձոր քաղաքի բնակիչ Արա Խարազյանին պատկանող, ժամանակավորապես իրենց վստահված «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան` դիմել են փախուստի։
2011 թվականի ապրիլի 16-20-ն ընկած ժամանակահատվածում Դավիթ Անանյանը կազմակերպված խմբի անդամներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ ապօրինաբար մուտք են գործել Երևանի Աշտարակի խճուղի 14 հասցեում գործող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող շինություն` բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 1.600.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 4.025 լիտր դիզելային վառելիք, որը համապատասխան տարաներով տեղափոխելով և տեղադրելով «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան` դիմել են փախուստի։
Կազմակերպված խմբի շրջանակներում շարունակելով իրենց հանցավոր գործունեությունը` 2011թ. ապրիլի 21-ի գիշերը խմբի նույն կազմով ապօրինաբար մուտք են գործել Աշտարակի խճուղի 14 հասցեում գտնվող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող շինություն` բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 868.725 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 2.145 լիտր դիզելային վառելիք, որը համապատասխան տարաներով տեղափոխելով և տեղադրելով «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան` դիմել են փախուստի։
2011 թվականի ապրիլի լույս 27-ի գիշերը` ժամը 2.00-ի սահմաններում, Դավիթ, Ռուսլան և Գևորգ Անանյանները գողություն կատարելու նպատակով վերստին ապօրինաբար մուտք են գործել տուժող Վահե Միրզոյանին պատկանող շինություն` բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից զգալի չափի` 261.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 300 լ բենզին և 300 լ դիզելային վառելիքը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ դրանք լցրել են համապատասխան տարաների մեջ, տեղափոխել և տեղադրել են Ռուսլան Անանյանի մոտեցրած «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի մեջ։ Նախորդ երկու գողություններից հետո տեղադրված ահազանգման համակարգի ազդանշանով վերոնշյալ բենզալցակայանին մոտեցած և գողության ընթացքին հետևող Վահե Միրզոյանը «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 համարանիշի ավտոմեքենայով, վերջինիս կանչով նույն վայր մոտեցած նրա եղբայրներ Գագիկ և Սարո Միրզոյանները, համապատասխանաբար` «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 համարանիշի և «Սուբարո ֆորեստեռ» մակնիշի 20 ՕԼ 546 համարանիշի ավտոմեքենաներով, արագընթաց մոտեցել են «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենային` փորձելով փակել փախուստի հնարավոր ճանապարհը և բռնել գողություն կատարող անձանց։ «Ֆորդ տրանզիտը» վարող Գևորգ Անանյանին և Դավիթ Անանյանին մի կերպ հաջողվել է մեքենայով խուսանավել շրջափակումից և դիմել փախուստի, իսկ Ռուսլան Անանյանը թաքնվել է բենզալցակայանի մոտ գտնվող բետոնե ցանկապատի հետևում։
Սարո, Գագիկ և Վահե Միրզոյանները տևական ժամանակ ավտոմեքենաներով հետապնդել են Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին` փորձելով Երևանում, ինչպես նաև դեպի Աշտարակ տանող ճանապարհահատվածում իրենց վարած ավտոմեքենաներով շրջափակման մեջ գցել «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենան և կանգնեցնել այն, սեփական ուժերով բռնել գողերին և վերադարձնել իրենց գույքը։
Արդեն Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհի սկզբնամասում Գագիկ Միրզոյանին հաջողվել է առաջ անցնել «Ֆորդ տրանզիտից», որին հաջորդել է նույն արագությամբ ընթացող Սարո Միրզոյանի վարած «Սուբարո» մակնիշի ավտոմեքենան։ «Ամիգո» խաղատան մոտ, Դավիթ Անանյանը կատարած գողությունը թաքցնելու, նրանց հետապնդողների կողմից չբռնվելու և չբացահայտվելու նպատակով ապօրինաբար կրած 9 մմ տրամաչափի «ԻԺ-70-01» մոդելի ջնջված համարներով սպորտային-վարժանքային, սակայն հրազեն հանդիսացող ատրճանակով հետապնդող տուժողներին սպանելու ուղղակի դիտավորությամբ «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի աջակողմյան առջևի աջ դռան իջեցված պատուհանից` նախ մեկ կրակոց է արձակել գողերի հետապնդմանը միացած, «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 համարանիշի ավտոմեքենայով «Ֆորդից» մոտ 1.5 մետր միջկողային տարածության վրա երթևեկող, իրենց մեքենային գրեթե հավասարված Վահե Միրզոյանի ուղղությամբ, որի հետևանքով արձակված գնդակը «Վազ 2107» մակնիշի ավտոմեքենայի առջև ձախ դռան բաց պատուհանով սլացել և ձախ թոքի ստորին բլթի, ստոծանու, փայծաղի, ձախ երիկամի հրազենային` վնասվածքներ է պատճառել նրան` առաջացնելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս։ Հրազենային վնասվածք ստանալու պատճառով Վ.Միրզոյանը հետապնդումն անմիջապես դադարեցրել է, կանգնեցրել` ավտոմեքենան և հետ մնացել «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենայից, որի հետևանքով Դավիթ Անանյանը, իր կամքից անկախ հանգամանքներով, զրկվել է նրան սպանելու հանցավոր դիտավորությունը մինչև վերջ հասցնելու հնարավորությունից։ Դրանից քիչ անց` արագությունը գցել և գրեթե նույն միջկողային հեռավորությամբ վերադասավորվել է մինչ այդ «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենայի առջևով «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 համարանիշի ձախակողմյան ղեկավարման ավտոմեքենայով ընթացող տուժող Գագիկ Միրզոյանը։
Կատարած գողությանն իրենց մասնակցությունը թաքցնելու, հետապնդողների կողմից չբռնվելու և չբացահայտվելու շարժառիթով հետապնդողներին սպանելու միասնական դիտավորությամբ Դավիթ Անանյանը Վ.Միրզոյանին ուղղված նպատակային առաջին կրակոցից գրեթե անմիջապես անց ևս երեք կրակոցներ է արձակել Գագիկ Միրզոյանի ուղղությամբ, որի հետևանքով արձակված գնդակները կոտրել-փշրել են «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի առջևի ձախ դռան ապակին, դիպել Գ.Միրզոյանին` պատճառելով կյանքի հետ անհամատեղելի երկու մուտքային հրազենային ծանր վնասվածքներ և վնասելով Գագիկ Միրզոյանի ձախ թոքը, ստոծանին, ձախ երիկամը և փայծաղը, առաջացրել` մահվան հանգեցրած ներքին արյունահոսություն։
«Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի առջևի ձախ դռան վրա Դավիթ Անանյանի կատարած մյուս կրակոցի, ինչպես նաև Գ.Անանյանի կողմից «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի մեքենան վարելու գործողությունների հետևանքով հանրավտանգ եղանակով, դիտավորությամբ Գագիկ Միրզոյանին պատճառվել է նաև զգալի չափի` ընդհանուր 140.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Ստացած հրազենային վնասվածքներից հետո Գագիկ Միրզոյանը նրա եղբայր Սարո Միրզոյանը հետապնդումը դադարեցրել են, որի հետևանքով Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հաջողվել է «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայով դիմել փախուստի և ի վերջո ստանալ գողացված վառելիքը տնօրինելու հնարավորություն։
Ստացած հրազենային վնասվածքներից առաջացած արյունահոսությունից Գագիկ Միրզոյանը 2011 թվականի ապրիլի 28-ին` ժամը 12-ին, հիվանդանոցում մահացել է, իսկ հետապնդող Վահե Միրզոյանին ևս սպանելու Դավիթ Անանյանի միասնական հանցավոր դիտավորությունը նրա կամքից անկախ հանգամանքներով` Վ.Միրզոյանի կողմից հրազենային վնասվածք ստանալու հետևանքով վարած մեքենան կանգնեցնելու և «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի հետապնդումը դադարեցնելու, նրան այդ կապակցությամբ ցուցաբերված պատշաճ բժշկական օգնության պատճառով մինչև վերջ չի հասցվել, հաջողվել է փրկել նրա կյանքը։
Գիտակցելով վերոնշյալ դեպքի օրը «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենային ամրակցված 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշով արագորեն բացահայտվելու անխուսափելիությունը` գողությանն Անանյան եղբայրների, իսկ Միրզոյանների կյանքի նկատմամբ կատարած ոտնձգությանն իր մասնակցությունը թաքցնելու դիտավորությամբ, նախապես ազատվելով վերոնշյալ ավտոմեքենայից, նույն օրը` ժամը 6.30-7.00-ի սահմաններում, Դավիթ Անանյանը Վանաձորից դեպի Ստեփանավան տանող ավտոճանապարհի սկզբնամասում հանդիպել է «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի սեփականատեր, իր բարեկամ Արա Խարազյանին, որից այդ ավտոմեքենան վերցրել էր իրեր տեղափոխելու պատրվակով, վերջինիս համոզել և դրդել է սուտ մատնության: Որի հետևանքով մոտ չորս ժամ անց` նույն օրվա ժամը 11.15-ին, Ա.Խարազյանը ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Վանաձորի բաժին և գիտակցելով իր տրամադրած տեղեկատվության ակնհայտ կեղծ լինելը` հանցագործության մասին հաղորդում է տվել առ այն, թե իբր անհայտ անձը 2011 թվականի ապրիլի 26-ին` ժամը 23.30-ից մինչև լույս 27-ի գիշերը` ժամը 7.00-ն ընկած ժամանակահատվածում Վանաձոր քաղաքից փախցրել է «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշի իր ավտոմեքենան։
Սկսած 2011 թվականի ապրիլի 30-ից` հետախուզման մեջ գտնվելու պայմաններում Դավիթ Անանյանը 2012թ. մարտին միայնակ Արագածոտնի մարզի Դավթաշեն համայնքում գործող, «Սանամ Հարոյան» Ա/Ձ-ին պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մասի դռան կախովի փականը կոտրելու միջոցով ապօրինաբար մուտք է գործել այդ շինություն` պահեստ, որտեղ գտնվող երկաթյա տարայից գողացել է զգալի չափի` 450.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ մեկ տոննա դիզելային վառելիք։
Կազմակերպված խմբի մյուս անդամ Ռուսլան Անանյանին կալանավորելու պայմաններում Դավիթ Անանյանն ու Գևորգ Անանյանը, երկուսով, վերսկսել են խմբի կազմում վառելանյութի գաղտնի հափշտակությանը միտված իրենց հանցավոր գործունեությունը: Մասնավորապես` 2012 թվականի մայիսի 26-ին` ժամը 2-ի սահմաններում, դեռևս 2012թ. փետրվարին մտացածին անձի` Վարդան Այվազյանի անունով քաղ. Սամվել Մարտիրոսյանից ձեռք բերած նոր փոխադրամիջոցով` «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 29 ԼՏ 649 համարանիշի ավտոմեքենայով, ժամանել են Արագածոտնի մարզի Ագարակ գյուղում գործող, տուժող Արմեն Հարությունյանին պատկանող բենզալցակայանին կից տարածք, ցանկապատն անցնելու միջոցով ապօրինաբար մուտք են գործել նույն բենզալցակայանին կից բնակարան` տուժողի տան բակ, ռետինե խողովակը բենզինի պահեստային տարայի մեջ անցկացնելու միջոցով փորձել են գողանալ խոշոր չափերի` 1.390.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ բենզին, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով` Արմեն Հարությունյանի կողմից նկատվելու և հետապնդվելու պատճառով, գողությունն ավարտին չեն հասցրել, գողության գործիքները, ինչպես նաև «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 29 ԼՏ 649 համարանիշի ավտոմեքենան թողնելով դեպքի վայրում և դրա մոտակայքում` ոտքով դիմել են փախուստի։ Վերջիներիս Երևան քաղաքում վարձակալած նրանց բնակարան է տեղափոխել Գևորգ Անանյանի հեռախոսազանգով Արագածոտնի մարզի վարչական տարածքում գտնվող ճանապարհի համապատասխան վայր իր «Վազ 2121» մակնիշի 15 ՏՏ 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ժամանած Կոլյա Գեղամի Մաիլյանը։
2012 թվականի մայիսին Դավիթ Անանյանը Արագածոտնի մարզի Վերին Սասնաշեն գյուղի վարչական տարածքում գործող «Ճախրկանք» ՍՊ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մասի մուտքի դռան կախովի կողպեքը կոտրելու միջոցով ապօրինաբար մուտք է գործել շինություն` պահեստարան, որտեղից գաղտնի հափշտակել է խոշոր չափի` 1.300.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 2.5 տ բենզին։
Բացի այդ, Դավիթ Անանյանը ապօրինաբար ձեռք է բերել, պահել և 2011թ. ապրիլի 27-ին նաև կրել է հրազեն հանդիսացող 9 մմ տրամաչափի «ԻԺ-70-01» մոդելի ջնջված համարներով սպորտային-վարժանքային ատրճանակը, որը 2012 թվականի հուլիսի 13-ին հայտնաբերվել է Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղում գտնվող նրա տանը կատարված խուզարկության արդյունքներով։
Այսպիսով` Դավիթ Անանյանը կատարել է հանցավոր արարքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Գևորգ Անանյանը` հանցավոր արարքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, իսկ նույն մեղադրանքի հետ առնչվող մեկ այլ գործով դատապարտյալ Ռուսլան Անանյանը` հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով (Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռով) /քրեական գործ, հատոր 15, էջ 41-85/:
Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում.
58. ՀՀ գլխավոր դատախազության մարդու դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ Տ.Պողոսյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով քրեական գործի նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները` հայտնել է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ Դավիթ Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղավոր ճանաչելու մասով անհիմն է և չպատճառաբանված: Կայացվել է նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի էական խախտումներով:
Դատարանը հղում կատարելով Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 քրեական գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի, Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 քրեական գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 12-ի, ինչպես նաև Ա.Բաբայանի և Ս.Թումանյանի վերաբերյալ թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 քրեական գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի որոշումներով ձևավորված նախադեպերի վրա իրավացիորեն գտել է, որ սպանության օժանդակության վերաբերյալ մասով ամբաստանյալ Գ.Անանյանին առաջադրված մեղադրանքն ապացուցված չէ, սպառվել են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու հնարավորությունները: Դատարանը գնահատելով սպանություն կատարած Դ.Անանյանին օժանդակելու վերաբերյալ ամբաստանյալ Գ.Անանյանի պատճառաբանությունները, գտել է, որ դրանք ապացույցների բավարար համակցությամբ չեն հերքվել, այդ մեղադրանքով նրա մեղավորությունը դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների բավարար համակցությամբ չի հաստատվել /ապացուցվել/ հետևաբար` պետք է մեկնաբանվի հօգուտ նրա:
Դատարանում հետազոտված ապացույցներով հիմնավորված չէ նաև Գ.Անանյանի կողմից տուժող Գ.Միրզոյանին պատկանող <<Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ>> մակնիշի ավտոմեքենան ուղղակի կամ անուղղակի դիտավորությամբ հանրավտանգ եղանակով վնասելու հանցակազմը /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետ/:
Նշված հանցագործությունը կատարելու դեպքում անձը պետք է գիտակցի, որ իր գործողություններով ուրիշի գույքին վնաս է պատճառում: Մինչդեռ, նշված հանգամանքի վերաբերյալ Գ.Անանյանի ցուցմունքներն այն մասին, որ <<Մեքենաներից մեկը ձախ կողմով խփելով <<Ֆորդի>> պաշտպանիչ վահանին անցել է առաջ>> ապացույցների բավարար համակցությամբ չեն հերքվել, այդ մեղադրանքով նրա մեղավորությունը դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների բավարար համակցությամբ չի հաստատվել /ապացուցվել/:
Քրեական գործով հաստատված հանգամանքների համաձայն ամբաստանյալ Գ.Անանյանը ավտոմեքենան վարել է դեռևս բենզալցակայանից, ընդ որում` տուժողների հետապնդումից ու բռնվելուց խուսափելու նպատակով և ոչ թե տուժողներին հետապնդելու և նրանց կյանքից զրկելուն օժանդակելու նպատակով: Նման պայմաններում Գ.Անանյանի դիտավորությունն ուղղակի կամ անուղղակի չէր կարող ուղղված լինել տուժող Գ.Միրզոյանի ավտոմեքենային հանրավտանգ եղանակով գույքային վնաս պատճառելուն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցակազմը բացակայում է նաև ամբաստանյալ Դ.Անանյանի գործողություններում, քանի որ նա Գ.Միրզոյանին գույքային վնաս պատճառելու դիտավորություն չի ունեցել: Նրա գործողությունները ուղղված են եղել Գ.Միրզոյանին սպանելուն, այլ ոչ թե վերջինս գույքային վնաս պատճառելուն:
Բացի այդ, դատարանը հաստատված է համարել, որ Դ.Անանյանը 4 կրակոցներով`գողությանն իր և եղբայրների մասնակցությունը թաքցնելու նպատակով կատարել է երկու անձանց սպանության փորձ, իր կամքից անկախ հանգամանքներում նույն շարժառիթով սպանել է միայն տուժող Գ.Միրզոյանին և համապատասխանաբար Դ.Անանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով:
Դատարանը փաստել է, որ Դ.Անանյանի արարքը չի կարող որակվել որպես երկու անձանց սպանություն, քանի որ թեև վերջինս գործել է այլ հանցանքը թաքցնելու միասնական շարժառիթով և երկու անձանց սպանելու ուղղակի դիտավորությամբ, սակայն նրա հանցավոր գործողությունների հետևանքով մահացել է միայն տուժող Գ.Միրզոյանը, իսկ Վ.Միրզոյանը նրա կամքից անկախ հանգամանքներով մնացել է ողջ: Դատարանը գտել է, որ ամբաստանյալ Դ.Անանյանի արարքը պետք է որակվի որպես այլ հանցանքը թաքցնելու նպատակով երկու անձանց սպանության փորձ և տուժող Գ.Միրզոյանի սպանություն:
Դ.Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղավոր ճանաչելիս դատարանը սխալ է կիրառել քրեական օրենքը` կիրառել է հոդվածի այն մասը, որը ենթակա չէր կիրառման:
Հղում կատարելով Վճռաբեկ դատարանի Արարատ Վազգենի Բաղդասարյանի վերաբերյալ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0168/01/10 որոշման, Վճռաբեկ դատարանի Վլադիկ Խաչատրյանի վերաբերյալ 2012 թվականի հունիսի 08-ի թիվ ԿԴ1/0025/01/11 որոշման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի դրույթների վրա դատախազը գտել է, որ արարքը նշված հոդվածով կարող է որակվել միայն այն դեպքում, եթե հանցավորի միասնական դիտավորությունն ընդգրկում է հենց երկու և ավելի անձանց կյանքից զրկելու հանգամանքը: Խոսքը տվյալ դեպքում ոչ թե առանձին վերցված երկու կամ մի քանի սպանության հանցակազմերի մեխանիկական միացության, այլ առանձին ինքնուրույն, միասնական հանցակազմի մասին է:
Սույն գործով դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքներից հետևում է, որ ամբաստանյալ Դ.Անանյանի գործողություններում բացակայում է երկու և ավելի անձանց սպանելու միասնական դիտավորությունը:
Գողության փորձի դեպքի վայրում հայտնաբերվելիս Դ.Անանյանի կողմից որևէ գործողություն, այդ թվում կրակոցներ չեն արձակվել իրենց հայտնաբերող անձանց և նրանց մեքենաների ուղղությամբ: Ռ.Անանյանին թողել են դեպքի վայրում և երկու եղբայր դիմել են փախուստի:
Տուժողների կողմից երկարատև հետապնդման ընթացքում Դ.Անանյանի կողմից սպանություններ կատարելուն ուղղված որևէ գործողություն չի կատարվել, այլ հակառակը ինչպես Դ.Անանյանի, այնպես էլ Գ.Անանյանի գործողություններն ուղղված են եղել փախուստ կատարելուն` հետապնդումից ազատվելուն:
Ամբաստանյալ Դ.Անանյանի համար կրակոցներ կատարելու նպաստավոր պայմաններն ստեղծվել են առջևից և ետևից շրջափակված լինելու պարագայում աջ կողմից նախ` Վ.Միրզոյանի վարած ավտոմեքենան մոտենալու, այնուհետև` Գ.Միրզոյանի կողմից արագությունը գցելու և հետապնդումը դադարեցված Վ.Միրզոյանի ավտոմեքենայի դիրքն ընդունելու պարագայում, տուժողների չկանխատեսած և չգիտակցված գործողությունների հետևանքով: Որևէ փաստական հանգամանք ձեռք չի բերվել առ այն, որ Դ.Անանյանը կրակելով Վ.Միրզոյանի վրա, այդ պահին դիտավորություն է ունեցել սպանելու Գ.Միրզոյանին:
Վերոշարադրյալից հետևում է, որ ամբաստանյալ Դ.Անանյանի գործողություններում բացակայում է երկու և ավելի անձանց սպանելու միասնական դիտավորությունը: Նշված դիտավորությունը վերջինիս մոտ ծագել է առանձին մեկը մյուսից:
Առաջին ատյանի դատարանը դատավճռով Դ.Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և Գ.Անանյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղավոր ճանաչելով` սխալ է կիրառել քրեական օրենքը, որը ենթակա չէր կիրառման, թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի էական խախտումներ:
Դ.Անանյանին անհրաժեշտ է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով ճանաչել անպարտ և արդարացնել` հանցակազմի բացակայության հիմքով: Գ.Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով անհրաժեշտ է ճանաչել անպարտ և արդարացնել` հանցակազմի բացակայության հիմքով:
Դիմողը խնդրել է մասնակիորեն բեկանել և փոփոխել Առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 30-ի դատավճիռը:
Դավիթ Մհերի Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով ճանաչել անպարտ և արդարացնել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: Գևորգ Մհերի Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով ճանաչել անպարտ և արդարացնել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կարգով Դավիթ Անանյանի և Գևորգ Անանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժները թողնել անփոփոխ:
59. Տուժող Վ.Միրզոյանի և տուժողի իրավահաջորդ Ա.Շահվեդյանի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով քրեական գործի նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները` հայտնել է, որ դատարանը հաստատված է համարել, որ Դավիթ Անանյանն առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ գողանալու նպատակով միավորվել և իր եղբայրներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ ստեղծել են կազմակերպված կայուն խումբ, խմբի կազմում կամ միայնակ շինություն (1 դրվագով՝ նաև բնակարան) մուտք գործելու եղանակով Հայաստանի Հանրապետության տարբեր մարզերում գործող բենզալցակայաններից գաղտնի հափշտակել են խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ, կատարել գողության փորձ, ապօրինաբար ձեռք բերված և կրած հրազենով կատարած 4 կրակոցներով՝ գողությանն իր և եղբայրների մասնակցությունը թաքցնելու նպատակով կատարել է երկու անձանց սպանության փորձ, իր կամքից անկախ հանգամանքներում նույն շարժառիթով սպանել է միայն տուժող Գագիկ Միրզոյանին, դիտավորությամբ հանրավտանգ եղանակով վնասել է ուրիշի գույքը, ապօրինաբար պահել է հրազեն, ինչպես նաև կատարել է սուտ մատնության դրդչություն: Ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի մասով դատարանը հաստատված է համարել, որ նրա արարքում բացակայում է սպանության՝ շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարելու որակյալ հատկանիշը, քանի որ ամբաստանյալներին ավտոմեքենաներով հետապնդող տուժողներ Գագիկ և Վահե Միրզոյանները կրակոցներին նախորդող պահին վարած ավտոմեքենաների սրահում եղել են միայնակ, հետապնդման ժամանակ և պայմաններում (ժամը, մթությունը և անձրևային եղանակը) այլ անձանց՝ վարորդների, հետիոտների և այլոց կյանքի համար ևս վտանգ չի առաջացրել (դատաքննության արդյունքում նման որևէ տվյալ ձեռք չի բերվել)։
Դատարանը սխալ է մեկնաբանել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետը, ինչը տվյալ մասով հանգեցրել է սխալ դատական ակտի կայացման։
Շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարված սպանությունն առկա է այն դեպքերում, երբ իրականացնելով որոշակի անձի սպանելու իր դիտավորությունը, հանցավորը գիտակցաբար գործադրել է մահ պատճառելու այնպիսի եղանակ, որն իր համար ակնհայտորեն վտանգավոր է եղել ոչ միայն տուժողի, այլև այլ անձանց կյանքի համար։
Նշված հանցագործության սուբյեկտիվ կողմը կարող է արտահայտվել ինչպես ուղղակի, այնպես էլ անուղղակի դիտավորությամբ, այսինքն՝ հանցավորը պետք է գիտակցի, որ սպանության իր ընտրած եղանակը վտանգավոր է ոչ միայն մեկ անձի կյանքի համար։
Դատարանը որպես իր հետևությունների ելակետ է ընդունել դեպքից հետո միայն` այն, որ Գագիկ և Վահե Միրզոյանները դեպքի պահին իրենց ավտոմեքենաներում եղել են միայնակ։ Մինչդեռ, դատարանը պարտավոր էր հիմք ընդունել դեպքի պահին հանցավորի դիտավորությունը, բոլոր մնացած այն հանգամանքները, որոնք այդ պահին նրա մոտ բացառել են հստակ պատկերացումն այն մասին, թե ավտոմեքենաներից յուրաքանչյուրում քանի անձ է իրականում գտնվել։
Ժամի, մթության, անձրևային եղանակի և ավտոմեքենաներն արագ ընթացքի մեջ գտնվելու պարագաները չպետք է թույլ տային Դավիթ Անանյանին վստահ լինել, որ իր արձակած կրակոցները բացի տուժողներից` այլ անձանց կյանքի համար վտանգ չեն ներկայացնելու: Նրա համար միևնույն է եղել, թե քանի մարդ կզոհվի, որպիսի պնդումը, հաստատված է նրանով, որ Վահե Միրզոյանի վրա՝ կրակ արձակելուց հետո` նա կրակել և սպանել է Գագիկ Միրզոյանին։
Ատրճանակն ինքնին շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով սպանություն կատարելու միջոց է:
Դավիթ Անանյանի կողմից Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցագործություն կատարելու մասով դատարանը նրան չի արդարացրել: Այն դեպքում, երբ խոսքը գնում է առանձին հանցագործության մասին: Դատավճիռն այս մասով ենթակա է պատճառաբանման և հաշվի առնելով, քննարկվող հանցագործության առկայության փաստը, Դավիթ Անանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակվի նաև այս կապակցությամբ։
Դատարանը հաստատված չի համարել Գևորգ Անանյանին Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, առաջադրված մեղադրանքը:
Ըստ դատարանի ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի համար կրակելու նպաստավոր պայմանները ստեղծել է ոչ թե Գևորգ Անանյանը, այլ այդ իրավիճակը ստեղծվել է նրանց հետապնդող ավտոմեքենաներով շրջափակված լինելու, իսկ այնուհետև՝ Գագիկ Միրզոյանի կողմից իր վարած ավտոմեքենայի արագությունը գցելու և մինչ այդ նրա արձակած կրակոցի հետևանքով հետապնդումը դադարեցրած Վահե Միզոյանի ավտոմեքենայի դիրքն ընդունելու պարագայում։ Դատարանը անվանել է «տուժողների չկանխատեսված և չգիտակցված գործողությունների հետևանք, որը չի կարող մեղսագրվել Գևորգ Անանյանին»։
Դատարանի նշված հետևությունները հակասում են գործի փաստական հանգամանքներին, քանի որ, երբ տուժող Վահե Միրզոյանը վիրավորվել և այդ պատճառով դադարեցրել է հետապնդումը, իսկ Գագիկ Միրզոյանը աջ է ընդունել, Գևորգ Անանյանի վարած ավտոմեքենան հավասարվել է նրան և վազանց կատարելու փորձ ձեռնարկելու փոխարեն այնքան ժամանակ է պահել այդ դիրքը, մինչև Դավիթ Անանյանը կրակ արձակի Գագիկ Միրզոյանի ուղղությամբ։ Այս հանգամանքը, ի թիվս այլնի, հաստատված է գործով վկա Սարո Միրզոյանի ցուցմունքներով, ով այդ ժամանակ իր ավտոմեքենան վարելիս է եղել «Ֆորդ Տրանզիտ»–ի հետևից և սկզբից մինչև վերջ ականատես է եղել այդ ամենին: Հասկանալով, որ հետապնդումը շարունակելու դեպքում իր վրա ևս կկրակեն, նա դադարեցրել է հետապնդումը։
Դավիթ Անանյանը կրակելու երկու դեպքերում էլ նստած է եղել Գևորգ Անանյանի կողքին, որը բացառել է նրա կողմից կրակոցները չտեսնելու վարկածը։ Վահե Միրզոյանի վրա կրակելու և նրան վիրավորելու պահից մինչև Գագիկ Մրզոյանի վրա կրակելու պահը որոշակի ժամանակահատված է անցած եղել: Գործով հաստատված չէ որևէ փաստ, որ Գևորգ Անանյանը կատարած լինի այնպիսի գործողություն, որով փորձեր խոչընդոտել եղբոր կողմից հաջորդ կրակոցների արձակումը։ Դրանից հետո նրա կողմից ավտոմեքենան վարել շարունակելը վկայում է սպանության հարցում նրա և նրա եղբոր միասնական դիտավորության առկայության մասին, անկախ նրանից, թե որ պահին է այդ դիտավորությունը ծագել։
Թեև դատաքննության ընթացքում Անանյան եղբայրները ցուցմունքներ են տվել, թե Գևորգ Անանյանը տեղյակ չի եղել Դավիթ Անանյանի մոտ ատրճանակի առկայության մասին, այնուամենայնիվ, նրանց մոտ միասնական դիտավորության առկայության փաստը հաստատվում է նրանով, որ քննարկվող դեպքի օրվանից հետո Գևորգ և Դավիթ Անանյանները տևական ժամանակ գտնվել են հետախուզման մեջ, իսկ հանցագործության գործիք հանդիսացած ատրճանակը գտնվել է նրանց մոտ։
Առաջին ատյանի դատարանը Գևորգ Անանյանին սպանությանը օժանդակելու մեղադրանքների մասով արդարացրել է առանց իրավական հիմքի գործի փաստական հանգամանքներից չբխող դատողություններ վկայակոչելով։
Դավիթ և Գևորգ Անանյանների արարքներում, բացի վերը նշվածներից, առկա է նաև Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմ։
Գործով հաստատված է, որ իրենց հանցավոր գործունեությունն իրականացնելու նպատակով Անանյան եղբայրները ստեղծել են կազմակերպված խումբ։
Հանցավոր խմբի կայունության հանգամանքը վեր է կասկածից: Դրա անդամները եղել են եղբայրներ, որոնցից յուրաքանչյուրն իրազեկված է եղել հանցավոր արշավանքի մանրամասների, դրանում իր և մյուսների դերակատարության մասին, համատեղ հանցավոր գործունեությունը, եղել է երկարատև:
Կազմակերպված խմբի զինված լինելու մասին է վկայում այն, որ բացի ատրճանակից, նրանց բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերվել և առգրավվել են «AKM» և «AKMC» ինքնաձիգերի համար նախատեսված՝ սառը զենք հանդիսացող սվինդանակ, թմբուկավոր ինքնաշեն ատրճանակ։
Կազմակերպված խմբի հանցավոր գործունեությունը բանդիտիզմ որակելու հարցում առկա է խոչընդոտ` նրանք քաղաքացիների կամ կազմակերպությունների նկատմամբ հարձակումներ չեն ծրագրել և իրականացրել։
2011 թվականի ապրիլի 26-ի լույս 27-ի գիշերը Դավիթ և Գևորգ Անանյանները գողացված վառելանյութին տիրանալու՝ իրենց հանցավոր նպատակն ավարտին հասցնելու դիտավորությամբ կրակ են արձակել իրենց հետապնդող Վահե և Գագիկ Միրզոյանների վրա, որի հետևանքով Վահե Միրզոյանը ստացել է ծանր վիրավորում, իսկ Գագիկ Միրզոյանը՝ մահացել է։
Անանյան եղբայրներից բաղկացած հանցավոր խումբն ունեցել է բենզինի և դիզվառելիքի գողություններ կատարելու համար հատուկ հարմարեցված միջոցներ (պոմպեր, ձեռնոցներ, պլաստմասե տարաներ և այլն):
Դավիթ և Գևորգ Անանյանները պետք է մեղավոր ճանաչվեն և դատապարտվեն նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անկախ նրանից, որ Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1-րդ հոդվածը այդ հարցի լուծման հնարավորությունը վերջին հաշվով վերապահել է դատախազին:
Հանցագործությամբ ուղղակիորեն պատճառված վնասի՝ տուժող Վահե Միրզոյանից գողացված բենզինի և դիզելային վառելանյութի ընդհանուր արժեքը հանդիսացող 1.375.840 ՀՀ դրամի մասով Դատարանը քաղաքացիական հայցը մերժել է, Ռուսլան Անանյանի գործով օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով այդ հարցն արդեն իսկ լուծված լինելու պատճառաբանությամբ։
Դատարանն անտեսել է այն հանգամանքը, որ հանցավոր խմբի գործունեության պայմաններում այդ վնասը նրանցից ենթակա է բռնագանձման համապարտության կարգով, որպիսի պայմաններում վերը նշված դատավճռի առկայությունը պետք է պարտադրեր դատարանին այդ նույն գումարը համապարտության կարգով բռնագանձել Դավիթ և Գևորգ Անանյաններից։
Փաստաբանական ծախսերի և Վահե Միրզոյանի բուժման համար կատարված ծախսերի, բարոյական վնասի հատուցման մասերով քաղաքացիական հայցն առանց քննության թողնելու մասով դատարանը, հրաժարվել է արդարադատության իրականացումից:
Դիմողը խնդրել է ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների մասով նրանց առաջադրված մեղադրանքներում կատարված փոփոխությունների, ինչպես նաև նրանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղավոր չճանաչելու և չդատապարտելու, տուժող Վահե Միրզոյանի և տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանի քաղաքացիական հայցի չբավարարված մասերով բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 30-ի դատավճիռը և այդ մասերով դատական ակտը փոփոխել, Դավիթ Անանյանին մեղավոր ճանաչել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել նշված հանցագործության համար նշանակված պատիժը նշանակվածներին մասնակի գումարելով: Գևորգ Մհերի Անանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով և 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել նշված հանցագործությունների համար նշանակված պատիժները նշանակվածներին մասնակի գումարելով:
Դավիթ Անանյանին և Գևորգ Անանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրանց նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել նշված հանցագործության համար նշանակված պատիժները նշանակվածներին մասնակի գումարելով:
Քաղաքացիական հայցի մերժված և առանց քննության թողնված մասերը բավարարել:
60. Դիմող ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաների պաշտպան Լ.Մնոյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով քրեական գործի նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները հայտնել է, որ առաջին ատյանի դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11 կետով և 104 հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11 կետերով Դավիթ Մհերի Անանյանին առաջադրված մեղադրանքը 30.09.2013թ.-ի դատավճռով վերավորակելով և մեղավոր ճանաչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11 կետերով, 104 հոդվածի 2-րդ մասի 11 կետով, նրան պատիժ նշանակելով ազատազրկում 20 տարի ժամկետով, խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասում սահմանված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը, նույն օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված` պատժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Դավիթ Մհերի Անանյանը իրեն մեղավոր է ճանաչել գողությունների մասով և զղջացել` կատարածի համար, չի ընդունել դիտավորությամբ սպանության և դիտավորությամբ սպանության փորձ կատարելը: Հայտնել է, որ կրակել է իր և եղբոր` Գևորգ Անանյանի կյանքը փրկելու համար, քանի որ հետապնդման ժամանակ շրջապատված են եղել 3 ավտոմեքենաներով: Հետապնդողների կողմից բազմիցս ստեղծվել է վթարային իրավիճակ, որն իր հերթին Դավիթ և Գևորգ Անանյանների կյանքին վտանգ է սպառնացել: Գ.Անանյանը մեքենաների բախումը կանխելու նպատակով <<Ֆորդ Տրանզիտ>> ավտոմեքենան ձախ է քաշել և հայտնվել ծաղկանոցում: Այս փաստն ապացուցում է, որ Անանյանների կյանքին վտանգ է սպառնացել, նրանց գործողությունները ուղղորդված չեն եղել գույքը վնասելու դիտավորությամբ, նրանք հայտնվել են վթարային վիճակում:
Տուժող Գ.Միրզոյանի այրին` Անահիտ Շահվերդյանը, դատարանում հայտնեց, որ ամուսինը որսորդական զենք ունի, և այն գտնվում է իրենց տանը: Դ. և Գ.Անանյանները բազմիցս նշել են որ իրենց հետապնդող, <<Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ>> ավտոմեքենայի վարորդի ձեռքին զենք են տեսել, որ վերջինս կրակոցներ է արձակել իրենց ուղղությամբ:
Ամբաստանյալ Գ.Անանյանը <<Ֆորդ Տրանզիտ>> ավտոմեքենան վարել է դեռևս բենզալցակայանից, տուժողների հետապնդումից ու բռնվելուց խուսափելու նպատակով և ոչ թե տուժողներին հետապնդելու և նրանց կյանքից զրկելուն օժանդակելու նպատակով:
Դ.Անանյանի համար կրակոցներ կատարելու նպաստավոր պայմաններն ստեղծվել են առջևից և ետևից շրջափակված լինելու պարագայում աջ (իր) կողմից նախ` Վ.Միրզոյանի վարած ավտոմեքենան մոտենալու, այնուհետև` Գ.Միրզոյանի կողմից արագությունը գցելու և հետապնդումը դադարեցրած Վ.Միրզոյանի ավտոմեքենայի դիրքն ընդունելու պարագայում, այսինքն` տուժողների չկանխատեսված և չգիտակցված գործողությունների հետևանքով: Անանյանները միաժամանակ գտնվելով <<Ֆորդ Տրանզիտ>> ավտոմեքենայի մեջ, չէին կարող հետապնդել տարբեր նպատակներ: Ուստի Դ.Անանյանը չէր կարող այլ հանցանքը թաքցնելու նպատակով դիտավորյալ սպանություն կատարել, քանի որ <<Ֆորդ տրանզիտ>> ավտոմեքենայի ղեկին եղել է Գ.Անանյանը, իսկ Դ.Անանյանը տվյալ պայմաններում ենթարկվել է Գ.Անանյանի գործողություններին: Ապացուցված է նաև, որ Դ.Անանյանը կրակել է փախուստի ժամանակ, այլ ոչ թե բենզալցակայանում:
Ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի կողմից կրակոցներն արձակվել են մյուս ամբաստանյալ Գ.Անանյանի վարած <<Ֆորդ տրանզիտ>> մակնիշի ավտոմեքենայով գողության (փորձի) դեպքի վայրից` բենզալցակայանից փախուստ կատարելու (հետապնդվելու) և այդ նպատակով այն տևական ժամանակ (Երևան-Էջմիածին ավտոճանապարհից մինչև Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհ) վարելու պարագայում` <<Ամիգո>> խաղատան մոտ:
Հետապնդողների գործողություների արդյունքում ստեղծվել են Անանյանների կյանքին սպառնացող, վտանգավոր իրավիճակներ, վերջիններս բազմիցս փորձել են կանխել մեքենաների բախումը: Դ.Անանյանը համոզվել է, որ բռնելու դեպքում կսպանեն, վախենալով իր և եղբոր կյանքի համար` կրակել է հետապնդողների մեքենաների ուղղությամբ, նպատակ ունենալով վախեցնել, որ վերջիններս դադարեցնեն հետապնդումը: Դ.Անանյանի արարքում բացակայում է այլ հանցանքը թաքցնելու նպատակով կատարած դիտավորությամբ սպանություն կամ դիտավորությամբ սպանության փորձի արարքը:
Հետապնդողները բազմիցս ստեղծել են այնպիսի վթարային վտանգավոր իրավիճակ, որ Գ.Անանյանը ցանկության դեպքում չէր կարող գույքին դիտավորյալ վնաս պատճառել: Եթե ցանկություն ունենար, ապա մեքենան բախումից կանխելու համար, 120 կմ. ժամ արագության տակ, չէր փախցնի` չէր հայտնվի ծաղկանոցում, այլ ղեկը աջ կպահեր կհարվածեր տուժողի մեքենային:
Մեքենան վարելու դիրքը պայմանավորված է եղել հետապնդողների մեքենաների արագությունից և դիրքից: Մեքենան վարելիս Գ.Անանյանը ենթարկվել է հետապնդողների կողմից ստեղծված իրավիճակին և թելադրանքին: Գ.Անանյանը ամեն ինչ արել է որպեսզի կանխի մեքենաների բախումը, սակայն անկախ իր կամքից, հետապնդողների գործողությունների արդյունքում չի հաջողվել խուսափել մեքենաների բախումից:
Դատարանը չի անդրադարձել այն փաստին, որ Անանյանները հայտնել են, որ <<Ֆորդ Տրանզիտ>> ավտոմեքենայի դիմապակին վնասվել է իրենց վրա բենզալցակայանում հարձակվելու և մեքենային հարվածելու արդյունքում: <<Ֆորդ Տրանզիտ>> ավտոմեքենայի սեփականատեր Արա Խարազյանը հայտնել է, որ մեքենան Դ.Անանյանին հանձնելու պահին եղել է նորմալ վիճակում, առանց վնասվածքի:
Բոլոր փորձաքննության եզրակացությունների մեջ նշված է <<Ֆորդ Տրանզիտ>> ավտոմեքենայի դիմապակու վնասվածքի առկայության փաստը, սակայն բացակայում է վնասվածքի պատճառը: Դատարանն անտեսել է փորձաքննության եզրակացության մեջ նշված <<Ֆորդ Տրանզիտ>> ավտոմեքենայի դիմապակու վնասվածքի առկայության փաստը:
Արարքի ճիշտ քրեաիրավական գնահատման համար կարևոր է հանցագործության շարժառիթի բացահայտումը: Պատշաճ գնահատման չեն ենթարկվել Դ.Անանյանի արարքի ճիշտ որակման համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքները: Հանցանքը թաքցնելու կամ դրա կատարումը հեշտացնելու նպատակով, հանցավորը պետք է ցանկանա սպանություն կատարել, որպեսզի առկա լինի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով և 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11 կետերով նախատեսված հանցակազմը: Դավիթ Անանյանի մոտ բացակայել է վերը նշված հոդվածների` 11-րդ կետով նախատեսված նպատակի առկայությունը, դրա մասին է վկայում Դ.Անանյանի ցուցմունքները: Վերջինս ցանկության դեպքում էլ չէր կարող թաքցնել հանցագործությունը, քանի որ տուժողները և վկան հայտնել են, որ տեսել են հանցագործներին և սպասել մինչև գողոնը բարձեն մեքենան և հեռանալուց բռնեն: Դ.Անանյանը կրակել է հետապնդման ժամանակ, այն էլ 20-30 կմ. հեռանալուց հետո: Այս հանգամանքն ապացուցում է, որ Դ.Անանյանն ի սկզբանե ցանկություն չի ունեցել այլ հանցանքը թաքցնելու կամ դրա կատարումը հեշտացնելու նպատակով կատարել սպանություն: Սպանությունը կատարվում է ուղղակի մտադրությամբ, միայն այն ժամանակ, երբ հանցավորի վերջնական նպատակն է պատճառել մահ:
Եթե Դ.Անանյանը հանցանքը թաքցնելու կամ դրա կատարումը հեշտացնելու նպատակ հետապնդեր, կաներ բենզալցակայանում, հարձակման ժամանակ, և կվերացներ բոլոր հանցանշանները և խոչնդոտները: Միայն այդ պարագայում Դ.Անանյանի արարքը կդիտվեր որպես հանցանքը թաքցնելու կամ դրա կատարումը հեշտացնելու նպատակ: Դ.Անանյանի արարքը ճիշտ չի որակել` նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Նշանակված պատիժը չի համապատասխանում Դավիթ Անանյանի կատարած արարքի ծանրությանն ու անձին: Դ.Անանյանի արարքում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետի և 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերի հատակնիշները: Այն համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասին:
Դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում Գևորգ Անանյանի արարքի ծանրությանն ու անձին:
Առաջին ատյանի դատարանը պատիժ սահմանելիս նշել է, <<որպես անձը բնութագրող և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք դիտվում է այն, որ ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանը նախկինում դատապարտված չի եղել, երիտասարդ լինելը, խնամքին կնոջ` 1982թ. ծնված Նարինե Պապոյանի առկայությունը, բնակության և ուսման վայրում դրականորեն բնութագրվելը, խնամքին փոքրահասակ որդու` 2005թ. ծնված Սոս Դավիթի Անանյանի առկայությունը, գողությունների կատարման փաստն ընդունելը, հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը` հաշվի առնելով այն, որ վերջինս 2012թ. հուլիսի 13-ին և նույն թվականի օգոստոսի 2-ին մասնակցել է քննչական փորձարարությունների կատարմանը, մատնացույց արել գողության դեպքի վայրերը, մանրամասնել դրա կատարման հանգամանքները:>>:
Դատարանը նշանակել է խիստ պատիժ`ազատազրկում 20 տարի ժամկետով:
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնահատել նախկինում դատապարտված չլինելը, խնամքին հոր` 1958թ. ծնված Մհեր Անանյանի վատառողջ մոր` 1958թ. ծնված Վարդիթեր Սահինյանի առկայությունը, Երևանի ճարտարապետության և շինարարության պետական համալսարանի ուսանող հանդիսանալը, արևելյան մարտարվեստի մրցումների մրցանակակիր դառնալն ու բազմիցս պարգևատրվելը, իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` բնակության վայրում դրականորեն բնութագրվելը, անկեղծորեն զղջալն ու իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը` հաշվի առնելով այն, որ վերջինս 2012 թվականի հուլիսի 13-ին մասնակցել է քննչական փորձարարության կատարմանը, մատնացույց արել գողության դեպքի վայրերը, մանրամասնել դրա կատարման հանգամանքները: Արձանագրել է, որ ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոնշյալ հանգամանքները ողջամտորեն նվազեցնում են ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների անձի հանրային վտանգավորությունը:
Ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:
Պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող` վերը նշված հանգամանքների առկայության, և խստացնող հանգամանքների բացակայության պարագայում դատարանը չի պատճառաբանել, թե ինչու ավելի մեղմ պատիժը չէր կարող ծառայել պատժի նպատակներին:
Դատավճռով նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով, այն չի համապատասխանում Դ.Անանյանին վերագրվող հանցագործության ծանրությանը և անձին: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածին համապատասխան, նշված հանգամանքը առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը բեկանելու և փոփոխելու հիմք է:
Դիմողը խնդրել է բեկանել և փոփոխել Առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 30-ի դատավճիռը, Դավիթ Մհերի Անանյանի արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերը վերաորակել 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Դավիթ և Գևորգ Անանյանների նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնել` որպես պատիժ նշանակելով արարքի համար օրենքով սահմանված պատժի նվազագույնը:
61. Դատախազ Հ.Բարսեղյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը խնդրեց այն բավարարել, առարկեց պաշտպան Լ.Մնոյանի և տուժողի իրավահաջորդի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքների դեմ:
Տուժող Վ.Միրզոյանի և տուժողի իրավահաջորդ Ա.Շահվերդյանի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը խնդրեց այն բավարարել, առարկեց դատախազ Տ.Պողոսյանի և պաշտպան Լ.Մնոյանի վերաքննիչ բողոքների դեմ:
Դավիթ և Գևորգ Անանյանների պաշտպան Լ.Մնոյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը խնդրեց այն բավարարել, չառարկեց դատախազ Տ.Պողոսյանի վերաքննիչ բողոքի դեմ` առարկեց տուժողի իրավահաջորդի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքի դեմ:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքներում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին մեղադրող կողմի, պաշտպանական կողմի և տուժողի ներկայացուցչի ելույթները, ուսումնասիրելով, վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ, հանգում է հետևության, որ դատախազ Տ.Պողոսյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել, պաշտպան Լ.Մնոյանի, տուժողի իրավահաջորդի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքները պետք` բավարարել մասնակի, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
62. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-րդ հոդվածի համաձայն`
<< Հանցափորձ է համարվում ուղղակի դիտավորությամբ կատարված այն գործողությունը (անգործությունը), որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն, եթե հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել անձի կամքից անկախ հանգամանքներով:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի համաձայն`
<< 1. Կատարողի հետ մեկտեղ հանցակիցներ են համարվում կազմակերպիչը, դրդիչը և օժանդակողը:
2. Կատարող է համարվում այն անձը, ով անմիջականորեն կատարել է հանցանքը կամ դրա կատարմանն անմիջականորեն մասնակցել է այլ անձանց (համակատարողների) հետ համատեղ, ինչպես նաև հանցանքը կատարել է այլ այնպիսի անձանց օգտագործելու միջոցով, ովքեր օրենքի ուժով ենթակա չեն քրեական պատասխանատվության կամ հանցանքը կատարել են անզգուշությամբ:
3. Կազմակերպիչ է համարվում այն անձը, ով կազմակերպել կամ ղեկավարել է հանցանքի կատարումը, ինչպես նաև ստեղծել է կազմակերպված խումբ կամ հանցավոր համագործակցություն կամ ղեկավարել է դրանք:
4. Դրդիչ է համարվում այն անձը, ով մեկ ուրիշ անձի դրդել է հանցանք կատարելու՝ համոզելու, նյութապես շահագրգռելու, սպառնալիքի միջոցով կամ այլ եղանակով:
5. Օժանդակող է համարվում այն անձը, ով հանցագործությանն օժանդակել է խորհուրդներով, ցուցումներով, տեղեկատվություն կամ միջոցներ, գործիքներ տրամադրելով կամ խոչընդոտները վերացնելով, ինչպես նաև այն անձը, ով նախապես խոստացել է պարտակել հանցագործին, հանցագործության միջոցները կամ գործիքները, հանցագործության հետքերը կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, ինչպես նաև այն անձը, ով նախապես խոստացել է ձեռք բերել կամ իրացնել այդպիսի առարկաները:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի համաձայն`
<<… 2. Սպանությունը՝
1. երկու կամ ավելի անձանց,
… 6) շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով, …
… 11) այլ հանցանքը թաքցնելու կամ դրա կատարումը հեշտացնելու նպատակով, …
… պատժվում է ազատազրկմամբ՝ տասներկուսից քսան տարի ժամկետով, կամ ցմահ ազատազրկմամբ: պատժվում է ազատազրկմամբ՝ տասներկուսից քսան տարի ժամկետով, կամ ցմահ ազատազրկմամբ:>>:
ՀՀ քրեաքկան օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի համաձայն`
<<… 2. Գողությունը, որը կատարվել է՝
… 2) խոշոր չափերով,
3) պահեստարան կամ շինություն ապօրինի մուտք գործելով` …
...պատժվում է տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով:
3. Գողությունը, որը կատարվել է՝
1) առանձնապես խոշոր չափերով,
1.1) բնակարան ապօրինի մուտք գործելով,
2) կազմակերպված խմբի կողմից`
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից ութ տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա: >>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի համաձայն`
<< 1. Ուրիշի գույքը դիտավորությամբ ոչնչացնելը կամ վնասելը, որը զգալի չափերի վնաս է պատճառել՝…
2. Նույն գործողությունը, որը՝
1) կատարվել է հրկիզման, պայթյունի կամ հանրավտանգ այլ եղանակով,
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը չորս տարի ժամկետով:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի համաձայն`
<< 1. Ապօրինի կերպով հրազեն, բացի ողորկափող հրազենից և դրա փամփուշտներից, ռազմամթերք, ակոսափող հրազենի փամփուշտներ, պայթուցիկ նյութեր կամ պայթուցիկ սարքեր ձեռք բերելը, իրացնելը, պահելը, փոխադրելը կամ կրելը՝
պատժվում է կալանքով՝ առավելագույնը երեք ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով: …>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի համաձայն`
<< 1. Հանցագործության մասին սուտ մատնությունը, եթե անձը գործել է` գիտակցելով, որ իր տրամադրած տեղեկատվությունը կեղծ է՝
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից չորսհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ մեկից երեք ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով: …>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<1. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի. <<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Վերոհիշյալ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն.
<< 1. Յուրաքանչյուր ոք ունի արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում իր շահերին առնչվող քրեական գործի քննության իրավունք…
…3.Քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզել ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
4. Կասկածյալի, մեղադրյալի և նրանց պաշտպանի հայտարարություններն իրենց անմեղության, կասկածյալին կամ մեղադրյալին արդարացնող, իրենց պատասխանատվությունը մեղմացնող ապացույցների առկայության մասին, ինչպես նաև քրեական դատավարության ընթացքում օրինականության խախտումների վերաբերյալ բողոքները պետք է մանրակրկիտ ստուգի քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն.
<< 1.Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ:
2. Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե`
2) արարքի մեջ հանցակազմ չկա. …
… 2. Քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման, իսկ գործի վարույթը ենթակա է կարճման` կատարված հանցագործությանը կասկածյալի կամ մեղադրյալի մասնակցությունն ապացուցված չլինելու արդյունքում, եթե սպառված են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները:
…5. Դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը: …>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն. <<Գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն.
<<Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից:
Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն ….
….6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը…>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Արդարացման դատավճիռը ճանաչում և հռչակում է հանցանքի կատարման մեջ ամբաստանյալի անմեղությունը` այն մեղադրանքով, որով նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2. Դատարանը պարտավոր է սույն օրենսգրքի 35 հոդվածի առաջին մասի 1-3-րդ կետերով և երկրորդ մասով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում տվյալ դատական նիստում կայացնել արդարացման դատավճիռ: …>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի համաձայն`
<< Բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է`
... 2) ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը կամ Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագիրը. …
… 4) դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին: …>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի համաձայն`
<< 1. Պարզելով, որ գործի փաստական հանգամանքների մասին առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտում շարադրված՝ դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում գործի փաստական հանգամանքներին, վերաքննիչ դատարանը ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանում և փոփոխում է դատական ակտը կամ գործը ուղարկում է առաջին ատյանի դատարան` նոր քննության: …>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ հոդվածի համաձայն`
<< 1. Քրեական օրենքի կամ միջազգային պայմանագրի ոչ ճիշտ կիրառումը քրեական օրենքի կամ Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրի այն հոդվածի կամ հոդվածի այն մասի կիրառումն է, որը ենթակա չէր կիրառման, կամ այն հոդվածի կամ հոդվածի այն մասի չկիրառումն է, որը ենթակա էր կիրառման, կամ քրեական օրենքի կամ միջազգային պայմանագրի սխալ մեկնաբանումն է, որը չի համապատասխանում դրա իսկական իմաստին: …>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի համաձայն`
<< 1. Քրեադատավարական օրենքի էական խախտումներ են դատական քննության ժամանակ սույն օրենսգրքի սկզբունքների և այլ ընդհանուր դրույթների խախտումները, որոնք գործին մասնակցող անձանց` օրենքով երաշխավորված իրավունքներից զրկելու կամ դրանցում սահմանափակելու կամ այլ ճանապարհով խոչընդոտել են գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտմանը, ազդել են կամ կարող էին ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա: …>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի համաձայն`
<< 1. Գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով:
2. Վերաքննիչ դատարանն ամբաստանյալին կարող է նշանակել առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նախատեսվածից ավելի խիստ պատիժ միայն այն դեպքում, երբ տվյալ հիմքով բողոքը բերել է դատախազը, ինչպես նաև տուժողը կամ նրա ներկայացուցիչը>>:
63. Առաջին ատյանի դատարանը 2013 թվականի սեպտեմբերի 30-ի դատավճռում նշել է. << Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դատարանն հաստատված համարեց այն, որ`
- ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանն առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ գողանալու նպատակով միավորվել և իր եղբայրներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ ստեղծել են կազմակերպված կայուն խումբ, խմբի կազմում կամ միայնակ շինություն (1 դրվագով` նաև բնակարան) մուտք գործելու եղանակով ՀՀ տարբեր մարզերում գործող բենզալցակայաններից գաղտնի հափշտակել են խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ, կատարել գողության փորձ, ապօրինաբար ձեռք բերած և կրած հրազենով կատարած 4 կրակոցներով` գողությանն իր և եղբայրների մասնակցությունը թաքցնելու նպատակով կատարել է երկու անձանց սպանության փորձ, իր կամքից անկախ հանգամանքներով նույն շարժառիթով սպանել է միայն տուժող Գագիկ Միրզոյանին, դիտավորությամբ հանրավտանգ եղանակով վնասել` ուրիշի գույքը, ապօրինաբար պահել է հրազեն, ինչպես նաև կատարել` սուտ մատնության դրդչություն, այսինքն` մեղավորությամբ կատարել է հանցավոր արարքներ« որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
- ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանն իր եղբայրներ Դավիթ և Ռուսլան Անանյանների հետ առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ գողանալու նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբի կազմում շինություն մուտք գործելու եղանակով ՀՀ տարբեր մարզերում գործող բենզալցակայաններից գաղտնի հափշտակել են խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ, նույն խմբի կազմում Դ.Անանյանի հետ կատարել բնակարան մուտք գործելով զուգորդված գողության փորձ, ինչպես նաև հանրավտանգ եղանակով դիտավորությամբ վնասել է ուրիշի գույքը, այսինքն` մեղավորությամբ կատարել է հանցավոր արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալներից յուրաքանաչյուրը քրեական պատասխանատվության և պատժի ենթակա է վերոնշյալ հոդվածներով ( համապատասխան մասերով և կետերով)։
Դատարանը ամբաստանյալ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին առաջադրված մեղադրանքում վերոնշյալ փոփոխությունները կատարելիս հաշվի է առնում ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի պահանջը` այն, որ ամբաստանյալների վիճակը դրանով չի վատթարանում, նրանց պաշպանության իրավունքը չի խախտվում։
Դատարանը փաստում է, որ Դավիթ Անանյանի արարքը չի կարող որակվել որպես երկու անձանց սպանություն (ավարտված տեսակ), քանի որ թեև վերջինս գործել է այլ հանցանքը թաքցնելու միասնական շարժառիթով և երկու անձանց սպանելու ուղղակի դիտավորությամբ, սակայն նրա հանցավոր գործողությունների հետևանքով մահացել է միայն տուժող Գագիկ Միրզոյանը, իսկ Վահե Միրզոյանը նրա կամքից անկախ հանգամանքներով մնացել է կենդանի։ Նման պայմաններում Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Դ.Անանյանի արարքը պետք է որակվի որպես այլ հանցանքը թաքցնելու նպատակով երկու անձանց սպանության փորձ և տուժող Գ.Միրզոյանի սպանություն (ավարտված, սակայն դարձյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով)։
Դատարանի համոզմամբ ամբաստանյալ Դ.Անանյանի վերոնշյալ արարքում բացակայում է նաև սպանության` շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարելու հատկանիշը, քանի որ ամբաստանյալներին ավտոմեքենաներով հետապնդող տուժողներ Գագիկ և Վահե Միրզոյանները կրակոցներին նախորդող պահին իրենց վարած ավտոմեքենաների սրահում եղել են միայնակ, հետապնդման ժամանակ և պայմաններում (ժամը, մթությունը և անձրևային եղանակը) այլ անձանց` վարորդների, հետիոտների և այլոց կյանքի համար ևս վտանգ չի առաջացել ( դատաքննության արդյունքներով նման որևէ տվյալ ձեռք չի բերվել)։
Դատարանը փաստում է, որ սպանության օժանդակության վերաբերյալ մասով ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանին առաջադրված մեղադրանքն ապացուցված չէ, սպառվել են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու և հետազոտելու հնարավորությունները, որպիսի հետևության հանգում է հետևյալ դատողությունների և իրավական վերլուծությունների արդյունքներով.
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբանությունները, պարտադիր են դատարանների համար նույնանման փաստական հանգամանքներով այլ գործի քննության ժամանակ։
Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի նախադեպային որոշման մեջ դատարանը համակողմանիորեն անդրադարձել է արարքի քրեաիրավական որակման և ապացուցման հիմնախնդրին` փաստելով, որ քրեական դատավարությունը ճանաչողական գործունեություն է, որն ուղղված է նախկինում տեղի ունեցած դեպքի հանգամանքների հետազոտմանը և վերականգմանը։ Քրեադատավարական ճանաչողության բովանդակության և կառուցվածքի բացահայտումը սերտորեն կապված է ապացուցում հասկացության հետ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ ապացուցումը՝ գործի օրինական, հիմնավորված և արդարացի լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է։
Ապացուցման առարկա կամ ապացուցման ենթակա հանգամանքներ հասկացության հետ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրքը կապում է «ապացույցների բավարարություն» հասկացությունը, ուստի Վճռաբեկ դատարանն ընդգծել, որ եթե ապացուցման առարկան ցույց է տալիս, թե ինչ է անհրաժեշտ պարզել յուրաքանչյուր քրեական գործով, ապա ապացույցների բավարարությունը կապված է այն ապացուցողական նյութի հետ, որը վերաբերում է ապացուցման առարկային և թույլ է տալիս այդ հանգամանքների մասին գալ արժանահավատ հետևության։ Որոշելով ապացույցների բավարարությունը` վարույթն իրականացնող մարմինները լուծում են քրեական գործի համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքների հետազոտման խորության աստիճանի հետ կապված հարցերը, մասնավորապես այն, թե ի՞նչ աստիճանի պետք է մանրացվի յուրաքանչյուր հանգամանքը, և ինչ ծավալի ապացույցներ են անհրաժեշտ այդ հանգամանքները հավաստի պարզելու և դրա հիման վրա այս կամ այն դատավարական որոշումը կայացնելու համար։
Այսպիսով, ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` այդ հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը։
Ի տարբերություն ապացուցման առարկայի, ապացույցների բավարարություն հասկացության բովանդակությունը քրեական դատավարության օրենսդրությամբ բացահայտված չէ, այսինքն` օրենքում հստակ նշում չկա այն մասին, թե մինչև երբ պետք է հավաքվեն և հետազոտվեն ապացույցները, որպեսզի յուրաքանչյուր գործով պարզվի ապացուցման առարկան ամբողջությամբ կամ նրա տարրերն առանձին վերցրած։ Բացի այդ, օրենքում սահմանված չէ միասնական չափանիշ առ այն, թե ե՞րբ են ի հայտ գալիս յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման առարկան բացահայտված համարելու հիմքերը։
Վճռաբեկ դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի համակարգային վերլուծության հիման վրա արձանագրել է ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդհանուր չափանիշները՝
1) վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունք,
2) դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն,
3) անմեղության կանխավարկած։
Ապացույցների բավարարությունը որոշելու առաջին չափանիշը վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունքն է։ Վերջինիս Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ որոշման մեջ և դիրքորոշում ձևավորել այն մասին, որ ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցներն հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ։
Ապացույցները, որոնք հավաքվել և ստուգվել են օրենքին համապատասխան, կազմում են ներքին համոզմունքի այն օբյեկտիվ հիմքը, որն իր դրսևորումն է գտնում ընդունվող որոշումներում։ Թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող լինել կամայական։ Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը։
Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ ներքին համոզմունքը վարույթն իրականացնող մարմնի համոզմունքն է առ այն, որ առկա ապացույցները բավարար են գործի ճիշտ լուծման համար անհրաժեշտ հանգամանքները բացահայտված դիտելու համար։
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է նաև, որ ապացույցների բավարարությունը չի կարող որոշվել թվաբանական ցուցանիշով, այդ պատճառով ՀՀ քրեադատավարական օրենքն օգտագործում է «ապացույցների համակցություն» հասկացությունը, միևնույն ժամանակ փաստել է, որ ապացույցները բավարար չեն, եթե`
1) գործում բացակայում է որևէ ապացույց գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հանգամանքի պարզման համար,
2) եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հանգամանքն անհրաժեշտ խորությամբ և լրիվությամբ,
3) այդ հանգամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում։
Ապացույցների բավարարությունը որոշելու երկրորդ չափանիշը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված դատավարական որոշումների հիմնավորվածության և պատճառաբանվածության պահանջն է։
Քրեական վարույթի ընթացքում ընդունվում են բազմաթիվ դատավարական որոշումներ, որոնցից յուրաքանչյուրը պահանջում է ապացուցման առարկայի մեջ մտնող հանգամանքների ապացուցվածության տարբեր աստիճաններ, ընդ որում` մինչդատական վարույթն ամփոփող դատավարական որոշում` տվյալ դեպքում մեղադրական եզրակացություն և դատական քննությունն ամփոփող դատավարական որոշում` մեղադրական դատավճիռ կայացնելու դեպքում պահանջվում է այդ հանգամանքների հավաստի ապացուցվածություն։
Ապացույցների բավարարությունը որոշելու երրորդ չափանիշը անմեղության կանխավարկածի սկզբունքն է (անմեղության կանխավարկածի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանն իր դիրքորոշումն է արտահայտել Արմեն Բաբայանի և Սուրեն Թումանյանի վերաբերյալ 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 որոշման 14-րդ կետում)։
Վճռաբեկ դատարանն Ա.Բաբայանի և Ս.Թումանյանի վերաբերյալ 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 նախադեպային որոշման մեջ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) դատարանի կարգավիճակի բնութագրական կողմերից մեկն էլ այն է, որ որպես քրեական գործը քննող անկախ և անկողմնակալ մարմին, դատարանը չի կարող հանդես գալ մեղադրանքի կամ պաշտպանության կողմում և պետք է արտահայտի միայն իրավունքի շահերը։ Քրեական գործը քննող դատարանը, պահպանելով օբյեկտիվությունը և անկողմնակալությունը, մեղադրանքի և պաշտպանության կողմերի համար պետք է ստեղծի գործի հանգամանքների բազմակողմանի և լրիվ հետազոտման անհրաժեշտ պայմաններ՝ դրանով իսկ ապահովելով մրցակցության սկզբունքի կենսագործումը և հասնելով քրեական դատավարության առջև դրված խնդիրների իրագործմանը»։
Վերոնշյալից հետևում է, որ դատարանը չի կրում մեղադրանքը ապացուցելու կամ քրեական հետապնդման մարմնի թույլ տված թերացումները, բացթողումները վերացնելու պարտականություն։ Ապացուցմանը մասնակցելը դատարանի իրավունքն է, այլ ոչ թե պարտականությունը, մեղադրանքը ապացուցելու պարտականությունը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ և 124-րդ հոդվածների ուժով կրում են քրեական հետապնդման մարմինները։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն` դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազն ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ։ Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի։ Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան՝ մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում։
Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 2010թ. փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ /0632/01/08 քրեական գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն այն իրավական դիրքորոշումն է արտահայտել, որ «թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող կամայական լինել։ Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը։ Ապացույցների գնահատումն համապատասխան որոշումներում պետք է արտահայտվի պատճառաբանական եզրահանգումների ձևով՝ հիմնավորելով, թե ինչու որոշ ապացույցներ դրվել են որոշման հիմքում, իսկ մյուսները՝ մերժվել են՝ ճանաչվելով ոչ հավաստի»։
Համաձայն նույն նախադեպային որոշման` հակասական ապացույցների առկայության պարագայում, երբ հնարավոր չէ հիմնավորված հետևության հանգել անձի մեղավորության կամ անմեղության և այլ հարցերի վերաբերյալ, վարույթն իրականացնող մարմինը միայն ապացույցների հետազոտությունից և գնահատումից հետո կարող է ապացույցների մի մասին մյուսների նկատմամբ առավելություն կամ նվազ կարևորություն տալ։
Վերոնշյալ մեջբերման լույսի ներքո Դատարանը փաստում է, որ գործն ըստ էության քննող դատարանը կաշկանդված չէ քննվող դեպքի և դրա հանգամանքների, արարքի որակման (բացառությամբ ամբաստանյալի վիճակը վատթարացնելու) վերաբերյալ նախորդ դատավարական փուլերում տրված գնահատականներով, քանի որ ապացույցները գնահատելիս ղեկավարվում է իր ներքին համոզմունքով, ինչը կարող է տրամագծորեն տարբերվել մինչդատական վարույթի ընթացքում նույն ապացույցներին, դրանց թույլատրելիության, վերաբերելիության, գործի լուծման տեսանկյունով` բավարարության վերաբերյալ տրված գնահատականներից` պայմանով, որ ապացույցների գնահատումը լինի օրինական, փաստարկված և պատճառաբանված։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 18-րդ, ինչպես նաև բարձրագույն իրավաբանական ուժ ունեցող ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ հոդվածների համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։ Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն փարատվել ՀՀ քրեադատավարական օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի։ Կասկածյալը կամ մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը, նրա անմեղության ապացուցման պարտականությունը չի կարող դրվել պաշտպանության կողմի վրա։ Մեղադրանքի ապացուցման և մեղադրյալին ի պաշտպանություն բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը կրում է մեղադրանքի կողմը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների և դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատված բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, նույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ։
Վերոնշյալ մեջբերումների և իրավական վերլուծությունների լույսի ներքո Դատարանը փաստում է`
Ըստ մեղադրական եզրակացության և ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշման` «... գողությունից հետո Վահե, Գագիկ և Սարո Միրզոյանները տևական ժամանակով ավտոմեքենաներով հետապնդել են Գևորգ և Դավիթ Անանյաններին, որի ընթացքում, Երևան - Աշտարակ ավտոճանապարհին` «Ամիգո» խաղատան մոտ, Գևորգ Անանյանն «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենան վարելիս, եղբոր` Դավիթ Անանյանի կողմից Վահե և Գագիկ Միրզոյաններին կյանքից զրկելու` սպանություն կատարելու համար ստեղծել է նպաստավոր պայմաններ, վերացրել է խոչընդոտները, որի ընթացքում Դավիթ Անանյանն իր կողմից ապօրինաբար ձեռք բերած և կրած ինքնաշեն հրազենից «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի աջակողմյան առջևի աջ դռան բաց պատուհանից Վահե և Գագիկ Միրզոյաններին սպանելու դիտավորությամբ չորս կրակոցներ է արձակել ավտոմեքենաներով ընթացող Վահե և Գագիկ Միրզոյանների ուղղությամբ ........»։
Մինչդեռ դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով ևս հաստատվեց, որ գործով ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի կողմից կրակոցներն արձակվել են մյուս ամբաստանյալ Գ.Անանյանի վարած «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայով գողության (փորձի) դեպքի վայրից` բենզալցակայանից փախուստ կատարելու (հետապնդվելու) և այդ նպատակով այն տևական ժամանակ (Երևան-Էջմիածին ավտոճանապարհից մինչև Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհ) վարելու պարագայում` «Ամիգո» խաղատան մոտ։ Առաջին կրակոցը կատարելուն նախորդող պահին` անձրևելու և մթության պայմաններում «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենան ընթացել է 100-120 կմ/ժ արագությամբ, ճանապարհի սահմանափակ ուղեգոտով (առջևից, աջից և հետևից տուժողների ավտոմեքենաներով, իսկ ձախից` ծաղկանոցով շրջափակված վիճակում)։
Ամբաստանյալ Դ.Անանյանն այդ իրավիճակում գտնվել է վարորդ Գ.Անանյանի կողքի նստատեղին` աջ դռան պատուհանի մոտ, իսկ ամբաստանյալներին բռնելու նպատակով հետապնդող տուժող Վահե Միրզոյանի, կարճ ժամանակ անց` նաև Գագիկ Միրզոյանի ավտոմեքենաները «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենային են մոտեցել (գրեթե հավասարվել) այդ մեքենայի աջ` ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի կողմից, մոտ 1.5 մետր հեռավորությունից (ըստ տուժող Վ.Միրզոյանի դատաքննական ցուցմունքի), այսինքն` ամբաստանյալ Դ.Անանյանի համար կրակոցներ կատարելու նպաստավոր պայմաններն ստեղծվել են առջևից և ետևից շրջափակված լինելու պարագայում աջ (իր) կողմից նախ` Վ.Միրզոյանի վարած ավտոմեքենան մոտենալու, այնուհետև` Գ.Միրզոյանի կողմից արագությունը գցելու և հետապնդումը դադարերած Վ.Միրզոյանի ավտոմեքենայի դիրքն ընդունելու պարագայում, այսինքն` տուժողների չկանխատեսած և չգիտակցած գործողությունների հետևանքով, որը չի կարող մեղսագրվել ամբաստանյալ Գ.Անանյանին։
Հետևաբար` դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունքներով Դատարանը փաստում է, որ մինչև «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենային աջ կողմից հավասարվելն ու մոտենալն ամբաստանյալ Դ.Անանյանի համար կրակոցներ կատարելու իրական որևէ խոչընդոտ առկա չէր, եթե անգամ առկա էր, այն չէր կարող վերացվել գործով ամբաստանյալ Գ.Անանյանի գործողություններով, մասնավորապես` մեքենան հմտորեն վարելու միջոցով։
Նման պայմաններում տուժողների սպանությունը կատարելու «նպաստավոր պայմաններ ստեղծելու կամ խոչընդոտները վերացնելու» վերաբերյալ փաստական հանգամանքները մեղադրող կողմն ամբաստանյալ Գ.Անանյանին վերագրել է առանց հստակեցնելու վերջինիս կատարած գործողությունների բնույթը։ Եթե մեղադրող կողմը դրա տակ ի նկատի է ունեցել «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենան հմտորեն վարելը, ապա ամբաստանյալ Գ.Անանյանն այն վարել է դեռևս բենզալցակայանից, ընդ որում` տուժողների հետապնդումից ու բռնվելուց խուսափելու նպատակով և ոչ թե տուժողներին հետապնդելու և նրանց կյանքից զրկելուն օժանդակելու նպատակով։ Ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի կատարած սպանությանն օժանդակելու վերաբերյալ այլ, լրացուցիչ տվյալներ նախաքննությամբ և/կամ դատաքննությամբ ձեռք չեն բերվել և հետազոտվել, փախուստ կատարելիս, այդ թվում` կրակոցներ կատարելու պահին ինքնին ավտոմեքենա վարելը սպանության օժանդակության համար ամբաստանյալ Գ.Անանյանի մեղավորությունն ապացուցված համարելու բավարար փաստարկ չէ։ Այդ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալ Գ.Անանյանի մեղավորությունը ողջամտորեն կասկած է հարուցում, այդ կասկածները չեն փարատվել դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների և դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների գնահատման արդյունքներով, ուստի` պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ ամբաստանյալ Գ.Անանյանի…
Անդրադառնալով պաշտպանական ճառում պաշտպան Լ.Մնոյանի ներկայացրած միջնորդություններին` իր պաշտպանյալ Դ.Անանյանի արարքը որպես անհրաժեշտ պաշտպանության սահմաններում կատարված արարք դիտարկելուն, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով նախատեսված հատկանիշի բացակայությունն արձանագրելու վերաբերալ, Դատարանը փաստում է, որ դրանք ակնհայտ անհիմն են, չեն բխում դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների պատշաճ և համակողմանի գնահատման արդյունքներից.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 42-րդ հոդվածը սահմանում է արարքի հանցավորությունը բացառող այնպիսի հանգամանք, ինչպիսին անհրաժեշտ պաշտպանությունն է։ Այդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցագործություն չի համարվում այն գործողությունը, որը կատարվել է անհրաժեշտ պաշտպանության վիճակում, այսինքն` պաշտպանվողի կամ մեկ այլ անձի կյանքը, առողջությունը և իրավունքները, հասարակության կամ պետության շահերը հանրության համար վտանգավոր ոտնձգությունից կամ դրա իրական սպառնալիքից` ոտնձգություն կատարողին վնաս պատճառելու միջոցով պաշտպանելիս, եթե թույլ չի տրվել անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցում։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` անձի կյանքի համար վտանգավոր բռնության կամ այդպիսի բռնության իրական սպառնալիքով զուգորդված ոտնձգությունից պաշտպանվելիս կարող է պատճառվել ցանկացած վնաս, այդ թվում` մահ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 42-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցում են համարվում դիտավորյալ այն գործողությունները, որոնք, պաշտպանվողի համար ակնհայտ, չեն համապատասխանում ոտնձգության բնույթին և վտանգավորությանը։ Անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցմամբ արարքն հանցագործություն է, եթե հատկապես նախատեսված է սույն օրենսգրքի հատուկ մասով։
Անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցում չի համարվում և քրեական պատասխանատվության չի հանգեցնում զենքի կամ ցանկացած այլ միջոցների կամ առարկաների գործադրումը զինված անձի հարձակումից կամ անձանց խմբի հարձակումից պաշտպանվելու համար, ինչպես նաև ապօրինաբար և բռնությամբ բնակարան կամ այլ շինություն ներխուժելը կանխելու համար` անկախ ոտնձգողին պատճառած վնասի ծանրությունից։
Քրեական օրենսգրքի վերոնշյալ հոդվածի վերլուծությունից ակնհայտ է, որ անհրաժեշտ պաշտպանության վիճակ ի հայտ է գալիս միայն այն ժամանակ, երբ առկա է հանրության համար վտանգավոր ոտնձգություն կամ դրա իրական սպառնալիք։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի համաձայն` հանցագործություն չի համարվում այն գործողությունը, որը հանցանք կատարած անձին վնաս է պատճառել նրան իրավասու մարմիններին հանձնելու կամ նրա կողմից հանրության համար նոր վտանգավոր արարքը կատարելու հնարավորությունը խափանելու նպատակով բռնելիս, եթե դրա համար անհրաժեշտ միջոցների անցում թույլ չի տրվել։ Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձին բռնելու իրավունք, դրա համար հատկապես լիազորված անձանցից բացի, ունեն նաև տուժողը և այլ անձինք։ Վերոնշյալ նորմի վերլուծությունից հետևում է, որ հանցանք կատարած անձին բռնելը, նույնիսկ այդ ընթացքում նրան համաչափ վնաս պատճառելը թույլատրելի, ավելին` խրախուսելի է, այսինքն` այն ամենևին էլ չի կարող նույնանալ ոտնձգության, առավել ևս որևէ հանցավոր արարքի հետ։ Դեռ ավելին, վերոնշյալ նորմում ուղղակի նշված է, որ հանցանք կատարած անձին բռնելու իրավունքով օժտած են ոչ միայն դրա համար հատկապես լիազորված անձինք, այլև այդ հանցանքից անմիջականորեն տուժող անձինք, նույնիսկ այլ անձինք։
Վերոնշյալ իրավական վերլուծություններն ու դատողությունները սույն գործով հաստատված փաստական հանգամանքների վրա տարածելով` Դատարանը փաստում է, որ`
- Ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններն անմիջականորեն գողության դեպքի վայրում, ինչպես նաև արձակած կրակոցներին նախորդող պահին ոչ թե ենթարկվել են ոտնձգության, հարձակման, այլ հանդիպել են նրանց գողոնով հանդերձ բռնելուն ուղղված տուժողներ Վահե և Գագիկ Միրզոյանների և վերջիններիս եղբայր Սարո Միրզոյանի իրավաչափ գործողություններին,
- Բռնելու նպատակով ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին հետապնդող տուժողներից որևէ մեկը, այդ թվում` Գագիկ Միրզոյանը, ամբաստանյալների կամ նրանց վարած «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի նկատմամբ հրազեն չեն կիրառել, հետևաբար` ամբաստանյալների մոտ անհրաժեշտ պաշտպանության (կամ անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանների անցման) վիճակ չէր կարող առաջացնել, այդ կապակցությամբ պաշտպանական կողմի պնդումներն ակնհայտ անհիմն են, հետապնդում են հնարավոր քրեական պատասխանատվությունից և խիստ պատժից խուսափելու նպատակ, քանի որ`
1. «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի զննմամբ կամ փորձաքննությամբ հրազենային բնույթի որևէ վնասվածքներ չեն հայտնաբերվել,
2. «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի, ինչպես նաև անմիջականորեն դեպքից հետո` 2011թ. ապրիլի 27-ին, «Արմենիա բժշկական կենտրոնից» առգրավված տուժող Գագիկ Միրզոյանի հագուստների` մոխրագույն սպորտային վերնազգեստի, բաց կապույտ սպորտային շալվարի, սև սվիտրի և սպիտակ վերնաշապիկի վրա կրակոցի արգասիքներ չեն հայտնաբերվել (ըստ դատաձգաբանական, դատաքիմիական և մատնադրոշմային համալիր փորձաքննության 2011 թվականի հունիսի 21-ի թիվ 1015 եզրակացության), թեև նույնիսկ գազային ատրճանակով կրակելու պայմաններում առնվազն հագուստների վրա այդպիսի հետքեր պետք է առաջանային։
3. Վկա Սարո Միրզոյանի, վերջինիս ցուցմունքերը վերահաստատած տուժող Վահե Միրզոյանի և «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի զննման արձանագրության և փորձագիտական եզրակացության հետևությունների համադրման արդյունքներով հաստատվել է, որ տուժող Վ.Միրզոյանի վարած մեքենայի ուղղությամբ Դ.Անանյանի կատարած կրակոցների հետևանքով կոտրվել (փշրվել է) «Պաջերոյի» առջևի ձախ դռան շարժական ապակին, այն դեպքում, երբ այդ մեքենան աջակողմյան ղեկավարման է, որի պայմաններում ակնհայտ է, որ Գ.Միրզոյանը 100-120 կմ/ժամ արագություն զարգացնելու և առջևի ձախ դռան լրիվ կամ մասամբ բարձացրած ապակու պայմաններում, «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի ուղղությամբ կրակել չէր կարող, այդ կապակցությամբ պաշտպանական կողմի առաջ քաշած վարկածն արհեստածին է։
4. Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով հաստատվեց, որ առաջին կրակոցը կատարել է ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանը, ընդ որում` տուժող Վահե Միրզոյանի ուղղությամբ և մեկ կրակոցով հրազենային վնասվածք պատճառել նրան, թեև վերջինիս ձեռքին ատրճանակ Դ.Անանյանն առհասարակ չէր տեսել, կրակելիս նրան չէր նկատել, այսինքն` սպանության դիտավորության ծագումը չէր կարող պայմանավորված լինել պաշտպանվելու անհրաժեշտությամբ։
5. Կրակոցներին և հրազենային վնասվածքներ ստանալուն նախորդող պահին տուժող Վահե Միրզոյանի վարած «Վազ 2107» մակնիշի ավտոմեքենան, ապա նաև տուժող Գ.Միրզոյանի վարած «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենան «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայից գտնվել են մոտ 1,5 մետ միջկողային հեռավորության վրա և բարձր արագությամբ երթևեկելու պայմաններում Դ.Անանյանին հաջողվել է կատարել 4 նպատակային կրակոց, որոնցից մեկով հրազենային վնասվածք է պատճառել Վ.Միրզոյանին, երկու կրակոցով` տուժող Գ.Միրզոյանին և մեկ կրակոցով` գույքային վնաս պատճառել վերջինիս վարած «Պաջերոյին», մինչդեռ տուժող Գ.Միրզոյանը (ըստ պաշտպանական կողմի վարկածի) կրակել, սակայն չի կարողացել դիպչել անգամ «Պաջերոյին» չափերով գերազանցող «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենային։ Ընդ որում` պաշտպանական կողմի նույն վարկածով` առաջինը կրակել է տուժող Գ.Միրզոյանը, այսինքն` վերջինիս անհաջող կրակոց(ներ)ը չէր կարող պայմանավորված լինել ամբաստանյալ Դ.Անանյանից դեռևս չստացած հրազենային վնասվածքների հանգամանքով։
6. Տուժող Գագիկ Միրզոյանի վարած «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՏՕ 698 հ/հ ավտոմեքենայի առջևի ձախ դռան վրա առկա հրազենային-գնդակային մուտքի կույր վնասվածքը պատճառվել է պղինձ պարունակող, հավանաբար 9մմ տրամաչափի գնդակով, դրսից ներս, քիչ հետևից առաջ, ձախից աջ, գրեթե հորիզոնական` քիչ ներքևից վերև ուղղությունից կատարված մեկ կրակոցի արդյունքում, ինչից ևս հետևում է, որ ասֆալտի ուղղությամբ կրակելու և ինքնապաշտպանվելու վերաբերյալ պաշտպանական կողմի վարկածը մտացածին է։ Դրա մասին է վկայում «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի սրահից «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի առջևի ձախ դռան վերջնամասում` գրեթե հորիզոնական` քիչ ներքևից վերև կատարված կրակոցից առաջացած վնասվածքը։
Ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբանությունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգամանքներով այլ գործի քննության ժամանակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված իրավանորմը, նշել է, որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ, քանի որ պատիժ նշանակելիս Դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգամանքներ, որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնահատում նախկինում դատապարտված չլինելը (ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի 2011թ. ապրիլի 30-ի դրությամբ կատարված ստուգման արդյունքների), երիտասարադ լինելը, խնամքին կնոջ` 1982թ. ծնված Նարինե Պապոյանի առկայությունը (ըստ Վարդաբլուրի գյուղապետ Մ.Ֆրանգյանի 2011թ. ապրիլի 28-ին տրամադրած տեղեկանքի), իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` բնակության և ուսման վայրում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ Վարդաբլուրի գյուղապետ Մ.Ֆրանգյանի և Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղի դպրոցի տնօրեն Հ.Հարությունյանի 2013թ. փետրվարի 15-ի տված բնութագրերի), խնամքին փոքրահասակ որդու` 2005թ. ծնված Սոս Դավթի Անանյանի առկայությունը (ըստ Վարդաբլուրի գյուղապետ Մ.Ֆրանգյանի 2011թ. ապրիլի 28-ին տրամադրած տեղեկանքի), գողությունների կատարման փաստն ընդունելը, հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը` հաշվի առնելով այն, որ վերջինս 2012թ. հուլիսի 13-ին և նույն թվականի օգոստոսի 2-ին մասնակցել է քննչական փորձարարությունների կատարմանը, մատնացույց արել գողության դեպքի վայրերը, մանրամասնել դրա կատարման հանգամանքները։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնահատում նախկինում դատապարտված չլինելը (ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի 2011թ. ապրիլի 30-ի դրությամբ կատարված ստուգման արդյունքների), խնամքին հոր` 1958թ. ծնված Մհեր Անանյանի, վատառողջ մոր` 1958թ. ծնված Վարդիթեր Սահինյանի առկայությունը (ըստ գյուղապետ Մ.Ֆրանգյանի 2011թ. ապրիլի 28-ին տրամադրած տեղեկանքի և Վ.Սահինյանի վերաբերյալ ներկայացված բժշկական փաստաթղթերի), Երևանի ճարտարապետության և շինարարության պետական համալսարանի ուսանող հանդիսանալը (ըստ ուսանողական թիվ Տ-81 գրքույկի), արևելյան մարտարվեստի մրցումների մրցանակակիր դառնալն ու բազմիցս պարգևատրվելը, իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` բնակության վայրում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ Վարդաբլուրի գյուղապետ Մ.Ֆրանգյանի տրամադրած բնութագրի), անկեղծորեն զղջալն ու իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը ( դատաքննությամբ հաստատված գողությունների վերաբերյալ մասով), հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը` հաշվի առնելով այն, որ վերջինս 2012թ. հուլիսի 13-ին մասնակցել է քննչական փորձարարության կատարմանը, մատնացույց արել գողության դեպքի վայրերը, մանրամասնել դրա կատարման հանգամանքները։
Ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոնշյալ հանգամանքներն հաստատվել են գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված, թույլատրելիության ու վերաբերելիության չափանիշներին համապատասխանող ապացույցներով և ողջամտորեն նվազեցնում են ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների անձի հանրային վտանգավորությունը։
Ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ Դատարանը չարձանագրեց։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով անդրադառնալով ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաների նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակին և այն կրելու անհրաժեշտության հարցին` Դատարանը փաստում է, որ նրանց կատարած հանցանքների գերակշռող մասի համար օրենսդիրը պատիժ է նախատեսել բացառապես ազատազրկման ձևով։ Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 38-333րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի տարբեր կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված հանցակազմերի պատժամասերին, ապա դրանք այլընտրանքային են, նախատեսում են պատիժ տուգանքի, կալանքի և/կամ ազատազրկման ձևով։ Տվյալ պարագայում քննարկման ենթակա է ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատժաչափի, պատժատեսակի ընտրության, լրացուցիչ պատիժ նշանակելու, հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելու, դրա չափի, ինչպես նաև վերջնական պատիժը ռեալ կրելու կամ չկրելու հարցերը։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների անձը, նրանց կատարած հանցագործությունների բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը (Դ.Անանյանի դեպքում` առանձնապես ծանր, ծանր և միջին ծանրության, իսկ Գ.Անանյանի դեպքում` ծանր և միջին ծանրության), հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելու օրենսդրական պահանջը, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի տեսանկյունով բացառիկ հանգամանքների բացակայությունը` Դատարանը գտնում է, որ վերջիններիս նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակվի ազատազրկման ձևով, որը պայմանականորեն չկիրառելու, ազատազրկման նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ նշանակելու հիմքերը բացակայում են։ Նշված պատճառաբանությամբ պատժի նպատակներն ապահովելու հետ անհամատեղելի է նաև ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների նկատմամբ նրանց մեղսագրված հանցագործությունների մի մասով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված` նվազ խիստ պատժատեսակ (տուգանք) նշանակելու կանոնի կիրառումը։
Դատարանը նաև փաստում է, որ ամբաստանյալ Դ.Անանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ նշանակելիս պատժամասում նախատեսված նվազ խիստ պատիժը, տվյալ դեպքում` կալանքը, նշանակվել չի կարող` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 57-րդ հոդվածի 1-ին մասի հիմքով։ Տվյալ դեպքում նշանակման ենթակա միակ պատժատեսակը ևս ազատազրկումն է։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններն իրենց նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող վերջնական պատիժը պետք է կրեն, այն արդարացի և անհրաժեշտ է նրանց ուղղելու, նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար։ Ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներն ու անձը դրականորեն բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև նրանց նկատմամբ տուժող Վահե Միրզոյանի և տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանի (հնարավորինս խիստ պատժելու վերաբերյալ) բողոքի առկայությունը Դատարանը ողջամտորեն հաշվի է առնում ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ կոնկրետ հանցագործության համար պատժաչափ, իսկ պատիժների համակցությամբ նաև վերջնական պատիժ ( այսինքն` մասնակի գումարվող պատժաչափերը և վերջնական պատժաչափը) սահմանելիս։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` եթե հանցագործությունների համակցությունն ընդգրկում է ծանր կամ առանձնապես ծանրության հանցանքներ, ապա վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու կանոններով, այսինքն` առանձնապես ծանր, ծանր և միջին ծանրության, ինչպես նաև ծանր և միջին ծանրության հանցագործություններ կատարած համապատասխանաբար ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի և Գևորգ Անանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս կիրառելի է նաև պատիժները մասնակիորեն գումարելու կանոնը։
Ամբաստանյալների նկատմամբ պատիժ, ինչպես նաև վերջնական պատիժ նշանակելիս Դատարանը ղեկավարվում է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ և 13-րդ հոդվածների պահանջներով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի համաձայն` արարքի հանցավորությունը և պատժելիությունը որոշվում են հանցանքը կատարելու ժամանակ գործող օրենքով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` արարքի հանցավորությունը սահմանող, պատիժը խստացնող կամ հանցանք կատարածի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրենքը հետադարձ ուժ չունի։
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունքներով հաստատվեց, որ ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարքերը, ինչպես նաև ապօրինաբար ձեռք բերած զենք և ռազմամթերք կրելը կատարել է մինչև ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու վերաբերյալ 2011թ. մայիսի 23-ի ՀՕ-143-Ն օրենքի ընդունումը գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի պայմաններում, համաձայն որի` ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել տասնհինգ տարին։ Վերոնշյալ փոփոխությամբ և լրացմամբ խստացվել է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված պատասխանատվությունը, մասնավորապես` այդ հոդվածի պատժամասում մինչ այդ նախատեսված 8-ից 15 տարի ժամկետով ազատազրկումը փոխարինվել է 12-20 տարի ժամկետով ազատազրկմամբ։
Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգքրի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով (ապօրինաբար պահելու) մեղսագրված արարքները վերջինս կատարել է 2011թ. մայիսի 23-ի փոփոխությունից հետո գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի պայմաններում, այսինքն` 15 տարի ժամկետով ազատազրկման սահմանափակումն այդ հանցանքների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս արդեն չի գործում, կիրառելի է ազատազրկման ձևով մինչև 25 տարի ժամկետով վերջնական պատիժ նշանակելու նոր, մինչ օրս գործող օրենքը։
Տվյալ դեպքում հաշվի առնելով, այն որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելու պահին գործել է 8-ից 15 տարի ժամկետով ազատազրկում նախատեսող քրեական օրենքը, նոր օրենքը պատիժը խստացրել և դրանով իսկ վատթարացրել է ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի վիճակը` Դատարանն արձանագրում է, որ նոր օրենքին հետադարձ ուժ չի կարող տրվել, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված ավարտված և չավարտված հանցանքների համար ամբաստանյալ Դ.Անանյանին պատիժ կարող է նշանակվել հանցանքը կատարելու պահին գործող` 8-15 տարի ժամկետով ազատազրկում նախատեսող օրենքի սահմաններում։ Ընդ որում` սպանության (բնականաբար նաև գողության) հանցափորձի համար պատիժ նշանակելիս Դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված կանոնը, համաձայն որի այն չի կարող գերազանցել հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետի 3/4-ը, ամբաստանյալ Դ.Անանյանի դեպքում` 11 (տասնմեկ) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով ազատազրկումը։
Ամբաստանյալ Դ.Անանյանի նկատմամբ հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն, որ մինչև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասում փոփոխություն կատարելը միջին ծանրության, ինչպես նաև նրա վերջնական պատժաչափն ըստ էության կանխորոշող առանձնապես ծանր և ծանր թվով հինգ հանցանքների համար ազատազրկման ձևով նշանակվող վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել 15 տարին, ինչը դարձյալ բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ և 13-րդ հոդվածների պահանջներից։ Թեև ամբաստանյալ Դ.Անանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասը խստացնող օրենքի ուժի մեջ մտնելուց հետո կատարել է ևս չորս հանցագործություններ, որոնցից երկուսն ըստ բնույթի և վտանգավորության աստիճանի` ծանր են (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով), երկուսը` միջին ծանրության ( 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով (ապօրինաբար պահելու)), սակայն դրանցից յուրաքանչյուրով պատիժ, իսկ 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կարգով պատիժները մասնակիորեն գումարելիս և վերջնական պատիժ սահմանելիս ղեկավարվում է մինչ վերոնշյալ օրենքի փոփոխությունը գործող և այդ փոփոխությունից հետո մինչ օրս գործող օրենքներով, ամբաստանյալ Դ.Անանյանի կատարած հանցանքներին համաչափ և համարժեք վերջնական պատիժ նշանակելու, պատժի անհատականացման և արդարության սկզբունքները պահպանելու անհրաժեշտությամբ, այսինքն` հաշվի է առնում այն, որ հին օրենքի գործողության պայմաններում նշանակվող հանցագործությունների համար ազատազրկման ձևով նշանակվող վերջնական պատիժը չէր կարող գերազանցել 15 տարին, միաժամանակ` նոր օրենքի գործողության ժամանակ կատարած հանցանքների գերակշռող մասը գողություններ են, որոնց կատարման փաստն ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանն ամբողջությամբ ընդունել է, զղջացել և տվել խոստովանական ցուցմունքներ, ավելին` քննչական փորձարարություններին մասնակցելու եղանակով մատնացույց է արել գողության (գողության փորձի) դեպքի վայրերը, դրանով իսկ աջակցել է գողությունների, դրանց կատարման բոլոր հանգամանքների բացահայտմանը։
Հաշվի առնելով տուժողների բազմաթվությունը, նրանց պատճառված վնասի չափը և այն վերականգնելու, այն էլ` ամբողջությամբ վերականգնելու առաջնայնությունը` Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասով (տարբեր կետերով) նախատեսված լրացուցիչ պատժի` գույքի բռնագրավման նշանակումը տվյալ դեպքում կարող է սահմանափակել տուժողներին պատճառված վնասն ամբողջությամբ փոխհատուցելու հնարավորությունը, դրանով իսկ ամբաստանյալների նկատմամբ գույքի բռնագրավման նշանակումը կհակասի պատժի բուն նպատակներին, բացասաբար կանդրադառնա նաև տուժողների գույքային բնույթի խախտված իրավունքների վերականգման գործընթացի վրա, հետևաբար` նրանց նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ` գույքի բռնագրավում չի նշանակում…
… դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև …, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի, քաղաքացիական հայցի հարցերին։
Տվյալ խնդրին անդրադառնալով` Դատարանն արձանագրում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված`…
- ՀՀ ոստիկանության Նաիրիի բաժնի աշխատակիցներին ի պահ հանձնված 283 տարաների, դրանցում առկա 946 (ինը հարյուր քառասունվեց) լիտր դիզելային վառելանյութի, 3.266 լիտր «եվրոդիզելի» տնօրինման հարցն անհրաժեշտ է համարել լուծված` այն Ռուսլան Մհերի Անանյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0200/01/11 քրեական գործով Արմավիր մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի (քաղ. հայցի մասով) 2013թ. օգոստոսի 23-ին կայացրած և օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով տնօրինվելու` տուժող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության վերադարձվելու պատճառաբանությամբ…
Անդրադառնալով քաղաքացիական հայցերի խնդրին` Դատարանը փաստում է, որ`
- ամբաստանյալ Դ.Անանյանի դեմ քաղաքացիական հայցվորներ (տուժողներ) Սանամ Հարոյանի ներկայացրած 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի, ինչպես նաև Հակոբ Գալեյանի ներկայացրած 1.300.000 (մեկ միլիոն երեք հարյուր հազար) ՀՀ դրամի քաղ. հայցերը ենթակա են ամբողջությամբ բավարարման, այդ գումարները, որպես հանցագործությամբ անմիջականորեն նրանց պատճառված գույքայինվնաս, անհրաժեշտ է բռնագանձել քաղաքացիական պատասխանող Դավիթ Մհերի Անանյանից։
- քաղաքացիական հայցվորներ Վահե Միրզոյանի և Անահիտ Շահվերդյանի անունից, նրանց ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի կողմից ներկայացված ընդհանուր հայցադիմումը ենթակա է բավարարման մասնակիորեն` 140.000 (հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամի չափով, այն որպես տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանին հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնաս, համապարտության կարգով անհրաժեշտ է բռնագանձել քաղաքացիական պատասխանողներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններից։
Հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված 1.375.840 ՀՀ դրամ գույքային վնասի վերաբերյալ մասով տուժող Վահե Սուրենի Միրզոյանի ներկայացրած քաղաքացիական հայցը ենթակա է մերժման` Ռուսլան Մհերի Անանյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0200/01/11 քրեական գործով օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով արդեն իսկ լուծվելու պատճառաբանությամբ։ Տուժող Վահե Միրզոյանի առողջության վերականգման և փաստաբանական ծառայության դիմաց վճարումների ուղղությամբ կատարված ծախսերի, բարոյական վնասի փոխհատուցման պահանջների վերաբերյալ մասով վերոնշյալ հայցն անհրաժեշտ է թողնել առանց քննության` տուժող Վահե Միրզոյանին և տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանին պարզաբանելով այդ խնդրով քաղաքացիադատավարական կարգով դատարան դիմելու, այն այդ ընթացակարգով հիմնավորելու պարագայում փոխհատուցում ստանալու իրավունքը։
- քաղաքացիական հայցվոր «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության ներկայացրած քաղաքացիական հայցն ենթակա է մերժման` Ռուսլան Մհերի Անանյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0200/01/11 քրեական գործով օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով արդեն իսկ լուծվելու պատճառաբանությամբ…
Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է արգելանք դնել ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Մհերի Անանյաններին փաստացի պատկանող, ՀՀ ոստիկանության Ստեփանավանի բաժնի տուգանային հրապարակում գտնվող «ԲՄՎ X5» մակնիշի 26 ՏՕ 954 հաշվառման համարանիշի և «Վազ-21213» մակնիշի 11 ՕՕ 459 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաների, ինչպես նաև ՀՀ ոստիկանության Աշտարակի բաժնի տուգանային հրապարակում պահվող «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 29 ԼՏ 649 համարանիշի ավտոմեքենայի նկատմամբ` դրանք ուղղելով տուժողներին պատճառված և քաղաքացիական հայցերով պահանջված վնասների, ինչպես նաև դատական ծախսերի փոխհատուցմանը։ …>>: /քրեական գործ, հատոր 15 էջ 41-85/:
64. Վերլուծելով քրեական գործի նյութերը` Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով, 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 6-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, Դավիթ Մհերի Անանյանի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով Գևորգ Մհերի Անանյանի մեղադրանքի վերաբերյալ ձեռք բերված ապացույցները գնահատելիս և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով Գևորգ և Դավիթ Անանյանների նկատմամբ պատիժ սահմանելիս չի ապահովել գործի հանգամանքների բազմակողմանի և օբյեկտիվ հետազոտում և դրա արդյունքում այդ մասով կայացրել է չհիմնավորված դատական ակտ, որը ենթակա է բեկանման:
65. Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր է համարում ամբաստանյալ Դ.Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, նրա ու ամբաստանյալ Գ.Անանյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված արարքները արդարացնելու մասին դատախազի և պաշտպանական կողմի վերաքննիչ բողոքի պահանջները:
Վճռաբեկ դատարանը 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի Արարատ Վազգենի Բաղդասարյանի վերաբերյալ թիվ ԵԷԴ/0168/01/10 որոշման մեջ արտահայտել է իրավական դիրքորոշում այն մասին, որ << … Օբյեկտիվ կողմից սպանությունը դրսևորվում է մեկ ուրիշին դիտավորությամբ, ապօրինաբար կյանքից զրկելու մեջ, որը կարող է կատարվել և գործողությամբ, և անգործությամբ: /…/
Օբյեկտիվ կողմից սպանությունը բնութագրվում է նաև հանցավոր արարքի և առաջացած հանրորեն վտանգավոր հետևանքների միջև պատճառական կապի պարտադիր առկայությամբ.
Քննարկվող հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է դիտավորությամբ, որը կարող է լինել ինչպես ուղղակի, այնպես էլ անուղղակի: /…/
Օբյեկտիվ կողմից հանցափորձը բնութագրվում է`
1. գործողությամբ /անգործությամբ/, որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանքի կատարմանը,
2. հանցագործությունն անձի կամքից անկախ հանգամանքներով ավարտին չհասցնելով:
Հանցափորձն առկա է այն ժամանակ, երբ հանցագործությունը մինչև վերջ չի հասցվում, այլ կերպ` հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի կատարումն սկսվում է, սակայն չի ավարտվում:
Նյութական հանցագործության դեպքում չի առաջանում օրենքով նախատեսված հետևանքը, կամ հետևանքն առաջանում է, սակայն ոչ հանցավորի դիտավորությամբ նախատեսվածը /օրինակ` սպանության փորձի ժամանակ տուժողը ոչ թե մահանում է, այլ ստանում է ծանր մարմնական վնասվածք/: Ուստի այն դեպքում, երբ հանցագործության փորձի ժամանակ առաջանում են այնպիսի հետևանքներ, որոնք ոչ թե հանցավորի դիտավորության մեջ ընդգրկված, այլ մեկ ուրիշ ավարտված հանցագործության հատկանիշներ են, ապա դրանք կլանվում են հանցավորի դիտավորությամբ ընդգրկված հանցագործության փորձի մեջ և ինքնուրույն չեն որակվում:
Հանցափորձը բնութագրող հաջորդ հատկանիշն այն է, որ հանցագործությունը մինչև վերջ չի հասցվում հանցավորի կամքից անկախ հանգամանքներում: Սուբյեկտիվ կողմից հանցափորձը հնարավոր է միայն ուղղակի դիտավորությամբ>>:
Վճռաբեկ դատարանը 2012 թվականի հունիսի 08-ի գործով Վլադիկ Խաչատրյանի վերաբերյալ թիվ ԿԴ1/0025/01/11 որոշմամբ արտահայտել է իրավական դիրքորոշում այն մասին, որ «(...) սպանության փորձը կարող է կատարվել միայն ուղղակի դիտավորությամբ: Այլ խոսքով` սպանության փորձի դեպքում հանցավորը գիտակցում է իր գործողության /անգործության/ հանրության համար վտանգավոր բնույթը, նախատեսում է մեկ ուրիշի մահը վրա հասնելու հնարավորությունը կամ անխուսափելիությունը և ցանկանում է դրա առաջանալը, սակայն մահացու հետևանքը վրա չի հասնում նրա կամքից անկախ պատճառներով /զոհի ակտիվ դիմադրություն, այլ անձանց միջամտություն, տուժողին ժամանակին բժշկական օգնություն ցույց տալ և այլն/:
66. ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 18-րդ, ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ հոդվածների համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։ Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն փարատվել ՀՀ քրեադատավարական օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի։ Կասկածյալը կամ մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը, նրա անմեղության ապացուցման պարտականությունը չի կարող դրվել պաշտպանության կողմի վրա։ Մեղադրանքի ապացուցման և մեղադրյալին ի պաշտպանություն բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը կրում է մեղադրանքի կողմը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների և դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատված բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով:
67. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով արարքը կարող է որակվել այն դեպքում, եթե հանցավորը միասնական դիտավորություն ունի կյանքից զրկելու հենց երկու և ավելի անձանց:
Մինչդեռ գործի փաստական հանգամանքներով հաստատվել է, որ ամբաստանյալ Դ.Անանյանի գործողություններում բացակայել է երկու և ավելի անձանց սպանելու միասնական դիտավորությունը:
Գողություն կատարելու ժամանակ, երբ հայտնաբերվել են` դեպքի վայրում Դ.Անանյանը կրակոցներ չի արձակել իրենց հայտնաբերած հետապնդողների, նրանց ավտոմեքենաների ուղղությամբ: Եղբորը թողնելով դեպքի վայրում Դավիթ և Գևորգ Անանյաները ավտոմեքենայով դիմել են փախուստի:
Առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել, որ Դ.Անանյանը 4 կրակոցներով գողությանը` իր և եղբայրների մասնակցությունը թաքցնելու նպատակով կատարել է երկու անձանց սպանության փորձ, իր կամքից անկախ հանգամանքներում սպանել է միայն տուժող Գ.Միրզոյանին: Առաջին ատյանի դատարանը փաստել է, որ Դ.Անանյանի արարքը չի կարող որակվել որպես երկու անձանց սպանություն, քանի որ թեև նա գործել է այլ հանցանքը թաքցնելու միասնական շարժառիթով և երկու անձանց սպանելու ուղղակի դիտավորությամբ, սակայն նրա հանցավոր գործողությունների հետևանքով մահացել է միայն տուժող Գ.Միրզոյանը, իսկ Վ.Միրզոյանը նրա կամքից անկախ հանգամանքներով մնացել է կենդանի:
Երկարատև հետապնդման ընթացքում ևս Դ.Անանյանը տուժողներին սպանելուն ուղղված ոչ մի գործողություն չի կատարել: Վերջինիս և Գ.Անանյանի գործողություններն ուղղված են եղել փախուստ կատարելուն` հետապնդումից ազատվելուն: Ամբաստանյալ Դ.Անանյանը կրակոցներ է արձակել այն ժամանակ, երբ առջևից և ետևից իրենց ավտոմեքենան շրջափակված է եղել տուժողների կողմից: Նախ աջ կողմից Վ.Միրզոյանի ավտոմեքենան է մոտեցել,հետո Գ.Միրզոյանի ավտոմեքենան, դրանով նպաստավոր պայմաններ ստեղծելով Դ.Անանյանի կողմից կրակոցներ կատարելու համար:
Քրեական գործով ոչ մի փաստական հանգամանք ձեռք չի բերվել այն մասին, որ Դ.Անանյանը գործել է երկու և ավելի անձանց սպանելու միասնական դիտավորությամբ` կրակելով Վ.Միրզոյանի վրա, այդ պահին դիտավորություն է ունեցել նաև սպանել Գ.Միրզոյանին: Վերջինիս վրա կրակելու դիտավորությունը Դ.Անանյանի մոտ ծագել է Վ.Միրզոյանի ուղղությամբ կրակելուց հետո, երբ Գ.Միրզոյանը հայտնվել է նրա տեսադաշտում` Վ.Միրզոյանի կողմից հետապնդումը դադարեցնելուց հետո: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նման փաստական տվյալների պայմաններում, Դ.Անանյանի գործողություններում բացակայում է երկու և ավելի անձանց սպանելու միասնական դիտավորությունը:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Դ.Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղավոր ճանաչելով սխալ է կիրառել քրեական օրենքը` կիրառել է հոդվածի այն մասը, որը կիրառման ենթակա չէր: Մեղադրանքի այդ մասով Դ. Անանյանի գործողություններում բացակայում է հանցակազմը:
Ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով ամբաստանյալ Դ.Անանյանին պետք է արդարացնել հանցանքների բացակայության պատճառա-բանությամբ:
68. Առաջին ատյանի դատարանն` իրենց համակցության մեջ գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցները եկել է համոզման. <<ամբաստանյալ Դ.Անանյանի վերոնշյալ արարքում բացակայում է նաև սպանության` շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարելու հատկանիշը, քանի որ ամբաստանյալներին ավտոմեքենաներով հետապնդող տուժողներ Գագիկ և Վահե Միրզոյանները կրակոցներին նախորդող պահին իրենց վարած ավտոմեքենաների սրահում եղել են միայնակ, հետապնդման ժամանակ և պայմաններում (ժամը, մթությունը և անձրևային եղանակը) այլ անձանց` վարորդների, հետիոտների և այլոց կյանքի համար ևս վտանգ չի առաջացել ( դատաքննության արդյունքներով նման որևէ տվյալ ձեռք չի բերվել)։>>:
Այսինքն Առաջին ատյանի դատարանը գտել է, որ ամբաստանյալ Դ.Անանյանի գործողությունում բացակայում է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսած հանցակազմը: Սակայն ինչպես իրավացի նշվել է տուժողի իրավահաջորդի ներկայացուցչի վերաքննիչ բողոքում` դատավճռի եզրափակիչ մասում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետին անդրադարձ չի կատարվել:
Վերաքննիչ դատարանը համաձայնվելով Դ.Անանյանի գործողություններում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետի հատկանիշների բացակայության մասին Առաջին ատյանի դատարանի հիմնավորումների հետ, միաժամանակ արձանագրում է, որ մեղադրանքի այդ մասով Դ.Անանյանը ենթակա է արդարացման` հանցակազմի բացակայության հիմքով և այդ հանգամանքը պետք է արտացոլվի սույն որոշման եզրափակիչ մասում:
Վերաքննիչ դատարանը միաժամանակ անհիմն է համարում տուժողի իրավահաջորդի ներկայացուցչի վերաքննիչ բողոքի այն պատճառաբանությունները, որ Դ.Անանյանի գործողություններում առկա է եղել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետի հանցակազմը, նկատի ունենալով, որ նա հստակ պատկերացում չի ունեցել ավտոմեքենայում գտնվող անձանց քանակի մասին և ատրճանակն ինքնին կյանքի համար վտանգավոր եղանակով սպանություն կատարելու միջոց է:
Այդ հանգամանքներին Առաջին ատյանի դատարանը տվել է հիմնավոր պատասխաններ, ուստի այդ մասով տուժող կողմի վերաքննիչ բողոքը բավարարվել չի կարող:
69. Վերաքննիչ դատարանը նաև գտնում է, որ Դ.Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով, 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 6-րդ կետով, իսկ վերջինիս ու Գ.Անանյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով արդարացնելու պայմաններում` նրանց նկատմամբ նշանակված պատիժներն անփոփոխ թողնելու մասին դատախազի վերաքննիչ բողոքի պահանջը բավարարվել չի կարող: Դատախազի վերաքննիչ բողոքը բավարարելու պայմաններում, երբ Դ.Անանյանն արդարացման ենթակա է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասով արարքը որակյալ դարձնող երկու կետով, իսկ նա և Գ.Անանյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի ամբողջ մեղադրանքով, այդպիսիք փաստորեն նրանց մեղադրանքի ծավալից հանելու պայմաններում` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի հիմունքներով պատիժները անփոփոխ թողնելն` անթույլատրելի է` չի բխում օրենքից և տրամաբանությունից:
70. Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր չի համարում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-104-րդ հոդվածի և 34-38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասով Գ.Անանյանին ևս մեղավոր ճանաչելու մասին տուժող կողմի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունները:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ոչ մի փաստական տվյալ ձեռք չի բերվել որով ապացուցվեր, որ սպանության և դրա փորձ կատարելու ժամանակ Գ.Անանյանն օժանդակել է Դ.Անանյանին:
Առաջին ատյանի դատարանը բավարար ջանասիրությամբ հետազոտելով գործով ձեռք բերված ապացույցները այդպիսիք գնահատելով իրենց համակցության մեջ` հիմնավոր եզրահանգել է, որ Գ.Անանյանի կողմից տուժողի սպանությունն ու դրա հանձափորձին օժանդակելու մասով մեղադրանքն ապացուցված չէ (տես` դատավճռի պատճառաբանական մասը):
71. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ երբ հանցագործության փորձի ժամանակ առաջանում են այնպիսի հետևանքներ, որոնք ոչ թե հանցավորի դիտավորության մեջ ընդգրկված, այլ մեկ ուրիշ ավարտված հանցագործության հատկանիշներ են, ապա դրանք կլանվում են հանցավորի դիտավորությամբ ընդգրկված հանցագործության փորձի մեջ և ինքնուրույն չեն որակվում։
Վերոհիշյալ իրավական դիրքորոշումից ելնելով` Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը սխալ եզրահանգում է կատարել` հաստատված համարելով Գևորգ և Դավիթ Անանյանների կողմից ուղղակի կամ անուղղակի դիտավորությամբ հանրավտանգ եղանակով տուժող Գ.Միրզոյանին պատկանող <<Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ>> մակնիշի ավտոմեքենան վնասելու մեղադրանքը:
Նշված հանցագործությունը կատարելու դեպքում անձը պետք է գիտակցի, որ իր գործողություններով ուրիշի գույքին վնաս է պատճառում: Մինչդեռ, նշված հանգամանքի վերաբերյալ Գ.Անանյանի ցուցմունքներն այն մասին, որ մեքենաներից մեկը ձախ կողմով խփելով <<Ֆորդի>> պաշտպանիչ վահանին անցել է առաջ, ապացույցների բավարար համակցությամբ չեն հերքվել, այդ մեղադրանքով նրա մեղավորությունը դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների բավարար համակցությամբ չի հաստատվել:
Հաստատված է, որ ամբաստանյալ Գ.Անանյանն ավտոմեքենան վարել է բենզալցակայանից, տուժողների հետապնդումից ու բռնվելուց խուսափելու նպատակով: Նման պայմաններում Գ.Անանյանի կողմից դիտավորությամբ տուժող Վ.Միրզոյանի ավտոմեքենային հանրավտանգ եղանակով գույքային վնաս պատճառելն ապացուցված չէ, ուստի Գ.Անանյանին մեղսագրված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հանցակազմը բացակայում է:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Դ.Անանյանի գործողություններում ևս բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցակազմը, քանի որ Դ.Անանյանը տուժող Գ.Միրզոյանին գույքային վնաս պատճառելու դիտավորություն չի ունեցել, այլ նրա գործողություները ուղղված են եղել Գ.Միրզոյանին սպանելուն:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Գևորգ և Դավիթ Անանյանների գործողություներում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված գործողությունների կատարումը: Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի և 35-րդհոդվածի 5-րդ մասով, նախատեսված քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառումը, որի արդյունքում Առաջին ատյանի դատարանի վերոնշյալ դատավճիռը ենթակա է բեկանման: Ուստի մեղադրանքի այդ մասով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի հիման վրա նրանք պետք է արդարացվեն` գործողություններում հանցակազմի բացակայության պատճառաբա-նությամբ` բավարարելով դատախազի վերաքննիչ բողոքը:
72. Վերաքննիչ դատարանը հիմնազուրկ է համարում տուժող կողմի վերաքննիչ բողոքի փաստարկը, որ ամբաստանյալ Գևորգ և Դավիթ Անանյանները պետք է դատապարտվեն նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Վերաքննիչ բողոքում թեև հղում է կատարվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1-րդ հոդվածի վրա և գտել, որ հարցը ենթակա է լուծման դատախազի միջոցով, այնուամենայնիվ վերջինիս հստակ դիրքորոշման` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի մեղադրանքի բացակայության պայմաններում` բողոքաբերն անտեսել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի պահանջները, որ դատարանում գործի քննությանը միայն ամբաստանյալի նկատմամբ և միայն այն մեղադրանքի սահմաներում է կատարվում, որով նրան մեղադրանք է առաջադրվել:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածով ամբաստանյալներին մեղադրանք առաջադրվելով չի եղել, հետևաբար այդ առթիվ տուժող կողմի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանություներին Վերաքննիչ դատարանը չի անդրադառնում:
73. Վերաքննիչ դատրանը հիմնավոր է համարում Վ.Միրզոյանի և տուժողի իրավահաջորդ Ա.Շահվերդյանի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանություները, որ իրենց քաղաքացիական հայցի հարցը քննարկելիս Առաջին ատյանի դատարանը սխալ է թույլ տվել` տուժողին պատճառված նյութական վնասի հատուցման պարտականությունը թողնելով միայն դատապարտյալ Ռ.Անանյանի վրա` նկատի ունենալով, որ այդ մասով առկա է վերջինիս վերաբերյալ օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտ:
Դատավճռով հաստատված է համարվել, որ տուժող կողմին հանցագործությամբ նյութական վնաս է պատճառվել ինչպես դատապարտյալ Ռ.Անանյանի այնպես էլ ամբաստանյալներ Գևորգ և Դավիթ Անանյաների կողմից: Ուստի օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտի առկայությունը արգելք չի կարող է համարվել պատճառված նյութական վնասը նաև ամբաստանյալներից համապարտությամբ բռնագանձելու համար: Ուստի այս մասով տուժող Վ.Միրզոյանի և տուժողի իրավահաջորդ Ա.Շահվերդյանի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի բողոքը ենթակա է բավարարման և 1.375.800 ՀՀ դրամը պետք է համապարտությամբ բռնագանձվի նաև ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաներից:
Միաժամանակ նկատի ունենալով, որ 2013 թվականի նոյեմբերի 12-ին թիվ 000416 և 000415 անդորրագրերով վերականգնվել է քաղ.հայցվորի 1.375.840 ՀՀ դրամի և մյուս նյութական պահանջը, ուստի այդ հարցը Վերաքննիչ դատարանը համարում է լուծված:
74. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, նաև որ ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով արդարացնելու պայմաններում` գույքային վեճը ենթակա է լուծման քաղաքացիական դատավարության կարգով, ուստի այդ մասով հայցը պետք է թողնել առանց քննության:
75. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Վերաքննիչ դատարանը պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների կատարած հանցանքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, դա կատարելու հանգամանքները հիմք է ընդունել Առաջին ատյանի դատարանի կողմից ընդունված Գևորգ ու Դավիթ Անանյանների պաշտպան Լ. Մնոյանի վերաքննիչ բողոքում բերած վերջիններիս անձը բնութագրող պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող, պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաների նկատմամբ պատիժ սահմանելիս պետք է նկատի ունենալ, որ Դ.Անանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 6-րդ կետերով, իսկ նա և Գ.Անանյանը նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով արդարացվելու պայմաներում, նշանակված պատիժները պետք է մեղմացվեն:
Բացի այդ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով Գևորգ և Դավիթ Անանյանների նկատմամբ պատիժ սահմանելիս նշանակել է ակնհայտ խիստ պատիժ: Մինչև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 2011 թվականի մայիսի 25-ի փոփոխությունները` կատարած գողության 5 դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նրանց յուրաքանչյուրի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` վեցական տարի ժամկետով, իսկ դրանից հետո կատարած գողության փորձի միայն մեկ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով սահմանվել է հանցափորձի համար նախատեսված առավելագույն պատժին մոտ` հինգ տարի վեց ամիս ժամկետով ազատազրկում պատիժ: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով ամբաստանյալ Գևորգ և Դավիթ Անանյաների նկատմամբ Առաջին ատյանի դատարանը նշանակել է անհամաչափ խիստ պատիժ:
76. Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է նաև, որ Առաջին ատյանի դատարանը դատավճիռի պատճառաբանական մասում ամբաստանյալ Դ.Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով արարքը տրոհել է երկու մասի: Բացի այդ դաատավճռում արձանագրվել է նաև, որ խստացնող օրենքն ուժի մեջ մտնելուց հետո Դ.Անանյանը կատարել է երկու ծանր հանցագործություն: Նշված պատճառաբանություները Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր չի համարում: Դ.Անանյանը կատարել է հրազեն պահելու, կրելու մեկ գործողություն և դրա համար դատապարտվել: Մինչդեռ խստացնող օրենքն ուժի մեջ մտնելուց հետո Դ. Անանյանը կատարել է մեկ ծանր և երեք` միջին ծանրության հանցագործություններ:
77. Հիմք ընդունելով սույն որոշման հիմնավորումներն ու պատճառաբանությունները` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ գլխավոր դատախազության մարդու դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ Տ.Պողոսյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել, տուժող Վ.Միրզոյանի և տուժողի իրավահաջորդ Ա.Շահվերդյանի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի և ամբաստանյալներ Դավիթ ու Գևորգ Մհերի Անանյանների պաշտպան Լ.Մնոյանի վերաքննիչ բողոքները պետք` բավարարել մասնակի:
Դավիթ Մհերի Անանյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով,177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Գևորգ Մհերի Անանյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 30-ի դատավճռը պետք է բեկանել:
Դավիթ Մհերի Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով պետք է ճանաչել անպարտ և դատարանով արդարացնել հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով նշանակված պատիժները պետք է մեղմացնել:
Գևորգ Մհերի Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով պետք է ճանաչել անպարտ և դատարանով արդարացնել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով նշանակված պատիժը պետք է մեղմացնել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով նշանակված պատիժները մասնակի գումարել:
Ավտոմեքենային պատճառված վնասի հատուցման մասով տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանի քաղ. հայցը պետք է թողնել առանց քննության:
Ամբաստանյալններ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների ու դատապարտյալ Ռուսլան Անանյանի տնտեսությունից համապարտության կարգով հօգուտ տուժող Վահե Միրզոյանի պետք է բռնագանձել 1.375.840 ՀՀ դրամ որպես հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասի հատուցում և նշված գումարը հատուցված լինելու պատճառով հարցը պետք է համարել լուծված:
Դատավճիռը մնացած մասով պետք է թողնել անփոփոխ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ և 3-րդ կետով, 398-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 418-րդ հոդվածով Վերաքննիչ դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
1. ՀՀ գլխավոր դատախազության մարդու դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ Տ.Պողոսյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
2. Տուժող Վ.Միրզոյանի և տուժողի իրավահաջորդ Ա.Շահվերդյանի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակի:
3. Ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Մհերի Անանյանների պաշտպան Լ.Մնոյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակի:
Դավիթ Մհերի Անանյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով,177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Գևորգ Մհերի Անանյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 30-ի դատավճռը բեկանել:
Դավիթ Մհերի Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով ճանաչել անպարտ և դատարանով արդարացնել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով պատիժ նշանակել ազատազրկում`14 տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով պատիժ նշանակել ազատազրկում` ութ տարի վեց ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով պատիժ նշանակել ազատազրկում չորս տարի վեց ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով նշանակված պատիժները մասնակի գումարելով` վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում տասութ տարի ժամկետով:
Գևորգ Մհերի Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով ճանաչել անպարտ և դատարանով արդարացնել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով պատիժ նշանակել ազատազրկում չորս տարի վեց ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով նշանակված պատիժները մասնակի գումարելով` վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում ութ տարի ժամկետով:
Ավտոմեքենային պատճառված վնասի հատուցման մասով տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանի քաղաքացիական հայցը թողնել առանց քննության:
Ամբաստանյալններ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների, դատապարտյալ Ռուսլան Անանյանի տնտեսությունից համապարտության կարգով հօգուտ տուժող Վահե Միրզոյանի բռնագանձել 1.375.840 ՀՀ դրամ որպես հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնաս փոխհատուցում և նշված գումարը հատուցված լինելու պատճառով հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
4. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության
առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռ
գործ թիվ ԵԿԴ/0235/01/12
նախագահող դատավոր` Արշակ Վարդանյան
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև`
Վերաքննիչ դատարան/ ԿԱԶՄՈՎ`
նախագահող դատավոր` Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
դատավորներ` Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
քարտուղարությամբ` Տ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Հ. ԲԱՐՍԵՂՅԱՆԻ
ամբաստանյալներ` Դ. ԱՆԱՆՅԱՆԻ
Գ. ԱՆԱՆՅԱՆԻ
տուժող` Վ. ՄԻՐԶՈՅԱՆԻ
տուժողի իրավահաջորդ` Ա. ՇԱՀՎԵՐԴՅԱՆԻ
տուժողի ներկայացուցիչներ` Ա. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
Հ. ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
Մ. ՍՈՂՈՄՈՆՅԱՆԻ
պաշտպան` Լ. ՄՆՈՅԱՆԻ
2014 թվականի հունվարի 21-ին Երևան քաղաքում
դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կանոններով քննության առնելով Դավիթ Մհերի Անանյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով,177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Գևորգ Մհերի Անանյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի /այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան/ 2013 թվականի սեպտեմբերի 30-ի դատավճռի դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազության մարդու դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ Տ.Պողոսյանի, ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների պաշտպան Լ.Մնոյանի, տուժող Վ. Միրզոյանի և տուժողի իրավահաջորդ Ա.Շահվերդյանի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքները
ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Կոտայքի մարզի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Հակոբյանի 2011 թվականի ապրիլի 27-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 7-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 46104111 քրեական գործը: /քրեական գործ, հատոր 1 էջ 1/:
2. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Կոտայքի մարզի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Հակոբյանի 2011 թվականի ապրիլի 30-ի որոշմամբ Դավիթ Անանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 6-րդ, 7-րդ, 11-րդ կետերով, 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ, 7-րդ և 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով: /քրեական գործ, հատոր 1 էջ 124-125/:
3. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Գևորգ Անանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 6-րդ, 7-րդ, 11-րդ կետերով, 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ, 7-րդ և 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով:/ քրեական գործ, հատոր 1, էջ 126-127/:
4. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Դ.Անանյանի և Գ.Անանյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:/ քրեական գործ, հատոր 1, էջ 139-142/:
5. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Ռուսլան Անանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով: /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 149-150/:
6. Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի մայիսի 01-ի որոշմամբ Գևորգ Անանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով:
Կալանավորման սկիզբը հաշվվել է Գ.Անանյանի փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից: /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 163-164/:
7. Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի մայիսի 01-ի որոշմամբ Դավիթ Անանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով:
Կալանքի սկիզբը հաշվվել է փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից: /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 165-166/:
8. Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի մայիսի 01-ի որոշմամբ Ռ.Անանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով:
Կալանավորման սկիզբը հաշվվել է 2011 թվականի ապրիլի 28-ից: /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 167-168/:
9. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Կոտայքի մարզի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Հակոբյանը 2011 թվականի մայիսի 03-ի որոշմամբ թիվ 19108211 քրեական գործն ընդունել է վարույթ: /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 200/:
10. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ թիվ 19108211 քրեական գործը միացվել է թիվ 46104111 քրեական գործին և քննությունը շարունակվել է 46104111 համարի տակ: /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 201-202/:
11. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Լոռու մարզի քննչական բաժնի քննիչ Ռ.Երիցյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 19108211 քրեական գործը: /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 205/:
12. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ղ.Գևորգյանը մայիսի 04-ի որոշմամբ թիվ 46104111 քրեական գործն ընդունել է վարույթ: /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 1-2/:
13. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Մաշտոցի քննչական բաժնի ավագ քննիչ` Մ.Խաչատրյանի 2011 թվականի ապրիլի 21-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 10110211 քրեական գործը: /քրեական գործ, հատոր 3, էջ 4/:
14. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մաշտոցի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Վ.Աթոյանի 2011 թվականի ապրիլի 25-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 10110611 քրեական գործ, հատոր 3, էջ 78/:
15. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Մաշտոցի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Մ.Խաչատրյանը 2011 թվականի ապրիլի 27-ի որոշմամբ թիվ 10110611 քրեական գործն ընդունել է վարույթ: /քրեական գործ, հատոր 3, էջ 88/:
16. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ղ.Գևորգյանը 2011 թվականի հունիսի 09-ի որոշմամբ թիվ 10110611 քրեական գործն ընդունել է վարույթ: /քրեական գործ, հատոր 3, էջ 135-136/:
17. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ թիվ 10110611 և թիվ 46104111 քրեական գործերը միացվել են մեկ վարույթում և քրեական գործին շնորհվել է 46104111 համարը: /քրեական գործ հատոր 3, էջ 137-138/:
18. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Արարատի մարզի Արարատի քննչական բաժանմունքի քննիչ Ա.Ավետյանի 2011 թվականի ապրիլի 22-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 26105411 քրեական գործը: /քրեական գործ, հատոր 3, էջ 208/:
19. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ղ.Գևորգյանը 2011 թվականի հունիսի 27-ի որոշմամբ թիվ 26105411 քրեական գործն ընդունել է վարույթ: /քրեական գործ, հատոր 3, էջ 330-332/:
20. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ թիվ 26105411 և թիվ 4610411 քրեական գործերը միացվել է մեկ վարույթում և քրեական գործին շնորհվել է 46104111 համարը:/քրեական գործ, հատոր 3, էջ 333-335/:
21. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ղ.Գևորգյանի 2011 թվականի հունիսի 28-ի որոշմամբ Ռ.Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել, նոր մեղադրանք է առաջադրվել և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով ու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով: /քրեական գործ, հատոր 4, էջ 15-20/:
22. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ղ.Գևորգյանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 29-ի որոշմամբ Ռ.Անանյանին 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով ու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել, նոր մեղադրանք է առաջադրվել և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով: /քրեական գործ, հատոր 5, էջ 96-100/:
23. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ղ.Գևորգյանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշմամբ Արա Խարազյանի նկատմամբ ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 2011 թվականի մայիսի 26-ին ընդունված <<Համաներում հայտարարելու մասին>> ակտի ուժով քրեական հետապնդում չի իրականացվել: /քրեական գործ, հատոր 5, էջ 119-121/:
24. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ղ.Գևորգյանը 2011 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշմամբ թիվ 46104111 քրեական գործից անջատվել է մեղադրյալ Ռուսլան Անանյանի կողմից գողությունների վերաբերյալ մասը և առանձնացվել` առանձին վարույթում:
Անջատված մասին շնորհվել է թիվ 46104111/1 քրեական գործի համարը:/քրեական գործ, հատոր 5, էջ 123-126/:
25. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ղ.Գևորգյանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 25-ի որոշմամբ Դ.Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 6-րդ, 7-րդ և 11-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ, 7-րդ, և 11-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել, նոր մեղադրանք է առաջադրվել և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով: /քրեական գործ, հատոր 5, էջ 156-162/:
26. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Գ.Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 6-րդ, 7-րդ և 11-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ, 7-րդ, և 11-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել, նոր մեղադրանք է առաջադրվել և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով և 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: /քրեական գործ, հատոր 5, էջ 165-170/:
27. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ղ.Գևորգյանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 27-ի որոշմամբ թիվ 46104111 քրեական գործի վարույթը կասեցվել է մինչև մեղադրյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հայտնաբերելը: /քրեական գործ, հատոր 5, էջ 173-177/:
28. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Արագածոտնի մարզի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի 2012 թվականի մայիսի 26-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 29104212 քրեական գործը: /քրեական գործ, հատոր 6, էջ 1/:
29. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Արագածոտնի մարզի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի 2012 թվականի հունիսի 11-ի որոշմամբ Դ.Անանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով: /քրեական գործ, հատոր 7, էջ 118-119/:
30. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Գ.Անանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով: /քրեական գործ, հատոր 7, էջ 120-121/:
31. ՀՀ Արագածոտնի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի հունիսի 11-ի որոշմամբ մեղադրյալ Դ.Անանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով: /քրեական գործ, հատոր 7, էջ 146-147/:
32. ՀՀ Արագածոտնի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի հունիսի 11-ի որոշմամբ մեղադրյալ Գ.Անանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով: /քրեական գործ, հատոր 7, էջ 143-144/:
33. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ավագ քննիչ Ռ.Ավագյանը 2012 թվականի հունիսի 26-ի որոշմամբ թիվ 291044212 քրեական գործն ընդունել է վարույթ: /քրեական գործ, հատոր 8, էջ 2/:
34. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ավագ քննիչ Ռ.Ավագյանը 2012 թվականի հունիսի 28-ի որոշմամբ թիվ 46104111 քրեական գործն ընդունել է վարույթ: /քրեական գործ, հատոր 8, էջ 3-4/:
35. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ վերսկսվել է թիվ 46104111 քրեական գործով կասեցված վարույթը: /քրեական գործ, հատոր 8, էջ 5-6/:
36. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ավագ քննիչ Ռ.Ավագյանի 2012 թվականի հունիսի 29-ի որոշմամբ թիվ 29104212 և 46104111 քրեական գործերը միացվել է մեկ վարույթում և նախաքննությունը շարունակվել` մեկ վարույթում թիվ 46104111 քրեական գործի համարով: /քրեական գործ, հատոր 8, էջ 10-11/:
37. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ավագ քննիչ Ռ.Ավագյանը 2012 թվականի հուլիսի 13-ի որոշմամբ թիվ 46104111 քրեական գործն ընդունել է վարույթ: /քրեական գործ, հատոր 8, էջ 56-57/:
38. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Դ.Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել, նոր մեղադրանք է առաջադրվել և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով: /քրեական գործ, հատոր 8, էջ 48-53/:
39. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Գ.Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով և 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել, նոր մեղադրանք է առաջադրվել և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով և 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: /քրեական գործ, հատոր 8, էջ 61-66/:
40. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Արագածոտնի մարզի քննչական բաժնի Թալինի քննչական խմբի քննիչ Վ.Մարտիրոսյանի 2012 թվականի մայիսի 20-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 54102112 քրեական գործը: /քրեական գործ, հատոր 9, էջ 1/:
41. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ավագ քննիչ Ռ.Ավագյանի 2012 թվականի հուլիսի 27-ի որոշմամբ թիվ 54102112 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:/ քրեական գործ, հատոր 9, էջ 119/:
42. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ թիվ 54102112 և թիվ 46104111 քրեական գործերը միացվել է մեկ վարույթում և նախաքննությունը շարունակվել` թիվ 46104111 քրեական գործի համարով: /քրեական գործ, հատոր 9, էջ 120-121/:
43. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Արագածոտնի մարզի քննչական բաժնի Թալինի քննչական խմբի ավագ քննիչ Ա.Պետրոսյանի 2012 թվականի մարտի 12-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 54101312 քրեական գործը: /քրեական գործ, հատոր 9, էջ 172/:
44. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ավագ քննիչ Ռ.Ավագյանը 2012 թվականի օգոստոսի 06-ի որոշմամբ թիվ 54101312 քրեական գործն ընդունել է վարույթ: /քրեական գործ, հատոր 9, էջ 311/:
45. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ թիվ 54101312 և թիվ 46104111 քրեական գործերը միացվել է մեկ վարույթում և նախաքննությունը շարունակվել` թիվ 46104111 քրեական գործի համարով: /քրեական գործ, հատոր 9, էջ 312-314/:
46. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ավագ քննիչ Ռ.Ավագյանի 2012 թվականի նոյեմբերի 09-ի որոշմամբ Կ.Մաիլյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին: /քրեական գործ, հատոր 11, էջ 40-41, 44/:
47. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ավագ քննիչ Ռ.Ավագյանի 2012 թվականի նոյեմբերի 14-ի որոշմամբ Դ.Անանյանի նկատմամբ ապօրինաբար հաշվառման համարանիշին տիրանալու դրվագով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: /քրեական գործ, հատոր 11, էջ 59/:
48. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ավագ քննիչ Ռ.Ավագյանի 2012 թվականի նոյեմբերի 15-ի որոշմամբ Գ.Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով և 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել, նոր մեղադրանք է առաջադրվել և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1, 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով և 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: /քրեական գործ, հատոր 11, էջ 61-67/:
49. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Դ.Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել, նոր մեղադրանք է առաջադրվել և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1, 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով: /քրեական գործ, հատոր 11, էջ 72-79/:
50. Արմավիրի մարզի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012 թվականի սեպտեմբերի 25-ի դատավճռով` ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և դատապարտվել է ազատազրկման 8/ութ/ տարի ժամկետով, գույքի բռնագրավմամբ, բայց ոչ ավելի հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասի չափից:
Որոշվել է ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանից հօգուտ “Միկա Քորփորեյշն” ՓԲ ընկերության բռնագանձել 3.561.980 ՀՀ դրամ, որպես հանցագործությամբ տուժող կազմակերպությանը պատճառված նյութական վնասի հատուցում:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և նախաքննական մարմնի կողմից ՀՀ ոստիկանության Նաիրիի բաժնի պատասխանատու պահպանության հանձնված` երեք հազար երկու հարյուր վաթսունվեց լիտր եվրոդիզել մակնշմամբ վառելանյութը, ինչպես նաև ինը հարյուր քառասունվեց լիտր դիզելային վառելանյութը, թվով 283 տարաներով, որպես հանցագործությամբ տուժող Վ. Միրզոյանին պատճառված նյութական վնասի հատուցում, հանձնվել է վերջինիս տնօրինման:
Վճռվել է նաև ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանից հօգուտ տուժող Վահե Միրզոյանի բռնագանձել 360.000/երեք հարյուր վաթսուն հազար/ ՀՀ դրամ, որպես փաստաբանական ծախսերի հատուցում:
Հայցապահանջը մնացած մասով, այն է`ավտոմեքենային պատճառված վնասի, բժշկական ծախսերի, բարոյական վնասի հատուցման և տոկոսների հաշվեգրման մասով, թողնվել է առանց քննության, իրավունք վերապահելով տուժող Վ. Միրզոյանին և տուժողի իրավահաջորդ Ա.Շահվերդյանին քաղաքացիական դատավարության կարգով, այդպիսիք հիմնավորող ապացույցների առկայությամբ, պատճառված նյութական վնասի փոխհատուցման պահանջով դիմել դատարան:
51. 2012 թվականի դեկտեմբերի 11-ին թիվ 46104111 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան, որը դատարանում ստացվել է նույն թվականի դեկտեմբերի 12-ին: /քրեական գործ, հատոր 12, էջ 1-2/:
52. Առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Ս.Վարդանյանի 2012 թվականի դեկտեմբերի 14-ի որոշմամբ թիվ 46104111 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նույն թվականի դեկտեմբերի 27-ին նշանակվել` դատաքննության: /քրեական գործ, հատոր 12 էջ 3, 30/:
53. Առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 30-ի դատավճռով Դավիթ Մհերի Անանյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով` ազատազրկում` ինը տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով` ազատազրկում` տասնչորս տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով` ազատազրկում` վեց տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկում երկու տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում` վեց ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով` ազատազրկում` հինգ տարի վեց ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` ազատազրկում` երկու տարի վեց ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով` ազատազրկում` երեք տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում մեկ տարի 6 վեց ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելով` Դավիթ Մհերի Անանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` քսան տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Դավիթ Անանյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 2012թ. հուլիսի 13-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Գևորգ Մհերի Անանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, և 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքներում ճանաչվել է անպարտ և արդարացվել` վերագրված այդ հանցանքներին նրա մասնակցությունն ապացուցված չլինելու պատճառաբանությամբ։
Գևորգ Մհերի Անանյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով` ազատազրկում` վեց տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկում` երկու տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով` ազատազրկում` հինգ տարի վեց ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելով` Գևորգ Մհերի Անանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում ինը տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Գևորգ Անանյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 2012 թվականի հուլիսի 13-ից: Նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության Նաիրիի բաժնին ի պահ հանձնված 283 տարաների, դրանցում առկա 946 (ինը հարյուր քառասունվեց) լիտր դիզելային վառելանյութի, 3.266 լիտր «եվրոդիզելի» տնօրինման հարցը համարվել է լուծված` այն Ռուսլան Մհերի Անանյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0200/01/11 քրեական գործով Արմավիր մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013թ. օգոստոսի 23-ի օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով տուժող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը վերադարձվելու հիմքով։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչությունում պահվող 9մմ տրամաչափի մարտական երկու փամփուշտները թողնվել է պետական այդ մարմնի տնօրինությանը։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և սեփականատերերին ի պահ հանձնված «Վազ 21214» մակնիշի 14 ՍՕ 834 հաշվառման համարանիշի, «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 հաշվառման համարանիշի, «Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաները թողնվել է նրանցից յուրաքանչյուրի տնօրինությանը։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության Աշտարակի բաժնի տուգանային հրապարակում պահվող «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 29 ԼՏ 649 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի սրահում գտնվող «GRZ-32D» հաշվառման մեկ համարանիշը, վառելիքի տարայի 1 կափարիչը, պոլիէթիլենային կանաչ տոպրակները, 5 սմ երկարության թափանցիկ ռետինե խողովակը, հագուստները, ինչպես նաև նույն ավտոմեքենային ամրակցված 08 ԼՍ 589 հաշվառման համարանիշները` ոչնչացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Քաղաքացիական հայցվորներ (տուժողներ) Սանամ Տոնականի Հարոյանի ներկայացրած չորս հարյուր հիսուն հազար ՀՀ դրամի, ինչպես նաև Հակոբ Առաքելի Գալեյանի ներկայացրած մեկ միլիոն երեք հարյուր հազար ՀՀ դրամի քաղ. հայցերն ամբողջությամբ բավարարվել է, այդ գումարները, որպես հանցագործությամբ անմիջականորեն նրանց պատճառված վնաս, բռնագանձվել է քաղաքացիական պատասխանող Դավիթ Մհերի Անանյանից։
Քաղաքացիական հայցվորներ Վահե Միրզոյանի և Անահիտ Շահվերդյանի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի կողմից ներկայացված միասնական հայցադիմումը բավարարվել է մասնակիորեն` 140.000 (հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամի չափով, այն որպես տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Վասիլի Շահվերդյանին հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնաս, համապարտության կարգով բռնագանձվել է քաղաքացիական պատասխանողներ Դավիթ և Գևորգ Մհերի Անանյաններից։ Հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված 1.375.840 ՀՀ դրամ գույքային վնասի վերաբերյալ մասով տուժող Վահե Միրզոյանի ներկայացրած քաղաքացիական հայցը մերժվել է` Ռուսլան Մհերի Անանյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0200/01/11 քրեական գործով օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով արդեն իսկ լուծվելու պատճառաբանությամբ։ Տուժող Վահե Միրզոյանի առողջության վերականգման և փաստաբանական ծառայության դիմաց վճարումների ուղղությամբ կատարված ծախսերի, բարոյական վնասի փոխհատուցման պահանջների վերաբերյալ մասով վերոնշյալ հայցը թողնվել է առանց քննության` նրան և տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանին պարզաբանելով այդ խնդրով քաղաքացիադատավարական կարգով դատարան դիմելու և փոխհատուցում ստանալու իրավունքը։
Տուժող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության ներկայացրած քաղաքացիական հայցը մերժվել է, Ռուսլան Մհերի Անանյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0200/01/11 քրեական գործով (քաղ. հայցի վերաբերյալ մասով) օրինական ուժի մեջ մտած 2013թ. օգոստոսի 23-ի դատավճռով արդեն իսկ լուծվելու պատճառաբանությամբ։
Որպես դատական ծախս` Դավիթ Մհերի Անանյանից և Գևորգ Մհերի Անանյանից հօգուտ պետական բյուջեի համապարտության կարգով բռնագանձվել է չորս հարյուր տասներկու հազար երկու հարյուր ՀՀ դրամ գումար։
Դավիթ և Գևորգ Մհերի Անանյաններին փաստացի պատկանող, ՀՀ ոստիկանության Ստեփանավանի բաժնի տուգանային հրապարակում գտնվող «ԲՄՎ X5» մակնիշի 26 ՏՕ 954 հաշվառման համարանիշի և «Վազ 21213» մակնիշի 11 ՕՕ 459 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաների, ինչպես նաև ՀՀ ոստիկանության Աշտարակի բաժնի տուգանային հրապարակում պահվող «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 29 ԼՏ 649 համարանիշի ավտոմեքենայի նկատմամբ կիրառվել է արգելանք` դրանք ուղղելով քաղաքացիական հայցերով ներկայացված վնասների և դատական ծախսերի փոխհատուցմանը։
Նույն դատավճռով Կոլյա Գեղամի Մաիլյանը ճանաչվել է անպարտ և արդարացվել` նրա արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմի բացակայությամբ պատճառաբանությամբ: /քրեական գործ, հատոր 15, էջ 41-85/:
Վերջինիս մասով վերաքննիչ բողոք չի ներկայացվել:
54. Վերաքննիչ դատարանի 2013 թվականի նոյեմբերի 06-ի որոշմամբ ՀՀ գլխավոր դատախազության մարդու դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ Տ.Պողոսյանի, ամբաստանյալներ Գ.Անանյանի և Դ.Անանյանի պաշտպան Լ.Մնոյանի և տուժող Վ.Միրզոյանի ու տուժողի իրավահաջորդ Ա.Շահվեդյանի ներկացուցիչ Ա.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքններն ընդունվել է վարույթ, և քրեական գործը նշանակվել` դատական քննության վճռաբեկության կանոններով:
55. Վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխան չի ներկայացվել:
Գործի փաստական հանգամանքները
56. Նախաքննական մարմնի կողմից Դավիթ Մհերի Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա այլ հանցանքը թաքցնելու նպատակով, շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարել է սպանություն, նույն նպատակով և եղանակով կատարել է երկու և ավելի անձանց սպանության փորձ, իր եղբայրներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ, առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ գողանալու նպատակով ստեղծել են կայուն, կազմակերպված խումբ, որից հետո ՀՀ տարբեր մարզերում գործող բենզալցակայաններից գաղտնի հափշտակել` գողացել են առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ, ինչպես նաև դիտավորությամբ վնասել` ուրիշի գույքը, ապօրինի կերպով ձեռք բերել, պահել և կրել է հրազեն հանդիսացող ատրճանակ և փամփուշտներ, ինչպես նաև կատարել է սուտ մատնության դրդչություն։
Այսպես,Դավիթ Անանյանը կազմակերպված խմբի անդամ հանդիսացող իր եղբայրներ` Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ 2011թ. մարտի 10-24-ն ընկած ժամանակահատվածում ապօրինի մուտք են գործել Էջմիածին-Երևան ավտոճանապարհից դեպի «Մուսալեռ» տպարան տանող խաչմերուկի վրա գտնվող Վահե Միրզոյանին պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից իրենց անձնական օգտագործման «Նիվա» մակնիշի 11 ՕՕ 459 հ/հ ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են 1.114.840 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 1.450 լիտր դիզելային վառելիք և 1.238 լիտր «պրեմիում» տեսակի բենզին։
2011 թվականի ապրիլի 6-8-ն ընկած ժամանակահատվածում Դավիթ Անանյանն իր եղբայրներ, կազմակերպված խմբի անդամներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ ապօրինի մուտք են գործել Արարատի մարզի Սուրենավան գյուղի սկզբնամասում գործող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից Վանաձոր քաղաքի բնակիչ Արա Խարազյանին պատկանող, իրենց վստահված «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հ/հ ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 1.092.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 2.600 լիտր դիզելային վառելիք։
Այնուհետև, Դավիթ Անանյանն իր եղբայրներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ, 2011թ. ապրիլի 16-20-ն ընկած ժամանակահատվածում ապօրինի մուտք են գործել Երևան քաղաքի Աշտարակի խճուղի 14 հասցեում գտնվող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից նույն ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 1.600.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության 4.025 լիտր դիզելային վառելիք։
Բացի այդ, նրանք, կազմակերպված խմբի շրջանակներում շարունակելով իրենց հանցավոր գործունեությունը, 2011 թվականի ապրիլի 21-ի գիշերն ապօրինի մուտք են գործել Աշտարակի խճուղի 14 հասցեում գտնվող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից նույն ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 868.725 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 2.145 լիտր դիզելային վառելիք։
Այնուհետև, Դավիթ Անանյանն իր եղբայրներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ 2011թ. ապրիլի 26-ի լույս 27-ի գիշերը` ժամը 02.00-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք են գործել Վահե Միրզոյանին պատկանող վերը նշված բենզալցակայանի պահեստային մաս և գաղտնի հափշտակել` զգալի չափի` 261.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 300 լիտր բենզին և 300 լիտր դիզելային վառելիք, որոնք լցրել են տարաների մեջ և տեղադրել «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի նույն ավտոմեքենայում։ Այդ ժամանակ Վահե Միրզոյանն իր կողմից վարած «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 համարանիշի, Գագիկ Միրզոյանը «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 համարանիշի, իսկ Սարո Միրզոյանը «Սուբարո ֆորեստեռ» մակնիշի 20 ՕԼ 546 համարանիշի ավտոմեքենաներով, արագ ընթացքով մոտեցել են «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենային և ցանկացել ավտոմեքենաներով փակել դրա ճանապարհը, սակայն ավտոմեքենայի վարորդ Գևորգ Անանյանն իր եղբոր` Դավիթ Անանյանի հետ ավտոմեքենայով դիմել են փախուստի, իսկ Ռուսլան Անանյանը թաքնվել է բենզալցակայանի մոտ գտնվող բետոնե ցանկապատի հետևում: Ինչից հետո Վահե, Գագիկ և Սարո Միրզոյանները տևական ժամանակ ավտոմեքենաներով հետապնդել են Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին, որի ընթացքում, Երևան-Աշտարակ ավտոճանաարհին` «Ամիգո» խաղատան մոտ, ապօրինի կերպով կրած հրազեն հանդիսացող 9 մմ տրամաչափի «ԻԺ-70-01» մոդելի ջնջված համարներով սպորտային-վարժանքային ատրճանակով Դավիթ Անանյանը` Վահե և Գագիկ Միրզոյաններին սպանելու դիտավորությամբ, «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի աջակողմյան առջևի աջ դռան բաց պատուհանից, շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով, իրենց կատարած գողությունները թաքցնելու նպատակով չորս կրակոցներ է արձակել ավտոմեքենաներով ընթացող Վահե և Գագիկ Միրզոյանների ուղղությամբ, որի հետևանքով մեկ կրակոցով վնասել է Վահե Միրզոյանի ձախ թոքի ստորին բիլթը, ստոծանին, փայծաղը, ձախ երիկամը` նրա առողջությանը պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս, իսկ երկու կրակոցով վնասել է Գագիկ Միրզոյանի ձախ թոքը, ստոծանին, ձախ երիկամը և փայծաղը, առաջացնելով ներքին արյունահոսություն, նրա առողջությանը պատճառելով ծանր վնաս։ Վահե և Գագիկ Միրզոյանները դեպքից հետո տեղափոխվել են հիվանդանոց, որտեղ ստացած բուժօգնության արդյունքում փրկվել է Վահե Միրզոյանի կյանքը, իսկ Գագիկ Միրզոյանը 2011 թվականի ապրիլի 28-ին մահացել է հիվանդանոցում։
Ավտոմեքենաներով հետապնդվելու ժամանակ Դավիթ Անանյանը երթևեկության ընթացքում հրազենից արձակած կրակոցով, իսկ Գևորգ Անանյանը երթևեկության ընթացքում «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենային իր կողմից վարվող «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենայով հարվածելով` հանրավտանգ եղանակով վնասել են «Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենան՝ սեփականատեր Գագիկ Միրզոյանին պատճառելով 140.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ նյութական վնաս։
Այնուհետև, ժամը 6.30-7.00-ի սահմաններում Դավիթ Անանյանն Արա Խարազյանի հետ հանդիպել է Վանաձորից Ստեփանավան տանող ավտոճանապարհի սկզբնամասում, որտեղ Դավիթ Անանյանը Արա Խարազյանին դրդել է սուտ մատնության` ոստիկանության Վանաձորի բաժնում ներկայացնել վերը նշված «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենան փախցնելու վերաբերյալ կեղծ տեղեկատվություն։ Նույն օրը` ժամը 11.15-ին, Արա Խարազյանը ոստիկանության Վանաձորի բաժնում Դավիթ Անանյանի դրդմամբ կատարել է հանցագործության մասին սուտ մատնություն։
Այնուհետև Դավիթ Անանյանն ու Գևորգ Անանյանը, շարունակելով գործել կազմակերպված խմբի շրջանակներում, 2012 թվականի մայիսի 26-ին` ժամը 2-ի սահմաններում, ցանկապատն անցնելու միջոցով ապօրինի մուտք են գործել Արագածոտնի մարզի Ագարակ գյուղում գտնվող Արմեն Հարությունյանի տան բակ և ռետինե խողովակը բենզինի պահեստային տարայի մեջ անցկացնելու միջոցով փորձել են գողանալ խոշոր չափերի` 1.390.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ բենզին, սակայն նույն պահին Արմեն Հարությունյանն իր տան պատշգամբից նկատել և հետապնդել է նրանց: Նրանք դիմել են փախուստի` իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունը չկարողանալով հասցնել ավարտին։
Բացի այդ, Դավիթ Անանյանը 2012 թվականի մարտ ամսին Արագածոտնի մարզի Դավթաշեն համայնքում գործող, «Սանամ Հարոյան» Ա/Ձ-ին պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մասի դռան կախովի փականը կոտրելու միջոցով ապօրինի մուտք է գործել պահեստ և այնտեղ գտնվող երկաթյա տարայից գողացել` զգալի չափի` 450.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ մեկ տոննա դիզելային վառելիք։
Այնուհետև, Դավիթ Անանյանը 2012 թվականի մայիս ամսին Արագածոտնի մարզի Վերին Սասնաշեն գյուղի վարչական տարածքում գործով «Ճախրկանք» ՍՊ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մասի մուտքի դռան կախովի կողպեքը կոտրելու միջոցով ապօրինի մուտք է գործել պահեստարան և այնտեղից գաղտնի հափշտակել` խոշոր չափի` 1.300.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 2.5 տոննա բենզին։
Բացի այդ, Դավիթ Անանյանը ապօրինի կերպով ձեռք է բերել, պահել, 2011թ. ապրիլի 27-ին ապօրինի կրել է հրազեն հանդիսացող 9 մմ տրամաչափի «ԻԺ-70-01» մոդելի ջնջված համարներով սպորտային-վարժանքային ատրճանակը, որով նույն օրը Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհին Գագիկ և Վահե Միրզոյանների վրա արձակել է վերը նշված կրակոցները։ Նշված ատրճանակը 2012 թվականի հուլիսի 13-ին խուզարկությամբ հայտնաբերվել է Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղում գտնվող, Դավիթ Անանյանին պատկանող տանը։
Նախաքննական մարմնի կողմից ամբաստանյալ Գևորգ Մհերի Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա այլ հանցանքը թաքցնելու նպատակով, շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարել է սպանության օժանդակություն, նույն նպատակով և եղանակով երկու անձանց սպանության փորձի օժանդակություն, իր եղբայրներ Դավիթ և Ռուսլան Անանյանների հետ, առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ գողանալու նպատակով, ստեղծել են կայուն, կազմակերպված խումբ, որից հետո ՀՀ տարբեր մարզերում գործող բենզալցակայաններից գաղտնի հափշտակել, գողացել են առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ, ինչպես նաև, նա դիտավորությամբ վնասել է ուրիշի գույքը։
Այսպես,
Գևորգ Անանյանը կազմակերպված խմբի անդամ հանդիսացող իր եղբայրներ` Ռուսլան և Դավիթ Անանյանների հետ 2011 թվականի մարտի 10-24-ն ընկած ժամանակահատվածում ապօրինի մուտք են գործել Էջմիածին-Երևան ավտոճանապարհից դեպի «Մուսալեռ» տպարան տանող խաչմերուկի վրա գտնվող Վահե Միրզոյանին պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից իրենց անձնական օգտագործման «Վազ 2121» մակնիշի 11 ՕՕ 459 հ/հ ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի 1.114.840 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 1.450 լիտր դիզելային վառելիք և 1.238 լիտր «պրեմիում» տեսակի բենզին։
Այնուհետև, 2011թ. ապրիլի 6-8-ն ընկած ժամանակահատվածում Գևորգ Անանյանն իր եղբայրներ Ռուսլան և Դավիթ Անանյանների հետ ապօրինի մուտք են գործել Արարատի մարզի Սուրենավան գյուղի սկզբնամասում գործող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից Վանաձոր քաղաքի բնակիչ Արա Խարազյանին պատկանող, իրենց վստահված «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հ/հ ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 1.092.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 2.600 լիտր դիզելային վառելիք։
Բացի այդ, Գևորգ Անանյանն իր եղբայրներ Ռուսլան և Դավիթ Անանյանների հետ 2011թ. ապրիլի 16-20-ն ընկած ժամանակահատվածում ապօրինի մուտք են գործել Երևանի Աշտարակի խճուղի 14 հասցեում գտնվող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հ/հ ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 1.600.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 4.025 լիտր դիզելային վառելիք։
Այնուհետև, Գևորգ Անանյանն իր եղբայրներ Ռուսլան և Դավիթ Անանյանների հետ, 2011թ. ապրիլի 21-ի գիշերն ապօրինի մուտք են գործել Աշտարակի խճուղի 14 հասցեում գտնվող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից նույն «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հ/հ ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 868.725 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 2.145 լիտր դիզելային վառելիք։
Այնուհետև, Գևորգ Անանյանն իր եղբայրներ Ռուսլան և Դավիթ Անանյանների հետ, բենզինի և դիզելային վառելիքի գողություն կատարելու նպատակով 2011թ ապրիլի 26-ի լույս 27-ի գիշերը` ժամը 02.00-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք են գործել Վահե Միրզոյանին պատկանող վերը նշված բենզալցակայանի պահեստային մաս և գաղտնի հափշտակել` խոշոր չափի` 261.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 300 լիտր բենզին և 300 լիտր դիզելային վառելիք, որոնք լցրել են տարաների մեջ և դրանք տեղադրել «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայում։ Այդ ժամանակ Վահե Միրզոյանն իր կողմից վարած «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 համարանիշի, Գագիկ Միրզոյանը «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 համարանիշի, իսկ Սարո Միրզոյանը «Սուբարո ֆորեստեռ» մակնիշի 20 ՕԼ 546 համարանիշի ավտոմեքենաներով, արագ ընթացքով մոտեցել են «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենային և ցանկացել` ավտոմեքենաներով փակել «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 համարանիշի ավտոմեքենայի ճանապարհը, սակայն ավտոմեքենայի վարորդ Գևորգ Անանյանն իր եղբոր` Դավիթ Անանյանի հետ ավտոմեքենայով դիմել են փախուստի, իսկ Ռուսլան Անանյանը թաքնվել է բենզալցակայանի մոտ գտնվող բետոնե ցանկապատի հետևում։
Դրանից հետո Վահե, Գագիկ և Սարո Միրզոյանները տևական ժամանակ ավտոմեքենաներով հետապնդել են Գևորգ և Դավիթ Անանյաններին, որի ընթացքում, Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհին` «Ամիգո» խաղատան մոտ, Գևորգ Անանյանը «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենան վարելիս, եղբոր` Դավիթ Անանյանի կողմից Վահե և Գագիկ Միրզոյաններին կյանքից զրկելու` սպանություն կատարելու համար ստեղծել է նպաստավոր պայմաններ, վերացրել է խոչընդոտները, որի ընթացքում Դավիթ Անանյանն իր կողմից ապօրինի կերպով ձեռք բերած և կրած ինքնաշեն հրազենից, «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի աջակողմյան առջևի աջ դռան բաց պատուհանից Վահե և Գագիկ Միրզոյաններին սպանելու դիտավորությամբ, չորս կրակոցներ է արձակել ավտոմեքենաներով ընթացող Վահե և Գագիկ Միրզոյանների ուղղությամբ, որի հետևանքով մեկ կրակոցով վնասել է Վահե Միրզոյանի ձախ թոքի ստորին բիլթը, ստոծանին, փայծաղը, ձախ երիկամը` նրա առողջությանը պատճառելով ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող, իսկ երկու կրակոցով վնասել է Գագիկ Միրզոյանի ձախ թոքը, ստոծանին, ձախ երիկամը և փայծաղը, առաջացնելով ներքին արնահոսություն, նրա առողջությանը պատճառելով ծանր վնասվածք։ Վահե և Գագիկ Միրզոյանները դեպքից հետո տեղափոխվել են հիվանդանոց, որտեղ ստացած բուժօգնության արդյունքում փրկվել է Վահե Միրզոյանի կյանքը, իսկ Գագիկ Միրզոյանը 2011թ. ապրիլի 28-ին հիվանդանոցում մահացել է։
Ավտոմեքենաներով հետապնդվելու ժամանակ Գևորգ Անանյանը երթևեկության ընթացքում «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենային իր կողմից վարվող «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենայով հարվածելով, իսկ Դավիթ Անանյանը երթևեկության ընթացքում հրազենից արձակած կրակոցով հանրավտանգ եղանակով վնասել են «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենան՝ սեփականատեր Գագիկ Միրզոյանին պատճառելով 140.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ նյութական վնաս։
Այնուհետև, հետախուզման մեջ գտնվելու ընթացքում, Գևորգ Անանյանն ու Դավիթ Անանյանը, շարունակելով գործել կազմակերպված խմբի շրջանակներում, 2012 թվականի մայիսի 26-ին` ժամը 2-ի սահմաններում, ցանկապատն անցնելու միջոցով ապօրինի մուտք են գործել Արագածոտնի մարզի Ագարակ գյուղում գտնվող բենզալցակայանին կից Արմեն Հարությունյանի տան բակ և ռետինե խողովակը բենզինի պահեստային տարայի մեջ անցկացնելու միջոցով փորձել են գողանալ խոշոր չափերի` 1.390.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ բենզին, սակայն նույն պահին Արմեն Հարությունյանն իր տան պատշգամբից նկատել և հետապնդել է նրանց, իսկ նրանք դիմել են փախուստի` իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունը չկարողանալով հասցնել ավարտին»։
57. Առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել.
Դավիթ Անանյանը, առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութեր գողանալու նպատակով նախապես միավորվելով իր եղբայրներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ, ստեղծել են կազմակերպված կայուն խումբ, որից հետո խմբի կազմում կամ Դավիթ Անանյանն առանձին մուտք գործելով շինություններ` ՀՀ տարբեր մարզերում գործող բենզալցակայաններ (մեկ դրվագով նաև բնակարան)` գաղտնի հափշտակել են առանձնապես խոշոր և խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ, կատարել նաև գողության փորձ, իրացրել գողոնի մեծ մասը, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում.
Դավիթ Անանյանը կազմակերպված խմբի անդամներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ 2011 թվականի մարտի 10-24-ն ընկած ժամանակահատվածում ապօրինաբար մուտք են գործել Էջմիածին-Երևան ավտոճանապարհից դեպի «Մուսալեռ» տպարան տանող խաչմերուկի վրա գործող, տուժող Վահե Միրզոյանին պատկանող շինություն` բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից գաղտնի հափշտակել` 1.114.840 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 1.450 լ դիզելային վառելիք և 1.238 լ «պրեմիում» տեսակի բենզին, այն համապատասախան տարաներով տեղափոխել և տեղադրել են իրենց անձնական օգտագործման «Վազ 21213» մակնիշի 11 ՕՕ 459 համարանիշի ավտոմեքենան և հեռացել։
2011 թվականի ապրիլի 6-8-ն ընկած ժամանակահատվածում Դավիթ Անանյանը կազմակերպված խմբի անդամներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ ապօրինաբար մուտք են գործել Արարատի մարզի Սուրենավան գյուղի սկզբնամասում գործող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող շինություն` բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 1.092.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 2.600 լ դիզելային վառելիք, որը համապատասխան տարաներով տեղադրելով Վանաձոր քաղաքի բնակիչ Արա Խարազյանին պատկանող, ժամանակավորապես իրենց վստահված «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան` դիմել են փախուստի։
2011 թվականի ապրիլի 16-20-ն ընկած ժամանակահատվածում Դավիթ Անանյանը կազմակերպված խմբի անդամներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ ապօրինաբար մուտք են գործել Երևանի Աշտարակի խճուղի 14 հասցեում գործող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող շինություն` բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 1.600.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 4.025 լիտր դիզելային վառելիք, որը համապատասխան տարաներով տեղափոխելով և տեղադրելով «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան` դիմել են փախուստի։
Կազմակերպված խմբի շրջանակներում շարունակելով իրենց հանցավոր գործունեությունը` 2011թ. ապրիլի 21-ի գիշերը խմբի նույն կազմով ապօրինաբար մուտք են գործել Աշտարակի խճուղի 14 հասցեում գտնվող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող շինություն` բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 868.725 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 2.145 լիտր դիզելային վառելիք, որը համապատասխան տարաներով տեղափոխելով և տեղադրելով «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան` դիմել են փախուստի։
2011 թվականի ապրիլի լույս 27-ի գիշերը` ժամը 2.00-ի սահմաններում, Դավիթ, Ռուսլան և Գևորգ Անանյանները գողություն կատարելու նպատակով վերստին ապօրինաբար մուտք են գործել տուժող Վահե Միրզոյանին պատկանող շինություն` բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից զգալի չափի` 261.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 300 լ բենզին և 300 լ դիզելային վառելիքը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ դրանք լցրել են համապատասխան տարաների մեջ, տեղափոխել և տեղադրել են Ռուսլան Անանյանի մոտեցրած «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի մեջ։ Նախորդ երկու գողություններից հետո տեղադրված ահազանգման համակարգի ազդանշանով վերոնշյալ բենզալցակայանին մոտեցած և գողության ընթացքին հետևող Վահե Միրզոյանը «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 համարանիշի ավտոմեքենայով, վերջինիս կանչով նույն վայր մոտեցած նրա եղբայրներ Գագիկ և Սարո Միրզոյանները, համապատասխանաբար` «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 համարանիշի և «Սուբարո ֆորեստեռ» մակնիշի 20 ՕԼ 546 համարանիշի ավտոմեքենաներով, արագընթաց մոտեցել են «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենային` փորձելով փակել փախուստի հնարավոր ճանապարհը և բռնել գողություն կատարող անձանց։ «Ֆորդ տրանզիտը» վարող Գևորգ Անանյանին և Դավիթ Անանյանին մի կերպ հաջողվել է մեքենայով խուսանավել շրջափակումից և դիմել փախուստի, իսկ Ռուսլան Անանյանը թաքնվել է բենզալցակայանի մոտ գտնվող բետոնե ցանկապատի հետևում։
Սարո, Գագիկ և Վահե Միրզոյանները տևական ժամանակ ավտոմեքենաներով հետապնդել են Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին` փորձելով Երևանում, ինչպես նաև դեպի Աշտարակ տանող ճանապարհահատվածում իրենց վարած ավտոմեքենաներով շրջափակման մեջ գցել «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենան և կանգնեցնել այն, սեփական ուժերով բռնել գողերին և վերադարձնել իրենց գույքը։
Արդեն Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհի սկզբնամասում Գագիկ Միրզոյանին հաջողվել է առաջ անցնել «Ֆորդ տրանզիտից», որին հաջորդել է նույն արագությամբ ընթացող Սարո Միրզոյանի վարած «Սուբարո» մակնիշի ավտոմեքենան։ «Ամիգո» խաղատան մոտ, Դավիթ Անանյանը կատարած գողությունը թաքցնելու, նրանց հետապնդողների կողմից չբռնվելու և չբացահայտվելու նպատակով ապօրինաբար կրած 9 մմ տրամաչափի «ԻԺ-70-01» մոդելի ջնջված համարներով սպորտային-վարժանքային, սակայն հրազեն հանդիսացող ատրճանակով հետապնդող տուժողներին սպանելու ուղղակի դիտավորությամբ «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի աջակողմյան առջևի աջ դռան իջեցված պատուհանից` նախ մեկ կրակոց է արձակել գողերի հետապնդմանը միացած, «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 համարանիշի ավտոմեքենայով «Ֆորդից» մոտ 1.5 մետր միջկողային տարածության վրա երթևեկող, իրենց մեքենային գրեթե հավասարված Վահե Միրզոյանի ուղղությամբ, որի հետևանքով արձակված գնդակը «Վազ 2107» մակնիշի ավտոմեքենայի առջև ձախ դռան բաց պատուհանով սլացել և ձախ թոքի ստորին բլթի, ստոծանու, փայծաղի, ձախ երիկամի հրազենային` վնասվածքներ է պատճառել նրան` առաջացնելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս։ Հրազենային վնասվածք ստանալու պատճառով Վ.Միրզոյանը հետապնդումն անմիջապես դադարեցրել է, կանգնեցրել` ավտոմեքենան և հետ մնացել «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենայից, որի հետևանքով Դավիթ Անանյանը, իր կամքից անկախ հանգամանքներով, զրկվել է նրան սպանելու հանցավոր դիտավորությունը մինչև վերջ հասցնելու հնարավորությունից։ Դրանից քիչ անց` արագությունը գցել և գրեթե նույն միջկողային հեռավորությամբ վերադասավորվել է մինչ այդ «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենայի առջևով «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 համարանիշի ձախակողմյան ղեկավարման ավտոմեքենայով ընթացող տուժող Գագիկ Միրզոյանը։
Կատարած գողությանն իրենց մասնակցությունը թաքցնելու, հետապնդողների կողմից չբռնվելու և չբացահայտվելու շարժառիթով հետապնդողներին սպանելու միասնական դիտավորությամբ Դավիթ Անանյանը Վ.Միրզոյանին ուղղված նպատակային առաջին կրակոցից գրեթե անմիջապես անց ևս երեք կրակոցներ է արձակել Գագիկ Միրզոյանի ուղղությամբ, որի հետևանքով արձակված գնդակները կոտրել-փշրել են «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի առջևի ձախ դռան ապակին, դիպել Գ.Միրզոյանին` պատճառելով կյանքի հետ անհամատեղելի երկու մուտքային հրազենային ծանր վնասվածքներ և վնասելով Գագիկ Միրզոյանի ձախ թոքը, ստոծանին, ձախ երիկամը և փայծաղը, առաջացրել` մահվան հանգեցրած ներքին արյունահոսություն։
«Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի առջևի ձախ դռան վրա Դավիթ Անանյանի կատարած մյուս կրակոցի, ինչպես նաև Գ.Անանյանի կողմից «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի մեքենան վարելու գործողությունների հետևանքով հանրավտանգ եղանակով, դիտավորությամբ Գագիկ Միրզոյանին պատճառվել է նաև զգալի չափի` ընդհանուր 140.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Ստացած հրազենային վնասվածքներից հետո Գագիկ Միրզոյանը նրա եղբայր Սարո Միրզոյանը հետապնդումը դադարեցրել են, որի հետևանքով Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հաջողվել է «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայով դիմել փախուստի և ի վերջո ստանալ գողացված վառելիքը տնօրինելու հնարավորություն։
Ստացած հրազենային վնասվածքներից առաջացած արյունահոսությունից Գագիկ Միրզոյանը 2011 թվականի ապրիլի 28-ին` ժամը 12-ին, հիվանդանոցում մահացել է, իսկ հետապնդող Վահե Միրզոյանին ևս սպանելու Դավիթ Անանյանի միասնական հանցավոր դիտավորությունը նրա կամքից անկախ հանգամանքներով` Վ.Միրզոյանի կողմից հրազենային վնասվածք ստանալու հետևանքով վարած մեքենան կանգնեցնելու և «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի հետապնդումը դադարեցնելու, նրան այդ կապակցությամբ ցուցաբերված պատշաճ բժշկական օգնության պատճառով մինչև վերջ չի հասցվել, հաջողվել է փրկել նրա կյանքը։
Գիտակցելով վերոնշյալ դեպքի օրը «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենային ամրակցված 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշով արագորեն բացահայտվելու անխուսափելիությունը` գողությանն Անանյան եղբայրների, իսկ Միրզոյանների կյանքի նկատմամբ կատարած ոտնձգությանն իր մասնակցությունը թաքցնելու դիտավորությամբ, նախապես ազատվելով վերոնշյալ ավտոմեքենայից, նույն օրը` ժամը 6.30-7.00-ի սահմաններում, Դավիթ Անանյանը Վանաձորից դեպի Ստեփանավան տանող ավտոճանապարհի սկզբնամասում հանդիպել է «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի սեփականատեր, իր բարեկամ Արա Խարազյանին, որից այդ ավտոմեքենան վերցրել էր իրեր տեղափոխելու պատրվակով, վերջինիս համոզել և դրդել է սուտ մատնության: Որի հետևանքով մոտ չորս ժամ անց` նույն օրվա ժամը 11.15-ին, Ա.Խարազյանը ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Վանաձորի բաժին և գիտակցելով իր տրամադրած տեղեկատվության ակնհայտ կեղծ լինելը` հանցագործության մասին հաղորդում է տվել առ այն, թե իբր անհայտ անձը 2011 թվականի ապրիլի 26-ին` ժամը 23.30-ից մինչև լույս 27-ի գիշերը` ժամը 7.00-ն ընկած ժամանակահատվածում Վանաձոր քաղաքից փախցրել է «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշի իր ավտոմեքենան։
Սկսած 2011 թվականի ապրիլի 30-ից` հետախուզման մեջ գտնվելու պայմաններում Դավիթ Անանյանը 2012թ. մարտին միայնակ Արագածոտնի մարզի Դավթաշեն համայնքում գործող, «Սանամ Հարոյան» Ա/Ձ-ին պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մասի դռան կախովի փականը կոտրելու միջոցով ապօրինաբար մուտք է գործել այդ շինություն` պահեստ, որտեղ գտնվող երկաթյա տարայից գողացել է զգալի չափի` 450.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ մեկ տոննա դիզելային վառելիք։
Կազմակերպված խմբի մյուս անդամ Ռուսլան Անանյանին կալանավորելու պայմաններում Դավիթ Անանյանն ու Գևորգ Անանյանը, երկուսով, վերսկսել են խմբի կազմում վառելանյութի գաղտնի հափշտակությանը միտված իրենց հանցավոր գործունեությունը: Մասնավորապես` 2012 թվականի մայիսի 26-ին` ժամը 2-ի սահմաններում, դեռևս 2012թ. փետրվարին մտացածին անձի` Վարդան Այվազյանի անունով քաղ. Սամվել Մարտիրոսյանից ձեռք բերած նոր փոխադրամիջոցով` «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 29 ԼՏ 649 համարանիշի ավտոմեքենայով, ժամանել են Արագածոտնի մարզի Ագարակ գյուղում գործող, տուժող Արմեն Հարությունյանին պատկանող բենզալցակայանին կից տարածք, ցանկապատն անցնելու միջոցով ապօրինաբար մուտք են գործել նույն բենզալցակայանին կից բնակարան` տուժողի տան բակ, ռետինե խողովակը բենզինի պահեստային տարայի մեջ անցկացնելու միջոցով փորձել են գողանալ խոշոր չափերի` 1.390.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ բենզին, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով` Արմեն Հարությունյանի կողմից նկատվելու և հետապնդվելու պատճառով, գողությունն ավարտին չեն հասցրել, գողության գործիքները, ինչպես նաև «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 29 ԼՏ 649 համարանիշի ավտոմեքենան թողնելով դեպքի վայրում և դրա մոտակայքում` ոտքով դիմել են փախուստի։ Վերջիներիս Երևան քաղաքում վարձակալած նրանց բնակարան է տեղափոխել Գևորգ Անանյանի հեռախոսազանգով Արագածոտնի մարզի վարչական տարածքում գտնվող ճանապարհի համապատասխան վայր իր «Վազ 2121» մակնիշի 15 ՏՏ 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ժամանած Կոլյա Գեղամի Մաիլյանը։
2012 թվականի մայիսին Դավիթ Անանյանը Արագածոտնի մարզի Վերին Սասնաշեն գյուղի վարչական տարածքում գործող «Ճախրկանք» ՍՊ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մասի մուտքի դռան կախովի կողպեքը կոտրելու միջոցով ապօրինաբար մուտք է գործել շինություն` պահեստարան, որտեղից գաղտնի հափշտակել է խոշոր չափի` 1.300.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 2.5 տ բենզին։
Բացի այդ, Դավիթ Անանյանը ապօրինաբար ձեռք է բերել, պահել և 2011թ. ապրիլի 27-ին նաև կրել է հրազեն հանդիսացող 9 մմ տրամաչափի «ԻԺ-70-01» մոդելի ջնջված համարներով սպորտային-վարժանքային ատրճանակը, որը 2012 թվականի հուլիսի 13-ին հայտնաբերվել է Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղում գտնվող նրա տանը կատարված խուզարկության արդյունքներով։
Այսպիսով` Դավիթ Անանյանը կատարել է հանցավոր արարքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Գևորգ Անանյանը` հանցավոր արարքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, իսկ նույն մեղադրանքի հետ առնչվող մեկ այլ գործով դատապարտյալ Ռուսլան Անանյանը` հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով (Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռով) /քրեական գործ, հատոր 15, էջ 41-85/:
Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում.
58. ՀՀ գլխավոր դատախազության մարդու դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ Տ.Պողոսյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով քրեական գործի նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները` հայտնել է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ Դավիթ Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղավոր ճանաչելու մասով անհիմն է և չպատճառաբանված: Կայացվել է նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի էական խախտումներով:
Դատարանը հղում կատարելով Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 քրեական գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի, Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 քրեական գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 12-ի, ինչպես նաև Ա.Բաբայանի և Ս.Թումանյանի վերաբերյալ թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 քրեական գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի որոշումներով ձևավորված նախադեպերի վրա իրավացիորեն գտել է, որ սպանության օժանդակության վերաբերյալ մասով ամբաստանյալ Գ.Անանյանին առաջադրված մեղադրանքն ապացուցված չէ, սպառվել են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու հնարավորությունները: Դատարանը գնահատելով սպանություն կատարած Դ.Անանյանին օժանդակելու վերաբերյալ ամբաստանյալ Գ.Անանյանի պատճառաբանությունները, գտել է, որ դրանք ապացույցների բավարար համակցությամբ չեն հերքվել, այդ մեղադրանքով նրա մեղավորությունը դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների բավարար համակցությամբ չի հաստատվել /ապացուցվել/ հետևաբար` պետք է մեկնաբանվի հօգուտ նրա:
Դատարանում հետազոտված ապացույցներով հիմնավորված չէ նաև Գ.Անանյանի կողմից տուժող Գ.Միրզոյանին պատկանող <<Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ>> մակնիշի ավտոմեքենան ուղղակի կամ անուղղակի դիտավորությամբ հանրավտանգ եղանակով վնասելու հանցակազմը /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետ/:
Նշված հանցագործությունը կատարելու դեպքում անձը պետք է գիտակցի, որ իր գործողություններով ուրիշի գույքին վնաս է պատճառում: Մինչդեռ, նշված հանգամանքի վերաբերյալ Գ.Անանյանի ցուցմունքներն այն մասին, որ <<Մեքենաներից մեկը ձախ կողմով խփելով <<Ֆորդի>> պաշտպանիչ վահանին անցել է առաջ>> ապացույցների բավարար համակցությամբ չեն հերքվել, այդ մեղադրանքով նրա մեղավորությունը դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների բավարար համակցությամբ չի հաստատվել /ապացուցվել/:
Քրեական գործով հաստատված հանգամանքների համաձայն ամբաստանյալ Գ.Անանյանը ավտոմեքենան վարել է դեռևս բենզալցակայանից, ընդ որում` տուժողների հետապնդումից ու բռնվելուց խուսափելու նպատակով և ոչ թե տուժողներին հետապնդելու և նրանց կյանքից զրկելուն օժանդակելու նպատակով: Նման պայմաններում Գ.Անանյանի դիտավորությունն ուղղակի կամ անուղղակի չէր կարող ուղղված լինել տուժող Գ.Միրզոյանի ավտոմեքենային հանրավտանգ եղանակով գույքային վնաս պատճառելուն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցակազմը բացակայում է նաև ամբաստանյալ Դ.Անանյանի գործողություններում, քանի որ նա Գ.Միրզոյանին գույքային վնաս պատճառելու դիտավորություն չի ունեցել: Նրա գործողությունները ուղղված են եղել Գ.Միրզոյանին սպանելուն, այլ ոչ թե վերջինս գույքային վնաս պատճառելուն:
Բացի այդ, դատարանը հաստատված է համարել, որ Դ.Անանյանը 4 կրակոցներով`գողությանն իր և եղբայրների մասնակցությունը թաքցնելու նպատակով կատարել է երկու անձանց սպանության փորձ, իր կամքից անկախ հանգամանքներում նույն շարժառիթով սպանել է միայն տուժող Գ.Միրզոյանին և համապատասխանաբար Դ.Անանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով:
Դատարանը փաստել է, որ Դ.Անանյանի արարքը չի կարող որակվել որպես երկու անձանց սպանություն, քանի որ թեև վերջինս գործել է այլ հանցանքը թաքցնելու միասնական շարժառիթով և երկու անձանց սպանելու ուղղակի դիտավորությամբ, սակայն նրա հանցավոր գործողությունների հետևանքով մահացել է միայն տուժող Գ.Միրզոյանը, իսկ Վ.Միրզոյանը նրա կամքից անկախ հանգամանքներով մնացել է ողջ: Դատարանը գտել է, որ ամբաստանյալ Դ.Անանյանի արարքը պետք է որակվի որպես այլ հանցանքը թաքցնելու նպատակով երկու անձանց սպանության փորձ և տուժող Գ.Միրզոյանի սպանություն:
Դ.Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղավոր ճանաչելիս դատարանը սխալ է կիրառել քրեական օրենքը` կիրառել է հոդվածի այն մասը, որը ենթակա չէր կիրառման:
Հղում կատարելով Վճռաբեկ դատարանի Արարատ Վազգենի Բաղդասարյանի վերաբերյալ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0168/01/10 որոշման, Վճռաբեկ դատարանի Վլադիկ Խաչատրյանի վերաբերյալ 2012 թվականի հունիսի 08-ի թիվ ԿԴ1/0025/01/11 որոշման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի դրույթների վրա դատախազը գտել է, որ արարքը նշված հոդվածով կարող է որակվել միայն այն դեպքում, եթե հանցավորի միասնական դիտավորությունն ընդգրկում է հենց երկու և ավելի անձանց կյանքից զրկելու հանգամանքը: Խոսքը տվյալ դեպքում ոչ թե առանձին վերցված երկու կամ մի քանի սպանության հանցակազմերի մեխանիկական միացության, այլ առանձին ինքնուրույն, միասնական հանցակազմի մասին է:
Սույն գործով դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքներից հետևում է, որ ամբաստանյալ Դ.Անանյանի գործողություններում բացակայում է երկու և ավելի անձանց սպանելու միասնական դիտավորությունը:
Գողության փորձի դեպքի վայրում հայտնաբերվելիս Դ.Անանյանի կողմից որևէ գործողություն, այդ թվում կրակոցներ չեն արձակվել իրենց հայտնաբերող անձանց և նրանց մեքենաների ուղղությամբ: Ռ.Անանյանին թողել են դեպքի վայրում և երկու եղբայր դիմել են փախուստի:
Տուժողների կողմից երկարատև հետապնդման ընթացքում Դ.Անանյանի կողմից սպանություններ կատարելուն ուղղված որևէ գործողություն չի կատարվել, այլ հակառակը ինչպես Դ.Անանյանի, այնպես էլ Գ.Անանյանի գործողություններն ուղղված են եղել փախուստ կատարելուն` հետապնդումից ազատվելուն:
Ամբաստանյալ Դ.Անանյանի համար կրակոցներ կատարելու նպաստավոր պայմաններն ստեղծվել են առջևից և ետևից շրջափակված լինելու պարագայում աջ կողմից նախ` Վ.Միրզոյանի վարած ավտոմեքենան մոտենալու, այնուհետև` Գ.Միրզոյանի կողմից արագությունը գցելու և հետապնդումը դադարեցված Վ.Միրզոյանի ավտոմեքենայի դիրքն ընդունելու պարագայում, տուժողների չկանխատեսած և չգիտակցված գործողությունների հետևանքով: Որևէ փաստական հանգամանք ձեռք չի բերվել առ այն, որ Դ.Անանյանը կրակելով Վ.Միրզոյանի վրա, այդ պահին դիտավորություն է ունեցել սպանելու Գ.Միրզոյանին:
Վերոշարադրյալից հետևում է, որ ամբաստանյալ Դ.Անանյանի գործողություններում բացակայում է երկու և ավելի անձանց սպանելու միասնական դիտավորությունը: Նշված դիտավորությունը վերջինիս մոտ ծագել է առանձին մեկը մյուսից:
Առաջին ատյանի դատարանը դատավճռով Դ.Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և Գ.Անանյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղավոր ճանաչելով` սխալ է կիրառել քրեական օրենքը, որը ենթակա չէր կիրառման, թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի էական խախտումներ:
Դ.Անանյանին անհրաժեշտ է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով ճանաչել անպարտ և արդարացնել` հանցակազմի բացակայության հիմքով: Գ.Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով անհրաժեշտ է ճանաչել անպարտ և արդարացնել` հանցակազմի բացակայության հիմքով:
Դիմողը խնդրել է մասնակիորեն բեկանել և փոփոխել Առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 30-ի դատավճիռը:
Դավիթ Մհերի Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով ճանաչել անպարտ և արդարացնել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: Գևորգ Մհերի Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով ճանաչել անպարտ և արդարացնել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կարգով Դավիթ Անանյանի և Գևորգ Անանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժները թողնել անփոփոխ:
59. Տուժող Վ.Միրզոյանի և տուժողի իրավահաջորդ Ա.Շահվեդյանի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով քրեական գործի նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները` հայտնել է, որ դատարանը հաստատված է համարել, որ Դավիթ Անանյանն առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ գողանալու նպատակով միավորվել և իր եղբայրներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ ստեղծել են կազմակերպված կայուն խումբ, խմբի կազմում կամ միայնակ շինություն (1 դրվագով՝ նաև բնակարան) մուտք գործելու եղանակով Հայաստանի Հանրապետության տարբեր մարզերում գործող բենզալցակայաններից գաղտնի հափշտակել են խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ, կատարել գողության փորձ, ապօրինաբար ձեռք բերված և կրած հրազենով կատարած 4 կրակոցներով՝ գողությանն իր և եղբայրների մասնակցությունը թաքցնելու նպատակով կատարել է երկու անձանց սպանության փորձ, իր կամքից անկախ հանգամանքներում նույն շարժառիթով սպանել է միայն տուժող Գագիկ Միրզոյանին, դիտավորությամբ հանրավտանգ եղանակով վնասել է ուրիշի գույքը, ապօրինաբար պահել է հրազեն, ինչպես նաև կատարել է սուտ մատնության դրդչություն: Ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի մասով դատարանը հաստատված է համարել, որ նրա արարքում բացակայում է սպանության՝ շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարելու որակյալ հատկանիշը, քանի որ ամբաստանյալներին ավտոմեքենաներով հետապնդող տուժողներ Գագիկ և Վահե Միրզոյանները կրակոցներին նախորդող պահին վարած ավտոմեքենաների սրահում եղել են միայնակ, հետապնդման ժամանակ և պայմաններում (ժամը, մթությունը և անձրևային եղանակը) այլ անձանց՝ վարորդների, հետիոտների և այլոց կյանքի համար ևս վտանգ չի առաջացրել (դատաքննության արդյունքում նման որևէ տվյալ ձեռք չի բերվել)։
Դատարանը սխալ է մեկնաբանել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետը, ինչը տվյալ մասով հանգեցրել է սխալ դատական ակտի կայացման։
Շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարված սպանությունն առկա է այն դեպքերում, երբ իրականացնելով որոշակի անձի սպանելու իր դիտավորությունը, հանցավորը գիտակցաբար գործադրել է մահ պատճառելու այնպիսի եղանակ, որն իր համար ակնհայտորեն վտանգավոր է եղել ոչ միայն տուժողի, այլև այլ անձանց կյանքի համար։
Նշված հանցագործության սուբյեկտիվ կողմը կարող է արտահայտվել ինչպես ուղղակի, այնպես էլ անուղղակի դիտավորությամբ, այսինքն՝ հանցավորը պետք է գիտակցի, որ սպանության իր ընտրած եղանակը վտանգավոր է ոչ միայն մեկ անձի կյանքի համար։
Դատարանը որպես իր հետևությունների ելակետ է ընդունել դեպքից հետո միայն` այն, որ Գագիկ և Վահե Միրզոյանները դեպքի պահին իրենց ավտոմեքենաներում եղել են միայնակ։ Մինչդեռ, դատարանը պարտավոր էր հիմք ընդունել դեպքի պահին հանցավորի դիտավորությունը, բոլոր մնացած այն հանգամանքները, որոնք այդ պահին նրա մոտ բացառել են հստակ պատկերացումն այն մասին, թե ավտոմեքենաներից յուրաքանչյուրում քանի անձ է իրականում գտնվել։
Ժամի, մթության, անձրևային եղանակի և ավտոմեքենաներն արագ ընթացքի մեջ գտնվելու պարագաները չպետք է թույլ տային Դավիթ Անանյանին վստահ լինել, որ իր արձակած կրակոցները բացի տուժողներից` այլ անձանց կյանքի համար վտանգ չեն ներկայացնելու: Նրա համար միևնույն է եղել, թե քանի մարդ կզոհվի, որպիսի պնդումը, հաստատված է նրանով, որ Վահե Միրզոյանի վրա՝ կրակ արձակելուց հետո` նա կրակել և սպանել է Գագիկ Միրզոյանին։
Ատրճանակն ինքնին շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով սպանություն կատարելու միջոց է:
Դավիթ Անանյանի կողմից Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցագործություն կատարելու մասով դատարանը նրան չի արդարացրել: Այն դեպքում, երբ խոսքը գնում է առանձին հանցագործության մասին: Դատավճիռն այս մասով ենթակա է պատճառաբանման և հաշվի առնելով, քննարկվող հանցագործության առկայության փաստը, Դավիթ Անանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակվի նաև այս կապակցությամբ։
Դատարանը հաստատված չի համարել Գևորգ Անանյանին Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, առաջադրված մեղադրանքը:
Ըստ դատարանի ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի համար կրակելու նպաստավոր պայմանները ստեղծել է ոչ թե Գևորգ Անանյանը, այլ այդ իրավիճակը ստեղծվել է նրանց հետապնդող ավտոմեքենաներով շրջափակված լինելու, իսկ այնուհետև՝ Գագիկ Միրզոյանի կողմից իր վարած ավտոմեքենայի արագությունը գցելու և մինչ այդ նրա արձակած կրակոցի հետևանքով հետապնդումը դադարեցրած Վահե Միզոյանի ավտոմեքենայի դիրքն ընդունելու պարագայում։ Դատարանը անվանել է «տուժողների չկանխատեսված և չգիտակցված գործողությունների հետևանք, որը չի կարող մեղսագրվել Գևորգ Անանյանին»։
Դատարանի նշված հետևությունները հակասում են գործի փաստական հանգամանքներին, քանի որ, երբ տուժող Վահե Միրզոյանը վիրավորվել և այդ պատճառով դադարեցրել է հետապնդումը, իսկ Գագիկ Միրզոյանը աջ է ընդունել, Գևորգ Անանյանի վարած ավտոմեքենան հավասարվել է նրան և վազանց կատարելու փորձ ձեռնարկելու փոխարեն այնքան ժամանակ է պահել այդ դիրքը, մինչև Դավիթ Անանյանը կրակ արձակի Գագիկ Միրզոյանի ուղղությամբ։ Այս հանգամանքը, ի թիվս այլնի, հաստատված է գործով վկա Սարո Միրզոյանի ցուցմունքներով, ով այդ ժամանակ իր ավտոմեքենան վարելիս է եղել «Ֆորդ Տրանզիտ»–ի հետևից և սկզբից մինչև վերջ ականատես է եղել այդ ամենին: Հասկանալով, որ հետապնդումը շարունակելու դեպքում իր վրա ևս կկրակեն, նա դադարեցրել է հետապնդումը։
Դավիթ Անանյանը կրակելու երկու դեպքերում էլ նստած է եղել Գևորգ Անանյանի կողքին, որը բացառել է նրա կողմից կրակոցները չտեսնելու վարկածը։ Վահե Միրզոյանի վրա կրակելու և նրան վիրավորելու պահից մինչև Գագիկ Մրզոյանի վրա կրակելու պահը որոշակի ժամանակահատված է անցած եղել: Գործով հաստատված չէ որևէ փաստ, որ Գևորգ Անանյանը կատարած լինի այնպիսի գործողություն, որով փորձեր խոչընդոտել եղբոր կողմից հաջորդ կրակոցների արձակումը։ Դրանից հետո նրա կողմից ավտոմեքենան վարել շարունակելը վկայում է սպանության հարցում նրա և նրա եղբոր միասնական դիտավորության առկայության մասին, անկախ նրանից, թե որ պահին է այդ դիտավորությունը ծագել։
Թեև դատաքննության ընթացքում Անանյան եղբայրները ցուցմունքներ են տվել, թե Գևորգ Անանյանը տեղյակ չի եղել Դավիթ Անանյանի մոտ ատրճանակի առկայության մասին, այնուամենայնիվ, նրանց մոտ միասնական դիտավորության առկայության փաստը հաստատվում է նրանով, որ քննարկվող դեպքի օրվանից հետո Գևորգ և Դավիթ Անանյանները տևական ժամանակ գտնվել են հետախուզման մեջ, իսկ հանցագործության գործիք հանդիսացած ատրճանակը գտնվել է նրանց մոտ։
Առաջին ատյանի դատարանը Գևորգ Անանյանին սպանությանը օժանդակելու մեղադրանքների մասով արդարացրել է առանց իրավական հիմքի գործի փաստական հանգամանքներից չբխող դատողություններ վկայակոչելով։
Դավիթ և Գևորգ Անանյանների արարքներում, բացի վերը նշվածներից, առկա է նաև Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմ։
Գործով հաստատված է, որ իրենց հանցավոր գործունեությունն իրականացնելու նպատակով Անանյան եղբայրները ստեղծել են կազմակերպված խումբ։
Հանցավոր խմբի կայունության հանգամանքը վեր է կասկածից: Դրա անդամները եղել են եղբայրներ, որոնցից յուրաքանչյուրն իրազեկված է եղել հանցավոր արշավանքի մանրամասների, դրանում իր և մյուսների դերակատարության մասին, համատեղ հանցավոր գործունեությունը, եղել է երկարատև:
Կազմակերպված խմբի զինված լինելու մասին է վկայում այն, որ բացի ատրճանակից, նրանց բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերվել և առգրավվել են «AKM» և «AKMC» ինքնաձիգերի համար նախատեսված՝ սառը զենք հանդիսացող սվինդանակ, թմբուկավոր ինքնաշեն ատրճանակ։
Կազմակերպված խմբի հանցավոր գործունեությունը բանդիտիզմ որակելու հարցում առկա է խոչընդոտ` նրանք քաղաքացիների կամ կազմակերպությունների նկատմամբ հարձակումներ չեն ծրագրել և իրականացրել։
2011 թվականի ապրիլի 26-ի լույս 27-ի գիշերը Դավիթ և Գևորգ Անանյանները գողացված վառելանյութին տիրանալու՝ իրենց հանցավոր նպատակն ավարտին հասցնելու դիտավորությամբ կրակ են արձակել իրենց հետապնդող Վահե և Գագիկ Միրզոյանների վրա, որի հետևանքով Վահե Միրզոյանը ստացել է ծանր վիրավորում, իսկ Գագիկ Միրզոյանը՝ մահացել է։
Անանյան եղբայրներից բաղկացած հանցավոր խումբն ունեցել է բենզինի և դիզվառելիքի գողություններ կատարելու համար հատուկ հարմարեցված միջոցներ (պոմպեր, ձեռնոցներ, պլաստմասե տարաներ և այլն):
Դավիթ և Գևորգ Անանյանները պետք է մեղավոր ճանաչվեն և դատապարտվեն նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անկախ նրանից, որ Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1-րդ հոդվածը այդ հարցի լուծման հնարավորությունը վերջին հաշվով վերապահել է դատախազին:
Հանցագործությամբ ուղղակիորեն պատճառված վնասի՝ տուժող Վահե Միրզոյանից գողացված բենզինի և դիզելային վառելանյութի ընդհանուր արժեքը հանդիսացող 1.375.840 ՀՀ դրամի մասով Դատարանը քաղաքացիական հայցը մերժել է, Ռուսլան Անանյանի գործով օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով այդ հարցն արդեն իսկ լուծված լինելու պատճառաբանությամբ։
Դատարանն անտեսել է այն հանգամանքը, որ հանցավոր խմբի գործունեության պայմաններում այդ վնասը նրանցից ենթակա է բռնագանձման համապարտության կարգով, որպիսի պայմաններում վերը նշված դատավճռի առկայությունը պետք է պարտադրեր դատարանին այդ նույն գումարը համապարտության կարգով բռնագանձել Դավիթ և Գևորգ Անանյաններից։
Փաստաբանական ծախսերի և Վահե Միրզոյանի բուժման համար կատարված ծախսերի, բարոյական վնասի հատուցման մասերով քաղաքացիական հայցն առանց քննության թողնելու մասով դատարանը, հրաժարվել է արդարադատության իրականացումից:
Դիմողը խնդրել է ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների մասով նրանց առաջադրված մեղադրանքներում կատարված փոփոխությունների, ինչպես նաև նրանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղավոր չճանաչելու և չդատապարտելու, տուժող Վահե Միրզոյանի և տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանի քաղաքացիական հայցի չբավարարված մասերով բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 30-ի դատավճիռը և այդ մասերով դատական ակտը փոփոխել, Դավիթ Անանյանին մեղավոր ճանաչել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել նշված հանցագործության համար նշանակված պատիժը նշանակվածներին մասնակի գումարելով: Գևորգ Մհերի Անանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով և 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել նշված հանցագործությունների համար նշանակված պատիժները նշանակվածներին մասնակի գումարելով:
Դավիթ Անանյանին և Գևորգ Անանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրանց նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել նշված հանցագործության համար նշանակված պատիժները նշանակվածներին մասնակի գումարելով:
Քաղաքացիական հայցի մերժված և առանց քննության թողնված մասերը բավարարել:
60. Դիմող ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաների պաշտպան Լ.Մնոյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով քրեական գործի նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները հայտնել է, որ առաջին ատյանի դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11 կետով և 104 հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11 կետերով Դավիթ Մհերի Անանյանին առաջադրված մեղադրանքը 30.09.2013թ.-ի դատավճռով վերավորակելով և մեղավոր ճանաչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11 կետերով, 104 հոդվածի 2-րդ մասի 11 կետով, նրան պատիժ նշանակելով ազատազրկում 20 տարի ժամկետով, խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասում սահմանված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը, նույն օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված` պատժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Դավիթ Մհերի Անանյանը իրեն մեղավոր է ճանաչել գողությունների մասով և զղջացել` կատարածի համար, չի ընդունել դիտավորությամբ սպանության և դիտավորությամբ սպանության փորձ կատարելը: Հայտնել է, որ կրակել է իր և եղբոր` Գևորգ Անանյանի կյանքը փրկելու համար, քանի որ հետապնդման ժամանակ շրջապատված են եղել 3 ավտոմեքենաներով: Հետապնդողների կողմից բազմիցս ստեղծվել է վթարային իրավիճակ, որն իր հերթին Դավիթ և Գևորգ Անանյանների կյանքին վտանգ է սպառնացել: Գ.Անանյանը մեքենաների բախումը կանխելու նպատակով <<Ֆորդ Տրանզիտ>> ավտոմեքենան ձախ է քաշել և հայտնվել ծաղկանոցում: Այս փաստն ապացուցում է, որ Անանյանների կյանքին վտանգ է սպառնացել, նրանց գործողությունները ուղղորդված չեն եղել գույքը վնասելու դիտավորությամբ, նրանք հայտնվել են վթարային վիճակում:
Տուժող Գ.Միրզոյանի այրին` Անահիտ Շահվերդյանը, դատարանում հայտնեց, որ ամուսինը որսորդական զենք ունի, և այն գտնվում է իրենց տանը: Դ. և Գ.Անանյանները բազմիցս նշել են որ իրենց հետապնդող, <<Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ>> ավտոմեքենայի վարորդի ձեռքին զենք են տեսել, որ վերջինս կրակոցներ է արձակել իրենց ուղղությամբ:
Ամբաստանյալ Գ.Անանյանը <<Ֆորդ Տրանզիտ>> ավտոմեքենան վարել է դեռևս բենզալցակայանից, տուժողների հետապնդումից ու բռնվելուց խուսափելու նպատակով և ոչ թե տուժողներին հետապնդելու և նրանց կյանքից զրկելուն օժանդակելու նպատակով:
Դ.Անանյանի համար կրակոցներ կատարելու նպաստավոր պայմաններն ստեղծվել են առջևից և ետևից շրջափակված լինելու պարագայում աջ (իր) կողմից նախ` Վ.Միրզոյանի վարած ավտոմեքենան մոտենալու, այնուհետև` Գ.Միրզոյանի կողմից արագությունը գցելու և հետապնդումը դադարեցրած Վ.Միրզոյանի ավտոմեքենայի դիրքն ընդունելու պարագայում, այսինքն` տուժողների չկանխատեսված և չգիտակցված գործողությունների հետևանքով: Անանյանները միաժամանակ գտնվելով <<Ֆորդ Տրանզիտ>> ավտոմեքենայի մեջ, չէին կարող հետապնդել տարբեր նպատակներ: Ուստի Դ.Անանյանը չէր կարող այլ հանցանքը թաքցնելու նպատակով դիտավորյալ սպանություն կատարել, քանի որ <<Ֆորդ տրանզիտ>> ավտոմեքենայի ղեկին եղել է Գ.Անանյանը, իսկ Դ.Անանյանը տվյալ պայմաններում ենթարկվել է Գ.Անանյանի գործողություններին: Ապացուցված է նաև, որ Դ.Անանյանը կրակել է փախուստի ժամանակ, այլ ոչ թե բենզալցակայանում:
Ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի կողմից կրակոցներն արձակվել են մյուս ամբաստանյալ Գ.Անանյանի վարած <<Ֆորդ տրանզիտ>> մակնիշի ավտոմեքենայով գողության (փորձի) դեպքի վայրից` բենզալցակայանից փախուստ կատարելու (հետապնդվելու) և այդ նպատակով այն տևական ժամանակ (Երևան-Էջմիածին ավտոճանապարհից մինչև Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհ) վարելու պարագայում` <<Ամիգո>> խաղատան մոտ:
Հետապնդողների գործողություների արդյունքում ստեղծվել են Անանյանների կյանքին սպառնացող, վտանգավոր իրավիճակներ, վերջիններս բազմիցս փորձել են կանխել մեքենաների բախումը: Դ.Անանյանը համոզվել է, որ բռնելու դեպքում կսպանեն, վախենալով իր և եղբոր կյանքի համար` կրակել է հետապնդողների մեքենաների ուղղությամբ, նպատակ ունենալով վախեցնել, որ վերջիններս դադարեցնեն հետապնդումը: Դ.Անանյանի արարքում բացակայում է այլ հանցանքը թաքցնելու նպատակով կատարած դիտավորությամբ սպանություն կամ դիտավորությամբ սպանության փորձի արարքը:
Հետապնդողները բազմիցս ստեղծել են այնպիսի վթարային վտանգավոր իրավիճակ, որ Գ.Անանյանը ցանկության դեպքում չէր կարող գույքին դիտավորյալ վնաս պատճառել: Եթե ցանկություն ունենար, ապա մեքենան բախումից կանխելու համար, 120 կմ. ժամ արագության տակ, չէր փախցնի` չէր հայտնվի ծաղկանոցում, այլ ղեկը աջ կպահեր կհարվածեր տուժողի մեքենային:
Մեքենան վարելու դիրքը պայմանավորված է եղել հետապնդողների մեքենաների արագությունից և դիրքից: Մեքենան վարելիս Գ.Անանյանը ենթարկվել է հետապնդողների կողմից ստեղծված իրավիճակին և թելադրանքին: Գ.Անանյանը ամեն ինչ արել է որպեսզի կանխի մեքենաների բախումը, սակայն անկախ իր կամքից, հետապնդողների գործողությունների արդյունքում չի հաջողվել խուսափել մեքենաների բախումից:
Դատարանը չի անդրադարձել այն փաստին, որ Անանյանները հայտնել են, որ <<Ֆորդ Տրանզիտ>> ավտոմեքենայի դիմապակին վնասվել է իրենց վրա բենզալցակայանում հարձակվելու և մեքենային հարվածելու արդյունքում: <<Ֆորդ Տրանզիտ>> ավտոմեքենայի սեփականատեր Արա Խարազյանը հայտնել է, որ մեքենան Դ.Անանյանին հանձնելու պահին եղել է նորմալ վիճակում, առանց վնասվածքի:
Բոլոր փորձաքննության եզրակացությունների մեջ նշված է <<Ֆորդ Տրանզիտ>> ավտոմեքենայի դիմապակու վնասվածքի առկայության փաստը, սակայն բացակայում է վնասվածքի պատճառը: Դատարանն անտեսել է փորձաքննության եզրակացության մեջ նշված <<Ֆորդ Տրանզիտ>> ավտոմեքենայի դիմապակու վնասվածքի առկայության փաստը:
Արարքի ճիշտ քրեաիրավական գնահատման համար կարևոր է հանցագործության շարժառիթի բացահայտումը: Պատշաճ գնահատման չեն ենթարկվել Դ.Անանյանի արարքի ճիշտ որակման համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքները: Հանցանքը թաքցնելու կամ դրա կատարումը հեշտացնելու նպատակով, հանցավորը պետք է ցանկանա սպանություն կատարել, որպեսզի առկա լինի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով և 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11 կետերով նախատեսված հանցակազմը: Դավիթ Անանյանի մոտ բացակայել է վերը նշված հոդվածների` 11-րդ կետով նախատեսված նպատակի առկայությունը, դրա մասին է վկայում Դ.Անանյանի ցուցմունքները: Վերջինս ցանկության դեպքում էլ չէր կարող թաքցնել հանցագործությունը, քանի որ տուժողները և վկան հայտնել են, որ տեսել են հանցագործներին և սպասել մինչև գողոնը բարձեն մեքենան և հեռանալուց բռնեն: Դ.Անանյանը կրակել է հետապնդման ժամանակ, այն էլ 20-30 կմ. հեռանալուց հետո: Այս հանգամանքն ապացուցում է, որ Դ.Անանյանն ի սկզբանե ցանկություն չի ունեցել այլ հանցանքը թաքցնելու կամ դրա կատարումը հեշտացնելու նպատակով կատարել սպանություն: Սպանությունը կատարվում է ուղղակի մտադրությամբ, միայն այն ժամանակ, երբ հանցավորի վերջնական նպատակն է պատճառել մահ:
Եթե Դ.Անանյանը հանցանքը թաքցնելու կամ դրա կատարումը հեշտացնելու նպատակ հետապնդեր, կաներ բենզալցակայանում, հարձակման ժամանակ, և կվերացներ բոլոր հանցանշանները և խոչնդոտները: Միայն այդ պարագայում Դ.Անանյանի արարքը կդիտվեր որպես հանցանքը թաքցնելու կամ դրա կատարումը հեշտացնելու նպատակ: Դ.Անանյանի արարքը ճիշտ չի որակել` նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Նշանակված պատիժը չի համապատասխանում Դավիթ Անանյանի կատարած արարքի ծանրությանն ու անձին: Դ.Անանյանի արարքում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետի և 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերի հատակնիշները: Այն համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասին:
Դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում Գևորգ Անանյանի արարքի ծանրությանն ու անձին:
Առաջին ատյանի դատարանը պատիժ սահմանելիս նշել է, <<որպես անձը բնութագրող և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք դիտվում է այն, որ ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանը նախկինում դատապարտված չի եղել, երիտասարդ լինելը, խնամքին կնոջ` 1982թ. ծնված Նարինե Պապոյանի առկայությունը, բնակության և ուսման վայրում դրականորեն բնութագրվելը, խնամքին փոքրահասակ որդու` 2005թ. ծնված Սոս Դավիթի Անանյանի առկայությունը, գողությունների կատարման փաստն ընդունելը, հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը` հաշվի առնելով այն, որ վերջինս 2012թ. հուլիսի 13-ին և նույն թվականի օգոստոսի 2-ին մասնակցել է քննչական փորձարարությունների կատարմանը, մատնացույց արել գողության դեպքի վայրերը, մանրամասնել դրա կատարման հանգամանքները:>>:
Դատարանը նշանակել է խիստ պատիժ`ազատազրկում 20 տարի ժամկետով:
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնահատել նախկինում դատապարտված չլինելը, խնամքին հոր` 1958թ. ծնված Մհեր Անանյանի վատառողջ մոր` 1958թ. ծնված Վարդիթեր Սահինյանի առկայությունը, Երևանի ճարտարապետության և շինարարության պետական համալսարանի ուսանող հանդիսանալը, արևելյան մարտարվեստի մրցումների մրցանակակիր դառնալն ու բազմիցս պարգևատրվելը, իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` բնակության վայրում դրականորեն բնութագրվելը, անկեղծորեն զղջալն ու իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը` հաշվի առնելով այն, որ վերջինս 2012 թվականի հուլիսի 13-ին մասնակցել է քննչական փորձարարության կատարմանը, մատնացույց արել գողության դեպքի վայրերը, մանրամասնել դրա կատարման հանգամանքները: Արձանագրել է, որ ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոնշյալ հանգամանքները ողջամտորեն նվազեցնում են ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների անձի հանրային վտանգավորությունը:
Ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:
Պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող` վերը նշված հանգամանքների առկայության, և խստացնող հանգամանքների բացակայության պարագայում դատարանը չի պատճառաբանել, թե ինչու ավելի մեղմ պատիժը չէր կարող ծառայել պատժի նպատակներին:
Դատավճռով նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով, այն չի համապատասխանում Դ.Անանյանին վերագրվող հանցագործության ծանրությանը և անձին: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածին համապատասխան, նշված հանգամանքը առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը բեկանելու և փոփոխելու հիմք է:
Դիմողը խնդրել է բեկանել և փոփոխել Առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 30-ի դատավճիռը, Դավիթ Մհերի Անանյանի արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերը վերաորակել 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Դավիթ և Գևորգ Անանյանների նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնել` որպես պատիժ նշանակելով արարքի համար օրենքով սահմանված պատժի նվազագույնը:
61. Դատախազ Հ.Բարսեղյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը խնդրեց այն բավարարել, առարկեց պաշտպան Լ.Մնոյանի և տուժողի իրավահաջորդի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքների դեմ:
Տուժող Վ.Միրզոյանի և տուժողի իրավահաջորդ Ա.Շահվերդյանի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը խնդրեց այն բավարարել, առարկեց դատախազ Տ.Պողոսյանի և պաշտպան Լ.Մնոյանի վերաքննիչ բողոքների դեմ:
Դավիթ և Գևորգ Անանյանների պաշտպան Լ.Մնոյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը խնդրեց այն բավարարել, չառարկեց դատախազ Տ.Պողոսյանի վերաքննիչ բողոքի դեմ` առարկեց տուժողի իրավահաջորդի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքի դեմ:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքներում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին մեղադրող կողմի, պաշտպանական կողմի և տուժողի ներկայացուցչի ելույթները, ուսումնասիրելով, վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ, հանգում է հետևության, որ դատախազ Տ.Պողոսյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել, պաշտպան Լ.Մնոյանի, տուժողի իրավահաջորդի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքները պետք` բավարարել մասնակի, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
62. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-րդ հոդվածի համաձայն`
<< Հանցափորձ է համարվում ուղղակի դիտավորությամբ կատարված այն գործողությունը (անգործությունը), որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն, եթե հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել անձի կամքից անկախ հանգամանքներով:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի համաձայն`
<< 1. Կատարողի հետ մեկտեղ հանցակիցներ են համարվում կազմակերպիչը, դրդիչը և օժանդակողը:
2. Կատարող է համարվում այն անձը, ով անմիջականորեն կատարել է հանցանքը կամ դրա կատարմանն անմիջականորեն մասնակցել է այլ անձանց (համակատարողների) հետ համատեղ, ինչպես նաև հանցանքը կատարել է այլ այնպիսի անձանց օգտագործելու միջոցով, ովքեր օրենքի ուժով ենթակա չեն քրեական պատասխանատվության կամ հանցանքը կատարել են անզգուշությամբ:
3. Կազմակերպիչ է համարվում այն անձը, ով կազմակերպել կամ ղեկավարել է հանցանքի կատարումը, ինչպես նաև ստեղծել է կազմակերպված խումբ կամ հանցավոր համագործակցություն կամ ղեկավարել է դրանք:
4. Դրդիչ է համարվում այն անձը, ով մեկ ուրիշ անձի դրդել է հանցանք կատարելու՝ համոզելու, նյութապես շահագրգռելու, սպառնալիքի միջոցով կամ այլ եղանակով:
5. Օժանդակող է համարվում այն անձը, ով հանցագործությանն օժանդակել է խորհուրդներով, ցուցումներով, տեղեկատվություն կամ միջոցներ, գործիքներ տրամադրելով կամ խոչընդոտները վերացնելով, ինչպես նաև այն անձը, ով նախապես խոստացել է պարտակել հանցագործին, հանցագործության միջոցները կամ գործիքները, հանցագործության հետքերը կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, ինչպես նաև այն անձը, ով նախապես խոստացել է ձեռք բերել կամ իրացնել այդպիսի առարկաները:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի համաձայն`
<<… 2. Սպանությունը՝
1. երկու կամ ավելի անձանց,
… 6) շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով, …
… 11) այլ հանցանքը թաքցնելու կամ դրա կատարումը հեշտացնելու նպատակով, …
… պատժվում է ազատազրկմամբ՝ տասներկուսից քսան տարի ժամկետով, կամ ցմահ ազատազրկմամբ: պատժվում է ազատազրկմամբ՝ տասներկուսից քսան տարի ժամկետով, կամ ցմահ ազատազրկմամբ:>>:
ՀՀ քրեաքկան օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի համաձայն`
<<… 2. Գողությունը, որը կատարվել է՝
… 2) խոշոր չափերով,
3) պահեստարան կամ շինություն ապօրինի մուտք գործելով` …
...պատժվում է տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով:
3. Գողությունը, որը կատարվել է՝
1) առանձնապես խոշոր չափերով,
1.1) բնակարան ապօրինի մուտք գործելով,
2) կազմակերպված խմբի կողմից`
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից ութ տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա: >>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի համաձայն`
<< 1. Ուրիշի գույքը դիտավորությամբ ոչնչացնելը կամ վնասելը, որը զգալի չափերի վնաս է պատճառել՝…
2. Նույն գործողությունը, որը՝
1) կատարվել է հրկիզման, պայթյունի կամ հանրավտանգ այլ եղանակով,
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը չորս տարի ժամկետով:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի համաձայն`
<< 1. Ապօրինի կերպով հրազեն, բացի ողորկափող հրազենից և դրա փամփուշտներից, ռազմամթերք, ակոսափող հրազենի փամփուշտներ, պայթուցիկ նյութեր կամ պայթուցիկ սարքեր ձեռք բերելը, իրացնելը, պահելը, փոխադրելը կամ կրելը՝
պատժվում է կալանքով՝ առավելագույնը երեք ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով: …>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի համաձայն`
<< 1. Հանցագործության մասին սուտ մատնությունը, եթե անձը գործել է` գիտակցելով, որ իր տրամադրած տեղեկատվությունը կեղծ է՝
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից չորսհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ մեկից երեք ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով: …>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<1. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի. <<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Վերոհիշյալ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն.
<< 1. Յուրաքանչյուր ոք ունի արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում իր շահերին առնչվող քրեական գործի քննության իրավունք…
…3.Քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզել ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
4. Կասկածյալի, մեղադրյալի և նրանց պաշտպանի հայտարարություններն իրենց անմեղության, կասկածյալին կամ մեղադրյալին արդարացնող, իրենց պատասխանատվությունը մեղմացնող ապացույցների առկայության մասին, ինչպես նաև քրեական դատավարության ընթացքում օրինականության խախտումների վերաբերյալ բողոքները պետք է մանրակրկիտ ստուգի քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն.
<< 1.Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ:
2. Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե`
2) արարքի մեջ հանցակազմ չկա. …
… 2. Քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման, իսկ գործի վարույթը ենթակա է կարճման` կատարված հանցագործությանը կասկածյալի կամ մեղադրյալի մասնակցությունն ապացուցված չլինելու արդյունքում, եթե սպառված են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները:
…5. Դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը: …>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն. <<Գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն.
<<Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից:
Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն ….
….6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը…>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Արդարացման դատավճիռը ճանաչում և հռչակում է հանցանքի կատարման մեջ ամբաստանյալի անմեղությունը` այն մեղադրանքով, որով նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2. Դատարանը պարտավոր է սույն օրենսգրքի 35 հոդվածի առաջին մասի 1-3-րդ կետերով և երկրորդ մասով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում տվյալ դատական նիստում կայացնել արդարացման դատավճիռ: …>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի համաձայն`
<< Բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է`
... 2) ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը կամ Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագիրը. …
… 4) դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին: …>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի համաձայն`
<< 1. Պարզելով, որ գործի փաստական հանգամանքների մասին առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտում շարադրված՝ դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում գործի փաստական հանգամանքներին, վերաքննիչ դատարանը ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանում և փոփոխում է դատական ակտը կամ գործը ուղարկում է առաջին ատյանի դատարան` նոր քննության: …>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ հոդվածի համաձայն`
<< 1. Քրեական օրենքի կամ միջազգային պայմանագրի ոչ ճիշտ կիրառումը քրեական օրենքի կամ Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրի այն հոդվածի կամ հոդվածի այն մասի կիրառումն է, որը ենթակա չէր կիրառման, կամ այն հոդվածի կամ հոդվածի այն մասի չկիրառումն է, որը ենթակա էր կիրառման, կամ քրեական օրենքի կամ միջազգային պայմանագրի սխալ մեկնաբանումն է, որը չի համապատասխանում դրա իսկական իմաստին: …>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի համաձայն`
<< 1. Քրեադատավարական օրենքի էական խախտումներ են դատական քննության ժամանակ սույն օրենսգրքի սկզբունքների և այլ ընդհանուր դրույթների խախտումները, որոնք գործին մասնակցող անձանց` օրենքով երաշխավորված իրավունքներից զրկելու կամ դրանցում սահմանափակելու կամ այլ ճանապարհով խոչընդոտել են գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտմանը, ազդել են կամ կարող էին ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա: …>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի համաձայն`
<< 1. Գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով:
2. Վերաքննիչ դատարանն ամբաստանյալին կարող է նշանակել առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նախատեսվածից ավելի խիստ պատիժ միայն այն դեպքում, երբ տվյալ հիմքով բողոքը բերել է դատախազը, ինչպես նաև տուժողը կամ նրա ներկայացուցիչը>>:
63. Առաջին ատյանի դատարանը 2013 թվականի սեպտեմբերի 30-ի դատավճռում նշել է. << Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դատարանն հաստատված համարեց այն, որ`
- ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանն առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ գողանալու նպատակով միավորվել և իր եղբայրներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ ստեղծել են կազմակերպված կայուն խումբ, խմբի կազմում կամ միայնակ շինություն (1 դրվագով` նաև բնակարան) մուտք գործելու եղանակով ՀՀ տարբեր մարզերում գործող բենզալցակայաններից գաղտնի հափշտակել են խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ, կատարել գողության փորձ, ապօրինաբար ձեռք բերած և կրած հրազենով կատարած 4 կրակոցներով` գողությանն իր և եղբայրների մասնակցությունը թաքցնելու նպատակով կատարել է երկու անձանց սպանության փորձ, իր կամքից անկախ հանգամանքներով նույն շարժառիթով սպանել է միայն տուժող Գագիկ Միրզոյանին, դիտավորությամբ հանրավտանգ եղանակով վնասել` ուրիշի գույքը, ապօրինաբար պահել է հրազեն, ինչպես նաև կատարել` սուտ մատնության դրդչություն, այսինքն` մեղավորությամբ կատարել է հանցավոր արարքներ« որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
- ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանն իր եղբայրներ Դավիթ և Ռուսլան Անանյանների հետ առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ գողանալու նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբի կազմում շինություն մուտք գործելու եղանակով ՀՀ տարբեր մարզերում գործող բենզալցակայաններից գաղտնի հափշտակել են խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ, նույն խմբի կազմում Դ.Անանյանի հետ կատարել բնակարան մուտք գործելով զուգորդված գողության փորձ, ինչպես նաև հանրավտանգ եղանակով դիտավորությամբ վնասել է ուրիշի գույքը, այսինքն` մեղավորությամբ կատարել է հանցավոր արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալներից յուրաքանաչյուրը քրեական պատասխանատվության և պատժի ենթակա է վերոնշյալ հոդվածներով ( համապատասխան մասերով և կետերով)։
Դատարանը ամբաստանյալ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին առաջադրված մեղադրանքում վերոնշյալ փոփոխությունները կատարելիս հաշվի է առնում ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի պահանջը` այն, որ ամբաստանյալների վիճակը դրանով չի վատթարանում, նրանց պաշպանության իրավունքը չի խախտվում։
Դատարանը փաստում է, որ Դավիթ Անանյանի արարքը չի կարող որակվել որպես երկու անձանց սպանություն (ավարտված տեսակ), քանի որ թեև վերջինս գործել է այլ հանցանքը թաքցնելու միասնական շարժառիթով և երկու անձանց սպանելու ուղղակի դիտավորությամբ, սակայն նրա հանցավոր գործողությունների հետևանքով մահացել է միայն տուժող Գագիկ Միրզոյանը, իսկ Վահե Միրզոյանը նրա կամքից անկախ հանգամանքներով մնացել է կենդանի։ Նման պայմաններում Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Դ.Անանյանի արարքը պետք է որակվի որպես այլ հանցանքը թաքցնելու նպատակով երկու անձանց սպանության փորձ և տուժող Գ.Միրզոյանի սպանություն (ավարտված, սակայն դարձյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով)։
Դատարանի համոզմամբ ամբաստանյալ Դ.Անանյանի վերոնշյալ արարքում բացակայում է նաև սպանության` շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարելու հատկանիշը, քանի որ ամբաստանյալներին ավտոմեքենաներով հետապնդող տուժողներ Գագիկ և Վահե Միրզոյանները կրակոցներին նախորդող պահին իրենց վարած ավտոմեքենաների սրահում եղել են միայնակ, հետապնդման ժամանակ և պայմաններում (ժամը, մթությունը և անձրևային եղանակը) այլ անձանց` վարորդների, հետիոտների և այլոց կյանքի համար ևս վտանգ չի առաջացել ( դատաքննության արդյունքներով նման որևէ տվյալ ձեռք չի բերվել)։
Դատարանը փաստում է, որ սպանության օժանդակության վերաբերյալ մասով ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանին առաջադրված մեղադրանքն ապացուցված չէ, սպառվել են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու և հետազոտելու հնարավորությունները, որպիսի հետևության հանգում է հետևյալ դատողությունների և իրավական վերլուծությունների արդյունքներով.
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբանությունները, պարտադիր են դատարանների համար նույնանման փաստական հանգամանքներով այլ գործի քննության ժամանակ։
Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի նախադեպային որոշման մեջ դատարանը համակողմանիորեն անդրադարձել է արարքի քրեաիրավական որակման և ապացուցման հիմնախնդրին` փաստելով, որ քրեական դատավարությունը ճանաչողական գործունեություն է, որն ուղղված է նախկինում տեղի ունեցած դեպքի հանգամանքների հետազոտմանը և վերականգմանը։ Քրեադատավարական ճանաչողության բովանդակության և կառուցվածքի բացահայտումը սերտորեն կապված է ապացուցում հասկացության հետ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ ապացուցումը՝ գործի օրինական, հիմնավորված և արդարացի լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է։
Ապացուցման առարկա կամ ապացուցման ենթակա հանգամանքներ հասկացության հետ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրքը կապում է «ապացույցների բավարարություն» հասկացությունը, ուստի Վճռաբեկ դատարանն ընդգծել, որ եթե ապացուցման առարկան ցույց է տալիս, թե ինչ է անհրաժեշտ պարզել յուրաքանչյուր քրեական գործով, ապա ապացույցների բավարարությունը կապված է այն ապացուցողական նյութի հետ, որը վերաբերում է ապացուցման առարկային և թույլ է տալիս այդ հանգամանքների մասին գալ արժանահավատ հետևության։ Որոշելով ապացույցների բավարարությունը` վարույթն իրականացնող մարմինները լուծում են քրեական գործի համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքների հետազոտման խորության աստիճանի հետ կապված հարցերը, մասնավորապես այն, թե ի՞նչ աստիճանի պետք է մանրացվի յուրաքանչյուր հանգամանքը, և ինչ ծավալի ապացույցներ են անհրաժեշտ այդ հանգամանքները հավաստի պարզելու և դրա հիման վրա այս կամ այն դատավարական որոշումը կայացնելու համար։
Այսպիսով, ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` այդ հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը։
Ի տարբերություն ապացուցման առարկայի, ապացույցների բավարարություն հասկացության բովանդակությունը քրեական դատավարության օրենսդրությամբ բացահայտված չէ, այսինքն` օրենքում հստակ նշում չկա այն մասին, թե մինչև երբ պետք է հավաքվեն և հետազոտվեն ապացույցները, որպեսզի յուրաքանչյուր գործով պարզվի ապացուցման առարկան ամբողջությամբ կամ նրա տարրերն առանձին վերցրած։ Բացի այդ, օրենքում սահմանված չէ միասնական չափանիշ առ այն, թե ե՞րբ են ի հայտ գալիս յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման առարկան բացահայտված համարելու հիմքերը։
Վճռաբեկ դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի համակարգային վերլուծության հիման վրա արձանագրել է ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդհանուր չափանիշները՝
1) վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունք,
2) դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն,
3) անմեղության կանխավարկած։
Ապացույցների բավարարությունը որոշելու առաջին չափանիշը վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունքն է։ Վերջինիս Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ որոշման մեջ և դիրքորոշում ձևավորել այն մասին, որ ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցներն հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ։
Ապացույցները, որոնք հավաքվել և ստուգվել են օրենքին համապատասխան, կազմում են ներքին համոզմունքի այն օբյեկտիվ հիմքը, որն իր դրսևորումն է գտնում ընդունվող որոշումներում։ Թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող լինել կամայական։ Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը։
Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ ներքին համոզմունքը վարույթն իրականացնող մարմնի համոզմունքն է առ այն, որ առկա ապացույցները բավարար են գործի ճիշտ լուծման համար անհրաժեշտ հանգամանքները բացահայտված դիտելու համար։
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է նաև, որ ապացույցների բավարարությունը չի կարող որոշվել թվաբանական ցուցանիշով, այդ պատճառով ՀՀ քրեադատավարական օրենքն օգտագործում է «ապացույցների համակցություն» հասկացությունը, միևնույն ժամանակ փաստել է, որ ապացույցները բավարար չեն, եթե`
1) գործում բացակայում է որևէ ապացույց գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հանգամանքի պարզման համար,
2) եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հանգամանքն անհրաժեշտ խորությամբ և լրիվությամբ,
3) այդ հանգամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում։
Ապացույցների բավարարությունը որոշելու երկրորդ չափանիշը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված դատավարական որոշումների հիմնավորվածության և պատճառաբանվածության պահանջն է։
Քրեական վարույթի ընթացքում ընդունվում են բազմաթիվ դատավարական որոշումներ, որոնցից յուրաքանչյուրը պահանջում է ապացուցման առարկայի մեջ մտնող հանգամանքների ապացուցվածության տարբեր աստիճաններ, ընդ որում` մինչդատական վարույթն ամփոփող դատավարական որոշում` տվյալ դեպքում մեղադրական եզրակացություն և դատական քննությունն ամփոփող դատավարական որոշում` մեղադրական դատավճիռ կայացնելու դեպքում պահանջվում է այդ հանգամանքների հավաստի ապացուցվածություն։
Ապացույցների բավարարությունը որոշելու երրորդ չափանիշը անմեղության կանխավարկածի սկզբունքն է (անմեղության կանխավարկածի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանն իր դիրքորոշումն է արտահայտել Արմեն Բաբայանի և Սուրեն Թումանյանի վերաբերյալ 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 որոշման 14-րդ կետում)։
Վճռաբեկ դատարանն Ա.Բաբայանի և Ս.Թումանյանի վերաբերյալ 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 նախադեպային որոշման մեջ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) դատարանի կարգավիճակի բնութագրական կողմերից մեկն էլ այն է, որ որպես քրեական գործը քննող անկախ և անկողմնակալ մարմին, դատարանը չի կարող հանդես գալ մեղադրանքի կամ պաշտպանության կողմում և պետք է արտահայտի միայն իրավունքի շահերը։ Քրեական գործը քննող դատարանը, պահպանելով օբյեկտիվությունը և անկողմնակալությունը, մեղադրանքի և պաշտպանության կողմերի համար պետք է ստեղծի գործի հանգամանքների բազմակողմանի և լրիվ հետազոտման անհրաժեշտ պայմաններ՝ դրանով իսկ ապահովելով մրցակցության սկզբունքի կենսագործումը և հասնելով քրեական դատավարության առջև դրված խնդիրների իրագործմանը»։
Վերոնշյալից հետևում է, որ դատարանը չի կրում մեղադրանքը ապացուցելու կամ քրեական հետապնդման մարմնի թույլ տված թերացումները, բացթողումները վերացնելու պարտականություն։ Ապացուցմանը մասնակցելը դատարանի իրավունքն է, այլ ոչ թե պարտականությունը, մեղադրանքը ապացուցելու պարտականությունը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ և 124-րդ հոդվածների ուժով կրում են քրեական հետապնդման մարմինները։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն` դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազն ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ։ Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի։ Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան՝ մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում։
Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 2010թ. փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ /0632/01/08 քրեական գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն այն իրավական դիրքորոշումն է արտահայտել, որ «թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող կամայական լինել։ Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը։ Ապացույցների գնահատումն համապատասխան որոշումներում պետք է արտահայտվի պատճառաբանական եզրահանգումների ձևով՝ հիմնավորելով, թե ինչու որոշ ապացույցներ դրվել են որոշման հիմքում, իսկ մյուսները՝ մերժվել են՝ ճանաչվելով ոչ հավաստի»։
Համաձայն նույն նախադեպային որոշման` հակասական ապացույցների առկայության պարագայում, երբ հնարավոր չէ հիմնավորված հետևության հանգել անձի մեղավորության կամ անմեղության և այլ հարցերի վերաբերյալ, վարույթն իրականացնող մարմինը միայն ապացույցների հետազոտությունից և գնահատումից հետո կարող է ապացույցների մի մասին մյուսների նկատմամբ առավելություն կամ նվազ կարևորություն տալ։
Վերոնշյալ մեջբերման լույսի ներքո Դատարանը փաստում է, որ գործն ըստ էության քննող դատարանը կաշկանդված չէ քննվող դեպքի և դրա հանգամանքների, արարքի որակման (բացառությամբ ամբաստանյալի վիճակը վատթարացնելու) վերաբերյալ նախորդ դատավարական փուլերում տրված գնահատականներով, քանի որ ապացույցները գնահատելիս ղեկավարվում է իր ներքին համոզմունքով, ինչը կարող է տրամագծորեն տարբերվել մինչդատական վարույթի ընթացքում նույն ապացույցներին, դրանց թույլատրելիության, վերաբերելիության, գործի լուծման տեսանկյունով` բավարարության վերաբերյալ տրված գնահատականներից` պայմանով, որ ապացույցների գնահատումը լինի օրինական, փաստարկված և պատճառաբանված։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 18-րդ, ինչպես նաև բարձրագույն իրավաբանական ուժ ունեցող ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ հոդվածների համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։ Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն փարատվել ՀՀ քրեադատավարական օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի։ Կասկածյալը կամ մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը, նրա անմեղության ապացուցման պարտականությունը չի կարող դրվել պաշտպանության կողմի վրա։ Մեղադրանքի ապացուցման և մեղադրյալին ի պաշտպանություն բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը կրում է մեղադրանքի կողմը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների և դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատված բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, նույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ։
Վերոնշյալ մեջբերումների և իրավական վերլուծությունների լույսի ներքո Դատարանը փաստում է`
Ըստ մեղադրական եզրակացության և ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշման` «... գողությունից հետո Վահե, Գագիկ և Սարո Միրզոյանները տևական ժամանակով ավտոմեքենաներով հետապնդել են Գևորգ և Դավիթ Անանյաններին, որի ընթացքում, Երևան - Աշտարակ ավտոճանապարհին` «Ամիգո» խաղատան մոտ, Գևորգ Անանյանն «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենան վարելիս, եղբոր` Դավիթ Անանյանի կողմից Վահե և Գագիկ Միրզոյաններին կյանքից զրկելու` սպանություն կատարելու համար ստեղծել է նպաստավոր պայմաններ, վերացրել է խոչընդոտները, որի ընթացքում Դավիթ Անանյանն իր կողմից ապօրինաբար ձեռք բերած և կրած ինքնաշեն հրազենից «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի աջակողմյան առջևի աջ դռան բաց պատուհանից Վահե և Գագիկ Միրզոյաններին սպանելու դիտավորությամբ չորս կրակոցներ է արձակել ավտոմեքենաներով ընթացող Վահե և Գագիկ Միրզոյանների ուղղությամբ ........»։
Մինչդեռ դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով ևս հաստատվեց, որ գործով ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի կողմից կրակոցներն արձակվել են մյուս ամբաստանյալ Գ.Անանյանի վարած «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայով գողության (փորձի) դեպքի վայրից` բենզալցակայանից փախուստ կատարելու (հետապնդվելու) և այդ նպատակով այն տևական ժամանակ (Երևան-Էջմիածին ավտոճանապարհից մինչև Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհ) վարելու պարագայում` «Ամիգո» խաղատան մոտ։ Առաջին կրակոցը կատարելուն նախորդող պահին` անձրևելու և մթության պայմաններում «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենան ընթացել է 100-120 կմ/ժ արագությամբ, ճանապարհի սահմանափակ ուղեգոտով (առջևից, աջից և հետևից տուժողների ավտոմեքենաներով, իսկ ձախից` ծաղկանոցով շրջափակված վիճակում)։
Ամբաստանյալ Դ.Անանյանն այդ իրավիճակում գտնվել է վարորդ Գ.Անանյանի կողքի նստատեղին` աջ դռան պատուհանի մոտ, իսկ ամբաստանյալներին բռնելու նպատակով հետապնդող տուժող Վահե Միրզոյանի, կարճ ժամանակ անց` նաև Գագիկ Միրզոյանի ավտոմեքենաները «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենային են մոտեցել (գրեթե հավասարվել) այդ մեքենայի աջ` ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի կողմից, մոտ 1.5 մետր հեռավորությունից (ըստ տուժող Վ.Միրզոյանի դատաքննական ցուցմունքի), այսինքն` ամբաստանյալ Դ.Անանյանի համար կրակոցներ կատարելու նպաստավոր պայմաններն ստեղծվել են առջևից և ետևից շրջափակված լինելու պարագայում աջ (իր) կողմից նախ` Վ.Միրզոյանի վարած ավտոմեքենան մոտենալու, այնուհետև` Գ.Միրզոյանի կողմից արագությունը գցելու և հետապնդումը դադարերած Վ.Միրզոյանի ավտոմեքենայի դիրքն ընդունելու պարագայում, այսինքն` տուժողների չկանխատեսած և չգիտակցած գործողությունների հետևանքով, որը չի կարող մեղսագրվել ամբաստանյալ Գ.Անանյանին։
Հետևաբար` դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունքներով Դատարանը փաստում է, որ մինչև «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենային աջ կողմից հավասարվելն ու մոտենալն ամբաստանյալ Դ.Անանյանի համար կրակոցներ կատարելու իրական որևէ խոչընդոտ առկա չէր, եթե անգամ առկա էր, այն չէր կարող վերացվել գործով ամբաստանյալ Գ.Անանյանի գործողություններով, մասնավորապես` մեքենան հմտորեն վարելու միջոցով։
Նման պայմաններում տուժողների սպանությունը կատարելու «նպաստավոր պայմաններ ստեղծելու կամ խոչընդոտները վերացնելու» վերաբերյալ փաստական հանգամանքները մեղադրող կողմն ամբաստանյալ Գ.Անանյանին վերագրել է առանց հստակեցնելու վերջինիս կատարած գործողությունների բնույթը։ Եթե մեղադրող կողմը դրա տակ ի նկատի է ունեցել «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենան հմտորեն վարելը, ապա ամբաստանյալ Գ.Անանյանն այն վարել է դեռևս բենզալցակայանից, ընդ որում` տուժողների հետապնդումից ու բռնվելուց խուսափելու նպատակով և ոչ թե տուժողներին հետապնդելու և նրանց կյանքից զրկելուն օժանդակելու նպատակով։ Ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի կատարած սպանությանն օժանդակելու վերաբերյալ այլ, լրացուցիչ տվյալներ նախաքննությամբ և/կամ դատաքննությամբ ձեռք չեն բերվել և հետազոտվել, փախուստ կատարելիս, այդ թվում` կրակոցներ կատարելու պահին ինքնին ավտոմեքենա վարելը սպանության օժանդակության համար ամբաստանյալ Գ.Անանյանի մեղավորությունն ապացուցված համարելու բավարար փաստարկ չէ։ Այդ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալ Գ.Անանյանի մեղավորությունը ողջամտորեն կասկած է հարուցում, այդ կասկածները չեն փարատվել դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների և դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների գնահատման արդյունքներով, ուստի` պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ ամբաստանյալ Գ.Անանյանի…
Անդրադառնալով պաշտպանական ճառում պաշտպան Լ.Մնոյանի ներկայացրած միջնորդություններին` իր պաշտպանյալ Դ.Անանյանի արարքը որպես անհրաժեշտ պաշտպանության սահմաններում կատարված արարք դիտարկելուն, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով նախատեսված հատկանիշի բացակայությունն արձանագրելու վերաբերալ, Դատարանը փաստում է, որ դրանք ակնհայտ անհիմն են, չեն բխում դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների պատշաճ և համակողմանի գնահատման արդյունքներից.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 42-րդ հոդվածը սահմանում է արարքի հանցավորությունը բացառող այնպիսի հանգամանք, ինչպիսին անհրաժեշտ պաշտպանությունն է։ Այդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցագործություն չի համարվում այն գործողությունը, որը կատարվել է անհրաժեշտ պաշտպանության վիճակում, այսինքն` պաշտպանվողի կամ մեկ այլ անձի կյանքը, առողջությունը և իրավունքները, հասարակության կամ պետության շահերը հանրության համար վտանգավոր ոտնձգությունից կամ դրա իրական սպառնալիքից` ոտնձգություն կատարողին վնաս պատճառելու միջոցով պաշտպանելիս, եթե թույլ չի տրվել անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցում։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` անձի կյանքի համար վտանգավոր բռնության կամ այդպիսի բռնության իրական սպառնալիքով զուգորդված ոտնձգությունից պաշտպանվելիս կարող է պատճառվել ցանկացած վնաս, այդ թվում` մահ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 42-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցում են համարվում դիտավորյալ այն գործողությունները, որոնք, պաշտպանվողի համար ակնհայտ, չեն համապատասխանում ոտնձգության բնույթին և վտանգավորությանը։ Անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցմամբ արարքն հանցագործություն է, եթե հատկապես նախատեսված է սույն օրենսգրքի հատուկ մասով։
Անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցում չի համարվում և քրեական պատասխանատվության չի հանգեցնում զենքի կամ ցանկացած այլ միջոցների կամ առարկաների գործադրումը զինված անձի հարձակումից կամ անձանց խմբի հարձակումից պաշտպանվելու համար, ինչպես նաև ապօրինաբար և բռնությամբ բնակարան կամ այլ շինություն ներխուժելը կանխելու համար` անկախ ոտնձգողին պատճառած վնասի ծանրությունից։
Քրեական օրենսգրքի վերոնշյալ հոդվածի վերլուծությունից ակնհայտ է, որ անհրաժեշտ պաշտպանության վիճակ ի հայտ է գալիս միայն այն ժամանակ, երբ առկա է հանրության համար վտանգավոր ոտնձգություն կամ դրա իրական սպառնալիք։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի համաձայն` հանցագործություն չի համարվում այն գործողությունը, որը հանցանք կատարած անձին վնաս է պատճառել նրան իրավասու մարմիններին հանձնելու կամ նրա կողմից հանրության համար նոր վտանգավոր արարքը կատարելու հնարավորությունը խափանելու նպատակով բռնելիս, եթե դրա համար անհրաժեշտ միջոցների անցում թույլ չի տրվել։ Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձին բռնելու իրավունք, դրա համար հատկապես լիազորված անձանցից բացի, ունեն նաև տուժողը և այլ անձինք։ Վերոնշյալ նորմի վերլուծությունից հետևում է, որ հանցանք կատարած անձին բռնելը, նույնիսկ այդ ընթացքում նրան համաչափ վնաս պատճառելը թույլատրելի, ավելին` խրախուսելի է, այսինքն` այն ամենևին էլ չի կարող նույնանալ ոտնձգության, առավել ևս որևէ հանցավոր արարքի հետ։ Դեռ ավելին, վերոնշյալ նորմում ուղղակի նշված է, որ հանցանք կատարած անձին բռնելու իրավունքով օժտած են ոչ միայն դրա համար հատկապես լիազորված անձինք, այլև այդ հանցանքից անմիջականորեն տուժող անձինք, նույնիսկ այլ անձինք։
Վերոնշյալ իրավական վերլուծություններն ու դատողությունները սույն գործով հաստատված փաստական հանգամանքների վրա տարածելով` Դատարանը փաստում է, որ`
- Ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններն անմիջականորեն գողության դեպքի վայրում, ինչպես նաև արձակած կրակոցներին նախորդող պահին ոչ թե ենթարկվել են ոտնձգության, հարձակման, այլ հանդիպել են նրանց գողոնով հանդերձ բռնելուն ուղղված տուժողներ Վահե և Գագիկ Միրզոյանների և վերջիններիս եղբայր Սարո Միրզոյանի իրավաչափ գործողություններին,
- Բռնելու նպատակով ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին հետապնդող տուժողներից որևէ մեկը, այդ թվում` Գագիկ Միրզոյանը, ամբաստանյալների կամ նրանց վարած «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի նկատմամբ հրազեն չեն կիրառել, հետևաբար` ամբաստանյալների մոտ անհրաժեշտ պաշտպանության (կամ անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանների անցման) վիճակ չէր կարող առաջացնել, այդ կապակցությամբ պաշտպանական կողմի պնդումներն ակնհայտ անհիմն են, հետապնդում են հնարավոր քրեական պատասխանատվությունից և խիստ պատժից խուսափելու նպատակ, քանի որ`
1. «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի զննմամբ կամ փորձաքննությամբ հրազենային բնույթի որևէ վնասվածքներ չեն հայտնաբերվել,
2. «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի, ինչպես նաև անմիջականորեն դեպքից հետո` 2011թ. ապրիլի 27-ին, «Արմենիա բժշկական կենտրոնից» առգրավված տուժող Գագիկ Միրզոյանի հագուստների` մոխրագույն սպորտային վերնազգեստի, բաց կապույտ սպորտային շալվարի, սև սվիտրի և սպիտակ վերնաշապիկի վրա կրակոցի արգասիքներ չեն հայտնաբերվել (ըստ դատաձգաբանական, դատաքիմիական և մատնադրոշմային համալիր փորձաքննության 2011 թվականի հունիսի 21-ի թիվ 1015 եզրակացության), թեև նույնիսկ գազային ատրճանակով կրակելու պայմաններում առնվազն հագուստների վրա այդպիսի հետքեր պետք է առաջանային։
3. Վկա Սարո Միրզոյանի, վերջինիս ցուցմունքերը վերահաստատած տուժող Վահե Միրզոյանի և «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի զննման արձանագրության և փորձագիտական եզրակացության հետևությունների համադրման արդյունքներով հաստատվել է, որ տուժող Վ.Միրզոյանի վարած մեքենայի ուղղությամբ Դ.Անանյանի կատարած կրակոցների հետևանքով կոտրվել (փշրվել է) «Պաջերոյի» առջևի ձախ դռան շարժական ապակին, այն դեպքում, երբ այդ մեքենան աջակողմյան ղեկավարման է, որի պայմաններում ակնհայտ է, որ Գ.Միրզոյանը 100-120 կմ/ժամ արագություն զարգացնելու և առջևի ձախ դռան լրիվ կամ մասամբ բարձացրած ապակու պայմաններում, «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի ուղղությամբ կրակել չէր կարող, այդ կապակցությամբ պաշտպանական կողմի առաջ քաշած վարկածն արհեստածին է։
4. Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով հաստատվեց, որ առաջին կրակոցը կատարել է ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանը, ընդ որում` տուժող Վահե Միրզոյանի ուղղությամբ և մեկ կրակոցով հրազենային վնասվածք պատճառել նրան, թեև վերջինիս ձեռքին ատրճանակ Դ.Անանյանն առհասարակ չէր տեսել, կրակելիս նրան չէր նկատել, այսինքն` սպանության դիտավորության ծագումը չէր կարող պայմանավորված լինել պաշտպանվելու անհրաժեշտությամբ։
5. Կրակոցներին և հրազենային վնասվածքներ ստանալուն նախորդող պահին տուժող Վահե Միրզոյանի վարած «Վազ 2107» մակնիշի ավտոմեքենան, ապա նաև տուժող Գ.Միրզոյանի վարած «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենան «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայից գտնվել են մոտ 1,5 մետ միջկողային հեռավորության վրա և բարձր արագությամբ երթևեկելու պայմաններում Դ.Անանյանին հաջողվել է կատարել 4 նպատակային կրակոց, որոնցից մեկով հրազենային վնասվածք է պատճառել Վ.Միրզոյանին, երկու կրակոցով` տուժող Գ.Միրզոյանին և մեկ կրակոցով` գույքային վնաս պատճառել վերջինիս վարած «Պաջերոյին», մինչդեռ տուժող Գ.Միրզոյանը (ըստ պաշտպանական կողմի վարկածի) կրակել, սակայն չի կարողացել դիպչել անգամ «Պաջերոյին» չափերով գերազանցող «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենային։ Ընդ որում` պաշտպանական կողմի նույն վարկածով` առաջինը կրակել է տուժող Գ.Միրզոյանը, այսինքն` վերջինիս անհաջող կրակոց(ներ)ը չէր կարող պայմանավորված լինել ամբաստանյալ Դ.Անանյանից դեռևս չստացած հրազենային վնասվածքների հանգամանքով։
6. Տուժող Գագիկ Միրզոյանի վարած «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՏՕ 698 հ/հ ավտոմեքենայի առջևի ձախ դռան վրա առկա հրազենային-գնդակային մուտքի կույր վնասվածքը պատճառվել է պղինձ պարունակող, հավանաբար 9մմ տրամաչափի գնդակով, դրսից ներս, քիչ հետևից առաջ, ձախից աջ, գրեթե հորիզոնական` քիչ ներքևից վերև ուղղությունից կատարված մեկ կրակոցի արդյունքում, ինչից ևս հետևում է, որ ասֆալտի ուղղությամբ կրակելու և ինքնապաշտպանվելու վերաբերյալ պաշտպանական կողմի վարկածը մտացածին է։ Դրա մասին է վկայում «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի սրահից «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի առջևի ձախ դռան վերջնամասում` գրեթե հորիզոնական` քիչ ներքևից վերև կատարված կրակոցից առաջացած վնասվածքը։
Ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբանությունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգամանքներով այլ գործի քննության ժամանակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված իրավանորմը, նշել է, որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ, քանի որ պատիժ նշանակելիս Դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգամանքներ, որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնահատում նախկինում դատապարտված չլինելը (ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի 2011թ. ապրիլի 30-ի դրությամբ կատարված ստուգման արդյունքների), երիտասարադ լինելը, խնամքին կնոջ` 1982թ. ծնված Նարինե Պապոյանի առկայությունը (ըստ Վարդաբլուրի գյուղապետ Մ.Ֆրանգյանի 2011թ. ապրիլի 28-ին տրամադրած տեղեկանքի), իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` բնակության և ուսման վայրում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ Վարդաբլուրի գյուղապետ Մ.Ֆրանգյանի և Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղի դպրոցի տնօրեն Հ.Հարությունյանի 2013թ. փետրվարի 15-ի տված բնութագրերի), խնամքին փոքրահասակ որդու` 2005թ. ծնված Սոս Դավթի Անանյանի առկայությունը (ըստ Վարդաբլուրի գյուղապետ Մ.Ֆրանգյանի 2011թ. ապրիլի 28-ին տրամադրած տեղեկանքի), գողությունների կատարման փաստն ընդունելը, հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը` հաշվի առնելով այն, որ վերջինս 2012թ. հուլիսի 13-ին և նույն թվականի օգոստոսի 2-ին մասնակցել է քննչական փորձարարությունների կատարմանը, մատնացույց արել գողության դեպքի վայրերը, մանրամասնել դրա կատարման հանգամանքները։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնահատում նախկինում դատապարտված չլինելը (ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի 2011թ. ապրիլի 30-ի դրությամբ կատարված ստուգման արդյունքների), խնամքին հոր` 1958թ. ծնված Մհեր Անանյանի, վատառողջ մոր` 1958թ. ծնված Վարդիթեր Սահինյանի առկայությունը (ըստ գյուղապետ Մ.Ֆրանգյանի 2011թ. ապրիլի 28-ին տրամադրած տեղեկանքի և Վ.Սահինյանի վերաբերյալ ներկայացված բժշկական փաստաթղթերի), Երևանի ճարտարապետության և շինարարության պետական համալսարանի ուսանող հանդիսանալը (ըստ ուսանողական թիվ Տ-81 գրքույկի), արևելյան մարտարվեստի մրցումների մրցանակակիր դառնալն ու բազմիցս պարգևատրվելը, իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` բնակության վայրում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ Վարդաբլուրի գյուղապետ Մ.Ֆրանգյանի տրամադրած բնութագրի), անկեղծորեն զղջալն ու իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը ( դատաքննությամբ հաստատված գողությունների վերաբերյալ մասով), հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը` հաշվի առնելով այն, որ վերջինս 2012թ. հուլիսի 13-ին մասնակցել է քննչական փորձարարության կատարմանը, մատնացույց արել գողության դեպքի վայրերը, մանրամասնել դրա կատարման հանգամանքները։
Ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոնշյալ հանգամանքներն հաստատվել են գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված, թույլատրելիության ու վերաբերելիության չափանիշներին համապատասխանող ապացույցներով և ողջամտորեն նվազեցնում են ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների անձի հանրային վտանգավորությունը։
Ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ Դատարանը չարձանագրեց։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով անդրադառնալով ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաների նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակին և այն կրելու անհրաժեշտության հարցին` Դատարանը փաստում է, որ նրանց կատարած հանցանքների գերակշռող մասի համար օրենսդիրը պատիժ է նախատեսել բացառապես ազատազրկման ձևով։ Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 38-333րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի տարբեր կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված հանցակազմերի պատժամասերին, ապա դրանք այլընտրանքային են, նախատեսում են պատիժ տուգանքի, կալանքի և/կամ ազատազրկման ձևով։ Տվյալ պարագայում քննարկման ենթակա է ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատժաչափի, պատժատեսակի ընտրության, լրացուցիչ պատիժ նշանակելու, հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելու, դրա չափի, ինչպես նաև վերջնական պատիժը ռեալ կրելու կամ չկրելու հարցերը։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների անձը, նրանց կատարած հանցագործությունների բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը (Դ.Անանյանի դեպքում` առանձնապես ծանր, ծանր և միջին ծանրության, իսկ Գ.Անանյանի դեպքում` ծանր և միջին ծանրության), հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելու օրենսդրական պահանջը, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի տեսանկյունով բացառիկ հանգամանքների բացակայությունը` Դատարանը գտնում է, որ վերջիններիս նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակվի ազատազրկման ձևով, որը պայմանականորեն չկիրառելու, ազատազրկման նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ նշանակելու հիմքերը բացակայում են։ Նշված պատճառաբանությամբ պատժի նպատակներն ապահովելու հետ անհամատեղելի է նաև ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների նկատմամբ նրանց մեղսագրված հանցագործությունների մի մասով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված` նվազ խիստ պատժատեսակ (տուգանք) նշանակելու կանոնի կիրառումը։
Դատարանը նաև փաստում է, որ ամբաստանյալ Դ.Անանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ նշանակելիս պատժամասում նախատեսված նվազ խիստ պատիժը, տվյալ դեպքում` կալանքը, նշանակվել չի կարող` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 57-րդ հոդվածի 1-ին մասի հիմքով։ Տվյալ դեպքում նշանակման ենթակա միակ պատժատեսակը ևս ազատազրկումն է։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններն իրենց նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող վերջնական պատիժը պետք է կրեն, այն արդարացի և անհրաժեշտ է նրանց ուղղելու, նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար։ Ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներն ու անձը դրականորեն բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև նրանց նկատմամբ տուժող Վահե Միրզոյանի և տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանի (հնարավորինս խիստ պատժելու վերաբերյալ) բողոքի առկայությունը Դատարանը ողջամտորեն հաշվի է առնում ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ կոնկրետ հանցագործության համար պատժաչափ, իսկ պատիժների համակցությամբ նաև վերջնական պատիժ ( այսինքն` մասնակի գումարվող պատժաչափերը և վերջնական պատժաչափը) սահմանելիս։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` եթե հանցագործությունների համակցությունն ընդգրկում է ծանր կամ առանձնապես ծանրության հանցանքներ, ապա վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու կանոններով, այսինքն` առանձնապես ծանր, ծանր և միջին ծանրության, ինչպես նաև ծանր և միջին ծանրության հանցագործություններ կատարած համապատասխանաբար ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի և Գևորգ Անանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս կիրառելի է նաև պատիժները մասնակիորեն գումարելու կանոնը։
Ամբաստանյալների նկատմամբ պատիժ, ինչպես նաև վերջնական պատիժ նշանակելիս Դատարանը ղեկավարվում է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ և 13-րդ հոդվածների պահանջներով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի համաձայն` արարքի հանցավորությունը և պատժելիությունը որոշվում են հանցանքը կատարելու ժամանակ գործող օրենքով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` արարքի հանցավորությունը սահմանող, պատիժը խստացնող կամ հանցանք կատարածի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրենքը հետադարձ ուժ չունի։
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունքներով հաստատվեց, որ ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարքերը, ինչպես նաև ապօրինաբար ձեռք բերած զենք և ռազմամթերք կրելը կատարել է մինչև ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու վերաբերյալ 2011թ. մայիսի 23-ի ՀՕ-143-Ն օրենքի ընդունումը գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի պայմաններում, համաձայն որի` ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել տասնհինգ տարին։ Վերոնշյալ փոփոխությամբ և լրացմամբ խստացվել է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված պատասխանատվությունը, մասնավորապես` այդ հոդվածի պատժամասում մինչ այդ նախատեսված 8-ից 15 տարի ժամկետով ազատազրկումը փոխարինվել է 12-20 տարի ժամկետով ազատազրկմամբ։
Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգքրի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով (ապօրինաբար պահելու) մեղսագրված արարքները վերջինս կատարել է 2011թ. մայիսի 23-ի փոփոխությունից հետո գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի պայմաններում, այսինքն` 15 տարի ժամկետով ազատազրկման սահմանափակումն այդ հանցանքների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս արդեն չի գործում, կիրառելի է ազատազրկման ձևով մինչև 25 տարի ժամկետով վերջնական պատիժ նշանակելու նոր, մինչ օրս գործող օրենքը։
Տվյալ դեպքում հաշվի առնելով, այն որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելու պահին գործել է 8-ից 15 տարի ժամկետով ազատազրկում նախատեսող քրեական օրենքը, նոր օրենքը պատիժը խստացրել և դրանով իսկ վատթարացրել է ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի վիճակը` Դատարանն արձանագրում է, որ նոր օրենքին հետադարձ ուժ չի կարող տրվել, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված ավարտված և չավարտված հանցանքների համար ամբաստանյալ Դ.Անանյանին պատիժ կարող է նշանակվել հանցանքը կատարելու պահին գործող` 8-15 տարի ժամկետով ազատազրկում նախատեսող օրենքի սահմաններում։ Ընդ որում` սպանության (բնականաբար նաև գողության) հանցափորձի համար պատիժ նշանակելիս Դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված կանոնը, համաձայն որի այն չի կարող գերազանցել հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետի 3/4-ը, ամբաստանյալ Դ.Անանյանի դեպքում` 11 (տասնմեկ) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով ազատազրկումը։
Ամբաստանյալ Դ.Անանյանի նկատմամբ հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն, որ մինչև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասում փոփոխություն կատարելը միջին ծանրության, ինչպես նաև նրա վերջնական պատժաչափն ըստ էության կանխորոշող առանձնապես ծանր և ծանր թվով հինգ հանցանքների համար ազատազրկման ձևով նշանակվող վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել 15 տարին, ինչը դարձյալ բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ և 13-րդ հոդվածների պահանջներից։ Թեև ամբաստանյալ Դ.Անանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասը խստացնող օրենքի ուժի մեջ մտնելուց հետո կատարել է ևս չորս հանցագործություններ, որոնցից երկուսն ըստ բնույթի և վտանգավորության աստիճանի` ծանր են (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով), երկուսը` միջին ծանրության ( 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով (ապօրինաբար պահելու)), սակայն դրանցից յուրաքանչյուրով պատիժ, իսկ 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կարգով պատիժները մասնակիորեն գումարելիս և վերջնական պատիժ սահմանելիս ղեկավարվում է մինչ վերոնշյալ օրենքի փոփոխությունը գործող և այդ փոփոխությունից հետո մինչ օրս գործող օրենքներով, ամբաստանյալ Դ.Անանյանի կատարած հանցանքներին համաչափ և համարժեք վերջնական պատիժ նշանակելու, պատժի անհատականացման և արդարության սկզբունքները պահպանելու անհրաժեշտությամբ, այսինքն` հաշվի է առնում այն, որ հին օրենքի գործողության պայմաններում նշանակվող հանցագործությունների համար ազատազրկման ձևով նշանակվող վերջնական պատիժը չէր կարող գերազանցել 15 տարին, միաժամանակ` նոր օրենքի գործողության ժամանակ կատարած հանցանքների գերակշռող մասը գողություններ են, որոնց կատարման փաստն ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանն ամբողջությամբ ընդունել է, զղջացել և տվել խոստովանական ցուցմունքներ, ավելին` քննչական փորձարարություններին մասնակցելու եղանակով մատնացույց է արել գողության (գողության փորձի) դեպքի վայրերը, դրանով իսկ աջակցել է գողությունների, դրանց կատարման բոլոր հանգամանքների բացահայտմանը։
Հաշվի առնելով տուժողների բազմաթվությունը, նրանց պատճառված վնասի չափը և այն վերականգնելու, այն էլ` ամբողջությամբ վերականգնելու առաջնայնությունը` Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասով (տարբեր կետերով) նախատեսված լրացուցիչ պատժի` գույքի բռնագրավման նշանակումը տվյալ դեպքում կարող է սահմանափակել տուժողներին պատճառված վնասն ամբողջությամբ փոխհատուցելու հնարավորությունը, դրանով իսկ ամբաստանյալների նկատմամբ գույքի բռնագրավման նշանակումը կհակասի պատժի բուն նպատակներին, բացասաբար կանդրադառնա նաև տուժողների գույքային բնույթի խախտված իրավունքների վերականգման գործընթացի վրա, հետևաբար` նրանց նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ` գույքի բռնագրավում չի նշանակում…
… դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև …, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի, քաղաքացիական հայցի հարցերին։
Տվյալ խնդրին անդրադառնալով` Դատարանն արձանագրում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված`…
- ՀՀ ոստիկանության Նաիրիի բաժնի աշխատակիցներին ի պահ հանձնված 283 տարաների, դրանցում առկա 946 (ինը հարյուր քառասունվեց) լիտր դիզելային վառելանյութի, 3.266 լիտր «եվրոդիզելի» տնօրինման հարցն անհրաժեշտ է համարել լուծված` այն Ռուսլան Մհերի Անանյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0200/01/11 քրեական գործով Արմավիր մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի (քաղ. հայցի մասով) 2013թ. օգոստոսի 23-ին կայացրած և օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով տնօրինվելու` տուժող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության վերադարձվելու պատճառաբանությամբ…
Անդրադառնալով քաղաքացիական հայցերի խնդրին` Դատարանը փաստում է, որ`
- ամբաստանյալ Դ.Անանյանի դեմ քաղաքացիական հայցվորներ (տուժողներ) Սանամ Հարոյանի ներկայացրած 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի, ինչպես նաև Հակոբ Գալեյանի ներկայացրած 1.300.000 (մեկ միլիոն երեք հարյուր հազար) ՀՀ դրամի քաղ. հայցերը ենթակա են ամբողջությամբ բավարարման, այդ գումարները, որպես հանցագործությամբ անմիջականորեն նրանց պատճառված գույքայինվնաս, անհրաժեշտ է բռնագանձել քաղաքացիական պատասխանող Դավիթ Մհերի Անանյանից։
- քաղաքացիական հայցվորներ Վահե Միրզոյանի և Անահիտ Շահվերդյանի անունից, նրանց ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի կողմից ներկայացված ընդհանուր հայցադիմումը ենթակա է բավարարման մասնակիորեն` 140.000 (հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամի չափով, այն որպես տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանին հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնաս, համապարտության կարգով անհրաժեշտ է բռնագանձել քաղաքացիական պատասխանողներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններից։
Հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված 1.375.840 ՀՀ դրամ գույքային վնասի վերաբերյալ մասով տուժող Վահե Սուրենի Միրզոյանի ներկայացրած քաղաքացիական հայցը ենթակա է մերժման` Ռուսլան Մհերի Անանյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0200/01/11 քրեական գործով օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով արդեն իսկ լուծվելու պատճառաբանությամբ։ Տուժող Վահե Միրզոյանի առողջության վերականգման և փաստաբանական ծառայության դիմաց վճարումների ուղղությամբ կատարված ծախսերի, բարոյական վնասի փոխհատուցման պահանջների վերաբերյալ մասով վերոնշյալ հայցն անհրաժեշտ է թողնել առանց քննության` տուժող Վահե Միրզոյանին և տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանին պարզաբանելով այդ խնդրով քաղաքացիադատավարական կարգով դատարան դիմելու, այն այդ ընթացակարգով հիմնավորելու պարագայում փոխհատուցում ստանալու իրավունքը։
- քաղաքացիական հայցվոր «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության ներկայացրած քաղաքացիական հայցն ենթակա է մերժման` Ռուսլան Մհերի Անանյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0200/01/11 քրեական գործով օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով արդեն իսկ լուծվելու պատճառաբանությամբ…
Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է արգելանք դնել ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Մհերի Անանյաններին փաստացի պատկանող, ՀՀ ոստիկանության Ստեփանավանի բաժնի տուգանային հրապարակում գտնվող «ԲՄՎ X5» մակնիշի 26 ՏՕ 954 հաշվառման համարանիշի և «Վազ-21213» մակնիշի 11 ՕՕ 459 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաների, ինչպես նաև ՀՀ ոստիկանության Աշտարակի բաժնի տուգանային հրապարակում պահվող «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 29 ԼՏ 649 համարանիշի ավտոմեքենայի նկատմամբ` դրանք ուղղելով տուժողներին պատճառված և քաղաքացիական հայցերով պահանջված վնասների, ինչպես նաև դատական ծախսերի փոխհատուցմանը։ …>>: /քրեական գործ, հատոր 15 էջ 41-85/:
64. Վերլուծելով քրեական գործի նյութերը` Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով, 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 6-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, Դավիթ Մհերի Անանյանի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով Գևորգ Մհերի Անանյանի մեղադրանքի վերաբերյալ ձեռք բերված ապացույցները գնահատելիս և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով Գևորգ և Դավիթ Անանյանների նկատմամբ պատիժ սահմանելիս չի ապահովել գործի հանգամանքների բազմակողմանի և օբյեկտիվ հետազոտում և դրա արդյունքում այդ մասով կայացրել է չհիմնավորված դատական ակտ, որը ենթակա է բեկանման:
65. Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր է համարում ամբաստանյալ Դ.Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, նրա ու ամբաստանյալ Գ.Անանյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված արարքները արդարացնելու մասին դատախազի և պաշտպանական կողմի վերաքննիչ բողոքի պահանջները:
Վճռաբեկ դատարանը 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի Արարատ Վազգենի Բաղդասարյանի վերաբերյալ թիվ ԵԷԴ/0168/01/10 որոշման մեջ արտահայտել է իրավական դիրքորոշում այն մասին, որ << … Օբյեկտիվ կողմից սպանությունը դրսևորվում է մեկ ուրիշին դիտավորությամբ, ապօրինաբար կյանքից զրկելու մեջ, որը կարող է կատարվել և գործողությամբ, և անգործությամբ: /…/
Օբյեկտիվ կողմից սպանությունը բնութագրվում է նաև հանցավոր արարքի և առաջացած հանրորեն վտանգավոր հետևանքների միջև պատճառական կապի պարտադիր առկայությամբ.
Քննարկվող հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է դիտավորությամբ, որը կարող է լինել ինչպես ուղղակի, այնպես էլ անուղղակի: /…/
Օբյեկտիվ կողմից հանցափորձը բնութագրվում է`
1. գործողությամբ /անգործությամբ/, որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանքի կատարմանը,
2. հանցագործությունն անձի կամքից անկախ հանգամանքներով ավարտին չհասցնելով:
Հանցափորձն առկա է այն ժամանակ, երբ հանցագործությունը մինչև վերջ չի հասցվում, այլ կերպ` հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի կատարումն սկսվում է, սակայն չի ավարտվում:
Նյութական հանցագործության դեպքում չի առաջանում օրենքով նախատեսված հետևանքը, կամ հետևանքն առաջանում է, սակայն ոչ հանցավորի դիտավորությամբ նախատեսվածը /օրինակ` սպանության փորձի ժամանակ տուժողը ոչ թե մահանում է, այլ ստանում է ծանր մարմնական վնասվածք/: Ուստի այն դեպքում, երբ հանցագործության փորձի ժամանակ առաջանում են այնպիսի հետևանքներ, որոնք ոչ թե հանցավորի դիտավորության մեջ ընդգրկված, այլ մեկ ուրիշ ավարտված հանցագործության հատկանիշներ են, ապա դրանք կլանվում են հանցավորի դիտավորությամբ ընդգրկված հանցագործության փորձի մեջ և ինքնուրույն չեն որակվում:
Հանցափորձը բնութագրող հաջորդ հատկանիշն այն է, որ հանցագործությունը մինչև վերջ չի հասցվում հանցավորի կամքից անկախ հանգամանքներում: Սուբյեկտիվ կողմից հանցափորձը հնարավոր է միայն ուղղակի դիտավորությամբ>>:
Վճռաբեկ դատարանը 2012 թվականի հունիսի 08-ի գործով Վլադիկ Խաչատրյանի վերաբերյալ թիվ ԿԴ1/0025/01/11 որոշմամբ արտահայտել է իրավական դիրքորոշում այն մասին, որ «(...) սպանության փորձը կարող է կատարվել միայն ուղղակի դիտավորությամբ: Այլ խոսքով` սպանության փորձի դեպքում հանցավորը գիտակցում է իր գործողության /անգործության/ հանրության համար վտանգավոր բնույթը, նախատեսում է մեկ ուրիշի մահը վրա հասնելու հնարավորությունը կամ անխուսափելիությունը և ցանկանում է դրա առաջանալը, սակայն մահացու հետևանքը վրա չի հասնում նրա կամքից անկախ պատճառներով /զոհի ակտիվ դիմադրություն, այլ անձանց միջամտություն, տուժողին ժամանակին բժշկական օգնություն ցույց տալ և այլն/:
66. ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 18-րդ, ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ հոդվածների համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։ Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն փարատվել ՀՀ քրեադատավարական օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի։ Կասկածյալը կամ մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը, նրա անմեղության ապացուցման պարտականությունը չի կարող դրվել պաշտպանության կողմի վրա։ Մեղադրանքի ապացուցման և մեղադրյալին ի պաշտպանություն բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը կրում է մեղադրանքի կողմը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների և դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատված բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով:
67. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով արարքը կարող է որակվել այն դեպքում, եթե հանցավորը միասնական դիտավորություն ունի կյանքից զրկելու հենց երկու և ավելի անձանց:
Մինչդեռ գործի փաստական հանգամանքներով հաստատվել է, որ ամբաստանյալ Դ.Անանյանի գործողություններում բացակայել է երկու և ավելի անձանց սպանելու միասնական դիտավորությունը:
Գողություն կատարելու ժամանակ, երբ հայտնաբերվել են` դեպքի վայրում Դ.Անանյանը կրակոցներ չի արձակել իրենց հայտնաբերած հետապնդողների, նրանց ավտոմեքենաների ուղղությամբ: Եղբորը թողնելով դեպքի վայրում Դավիթ և Գևորգ Անանյաները ավտոմեքենայով դիմել են փախուստի:
Առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել, որ Դ.Անանյանը 4 կրակոցներով գողությանը` իր և եղբայրների մասնակցությունը թաքցնելու նպատակով կատարել է երկու անձանց սպանության փորձ, իր կամքից անկախ հանգամանքներում սպանել է միայն տուժող Գ.Միրզոյանին: Առաջին ատյանի դատարանը փաստել է, որ Դ.Անանյանի արարքը չի կարող որակվել որպես երկու անձանց սպանություն, քանի որ թեև նա գործել է այլ հանցանքը թաքցնելու միասնական շարժառիթով և երկու անձանց սպանելու ուղղակի դիտավորությամբ, սակայն նրա հանցավոր գործողությունների հետևանքով մահացել է միայն տուժող Գ.Միրզոյանը, իսկ Վ.Միրզոյանը նրա կամքից անկախ հանգամանքներով մնացել է կենդանի:
Երկարատև հետապնդման ընթացքում ևս Դ.Անանյանը տուժողներին սպանելուն ուղղված ոչ մի գործողություն չի կատարել: Վերջինիս և Գ.Անանյանի գործողություններն ուղղված են եղել փախուստ կատարելուն` հետապնդումից ազատվելուն: Ամբաստանյալ Դ.Անանյանը կրակոցներ է արձակել այն ժամանակ, երբ առջևից և ետևից իրենց ավտոմեքենան շրջափակված է եղել տուժողների կողմից: Նախ աջ կողմից Վ.Միրզոյանի ավտոմեքենան է մոտեցել,հետո Գ.Միրզոյանի ավտոմեքենան, դրանով նպաստավոր պայմաններ ստեղծելով Դ.Անանյանի կողմից կրակոցներ կատարելու համար:
Քրեական գործով ոչ մի փաստական հանգամանք ձեռք չի բերվել այն մասին, որ Դ.Անանյանը գործել է երկու և ավելի անձանց սպանելու միասնական դիտավորությամբ` կրակելով Վ.Միրզոյանի վրա, այդ պահին դիտավորություն է ունեցել նաև սպանել Գ.Միրզոյանին: Վերջինիս վրա կրակելու դիտավորությունը Դ.Անանյանի մոտ ծագել է Վ.Միրզոյանի ուղղությամբ կրակելուց հետո, երբ Գ.Միրզոյանը հայտնվել է նրա տեսադաշտում` Վ.Միրզոյանի կողմից հետապնդումը դադարեցնելուց հետո: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նման փաստական տվյալների պայմաններում, Դ.Անանյանի գործողություններում բացակայում է երկու և ավելի անձանց սպանելու միասնական դիտավորությունը:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Դ.Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղավոր ճանաչելով սխալ է կիրառել քրեական օրենքը` կիրառել է հոդվածի այն մասը, որը կիրառման ենթակա չէր: Մեղադրանքի այդ մասով Դ. Անանյանի գործողություններում բացակայում է հանցակազմը:
Ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով ամբաստանյալ Դ.Անանյանին պետք է արդարացնել հանցանքների բացակայության պատճառա-բանությամբ:
68. Առաջին ատյանի դատարանն` իրենց համակցության մեջ գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցները եկել է համոզման. <<ամբաստանյալ Դ.Անանյանի վերոնշյալ արարքում բացակայում է նաև սպանության` շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարելու հատկանիշը, քանի որ ամբաստանյալներին ավտոմեքենաներով հետապնդող տուժողներ Գագիկ և Վահե Միրզոյանները կրակոցներին նախորդող պահին իրենց վարած ավտոմեքենաների սրահում եղել են միայնակ, հետապնդման ժամանակ և պայմաններում (ժամը, մթությունը և անձրևային եղանակը) այլ անձանց` վարորդների, հետիոտների և այլոց կյանքի համար ևս վտանգ չի առաջացել ( դատաքննության արդյունքներով նման որևէ տվյալ ձեռք չի բերվել)։>>:
Այսինքն Առաջին ատյանի դատարանը գտել է, որ ամբաստանյալ Դ.Անանյանի գործողությունում բացակայում է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսած հանցակազմը: Սակայն ինչպես իրավացի նշվել է տուժողի իրավահաջորդի ներկայացուցչի վերաքննիչ բողոքում` դատավճռի եզրափակիչ մասում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետին անդրադարձ չի կատարվել:
Վերաքննիչ դատարանը համաձայնվելով Դ.Անանյանի գործողություններում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետի հատկանիշների բացակայության մասին Առաջին ատյանի դատարանի հիմնավորումների հետ, միաժամանակ արձանագրում է, որ մեղադրանքի այդ մասով Դ.Անանյանը ենթակա է արդարացման` հանցակազմի բացակայության հիմքով և այդ հանգամանքը պետք է արտացոլվի սույն որոշման եզրափակիչ մասում:
Վերաքննիչ դատարանը միաժամանակ անհիմն է համարում տուժողի իրավահաջորդի ներկայացուցչի վերաքննիչ բողոքի այն պատճառաբանությունները, որ Դ.Անանյանի գործողություններում առկա է եղել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետի հանցակազմը, նկատի ունենալով, որ նա հստակ պատկերացում չի ունեցել ավտոմեքենայում գտնվող անձանց քանակի մասին և ատրճանակն ինքնին կյանքի համար վտանգավոր եղանակով սպանություն կատարելու միջոց է:
Այդ հանգամանքներին Առաջին ատյանի դատարանը տվել է հիմնավոր պատասխաններ, ուստի այդ մասով տուժող կողմի վերաքննիչ բողոքը բավարարվել չի կարող:
69. Վերաքննիչ դատարանը նաև գտնում է, որ Դ.Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով, 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 6-րդ կետով, իսկ վերջինիս ու Գ.Անանյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով արդարացնելու պայմաններում` նրանց նկատմամբ նշանակված պատիժներն անփոփոխ թողնելու մասին դատախազի վերաքննիչ բողոքի պահանջը բավարարվել չի կարող: Դատախազի վերաքննիչ բողոքը բավարարելու պայմաններում, երբ Դ.Անանյանն արդարացման ենթակա է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասով արարքը որակյալ դարձնող երկու կետով, իսկ նա և Գ.Անանյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի ամբողջ մեղադրանքով, այդպիսիք փաստորեն նրանց մեղադրանքի ծավալից հանելու պայմաններում` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի հիմունքներով պատիժները անփոփոխ թողնելն` անթույլատրելի է` չի բխում օրենքից և տրամաբանությունից:
70. Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր չի համարում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-104-րդ հոդվածի և 34-38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասով Գ.Անանյանին ևս մեղավոր ճանաչելու մասին տուժող կողմի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունները:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ոչ մի փաստական տվյալ ձեռք չի բերվել որով ապացուցվեր, որ սպանության և դրա փորձ կատարելու ժամանակ Գ.Անանյանն օժանդակել է Դ.Անանյանին:
Առաջին ատյանի դատարանը բավարար ջանասիրությամբ հետազոտելով գործով ձեռք բերված ապացույցները այդպիսիք գնահատելով իրենց համակցության մեջ` հիմնավոր եզրահանգել է, որ Գ.Անանյանի կողմից տուժողի սպանությունն ու դրա հանձափորձին օժանդակելու մասով մեղադրանքն ապացուցված չէ (տես` դատավճռի պատճառաբանական մասը):
71. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ երբ հանցագործության փորձի ժամանակ առաջանում են այնպիսի հետևանքներ, որոնք ոչ թե հանցավորի դիտավորության մեջ ընդգրկված, այլ մեկ ուրիշ ավարտված հանցագործության հատկանիշներ են, ապա դրանք կլանվում են հանցավորի դիտավորությամբ ընդգրկված հանցագործության փորձի մեջ և ինքնուրույն չեն որակվում։
Վերոհիշյալ իրավական դիրքորոշումից ելնելով` Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը սխալ եզրահանգում է կատարել` հաստատված համարելով Գևորգ և Դավիթ Անանյանների կողմից ուղղակի կամ անուղղակի դիտավորությամբ հանրավտանգ եղանակով տուժող Գ.Միրզոյանին պատկանող <<Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ>> մակնիշի ավտոմեքենան վնասելու մեղադրանքը:
Նշված հանցագործությունը կատարելու դեպքում անձը պետք է գիտակցի, որ իր գործողություններով ուրիշի գույքին վնաս է պատճառում: Մինչդեռ, նշված հանգամանքի վերաբերյալ Գ.Անանյանի ցուցմունքներն այն մասին, որ մեքենաներից մեկը ձախ կողմով խփելով <<Ֆորդի>> պաշտպանիչ վահանին անցել է առաջ, ապացույցների բավարար համակցությամբ չեն հերքվել, այդ մեղադրանքով նրա մեղավորությունը դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների բավարար համակցությամբ չի հաստատվել:
Հաստատված է, որ ամբաստանյալ Գ.Անանյանն ավտոմեքենան վարել է բենզալցակայանից, տուժողների հետապնդումից ու բռնվելուց խուսափելու նպատակով: Նման պայմաններում Գ.Անանյանի կողմից դիտավորությամբ տուժող Վ.Միրզոյանի ավտոմեքենային հանրավտանգ եղանակով գույքային վնաս պատճառելն ապացուցված չէ, ուստի Գ.Անանյանին մեղսագրված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հանցակազմը բացակայում է:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Դ.Անանյանի գործողություններում ևս բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցակազմը, քանի որ Դ.Անանյանը տուժող Գ.Միրզոյանին գույքային վնաս պատճառելու դիտավորություն չի ունեցել, այլ նրա գործողություները ուղղված են եղել Գ.Միրզոյանին սպանելուն:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Գևորգ և Դավիթ Անանյանների գործողություներում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված գործողությունների կատարումը: Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի և 35-րդհոդվածի 5-րդ մասով, նախատեսված քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառումը, որի արդյունքում Առաջին ատյանի դատարանի վերոնշյալ դատավճիռը ենթակա է բեկանման: Ուստի մեղադրանքի այդ մասով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի հիման վրա նրանք պետք է արդարացվեն` գործողություններում հանցակազմի բացակայության պատճառաբա-նությամբ` բավարարելով դատախազի վերաքննիչ բողոքը:
72. Վերաքննիչ դատարանը հիմնազուրկ է համարում տուժող կողմի վերաքննիչ բողոքի փաստարկը, որ ամբաստանյալ Գևորգ և Դավիթ Անանյանները պետք է դատապարտվեն նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Վերաքննիչ բողոքում թեև հղում է կատարվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1-րդ հոդվածի վրա և գտել, որ հարցը ենթակա է լուծման դատախազի միջոցով, այնուամենայնիվ վերջինիս հստակ դիրքորոշման` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի մեղադրանքի բացակայության պայմաններում` բողոքաբերն անտեսել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի պահանջները, որ դատարանում գործի քննությանը միայն ամբաստանյալի նկատմամբ և միայն այն մեղադրանքի սահմաներում է կատարվում, որով նրան մեղադրանք է առաջադրվել:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածով ամբաստանյալներին մեղադրանք առաջադրվելով չի եղել, հետևաբար այդ առթիվ տուժող կողմի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանություներին Վերաքննիչ դատարանը չի անդրադառնում:
73. Վերաքննիչ դատրանը հիմնավոր է համարում Վ.Միրզոյանի և տուժողի իրավահաջորդ Ա.Շահվերդյանի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանություները, որ իրենց քաղաքացիական հայցի հարցը քննարկելիս Առաջին ատյանի դատարանը սխալ է թույլ տվել` տուժողին պատճառված նյութական վնասի հատուցման պարտականությունը թողնելով միայն դատապարտյալ Ռ.Անանյանի վրա` նկատի ունենալով, որ այդ մասով առկա է վերջինիս վերաբերյալ օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտ:
Դատավճռով հաստատված է համարվել, որ տուժող կողմին հանցագործությամբ նյութական վնաս է պատճառվել ինչպես դատապարտյալ Ռ.Անանյանի այնպես էլ ամբաստանյալներ Գևորգ և Դավիթ Անանյաների կողմից: Ուստի օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտի առկայությունը արգելք չի կարող է համարվել պատճառված նյութական վնասը նաև ամբաստանյալներից համապարտությամբ բռնագանձելու համար: Ուստի այս մասով տուժող Վ.Միրզոյանի և տուժողի իրավահաջորդ Ա.Շահվերդյանի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի բողոքը ենթակա է բավարարման և 1.375.800 ՀՀ դրամը պետք է համապարտությամբ բռնագանձվի նաև ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաներից:
Միաժամանակ նկատի ունենալով, որ 2013 թվականի նոյեմբերի 12-ին թիվ 000416 և 000415 անդորրագրերով վերականգնվել է քաղ.հայցվորի 1.375.840 ՀՀ դրամի և մյուս նյութական պահանջը, ուստի այդ հարցը Վերաքննիչ դատարանը համարում է լուծված:
74. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, նաև որ ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով արդարացնելու պայմաններում` գույքային վեճը ենթակա է լուծման քաղաքացիական դատավարության կարգով, ուստի այդ մասով հայցը պետք է թողնել առանց քննության:
75. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Վերաքննիչ դատարանը պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների կատարած հանցանքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, դա կատարելու հանգամանքները հիմք է ընդունել Առաջին ատյանի դատարանի կողմից ընդունված Գևորգ ու Դավիթ Անանյանների պաշտպան Լ. Մնոյանի վերաքննիչ բողոքում բերած վերջիններիս անձը բնութագրող պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող, պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաների նկատմամբ պատիժ սահմանելիս պետք է նկատի ունենալ, որ Դ.Անանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 6-րդ կետերով, իսկ նա և Գ.Անանյանը նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով արդարացվելու պայմաներում, նշանակված պատիժները պետք է մեղմացվեն:
Բացի այդ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով Գևորգ և Դավիթ Անանյանների նկատմամբ պատիժ սահմանելիս նշանակել է ակնհայտ խիստ պատիժ: Մինչև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 2011 թվականի մայիսի 25-ի փոփոխությունները` կատարած գողության 5 դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նրանց յուրաքանչյուրի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` վեցական տարի ժամկետով, իսկ դրանից հետո կատարած գողության փորձի միայն մեկ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով սահմանվել է հանցափորձի համար նախատեսված առավելագույն պատժին մոտ` հինգ տարի վեց ամիս ժամկետով ազատազրկում պատիժ: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով ամբաստանյալ Գևորգ և Դավիթ Անանյաների նկատմամբ Առաջին ատյանի դատարանը նշանակել է անհամաչափ խիստ պատիժ:
76. Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է նաև, որ Առաջին ատյանի դատարանը դատավճիռի պատճառաբանական մասում ամբաստանյալ Դ.Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով արարքը տրոհել է երկու մասի: Բացի այդ դաատավճռում արձանագրվել է նաև, որ խստացնող օրենքն ուժի մեջ մտնելուց հետո Դ.Անանյանը կատարել է երկու ծանր հանցագործություն: Նշված պատճառաբանություները Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր չի համարում: Դ.Անանյանը կատարել է հրազեն պահելու, կրելու մեկ գործողություն և դրա համար դատապարտվել: Մինչդեռ խստացնող օրենքն ուժի մեջ մտնելուց հետո Դ. Անանյանը կատարել է մեկ ծանր և երեք` միջին ծանրության հանցագործություններ:
77. Հիմք ընդունելով սույն որոշման հիմնավորումներն ու պատճառաբանությունները` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ գլխավոր դատախազության մարդու դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ Տ.Պողոսյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել, տուժող Վ.Միրզոյանի և տուժողի իրավահաջորդ Ա.Շահվերդյանի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի և ամբաստանյալներ Դավիթ ու Գևորգ Մհերի Անանյանների պաշտպան Լ.Մնոյանի վերաքննիչ բողոքները պետք` բավարարել մասնակի:
Դավիթ Մհերի Անանյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով,177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Գևորգ Մհերի Անանյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 30-ի դատավճռը պետք է բեկանել:
Դավիթ Մհերի Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով պետք է ճանաչել անպարտ և դատարանով արդարացնել հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով նշանակված պատիժները պետք է մեղմացնել:
Գևորգ Մհերի Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով պետք է ճանաչել անպարտ և դատարանով արդարացնել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով նշանակված պատիժը պետք է մեղմացնել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով նշանակված պատիժները մասնակի գումարել:
Ավտոմեքենային պատճառված վնասի հատուցման մասով տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանի քաղ. հայցը պետք է թողնել առանց քննության:
Ամբաստանյալններ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների ու դատապարտյալ Ռուսլան Անանյանի տնտեսությունից համապարտության կարգով հօգուտ տուժող Վահե Միրզոյանի պետք է բռնագանձել 1.375.840 ՀՀ դրամ որպես հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասի հատուցում և նշված գումարը հատուցված լինելու պատճառով հարցը պետք է համարել լուծված:
Դատավճիռը մնացած մասով պետք է թողնել անփոփոխ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ և 3-րդ կետով, 398-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 418-րդ հոդվածով Վերաքննիչ դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
1. ՀՀ գլխավոր դատախազության մարդու դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ Տ.Պողոսյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
2. Տուժող Վ.Միրզոյանի և տուժողի իրավահաջորդ Ա.Շահվերդյանի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակի:
3. Ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Մհերի Անանյանների պաշտպան Լ.Մնոյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակի:
Դավիթ Մհերի Անանյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով,177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Գևորգ Մհերի Անանյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 30-ի դատավճռը բեկանել:
Դավիթ Մհերի Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով ճանաչել անպարտ և դատարանով արդարացնել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով պատիժ նշանակել ազատազրկում`14 տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով պատիժ նշանակել ազատազրկում` ութ տարի վեց ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով պատիժ նշանակել ազատազրկում չորս տարի վեց ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով նշանակված պատիժները մասնակի գումարելով` վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում տասութ տարի ժամկետով:
Գևորգ Մհերի Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով ճանաչել անպարտ և դատարանով արդարացնել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով պատիժ նշանակել ազատազրկում չորս տարի վեց ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով նշանակված պատիժները մասնակի գումարելով` վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում ութ տարի ժամկետով:
Ավտոմեքենային պատճառված վնասի հատուցման մասով տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանի քաղաքացիական հայցը թողնել առանց քննության:
Ամբաստանյալններ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների, դատապարտյալ Ռուսլան Անանյանի տնտեսությունից համապարտության կարգով հօգուտ տուժող Վահե Միրզոյանի բռնագանձել 1.375.840 ՀՀ դրամ որպես հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնաս փոխհատուցում և նշված գումարը հատուցված լինելու պատճառով հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
4. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
Գործ թիվ ԵԿԴ/0235/01/12
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դա¬տարանը (այսուհետ` Դատարան),
նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,
քարտուղարությամբ` Ժենյա Ավետիսյանի,
Սոսաննա Պետրոսյանի,
Էլեն Ղուկասյանի,
մասնակցությամբ`
մեղադրողներ, ՀՀ գլխավոր
դատախազության` մարդու դեմ
ուղղված հանցագործությունների
գործերով վարչության դատախազներ` Տիգրան Պողոսյանի և
Հովսեփ Հովսեփյանի,
նույն վարչության ավագ դատախազ` Վլադիմիր Հովհաննիսյանի,
տուժողներ` Վահե Միրզոյանի,
Արմեն Հարությունյանի,
Սանամ Հարոյանի և
Հակոբ Գալեյանի,
տուժողի իրավահաջորդ` Անահիտ Շահվերդյանի,
տուժող Վ.Միրզոյանի և իրավահաջորդ
Ա.Շահվերդյանի ներկայացուցիչ` Արթուր Գրիգորյանի,
տուժող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ
ընկերության ներկայացուցիչներ` Վլադիմիր Ներսիսյանի և
Գառնիկ Բաղդասարյանի,
տուժող Հ.Գալոյանի ներկայացուցիչ` Մովսես Սողոմոնյանի,
տուժող Ս.Հարոյանի ներկայացուցիչ` Հարություն Կարապետյանի,
պաշտպաններ` Լիլիա Մնոյանի (ամբ. Անանյաններ)
Տիգրան Աբրահամյանի և
Արամ Թամրազյանի (ամբ. Կ.Մաիլյան),
2013թ. սեպտեմբերի 30-ին դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`
1. Դ ա վ ի թ Մ հ ե ր ի Ա ն ա ն յ ա ն ի `
(ծնված 1980թ. հունիսի 9-ին, Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղում« ազգութ¬յամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի« միջնակարգ կրթությամբ« ամուս¬նա¬ցած է« խնամքին` մինչև 14 տարեկան երեխան, նախկինում չդատա¬պարտ¬ված, հաշվառված և բնակվել է Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյու¬ղում, սույն քրեա¬կան գործով կալանքի տակ է 2012թ. հուլիսի 13-ից)
2. Գ և ո ր գ Մ հ ե ր ի Ա ն ա ն յ ա ն ի `
(ծնված 1991թ. հոկտեմբերի 5-ին, Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղում« ազգութ¬յամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« ամու¬րի« սովորում է Երևանի պե¬տա¬¬կան տնտեսագիտական հա¬մալ¬սարանի ֆինանսներ և վարկ ֆա¬կուլտետի 2-րդ կուր¬սում« նախկինում չդա¬տա¬պարտված« հաշ¬վառ¬ված է Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղում« սույն քրեա¬կան գործով կալանքի տակ է 2012թ. հուլիսի 13-ից)
3. Կ ո լ յ ա Գ ե ղ ա մ ի Մ ա ի լ յ ա ն ի `
(ծնված 1987թ. հունիսի 10-ին, Արմավիրի մարզի Էջմիածին քա¬ղա¬քում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթութ¬յամբ, ամուրի, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված է Արմա¬վիրի մարզի Արշալույս գյուղի 19-րդ փողոցի 10-րդ տանը, փաստացի բնակվում է Արմավիրի մարզ, Մեծամոր քաղաքի 4-րդ շենքի 4-րդ բնա¬կա¬րա¬նում)
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 46104111 քրեական գործն հարուցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 7-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով 2011թ. ապրիլի 27-ին ՀՀ ոստիկա¬նության Նաիրիի քննչական բաժանմունքում` անհայտ անձանց կողմից սպանության փորձ կատարելու և ապօրինաբար հրազեն ձեռք բերելու դեպքի առթիվ։
2011թ. ապրիլի 28-ին վառելանյութի գողության կասկածանքով ձերբակալվել է Ռուսլան Անան¬յանը։
2011թ. ապրիլի 30-ին Դավիթ Անանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 6-րդ, 7-րդ և 11-րդ կետերով, 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ, 7-րդ և 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատմամբ հայտարարվելէ հետախուզում։
2011թ. ապրիլի 30-ին Գևորգ Անանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 6-րդ, 7-րդ և 11-րդ կետերով, 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ, 7-րդ և 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում։
2011թ. մայիսի 1-ին Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանը, բավարարելով նա¬խաքննական մարմնի միջնորդությունները, հետախուզվողներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների նկատ¬մամբ որպես խափանման միջոց է կիրառել կալանավորումը։
2011թ. մայիսի 3-ին թիվ 46104111 քրեական գործին է միացվել Արա Խարազյանի կողմից սուտ մատնություն կատարելու դեպքի առթիվ հարուցված թիվ 19108211 քրեական գործը։
2011թ. մայիսի 4-ից թիվ 46104111 քրեական գործի նախաքննությունը շարունակվել է ՀՀ ոստի¬կանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչությունում։
2011թ. հունիսի 9-ին սույն քրեական գործին են միացվել և համատեղ քննվել` դեռևս 2011թ. ապրիլի 21-ին Աշտարակի խճուղու վրա գործող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությոան բենզալցա¬կայանի պահեստարանից կատարված գողության վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցված թիվ 10110211, նույն պահեստարանից դեռևս 2011թ. ապրիլի 25-ին կատարված գողության վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցված թիվ 10110611 քրեական գործերը։
2011թ. հունիսի 27-ին սույն քրեական գործին է միացվել և համատեղ քննվել դեռևս 2011թ. ապրիլի 22-ին Արարատի մարզի Սուրենավան գյուղում «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությունից բենզալցա¬կայի պահեստարանից կատարված գողության վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով հարուցված թիվ 26105411 քրեական գործը։
2011թ. հոկտեմբերի 3-ին որոշում է կայացվել Արա Խարազյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` ՀՀ ազգային ժողովի 2011թ. մայիսի 26-ին ընդունած համաներման ակտը նրա նկատմամբ կիրառելու պատճառա¬բա¬նությամբ։
2011թ. հոկտեմբերի 3-ին սույն քրեական գործից 46104111/1 համարով անջատվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղադրվող Ռուսլան Մհերի Անանյանի վերա¬բերյալ մասը, որը 2011թ. հոկտեմբերի 17-ին կազմված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան։
2011թ. հոկտեմբերի 25-ին Դավիթ Անանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, վերջինս ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2011թ. հոկտեմբերի 25-ին Գևորգ Անանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, վերջինս ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 38-34-104-րդ հոդսվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով և 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
2011թ. հոկտեմբերի 27-ին քրեական գործի վարույթը կասեցվել է ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 31-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով նախատեսված հիմքով։
2012թ. հունիսի 28-ին քրեական գործի կասեցված վարույթը վերսկսվել է։
2012թ. հունիսի 29-ին սույն քրեական գործին է միացվել և համատեղ քննվել Արմեն Հարություն¬յա¬նի բենզալցա¬կա¬յանի պահեստարանից գողության փորձ կատարելու վերաբերյալ դեռևս 2012թ. մայիսի 26-ին ՀՀ քրեա¬կան օրենսդգքրի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցված թիվ 29104212 քրեական գոր¬ծը։
2012թ. հուլիսի 13-ին ՀՀ ոստիկանության քրեական հետախուզության ԳՎ բերման են ենթարկվել հետախուզման մեջ գտնվող Դավիթ և Գևորգ Անանյանները։
2012թ. հուլիսի 13-ին Դավիթ Անանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2012թ. հուլիսի 13-ին Գևորգ Անանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով և 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
2012թ. հուլիսի 14-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վա¬սության դատարանը, բավարարելով նախաքննական մարմնի միջնորդությունները, վերահաս¬տա¬տել է մեղադրյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների նկատմամբ Կոտայիք մարզի ընդհանուր իրավա¬սութ¬յան դատարանի 2011թ. մայիսի 1-ին կայացրած որոշումները` վերջիններիս նկատմամբ որպես խափան¬ման միջոց կալանավորումն ընտրելու վերաբերյալ։
2012թ. հուլիսի 27-ին սույն քրեական գործին է միացվել և համատեղ քննվել դեռևս 2012թ. մայիսի 20-ին «Ճախրկանք» ՍՊ ընկերության բենզալցակայանի պահեստարանից գողություն կատարելու վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով հարուցված թիվ 54102112 քրեական գործը։
2012թ. օգոստոսի 6-ին սույն քրեական գործին է միացվել և համատեղ քննվել դեռևս 2012թ. մարտի 12-ին Սանամ Հարոյան Ա/Ձ-ի բենզալցակայանի պահեստից գողություն կատարելու վերա¬բերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցված թիվ 54101312 քրեական գործը։
2012թ. նոյեմբերի 9-ին Կոլյա Մաիլյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու վերա¬բերյալ ստորագրություն։
2012թ. նոյեմբերի 15-ին Դավիթ Անանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 104 հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 34-177 հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 235 հոդվածի 1-ին մասով և 38-333 հոդվածի 1-ին մասով։
2012թ. նոյեմբերի 15-ին Գևորգ Անանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-104 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 38-104 հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
2012թ. սեպտեմբերի 25-ին Ռուսլան Անանյանն Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու համար դատապարտվել է։
2012թ. դեկտեմբերի 11-ին քրեական գործը Դավիթ Մհերի Անանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Գևորգ Մհերի Անանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ Կոլյա Գեղամի Մաիլյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով հաս¬տատ¬ված մե¬ղադրա¬կան եզրա¬կացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վար¬չական շրջանների ընդ¬հանուր իրավա¬սության դա¬տարան և 2012թ. դեկտեմբերի 14-ին ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված ընդդա¬տության կանոնների պահպանմամբ ընդուն¬¬վել է վարույթ, նշանակվել դատաքննության։
2. Նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Նախաքննական մարմինը Դավիթ Մհերի Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա « այլ հանցանքը թաքցնելու նպատակով, շատերի կյանքի հա¬մար վտանգավոր եղանակով կատարել է սպանություն, նույն նպատակով և եղանակով կատարել է երկու և ավելի անձանց սպանության փորձ, իր եղբայրներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ, առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութեր գողանալու նպա¬տակով ստեղծել են կայուն, կազմա¬կերպված խումբ, որից հետո ՀՀ տարբեր մարզերում գործող բենզալցակայաններից գաղտնի հափշտա¬կել` գողացել են առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ, ինչպես նաև դիտավորությամբ վնասել է ուրիշի գույքը, ապօրինի կերպով ձեռք բերել, պահել և կրել է հրազեն հանդիսացող ատրճանակ և փամփուշտներ, ինչպես նաև կատարել է սուտ մատնության դրդչություն։ Այսպես,
Դավիթ Անանյանը կազմակերպված խմբի անդամ հանդիսացող իր եղբայրներ` Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ 2011թ. մարտի 10-ից 24-ն ընկած ժամանակահատվածում ապօրինի մուտք են գործել Էջմիածին - Երևան ավտոճանապարհից դեպի «Մուսալեռ» տպարան տանող խաչմերուկի վրա գտնվող Վահե Միրզոյանին պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից իրենց անձնական օգտագործման «Նիվա» մակնիշի 11 ՕՕ 459 հ/հ ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են 1.114.840 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 1.450 լիտր դիզելային վառելիք և 1.238 լիտր «պրե¬միում» տեսակի բենզին։
2011թ. ապրիլի 6-ից 8-ն ընկած ժամանակահատվածում Դավիթ Անանյանն իր եղբայրներ, կազմակերպված խմբի անդամներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ ապօրինի մուտք են գործել Արարատի մարզի Սուրենավան գյուղի սկզբնամասում գործող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերութ¬յանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից Վանաձոր քաղաքի բնակիչ Արա Խարազյանին պատկանող, իրենց վստահված «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հ/հ ավտոմե¬քենայով գաղտի հափշտակել են խոշոր չափի` 1.092.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 2.600 լիտր դիզելային վառելիք։
Այնուհետև, Դավիթ Անանյանն իր եղբայրներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ, 2011թ. ապ¬¬րի¬լի 16-ից 20-ն ընկած ժամանակահատվածում ապօրինի մուտք են գործել Երևան քաղաքի Աշտա¬րակի խճուղի 14 հասցեում գտնվող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բեն¬զալցա¬¬կայանի պահեստային մաս, որտեղից նույն ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 1.600.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության 4.025 լիտր դիզելային վառելիք։
Բացի այդ, նրանք, կազմակերպված խմբի շրջանակներում շարունակելով իրենց հանցավոր գործունեությունը, 2011թ. ապրիլի 21-ի գիշերն ապօրինի մուտք են գործել Աշտարակի խճուղի 14 հասցեում գտնվող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանի պահես¬տա¬յին մաս, որտեղից նույն ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 868.725 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 2.145 լիտր դիզելային վառելիք։
Այնուհետև, Դավիթ Անանյանն իր եղբայրներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ 2011թ. ապրի¬¬լի 26-ի լույս 27-ի գիշերը` ժամը 02.00-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք են գործել Վահե Միրզո¬յանին պատկանող վերը նշված բենզալցակայանի պահեստային մաս և գաղտնի հափշտակել զգալի չափի` 261.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 300 լիտր բենզին և 300 լիտր դիզելային վառելիք, որոնք լցրել են տարաների մեջ և տեղադրել «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի նույն ավտոմեքենայում։ Այդ ժամա¬նակ Վահե Միրզոյանն իր կողմից վարած «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 համարանիշի, Գա¬իկ Միրզո¬յանը «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 համարանիշի, իսկ Սարո Միրզոյանը «Սու¬բա¬րո ֆորեստեռ» մակնիշի 20 ՕԼ 546 համարանիշի ավտոմեքենաներով, արագ ընթացքով մոտեցել են «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենային և ցանկացել ավտոմեքենաներով փակել դրա ճանա¬պարհը, սակայն ավտո¬մեքենայի վարորդ Գևորգ Անանյանն իր եղբոր` Դավիթ Անանյանի հետ ավտո¬մեքե¬նայով դիմել են փախուստ¬ի, իսկ Ռուսլան Անանյանը թաքնվել է բենզալցակայանի մոտ գտնվող բետոնե ցանկապատի հետևում, ինչից հետո Վահե, Գագիկ և Սարո Միրզոյանները տևական ժամանակով ավտոմեքեն¬ան¬երով հե¬տապնդել են Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին, որի ընթացքում, Երևան-Աշտարակ ավտոճա¬նա¬արհին` «Ամիգո» խաղատան մոտ, ապօրինի կերպով կրած հրազեն հանդի¬սացող 9 մմ տրա¬մա¬չափի «ԻԺ-70-01» մոդելի ջնջված համարներով սպորտային-վարժանքային ատրճա¬նակով Դավիթ Անան¬անը Վահե և Գագիկ Միրզոյաններին սպանելու դիտավորությամբ, «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտո¬մեքենայի աջակողմյան առջևի աջ դռան բաց պատուհանից, շատերի կյանքի համար վտանգա¬որ եղա¬ա¬ով, իրենց կատարած գողությունները թաքցնելու նպատակով չորս կրակոցներ է արձակել ավտո¬մեքե¬նաներով ընթացող Վահե և Գագիկ Միրզոյանների ուղղությամբ, որի հետևանքով մեկ կրակոցով վնասել է Վահե Միրզոյանի ձախ թոքի ստորին բիլթը, ստոծանին, փայծաղը, ձախ երիկամը` նրա առողջությանը պատճառելով կյանքին վտանգ սպառ¬նացող ծանր վնաս, իսկ երկու կրակոցով վնասել է Գագիկ Միրզոյանի ձախ թոքը, ստոծանին, ձախ երիկամը և փայծաղը, առաջացնելով ներքին արյունահոսություն, նրա առողջությանը պատճառելով ծանր վնաս։ Վահե և Գագիկ Միրզոյանները դեպքից հետո տեղափոխվել են հիվանդանոց, որտեղ ստացած բուժօգնության արդյունքում փրկվել է Վահե Միրզոյանի կյանքը, իսկ Գագիկ Միրզոյանը 2011թ. ապրիլի 28-ին մահացել է հիվանդանոցում։
Ավտոմեքենաներով հետապնդվելու ժամանակ Դավիթ Անանյանը երթևեկության ընթացքում հրա¬զենից արձակած կրակոցով, իսկ Գևորգ Անանյանը երթևեկության ընթացքում «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենային իր կողմից վարվող «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենայով հար¬¬վա¬¬ծելով հանրավտանգ եղանակով վնասել են «Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմե¬քենան՝ սեփականատեր Գագիկ Միրզոյանին պատճառելով 140.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողութ¬յամբ նյու¬թական վնաս։
Այնուհետև, ժամը 6.30-ից 7.00-ի սահմաններում Դավիթ Անանյանն Արա Խարազյանի հետ հանդիպել է Վանաձոր քաղաքից դեպի Ստեփանավան քաղաք տանող ավտոճանապարհի սկզբնա¬մասում, որտեղ Դավիթ Անանյանը Արա Խարազյանին դրդել է սուտ մատնության` ոստիկանության Վանաձորի բաժնում ներկայացնել վերը նշված «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենան փախցնելու վերա¬բերյալ կեղծ տեղեկատվություն։ Նույն օրը` ժամը 11.15-ին, Արա Խարազյանը ներկայացել է ոստի¬կանության Վանաձորի բաժին և Դավիթ Անանյանի դրդմամբ կատարել հանցագործության մասին սուտ մատնություն։
Այնուհետև Դավիթ Անանյանն ու Գևորգ Անանյանը, շարունակելով գործել կազմակերպված խմբի շրջանակներում, 2012թ. մայիսի 26-ին` ժամը 2-ի սահմաններում, ցանկապատն անցնելու միջոցով ապօրինի մուտք են գործել Արագածոտն մարզի Ագարակ գյուղում գտնվող Արմեն Հարությունյանի տան բակ և ռետինե խողովակը բենզինի պահեստային տարայի մեջ անցկացնելու միջոցով փորձել են գողանալ խոշոր չափերի` 1.390.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ բենզին, սակայն նույն պահին Արմեն Հարությունյանն իր տան պատշգամբից նկատել և հետապնդել է նրանց, իսկ նրանք դիմել են փախուստի` իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունը չկարողանալով հասցնել ավարտին։
Բացի այդ, Դավիթ Անանյանը 2012թ. մարտ ամսին Արագածոտնի մարզի Դավթաշեն համայն¬քում գործող, «Սանամ Հարոյան» Ա/Ձ-ին պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մասի դռան կախովի փականը կոտրելու միջոցով ապօրինի մուտք է գործել պահեստ և այնտեղ գտնվող երկաթյա տարայից գողացել զգալի չափի` 450.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ մեկ տոննա դիզելային վառելիք։
Այնուհետև, Դավիթ Անանյանը 2012թ. մայիս ամսին Արագածոտնի մարզի Վերին Սասնաշեն գյուղի վարչական տարածքում գործով «Ճախրկանք» ՍՊ ընկերությանը պատկանող բենզալցա¬կա¬յանի պահես¬տային մասի մուտքի դռան կախովի կողպեքը կոտրելու միջոցով ապօրինի մուտք է գոր¬ծել պահեստարան և այնտեղից գաղտնի հափշտակել խոշոր չափի 1.300.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 2.5 տոննա բենզին։
Բացի այդ, Դավիթ Անանյանը ապօրինի կերպով ձեռք է բերել, պահել, 2011թ. ապրիլի 27-ին ապօրինի կրել է հրազեն հանդիսացող 9 մմ տրամաչափի «ԻԺ-70-01» մոդելի ջնջված համար¬ներով սպորտային-վարժանքային ատրճանակը, որով նույն օրը Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհին Գագիկ և Վահե Միրզոյանների վրա արձակել է վերը նշված կրակոցները։ Նշված ատրճանակը 2012թ. հուլիսի 13-ին հայտնաբերվել է Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղում գտնվող, Դավիթ Անանյանին պատ¬կանող տանը կատարված խուզարկությամբ»։
Ամբաստանյալ Գևորգ Մհերի Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա « այլ հանցանքը թաքցնելու նպատակով, շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարել է սպանության օժանդակություն, նույն նպատակով և եղանակով երկու անձանց սպա¬նության փորձի օժանդա¬կութ¬յուն, իր եղբայրներ Դավիթ և Ռուսլան Անանյանների հետ, առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզե¬լային վառլանյութ գողանալու նպատակով, ստեղծել են կայուն, կազմակերպված խումբ, որից հետո ՀՀ տարբեր մարզերում գործող բենզալցա¬կա¬յաններից գաղտնի հափշտակել, գողացել են առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ, ինչպես նաև, նա դիտավորությամբ վնասել է ուրիշի գույքը։ Այսպես,
Գևորգ Անանյանը կազմակերպված խմբի անդամ հանդիսացող իր եղբայրներ` Ռուսլան և Դավիթ Անանյանների հետ 2011թ. մարտի 10-ից 24-ն ընկած ժամանակահատվածում ապօրինի մուտք են գործել Էջմիածին-Երևան ավտոճանապարհից դեպի «Մուսալեռ» տպարան տանող խաչմերուկի վրա գտնվող Վահե Միրզոյանին պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից իրենց անձնական օգտագործման «Վազ 2121» մակնիշի 11 ՕՕ 459 հ/հ ավտոմեքենայով գաղտ¬նի հափշտա¬կել են խոշոր չափի 1.114.840 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 1.450 լիտր դիզելային վառելիք և 1.238 լիտր «պրեմիում» տեսակի բենզին։
Այնուհետև, 2011թ. ապրիլի 6-ից 8-ն ընկած ժամանակահատվածում Գևորգ Անանյանն իր եղբայրներ Ռուսլան և Դավիթ Անանյանների հետ ապօրինի մուտք են գործել Արարատի մարզի Սուրե¬նավան գյուղի սկզբնամասում գործող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բեն¬¬զալցա¬¬կայանի պահեստային մաս, որտեղից Վանաձոր քաղաքի բնակիչ Արա Խարազյանին պատկանող, իրենց վստահված «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հ/հ ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 1.092.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 2.600 լիտր դիզելային վա¬ռելիք։
Բացի այդ, Գևորգ Անանյանն իր եղբայրներ Ռուսլան և Դավիթ Անանյանների հետ 2011թ. ապրի¬լի 16-ից 20-ն ընկած ժամանակահատվածում ապօրինի մուտք են գործել Երևան քաղաքի Աշտա¬րակի խճուղի 14 հասցեում գտնվող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բեն¬զալցա¬կայանի պահեստային մաս, որտեղից «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հ/հ ավտոմե¬քե¬նայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 1.600.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 4.025 լիտր դիզելային վառելիք։
Այնուհետև, Գևորգ Անանյանն իր եղբայրներ Ռուսլան և Դավիթ Անանյանների հետ, 2011թ. ապրիլի 21-ի գիշերն ապօրինի մուտք են գործել Աշտարակի խճուղի 14 հասցեում գտնվող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտե¬ղից նույն «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հ/հ ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 868.725 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 2.145 լիտր դիզելային վառելիք։
Այնուհետև, Գևորգ Անանյանն իր եղբայրներ Ռուսլան և Դավիթ Անանյանների հետ, բենզինի և դիզելային վառելիքի գողություն կատարելու նպատակով 2011թ ապրիլի 26-ի լույս 27-ի գիշերը` ժամը 02.00-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք են գործել Վահե Միրզոյանին պատկանող վերը նշված բեն¬զալցակայանի պահեստային մաս և գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 261.000 ՀՀ դրամ արժո¬ղությամբ 300 լիտր բենզին և 300 լիտր դիզելային վառելիք, որոնք լցրել են տարաների մեջ և դրանք տեղադրել «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայում։ Այդ ժամանակ Վահե Միրզրոյանն իր կող¬մից վարած «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 համարանիշի, Գագիկ Միրզոյանը «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 համարանիշի, իսկ Սարո Միրզոյանը «Սուբարո ֆորեստեռ» մակ¬նիշի 20 ՕԼ 546 համարանիշի ավտոմեքենաներով, արագ ընթացքով մոտեցել են «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենային և ցանկացել են ավտոմեքենաներով փակել «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 համարանիշի ավտոմեքենայի ճանապարհը, սակայն ավտոմեքե¬նայի վարորդ Գևորգ Անանյանն իր եղբոր` Դավիթ Անանյանի հետ ավտոմեքենայով դիմել են փախուստի, իսկ Ռուսլան Անանյանը թաքնվել է բենզալցակայանի մոտ գտնվող բետոնե ցանկա¬պատի հետևում։
Դրանից հետո Վահե, Գագիկ և Սարո Միրզոյանները տևական ժամանակով ավտոմեքե¬նա¬նե¬րով հետապնդել են Գևորգ և Դավիթ Անանյաններին, որի ընթացքում, Երևան-Աշտարակ ավտո¬ճա¬նա¬պարհին` «Ամիգո» խաղատան մոտ, Գևորգ Անանյանն «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմե¬քենան վարելիս, եղբոր` Դավիթ Անանյանի կողմից Վահե և Գագիկ Միրզոյաններին կյան¬քից զրկելու` սպա¬նություն կատարելու համար ստեղծել է նպաստավոր պայմաններ, վերաց¬րել է խոչընդոտները, որի ընթացքում Դավիթ Անանյանն իր կողմից ապօրինի կերպով ձեռք բերած և կրած ինքնա¬շեն հրազենից, «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի աջակողմյան առջևի աջ դռան բաց պա¬տու¬հանից, Վահե և Գագիկ Միրզոյաններին սպանելու դի¬տա¬վորությամբ, չորս կրակոցներ է արձա¬կել ավտոմեքե¬նա¬ներով ընթացող Վահե և Գագիկ Միրզոյան¬ների ուղղությամբ, որի հետևանքով մեկ կրա¬կոցով վնասել է Վահե Միրզոյանի ձախ թոքի ստորին բիլթը, ստոծանին, փայծաղը, ձախ երիկամը` նրա առողջութ¬յանը պատճառելով ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող, իսկ երկու կրակոցով վնասել է Գագիկ Միրզոյանի ձախ թոքը, ստոծանին, ձախ երիկամը և փայծաղը, առաջացնելով ներ¬քին արնահո¬սություն, նրա առողջությանը պատճառելով ծանր վնասվածք։ Վահե և Գագիկ Միրզո¬յան¬ները դեպքից հետո տեղափոխվել են հիվանդանոց, որտեղ ստացած բուժօգնության արդյունքում փրկվել է Վահե Միրզոյանի կյանքը, իսկ Գագիկ Միրզոյանը 2011թ. ապրիլի 28-ին հիվանդանոցում մահացել է։
Ավտոմեքենաներով հետապնդվելու ժամանակ Գևորգ Անանյանը երթևեկության ընթացքում «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենային իր կողմից վարվող «Ֆորդ տրանզիտ» ավտո¬մե¬քե¬նայով հարվածելով, իսկ Դավիթ Անանյանն երթևեկության ընթացքում հրազենից արձակած կրակո¬ցով հանրավտանգ եղանակով վնասել են «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենան՝ սեփա¬կա¬նատեր Գագիկ Միրզոյանին պատճառելով 140.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ նյու¬թա¬կան վնաս։
Այնուհետև, հետախուզման մեջ գտնվելու ընթացքում, Գևորգ Անանյանն ու Դավիթ Անան¬յանը, շարունակելով գործել կազմակերպված խմբի շրջանակներում, 2012թ. մայիսի 26-ին` ժամը 2-ի սահմաններում, ցանկապատն անցնելու միջոցով ապօրինի մուտք են գործել Արագածոտն մարզի Ագարակ գյուղում գտնվող բենզալցակայանին կից Արմեն Հարությունյանի տան բակ և ռետինե խողո¬վակը բենզինի պահեստային տարայի մեջ անցկացնելու միջոցով փորձել են գողանալ խոշոր չափերի` 1.390.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ բենզին, սակայն նույն պահին Արմեն Հարությունյանն իր տան պատշգամբից նկատել և հետապնդել է նրանց, իսկ նրանք դիմել են փախուստի` իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունը չկարողա¬նալով հասցնել ավարտին»։
Ամբաստանյալ Կոլյա Գեղամի Մաիլյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մա¬սով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանում, որ նա «կատարել է ծանր հանցագործության նախապես չխոստացված պարտակում։ Այսպես`
Կոլյա Մաիլյանը 2012թ. մայիսի 26-ի գիշերն իր մտերիմ Դավիթ Անանյանի կանչով, իրեն պատկանող «Վազ 2121» մակնիշի 15 ՏՏ 894 հ/հ ավտոմեքենայով մեկնել է Արա¬գածոտնի մարզ` դեպի Գյումրի տանող ավտոճանապարհի սկզբնամաս, որտեղ հանդիպել է եղբայր¬ներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին։ Նրանցից տեղեկացել է, որ մոտ 2 ժամ առաջ Արագածոտնի մարզի Ագարակ գյուղում գործող բենզալցակայանից փորձել են գողանալ մեծ քանակությամբ բենզին, սակայն չեն կարողացել հանցագործությունը հասցնել ավարտին, քանի որ բենզալցակայանի սեփականատերը նկատել է իրենց, և իրենք դիմել են փախուստի։ Այնուհետև, տեղեկացված լինելով նրանց կողմից ծանր հանցագործություն կատարելու մասին, եղբայրներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին` իրավապահ մարմիններից թաքցնելու նպատակով, տեղափոխել է Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա հա¬մայն¬քում գտնվող նրանց վարձակալած բնակարան` այդ կերպ առանց նախապես խոստանալու պար¬տակելով ծանր հանցագործություն կատարած Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին»։
Մեղադրանքի կողմը Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին և Կոլյա Մաիլյանին առաջադրած մեղադրանք¬ների և մեղադրական եզրա¬կա¬ցութ¬յան հիմքում դրել է հետևյալ ապացույցները.
Ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի մասնակի խոստովանական ցուցմունքը` այն մասին, որ մոր` Վարդիթեր Սահինյանի բուժման համար անհրաժեշտ գումար հայթայթելու նպատակով եղբայրների` Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ որոշել են տարբեր բենզալցակայաններից գողություններ կա¬տարել։ Այդ նպատակով տարբեր վայրերից ձեռք է բերել մոտ 60 հատ 20 լիտր տարողությամբ պլաստ¬մասե տարաներ, ռետինե խողովակներ և բենզալցակայաններից գողություն կատարելու համար այլ անհրա¬ժեշտ պարագաներ։ Իր բարեկամ Արա Խարազյանից վերցրել է վերջինիս պատկանող «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 համարանիշի ավտոմեքենան` պատճառաբանելով, թե իբր ինչ-որ իրեր պետք է տեղափոխի Երևան։ Այդ ավտոմեքենայում են տեղադրել գողության համար նախատես¬ված տարաները, պոմպը և մյուս պարագաները։ 2011թ. մարտին գողություն կատարելու նպատակով գնացել են Էջմիածին տանող ճանապարհին գտնվող Մուսալեռ գյուղի տարածքում գործող բենզալցա¬կա¬յանից մոտ, ավտոմեքենան կայանել քիչ հեռվում, Ռուսլանը մնացել է «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմե¬քենայի մեջ, իսկ ինքն ու Գևորգը մոտեցել են բենզալցակայանի պահեստահորերին, բացել դրանց կափարիչները, պոմպն իջեցրել բենզինի, ապա դիզ. վառելիքի պահեստահորերի մեջ, պոմպի միջոցով 35 հատ 20լ տարողությամբ պլաստմասե տարաների մեջ են լցրել բենզին և դիզելային վառելիք, որից հետո իրենց հեռախոսականչով Ռուսլանն ավտոմեքենայով մոտեցել է իրենց, նշված տարաները Գևորգի հետ տեղադրել են «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենայի մեջ և գնացել իրենց տուն։ Այնուհետև մեքենան հանձնել են Արա Խարազյանին։
Այնուհետև` 2011թ. ապրիլի սկզբներին նմանատիպ պատճառաբանությամբ Արա Խարազյանից կրկին վերցրել է «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենան և եղբայրների հետ միասին մեքենայի մեջ տեղադրելով 60 հատ 20լ տարողությամբ կապրոնե տարաներն ու մյուս անհաժեշտ պարագաները` գնացել են Արարատի մարզի Սուրենավան գյուղում գտնվող «Միկա» բենզալցա¬կայանի հարևանութ¬յամբ գտնվող տարածք, որտեղ ինքն ու Գևորգն իջել են մեքենայից` իրենց հետ վերցնելով պոմպը, խողովակը և մյուս պարագաները, իսկ Ռուսլանն իրենց սպասել է ավտոմեքենայում։ Գևորգի հետ աննկատ մոտեցել են «Միկա» բենզալցակայանի պահետային հորերին և նույն եղանակով հորերից գողացել 1.200 լիտր դիզելային վառելիք։ Այնուհետև զանգահարել և կանչել են Ռուսլանին, ով ավտոմեքենայով մոտեցել է իրենց, դիզելային վառելիքը տեղադրել են ավտոմեքենայում և ուղեվորվել Վարդաբլուր` իրենց տուն, որտեղ էլ գողացած վառելիքը պահեստավորել են։
Դրանից հետո` 2011թ. ապրիլի կեսերին եղբայրների հետ նույն «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմե¬քենայով գնացել են Երևանից Աշտարակ տանող ճանապարհի սկզբնամասում` «Կարմիր Խաչի» հարևանությամբ գտնվող բենզալցակայանի հարևանությամբ գտնվող տարածք, եղբայրներից մեկը մնացել է մեքենայում, իսկ ինքն ու մյուսն աննկատ մոտեցել և նույն եղանակով պահես¬տային հորերից գողացել են 50 հատ` յուրաքանչյուրը 20 լիտր տարողությամբ պլաստմասե տարաներով դիզելային վառելիք։ Այնուհետև զանգահարել, կանչել են եղբորը, ով մեքենան մո¬տեցրել է բենզալցակայանի մոտ, գողացված դիզելային վառելիքը տեղադրել են ավտոմեքենայում և հեռացել։
Հաջորդ օրը եղբայրների հետ նույն բենզալցակայանից նշված եղանակով գողացել են ևս 20 լիտր տարողությամբ 20 պլաստմասե տարաներով դիզելային վառելիք։
Օրեր անց եղբայրների` Ռուսլանի և Գևորգի հետ որոշել են կրկին գողություն կատարել Էջմիածնի Մուսալեռ գյուղում գտնվող բենզալցակայանից։ Նույն ավտոմեքենայով գնացել են նշված բենզալցակայանի հարևանությամբ գտնվող տարածք, Գևորգը մնացել է ավտոմեքենայի մեջ, իսկ ինքն ու Ռուսլանն իջել են մեքենայից և նույն եղանակով բենզալցակայանի պահեստային հորերից գողացել են դիզելային վառելիք և բենզին, ապա դրանցով լի տարաները տեղադրել են մեքենայի մեջ։ Այնուհետև տեսել է, որ մեծ արագությամբ բաց գույնի «Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենա է մոտենում իրենց։ Իրեն գցել է մեքենայի մեջ և, Ռուսլանին թողնելով բենզալցա¬կայանում, Գևորգին ասել է, որ մեքենան վարի` փախչեն և հենց այդ պահին լսել է կրակոցի երկու ձայն, ինչից հետո Գևորգը, մեքենայի շարժիչը գործարկելով, վարել է ավտոմեքենան` Ռուսլանին թողնելով բենզալցակայանի տարածքում։ Գևորգն ավտոմեքենան վարել է դեպի Արգավանդ տանող ճանապարհով, որի ընթացքում «Պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենան, երեք այլ ավտոմեքենաների հետ, հետապնդել է իրենց։ Մալաթիա-Սեբաստիա և Լենինգրադյան փողոցների խաչմերուկով գնացել են դեպի Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհ, որտեղ նկատել է, որ իրենց հետապնդող մեքենաներից մեկը «Ժիգուլի» մակնիշի է։ Հետապնդման ժամանակ «Պաջերո ԻՕ» մեքենայի վարորդը մեքենայի պատուհանից հանել է ատրճանակ և երկու անգամ կրակել օդ, ինչի արդյունքում Գևորգը կորցրել է մեքենայի կառավարումը և բախվել ճանապարհի մայթեզրին։ Այնուհետև ինչ-որ մի ավտոմեքենա է մոտեցել իրենց և ինքը, զգալով, որ կարող են բռնվել և վնասվել հետապնդողների կողմից, իր մոտ գտնվող «Մակարով» տեսակի ատրճանակից մեկ անգամ կրակել է այդ մեքենայի դռան ուղղությամբ։ Այդ պահին նկատել է, որ «Պաջերո ԻՕ» մակնիշի մեքենայի վարորդը ատրճանակ է հանել մեքենայի պատուհանից և կրակել իրենց ուղղությամբ։ Մտածելով, որ կարող է իրենց սպանեն, իր «Մակարով» տեսակի ատրճանակով երկու անգամ կրակել է «Պաջերոյի» դռան ուղղությամբ։ Հետագայում է իմացել, որ իր կրակոցների արդյունքում երկու մարդ է վիրավորվել, որոնցից մեկն հիվանդանոցում մահացել է։ Կրակոցներից հետո իրենք շարունակել են փախչել դեպի Ապարան տանող ճանապարհով և երբ հասել են Ապարան, դաշտի մեջ թափել են գողացած վառելիքը, Սպիտակ քաղաքում թաքցրել են ավտոմեքենան և գնացել Վանաձոր։ Վանաձորում հանդիպել են Արա Խարազյանին և ասել, որ նա գնա ոստիկանություն և հայտարարություն տա այն մասին, թե իբր «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենան գողացել են, սակայն նրան չեն հայտնել իրենց կատարածի մասին։ Նշել է նաև, որ ատրճանակը` մեջը 7 կամ 8 փամփուշտներով, գտել է իրենց գյուղի մոտ գտնվող ձորից, իսկ վերոնշյալ դեպքի օրը Ռուսլանն ու Գևորգը չեն իմացել, որ իր մոտ զենք կա։
2012թ. գարնանը «Հոպպոյի մոտ» կոչվող խորտկարանի հարևանությամբ գտնվող բենզալցա¬կայանից նույն եղանակով, սակայն միայնակ գողացել է բենզին, որը լցրել է 30 հատ 20 լ տարո¬ղութ¬յամբ տարաների մեջ, վաճառել Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքում գտնվող «Լուս Աստղ» բենզալցա¬կա¬յանի տնօրեն Վրեժին։
Այնուհետև, 2012թ. գարնանը կրկին միայնակ «Հոպպոյի մոտ» կոչվող խորտկարանից մոտ` 800 մետր հեռավորության վրա գտնվող բենզալցակայանից, նույն եղանակով գողացել է 80լ դիզե¬լային վառելիք։
Բացի այդ, 2012թ. մայիսի վերջերին Հոկտեմբերյանի մոտակայքում կանգնած արտասահ¬մանյան մակնիշի ավտոմեքենայից հանել է հաշվառման համարանիշները և դրանք տեղադրել է իրենց «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենայի վրա` դրանով կրկին գողություն կատարելու նպատակով։ Ավտո¬մե¬քե¬նայում տեղադրել են 5 կամ 6 հատ երկու հարյուր լիտր տարողությամբ պլաստմասե կապույտ տա¬րա¬ներ և գիշերով գնացել Ագարակ գյուղում գտնվող բենզալցակայան, որտեղ ռետինե խողովակը մտցրել են բենզինով լի հորի մեջ և փորձել գողանալ վառելանյութ, սակայն պատշգամբից դուրս է եկել բենզալցակայանի տերը և տեսնելով իրենց` աղմուկ է բարձրացրել, որի պատճառով իրենք, թողնելով մեքենան և տարաները, դիմել են փախուստի։
Դավիթ Անանյանն իր ցուցմունքում նշել է նաև, որ իրեն որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշ¬ման մեջ նշված բոլոր գողությունները, սպանությունն ու սպանության փորձը կատարել է ինքը, ինչի համար զղջում է։ Չնայած նրան, որ Դավիթ Անանյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել և ընդունել, որ Գագիկ Միրզոյանը մահացել է իր արձակած կրակոցից, ցուցմունք է տվել, որ չի ցանկացել սպանել նրան, նրա ուղղությամբ կրակոցն արձակել է ստիպված` նրա արձակած կրակոցից պաշտպանվելու նպատակով։
Ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանի մասնակի խոստովանական ցուցմունքը. Վերջինս հայտնել է, որ մոր բուժման համար անհրաժեշտ գումար ձեռք բերելու նպատակով ինքն ու իր եղբայրներ Դավիթ և Ռուսլան Անանյանները որոշել են տարբեր բենզալցակայաններից կատարել գողություններ։ Այդպես, 2011թ. գարնանն ինքն իր եղբայրներ Դավիթ և Ռուսլան Անանյանների հետ Էջմիածին-Երևան ավտոճանապարհի վրա գտնվող բենզալցակայանից գողացել են մեկ տոննա վառելանյութ` բենզին կամ դիզելային վառելիք։ Դրանից հետո ինքն ու եղբայրները գողություն կատարելու նպատակով իր վարած «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենայով կրկին գնացել են նույն բենզալցակայան, որտեղից գողացել են վառելանյութ և այն տեղադրել ավտոմեքենայում։ Այդ պահին բենզալցակայանի սեփականատերերը նկատել և հարձակվել են իրենց վրա։ Նրանցից մեկն իր վրա զենք է պահել և հայհոյանքներ տվել, իսկ ինչ-որ մեկն էլ ձեռքին եղած փայտի մեծ կտորով հարվածել է մեքենային։ Բացի այդ, հնչել են կրակոցներ, որոնցից մեկն ուղղված է եղել իրենց ավտոմեքենայի, իսկ մյուսը` իրենց ուղղությամբ, սակայն դրանք իրենց կամ ավտոմեքենային չեն դիպչել։ Ինքն ու Դավիթը, Ռուսլանին թողնելով բենզալցակայանի տարածքում, մեքենայով դիմել են փախուստի։ Այդ ամենից հետո եղբայրը` Դավիթ Անանյանը, զենքը դնելով իր իսկ գլխին, սպառնացել է, որ եթե ինքը մեքենան չվարի, ապա ինքն իրեն կխփի։ Ինքը ստիպված վարել է ավտո¬մե¬քենան, որի ընթացքում նկատել է, որ իրենց հետապնդում են «Պաջերո ԻՕ», «ԲՄՎ», «Սուբարո» և «Վազ 2107» մակնիշի 4-5 ավտոմեքենաներ։ Այդ ավտոմեքենաներն իրենց հետապնդել են մոտ 30 կմ` Էջմիածին-Երևան ավտոճանապարհից մինչև Երևան-Աշտարակ մայրուղի, որի ընթացքում ևս հետապնդողների կողմից կրակոցներ են արձակվել իրենց ուղղությամբ։ Հետապնդման ժամանակ «Պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը, ում ձեռքին եղել զենք, կարողացել է իրենցից առաջ ընկնել, իսկ «Վազ 2107 մակնիշի» ավտոմեքենան հավասարվել է իրենց մեքենայի աջ կողքին և ամեն կերպ ցանկացել կանգնեցնել իրենց մեքենան։ «Պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը սպառնացել է, որ եթե չկանգնեն կկրակի և այդ ժամանակ կրակ է արձակել իրենց ուղղությամբ, ինչից հետո եղբայրը` Դավիթ Անանյանը, մոտը եղած ատրճանակից կրակոցներ է արձակել իրենց հետապնդողների ուղղությամբ` հետապնդումը դադարեցնելու համար։ Եղբոր կրակելուց հետո միայն բոլոր ավտոմեքենաները, բացի «Սուբարո» մակնիշի ավտոմեքենայից, դադարել են հետապնդել իրենց, իսկ «Սուբարո» մակնիշի ավտոմեքենան իրենց հետապնդել է ևս մոտ 3-4 կմ, որից հետո միայն դադարեցրել հետապնդումը։
2011թ. ապրիլի 16-ից 20-նն ընկած ժամանակահատվածում իր եղբայրներ Դավիթ և Ռուսլան Անանյանների հետ Երևան-Աշտարակ մայրուղու վրա գործող «Միկա» բենզալցա¬կա¬յա¬նից գողացել են մոտ 2.000 լիտր դիզելային վառելիք։
Դրանից հետո 2012թ. մայիսին ինքը, եղբոր` Դավիթի հետ, «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայով, որի մեջ տեղադրված է եղել 7 հատ 200լ տարողությամբ պլաստմասե տարաներ, գնացել են Արագածոտնի մարզի Ագարակ գյուղում գտնվող բենզալցակայանի հորերից գողություն կատարելու, սակայն գողություն կատարելու ընթացքում բենզալցակայանի տերը նկատել և աղմուկ է բարձրացրել, ինչի հետևանքով ինքն ու եղբայրը, թողնելով ավտոմեքենան, ոտքով դիմել են փախուստի։ Չի ընդունել սպանության կամ սպանության փորձի օժանդակություն, ինչպես նաև այլ գողություններ կատարելու հանգամանքը։
Ամբաստանյալ Կոլյա Մաիլյանի մասնակի խոստովանական ցուցմունքը. Վերջինս հայտնել է, որ ձկան վաճառք իրականացնելու ընթացքում` 2012թ. մարտ ամսին, ծանոթացել է երկու հաճախորդ¬ների հետ, ովքեր ներկայացել են Ալիկ և Գոռ անուններով։ Նրանք մի քանի անգամ իրենից ձուկ են գնել, որոնց ընթացքում եղել են սպիտակ գույնի «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 29 ԼՏ 649 պետհամա¬րա¬նիշի ավտոմեքենայով։ Ալիկ անունով ներկայացած երիտասարդը շահագործել է բջջային 055-319818 հեռախոսահամարը։ Հետագայում է իմացել, որ Ալիկ անունով ներկայացած անձը Գևորգ Անանյանն է, իսկ Գոռ անունով ներկայացածը` Դավիթ Անանյանը։
2012թ. մայիսի 26-ին նշված հեռախոսահամարից Ալիկը զանգահարել է իրեն և խնդրել, որ մինչև լույսը բացվելը շտապ մեքենայով հասնի Աշտարակ և վերցնի նրանց։ Հեռախոսազրույցի ընթացքում զգացել է, որ նա խառնված և հուզված է։ Ալիկի նկարագրած երթուղիով հասել է Աշտարակի գյուղերից մեկի մոտ, հանդիպել Ալիկին և Գոռին։ Նրանք նստել են իր մեքենան և խնդրելով շուտ հեռանալ այդտեղից։ Այդ ընթացքում նրանց վրայից զգացել է բենզինի հոտ, բացի այդ, նկատել է, որ նրանք քրտնած են։ Հերթական անգամ իր հարցին, թե ինչ է պատահել, Գոռն ասել է, որ ցանկացել են բենզին գողանալ, սակայն տերը նկատել է, որի պատճառով չեն կարո¬ղացել գողությունը կատարել և դիմել են փախուստի` գողության վայրում թողնելով իրենց «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենան։ Այնու¬հետև, նրանց բերել է Երևան` Մալաթիա, նրանց վար¬ձա¬կալած բնակարան։ Հետագայում է միայն իմա¬ցել, որ նրանք իրեն ներկայացել են կեղծ անուն¬ներով և, որ նրանք եղբայրներ են, մեկի անունն իրականում Դավիթ է, մյուսինը` Գևորգ։
Մեղադրյալներ Դավիթ Անանյանին, Գևորգ Անանյանին և Կոլյա Մաիլյանին մեղսագրած արարք¬ները, բացի նրանց խոստովանական ցուցմունքներից, մեղադրող կողմն հիմնավորված է համա¬րել նաև հետևյալ ապացույցներով.
Սույն մեղադրանքի հետ առնչվող մեկ այլ գործով ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանի ցուց¬մունքով` այն մասին, որ 2011թ. մարտից իր եղբայրներ Դավիթի և Գևորգի հետ ՀՀ տարբեր մարզերում գտնվող բենզալցակայաններից կատարել են բենզինի և դիզելային վառելանյութի գողություններ։ 2011թ. մարտին եղբայրների հետ վառելիք են գողացել Արարատի մարզում գտնող «Միկա» բենզալցա¬կայանից, այնուհետև` երկու անգամ վառելանյութ են գողացել Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհի սկզբնամասում` «Կարմիր խաչի» հարևանությամբ գործող «Միկա» բենզալցակայանից, ևս երկու անգամ` Երևան-Էջմիածին ավտոճանապարհին գտնվող բենզալցա¬կայանից։ Գողացված բենզինը և դիզելային վառելանյութը տարել են Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղում գտնվող իրենց տուն, իսկ հետո իրացրել։ Գողացված վառելանյութը տեղափոխել են իրենց բարեկամ Արա Խարազյանի «Ֆորդ տրան¬զիտ» մակնիշի 24xx092 համարանիշի ավտոմեքենայով, ինչպես նաև իրենց «Վազ 2121» մակ¬նիշի ավտոմեքենայով։
2011թ. ապրիլի 27-ին, երբ գողություն կատարելու նպատակով եղբայրներով գնացել են Էջմիածին - Երևան ավտոճանապարհին գտնվող բենզալցակայան, Գևորգը մնացել է մեքենայի ղեկին, իսկ ինքն ու Դավիթը իջնելով բենզալցակայանի պահեստային հորեր մոտ` գողացել են բենզին, դրանք տարաներով տեղադրել «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենայի մեջ, որից հետո տեսել են իրենց ուղղությամբ շարժվող ինչ-որ ավտոմեքենա։ Հասկանալով, որ կարող է բռնվեն, դիմել է փա¬խուս¬տի, իսկ Դավիթը հասցրել է նստել ավտոմեքենան ու Գևորգի հետ ավտոմեքենայով դիմել փախուստի։
Գործով վկա Մհեր Անանյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2011թ. ապրիլի 27-ին` առավոտ¬յան, իր 077-463931 բջջային հեռախոսահամարին 093-131394 բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել է կրտսեր որդին` Գևորգ Անանյանը և հայտնել, որ գիշերն ինքը, Դավիթը և Գևորգը փորձանքի մեջ են ընկել, որից հետո անմիջապես անջատել է հեռախոսը։ Ինքն ու կինը` Վարդիթեր Սահինյանը, մի քանի անգամ զանգահարել են իրենց որդիների բջջային հեռախոսա¬հա¬մարներին, սակայն նրանք եղել են անհասանելի։ Քիչ հետո իրեն հրավիրվել են ոստիկանութ¬յուն, որտեղ տեղեկացել է, որ գի¬շերն իր երեք որդիները գողություն են կատարել Էջմիածնի Մուսա¬լեռ գյուղում գտնվող բենզալցա¬կա¬յա¬նից, որի ընթացքում բենզալցակայանի սեփականատերն իր երկու եղբայրների հետ ավտոմեքե¬նա¬ներով հետապնդել են «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտո¬մեքե¬նայով փախուստի դիմած իր որդիներ Դավթին և Գևորգին։ Հետագայում տեղեկացել է նաև, որ որդիների արձակած կրակոցներից տուժած եղբայրներից մեկը ստացած վնասվածքներից դեպքի հաջորդ օրը հիվանդանոցում մահացել է։
Վկա Արա Ռուբիկի Խարազյանի ցուցմունով` այն մասին, որ Ռուսլան, Դավիթ և Գևորգ Անան¬յանների խնդրանքով 2011թ. ապրիլ ամսին մի քանի անգամ նրանց է տրամադրել իր անձնական օգտագործման «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի, 24 ՕՍ 092 համարանիշի ավտոմեքենան։ 2011թ. ապրիլի 26-ին` ժամը 22.30-ի սահմաններում, Դավիթ Անանյանը կրկին խնդրել է նշված ավտոմեքենան տրամադրել իրենց` Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղից Երևան քաղաքի` իրենց վարձակալած բնա¬կա¬րան ապրանքներ տեղափոխելու համար։ Ինքը չի մերժել։ Ապրիլի 27-ին` ժամը 6-ի սահմաններում, իր 094-817555 բջջային հեռախոսահամարին 077-506237 հեռախոսա¬հա¬մարից զանգահարել է Դավիթ Անան¬յանը և հայտնել, որ գիշերը եղբայրներով փոր¬ձանքի մեջ են ընկել։ Մեկ ժամ անց Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ հանդիպել է Վանաձոր քաղաքից դեպի Ստեփանավան քաղաք տա¬նող ավ¬տո¬ճանապարհի մոտ, որտեղ Դավիթ Անանյանն իրեն խնդրել է ներկայանալ ոստի¬կա¬նութ¬յան Վա¬նաձորի բաժին և տալ նշված ավտոմեքենան փախց¬նելու վերաբերյալ կեղծ հաղորդում։ Նրանք միա¬ժա¬մանակ իրեն տեղեկացրել են, որ ավտոմեքենան գտնվում է Արագածոտնի մարզի Ծիլ¬քար գյուղի միջնակարգ դպրոցի մոտ։ Գիտակցելով, որ իր կողմից տրամադրվող տեղեկությունը սուտ է, այնուա¬մենայնիվ, ժամը 09.45-ին ներկայացել է ոստիկանության Վանաձորի բաժին և տվել սուտ հաղորդում, թե իբր իր «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենան փախցրել են։ Նույն օրը ոստի¬կա¬նութ¬յունում իրեն հայտնի է դարձել, որ Դավիթ, Ռուսլան և Գևորգ Անանյաններն ապրիլի 27-ի գիշերը գողություն են կատարել Մուսալեռ գյուղում գտնվող բենզալցակայանից և իր «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմե¬քենայով դիմել են փախուս¬տի, որից հետո բենզալցակայանի սեփականատերը երկու եղբայրների հետ տարբեր ավտոմեքե¬նա¬ներով Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին հետապնդել են, որի ընթացքում վերջիններս հրա¬զենից կրակոցներ են արձակել և նրանց պատճառել ծանր մարմ¬նական վնասվածք¬ներ։ Ոստիկա¬նութ¬յունում իրեն հայտնի է դարձել նաև, որ Անանյան եղբայր¬ներն իր անձ¬նա¬կան օգտա¬գործ¬ման «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենան 2011թ. ապրիլ ամսին օգտագործել են ՀՀ տարբեր մարզե¬րի բենզալցակայաններից գողություններ կատարելու և գողոնը տեղափոխելու նպա¬տա¬կով։
Տուժող Վահե Միրզոյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2011թ. մարտի 10-ից 24-ն ընկած ժամա¬նա¬կահատվածում Էջմիածին - Երևան ավտոճանապարհի Մուսալեռ գյուղի տարածքում գտնվող իր բեն¬զալցա¬կայանից անհայտ անձինք գաղտնի հափշտակել են 1.114.840 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժո¬ղությամբ 1.450 լիտր դիզելային վառելիք և 1.238 լիտր «պրեմիում» տեսակի բենզին։ Դրանից հետո բենզալցակայանի պահեստային մասում տեղադրել է անվտանգության ձայնային համակարգ։ 2011թ. ապրիլի 27-ին` ժամը 2-ի սահմաններում, բենզալցակայանի պահեստային մասում տե¬ղադրված անվտան¬գության համակարգից ձայնային ազդանշան է գրանցվել իր շահագործած 094-900490 բջջային հեռախոսահամարին։ Այդ մասին անմիջապես հեռախոսազանգով տեղեկացրել է բենզալցա¬կա¬յանում հերթափոխի մեջ գտնվող Արմեն Գրիգորյանին և խնդրել, որ նա ուշադրություն դարձնի բենզալցակայանի պահեստային մասին։ Քիչ անց Արմեն Գրիգորյանն իրեն հեռախո¬սազրույցի ընթացքում հայտնել է, որ պահեստային մասի հարևանությամբ` ճամփեզրին, կայան¬ված է սպիտակ ավտոմեքենա։ Հասկանալով, որ բենզալցակայանի պահեստային մասից գողություն է կատար¬վում, այդ մասին հեռախոսազանգով տեղեկացրել է իր եղբայրներ Սարո և Գագիկ Միրզոյաններին։ Այնուհետև, ինքը «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 համարանիշի, Գագիկ Միրզո¬յանը «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի, 13 ՍՕ 698 համարանիշի և Սարո Միրզոյանը «Սուբարո ֆորեստեռ» մակնիշի, 20 ՕԼ 546 համարանիշի ավտոմեքենաներով անմիջապես գնացել են բեն¬զալցա¬¬կայան ու տեսել, որ պահեստային հատվածից գողություն է կատարվում։ Իրենք փորձել են ավտո¬մեքենաներով փակել բենզալցակայանի պահեստային մասի մոտ` ճամփերզին կայանված «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 համարանիշի ավտոմեքենայի ճանապարհը, սակայն հանցա¬գործ¬ները կարողացել են նշված ավտոմեքենայով դիմել փախուստի։ Յուրաքանչյուրն իր ավտոմեքենայով հետապնդել է «Ֆորդ տրան¬զիտով» փախուստի դիմած հանցագործներին։ Հետապնդելու ժամանակ, Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհին` «Ամիգո» խաղա¬տան մոտ, մի քանի վայրկյան ավտոմեքենայով մոտ 1.5 մետր հեռավորությամբ ընթացել է «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենային համընթաց և հանցագործ¬նե¬րից պահանջել է դադարեց¬նել փախուստը։ Այդ պահին «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի աջակողմյան դռան բաց պատուհանից, մոտ կես մետր դեպի դուրս, իր ուղղությամբ, բոց է նկատել և կրակոցի ձայն լսել, որից հետո թուլություն է զգացել և համոզվելով, որ արձակված կրակոցն հրազե¬նային է, ավտոմեքենան վարել է աջ ու կանգնեցրել ճամփեզրին։ Անմիջապես զանգահարել է եղբորը` Գագիկ Միրզոյանին, հայտնել, որ վիրավոր է։ Վերջինիցս տեղեկացել է, որ նա հրազենային երկու վնասվածք է ստացել։ Րոպեներ անց զանգահարել է մյուս եղբորը` Սարոյին, զգուշացրել, որ հան¬ցա¬գործ¬ները զինված են և նրանց կողմից արձակած կրակոցներից ինքն ու Գագիկը վիրավորվել են։ Սարոն անմիջապես հետ է վերադարձել իրենց մոտ, կանչել շտապ բուժօգնություն, որի բրիգադները իրենց տեղափոխվել են հիվանդանոց։ Հաջորդ օրը Գագիկ Միրզոյանը հիվանդանոցում մահացել է։ Նշել է նաև, որ իրենց բենզալցակայանից գողություն կատարած անձանց հետապնդելու ժամանակ իրենց մոտ զենք չի եղել, ինքը, Գագիկը կամ Սարոն չէին կարող կրակել։
Մեղադրյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ տուժող Վահե Միրզոյանի առերես ցուց¬մունք¬ներով.
Վկա Սարո Միրզոյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2011թ. մարտի 10-ից 24-ն ընկած ժամանա¬կա¬հատվածում իր եղբորը` Վահե Միրզոյանին պատկանող, Մուսալեռ գյուղում գտնվող բենզալցա¬կա¬յանից անհայտ անձինք գողացել են բենզին և դիզելային վառելիք։ 2011թ. ապրիլի 27-ին` ժամը 2.30-ի սահ¬ման¬ներում իր եղբայրներ Գագիկ և Վահե Միրզոյաններից տեղեկանալով, որ վերջինիս բեն¬զալցակայանից կրկին գողություն է կատարվում` ինքն իր «Սուբարո ֆորեստեռ» մակնիշի 20 ՕԼ 546 համարանիշի, Վահե Միրզոյանը «Վազ 2107» մակնիշի, 12 ՕՍ 334 համարանիշի, Գագիկ Միրզոյանը «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի, 13 ՍՕ 698 համարանիշի ավտոմեքենաներով անմիջապես գնացել են բենզալցակայան և տեսել, որ այնտեղից գողություն է կատարվում։ Փորձել են ավտոմե¬քե¬նաներով փակել պահեստային մասի մոտ` ճամփերզին կայանված «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի, 24 ՕՍ 092 համարանիշի ավտոմեքենայի ճանապարհը, սակայն հանցագործ¬ներին հաջողվել է այդ ավտո¬մեքենա¬յով դիմել փախուստի։ Եղբայրներով` իրենց նշված ավտոմեքե¬նա¬ներով, սկսել են հե¬տապնդել նրանց։ Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհին` «Ամիգո» խաղատան մոտ, լսել է կրակոցի ձայներ, սակայն շարունակել է հետապնդել «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենային։ Մի քանի րոպե անց եղբայրներն իրեն զանգահարել և զգուշացրել են, որ հետապնդվողները զինված են, կրակել են նրանց վրա, ինչի հետևանքով վերջիններս ստացել են հրազենային վնասվածքներ։ Անմիջապես վերադարձել է նրանց մոտ, կանչել շտապօգնություն և եղբայրներն անմիջապես տեղա¬փոխվել են հիվանդանոց, որտեղ հաջորդ օրը` ապրիլի 28-ին, Գագիկը մահացել է։ Նշել է նաև, որ հանցագործ¬ներին հետապնդելիս իր կամ եղբայրների մոտ որևէ զենք չի եղել, որևէ կրակոց իրենք չեն արձակել։
Մեղադրյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ վկա Սարո Միրզոյանի առերես ցուցմունք¬ներով.
Տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2011թ. մարտի 26-ի լույս 27-ի գիշերն ամուսնու եղբոր` Վահե Միրզոյանի բենզալցակայանից կատարվել է գողություն։ Ամուսինը` Գագիկ Միրզոյանը և վերջինիս եղբայրները, տեղեկանալով գողության մասին, անձնական ավտոմեքենաներով գնացել են բենզալցակայան, որտեղ հանցագործները տեսնելով նրանց` դիմել են փախուստի։ Ամուսինն ու եղբայրները ավտոմեքենաներով հետապնդել են նրանց, որի ընթացքում` Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհի վրա գտնվող «Ամիգո» խաղատան մոտ հանցագործների կող¬մից արձակած կրակոցներից իր ամուսինն ու Վահե Միրզոյանը ստացել են մարմնական վնասվածք¬ներ և անմիջապես տեղափոխվել հիվանդանոց, որտեղ հաջորդ օրն իր ամուսինը մահացել է։
Վկա Արմեն Գրիգորյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2011թ. ապրիլի 27-ին` ժամը 2-ին, երբ գտնվել է աշխատանքի վայրում` Վահե Միրզոյանին պատկանող բենզալցակայանում, գործել է բեն¬զալցա¬կայանի պահեստային մասում տեղադրված անվտանգության համակարգի ձայնային ազ¬դանշա¬նը, որից հետո իրեն է զանգահարել Վ.Միրզոյանը և խնդրել ուշադրություն դարձնել բենզալցա¬կայանի պահեստային մասի վրա։ Նայել և տեսել է, որ բենզալցակայանի պահեստային մասի մոտ` ճամփեզրին, կայանված է սպիտակ ավտոմեքենա, որի մասին հայտնել է Վահե Միր¬զոյա¬նին։ Քիչ անց Վ.Միրզոյանը «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 համարանիշի, Գագիկ Միրզոյանը «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի, 13 ՍՕ 698 համարանիշի և Սարո Միրզոյանը «Սուբարո ֆորեստեռ» մակնիշի, 20 ՕԼ 546 համարանիշի ավտոմեքենաներով մոտեցել են բենզալցակայանին և տեսնելով, որ գողութ¬յուն է կատարվում` փորձել են ավտոմեքենաներով փակել պահեստային մասի մոտ կայանած «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 համարանիշի ավտոմեքենայի ճանապարհը, սակայն այդ ավտո¬մե¬քե¬նան դիմել է փախուստի, որից հետո մարդատար ավտոմեքենայի ընթացող ձայն է լսել և են¬թադրել, որ դա Գագիկն է, ով ավտոմեքենայով հետապնդել է այդ ավտոմեքենային։ Առավոտյան տեղեկացել է, որ հանցագործներն ավտոմեքենաներով հետապնդվելու ժամանակ կրակոցներ են արձակել Վահեի և Գագիկի վրա, ովքեր տեղափոխվել են հիվանդանոց։
Տուժող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության ներկայացուցիչ Գառնիկ Բաղդասարյանի ցուց¬մունքով` այն մասին, որ 2011թ. ապրիլի 6-ից 8-ն ընկած ժամանակահատվածում Արարատի մարզի Սու¬րենավան գյուղի սկզբնամասում գործող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բեն¬զալցակայանից անհայտ անձինք գողացել են 1.092.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 2.600 լիտր «եվրո¬դիզել» տեսակի վառելանյութ։
Բացի այդ, 2011թ, ապրիլի 16-ից 22-ն ընկած ժամանակահատվածում երկու անգամ դիզելային վառելանյութի գողություններ են կատարվել «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող Աշտա¬¬րակի խճուղու թիվ 14 հասցեում գործող բենզալցակայանից։
Տուժող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության ներկայացուցիչ Վլադիմիր Ներսեսյանի ցուցմուն¬քով` այն մասին, որ անհայտ անձինք 2011թ. ապրիլի 16-ից 20-ն ընկած ժամնակահատ¬վածում Երևանի Աշտարակի խճուղու թիվ 14 հասցեում գործող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատ¬կանող բենզալցակայանից հափշտակել են 1.600.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 4.025 լիտր «եվրոդիզել» տեսակի վառելանյութ, իսկ 2011թ. ապրիլի 21-ի լույս 22-ի գիշերը` 868.725 ՀՀ դրամ արժողությամբ 2.145 լիտր «եվրոդիզել» տեսակի վառելանյութ։ Հետագայում իրեն հայտնի է դարձել, որ անհայտ անձինք 2011թ. ապրիլի 6-ից 8-ն ընկած ժամանակահատվածում դիզելային վառելանյութ են գողացել նաև Արարատի մարզի Սուրենավան գյուղում գտնվող, «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանից։
Տուժող Արմեն Հարությունյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Արագածոտնի մարզի Ագարակ գյու¬ղում գտնվող իր տնից քիչ հեռու ունի բենզալցակայան, որի պահեստային վառելանյութի տա¬րա¬ները տեղադրված են իր տան բակում։ 2012թ. մայիսի 26-ին` ժամը 24-ի սահմաններում, բենզալցա¬կա¬յանից գնացել է տուն, իսկ ժամը 02.25-ին դուրս գալով դեպի բենզալցակայանն ուղղված պատշգամբ` զանգահարել է բենզալցակայանի աշխատակցին` պարզելու, թե ինչպես է ընթանում գործը և նկատել է ճանապարհով ընթացող սպիտակ «Ֆորդ» կամ «Գազել» մակնիշի ավտոմեքենա, որը կանգնել է իր տնից քիչ հեռու։ Հեռախոսային խոսակցությունը վերջացնելուց հետո մտել է տուն, սակայն քիչ անց կրկին դուրս է եկել պատշգամբ և նկատել սև շորերով մի տղայի, ով ցանկապատի վրայով մտել է հարևանի այգի։ Իր մոտ կասկած է առաջացել, ուստի վազել է այդ տղայի ուղղությամբ, սակայն նրան չի գտել։ Նկատել է, որ բացակայում է նաև քիչ առաջ տեսած ավտոմեքենան։ Մտնելով հարևա¬նի այգի` տեսել է խոտերի մեջ ընկած կանաչ գույնի տակառներ, որոնց մեջ դրված են եղել սպիտակ խողովակներ։ Գնալով այդ խողովակների ուղղությամբ` նկատել է, որ դրանք տանում են դեպի իր այգի, որտեղ նկատել է խողովակն արդեն վառելանյութի բակի մեջ տեղադրված վիճակում։ Հասկացել է, որ փորձել են վառելանյութի գողություն կատարել, ուստի այդ մասին հայտնել է ոստիկանություն։ Ոստիկանների կատարած զննության ժամանակ հայտնաբերվել են նաև 220 լիտր տա¬րողությամբ երկու տարաներ, դրանց մեջ` շուրջ 200.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ բեն¬զին, որը հանցա¬գործները չէին կարողացել գողանալ։ Զննության ընթացքում բենզալցակայանից մոտ 800 մետր հեռավորության վրա` ճանապարհից դուրս, հայտնաբերվել է նաև կայանված անծանոթ «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենա, որը նմանեցրել է պատշգամբից իր տեսած ավտոմեքե¬նա¬յին։
Տուժող Հակոբ Գալեյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2012թ. մայիսի վերջերին` առավոտյան, նկատել է, որ կոտրված է Արագածոտնի մարզի Ներքին Սասնաշեն գյուղում գործող, իրեն պատկանող բենզալցակայանի պահեստի դռան կախովի փականը, ինչից հասկացել է, որ գողություն է կատարվել, որի մասին հայտնել է ոստիկանությանը։ Ոստիկանության աշխատակիցների հետ ուսումնասիրելով պահեստի բենզատարը` պարզել է, որ գողացվել է 1.300.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ մոտ 2.5 տոննա բենզին։
Տուժող Սանամ Հարոյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2012թ. մարտի 13-ին իր հանգուցյալ ամուսնու եղբայրը` Սամվել Կարապետյանը, ով ղեկավարում է Արագածոտնի մարզի Ներքին Սաս¬նաշեն գյուղում գտնվող, իրեն պատկանող բենզալցակայանի աշխատանքները, հայտնել է, որ բեն¬զալցա¬կայանից գողացվել է շուրջ 750 լիտր բենզին և դիզելային վառելիք։
Վկա Սամվել Կարապետյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Արագածոտնի մարզի Ն.Սասնա¬շեն գյուղում գործող, հանգուցյալ եղբոր ընտանիքին պատկանող բենզալցակայանից, որի աշխա¬տանք¬ները ղեկավարում է ինքը, 2012թ. մարտին անհայտ անձը գողացել է 450.000 ՀՀ դրամ արժո¬ղութ¬յամբ մոտ մեկ տոննա դիզելային վառելիք, որի մասին ինքը հայտնել է հանգուցյալ եղբոր կնոջը` Սանամ Հարոյանին, ապա` ոստիկա¬նութ¬յանը։
Վկա Վրեժ Խաչատրյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ բենզինի և դիզելային վառելիքի վաճառք իրականացնող «Ալեքս Ֆյուել» ՍՊ ընկերությունում զբաղեցնում է տնօրենի պաշտոնը։ 2012թ. մար¬տին իրեն է մոտեցել անծանոթ մի երիտասարդ, ներկայացել Գևորգ անունով և առաջարկել է բենզին։ Պայմանավորվել են առուվաճառքն իրականացնել վաճառքի գնից 300 ՀՀ դրամ էժան։ Այդպես, 2012թ. մարտից մայիսի 15-ն ընկած ժամանակահատվածում, ոչինչ չկասկածելով, Գևորգից գնել է շուրջ 3.800 լիտր բենզին, 2.600 լիտր դիզելային վառելիք` ընդհանուր նրան վճարելով 2.650.000 ՀՀ դրամ գումար։ Այդ ընթացքում միմյանց հետ հեռախոսակապ են հաստատել իր 094-582333 և Գևորգի 055-319818 բջջային հեռախոսահամարներով։ Գևորգը մի քանի անգամ բենզին լիցքավորելու համար լցակայան է եկել «ԲՄՎ-X5» մակնիշի ավտոմեքենայով, որի պետհամարանիշը դժվարացել է վերհիշել։ Հետա¬գայում միայն հարցաքննության հրավիրվելուց հետո է տեղեկացել, որ Գևորգի հանձնած բենզինն ու դիզելային վառելիքն եղել են գողացված։
Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն` որի Վրեժ Խա¬չատրյանն իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց լուսանկարներում պատկերված անձանցից ճա¬նաչել է Գևորգ Անանյանին` հայտարարելով, որ նրանից է գնել վերոնշյալ էժան վառելանյութը։
Վկա Նարինե Անանյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2011թ. ապրիլի 27-ին` ժամը 13.20-ին, իր 094-516136 բջջային հեռախոսահամարին է զանգահարել ամուսինը` Դավիթ Անանյանը և հայտնել, որ գիշերն եղբայրների հետ փորձանքի մեջ է ընկել։ Նույն օրն իրեն հրավիրել են ոստիկանություն, որտեղ տեղեկացել է, որ Անանյանները 2011թ. ապրիլի 26-ի լույս 27-ի գիշերը բեզինի և դիզելային վառե¬լիքի գողություն են կատարել Էջմիածին-Երևան ավտոճանապարհի վրա գտնվող բենզալցակա¬յանից։
Վկա Գառնիկ Պապոյանի ցուցմունքով` այն մա¬սին, որ 2011թ. ապրիլի 27-ին` առավոտյան, իրեն զանգահարել է աղջիկը` Նարինե Անանյանը և տեղե¬կացրել, որ ոստիկանսւթյան աշխատակից¬ները խուզարկություն են կատարում նրանց բնակա¬րանում։ Անմիջապես գնացել է նրանց տուն։ Այնուհետև` նույն օրը, 094-506537 բջջային հեռախո¬սահամարից իր 091-506537 բջջային հեռախոսա¬հա¬մարին է զանգահարել դստեր ամուսինը` Դավիթ Անանյանը, հայտնել, որ 2011թ. ապրիլի 27-ի գիշերն երկու եղբայրների հետ փորձանքի մեջ է ընկել և խնդրել է ուշադիր լինել նրա ընտանիքի նկատ¬մամբ։ Խու¬զարկությունից հետո Նարինեի հետ գնացել է ոստիկանություն, որտեղ իրեն հայտնի է դարձել, որ ապրիլի 27-ի գիշերը Դավիթն ու նրա երկու եղ¬բայր¬ները` Ռուսլան և Գևորգ Անան¬յան¬ները, գողություն են կատարել Էջմիածին-Երևան ավտոճա¬նա¬պարհի վրա գտնվող բենզալցա¬կայա¬նից։
Վկա Սամվել Մարտիրոսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ իր «Ֆորդ տրանզիտ» մակ¬նիշի, 29 ԼՏ 649 համարանիշի ավտոմեքենան, որը հաշվառված է փեսայի` Արման Արզումանյանի անվամբ, 2012թ. փետրվարին 10.500 ԱՄՆ դոլար գումարով վաճառել է Վարդան Այվազյան տվյալներով ներ¬կայացած անձնավորությանը, ով ընդհանուր գումարից պարտք է մնացել 2200 ԱՄՆ դոլար։ Պարտք մնացած գումարի մի մասը` 1.000 ԱՄՆ դոլարը, Վարդանը վճարել է 2012թ. ապրիլի կեսերին և պայմա¬նավորվել են ավտոմեքենայի վաճառքի ձևակերպումը կատարել մնացած գումարը մինչև 2012թ. հունիսի 28-ը վճարելուց հետո։
Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի` վկա Սամվել Մարտիրոսյանն իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց լուսանկարներում պատկերված ան¬ձանցից ճանաչել է Դավիթ Անանյանին` հայտարարելով, որ 2012թ. փետրվարին այդ անձն է իրե¬նից գնել է «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենան, որի ընթացքում ներկայացել է Վարդան Այվազ¬յանի տվյալներով։
Վկա Արման Արզումանյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2011թ. կեսերին կնոջ հայրը` Սամվել Մարտիրոսյանը, Վրաստանի Հանրապետությունից Հայաստան է ներմուծել «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենա, որը ձևակերպել է իր անվամբ։ 2012թ. փետրվարին Սամվել Մարտիրոսյանն ավտո¬մեքենան վաճառել է Վարդան անունով մի երիտասարդի, որին ինքը տեսել է մեկ անգամ։
Վկաներ հայր և որդիներ Աշոտ, Գուրգեն և Լևոն Բաբայանների ըստ էության նույնաբովանդակ ցուցմունքներով` այն մասին, որ իրենց տան հարակից տարածքում զբաղվում են հնամաշ ավտոմեքե¬նաների ապամոնտաժման աշխատանքներով։ 2009թ. ամռանը Դիլիջան քաղաքի մի բնակչից գնել են «ԲՄՎ» 08 ԼՍ 589 հաշվառման համարանիշներով անսարք մի ավտոմեքենա, որը կանգնեցրել են իրենց տան մոտ` հաշվառման համարանիշները թողնելով վրան։ 2012թ. մայիսի 27-ին ոստիկա¬նությունից տեղեկացել են, որ 08 ԼՍ 589 համարա¬նիշներն անհայտ անձինք գողացել և տեղադրել են «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմե¬քենայի վրա։ Թե երբ է այդ գողությունը կատարվել, տեղյակ չեն։
Ամբաստանյալներին առաջադրած մեղադրանքը մեղադրող կողմն ապացուցված է համարել նաև նախաքնությամբ ձեռք բերված հետևյալ ապացույցների գնահատման արդյունքներով.
Իրեղեն ապացույց ճանաչված հանցագործության միջոցի` «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 29 ԼՏ 649 համարանիշի ավտոմեքենայի և դրա սրահի խուզարկությամբ հայտնաբերված և առգրավված, հանցագործության հետքեր կրող իրերի, մասնավորապես`
- 08 ԼՍ 589 հաշվառման համարանիշների առկայությամբ, որոնք գողության փորձի ժամանակ տեղադրված են եղել «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի վերոնշյալ ավտոմեքենայի վրա,
- 29 ԼՏ 649 հաշվառման համարանիշների, GRZ-32D հաշվառման մեկ համարանիշի, 20 լիտր տարողությամբ վառելիքի տարայի կապույտ մեկ կափարիչի, պոլիէթիլենային կանաչ տոպրակների, հագուստների առկայությամբ, որոնք նախատեսված են եղել գողություն կատարելու ժամանակ օգտա¬գործելու համար,
- 5սմ երկարությամբ ռետինե թափանցիկ խողովակի առկայությամբ, որի գործածմամբ հորերից հանել են վառելանյութը,
Դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ, ինչպես նաև այդ զննության ժամանակ հայտ¬նաբերված և իրեղեն ապացույց ճանաչված առարկաների առկայությամբ` համաձայն որոնց Արա¬գա¬ծոտնի մարզի Ագարակ գյուղում 2012թ. մայիսի 26-ին կատարված քննչական այդ գործո¬ղության արդյունքում հայտնաբերվել են`
- 220 լիտր տարողությամբ կապրոնե 11 տակառներ, 20 լիտր տարո¬ղությամբ 19 կապ¬րոնե տարաներ` նախատեսված գողացվող վառելանյութը լցնելու և տեղափոխելու հա¬մար,
- սև և սպիտակ ռետինե խողովակներ` նախատեսված հորերից վառելանյութ հանելու և տա¬րաների ու տա¬կառների մեջ լցնելու հա¬մար,
- բաց կանաչ պոլիէթիլենային տոպրակներ, զինվորական դաշտային համազգեստից կարված պայուսակ, դրա մեջ` ռետինե սև գույնի խողովակ, կպչուն թափանցիկ ժապավեններ, տար¬բեր չափերի քանդող բանալիներ, աքցան, պտուտակահան, տղամարդու երկարաթև շապիկ, ինչպես նաև տուժող Արմեն Հարությունյանի ներկայացրած պոմպը` նախատեսված գողութ¬յան ընթացքում հորից վառե¬լանյութի արտամղման համար։
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության 2011թ. հուլիսի 19- թիվ 11-1433 եզրակացութ¬յամբ, համաձայն որի` 20 լիտր տարողությամբ պոլիմերային 244 տարաներում առկա ընդ¬հա¬նուր 946 լիտր ծավալով դիզելային վառելանյութի մեծածախ շուկայական արժեքը 2011թ. ապրիլի 17-ի դրութ¬յամբ կազմել է 387.860 ՀՀ դրամ, 3.266 լիտր եվրոդիզելային վառելանյութինը` 1.404.380 ՀՀ դրամ։
Դատահետքաբանական փորձաքննության 2012թ. հունիսի 20-ի թիվ 981 եզրակացությամբ, համաձայն որի` Արագածոտնի մարզի Ներքին Սասնաշեն գյուղում գործող բենզալցակայանի զննութ¬յան ժամանակ պահեստարանի դռան մոտ հայտնաբերված կախովի փականն անսարք վի¬ճակում է, որի իրանի, լեզվակի և աղեղնակի վրա առկա են պինդ, մետաղյա առարկաների ներգործության հետևան¬քով առաջացած հետքեր և վնասվածքներ։ Ներգործության հետևանքով վնասվել, ներհրվել և կոտրվել է կողպեքի իրանը և լեզվակը, ծռվել և դեֆորմացվել է վերջինիս աղեղնակը, ինչի հետևանքով կողպեքը բացվել է։
Դատաձգաբանական, դատաքիմիական և մատնադրոշմային համալիր փորձաքննության 2011թ. հունիսի 21-ի թիվ 1015 եզրակացությամբ, համաձայն որի` փորձաքննության ներկայացված երկու պարկուճ¬ները (հայտնաբերվել և առգրավել են Կոտայքի մարզի Պռոշյան գյուղի Չաուշի 51 հասցեում կատար¬ված դեպքի վայրի զննմամբ) հանդիսանում են «ՊՄ» և «ԱՊՍ» ատրճանակների համար նախա¬տեսված գործարանային արտադրության 9մմ տրամաչափի մարտական փամփուշտների բաղկա¬ցուցիչ մասեր` կրակված պարկուճներ, կրակված են միևնույն զենքից և պիտանի են կրակող զենքի նույնացման համար։ Ներկայացված պարկուճները կրակված են ինքնաշեն զենքից կամ գործա¬րանային զենքից, որի հետք առաջացնող որոշ դետալներ ինքնաշեն են կամ ձևափոխված։
Փորձաքննության ներկայացված չորս գնդակները, որոնք հայտնաբերվել և առգրավել են տու¬ժող Գագիկ Միրզոյանին պատկանող «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» ավտոմեքենայի փոր¬ձաքննութ¬յամբ (1 գնդակ), վերջինիս մարմնից (2 գնդակ) և տուժող Վահե Միրզոյանի մարմնից (1 գնդակ), հանդիսանում են «ՊՄ» և «ԱՊՍ» ատրճանակների համար նախատեսված գործարանային ար¬տադրութ¬յան 9մմ տրամաչափի մարտական փամփուշտների բաղկացուցիչ մասեր` կրակված գնդակ¬ներ, կրակված են աջ թեքվածության չորս ակոսանի փողով միևնույն զենքից և պիտանի են կրա¬կող զենքի փողի, հետևաբար` նաև զենքի նույ¬նացման համար։
Տուժող Գագիկ Միրզոյանի հագուստները` սպորտային վերնազգեստի ձախ թևքի վրա առկա N1 և N1.1 վնասվածքներն հանդիսանում են իրար շարունակությունը կազմող հրազենային-գնդակային մուտքի և ելքի վնասվածքներ, պատճառվել են պղինձ պարունակող, հավանաբար 9մմ տրամաչափի գնդակով, լիցքի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս տարածությունից կամ արգելաշերտի միջով, վերից վար, ձախից աջ ուղղությունից կատարված մեկ կրակոցի արդյունքում։ Վերջինիս սպորտային վերնազգեստի, երկարաթև սվիտերի և անթև շապիկի վրա առկա N2, N2.1, N2.2 իրար շարունակությունը կազմող վնասվածքները և N3, N3.1, N3.2 իրար շարունակությունը կազմող վնասվածքները հրազենային-գնդակային մուտքի կույր վնասվածքներ են, պատճառվել են պղինձ պարունակող հավանաբար 9մմ տրամաչափի գնդակներով, լիցքի լրացուցիչ գործոնների ազդեցութ¬յան սահմաններից դուրս տարածությունից կամ արգելաշերտի միջոցով կատարված երկու կրակոց¬ների արդյունքում։ N2 կամ N3 վնասվածքներից որևէ մեկը կարող է հանդիսանալ սպորտային վեր¬նազգեստի ձախ թևքի վրա առ¬կա N1 և N1.1 վնասվածքների շարունակությունը։
Տուժող Վահե Միրզոյանի հագուստների` բաճկոնի և երկարաթև սվիտերի վրա առկա N1 և N1.1 վնաս¬վածքներն հանդիսանում են իրար շարունակությունը կազմող հրազենային-գնդակային մուտքի կույր վնասվածքներ, պատճառվել են պղինձ պարունակող, հավանաբար 9մմ տրամա¬չափի գնդակով, լիցքի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս տարածությունից կամ արգելաշերտի միջով կատարված մեկ կրակոցի արդյունքում։ Վերջինիս անթև շապիկի և սպորտային անդրա¬վար¬տիքի զննությամբ հրազենային բնույ¬թի որևէ վնասվածք չի հայտնաբերվել։
Տուժող Գագիկ Միրզոյանի վարած «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՏՕ 698 հ/հ ավտոմե¬քենայի առջևի ձախ դռան վրա առկա վնասվածքն հանդիսանում է հրազենային-գնդակային մուտքի կույր վնասվածք, պատճառվել է պղինձ պարունակող, հավանաբար 9մմ տրամաչափի գնդակով, լիցքի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս տարածությունից, դրսից ներս, քիչ հետևից առաջ, ձախից աջ, գրեթե հորիզոնական` քիչ ներքևից վերև ուղղությունից կատարված մեկ կրակոցի արդյունքում։
Տուժող Վահե Միրզոյանի վարած «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՏ 334 հ/հ ավտոմեքենայի և գործով ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանի վարած «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հ/հ ավտոմե¬քե¬նաների փորձագիտական հետազոտությամբ հրազենային բնույթի վնաս¬վածք¬ներ, չեն հայտնաբերվել։ Նույն եզրակացության համաձայն` «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հ/հ ավտոմեքենայի ձախ դռանը հարող հատվածներից և առաստաղից վերցված բինտե խծուծի վրա հայտնաբերվել են կրա¬կոցի արգասիքներ։
Տուժող Գագիկ Միրզոյանի վարած «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՏՕ 698 հ/հ ավտոմե¬քենայի դռների և առաստաղների հարակից հատվածներից վերցված բինտե խծուծների վրա, ինչպես նաև տուժող Գագիկ Միրզոյանի հագուստների` սպորտային վերնազգեստի, երկարաթև սվիտերի և անթև շապիկի վրա այրված կամ կիսայրված վառոդի մասնիկներ, մրի, քսայուղերի, անտիմոնի և պղնձի մետաղացման բնորոշ հետքերը, այսինքն` կրակոց կատարելուն բնորոշ արգասիքները բացա¬կայում են։ Նույն փորձագիտական եզրակացության հետազոտական մասի գրառումներ համաձայն` «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՏՕ 698 հ/հ ավտոմե¬քենայի ձախ դռան ապակին բացակայում է, դրա շրջանակի եզրերում և սրահի ներսում առկա են ապակու մանր կտորտանքներ։
Դատաձգաբանական փորձաքննության 2012թ. օգոստոսի 2-ի թիվ 1271 եզրակացությամբ, համաձայն որի` գործով ամ¬բաստանյալ Դ.Անանյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված գործարա¬նային ար¬տադրության 9մմ տրա¬¬մաչափի «ԻԺ-70-01» մոդելի ջնջված համարներով սպոր¬տային վար¬ժանքային ատրճանակը պի¬տանի է կրակոցներ կատարելու համար, հանդիսանում է հրազեն։ Այդ ատրճանակից են կրակված նույն քրեական գործով դեպքի վայրի` «Ամիգո» խաղատան հարևանությամբ գտնվող տարածքի զննութ¬յան ընթացքում հայտնաբերված 9մմ տրամաչափի երկու պարկուճները (Դատաձգաբանական, դատաքիմիական, մատնադրոշմային փորձաքննության 2011թ. հունիսի 21-ի թիվ 1015 եզրակացությումում նշված պարկուճները), տուժող Վահե Միրզոյանի մարմնից վիրահատությամբ հեռացված և առգրավված 9մմ տրամաչափի գնդակը և Գագիկ Միրզոյանի մարմ¬նում հայտնաբերված և առգրավված նույն տրամաչափի երկու գնդակները, ինչպես նաև Գագիկ Միրզոյանի «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի ձախ դռան մեջ հայտնաբերված նույն տրամաչափի գնդակը։ Գործով ամբաստանյալ Դ.Անանյանի տան խուզարկությամբ հայտնաբերված գործարանային արտադրության 9մմ տրա¬մա¬չափի (9x18 ՊՄ) 2 մարտական փամփուշտները, որոնք եղել են նշված ատրճանակում, նախատեսված են «ՊՄ» և «ԱՊՍ» ատրճանակների համար, կրակելու նպատակով պիտանի են, հանդիսանում են ռազմամթերք։ Դրանք կարող էին կրակվել նաև ներկա¬յացված «ԻԺ-70-01» մոդելի սպորտային-վարժանքային ատրճանակից։
Դիակի դատաբժշկական փորձաքննության 2011թ. հունիսի 3-ի թիվ 139 եզրակացությամբ` հա¬մա¬ձայն որի` տուժող Գագիկ Միրզոյանի մահը վրա է հասել հեմոռագիկ շոկից, որը հետևանք է ձախ թոքի, ստո¬ծանու, ձախ երիկամի, փայծաղի վնասումներով կրծքավանդակի ձախ կեսի հրազենային գնդա¬կային թափանցող, կույր, կոմբինացված թորակոաբդոմինալ վնասվածքների (թվով երկու) հետևանքով առաջացած ներքին արյունահոսության։ Տվյալ հետևությունը հիմնավորվում է ինչպես առկա բժշկա¬կան փաստաթղթերի գրառումների, դատահյուսվածքաբանական ուսումնասիրություն¬նե¬րի տվյալների վրա, այնպես էլ դիակի դատաբժշկական փորձաքննության ընթացքում հայտնաբեր¬ված ձախից միջկողային մկաններում վնասվածքների ձախ թոքի վնասվածքի, ստոծանու կարված վնասվածքի, հետորովայնային տարածության արյունազեղման, փորձաքննությանը ներկայացված հեռացված օրգան¬ների միջանցիկ գնդակային վնասվածքների առկայությամբ։ Ըստ բժշկական փաստաթղթերի գրառումների` հրազենային գնդակային երկու մուտքի անցքերը, որոնք ենթարկվել են վիրաբու¬ժա¬կան մշակման, գտնվել են կրծքվանդակի ձախ կեսի կողմնային մակերեսին միջին անութային գծով հինգերորդ միջկողային տարածության մակարդակով, հետին անութային գծով յոթերորդ միջկողում։ Ըստ բժշկական փաստաթղթերի գրառումների` հրազենային գնդակներ հայտնա¬բերվել են աջ հարերիկա¬մային բջջանքից, աջից տասներորդ կողից ցած մկաններից թիակային գծով։ Նույն եզրակացության համաձայն` հաշվի առնելով նշված նկարագրությունը, կարելի է ենթադրել, որ վերքա¬յին խողովակներն ունեն ձախից աջ, վերևից ներքև ուղղություն։ Նշված վնասվածքները պատճառվել են կենդանության օրոք, գնդակով լիցքավորված հրազենից արձակված կրակոցներից, հնարավոր է որոշման մեջ քննիչի ներկայացված ժամանակ (2011թ. ապրիլի 27-ին) և հանգա¬¬մանքներում (հրա¬զենով արձակված կրակոցների հետևան¬քով), Գ.Միրզոյանի մահվան անմիջական պատճառի հետ գտնվում են ուղղակի անմի¬ջական կապի մեջ։ Հրազենային գնդակային մուտքի անցքերի վիրաբու¬ժա¬կան մշակման ենթարկված լինելու պատճառով որոշել, թե ինչ հեռավորությունից են կատարվել կրակոցները, հնա¬րավոր չէ։ Նշված վնասվածքները ստանալու պահին Գագիկ Միրզո¬յանը կարող էր գտնվել բոլոր հնա¬րավոր դիրքերում, բացի կրծքավանդակի ձախ կեսի կողմնային մակերեսով որևէ կարծր, պինդ առար¬կայի կիպ հպված լինելուց։ Կենդանի անձանց մոտ նման վնաս¬վածքը սովորաբար պատճառում է առող¬ջության ծանր վնաս։ Ըստ առկա բժշկական փաստաթղթերի գրառումների` Գ.Միրզոյանի մահը վրա է հասել 2011թ. ապրիլի 28-ին` ժամը 12։00-ին։
Դատաբժշկական փորձաքննության 2011թ. մայիսի 3-ի թիվ 45/հ եզրակացությամբ, համաձայն որի` տուժող Վահե Միրզոյանի ստացած մարմնական վնասվածքը ձախից թորակաբդոմինալ հրա¬զենային գնդակային թափանցող կույր վնասվածքի ձևով, պատճառվել է գնդակով լիցքավորված հրազենի կրակոցից արձակված գնդակի ներգործությամբ (որն ըստ բժշկական փաստաթղթերի գրա¬ռումներ` հայտնաբերվել է գոտկային մկաններում), հնարավոր է որոշման մեջ քննիչի ներկա¬յաց¬րած ժամանակ (2011թ. ապրիլի 27-ին) և հանգամանքներում (հրազենով արձակված կրակոցի հետևան¬քով), որը Վ.Միրզոյանի առողջությանը պատճառել է կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս։ Վ.Միրզոյանի մոտ վերքային խողովակն ունի ձախից աջ, վերևից ներքև ուղղություն, որի մուտքի անցքը գտնվում է կրծքավանդակի ձախ կեսի կողմնային մակերեսին, վերքային խողովակի ընթացքով վնասվել են ձախ թոքի ստորին բիլթը, ստոծանին, փայ¬ծաղը, ձախ երիկամը, որոնք էլ բերել են ձախա¬կողմյան հեմոթորաքսի և հեմոպերիտոնեումի առա¬ջաց¬ման։
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության 2011թ. հուլիսի 19-ի թիվ 11-1433 եզրակացութ¬յամբ, համաձայն որի` տուժող Գագիկ Միրզոյանին պատկանող, վերջինիս վարած «Միցուբիշի Պա¬ջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՏՕ 698 հաշվառման համարանիշի ավտոտրանսպորտային միջոցին պատ¬ճառ¬ված վնասի չափը դեպքի օրվա` 2011թ. ապրիլի 27-ի դրությամբ կազմում է 140.000 ՀՀ դրամ։
Դատահետքաբանական և նյութագիտական համալիր փորձաքննության 2011թ. հուլիսի 15-ի թիվ 11-1558 եզրակացությամբ, համաձայն որի` «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 հաշ¬վառման համարանիշի ավտոմեքենայի առջևի ձախ անվաթևի և անվահեծի վրա առկա, թարմ վաղե¬մությամբ վնասվածքները, որոնք ուղեկցվում են ներհրվածքով և բաց գույնի ներկի շերտանստվածքով, ունեն առջևից հետ ուղղվածություն և ամենայն հավանականությամբ առաջացել են «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 համարանիշի ավտոմեքենայի աջ կողային հատվածի հետ փոխադարձ հպանցիկ շփման մեջ մտնելու արդյունքում։ «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 հ/հ ավտոմեքենայի առջևի ձախ անվաթևի վնասված հատվածի ներկածածկույթի արտաքին շերտի մակերեսին առկա է օտար ավտոմեքենայի ներկածածկույթի սպիտակ գույնի շերտ, որն ունի ընդհանուր սեռային պատ¬կանելիություն գործով ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանի վարած «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 համարանիշի ավտոմեքենայի աջ դռան ներկածածկույթի արտաքին` սպիտակ գույնի շերտի հետ։ «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի աջ դռան վրա առ¬կա վնասված հատվածի ներկածածկույթի արտաքին սպիտակ գույնի ներկածածկույթի վրա առկա է օտար ավտոմեքենայի ներկածածկույթի անգույն թափանցիկ շերտ, որն ունի ընդհանուր սեռային պատ¬կանելիություն «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի վերոնշյալ ավտոմեքենայի առջևի ձախ ան¬վաթևից վերցված ներկա¬ծածկույթի արտաքին` անգույն թափանցիկ շերտի հետ։
Տուժող Վահե Միրզոյանին պատկանող բենզալցակայանի և դրա հարակից տարածքի զննութ¬յան արձանագրությամբ, համաձայն որի` 2011թ. ապրիլի 27-ին իրականացված քննչական այդ գոր¬ծո¬¬¬¬¬ղության ըն¬թացքում պարզվել է, որ բենզալցակայանի պահեստային մասում տեղադրված բենզա¬տա¬¬րաների կափարիչները քանդված վիճակում են։ Զննության արդյունքում հայտնա¬բերվել և առգրավ¬¬վել են պլաստ¬մասե 25 դատարկ տարաներ, պոլիէթիլենային պարկ, դրա մեջ` ինքնաշեն պոմպ` ամրաց¬ված 35 մետր երկարությամբ ռետինե և պլաստմասե խողովակներով, մեկ զույգ օգտա¬գործ¬¬ված ռե¬տինե ձեռ¬նոց, երեք բանալի, մեկ հարթաշուրթ, մեկ պտուտակահան, յոթ մանեկ, երեք հեղյուս, երկու տափ¬օղակ, երեք պլաստմասե կափարիչ, 5.5 սմ տրամաչափի ռետինե 72 շրջանակներ, տարբեր չափերի ռետինե և պլաստմասե խողովակներ։
Տուժող Արմեն Հարությունյանի` Արագածոտնի մարզի Ագարակ գյուղում գտնվող բենզալցա¬կայանի և տան բակի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` տան բակի զննության ընթաց¬քում` 2012թ. մայիսի 26-ին, հայտնաբերվել են 11 տակառներ, 20 լիտր տարողությամբ կապրոնե 19 տարաներ` իրենց կափարիչներով, ռետինե խողովակներ, 20 լիտր տարողությամբ երկու տարաներ` լցված բենզինով, սպոր¬տային պայուսակ, դրանում` աքցան, պտուտակահան, պոլիէթիլենային տոպ¬րակ¬ներ։ Վերոնշյալ բեն¬զալցա¬կա¬յանից շուրջ 800 մետր հեռավորության վրա` Աշտարակ-Գյումրի ավտոճանապարհին հա¬րա¬կից տարածքում, դեպի այգիներ տանող հողածածկ ճանապարհին, հայտ¬նա¬բերվել է 08 ԼՍ 589 հաշվառ¬ման համարանիշները կրող «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքե¬նան` դռները և բեռ¬նախցի¬կը կողպված վիճակում։
«Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի խուզար¬կութ¬յան արձանագրությամբ, համաձայն որի` դեպքի վայրի մոտակայքում կայանած, 08 ԼՍ 589 հաշվառման համարանիշներով ամ¬րակցված այդ ավտո¬մե¬քենայի առջևի աջ նստատեղի հետնամասից հայտ¬նաբերվել են 29 ԼՏ 649 հաշվառման համա¬րանիշներ, ինչպես նաև Արագածոտնի մարզի Ագարակ գյուղում գտնվող բեն¬զալցա¬¬¬կայանի և տուժող Արմեն Հա¬րութ¬յունյանի տան բակի զննության ըն¬թաց¬քում հայտնա¬բերված նույ¬նատիպ առար¬կա¬ներ, մասնա¬վո¬րա¬պես` ավտոմեքենայի աջ նստա¬տեղի մոտ` 20 լիտր տարո¬ղութ¬յամբ տարա¬ների կապույտ գույնի կա¬փարիչ, աջ նստատեղի գրպա¬նիկից` 5սմ երկա¬րությամբ ռետինե թափանցիկ խողո¬վակ։
Դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` զննության պահին` 2012թ. մա¬յիսի 20-ին, Երևան - Գյումրի ավտոճանա¬պար¬հի 62-րդ կիլոմետրին կից, «Ճախրկանք» ՍՊ ընկե¬րութ¬¬յանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստարանի մուտքի դռան կախովի փականն եղել է ծռված և բացված, մուտքի դռան շրջանակի օղից կախված վիճակում, իսկ զննության մասնակից, գոր¬ծով տու¬ժող Հակոբ Գալեյանը հայտարարել է, որ անհայտ անձը բենզալցակայանի պահեստա¬րան է մուտք գործել և գողություն կատարել այդ փականը կոտրելու միջոցով։
Երևան - Գյումրի ավտոճանապարհի Ն.Սասնաշեն գյուղի խաչմերուկում գտնվող բենզալցա¬կա¬յանի և դրա պահեստային մասի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` զննության պահին` 2012թ. մարտի 12-ին, պահեստարանի դռան փականները բացակայել են։ Զննության մասնակից Սամվել Կարապետյանը հայտարարել է, որ վառելանյութի պահեստարանի կախովի փականը անհե¬տացել է գողությունից հետո, իսկ պահեստահորերի վրա տեղադրվող մետաղյա վրադիրները եղել են կողքի դրված վիճակում։
Գործով ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին պատկանող տանը, կից շինությու¬նում և անասնագոմում կատարված խուզարկության արձանագրությամբ, համաձայն որի` 2011թ. ապ¬րիլի 27-ին Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղում կատարված քննչական այդ գործողության ժա¬մանակ հայտ¬նաբերվել և առգրավվել են 20 լիտր տարողությամբ պլաստմասե 258 տարաներ, որոնցից 244-ում եղել են հեղուկ նյութեր։
Գործով ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի` Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղում գտնվող տանը կատարված խուզար¬կության արձանագրությամբ, համաձայն որի` 2012թ. հուլիսի 13-ին ամբաս¬տան¬յալների հայր Մհեր Անանյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական այդ գործողության արդյուն¬քում տան բակում` ծածկի տակ գտնվող փռի վերևի մասում` հողի մեջ, հայտնաբերվել և առգրավվել է պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ գտնվող փակաղակի վրա 70-01 գրառմամբ արտաքնա¬պես «Մակա¬րով» տեսակի ատրճանակի նմանվող ատրճանակ, դրա փամփուշտատուփում` երկու փամ¬փուշտ¬ներ։
Գործով ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձա¬րարության արձանագրությամբ, համաձայն որի` 2012թ. հուլիսի 13-ին կատարված քննչական այդ գործողության ընթացքում վերջինս մատնացույց է տվել Էջմիածին - Երևան ավտո¬ճանա¬պարհից դեպի «Մուսալեռ» տպարան տանող խաչմերուկի վրա գտնվող Վահե Միրզոյանին պատկանող բենզալցա¬կայանը, Արագածոտնի մարզի «Ագարակ» գյուղում գտնվող բենզալցակայանը, Երևան - Աշտարակ ավտոճանապարհի 14-րդ կմ վրա գտնվող «Միկա» բենզալցակայանը` հայտա¬րարելով, որ Դավիթ և Ռուսլան Անանյանների հետ այդ բենզալցակայաններից (բացի Ագարակ գյուղում գտնվող բենզալցա¬կայանից) է կատարել վառելանյութի գողություններ, իսկ Ագարակ գյուղում գտնվող բենզալցակա¬յա¬նից գողության փորձը կատարել է բացառապես Դավիթ Անանյանի հետ։ Փորձարարության ընթաց¬քում Գ.Անանյանը մատնացույց է արել նաև «Ամիգո» խաղատան հարևա¬նությամբ գտնվող տա¬րածքը` հայտարարելով, որ Դավիթ Անանյան այդ վայրում է կրակել իրենց հե¬տապնդողների վրա։
Գործով ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձա¬րա¬րության արձա¬նագրությամբ, համաձայն որի` 2012թ. հուլիսի 13-ին կատարված քննչական այդ գործողության ընթացքում վերջինս նախ` մատնացույց է արել Արարատի մարզի Սուրենավան գյու¬ղում գտնվող բենզալցակայանը` հայտարարելով, որ նշված բենզալցակայանից կատարել է գողութ¬յուն, ապա` Էջմիածին-Երևան ավտոճանապարհից դեպի «Մուսալեռ» տպարան տանող խաչմերուկի վրա գտնվող Վահե Միրզոյանին պատկանող բենզալցակայանը` հայտա¬րարելով, որ նշված բեն¬զալցա¬կայանից Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ կատարել է գողություն¬ներ, այնուհետև` Էջմիածին քաղաքի Անդրանիկի 93 տան հարևանությամբ գտնվող ավտովերանորոգման բացօթյա կետի տարածքը` հայտարարելով, որ նշված վայրում գտնվող ապամոնտաժված ավտոմեքենայի վրա¬յից է հանել համարանիշը։ Գործով ամբաստանյալ Դ.Անանյանը մատնացույց է արել նաև Արա¬գա¬ծոտնի մարզի Ագարակ գյուղում գտնվող բեն¬զալցակայանը` հայտարարելով, որ նշված բենզալցա¬կա¬յանից ինքն ու Գևորգ Անանյանը փորձել են գողանալ բենզին, սակայն դիմել են փախուստի, քանի որ նկատվել են, Արագածոտնի մարզի Վերին Սասնաշեն գյուղում գտնվող, «Հոպպոյի մոտ» կոչվող խորտկարանի հարևանությամբ գործող բենզալցակայանը` հայտարարելով, որ նշված բենզալցակա¬յանից միայնակ կատարել է գողութ¬յուն, Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհին գտնվող «Ամիգո» խաղա¬տան հարևանությամբ գտնվող վայրը` հայտարարելով, որ հետապնդողները կրակել են իրենց ուղղությամբ, որից հետո միայն ինքը կրակել է հետապնդողների ուղղությամբ, վերջապես նաև` Աշտա¬րակի խճուղի 14 հասցեում գտնվող «Միկա» բենզալցակայանը` հայտա¬րա¬րելով, որ նշված բենզալցա¬կայանից ևս Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ կատարել են վառե¬լանյութի գողություն։
Գործով ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի մասնակցությամբ կատարված (հերթական) քննչա¬կան փորձա¬րա¬րության արձանագրությամբ, համաձայն որի` 2012թ. օգոստոսի 2-ին կա¬տարված քննչական այդ գործողության ընթացքում վերջինս մատնացույց է արել Երևան - Գյումրի ավտո¬ճա¬նա¬պարհի Ն.Սասնաշենի խաչմերուկի վրա գտնվող «Սանամ Հարոյան» անհատ ձեռնարկատիրոջը պատկանող բեն¬զալցա¬կայանը` հայտարարելով, որ նշված բենզալցակայանից միայնակ կատարել է դիզելային վառե¬լանյու¬թի գողութ¬յուն։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, հանցագործության միջոց հանդիսացած «Ֆորդ տրանզիտ» մակ¬նիշի 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի առկայությամբ և 2011թ. մայիսի 19-ին իրականացված դրա զննության արձանագրությամբ։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 հաշվառման հա¬մարանիշի ավտոմեքենայի առկայությամբ (որով տուժող Գագիկ Միրզոյանը 2011թ. ապրիլի 27-ին հետապնդել է մեղադրյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին), և դրա զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` ավտոմեքենայի արտաքին զննությամբ հայտնաբերվել են դրսից ներս կատարված կրակոցների հետքեր` առջևի ձախ դռան վրա մուտքի անցք, փամփուշտի գնդակին նմանվող մետա¬ղական առարկա և նույն դռան ապակու մանրացված կտորներ։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի առկայությամբ, որով տուժող Վահե Միրզոյանը 2011թ. ապրիլի 27-ին հետապնդել է մեղադրյալներ Դավիթ և Գևորգ Միրզոյաններին, և դրա զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` զննության պահին ավտոմեքենայի վրա հայտնաբերվել է կրակոցի հետքին նմանվող հետք։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, հանցագործության միջոց հանդիսացած «Վազ 21213» մակնիշի 11 ՕՕ 459 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի առկայությամբ, որով Դավիթ, Գևորգ և Ռուս¬լան Անանյանները սկզբնական շրջանում տեղափոխել են գողության կատարման համար գործած գործիքներն ու իրերը, ինչպես նաև գողոնը (գողացած վառելիքի)։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, հանցագործության միջոց հանդիսացած, գործով ամբաստանյալ Կոլյա Մաիլյանին պատկանող «Վազ 2121» մակնիշի 15 ՏՏ 894 համարանիշի ավտոմեքենայի առկա¬յությամբ, որով վերջինս, 2012թ. մայիսի 26-ին պարտակելով հանցագործություն կատարած Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին, նրան Արագածոտնի մարզից դեպի Գյումրի տանող ավտոճանա¬պարհի սկզբնա¬մասից տեղափոխել և հասցրել է Երևան` Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքում Դավիթ և Գևորգ Անանյանների վարձակալած բնակարան։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված «ԻԺ 70-01» մոդելի, ջնջված համարներով հրազեն հանդիսացող սպորտային վարժանքային ատրճանակի առկայությամբ, որով «Ամիգո» խաղատան մոտակայքում Դավիթ Անանյանը կրակոցներ է արձակել նախ` Վահե, ապա Գագիկ Միրզոյանների ուղղությամբ, ինչպես նաև ռազ¬մամթերք հանդիսացող մարտական երկու փամփուշտների առկայութ¬յամբ, որոնք եղել են այդ ատրճանակի փամփշտատուփում` այն Դավիթ Անանյանի տնից խուզարկությամբ հայտ¬նա¬բերելու պահին։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված` դեպքի պահին տուժողներ Գագիկ և Վահե Միրզոյանների կրած հագուստների առկա¬յությամբ, որոնց վրա առկա են ընդհանուր երեք կարկոցների հետևանքով առա¬ջա¬ցած հրազենային վնասվածքներ, «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 հաշվառման համա¬¬րանիշի ավտոմեքենայի դռան մեջ հայտնաբերված մեկ, վերոնշյալ տուժողների մարմիններից հայտ¬նաբերված ևս երեք գնդակների, ինչպես նաև դեպքի վայրի` «Ամիգո» խաղատան հարևա¬նութ¬յամբ գտնվող տարածքի զննության արդյունքում հայտա¬բերված երկու պարկուճների առկայությամբ։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված` ամբաստանյալներ Անանյանների տան խուզարկությամբ հայտ¬նաբերված 283 տարաների և դրանցում առկա 946 լիտր դիզելային վառե¬լանյութի և 3.266 լիտր եվրո¬դիզելի, 43 հատ 20 լիտր տարողությամբ պլաստմասե դատարկ տարաների, պոմպի, 35 մետր երկա¬րութ¬յան ռետինե և պլաստմասե խողովակի, մեկ զույգ օգտագործված ռետինե ձեռնոցի, 3 բանա¬լիների, հարթաշուրթի, պտուտակահանի, յոթ մանեկների, երեք հեղյուսների, երկու տափօղակների, երեք պլաստմասե կափարիչների, 5.5 սմ տրամաչափի ռետինե և պլաստմասե յոթա¬նասուներկու շրջանակների, տարբեր չափերի ռետինե, պլաստմասե խողովակների առկայությամբ, որոնք նախա¬տեսված են եղել վառելիքի գողության, տեղափոխման և պահեստավորման համար։
Որպես ապացույց ճանաչված` Կոլյա Մաիլյանի կողմից օգտագործվող 055-313166 բջջային հե¬ռա¬խոսահամարի վերծանումներով և դրանց զննության արձանագրությամբ, համաձայն որոնց` Արա¬գածոտնի մարզի Ագարակ գյուղում կատարած գողության անհաջող փորձից հետո` 2012թ. մայիսի 26-ին, գործով ամբաստանյալ Կոլյա Մաիլյանը ժամը 04.16-ից մինչև 04.55-ն ընկած ժամանակահատ¬վածում թվով 8 հեռախոսային զանգեր է ստացել և ընդհանուր 289 վայրկյան տևողությամբ հաղոր¬դակցվել Գևորգ Անան¬յանի հետ` վերջինիս 055-319818 բջջային հեռախոսահամարից կա¬տարված հեռա¬խո¬սազանգերի մի¬ջոցով։
Որպես ապացույց ճանաչված` Ռուսլան, Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հեռախոսազանգերի վերծանումներով և դրանց զննության արձանագրությամբ, համաձայն որոնց` գողության կատարման օրերին, մասնավորապես` 2011թ. մարտի 10-ին և 24-ին (տուժող Վ.Միրզոյանի բենզալցակայանի պահեստային մասից), 2011թ. ապրիլի 6-ից 8-ը ընկած ժամանակահատվածում (Սուրենավանում գտնվող տուժող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության բենզալցակայանի պահեստային մասից), ապրիլի 16-ի գիշերը և ապրիլի 20-ի լույս 21-ի գիշերը( Աշտարակի խճուղու վրա գտնվող տուժող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության բենզալցակայանի պահեստային մասից), ապրիլի 26-ի լույս 27-ի գիշերը (տուժող Վ.Միրզոյանի բենզալցակայանի պահեստային մասից կատարված վերջին գողության և տուժող Գ.Միրզոյանի սպանության օրը) նրանց միջև կայացել են փոխադարձ բազմա¬թիվ հեռախոսային զանգեր, որոնք ըստ տեղանշման տվյալներ (Cell-ID)` սպասարկվել են Կոտայքի մարզի Քասախ գյուղի բարձրունքում, Արա¬րատի մարզի Սուրենավան և Բանավան, «Զվարթնոց» օդանավա¬կայանի և Արմավիրի մարզի Փա¬րաքար գյուղի բարձունքում գտնվող ալեհավաքների կողմից։ Նույն այդ վերծանումների համաձայն` Դավիթ Անանյանը 077-506237 հեռախոսահամարից զանգահարել և հաղորդակցվել է Արա Խարազ¬յանի հետ` վերջինիս 094- 817555, կնոջ Նարինե Անան¬յանի հետ` նրա 094-516136, կնոջ հոր` Գառնիկ Պապոյանի հետ` վերջինիս 091-506537 հեռախոսա¬հա¬մար¬ներով։
Գործով ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների կողմից կազմակերպված խմբի մյուս անդամ Ռուսլան Անանյանի հետ ՀՀ տարբեր մարզերից բենզինի և դիզելային վառելիքի գողություն¬ներ կատարելու հանգամանքը նախաքննական մարմինն հիմնավորված է համարել նաև Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից 2012թ. սեպտեմբերի 25-ին կայացված և որպես ապացույց ճանաչած դատավճռով, որի համաձայն` Ռուսլան Մհերի Անանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նա¬խա¬¬տեսված հանցագործության կատարման մեջ։
3. Դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները և դրանց գնահատումը.
Նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ա¬պա¬ցույցների հա¬մադրման և գնահատման արդյունքներով Դատա¬րանն ապացուցված (հաստատ¬ված) է համարում հետևյալը.
Դավիթ Անանյանը, առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութեր գո¬ղա¬նա¬լու նպա¬տակով նախապես միավորվելով իր եղբայրներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ, ստեղծել են կազմակերպված կա¬յուն խումբ, որից հետո խմբի կազմում կամ Դավիթ Անանյանն առանձին մուտք գործելով շինություններ` ՀՀ տարբեր մարզերում գործող բենզալցակա¬յաններ (մեկ դրվագով նաև բնա¬կարան)` գաղտնի հափշտա¬կել են առանձ¬նապես խոշոր և խոշոր չափերի բենզին և դիզե¬լային վառե¬լանյութ, կատարել նաև գողության փորձ, իրացրել գողոնի մեծ մասը, որպիսի գործողություններն արտա¬հայտվել են հետևյա¬լում.
Դավիթ Անանյանը կազմակերպված խմբի անդամներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ 2011թ. մարտի 10-ից 24-ն ընկած ժամանակահատվածում ապօրինաբար մուտք են գործել Էջմիածին- Երևան ավտոճանապարհից դեպի «Մուսալեռ» տպարան տանող խաչմերուկի վրա գործող, տուժող Վահե Միրզոյանին պատկանող շինություն` բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից գաղտնի հափշտա¬կել են 1.114.840 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 1.450 լիտր դիզելային վառելիք և 1.238 լիտր «պրե¬միում» տեսակի բենզին, այն համապատասախան տարաներով տեղափոխել և տեղադրել են իրենց անձնական օգտագործման «Վազ 21213» մակնիշի 11 ՕՕ 459 համարանիշի ավտոմեքենան և հեռացել։
2011թ. ապրիլի 6-ից 8-ն ընկած ժամանակահատվածում Դավիթ Անանյանը կազմակերպված խմբի անդամներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ ապօրինաբար մուտք են գործել Արարատի մարզի Սուրենավան գյուղի սկզբնամասում գործող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատ¬կա¬նող շինություն` բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 1.092.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 2.600 լիտր դիզելային վառելիք, որը համապատաս¬խան տարա¬ներով տեղադրելով Վանաձոր քաղաքի բնակիչ Արա Խարազյա¬նին պատկանող, ժամանա¬կա¬վո¬րապես իրենց վստահված «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշի ավ¬տո¬մեքենան` դիմել են փախուստի։
2011թ. ապրիլի 16-ից 20-ն ընկած ժամանակահատվածում Դավիթ Անանյանը կազմակերպված խմբի անդամներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ ապօրինաբար մուտք են գործել Երևան քա¬ղաքի Աշտարակի խճուղի 14 հասցեում գործող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատ¬կանող շինություն` բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից գաղտնի հափշտա¬կել են խոշոր չափի` 1.600.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 4.025 լիտր դիզելային վառելիք, որը համապատաս¬խան տարաներով տեղափոխելով և տեղադրելով «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հաշվառման հա¬մա¬րանիշի ավ¬տոմեքենան` դիմել են փախուստի։
Ավելին, կազմակերպված խմբի շրջանակներում շարունակելով իրենց հանցավոր գործու¬նեութ¬յունը` 2011թ. ապրիլի 21-ի գիշերը խմբի նույն կազմով ապօրինաբար մուտք են գործել Աշտարակի խճուղի 14 հասցեում գտնվող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող շինություն` բեն¬զալցա¬կայանի պահես¬տա¬յին մաս, որտեղից գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 868.725 ՀՀ դրամ ընդ¬հանուր արժո¬ղությամբ 2.145 լիտր դիզելային վառելիք, որն համապատաս¬խան տարաներով տեղափոխելով և տե¬ղադրելով «Ֆորդ տրանզիտ» մակ¬նիշի 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշի ավ¬տոմեքենան` դի¬մել են փախուստի։
2011թ. ապրիլի լույս 27-ի գիշերը` ժամը 2.00-ի սահմաններում, Դավիթ, Ռուսլան և Գևորգ Անան¬յան¬¬ները գողություն կատարելու նպատակով վերստին ապօրինաբար մուտք են գործել տուժող Վահե Միրզոյանին պատկանող շինություն` բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից զգալի չափի` 261.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 300 լիտր բենզին և 300 լիտր դիզելային վառելիքը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ դրանք լցրել են համապատասխան տա¬րաների մեջ, տեղափոխել և տեղադրել են Ռուսլան Անանյանի մոտեցրած «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի մեջ։ Նախորդ երկու գողություններից հետո տե¬ղադրված ահազանգ¬ման համակարգի ազդանշանով վերոնշյալ բենզալցակայանին մոտեցած և գողության ընթացքին հետևող Վահե Միրզոյանը «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 համարանիշի ավտոմեքենայով, վերջինիս կանչով նույն վայր մոտեցած նրա եղբայրներ Գագիկ և Սարո Միրզոյանները, համապատասխանաբար` «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակ¬նիշի 13 ՍՕ 698 համարանիշի և «Սուբարո ֆորեստեռ» մակնիշի 20 ՕԼ 546 համարանիշի ավտո¬մե¬քենաներով, արագընթաց մոտեցել են «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմե¬քե¬նային` փորձելով փակել փախուստի հնարավոր ճանապարհը և բռնել գողություն կատարող անձանց։ «Ֆորդ տրան¬զիտը» վարող Գևորգ Անանյանին և Դավիթ Անանյանին մի կերպ հաջողվել է մեքե¬նայով խուսա¬նավել շրջափակումից և դիմել փախուստի, իսկ Ռուսլան Անանյանը թաքնվել է բենզալցակայանի մոտ գտնվող բետոնե ցանկապատի հետևում։ Սարո, Գագիկ և Վահե Միրզոյան¬ները տևական ժամանակ ավտոմեքենաներով հե¬տապնդել են Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին` փորձելով Երևան քաղաքում, ինչպես նաև դեպքի Աշտարակ տանող ճանապարհահատվածում իրենց վարած ավտոմեքենաներով շրջափակման մեջ գցել «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմե¬քե¬նան և կանգնեցնել այն, սե¬փա¬կան ուժերով բռնել գողերին և վերադարձնել իրենց գույքը։
Արդեն Երևան-Աշտա¬րակ ավտոճա¬նապարհի սկզբնամասում Գագիկ Միրզոյանին հաջողվել է առաջ անցնել «Ֆորդ տրանզիտից», որին հաջորդել է նույն արագությամբ ընթացող Սարո Միրզոյանի վարած «Սուբարո» մակնիշի ավտոմեքենան։ «Ամիգո» խաղատան մոտ, Դավիթ Անանյանը կատա¬րած գողութ¬յունը թաքցնե¬լու, նրանց հետապնդողների կողմից չբռնվելու և չբա¬ցահայտ¬վելու նպատակով ապօրի¬նաբար կրած 9 մմ տրա¬մա¬չափի «ԻԺ-70-01» մոդելի ջնջված համար¬ներով սպորտային-վար¬ժան¬քային, սակայն հրազեն հանդիսացող ատրճանակով հե¬տապնդող տուժողներին սպանելու ուղղակի դիտավորությամբ «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի աջա¬կողմյան առջևի աջ դռան իջեցված պատուհանից նախ մեկ կրակոց է արձակել գողերի հետապնդմանը միացած, «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 համարանիշի ավտոմեքենայով «Ֆորդից» մոտ 1.5 մետր միջկողային տարա¬ծության վրա երթևեկող, իրենց մեքենային գրեթե հավասարված Վահե Միրզոյանի ուղղութ¬յամբ, որի հետևանքով արձակված գնդակը «Վազ 2107» մակնիշի ավտոմեքենայի առջև ձախ դռան բաց պատուհանով սլացել և ձախ թոքի ստորին բլթի, ստոծանու, փայծաղի, ձախ երիկամի հրազենային` վնասվածքներ է պատճառել նրան` առաջացնելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս։ Հրազե¬նային վնասվածք ստանալու պատ¬ճառով Վ.Միրզոյանը հետապնդումն անմիջապես դադարեցրել է, կանգ¬նեցրել ավտոմեքենան և հետ մնացել «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենայից, որի հետևանքով Դավիթ Անանյանը, իր կամքից անկախ հանգա¬մանքներով, զրկվել է նրան սպանելու հանցավոր դի¬տավո¬րութ¬յունը մինչև վերջ հասցնելու հնարավորությունից։ Դրանից քիչ անց` արագությունը գցել և գրեթե նույն միջկո¬ղային հեռավորությամբ վերադասավորվել է մինչ այդ «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմե¬քենայի առջևով «Միցու¬բիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 համարանիշի ձախակողմյան ղեկավարման ավտո¬մեքե¬նայով ընթացող տուժող Գագիկ Միրզոյանը։
Կատարած գողությանն իրենց մասնակցությունը թաքցնելու, հետապնդողների կողմից չբռնվելու և չբացա¬հայտվելու շարժառիթով հետապնդողներին սպանելու միասնական դիտավորությամբ Դավիթ Անանյանը Վ.Միրզոյանին ուղղված նպատակային առաջին կրակոցից գրեթե անմիջապես անց ևս երեք կրակոցներ է արձակել Գագիկ Միրզոյանի ուղղությամբ, որի հետևանքով արձակված գնդակները կոտրել-փշրել են «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի առջևի ձախ դռան ապակին, դիպել Գ.Միրզոյանին` պատճառելով կյանքի հետ անհա¬մատեղելի երկու մուտքային հրազենային ծանր վնաս¬վածքներ և վնասելով Գագիկ Միրզոյանի ձախ թոքը, ստոծանին, ձախ երիկամը և փայ¬ծաղը, առաջացրել մահվան հանգեցրած ներքին արյունահո¬սություն։
«Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնի¬շի ավտոմեքենայի առջևի ձախ դռան վրա Դավիթ Աննան¬յանի կատարած մյուս կրակոցի, ինչպես նաև Գ.Անանյանի կողմից «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի մեքենան վարելու գործո¬ղություն¬ների հետևանքով հանրավտանգ եղանակով, դիտա¬վո¬րությամբ Գագիկ Միրզոյանին պատ¬ճառվել է նաև զգալի չափի` ընդհանուր 140.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Ստացած հրազենային վնաս¬վածքներից հետո Գագիկ Միրզոյանը, ինչպես նաև վերջինիս եղբայր Սարո Միրզոյանը հետապնդումը ևս դադարեցրել են, որի հետևանքով Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հաջողվել է «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայով դիմել փախուստի և ի վերջո ստանալ գողացված վառելիքը տնօրինելու հնարավորություն։
Ստացած հրազենային վնասվածքներից առաջացած արյունահոսությունից Գագիկ Միրզոյանը 2011թ. ապրիլի 28-ին` ժամը 12-ին, հիվան¬դա¬նոցում մահացել է, իսկ հետապնդող Վահե Միրզոյանին ևս սպանելու Դավիթ Անանյանի միաս¬¬¬նական հան¬¬ցավոր դիտավորությունը նրա կամքից անկախ հան¬գա¬մանքներով` Վ.Միրզոյանի կողմից հրա¬զենային վնաս¬¬վածք ստանալու հետևանքով վա¬րած մեքե¬նան կանգնեցնելու և «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի հե¬տապնդու¬մը դադա¬րեցնելու, նրան այդ կապակցությամբ ցուցաբեր¬ված պատշաճ բժշկական օգնության պատճառով մինչև վերջ չի հասցվել, հաջողվել է փրկել նրա կյանքը։
Գիտակցելով վերոնշյալ դեպքի օրը «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենային ամրակցված 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշով արագորեն բացահայտվելու անխու¬սափելիությունը` գողութ¬յանն Անանյան եղբայրների, իսկ Միրզոյանների կյանքի նկատմամբ կատարած ոտնձգությանն իր մաս¬նակցությունը թաքցնելու դիտավորությամբ, նախապես ազատվելով վերոնշյալ ավտոմեքենայից, նույն օրը` ժամը 6.30-ից 7.00-ի սահմաններում, Դավիթ Անան¬յանը Վա¬նաձոր քաղաքից դեպի Ստե¬փա¬նավան տանող ավտոճանապարհի սկզբնամասում հանդիպել է «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի սեփականատեր, իր բարեկամ Արա Խա¬րազյանին, որից այդ ավտոմեքենան վերցրել էր իրեր տեղափոխելու պատրվակով, վերջինիս համոզել և դրդել է սուտ մատնության, որի հետևանքով մոտ չորս ժամ անց` նույն օրվա ժամը 11.15-ին, Ա.Խարազյանը ներկայացել է ՀՀ ոստիկա¬նության Վանաձորի բաժին և գիտակցելով իր տրամադրած տեղեկատ¬վության ակնհայտ կեղծ լինելը` հանցագործության մասին հաղորդում է տվել առ այն, թե իբր անհայտ ան¬ձը 2011թ. ապրիլի 26-ին` ժամը 23.30-ից մինչև լույս 27-ի գիշերը` ժամը 7.00-ն ընկած ժամանա¬կա¬հատ¬վածում Վանաձոր քաղաքից փախցրել է «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշի իր ավտոմեքենան։
Սկսած 2011թ. ապրիլի 30-ից հետախուզման մեջ գտնվելու պայմաններում Դավիթ Անանյանը 2012թ. մարտին միայնակ Արագածոտնի մարզի Դավթաշեն համայնքում գործող, «Սանամ Հարոյան» Ա/Ձ-ին պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մասի դռան կախովի փականը կոտրելու միջոցով ապօրինաբար մուտք է գործել այդ շինություն` պահեստ, որտեղ գտնվող երկաթյա տարայից գողացել է զգալի չափի` 450.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ մեկ տոննա դիզելային վառելիք։
Ավելին, կազմակերպված խմբի մյուս անդամ Ռուսլան Անանյանին կալանավորելու պայման¬ներում Դավիթ Անանյանն ու Գևորգ Անանյանը, արդեն երկուսով, վերսկսել են խմբի կազմում վառե¬լանյութի գաղտնի հափշտակությանը միտված իրենց հանցավոր գործունեությունը, մասնավորապես` 2012թ. մայիսի 26-ին` ժամը 2-ի սահմաններում, դեռևս 2012թ. փետրվարին մտացածին անձի` Վարդան Այվազյանի անունով քաղ. Սամվել Մարտիրոսյանից ձեռք բերած նոր փոխադրամիջոցով` «Ֆորդ տրան¬զիտ» մակ¬նիշի 29 ԼՏ 649 համարանիշի ավտո¬մեքենայով, ժամանել են Արագածոտնի մարզի Ագարակ գյուղում գործող, տուժող Արմեն Հարությունյանին պատկանող բենզալցակայանին կից տարածք, ցանկապատն անցնելու միջոցով ապօրինաբար մուտք են գործել նույն բենզալցակայանին կից բնակարան` տուժողի տան բակ, ռետինե խողովակը բենզինի պահեստային տարայի մեջ անցկացնելու միջոցով փորձել են գողա¬նալ խոշոր չափերի` 1.390.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժո¬ղութ¬յամբ բենզին, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով` Արմեն Հարությունյանի կողմից նկատվելու և հետապնդվելու պատճառով, գողութ¬յունն ավարտին չեն հասցրել, գողության գործիքները, ինչ¬պես նաև «Ֆորդ տրանզիտ» մակ¬նիշի 29 ԼՏ 649 համարանիշի ավտոմեքենան թողնելով դեպքի վայրում և դրա մո¬տակայքում` ոտքով դիմել են փա¬խուստի։ Վերջիներիս Երևան քաղաքում վար¬ձակալած նրանց բնակարան է տեղափոխել Գևորգ Անանյանի հեռախո¬սազանգով Արա¬գա¬ծոտնի մարզի վարչական տարածքում գտնվող ճանապարհի համապատասխան վայր իր «Վազ 2121» մակ¬նիշի 15 ՏՏ 894 հաշ¬վառման հա¬մարանիշի ավտոմեքենայով ժամանած Կոլյա Գեղամի Մաիլյա¬նը։
2012թ. մայիսին Դավիթ Անանյանը Արագածոտնի մարզի Վերին Սասնաշեն գյուղի վարչական տարածքում գործող «Ճախրկանք» ՍՊ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մասի մուտքի դռան կախովի կողպեքը կոտրելու միջոցով ապօրինաբար մուտք է գործել շինություն` պահես¬տարան, որտեղից գաղտնի հափշտակել է խոշոր չափի` 1.300.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 2.5 տոննա բենզին։
Բացի այդ, Դավիթ Անանյանը ապօրինաբար ձեռք է բերել, պահել և 2011թ. ապրիլի 27-ին նաև կրել է հրազեն հանդիսացող 9 մմ տրամաչափի «ԻԺ-70-01» մոդելի ջնջված համար¬ներով սպոր¬տային-վարժանքային ատրճանակը, որը 2012թ. հուլիսի 13-ին հայտնաբերվել է Լոռու մարզի Վար¬դաբլուր գյուղում գտնվող նրա տանը կատարված խուզարկության արդյունքներով։
Այսպիսով` Դավիթ Անանյանը կատարել է հանցավոր արարքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Գևորգ Անանյանը` հանցավոր արարքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, իսկ նույն մեղադրանքի հետ առնչվող մեկ այլ գործով դատապարտյալ Ռուսլան Անանյանը` հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով (Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավա¬սության դատարանի դատավճռով)։ Արա Խարազյանի նկատմամբ դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` նրա նկատմամբ համաներման ակտը կիրառելու հիմքով։
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Կոլյա Մաիլյանին ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքին, ապա նրա արարքում բացակայում է այդ հոդվածով նա¬խատեսված հանցակազմը, ուստի վերջինիս անհրաժեշտ է ճանաչել ան¬պարտ և արդարացնել։
Վերոնշյալ հետևությունների Դատարանը հանգեց դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցների գնահատման արդյունքներով.
Ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանն առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում հար¬ցաքննվելիս իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակիորեն` ընդունեց կազմակերպված խմբի կազմում, ինչպես նաև միայն գողություններ կատարելու, ապօրինաբար ձեռք բերած ատրճանակը պահելու և կրելու, սուտ մատնություն կատարելուն դրդելու փաստերը։ Չընդունեց տուժողներ Միրզոյաններին սպա¬¬նելու դիտավորություն ունենալու փաստը` նշելով, որ կրակել է պաշտպանական նկատա¬ռում¬ներով, ասֆալտի ուղղությամբ, այն էլ իրենց ուղղությամբ Գ.Միրզոյանի կատարած կրակոցներին և սպանության սպառնալիքներին ի պատասխան։
Ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանն առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում հար¬ցաքննվելիս իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակիորեն` ընդունեց կազմակերպված խմբի կազմում գո¬ղութ¬յուններ կատարելու փաստը։ Չընդունեց Գագիկ Միրզոյանի սպանությանը և Վահե Միրզոյանի սպանության փորձին որևէ առնչություն ունենալու փաստը` նշելով, որ եղբոր` Դավիթ Անանյանի հետ իր վարած «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայով փորձել են փախնել իրենց հետապնդող տու¬ժողներից, որի ընթացքում էլ Դ.Անանյանը վախեցնելու նպատակով պատասխան կրակոցներ է կա¬տա¬րել, սակայն դրա հետևանք¬ների` Գ.Միրզոյանի մահվան և Վ.Միրոզյանի վիրավորման մասին տեղեկացել են հետագայում։
Ամբաստանյալ Կոլյա Մաիլյանն առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում հար¬ցաքննվելիս իրեն մեղավոր չճանաչեց` նշելով, որ թեև Ալիկ անունով իրեն հայտնի Գևորգ Անան¬յանի հեռախոսային կանչից հետո փոխօգնության է հասել նրան, նրան և վերջինիս եղբորը` Գոռ անունով ներ¬կա¬¬յացած Գևորգ Անանյանին, Աշտարակի մոտ ճանապարհից վերցրել և իր «Վազ 2121» մակնիշի ավտոմեքենայով տեղափոխել է Երևան քաղաքում գտնվող նրանց բնակարան, սակայն նրանց հան¬ցավոր գործունեությունից այդ պահին տեղյակ չի եղել, փոխօգնության ձեռք մեկնելով` նրանց իրավապահներից թաքցնելու նպատակ չի հետապնդել։
Ամբաստանյալ Դ.Անանյանի պատճառաբանություններն ամբողջությամբ, Գ.Անանյանինը` մա¬սամբ անհիմն են և մտացածին, հետապնդում են առավել խիստ պատասխանատվություն և պա¬տիժ նախատեսող հոդվածներով Դավիթ Անանյանին քրեական պատասխանատվությունից զերծ պահելու նպա¬տակ։ Ինչ վերաբերում է սպանություն կատարած Դ.Անանյանին օժանդակելու վերաբերյալ ամբաս¬տանյալ Գևորգ Անանյա¬նի պատ¬ճա¬ռաբանություններին, ապա դրանք ապացույցների բավա¬րար համակցությամբ չեն հերքվել, այդ մեղադրանքով նրան մեղավորությունը դատաքննությամբ հետազոտած ապացույցների բավա¬րար համակցությամբ չի հաստատվել (ապացուցվել) հետևա¬բար` պետք է մեկնաբանվի հօգուտ նրա։ Առաադրված մեղադրանքում իր մեղավո¬րությունն հերքող ամբաս¬տանյալ Կ.Մաիլյանի պատճառա¬բա¬նություն¬ները ևս չեն հերքվել, նրա արարքում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմը։
Վերոնշյալ հետևությունների Դատարանը հանգեց պատ¬շաճ ընթա¬կար¬գերի շրջանակներում դա¬տաքննությամբ հետազոտ¬ված, ստորև թվարկվող ապա¬ցույցների գնահատ¬ման արդյունք¬ներով.
Ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանը Դատարանում հայտնեց, որ 2011թ. ապրիլի 27-ին` ժամը 1-ից 2-ի սահմաններում, Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ գնացել են Մուսալեռի ճանապարհին գտնվող բենզալցակայան` նախկինում կատարած գողության այդ վայրից վերստին գողություն կա¬տարելու նպատակով։ Տարաներն իջեցրել են բենզալցա¬կա¬յանից հեռու, Գևորգը մեքենան վարել է տեսադաշտից հեռու, իսկ ինքն ու Ռուսլանը մոտեցել և բացել են վառելիքի պահեստարանի բերանը, ռետինե խողովակը գցել մեջը ու պոմպով լցրել իրենց հետ բերած տարաները։ Գողությունը սկսել են ժամը 2։00-ին, այն տևել է մոտ 3 ժամ։ Մի քանի տարա բեն¬զին են լցրել, անձրևելու հետևանքով որոշել են բավարարվել դրանով և հեռանալ։ Զանգել են Գևորգին և խնդրել, որ վերջինս մեքենայով մոտենա, տարաները դնեն մեքենան և հեռանան։ Տարաներն ավտոմեքենայի մեջ տեղավորելու ժամանակ, երբ Գևորգը գտնվել է ղեկի մոտ, իսկ Ռուսլանը` դեռևս ցանկապատի մյուս կողմը` նկատել են փողոցի կողմից լույսերը միացրած իրենց կողմն ընթացող մեքենան։ Գևորգը մեքենան տեղից շարժել է, հազիվ է հասցրել ետևի նստատեղին նստել։ Գևորգը փորձել է առաջ ընթանալ, սակայն առջևը մեքենայով կտրել են, փորձել է հետ շարժվել, սակայն երկու մեքենա էլ հետևից են իրենց մեքենան շրջափակել։ Գևորգը փորձել է անցնել ձախ կողմ, այդ կողմը փակել է մեկ այլ մեքենա, երկու մեքենա էլ կանգնած են եղել մեջտեղի մասում։ Այդ պահին բենզալցակայանի մոտից մի քանի հոգի վազքով մոտեցել են իրենց «Ֆորդին»։ «Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդն ատրճանակը հանել և պահանջել է չշարժվել` սպառնալով, որ կկրակի։ Գևորգը փորձել է մեքենան հետ վարել, սակայն չի կարողացել։ Մեքենաներից իջել են և սկսել տարբեր կողմերից հարվածել «Ֆորդին», բայց չի նկատել, թե ինչով են հարվածում, ավելին` կրակել են գետնին` իրենց մեքենայի անվադողի ուղղությամբ։ Կրակոցից Գևորգը վախեցել է, երկու մեքենայի միջնամասից մեքենայով դուրս եկել, ևս մեկ կրակոց լսել են դուրս գալու պահին։ Շարժվել են Երևանի ուղղությամբ, հետ է նայել, տեսել է, որ մի քանի մեքենա իրենց հետապնդում են։ Արգավանդի խաչմերուկն անցնելուց հետո` կամրջի տակ, պատու¬հանը ծեծել և խնդրել է կանգնել, տեղափոխվել է մեքենայի սրահ, նստել վարորդ Գ.Անանյանի կողքին։ «Թթաստանի» թաղամասի մոտ «ԲՎՄ» մակնիշի մի ավտոմեքենա ազդանշան է տվել, ուղևորներից մեկն իրենց հայհոյել և պահանջել է կանգնել, սակայն չեն ենթարակվել և շարժվել են «բանկի» կողմ, աջով ընթացել են ներքև, առջևից մեքենա է դուրս եկել ու ընթացել իրենց ուղղությամբ։ Տեսնելով, որ նրանց ավտո¬մե¬քենաներից է, նորից չեն կանգնել։ Մալաթիայի ճանապարհը բարձրա¬նալիս` «Բանկի խաչմերուկի» մոտ, հետևներից երկու կրակոցի ձայն են լսել, բայց չեն կանգնել։ Ապարան տանող ճանապարհին` մոտավորապես «Կարմիր խաչի» մոտակայքում, լսել են ևս երկու կրակոցի ձայներ։ «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի աջ նստատեղին նստած անձի ձեռքին ատրճանակ է նկատել, այդ մեքենայի միջից կրակոց է կատարվել։ Հասնելով նույն ճանապարհին գտնվող խաղատան մոտ` մեքենաներից մեկը ձախ կողմով խփելով «Ֆորդի» պաշտ¬պանիչ վահանին, անցել է առաջ։ Դրանից հետո ստացվել է այնպես, որ արագությունը չէին կարող փոխել, քանի որ արդեն առջևից ու դիմացից հետապնդողների ավտոմեքենաներն էին ընթանում։ Երբ փորձել են «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենային վազանց կատարել, վերջինիս վա¬րորդը զենքն հանել է ու կրա¬կել օդ, կրակոցից հետո Գևորգը «Ֆորդը» խփել է մայթեզրին և գլուխը կախել։ Իրեն թվացել է, թե կրակոցը դիպել է Գևորգին, մեքենան մտել է խոտածածկույթի (գազոն) մեջ, թեքվելով աջ` նկատել է այդ կողքով ընթացող «Վազ 2107» մակնիշի ավտոմեքենան։ «Ֆորդի» ձախ անվադողերն ընթացել են գազոնների միջով, առջևից ընթացել է «Պաջերոն», աջ կողքից` «Վազ 2107»-ը։ Մեքենայի աջ դռան իջեցված ապակուց տեսել է, որ «Վազ 2107»-ի վարորդը մենակ է, մեքենայի մեջ ուղևոր չկա։ Վերջինս մի պահ թեքվել է աջ կողմ և ինքը կարծելով, թե զենք է հանում, հանել է իր ատրճա¬նակը և մեկ հատ կրակել «Վազ 2107»-ի ուղղությամբ` դեպի ասֆալտը, որից հետո այլևս այդ ուղղությամբ չի նայել։ Իր ատրճանակում այդ պահին եղել է 6 փամփուշտ։ Կրակոցից հետո «Միցուբիշի pաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը դանդաղեցրել է արա¬գութ¬յունը և «Ֆորդի» հետ հավասարվելուց հետո կրակել և գոռացել է, սակայն չի հիշում, թե` ինչ։ Ասֆալտի ուղղությամբ նո¬րից կրակել է, վերջինիս հետ հավասարվելուց հետո նկատել, որ այդ մեքենան աջակողմյան ղեկա¬վարման է, մեքենայի մեջ միայն վարորդն է։ Վերջինս երկու ձեռքով բռնել էր ղեկը, աջ ձեռքով` նաև ատրճանակը։ Ֆորդի» հետ հավասարվելուց հետո «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդն ատրճանակն ուղղել է «Ֆորդի» պատուհանի կողմը։ Ինքը և Գևորգը հետ են քաշվել, կրակոցի ձայն են լսել, որից հետո, առանց նայելու, ինքն էլ է կրակել «Պաջերոյի» ուղղությամբ, սա¬կայն վարորդին վախեցնելու, ոչ թե նրան սպանելու նպատակով։ Իր կարծիքով ասֆալտի վրա կրակել է երկու անգամ, որից հետո «Պաջերոն» իրենց մեքենայից հետ է մնացել։ Հետևից ընթացող մեկ մեքենա մոտ 1-2 կմ հետապնդումը շարունակել է, սակայն ի վերջո թեքվել ու հեռացել է։ Նշեց, որ իրենց հետապնդել են մոտ 40 րոպե տևողությամբ։ Եղբայրները` Գևորգը և Ռուսլանը, տեղյակ չեն եղել, որ իր մոտ զենք կա։ Գևորգը ճանապարհին թեև կրակոցների ձայներ է լսել, բայց չի իմացել, որ նաև ինքն է կրակել, այդ մասին քիչ ավելի ուշ անձամբ է նրան տեղեկացրել։ Նշեց, որ մինչ այդ երբևէ զենք չի օգտագործել, գողությունների ժամանակ հետը չի տարել։ Բենզալցակայանում ատրճանակով չի կրակել, որովհետև գտել է, որ դրա անհրա¬ժեշ¬տութ¬յունը չկա։ Նշեց նաև, որ անվադողի ուղղությամբ մեկ անգամ կրակելով` մտածել է, որ հետապնդողները կվախե¬նան ու կփախչեն։ Նշեց նաև, որ կրակել է ի պատաասխան իրենց ուղղված կրակոցների և սպառնալիքների։
Ամբաստանյալ Դ.Անանյանը նաև նշեց, որ ինքն ու Գևորգ Անանյանը Կոլյա Մաիլյանին այլ անուններով են ներկայացել, քանի որ հետախուզման մեջ գտնվե¬լու պատճառով չեն ցանկացել, որ վերջինս իրենց իրական անուններն իմանա։ Երբ գողության ժա¬մա¬նակ տուժողն իրենց տեսել է, փա¬խուստի են դիմել, եկել են իրենց «Ֆորդի» մոտ, տեսել, որ մոտակայքում անծանոթ մարդիկ կան, ուստի որոշել են թողնել այն ու ոտքով փախչել։ Կոլյային զանգել են այդտեղից, մոտ մեկ ժամ քայլել են Երևան տանող ճանապարհով, այնտեղից պատահական տաքսիով են Երևան հասել, իսկ Կոլյա Մաիլյանին այդ օրը չեն հանդիպել։
Ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանը Դատարանում հայտնեց, որ 2011թ. ապրիլի 27-ի գողության ժամանակ եղել է «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի ղեկին, մայրուղուց մեքենայի լույսեր է նկատել։ Սկսել է աջ կողմով ընթանալ, սակայն «Միցուբիշին» կանգնել է իր դիմացը։ Տեսել է, որ այն աջակողմյան ղեկավարման ավտոմեքենա է, վարորդը միայնակ է։ Փորձել է մեքենան հետ վարել, սակայն հետևից երկու մեքենաներ են կանգնել, փորձել է առաջ գնալ, սակայն մեքենայի շարժիչը հանգել է։ Այդ պահին տեսել է, որ «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը աջ կողմից ատրճանակն հանել և սպառնում է` «կանգնի՛ր, թե չէ, կկրակե՛մ»։ Վարել և մի կերպ մեքենա¬ների շրջափակումից ազատվել է։ Բենզալցակայանի կողմից մի քանի հոգի վազելով մոտեցել են «Ֆորդին», որոնցից մեկը փայտով հարվածել է աջ դիմապակուն, բայց իր առաջ գալուն պես հար¬վածել է մեքենայի դիմացի հատվածին։ Շարժվել և մեքենայով դուրս է եկել Երևան տանող մայրուղի, որից հետո սկսվել է հետապնդումը։
«Բանգլադեշի» կամրջի տակ Դավիթը բեռնախցիկից տեղափոխվել և նստել է իր կողքը։ «Բանկի խաչմերուկում» մյուս մեքենաներն հասել էին իրենց։ Քաղաքից դուրս գալուց ևս կրակոցների ձայներ է լսել, որից հետո «Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենան առաջ է անցել, ատրճանակը դուրս է հանել, անընդհատ կրկնելով` «կանգնի՛ր, կկրակե՛մ», որից հետո մի երկու անգամ կրակել է։ «Ֆորդով» փորձել է առաջ անցնել, սակայն «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենան ընթա¬ցել է դեպի իրենց կողմը, փորձել է փախցնել, դիպչել է մայթեզրին և մի կարճ տարածություն իր մեքենայի ձախակողմյան անվադողերն հայտնվել են «գազոնների» մեջ, այդպես էլ շարունակել է երթևեկել։ Մեքենաները վարել են 100-120 կմ/ժ արագությամբ։ Մայթեզրին հարվածելու պահին գլուխը կարծես թե հարվածել է ղեկին, առավել հստակ չի հիշում։ Չի իմացել, որ Դավիթի մոտ ատրճանակ կա։ Եղանակն եղել է անձրևոտ, եղել է մութ և մի կերպ է վարել ու իր առաջը նայել։ Դավիթը չի ուղղորդել, թե ինչպես, ինչ ուղղությամբ մեքենան վարի, այն վարել է ինչպես կարո¬ղացել է` փորձելով «փրկվել»։ Ատրճանակ տեսել է միայն «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի ձեռքին, ով դեռևս բենզալցակայանի մոտ կրակել է իրենց «Ֆորդի» ուղղությամբ։ Հնարավոր համարեց, որ այն լիներ գազային ատրճանակ` պատճառաբանելով, որ հնարավոր չէր այդքան մոտ տարածությունից կրակել և իրենց չդիպչել։
Նշեց նաև, որ գործով մյուս ամբաստանյալ Կոլյա Մաիլյանի հետ այնքան մտերիմ չէին, որ իրենց կատա¬րած գողությունների վերաբերյալ որևիցե բան նրան պատմեր։ Ընդունեց, որ Կ.Մաիլյա¬նին ներկայացել են Գոռ և Ալիկ անվանումներով, քանի որ նրա հետ ծանոթանալիս արդեն իսկ գտնվել են հետախուզման մեջ, մտածել են, որ կարող է իրենց իրական անունները այլ աղբյուրից լսի և տե¬ղեկանա, որ գտնվում են հետախուզման մեջ։
Ամբաստանյալ Կոլյա Մաիլյանը Դատարանում հայտնեց, որ Անանյանների հետ ծանոթացել է 2012թ. փետրվար-մարտ ամիսներին, եկել են իրենց ձկնաբուծարան` ձուկ գնելու։ Հայտնեց, որ ծանոթանալիս Գևորգ Անանյանը ներկայացել է Ալիկ, իսկ Դավիթ Անանյանը` Գոռ անուններով, միայն քրեական գործի քննության ընթացքում է իրեն հայտնի դարձել Անանյան եղբայրների իրական անունները։
2012թ. մայիսի 26-ին` ժամը 4-ից 5-ի սահմաններում, իր բջջային հեռախոսահամարին է զանգա¬հարել է Ալիկը (Գևորգ Անան¬յանը), հայտնել, որ նրա մեքենան Աշտարակում խափանվել է, մնացել է ճանապարհին, խնդրել է մինչև լուսանալը շուտ գալ Աշտա¬րակ։ Մտածել է, որ վերջինիս հետ է նաև ընկերուհին, համաձայնել է օգնության ձեռք մեկնել նրան։ «Վազ 2121» մակնիշի ավտոմեքենայով մոտ 1 ժամ անց հասել է Գյումրի տանող ճանապար¬հա¬հատված, թեքվել և մոտ 1 կիլոմետր առաջա¬նալով` հանդիպել է ճանապարհին կանգնած Ալիկին և Գոռին (Դավիթ Անանյանին)։ Հետաքրքրվել է, թե որտեղ է նրանց խափանված մեքենան, սակայն խնդրել են հեռանալ` խոստանալով ընթացքում պատմել։ Մտքով անգամ չի անցել, որ վերջիններս բենզին են գողացել և իրեն կանչել են փախուստի դիմելու նպատակով։
Ամբաստանյալ Կ.Մաիլյանը նախաքննական ցուցմունքների հրապարակումից հետո գրեթե ամբող¬ջությամբ պնդեց դրանք, սակայն չընդունեց այն, որ Ալիկի և/կամ Գոռի կողմից տեղում տեղեկացվել է նրանց չհաջողված գողության կատարման մասին։ Նշեց նաև, որ Ալիկի կանչով օգնութ¬յան է գնացել, քանի որ վերջին¬ներս իրենց հերթին ժամանակին իրեն օգնել էին, իր գնած խո¬ղո¬վակները «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտո¬մեքենայով Երևանից տեղափո¬խել էին իրենց գյուղ։ Հաստատեց, որ «ԲՄՎ X5» մակնիշի ավտոմեքենան թեև հաշվառված է այլ անձանց անունով, սակայն պատկանում է Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին` նշելով, որ այն վերջիններս գնել են 13.500 ԱՄՆ դոլարով, թեև այդ գումարից 3.500 ԱՄՆ դոլարն հարկադրված է եղել վճարել անձամբ` վարկ վերցնելու և վաճառողին վճարելու եղանակով, քանի որ թեև Ալիկն ու Գոռը խոստացել էին մեկ ամսում լուծել այդ գումարային խնդիրը, սակայն այդպես էլ դա չեն կատարել։
Տուժող Վահե Միրզոյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2011թ. մարտի 12-ին պարզել են, որ բենզալցակայանում պակասորդ է առկա, որից հետո եղբոր` Գագիկ Միրզոյանի հետ որոշել են կապարակնքել բենզինի գողության հնարավոր տեղամասերը։ 10 օր հետո տեսել են, որ «պլոմբները» բացված են, կրկին պակասորդ է առկա։ Տեղանքը զննել են, հետքերը տեսել, մոտավոր պատկերացրել, թե ինչ ճանապարհով են բենզինը գողացել, որից հետո որոշել են անվտանգության համակարգ տե¬ղադրել։ Տեղադրելուց մեկ ամիս անց` գիշերվա ժամը 2։00-ի սահմաններում, բեն¬զալցակա¬յանի պահեստային մասում տեղադրված անվտանգության համակարգի ազդանշանը գործել է, համապատասխան ահազանգ (հեռախոսազանգ) է եկել իր բջջային հեռախոսահամարի վրա, որից հետո զանգահարել է բենզալցակայանի աշխատակցին` խնդրելով տեսնել, թե ինչ է կա¬տարվում։ Վերջինս տեղեկացրել է, որ տեսնում է «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենա, որից ինչ-որ բան են դա¬տարկում։ Աշխատողին խնդրել է սենյակից դուրս չգալ, լույսերը չմիացնել։ Զանգահարել է Գագիկին ու տեղեկացրել բենզալցակայանում տիրող իրավիճակի մասին։ Գագիկն էլ իր հերթին զան¬գա¬հարել է իրենց մյուս եղբորը` Սարո Միրզոյանին։ Որոշել են դարանակալել մոտակայքում` պարզելու, թե հան¬ցա¬գործներն ինչ ճանա¬պար¬հով են գողությունը կատարում։ 2-2.30 ժամ սպասել են, մինչև նրանք ավարտեն իրենց գործը։ Մութ էր, անձրև էր գալիս։ Եղբայրներով մոտեցել են, սակայն չեն կարողացել «Ֆորդ» մակնիշի մեքենան կանգնեցնել, որից հետո սկսել են հետապնդել գողերին։ Հետապնդել են մինչև Աշտարակի խճուղի, հայտնվել են այն վիճակում, որ Գագիկն ընթացել է նույն մեքենայի առջևից, Սարոն` հետևից, իսկ ինքը մոտեցել է «Ֆորդի» վարորդի հակառակ կողմից։ Պատուհանն իջեցրել և գոռացել է, որ մեքենան կանգնեցնեն, որևէ այլ գործողություն չի կատարել, նրանց չի սպառ¬նացել։ Այդ պահին կրակոցի ձայն է լսել և բոց նկատել։ Ամիջապես զգացել է շնչա¬ռության վատթարացում, գցել է մեքենայի արագությունը և կանգնեցրել։ Իրեն կրակելու ժամանակ իր և կրակողի միջև հեռավորությունը եղել է մոտ մեկուկես մետր։ Կրակելուց հետո իր մեքենան տեղաշարժել է կողքի, Գագիկն է հայտնվել «Ֆորդի» աջ կողմում` մինչև կրակոցն իր զբաղեցրած դիրքում։ Զանգահարել է Սարոյին և ասել, որ վիրավորվել է, նրանից տեղեկացել, որ Գագիկի վրա ևս կրակել են։ Հասել է Գագիկին, նրան տեսել մեքենայի մեջ, տեղեկացել, որ երկու կրակոց է արձակվել վերջինիս ուղղությամբ։ Գագիկը ոտքերը չի զգացել, Սա¬րոյի կանչած շտապ օգնության բրիգադը հիվանդանոց է տեղափոխել Գագիկին, հերթական բրիգադը` նաև իրեն։ Քանի որ իր վարած «Վազ 2107» մակնիշի ավտոմեքենայի առջևի դռան ապակին իջեցրել էր, կրակոցից այն չի վնասվել։ Նշեց, որ «Ֆորդին» հետապնդել են մոտ 20 րոպե, որի ժամանակ մի երկու տեղ են հանցագործներին տեսադաշտից կորցրել։ Հայտնեց, որ հետապնդման ժամանակ ոստի¬կա¬նություն չեն զանգահարել, քանի որ չեն իմացել, թե ում հետ գործ ունեն, որ վերջիններս նաև զինված են։ Հետապնդման գնալիս պաշտպանության համար իրենց հետ որևէ իր չեն վերցրել, քանի որ վստահ էին իրենց ֆիզիկական ուժի վրա, զենք կամ որևէ պաշտպանության միջոց չեն ունեցել, որ իրենց հետ վերցնեին։
Գագիկի վրա կրակել էին երեք անգամ, մեկը` ավտոմեքենայի ձախ դռանը, մյուս երկու կրակոց¬ները, փշրելով «Պաջերոյի» դռան ապակին, դիպել էին Գագիկի սրտի հատվածում։ Նշեց նաև, որ բենզալցակայանի պահեստից կատարված առաջին երկու գողությունների վերաբերյալ որևէ հաղոր¬դում ոստիկանությունում չեն տվել, անձամբ են փորձել պարզել, թե գողերն ովքեր են։ Իր կարծիքով իր վրա կրակողը «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի կողքին նստած անձն էր, քանի որ վարորդը չէր կարող նման բարձր արագությամբ միաժամանակ վարել և կրակել։ Հետագայում Սարոյի խոսքե¬րից է տեղե¬կացել, որ վերջինս նկատել է Գագիկին ուղղված կրակոցները, վերջինիս վարած «Պաջերոյի» դռան առջևի ձախ ապակու կոտրվելը, որից հետո Գագիկը դադարեցրել է մեքենան վարելը, այն կանգնեցրել է ճանապարհի աջ հատվածում։ Սարոն շարու¬նակել է «Ֆորդին» հե¬տապնդել, զանգահարել է Գագիկին, տեղեկանալով, որ վերջինս վիրա¬վորվել է` դադարեցրել է հե¬տապնդումը և վերադարձել։ Սարոյի խոսքերից է նաև տեղակցել, որ «Ֆորդ» մակ¬նիշի ավտո¬մեքենայի վարորդը դանդաղեցրել է ընթացքը` ցանկանալով, որ ինքը ևս ավտոմեքենայով հայտնվի նույն դիրքում, նրա վրա ևս կրակելու նպատակով, սակայն Սարոն, կանխատեսելով դա, նրանց չի հա¬վա¬սարվել։
Տուժող Վ.Միրզոյանը Դատարանում ներկայացուցչի միջոցով ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյան¬ների դեմ ներկայացրեց քաղ. հայց` 1.375.840 ՀՀ դրամ (գողացված վառելիքի մասով), 502.000 ՀՀ դրամ` որպես առողջության վերա¬կանգման համար ծախս, 660.000 ՀՀ դրամ` որպես փաստա¬բանա¬կան ծառայության վրա կատարած ծախս, 200.000.000 ՀՀ դրամ` որպես իր և տուժողի իրավա¬հաջորդ Անահիտ Շահվերդյանի կրած բարոյական վնասի փոխհատուցում։
Վկա Սարո Միրզոյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ դեպքից մեկ ամիս առաջ եղբայրներն իրեն պատմել են, որ բենզալցակայանում գողություններ են կատարվել։ 2011թ. ապրիլի լույս 27-ի գիշերը` ժամը 03։00-ի սահմաններում, ավագ եղբայր Գագիկ Միրզոյանը զանգա¬հա¬րել և տեղեկացրել է, որ բենզալցակայանում գողություն է կատարվում, նա և Վահեն արդեն այնտեղ են, խնդրել, որ ինքն էլ մոտենա։ Ապրում է Չարբախի Շիրակի 4-րդ նրբանցքում, իսկ բենզալցա¬կա¬յանը գտնվում է Փարաքարում` գինեգործարանի խաչմերուկի մոտ։ Եղբոր զանգից հետո դուրս է եկել և ժամը 3։30-ին հասել բենզալցակայանի մոտ։ Փարաքարի կենտրոնական խաչմերուկում «Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ» մեքենայով կանգնած Գագիկն իրեն տեղեկացրել է, որ գողացված բենզինը տեղափոխ¬վելու է «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենայով։ Ժամը 4։00-ի սահմաններում զանգահարել է Վահեն և տեղեկացրել, որ նշված «Ֆորդը» մոտեցել է բենզալցակայանի կողմը։ Վահեն ավտոմեքենայով սպասել է գինեգոր¬¬ծա¬¬րանի մոտ` իրենց տեղեկություն տալու նպատակով։ Բենզալցակայանից մոտ 50 մետր հեռավորության վրա գտնվող շրջադարձից Գագիկը թեքվել է, իրեն առաջարկել գնալ բենզալցա¬կայանի հետևի դաշտում առկա շինության մոտ` դաշտով փախչելու դեպքում հանցագոր¬ծներին բռնելու նպատակով։ Տեսնելով, որ դաշտով փախչող չկա` ինքն էլ է ավտոմեքենայով մոտեցել բենզալցակայանին, տեսել է ոտքով եկող անձի, կանգնել` վերջինիս բռնելու նպատակով։ Այդ պահին տեսնելով, որ «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենան իր կողքով լույսերը միացրած և ազդանշան տալով անցավ, մտածել է, որ եղբայրները նրանց ավտոմեքենաներով կարող է «Ֆորդին» չհասնեն, ուստի թողել է այդ անձին և իր արագընթաց «Սուբառու» մակնիշի ավտոմեքենայով հետապնդել է «Ֆորդին»։ Այդ մեքենային հետապնդել է նաև Գագիկը, Արգավանդի խաչմերուկն անցնելով` հավասարվել է նրան, տեղեկացրել, որ գնում է իրենց առջևից։ Ճանապարհին նաև զան¬գա¬հարել է Գագիկին, ով ասել է, որ իրենք «բանկի» մոտից մտել են «Թթաստանի» սեփական բակերը և իջնում են դեպի շուկայի կողմերը։ Գագիկն իրեն առաջարկել է դիմացի հատվածից մտնել և փակել «Ֆորդի» ճանապարհը, ուստի թեքվել է ծննդատան փողոց, այնուհետև` դեպի ձախ` հաջորդ փողոց դուրս գալու համար, ապա շարժվել աջ, նկատել ընդառաջ շարժվող «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենան, սակայն չի մտածել, որ կարող է նրանք լինեն։ Հասնելով իրեն` «Ֆորդի» վարորդն արագություն է հավաքել, որից հասկացել է, որ իրենց բենզալցակայանից գողություն կատարած անձինք են, վարել է նրանց հետևից։ Այնտեղից է սկսվել հետապնդումը, սակայն մինչև Աշտարակի խճուղի եղբայրներով չեն կարողացել «Ֆորդից» առաջ անցնել։
Միայն Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհին է Գագիկին հաջողվել «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մեքենայով առաջ անցնել «Ֆորդից», որից հետո վերջինս ընթացել է «Ֆորդի» առջևից, ինքը` դրա հետևից` 110-120 կմ/ժամ արագությամբ։ Վահեն աջ կողմից հավասարվել է «Ֆորդին»` այն կանգ¬նեցնելու համար։ Նկատել է «Ֆորդը» կանգնեցնելու վերաբերյալ այդ մեքենայում գտնվող անձանց ուղղված Վահեի ձեռքի ժեստը, որից հետո վերջինս արագութ¬յունը գցել և կանգնել է։ Մտածել է, թե վերջինիս մեքենայի անսարքության հետ կապված խնդիր է ծագել, չի իմացել, որ Վահեն վիրավորվել է։ Գագիկը նորից աջ է ընթացել, որ կանգնեցնի «Ֆորդը», նկատել է Գագիկի մեքենայի աջ կողմի ապա¬կին կոտրվելու պահը (Գագիկի ավտոմեքենայի ղեկը աջակողմյան է)։ Իջեցրել է պատուհանը, լսել կրակոցներ, որից հետո Գագիկն ավտո¬մեքենան կանգնեցրել է։ Զանգահարել է Գագիկին, տեղե¬կացել, որ կրակոցներից մեկը դիպչել է նրա ոտքին, մյուսը` մարմնին։ Նրան հայտնել է, որ Վահեն մոտենում է, իսկ ինքը որոշ տարածություն հետապնդումը շարունակել է, այդ ընթացքում զանգահարել է Երևան քաղաքի ոստիկա¬նության հերթապահ մաս, տեղեկացրել դեպքի մասին` օգնություն խնդրե¬լով։ Հանցագործները թեքվել են Ապարան քաղաքի ուղղությամբ։ Քիչ անց, չի հիշում, Վահեն կամ Գագիկը զանգահարել և խնդրել են շտապ վերադառնալ` նշելով, որ ստացած վնասվածքներից արյունահոսում են։ Զանգահա¬րելով շտապօգնություն` խնդրել է երկու բրիգադ ուղարկել։ Նշեց, որ կրա¬կոց¬ները եղել են «Ամիգո» խաղա¬տան մոտ։ Հետապնդման ժամանակ, երբ ընթացել են 110-120կմ/ժամ արագությամբ, Գագիկին կրակոցների միջոցով կանգ¬նեցնելուց հետո հանցագործները սկսել են ընթանալ 70 կմ/ժամ արագությամբ, որպեսզի հավասարվեն և կրակեն նաև իր վրա, սակայն նրանց ավտոմեքենայի հետևից այնպես է ընթացել, որ կրակել չկարողանան։ Հետապնդման ժամանակ Գագիկին կրակել են «Ամիգո» խաղատան մոտ, մայրուղին ազատ էր, կրակողը եղել է վարորդի կողքի նստատեղի ուղևորը։ Վահեին կրակելու պահը չի նկատել, միայն երեք կրակոցի ձայն է լսել, իսկ Գագիկին ուղղված կրակոցը տեսել է։ Թեև մինչև դեպքը ոստիկաններ կանչելու առաջարկ է արել, սակայն եղբայրները չեն համաձայնել` ասելով, որ իրենց ուժերով կբռնեն գողերին։ Նշեց նաև, որ մայրուղու իրենց ուղեմասով երթևեկելիս, այդ թվում` կրակոցների պահին այլ ավտոմեքենաներ չեն եղել։
Տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանը Դատարանում ըստ էության պնդեց նա¬խաքննա¬կան ցուցմունքը` խնդրելով Անանյան եղբայրների նկատմամբ նշանակել առավելագույն խիստ պատիժ։ Ներկայացուցչի միջոցով Դավիթ և Գևորգ Մհերի Անանյանների դեմ ներկայացրեց քաղ. հայց` 140.000 ՀՀ դրամ չափով (Պաջերոյին պատճառված գույքային վնաս), ինչպես նաև 200.000.000 ՀՀ դրամ` որպես ամուսնու կորստով պայմանավորված բարոյական վնասի փոխհա¬տուց¬ման գումար։
Տուժող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության ներկայացուցիչներ Վլադիմիր Ներսեսյանի և Գառ¬նիկ Բաղդասարյանը Դատարանում ըստ էության պնդեցին իրենց նախաքննական ցուցմունք¬նե¬րը` ամբաստանյալների դեմ ներկայացնելով ընդհանուր 3.590.850 ՀՀ դրամի քաղաքացիական հայց։
Տուժող Հակոբ Գալեյանը Դատարանում ըստ էության պնդեց նախաքննական ցուցմունքը` ամբաս¬տանյալ Դավիթ Անանյանի դեմ ներկա¬յացնելով 1.300.000 ՀՀ դրամի քաղ. հայց։
Տուժող Սանամ Հարոյանը Դատարանում ըստ էության պնդեց նախաքննական ցուցմունքը` ամ¬բաս¬տանյալ Դավիթ Անանյանի դեմ ներկայացնելով 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի քաղ. հայց։
Դատարանում հարցաքննվեցին նաև` սույն գործի մեղադրանքի հետ առնչվող մեկ այլ գործով դատա¬պարտյալ Ռուսլան Անանյանը, տուժող Արմեն Հարությունյանը, վկաներ Մհեր Անանյանը, Արա Խա¬րազյանը, Արմեն Գրիգոր¬յանը, Սամվել Կարապետյանը, Վրեժ Խաչատրյանը, Սամվել Մարտի¬րոս¬¬յանը, Արման Արզու¬ման¬յանը և Աշոտ Բաբայանը, ովքեր տվեցին իրենց նախաքննական ցուց¬մունք¬¬¬նե¬րին ըստ էութ¬յան նույնա¬բո¬վանդակ ցուցմունքներ, որոնք արդեն իսկ ներկայացվել են և ան¬հար¬կի կրկնութ¬յուններից խուսա¬փելու նպատակով վերստին չեն շարադրվում։
Դատարանում հրապարակվեցին և հետազոտվեցին նաև վկաներ Նարինե Անանյանի, Գառնիկ Պապոյանի, Գուրգեն և Լևոն Բաբայանների նախաքննական ցուցմունքները։
Ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքների և մեղադրական եզրակա¬ցութ¬յան հիմ¬քում դրված մյուս ապացույցների` տարաբնույթ քննչական գործողությունների արձանագրությունների, տա¬¬¬րա¬¬տեսակ փորձաքննությունների եզրակացությունների, որպես ապացույց ճանաչված փաս¬տաթղթե¬րի, ինչպես նաև իրեղեն ապացույցների ապացուցողական արժեքին Դատա¬րանը համակող¬մա¬նիորեն անդրադարձել է սույն դա¬տական ակ¬տում («Նա¬խաքննությամբ ձեռք բերված ապացույց¬ների հետա¬զո¬տում և գնահատում» բաժնում), հետևաբար` փաստելով, որ դրանք թույլատրելի և վերա¬բերելի ապա¬ցույցներ են` վերստին չի շարադրում` անհար¬կի կրկնություններից խուսափե¬լու նպա¬¬տա¬¬կով։
4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դա¬տարանն հաս¬¬¬¬տատված համարեց այն, որ`
- ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանն առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ գողանալու նպատակով միավորվել և իր եղբայրներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ ստեղծել են կազմակերպված կայուն խումբ, խմբի կազմում կամ միայնակ շինություն (1 դրվագով` նաև բնակարան) մուտք գործելու եղանակով ՀՀ տարբեր մարզերում գործող բենզալցակայաններից գաղտնի հափշտակել են խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ, կատարել գողության փորձ, ապօրի¬նաբար ձեռք բերած և կրած հրազենով կատարած 4 կրակոցներով` գողությանն իր և եղբայրների մասնակցությունը թաքցնելու նպատակով կատարել է երկու անձանց սպանության փորձ, իր կամքից անկախ հանգամանքներով նույն շարժառիթով սպանել է միայն տուժող Գագիկ Միրզոյա¬նին, դիտա¬վորությամբ հանրավտանգ եղանակով վնասել է ուրիշի գույքը, ապօրի¬նաբար պահել է հրազեն, ինչպես նաև կատարել է սուտ մատնության դրդչություն, այսինքն` մեղավո¬րութ¬յամբ կա¬¬տա¬րել է հան¬ցավոր արարք¬ներ« որոնք հա¬մա¬¬¬պա¬տաս¬¬խա¬նում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
- ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանն իր եղբայրներ Դավիթ և Ռուսլան Անանյանների հետ առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ գողանալու նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբի կազմում շինություն մուտք գործելու եղանակով ՀՀ տարբեր մարզերում գործող բենզալցակայաններից գաղտնի հափշտակել են խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերի բեն¬զին և դիզելային վառելանյութ, նույն խմբի կազմում Դ.Անանյանի հետ կատարել բնակարան մուտք գործելով զուգորդված գողության փորձ, ինչպես նաև հանրավտանգ եղանակով դիտավո¬րութ¬յամբ վնասել է ուրիշի գույքը, այսինքն` մեղա¬վո¬րությամբ կա¬¬տա¬րել է հան¬ցավոր արարքներ« որոնք համա¬պա¬տաս¬¬¬խանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով նախա¬տես¬ված հան¬ցա¬¬գործության հատ¬կանիշ¬ներին։
Ամբաստանյալներից յուրաքանաչյուրը քրեա¬կան պա¬տաս¬¬խա¬նատ¬¬¬վության և պատժի ենթա¬կա է վերոնշյալ հոդվածներով ( հա¬մա¬պատաս¬խան մասերով և կետերով)։
Դատարանը ամբաստանյալ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին առաջադրված մեղադրանքում վե¬րոնշյալ փո¬փո¬¬խությունները կատարելիս հաշվի է առնում ՀՀ քրեա¬կան դատավարական օրենսգրքի 309-րդ հոդ¬վածի պահանջը` այն, որ ամբաս¬տանյալների վիճակը դրանով չի վատթա¬րանում, նրանց պաշ¬պա¬նության իրա¬վունքը չի խախտվում։
Դատարանը փաստում է, որ Դավիթ Անանյանի արարքը չի կարող որակվել որպես երկու անձանց սպանություն (ավարտված տեսակ), քանի որ թեև վերջինս գործել է այլ հանցանքը թաքցնե¬լու միասնական շարժառիթով և երկու անձանց սպանելու ուղղակի դիտավորությամբ, սակայն նրա հան¬ցավոր գործողությունների հետևանքով մահացել է միայն տուժող Գագիկ Միրզոյանը, իսկ Վահե Միրզոյանը նրա կամքից անկախ հանգամանքներով մնացել է կենդանի։ Նման պայմաններում Դա¬տարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Դ.Անանյանի արարքը պետք է որակվի որպես այլ հան¬ցանքը թաքցնելու նպատակով երկու անձանց սպանության փորձ և տուժող Գ.Միրզոյանի սպանութ¬յուն (ավարտված, սակայն դարձյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով)։
Դատարանի համոզմամբ ամբաստանյալ Դ.Անանյանի վերոնշյալ արարքում բացակայում է նաև սպանության` շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարելու հատկանիշը, քանի որ ամբաստանյալներին ավտոմե¬քենաներով հետապնդող տուժողներ Գագիկ և Վահե Միրզո¬յանները կրակոցներին նախորդող պահին իրենց վարած ավտոմեքենաների սրահում եղել են միայ¬նակ, հե¬տապնդման ժամանակ և պայմաններում (ժամը, մթությունը և անձրևային եղանակը) այլ անձանց` վարորդների, հետիոտների և այլոց կյանքի համար ևս վտանգ չի առաջացել ( դատաքննության արդ¬յունքներով նման որևէ տվյալ ձեռք չի բերվել)։
Դատարանը փաստում է, որ սպանության օժանդակության վերաբերյալ մասով ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանին առաջադրված մեղադրանքն ապացուցված չէ, սպառվել են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու և հետազոտելու հնարավորությունները, որպիսի հետևության հանգում է հետևյալ դատողութ¬յուն¬ների և իրավական վերլու¬ծութ¬յուն¬ների արդյունքներով.
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դա¬տա¬վա¬րա¬կան օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունե¬ցող գոր¬ծով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրո¬պա¬կան դատա¬րա¬նի դատական ակտի հիմ¬նա¬վորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յունները, պարտադիր են դատարան¬ների հա¬մար նույ¬նան¬ման փաստական հանգա¬մանք¬ներով այլ գործի քննության ժամանակ։
Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի նախադեպային որոշման մեջ դատարանը համակողմանիորեն անդրադարձել է արարքի քրեաիրավական որակման և ապացուցման հիմնախնդրին` փաստելով, որ քրեական դա¬տա¬վա¬րությունը ճանաչողական գործունեություն է, որն ուղղված է նախկինում տեղի ունեցած դեպքի հան¬գամանքների հետազոտմանը և վերականգմանը։ Քրեադատավարական ճանա¬չողության բովան¬դա¬կության և կառուցվածքի բացահայտումը սերտորեն կապված է ապացուցում հասկացության հետ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ ապա¬ցու¬ցումը՝ գործի օրինական, հիմնավորված և արդարացի լուծման համար նշանակություն ունեցող հան¬գամանքները բացահայտելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է։
Ապացուցման առարկա կամ ապացուցման ենթակա հանգամանքներ հասկացության հետ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրքը կապում է «ապացույցների բավարարություն» հասկա¬ցութ¬յունը, ուստի Վճռաբեկ դատարանն ընդգծել, որ եթե ապացուցման առարկան ցույց է տալիս, թե ինչ է անհրաժեշտ պարզել յուրաքանչյուր քրեական գործով, ապա ապացույցների բավարարությունը կապված է այն ապացուցողական նյութի հետ, որը վերաբերում է ապացուցման առարկային և թույլ է տալիս այդ հանգամանքների մասին գալ արժանահավատ հետևության։ Որոշելով ապացույցների բավարարությունը` վարույթն իրականացնող մարմինները լուծում են քրեական գործի համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքների հետազոտման խորության աստիճանի հետ կապված հար¬ցերը, մասնավորապես այն, թե ի՞նչ աստիճանի պետք է մանրացվի յուրաքանչյուր հանգամանքը, և ի՞նչ ծավալի ապացույցներ են անհրաժեշտ այդ հանգամանքները հավաստի պարզելու և դրա հիման վրա այս կամ այն դատավարական որոշումը կայացնելու համար։
Այսպիսով, ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման շրջա¬նակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապա¬հո¬վեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` այդ հան¬գա¬մանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավոր¬վա¬ծությունն ու պատճառաբանվածությունը։
Ի տարբերություն ապացուցման առարկայի, ապացույցների բավարարություն հասկացության բովանդակությունը քրեական դատավարության օրենսդրությամբ բացահայտված չէ, այսինքն` օրեն¬քում հստակ նշում չկա այն մասին, թե մինչև ե՞րբ պետք է հավաքվեն և հետազոտվեն ապացույցները, որպեսզի յուրաքանչյուր գործով պարզվի ապացուցման առարկան ամբողջությամբ կամ նրա տարրերն առանձին վերցրած։ Բացի այդ, օրենքում սահմանված չէ միասնական չափանիշ առ այն, թե ե՞րբ են ի հայտ գալիս յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման առարկան բացահայտված համարելու հիմքերը։
Վճռաբեկ դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի համակարգային վերլու¬ծութ¬յան հիման վրա արձանագրել է ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդհանուր չա¬փա¬նիշները՝
1) վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունք,
2) դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն,
3) անմեղության կանխավարկած։
Ապացույցների բավարարությունը որոշելու առաջին չափանիշը վարույթն իրականացնող մար¬մինների ներքին համոզմունքն է։ Վերջինիս Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Մ.Հովհան¬նիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ որոշման մեջ և դիրքորոշում ձևավորել այն մասին, որ ներքին համոզ¬մունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գոր¬ծոն¬ների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապա¬ցույց¬ների բավարար հա¬մակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առա¬ջաց¬նի այն վստահությունը, որ ապացույցներն հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ։
Ապացույցները, որոնք հավաքվել և ստուգվել են օրենքին համապատասխան, կազմում են ներ¬քին համոզմունքի այն օբյեկտիվ հիմքը, որն իր դրսևորումն է գտնում ընդունվող որոշումներում։ Թեպետ ապա¬ցույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող լինել կամա¬յա¬կան։ Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակող¬մա¬նի քննությունը։
Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ ներքին համոզմունքը վարույթն իրականացնող մարմնի հա¬մոզ¬մունքն է առ այն, որ առկա ապացույցները բավարար են գործի ճիշտ լուծման համար անհրաժեշտ հանգա¬մանք¬ները բացահայտված դիտելու համար։
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է նաև, որ ապացույցների բավարարությունը չի կարող որոշ¬վել թվաբանական ցուցանիշով, այդ պատճառով ՀՀ քրեադատավարական օրենքն օգտա¬գոր¬ծում է «ապա¬ցույցների համակցություն» հասկացությունը, միևնույն ժամանակ փաստել է, որ ապա¬ցույցները բավարար չեն, եթե`
1) գործում բացակայում է որևէ ապացույց գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հանգամանքի պարզման համար,
2) եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հանգամանքն անհրաժեշտ խորությամբ և լրի¬վությամբ,
3) այդ հանգամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում։
Ապացույցների բավարարությունը որոշելու երկրորդ չափանիշը ՀՀ քրեական դատավա¬րութ¬յան օրենսգրքով սահմանված դատավարական որոշումների հիմնավորվածության և պատճառա¬բան¬վա¬ծութ¬յան պահանջն է։
Քրեական վարույթի ընթացքում ընդունվում են բազմաթիվ դատավարական որոշումներ, որոն¬ցից յուրաքանչյուրը պահանջում է ապացուցման առարկայի մեջ մտնող հանգամանքների ապացուց¬վա¬ծութ¬յան տարբեր աստիճաններ, ընդ որում` մինչդատական վարույթն ամփոփող դատավարական որո¬շում` տվյալ դեպքում մեղադրական եզրակացություն և դատական քննությունն ամփոփող դատա¬վա¬րա¬կան որո¬շում` մեղադրական դա¬տավճիռ կայաց¬նելու դեպքում պա¬հանջ¬վում է այդ հան¬գամանքների հավաս¬տի ապացուցվածություն։
Ապացույցների բավարարությունը որոշելու երրորդ չափանիշը անմեղության կանխավարկածի սկզբունքն է (անմեղության կանխավարկածի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանն իր դիրքորոշումն է արտահայտել Արմեն Բաբայանի և Սուրեն Թումանյանի վերաբերյալ 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 որոշման 14-րդ կետում)։
Վճռաբեկ դատարանն Ա.Բաբայանի և Ս.Թումանյանի վերաբերյալ 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 նախադեպային որոշման մեջ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) դատարանի կարգավիճակի բնու¬թագրական կողմերից մեկն էլ այն է, որ որպես քրեական գործը քննող անկախ և անկողմնակալ մարմին, դատարանը չի կարող հանդես գալ մեղադրանքի կամ պաշտ¬պանության կողմում և պետք է ար¬տահայտի միայն իրավունքի շահերը։ Քրեական գործը քննող դատա¬րանը, պահպանելով օբյեկտիվությունը և անկողմնակալությունը, մեղադրանքի և պաշտպա¬նութ¬յան կողմերի համար պետք է ստեղծի գործի հանգամանքների բազմակողմանի և լրիվ հետազոտման անհրաժեշտ պայմաններ՝ դրանով իսկ ապահովելով մրցակցության սկզբունքի կենսագործումը և հաս¬նե¬լով քրեական դատավարության առջև դրված խնդիրների իրագործմանը»։
Վերոնշյալից հետևում է, որ դատարանը չի կրում մեղադրանքը ապացուցելու կամ քրեական հե¬տապնդման մարմնի թույլ տված թերացումները, բացթողումները վերացնելու պարտականություն։ Ապա¬¬ցուցմանը մասնակցելը դատարանի իրավունքն է, այլ ոչ թե պարտականությունը, մեղադրանքը ապա¬¬ցուցելու պարտականութ¬յունը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ և 124-րդ հոդ¬ված¬ների ուժով կրում են քրեական հետապնդման մարմինները։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն` դատա¬վո¬րը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազն ապացույցները գնա¬հա¬տում են իրենց ներքին համոզ¬մամբ։ Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաս¬տատված ապա¬ցույցի ուժ չունի։ Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննութ¬յան մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապա¬ցույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշա¬նա¬կություն տան՝ մինչև դրանց հետազո¬տումը պատշաճ իրա¬վա¬կան ընթացակարգի շրջանակներում։
Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 2010թ. փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ /0632/01/08 քրեական գործով ՀՀ Վճռա¬բեկ դատարանն այն իրավական դիրքորո¬շում¬ն է ար¬տա¬հայտել, որ «թեպետ ապացույց¬ների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող կամայական լինել։ Դրա հիմ¬քում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգա¬մանք¬նե¬րի լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը։ Ապա¬ցույց¬ների գնահատումն համապատաս¬խան որոշումնե¬րում պետք է արտահայտվի պատ¬ճա¬ռա¬բանական եզրահանգումների ձևով՝ հիմնավորելով, թե ինչու որոշ ապա¬ցույցներ դրվել են որոշման հիմքում, իսկ մյուսները՝ մերժվել են՝ ճանաչվելով ոչ հավաստի»։ Համաձայն նույն նախադեպային որոշման` հակա¬սական ապացույց¬ների առկայության պա¬րա¬գայում, երբ հնա¬րա¬վոր չէ հիմնավորված հետևության հանգել անձի մեղավորության կամ անմեղության և այլ հարցերի վերաբերյալ, վարույթն իրա¬կանացնող մարմինը միայն ապացույց¬ների հետազո¬տությունից և գնա¬հա¬տու¬մից հետո կարող է ապացույցների մի մա¬սին մյուսների նկատմամբ առավելություն կամ նվազ կարևո¬րություն տալ։
Վերոնշյալ մեջբերման լույսի ներքո Դատարանը փաստում է, որ գործն ըստ էության քննող դա¬տա¬րանը կաշկանդված չէ քննվող դեպքի և դրա հանգամանքների, արարքի որակման (բացառությամբ ամբաստանյալի վիճակը վատթարացնելու) վերաբերյալ նախորդ դատավա¬րական փուլերում տրված գնահատականներով, քանի որ ապացույց¬ները գնահա¬տելիս ղեկավարվում է իր ներքին համոզմուն¬քով, ինչը կարող է տրամագծորեն տարբերվել մինչդատական վարույթի ընթացքում նույն ապա¬ցույց¬ներին, դրանց թույ¬լատրե¬լիության, վերաբերե¬լիութ¬յան, գործի լուծման տեսանկյունով` բավարա¬րության վերա¬բերյալ տրված գնահատականներից` պայմանով, որ ապացույցների գնա¬հատումը լինի օրինա¬կան, փաս¬տարկված և պատճառաբանված։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 18-րդ, ինչպես նաև բարձրագույն իրավաբա¬նա¬կան ուժ ունեցող ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ հոդվածների համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավո¬րութ¬յան մա¬սին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գոր¬¬ծին վերաբերող փոխ¬կա¬պակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջութ¬յամբ։ Մեղադ¬րանքն ապացուց¬ված լինե¬լու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն փա¬րատ¬վել ՀՀ քրեադա¬տա¬վարական օրենսգրքի դրույթներին համապատաս¬խան պատ¬շաճ իրա¬վա¬կան ընթա¬ցա¬կար¬գի շրջա¬նակ¬ներում, մեկնա¬բան¬¬վում են հօգուտ մեղադրյալի։ Կասկած¬յալը կամ մեղադրյալը պար¬տա¬վոր չէ ապացուցել իր անմե¬ղութ¬յունը, նրա անմե¬ղության ապացուցման պարտա¬կանությունը չի կարող դրվել պաշտպա¬նութ¬յան կողմի վրա։ Մեղադ¬րան¬քի ապա¬ցուց¬ման և մեղադրյալին ի պաշտ¬պանություն բեր¬ված փաս¬տարկ¬ների հերք¬ման պարտա¬կա¬նությունը կրում է մեղադրանքի կողմը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադ¬րա¬կան դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայաց¬վում է միայն այն դեպ¬քում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորութ¬յունն ապա¬ցուցված է դա¬տա¬կան քննության ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաս¬տանյալի մեղավորությունը կա¬րող է համար¬վել ապա¬ցուց¬¬ված, եթե դատարանը, ղեկա¬վար¬վելով անմեղության կանխավար¬կա¬ծով, հիմնվելով պատ¬շաճ իրա¬վա¬կան ընթացա¬կարգի շրջանակներում դատական քննության ընթաց¬քում գործի հանգա¬մանք¬նե¬րի հետազոտման արդյունքների և դատաքննության ժամանակ հե¬տա¬զոտ¬ված հավաստի ապա¬ցույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատված բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, նույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ։
Վերոնշյալ մեջբերումների և իրավական վերլուծությունների լույսի ներքո Դատարանը փաստում է`
Ըստ մեղադրական եզրակացության և ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշման` «... գողությունից հետո Վահե, Գագիկ և Սարո Միրզոյանները տևական ժամա¬նա¬կով ավտոմեքենաներով հետապնդել են Գևորգ և Դավիթ Անանյաններին, որի ընթացքում, Երևան - Աշտարակ ավտոճանապարհին` «Ամիգո» խաղատան մոտ, Գևորգ Անանյանն «Ֆորդ տրան¬զիտ» մակնիշի ավտոմեքենան վարելիս, եղբոր` Դավիթ Անանյանի կողմից Վահե և Գագիկ Միր¬զո¬յան¬¬ներին կյանքից զրկելու` սպանություն կատարելու համար ստեղծել է նպաստավոր պայմաններ, վե¬րացրել է խոչընդոտները, որի ընթացքում Դավիթ Անանյանն իր կողմից ապօրինաբար ձեռք բերած և կրած ինք¬նաշեն հրազենից «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի աջակողմյան առջևի աջ դռան բաց պա¬տուհանից Վահե և Գագիկ Միրզոյաններին սպանելու դիտավորությամբ չորս կրակոցներ է արձակել ավտոմեքենաներով ընթացող Վահե և Գագիկ Միրզոյանների ուղղությամբ ........»։
Մինչդեռ դատաքննությամբ հետազոտված ապա¬ցույց¬ներով ևս հաստատվեց, որ գործով ամբաս¬տանյալ Դավիթ Անանյանի կողմից կրակոցներն արձակվել են մյուս ամբաստանյալ Գ.Անան¬յանի վարած «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտո¬մեքենայով գողության (փորձի) դեպքի վայ¬րից` բեն¬զալցա¬կայանից փախուստ կատարելու (հետապնդվելու) և այդ նպա¬տակով այն տևական ժամանակ (Երևան-Էջմիածին ավտոճանապարհից մինչև Երևան-Աշտարակ ավտոճա¬նապարհ) վա¬րելու պարա¬գայում` «Ամիգո» խաղատան մոտ։ Առաջին կրակոցը կատարելուն նախոր¬դող պահին` անձրևելու և մթության պայմաններում «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենան ընթա¬ցել է 100-120 կմ/ժ արա¬գությամբ, ճանապարհի սահմանափակ ուղեգոտով (առջևից, աջից և հետևից տուժողների ավտո¬մե¬քե¬նաներով, իսկ ձախից` ծաղ¬կանոցով շրջա¬փակ¬ված վիճակում)։ Ամբաս¬տանյալ Դ.Անանյանն այդ իրավիճակում գտնվել է վարորդ Գ.Անան¬¬յանի կողքի նստա¬տեղին` աջ դռան պատուհանի մոտ, իսկ ամբաս¬տանյալներին բռնելու նպա¬տա¬կով հետապնդող տու¬ժող Վահե Միրզոյանի, կարճ ժամանակ անց` նաև Գագիկ Միրզոյանի ավտո¬մեքե¬նաները «Ֆորդ տրան¬զիտ» ավտո¬մեքենային են մոտեցել (գրեթե հավասարվել) այդ մեքենայի աջ` ամբաս¬տանյալ Դավիթ Անան¬յանի կողմից, մոտ 1.5 մետր հեռա¬վո¬րությունից (ըստ տու¬ժող Վ.Միրզոյանի դատաքննական ցուց¬մունքի), այսինքն` ամբաստանյալ Դ.Անանյանի համար կրակոցներ կատարելու նպաստավոր պայմաններն ստեղծվել են առջևից և ետևից շրջափակված լինելու պարագայում աջ (իր) կողմից նախ` Վ.Միրզոյանի վարած ավտո¬մեքենան մոտենալու, այնուհետև` Գ.Միրզոյանի կողմից արագությունը գցելու և հետապնդումը դադարերած Վ.Միրզոյանի ավտոմեքենայի դիրքն ընդունելու պարագայում, այսինքն` տուժողների չկան¬խատեսած և չգիտակցած գործողությունների հետևանքով, որը չի կարող մեղսագրվել ամբաստանյալ Գ.Անան¬յանին։ Հետևաբար` դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունքներով Դատարանը փաստում է, որ մինչև «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենային աջ կողմից հավասարվելն ու մոտենալն ամբաստանյալ Դ.Անանյանի համար կրա¬կոցներ կատարելու իրական որևէ խոչըն¬դոտ առկա չէր, եթե անգամ առկա էր, այն չէր կարող վերացվել գործով ամբաս¬տանյալ Գ.Անանյանի գործողություններով, մասնավորապես` մեքենան հմտորեն վարելու միջոցով։
Նման պայմաններում տուժողների սպանությունը կատարելու «նպաստավոր պայմաններ ստեղ¬ծելու կամ խոչընդոտները վերացնելու» վերաբերյալ փաստական հանգամանքները մեղադրող կողմն ամբաստանյալ Գ.Անանյանին վերագրել է առանց հստակեցնելու վերջինիս կատարած գործողություն¬ների բնույթը։ Եթե մեղադրող կողմը դրա տակ ի նկատի է ունեցել «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտո¬մեքենան հմտորեն վարելը, ապա ամբաստանյալ Գ.Անանյանն այն վարել է դեռևս բենզալցակայանից, ընդ որում` տուժողների հետապնդումից ու բռնվելուց խուսափելու նպատակով և ոչ թե տուժողներին հե¬տապնդե¬լու և նրանց կյանքից զրկելուն օժանդակելու նպատակով։ Ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի կատա¬րած սպանությանն օժանդակելու վերաբերյալ այլ, լրացուցիչ տվյալներ նախաքննությամբ և/կամ դա¬տաքննությամբ ձեռք չեն բերվել և հետազոտվել, փախուստ կատարելիս, այդ թվում` կրակոց¬ներ կատարելու պահին ինքնին ավտո¬մեքենա վարելը սպանության օժանդակության համար ամբաս¬տանյալ Գ.Անանյանի մեղավորությունն ապացուցված համարելու բավարար փաստարկ չէ։ Այդ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալ Գ.Անանյանի մեղավորութ¬յունը ողջամտորեն կասկած է հարուցում, այդ կասկածները չեն փարատվել դատական քննության ընթաց¬քում գործի հանգա¬մանք¬նե¬րի հետազոտման արդյունքների և դատաքննության ժամանակ հե¬տա¬զոտ¬ված հավաստի ապա¬ցույցների գնահատման արդյունքներով, ուստի` պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ ամբաստանյալ Գ.Անանյանի։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Կոլյա Մաիլյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքի հիմանավորվածությանը, Դատարանը փաստում է, որ նախ` բացակայում են նրա մեղավորությունն հիմնավորող բավարար, հավաստի և թույլատրելի ապացույց¬ները, ավելին` ըստ էության միակ` դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում վկայի կարգավիճակում Կ.Մաիլյանի տված (Դատարանում հրապարակված և հետազոտված) խոստովանական ցուցմունքն հիմք ընդու¬նելու պարագայում անգամ վերջինիս արարքում բացակայում է հանցա¬կազմը, որպիսի հետևության հանգում է հետևյալ իրավական վերլու¬ծութ¬յունների և դատողությունների արդյունքներով.
Սույն գործի նյութերից երևում է, որ մինչդատական վարույթն իրականացնող մարմինը, տեղե¬կութ¬յուններ ստանալով, որ մինչ այդ վկայի կարգավիճակում հարցաքննված և որոշակի հան¬գամանքներ թաքցրած Կ.Մաիլյանը «Վազ 2121» մակնիշի ավտոմեքենայով դեպքի վայրից ամբաս¬տանյալներ Անանյաններին տեղափոխել է Երևան քաղաքում վերջիններիս վարձակալած բնա¬կա¬րան, 2012թ. մայիսի 30-ին դարձյալ նույն կարգավիճակով նրանից լրացուցիչ հարցաքննել է` նախա¬պես նախազգուշացնելով ակնհայտ սուտ ցուցմունք տալու և ցուցմունք տալուց հրաժարվելու համար նա¬խատեսված քրեական պատասխանատվության մասին և հարցաքննության ընթացքում առա¬ջադրելով հանցագործության կատարման մեջ Կ.Մաիլյանին մերկացնող հարցեր։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Գագիկ Միքայելյանի վերաբերյալ գործով այն իրավական դիր¬քո¬րո¬շում է հայտնել, որ «Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի հի¬ման վրա` «քրեական մեղադրանք» հասկացությունը պետք է հասկացվի ոչ թե ձևական (փաս¬տաթղթա¬¬¬¬յին), այլ բովանդակային (գործնական) իմաստով (Դեվեերն ընդդեմ Բելգիայի (Deweer v. Belgium) գործով վճիռ, 1980թ. փետրվարի 27, գանգատ թիվ 6903/75, կետ 44)։ Այսինքն` անձի նկատ¬մամբ «մեղադրանքի» առկայության մասին կարող է վկայել նաև այնպիսի միջոցներ ձեռնարկելը, որոնք ենթադրում են հանցագործության մեջ կասկածանքի առկայություն, ինչպես նաև էականորեն ներգործում են կասկածվող անձի դրության վրա (Էկլեն ընդդեմ Գերմանիայի (Eckle v. Germany) գոր¬ծով վճիռ, 1982թ. հուլիսի 15, գանգատ թիվ 8130/78, կետ 73, Շուբինսկին ընդդեմ Սլովենիայի (Šubinski v. Slovenia) գործով վճիռ, 2007թ. հունվարի 18, գանգատ թիվ 19611/04, կետ 62,Գ.Կ.-ն ընդդեմ Լեհաս¬տանի (G.K. v. Poland) գործով վճիռ, 2004թ. հունվարի 20, գանգատ թիվ 38816/97, կետ 98)» (տե՛ս Գա¬գիկ Միքայելյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009թ. դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱԴԴ/0085/06/09 որոշման 21-րդ կետը)։
Վճռաբեկ դատարանի այդ և Նորիկ Պողոսյանի վերաբերյալ 2010թ. մարտի 26-ի ՀՅՔՐԴ2 /0153 /01/08 քրեական գործով արտահայտած իրավական դիրքորոշումներն հիմք ընդունելով` Դատարանն արձանագրում է, նախաքննության ընթացքում առնվազն լրացուցիչ հարցաքննվելիս գործով ամբաս¬տանյալ Կ.Մաիլյանը փաս¬տացի եղել է կաս¬կածյալի կարգավիճակում, սակայն հար¬ցաքննվե¬լով վկայի կարգավիճակով` զրկվել է կասկածյալի կարգավիճակից բխող իրավունքներից, այդ թվում` լռելու և պաշտպան ունենալու իրավունքներից։
ՀՀ ներպետական օրենսդրության իմաստով կասկածյալի պաշտպանության իրավունքը նրան վերապահված դատավարական իրավունքների ամբողջությունն է, որը նրան հնարավորություն է տալիս հանդես գալ որպես դատավարության ինքնուրույն սուբյեկտ, լրիվ կամ մասնակիորեն հերքել իրեն վերագրվող հանցանքը կատարած լինելու պնդումը, օգտվել լռելու (այսինքն` ցուցմունք տալու պարտականությունից ազատ լինելու) իրավունքից ինչպես նաև պաշտպանել իր իրավունքներն ու օրի¬նա¬կան շահերը։ Պաշտպանության իրավունքը, որպես կասկածյալին վերապահված իրավունքնե¬րի համակցություն, նրան հնարավորություն է տալիս իր իրավունքների և օրինական շահերի պաշտ¬պա¬նությունն իրականացնել ինչպես անձամբ, այնպես էլ ՀՀ քրեական դատա¬վարության օրենսգրքով սահմանված կարգով նշանակված պաշտպանի միջոցով։
Պաշտպանության իրավունքը քրեական դատավարության հիմնարար սկզբունքներից մեկն է, ավելին` հանդիսանում է «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայով երաշխավորված «զենքերի հավասարության» և ՀՀ քրեադատա¬վա¬րական օրենսդրությամբ ամրագրված մրցակցության սկզբունքների ապահովման կարևորագույն երաշխիք։
Դատարանը փաստում է, որ նախաքննությունն իրականացնող մարմինը, ՀՀ քրեադատավարա¬կան օրենսգրքով սահմանված կարգով Կ.Մաիլյանին չտալով կաս¬կած¬յալի կարգավիճակ, նրան հար¬ցաքննել է բացառապես վկայի կարգավիճակում, մեղադրանքի և մեղադրական եզրակացության հիմքում դրած և ըստ էության իր դեմ օգտագործված փաստական տվյալներն արտացոլված են վկայի կարգավիճակում Կ.Մաիլյանին լրացուցիչ հար¬ցաքննելու 2012թ. մայիսի 30-ին կազմված արձա¬նագրությունում։ Միայն 2012թ. նոյեմբերի 9-ին, այսինքն` մոտ 5 ամիս անց է վերջինիս մեղադրանք առա¬ջադրվել և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքի շուրջ հարցաքննվելիս նա իրեն մեղավոր չի ճանաչել, օգտվելով դատավա¬րա¬կան կարգավիճակից և դրանից բխող իրավունքներից` հրաժարվել է ցուցմունքներ տալ և նրան առաջադրվող հարցերին պա¬տաս¬խանել։
Վերոնշյալ վերլուծությունները սույն գործի փաստական հանգամանքների վրա տարածելով` Դա¬տարանն արձանագրում է, որ գործի նախաքննության փուլում խախտվել է Կ.Մաիլյանի պաշտ¬պա¬նության իրավունքը, քանի որ վերջինս, փաստացի հայտնվելով կասկածյալի կարգա¬վիճակում, հար¬ցաքննվել է որպես վկա, զրկվել լռելու և պաշտպան ունենալու իրավունքների վերաբեր¬յալ վա¬րույթն իրականացնող մարմնից պարզա¬բանում ստանալու, հետևապես` նաև դրանցից իրապես օգտվե¬¬լու հնարավորությունից։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` քրեական գործով վարույթում մեղադրանքի հիմքում չեն կարող դրվել և որպես ապացույց օգտագործվել այն նյութերը, որոնք ձեռք են բերվել` (…)
2) կասկածյալի և մեղադրյալի պաշտպանության իրավունքի (...)` սույն օրենսգրքով նախա¬տեսված լրացուցիչ երաշխիքների էական խախտմամբ. (…)
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ապացույցներ ձեռք բերելիս էական են այն խախտում¬ները, որոնք, դրսևորվելով մարդու և քաղաքացու սահմանադրական իրավունքների և ազատություն¬ների կամ սույն օրենսգրքի որևէ պահանջի խախտմամբ, դատավարության մասնակիցներին` օրենքով երաշխավորված իրավունքների զրկմամբ կամ որևէ այլ կերպ ազդել են կամ կարող էին ազդել ստաց¬ված փաստական տվյալների հավաստիության վրա (…)»։
Ապացույցների անթույլատրելիության հարցի կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը իրավա¬կան դիրքորոշում է հայտնել Արմեն Սարգսյանի վերաբերյալ 2009 թվականի սեպտեմբերի 16-ի թիվ ԵՔՐԴ/0295/01/08 որոշմամբ, ըստ որի` ապացուցման գործընթացում կարող են օգտագործվել միայն այնպիսի ապացույցներ, որոնք ձեռք են բերվել, ամրագրվել և գործին կցվել քրեադատավա¬րա¬կան օրենքով սահմանված և թույլատրելի համարվող կարգով։ Ապացույցների ձեռքբերման և ամ¬րագրման թույլատրելիությունը կարգավորող նորմերից հետևում է, որ որպես ապացույց չեն կարող օգտագործ¬վել քննչական կամ այլ դատավարական գործողության կատարման կարգի էական խախտմամբ ձեռք բերված փաստական տվյալները, հատկապես եթե դրանք իրենց հերթին հանգեցրել են դատավա¬րութ¬յան մասնակիցների իրավունքների էական խախտման, ազդել են կամ կարող էին ազդել ստացված փաս¬տական տվյալ¬ների հավաստիության վրա։
Այսպիսով, ապացույցների հավաքմանը և ստուգմանն ուղղված դատավարական գործո¬ղութ¬յունների կատարման ընթացքում պետք է ապահովվի անձանց իրավունքների և օրինական շահերի պաշտպանությունը։ Հակառակ դեպքում կատարված դատավարական գործողության արդյունքում ստացված փաստական տվյալը, անկախ գործի համար ունեցած նշանակությունից, կորցնում է իր իրա¬վական ուժը, ապացուցողական նշանակությունը և չի կարող ընդգրկվել կոնկրետ քրեական գոր¬ծով ապացույցների համակցության մեջ և դրվել մեղադրանքի հիմքում։
Դատարանը գտնում է, որ սույն գործի նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Կ.Մաիլյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական գործողությունների` վկայի կարգավիճակում իրակա¬նաց¬ված հարցաքննությունների արդյունքում ձեռք բերված ապացույցներն ստացվել են վերջինիս պաշտ¬պա¬նության իրավունքի խախտման պայմաններում, ուստի ազդել են նրանից ստացված փաստական տվյալ¬ների հավաստիության վրա։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` քրեադատա¬վա¬րական օրենքի էական խախտումներ են դատական քննության ժամանակ սույն օրենսգրքի սկզբունք¬ների և այլ ընդհանուր դրույթների խախտումները, որոնք գործին մասնակցող անձանց` օրեն¬քով երաշխավորված իրավունքներից զրկելու կամ դրանցում սահմանափակելու կամ այլ ճանա¬պար¬հով խոչընդոտել են գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտ¬մանը, ազդել են կամ կարող էին ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա։ Տվյալ դեպքում գործով ամբաս¬տանյալ Կ.Մաիլյանի իրավունքների վերոնշյալ սահմանափակումը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի իմաստով քրեադատավարական օրենքի էական խախտում է, ուստի այդ կարգով ձեռք բերված ապացույցը չի կարող դրվել դատավճռի հիմ¬քում։
Ավելին, ամբաստանյալ Կ.Մաիլյանին առաջադրված մեղադրանքը կառուցված է բացառապես մեկ ապացույցի` մինչդատական վարույթի ընթացքում` վկայի կարգավիճակում 2012թ. մայիսի 30-ին տված լրացուցիչ ցուցմունքի վրա, հետևաբար` առկա է նաև մեղադրանք հաստատող ապա¬ցույցների անբավարարության խնդիր, քանի որ`
1) Կ.Մաիլյանի վերոնշյալ լրացուցիչ ցուցմունքը թույլ չի տալիս պարզել նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությունն անհրա¬ժեշտ խորությամբ և լրի¬վությամբ, դրա ապացուցվածությունը ողջամտորեն կասկած է հարուցում,
2) նշված խնդրով գործում բացակայում է որևէ այլ ապացույց։
Ամբաստանյալ Կ.Մաիլյանին առաջադրված մեղադրանքն անհիմն է նաև քրեաիրավական տես¬անկյունով.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասը պատասխանատվություն է նախատեսում ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործությունը պարտակելու, այսինքն` հանցանք կատարած անձի ... նախապես չխոստացված պարտակման համար, ընդ որում` հանցակազմի առկայության հա¬մար պարտադիր է պարտակվող հանցագոր¬ծության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը։ Տվյալ հոդվածով նախատեսված հանցակազմը սուբյեկտիվ կողմից կատարվում է բացառապես ուղղակի դիտա¬վորությամբ, անձը գիտակցում է, որ իր գործողություններով նպաստում է հանցագործության կամ հանցանք կատարած անձին թաքցնելուն, նախատեսում և ցանկանում է դա։ Նշվածից հետևում է, որ այդ հանցակազմի առկայությունն անձի արարքում փաստելու համար պետք է հաստատվի, որ հանցավորն առնվազն ընդհանուր գծերով պատկերացնում, գիտակցում է ծանր կամ առանձ¬նապես ծանր հանցանք կամ այն կատարած անձին պարտակելու փաստը, նախատեսում և ցանկանում է դա։ Վե¬րոնշյալը, սակայն, չի ենթադրում այն, որ հանցավորը բոլոր դեպքերում պետք է տիրապետի իրավական գիտելիքների, ծանոթ լինի ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքով նախատեսված հոդվածների պատ¬ժամասերին, ըստ բնույթի և վտանգավորության աստիճանի հանցագործությունների դասա¬կարգմանը, դրա հիմքում ընկած չափանիշներին։ Միևնույն ժամանակ հանցավորն առնվազն ընդհանուր գծերով պետք է պատկե¬րա¬ցում ունենա (պարտակող) հանցավոր արարքի փաստական հանգամանքների մա¬սին, քանի որ օրենսդիրը հանցակազմի առկայությունը պայմանավորել է հատկապես ծանր և առանձ¬նապես ծանր հանցա¬գործությունը կամ այն կատարած անձին թաքցնելու հանգամանքով։ Տվյալ հանցակազմի վերլուծությունից ակնհայտ է, որ պարտակողի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմի առկայությունը պարզելու հա¬մար նախևառաջ անհրաժեշտ է որակել հանցագործությունը կատարած անձի (անձանց) արարքը, պարզել դրա տեսակն ըստ բնույթի և հանրության համար վտանագավորության աստիճանի։
Ըստ մեղադրական եզրակացության և ամբաստանյալ Կոլյա Մաիլյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշման` վերջինս կատարել է ծանր հանցագործության նախապես չխոստացված պար¬տակում, մասնավորապես` « 2012թ. մայիսի 26-ի գիշերն իր մտերիմ Դավիթ Անանյանի կանչով, իրեն պատկանող «Վազ 2121» մակնիշի 15 ՏՏ 894 հ/հ ավտոմեքենայով մեկնել է Արա¬գածոտնի մարզ` դեպի Գյումրի տանող ավտոճանապարհի սկզբնամաս, որտեղ հանդիպել է եղբայր¬ներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին։ Նրանցից տեղեկացել է, որ մոտ 2 ժամ առաջ Արագածոտնի մարզի Ագարակ գյուղում գործող բենզալցակայանից վերջիններս փորձել են գողանալ մեծ քանակությամբ բենզին, սակայն չեն կարողացել հանցագործությունն ավարտին հասցնել, քանի որ բենզալցակայանի սեփա¬կա¬նատերը նկատել է նրանց և դիմել են փախուստի։ Այնուհետև, տեղեկացված լինելով նրանց կողմից ծանր հանցագործություն կատարելու մասին, եղբայրներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին` իրա¬վա¬պահ մարմիններից թաքցնելու նպատակով, տեղափոխել է Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա հա¬¬մայն¬քում գտնվող նրանց վարձակալած բնակարան` այդ կերպ առանց նախապես խոս¬տանալու պար¬տակելով ծանր հանցագործություն կատարած Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին»։
Մեղադրանքի կողմը Կոլյա Մաիլյանին առաջադրած մեղադրանքի և մեղադրական եզրա¬կա¬ցութ¬յան հիմքում դրել էր վերջինիս ցուցմունքները, ինչպես նաև որպես ապացույց ճանաչած և գործին կցած` Կոլյա Մաիլյանի շահագործած 055-313166 բջջային հեռախոսահամարի վերծանումները և դրանց զննության արձանագրությունը, որով հաստատված է համարել 2012թ. մայիսի 26-ին Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ, նրանց 055-319818 հեռախոսահամարով հաղորդակցվելը (թեև Կ.Մաիլյա¬նի հեռախոսազանգի տեղանշման վերաբերյալ տվյալները վերծանումներում բացակայում են)։
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դատարանը փաստում է, որ նախաքննության և դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Կոլյա Մաիլյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել։ Վերջինիս մեղադրանքի հիմքում նա¬խաքննա¬կան մարմինը դրել է Կ.Մաիլ¬յա¬¬նի` վկայի կարգավիճակում տված լրացուցիչ ցուց¬մունքները։
Ըստ այդ ցուցմունքի` 2012թ. մարտին ծանոթացել է երկու հաճախորդների հետ, ովքեր ներկա¬յացել են Ալիկ և Գոռ անուն¬¬ներով։ Նրանք մի քանի անգամ իրենից ձուկ են գնել, որոնց ընթացքում եղել են սպիտակ «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 29 ԼՏ 649 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով։ Ալիկ անու¬նով ներկայացած երի¬¬տա¬սարդի բջջային հեռախոսահամարն է 055-319818։ 2012թ. մայիսի 26-ին նշված հեռախոսա¬հա¬մարից Ալիկը (ըստ դատանքնության տվյալների` ամբաս¬տանյալ Գևորգ Անան¬յանը) զանգահարել է իրեն և խնդրել, որ մինչև լույսը բացվելը շտապ մեքենայով հասնի Աշտարակ և վերցնի իրենց։ Հեռա¬խո¬սազրույցի ընթացքում զգացել է, որ նա խառնված և հուզված է։ Ալիկի նկարագրած երթուղով հասել է Աշտարակի գյուղերից մեկի մոտ, հանդիպել Ալիկին և Գոռին (ըստ դատաքննության տվյալների` Դավիթ Անանյանին)։ Նրանք նստել են իր մեքենան` խնդրելով շուտ հեռանալ այդտեղից։ Այդ ընթաց¬քում նրանց վրայից զգացել է բենզինի հոտ, բացի այդ, նկատել է, որ նրանք քրտնած են։ Հերթական անգամ իր այն հարցին, թե ինչ է պատահել, Գոռը (Դավիթ Անանյանը) ասել է, որ «երկու ժամ առաջ ցանկացել են բենզին գողանալ, սակայն տերը նկատել է, որի պատ¬ճառով չեն կարողացել գողությունը կատարել և դիմել են փախուստի` թողնելով իրենց «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտո¬մեքենան»։ Այնուհետև, նրանց տեղա¬փո¬խել է Երևանի Մալաթիա թաղա¬մաս, իջեցրել նրանց վարձա¬կա¬լած բնակարանի մոտ։ Հետագայում է միայն իմա¬ցել, որ նրանք իրեն ներկայացել են կեղծ անուն¬ներով։
Ամբաստանյալներ Անանյանները նախաքննության և դատաքննության ընթացքում ամբաս¬տան¬յալ Կ.Մաիլյանին «մերկացնող» որևէ ցուցմունքներ չեն տվել, պնդել են, որ վերջինիս տվյալ օրը զանգել և կանչել են` պատճառաբանելով, որ իրենց մեքենան խափանվել է, անօգնական վիճակում մնացել են ճա¬նա¬¬պարհին։ Նախ¬քան Մաիլյանին կանչելը` նույն օրը` գիշերով, «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենայով գնացել էին Ագա¬րակ գյուղում գտնվող բենզալցակայան, որտեղ ռետինե խողովակը մտցրել են բենզինով լի հորի մեջ և փորձել գողա¬նալ վառելանյութ, սակայն պատշգամբից դուրս է եկել բենզալցակայանի տերը և տես¬նելով իրենց` աղմուկ է բարձրացրել, որի պատճառով, թողնելով մեքե¬նան և տարաները, ոտքով դիմել են փախուստի։ Մաիլյանը հեռախոսազրույցի ընթացքում խոստացել է օգնել, սակայն մինչև օգնության ժամանելը բռնել են պատա¬հական տաքսի, որի մասին բջջային հեռախոսով տեղեկացրել են Մաիլյանին` նշելով, որ այլևս վեր¬ջինիս աջակցության անհրաժեշ¬տութ¬յունը չկա, տուն վերադառնա։
Տվյալ դրվագով ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին մեղսագրվել է կազ¬մա¬կերպ¬ված խմբի կազմում տուժողի տան բակում (բնակարանում) գտնվող պահեստային վառե¬լանյութի տարաներից խոշոր չափի` 1.390.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ բենզինի գողության փորձ (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետեր), սակայն, գո¬ղութ¬յունը որակյալ դարձնող հանգամանքների` գողություն կատարելու նպա¬տակով բնակարան մուտք գործելու, հափշտակվելիս վառելիքի չափի վերաբերյալ նշումներն ամբաս¬տան¬յալ Կ.Մաիլյանին որպես մե¬ղադրյալ ներգրավելու որոշումում և մեղադրական եզակացությունում բացակայում են։
Ավելին, նախաքննա¬կան խոստովանական ցուցմունքն հիմք ընդունելու պարագայում անգամ Երևան ուղևորվելու ճանապարհին գողության չհաջողված փորձի մասին Գևորգ Անանյանի խոսքերից և դեպքի նկա¬րագրությունից նա չէր կարող պատ¬կերացում կազմել, որ`
- նախքան գործով ամբաստանյալների մոտ հասնելը` Գևորգ Անանյանի հետ կայացած հեռա¬խո¬¬սային խոսակցության ընթացքում գողության փորձի վերաբերյալ որևէ տվյալներ Կ.Մաիլյա¬նին չեն հայտնվել, վերջինս փոխադարձ օգնության է հասել ընկերական մղումներով` ավտոմեքենայի խա¬փան¬¬ման հետևանքով ճանապարհին մնացած ծանոթին օգնության ձեռք մեկնելու մղումներով,
- Անանյանների մոտ հասնելու պահին Կ.Մաիլյանը չի գիտակցել, արդյոք վերջիններս դեռևս հետապնդվել են տուժողի կամ իրավապահների կողմից, քանի որ նրանց մոտ հասնելու պահին նման տեսարանի ականատես չի եղել,
- գողության չհաջողված փորձի մասին նրան Գևորգ Անանյանը տեղեկացրել է գործով ամբաս¬տանյալներին արդենիսկ մեքենայով Երևան փոխադրելու ճանապարհին,
- ամբաստանյալ Կ.Մաիլյանին մեղսագրվում է հանցանք կատարած անձանց նախապես չխոս¬տա¬ցած պարտակում, մինչդեռ նա Անանյաններին իր ավտոմեքենայով փոխադրել է Երևան քաղա¬քում նրանց վարձակալած բնակարան, այսինքն` արագ պարզվող վայր, ինչը ևս խոսում է նրանց պարտակելու վերա¬բերյալ Կ.Մաիլյանի մոտ նախ¬նական դիտավորության բացակայության մասին,
- Կ.Մաիլյանի նախաքննական ցուցմունքի համաձայն` նրան Գ.Անանյանը պատմել է եղբոր հետ (մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ) բենզալցակայանից (քրեաիրավա¬կան առումով շի¬նութ¬յու¬¬նից) գողության անհաջող փորձ կատարելու մասին, այսինքն` մի հանցա¬գոր¬ծության մասին, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և ըստ բնույթի հանրության համար վտանգավորության աստիճանի` միջին ծանրութ¬յան հանցանք է։ Թեև ամբաստնյալներ Անանյաններին այդ դրվագով մեղսագրվել է կազմակերպված խմբի կողմից բնակարանի կարգավիճակ ունեցող վայրից (բենզալցակայանին կից տուժողի տան բա¬կում գտնվող պահեստարանից) ծանր հանցա¬գոր¬ծության կատարում, սակայն դիտավորյալ հանցա¬գործության (գողության փորձի) ծանրացնող վերոնշյալ հանգամանքների համար անձը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 29-րդ հոդվածի 5րդ մասի համաձայն, քրեական պատասխանատվության ենթակա չէ, քա¬նի որ այդ հանգամանքը չի գիտակցել։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 31-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` արարքը համարվում է առանց մեղքի կատարված, եթե անձը չի գիտակցել և տվյալ իրադրությունում չէր կարող գիտակցել իր գործո¬ղութ¬յան (անգործության)` հանրության համար վտանգավոր բնույթը կամ չի նախատեսել հան¬րության համար վտանգավոր հետևանքների առաջացման հնարավորությունը և տվյալ իրադրութ¬յունում պար¬տա¬վոր չէր կամ չէր կարող նախատեսել դրանք։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 31-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված նորմը լիարժեքորեն համադրելի է ամբաստանյալ Կ.Մաիլյանի նկատմամբ, վերջինս չի կարող քրեական պատաս¬խանատվության ենթարկվել առանց մեղքի վնաս պատճա¬ռելու համար։
Այսպիսով, վերոնշյալ վերլուծությունների և դատողությունների լույսի ներքո Դատարանը փաս¬տում, էր ամբաստանյալ Կ.Մաիլյանին նկատմամբ հարուցված քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման արդարացնող, սակայն ամեն դեպքում մրցակցող հիմքերով` կատա¬րած հանցանքին նրա մասնակցությունն ապացուցված չլինելու (այլ կերպ` ապացույցների անբավա¬րարության) հիմքով (նախատեսված է ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով) կամ նրա արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանցակազմի բացակա¬յութ¬յան հիմքով (նույն հոդվածի 2-րդ մասով)։
Անմեղության կանխավարկածի սկզբունքն ամրագրող ՀՀ Սահմա¬նադրության 21-րդ հոդվածի և ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` մեղադրանքը ապա¬ցուցված լի¬նելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն փարատվել այդ օրենսգրքով սահման¬ված պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ կասկածյալի կամ մեղադրյալի (ամբաս¬տանյալի)։
Վերը նշված սկզբունքի մեկնաբանությունից հետևում է, որ վերջնական դատական ակտ կա¬յաց¬նելիս քրեական հետապնդումը բացառող արդարացնող, բայց և մրցակցող հիմքերի առկա¬յության պայմաններում, ամբաստանյալ Կ.Մաիլյանի նկատմամբ հետապնդումը պետք է դադարեցվի նրա արարքում վերոնշյալ հան¬ցակազմի բացակայության հիմքով. թեև իրավական հետևանքների առումով նշված հիմքերի միջև էական տարբերություններ չկան, սակայն Դատարանի համոզմամբ քրեական հետապնդումն ապացույցների անբավարարության հիմքով դադարեցնելիս առերևույթ (սոցիալական փոխհարաբերություններում) պահ¬պանվում են վե¬րագրված արարքին անձի առնչության վերաբերյալ կասկածներ։
Անդրադառնալով պաշտպանական ճառում պաշտպան Լ.Մնոյանի ներկայացրած միջնոր¬դութ¬յուններին` իր պաշտպանյալ Դ.Անանյանի արարքն որպես անհրաժեշտ պաշտպա¬նության սահման¬ներում կատարված արարք դիտարկելուն, ՀՀ քրեական օերնսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով նախատեսված հատկանիշի բացակայությունն արձանագրելու վերաբերալ, Դատարանը փաս¬տում է, որ դրանք ակնհայտ անհիմն են, չի բխում դատաքննությամբ հետազոտված ապացույց¬ների պատշաճ և համակողմանի գնահատման արդյունքներից.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 42-րդ հոդվածը սահմանում է արարքի հանցավորությունը բացառող այնպիսի հանգամանք, ինչպիսին անհրաժեշտ պաշտպանությունն է։ Այդ հոդվածի 1-ին մասի համա¬ձայն` հանցագործություն չի համարվում այն գործողությունը, որը կատարվել է անհրաժեշտ պաշտ¬պա¬նության վիճակում, այսինքն` պաշտպանվողի կամ մեկ այլ անձի կյանքը, առողջությունը և իրա¬վունք¬ները, հասարակության կամ պետության շահերը հանրության համար վտանգավոր ոտնձգութ¬յու¬նից կամ դրա իրական սպառնալիքից` ոտնձգություն կատարողին վնաս պատճառելու միջոցով պաշտ¬¬պա¬նելիս, եթե թույլ չի տրվել անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցում։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` անձի կյանքի համար վտանգավոր բռնության կամ այդ¬պիսի բռնության իրական սպառնալիքով զուգորդված ոտնձգությունից պաշտպանվելիս կարող է պատ¬ճառվել ցանկացած վնաս, այդ թվում` մահ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 42-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` անհրաժեշտ պաշտպանության սահմա¬նազանցում են համարվում դիտավորյալ այն գործողությունները, որոնք, պաշտպանվողի համար ակնհայտ, չեն համապատասխանում ոտնձգության բնույթին և վտանգավորությանը։ Անհրա¬ժեշտ պաշտ¬պանության սահմանազանցմամբ արարքն հանցագոր¬ծութ¬յուն է« եթե հատ¬կա¬պես նախա¬տես¬ված է սույն օրենսգրքի հատուկ մասով։
Անհրաժեշտ պաշտպանության սահմա¬նազանցում չի համարվում և քրեական պատասխա¬նատ¬վության չի հանգեցնում զենքի կամ ցանկացած այլ միջոցների կամ առարկաների գործադրումը զին¬ված անձի հարձակումից կամ անձանց խմբի հարձակումից պաշտպանվելու համար, ինչպես նաև ապօրինաբար և բռնությամբ բնակարան կամ այլ շինություն ներխուժելը կանխելու համար` անկախ ոտնձգողին պատճառած վնասի ծանրութ¬յու¬նից։
Քրեական օրենսգրքի վերոնշյալ հոդվածի վերլուծությունից ակնհայտ է, որ անհրաժեշտ պաշտ¬պանության վիճակ ի հայտ է գալիս միայն այն ժամանակ, երբ առկա է հանրության համար վտան¬գա¬վոր ոտնձգութ¬յու¬ն կամ դրա իրական սպառնալիք։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի համաձայն` հանցագործություն չի համարվում այն գործողությունը, որը հանցանք կատարած անձին վնաս է պատճառել նրան իրավասու մարմիններին հանձնելու կամ նրա կողմից հանրության համար նոր վտանգավոր արարքը կատարելու հնարա¬վո¬րութ¬յունը խափանելու նպատակով բռնելիս, եթե դրա համար անհրաժեշտ միջոցների անցում թույլ չի տրվել։ Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձին բռնելու իրավունք, դրա համար հատկապես լիազորված անձանցից բացի, ունեն նաև տուժողը և այլ անձինք։ Վերոնշյալ նորմի վերլուծությունից հետևում է, որ հանցանք կատարած անձին բռնելը, նույնիսկ այդ ընթացքում նրան համաչափ վնաս պատճառելը թույլատրելի, ավելին` խրախուսելի է, այսինքն` այն ամենևին էլ չի կա¬րող նույնանալ ոտնձգության, առավել ևս որևէ հանցավոր արարքի հետ։ Դեռ ավելին, վերոնշյալ նոր¬մում ուղղակի նշված է, որ հանցանք կատարած անձին բռնելու իրավունքով օժտած են ոչ միայն դրա համար հատկապես լիազորված անձինք, այլևս այդ հանցանքից անմիջականորեն տուժող անձինք, նույնիսկ այլ անձինք։
Վերոնշյալ իրավական վերլուծություններն ու դատողությունները սույն գործով հաստատված փաստական հանգամանքների վրա տարածելով` Դատարանը փաստում է, որ`
- Ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններն անմիջականորեն գողության դեպքի վայ¬րում, ինչպես նաև արձակած կրակոցներին նախորդող պահին ոչ թե ենթարկվել են ոտնձգության, հար¬ձակման, այլ հանդիպել նրանց գողոնով հանդերձ բռնելուն ուղղված տուժողներ Վահե և Գագիկ Միր¬զո¬յանների և վերջիններիս եղբայր Սարո Միրզոյանի իրավաչափ գործողություններին,
- Բռնելու նպատակով ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին հետապնդող տուժող¬ներից որևէ մեկը, այդ թվում` Գագիկ Միրզոյանը, ամբաստանյալների կամ նրանց վարած «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի նկատմամբ հրազեն չեն կիրառել, հետևաբար` ամբաստանյալ¬նե¬րի մոտ անհրա¬ժեշտ պաշտպանության (կամ անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանների անցման) վիճակ չէր կարող առաջացրել, այդ կա¬պակցութ¬յամբ պաշտ¬պա¬նական կողմի պնդումներն ակնհայտ անհիմն են, հետապնդում են հնարավոր քրեական պատաս¬խա¬նատվությունից և խիստ պատժից խուսափելու նպատակ, քանի որ`
1. «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի զննմամբ կամ փորձաքննությամբ հրազենային բնույթի որևէ վնասվածքներ չեն հայտնաբերվել,
2. «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի, ինչպես նաև անմիջականորեն դեպքից հետո` 2011թ. ապրիլի 27-ին, «Արմենիա բժշկական կենտրոնից» առգրավված տուժող Գագիկ Միրզո¬յանի հագուստների` մոխ¬րագույն սպորտային վերնազգեստի, բաց կապույտ սպորտային շալվարի, սև սվիտրի և սպիտակ վերնա¬շապիկի վրա կրակոցի արգասիքներ չեն հայտնա¬բեր¬վել (ըստ դատաձգա¬բանական, դատաքիմիական և մատնադրոշմային համալիր փորձաքննության 2011թ. հունիսի 21-ի թիվ 1015 եզրակացության), թեև նույնիսկ գազային ատրճանակով կրակելու պայման¬նե¬րում առնվազն հագուստների վրա այդ¬պիս¬ի հետքեր պետք է առաջանային։
3. Վկա Սարո Միրզոյանի, վերջինիս ցուցմունքերը վերահաստատած տուժող Վահե Միրզոյանի և «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի զննման արձանագրության և փորձագիտական եզրա¬կացության հետևությունների համադրման արդյունքներով հաստատվել է, որ տուժող Վ.Միրզո¬յանի վարած մեքենայի ուղղությամբ Դ.Անանյանի կատարած կրակոցների հետևանքով կոտրվել (փշրվել է) «Պաջերոյի» առջևի ձախ դռան շարժական ապակին, այն դեպքում, երբ այդ մեքենան աջակողմյան ղեկավարման է, որի պայմաններում ակնհայտ է, որ Գ.Միրզոյանը 100-120 կմ/ժամ արագություն զարգացնելու և առջևի ձախ դռան լրիվ կամ մասամբ բարձացրած ապակու պայման¬նե¬րում, «Ֆորդ տրանզիտ» մակ¬նիշի ավտոմեքենայի ուղղությամբ կրակել չէր կարող, այդ կապակցութ¬յամբ պաշտպանական կողմի առաջ քաշած վարկածն արհեստածին է։
4. Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով հաստատվեց, որ առաջին կրակոցը կա¬տարել է ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանը, ընդ որում` տուժող Վահե Միրզոյանի ուղղությամբ և մեկ կրակոցով հրազենային վնասվածք պատճառել նրան, թեև վերջինիս ձեռքին ատրճանակ Դ.Անանյանն անհասարակ չէր տեսել, կրակելիս նրան չէր նկատել, այսինքն` սպանության դիտավորության ծագումը չէր կարող պայմանավորված լինել պաշտպանվելու անհրաժեշտությամբ։
5. Կրակոցներին և հրազենային վնասվածքներ ստանալուն նախորդող պահին տուժող Վահե Միրզոյանի վարած «Վազ 2107» մակնիշի ավտոմեքենան, ապա նաև տուժող Գ.Միրզոյանի վարած «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենան «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայից գտնվել են մոտ 1,5 մետ միջկողային հեռավորության վրա և բարձր արագությամբ երթևեկելու պայման¬ներում Դ.Անանյանին հաջողվել է կատարել 4 նպատակային կրակոց, որոնցից մեկով հրազենային վնաս¬վածք է պատճառել Վ.Միրզոյանին, երկու կրակոցով` տուժող Գ.Միրզոյանին և մեկ կրակոցով` գույքային վնաս պատճառել վերջինիս վարած «Պաջերոյին», մինչդեռ տուժող Գ.Միրզոյանը (ըստ պաշտպա¬¬նա¬կան կողմի վարկածի) կրակել, սակայն չի կարողացել դիպչել անգամ «Պաջերոյին» չափերով գերազանցող «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենային։ Ընդ որում` պաշտպանական կողմի նույն վարկածով` առաջինը կրակել է տուժող Գ.Միրզոյանը, այսինքն` վերջինիս անհաջող կրակոց(ներ)ը չէր կա¬րող պայմանավորված լինել ամբաստանյալ Դ.Անանյանից դեռևս չստացած հրազենային վնաս¬վածք¬ների հանգամանքով։
6. Տուժող Գագիկ Միրզոյանի վարած «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՏՕ 698 հ/հ ավտոմե¬քենայի առջևի ձախ դռան վրա առկա հրազենային-գնդակային մուտքի կույր վնասվածքը պատճառվել է պղինձ պարունակող, հավանաբար 9մմ տրամաչափի գնդակով, դրսից ներս, քիչ հետևից առաջ, ձախից աջ, գրեթե հորիզոնական` քիչ ներքևից վերև ուղղությունից կատարված մեկ կրակոցի արդյունքում, ինչից ևս հետևում է, որ ասֆալտի ուղղությամբ կրակելու և ինքնապաշտպան¬վելու վերաբերյալ պաշտպանական կողմի վարկածը մտացածին է։ Դրա մասին է վկայում «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի սրահից «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի առջևի ձախ դռան վերնամասում` գրեթե հորիզոնական` քիչ ներքևից վերև կատարված կրակոցից առաջացած վնաս¬վածքը։
Ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների նկատմամբ նշանակվող պատ¬ժի տեսակը և չափը որո¬շելիս Դատարանն հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬կանգ¬նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցա¬գոր¬ծությունները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատ¬մամբ կի¬րառ¬վող պատիժը և քրեաիրավական ներգոր¬ծության այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համա¬պա¬¬տասխանեն հանցանքի ծան¬րութ¬յանը, այն կատարելու հանգա¬մանք¬ներին, հանցավորի անձնա¬վո¬րութ¬յանը, անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կան¬խելու հա¬մար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հան¬րության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալ¬ներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծան¬րացնող հանգամանքներով։ Նույն հոդ¬վածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար նա¬խա¬տեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դա¬տա¬վա¬րական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատա¬րա¬նի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբանությունները, պար¬տադիր են դատարանի համար նույ¬նանման փաստական հանգամանքներով այլ գործի քննության ժամանակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-149/07 գոր¬ծով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախա¬տես¬ված իրա¬վանորմը, նշել է, որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատվությունը մեղմացնող հան¬գամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ, քանի որ պա¬տիժ նշանակելիս Դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ, որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնահա¬տում նախկինում դա¬տա¬¬պարտված չլի¬նելը (ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2011թ. ապ¬րի¬լի 30-ի դրությամբ կա¬տար¬ված ստուգ¬ման արդյունքների), երիտասարադ լինելը, խնամքին կնոջ` 1982թ. ծնված Նարինե Պապոյանի առկայությունը (ըստ Վարդաբլուրի գյուղապետ Մ.Ֆրանգյանի 2011թ. ապրիլի 28-ին տրամադրած տեղեկանքի), իսկ որպես պատասխանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղ¬մացնող հանգա¬մանք¬ներ` բնակության և ուսման վայրում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ Վար¬դաբլուրի գյուղապետ Մ.Ֆրանգ¬յանի և Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղի դպրոցի տնօրեն Հ.Հարութ¬յունյանի 2013թ. փետրվա¬րի 15-ին տրված բնութագրերի), խնամքին փոքրահասակ որդու` 2005թ. ծնված Սոս Դավթի Անանյանի առկայությունը (ըստ Վարդաբլուրի գյուղապետ Մ.Ֆրանգյանի 2011թ. ապրիլի 28-ին տրամադրած տեղեկանքի), գողությունների կատարման փաստն ընդունելը, հանցա¬գոր¬ծութ¬յունը բացա¬հայտելուն աջակցելը` հաշվի առնելով այն, որ վերջինս 2012թ. հուլիսի 13-ին և նույն թվականի օգոստոսի 2-ին մասնակցել է քննչական փոր¬ձա¬¬րարութ¬յունների կատարմանը, մատնացույց արել գողության դեպքի վայրերը, մանրամասնել դրա կա¬տար¬ման հանգամանքները։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնահա¬տում նախկինում դա¬տա¬պարտված չլինելը (ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2011թ. ապրի¬լի 30-ի դրությամբ կա¬տար¬ված ստուգ¬ման արդյունքների), խնամքին հոր` 1958թ. ծնված Մհեր Անան¬յանի, վատառողջ մոր` 1958թ. ծնված Վարդիթեր Սահինյանի առկայությունը (ըստ գյուղապետ Մ.Ֆրանգյանի 2011թ. ապրիլի 28-ին տրամադրած տեղեկանքի և Վ.Սահինյանի վերաբերյալ ներկա¬յացված բժշկական փաստաթղթերի), Երևանի ճարտարապետության և շինարարության պե¬տական համալսա¬րանի ուսանող հանդիսանալը (ըստ ուսանողական թիվ Տ-81 գրքույկի), արևելյան մար¬տարվեստի մրցումների մրցանակակիր դառնալն ու բազմիցս պարգևատրվելը, իսկ որպես պա¬տաս¬խանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` բնա¬կության վայրում դրականո¬րեն բնութագրվելը (ըստ Վարդաբլուրի գյուղապետ Մ.Ֆրանգյանի տրամադրած բնութագրի), անկեղծորեն զղջալն ու իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը ( դատաքննությամբ հաստատված գողությունների վերա¬բեր¬յալ մասով), հանցա¬գոր¬ծութ¬յունը բա¬ցա¬¬հայտելուն աջակցելը` հաշվի առնելով այն, որ վերջինս 2012թ. հուլիսի 13-ին մասնակցել է քննչական փոր¬ձա¬¬րարութ¬յան կատարմանը, մատնացույց արել գողության դեպքի վայրերը, մանրամասնել դրա կատարման հան¬գամանքները։
Ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ¬մաց¬նող վերոնշյալ հան¬¬¬գամանքներն հաս¬տատվել են գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետա¬զոտված, թույլատ¬րե¬լիութ¬յան ու վերաբերելիության չափանիշներին համապատասխանող ապա¬ցույց¬¬ներով և ող¬ջամտո¬րեն նվազեցնում են ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների անձի հանրային վտան¬գավո¬րությունը։
Ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների պատասխանատվությունը և պա¬տիժը ծան¬¬րաց¬¬նող հանգա¬մանքներ Դատարանը չարձանագրեց։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ¬ներ Դա¬վիթ և Գևորգ Անանյաների նկատմամբ նշանակվող պատժի տե¬սակին և այն կրելու անհրաժեշ¬տութ¬յան հարցին` Դատա¬րանը փաստում է, որ նրանց կատարած հանցանքների գերակշռող մասի համար օրենսդիրը պատիժ է նախատեսել բացառապես ազա¬տազրկման ձևով։ Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 38-333րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի տարբեր կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված հան¬ցա¬կազմերի պատ¬ժամասերին, ապա դրանք այլընտրանքային են, նախատեսում են պատիժ տուգանքի, կալանքի և/կամ ազա¬տազրկման ձևով։ Տվյալ պարագայում քննարկման ենթակա է ամբաստանյալներից յուրա¬քանչ¬յուրի նկատ¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող պատ¬ժաչափի, պատժատեսակի ընտրության, լրացուցիչ պատիժ նշա¬նակելու, հանցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշա¬նակելու, դրա չափի, ինչպես նաև վերջնական պատիժը ռեալ կրելու կամ չկրելու հարցերը։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների անձը, նրանց կատարած հանցա¬գոր¬ծութ¬յունների բնույթն ու վտան¬գա¬¬վորության աստիճանը (Դ.Անանյանի դեպքում` առանձ¬նապես ծանր, ծանր և միջին ծանրության, իսկ Գ.Անանյանի դեպքում` ծանր և միջին ծանրության), հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելու օրենսդրա¬կան պա¬հանջը, ինչպես նաև ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի տեսանկյու¬նով բացառիկ հան¬գա¬մանք¬ների բա¬ցա¬¬կայությունը` Դա¬տա¬րանը գտնում է, որ վեր¬ջիններիս նկատ¬մամբ վերջնական պա¬տիժ պետք է նշա¬նակ¬վի ազատազրկման ձևով, որը պայմա¬նա¬կանորեն չկիրա¬ռելու, ազա¬տազրկման նվա¬զա¬գույն չա¬փից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատ¬ժա¬տեսակ նշանա¬կելու հիմքերը բացա¬կայում են։ Նշված պատ¬ճա¬ռաբանությամբ պատժի նպատակներն ապահովելու հետ անհամատեղելի է նաև ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների նկատմամբ նրանց մեղսագրված հանցագոր¬ծութ¬յունների մի մասով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախա¬տեսված` նվազ խիստ պատժատեսակ (տուգանք) նշանակելու կանոնի կիրառումը։
Դատարանը նաև փաստում է, որ ամբաստանյալ Դ.Անանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ նշանակելիս պատժամասում նախատեսված նվազ խիստ պատիժը, տվյալ դեպքում` կալանքը, նշանակվել չի կարող` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 57-րդ հոդ¬վա¬ծի 1-ին մասի հիմքով։ Տվյալ դեպքում նշանակման ենթակա միակ պատժատեսակն ևս ազա¬տազրկումն է։
Պատժի նպատակներն ապահո¬վելու տեսանկյու¬նով Դատարանը փաստում է, որ ամբաս¬տան¬յալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններն իրենց նկատմամբ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող վերջ¬նական պա¬տիժը պետք է կրեն, այն ար¬դա¬¬րացի և անհրաժեշտ է նրանց ուղղելու, նոր հան¬ցագոր¬ծութ¬յունների կատա¬րումը կանխելու հա¬մար։ Ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ¬մացնող հան¬գա¬մանքներն ու անձը դրակա¬նո¬րեն բնու¬թագրող տվյալները, ինչպես նաև նրանց նկատ¬¬մամբ տու¬ժո¬ղ Վահե Միրզոյանի և տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանի (հնարա¬վորինս խիստ պատժելու վերաբերյալ) բողոքի առկայությունը Դատարանը ողջամտորեն հաշվի է առնում ամ¬բաս¬տան¬յալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ կոնկրետ հանցագործության համար պատ¬ժաչափ, իսկ պատիժների համակցությամբ նաև վերջ¬նա¬կան պատիժ ( այսինքն` մասնակի գու¬մարվող պատ¬ժաչափերը և վերջական պատժաչափը) սահմանելիս։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` եթե հանցագոր¬ծութ¬յունների հա¬մակցությունն ընդգրկում է ծանր կամ առանձնապես ծանրության հանցանքներ, ապա վերջ¬նական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու կանոններով, այսինքն` առանձ¬նապես ծանր, ծանր և միջին ծանրության, ինչպես նաև ծանր և միջին ծանրության հանցա¬գոր¬ծութ¬յուններ կատարած համապատասխանաբար ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի և Գևորգ Անանյանի նկատ¬մամբ վերջնա¬կան պատիժ նշանա¬կելիս կիրառելի է նաև պատիժները մասնակիորեն գումա¬րելու կանոնը։
Ամբաստանյալների նկատմամբ պատիժ, ինչպես նաև վերջնական պատիժ նշանակելիս Դատա¬րանը ղեկավարվում է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ և 13-րդ հոդվածների պահանջներով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի համաձայն` արարքի հանցավորությունը և պատ¬ժելիությունը որոշվում են հանցանքը կատարելու ժամանակ գործող օրենքով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` արարքի հանցավորությունը սահ¬մանող, պատիժը խստացնող կամ հանցանք կատարածի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրեն¬քը հետադարձ ուժ չունի։
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցերի համադրման և գնահատման արդյունքներով հաստատվեց, որ ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախա¬տես¬ված հանցավոր արարքերը, ինչպես նաև ապօրինաբար ձեռք բերած զենք և ռազմամթերք կրելը կատարել է մինչև ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու վերաբերյալ 2011թ. մայիսի 23-ի ՀՕ-143-Ն օրենքի ընդունումը գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի պայ¬ման¬ներում, համաձայն որի` ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերա¬զանցել տասնհինգ տարին։ Վերոնշյալ փոփոխությամբ և լրացմամբ խստացվել է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված պատասխանատվությունը, մասնավորապես` այդ հոդվածի պատժամասում մինչ այդ նախատեսված 8-ից 15 տարի ժամկետով ազատազրկումը փո¬խարինվել է 12-20 տարի ժամկետով ազատազրկմամբ։
Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգքրի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով (ապօրինաբար պահելու) մեղսագրված արարքները վերջինս կատարել է 2011թ. մայիսի 23-ի փոփոխությունից հետո գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի պայմաններում, այսինքն` 15 տարի ժամկետով ազա¬տազրկման սահմանափակումն այդ հանցանքների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս արդեն չի գործում, կիրառելի է ազատազրկման ձևով մինչև 25 տարի ժամկետով վերջնական պատիժ նշանակելու նոր, մինչ օրս գործող օրենքը։
Տվյալ դեպքում հաշվի առնելով, այն որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելու պահին գործել է 8-ից 15 տարի ժամկետով ազատազրկում նախատեսող քրեական օրենքը, նոր օրենքը պատիժը խստացրել և դրանով իսկ վատթարացրել է ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի վիճակը` Դա¬տա¬րանն արձանագրում է, որ նոր օրենքին հետադարձ ուժ չի կարող տրվել, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված ավարտված և չավարտված հանցանքների համար ամբաստանյալ Դ.Անանյանին պատիժ կարող է նշանակվել հանցանքը կատարելու պահին գործող` 8-15 տարի ժամկետով ազա¬¬տազրկում նախատեսող օրենքի սահմաններում։ Ընդ որում` սպանության (բնականաբար նաև գողության) հանցափորձի համար պատիժ նշա¬նակելիս Դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախա¬տեսված կանոնը, համաձայն որի այն չի կարող գերազանցել հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետի 3/4-ը, ամբաստանյալ Դ.Անանյանի դեպ¬քում` 11 (տասնմեկ) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով ազատազրկումը։
Ամբաստանյալ Դ.Անանյանի նկատմամբ հանցագործությունների համակ¬ցութ¬յամբ վերջնա¬կան պատիժ նշանակելիս Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն, որ մինչև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասում փոփոխություն կատարելը միջին ծանրության, ինչպես նաև նրա վերջնական պատժաչափն ըստ էության կան¬խորոշող առանձնապես ծանր և ծանր թվով հինգ հան¬ցանք¬ների համար ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող վերջնական պատիժը չի կարող գերա¬զանցել 15 տարին, ինչը դարձյալ բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ և 13-րդ հոդվածների պահանջներից։ Թեև ամբաստանյալ Դ.Անանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասը խստացնող օրենքի ուժի մեջ մտնելուց հետո կատարել է ևս չորս հանցագործություններ, որոնցից երկուսն ըստ բնույթի և վտանգավորության աստիճանի` ծանր են (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով), երկուսը` միջին ծանրության ( 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով (ապօրինաբար պահելու)), սակայն դրանցից յուրաքանչյուրով պատիժ, իսկ 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կարգով պատիժները մաս¬նակիորեն գումարելիս և վերջնական պա¬տիժ սահմանելիս ղեկավարվում է մինչ վերոնշյալ օրենքի փոփոխությունը գործող և այդ փոփոխությունից հետո մինչ օրս գործող օրենքնե¬րով, ամբաստանյալ Դ.Անան¬¬յանի կատարած հանցանքներին համաչափ և համարժեք վերջնական պա¬¬¬տիժ նշանակելու, պատժի անհատականացման և արդարության սկզբունքները պահպանելու անհրա¬¬ժեշտութ¬յամբ, այ¬սինքն` հաշվի է առնում այն, որ հին օրենքի գործողության պայման¬ներում նշա¬նակվող հանցագործությունների համար ազատազրկման ձևով նշանակվող վերջնական պատիժը չէր կարող գերազանցել 15 տարին, միաժամանակ` նոր օրենքի գործողության ժամանակ կատարած հանցանքների գերակշռող մասը գողություններ են, որոնց կատարման փաստն ամբաս¬տան¬յալ Դավիթ Անանյանն ամբող¬ջութ¬յամբ ընդունել է, զղջացել և տվել խոստովանական ցուցմունքներ, ավելին` քննչա¬կան փորձարարություններին մաս¬նակցելու եղանակով մատնացույց է արել գողության (գողության փորձի) դեպքի վայրերը, դրանով իսկ աջակցել է գողությունների, դրանց կա¬տարման բոլոր հան¬գամանքների բա¬ցահայտմանը։
Հաշվի առնելով տուժողների բազմաթվությունը, նրանց պատճառված վնասի չափը և այն վերա¬կանգնելու, այն էլ` ամբող¬ջությամբ վերականգնելու առաջնայնությունը` Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասով (տարբեր կետերով) նախատեսված լրացուցիչ պատժի` գույքի բռնագրավման նշանակումը տվյալ դեպքում կարող է սահմանափակել տուժողներին պատճառված վնասն ամբող¬ջությամբ փոխհատուցելու հնարավորությունը, դրանով իսկ ամբաստանյալների նկատմամբ գույքի բռնագրավման նշանակումը կհակասի պատժի բուն նպատակ¬ներին, բացասաբար կանդրադառնա նաև տուժողների գույքային բնույթի խախտված իրավունքների վերականգման գործընթացի վրա, հետևա¬բար` նրանց նկատ¬մամբ լրացուցիչ պատիժ` գույքի բռնագրավում չի նշանակում։
Քննարկելով ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների նկատ¬մամբ ընտրված խա¬փան¬ման միջոց կա¬լա¬¬նա¬վորման հարցը` Դատարանը գտնում է, որ այդ խափանման միջոցը վերացնելու կամ փո¬փո¬խե¬լու հիմ¬քերը բացակայում են` պայմա¬նա¬վորված նրանց իրական պատժի` ազա¬տազրկման դատա¬պար¬տե¬լու և դա¬տավճռի կա¬տա¬¬րումն ապահովելու անհրաժեշ¬տութ¬յամբ։ Միաժա¬մա¬նակ անդրա¬¬դառ¬նալով ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների պատ¬ժի կրման սկիզբն հաշ¬վարկելու և անազա¬տության մեջ գտնվելու ժամ¬կետներն հաշվակցելու հար¬ցերին` Դատա¬րանը գտնում է, որ նրանց պատ¬ժի կրման սկիզբն անհրա¬ժեշտ է հաշվարկել փաս¬տացի արգելանքի վերց¬նելու պահից` 2012թ. հուլիսի 13-ից, որի դեպ¬քում նրանց կալանքի տակ պահելու ժամկետները լրացուցիչ հաշ¬վակցե¬լու անհրա¬ժեշտութ¬¬յունը վերանում է, քանի որ հաշվակցման ենթակա յուրա¬քանչյուր ժամկետն ինքնին ընդգրկում է 2012թ. հուլիսի 13-ից մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելն ըն¬կած ժամանա¬կա¬¬հատ¬վածը։
Անդրադառնալով նաև ամբաստանյալ Կոլյա Մաիլյանի նկատ¬մամբ դեռևս մինչդատական վա¬րույ¬թից ընտրված խափան¬ման մի¬ջոցի հարցին` Դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ որպես խափան¬ման միջոց ընտրված չհե¬ռա¬¬նալու մասին ստորագրությունն ենթակա է անհապաղ վերացման` վերջի¬նիս անպարտ ճանաչելու և արդա¬րացնելու հիմքով։ Նույն պատճառաբանութ¬յամբ Կոլյա Մաիլ¬յա¬¬նին պատկանող «Վազ 2121» մակնիշի 15 ՏՏ 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան անհրա¬ժեշտ է վերադարձնել վերջինիս։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կա¬յացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույց¬ների, գույքի նկատ¬մամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի, քաղա¬¬քա¬ցիական հայցի հարցերին։
Տվյալ խնդրին անդրա¬¬¬¬¬¬դառնալով` Դատարանն արձանագրում է, որ իրեղեն ապացույց ճա¬նաչ¬ված`
- Դատարանում պահվող 9մմ տրամաչափի չորս կրակված գնդակները և երկու պարկուճները, պոմ¬պը` 35 մետր երկարության ռետինե և պլաստմասե խողովակնե¬րով, մեկ զույգ օգտագործված ռե¬տինե ձեռնոցը, 3 բանալիները, հարթաշուրթը, պտուտակահանը, յոթ մա¬նեկ¬ները, երեք հեղյուսը, երկու տափօղակները, պլաստմասե երեք կափարիչները, 5.5 սմ տրամաչափի ռե¬տինե և պլաստմասե յոթա¬նա¬սուներկու շրջանակները, տարբեր չափերի ռետինե և պլաստմասե խողո¬վակ¬ներն անհրաժեշտ է ոչնչացնել, «ԻԺ 70-01» մոդելի, ջնջված համարներով սպորտային վարժանքային ատրճա¬նակը` հանձ¬¬նել ՀՀ փորձաքրեագիտական վարչության տնօրինությանը, տուժող¬ներ Գագիկ և Վահե Միրզո¬յան¬¬ների հագուստները` վերա¬դարձնել սեփա¬կանա¬տե¬րե¬րին` դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնե¬լուց հետո։
- ՀՀ ոստիկանության Նաիրիի բաժնի աշխատակիցներին ի պահ հանձնված 283 տարաների, դրանցում առկա 946 (ինը հարյուր քառասունվեց) լիտր դիզելային վառե¬լանյութի, 3.266 լիտր «եվրո¬դիզելի» տնօրինման հարցն անհրաժեշտ է համարել լուծված` այն Ռուսլան Մհերի Անան¬յանի վերա¬բերյալ ԵԿԴ/0200/01/11 քրեական գործով Արմավիր մարզի ընդհանուր իրավա¬սության դա¬տա¬րանի (քաղ. հայցի մասով) 2013թ. օգոստոսի 23-ին կայացրած և օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով տնօրինվելու` տուժող «Միկա քոր¬փորեյշն» ՓԲ ընկերության վերադարձվելու պատճառաբանությամբ։
- ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչությունում պահ¬վող 9մմ տրամաչափի մար¬տական երկու փամփուշտներն անհրաժեշտ է թողնել պետական այդ մարմնի տնօրի¬նութ¬յանը։
- սեփականատերերին ի պահ հանձնված «Վազ 21214» մակնիշի 14 ՍՕ 834 հաշվառման համա¬րա¬նիշի «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 հաշվառման համարանիշի, «Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ» մակ¬նիշի 13 ՍՕ 698 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներն անհրաժշետ է թողնել նրանցից յուրա¬քանչյուրի տնօրի¬նությանը։
- ՀՀ ոստիկանության Աշտարակի բաժնի տուգանային հրա¬պա¬րակում պահվող «Ֆորդ տրան¬զիտ» մակնիշի 29 ԼՏ 649 հաշվառման համա¬րա¬նիշի ավտոմեքենայի սրահում գտնվող «GRZ-32D» հաշվառ¬ման մեկ համարանիշը, վառելիքի տարայի 1 կափարիչը, պոլիէթիլենային կանաչ տոպրակ¬ները, 5 սմ երկա¬րութ¬յան թափանցիկ ռետինե խողովակը, հագուստները, ինչպես նաև նույն ավտո¬մե¬քենային ամրակցված 08 ԼՍ 589 հաշվառման համարանիշներն անհրաժեշտ է ոչնչացնել` սույն դատավճիռն օրի¬նական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Անդրադառնալով քաղաքացիական հայցերի խնդրին` Դատարանը փաստում է, որ`
- ամբաստանյալ Դ.Անանյանի դեմ քաղաքացիական հայցվորներ (տուժողներ) Սանամ Հարո¬յանի ներկայացրած 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի, ինչպես նաև Հակոբ Գալեյա¬նի ներկա¬յաց¬րած 1.300.000 (մեկ միլիոն երեք հարյուր հազար) ՀՀ դրամի քաղ. հայցերն ենթա¬կա է ամբող¬ջությամբ բավարարման, այդ գումարները, որպես հանցագործությամբ անմիջականորեն նրանց պատճառ¬ված գույքայինվնաս, անհրաժեշտ է բռնա¬գանձել քաղաքացիական պատասխանող Դավիթ Մհերի Անան¬յա¬¬¬նից։
- քաղաքացիական հայցվորներ Վահե Միրզոյանի և Անահիտ Շահվերդյանի անունից, նրանց ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի կողմից ներկայացված ընդհանուր հայցադիմումն ենթակա է բավա¬րարման մասնակիորեն` 140.000 (հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամի չափով, այն որպես տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահ¬վերդյա¬նին հանցագործությամբ անմիջա¬կանորեն պատճառված գույքա¬յին վնաս, համապար¬տութ¬յան կարգով անհրաժեշտ է բռնագանձել քաղա¬քացիա¬կան պատասխանող¬ներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններից։ Հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատ¬ճառ¬ված 1.375.840 ՀՀ դրամ գույքային վնասի վերաբերյալ մասով տուժող Վահե Սուրենի Միրզոյանի ներկա¬յացրած քաղաքացիական հայցն ենթակա է մերժման` Ռուսլան Մհերի Անանյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0200/01/11 քրեական գործով օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով արդեն իսկ լուծվելու պատ¬ճա¬ռաբանությամբ։ Տուժող Վահե Միրզոյանի առողջության վերա¬կանգման և փաստաբա¬նա¬կան ծա¬ռա¬¬յության դիմաց վճարումների ուղղությամբ կատարված ծախսերի, բարոյական վնասի փոխհա¬տուց¬ման պահանջների վերաբերյալ մասով վերոնշյալ հայցն անհրաժեշտ է թողնել առանց քննության` տու¬ժող Վահե Միրզոյանին և տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանին պարզաբանելով այդ խնդրով քա¬ղա¬քացիադատավա¬րական կարգով դատարան դիմելու, այն այդ ընթացակարգով հիմնա¬վորելու պարագայում փոխհա¬տուցում ստանալու իրա¬վունքը։
- քաղաքացիական հայցվոր «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության ներկայացրած քաղա¬քա¬ցիական հայցն ենթակա է մերժման` Ռուսլան Մհերի Անանյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0200/01/11 քրեա¬կան գործով օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով արդեն իսկ լուծվելու պատ¬ճառաբա¬նութ¬յամբ։
Դատարանը նաև փաստում է, որ որպես դատական ծախս` հօգուտ պետական բյուջեի Դավիթ Մհերի Անանյանից և Գևորգ Մհերի Անանյանից համապարտության կարգով բռնա¬գանձման ենթակա է փորձաքննությունների կատարման վրա ծախսված 412.200 (չորս հարյուր տասներկու հազար երկու հարյուր) ՀՀ դրամ գումար։
Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է արգելանք դնել ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Մհերի Անանյաններին փաստացի պատկանող, ՀՀ ոստիկա¬նության Ստե¬փանա¬վա¬նի բաժնի տուգա¬նային հրապարակում գտնվող «ԲՄՎ X5» մակնիշի 26 ՏՕ 954 հաշվառման համա¬րանիշի և «Վազ-21213» մակնիշի 11 ՕՕ 459 հաշվառման համարանիշի ավտոմե¬քենաների, ինչպես նաև ՀՀ ոստիկա¬նության Աշտա¬րա¬կի բաժնի տուգանային հրապարակում պահվող «Ֆորդ տրանզիտ» մակ¬նիշի 29 ԼՏ 649 համարանիշի ավտոմեքենայի նկատմամբ` դրանք ուղղելով տուժողներին պատճառված և քա¬ղա¬քացիական հայցերով պահանջված վնասների, ինչպես նաև դա¬տական ծախսերի փոխ¬հա¬տուց¬մանը։
Գնահատելով և ամփոփելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույց¬ները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-373-րդ հոդված¬ներով, Դա¬տա¬րանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց՝
1. Դավիթ Մհերի Անանյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա¬գործությունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով` ազատազրկում 9 (ինը) տարի ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով` ազատազրկում 14 (տասնչորս) տարի ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում 6 (վեց) ամիս ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով` ազատազրկում 5(հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` ազատազրկում 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով` ազատազրկում 3 (երեք) տարի ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ պատիժները մասնա¬կիորեն գումարելով` Դավիթ Մհերի Անանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 20 (քսան) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Դավիթ Անանյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել 2012թ. հուլիսի 13-ից, նրա նկատ¬մամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
2. Գևորգ Մհերի Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, ինչպես նաև 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով առաջադրված մե¬ղադրանքներում ճանաչել անպարտ և արդարացնել` վերագրված այդ հանցանքներին նրա մաս¬նակցութ¬յունն ապացուցված չլինելու պատճառա¬բա¬նութ¬յամբ։
Գևորգ Մհերի Անանյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցա¬գործությունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով` ազատազրկում 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ պատիժները մասնա¬կիորեն գումարելով` Գևորգ Մհերի Անանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 9 (ինը) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Գևորգ Անանյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել 2012թ. հուլիսի 13-ից, նրա նկատ¬մամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
3. Կոլյա Գեղամի Մաիլյանին ճանաչել անպարտ և արդարացնել` նրա արարքում ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմի բացակա¬յութ¬յան պատ¬ճառա¬բա¬նությամբ։
Կոլյա Գեղամի Մաիլյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վե¬րա¬բեր¬յալ ստորագրությունն անհապաղ վերացնել, նրան պարզաբանել պատճառված վնասի հատուցման հարցով քաղաքացիադատավարական կար¬գով դատարան դիմելու իրավունքը։
Կոլյա Գեղամի Մաիլյանին պատկանող «Վազ 2121» մակնիշի 15 ՏՏ 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան վերադարձնել վերջինիս։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող` 9մմ տրամաչափի չորս կրակված գնդակները և երկու պարկուճները, պոմպը` 35 մետր երկարության ռետինե և պլաստմասե խողովակնե¬րով, մեկ զույգ օգտագործված ռետինե ձեռնոցը, 3 բանալիները, հարթաշուրթը, պտուտակահանը, յոթ մա¬նեկ¬ները, երեք հեղյուսը, երկու տափօղակները, պլաստմասե երեք կափարիչները, 5.5 սմ տրամաչափի ռե¬տինե և պլաստմասե յոթանասուներկու շրջանակները, տարբեր չափերի ռետինե և պլաստմասե խողո¬վակ¬ները` ոչնչացնել, «ԻԺ 70-01» մոդելի, ջնջված համարներով սպորտային վարժանքային ատրճա¬նակն հանձ¬նել ՀՀ փորձաքրեագիտական վարչության տնօրինությանը, տուժող¬ներ Գագիկ և Վահե Միրզո¬յան¬ների հագուստները վերա¬դարձնել սեփա¬կանա¬տե¬րե¬րին` դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության Նաիրիի բաժնի աշխատակիցներին ի պահ հանձնված 283 տարաների, դրանցում առկա 946 (ինը հարյուր քառասունվեց) լիտր դիզելային վառե¬լանյութի, 3.266 լիտր «եվրոդիզելի» տնօրինման հարցն համարել լուծված` այն Ռուսլան Մհերի Անան¬յանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0200/01/11 քրեական գործով Արմավիր մարզի ընդհանուր իրավասության դա¬տա¬րանի 2013թ. օգոստոսի 23-ին կայացրած և օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով տուժող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության վերադարձվելու հիմքով։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչությունում պահ¬վող 9մմ տրամաչափի մարտական երկու փամփուշտները թողնել պետական այդ մարմնի տնօրի¬նութ¬յանը։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և սեփականատերերին ի պահ հանձնված «Վազ 21214» մակնի¬շի 14 ՍՕ 834 հաշվառման համարանիշի, «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 հաշվառման համարանիշի, «Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաները թողնել նրանցից յուրաքանչյուրի տնօրի¬նությանը։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության Աշտարակի բաժնի տուգանային հրա¬պա¬րակում պահվող «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 29 ԼՏ 649 հաշվառման համա¬րա¬նիշի ավտոմեքենայի սրահում գտնվող «GRZ-32D» հաշվառ¬ման մեկ համարանիշը, վառելիքի տարայի 1 կափարիչը, պոլիէթիլե¬նային կանաչ տոպրակները, 5 սմ երկա¬րութ¬յան թափանցիկ ռետինե խողովակը, հագուստ¬ները, ինչպես նաև նույն ավտոմեքենային ամրակցված 08 ԼՍ 589 հաշվառման համարանիշները` ոչնչացնել` սույն դատավճիռն օրի¬նական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Քաղաքացիական հայցվորներ (տուժողներ) Սանամ Տոնականի Հարոյանի ներկայացրած 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի, ինչպես նաև Հակոբ Առաքելի Գալեյանի ներկա¬յացրած 1.300.000 (մեկ միլիոն երեք հարյուր հազար) ՀՀ դրամի քաղ. հայցերն ամբողջությամբ բա¬վա¬րարել, այդ գումարները, որպես հանցագործությամբ անմիջականորեն նրանց պատճառված վնաս, բռնա¬¬գանձել քաղաքացիական պատասխանող Դավիթ Մհերի Անանյա¬նից։
Քաղաքացիական հայցվորներ Վահե Միրզոյանի և Անահիտ Շահվերդյանի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի կողմից ներկայացված միասնական հայցադիմումը բավարարել մասնակիորեն` 140.000 (հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամի չափով, այն որպես տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Վասիլի Շահ¬վերդյա¬նին հանցագործությամբ անմիջա¬կանորեն պատճառված գույքային վնաս, համապար¬տութ¬¬յան կարգով բռնագանձել քաղա¬քացիա¬կան պատասխանողներ Դավիթ և Գևորգ Մհերի Անանյաններից։ Հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված 1.375.840 ՀՀ դրամ գույքային վնասի վերաբերյալ մասով տուժող Վահե Միրզոյանի ներկայացրած քաղա¬քացիական հայցն ենթակա է մերժման` Ռուսլան Մհերի Անանյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0200/01/11 քրեական գործով օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով արդեն իսկ լուծվելու պատճառաբանությամբ։ Տուժող Վահե Միրզոյանի առողջության վերա¬կանգման և փաստաբա¬նա¬կան ծառայության դիմաց վճարումների ուղղությամբ կատարված ծախսերի, բարոյական վնասի փոխհատուցման պահանջների վերաբերյալ մասով վերոնշյալ հայցը թողնել առանց քննության` նրան և տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահ¬վերդ¬յանին պարզաբանելով այդ խնդրով քա¬ղա¬քացիադատավա¬րական կարգով դատարան դիմելու և փոխ¬հա¬տուցում ստանալու իրա¬վունքը։
Տուժող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության ներկայացրած քաղաքացիական հայցը մերժել` Ռուսլան Մհերի Անանյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0200/01/11 քրեական գործով (քաղ. հայցի վերաբերյալ մասով) օրինական ուժի մեջ մտած 2013թ. օգոստոսի 23-ի դատավճռով արդեն իսկ լուծվելու պատճա¬ռաբանությամբ։
Որպես դատական ծախս` Դավիթ Մհերի Անանյանից և Գևորգ Մհերի Անանյանից հօգուտ պե¬տա¬կան բյուջեի համապարտության կարգով բռնա¬գանձել 412.200 (չորս հարյուր տասներկու հազար երկու հարյուր) ՀՀ դրամ գումար։
Դավիթ և Գևորգ Մհերի Անանյաններին փաստացի պատկանող, ՀՀ ոստիկանության Ստեփա¬նա¬¬վա¬նի բաժնի տուգա¬նային հրապարակում գտնվող «ԲՄՎ X5» մակնիշի 26 ՏՕ 954 հաշվառման համա¬րանիշի և «Վազ 21213» մակնիշի 11 ՕՕ 459 հաշվառման համարանիշի ավտոմե¬քե¬նաների, ինչ¬պես նաև ՀՀ ոստիկանության Աշտա¬րա¬կի բաժնի տուգանային հրապարակում պահվող «Ֆորդ տրան¬զիտ» մակ¬նիշի 29 ԼՏ 649 համարանիշի ավտոմեքենայի նկատմամբ կիրառել արգելանք` դրանք ուղղե¬լով քա¬ղա¬քացիական հայցերով ներկա¬յացված վնասների և դա¬տական ծախսերի փոխ¬հա¬տուցմանը։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեա¬կան դատա¬րան հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դա¬տարանը (այսուհետ` Դատարան),
նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,
քարտուղարությամբ` Ժենյա Ավետիսյանի,
Սոսաննա Պետրոսյանի,
Էլեն Ղուկասյանի,
մասնակցությամբ`
մեղադրողներ, ՀՀ գլխավոր
դատախազության` մարդու դեմ
ուղղված հանցագործությունների
գործերով վարչության դատախազներ` Տիգրան Պողոսյանի և
Հովսեփ Հովսեփյանի,
նույն վարչության ավագ դատախազ` Վլադիմիր Հովհաննիսյանի,
տուժողներ` Վահե Միրզոյանի,
Արմեն Հարությունյանի,
Սանամ Հարոյանի և
Հակոբ Գալեյանի,
տուժողի իրավահաջորդ` Անահիտ Շահվերդյանի,
տուժող Վ.Միրզոյանի և իրավահաջորդ
Ա.Շահվերդյանի ներկայացուցիչ` Արթուր Գրիգորյանի,
տուժող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ
ընկերության ներկայացուցիչներ` Վլադիմիր Ներսիսյանի և
Գառնիկ Բաղդասարյանի,
տուժող Հ.Գալոյանի ներկայացուցիչ` Մովսես Սողոմոնյանի,
տուժող Ս.Հարոյանի ներկայացուցիչ` Հարություն Կարապետյանի,
պաշտպաններ` Լիլիա Մնոյանի (ամբ. Անանյաններ)
Տիգրան Աբրահամյանի և
Արամ Թամրազյանի (ամբ. Կ.Մաիլյան),
2013թ. սեպտեմբերի 30-ին դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`
1. Դ ա վ ի թ Մ հ ե ր ի Ա ն ա ն յ ա ն ի `
(ծնված 1980թ. հունիսի 9-ին, Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղում« ազգութ¬յամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի« միջնակարգ կրթությամբ« ամուս¬նա¬ցած է« խնամքին` մինչև 14 տարեկան երեխան, նախկինում չդատա¬պարտ¬ված, հաշվառված և բնակվել է Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյու¬ղում, սույն քրեա¬կան գործով կալանքի տակ է 2012թ. հուլիսի 13-ից)
2. Գ և ո ր գ Մ հ ե ր ի Ա ն ա ն յ ա ն ի `
(ծնված 1991թ. հոկտեմբերի 5-ին, Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղում« ազգութ¬յամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« ամու¬րի« սովորում է Երևանի պե¬տա¬¬կան տնտեսագիտական հա¬մալ¬սարանի ֆինանսներ և վարկ ֆա¬կուլտետի 2-րդ կուր¬սում« նախկինում չդա¬տա¬պարտված« հաշ¬վառ¬ված է Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղում« սույն քրեա¬կան գործով կալանքի տակ է 2012թ. հուլիսի 13-ից)
3. Կ ո լ յ ա Գ ե ղ ա մ ի Մ ա ի լ յ ա ն ի `
(ծնված 1987թ. հունիսի 10-ին, Արմավիրի մարզի Էջմիածին քա¬ղա¬քում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթութ¬յամբ, ամուրի, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված է Արմա¬վիրի մարզի Արշալույս գյուղի 19-րդ փողոցի 10-րդ տանը, փաստացի բնակվում է Արմավիրի մարզ, Մեծամոր քաղաքի 4-րդ շենքի 4-րդ բնա¬կա¬րա¬նում)
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 46104111 քրեական գործն հարուցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 7-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով 2011թ. ապրիլի 27-ին ՀՀ ոստիկա¬նության Նաիրիի քննչական բաժանմունքում` անհայտ անձանց կողմից սպանության փորձ կատարելու և ապօրինաբար հրազեն ձեռք բերելու դեպքի առթիվ։
2011թ. ապրիլի 28-ին վառելանյութի գողության կասկածանքով ձերբակալվել է Ռուսլան Անան¬յանը։
2011թ. ապրիլի 30-ին Դավիթ Անանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 6-րդ, 7-րդ և 11-րդ կետերով, 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ, 7-րդ և 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատմամբ հայտարարվելէ հետախուզում։
2011թ. ապրիլի 30-ին Գևորգ Անանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 6-րդ, 7-րդ և 11-րդ կետերով, 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ, 7-րդ և 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում։
2011թ. մայիսի 1-ին Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանը, բավարարելով նա¬խաքննական մարմնի միջնորդությունները, հետախուզվողներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների նկատ¬մամբ որպես խափանման միջոց է կիրառել կալանավորումը։
2011թ. մայիսի 3-ին թիվ 46104111 քրեական գործին է միացվել Արա Խարազյանի կողմից սուտ մատնություն կատարելու դեպքի առթիվ հարուցված թիվ 19108211 քրեական գործը։
2011թ. մայիսի 4-ից թիվ 46104111 քրեական գործի նախաքննությունը շարունակվել է ՀՀ ոստի¬կանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչությունում։
2011թ. հունիսի 9-ին սույն քրեական գործին են միացվել և համատեղ քննվել` դեռևս 2011թ. ապրիլի 21-ին Աշտարակի խճուղու վրա գործող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությոան բենզալցա¬կայանի պահեստարանից կատարված գողության վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցված թիվ 10110211, նույն պահեստարանից դեռևս 2011թ. ապրիլի 25-ին կատարված գողության վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցված թիվ 10110611 քրեական գործերը։
2011թ. հունիսի 27-ին սույն քրեական գործին է միացվել և համատեղ քննվել դեռևս 2011թ. ապրիլի 22-ին Արարատի մարզի Սուրենավան գյուղում «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությունից բենզալցա¬կայի պահեստարանից կատարված գողության վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով հարուցված թիվ 26105411 քրեական գործը։
2011թ. հոկտեմբերի 3-ին որոշում է կայացվել Արա Խարազյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` ՀՀ ազգային ժողովի 2011թ. մայիսի 26-ին ընդունած համաներման ակտը նրա նկատմամբ կիրառելու պատճառա¬բա¬նությամբ։
2011թ. հոկտեմբերի 3-ին սույն քրեական գործից 46104111/1 համարով անջատվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղադրվող Ռուսլան Մհերի Անանյանի վերա¬բերյալ մասը, որը 2011թ. հոկտեմբերի 17-ին կազմված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան։
2011թ. հոկտեմբերի 25-ին Դավիթ Անանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, վերջինս ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2011թ. հոկտեմբերի 25-ին Գևորգ Անանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, վերջինս ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 38-34-104-րդ հոդսվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով և 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
2011թ. հոկտեմբերի 27-ին քրեական գործի վարույթը կասեցվել է ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 31-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով նախատեսված հիմքով։
2012թ. հունիսի 28-ին քրեական գործի կասեցված վարույթը վերսկսվել է։
2012թ. հունիսի 29-ին սույն քրեական գործին է միացվել և համատեղ քննվել Արմեն Հարություն¬յա¬նի բենզալցա¬կա¬յանի պահեստարանից գողության փորձ կատարելու վերաբերյալ դեռևս 2012թ. մայիսի 26-ին ՀՀ քրեա¬կան օրենսդգքրի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցված թիվ 29104212 քրեական գոր¬ծը։
2012թ. հուլիսի 13-ին ՀՀ ոստիկանության քրեական հետախուզության ԳՎ բերման են ենթարկվել հետախուզման մեջ գտնվող Դավիթ և Գևորգ Անանյանները։
2012թ. հուլիսի 13-ին Դավիթ Անանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2012թ. հուլիսի 13-ին Գևորգ Անանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով և 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
2012թ. հուլիսի 14-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վա¬սության դատարանը, բավարարելով նախաքննական մարմնի միջնորդությունները, վերահաս¬տա¬տել է մեղադրյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների նկատմամբ Կոտայիք մարզի ընդհանուր իրավա¬սութ¬յան դատարանի 2011թ. մայիսի 1-ին կայացրած որոշումները` վերջիններիս նկատմամբ որպես խափան¬ման միջոց կալանավորումն ընտրելու վերաբերյալ։
2012թ. հուլիսի 27-ին սույն քրեական գործին է միացվել և համատեղ քննվել դեռևս 2012թ. մայիսի 20-ին «Ճախրկանք» ՍՊ ընկերության բենզալցակայանի պահեստարանից գողություն կատարելու վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով հարուցված թիվ 54102112 քրեական գործը։
2012թ. օգոստոսի 6-ին սույն քրեական գործին է միացվել և համատեղ քննվել դեռևս 2012թ. մարտի 12-ին Սանամ Հարոյան Ա/Ձ-ի բենզալցակայանի պահեստից գողություն կատարելու վերա¬բերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցված թիվ 54101312 քրեական գործը։
2012թ. նոյեմբերի 9-ին Կոլյա Մաիլյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու վերա¬բերյալ ստորագրություն։
2012թ. նոյեմբերի 15-ին Դավիթ Անանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 104 հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 34-177 հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 235 հոդվածի 1-ին մասով և 38-333 հոդվածի 1-ին մասով։
2012թ. նոյեմբերի 15-ին Գևորգ Անանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-104 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 38-104 հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
2012թ. սեպտեմբերի 25-ին Ռուսլան Անանյանն Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու համար դատապարտվել է։
2012թ. դեկտեմբերի 11-ին քրեական գործը Դավիթ Մհերի Անանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Գևորգ Մհերի Անանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ Կոլյա Գեղամի Մաիլյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով հաս¬տատ¬ված մե¬ղադրա¬կան եզրա¬կացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վար¬չական շրջանների ընդ¬հանուր իրավա¬սության դա¬տարան և 2012թ. դեկտեմբերի 14-ին ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված ընդդա¬տության կանոնների պահպանմամբ ընդուն¬¬վել է վարույթ, նշանակվել դատաքննության։
2. Նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Նախաքննական մարմինը Դավիթ Մհերի Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա « այլ հանցանքը թաքցնելու նպատակով, շատերի կյանքի հա¬մար վտանգավոր եղանակով կատարել է սպանություն, նույն նպատակով և եղանակով կատարել է երկու և ավելի անձանց սպանության փորձ, իր եղբայրներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ, առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութեր գողանալու նպա¬տակով ստեղծել են կայուն, կազմա¬կերպված խումբ, որից հետո ՀՀ տարբեր մարզերում գործող բենզալցակայաններից գաղտնի հափշտա¬կել` գողացել են առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ, ինչպես նաև դիտավորությամբ վնասել է ուրիշի գույքը, ապօրինի կերպով ձեռք բերել, պահել և կրել է հրազեն հանդիսացող ատրճանակ և փամփուշտներ, ինչպես նաև կատարել է սուտ մատնության դրդչություն։ Այսպես,
Դավիթ Անանյանը կազմակերպված խմբի անդամ հանդիսացող իր եղբայրներ` Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ 2011թ. մարտի 10-ից 24-ն ընկած ժամանակահատվածում ապօրինի մուտք են գործել Էջմիածին - Երևան ավտոճանապարհից դեպի «Մուսալեռ» տպարան տանող խաչմերուկի վրա գտնվող Վահե Միրզոյանին պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից իրենց անձնական օգտագործման «Նիվա» մակնիշի 11 ՕՕ 459 հ/հ ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են 1.114.840 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 1.450 լիտր դիզելային վառելիք և 1.238 լիտր «պրե¬միում» տեսակի բենզին։
2011թ. ապրիլի 6-ից 8-ն ընկած ժամանակահատվածում Դավիթ Անանյանն իր եղբայրներ, կազմակերպված խմբի անդամներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ ապօրինի մուտք են գործել Արարատի մարզի Սուրենավան գյուղի սկզբնամասում գործող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերութ¬յանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից Վանաձոր քաղաքի բնակիչ Արա Խարազյանին պատկանող, իրենց վստահված «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հ/հ ավտոմե¬քենայով գաղտի հափշտակել են խոշոր չափի` 1.092.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 2.600 լիտր դիզելային վառելիք։
Այնուհետև, Դավիթ Անանյանն իր եղբայրներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ, 2011թ. ապ¬¬րի¬լի 16-ից 20-ն ընկած ժամանակահատվածում ապօրինի մուտք են գործել Երևան քաղաքի Աշտա¬րակի խճուղի 14 հասցեում գտնվող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բեն¬զալցա¬¬կայանի պահեստային մաս, որտեղից նույն ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 1.600.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության 4.025 լիտր դիզելային վառելիք։
Բացի այդ, նրանք, կազմակերպված խմբի շրջանակներում շարունակելով իրենց հանցավոր գործունեությունը, 2011թ. ապրիլի 21-ի գիշերն ապօրինի մուտք են գործել Աշտարակի խճուղի 14 հասցեում գտնվող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանի պահես¬տա¬յին մաս, որտեղից նույն ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 868.725 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 2.145 լիտր դիզելային վառելիք։
Այնուհետև, Դավիթ Անանյանն իր եղբայրներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ 2011թ. ապրի¬¬լի 26-ի լույս 27-ի գիշերը` ժամը 02.00-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք են գործել Վահե Միրզո¬յանին պատկանող վերը նշված բենզալցակայանի պահեստային մաս և գաղտնի հափշտակել զգալի չափի` 261.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 300 լիտր բենզին և 300 լիտր դիզելային վառելիք, որոնք լցրել են տարաների մեջ և տեղադրել «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի նույն ավտոմեքենայում։ Այդ ժամա¬նակ Վահե Միրզոյանն իր կողմից վարած «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 համարանիշի, Գա¬իկ Միրզո¬յանը «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 համարանիշի, իսկ Սարո Միրզոյանը «Սու¬բա¬րո ֆորեստեռ» մակնիշի 20 ՕԼ 546 համարանիշի ավտոմեքենաներով, արագ ընթացքով մոտեցել են «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենային և ցանկացել ավտոմեքենաներով փակել դրա ճանա¬պարհը, սակայն ավտո¬մեքենայի վարորդ Գևորգ Անանյանն իր եղբոր` Դավիթ Անանյանի հետ ավտո¬մեքե¬նայով դիմել են փախուստ¬ի, իսկ Ռուսլան Անանյանը թաքնվել է բենզալցակայանի մոտ գտնվող բետոնե ցանկապատի հետևում, ինչից հետո Վահե, Գագիկ և Սարո Միրզոյանները տևական ժամանակով ավտոմեքեն¬ան¬երով հե¬տապնդել են Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին, որի ընթացքում, Երևան-Աշտարակ ավտոճա¬նա¬արհին` «Ամիգո» խաղատան մոտ, ապօրինի կերպով կրած հրազեն հանդի¬սացող 9 մմ տրա¬մա¬չափի «ԻԺ-70-01» մոդելի ջնջված համարներով սպորտային-վարժանքային ատրճա¬նակով Դավիթ Անան¬անը Վահե և Գագիկ Միրզոյաններին սպանելու դիտավորությամբ, «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտո¬մեքենայի աջակողմյան առջևի աջ դռան բաց պատուհանից, շատերի կյանքի համար վտանգա¬որ եղա¬ա¬ով, իրենց կատարած գողությունները թաքցնելու նպատակով չորս կրակոցներ է արձակել ավտո¬մեքե¬նաներով ընթացող Վահե և Գագիկ Միրզոյանների ուղղությամբ, որի հետևանքով մեկ կրակոցով վնասել է Վահե Միրզոյանի ձախ թոքի ստորին բիլթը, ստոծանին, փայծաղը, ձախ երիկամը` նրա առողջությանը պատճառելով կյանքին վտանգ սպառ¬նացող ծանր վնաս, իսկ երկու կրակոցով վնասել է Գագիկ Միրզոյանի ձախ թոքը, ստոծանին, ձախ երիկամը և փայծաղը, առաջացնելով ներքին արյունահոսություն, նրա առողջությանը պատճառելով ծանր վնաս։ Վահե և Գագիկ Միրզոյանները դեպքից հետո տեղափոխվել են հիվանդանոց, որտեղ ստացած բուժօգնության արդյունքում փրկվել է Վահե Միրզոյանի կյանքը, իսկ Գագիկ Միրզոյանը 2011թ. ապրիլի 28-ին մահացել է հիվանդանոցում։
Ավտոմեքենաներով հետապնդվելու ժամանակ Դավիթ Անանյանը երթևեկության ընթացքում հրա¬զենից արձակած կրակոցով, իսկ Գևորգ Անանյանը երթևեկության ընթացքում «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենային իր կողմից վարվող «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենայով հար¬¬վա¬¬ծելով հանրավտանգ եղանակով վնասել են «Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմե¬քենան՝ սեփականատեր Գագիկ Միրզոյանին պատճառելով 140.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողութ¬յամբ նյու¬թական վնաս։
Այնուհետև, ժամը 6.30-ից 7.00-ի սահմաններում Դավիթ Անանյանն Արա Խարազյանի հետ հանդիպել է Վանաձոր քաղաքից դեպի Ստեփանավան քաղաք տանող ավտոճանապարհի սկզբնա¬մասում, որտեղ Դավիթ Անանյանը Արա Խարազյանին դրդել է սուտ մատնության` ոստիկանության Վանաձորի բաժնում ներկայացնել վերը նշված «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենան փախցնելու վերա¬բերյալ կեղծ տեղեկատվություն։ Նույն օրը` ժամը 11.15-ին, Արա Խարազյանը ներկայացել է ոստի¬կանության Վանաձորի բաժին և Դավիթ Անանյանի դրդմամբ կատարել հանցագործության մասին սուտ մատնություն։
Այնուհետև Դավիթ Անանյանն ու Գևորգ Անանյանը, շարունակելով գործել կազմակերպված խմբի շրջանակներում, 2012թ. մայիսի 26-ին` ժամը 2-ի սահմաններում, ցանկապատն անցնելու միջոցով ապօրինի մուտք են գործել Արագածոտն մարզի Ագարակ գյուղում գտնվող Արմեն Հարությունյանի տան բակ և ռետինե խողովակը բենզինի պահեստային տարայի մեջ անցկացնելու միջոցով փորձել են գողանալ խոշոր չափերի` 1.390.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ բենզին, սակայն նույն պահին Արմեն Հարությունյանն իր տան պատշգամբից նկատել և հետապնդել է նրանց, իսկ նրանք դիմել են փախուստի` իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունը չկարողանալով հասցնել ավարտին։
Բացի այդ, Դավիթ Անանյանը 2012թ. մարտ ամսին Արագածոտնի մարզի Դավթաշեն համայն¬քում գործող, «Սանամ Հարոյան» Ա/Ձ-ին պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մասի դռան կախովի փականը կոտրելու միջոցով ապօրինի մուտք է գործել պահեստ և այնտեղ գտնվող երկաթյա տարայից գողացել զգալի չափի` 450.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ մեկ տոննա դիզելային վառելիք։
Այնուհետև, Դավիթ Անանյանը 2012թ. մայիս ամսին Արագածոտնի մարզի Վերին Սասնաշեն գյուղի վարչական տարածքում գործով «Ճախրկանք» ՍՊ ընկերությանը պատկանող բենզալցա¬կա¬յանի պահես¬տային մասի մուտքի դռան կախովի կողպեքը կոտրելու միջոցով ապօրինի մուտք է գոր¬ծել պահեստարան և այնտեղից գաղտնի հափշտակել խոշոր չափի 1.300.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 2.5 տոննա բենզին։
Բացի այդ, Դավիթ Անանյանը ապօրինի կերպով ձեռք է բերել, պահել, 2011թ. ապրիլի 27-ին ապօրինի կրել է հրազեն հանդիսացող 9 մմ տրամաչափի «ԻԺ-70-01» մոդելի ջնջված համար¬ներով սպորտային-վարժանքային ատրճանակը, որով նույն օրը Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհին Գագիկ և Վահե Միրզոյանների վրա արձակել է վերը նշված կրակոցները։ Նշված ատրճանակը 2012թ. հուլիսի 13-ին հայտնաբերվել է Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղում գտնվող, Դավիթ Անանյանին պատ¬կանող տանը կատարված խուզարկությամբ»։
Ամբաստանյալ Գևորգ Մհերի Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա « այլ հանցանքը թաքցնելու նպատակով, շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարել է սպանության օժանդակություն, նույն նպատակով և եղանակով երկու անձանց սպա¬նության փորձի օժանդա¬կութ¬յուն, իր եղբայրներ Դավիթ և Ռուսլան Անանյանների հետ, առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզե¬լային վառլանյութ գողանալու նպատակով, ստեղծել են կայուն, կազմակերպված խումբ, որից հետո ՀՀ տարբեր մարզերում գործող բենզալցա¬կա¬յաններից գաղտնի հափշտակել, գողացել են առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ, ինչպես նաև, նա դիտավորությամբ վնասել է ուրիշի գույքը։ Այսպես,
Գևորգ Անանյանը կազմակերպված խմբի անդամ հանդիսացող իր եղբայրներ` Ռուսլան և Դավիթ Անանյանների հետ 2011թ. մարտի 10-ից 24-ն ընկած ժամանակահատվածում ապօրինի մուտք են գործել Էջմիածին-Երևան ավտոճանապարհից դեպի «Մուսալեռ» տպարան տանող խաչմերուկի վրա գտնվող Վահե Միրզոյանին պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից իրենց անձնական օգտագործման «Վազ 2121» մակնիշի 11 ՕՕ 459 հ/հ ավտոմեքենայով գաղտ¬նի հափշտա¬կել են խոշոր չափի 1.114.840 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 1.450 լիտր դիզելային վառելիք և 1.238 լիտր «պրեմիում» տեսակի բենզին։
Այնուհետև, 2011թ. ապրիլի 6-ից 8-ն ընկած ժամանակահատվածում Գևորգ Անանյանն իր եղբայրներ Ռուսլան և Դավիթ Անանյանների հետ ապօրինի մուտք են գործել Արարատի մարզի Սուրե¬նավան գյուղի սկզբնամասում գործող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բեն¬¬զալցա¬¬կայանի պահեստային մաս, որտեղից Վանաձոր քաղաքի բնակիչ Արա Խարազյանին պատկանող, իրենց վստահված «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հ/հ ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 1.092.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 2.600 լիտր դիզելային վա¬ռելիք։
Բացի այդ, Գևորգ Անանյանն իր եղբայրներ Ռուսլան և Դավիթ Անանյանների հետ 2011թ. ապրի¬լի 16-ից 20-ն ընկած ժամանակահատվածում ապօրինի մուտք են գործել Երևան քաղաքի Աշտա¬րակի խճուղի 14 հասցեում գտնվող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բեն¬զալցա¬կայանի պահեստային մաս, որտեղից «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հ/հ ավտոմե¬քե¬նայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 1.600.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 4.025 լիտր դիզելային վառելիք։
Այնուհետև, Գևորգ Անանյանն իր եղբայրներ Ռուսլան և Դավիթ Անանյանների հետ, 2011թ. ապրիլի 21-ի գիշերն ապօրինի մուտք են գործել Աշտարակի խճուղի 14 հասցեում գտնվող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտե¬ղից նույն «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հ/հ ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 868.725 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 2.145 լիտր դիզելային վառելիք։
Այնուհետև, Գևորգ Անանյանն իր եղբայրներ Ռուսլան և Դավիթ Անանյանների հետ, բենզինի և դիզելային վառելիքի գողություն կատարելու նպատակով 2011թ ապրիլի 26-ի լույս 27-ի գիշերը` ժամը 02.00-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք են գործել Վահե Միրզոյանին պատկանող վերը նշված բեն¬զալցակայանի պահեստային մաս և գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 261.000 ՀՀ դրամ արժո¬ղությամբ 300 լիտր բենզին և 300 լիտր դիզելային վառելիք, որոնք լցրել են տարաների մեջ և դրանք տեղադրել «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայում։ Այդ ժամանակ Վահե Միրզրոյանն իր կող¬մից վարած «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 համարանիշի, Գագիկ Միրզոյանը «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 համարանիշի, իսկ Սարո Միրզոյանը «Սուբարո ֆորեստեռ» մակ¬նիշի 20 ՕԼ 546 համարանիշի ավտոմեքենաներով, արագ ընթացքով մոտեցել են «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենային և ցանկացել են ավտոմեքենաներով փակել «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 համարանիշի ավտոմեքենայի ճանապարհը, սակայն ավտոմեքե¬նայի վարորդ Գևորգ Անանյանն իր եղբոր` Դավիթ Անանյանի հետ ավտոմեքենայով դիմել են փախուստի, իսկ Ռուսլան Անանյանը թաքնվել է բենզալցակայանի մոտ գտնվող բետոնե ցանկա¬պատի հետևում։
Դրանից հետո Վահե, Գագիկ և Սարո Միրզոյանները տևական ժամանակով ավտոմեքե¬նա¬նե¬րով հետապնդել են Գևորգ և Դավիթ Անանյաններին, որի ընթացքում, Երևան-Աշտարակ ավտո¬ճա¬նա¬պարհին` «Ամիգո» խաղատան մոտ, Գևորգ Անանյանն «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմե¬քենան վարելիս, եղբոր` Դավիթ Անանյանի կողմից Վահե և Գագիկ Միրզոյաններին կյան¬քից զրկելու` սպա¬նություն կատարելու համար ստեղծել է նպաստավոր պայմաններ, վերաց¬րել է խոչընդոտները, որի ընթացքում Դավիթ Անանյանն իր կողմից ապօրինի կերպով ձեռք բերած և կրած ինքնա¬շեն հրազենից, «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի աջակողմյան առջևի աջ դռան բաց պա¬տու¬հանից, Վահե և Գագիկ Միրզոյաններին սպանելու դի¬տա¬վորությամբ, չորս կրակոցներ է արձա¬կել ավտոմեքե¬նա¬ներով ընթացող Վահե և Գագիկ Միրզոյան¬ների ուղղությամբ, որի հետևանքով մեկ կրա¬կոցով վնասել է Վահե Միրզոյանի ձախ թոքի ստորին բիլթը, ստոծանին, փայծաղը, ձախ երիկամը` նրա առողջութ¬յանը պատճառելով ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող, իսկ երկու կրակոցով վնասել է Գագիկ Միրզոյանի ձախ թոքը, ստոծանին, ձախ երիկամը և փայծաղը, առաջացնելով ներ¬քին արնահո¬սություն, նրա առողջությանը պատճառելով ծանր վնասվածք։ Վահե և Գագիկ Միրզո¬յան¬ները դեպքից հետո տեղափոխվել են հիվանդանոց, որտեղ ստացած բուժօգնության արդյունքում փրկվել է Վահե Միրզոյանի կյանքը, իսկ Գագիկ Միրզոյանը 2011թ. ապրիլի 28-ին հիվանդանոցում մահացել է։
Ավտոմեքենաներով հետապնդվելու ժամանակ Գևորգ Անանյանը երթևեկության ընթացքում «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենային իր կողմից վարվող «Ֆորդ տրանզիտ» ավտո¬մե¬քե¬նայով հարվածելով, իսկ Դավիթ Անանյանն երթևեկության ընթացքում հրազենից արձակած կրակո¬ցով հանրավտանգ եղանակով վնասել են «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենան՝ սեփա¬կա¬նատեր Գագիկ Միրզոյանին պատճառելով 140.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ նյու¬թա¬կան վնաս։
Այնուհետև, հետախուզման մեջ գտնվելու ընթացքում, Գևորգ Անանյանն ու Դավիթ Անան¬յանը, շարունակելով գործել կազմակերպված խմբի շրջանակներում, 2012թ. մայիսի 26-ին` ժամը 2-ի սահմաններում, ցանկապատն անցնելու միջոցով ապօրինի մուտք են գործել Արագածոտն մարզի Ագարակ գյուղում գտնվող բենզալցակայանին կից Արմեն Հարությունյանի տան բակ և ռետինե խողո¬վակը բենզինի պահեստային տարայի մեջ անցկացնելու միջոցով փորձել են գողանալ խոշոր չափերի` 1.390.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ բենզին, սակայն նույն պահին Արմեն Հարությունյանն իր տան պատշգամբից նկատել և հետապնդել է նրանց, իսկ նրանք դիմել են փախուստի` իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունը չկարողա¬նալով հասցնել ավարտին»։
Ամբաստանյալ Կոլյա Գեղամի Մաիլյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մա¬սով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանում, որ նա «կատարել է ծանր հանցագործության նախապես չխոստացված պարտակում։ Այսպես`
Կոլյա Մաիլյանը 2012թ. մայիսի 26-ի գիշերն իր մտերիմ Դավիթ Անանյանի կանչով, իրեն պատկանող «Վազ 2121» մակնիշի 15 ՏՏ 894 հ/հ ավտոմեքենայով մեկնել է Արա¬գածոտնի մարզ` դեպի Գյումրի տանող ավտոճանապարհի սկզբնամաս, որտեղ հանդիպել է եղբայր¬ներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին։ Նրանցից տեղեկացել է, որ մոտ 2 ժամ առաջ Արագածոտնի մարզի Ագարակ գյուղում գործող բենզալցակայանից փորձել են գողանալ մեծ քանակությամբ բենզին, սակայն չեն կարողացել հանցագործությունը հասցնել ավարտին, քանի որ բենզալցակայանի սեփականատերը նկատել է իրենց, և իրենք դիմել են փախուստի։ Այնուհետև, տեղեկացված լինելով նրանց կողմից ծանր հանցագործություն կատարելու մասին, եղբայրներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին` իրավապահ մարմիններից թաքցնելու նպատակով, տեղափոխել է Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա հա¬մայն¬քում գտնվող նրանց վարձակալած բնակարան` այդ կերպ առանց նախապես խոստանալու պար¬տակելով ծանր հանցագործություն կատարած Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին»։
Մեղադրանքի կողմը Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին և Կոլյա Մաիլյանին առաջադրած մեղադրանք¬ների և մեղադրական եզրա¬կա¬ցութ¬յան հիմքում դրել է հետևյալ ապացույցները.
Ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի մասնակի խոստովանական ցուցմունքը` այն մասին, որ մոր` Վարդիթեր Սահինյանի բուժման համար անհրաժեշտ գումար հայթայթելու նպատակով եղբայրների` Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ որոշել են տարբեր բենզալցակայաններից գողություններ կա¬տարել։ Այդ նպատակով տարբեր վայրերից ձեռք է բերել մոտ 60 հատ 20 լիտր տարողությամբ պլաստ¬մասե տարաներ, ռետինե խողովակներ և բենզալցակայաններից գողություն կատարելու համար այլ անհրա¬ժեշտ պարագաներ։ Իր բարեկամ Արա Խարազյանից վերցրել է վերջինիս պատկանող «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 համարանիշի ավտոմեքենան` պատճառաբանելով, թե իբր ինչ-որ իրեր պետք է տեղափոխի Երևան։ Այդ ավտոմեքենայում են տեղադրել գողության համար նախատես¬ված տարաները, պոմպը և մյուս պարագաները։ 2011թ. մարտին գողություն կատարելու նպատակով գնացել են Էջմիածին տանող ճանապարհին գտնվող Մուսալեռ գյուղի տարածքում գործող բենզալցա¬կա¬յանից մոտ, ավտոմեքենան կայանել քիչ հեռվում, Ռուսլանը մնացել է «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմե¬քենայի մեջ, իսկ ինքն ու Գևորգը մոտեցել են բենզալցակայանի պահեստահորերին, բացել դրանց կափարիչները, պոմպն իջեցրել բենզինի, ապա դիզ. վառելիքի պահեստահորերի մեջ, պոմպի միջոցով 35 հատ 20լ տարողությամբ պլաստմասե տարաների մեջ են լցրել բենզին և դիզելային վառելիք, որից հետո իրենց հեռախոսականչով Ռուսլանն ավտոմեքենայով մոտեցել է իրենց, նշված տարաները Գևորգի հետ տեղադրել են «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենայի մեջ և գնացել իրենց տուն։ Այնուհետև մեքենան հանձնել են Արա Խարազյանին։
Այնուհետև` 2011թ. ապրիլի սկզբներին նմանատիպ պատճառաբանությամբ Արա Խարազյանից կրկին վերցրել է «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենան և եղբայրների հետ միասին մեքենայի մեջ տեղադրելով 60 հատ 20լ տարողությամբ կապրոնե տարաներն ու մյուս անհաժեշտ պարագաները` գնացել են Արարատի մարզի Սուրենավան գյուղում գտնվող «Միկա» բենզալցա¬կայանի հարևանութ¬յամբ գտնվող տարածք, որտեղ ինքն ու Գևորգն իջել են մեքենայից` իրենց հետ վերցնելով պոմպը, խողովակը և մյուս պարագաները, իսկ Ռուսլանն իրենց սպասել է ավտոմեքենայում։ Գևորգի հետ աննկատ մոտեցել են «Միկա» բենզալցակայանի պահետային հորերին և նույն եղանակով հորերից գողացել 1.200 լիտր դիզելային վառելիք։ Այնուհետև զանգահարել և կանչել են Ռուսլանին, ով ավտոմեքենայով մոտեցել է իրենց, դիզելային վառելիքը տեղադրել են ավտոմեքենայում և ուղեվորվել Վարդաբլուր` իրենց տուն, որտեղ էլ գողացած վառելիքը պահեստավորել են։
Դրանից հետո` 2011թ. ապրիլի կեսերին եղբայրների հետ նույն «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմե¬քենայով գնացել են Երևանից Աշտարակ տանող ճանապարհի սկզբնամասում` «Կարմիր Խաչի» հարևանությամբ գտնվող բենզալցակայանի հարևանությամբ գտնվող տարածք, եղբայրներից մեկը մնացել է մեքենայում, իսկ ինքն ու մյուսն աննկատ մոտեցել և նույն եղանակով պահես¬տային հորերից գողացել են 50 հատ` յուրաքանչյուրը 20 լիտր տարողությամբ պլաստմասե տարաներով դիզելային վառելիք։ Այնուհետև զանգահարել, կանչել են եղբորը, ով մեքենան մո¬տեցրել է բենզալցակայանի մոտ, գողացված դիզելային վառելիքը տեղադրել են ավտոմեքենայում և հեռացել։
Հաջորդ օրը եղբայրների հետ նույն բենզալցակայանից նշված եղանակով գողացել են ևս 20 լիտր տարողությամբ 20 պլաստմասե տարաներով դիզելային վառելիք։
Օրեր անց եղբայրների` Ռուսլանի և Գևորգի հետ որոշել են կրկին գողություն կատարել Էջմիածնի Մուսալեռ գյուղում գտնվող բենզալցակայանից։ Նույն ավտոմեքենայով գնացել են նշված բենզալցակայանի հարևանությամբ գտնվող տարածք, Գևորգը մնացել է ավտոմեքենայի մեջ, իսկ ինքն ու Ռուսլանն իջել են մեքենայից և նույն եղանակով բենզալցակայանի պահեստային հորերից գողացել են դիզելային վառելիք և բենզին, ապա դրանցով լի տարաները տեղադրել են մեքենայի մեջ։ Այնուհետև տեսել է, որ մեծ արագությամբ բաց գույնի «Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենա է մոտենում իրենց։ Իրեն գցել է մեքենայի մեջ և, Ռուսլանին թողնելով բենզալցա¬կայանում, Գևորգին ասել է, որ մեքենան վարի` փախչեն և հենց այդ պահին լսել է կրակոցի երկու ձայն, ինչից հետո Գևորգը, մեքենայի շարժիչը գործարկելով, վարել է ավտոմեքենան` Ռուսլանին թողնելով բենզալցակայանի տարածքում։ Գևորգն ավտոմեքենան վարել է դեպի Արգավանդ տանող ճանապարհով, որի ընթացքում «Պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենան, երեք այլ ավտոմեքենաների հետ, հետապնդել է իրենց։ Մալաթիա-Սեբաստիա և Լենինգրադյան փողոցների խաչմերուկով գնացել են դեպի Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհ, որտեղ նկատել է, որ իրենց հետապնդող մեքենաներից մեկը «Ժիգուլի» մակնիշի է։ Հետապնդման ժամանակ «Պաջերո ԻՕ» մեքենայի վարորդը մեքենայի պատուհանից հանել է ատրճանակ և երկու անգամ կրակել օդ, ինչի արդյունքում Գևորգը կորցրել է մեքենայի կառավարումը և բախվել ճանապարհի մայթեզրին։ Այնուհետև ինչ-որ մի ավտոմեքենա է մոտեցել իրենց և ինքը, զգալով, որ կարող են բռնվել և վնասվել հետապնդողների կողմից, իր մոտ գտնվող «Մակարով» տեսակի ատրճանակից մեկ անգամ կրակել է այդ մեքենայի դռան ուղղությամբ։ Այդ պահին նկատել է, որ «Պաջերո ԻՕ» մակնիշի մեքենայի վարորդը ատրճանակ է հանել մեքենայի պատուհանից և կրակել իրենց ուղղությամբ։ Մտածելով, որ կարող է իրենց սպանեն, իր «Մակարով» տեսակի ատրճանակով երկու անգամ կրակել է «Պաջերոյի» դռան ուղղությամբ։ Հետագայում է իմացել, որ իր կրակոցների արդյունքում երկու մարդ է վիրավորվել, որոնցից մեկն հիվանդանոցում մահացել է։ Կրակոցներից հետո իրենք շարունակել են փախչել դեպի Ապարան տանող ճանապարհով և երբ հասել են Ապարան, դաշտի մեջ թափել են գողացած վառելիքը, Սպիտակ քաղաքում թաքցրել են ավտոմեքենան և գնացել Վանաձոր։ Վանաձորում հանդիպել են Արա Խարազյանին և ասել, որ նա գնա ոստիկանություն և հայտարարություն տա այն մասին, թե իբր «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենան գողացել են, սակայն նրան չեն հայտնել իրենց կատարածի մասին։ Նշել է նաև, որ ատրճանակը` մեջը 7 կամ 8 փամփուշտներով, գտել է իրենց գյուղի մոտ գտնվող ձորից, իսկ վերոնշյալ դեպքի օրը Ռուսլանն ու Գևորգը չեն իմացել, որ իր մոտ զենք կա։
2012թ. գարնանը «Հոպպոյի մոտ» կոչվող խորտկարանի հարևանությամբ գտնվող բենզալցա¬կայանից նույն եղանակով, սակայն միայնակ գողացել է բենզին, որը լցրել է 30 հատ 20 լ տարո¬ղութ¬յամբ տարաների մեջ, վաճառել Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքում գտնվող «Լուս Աստղ» բենզալցա¬կա¬յանի տնօրեն Վրեժին։
Այնուհետև, 2012թ. գարնանը կրկին միայնակ «Հոպպոյի մոտ» կոչվող խորտկարանից մոտ` 800 մետր հեռավորության վրա գտնվող բենզալցակայանից, նույն եղանակով գողացել է 80լ դիզե¬լային վառելիք։
Բացի այդ, 2012թ. մայիսի վերջերին Հոկտեմբերյանի մոտակայքում կանգնած արտասահ¬մանյան մակնիշի ավտոմեքենայից հանել է հաշվառման համարանիշները և դրանք տեղադրել է իրենց «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենայի վրա` դրանով կրկին գողություն կատարելու նպատակով։ Ավտո¬մե¬քե¬նայում տեղադրել են 5 կամ 6 հատ երկու հարյուր լիտր տարողությամբ պլաստմասե կապույտ տա¬րա¬ներ և գիշերով գնացել Ագարակ գյուղում գտնվող բենզալցակայան, որտեղ ռետինե խողովակը մտցրել են բենզինով լի հորի մեջ և փորձել գողանալ վառելանյութ, սակայն պատշգամբից դուրս է եկել բենզալցակայանի տերը և տեսնելով իրենց` աղմուկ է բարձրացրել, որի պատճառով իրենք, թողնելով մեքենան և տարաները, դիմել են փախուստի։
Դավիթ Անանյանն իր ցուցմունքում նշել է նաև, որ իրեն որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշ¬ման մեջ նշված բոլոր գողությունները, սպանությունն ու սպանության փորձը կատարել է ինքը, ինչի համար զղջում է։ Չնայած նրան, որ Դավիթ Անանյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել և ընդունել, որ Գագիկ Միրզոյանը մահացել է իր արձակած կրակոցից, ցուցմունք է տվել, որ չի ցանկացել սպանել նրան, նրա ուղղությամբ կրակոցն արձակել է ստիպված` նրա արձակած կրակոցից պաշտպանվելու նպատակով։
Ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանի մասնակի խոստովանական ցուցմունքը. Վերջինս հայտնել է, որ մոր բուժման համար անհրաժեշտ գումար ձեռք բերելու նպատակով ինքն ու իր եղբայրներ Դավիթ և Ռուսլան Անանյանները որոշել են տարբեր բենզալցակայաններից կատարել գողություններ։ Այդպես, 2011թ. գարնանն ինքն իր եղբայրներ Դավիթ և Ռուսլան Անանյանների հետ Էջմիածին-Երևան ավտոճանապարհի վրա գտնվող բենզալցակայանից գողացել են մեկ տոննա վառելանյութ` բենզին կամ դիզելային վառելիք։ Դրանից հետո ինքն ու եղբայրները գողություն կատարելու նպատակով իր վարած «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենայով կրկին գնացել են նույն բենզալցակայան, որտեղից գողացել են վառելանյութ և այն տեղադրել ավտոմեքենայում։ Այդ պահին բենզալցակայանի սեփականատերերը նկատել և հարձակվել են իրենց վրա։ Նրանցից մեկն իր վրա զենք է պահել և հայհոյանքներ տվել, իսկ ինչ-որ մեկն էլ ձեռքին եղած փայտի մեծ կտորով հարվածել է մեքենային։ Բացի այդ, հնչել են կրակոցներ, որոնցից մեկն ուղղված է եղել իրենց ավտոմեքենայի, իսկ մյուսը` իրենց ուղղությամբ, սակայն դրանք իրենց կամ ավտոմեքենային չեն դիպչել։ Ինքն ու Դավիթը, Ռուսլանին թողնելով բենզալցակայանի տարածքում, մեքենայով դիմել են փախուստի։ Այդ ամենից հետո եղբայրը` Դավիթ Անանյանը, զենքը դնելով իր իսկ գլխին, սպառնացել է, որ եթե ինքը մեքենան չվարի, ապա ինքն իրեն կխփի։ Ինքը ստիպված վարել է ավտո¬մե¬քենան, որի ընթացքում նկատել է, որ իրենց հետապնդում են «Պաջերո ԻՕ», «ԲՄՎ», «Սուբարո» և «Վազ 2107» մակնիշի 4-5 ավտոմեքենաներ։ Այդ ավտոմեքենաներն իրենց հետապնդել են մոտ 30 կմ` Էջմիածին-Երևան ավտոճանապարհից մինչև Երևան-Աշտարակ մայրուղի, որի ընթացքում ևս հետապնդողների կողմից կրակոցներ են արձակվել իրենց ուղղությամբ։ Հետապնդման ժամանակ «Պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը, ում ձեռքին եղել զենք, կարողացել է իրենցից առաջ ընկնել, իսկ «Վազ 2107 մակնիշի» ավտոմեքենան հավասարվել է իրենց մեքենայի աջ կողքին և ամեն կերպ ցանկացել կանգնեցնել իրենց մեքենան։ «Պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը սպառնացել է, որ եթե չկանգնեն կկրակի և այդ ժամանակ կրակ է արձակել իրենց ուղղությամբ, ինչից հետո եղբայրը` Դավիթ Անանյանը, մոտը եղած ատրճանակից կրակոցներ է արձակել իրենց հետապնդողների ուղղությամբ` հետապնդումը դադարեցնելու համար։ Եղբոր կրակելուց հետո միայն բոլոր ավտոմեքենաները, բացի «Սուբարո» մակնիշի ավտոմեքենայից, դադարել են հետապնդել իրենց, իսկ «Սուբարո» մակնիշի ավտոմեքենան իրենց հետապնդել է ևս մոտ 3-4 կմ, որից հետո միայն դադարեցրել հետապնդումը։
2011թ. ապրիլի 16-ից 20-նն ընկած ժամանակահատվածում իր եղբայրներ Դավիթ և Ռուսլան Անանյանների հետ Երևան-Աշտարակ մայրուղու վրա գործող «Միկա» բենզալցա¬կա¬յա¬նից գողացել են մոտ 2.000 լիտր դիզելային վառելիք։
Դրանից հետո 2012թ. մայիսին ինքը, եղբոր` Դավիթի հետ, «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայով, որի մեջ տեղադրված է եղել 7 հատ 200լ տարողությամբ պլաստմասե տարաներ, գնացել են Արագածոտնի մարզի Ագարակ գյուղում գտնվող բենզալցակայանի հորերից գողություն կատարելու, սակայն գողություն կատարելու ընթացքում բենզալցակայանի տերը նկատել և աղմուկ է բարձրացրել, ինչի հետևանքով ինքն ու եղբայրը, թողնելով ավտոմեքենան, ոտքով դիմել են փախուստի։ Չի ընդունել սպանության կամ սպանության փորձի օժանդակություն, ինչպես նաև այլ գողություններ կատարելու հանգամանքը։
Ամբաստանյալ Կոլյա Մաիլյանի մասնակի խոստովանական ցուցմունքը. Վերջինս հայտնել է, որ ձկան վաճառք իրականացնելու ընթացքում` 2012թ. մարտ ամսին, ծանոթացել է երկու հաճախորդ¬ների հետ, ովքեր ներկայացել են Ալիկ և Գոռ անուններով։ Նրանք մի քանի անգամ իրենից ձուկ են գնել, որոնց ընթացքում եղել են սպիտակ գույնի «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 29 ԼՏ 649 պետհամա¬րա¬նիշի ավտոմեքենայով։ Ալիկ անունով ներկայացած երիտասարդը շահագործել է բջջային 055-319818 հեռախոսահամարը։ Հետագայում է իմացել, որ Ալիկ անունով ներկայացած անձը Գևորգ Անանյանն է, իսկ Գոռ անունով ներկայացածը` Դավիթ Անանյանը։
2012թ. մայիսի 26-ին նշված հեռախոսահամարից Ալիկը զանգահարել է իրեն և խնդրել, որ մինչև լույսը բացվելը շտապ մեքենայով հասնի Աշտարակ և վերցնի նրանց։ Հեռախոսազրույցի ընթացքում զգացել է, որ նա խառնված և հուզված է։ Ալիկի նկարագրած երթուղիով հասել է Աշտարակի գյուղերից մեկի մոտ, հանդիպել Ալիկին և Գոռին։ Նրանք նստել են իր մեքենան և խնդրելով շուտ հեռանալ այդտեղից։ Այդ ընթացքում նրանց վրայից զգացել է բենզինի հոտ, բացի այդ, նկատել է, որ նրանք քրտնած են։ Հերթական անգամ իր հարցին, թե ինչ է պատահել, Գոռն ասել է, որ ցանկացել են բենզին գողանալ, սակայն տերը նկատել է, որի պատճառով չեն կարո¬ղացել գողությունը կատարել և դիմել են փախուստի` գողության վայրում թողնելով իրենց «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենան։ Այնու¬հետև, նրանց բերել է Երևան` Մալաթիա, նրանց վար¬ձա¬կալած բնակարան։ Հետագայում է միայն իմա¬ցել, որ նրանք իրեն ներկայացել են կեղծ անուն¬ներով և, որ նրանք եղբայրներ են, մեկի անունն իրականում Դավիթ է, մյուսինը` Գևորգ։
Մեղադրյալներ Դավիթ Անանյանին, Գևորգ Անանյանին և Կոլյա Մաիլյանին մեղսագրած արարք¬ները, բացի նրանց խոստովանական ցուցմունքներից, մեղադրող կողմն հիմնավորված է համա¬րել նաև հետևյալ ապացույցներով.
Սույն մեղադրանքի հետ առնչվող մեկ այլ գործով ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանի ցուց¬մունքով` այն մասին, որ 2011թ. մարտից իր եղբայրներ Դավիթի և Գևորգի հետ ՀՀ տարբեր մարզերում գտնվող բենզալցակայաններից կատարել են բենզինի և դիզելային վառելանյութի գողություններ։ 2011թ. մարտին եղբայրների հետ վառելիք են գողացել Արարատի մարզում գտնող «Միկա» բենզալցա¬կայանից, այնուհետև` երկու անգամ վառելանյութ են գողացել Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհի սկզբնամասում` «Կարմիր խաչի» հարևանությամբ գործող «Միկա» բենզալցակայանից, ևս երկու անգամ` Երևան-Էջմիածին ավտոճանապարհին գտնվող բենզալցա¬կայանից։ Գողացված բենզինը և դիզելային վառելանյութը տարել են Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղում գտնվող իրենց տուն, իսկ հետո իրացրել։ Գողացված վառելանյութը տեղափոխել են իրենց բարեկամ Արա Խարազյանի «Ֆորդ տրան¬զիտ» մակնիշի 24xx092 համարանիշի ավտոմեքենայով, ինչպես նաև իրենց «Վազ 2121» մակ¬նիշի ավտոմեքենայով։
2011թ. ապրիլի 27-ին, երբ գողություն կատարելու նպատակով եղբայրներով գնացել են Էջմիածին - Երևան ավտոճանապարհին գտնվող բենզալցակայան, Գևորգը մնացել է մեքենայի ղեկին, իսկ ինքն ու Դավիթը իջնելով բենզալցակայանի պահեստային հորեր մոտ` գողացել են բենզին, դրանք տարաներով տեղադրել «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենայի մեջ, որից հետո տեսել են իրենց ուղղությամբ շարժվող ինչ-որ ավտոմեքենա։ Հասկանալով, որ կարող է բռնվեն, դիմել է փա¬խուս¬տի, իսկ Դավիթը հասցրել է նստել ավտոմեքենան ու Գևորգի հետ ավտոմեքենայով դիմել փախուստի։
Գործով վկա Մհեր Անանյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2011թ. ապրիլի 27-ին` առավոտ¬յան, իր 077-463931 բջջային հեռախոսահամարին 093-131394 բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել է կրտսեր որդին` Գևորգ Անանյանը և հայտնել, որ գիշերն ինքը, Դավիթը և Գևորգը փորձանքի մեջ են ընկել, որից հետո անմիջապես անջատել է հեռախոսը։ Ինքն ու կինը` Վարդիթեր Սահինյանը, մի քանի անգամ զանգահարել են իրենց որդիների բջջային հեռախոսա¬հա¬մարներին, սակայն նրանք եղել են անհասանելի։ Քիչ հետո իրեն հրավիրվել են ոստիկանութ¬յուն, որտեղ տեղեկացել է, որ գի¬շերն իր երեք որդիները գողություն են կատարել Էջմիածնի Մուսա¬լեռ գյուղում գտնվող բենզալցա¬կա¬յա¬նից, որի ընթացքում բենզալցակայանի սեփականատերն իր երկու եղբայրների հետ ավտոմեքե¬նա¬ներով հետապնդել են «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտո¬մեքե¬նայով փախուստի դիմած իր որդիներ Դավթին և Գևորգին։ Հետագայում տեղեկացել է նաև, որ որդիների արձակած կրակոցներից տուժած եղբայրներից մեկը ստացած վնասվածքներից դեպքի հաջորդ օրը հիվանդանոցում մահացել է։
Վկա Արա Ռուբիկի Խարազյանի ցուցմունով` այն մասին, որ Ռուսլան, Դավիթ և Գևորգ Անան¬յանների խնդրանքով 2011թ. ապրիլ ամսին մի քանի անգամ նրանց է տրամադրել իր անձնական օգտագործման «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի, 24 ՕՍ 092 համարանիշի ավտոմեքենան։ 2011թ. ապրիլի 26-ին` ժամը 22.30-ի սահմաններում, Դավիթ Անանյանը կրկին խնդրել է նշված ավտոմեքենան տրամադրել իրենց` Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղից Երևան քաղաքի` իրենց վարձակալած բնա¬կա¬րան ապրանքներ տեղափոխելու համար։ Ինքը չի մերժել։ Ապրիլի 27-ին` ժամը 6-ի սահմաններում, իր 094-817555 բջջային հեռախոսահամարին 077-506237 հեռախոսա¬հա¬մարից զանգահարել է Դավիթ Անան¬յանը և հայտնել, որ գիշերը եղբայրներով փոր¬ձանքի մեջ են ընկել։ Մեկ ժամ անց Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ հանդիպել է Վանաձոր քաղաքից դեպի Ստեփանավան քաղաք տա¬նող ավ¬տո¬ճանապարհի մոտ, որտեղ Դավիթ Անանյանն իրեն խնդրել է ներկայանալ ոստի¬կա¬նութ¬յան Վա¬նաձորի բաժին և տալ նշված ավտոմեքենան փախց¬նելու վերաբերյալ կեղծ հաղորդում։ Նրանք միա¬ժա¬մանակ իրեն տեղեկացրել են, որ ավտոմեքենան գտնվում է Արագածոտնի մարզի Ծիլ¬քար գյուղի միջնակարգ դպրոցի մոտ։ Գիտակցելով, որ իր կողմից տրամադրվող տեղեկությունը սուտ է, այնուա¬մենայնիվ, ժամը 09.45-ին ներկայացել է ոստիկանության Վանաձորի բաժին և տվել սուտ հաղորդում, թե իբր իր «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենան փախցրել են։ Նույն օրը ոստի¬կա¬նութ¬յունում իրեն հայտնի է դարձել, որ Դավիթ, Ռուսլան և Գևորգ Անանյաններն ապրիլի 27-ի գիշերը գողություն են կատարել Մուսալեռ գյուղում գտնվող բենզալցակայանից և իր «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմե¬քենայով դիմել են փախուս¬տի, որից հետո բենզալցակայանի սեփականատերը երկու եղբայրների հետ տարբեր ավտոմեքե¬նա¬ներով Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին հետապնդել են, որի ընթացքում վերջիններս հրա¬զենից կրակոցներ են արձակել և նրանց պատճառել ծանր մարմ¬նական վնասվածք¬ներ։ Ոստիկա¬նութ¬յունում իրեն հայտնի է դարձել նաև, որ Անանյան եղբայր¬ներն իր անձ¬նա¬կան օգտա¬գործ¬ման «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենան 2011թ. ապրիլ ամսին օգտագործել են ՀՀ տարբեր մարզե¬րի բենզալցակայաններից գողություններ կատարելու և գողոնը տեղափոխելու նպա¬տա¬կով։
Տուժող Վահե Միրզոյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2011թ. մարտի 10-ից 24-ն ընկած ժամա¬նա¬կահատվածում Էջմիածին - Երևան ավտոճանապարհի Մուսալեռ գյուղի տարածքում գտնվող իր բեն¬զալցա¬կայանից անհայտ անձինք գաղտնի հափշտակել են 1.114.840 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժո¬ղությամբ 1.450 լիտր դիզելային վառելիք և 1.238 լիտր «պրեմիում» տեսակի բենզին։ Դրանից հետո բենզալցակայանի պահեստային մասում տեղադրել է անվտանգության ձայնային համակարգ։ 2011թ. ապրիլի 27-ին` ժամը 2-ի սահմաններում, բենզալցակայանի պահեստային մասում տե¬ղադրված անվտան¬գության համակարգից ձայնային ազդանշան է գրանցվել իր շահագործած 094-900490 բջջային հեռախոսահամարին։ Այդ մասին անմիջապես հեռախոսազանգով տեղեկացրել է բենզալցա¬կա¬յանում հերթափոխի մեջ գտնվող Արմեն Գրիգորյանին և խնդրել, որ նա ուշադրություն դարձնի բենզալցակայանի պահեստային մասին։ Քիչ անց Արմեն Գրիգորյանն իրեն հեռախո¬սազրույցի ընթացքում հայտնել է, որ պահեստային մասի հարևանությամբ` ճամփեզրին, կայան¬ված է սպիտակ ավտոմեքենա։ Հասկանալով, որ բենզալցակայանի պահեստային մասից գողություն է կատար¬վում, այդ մասին հեռախոսազանգով տեղեկացրել է իր եղբայրներ Սարո և Գագիկ Միրզոյաններին։ Այնուհետև, ինքը «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 համարանիշի, Գագիկ Միրզո¬յանը «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի, 13 ՍՕ 698 համարանիշի և Սարո Միրզոյանը «Սուբարո ֆորեստեռ» մակնիշի, 20 ՕԼ 546 համարանիշի ավտոմեքենաներով անմիջապես գնացել են բեն¬զալցա¬¬կայան ու տեսել, որ պահեստային հատվածից գողություն է կատարվում։ Իրենք փորձել են ավտո¬մեքենաներով փակել բենզալցակայանի պահեստային մասի մոտ` ճամփերզին կայանված «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 համարանիշի ավտոմեքենայի ճանապարհը, սակայն հանցա¬գործ¬ները կարողացել են նշված ավտոմեքենայով դիմել փախուստի։ Յուրաքանչյուրն իր ավտոմեքենայով հետապնդել է «Ֆորդ տրան¬զիտով» փախուստի դիմած հանցագործներին։ Հետապնդելու ժամանակ, Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհին` «Ամիգո» խաղա¬տան մոտ, մի քանի վայրկյան ավտոմեքենայով մոտ 1.5 մետր հեռավորությամբ ընթացել է «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենային համընթաց և հանցագործ¬նե¬րից պահանջել է դադարեց¬նել փախուստը։ Այդ պահին «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի աջակողմյան դռան բաց պատուհանից, մոտ կես մետր դեպի դուրս, իր ուղղությամբ, բոց է նկատել և կրակոցի ձայն լսել, որից հետո թուլություն է զգացել և համոզվելով, որ արձակված կրակոցն հրազե¬նային է, ավտոմեքենան վարել է աջ ու կանգնեցրել ճամփեզրին։ Անմիջապես զանգահարել է եղբորը` Գագիկ Միրզոյանին, հայտնել, որ վիրավոր է։ Վերջինիցս տեղեկացել է, որ նա հրազենային երկու վնասվածք է ստացել։ Րոպեներ անց զանգահարել է մյուս եղբորը` Սարոյին, զգուշացրել, որ հան¬ցա¬գործ¬ները զինված են և նրանց կողմից արձակած կրակոցներից ինքն ու Գագիկը վիրավորվել են։ Սարոն անմիջապես հետ է վերադարձել իրենց մոտ, կանչել շտապ բուժօգնություն, որի բրիգադները իրենց տեղափոխվել են հիվանդանոց։ Հաջորդ օրը Գագիկ Միրզոյանը հիվանդանոցում մահացել է։ Նշել է նաև, որ իրենց բենզալցակայանից գողություն կատարած անձանց հետապնդելու ժամանակ իրենց մոտ զենք չի եղել, ինքը, Գագիկը կամ Սարոն չէին կարող կրակել։
Մեղադրյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ տուժող Վահե Միրզոյանի առերես ցուց¬մունք¬ներով.
Վկա Սարո Միրզոյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2011թ. մարտի 10-ից 24-ն ընկած ժամանա¬կա¬հատվածում իր եղբորը` Վահե Միրզոյանին պատկանող, Մուսալեռ գյուղում գտնվող բենզալցա¬կա¬յանից անհայտ անձինք գողացել են բենզին և դիզելային վառելիք։ 2011թ. ապրիլի 27-ին` ժամը 2.30-ի սահ¬ման¬ներում իր եղբայրներ Գագիկ և Վահե Միրզոյաններից տեղեկանալով, որ վերջինիս բեն¬զալցակայանից կրկին գողություն է կատարվում` ինքն իր «Սուբարո ֆորեստեռ» մակնիշի 20 ՕԼ 546 համարանիշի, Վահե Միրզոյանը «Վազ 2107» մակնիշի, 12 ՕՍ 334 համարանիշի, Գագիկ Միրզոյանը «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի, 13 ՍՕ 698 համարանիշի ավտոմեքենաներով անմիջապես գնացել են բենզալցակայան և տեսել, որ այնտեղից գողություն է կատարվում։ Փորձել են ավտոմե¬քե¬նաներով փակել պահեստային մասի մոտ` ճամփերզին կայանված «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի, 24 ՕՍ 092 համարանիշի ավտոմեքենայի ճանապարհը, սակայն հանցագործ¬ներին հաջողվել է այդ ավտո¬մեքենա¬յով դիմել փախուստի։ Եղբայրներով` իրենց նշված ավտոմեքե¬նա¬ներով, սկսել են հե¬տապնդել նրանց։ Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհին` «Ամիգո» խաղատան մոտ, լսել է կրակոցի ձայներ, սակայն շարունակել է հետապնդել «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենային։ Մի քանի րոպե անց եղբայրներն իրեն զանգահարել և զգուշացրել են, որ հետապնդվողները զինված են, կրակել են նրանց վրա, ինչի հետևանքով վերջիններս ստացել են հրազենային վնասվածքներ։ Անմիջապես վերադարձել է նրանց մոտ, կանչել շտապօգնություն և եղբայրներն անմիջապես տեղա¬փոխվել են հիվանդանոց, որտեղ հաջորդ օրը` ապրիլի 28-ին, Գագիկը մահացել է։ Նշել է նաև, որ հանցագործ¬ներին հետապնդելիս իր կամ եղբայրների մոտ որևէ զենք չի եղել, որևէ կրակոց իրենք չեն արձակել։
Մեղադրյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ վկա Սարո Միրզոյանի առերես ցուցմունք¬ներով.
Տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2011թ. մարտի 26-ի լույս 27-ի գիշերն ամուսնու եղբոր` Վահե Միրզոյանի բենզալցակայանից կատարվել է գողություն։ Ամուսինը` Գագիկ Միրզոյանը և վերջինիս եղբայրները, տեղեկանալով գողության մասին, անձնական ավտոմեքենաներով գնացել են բենզալցակայան, որտեղ հանցագործները տեսնելով նրանց` դիմել են փախուստի։ Ամուսինն ու եղբայրները ավտոմեքենաներով հետապնդել են նրանց, որի ընթացքում` Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհի վրա գտնվող «Ամիգո» խաղատան մոտ հանցագործների կող¬մից արձակած կրակոցներից իր ամուսինն ու Վահե Միրզոյանը ստացել են մարմնական վնասվածք¬ներ և անմիջապես տեղափոխվել հիվանդանոց, որտեղ հաջորդ օրն իր ամուսինը մահացել է։
Վկա Արմեն Գրիգորյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2011թ. ապրիլի 27-ին` ժամը 2-ին, երբ գտնվել է աշխատանքի վայրում` Վահե Միրզոյանին պատկանող բենզալցակայանում, գործել է բեն¬զալցա¬կայանի պահեստային մասում տեղադրված անվտանգության համակարգի ձայնային ազ¬դանշա¬նը, որից հետո իրեն է զանգահարել Վ.Միրզոյանը և խնդրել ուշադրություն դարձնել բենզալցա¬կայանի պահեստային մասի վրա։ Նայել և տեսել է, որ բենզալցակայանի պահեստային մասի մոտ` ճամփեզրին, կայանված է սպիտակ ավտոմեքենա, որի մասին հայտնել է Վահե Միր¬զոյա¬նին։ Քիչ անց Վ.Միրզոյանը «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 համարանիշի, Գագիկ Միրզոյանը «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի, 13 ՍՕ 698 համարանիշի և Սարո Միրզոյանը «Սուբարո ֆորեստեռ» մակնիշի, 20 ՕԼ 546 համարանիշի ավտոմեքենաներով մոտեցել են բենզալցակայանին և տեսնելով, որ գողութ¬յուն է կատարվում` փորձել են ավտոմեքենաներով փակել պահեստային մասի մոտ կայանած «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 համարանիշի ավտոմեքենայի ճանապարհը, սակայն այդ ավտո¬մե¬քե¬նան դիմել է փախուստի, որից հետո մարդատար ավտոմեքենայի ընթացող ձայն է լսել և են¬թադրել, որ դա Գագիկն է, ով ավտոմեքենայով հետապնդել է այդ ավտոմեքենային։ Առավոտյան տեղեկացել է, որ հանցագործներն ավտոմեքենաներով հետապնդվելու ժամանակ կրակոցներ են արձակել Վահեի և Գագիկի վրա, ովքեր տեղափոխվել են հիվանդանոց։
Տուժող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության ներկայացուցիչ Գառնիկ Բաղդասարյանի ցուց¬մունքով` այն մասին, որ 2011թ. ապրիլի 6-ից 8-ն ընկած ժամանակահատվածում Արարատի մարզի Սու¬րենավան գյուղի սկզբնամասում գործող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բեն¬զալցակայանից անհայտ անձինք գողացել են 1.092.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 2.600 լիտր «եվրո¬դիզել» տեսակի վառելանյութ։
Բացի այդ, 2011թ, ապրիլի 16-ից 22-ն ընկած ժամանակահատվածում երկու անգամ դիզելային վառելանյութի գողություններ են կատարվել «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող Աշտա¬¬րակի խճուղու թիվ 14 հասցեում գործող բենզալցակայանից։
Տուժող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության ներկայացուցիչ Վլադիմիր Ներսեսյանի ցուցմուն¬քով` այն մասին, որ անհայտ անձինք 2011թ. ապրիլի 16-ից 20-ն ընկած ժամնակահատ¬վածում Երևանի Աշտարակի խճուղու թիվ 14 հասցեում գործող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատ¬կանող բենզալցակայանից հափշտակել են 1.600.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 4.025 լիտր «եվրոդիզել» տեսակի վառելանյութ, իսկ 2011թ. ապրիլի 21-ի լույս 22-ի գիշերը` 868.725 ՀՀ դրամ արժողությամբ 2.145 լիտր «եվրոդիզել» տեսակի վառելանյութ։ Հետագայում իրեն հայտնի է դարձել, որ անհայտ անձինք 2011թ. ապրիլի 6-ից 8-ն ընկած ժամանակահատվածում դիզելային վառելանյութ են գողացել նաև Արարատի մարզի Սուրենավան գյուղում գտնվող, «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանից։
Տուժող Արմեն Հարությունյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Արագածոտնի մարզի Ագարակ գյու¬ղում գտնվող իր տնից քիչ հեռու ունի բենզալցակայան, որի պահեստային վառելանյութի տա¬րա¬ները տեղադրված են իր տան բակում։ 2012թ. մայիսի 26-ին` ժամը 24-ի սահմաններում, բենզալցա¬կա¬յանից գնացել է տուն, իսկ ժամը 02.25-ին դուրս գալով դեպի բենզալցակայանն ուղղված պատշգամբ` զանգահարել է բենզալցակայանի աշխատակցին` պարզելու, թե ինչպես է ընթանում գործը և նկատել է ճանապարհով ընթացող սպիտակ «Ֆորդ» կամ «Գազել» մակնիշի ավտոմեքենա, որը կանգնել է իր տնից քիչ հեռու։ Հեռախոսային խոսակցությունը վերջացնելուց հետո մտել է տուն, սակայն քիչ անց կրկին դուրս է եկել պատշգամբ և նկատել սև շորերով մի տղայի, ով ցանկապատի վրայով մտել է հարևանի այգի։ Իր մոտ կասկած է առաջացել, ուստի վազել է այդ տղայի ուղղությամբ, սակայն նրան չի գտել։ Նկատել է, որ բացակայում է նաև քիչ առաջ տեսած ավտոմեքենան։ Մտնելով հարևա¬նի այգի` տեսել է խոտերի մեջ ընկած կանաչ գույնի տակառներ, որոնց մեջ դրված են եղել սպիտակ խողովակներ։ Գնալով այդ խողովակների ուղղությամբ` նկատել է, որ դրանք տանում են դեպի իր այգի, որտեղ նկատել է խողովակն արդեն վառելանյութի բակի մեջ տեղադրված վիճակում։ Հասկացել է, որ փորձել են վառելանյութի գողություն կատարել, ուստի այդ մասին հայտնել է ոստիկանություն։ Ոստիկանների կատարած զննության ժամանակ հայտնաբերվել են նաև 220 լիտր տա¬րողությամբ երկու տարաներ, դրանց մեջ` շուրջ 200.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ բեն¬զին, որը հանցա¬գործները չէին կարողացել գողանալ։ Զննության ընթացքում բենզալցակայանից մոտ 800 մետր հեռավորության վրա` ճանապարհից դուրս, հայտնաբերվել է նաև կայանված անծանոթ «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենա, որը նմանեցրել է պատշգամբից իր տեսած ավտոմեքե¬նա¬յին։
Տուժող Հակոբ Գալեյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2012թ. մայիսի վերջերին` առավոտյան, նկատել է, որ կոտրված է Արագածոտնի մարզի Ներքին Սասնաշեն գյուղում գործող, իրեն պատկանող բենզալցակայանի պահեստի դռան կախովի փականը, ինչից հասկացել է, որ գողություն է կատարվել, որի մասին հայտնել է ոստիկանությանը։ Ոստիկանության աշխատակիցների հետ ուսումնասիրելով պահեստի բենզատարը` պարզել է, որ գողացվել է 1.300.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ մոտ 2.5 տոննա բենզին։
Տուժող Սանամ Հարոյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2012թ. մարտի 13-ին իր հանգուցյալ ամուսնու եղբայրը` Սամվել Կարապետյանը, ով ղեկավարում է Արագածոտնի մարզի Ներքին Սաս¬նաշեն գյուղում գտնվող, իրեն պատկանող բենզալցակայանի աշխատանքները, հայտնել է, որ բեն¬զալցա¬կայանից գողացվել է շուրջ 750 լիտր բենզին և դիզելային վառելիք։
Վկա Սամվել Կարապետյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Արագածոտնի մարզի Ն.Սասնա¬շեն գյուղում գործող, հանգուցյալ եղբոր ընտանիքին պատկանող բենզալցակայանից, որի աշխա¬տանք¬ները ղեկավարում է ինքը, 2012թ. մարտին անհայտ անձը գողացել է 450.000 ՀՀ դրամ արժո¬ղութ¬յամբ մոտ մեկ տոննա դիզելային վառելիք, որի մասին ինքը հայտնել է հանգուցյալ եղբոր կնոջը` Սանամ Հարոյանին, ապա` ոստիկա¬նութ¬յանը։
Վկա Վրեժ Խաչատրյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ բենզինի և դիզելային վառելիքի վաճառք իրականացնող «Ալեքս Ֆյուել» ՍՊ ընկերությունում զբաղեցնում է տնօրենի պաշտոնը։ 2012թ. մար¬տին իրեն է մոտեցել անծանոթ մի երիտասարդ, ներկայացել Գևորգ անունով և առաջարկել է բենզին։ Պայմանավորվել են առուվաճառքն իրականացնել վաճառքի գնից 300 ՀՀ դրամ էժան։ Այդպես, 2012թ. մարտից մայիսի 15-ն ընկած ժամանակահատվածում, ոչինչ չկասկածելով, Գևորգից գնել է շուրջ 3.800 լիտր բենզին, 2.600 լիտր դիզելային վառելիք` ընդհանուր նրան վճարելով 2.650.000 ՀՀ դրամ գումար։ Այդ ընթացքում միմյանց հետ հեռախոսակապ են հաստատել իր 094-582333 և Գևորգի 055-319818 բջջային հեռախոսահամարներով։ Գևորգը մի քանի անգամ բենզին լիցքավորելու համար լցակայան է եկել «ԲՄՎ-X5» մակնիշի ավտոմեքենայով, որի պետհամարանիշը դժվարացել է վերհիշել։ Հետա¬գայում միայն հարցաքննության հրավիրվելուց հետո է տեղեկացել, որ Գևորգի հանձնած բենզինն ու դիզելային վառելիքն եղել են գողացված։
Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն` որի Վրեժ Խա¬չատրյանն իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց լուսանկարներում պատկերված անձանցից ճա¬նաչել է Գևորգ Անանյանին` հայտարարելով, որ նրանից է գնել վերոնշյալ էժան վառելանյութը։
Վկա Նարինե Անանյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2011թ. ապրիլի 27-ին` ժամը 13.20-ին, իր 094-516136 բջջային հեռախոսահամարին է զանգահարել ամուսինը` Դավիթ Անանյանը և հայտնել, որ գիշերն եղբայրների հետ փորձանքի մեջ է ընկել։ Նույն օրն իրեն հրավիրել են ոստիկանություն, որտեղ տեղեկացել է, որ Անանյանները 2011թ. ապրիլի 26-ի լույս 27-ի գիշերը բեզինի և դիզելային վառե¬լիքի գողություն են կատարել Էջմիածին-Երևան ավտոճանապարհի վրա գտնվող բենզալցակա¬յանից։
Վկա Գառնիկ Պապոյանի ցուցմունքով` այն մա¬սին, որ 2011թ. ապրիլի 27-ին` առավոտյան, իրեն զանգահարել է աղջիկը` Նարինե Անանյանը և տեղե¬կացրել, որ ոստիկանսւթյան աշխատակից¬ները խուզարկություն են կատարում նրանց բնակա¬րանում։ Անմիջապես գնացել է նրանց տուն։ Այնուհետև` նույն օրը, 094-506537 բջջային հեռախո¬սահամարից իր 091-506537 բջջային հեռախոսա¬հա¬մարին է զանգահարել դստեր ամուսինը` Դավիթ Անանյանը, հայտնել, որ 2011թ. ապրիլի 27-ի գիշերն երկու եղբայրների հետ փորձանքի մեջ է ընկել և խնդրել է ուշադիր լինել նրա ընտանիքի նկատ¬մամբ։ Խու¬զարկությունից հետո Նարինեի հետ գնացել է ոստիկանություն, որտեղ իրեն հայտնի է դարձել, որ ապրիլի 27-ի գիշերը Դավիթն ու նրա երկու եղ¬բայր¬ները` Ռուսլան և Գևորգ Անան¬յան¬ները, գողություն են կատարել Էջմիածին-Երևան ավտոճա¬նա¬պարհի վրա գտնվող բենզալցա¬կայա¬նից։
Վկա Սամվել Մարտիրոսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ իր «Ֆորդ տրանզիտ» մակ¬նիշի, 29 ԼՏ 649 համարանիշի ավտոմեքենան, որը հաշվառված է փեսայի` Արման Արզումանյանի անվամբ, 2012թ. փետրվարին 10.500 ԱՄՆ դոլար գումարով վաճառել է Վարդան Այվազյան տվյալներով ներ¬կայացած անձնավորությանը, ով ընդհանուր գումարից պարտք է մնացել 2200 ԱՄՆ դոլար։ Պարտք մնացած գումարի մի մասը` 1.000 ԱՄՆ դոլարը, Վարդանը վճարել է 2012թ. ապրիլի կեսերին և պայմա¬նավորվել են ավտոմեքենայի վաճառքի ձևակերպումը կատարել մնացած գումարը մինչև 2012թ. հունիսի 28-ը վճարելուց հետո։
Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի` վկա Սամվել Մարտիրոսյանն իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց լուսանկարներում պատկերված ան¬ձանցից ճանաչել է Դավիթ Անանյանին` հայտարարելով, որ 2012թ. փետրվարին այդ անձն է իրե¬նից գնել է «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենան, որի ընթացքում ներկայացել է Վարդան Այվազ¬յանի տվյալներով։
Վկա Արման Արզումանյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2011թ. կեսերին կնոջ հայրը` Սամվել Մարտիրոսյանը, Վրաստանի Հանրապետությունից Հայաստան է ներմուծել «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենա, որը ձևակերպել է իր անվամբ։ 2012թ. փետրվարին Սամվել Մարտիրոսյանն ավտո¬մեքենան վաճառել է Վարդան անունով մի երիտասարդի, որին ինքը տեսել է մեկ անգամ։
Վկաներ հայր և որդիներ Աշոտ, Գուրգեն և Լևոն Բաբայանների ըստ էության նույնաբովանդակ ցուցմունքներով` այն մասին, որ իրենց տան հարակից տարածքում զբաղվում են հնամաշ ավտոմեքե¬նաների ապամոնտաժման աշխատանքներով։ 2009թ. ամռանը Դիլիջան քաղաքի մի բնակչից գնել են «ԲՄՎ» 08 ԼՍ 589 հաշվառման համարանիշներով անսարք մի ավտոմեքենա, որը կանգնեցրել են իրենց տան մոտ` հաշվառման համարանիշները թողնելով վրան։ 2012թ. մայիսի 27-ին ոստիկա¬նությունից տեղեկացել են, որ 08 ԼՍ 589 համարա¬նիշներն անհայտ անձինք գողացել և տեղադրել են «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմե¬քենայի վրա։ Թե երբ է այդ գողությունը կատարվել, տեղյակ չեն։
Ամբաստանյալներին առաջադրած մեղադրանքը մեղադրող կողմն ապացուցված է համարել նաև նախաքնությամբ ձեռք բերված հետևյալ ապացույցների գնահատման արդյունքներով.
Իրեղեն ապացույց ճանաչված հանցագործության միջոցի` «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 29 ԼՏ 649 համարանիշի ավտոմեքենայի և դրա սրահի խուզարկությամբ հայտնաբերված և առգրավված, հանցագործության հետքեր կրող իրերի, մասնավորապես`
- 08 ԼՍ 589 հաշվառման համարանիշների առկայությամբ, որոնք գողության փորձի ժամանակ տեղադրված են եղել «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի վերոնշյալ ավտոմեքենայի վրա,
- 29 ԼՏ 649 հաշվառման համարանիշների, GRZ-32D հաշվառման մեկ համարանիշի, 20 լիտր տարողությամբ վառելիքի տարայի կապույտ մեկ կափարիչի, պոլիէթիլենային կանաչ տոպրակների, հագուստների առկայությամբ, որոնք նախատեսված են եղել գողություն կատարելու ժամանակ օգտա¬գործելու համար,
- 5սմ երկարությամբ ռետինե թափանցիկ խողովակի առկայությամբ, որի գործածմամբ հորերից հանել են վառելանյութը,
Դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ, ինչպես նաև այդ զննության ժամանակ հայտ¬նաբերված և իրեղեն ապացույց ճանաչված առարկաների առկայությամբ` համաձայն որոնց Արա¬գա¬ծոտնի մարզի Ագարակ գյուղում 2012թ. մայիսի 26-ին կատարված քննչական այդ գործո¬ղության արդյունքում հայտնաբերվել են`
- 220 լիտր տարողությամբ կապրոնե 11 տակառներ, 20 լիտր տարո¬ղությամբ 19 կապ¬րոնե տարաներ` նախատեսված գողացվող վառելանյութը լցնելու և տեղափոխելու հա¬մար,
- սև և սպիտակ ռետինե խողովակներ` նախատեսված հորերից վառելանյութ հանելու և տա¬րաների ու տա¬կառների մեջ լցնելու հա¬մար,
- բաց կանաչ պոլիէթիլենային տոպրակներ, զինվորական դաշտային համազգեստից կարված պայուսակ, դրա մեջ` ռետինե սև գույնի խողովակ, կպչուն թափանցիկ ժապավեններ, տար¬բեր չափերի քանդող բանալիներ, աքցան, պտուտակահան, տղամարդու երկարաթև շապիկ, ինչպես նաև տուժող Արմեն Հարությունյանի ներկայացրած պոմպը` նախատեսված գողութ¬յան ընթացքում հորից վառե¬լանյութի արտամղման համար։
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության 2011թ. հուլիսի 19- թիվ 11-1433 եզրակացութ¬յամբ, համաձայն որի` 20 լիտր տարողությամբ պոլիմերային 244 տարաներում առկա ընդ¬հա¬նուր 946 լիտր ծավալով դիզելային վառելանյութի մեծածախ շուկայական արժեքը 2011թ. ապրիլի 17-ի դրութ¬յամբ կազմել է 387.860 ՀՀ դրամ, 3.266 լիտր եվրոդիզելային վառելանյութինը` 1.404.380 ՀՀ դրամ։
Դատահետքաբանական փորձաքննության 2012թ. հունիսի 20-ի թիվ 981 եզրակացությամբ, համաձայն որի` Արագածոտնի մարզի Ներքին Սասնաշեն գյուղում գործող բենզալցակայանի զննութ¬յան ժամանակ պահեստարանի դռան մոտ հայտնաբերված կախովի փականն անսարք վի¬ճակում է, որի իրանի, լեզվակի և աղեղնակի վրա առկա են պինդ, մետաղյա առարկաների ներգործության հետևան¬քով առաջացած հետքեր և վնասվածքներ։ Ներգործության հետևանքով վնասվել, ներհրվել և կոտրվել է կողպեքի իրանը և լեզվակը, ծռվել և դեֆորմացվել է վերջինիս աղեղնակը, ինչի հետևանքով կողպեքը բացվել է։
Դատաձգաբանական, դատաքիմիական և մատնադրոշմային համալիր փորձաքննության 2011թ. հունիսի 21-ի թիվ 1015 եզրակացությամբ, համաձայն որի` փորձաքննության ներկայացված երկու պարկուճ¬ները (հայտնաբերվել և առգրավել են Կոտայքի մարզի Պռոշյան գյուղի Չաուշի 51 հասցեում կատար¬ված դեպքի վայրի զննմամբ) հանդիսանում են «ՊՄ» և «ԱՊՍ» ատրճանակների համար նախա¬տեսված գործարանային արտադրության 9մմ տրամաչափի մարտական փամփուշտների բաղկա¬ցուցիչ մասեր` կրակված պարկուճներ, կրակված են միևնույն զենքից և պիտանի են կրակող զենքի նույնացման համար։ Ներկայացված պարկուճները կրակված են ինքնաշեն զենքից կամ գործա¬րանային զենքից, որի հետք առաջացնող որոշ դետալներ ինքնաշեն են կամ ձևափոխված։
Փորձաքննության ներկայացված չորս գնդակները, որոնք հայտնաբերվել և առգրավել են տու¬ժող Գագիկ Միրզոյանին պատկանող «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» ավտոմեքենայի փոր¬ձաքննութ¬յամբ (1 գնդակ), վերջինիս մարմնից (2 գնդակ) և տուժող Վահե Միրզոյանի մարմնից (1 գնդակ), հանդիսանում են «ՊՄ» և «ԱՊՍ» ատրճանակների համար նախատեսված գործարանային ար¬տադրութ¬յան 9մմ տրամաչափի մարտական փամփուշտների բաղկացուցիչ մասեր` կրակված գնդակ¬ներ, կրակված են աջ թեքվածության չորս ակոսանի փողով միևնույն զենքից և պիտանի են կրա¬կող զենքի փողի, հետևաբար` նաև զենքի նույ¬նացման համար։
Տուժող Գագիկ Միրզոյանի հագուստները` սպորտային վերնազգեստի ձախ թևքի վրա առկա N1 և N1.1 վնասվածքներն հանդիսանում են իրար շարունակությունը կազմող հրազենային-գնդակային մուտքի և ելքի վնասվածքներ, պատճառվել են պղինձ պարունակող, հավանաբար 9մմ տրամաչափի գնդակով, լիցքի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս տարածությունից կամ արգելաշերտի միջով, վերից վար, ձախից աջ ուղղությունից կատարված մեկ կրակոցի արդյունքում։ Վերջինիս սպորտային վերնազգեստի, երկարաթև սվիտերի և անթև շապիկի վրա առկա N2, N2.1, N2.2 իրար շարունակությունը կազմող վնասվածքները և N3, N3.1, N3.2 իրար շարունակությունը կազմող վնասվածքները հրազենային-գնդակային մուտքի կույր վնասվածքներ են, պատճառվել են պղինձ պարունակող հավանաբար 9մմ տրամաչափի գնդակներով, լիցքի լրացուցիչ գործոնների ազդեցութ¬յան սահմաններից դուրս տարածությունից կամ արգելաշերտի միջոցով կատարված երկու կրակոց¬ների արդյունքում։ N2 կամ N3 վնասվածքներից որևէ մեկը կարող է հանդիսանալ սպորտային վեր¬նազգեստի ձախ թևքի վրա առ¬կա N1 և N1.1 վնասվածքների շարունակությունը։
Տուժող Վահե Միրզոյանի հագուստների` բաճկոնի և երկարաթև սվիտերի վրա առկա N1 և N1.1 վնաս¬վածքներն հանդիսանում են իրար շարունակությունը կազմող հրազենային-գնդակային մուտքի կույր վնասվածքներ, պատճառվել են պղինձ պարունակող, հավանաբար 9մմ տրամա¬չափի գնդակով, լիցքի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս տարածությունից կամ արգելաշերտի միջով կատարված մեկ կրակոցի արդյունքում։ Վերջինիս անթև շապիկի և սպորտային անդրա¬վար¬տիքի զննությամբ հրազենային բնույ¬թի որևէ վնասվածք չի հայտնաբերվել։
Տուժող Գագիկ Միրզոյանի վարած «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՏՕ 698 հ/հ ավտոմե¬քենայի առջևի ձախ դռան վրա առկա վնասվածքն հանդիսանում է հրազենային-գնդակային մուտքի կույր վնասվածք, պատճառվել է պղինձ պարունակող, հավանաբար 9մմ տրամաչափի գնդակով, լիցքի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս տարածությունից, դրսից ներս, քիչ հետևից առաջ, ձախից աջ, գրեթե հորիզոնական` քիչ ներքևից վերև ուղղությունից կատարված մեկ կրակոցի արդյունքում։
Տուժող Վահե Միրզոյանի վարած «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՏ 334 հ/հ ավտոմեքենայի և գործով ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանի վարած «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հ/հ ավտոմե¬քե¬նաների փորձագիտական հետազոտությամբ հրազենային բնույթի վնաս¬վածք¬ներ, չեն հայտնաբերվել։ Նույն եզրակացության համաձայն` «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հ/հ ավտոմեքենայի ձախ դռանը հարող հատվածներից և առաստաղից վերցված բինտե խծուծի վրա հայտնաբերվել են կրա¬կոցի արգասիքներ։
Տուժող Գագիկ Միրզոյանի վարած «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՏՕ 698 հ/հ ավտոմե¬քենայի դռների և առաստաղների հարակից հատվածներից վերցված բինտե խծուծների վրա, ինչպես նաև տուժող Գագիկ Միրզոյանի հագուստների` սպորտային վերնազգեստի, երկարաթև սվիտերի և անթև շապիկի վրա այրված կամ կիսայրված վառոդի մասնիկներ, մրի, քսայուղերի, անտիմոնի և պղնձի մետաղացման բնորոշ հետքերը, այսինքն` կրակոց կատարելուն բնորոշ արգասիքները բացա¬կայում են։ Նույն փորձագիտական եզրակացության հետազոտական մասի գրառումներ համաձայն` «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՏՕ 698 հ/հ ավտոմե¬քենայի ձախ դռան ապակին բացակայում է, դրա շրջանակի եզրերում և սրահի ներսում առկա են ապակու մանր կտորտանքներ։
Դատաձգաբանական փորձաքննության 2012թ. օգոստոսի 2-ի թիվ 1271 եզրակացությամբ, համաձայն որի` գործով ամ¬բաստանյալ Դ.Անանյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված գործարա¬նային ար¬տադրության 9մմ տրա¬¬մաչափի «ԻԺ-70-01» մոդելի ջնջված համարներով սպոր¬տային վար¬ժանքային ատրճանակը պի¬տանի է կրակոցներ կատարելու համար, հանդիսանում է հրազեն։ Այդ ատրճանակից են կրակված նույն քրեական գործով դեպքի վայրի` «Ամիգո» խաղատան հարևանությամբ գտնվող տարածքի զննութ¬յան ընթացքում հայտնաբերված 9մմ տրամաչափի երկու պարկուճները (Դատաձգաբանական, դատաքիմիական, մատնադրոշմային փորձաքննության 2011թ. հունիսի 21-ի թիվ 1015 եզրակացությումում նշված պարկուճները), տուժող Վահե Միրզոյանի մարմնից վիրահատությամբ հեռացված և առգրավված 9մմ տրամաչափի գնդակը և Գագիկ Միրզոյանի մարմ¬նում հայտնաբերված և առգրավված նույն տրամաչափի երկու գնդակները, ինչպես նաև Գագիկ Միրզոյանի «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի ձախ դռան մեջ հայտնաբերված նույն տրամաչափի գնդակը։ Գործով ամբաստանյալ Դ.Անանյանի տան խուզարկությամբ հայտնաբերված գործարանային արտադրության 9մմ տրա¬մա¬չափի (9x18 ՊՄ) 2 մարտական փամփուշտները, որոնք եղել են նշված ատրճանակում, նախատեսված են «ՊՄ» և «ԱՊՍ» ատրճանակների համար, կրակելու նպատակով պիտանի են, հանդիսանում են ռազմամթերք։ Դրանք կարող էին կրակվել նաև ներկա¬յացված «ԻԺ-70-01» մոդելի սպորտային-վարժանքային ատրճանակից։
Դիակի դատաբժշկական փորձաքննության 2011թ. հունիսի 3-ի թիվ 139 եզրակացությամբ` հա¬մա¬ձայն որի` տուժող Գագիկ Միրզոյանի մահը վրա է հասել հեմոռագիկ շոկից, որը հետևանք է ձախ թոքի, ստո¬ծանու, ձախ երիկամի, փայծաղի վնասումներով կրծքավանդակի ձախ կեսի հրազենային գնդա¬կային թափանցող, կույր, կոմբինացված թորակոաբդոմինալ վնասվածքների (թվով երկու) հետևանքով առաջացած ներքին արյունահոսության։ Տվյալ հետևությունը հիմնավորվում է ինչպես առկա բժշկա¬կան փաստաթղթերի գրառումների, դատահյուսվածքաբանական ուսումնասիրություն¬նե¬րի տվյալների վրա, այնպես էլ դիակի դատաբժշկական փորձաքննության ընթացքում հայտնաբեր¬ված ձախից միջկողային մկաններում վնասվածքների ձախ թոքի վնասվածքի, ստոծանու կարված վնասվածքի, հետորովայնային տարածության արյունազեղման, փորձաքննությանը ներկայացված հեռացված օրգան¬ների միջանցիկ գնդակային վնասվածքների առկայությամբ։ Ըստ բժշկական փաստաթղթերի գրառումների` հրազենային գնդակային երկու մուտքի անցքերը, որոնք ենթարկվել են վիրաբու¬ժա¬կան մշակման, գտնվել են կրծքվանդակի ձախ կեսի կողմնային մակերեսին միջին անութային գծով հինգերորդ միջկողային տարածության մակարդակով, հետին անութային գծով յոթերորդ միջկողում։ Ըստ բժշկական փաստաթղթերի գրառումների` հրազենային գնդակներ հայտնա¬բերվել են աջ հարերիկա¬մային բջջանքից, աջից տասներորդ կողից ցած մկաններից թիակային գծով։ Նույն եզրակացության համաձայն` հաշվի առնելով նշված նկարագրությունը, կարելի է ենթադրել, որ վերքա¬յին խողովակներն ունեն ձախից աջ, վերևից ներքև ուղղություն։ Նշված վնասվածքները պատճառվել են կենդանության օրոք, գնդակով լիցքավորված հրազենից արձակված կրակոցներից, հնարավոր է որոշման մեջ քննիչի ներկայացված ժամանակ (2011թ. ապրիլի 27-ին) և հանգա¬¬մանքներում (հրա¬զենով արձակված կրակոցների հետևան¬քով), Գ.Միրզոյանի մահվան անմիջական պատճառի հետ գտնվում են ուղղակի անմի¬ջական կապի մեջ։ Հրազենային գնդակային մուտքի անցքերի վիրաբու¬ժա¬կան մշակման ենթարկված լինելու պատճառով որոշել, թե ինչ հեռավորությունից են կատարվել կրակոցները, հնա¬րավոր չէ։ Նշված վնասվածքները ստանալու պահին Գագիկ Միրզո¬յանը կարող էր գտնվել բոլոր հնա¬րավոր դիրքերում, բացի կրծքավանդակի ձախ կեսի կողմնային մակերեսով որևէ կարծր, պինդ առար¬կայի կիպ հպված լինելուց։ Կենդանի անձանց մոտ նման վնաս¬վածքը սովորաբար պատճառում է առող¬ջության ծանր վնաս։ Ըստ առկա բժշկական փաստաթղթերի գրառումների` Գ.Միրզոյանի մահը վրա է հասել 2011թ. ապրիլի 28-ին` ժամը 12։00-ին։
Դատաբժշկական փորձաքննության 2011թ. մայիսի 3-ի թիվ 45/հ եզրակացությամբ, համաձայն որի` տուժող Վահե Միրզոյանի ստացած մարմնական վնասվածքը ձախից թորակաբդոմինալ հրա¬զենային գնդակային թափանցող կույր վնասվածքի ձևով, պատճառվել է գնդակով լիցքավորված հրազենի կրակոցից արձակված գնդակի ներգործությամբ (որն ըստ բժշկական փաստաթղթերի գրա¬ռումներ` հայտնաբերվել է գոտկային մկաններում), հնարավոր է որոշման մեջ քննիչի ներկա¬յաց¬րած ժամանակ (2011թ. ապրիլի 27-ին) և հանգամանքներում (հրազենով արձակված կրակոցի հետևան¬քով), որը Վ.Միրզոյանի առողջությանը պատճառել է կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս։ Վ.Միրզոյանի մոտ վերքային խողովակն ունի ձախից աջ, վերևից ներքև ուղղություն, որի մուտքի անցքը գտնվում է կրծքավանդակի ձախ կեսի կողմնային մակերեսին, վերքային խողովակի ընթացքով վնասվել են ձախ թոքի ստորին բիլթը, ստոծանին, փայ¬ծաղը, ձախ երիկամը, որոնք էլ բերել են ձախա¬կողմյան հեմոթորաքսի և հեմոպերիտոնեումի առա¬ջաց¬ման։
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության 2011թ. հուլիսի 19-ի թիվ 11-1433 եզրակացութ¬յամբ, համաձայն որի` տուժող Գագիկ Միրզոյանին պատկանող, վերջինիս վարած «Միցուբիշի Պա¬ջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՏՕ 698 հաշվառման համարանիշի ավտոտրանսպորտային միջոցին պատ¬ճառ¬ված վնասի չափը դեպքի օրվա` 2011թ. ապրիլի 27-ի դրությամբ կազմում է 140.000 ՀՀ դրամ։
Դատահետքաբանական և նյութագիտական համալիր փորձաքննության 2011թ. հուլիսի 15-ի թիվ 11-1558 եզրակացությամբ, համաձայն որի` «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 հաշ¬վառման համարանիշի ավտոմեքենայի առջևի ձախ անվաթևի և անվահեծի վրա առկա, թարմ վաղե¬մությամբ վնասվածքները, որոնք ուղեկցվում են ներհրվածքով և բաց գույնի ներկի շերտանստվածքով, ունեն առջևից հետ ուղղվածություն և ամենայն հավանականությամբ առաջացել են «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 համարանիշի ավտոմեքենայի աջ կողային հատվածի հետ փոխադարձ հպանցիկ շփման մեջ մտնելու արդյունքում։ «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 հ/հ ավտոմեքենայի առջևի ձախ անվաթևի վնասված հատվածի ներկածածկույթի արտաքին շերտի մակերեսին առկա է օտար ավտոմեքենայի ներկածածկույթի սպիտակ գույնի շերտ, որն ունի ընդհանուր սեռային պատ¬կանելիություն գործով ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանի վարած «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 համարանիշի ավտոմեքենայի աջ դռան ներկածածկույթի արտաքին` սպիտակ գույնի շերտի հետ։ «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի աջ դռան վրա առ¬կա վնասված հատվածի ներկածածկույթի արտաքին սպիտակ գույնի ներկածածկույթի վրա առկա է օտար ավտոմեքենայի ներկածածկույթի անգույն թափանցիկ շերտ, որն ունի ընդհանուր սեռային պատ¬կանելիություն «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի վերոնշյալ ավտոմեքենայի առջևի ձախ ան¬վաթևից վերցված ներկա¬ծածկույթի արտաքին` անգույն թափանցիկ շերտի հետ։
Տուժող Վահե Միրզոյանին պատկանող բենզալցակայանի և դրա հարակից տարածքի զննութ¬յան արձանագրությամբ, համաձայն որի` 2011թ. ապրիլի 27-ին իրականացված քննչական այդ գոր¬ծո¬¬¬¬¬ղության ըն¬թացքում պարզվել է, որ բենզալցակայանի պահեստային մասում տեղադրված բենզա¬տա¬¬րաների կափարիչները քանդված վիճակում են։ Զննության արդյունքում հայտնա¬բերվել և առգրավ¬¬վել են պլաստ¬մասե 25 դատարկ տարաներ, պոլիէթիլենային պարկ, դրա մեջ` ինքնաշեն պոմպ` ամրաց¬ված 35 մետր երկարությամբ ռետինե և պլաստմասե խողովակներով, մեկ զույգ օգտա¬գործ¬¬ված ռե¬տինե ձեռ¬նոց, երեք բանալի, մեկ հարթաշուրթ, մեկ պտուտակահան, յոթ մանեկ, երեք հեղյուս, երկու տափ¬օղակ, երեք պլաստմասե կափարիչ, 5.5 սմ տրամաչափի ռետինե 72 շրջանակներ, տարբեր չափերի ռետինե և պլաստմասե խողովակներ։
Տուժող Արմեն Հարությունյանի` Արագածոտնի մարզի Ագարակ գյուղում գտնվող բենզալցա¬կայանի և տան բակի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` տան բակի զննության ընթաց¬քում` 2012թ. մայիսի 26-ին, հայտնաբերվել են 11 տակառներ, 20 լիտր տարողությամբ կապրոնե 19 տարաներ` իրենց կափարիչներով, ռետինե խողովակներ, 20 լիտր տարողությամբ երկու տարաներ` լցված բենզինով, սպոր¬տային պայուսակ, դրանում` աքցան, պտուտակահան, պոլիէթիլենային տոպ¬րակ¬ներ։ Վերոնշյալ բեն¬զալցա¬կա¬յանից շուրջ 800 մետր հեռավորության վրա` Աշտարակ-Գյումրի ավտոճանապարհին հա¬րա¬կից տարածքում, դեպի այգիներ տանող հողածածկ ճանապարհին, հայտ¬նա¬բերվել է 08 ԼՍ 589 հաշվառ¬ման համարանիշները կրող «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքե¬նան` դռները և բեռ¬նախցի¬կը կողպված վիճակում։
«Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի խուզար¬կութ¬յան արձանագրությամբ, համաձայն որի` դեպքի վայրի մոտակայքում կայանած, 08 ԼՍ 589 հաշվառման համարանիշներով ամ¬րակցված այդ ավտո¬մե¬քենայի առջևի աջ նստատեղի հետնամասից հայտ¬նաբերվել են 29 ԼՏ 649 հաշվառման համա¬րանիշներ, ինչպես նաև Արագածոտնի մարզի Ագարակ գյուղում գտնվող բեն¬զալցա¬¬¬կայանի և տուժող Արմեն Հա¬րութ¬յունյանի տան բակի զննության ըն¬թաց¬քում հայտնա¬բերված նույ¬նատիպ առար¬կա¬ներ, մասնա¬վո¬րա¬պես` ավտոմեքենայի աջ նստա¬տեղի մոտ` 20 լիտր տարո¬ղութ¬յամբ տարա¬ների կապույտ գույնի կա¬փարիչ, աջ նստատեղի գրպա¬նիկից` 5սմ երկա¬րությամբ ռետինե թափանցիկ խողո¬վակ։
Դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` զննության պահին` 2012թ. մա¬յիսի 20-ին, Երևան - Գյումրի ավտոճանա¬պար¬հի 62-րդ կիլոմետրին կից, «Ճախրկանք» ՍՊ ընկե¬րութ¬¬յանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստարանի մուտքի դռան կախովի փականն եղել է ծռված և բացված, մուտքի դռան շրջանակի օղից կախված վիճակում, իսկ զննության մասնակից, գոր¬ծով տու¬ժող Հակոբ Գալեյանը հայտարարել է, որ անհայտ անձը բենզալցակայանի պահեստա¬րան է մուտք գործել և գողություն կատարել այդ փականը կոտրելու միջոցով։
Երևան - Գյումրի ավտոճանապարհի Ն.Սասնաշեն գյուղի խաչմերուկում գտնվող բենզալցա¬կա¬յանի և դրա պահեստային մասի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` զննության պահին` 2012թ. մարտի 12-ին, պահեստարանի դռան փականները բացակայել են։ Զննության մասնակից Սամվել Կարապետյանը հայտարարել է, որ վառելանյութի պահեստարանի կախովի փականը անհե¬տացել է գողությունից հետո, իսկ պահեստահորերի վրա տեղադրվող մետաղյա վրադիրները եղել են կողքի դրված վիճակում։
Գործով ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին պատկանող տանը, կից շինությու¬նում և անասնագոմում կատարված խուզարկության արձանագրությամբ, համաձայն որի` 2011թ. ապ¬րիլի 27-ին Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղում կատարված քննչական այդ գործողության ժա¬մանակ հայտ¬նաբերվել և առգրավվել են 20 լիտր տարողությամբ պլաստմասե 258 տարաներ, որոնցից 244-ում եղել են հեղուկ նյութեր։
Գործով ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի` Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղում գտնվող տանը կատարված խուզար¬կության արձանագրությամբ, համաձայն որի` 2012թ. հուլիսի 13-ին ամբաս¬տան¬յալների հայր Մհեր Անանյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական այդ գործողության արդյուն¬քում տան բակում` ծածկի տակ գտնվող փռի վերևի մասում` հողի մեջ, հայտնաբերվել և առգրավվել է պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ գտնվող փակաղակի վրա 70-01 գրառմամբ արտաքնա¬պես «Մակա¬րով» տեսակի ատրճանակի նմանվող ատրճանակ, դրա փամփուշտատուփում` երկու փամ¬փուշտ¬ներ։
Գործով ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձա¬րարության արձանագրությամբ, համաձայն որի` 2012թ. հուլիսի 13-ին կատարված քննչական այդ գործողության ընթացքում վերջինս մատնացույց է տվել Էջմիածին - Երևան ավտո¬ճանա¬պարհից դեպի «Մուսալեռ» տպարան տանող խաչմերուկի վրա գտնվող Վահե Միրզոյանին պատկանող բենզալցա¬կայանը, Արագածոտնի մարզի «Ագարակ» գյուղում գտնվող բենզալցակայանը, Երևան - Աշտարակ ավտոճանապարհի 14-րդ կմ վրա գտնվող «Միկա» բենզալցակայանը` հայտա¬րարելով, որ Դավիթ և Ռուսլան Անանյանների հետ այդ բենզալցակայաններից (բացի Ագարակ գյուղում գտնվող բենզալցա¬կայանից) է կատարել վառելանյութի գողություններ, իսկ Ագարակ գյուղում գտնվող բենզալցակա¬յա¬նից գողության փորձը կատարել է բացառապես Դավիթ Անանյանի հետ։ Փորձարարության ընթաց¬քում Գ.Անանյանը մատնացույց է արել նաև «Ամիգո» խաղատան հարևա¬նությամբ գտնվող տա¬րածքը` հայտարարելով, որ Դավիթ Անանյան այդ վայրում է կրակել իրենց հե¬տապնդողների վրա։
Գործով ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձա¬րա¬րության արձա¬նագրությամբ, համաձայն որի` 2012թ. հուլիսի 13-ին կատարված քննչական այդ գործողության ընթացքում վերջինս նախ` մատնացույց է արել Արարատի մարզի Սուրենավան գյու¬ղում գտնվող բենզալցակայանը` հայտարարելով, որ նշված բենզալցակայանից կատարել է գողութ¬յուն, ապա` Էջմիածին-Երևան ավտոճանապարհից դեպի «Մուսալեռ» տպարան տանող խաչմերուկի վրա գտնվող Վահե Միրզոյանին պատկանող բենզալցակայանը` հայտա¬րարելով, որ նշված բեն¬զալցա¬կայանից Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ կատարել է գողություն¬ներ, այնուհետև` Էջմիածին քաղաքի Անդրանիկի 93 տան հարևանությամբ գտնվող ավտովերանորոգման բացօթյա կետի տարածքը` հայտարարելով, որ նշված վայրում գտնվող ապամոնտաժված ավտոմեքենայի վրա¬յից է հանել համարանիշը։ Գործով ամբաստանյալ Դ.Անանյանը մատնացույց է արել նաև Արա¬գա¬ծոտնի մարզի Ագարակ գյուղում գտնվող բեն¬զալցակայանը` հայտարարելով, որ նշված բենզալցա¬կա¬յանից ինքն ու Գևորգ Անանյանը փորձել են գողանալ բենզին, սակայն դիմել են փախուստի, քանի որ նկատվել են, Արագածոտնի մարզի Վերին Սասնաշեն գյուղում գտնվող, «Հոպպոյի մոտ» կոչվող խորտկարանի հարևանությամբ գործող բենզալցակայանը` հայտարարելով, որ նշված բենզալցակա¬յանից միայնակ կատարել է գողութ¬յուն, Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհին գտնվող «Ամիգո» խաղա¬տան հարևանությամբ գտնվող վայրը` հայտարարելով, որ հետապնդողները կրակել են իրենց ուղղությամբ, որից հետո միայն ինքը կրակել է հետապնդողների ուղղությամբ, վերջապես նաև` Աշտա¬րակի խճուղի 14 հասցեում գտնվող «Միկա» բենզալցակայանը` հայտա¬րա¬րելով, որ նշված բենզալցա¬կայանից ևս Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ կատարել են վառե¬լանյութի գողություն։
Գործով ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի մասնակցությամբ կատարված (հերթական) քննչա¬կան փորձա¬րա¬րության արձանագրությամբ, համաձայն որի` 2012թ. օգոստոսի 2-ին կա¬տարված քննչական այդ գործողության ընթացքում վերջինս մատնացույց է արել Երևան - Գյումրի ավտո¬ճա¬նա¬պարհի Ն.Սասնաշենի խաչմերուկի վրա գտնվող «Սանամ Հարոյան» անհատ ձեռնարկատիրոջը պատկանող բեն¬զալցա¬կայանը` հայտարարելով, որ նշված բենզալցակայանից միայնակ կատարել է դիզելային վառե¬լանյու¬թի գողութ¬յուն։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, հանցագործության միջոց հանդիսացած «Ֆորդ տրանզիտ» մակ¬նիշի 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի առկայությամբ և 2011թ. մայիսի 19-ին իրականացված դրա զննության արձանագրությամբ։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 հաշվառման հա¬մարանիշի ավտոմեքենայի առկայությամբ (որով տուժող Գագիկ Միրզոյանը 2011թ. ապրիլի 27-ին հետապնդել է մեղադրյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին), և դրա զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` ավտոմեքենայի արտաքին զննությամբ հայտնաբերվել են դրսից ներս կատարված կրակոցների հետքեր` առջևի ձախ դռան վրա մուտքի անցք, փամփուշտի գնդակին նմանվող մետա¬ղական առարկա և նույն դռան ապակու մանրացված կտորներ։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի առկայությամբ, որով տուժող Վահե Միրզոյանը 2011թ. ապրիլի 27-ին հետապնդել է մեղադրյալներ Դավիթ և Գևորգ Միրզոյաններին, և դրա զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` զննության պահին ավտոմեքենայի վրա հայտնաբերվել է կրակոցի հետքին նմանվող հետք։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, հանցագործության միջոց հանդիսացած «Վազ 21213» մակնիշի 11 ՕՕ 459 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի առկայությամբ, որով Դավիթ, Գևորգ և Ռուս¬լան Անանյանները սկզբնական շրջանում տեղափոխել են գողության կատարման համար գործած գործիքներն ու իրերը, ինչպես նաև գողոնը (գողացած վառելիքի)։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, հանցագործության միջոց հանդիսացած, գործով ամբաստանյալ Կոլյա Մաիլյանին պատկանող «Վազ 2121» մակնիշի 15 ՏՏ 894 համարանիշի ավտոմեքենայի առկա¬յությամբ, որով վերջինս, 2012թ. մայիսի 26-ին պարտակելով հանցագործություն կատարած Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին, նրան Արագածոտնի մարզից դեպի Գյումրի տանող ավտոճանա¬պարհի սկզբնա¬մասից տեղափոխել և հասցրել է Երևան` Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքում Դավիթ և Գևորգ Անանյանների վարձակալած բնակարան։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված «ԻԺ 70-01» մոդելի, ջնջված համարներով հրազեն հանդիսացող սպորտային վարժանքային ատրճանակի առկայությամբ, որով «Ամիգո» խաղատան մոտակայքում Դավիթ Անանյանը կրակոցներ է արձակել նախ` Վահե, ապա Գագիկ Միրզոյանների ուղղությամբ, ինչպես նաև ռազ¬մամթերք հանդիսացող մարտական երկու փամփուշտների առկայութ¬յամբ, որոնք եղել են այդ ատրճանակի փամփշտատուփում` այն Դավիթ Անանյանի տնից խուզարկությամբ հայտ¬նա¬բերելու պահին։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված` դեպքի պահին տուժողներ Գագիկ և Վահե Միրզոյանների կրած հագուստների առկա¬յությամբ, որոնց վրա առկա են ընդհանուր երեք կարկոցների հետևանքով առա¬ջա¬ցած հրազենային վնասվածքներ, «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 հաշվառման համա¬¬րանիշի ավտոմեքենայի դռան մեջ հայտնաբերված մեկ, վերոնշյալ տուժողների մարմիններից հայտ¬նաբերված ևս երեք գնդակների, ինչպես նաև դեպքի վայրի` «Ամիգո» խաղատան հարևա¬նութ¬յամբ գտնվող տարածքի զննության արդյունքում հայտա¬բերված երկու պարկուճների առկայությամբ։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված` ամբաստանյալներ Անանյանների տան խուզարկությամբ հայտ¬նաբերված 283 տարաների և դրանցում առկա 946 լիտր դիզելային վառե¬լանյութի և 3.266 լիտր եվրո¬դիզելի, 43 հատ 20 լիտր տարողությամբ պլաստմասե դատարկ տարաների, պոմպի, 35 մետր երկա¬րութ¬յան ռետինե և պլաստմասե խողովակի, մեկ զույգ օգտագործված ռետինե ձեռնոցի, 3 բանա¬լիների, հարթաշուրթի, պտուտակահանի, յոթ մանեկների, երեք հեղյուսների, երկու տափօղակների, երեք պլաստմասե կափարիչների, 5.5 սմ տրամաչափի ռետինե և պլաստմասե յոթա¬նասուներկու շրջանակների, տարբեր չափերի ռետինե, պլաստմասե խողովակների առկայությամբ, որոնք նախա¬տեսված են եղել վառելիքի գողության, տեղափոխման և պահեստավորման համար։
Որպես ապացույց ճանաչված` Կոլյա Մաիլյանի կողմից օգտագործվող 055-313166 բջջային հե¬ռա¬խոսահամարի վերծանումներով և դրանց զննության արձանագրությամբ, համաձայն որոնց` Արա¬գածոտնի մարզի Ագարակ գյուղում կատարած գողության անհաջող փորձից հետո` 2012թ. մայիսի 26-ին, գործով ամբաստանյալ Կոլյա Մաիլյանը ժամը 04.16-ից մինչև 04.55-ն ընկած ժամանակահատ¬վածում թվով 8 հեռախոսային զանգեր է ստացել և ընդհանուր 289 վայրկյան տևողությամբ հաղոր¬դակցվել Գևորգ Անան¬յանի հետ` վերջինիս 055-319818 բջջային հեռախոսահամարից կա¬տարված հեռա¬խո¬սազանգերի մի¬ջոցով։
Որպես ապացույց ճանաչված` Ռուսլան, Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հեռախոսազանգերի վերծանումներով և դրանց զննության արձանագրությամբ, համաձայն որոնց` գողության կատարման օրերին, մասնավորապես` 2011թ. մարտի 10-ին և 24-ին (տուժող Վ.Միրզոյանի բենզալցակայանի պահեստային մասից), 2011թ. ապրիլի 6-ից 8-ը ընկած ժամանակահատվածում (Սուրենավանում գտնվող տուժող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության բենզալցակայանի պահեստային մասից), ապրիլի 16-ի գիշերը և ապրիլի 20-ի լույս 21-ի գիշերը( Աշտարակի խճուղու վրա գտնվող տուժող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության բենզալցակայանի պահեստային մասից), ապրիլի 26-ի լույս 27-ի գիշերը (տուժող Վ.Միրզոյանի բենզալցակայանի պահեստային մասից կատարված վերջին գողության և տուժող Գ.Միրզոյանի սպանության օրը) նրանց միջև կայացել են փոխադարձ բազմա¬թիվ հեռախոսային զանգեր, որոնք ըստ տեղանշման տվյալներ (Cell-ID)` սպասարկվել են Կոտայքի մարզի Քասախ գյուղի բարձրունքում, Արա¬րատի մարզի Սուրենավան և Բանավան, «Զվարթնոց» օդանավա¬կայանի և Արմավիրի մարզի Փա¬րաքար գյուղի բարձունքում գտնվող ալեհավաքների կողմից։ Նույն այդ վերծանումների համաձայն` Դավիթ Անանյանը 077-506237 հեռախոսահամարից զանգահարել և հաղորդակցվել է Արա Խարազ¬յանի հետ` վերջինիս 094- 817555, կնոջ Նարինե Անան¬յանի հետ` նրա 094-516136, կնոջ հոր` Գառնիկ Պապոյանի հետ` վերջինիս 091-506537 հեռախոսա¬հա¬մար¬ներով։
Գործով ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների կողմից կազմակերպված խմբի մյուս անդամ Ռուսլան Անանյանի հետ ՀՀ տարբեր մարզերից բենզինի և դիզելային վառելիքի գողություն¬ներ կատարելու հանգամանքը նախաքննական մարմինն հիմնավորված է համարել նաև Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից 2012թ. սեպտեմբերի 25-ին կայացված և որպես ապացույց ճանաչած դատավճռով, որի համաձայն` Ռուսլան Մհերի Անանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նա¬խա¬¬տեսված հանցագործության կատարման մեջ։
3. Դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները և դրանց գնահատումը.
Նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ա¬պա¬ցույցների հա¬մադրման և գնահատման արդյունքներով Դատա¬րանն ապացուցված (հաստատ¬ված) է համարում հետևյալը.
Դավիթ Անանյանը, առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութեր գո¬ղա¬նա¬լու նպա¬տակով նախապես միավորվելով իր եղբայրներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ, ստեղծել են կազմակերպված կա¬յուն խումբ, որից հետո խմբի կազմում կամ Դավիթ Անանյանն առանձին մուտք գործելով շինություններ` ՀՀ տարբեր մարզերում գործող բենզալցակա¬յաններ (մեկ դրվագով նաև բնա¬կարան)` գաղտնի հափշտա¬կել են առանձ¬նապես խոշոր և խոշոր չափերի բենզին և դիզե¬լային վառե¬լանյութ, կատարել նաև գողության փորձ, իրացրել գողոնի մեծ մասը, որպիսի գործողություններն արտա¬հայտվել են հետևյա¬լում.
Դավիթ Անանյանը կազմակերպված խմբի անդամներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ 2011թ. մարտի 10-ից 24-ն ընկած ժամանակահատվածում ապօրինաբար մուտք են գործել Էջմիածին- Երևան ավտոճանապարհից դեպի «Մուսալեռ» տպարան տանող խաչմերուկի վրա գործող, տուժող Վահե Միրզոյանին պատկանող շինություն` բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից գաղտնի հափշտա¬կել են 1.114.840 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 1.450 լիտր դիզելային վառելիք և 1.238 լիտր «պրե¬միում» տեսակի բենզին, այն համապատասախան տարաներով տեղափոխել և տեղադրել են իրենց անձնական օգտագործման «Վազ 21213» մակնիշի 11 ՕՕ 459 համարանիշի ավտոմեքենան և հեռացել։
2011թ. ապրիլի 6-ից 8-ն ընկած ժամանակահատվածում Դավիթ Անանյանը կազմակերպված խմբի անդամներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ ապօրինաբար մուտք են գործել Արարատի մարզի Սուրենավան գյուղի սկզբնամասում գործող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատ¬կա¬նող շինություն` բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 1.092.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 2.600 լիտր դիզելային վառելիք, որը համապատաս¬խան տարա¬ներով տեղադրելով Վանաձոր քաղաքի բնակիչ Արա Խարազյա¬նին պատկանող, ժամանա¬կա¬վո¬րապես իրենց վստահված «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշի ավ¬տո¬մեքենան` դիմել են փախուստի։
2011թ. ապրիլի 16-ից 20-ն ընկած ժամանակահատվածում Դավիթ Անանյանը կազմակերպված խմբի անդամներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ ապօրինաբար մուտք են գործել Երևան քա¬ղաքի Աշտարակի խճուղի 14 հասցեում գործող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատ¬կանող շինություն` բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից գաղտնի հափշտա¬կել են խոշոր չափի` 1.600.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 4.025 լիտր դիզելային վառելիք, որը համապատաս¬խան տարաներով տեղափոխելով և տեղադրելով «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հաշվառման հա¬մա¬րանիշի ավ¬տոմեքենան` դիմել են փախուստի։
Ավելին, կազմակերպված խմբի շրջանակներում շարունակելով իրենց հանցավոր գործու¬նեութ¬յունը` 2011թ. ապրիլի 21-ի գիշերը խմբի նույն կազմով ապօրինաբար մուտք են գործել Աշտարակի խճուղի 14 հասցեում գտնվող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող շինություն` բեն¬զալցա¬կայանի պահես¬տա¬յին մաս, որտեղից գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 868.725 ՀՀ դրամ ընդ¬հանուր արժո¬ղությամբ 2.145 լիտր դիզելային վառելիք, որն համապատաս¬խան տարաներով տեղափոխելով և տե¬ղադրելով «Ֆորդ տրանզիտ» մակ¬նիշի 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշի ավ¬տոմեքենան` դի¬մել են փախուստի։
2011թ. ապրիլի լույս 27-ի գիշերը` ժամը 2.00-ի սահմաններում, Դավիթ, Ռուսլան և Գևորգ Անան¬յան¬¬ները գողություն կատարելու նպատակով վերստին ապօրինաբար մուտք են գործել տուժող Վահե Միրզոյանին պատկանող շինություն` բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից զգալի չափի` 261.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 300 լիտր բենզին և 300 լիտր դիզելային վառելիքը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ դրանք լցրել են համապատասխան տա¬րաների մեջ, տեղափոխել և տեղադրել են Ռուսլան Անանյանի մոտեցրած «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի մեջ։ Նախորդ երկու գողություններից հետո տե¬ղադրված ահազանգ¬ման համակարգի ազդանշանով վերոնշյալ բենզալցակայանին մոտեցած և գողության ընթացքին հետևող Վահե Միրզոյանը «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 համարանիշի ավտոմեքենայով, վերջինիս կանչով նույն վայր մոտեցած նրա եղբայրներ Գագիկ և Սարո Միրզոյանները, համապատասխանաբար` «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակ¬նիշի 13 ՍՕ 698 համարանիշի և «Սուբարո ֆորեստեռ» մակնիշի 20 ՕԼ 546 համարանիշի ավտո¬մե¬քենաներով, արագընթաց մոտեցել են «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմե¬քե¬նային` փորձելով փակել փախուստի հնարավոր ճանապարհը և բռնել գողություն կատարող անձանց։ «Ֆորդ տրան¬զիտը» վարող Գևորգ Անանյանին և Դավիթ Անանյանին մի կերպ հաջողվել է մեքե¬նայով խուսա¬նավել շրջափակումից և դիմել փախուստի, իսկ Ռուսլան Անանյանը թաքնվել է բենզալցակայանի մոտ գտնվող բետոնե ցանկապատի հետևում։ Սարո, Գագիկ և Վահե Միրզոյան¬ները տևական ժամանակ ավտոմեքենաներով հե¬տապնդել են Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին` փորձելով Երևան քաղաքում, ինչպես նաև դեպքի Աշտարակ տանող ճանապարհահատվածում իրենց վարած ավտոմեքենաներով շրջափակման մեջ գցել «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմե¬քե¬նան և կանգնեցնել այն, սե¬փա¬կան ուժերով բռնել գողերին և վերադարձնել իրենց գույքը։
Արդեն Երևան-Աշտա¬րակ ավտոճա¬նապարհի սկզբնամասում Գագիկ Միրզոյանին հաջողվել է առաջ անցնել «Ֆորդ տրանզիտից», որին հաջորդել է նույն արագությամբ ընթացող Սարո Միրզոյանի վարած «Սուբարո» մակնիշի ավտոմեքենան։ «Ամիգո» խաղատան մոտ, Դավիթ Անանյանը կատա¬րած գողութ¬յունը թաքցնե¬լու, նրանց հետապնդողների կողմից չբռնվելու և չբա¬ցահայտ¬վելու նպատակով ապօրի¬նաբար կրած 9 մմ տրա¬մա¬չափի «ԻԺ-70-01» մոդելի ջնջված համար¬ներով սպորտային-վար¬ժան¬քային, սակայն հրազեն հանդիսացող ատրճանակով հե¬տապնդող տուժողներին սպանելու ուղղակի դիտավորությամբ «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի աջա¬կողմյան առջևի աջ դռան իջեցված պատուհանից նախ մեկ կրակոց է արձակել գողերի հետապնդմանը միացած, «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 համարանիշի ավտոմեքենայով «Ֆորդից» մոտ 1.5 մետր միջկողային տարա¬ծության վրա երթևեկող, իրենց մեքենային գրեթե հավասարված Վահե Միրզոյանի ուղղութ¬յամբ, որի հետևանքով արձակված գնդակը «Վազ 2107» մակնիշի ավտոմեքենայի առջև ձախ դռան բաց պատուհանով սլացել և ձախ թոքի ստորին բլթի, ստոծանու, փայծաղի, ձախ երիկամի հրազենային` վնասվածքներ է պատճառել նրան` առաջացնելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս։ Հրազե¬նային վնասվածք ստանալու պատ¬ճառով Վ.Միրզոյանը հետապնդումն անմիջապես դադարեցրել է, կանգ¬նեցրել ավտոմեքենան և հետ մնացել «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենայից, որի հետևանքով Դավիթ Անանյանը, իր կամքից անկախ հանգա¬մանքներով, զրկվել է նրան սպանելու հանցավոր դի¬տավո¬րութ¬յունը մինչև վերջ հասցնելու հնարավորությունից։ Դրանից քիչ անց` արագությունը գցել և գրեթե նույն միջկո¬ղային հեռավորությամբ վերադասավորվել է մինչ այդ «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմե¬քենայի առջևով «Միցու¬բիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 համարանիշի ձախակողմյան ղեկավարման ավտո¬մեքե¬նայով ընթացող տուժող Գագիկ Միրզոյանը։
Կատարած գողությանն իրենց մասնակցությունը թաքցնելու, հետապնդողների կողմից չբռնվելու և չբացա¬հայտվելու շարժառիթով հետապնդողներին սպանելու միասնական դիտավորությամբ Դավիթ Անանյանը Վ.Միրզոյանին ուղղված նպատակային առաջին կրակոցից գրեթե անմիջապես անց ևս երեք կրակոցներ է արձակել Գագիկ Միրզոյանի ուղղությամբ, որի հետևանքով արձակված գնդակները կոտրել-փշրել են «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի առջևի ձախ դռան ապակին, դիպել Գ.Միրզոյանին` պատճառելով կյանքի հետ անհա¬մատեղելի երկու մուտքային հրազենային ծանր վնաս¬վածքներ և վնասելով Գագիկ Միրզոյանի ձախ թոքը, ստոծանին, ձախ երիկամը և փայ¬ծաղը, առաջացրել մահվան հանգեցրած ներքին արյունահո¬սություն։
«Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնի¬շի ավտոմեքենայի առջևի ձախ դռան վրա Դավիթ Աննան¬յանի կատարած մյուս կրակոցի, ինչպես նաև Գ.Անանյանի կողմից «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի մեքենան վարելու գործո¬ղություն¬ների հետևանքով հանրավտանգ եղանակով, դիտա¬վո¬րությամբ Գագիկ Միրզոյանին պատ¬ճառվել է նաև զգալի չափի` ընդհանուր 140.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Ստացած հրազենային վնաս¬վածքներից հետո Գագիկ Միրզոյանը, ինչպես նաև վերջինիս եղբայր Սարո Միրզոյանը հետապնդումը ևս դադարեցրել են, որի հետևանքով Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հաջողվել է «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայով դիմել փախուստի և ի վերջո ստանալ գողացված վառելիքը տնօրինելու հնարավորություն։
Ստացած հրազենային վնասվածքներից առաջացած արյունահոսությունից Գագիկ Միրզոյանը 2011թ. ապրիլի 28-ին` ժամը 12-ին, հիվան¬դա¬նոցում մահացել է, իսկ հետապնդող Վահե Միրզոյանին ևս սպանելու Դավիթ Անանյանի միաս¬¬¬նական հան¬¬ցավոր դիտավորությունը նրա կամքից անկախ հան¬գա¬մանքներով` Վ.Միրզոյանի կողմից հրա¬զենային վնաս¬¬վածք ստանալու հետևանքով վա¬րած մեքե¬նան կանգնեցնելու և «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի հե¬տապնդու¬մը դադա¬րեցնելու, նրան այդ կապակցությամբ ցուցաբեր¬ված պատշաճ բժշկական օգնության պատճառով մինչև վերջ չի հասցվել, հաջողվել է փրկել նրա կյանքը։
Գիտակցելով վերոնշյալ դեպքի օրը «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենային ամրակցված 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշով արագորեն բացահայտվելու անխու¬սափելիությունը` գողութ¬յանն Անանյան եղբայրների, իսկ Միրզոյանների կյանքի նկատմամբ կատարած ոտնձգությանն իր մաս¬նակցությունը թաքցնելու դիտավորությամբ, նախապես ազատվելով վերոնշյալ ավտոմեքենայից, նույն օրը` ժամը 6.30-ից 7.00-ի սահմաններում, Դավիթ Անան¬յանը Վա¬նաձոր քաղաքից դեպի Ստե¬փա¬նավան տանող ավտոճանապարհի սկզբնամասում հանդիպել է «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի սեփականատեր, իր բարեկամ Արա Խա¬րազյանին, որից այդ ավտոմեքենան վերցրել էր իրեր տեղափոխելու պատրվակով, վերջինիս համոզել և դրդել է սուտ մատնության, որի հետևանքով մոտ չորս ժամ անց` նույն օրվա ժամը 11.15-ին, Ա.Խարազյանը ներկայացել է ՀՀ ոստիկա¬նության Վանաձորի բաժին և գիտակցելով իր տրամադրած տեղեկատ¬վության ակնհայտ կեղծ լինելը` հանցագործության մասին հաղորդում է տվել առ այն, թե իբր անհայտ ան¬ձը 2011թ. ապրիլի 26-ին` ժամը 23.30-ից մինչև լույս 27-ի գիշերը` ժամը 7.00-ն ընկած ժամանա¬կա¬հատ¬վածում Վանաձոր քաղաքից փախցրել է «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշի իր ավտոմեքենան։
Սկսած 2011թ. ապրիլի 30-ից հետախուզման մեջ գտնվելու պայմաններում Դավիթ Անանյանը 2012թ. մարտին միայնակ Արագածոտնի մարզի Դավթաշեն համայնքում գործող, «Սանամ Հարոյան» Ա/Ձ-ին պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մասի դռան կախովի փականը կոտրելու միջոցով ապօրինաբար մուտք է գործել այդ շինություն` պահեստ, որտեղ գտնվող երկաթյա տարայից գողացել է զգալի չափի` 450.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ մեկ տոննա դիզելային վառելիք։
Ավելին, կազմակերպված խմբի մյուս անդամ Ռուսլան Անանյանին կալանավորելու պայման¬ներում Դավիթ Անանյանն ու Գևորգ Անանյանը, արդեն երկուսով, վերսկսել են խմբի կազմում վառե¬լանյութի գաղտնի հափշտակությանը միտված իրենց հանցավոր գործունեությունը, մասնավորապես` 2012թ. մայիսի 26-ին` ժամը 2-ի սահմաններում, դեռևս 2012թ. փետրվարին մտացածին անձի` Վարդան Այվազյանի անունով քաղ. Սամվել Մարտիրոսյանից ձեռք բերած նոր փոխադրամիջոցով` «Ֆորդ տրան¬զիտ» մակ¬նիշի 29 ԼՏ 649 համարանիշի ավտո¬մեքենայով, ժամանել են Արագածոտնի մարզի Ագարակ գյուղում գործող, տուժող Արմեն Հարությունյանին պատկանող բենզալցակայանին կից տարածք, ցանկապատն անցնելու միջոցով ապօրինաբար մուտք են գործել նույն բենզալցակայանին կից բնակարան` տուժողի տան բակ, ռետինե խողովակը բենզինի պահեստային տարայի մեջ անցկացնելու միջոցով փորձել են գողա¬նալ խոշոր չափերի` 1.390.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժո¬ղութ¬յամբ բենզին, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով` Արմեն Հարությունյանի կողմից նկատվելու և հետապնդվելու պատճառով, գողութ¬յունն ավարտին չեն հասցրել, գողության գործիքները, ինչ¬պես նաև «Ֆորդ տրանզիտ» մակ¬նիշի 29 ԼՏ 649 համարանիշի ավտոմեքենան թողնելով դեպքի վայրում և դրա մո¬տակայքում` ոտքով դիմել են փա¬խուստի։ Վերջիներիս Երևան քաղաքում վար¬ձակալած նրանց բնակարան է տեղափոխել Գևորգ Անանյանի հեռախո¬սազանգով Արա¬գա¬ծոտնի մարզի վարչական տարածքում գտնվող ճանապարհի համապատասխան վայր իր «Վազ 2121» մակ¬նիշի 15 ՏՏ 894 հաշ¬վառման հա¬մարանիշի ավտոմեքենայով ժամանած Կոլյա Գեղամի Մաիլյա¬նը։
2012թ. մայիսին Դավիթ Անանյանը Արագածոտնի մարզի Վերին Սասնաշեն գյուղի վարչական տարածքում գործող «Ճախրկանք» ՍՊ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մասի մուտքի դռան կախովի կողպեքը կոտրելու միջոցով ապօրինաբար մուտք է գործել շինություն` պահես¬տարան, որտեղից գաղտնի հափշտակել է խոշոր չափի` 1.300.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 2.5 տոննա բենզին։
Բացի այդ, Դավիթ Անանյանը ապօրինաբար ձեռք է բերել, պահել և 2011թ. ապրիլի 27-ին նաև կրել է հրազեն հանդիսացող 9 մմ տրամաչափի «ԻԺ-70-01» մոդելի ջնջված համար¬ներով սպոր¬տային-վարժանքային ատրճանակը, որը 2012թ. հուլիսի 13-ին հայտնաբերվել է Լոռու մարզի Վար¬դաբլուր գյուղում գտնվող նրա տանը կատարված խուզարկության արդյունքներով։
Այսպիսով` Դավիթ Անանյանը կատարել է հանցավոր արարքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Գևորգ Անանյանը` հանցավոր արարքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, իսկ նույն մեղադրանքի հետ առնչվող մեկ այլ գործով դատապարտյալ Ռուսլան Անանյանը` հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով (Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավա¬սության դատարանի դատավճռով)։ Արա Խարազյանի նկատմամբ դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` նրա նկատմամբ համաներման ակտը կիրառելու հիմքով։
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Կոլյա Մաիլյանին ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքին, ապա նրա արարքում բացակայում է այդ հոդվածով նա¬խատեսված հանցակազմը, ուստի վերջինիս անհրաժեշտ է ճանաչել ան¬պարտ և արդարացնել։
Վերոնշյալ հետևությունների Դատարանը հանգեց դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցների գնահատման արդյունքներով.
Ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանն առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում հար¬ցաքննվելիս իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակիորեն` ընդունեց կազմակերպված խմբի կազմում, ինչպես նաև միայն գողություններ կատարելու, ապօրինաբար ձեռք բերած ատրճանակը պահելու և կրելու, սուտ մատնություն կատարելուն դրդելու փաստերը։ Չընդունեց տուժողներ Միրզոյաններին սպա¬¬նելու դիտավորություն ունենալու փաստը` նշելով, որ կրակել է պաշտպանական նկատա¬ռում¬ներով, ասֆալտի ուղղությամբ, այն էլ իրենց ուղղությամբ Գ.Միրզոյանի կատարած կրակոցներին և սպանության սպառնալիքներին ի պատասխան։
Ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանն առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում հար¬ցաքննվելիս իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակիորեն` ընդունեց կազմակերպված խմբի կազմում գո¬ղութ¬յուններ կատարելու փաստը։ Չընդունեց Գագիկ Միրզոյանի սպանությանը և Վահե Միրզոյանի սպանության փորձին որևէ առնչություն ունենալու փաստը` նշելով, որ եղբոր` Դավիթ Անանյանի հետ իր վարած «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայով փորձել են փախնել իրենց հետապնդող տու¬ժողներից, որի ընթացքում էլ Դ.Անանյանը վախեցնելու նպատակով պատասխան կրակոցներ է կա¬տա¬րել, սակայն դրա հետևանք¬ների` Գ.Միրզոյանի մահվան և Վ.Միրոզյանի վիրավորման մասին տեղեկացել են հետագայում։
Ամբաստանյալ Կոլյա Մաիլյանն առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում հար¬ցաքննվելիս իրեն մեղավոր չճանաչեց` նշելով, որ թեև Ալիկ անունով իրեն հայտնի Գևորգ Անան¬յանի հեռախոսային կանչից հետո փոխօգնության է հասել նրան, նրան և վերջինիս եղբորը` Գոռ անունով ներ¬կա¬¬յացած Գևորգ Անանյանին, Աշտարակի մոտ ճանապարհից վերցրել և իր «Վազ 2121» մակնիշի ավտոմեքենայով տեղափոխել է Երևան քաղաքում գտնվող նրանց բնակարան, սակայն նրանց հան¬ցավոր գործունեությունից այդ պահին տեղյակ չի եղել, փոխօգնության ձեռք մեկնելով` նրանց իրավապահներից թաքցնելու նպատակ չի հետապնդել։
Ամբաստանյալ Դ.Անանյանի պատճառաբանություններն ամբողջությամբ, Գ.Անանյանինը` մա¬սամբ անհիմն են և մտացածին, հետապնդում են առավել խիստ պատասխանատվություն և պա¬տիժ նախատեսող հոդվածներով Դավիթ Անանյանին քրեական պատասխանատվությունից զերծ պահելու նպա¬տակ։ Ինչ վերաբերում է սպանություն կատարած Դ.Անանյանին օժանդակելու վերաբերյալ ամբաս¬տանյալ Գևորգ Անանյա¬նի պատ¬ճա¬ռաբանություններին, ապա դրանք ապացույցների բավա¬րար համակցությամբ չեն հերքվել, այդ մեղադրանքով նրան մեղավորությունը դատաքննությամբ հետազոտած ապացույցների բավա¬րար համակցությամբ չի հաստատվել (ապացուցվել) հետևա¬բար` պետք է մեկնաբանվի հօգուտ նրա։ Առաադրված մեղադրանքում իր մեղավո¬րությունն հերքող ամբաս¬տանյալ Կ.Մաիլյանի պատճառա¬բա¬նություն¬ները ևս չեն հերքվել, նրա արարքում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմը։
Վերոնշյալ հետևությունների Դատարանը հանգեց պատ¬շաճ ընթա¬կար¬գերի շրջանակներում դա¬տաքննությամբ հետազոտ¬ված, ստորև թվարկվող ապա¬ցույցների գնահատ¬ման արդյունք¬ներով.
Ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանը Դատարանում հայտնեց, որ 2011թ. ապրիլի 27-ին` ժամը 1-ից 2-ի սահմաններում, Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ գնացել են Մուսալեռի ճանապարհին գտնվող բենզալցակայան` նախկինում կատարած գողության այդ վայրից վերստին գողություն կա¬տարելու նպատակով։ Տարաներն իջեցրել են բենզալցա¬կա¬յանից հեռու, Գևորգը մեքենան վարել է տեսադաշտից հեռու, իսկ ինքն ու Ռուսլանը մոտեցել և բացել են վառելիքի պահեստարանի բերանը, ռետինե խողովակը գցել մեջը ու պոմպով լցրել իրենց հետ բերած տարաները։ Գողությունը սկսել են ժամը 2։00-ին, այն տևել է մոտ 3 ժամ։ Մի քանի տարա բեն¬զին են լցրել, անձրևելու հետևանքով որոշել են բավարարվել դրանով և հեռանալ։ Զանգել են Գևորգին և խնդրել, որ վերջինս մեքենայով մոտենա, տարաները դնեն մեքենան և հեռանան։ Տարաներն ավտոմեքենայի մեջ տեղավորելու ժամանակ, երբ Գևորգը գտնվել է ղեկի մոտ, իսկ Ռուսլանը` դեռևս ցանկապատի մյուս կողմը` նկատել են փողոցի կողմից լույսերը միացրած իրենց կողմն ընթացող մեքենան։ Գևորգը մեքենան տեղից շարժել է, հազիվ է հասցրել ետևի նստատեղին նստել։ Գևորգը փորձել է առաջ ընթանալ, սակայն առջևը մեքենայով կտրել են, փորձել է հետ շարժվել, սակայն երկու մեքենա էլ հետևից են իրենց մեքենան շրջափակել։ Գևորգը փորձել է անցնել ձախ կողմ, այդ կողմը փակել է մեկ այլ մեքենա, երկու մեքենա էլ կանգնած են եղել մեջտեղի մասում։ Այդ պահին բենզալցակայանի մոտից մի քանի հոգի վազքով մոտեցել են իրենց «Ֆորդին»։ «Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդն ատրճանակը հանել և պահանջել է չշարժվել` սպառնալով, որ կկրակի։ Գևորգը փորձել է մեքենան հետ վարել, սակայն չի կարողացել։ Մեքենաներից իջել են և սկսել տարբեր կողմերից հարվածել «Ֆորդին», բայց չի նկատել, թե ինչով են հարվածում, ավելին` կրակել են գետնին` իրենց մեքենայի անվադողի ուղղությամբ։ Կրակոցից Գևորգը վախեցել է, երկու մեքենայի միջնամասից մեքենայով դուրս եկել, ևս մեկ կրակոց լսել են դուրս գալու պահին։ Շարժվել են Երևանի ուղղությամբ, հետ է նայել, տեսել է, որ մի քանի մեքենա իրենց հետապնդում են։ Արգավանդի խաչմերուկն անցնելուց հետո` կամրջի տակ, պատու¬հանը ծեծել և խնդրել է կանգնել, տեղափոխվել է մեքենայի սրահ, նստել վարորդ Գ.Անանյանի կողքին։ «Թթաստանի» թաղամասի մոտ «ԲՎՄ» մակնիշի մի ավտոմեքենա ազդանշան է տվել, ուղևորներից մեկն իրենց հայհոյել և պահանջել է կանգնել, սակայն չեն ենթարակվել և շարժվել են «բանկի» կողմ, աջով ընթացել են ներքև, առջևից մեքենա է դուրս եկել ու ընթացել իրենց ուղղությամբ։ Տեսնելով, որ նրանց ավտո¬մե¬քենաներից է, նորից չեն կանգնել։ Մալաթիայի ճանապարհը բարձրա¬նալիս` «Բանկի խաչմերուկի» մոտ, հետևներից երկու կրակոցի ձայն են լսել, բայց չեն կանգնել։ Ապարան տանող ճանապարհին` մոտավորապես «Կարմիր խաչի» մոտակայքում, լսել են ևս երկու կրակոցի ձայներ։ «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի աջ նստատեղին նստած անձի ձեռքին ատրճանակ է նկատել, այդ մեքենայի միջից կրակոց է կատարվել։ Հասնելով նույն ճանապարհին գտնվող խաղատան մոտ` մեքենաներից մեկը ձախ կողմով խփելով «Ֆորդի» պաշտ¬պանիչ վահանին, անցել է առաջ։ Դրանից հետո ստացվել է այնպես, որ արագությունը չէին կարող փոխել, քանի որ արդեն առջևից ու դիմացից հետապնդողների ավտոմեքենաներն էին ընթանում։ Երբ փորձել են «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենային վազանց կատարել, վերջինիս վա¬րորդը զենքն հանել է ու կրա¬կել օդ, կրակոցից հետո Գևորգը «Ֆորդը» խփել է մայթեզրին և գլուխը կախել։ Իրեն թվացել է, թե կրակոցը դիպել է Գևորգին, մեքենան մտել է խոտածածկույթի (գազոն) մեջ, թեքվելով աջ` նկատել է այդ կողքով ընթացող «Վազ 2107» մակնիշի ավտոմեքենան։ «Ֆորդի» ձախ անվադողերն ընթացել են գազոնների միջով, առջևից ընթացել է «Պաջերոն», աջ կողքից` «Վազ 2107»-ը։ Մեքենայի աջ դռան իջեցված ապակուց տեսել է, որ «Վազ 2107»-ի վարորդը մենակ է, մեքենայի մեջ ուղևոր չկա։ Վերջինս մի պահ թեքվել է աջ կողմ և ինքը կարծելով, թե զենք է հանում, հանել է իր ատրճա¬նակը և մեկ հատ կրակել «Վազ 2107»-ի ուղղությամբ` դեպի ասֆալտը, որից հետո այլևս այդ ուղղությամբ չի նայել։ Իր ատրճանակում այդ պահին եղել է 6 փամփուշտ։ Կրակոցից հետո «Միցուբիշի pաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը դանդաղեցրել է արա¬գութ¬յունը և «Ֆորդի» հետ հավասարվելուց հետո կրակել և գոռացել է, սակայն չի հիշում, թե` ինչ։ Ասֆալտի ուղղությամբ նո¬րից կրակել է, վերջինիս հետ հավասարվելուց հետո նկատել, որ այդ մեքենան աջակողմյան ղեկա¬վարման է, մեքենայի մեջ միայն վարորդն է։ Վերջինս երկու ձեռքով բռնել էր ղեկը, աջ ձեռքով` նաև ատրճանակը։ Ֆորդի» հետ հավասարվելուց հետո «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդն ատրճանակն ուղղել է «Ֆորդի» պատուհանի կողմը։ Ինքը և Գևորգը հետ են քաշվել, կրակոցի ձայն են լսել, որից հետո, առանց նայելու, ինքն էլ է կրակել «Պաջերոյի» ուղղությամբ, սա¬կայն վարորդին վախեցնելու, ոչ թե նրան սպանելու նպատակով։ Իր կարծիքով ասֆալտի վրա կրակել է երկու անգամ, որից հետո «Պաջերոն» իրենց մեքենայից հետ է մնացել։ Հետևից ընթացող մեկ մեքենա մոտ 1-2 կմ հետապնդումը շարունակել է, սակայն ի վերջո թեքվել ու հեռացել է։ Նշեց, որ իրենց հետապնդել են մոտ 40 րոպե տևողությամբ։ Եղբայրները` Գևորգը և Ռուսլանը, տեղյակ չեն եղել, որ իր մոտ զենք կա։ Գևորգը ճանապարհին թեև կրակոցների ձայներ է լսել, բայց չի իմացել, որ նաև ինքն է կրակել, այդ մասին քիչ ավելի ուշ անձամբ է նրան տեղեկացրել։ Նշեց, որ մինչ այդ երբևէ զենք չի օգտագործել, գողությունների ժամանակ հետը չի տարել։ Բենզալցակայանում ատրճանակով չի կրակել, որովհետև գտել է, որ դրա անհրա¬ժեշ¬տութ¬յունը չկա։ Նշեց նաև, որ անվադողի ուղղությամբ մեկ անգամ կրակելով` մտածել է, որ հետապնդողները կվախե¬նան ու կփախչեն։ Նշեց նաև, որ կրակել է ի պատաասխան իրենց ուղղված կրակոցների և սպառնալիքների։
Ամբաստանյալ Դ.Անանյանը նաև նշեց, որ ինքն ու Գևորգ Անանյանը Կոլյա Մաիլյանին այլ անուններով են ներկայացել, քանի որ հետախուզման մեջ գտնվե¬լու պատճառով չեն ցանկացել, որ վերջինս իրենց իրական անուններն իմանա։ Երբ գողության ժա¬մա¬նակ տուժողն իրենց տեսել է, փա¬խուստի են դիմել, եկել են իրենց «Ֆորդի» մոտ, տեսել, որ մոտակայքում անծանոթ մարդիկ կան, ուստի որոշել են թողնել այն ու ոտքով փախչել։ Կոլյային զանգել են այդտեղից, մոտ մեկ ժամ քայլել են Երևան տանող ճանապարհով, այնտեղից պատահական տաքսիով են Երևան հասել, իսկ Կոլյա Մաիլյանին այդ օրը չեն հանդիպել։
Ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանը Դատարանում հայտնեց, որ 2011թ. ապրիլի 27-ի գողության ժամանակ եղել է «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի ղեկին, մայրուղուց մեքենայի լույսեր է նկատել։ Սկսել է աջ կողմով ընթանալ, սակայն «Միցուբիշին» կանգնել է իր դիմացը։ Տեսել է, որ այն աջակողմյան ղեկավարման ավտոմեքենա է, վարորդը միայնակ է։ Փորձել է մեքենան հետ վարել, սակայն հետևից երկու մեքենաներ են կանգնել, փորձել է առաջ գնալ, սակայն մեքենայի շարժիչը հանգել է։ Այդ պահին տեսել է, որ «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը աջ կողմից ատրճանակն հանել և սպառնում է` «կանգնի՛ր, թե չէ, կկրակե՛մ»։ Վարել և մի կերպ մեքենա¬ների շրջափակումից ազատվել է։ Բենզալցակայանի կողմից մի քանի հոգի վազելով մոտեցել են «Ֆորդին», որոնցից մեկը փայտով հարվածել է աջ դիմապակուն, բայց իր առաջ գալուն պես հար¬վածել է մեքենայի դիմացի հատվածին։ Շարժվել և մեքենայով դուրս է եկել Երևան տանող մայրուղի, որից հետո սկսվել է հետապնդումը։
«Բանգլադեշի» կամրջի տակ Դավիթը բեռնախցիկից տեղափոխվել և նստել է իր կողքը։ «Բանկի խաչմերուկում» մյուս մեքենաներն հասել էին իրենց։ Քաղաքից դուրս գալուց ևս կրակոցների ձայներ է լսել, որից հետո «Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենան առաջ է անցել, ատրճանակը դուրս է հանել, անընդհատ կրկնելով` «կանգնի՛ր, կկրակե՛մ», որից հետո մի երկու անգամ կրակել է։ «Ֆորդով» փորձել է առաջ անցնել, սակայն «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենան ընթա¬ցել է դեպի իրենց կողմը, փորձել է փախցնել, դիպչել է մայթեզրին և մի կարճ տարածություն իր մեքենայի ձախակողմյան անվադողերն հայտնվել են «գազոնների» մեջ, այդպես էլ շարունակել է երթևեկել։ Մեքենաները վարել են 100-120 կմ/ժ արագությամբ։ Մայթեզրին հարվածելու պահին գլուխը կարծես թե հարվածել է ղեկին, առավել հստակ չի հիշում։ Չի իմացել, որ Դավիթի մոտ ատրճանակ կա։ Եղանակն եղել է անձրևոտ, եղել է մութ և մի կերպ է վարել ու իր առաջը նայել։ Դավիթը չի ուղղորդել, թե ինչպես, ինչ ուղղությամբ մեքենան վարի, այն վարել է ինչպես կարո¬ղացել է` փորձելով «փրկվել»։ Ատրճանակ տեսել է միայն «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի ձեռքին, ով դեռևս բենզալցակայանի մոտ կրակել է իրենց «Ֆորդի» ուղղությամբ։ Հնարավոր համարեց, որ այն լիներ գազային ատրճանակ` պատճառաբանելով, որ հնարավոր չէր այդքան մոտ տարածությունից կրակել և իրենց չդիպչել։
Նշեց նաև, որ գործով մյուս ամբաստանյալ Կոլյա Մաիլյանի հետ այնքան մտերիմ չէին, որ իրենց կատա¬րած գողությունների վերաբերյալ որևիցե բան նրան պատմեր։ Ընդունեց, որ Կ.Մաիլյա¬նին ներկայացել են Գոռ և Ալիկ անվանումներով, քանի որ նրա հետ ծանոթանալիս արդեն իսկ գտնվել են հետախուզման մեջ, մտածել են, որ կարող է իրենց իրական անունները այլ աղբյուրից լսի և տե¬ղեկանա, որ գտնվում են հետախուզման մեջ։
Ամբաստանյալ Կոլյա Մաիլյանը Դատարանում հայտնեց, որ Անանյանների հետ ծանոթացել է 2012թ. փետրվար-մարտ ամիսներին, եկել են իրենց ձկնաբուծարան` ձուկ գնելու։ Հայտնեց, որ ծանոթանալիս Գևորգ Անանյանը ներկայացել է Ալիկ, իսկ Դավիթ Անանյանը` Գոռ անուններով, միայն քրեական գործի քննության ընթացքում է իրեն հայտնի դարձել Անանյան եղբայրների իրական անունները։
2012թ. մայիսի 26-ին` ժամը 4-ից 5-ի սահմաններում, իր բջջային հեռախոսահամարին է զանգա¬հարել է Ալիկը (Գևորգ Անան¬յանը), հայտնել, որ նրա մեքենան Աշտարակում խափանվել է, մնացել է ճանապարհին, խնդրել է մինչև լուսանալը շուտ գալ Աշտա¬րակ։ Մտածել է, որ վերջինիս հետ է նաև ընկերուհին, համաձայնել է օգնության ձեռք մեկնել նրան։ «Վազ 2121» մակնիշի ավտոմեքենայով մոտ 1 ժամ անց հասել է Գյումրի տանող ճանապար¬հա¬հատված, թեքվել և մոտ 1 կիլոմետր առաջա¬նալով` հանդիպել է ճանապարհին կանգնած Ալիկին և Գոռին (Դավիթ Անանյանին)։ Հետաքրքրվել է, թե որտեղ է նրանց խափանված մեքենան, սակայն խնդրել են հեռանալ` խոստանալով ընթացքում պատմել։ Մտքով անգամ չի անցել, որ վերջիններս բենզին են գողացել և իրեն կանչել են փախուստի դիմելու նպատակով։
Ամբաստանյալ Կ.Մաիլյանը նախաքննական ցուցմունքների հրապարակումից հետո գրեթե ամբող¬ջությամբ պնդեց դրանք, սակայն չընդունեց այն, որ Ալիկի և/կամ Գոռի կողմից տեղում տեղեկացվել է նրանց չհաջողված գողության կատարման մասին։ Նշեց նաև, որ Ալիկի կանչով օգնութ¬յան է գնացել, քանի որ վերջին¬ներս իրենց հերթին ժամանակին իրեն օգնել էին, իր գնած խո¬ղո¬վակները «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտո¬մեքենայով Երևանից տեղափո¬խել էին իրենց գյուղ։ Հաստատեց, որ «ԲՄՎ X5» մակնիշի ավտոմեքենան թեև հաշվառված է այլ անձանց անունով, սակայն պատկանում է Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին` նշելով, որ այն վերջիններս գնել են 13.500 ԱՄՆ դոլարով, թեև այդ գումարից 3.500 ԱՄՆ դոլարն հարկադրված է եղել վճարել անձամբ` վարկ վերցնելու և վաճառողին վճարելու եղանակով, քանի որ թեև Ալիկն ու Գոռը խոստացել էին մեկ ամսում լուծել այդ գումարային խնդիրը, սակայն այդպես էլ դա չեն կատարել։
Տուժող Վահե Միրզոյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2011թ. մարտի 12-ին պարզել են, որ բենզալցակայանում պակասորդ է առկա, որից հետո եղբոր` Գագիկ Միրզոյանի հետ որոշել են կապարակնքել բենզինի գողության հնարավոր տեղամասերը։ 10 օր հետո տեսել են, որ «պլոմբները» բացված են, կրկին պակասորդ է առկա։ Տեղանքը զննել են, հետքերը տեսել, մոտավոր պատկերացրել, թե ինչ ճանապարհով են բենզինը գողացել, որից հետո որոշել են անվտանգության համակարգ տե¬ղադրել։ Տեղադրելուց մեկ ամիս անց` գիշերվա ժամը 2։00-ի սահմաններում, բեն¬զալցակա¬յանի պահեստային մասում տեղադրված անվտանգության համակարգի ազդանշանը գործել է, համապատասխան ահազանգ (հեռախոսազանգ) է եկել իր բջջային հեռախոսահամարի վրա, որից հետո զանգահարել է բենզալցակայանի աշխատակցին` խնդրելով տեսնել, թե ինչ է կա¬տարվում։ Վերջինս տեղեկացրել է, որ տեսնում է «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենա, որից ինչ-որ բան են դա¬տարկում։ Աշխատողին խնդրել է սենյակից դուրս չգալ, լույսերը չմիացնել։ Զանգահարել է Գագիկին ու տեղեկացրել բենզալցակայանում տիրող իրավիճակի մասին։ Գագիկն էլ իր հերթին զան¬գա¬հարել է իրենց մյուս եղբորը` Սարո Միրզոյանին։ Որոշել են դարանակալել մոտակայքում` պարզելու, թե հան¬ցա¬գործներն ինչ ճանա¬պար¬հով են գողությունը կատարում։ 2-2.30 ժամ սպասել են, մինչև նրանք ավարտեն իրենց գործը։ Մութ էր, անձրև էր գալիս։ Եղբայրներով մոտեցել են, սակայն չեն կարողացել «Ֆորդ» մակնիշի մեքենան կանգնեցնել, որից հետո սկսել են հետապնդել գողերին։ Հետապնդել են մինչև Աշտարակի խճուղի, հայտնվել են այն վիճակում, որ Գագիկն ընթացել է նույն մեքենայի առջևից, Սարոն` հետևից, իսկ ինքը մոտեցել է «Ֆորդի» վարորդի հակառակ կողմից։ Պատուհանն իջեցրել և գոռացել է, որ մեքենան կանգնեցնեն, որևէ այլ գործողություն չի կատարել, նրանց չի սպառ¬նացել։ Այդ պահին կրակոցի ձայն է լսել և բոց նկատել։ Ամիջապես զգացել է շնչա¬ռության վատթարացում, գցել է մեքենայի արագությունը և կանգնեցրել։ Իրեն կրակելու ժամանակ իր և կրակողի միջև հեռավորությունը եղել է մոտ մեկուկես մետր։ Կրակելուց հետո իր մեքենան տեղաշարժել է կողքի, Գագիկն է հայտնվել «Ֆորդի» աջ կողմում` մինչև կրակոցն իր զբաղեցրած դիրքում։ Զանգահարել է Սարոյին և ասել, որ վիրավորվել է, նրանից տեղեկացել, որ Գագիկի վրա ևս կրակել են։ Հասել է Գագիկին, նրան տեսել մեքենայի մեջ, տեղեկացել, որ երկու կրակոց է արձակվել վերջինիս ուղղությամբ։ Գագիկը ոտքերը չի զգացել, Սա¬րոյի կանչած շտապ օգնության բրիգադը հիվանդանոց է տեղափոխել Գագիկին, հերթական բրիգադը` նաև իրեն։ Քանի որ իր վարած «Վազ 2107» մակնիշի ավտոմեքենայի առջևի դռան ապակին իջեցրել էր, կրակոցից այն չի վնասվել։ Նշեց, որ «Ֆորդին» հետապնդել են մոտ 20 րոպե, որի ժամանակ մի երկու տեղ են հանցագործներին տեսադաշտից կորցրել։ Հայտնեց, որ հետապնդման ժամանակ ոստի¬կա¬նություն չեն զանգահարել, քանի որ չեն իմացել, թե ում հետ գործ ունեն, որ վերջիններս նաև զինված են։ Հետապնդման գնալիս պաշտպանության համար իրենց հետ որևէ իր չեն վերցրել, քանի որ վստահ էին իրենց ֆիզիկական ուժի վրա, զենք կամ որևէ պաշտպանության միջոց չեն ունեցել, որ իրենց հետ վերցնեին։
Գագիկի վրա կրակել էին երեք անգամ, մեկը` ավտոմեքենայի ձախ դռանը, մյուս երկու կրակոց¬ները, փշրելով «Պաջերոյի» դռան ապակին, դիպել էին Գագիկի սրտի հատվածում։ Նշեց նաև, որ բենզալցակայանի պահեստից կատարված առաջին երկու գողությունների վերաբերյալ որևէ հաղոր¬դում ոստիկանությունում չեն տվել, անձամբ են փորձել պարզել, թե գողերն ովքեր են։ Իր կարծիքով իր վրա կրակողը «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի կողքին նստած անձն էր, քանի որ վարորդը չէր կարող նման բարձր արագությամբ միաժամանակ վարել և կրակել։ Հետագայում Սարոյի խոսքե¬րից է տեղե¬կացել, որ վերջինս նկատել է Գագիկին ուղղված կրակոցները, վերջինիս վարած «Պաջերոյի» դռան առջևի ձախ ապակու կոտրվելը, որից հետո Գագիկը դադարեցրել է մեքենան վարելը, այն կանգնեցրել է ճանապարհի աջ հատվածում։ Սարոն շարու¬նակել է «Ֆորդին» հե¬տապնդել, զանգահարել է Գագիկին, տեղեկանալով, որ վերջինս վիրա¬վորվել է` դադարեցրել է հե¬տապնդումը և վերադարձել։ Սարոյի խոսքերից է նաև տեղակցել, որ «Ֆորդ» մակ¬նիշի ավտո¬մեքենայի վարորդը դանդաղեցրել է ընթացքը` ցանկանալով, որ ինքը ևս ավտոմեքենայով հայտնվի նույն դիրքում, նրա վրա ևս կրակելու նպատակով, սակայն Սարոն, կանխատեսելով դա, նրանց չի հա¬վա¬սարվել։
Տուժող Վ.Միրզոյանը Դատարանում ներկայացուցչի միջոցով ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյան¬ների դեմ ներկայացրեց քաղ. հայց` 1.375.840 ՀՀ դրամ (գողացված վառելիքի մասով), 502.000 ՀՀ դրամ` որպես առողջության վերա¬կանգման համար ծախս, 660.000 ՀՀ դրամ` որպես փաստա¬բանա¬կան ծառայության վրա կատարած ծախս, 200.000.000 ՀՀ դրամ` որպես իր և տուժողի իրավա¬հաջորդ Անահիտ Շահվերդյանի կրած բարոյական վնասի փոխհատուցում։
Վկա Սարո Միրզոյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ դեպքից մեկ ամիս առաջ եղբայրներն իրեն պատմել են, որ բենզալցակայանում գողություններ են կատարվել։ 2011թ. ապրիլի լույս 27-ի գիշերը` ժամը 03։00-ի սահմաններում, ավագ եղբայր Գագիկ Միրզոյանը զանգա¬հա¬րել և տեղեկացրել է, որ բենզալցակայանում գողություն է կատարվում, նա և Վահեն արդեն այնտեղ են, խնդրել, որ ինքն էլ մոտենա։ Ապրում է Չարբախի Շիրակի 4-րդ նրբանցքում, իսկ բենզալցա¬կա¬յանը գտնվում է Փարաքարում` գինեգործարանի խաչմերուկի մոտ։ Եղբոր զանգից հետո դուրս է եկել և ժամը 3։30-ին հասել բենզալցակայանի մոտ։ Փարաքարի կենտրոնական խաչմերուկում «Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ» մեքենայով կանգնած Գագիկն իրեն տեղեկացրել է, որ գողացված բենզինը տեղափոխ¬վելու է «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենայով։ Ժամը 4։00-ի սահմաններում զանգահարել է Վահեն և տեղեկացրել, որ նշված «Ֆորդը» մոտեցել է բենզալցակայանի կողմը։ Վահեն ավտոմեքենայով սպասել է գինեգոր¬¬ծա¬¬րանի մոտ` իրենց տեղեկություն տալու նպատակով։ Բենզալցակայանից մոտ 50 մետր հեռավորության վրա գտնվող շրջադարձից Գագիկը թեքվել է, իրեն առաջարկել գնալ բենզալցա¬կայանի հետևի դաշտում առկա շինության մոտ` դաշտով փախչելու դեպքում հանցագոր¬ծներին բռնելու նպատակով։ Տեսնելով, որ դաշտով փախչող չկա` ինքն էլ է ավտոմեքենայով մոտեցել բենզալցակայանին, տեսել է ոտքով եկող անձի, կանգնել` վերջինիս բռնելու նպատակով։ Այդ պահին տեսնելով, որ «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենան իր կողքով լույսերը միացրած և ազդանշան տալով անցավ, մտածել է, որ եղբայրները նրանց ավտոմեքենաներով կարող է «Ֆորդին» չհասնեն, ուստի թողել է այդ անձին և իր արագընթաց «Սուբառու» մակնիշի ավտոմեքենայով հետապնդել է «Ֆորդին»։ Այդ մեքենային հետապնդել է նաև Գագիկը, Արգավանդի խաչմերուկն անցնելով` հավասարվել է նրան, տեղեկացրել, որ գնում է իրենց առջևից։ Ճանապարհին նաև զան¬գա¬հարել է Գագիկին, ով ասել է, որ իրենք «բանկի» մոտից մտել են «Թթաստանի» սեփական բակերը և իջնում են դեպի շուկայի կողմերը։ Գագիկն իրեն առաջարկել է դիմացի հատվածից մտնել և փակել «Ֆորդի» ճանապարհը, ուստի թեքվել է ծննդատան փողոց, այնուհետև` դեպի ձախ` հաջորդ փողոց դուրս գալու համար, ապա շարժվել աջ, նկատել ընդառաջ շարժվող «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենան, սակայն չի մտածել, որ կարող է նրանք լինեն։ Հասնելով իրեն` «Ֆորդի» վարորդն արագություն է հավաքել, որից հասկացել է, որ իրենց բենզալցակայանից գողություն կատարած անձինք են, վարել է նրանց հետևից։ Այնտեղից է սկսվել հետապնդումը, սակայն մինչև Աշտարակի խճուղի եղբայրներով չեն կարողացել «Ֆորդից» առաջ անցնել։
Միայն Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհին է Գագիկին հաջողվել «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մեքենայով առաջ անցնել «Ֆորդից», որից հետո վերջինս ընթացել է «Ֆորդի» առջևից, ինքը` դրա հետևից` 110-120 կմ/ժամ արագությամբ։ Վահեն աջ կողմից հավասարվել է «Ֆորդին»` այն կանգ¬նեցնելու համար։ Նկատել է «Ֆորդը» կանգնեցնելու վերաբերյալ այդ մեքենայում գտնվող անձանց ուղղված Վահեի ձեռքի ժեստը, որից հետո վերջինս արագութ¬յունը գցել և կանգնել է։ Մտածել է, թե վերջինիս մեքենայի անսարքության հետ կապված խնդիր է ծագել, չի իմացել, որ Վահեն վիրավորվել է։ Գագիկը նորից աջ է ընթացել, որ կանգնեցնի «Ֆորդը», նկատել է Գագիկի մեքենայի աջ կողմի ապա¬կին կոտրվելու պահը (Գագիկի ավտոմեքենայի ղեկը աջակողմյան է)։ Իջեցրել է պատուհանը, լսել կրակոցներ, որից հետո Գագիկն ավտո¬մեքենան կանգնեցրել է։ Զանգահարել է Գագիկին, տեղե¬կացել, որ կրակոցներից մեկը դիպչել է նրա ոտքին, մյուսը` մարմնին։ Նրան հայտնել է, որ Վահեն մոտենում է, իսկ ինքը որոշ տարածություն հետապնդումը շարունակել է, այդ ընթացքում զանգահարել է Երևան քաղաքի ոստիկա¬նության հերթապահ մաս, տեղեկացրել դեպքի մասին` օգնություն խնդրե¬լով։ Հանցագործները թեքվել են Ապարան քաղաքի ուղղությամբ։ Քիչ անց, չի հիշում, Վահեն կամ Գագիկը զանգահարել և խնդրել են շտապ վերադառնալ` նշելով, որ ստացած վնասվածքներից արյունահոսում են։ Զանգահա¬րելով շտապօգնություն` խնդրել է երկու բրիգադ ուղարկել։ Նշեց, որ կրա¬կոց¬ները եղել են «Ամիգո» խաղա¬տան մոտ։ Հետապնդման ժամանակ, երբ ընթացել են 110-120կմ/ժամ արագությամբ, Գագիկին կրակոցների միջոցով կանգ¬նեցնելուց հետո հանցագործները սկսել են ընթանալ 70 կմ/ժամ արագությամբ, որպեսզի հավասարվեն և կրակեն նաև իր վրա, սակայն նրանց ավտոմեքենայի հետևից այնպես է ընթացել, որ կրակել չկարողանան։ Հետապնդման ժամանակ Գագիկին կրակել են «Ամիգո» խաղատան մոտ, մայրուղին ազատ էր, կրակողը եղել է վարորդի կողքի նստատեղի ուղևորը։ Վահեին կրակելու պահը չի նկատել, միայն երեք կրակոցի ձայն է լսել, իսկ Գագիկին ուղղված կրակոցը տեսել է։ Թեև մինչև դեպքը ոստիկաններ կանչելու առաջարկ է արել, սակայն եղբայրները չեն համաձայնել` ասելով, որ իրենց ուժերով կբռնեն գողերին։ Նշեց նաև, որ մայրուղու իրենց ուղեմասով երթևեկելիս, այդ թվում` կրակոցների պահին այլ ավտոմեքենաներ չեն եղել։
Տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանը Դատարանում ըստ էության պնդեց նա¬խաքննա¬կան ցուցմունքը` խնդրելով Անանյան եղբայրների նկատմամբ նշանակել առավելագույն խիստ պատիժ։ Ներկայացուցչի միջոցով Դավիթ և Գևորգ Մհերի Անանյանների դեմ ներկայացրեց քաղ. հայց` 140.000 ՀՀ դրամ չափով (Պաջերոյին պատճառված գույքային վնաս), ինչպես նաև 200.000.000 ՀՀ դրամ` որպես ամուսնու կորստով պայմանավորված բարոյական վնասի փոխհա¬տուց¬ման գումար։
Տուժող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության ներկայացուցիչներ Վլադիմիր Ներսեսյանի և Գառ¬նիկ Բաղդասարյանը Դատարանում ըստ էության պնդեցին իրենց նախաքննական ցուցմունք¬նե¬րը` ամբաստանյալների դեմ ներկայացնելով ընդհանուր 3.590.850 ՀՀ դրամի քաղաքացիական հայց։
Տուժող Հակոբ Գալեյանը Դատարանում ըստ էության պնդեց նախաքննական ցուցմունքը` ամբաս¬տանյալ Դավիթ Անանյանի դեմ ներկա¬յացնելով 1.300.000 ՀՀ դրամի քաղ. հայց։
Տուժող Սանամ Հարոյանը Դատարանում ըստ էության պնդեց նախաքննական ցուցմունքը` ամ¬բաս¬տանյալ Դավիթ Անանյանի դեմ ներկայացնելով 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի քաղ. հայց։
Դատարանում հարցաքննվեցին նաև` սույն գործի մեղադրանքի հետ առնչվող մեկ այլ գործով դատա¬պարտյալ Ռուսլան Անանյանը, տուժող Արմեն Հարությունյանը, վկաներ Մհեր Անանյանը, Արա Խա¬րազյանը, Արմեն Գրիգոր¬յանը, Սամվել Կարապետյանը, Վրեժ Խաչատրյանը, Սամվել Մարտի¬րոս¬¬յանը, Արման Արզու¬ման¬յանը և Աշոտ Բաբայանը, ովքեր տվեցին իրենց նախաքննական ցուց¬մունք¬¬¬նե¬րին ըստ էութ¬յան նույնա¬բո¬վանդակ ցուցմունքներ, որոնք արդեն իսկ ներկայացվել են և ան¬հար¬կի կրկնութ¬յուններից խուսա¬փելու նպատակով վերստին չեն շարադրվում։
Դատարանում հրապարակվեցին և հետազոտվեցին նաև վկաներ Նարինե Անանյանի, Գառնիկ Պապոյանի, Գուրգեն և Լևոն Բաբայանների նախաքննական ցուցմունքները։
Ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքների և մեղադրական եզրակա¬ցութ¬յան հիմ¬քում դրված մյուս ապացույցների` տարաբնույթ քննչական գործողությունների արձանագրությունների, տա¬¬¬րա¬¬տեսակ փորձաքննությունների եզրակացությունների, որպես ապացույց ճանաչված փաս¬տաթղթե¬րի, ինչպես նաև իրեղեն ապացույցների ապացուցողական արժեքին Դատա¬րանը համակող¬մա¬նիորեն անդրադարձել է սույն դա¬տական ակ¬տում («Նա¬խաքննությամբ ձեռք բերված ապացույց¬ների հետա¬զո¬տում և գնահատում» բաժնում), հետևաբար` փաստելով, որ դրանք թույլատրելի և վերա¬բերելի ապա¬ցույցներ են` վերստին չի շարադրում` անհար¬կի կրկնություններից խուսափե¬լու նպա¬¬տա¬¬կով։
4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դա¬տարանն հաս¬¬¬¬տատված համարեց այն, որ`
- ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանն առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ գողանալու նպատակով միավորվել և իր եղբայրներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ ստեղծել են կազմակերպված կայուն խումբ, խմբի կազմում կամ միայնակ շինություն (1 դրվագով` նաև բնակարան) մուտք գործելու եղանակով ՀՀ տարբեր մարզերում գործող բենզալցակայաններից գաղտնի հափշտակել են խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ, կատարել գողության փորձ, ապօրի¬նաբար ձեռք բերած և կրած հրազենով կատարած 4 կրակոցներով` գողությանն իր և եղբայրների մասնակցությունը թաքցնելու նպատակով կատարել է երկու անձանց սպանության փորձ, իր կամքից անկախ հանգամանքներով նույն շարժառիթով սպանել է միայն տուժող Գագիկ Միրզոյա¬նին, դիտա¬վորությամբ հանրավտանգ եղանակով վնասել է ուրիշի գույքը, ապօրի¬նաբար պահել է հրազեն, ինչպես նաև կատարել է սուտ մատնության դրդչություն, այսինքն` մեղավո¬րութ¬յամբ կա¬¬տա¬րել է հան¬ցավոր արարք¬ներ« որոնք հա¬մա¬¬¬պա¬տաս¬¬խա¬նում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
- ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանն իր եղբայրներ Դավիթ և Ռուսլան Անանյանների հետ առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ գողանալու նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբի կազմում շինություն մուտք գործելու եղանակով ՀՀ տարբեր մարզերում գործող բենզալցակայաններից գաղտնի հափշտակել են խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերի բեն¬զին և դիզելային վառելանյութ, նույն խմբի կազմում Դ.Անանյանի հետ կատարել բնակարան մուտք գործելով զուգորդված գողության փորձ, ինչպես նաև հանրավտանգ եղանակով դիտավո¬րութ¬յամբ վնասել է ուրիշի գույքը, այսինքն` մեղա¬վո¬րությամբ կա¬¬տա¬րել է հան¬ցավոր արարքներ« որոնք համա¬պա¬տաս¬¬¬խանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով նախա¬տես¬ված հան¬ցա¬¬գործության հատ¬կանիշ¬ներին։
Ամբաստանյալներից յուրաքանաչյուրը քրեա¬կան պա¬տաս¬¬խա¬նատ¬¬¬վության և պատժի ենթա¬կա է վերոնշյալ հոդվածներով ( հա¬մա¬պատաս¬խան մասերով և կետերով)։
Դատարանը ամբաստանյալ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին առաջադրված մեղադրանքում վե¬րոնշյալ փո¬փո¬¬խությունները կատարելիս հաշվի է առնում ՀՀ քրեա¬կան դատավարական օրենսգրքի 309-րդ հոդ¬վածի պահանջը` այն, որ ամբաս¬տանյալների վիճակը դրանով չի վատթա¬րանում, նրանց պաշ¬պա¬նության իրա¬վունքը չի խախտվում։
Դատարանը փաստում է, որ Դավիթ Անանյանի արարքը չի կարող որակվել որպես երկու անձանց սպանություն (ավարտված տեսակ), քանի որ թեև վերջինս գործել է այլ հանցանքը թաքցնե¬լու միասնական շարժառիթով և երկու անձանց սպանելու ուղղակի դիտավորությամբ, սակայն նրա հան¬ցավոր գործողությունների հետևանքով մահացել է միայն տուժող Գագիկ Միրզոյանը, իսկ Վահե Միրզոյանը նրա կամքից անկախ հանգամանքներով մնացել է կենդանի։ Նման պայմաններում Դա¬տարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Դ.Անանյանի արարքը պետք է որակվի որպես այլ հան¬ցանքը թաքցնելու նպատակով երկու անձանց սպանության փորձ և տուժող Գ.Միրզոյանի սպանութ¬յուն (ավարտված, սակայն դարձյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով)։
Դատարանի համոզմամբ ամբաստանյալ Դ.Անանյանի վերոնշյալ արարքում բացակայում է նաև սպանության` շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարելու հատկանիշը, քանի որ ամբաստանյալներին ավտոմե¬քենաներով հետապնդող տուժողներ Գագիկ և Վահե Միրզո¬յանները կրակոցներին նախորդող պահին իրենց վարած ավտոմեքենաների սրահում եղել են միայ¬նակ, հե¬տապնդման ժամանակ և պայմաններում (ժամը, մթությունը և անձրևային եղանակը) այլ անձանց` վարորդների, հետիոտների և այլոց կյանքի համար ևս վտանգ չի առաջացել ( դատաքննության արդ¬յունքներով նման որևէ տվյալ ձեռք չի բերվել)։
Դատարանը փաստում է, որ սպանության օժանդակության վերաբերյալ մասով ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանին առաջադրված մեղադրանքն ապացուցված չէ, սպառվել են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու և հետազոտելու հնարավորությունները, որպիսի հետևության հանգում է հետևյալ դատողութ¬յուն¬ների և իրավական վերլու¬ծութ¬յուն¬ների արդյունքներով.
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դա¬տա¬վա¬րա¬կան օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունե¬ցող գոր¬ծով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրո¬պա¬կան դատա¬րա¬նի դատական ակտի հիմ¬նա¬վորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յունները, պարտադիր են դատարան¬ների հա¬մար նույ¬նան¬ման փաստական հանգա¬մանք¬ներով այլ գործի քննության ժամանակ։
Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի նախադեպային որոշման մեջ դատարանը համակողմանիորեն անդրադարձել է արարքի քրեաիրավական որակման և ապացուցման հիմնախնդրին` փաստելով, որ քրեական դա¬տա¬վա¬րությունը ճանաչողական գործունեություն է, որն ուղղված է նախկինում տեղի ունեցած դեպքի հան¬գամանքների հետազոտմանը և վերականգմանը։ Քրեադատավարական ճանա¬չողության բովան¬դա¬կության և կառուցվածքի բացահայտումը սերտորեն կապված է ապացուցում հասկացության հետ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ ապա¬ցու¬ցումը՝ գործի օրինական, հիմնավորված և արդարացի լուծման համար նշանակություն ունեցող հան¬գամանքները բացահայտելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է։
Ապացուցման առարկա կամ ապացուցման ենթակա հանգամանքներ հասկացության հետ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրքը կապում է «ապացույցների բավարարություն» հասկա¬ցութ¬յունը, ուստի Վճռաբեկ դատարանն ընդգծել, որ եթե ապացուցման առարկան ցույց է տալիս, թե ինչ է անհրաժեշտ պարզել յուրաքանչյուր քրեական գործով, ապա ապացույցների բավարարությունը կապված է այն ապացուցողական նյութի հետ, որը վերաբերում է ապացուցման առարկային և թույլ է տալիս այդ հանգամանքների մասին գալ արժանահավատ հետևության։ Որոշելով ապացույցների բավարարությունը` վարույթն իրականացնող մարմինները լուծում են քրեական գործի համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքների հետազոտման խորության աստիճանի հետ կապված հար¬ցերը, մասնավորապես այն, թե ի՞նչ աստիճանի պետք է մանրացվի յուրաքանչյուր հանգամանքը, և ի՞նչ ծավալի ապացույցներ են անհրաժեշտ այդ հանգամանքները հավաստի պարզելու և դրա հիման վրա այս կամ այն դատավարական որոշումը կայացնելու համար։
Այսպիսով, ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման շրջա¬նակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապա¬հո¬վեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` այդ հան¬գա¬մանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավոր¬վա¬ծությունն ու պատճառաբանվածությունը։
Ի տարբերություն ապացուցման առարկայի, ապացույցների բավարարություն հասկացության բովանդակությունը քրեական դատավարության օրենսդրությամբ բացահայտված չէ, այսինքն` օրեն¬քում հստակ նշում չկա այն մասին, թե մինչև ե՞րբ պետք է հավաքվեն և հետազոտվեն ապացույցները, որպեսզի յուրաքանչյուր գործով պարզվի ապացուցման առարկան ամբողջությամբ կամ նրա տարրերն առանձին վերցրած։ Բացի այդ, օրենքում սահմանված չէ միասնական չափանիշ առ այն, թե ե՞րբ են ի հայտ գալիս յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման առարկան բացահայտված համարելու հիմքերը։
Վճռաբեկ դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի համակարգային վերլու¬ծութ¬յան հիման վրա արձանագրել է ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդհանուր չա¬փա¬նիշները՝
1) վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունք,
2) դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն,
3) անմեղության կանխավարկած։
Ապացույցների բավարարությունը որոշելու առաջին չափանիշը վարույթն իրականացնող մար¬մինների ներքին համոզմունքն է։ Վերջինիս Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Մ.Հովհան¬նիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ որոշման մեջ և դիրքորոշում ձևավորել այն մասին, որ ներքին համոզ¬մունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գոր¬ծոն¬ների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապա¬ցույց¬ների բավարար հա¬մակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առա¬ջաց¬նի այն վստահությունը, որ ապացույցներն հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ։
Ապացույցները, որոնք հավաքվել և ստուգվել են օրենքին համապատասխան, կազմում են ներ¬քին համոզմունքի այն օբյեկտիվ հիմքը, որն իր դրսևորումն է գտնում ընդունվող որոշումներում։ Թեպետ ապա¬ցույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող լինել կամա¬յա¬կան։ Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակող¬մա¬նի քննությունը։
Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ ներքին համոզմունքը վարույթն իրականացնող մարմնի հա¬մոզ¬մունքն է առ այն, որ առկա ապացույցները բավարար են գործի ճիշտ լուծման համար անհրաժեշտ հանգա¬մանք¬ները բացահայտված դիտելու համար։
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է նաև, որ ապացույցների բավարարությունը չի կարող որոշ¬վել թվաբանական ցուցանիշով, այդ պատճառով ՀՀ քրեադատավարական օրենքն օգտա¬գոր¬ծում է «ապա¬ցույցների համակցություն» հասկացությունը, միևնույն ժամանակ փաստել է, որ ապա¬ցույցները բավարար չեն, եթե`
1) գործում բացակայում է որևէ ապացույց գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հանգամանքի պարզման համար,
2) եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հանգամանքն անհրաժեշտ խորությամբ և լրի¬վությամբ,
3) այդ հանգամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում։
Ապացույցների բավարարությունը որոշելու երկրորդ չափանիշը ՀՀ քրեական դատավա¬րութ¬յան օրենսգրքով սահմանված դատավարական որոշումների հիմնավորվածության և պատճառա¬բան¬վա¬ծութ¬յան պահանջն է։
Քրեական վարույթի ընթացքում ընդունվում են բազմաթիվ դատավարական որոշումներ, որոն¬ցից յուրաքանչյուրը պահանջում է ապացուցման առարկայի մեջ մտնող հանգամանքների ապացուց¬վա¬ծութ¬յան տարբեր աստիճաններ, ընդ որում` մինչդատական վարույթն ամփոփող դատավարական որո¬շում` տվյալ դեպքում մեղադրական եզրակացություն և դատական քննությունն ամփոփող դատա¬վա¬րա¬կան որո¬շում` մեղադրական դա¬տավճիռ կայաց¬նելու դեպքում պա¬հանջ¬վում է այդ հան¬գամանքների հավաս¬տի ապացուցվածություն։
Ապացույցների բավարարությունը որոշելու երրորդ չափանիշը անմեղության կանխավարկածի սկզբունքն է (անմեղության կանխավարկածի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանն իր դիրքորոշումն է արտահայտել Արմեն Բաբայանի և Սուրեն Թումանյանի վերաբերյալ 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 որոշման 14-րդ կետում)։
Վճռաբեկ դատարանն Ա.Բաբայանի և Ս.Թումանյանի վերաբերյալ 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 նախադեպային որոշման մեջ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) դատարանի կարգավիճակի բնու¬թագրական կողմերից մեկն էլ այն է, որ որպես քրեական գործը քննող անկախ և անկողմնակալ մարմին, դատարանը չի կարող հանդես գալ մեղադրանքի կամ պաշտ¬պանության կողմում և պետք է ար¬տահայտի միայն իրավունքի շահերը։ Քրեական գործը քննող դատա¬րանը, պահպանելով օբյեկտիվությունը և անկողմնակալությունը, մեղադրանքի և պաշտպա¬նութ¬յան կողմերի համար պետք է ստեղծի գործի հանգամանքների բազմակողմանի և լրիվ հետազոտման անհրաժեշտ պայմաններ՝ դրանով իսկ ապահովելով մրցակցության սկզբունքի կենսագործումը և հաս¬նե¬լով քրեական դատավարության առջև դրված խնդիրների իրագործմանը»։
Վերոնշյալից հետևում է, որ դատարանը չի կրում մեղադրանքը ապացուցելու կամ քրեական հե¬տապնդման մարմնի թույլ տված թերացումները, բացթողումները վերացնելու պարտականություն։ Ապա¬¬ցուցմանը մասնակցելը դատարանի իրավունքն է, այլ ոչ թե պարտականությունը, մեղադրանքը ապա¬¬ցուցելու պարտականութ¬յունը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ և 124-րդ հոդ¬ված¬ների ուժով կրում են քրեական հետապնդման մարմինները։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն` դատա¬վո¬րը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազն ապացույցները գնա¬հա¬տում են իրենց ներքին համոզ¬մամբ։ Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաս¬տատված ապա¬ցույցի ուժ չունի։ Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննութ¬յան մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապա¬ցույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշա¬նա¬կություն տան՝ մինչև դրանց հետազո¬տումը պատշաճ իրա¬վա¬կան ընթացակարգի շրջանակներում։
Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 2010թ. փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ /0632/01/08 քրեական գործով ՀՀ Վճռա¬բեկ դատարանն այն իրավական դիրքորո¬շում¬ն է ար¬տա¬հայտել, որ «թեպետ ապացույց¬ների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող կամայական լինել։ Դրա հիմ¬քում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգա¬մանք¬նե¬րի լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը։ Ապա¬ցույց¬ների գնահատումն համապատաս¬խան որոշումնե¬րում պետք է արտահայտվի պատ¬ճա¬ռա¬բանական եզրահանգումների ձևով՝ հիմնավորելով, թե ինչու որոշ ապա¬ցույցներ դրվել են որոշման հիմքում, իսկ մյուսները՝ մերժվել են՝ ճանաչվելով ոչ հավաստի»։ Համաձայն նույն նախադեպային որոշման` հակա¬սական ապացույց¬ների առկայության պա¬րա¬գայում, երբ հնա¬րա¬վոր չէ հիմնավորված հետևության հանգել անձի մեղավորության կամ անմեղության և այլ հարցերի վերաբերյալ, վարույթն իրա¬կանացնող մարմինը միայն ապացույց¬ների հետազո¬տությունից և գնա¬հա¬տու¬մից հետո կարող է ապացույցների մի մա¬սին մյուսների նկատմամբ առավելություն կամ նվազ կարևո¬րություն տալ։
Վերոնշյալ մեջբերման լույսի ներքո Դատարանը փաստում է, որ գործն ըստ էության քննող դա¬տա¬րանը կաշկանդված չէ քննվող դեպքի և դրա հանգամանքների, արարքի որակման (բացառությամբ ամբաստանյալի վիճակը վատթարացնելու) վերաբերյալ նախորդ դատավա¬րական փուլերում տրված գնահատականներով, քանի որ ապացույց¬ները գնահա¬տելիս ղեկավարվում է իր ներքին համոզմուն¬քով, ինչը կարող է տրամագծորեն տարբերվել մինչդատական վարույթի ընթացքում նույն ապա¬ցույց¬ներին, դրանց թույ¬լատրե¬լիության, վերաբերե¬լիութ¬յան, գործի լուծման տեսանկյունով` բավարա¬րության վերա¬բերյալ տրված գնահատականներից` պայմանով, որ ապացույցների գնա¬հատումը լինի օրինա¬կան, փաս¬տարկված և պատճառաբանված։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 18-րդ, ինչպես նաև բարձրագույն իրավաբա¬նա¬կան ուժ ունեցող ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ հոդվածների համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավո¬րութ¬յան մա¬սին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գոր¬¬ծին վերաբերող փոխ¬կա¬պակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջութ¬յամբ։ Մեղադ¬րանքն ապացուց¬ված լինե¬լու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն փա¬րատ¬վել ՀՀ քրեադա¬տա¬վարական օրենսգրքի դրույթներին համապատաս¬խան պատ¬շաճ իրա¬վա¬կան ընթա¬ցա¬կար¬գի շրջա¬նակ¬ներում, մեկնա¬բան¬¬վում են հօգուտ մեղադրյալի։ Կասկած¬յալը կամ մեղադրյալը պար¬տա¬վոր չէ ապացուցել իր անմե¬ղութ¬յունը, նրա անմե¬ղության ապացուցման պարտա¬կանությունը չի կարող դրվել պաշտպա¬նութ¬յան կողմի վրա։ Մեղադ¬րան¬քի ապա¬ցուց¬ման և մեղադրյալին ի պաշտ¬պանություն բեր¬ված փաս¬տարկ¬ների հերք¬ման պարտա¬կա¬նությունը կրում է մեղադրանքի կողմը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադ¬րա¬կան դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայաց¬վում է միայն այն դեպ¬քում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորութ¬յունն ապա¬ցուցված է դա¬տա¬կան քննության ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաս¬տանյալի մեղավորությունը կա¬րող է համար¬վել ապա¬ցուց¬¬ված, եթե դատարանը, ղեկա¬վար¬վելով անմեղության կանխավար¬կա¬ծով, հիմնվելով պատ¬շաճ իրա¬վա¬կան ընթացա¬կարգի շրջանակներում դատական քննության ընթաց¬քում գործի հանգա¬մանք¬նե¬րի հետազոտման արդյունքների և դատաքննության ժամանակ հե¬տա¬զոտ¬ված հավաստի ապա¬ցույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատված բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, նույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ։
Վերոնշյալ մեջբերումների և իրավական վերլուծությունների լույսի ներքո Դատարանը փաստում է`
Ըստ մեղադրական եզրակացության և ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշման` «... գողությունից հետո Վահե, Գագիկ և Սարո Միրզոյանները տևական ժամա¬նա¬կով ավտոմեքենաներով հետապնդել են Գևորգ և Դավիթ Անանյաններին, որի ընթացքում, Երևան - Աշտարակ ավտոճանապարհին` «Ամիգո» խաղատան մոտ, Գևորգ Անանյանն «Ֆորդ տրան¬զիտ» մակնիշի ավտոմեքենան վարելիս, եղբոր` Դավիթ Անանյանի կողմից Վահե և Գագիկ Միր¬զո¬յան¬¬ներին կյանքից զրկելու` սպանություն կատարելու համար ստեղծել է նպաստավոր պայմաններ, վե¬րացրել է խոչընդոտները, որի ընթացքում Դավիթ Անանյանն իր կողմից ապօրինաբար ձեռք բերած և կրած ինք¬նաշեն հրազենից «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի աջակողմյան առջևի աջ դռան բաց պա¬տուհանից Վահե և Գագիկ Միրզոյաններին սպանելու դիտավորությամբ չորս կրակոցներ է արձակել ավտոմեքենաներով ընթացող Վահե և Գագիկ Միրզոյանների ուղղությամբ ........»։
Մինչդեռ դատաքննությամբ հետազոտված ապա¬ցույց¬ներով ևս հաստատվեց, որ գործով ամբաս¬տանյալ Դավիթ Անանյանի կողմից կրակոցներն արձակվել են մյուս ամբաստանյալ Գ.Անան¬յանի վարած «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտո¬մեքենայով գողության (փորձի) դեպքի վայ¬րից` բեն¬զալցա¬կայանից փախուստ կատարելու (հետապնդվելու) և այդ նպա¬տակով այն տևական ժամանակ (Երևան-Էջմիածին ավտոճանապարհից մինչև Երևան-Աշտարակ ավտոճա¬նապարհ) վա¬րելու պարա¬գայում` «Ամիգո» խաղատան մոտ։ Առաջին կրակոցը կատարելուն նախոր¬դող պահին` անձրևելու և մթության պայմաններում «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենան ընթա¬ցել է 100-120 կմ/ժ արա¬գությամբ, ճանապարհի սահմանափակ ուղեգոտով (առջևից, աջից և հետևից տուժողների ավտո¬մե¬քե¬նաներով, իսկ ձախից` ծաղ¬կանոցով շրջա¬փակ¬ված վիճակում)։ Ամբաս¬տանյալ Դ.Անանյանն այդ իրավիճակում գտնվել է վարորդ Գ.Անան¬¬յանի կողքի նստա¬տեղին` աջ դռան պատուհանի մոտ, իսկ ամբաս¬տանյալներին բռնելու նպա¬տա¬կով հետապնդող տու¬ժող Վահե Միրզոյանի, կարճ ժամանակ անց` նաև Գագիկ Միրզոյանի ավտո¬մեքե¬նաները «Ֆորդ տրան¬զիտ» ավտո¬մեքենային են մոտեցել (գրեթե հավասարվել) այդ մեքենայի աջ` ամբաս¬տանյալ Դավիթ Անան¬յանի կողմից, մոտ 1.5 մետր հեռա¬վո¬րությունից (ըստ տու¬ժող Վ.Միրզոյանի դատաքննական ցուց¬մունքի), այսինքն` ամբաստանյալ Դ.Անանյանի համար կրակոցներ կատարելու նպաստավոր պայմաններն ստեղծվել են առջևից և ետևից շրջափակված լինելու պարագայում աջ (իր) կողմից նախ` Վ.Միրզոյանի վարած ավտո¬մեքենան մոտենալու, այնուհետև` Գ.Միրզոյանի կողմից արագությունը գցելու և հետապնդումը դադարերած Վ.Միրզոյանի ավտոմեքենայի դիրքն ընդունելու պարագայում, այսինքն` տուժողների չկան¬խատեսած և չգիտակցած գործողությունների հետևանքով, որը չի կարող մեղսագրվել ամբաստանյալ Գ.Անան¬յանին։ Հետևաբար` դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունքներով Դատարանը փաստում է, որ մինչև «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենային աջ կողմից հավասարվելն ու մոտենալն ամբաստանյալ Դ.Անանյանի համար կրա¬կոցներ կատարելու իրական որևէ խոչըն¬դոտ առկա չէր, եթե անգամ առկա էր, այն չէր կարող վերացվել գործով ամբաս¬տանյալ Գ.Անանյանի գործողություններով, մասնավորապես` մեքենան հմտորեն վարելու միջոցով։
Նման պայմաններում տուժողների սպանությունը կատարելու «նպաստավոր պայմաններ ստեղ¬ծելու կամ խոչընդոտները վերացնելու» վերաբերյալ փաստական հանգամանքները մեղադրող կողմն ամբաստանյալ Գ.Անանյանին վերագրել է առանց հստակեցնելու վերջինիս կատարած գործողություն¬ների բնույթը։ Եթե մեղադրող կողմը դրա տակ ի նկատի է ունեցել «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտո¬մեքենան հմտորեն վարելը, ապա ամբաստանյալ Գ.Անանյանն այն վարել է դեռևս բենզալցակայանից, ընդ որում` տուժողների հետապնդումից ու բռնվելուց խուսափելու նպատակով և ոչ թե տուժողներին հե¬տապնդե¬լու և նրանց կյանքից զրկելուն օժանդակելու նպատակով։ Ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի կատա¬րած սպանությանն օժանդակելու վերաբերյալ այլ, լրացուցիչ տվյալներ նախաքննությամբ և/կամ դա¬տաքննությամբ ձեռք չեն բերվել և հետազոտվել, փախուստ կատարելիս, այդ թվում` կրակոց¬ներ կատարելու պահին ինքնին ավտո¬մեքենա վարելը սպանության օժանդակության համար ամբաս¬տանյալ Գ.Անանյանի մեղավորությունն ապացուցված համարելու բավարար փաստարկ չէ։ Այդ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալ Գ.Անանյանի մեղավորութ¬յունը ողջամտորեն կասկած է հարուցում, այդ կասկածները չեն փարատվել դատական քննության ընթաց¬քում գործի հանգա¬մանք¬նե¬րի հետազոտման արդյունքների և դատաքննության ժամանակ հե¬տա¬զոտ¬ված հավաստի ապա¬ցույցների գնահատման արդյունքներով, ուստի` պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ ամբաստանյալ Գ.Անանյանի։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Կոլյա Մաիլյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքի հիմանավորվածությանը, Դատարանը փաստում է, որ նախ` բացակայում են նրա մեղավորությունն հիմնավորող բավարար, հավաստի և թույլատրելի ապացույց¬ները, ավելին` ըստ էության միակ` դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում վկայի կարգավիճակում Կ.Մաիլյանի տված (Դատարանում հրապարակված և հետազոտված) խոստովանական ցուցմունքն հիմք ընդու¬նելու պարագայում անգամ վերջինիս արարքում բացակայում է հանցա¬կազմը, որպիսի հետևության հանգում է հետևյալ իրավական վերլու¬ծութ¬յունների և դատողությունների արդյունքներով.
Սույն գործի նյութերից երևում է, որ մինչդատական վարույթն իրականացնող մարմինը, տեղե¬կութ¬յուններ ստանալով, որ մինչ այդ վկայի կարգավիճակում հարցաքննված և որոշակի հան¬գամանքներ թաքցրած Կ.Մաիլյանը «Վազ 2121» մակնիշի ավտոմեքենայով դեպքի վայրից ամբաս¬տանյալներ Անանյաններին տեղափոխել է Երևան քաղաքում վերջիններիս վարձակալած բնա¬կա¬րան, 2012թ. մայիսի 30-ին դարձյալ նույն կարգավիճակով նրանից լրացուցիչ հարցաքննել է` նախա¬պես նախազգուշացնելով ակնհայտ սուտ ցուցմունք տալու և ցուցմունք տալուց հրաժարվելու համար նա¬խատեսված քրեական պատասխանատվության մասին և հարցաքննության ընթացքում առա¬ջադրելով հանցագործության կատարման մեջ Կ.Մաիլյանին մերկացնող հարցեր։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Գագիկ Միքայելյանի վերաբերյալ գործով այն իրավական դիր¬քո¬րո¬շում է հայտնել, որ «Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի հի¬ման վրա` «քրեական մեղադրանք» հասկացությունը պետք է հասկացվի ոչ թե ձևական (փաս¬տաթղթա¬¬¬¬յին), այլ բովանդակային (գործնական) իմաստով (Դեվեերն ընդդեմ Բելգիայի (Deweer v. Belgium) գործով վճիռ, 1980թ. փետրվարի 27, գանգատ թիվ 6903/75, կետ 44)։ Այսինքն` անձի նկատ¬մամբ «մեղադրանքի» առկայության մասին կարող է վկայել նաև այնպիսի միջոցներ ձեռնարկելը, որոնք ենթադրում են հանցագործության մեջ կասկածանքի առկայություն, ինչպես նաև էականորեն ներգործում են կասկածվող անձի դրության վրա (Էկլեն ընդդեմ Գերմանիայի (Eckle v. Germany) գոր¬ծով վճիռ, 1982թ. հուլիսի 15, գանգատ թիվ 8130/78, կետ 73, Շուբինսկին ընդդեմ Սլովենիայի (Šubinski v. Slovenia) գործով վճիռ, 2007թ. հունվարի 18, գանգատ թիվ 19611/04, կետ 62,Գ.Կ.-ն ընդդեմ Լեհաս¬տանի (G.K. v. Poland) գործով վճիռ, 2004թ. հունվարի 20, գանգատ թիվ 38816/97, կետ 98)» (տե՛ս Գա¬գիկ Միքայելյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009թ. դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱԴԴ/0085/06/09 որոշման 21-րդ կետը)։
Վճռաբեկ դատարանի այդ և Նորիկ Պողոսյանի վերաբերյալ 2010թ. մարտի 26-ի ՀՅՔՐԴ2 /0153 /01/08 քրեական գործով արտահայտած իրավական դիրքորոշումներն հիմք ընդունելով` Դատարանն արձանագրում է, նախաքննության ընթացքում առնվազն լրացուցիչ հարցաքննվելիս գործով ամբաս¬տանյալ Կ.Մաիլյանը փաս¬տացի եղել է կաս¬կածյալի կարգավիճակում, սակայն հար¬ցաքննվե¬լով վկայի կարգավիճակով` զրկվել է կասկածյալի կարգավիճակից բխող իրավունքներից, այդ թվում` լռելու և պաշտպան ունենալու իրավունքներից։
ՀՀ ներպետական օրենսդրության իմաստով կասկածյալի պաշտպանության իրավունքը նրան վերապահված դատավարական իրավունքների ամբողջությունն է, որը նրան հնարավորություն է տալիս հանդես գալ որպես դատավարության ինքնուրույն սուբյեկտ, լրիվ կամ մասնակիորեն հերքել իրեն վերագրվող հանցանքը կատարած լինելու պնդումը, օգտվել լռելու (այսինքն` ցուցմունք տալու պարտականությունից ազատ լինելու) իրավունքից ինչպես նաև պաշտպանել իր իրավունքներն ու օրի¬նա¬կան շահերը։ Պաշտպանության իրավունքը, որպես կասկածյալին վերապահված իրավունքնե¬րի համակցություն, նրան հնարավորություն է տալիս իր իրավունքների և օրինական շահերի պաշտ¬պա¬նությունն իրականացնել ինչպես անձամբ, այնպես էլ ՀՀ քրեական դատա¬վարության օրենսգրքով սահմանված կարգով նշանակված պաշտպանի միջոցով։
Պաշտպանության իրավունքը քրեական դատավարության հիմնարար սկզբունքներից մեկն է, ավելին` հանդիսանում է «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայով երաշխավորված «զենքերի հավասարության» և ՀՀ քրեադատա¬վա¬րական օրենսդրությամբ ամրագրված մրցակցության սկզբունքների ապահովման կարևորագույն երաշխիք։
Դատարանը փաստում է, որ նախաքննությունն իրականացնող մարմինը, ՀՀ քրեադատավարա¬կան օրենսգրքով սահմանված կարգով Կ.Մաիլյանին չտալով կաս¬կած¬յալի կարգավիճակ, նրան հար¬ցաքննել է բացառապես վկայի կարգավիճակում, մեղադրանքի և մեղադրական եզրակացության հիմքում դրած և ըստ էության իր դեմ օգտագործված փաստական տվյալներն արտացոլված են վկայի կարգավիճակում Կ.Մաիլյանին լրացուցիչ հար¬ցաքննելու 2012թ. մայիսի 30-ին կազմված արձա¬նագրությունում։ Միայն 2012թ. նոյեմբերի 9-ին, այսինքն` մոտ 5 ամիս անց է վերջինիս մեղադրանք առա¬ջադրվել և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքի շուրջ հարցաքննվելիս նա իրեն մեղավոր չի ճանաչել, օգտվելով դատավա¬րա¬կան կարգավիճակից և դրանից բխող իրավունքներից` հրաժարվել է ցուցմունքներ տալ և նրան առաջադրվող հարցերին պա¬տաս¬խանել։
Վերոնշյալ վերլուծությունները սույն գործի փաստական հանգամանքների վրա տարածելով` Դա¬տարանն արձանագրում է, որ գործի նախաքննության փուլում խախտվել է Կ.Մաիլյանի պաշտ¬պա¬նության իրավունքը, քանի որ վերջինս, փաստացի հայտնվելով կասկածյալի կարգա¬վիճակում, հար¬ցաքննվել է որպես վկա, զրկվել լռելու և պաշտպան ունենալու իրավունքների վերաբեր¬յալ վա¬րույթն իրականացնող մարմնից պարզա¬բանում ստանալու, հետևապես` նաև դրանցից իրապես օգտվե¬¬լու հնարավորությունից։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` քրեական գործով վարույթում մեղադրանքի հիմքում չեն կարող դրվել և որպես ապացույց օգտագործվել այն նյութերը, որոնք ձեռք են բերվել` (…)
2) կասկածյալի և մեղադրյալի պաշտպանության իրավունքի (...)` սույն օրենսգրքով նախա¬տեսված լրացուցիչ երաշխիքների էական խախտմամբ. (…)
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ապացույցներ ձեռք բերելիս էական են այն խախտում¬ները, որոնք, դրսևորվելով մարդու և քաղաքացու սահմանադրական իրավունքների և ազատություն¬ների կամ սույն օրենսգրքի որևէ պահանջի խախտմամբ, դատավարության մասնակիցներին` օրենքով երաշխավորված իրավունքների զրկմամբ կամ որևէ այլ կերպ ազդել են կամ կարող էին ազդել ստաց¬ված փաստական տվյալների հավաստիության վրա (…)»։
Ապացույցների անթույլատրելիության հարցի կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը իրավա¬կան դիրքորոշում է հայտնել Արմեն Սարգսյանի վերաբերյալ 2009 թվականի սեպտեմբերի 16-ի թիվ ԵՔՐԴ/0295/01/08 որոշմամբ, ըստ որի` ապացուցման գործընթացում կարող են օգտագործվել միայն այնպիսի ապացույցներ, որոնք ձեռք են բերվել, ամրագրվել և գործին կցվել քրեադատավա¬րա¬կան օրենքով սահմանված և թույլատրելի համարվող կարգով։ Ապացույցների ձեռքբերման և ամ¬րագրման թույլատրելիությունը կարգավորող նորմերից հետևում է, որ որպես ապացույց չեն կարող օգտագործ¬վել քննչական կամ այլ դատավարական գործողության կատարման կարգի էական խախտմամբ ձեռք բերված փաստական տվյալները, հատկապես եթե դրանք իրենց հերթին հանգեցրել են դատավա¬րութ¬յան մասնակիցների իրավունքների էական խախտման, ազդել են կամ կարող էին ազդել ստացված փաս¬տական տվյալ¬ների հավաստիության վրա։
Այսպիսով, ապացույցների հավաքմանը և ստուգմանն ուղղված դատավարական գործո¬ղութ¬յունների կատարման ընթացքում պետք է ապահովվի անձանց իրավունքների և օրինական շահերի պաշտպանությունը։ Հակառակ դեպքում կատարված դատավարական գործողության արդյունքում ստացված փաստական տվյալը, անկախ գործի համար ունեցած նշանակությունից, կորցնում է իր իրա¬վական ուժը, ապացուցողական նշանակությունը և չի կարող ընդգրկվել կոնկրետ քրեական գոր¬ծով ապացույցների համակցության մեջ և դրվել մեղադրանքի հիմքում։
Դատարանը գտնում է, որ սույն գործի նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Կ.Մաիլյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական գործողությունների` վկայի կարգավիճակում իրակա¬նաց¬ված հարցաքննությունների արդյունքում ձեռք բերված ապացույցներն ստացվել են վերջինիս պաշտ¬պա¬նության իրավունքի խախտման պայմաններում, ուստի ազդել են նրանից ստացված փաստական տվյալ¬ների հավաստիության վրա։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` քրեադատա¬վա¬րական օրենքի էական խախտումներ են դատական քննության ժամանակ սույն օրենսգրքի սկզբունք¬ների և այլ ընդհանուր դրույթների խախտումները, որոնք գործին մասնակցող անձանց` օրեն¬քով երաշխավորված իրավունքներից զրկելու կամ դրանցում սահմանափակելու կամ այլ ճանա¬պար¬հով խոչընդոտել են գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտ¬մանը, ազդել են կամ կարող էին ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա։ Տվյալ դեպքում գործով ամբաս¬տանյալ Կ.Մաիլյանի իրավունքների վերոնշյալ սահմանափակումը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի իմաստով քրեադատավարական օրենքի էական խախտում է, ուստի այդ կարգով ձեռք բերված ապացույցը չի կարող դրվել դատավճռի հիմ¬քում։
Ավելին, ամբաստանյալ Կ.Մաիլյանին առաջադրված մեղադրանքը կառուցված է բացառապես մեկ ապացույցի` մինչդատական վարույթի ընթացքում` վկայի կարգավիճակում 2012թ. մայիսի 30-ին տված լրացուցիչ ցուցմունքի վրա, հետևաբար` առկա է նաև մեղադրանք հաստատող ապա¬ցույցների անբավարարության խնդիր, քանի որ`
1) Կ.Մաիլյանի վերոնշյալ լրացուցիչ ցուցմունքը թույլ չի տալիս պարզել նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությունն անհրա¬ժեշտ խորությամբ և լրի¬վությամբ, դրա ապացուցվածությունը ողջամտորեն կասկած է հարուցում,
2) նշված խնդրով գործում բացակայում է որևէ այլ ապացույց։
Ամբաստանյալ Կ.Մաիլյանին առաջադրված մեղադրանքն անհիմն է նաև քրեաիրավական տես¬անկյունով.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասը պատասխանատվություն է նախատեսում ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործությունը պարտակելու, այսինքն` հանցանք կատարած անձի ... նախապես չխոստացված պարտակման համար, ընդ որում` հանցակազմի առկայության հա¬մար պարտադիր է պարտակվող հանցագոր¬ծության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը։ Տվյալ հոդվածով նախատեսված հանցակազմը սուբյեկտիվ կողմից կատարվում է բացառապես ուղղակի դիտա¬վորությամբ, անձը գիտակցում է, որ իր գործողություններով նպաստում է հանցագործության կամ հանցանք կատարած անձին թաքցնելուն, նախատեսում և ցանկանում է դա։ Նշվածից հետևում է, որ այդ հանցակազմի առկայությունն անձի արարքում փաստելու համար պետք է հաստատվի, որ հանցավորն առնվազն ընդհանուր գծերով պատկերացնում, գիտակցում է ծանր կամ առանձ¬նապես ծանր հանցանք կամ այն կատարած անձին պարտակելու փաստը, նախատեսում և ցանկանում է դա։ Վե¬րոնշյալը, սակայն, չի ենթադրում այն, որ հանցավորը բոլոր դեպքերում պետք է տիրապետի իրավական գիտելիքների, ծանոթ լինի ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքով նախատեսված հոդվածների պատ¬ժամասերին, ըստ բնույթի և վտանգավորության աստիճանի հանցագործությունների դասա¬կարգմանը, դրա հիմքում ընկած չափանիշներին։ Միևնույն ժամանակ հանցավորն առնվազն ընդհանուր գծերով պետք է պատկե¬րա¬ցում ունենա (պարտակող) հանցավոր արարքի փաստական հանգամանքների մա¬սին, քանի որ օրենսդիրը հանցակազմի առկայությունը պայմանավորել է հատկապես ծանր և առանձ¬նապես ծանր հանցա¬գործությունը կամ այն կատարած անձին թաքցնելու հանգամանքով։ Տվյալ հանցակազմի վերլուծությունից ակնհայտ է, որ պարտակողի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմի առկայությունը պարզելու հա¬մար նախևառաջ անհրաժեշտ է որակել հանցագործությունը կատարած անձի (անձանց) արարքը, պարզել դրա տեսակն ըստ բնույթի և հանրության համար վտանագավորության աստիճանի։
Ըստ մեղադրական եզրակացության և ամբաստանյալ Կոլյա Մաիլյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշման` վերջինս կատարել է ծանր հանցագործության նախապես չխոստացված պար¬տակում, մասնավորապես` « 2012թ. մայիսի 26-ի գիշերն իր մտերիմ Դավիթ Անանյանի կանչով, իրեն պատկանող «Վազ 2121» մակնիշի 15 ՏՏ 894 հ/հ ավտոմեքենայով մեկնել է Արա¬գածոտնի մարզ` դեպի Գյումրի տանող ավտոճանապարհի սկզբնամաս, որտեղ հանդիպել է եղբայր¬ներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին։ Նրանցից տեղեկացել է, որ մոտ 2 ժամ առաջ Արագածոտնի մարզի Ագարակ գյուղում գործող բենզալցակայանից վերջիններս փորձել են գողանալ մեծ քանակությամբ բենզին, սակայն չեն կարողացել հանցագործությունն ավարտին հասցնել, քանի որ բենզալցակայանի սեփա¬կա¬նատերը նկատել է նրանց և դիմել են փախուստի։ Այնուհետև, տեղեկացված լինելով նրանց կողմից ծանր հանցագործություն կատարելու մասին, եղբայրներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին` իրա¬վա¬պահ մարմիններից թաքցնելու նպատակով, տեղափոխել է Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա հա¬¬մայն¬քում գտնվող նրանց վարձակալած բնակարան` այդ կերպ առանց նախապես խոս¬տանալու պար¬տակելով ծանր հանցագործություն կատարած Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին»։
Մեղադրանքի կողմը Կոլյա Մաիլյանին առաջադրած մեղադրանքի և մեղադրական եզրա¬կա¬ցութ¬յան հիմքում դրել էր վերջինիս ցուցմունքները, ինչպես նաև որպես ապացույց ճանաչած և գործին կցած` Կոլյա Մաիլյանի շահագործած 055-313166 բջջային հեռախոսահամարի վերծանումները և դրանց զննության արձանագրությունը, որով հաստատված է համարել 2012թ. մայիսի 26-ին Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ, նրանց 055-319818 հեռախոսահամարով հաղորդակցվելը (թեև Կ.Մաիլյա¬նի հեռախոսազանգի տեղանշման վերաբերյալ տվյալները վերծանումներում բացակայում են)։
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դատարանը փաստում է, որ նախաքննության և դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Կոլյա Մաիլյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել։ Վերջինիս մեղադրանքի հիմքում նա¬խաքննա¬կան մարմինը դրել է Կ.Մաիլ¬յա¬¬նի` վկայի կարգավիճակում տված լրացուցիչ ցուց¬մունքները։
Ըստ այդ ցուցմունքի` 2012թ. մարտին ծանոթացել է երկու հաճախորդների հետ, ովքեր ներկա¬յացել են Ալիկ և Գոռ անուն¬¬ներով։ Նրանք մի քանի անգամ իրենից ձուկ են գնել, որոնց ընթացքում եղել են սպիտակ «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 29 ԼՏ 649 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով։ Ալիկ անու¬նով ներկայացած երի¬¬տա¬սարդի բջջային հեռախոսահամարն է 055-319818։ 2012թ. մայիսի 26-ին նշված հեռախոսա¬հա¬մարից Ալիկը (ըստ դատանքնության տվյալների` ամբաս¬տանյալ Գևորգ Անան¬յանը) զանգահարել է իրեն և խնդրել, որ մինչև լույսը բացվելը շտապ մեքենայով հասնի Աշտարակ և վերցնի իրենց։ Հեռա¬խո¬սազրույցի ընթացքում զգացել է, որ նա խառնված և հուզված է։ Ալիկի նկարագրած երթուղով հասել է Աշտարակի գյուղերից մեկի մոտ, հանդիպել Ալիկին և Գոռին (ըստ դատաքննության տվյալների` Դավիթ Անանյանին)։ Նրանք նստել են իր մեքենան` խնդրելով շուտ հեռանալ այդտեղից։ Այդ ընթաց¬քում նրանց վրայից զգացել է բենզինի հոտ, բացի այդ, նկատել է, որ նրանք քրտնած են։ Հերթական անգամ իր այն հարցին, թե ինչ է պատահել, Գոռը (Դավիթ Անանյանը) ասել է, որ «երկու ժամ առաջ ցանկացել են բենզին գողանալ, սակայն տերը նկատել է, որի պատ¬ճառով չեն կարողացել գողությունը կատարել և դիմել են փախուստի` թողնելով իրենց «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտո¬մեքենան»։ Այնուհետև, նրանց տեղա¬փո¬խել է Երևանի Մալաթիա թաղա¬մաս, իջեցրել նրանց վարձա¬կա¬լած բնակարանի մոտ։ Հետագայում է միայն իմա¬ցել, որ նրանք իրեն ներկայացել են կեղծ անուն¬ներով։
Ամբաստանյալներ Անանյանները նախաքննության և դատաքննության ընթացքում ամբաս¬տան¬յալ Կ.Մաիլյանին «մերկացնող» որևէ ցուցմունքներ չեն տվել, պնդել են, որ վերջինիս տվյալ օրը զանգել և կանչել են` պատճառաբանելով, որ իրենց մեքենան խափանվել է, անօգնական վիճակում մնացել են ճա¬նա¬¬պարհին։ Նախ¬քան Մաիլյանին կանչելը` նույն օրը` գիշերով, «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենայով գնացել էին Ագա¬րակ գյուղում գտնվող բենզալցակայան, որտեղ ռետինե խողովակը մտցրել են բենզինով լի հորի մեջ և փորձել գողա¬նալ վառելանյութ, սակայն պատշգամբից դուրս է եկել բենզալցակայանի տերը և տես¬նելով իրենց` աղմուկ է բարձրացրել, որի պատճառով, թողնելով մեքե¬նան և տարաները, ոտքով դիմել են փախուստի։ Մաիլյանը հեռախոսազրույցի ընթացքում խոստացել է օգնել, սակայն մինչև օգնության ժամանելը բռնել են պատա¬հական տաքսի, որի մասին բջջային հեռախոսով տեղեկացրել են Մաիլյանին` նշելով, որ այլևս վեր¬ջինիս աջակցության անհրաժեշ¬տութ¬յունը չկա, տուն վերադառնա։
Տվյալ դրվագով ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին մեղսագրվել է կազ¬մա¬կերպ¬ված խմբի կազմում տուժողի տան բակում (բնակարանում) գտնվող պահեստային վառե¬լանյութի տարաներից խոշոր չափի` 1.390.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ բենզինի գողության փորձ (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետեր), սակայն, գո¬ղութ¬յունը որակյալ դարձնող հանգամանքների` գողություն կատարելու նպա¬տակով բնակարան մուտք գործելու, հափշտակվելիս վառելիքի չափի վերաբերյալ նշումներն ամբաս¬տան¬յալ Կ.Մաիլյանին որպես մե¬ղադրյալ ներգրավելու որոշումում և մեղադրական եզակացությունում բացակայում են։
Ավելին, նախաքննա¬կան խոստովանական ցուցմունքն հիմք ընդունելու պարագայում անգամ Երևան ուղևորվելու ճանապարհին գողության չհաջողված փորձի մասին Գևորգ Անանյանի խոսքերից և դեպքի նկա¬րագրությունից նա չէր կարող պատ¬կերացում կազմել, որ`
- նախքան գործով ամբաստանյալների մոտ հասնելը` Գևորգ Անանյանի հետ կայացած հեռա¬խո¬¬սային խոսակցության ընթացքում գողության փորձի վերաբերյալ որևէ տվյալներ Կ.Մաիլյա¬նին չեն հայտնվել, վերջինս փոխադարձ օգնության է հասել ընկերական մղումներով` ավտոմեքենայի խա¬փան¬¬ման հետևանքով ճանապարհին մնացած ծանոթին օգնության ձեռք մեկնելու մղումներով,
- Անանյանների մոտ հասնելու պահին Կ.Մաիլյանը չի գիտակցել, արդյոք վերջիններս դեռևս հետապնդվել են տուժողի կամ իրավապահների կողմից, քանի որ նրանց մոտ հասնելու պահին նման տեսարանի ականատես չի եղել,
- գողության չհաջողված փորձի մասին նրան Գևորգ Անանյանը տեղեկացրել է գործով ամբաս¬տանյալներին արդենիսկ մեքենայով Երևան փոխադրելու ճանապարհին,
- ամբաստանյալ Կ.Մաիլյանին մեղսագրվում է հանցանք կատարած անձանց նախապես չխոս¬տա¬ցած պարտակում, մինչդեռ նա Անանյաններին իր ավտոմեքենայով փոխադրել է Երևան քաղա¬քում նրանց վարձակալած բնակարան, այսինքն` արագ պարզվող վայր, ինչը ևս խոսում է նրանց պարտակելու վերա¬բերյալ Կ.Մաիլյանի մոտ նախ¬նական դիտավորության բացակայության մասին,
- Կ.Մաիլյանի նախաքննական ցուցմունքի համաձայն` նրան Գ.Անանյանը պատմել է եղբոր հետ (մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ) բենզալցակայանից (քրեաիրավա¬կան առումով շի¬նութ¬յու¬¬նից) գողության անհաջող փորձ կատարելու մասին, այսինքն` մի հանցա¬գոր¬ծության մասին, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և ըստ բնույթի հանրության համար վտանգավորության աստիճանի` միջին ծանրութ¬յան հանցանք է։ Թեև ամբաստնյալներ Անանյաններին այդ դրվագով մեղսագրվել է կազմակերպված խմբի կողմից բնակարանի կարգավիճակ ունեցող վայրից (բենզալցակայանին կից տուժողի տան բա¬կում գտնվող պահեստարանից) ծանր հանցա¬գոր¬ծության կատարում, սակայն դիտավորյալ հանցա¬գործության (գողության փորձի) ծանրացնող վերոնշյալ հանգամանքների համար անձը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 29-րդ հոդվածի 5րդ մասի համաձայն, քրեական պատասխանատվության ենթակա չէ, քա¬նի որ այդ հանգամանքը չի գիտակցել։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 31-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` արարքը համարվում է առանց մեղքի կատարված, եթե անձը չի գիտակցել և տվյալ իրադրությունում չէր կարող գիտակցել իր գործո¬ղութ¬յան (անգործության)` հանրության համար վտանգավոր բնույթը կամ չի նախատեսել հան¬րության համար վտանգավոր հետևանքների առաջացման հնարավորությունը և տվյալ իրադրութ¬յունում պար¬տա¬վոր չէր կամ չէր կարող նախատեսել դրանք։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 31-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված նորմը լիարժեքորեն համադրելի է ամբաստանյալ Կ.Մաիլյանի նկատմամբ, վերջինս չի կարող քրեական պատաս¬խանատվության ենթարկվել առանց մեղքի վնաս պատճա¬ռելու համար։
Այսպիսով, վերոնշյալ վերլուծությունների և դատողությունների լույսի ներքո Դատարանը փաս¬տում, էր ամբաստանյալ Կ.Մաիլյանին նկատմամբ հարուցված քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման արդարացնող, սակայն ամեն դեպքում մրցակցող հիմքերով` կատա¬րած հանցանքին նրա մասնակցությունն ապացուցված չլինելու (այլ կերպ` ապացույցների անբավա¬րարության) հիմքով (նախատեսված է ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով) կամ նրա արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանցակազմի բացակա¬յութ¬յան հիմքով (նույն հոդվածի 2-րդ մասով)։
Անմեղության կանխավարկածի սկզբունքն ամրագրող ՀՀ Սահմա¬նադրության 21-րդ հոդվածի և ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` մեղադրանքը ապա¬ցուցված լի¬նելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն փարատվել այդ օրենսգրքով սահման¬ված պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ կասկածյալի կամ մեղադրյալի (ամբաս¬տանյալի)։
Վերը նշված սկզբունքի մեկնաբանությունից հետևում է, որ վերջնական դատական ակտ կա¬յաց¬նելիս քրեական հետապնդումը բացառող արդարացնող, բայց և մրցակցող հիմքերի առկա¬յության պայմաններում, ամբաստանյալ Կ.Մաիլյանի նկատմամբ հետապնդումը պետք է դադարեցվի նրա արարքում վերոնշյալ հան¬ցակազմի բացակայության հիմքով. թեև իրավական հետևանքների առումով նշված հիմքերի միջև էական տարբերություններ չկան, սակայն Դատարանի համոզմամբ քրեական հետապնդումն ապացույցների անբավարարության հիմքով դադարեցնելիս առերևույթ (սոցիալական փոխհարաբերություններում) պահ¬պանվում են վե¬րագրված արարքին անձի առնչության վերաբերյալ կասկածներ։
Անդրադառնալով պաշտպանական ճառում պաշտպան Լ.Մնոյանի ներկայացրած միջնոր¬դութ¬յուններին` իր պաշտպանյալ Դ.Անանյանի արարքն որպես անհրաժեշտ պաշտպա¬նության սահման¬ներում կատարված արարք դիտարկելուն, ՀՀ քրեական օերնսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով նախատեսված հատկանիշի բացակայությունն արձանագրելու վերաբերալ, Դատարանը փաս¬տում է, որ դրանք ակնհայտ անհիմն են, չի բխում դատաքննությամբ հետազոտված ապացույց¬ների պատշաճ և համակողմանի գնահատման արդյունքներից.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 42-րդ հոդվածը սահմանում է արարքի հանցավորությունը բացառող այնպիսի հանգամանք, ինչպիսին անհրաժեշտ պաշտպանությունն է։ Այդ հոդվածի 1-ին մասի համա¬ձայն` հանցագործություն չի համարվում այն գործողությունը, որը կատարվել է անհրաժեշտ պաշտ¬պա¬նության վիճակում, այսինքն` պաշտպանվողի կամ մեկ այլ անձի կյանքը, առողջությունը և իրա¬վունք¬ները, հասարակության կամ պետության շահերը հանրության համար վտանգավոր ոտնձգութ¬յու¬նից կամ դրա իրական սպառնալիքից` ոտնձգություն կատարողին վնաս պատճառելու միջոցով պաշտ¬¬պա¬նելիս, եթե թույլ չի տրվել անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցում։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` անձի կյանքի համար վտանգավոր բռնության կամ այդ¬պիսի բռնության իրական սպառնալիքով զուգորդված ոտնձգությունից պաշտպանվելիս կարող է պատ¬ճառվել ցանկացած վնաս, այդ թվում` մահ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 42-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` անհրաժեշտ պաշտպանության սահմա¬նազանցում են համարվում դիտավորյալ այն գործողությունները, որոնք, պաշտպանվողի համար ակնհայտ, չեն համապատասխանում ոտնձգության բնույթին և վտանգավորությանը։ Անհրա¬ժեշտ պաշտ¬պանության սահմանազանցմամբ արարքն հանցագոր¬ծութ¬յուն է« եթե հատ¬կա¬պես նախա¬տես¬ված է սույն օրենսգրքի հատուկ մասով։
Անհրաժեշտ պաշտպանության սահմա¬նազանցում չի համարվում և քրեական պատասխա¬նատ¬վության չի հանգեցնում զենքի կամ ցանկացած այլ միջոցների կամ առարկաների գործադրումը զին¬ված անձի հարձակումից կամ անձանց խմբի հարձակումից պաշտպանվելու համար, ինչպես նաև ապօրինաբար և բռնությամբ բնակարան կամ այլ շինություն ներխուժելը կանխելու համար` անկախ ոտնձգողին պատճառած վնասի ծանրութ¬յու¬նից։
Քրեական օրենսգրքի վերոնշյալ հոդվածի վերլուծությունից ակնհայտ է, որ անհրաժեշտ պաշտ¬պանության վիճակ ի հայտ է գալիս միայն այն ժամանակ, երբ առկա է հանրության համար վտան¬գա¬վոր ոտնձգութ¬յու¬ն կամ դրա իրական սպառնալիք։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի համաձայն` հանցագործություն չի համարվում այն գործողությունը, որը հանցանք կատարած անձին վնաս է պատճառել նրան իրավասու մարմիններին հանձնելու կամ նրա կողմից հանրության համար նոր վտանգավոր արարքը կատարելու հնարա¬վո¬րութ¬յունը խափանելու նպատակով բռնելիս, եթե դրա համար անհրաժեշտ միջոցների անցում թույլ չի տրվել։ Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձին բռնելու իրավունք, դրա համար հատկապես լիազորված անձանցից բացի, ունեն նաև տուժողը և այլ անձինք։ Վերոնշյալ նորմի վերլուծությունից հետևում է, որ հանցանք կատարած անձին բռնելը, նույնիսկ այդ ընթացքում նրան համաչափ վնաս պատճառելը թույլատրելի, ավելին` խրախուսելի է, այսինքն` այն ամենևին էլ չի կա¬րող նույնանալ ոտնձգության, առավել ևս որևէ հանցավոր արարքի հետ։ Դեռ ավելին, վերոնշյալ նոր¬մում ուղղակի նշված է, որ հանցանք կատարած անձին բռնելու իրավունքով օժտած են ոչ միայն դրա համար հատկապես լիազորված անձինք, այլևս այդ հանցանքից անմիջականորեն տուժող անձինք, նույնիսկ այլ անձինք։
Վերոնշյալ իրավական վերլուծություններն ու դատողությունները սույն գործով հաստատված փաստական հանգամանքների վրա տարածելով` Դատարանը փաստում է, որ`
- Ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններն անմիջականորեն գողության դեպքի վայ¬րում, ինչպես նաև արձակած կրակոցներին նախորդող պահին ոչ թե ենթարկվել են ոտնձգության, հար¬ձակման, այլ հանդիպել նրանց գողոնով հանդերձ բռնելուն ուղղված տուժողներ Վահե և Գագիկ Միր¬զո¬յանների և վերջիններիս եղբայր Սարո Միրզոյանի իրավաչափ գործողություններին,
- Բռնելու նպատակով ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին հետապնդող տուժող¬ներից որևէ մեկը, այդ թվում` Գագիկ Միրզոյանը, ամբաստանյալների կամ նրանց վարած «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի նկատմամբ հրազեն չեն կիրառել, հետևաբար` ամբաստանյալ¬նե¬րի մոտ անհրա¬ժեշտ պաշտպանության (կամ անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանների անցման) վիճակ չէր կարող առաջացրել, այդ կա¬պակցութ¬յամբ պաշտ¬պա¬նական կողմի պնդումներն ակնհայտ անհիմն են, հետապնդում են հնարավոր քրեական պատաս¬խա¬նատվությունից և խիստ պատժից խուսափելու նպատակ, քանի որ`
1. «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի զննմամբ կամ փորձաքննությամբ հրազենային բնույթի որևէ վնասվածքներ չեն հայտնաբերվել,
2. «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի, ինչպես նաև անմիջականորեն դեպքից հետո` 2011թ. ապրիլի 27-ին, «Արմենիա բժշկական կենտրոնից» առգրավված տուժող Գագիկ Միրզո¬յանի հագուստների` մոխ¬րագույն սպորտային վերնազգեստի, բաց կապույտ սպորտային շալվարի, սև սվիտրի և սպիտակ վերնա¬շապիկի վրա կրակոցի արգասիքներ չեն հայտնա¬բեր¬վել (ըստ դատաձգա¬բանական, դատաքիմիական և մատնադրոշմային համալիր փորձաքննության 2011թ. հունիսի 21-ի թիվ 1015 եզրակացության), թեև նույնիսկ գազային ատրճանակով կրակելու պայման¬նե¬րում առնվազն հագուստների վրա այդ¬պիս¬ի հետքեր պետք է առաջանային։
3. Վկա Սարո Միրզոյանի, վերջինիս ցուցմունքերը վերահաստատած տուժող Վահե Միրզոյանի և «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի զննման արձանագրության և փորձագիտական եզրա¬կացության հետևությունների համադրման արդյունքներով հաստատվել է, որ տուժող Վ.Միրզո¬յանի վարած մեքենայի ուղղությամբ Դ.Անանյանի կատարած կրակոցների հետևանքով կոտրվել (փշրվել է) «Պաջերոյի» առջևի ձախ դռան շարժական ապակին, այն դեպքում, երբ այդ մեքենան աջակողմյան ղեկավարման է, որի պայմաններում ակնհայտ է, որ Գ.Միրզոյանը 100-120 կմ/ժամ արագություն զարգացնելու և առջևի ձախ դռան լրիվ կամ մասամբ բարձացրած ապակու պայման¬նե¬րում, «Ֆորդ տրանզիտ» մակ¬նիշի ավտոմեքենայի ուղղությամբ կրակել չէր կարող, այդ կապակցութ¬յամբ պաշտպանական կողմի առաջ քաշած վարկածն արհեստածին է։
4. Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով հաստատվեց, որ առաջին կրակոցը կա¬տարել է ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանը, ընդ որում` տուժող Վահե Միրզոյանի ուղղությամբ և մեկ կրակոցով հրազենային վնասվածք պատճառել նրան, թեև վերջինիս ձեռքին ատրճանակ Դ.Անանյանն անհասարակ չէր տեսել, կրակելիս նրան չէր նկատել, այսինքն` սպանության դիտավորության ծագումը չէր կարող պայմանավորված լինել պաշտպանվելու անհրաժեշտությամբ։
5. Կրակոցներին և հրազենային վնասվածքներ ստանալուն նախորդող պահին տուժող Վահե Միրզոյանի վարած «Վազ 2107» մակնիշի ավտոմեքենան, ապա նաև տուժող Գ.Միրզոյանի վարած «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենան «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայից գտնվել են մոտ 1,5 մետ միջկողային հեռավորության վրա և բարձր արագությամբ երթևեկելու պայման¬ներում Դ.Անանյանին հաջողվել է կատարել 4 նպատակային կրակոց, որոնցից մեկով հրազենային վնաս¬վածք է պատճառել Վ.Միրզոյանին, երկու կրակոցով` տուժող Գ.Միրզոյանին և մեկ կրակոցով` գույքային վնաս պատճառել վերջինիս վարած «Պաջերոյին», մինչդեռ տուժող Գ.Միրզոյանը (ըստ պաշտպա¬¬նա¬կան կողմի վարկածի) կրակել, սակայն չի կարողացել դիպչել անգամ «Պաջերոյին» չափերով գերազանցող «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենային։ Ընդ որում` պաշտպանական կողմի նույն վարկածով` առաջինը կրակել է տուժող Գ.Միրզոյանը, այսինքն` վերջինիս անհաջող կրակոց(ներ)ը չէր կա¬րող պայմանավորված լինել ամբաստանյալ Դ.Անանյանից դեռևս չստացած հրազենային վնաս¬վածք¬ների հանգամանքով։
6. Տուժող Գագիկ Միրզոյանի վարած «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՏՕ 698 հ/հ ավտոմե¬քենայի առջևի ձախ դռան վրա առկա հրազենային-գնդակային մուտքի կույր վնասվածքը պատճառվել է պղինձ պարունակող, հավանաբար 9մմ տրամաչափի գնդակով, դրսից ներս, քիչ հետևից առաջ, ձախից աջ, գրեթե հորիզոնական` քիչ ներքևից վերև ուղղությունից կատարված մեկ կրակոցի արդյունքում, ինչից ևս հետևում է, որ ասֆալտի ուղղությամբ կրակելու և ինքնապաշտպան¬վելու վերաբերյալ պաշտպանական կողմի վարկածը մտացածին է։ Դրա մասին է վկայում «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի սրահից «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի առջևի ձախ դռան վերնամասում` գրեթե հորիզոնական` քիչ ներքևից վերև կատարված կրակոցից առաջացած վնաս¬վածքը։
Ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների նկատմամբ նշանակվող պատ¬ժի տեսակը և չափը որո¬շելիս Դատարանն հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬կանգ¬նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցա¬գոր¬ծությունները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատ¬մամբ կի¬րառ¬վող պատիժը և քրեաիրավական ներգոր¬ծության այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համա¬պա¬¬տասխանեն հանցանքի ծան¬րութ¬յանը, այն կատարելու հանգա¬մանք¬ներին, հանցավորի անձնա¬վո¬րութ¬յանը, անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կան¬խելու հա¬մար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հան¬րության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալ¬ներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծան¬րացնող հանգամանքներով։ Նույն հոդ¬վածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար նա¬խա¬տեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դա¬տա¬վա¬րական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատա¬րա¬նի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբանությունները, պար¬տադիր են դատարանի համար նույ¬նանման փաստական հանգամանքներով այլ գործի քննության ժամանակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-149/07 գոր¬ծով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախա¬տես¬ված իրա¬վանորմը, նշել է, որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատվությունը մեղմացնող հան¬գամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ, քանի որ պա¬տիժ նշանակելիս Դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ, որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնահա¬տում նախկինում դա¬տա¬¬պարտված չլի¬նելը (ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2011թ. ապ¬րի¬լի 30-ի դրությամբ կա¬տար¬ված ստուգ¬ման արդյունքների), երիտասարադ լինելը, խնամքին կնոջ` 1982թ. ծնված Նարինե Պապոյանի առկայությունը (ըստ Վարդաբլուրի գյուղապետ Մ.Ֆրանգյանի 2011թ. ապրիլի 28-ին տրամադրած տեղեկանքի), իսկ որպես պատասխանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղ¬մացնող հանգա¬մանք¬ներ` բնակության և ուսման վայրում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ Վար¬դաբլուրի գյուղապետ Մ.Ֆրանգ¬յանի և Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղի դպրոցի տնօրեն Հ.Հարութ¬յունյանի 2013թ. փետրվա¬րի 15-ին տրված բնութագրերի), խնամքին փոքրահասակ որդու` 2005թ. ծնված Սոս Դավթի Անանյանի առկայությունը (ըստ Վարդաբլուրի գյուղապետ Մ.Ֆրանգյանի 2011թ. ապրիլի 28-ին տրամադրած տեղեկանքի), գողությունների կատարման փաստն ընդունելը, հանցա¬գոր¬ծութ¬յունը բացա¬հայտելուն աջակցելը` հաշվի առնելով այն, որ վերջինս 2012թ. հուլիսի 13-ին և նույն թվականի օգոստոսի 2-ին մասնակցել է քննչական փոր¬ձա¬¬րարութ¬յունների կատարմանը, մատնացույց արել գողության դեպքի վայրերը, մանրամասնել դրա կա¬տար¬ման հանգամանքները։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնահա¬տում նախկինում դա¬տա¬պարտված չլինելը (ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2011թ. ապրի¬լի 30-ի դրությամբ կա¬տար¬ված ստուգ¬ման արդյունքների), խնամքին հոր` 1958թ. ծնված Մհեր Անան¬յանի, վատառողջ մոր` 1958թ. ծնված Վարդիթեր Սահինյանի առկայությունը (ըստ գյուղապետ Մ.Ֆրանգյանի 2011թ. ապրիլի 28-ին տրամադրած տեղեկանքի և Վ.Սահինյանի վերաբերյալ ներկա¬յացված բժշկական փաստաթղթերի), Երևանի ճարտարապետության և շինարարության պե¬տական համալսա¬րանի ուսանող հանդիսանալը (ըստ ուսանողական թիվ Տ-81 գրքույկի), արևելյան մար¬տարվեստի մրցումների մրցանակակիր դառնալն ու բազմիցս պարգևատրվելը, իսկ որպես պա¬տաս¬խանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` բնա¬կության վայրում դրականո¬րեն բնութագրվելը (ըստ Վարդաբլուրի գյուղապետ Մ.Ֆրանգյանի տրամադրած բնութագրի), անկեղծորեն զղջալն ու իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը ( դատաքննությամբ հաստատված գողությունների վերա¬բեր¬յալ մասով), հանցա¬գոր¬ծութ¬յունը բա¬ցա¬¬հայտելուն աջակցելը` հաշվի առնելով այն, որ վերջինս 2012թ. հուլիսի 13-ին մասնակցել է քննչական փոր¬ձա¬¬րարութ¬յան կատարմանը, մատնացույց արել գողության դեպքի վայրերը, մանրամասնել դրա կատարման հան¬գամանքները։
Ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ¬մաց¬նող վերոնշյալ հան¬¬¬գամանքներն հաս¬տատվել են գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետա¬զոտված, թույլատ¬րե¬լիութ¬յան ու վերաբերելիության չափանիշներին համապատասխանող ապա¬ցույց¬¬ներով և ող¬ջամտո¬րեն նվազեցնում են ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների անձի հանրային վտան¬գավո¬րությունը։
Ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների պատասխանատվությունը և պա¬տիժը ծան¬¬րաց¬¬նող հանգա¬մանքներ Դատարանը չարձանագրեց։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ¬ներ Դա¬վիթ և Գևորգ Անանյաների նկատմամբ նշանակվող պատժի տե¬սակին և այն կրելու անհրաժեշ¬տութ¬յան հարցին` Դատա¬րանը փաստում է, որ նրանց կատարած հանցանքների գերակշռող մասի համար օրենսդիրը պատիժ է նախատեսել բացառապես ազա¬տազրկման ձևով։ Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 38-333րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի տարբեր կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված հան¬ցա¬կազմերի պատ¬ժամասերին, ապա դրանք այլընտրանքային են, նախատեսում են պատիժ տուգանքի, կալանքի և/կամ ազա¬տազրկման ձևով։ Տվյալ պարագայում քննարկման ենթակա է ամբաստանյալներից յուրա¬քանչ¬յուրի նկատ¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող պատ¬ժաչափի, պատժատեսակի ընտրության, լրացուցիչ պատիժ նշա¬նակելու, հանցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշա¬նակելու, դրա չափի, ինչպես նաև վերջնական պատիժը ռեալ կրելու կամ չկրելու հարցերը։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների անձը, նրանց կատարած հանցա¬գոր¬ծութ¬յունների բնույթն ու վտան¬գա¬¬վորության աստիճանը (Դ.Անանյանի դեպքում` առանձ¬նապես ծանր, ծանր և միջին ծանրության, իսկ Գ.Անանյանի դեպքում` ծանր և միջին ծանրության), հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելու օրենսդրա¬կան պա¬հանջը, ինչպես նաև ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի տեսանկյու¬նով բացառիկ հան¬գա¬մանք¬ների բա¬ցա¬¬կայությունը` Դա¬տա¬րանը գտնում է, որ վեր¬ջիններիս նկատ¬մամբ վերջնական պա¬տիժ պետք է նշա¬նակ¬վի ազատազրկման ձևով, որը պայմա¬նա¬կանորեն չկիրա¬ռելու, ազա¬տազրկման նվա¬զա¬գույն չա¬փից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատ¬ժա¬տեսակ նշանա¬կելու հիմքերը բացա¬կայում են։ Նշված պատ¬ճա¬ռաբանությամբ պատժի նպատակներն ապահովելու հետ անհամատեղելի է նաև ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների նկատմամբ նրանց մեղսագրված հանցագոր¬ծութ¬յունների մի մասով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախա¬տեսված` նվազ խիստ պատժատեսակ (տուգանք) նշանակելու կանոնի կիրառումը։
Դատարանը նաև փաստում է, որ ամբաստանյալ Դ.Անանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ նշանակելիս պատժամասում նախատեսված նվազ խիստ պատիժը, տվյալ դեպքում` կալանքը, նշանակվել չի կարող` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 57-րդ հոդ¬վա¬ծի 1-ին մասի հիմքով։ Տվյալ դեպքում նշանակման ենթակա միակ պատժատեսակն ևս ազա¬տազրկումն է։
Պատժի նպատակներն ապահո¬վելու տեսանկյու¬նով Դատարանը փաստում է, որ ամբաս¬տան¬յալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններն իրենց նկատմամբ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող վերջ¬նական պա¬տիժը պետք է կրեն, այն ար¬դա¬¬րացի և անհրաժեշտ է նրանց ուղղելու, նոր հան¬ցագոր¬ծութ¬յունների կատա¬րումը կանխելու հա¬մար։ Ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ¬մացնող հան¬գա¬մանքներն ու անձը դրակա¬նո¬րեն բնու¬թագրող տվյալները, ինչպես նաև նրանց նկատ¬¬մամբ տու¬ժո¬ղ Վահե Միրզոյանի և տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանի (հնարա¬վորինս խիստ պատժելու վերաբերյալ) բողոքի առկայությունը Դատարանը ողջամտորեն հաշվի է առնում ամ¬բաս¬տան¬յալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ կոնկրետ հանցագործության համար պատ¬ժաչափ, իսկ պատիժների համակցությամբ նաև վերջ¬նա¬կան պատիժ ( այսինքն` մասնակի գու¬մարվող պատ¬ժաչափերը և վերջական պատժաչափը) սահմանելիս։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` եթե հանցագոր¬ծութ¬յունների հա¬մակցությունն ընդգրկում է ծանր կամ առանձնապես ծանրության հանցանքներ, ապա վերջ¬նական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու կանոններով, այսինքն` առանձ¬նապես ծանր, ծանր և միջին ծանրության, ինչպես նաև ծանր և միջին ծանրության հանցա¬գոր¬ծութ¬յուններ կատարած համապատասխանաբար ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի և Գևորգ Անանյանի նկատ¬մամբ վերջնա¬կան պատիժ նշանա¬կելիս կիրառելի է նաև պատիժները մասնակիորեն գումա¬րելու կանոնը։
Ամբաստանյալների նկատմամբ պատիժ, ինչպես նաև վերջնական պատիժ նշանակելիս Դատա¬րանը ղեկավարվում է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ և 13-րդ հոդվածների պահանջներով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի համաձայն` արարքի հանցավորությունը և պատ¬ժելիությունը որոշվում են հանցանքը կատարելու ժամանակ գործող օրենքով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` արարքի հանցավորությունը սահ¬մանող, պատիժը խստացնող կամ հանցանք կատարածի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրեն¬քը հետադարձ ուժ չունի։
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցերի համադրման և գնահատման արդյունքներով հաստատվեց, որ ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախա¬տես¬ված հանցավոր արարքերը, ինչպես նաև ապօրինաբար ձեռք բերած զենք և ռազմամթերք կրելը կատարել է մինչև ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու վերաբերյալ 2011թ. մայիսի 23-ի ՀՕ-143-Ն օրենքի ընդունումը գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի պայ¬ման¬ներում, համաձայն որի` ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերա¬զանցել տասնհինգ տարին։ Վերոնշյալ փոփոխությամբ և լրացմամբ խստացվել է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված պատասխանատվությունը, մասնավորապես` այդ հոդվածի պատժամասում մինչ այդ նախատեսված 8-ից 15 տարի ժամկետով ազատազրկումը փո¬խարինվել է 12-20 տարի ժամկետով ազատազրկմամբ։
Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգքրի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով (ապօրինաբար պահելու) մեղսագրված արարքները վերջինս կատարել է 2011թ. մայիսի 23-ի փոփոխությունից հետո գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի պայմաններում, այսինքն` 15 տարի ժամկետով ազա¬տազրկման սահմանափակումն այդ հանցանքների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս արդեն չի գործում, կիրառելի է ազատազրկման ձևով մինչև 25 տարի ժամկետով վերջնական պատիժ նշանակելու նոր, մինչ օրս գործող օրենքը։
Տվյալ դեպքում հաշվի առնելով, այն որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելու պահին գործել է 8-ից 15 տարի ժամկետով ազատազրկում նախատեսող քրեական օրենքը, նոր օրենքը պատիժը խստացրել և դրանով իսկ վատթարացրել է ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի վիճակը` Դա¬տա¬րանն արձանագրում է, որ նոր օրենքին հետադարձ ուժ չի կարող տրվել, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված ավարտված և չավարտված հանցանքների համար ամբաստանյալ Դ.Անանյանին պատիժ կարող է նշանակվել հանցանքը կատարելու պահին գործող` 8-15 տարի ժամկետով ազա¬¬տազրկում նախատեսող օրենքի սահմաններում։ Ընդ որում` սպանության (բնականաբար նաև գողության) հանցափորձի համար պատիժ նշա¬նակելիս Դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախա¬տեսված կանոնը, համաձայն որի այն չի կարող գերազանցել հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետի 3/4-ը, ամբաստանյալ Դ.Անանյանի դեպ¬քում` 11 (տասնմեկ) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով ազատազրկումը։
Ամբաստանյալ Դ.Անանյանի նկատմամբ հանցագործությունների համակ¬ցութ¬յամբ վերջնա¬կան պատիժ նշանակելիս Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն, որ մինչև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասում փոփոխություն կատարելը միջին ծանրության, ինչպես նաև նրա վերջնական պատժաչափն ըստ էության կան¬խորոշող առանձնապես ծանր և ծանր թվով հինգ հան¬ցանք¬ների համար ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող վերջնական պատիժը չի կարող գերա¬զանցել 15 տարին, ինչը դարձյալ բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ և 13-րդ հոդվածների պահանջներից։ Թեև ամբաստանյալ Դ.Անանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասը խստացնող օրենքի ուժի մեջ մտնելուց հետո կատարել է ևս չորս հանցագործություններ, որոնցից երկուսն ըստ բնույթի և վտանգավորության աստիճանի` ծանր են (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով), երկուսը` միջին ծանրության ( 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով (ապօրինաբար պահելու)), սակայն դրանցից յուրաքանչյուրով պատիժ, իսկ 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կարգով պատիժները մաս¬նակիորեն գումարելիս և վերջնական պա¬տիժ սահմանելիս ղեկավարվում է մինչ վերոնշյալ օրենքի փոփոխությունը գործող և այդ փոփոխությունից հետո մինչ օրս գործող օրենքնե¬րով, ամբաստանյալ Դ.Անան¬¬յանի կատարած հանցանքներին համաչափ և համարժեք վերջնական պա¬¬¬տիժ նշանակելու, պատժի անհատականացման և արդարության սկզբունքները պահպանելու անհրա¬¬ժեշտութ¬յամբ, այ¬սինքն` հաշվի է առնում այն, որ հին օրենքի գործողության պայման¬ներում նշա¬նակվող հանցագործությունների համար ազատազրկման ձևով նշանակվող վերջնական պատիժը չէր կարող գերազանցել 15 տարին, միաժամանակ` նոր օրենքի գործողության ժամանակ կատարած հանցանքների գերակշռող մասը գողություններ են, որոնց կատարման փաստն ամբաս¬տան¬յալ Դավիթ Անանյանն ամբող¬ջութ¬յամբ ընդունել է, զղջացել և տվել խոստովանական ցուցմունքներ, ավելին` քննչա¬կան փորձարարություններին մաս¬նակցելու եղանակով մատնացույց է արել գողության (գողության փորձի) դեպքի վայրերը, դրանով իսկ աջակցել է գողությունների, դրանց կա¬տարման բոլոր հան¬գամանքների բա¬ցահայտմանը։
Հաշվի առնելով տուժողների բազմաթվությունը, նրանց պատճառված վնասի չափը և այն վերա¬կանգնելու, այն էլ` ամբող¬ջությամբ վերականգնելու առաջնայնությունը` Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասով (տարբեր կետերով) նախատեսված լրացուցիչ պատժի` գույքի բռնագրավման նշանակումը տվյալ դեպքում կարող է սահմանափակել տուժողներին պատճառված վնասն ամբող¬ջությամբ փոխհատուցելու հնարավորությունը, դրանով իսկ ամբաստանյալների նկատմամբ գույքի բռնագրավման նշանակումը կհակասի պատժի բուն նպատակ¬ներին, բացասաբար կանդրադառնա նաև տուժողների գույքային բնույթի խախտված իրավունքների վերականգման գործընթացի վրա, հետևա¬բար` նրանց նկատ¬մամբ լրացուցիչ պատիժ` գույքի բռնագրավում չի նշանակում։
Քննարկելով ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների նկատ¬մամբ ընտրված խա¬փան¬ման միջոց կա¬լա¬¬նա¬վորման հարցը` Դատարանը գտնում է, որ այդ խափանման միջոցը վերացնելու կամ փո¬փո¬խե¬լու հիմ¬քերը բացակայում են` պայմա¬նա¬վորված նրանց իրական պատժի` ազա¬տազրկման դատա¬պար¬տե¬լու և դա¬տավճռի կա¬տա¬¬րումն ապահովելու անհրաժեշ¬տութ¬յամբ։ Միաժա¬մա¬նակ անդրա¬¬դառ¬նալով ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների պատ¬ժի կրման սկիզբն հաշ¬վարկելու և անազա¬տության մեջ գտնվելու ժամ¬կետներն հաշվակցելու հար¬ցերին` Դատա¬րանը գտնում է, որ նրանց պատ¬ժի կրման սկիզբն անհրա¬ժեշտ է հաշվարկել փաս¬տացի արգելանքի վերց¬նելու պահից` 2012թ. հուլիսի 13-ից, որի դեպ¬քում նրանց կալանքի տակ պահելու ժամկետները լրացուցիչ հաշ¬վակցե¬լու անհրա¬ժեշտութ¬¬յունը վերանում է, քանի որ հաշվակցման ենթակա յուրա¬քանչյուր ժամկետն ինքնին ընդգրկում է 2012թ. հուլիսի 13-ից մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելն ըն¬կած ժամանա¬կա¬¬հատ¬վածը։
Անդրադառնալով նաև ամբաստանյալ Կոլյա Մաիլյանի նկատ¬մամբ դեռևս մինչդատական վա¬րույ¬թից ընտրված խափան¬ման մի¬ջոցի հարցին` Դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ որպես խափան¬ման միջոց ընտրված չհե¬ռա¬¬նալու մասին ստորագրությունն ենթակա է անհապաղ վերացման` վերջի¬նիս անպարտ ճանաչելու և արդա¬րացնելու հիմքով։ Նույն պատճառաբանութ¬յամբ Կոլյա Մաիլ¬յա¬¬նին պատկանող «Վազ 2121» մակնիշի 15 ՏՏ 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան անհրա¬ժեշտ է վերադարձնել վերջինիս։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կա¬յացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույց¬ների, գույքի նկատ¬մամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի, քաղա¬¬քա¬ցիական հայցի հարցերին։
Տվյալ խնդրին անդրա¬¬¬¬¬¬դառնալով` Դատարանն արձանագրում է, որ իրեղեն ապացույց ճա¬նաչ¬ված`
- Դատարանում պահվող 9մմ տրամաչափի չորս կրակված գնդակները և երկու պարկուճները, պոմ¬պը` 35 մետր երկարության ռետինե և պլաստմասե խողովակնե¬րով, մեկ զույգ օգտագործված ռե¬տինե ձեռնոցը, 3 բանալիները, հարթաշուրթը, պտուտակահանը, յոթ մա¬նեկ¬ները, երեք հեղյուսը, երկու տափօղակները, պլաստմասե երեք կափարիչները, 5.5 սմ տրամաչափի ռե¬տինե և պլաստմասե յոթա¬նա¬սուներկու շրջանակները, տարբեր չափերի ռետինե և պլաստմասե խողո¬վակ¬ներն անհրաժեշտ է ոչնչացնել, «ԻԺ 70-01» մոդելի, ջնջված համարներով սպորտային վարժանքային ատրճա¬նակը` հանձ¬¬նել ՀՀ փորձաքրեագիտական վարչության տնօրինությանը, տուժող¬ներ Գագիկ և Վահե Միրզո¬յան¬¬ների հագուստները` վերա¬դարձնել սեփա¬կանա¬տե¬րե¬րին` դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնե¬լուց հետո։
- ՀՀ ոստիկանության Նաիրիի բաժնի աշխատակիցներին ի պահ հանձնված 283 տարաների, դրանցում առկա 946 (ինը հարյուր քառասունվեց) լիտր դիզելային վառե¬լանյութի, 3.266 լիտր «եվրո¬դիզելի» տնօրինման հարցն անհրաժեշտ է համարել լուծված` այն Ռուսլան Մհերի Անան¬յանի վերա¬բերյալ ԵԿԴ/0200/01/11 քրեական գործով Արմավիր մարզի ընդհանուր իրավա¬սության դա¬տա¬րանի (քաղ. հայցի մասով) 2013թ. օգոստոսի 23-ին կայացրած և օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով տնօրինվելու` տուժող «Միկա քոր¬փորեյշն» ՓԲ ընկերության վերադարձվելու պատճառաբանությամբ։
- ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչությունում պահ¬վող 9մմ տրամաչափի մար¬տական երկու փամփուշտներն անհրաժեշտ է թողնել պետական այդ մարմնի տնօրի¬նութ¬յանը։
- սեփականատերերին ի պահ հանձնված «Վազ 21214» մակնիշի 14 ՍՕ 834 հաշվառման համա¬րա¬նիշի «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 հաշվառման համարանիշի, «Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ» մակ¬նիշի 13 ՍՕ 698 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներն անհրաժշետ է թողնել նրանցից յուրա¬քանչյուրի տնօրի¬նությանը։
- ՀՀ ոստիկանության Աշտարակի բաժնի տուգանային հրա¬պա¬րակում պահվող «Ֆորդ տրան¬զիտ» մակնիշի 29 ԼՏ 649 հաշվառման համա¬րա¬նիշի ավտոմեքենայի սրահում գտնվող «GRZ-32D» հաշվառ¬ման մեկ համարանիշը, վառելիքի տարայի 1 կափարիչը, պոլիէթիլենային կանաչ տոպրակ¬ները, 5 սմ երկա¬րութ¬յան թափանցիկ ռետինե խողովակը, հագուստները, ինչպես նաև նույն ավտո¬մե¬քենային ամրակցված 08 ԼՍ 589 հաշվառման համարանիշներն անհրաժեշտ է ոչնչացնել` սույն դատավճիռն օրի¬նական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Անդրադառնալով քաղաքացիական հայցերի խնդրին` Դատարանը փաստում է, որ`
- ամբաստանյալ Դ.Անանյանի դեմ քաղաքացիական հայցվորներ (տուժողներ) Սանամ Հարո¬յանի ներկայացրած 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի, ինչպես նաև Հակոբ Գալեյա¬նի ներկա¬յաց¬րած 1.300.000 (մեկ միլիոն երեք հարյուր հազար) ՀՀ դրամի քաղ. հայցերն ենթա¬կա է ամբող¬ջությամբ բավարարման, այդ գումարները, որպես հանցագործությամբ անմիջականորեն նրանց պատճառ¬ված գույքայինվնաս, անհրաժեշտ է բռնա¬գանձել քաղաքացիական պատասխանող Դավիթ Մհերի Անան¬յա¬¬¬նից։
- քաղաքացիական հայցվորներ Վահե Միրզոյանի և Անահիտ Շահվերդյանի անունից, նրանց ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի կողմից ներկայացված ընդհանուր հայցադիմումն ենթակա է բավա¬րարման մասնակիորեն` 140.000 (հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամի չափով, այն որպես տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահ¬վերդյա¬նին հանցագործությամբ անմիջա¬կանորեն պատճառված գույքա¬յին վնաս, համապար¬տութ¬յան կարգով անհրաժեշտ է բռնագանձել քաղա¬քացիա¬կան պատասխանող¬ներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններից։ Հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատ¬ճառ¬ված 1.375.840 ՀՀ դրամ գույքային վնասի վերաբերյալ մասով տուժող Վահե Սուրենի Միրզոյանի ներկա¬յացրած քաղաքացիական հայցն ենթակա է մերժման` Ռուսլան Մհերի Անանյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0200/01/11 քրեական գործով օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով արդեն իսկ լուծվելու պատ¬ճա¬ռաբանությամբ։ Տուժող Վահե Միրզոյանի առողջության վերա¬կանգման և փաստաբա¬նա¬կան ծա¬ռա¬¬յության դիմաց վճարումների ուղղությամբ կատարված ծախսերի, բարոյական վնասի փոխհա¬տուց¬ման պահանջների վերաբերյալ մասով վերոնշյալ հայցն անհրաժեշտ է թողնել առանց քննության` տու¬ժող Վահե Միրզոյանին և տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանին պարզաբանելով այդ խնդրով քա¬ղա¬քացիադատավա¬րական կարգով դատարան դիմելու, այն այդ ընթացակարգով հիմնա¬վորելու պարագայում փոխհա¬տուցում ստանալու իրա¬վունքը։
- քաղաքացիական հայցվոր «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության ներկայացրած քաղա¬քա¬ցիական հայցն ենթակա է մերժման` Ռուսլան Մհերի Անանյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0200/01/11 քրեա¬կան գործով օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով արդեն իսկ լուծվելու պատ¬ճառաբա¬նութ¬յամբ։
Դատարանը նաև փաստում է, որ որպես դատական ծախս` հօգուտ պետական բյուջեի Դավիթ Մհերի Անանյանից և Գևորգ Մհերի Անանյանից համապարտության կարգով բռնա¬գանձման ենթակա է փորձաքննությունների կատարման վրա ծախսված 412.200 (չորս հարյուր տասներկու հազար երկու հարյուր) ՀՀ դրամ գումար։
Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է արգելանք դնել ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Մհերի Անանյաններին փաստացի պատկանող, ՀՀ ոստիկա¬նության Ստե¬փանա¬վա¬նի բաժնի տուգա¬նային հրապարակում գտնվող «ԲՄՎ X5» մակնիշի 26 ՏՕ 954 հաշվառման համա¬րանիշի և «Վազ-21213» մակնիշի 11 ՕՕ 459 հաշվառման համարանիշի ավտոմե¬քենաների, ինչպես նաև ՀՀ ոստիկա¬նության Աշտա¬րա¬կի բաժնի տուգանային հրապարակում պահվող «Ֆորդ տրանզիտ» մակ¬նիշի 29 ԼՏ 649 համարանիշի ավտոմեքենայի նկատմամբ` դրանք ուղղելով տուժողներին պատճառված և քա¬ղա¬քացիական հայցերով պահանջված վնասների, ինչպես նաև դա¬տական ծախսերի փոխ¬հա¬տուց¬մանը։
Գնահատելով և ամփոփելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույց¬ները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-373-րդ հոդված¬ներով, Դա¬տա¬րանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց՝
1. Դավիթ Մհերի Անանյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա¬գործությունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով` ազատազրկում 9 (ինը) տարի ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով` ազատազրկում 14 (տասնչորս) տարի ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում 6 (վեց) ամիս ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով` ազատազրկում 5(հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` ազատազրկում 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով` ազատազրկում 3 (երեք) տարի ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ պատիժները մասնա¬կիորեն գումարելով` Դավիթ Մհերի Անանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 20 (քսան) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Դավիթ Անանյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել 2012թ. հուլիսի 13-ից, նրա նկատ¬մամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
2. Գևորգ Մհերի Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, ինչպես նաև 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով առաջադրված մե¬ղադրանքներում ճանաչել անպարտ և արդարացնել` վերագրված այդ հանցանքներին նրա մաս¬նակցութ¬յունն ապացուցված չլինելու պատճառա¬բա¬նութ¬յամբ։
Գևորգ Մհերի Անանյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցա¬գործությունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով` ազատազրկում 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ պատիժները մասնա¬կիորեն գումարելով` Գևորգ Մհերի Անանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 9 (ինը) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Գևորգ Անանյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել 2012թ. հուլիսի 13-ից, նրա նկատ¬մամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
3. Կոլյա Գեղամի Մաիլյանին ճանաչել անպարտ և արդարացնել` նրա արարքում ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմի բացակա¬յութ¬յան պատ¬ճառա¬բա¬նությամբ։
Կոլյա Գեղամի Մաիլյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վե¬րա¬բեր¬յալ ստորագրությունն անհապաղ վերացնել, նրան պարզաբանել պատճառված վնասի հատուցման հարցով քաղաքացիադատավարական կար¬գով դատարան դիմելու իրավունքը։
Կոլյա Գեղամի Մաիլյանին պատկանող «Վազ 2121» մակնիշի 15 ՏՏ 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան վերադարձնել վերջինիս։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող` 9մմ տրամաչափի չորս կրակված գնդակները և երկու պարկուճները, պոմպը` 35 մետր երկարության ռետինե և պլաստմասե խողովակնե¬րով, մեկ զույգ օգտագործված ռետինե ձեռնոցը, 3 բանալիները, հարթաշուրթը, պտուտակահանը, յոթ մա¬նեկ¬ները, երեք հեղյուսը, երկու տափօղակները, պլաստմասե երեք կափարիչները, 5.5 սմ տրամաչափի ռե¬տինե և պլաստմասե յոթանասուներկու շրջանակները, տարբեր չափերի ռետինե և պլաստմասե խողո¬վակ¬ները` ոչնչացնել, «ԻԺ 70-01» մոդելի, ջնջված համարներով սպորտային վարժանքային ատրճա¬նակն հանձ¬նել ՀՀ փորձաքրեագիտական վարչության տնօրինությանը, տուժող¬ներ Գագիկ և Վահե Միրզո¬յան¬ների հագուստները վերա¬դարձնել սեփա¬կանա¬տե¬րե¬րին` դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության Նաիրիի բաժնի աշխատակիցներին ի պահ հանձնված 283 տարաների, դրանցում առկա 946 (ինը հարյուր քառասունվեց) լիտր դիզելային վառե¬լանյութի, 3.266 լիտր «եվրոդիզելի» տնօրինման հարցն համարել լուծված` այն Ռուսլան Մհերի Անան¬յանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0200/01/11 քրեական գործով Արմավիր մարզի ընդհանուր իրավասության դա¬տա¬րանի 2013թ. օգոստոսի 23-ին կայացրած և օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով տուժող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության վերադարձվելու հիմքով։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչությունում պահ¬վող 9մմ տրամաչափի մարտական երկու փամփուշտները թողնել պետական այդ մարմնի տնօրի¬նութ¬յանը։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և սեփականատերերին ի պահ հանձնված «Վազ 21214» մակնի¬շի 14 ՍՕ 834 հաշվառման համարանիշի, «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 հաշվառման համարանիշի, «Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաները թողնել նրանցից յուրաքանչյուրի տնօրի¬նությանը։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության Աշտարակի բաժնի տուգանային հրա¬պա¬րակում պահվող «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 29 ԼՏ 649 հաշվառման համա¬րա¬նիշի ավտոմեքենայի սրահում գտնվող «GRZ-32D» հաշվառ¬ման մեկ համարանիշը, վառելիքի տարայի 1 կափարիչը, պոլիէթիլե¬նային կանաչ տոպրակները, 5 սմ երկա¬րութ¬յան թափանցիկ ռետինե խողովակը, հագուստ¬ները, ինչպես նաև նույն ավտոմեքենային ամրակցված 08 ԼՍ 589 հաշվառման համարանիշները` ոչնչացնել` սույն դատավճիռն օրի¬նական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Քաղաքացիական հայցվորներ (տուժողներ) Սանամ Տոնականի Հարոյանի ներկայացրած 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի, ինչպես նաև Հակոբ Առաքելի Գալեյանի ներկա¬յացրած 1.300.000 (մեկ միլիոն երեք հարյուր հազար) ՀՀ դրամի քաղ. հայցերն ամբողջությամբ բա¬վա¬րարել, այդ գումարները, որպես հանցագործությամբ անմիջականորեն նրանց պատճառված վնաս, բռնա¬¬գանձել քաղաքացիական պատասխանող Դավիթ Մհերի Անանյա¬նից։
Քաղաքացիական հայցվորներ Վահե Միրզոյանի և Անահիտ Շահվերդյանի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի կողմից ներկայացված միասնական հայցադիմումը բավարարել մասնակիորեն` 140.000 (հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամի չափով, այն որպես տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Վասիլի Շահ¬վերդյա¬նին հանցագործությամբ անմիջա¬կանորեն պատճառված գույքային վնաս, համապար¬տութ¬¬յան կարգով բռնագանձել քաղա¬քացիա¬կան պատասխանողներ Դավիթ և Գևորգ Մհերի Անանյաններից։ Հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված 1.375.840 ՀՀ դրամ գույքային վնասի վերաբերյալ մասով տուժող Վահե Միրզոյանի ներկայացրած քաղա¬քացիական հայցն ենթակա է մերժման` Ռուսլան Մհերի Անանյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0200/01/11 քրեական գործով օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով արդեն իսկ լուծվելու պատճառաբանությամբ։ Տուժող Վահե Միրզոյանի առողջության վերա¬կանգման և փաստաբա¬նա¬կան ծառայության դիմաց վճարումների ուղղությամբ կատարված ծախսերի, բարոյական վնասի փոխհատուցման պահանջների վերաբերյալ մասով վերոնշյալ հայցը թողնել առանց քննության` նրան և տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահ¬վերդ¬յանին պարզաբանելով այդ խնդրով քա¬ղա¬քացիադատավա¬րական կարգով դատարան դիմելու և փոխ¬հա¬տուցում ստանալու իրա¬վունքը։
Տուժող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության ներկայացրած քաղաքացիական հայցը մերժել` Ռուսլան Մհերի Անանյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0200/01/11 քրեական գործով (քաղ. հայցի վերաբերյալ մասով) օրինական ուժի մեջ մտած 2013թ. օգոստոսի 23-ի դատավճռով արդեն իսկ լուծվելու պատճա¬ռաբանությամբ։
Որպես դատական ծախս` Դավիթ Մհերի Անանյանից և Գևորգ Մհերի Անանյանից հօգուտ պե¬տա¬կան բյուջեի համապարտության կարգով բռնա¬գանձել 412.200 (չորս հարյուր տասներկու հազար երկու հարյուր) ՀՀ դրամ գումար։
Դավիթ և Գևորգ Մհերի Անանյաններին փաստացի պատկանող, ՀՀ ոստիկանության Ստեփա¬նա¬¬վա¬նի բաժնի տուգա¬նային հրապարակում գտնվող «ԲՄՎ X5» մակնիշի 26 ՏՕ 954 հաշվառման համա¬րանիշի և «Վազ 21213» մակնիշի 11 ՕՕ 459 հաշվառման համարանիշի ավտոմե¬քե¬նաների, ինչ¬պես նաև ՀՀ ոստիկանության Աշտա¬րա¬կի բաժնի տուգանային հրապարակում պահվող «Ֆորդ տրան¬զիտ» մակ¬նիշի 29 ԼՏ 649 համարանիշի ավտոմեքենայի նկատմամբ կիրառել արգելանք` դրանք ուղղե¬լով քա¬ղա¬քացիական հայցերով ներկա¬յացված վնասների և դա¬տական ծախսերի փոխ¬հա¬տուցմանը։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեա¬կան դատա¬րան հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0235/01/12
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 12-12-2012 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0235/01/12 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | ՀՀ Գլխավոր դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 46104111 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Դավիթ Անանյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա այլ հանցանքը թաքցնելու նպատակով, շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարել է սպանություն, նույն նպատակով և եղանակով կատարել է երկու և ավելի անձանց սպանության փորձ, իր եղբայրներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ, առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և ղիզելային վառելանյութեր գողանալու նպատակով, ստեղծել են կայուն, կազմակերպված խումբ, որից հետո ՀՀ տարբեր մարզերում գործող բենզալցակայաններից գաղտնի հափշտակել՝ գողացել են առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ, ինչպես նաև, նա դիտավորությամբ վնասել է ուրիշի գույքը, ապօրինի կերպով ձեռք բերել, պահել, կրել է հրազեն հանդիսացող ատրճանակ և փամփուշտներ, ինչպես նաև կատարել է սուտ մատնության դրդչություն։ Գևորգ Անանյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար որ նա այլ հանցանքը թաքցնելու նպատակով, շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարել է սպանության օժանդակություն, նույն նպատակով և եղանակով երկու անձանց սպանության փորձի օժանղակություն, իր եղբայրներ Դավիթ և Ռուսլան Անանյանների հետ, առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառլանյութ գողանալու նպատակով, ստեղծել են կայուն, կազմակերպված խումբ, որից հետո ՀՀ տարբեր մարզերում գործող բենզալցակայաններից գաղտնի հափշտակել՝ գողացել են առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ, ինչպես նաև, նա դիտավորությամբ վնասելէ ուրիշի գույքը: Կոլյա Մաիլյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար որ, նա կատարել է ծանր հանցագործության նախապես չխոստացված պարտակում: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Անանյան |
| Հայրանուն | Մհերի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 34-104 Մաս 2 Կետ 1, 6, 11 |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Գևորգ |
| Ազգանուն | Անանյան |
| Հայրանուն | Մհերի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 38-34-104 Մաս 2 Կետ 1, 6, 11 |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Կոլյա |
| Ազգանուն | Մաիլյան |
| Հայրանուն | Գեղամի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 1.1 |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 12-12-2012 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 14-12-2012 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 17-12-2012 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 17-12-2012 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 14-01-2013 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժողի իրավահաջորդ |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Անանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գևորգ |
| Ազգանուն | Անանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Կոլյա |
| Ազգանուն | Մաիլյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վահե |
| Ազգանուն | Միրզոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սանամ |
| Ազգանուն | Հարոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հակոբ |
| Ազգանուն | Գալեյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Անահիտ |
| Ազգանուն | Շահվերդյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Դատական նիստը չի կայացել պաշտպան Լիլիա Մնոյանի դիմումի հիման վրա: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 25-01-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-02-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 26-02-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 14-03-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 29-03-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 15-04-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 30-04-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 14-05-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 23-05-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 12-06-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Դատական նիստը չի կայացել` նախագահող դատավորի մեկ այլ/Գագիկ Պապոյանի վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ0230/01/12/ քրեական գործով զբաղվածության, ինչպես նաև գործով մասնակցող մեղադրողներ` Վոլոդյա Հովհաննիսյանի` այլ աշխատանքի անցնելու, իսկ Հովսեփ Հովսեփյանի` կենսաթոշակի անցնելու կապակցությամբ դատական նիստին չներկայանալու պատճառաբանությամբ: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 21-06-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 12-07-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-07-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 01-08-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Դատական նիստը չի կայացել` պաշտպան Լիլիա Մնոյանի` բուժման նպատակով Ֆրանսիայի Հանրապետթւոյւն մեկնելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-08-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 06-09-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 30-09-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 30-09-2013 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Անանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 30-09-2013 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
| Այլ պատժաչափեր | Այդ թվում հանցափորձի համար |
| Այլ պատժաչափեր | Այդ թվում հանցափորձի համար |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Գևորգ |
| Ազգանուն | Անանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 30-09-2013 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Արդարացվել է |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Արդարացվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Արդարացման
| Ամսաթիվ | 30-09-2013 |
|---|---|
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Կոլյա |
| Ազգանուն | Մաիլյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Հոդված | |
| Այլ նշումներ | հանցակազմի բացակայության հիմքով |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ թիվ ԵԿԴ/0235/01/12 ԴԱՏԱՎՃԻՌ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դա¬տարանը (այսուհետ` Դատարան), նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի, քարտուղարությամբ` Ժենյա Ավետիսյանի, Սոսաննա Պետրոսյանի, Էլեն Ղուկասյանի, մասնակցությամբ` մեղադրողներ, ՀՀ գլխավոր դատախազության` մարդու դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազներ` Տիգրան Պողոսյանի և Հովսեփ Հովսեփյանի, նույն վարչության ավագ դատախազ` Վլադիմիր Հովհաննիսյանի, տուժողներ` Վահե Միրզոյանի, Արմեն Հարությունյանի, Սանամ Հարոյանի և Հակոբ Գալեյանի, տուժողի իրավահաջորդ` Անահիտ Շահվերդյանի, տուժող Վ.Միրզոյանի և իրավահաջորդ Ա.Շահվերդյանի ներկայացուցիչ` Արթուր Գրիգորյանի, տուժող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության ներկայացուցիչներ` Վլադիմիր Ներսիսյանի և Գառնիկ Բաղդասարյանի, տուժող Հ.Գալոյանի ներկայացուցիչ` Մովսես Սողոմոնյանի, տուժող Ս.Հարոյանի ներկայացուցիչ` Հարություն Կարապետյանի, պաշտպաններ` Լիլիա Մնոյանի (ամբ. Անանյաններ) Տիգրան Աբրահամյանի և Արամ Թամրազյանի (ամբ. Կ.Մաիլյան), 2013թ. սեպտեմբերի 30-ին դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի` 1. Դ ա վ ի թ Մ հ ե ր ի Ա ն ա ն յ ա ն ի ` (ծնված 1980թ. հունիսի 9-ին, Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղում« ազգութ¬յամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի« միջնակարգ կրթությամբ« ամուս¬նա¬ցած է« խնամքին` մինչև 14 տարեկան երեխան, նախկինում չդատա¬պարտ¬ված, հաշվառված և բնակվել է Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյու¬ղում, սույն քրեա¬կան գործով կալանքի տակ է 2012թ. հուլիսի 13-ից) 2. Գ և ո ր գ Մ հ ե ր ի Ա ն ա ն յ ա ն ի ` (ծնված 1991թ. հոկտեմբերի 5-ին, Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղում« ազգութ¬յամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« ամու¬րի« սովորում է Երևանի պե¬տա¬¬կան տնտեսագիտական հա¬մալ¬սարանի ֆինանսներ և վարկ ֆա¬կուլտետի 2-րդ կուր¬սում« նախկինում չդա¬տա¬պարտված« հաշ¬վառ¬ված է Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղում« սույն քրեա¬կան գործով կալանքի տակ է 2012թ. հուլիսի 13-ից) 3. Կ ո լ յ ա Գ ե ղ ա մ ի Մ ա ի լ յ ա ն ի ` (ծնված 1987թ. հունիսի 10-ին, Արմավիրի մարզի Էջմիածին քա¬ղա¬քում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթութ¬յամբ, ամուրի, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված է Արմա¬վիրի մարզի Արշալույս գյուղի 19-րդ փողոցի 10-րդ տանը, փաստացի բնակվում է Արմավիրի մարզ, Մեծամոր քաղաքի 4-րդ շենքի 4-րդ բնա¬կա¬րա¬նում) 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. Թիվ 46104111 քրեական գործն հարուցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 7-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով 2011թ. ապրիլի 27-ին ՀՀ ոստիկա¬նության Նաիրիի քննչական բաժանմունքում` անհայտ անձանց կողմից սպանության փորձ կատարելու և ապօրինաբար հրազեն ձեռք բերելու դեպքի առթիվ։ 2011թ. ապրիլի 28-ին վառելանյութի գողության կասկածանքով ձերբակալվել է Ռուսլան Անան¬յանը։ 2011թ. ապրիլի 30-ին Դավիթ Անանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 6-րդ, 7-րդ և 11-րդ կետերով, 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ, 7-րդ և 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատմամբ հայտարարվելէ հետախուզում։ 2011թ. ապրիլի 30-ին Գևորգ Անանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 6-րդ, 7-րդ և 11-րդ կետերով, 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ, 7-րդ և 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում։ 2011թ. մայիսի 1-ին Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանը, բավարարելով նա¬խաքննական մարմնի միջնորդությունները, հետախուզվողներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների նկատ¬մամբ որպես խափանման միջոց է կիրառել կալանավորումը։ 2011թ. մայիսի 3-ին թիվ 46104111 քրեական գործին է միացվել Արա Խարազյանի կողմից սուտ մատնություն կատարելու դեպքի առթիվ հարուցված թիվ 19108211 քրեական գործը։ 2011թ. մայիսի 4-ից թիվ 46104111 քրեական գործի նախաքննությունը շարունակվել է ՀՀ ոստի¬կանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչությունում։ 2011թ. հունիսի 9-ին սույն քրեական գործին են միացվել և համատեղ քննվել` դեռևս 2011թ. ապրիլի 21-ին Աշտարակի խճուղու վրա գործող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությոան բենզալցա¬կայանի պահեստարանից կատարված գողության վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցված թիվ 10110211, նույն պահեստարանից դեռևս 2011թ. ապրիլի 25-ին կատարված գողության վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցված թիվ 10110611 քրեական գործերը։ 2011թ. հունիսի 27-ին սույն քրեական գործին է միացվել և համատեղ քննվել դեռևս 2011թ. ապրիլի 22-ին Արարատի մարզի Սուրենավան գյուղում «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությունից բենզալցա¬կայի պահեստարանից կատարված գողության վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով հարուցված թիվ 26105411 քրեական գործը։ 2011թ. հոկտեմբերի 3-ին որոշում է կայացվել Արա Խարազյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` ՀՀ ազգային ժողովի 2011թ. մայիսի 26-ին ընդունած համաներման ակտը նրա նկատմամբ կիրառելու պատճառա¬բա¬նությամբ։ 2011թ. հոկտեմբերի 3-ին սույն քրեական գործից 46104111/1 համարով անջատվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղադրվող Ռուսլան Մհերի Անանյանի վերա¬բերյալ մասը, որը 2011թ. հոկտեմբերի 17-ին կազմված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան։ 2011թ. հոկտեմբերի 25-ին Դավիթ Անանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, վերջինս ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ 2011թ. հոկտեմբերի 25-ին Գևորգ Անանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, վերջինս ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 38-34-104-րդ հոդսվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով և 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ 2011թ. հոկտեմբերի 27-ին քրեական գործի վարույթը կասեցվել է ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 31-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով նախատեսված հիմքով։ 2012թ. հունիսի 28-ին քրեական գործի կասեցված վարույթը վերսկսվել է։ 2012թ. հունիսի 29-ին սույն քրեական գործին է միացվել և համատեղ քննվել Արմեն Հարություն¬յա¬նի բենզալցա¬կա¬յանի պահեստարանից գողության փորձ կատարելու վերաբերյալ դեռևս 2012թ. մայիսի 26-ին ՀՀ քրեա¬կան օրենսդգքրի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցված թիվ 29104212 քրեական գոր¬ծը։ 2012թ. հուլիսի 13-ին ՀՀ ոստիկանության քրեական հետախուզության ԳՎ բերման են ենթարկվել հետախուզման մեջ գտնվող Դավիթ և Գևորգ Անանյանները։ 2012թ. հուլիսի 13-ին Դավիթ Անանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ 2012թ. հուլիսի 13-ին Գևորգ Անանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով և 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ 2012թ. հուլիսի 14-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վա¬սության դատարանը, բավարարելով նախաքննական մարմնի միջնորդությունները, վերահաս¬տա¬տել է մեղադրյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների նկատմամբ Կոտայիք մարզի ընդհանուր իրավա¬սութ¬յան դատարանի 2011թ. մայիսի 1-ին կայացրած որոշումները` վերջիններիս նկատմամբ որպես խափան¬ման միջոց կալանավորումն ընտրելու վերաբերյալ։ 2012թ. հուլիսի 27-ին սույն քրեական գործին է միացվել և համատեղ քննվել դեռևս 2012թ. մայիսի 20-ին «Ճախրկանք» ՍՊ ընկերության բենզալցակայանի պահեստարանից գողություն կատարելու վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով հարուցված թիվ 54102112 քրեական գործը։ 2012թ. օգոստոսի 6-ին սույն քրեական գործին է միացվել և համատեղ քննվել դեռևս 2012թ. մարտի 12-ին Սանամ Հարոյան Ա/Ձ-ի բենզալցակայանի պահեստից գողություն կատարելու վերա¬բերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցված թիվ 54101312 քրեական գործը։ 2012թ. նոյեմբերի 9-ին Կոլյա Մաիլյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու վերա¬բերյալ ստորագրություն։ 2012թ. նոյեմբերի 15-ին Դավիթ Անանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 104 հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 34-177 հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 235 հոդվածի 1-ին մասով և 38-333 հոդվածի 1-ին մասով։ 2012թ. նոյեմբերի 15-ին Գևորգ Անանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-104 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 38-104 հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ 2012թ. սեպտեմբերի 25-ին Ռուսլան Անանյանն Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու համար դատապարտվել է։ 2012թ. դեկտեմբերի 11-ին քրեական գործը Դավիթ Մհերի Անանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Գևորգ Մհերի Անանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ Կոլյա Գեղամի Մաիլյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով հաս¬տատ¬ված մե¬ղադրա¬կան եզրա¬կացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վար¬չական շրջանների ընդ¬հանուր իրավա¬սության դա¬տարան և 2012թ. դեկտեմբերի 14-ին ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված ընդդա¬տության կանոնների պահպանմամբ ընդուն¬¬վել է վարույթ, նշանակվել դատաքննության։ 2. Նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցների հետազոտում և գնահատում. Նախաքննական մարմինը Դավիթ Մհերի Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա « այլ հանցանքը թաքցնելու նպատակով, շատերի կյանքի հա¬մար վտանգավոր եղանակով կատարել է սպանություն, նույն նպատակով և եղանակով կատարել է երկու և ավելի անձանց սպանության փորձ, իր եղբայրներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ, առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութեր գողանալու նպա¬տակով ստեղծել են կայուն, կազմա¬կերպված խումբ, որից հետո ՀՀ տարբեր մարզերում գործող բենզալցակայաններից գաղտնի հափշտա¬կել` գողացել են առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ, ինչպես նաև դիտավորությամբ վնասել է ուրիշի գույքը, ապօրինի կերպով ձեռք բերել, պահել և կրել է հրազեն հանդիսացող ատրճանակ և փամփուշտներ, ինչպես նաև կատարել է սուտ մատնության դրդչություն։ Այսպես, Դավիթ Անանյանը կազմակերպված խմբի անդամ հանդիսացող իր եղբայրներ` Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ 2011թ. մարտի 10-ից 24-ն ընկած ժամանակահատվածում ապօրինի մուտք են գործել Էջմիածին - Երևան ավտոճանապարհից դեպի «Մուսալեռ» տպարան տանող խաչմերուկի վրա գտնվող Վահե Միրզոյանին պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից իրենց անձնական օգտագործման «Նիվա» մակնիշի 11 ՕՕ 459 հ/հ ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են 1.114.840 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 1.450 լիտր դիզելային վառելիք և 1.238 լիտր «պրե¬միում» տեսակի բենզին։ 2011թ. ապրիլի 6-ից 8-ն ընկած ժամանակահատվածում Դավիթ Անանյանն իր եղբայրներ, կազմակերպված խմբի անդամներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ ապօրինի մուտք են գործել Արարատի մարզի Սուրենավան գյուղի սկզբնամասում գործող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերութ¬յանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից Վանաձոր քաղաքի բնակիչ Արա Խարազյանին պատկանող, իրենց վստահված «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հ/հ ավտոմե¬քենայով գաղտի հափշտակել են խոշոր չափի` 1.092.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 2.600 լիտր դիզելային վառելիք։ Այնուհետև, Դավիթ Անանյանն իր եղբայրներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ, 2011թ. ապ¬¬րի¬լի 16-ից 20-ն ընկած ժամանակահատվածում ապօրինի մուտք են գործել Երևան քաղաքի Աշտա¬րակի խճուղի 14 հասցեում գտնվող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բեն¬զալցա¬¬կայանի պահեստային մաս, որտեղից նույն ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 1.600.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության 4.025 լիտր դիզելային վառելիք։ Բացի այդ, նրանք, կազմակերպված խմբի շրջանակներում շարունակելով իրենց հանցավոր գործունեությունը, 2011թ. ապրիլի 21-ի գիշերն ապօրինի մուտք են գործել Աշտարակի խճուղի 14 հասցեում գտնվող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանի պահես¬տա¬յին մաս, որտեղից նույն ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 868.725 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 2.145 լիտր դիզելային վառելիք։ Այնուհետև, Դավիթ Անանյանն իր եղբայրներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ 2011թ. ապրի¬¬լի 26-ի լույս 27-ի գիշերը` ժամը 02.00-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք են գործել Վահե Միրզո¬յանին պատկանող վերը նշված բենզալցակայանի պահեստային մաս և գաղտնի հափշտակել զգալի չափի` 261.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 300 լիտր բենզին և 300 լիտր դիզելային վառելիք, որոնք լցրել են տարաների մեջ և տեղադրել «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի նույն ավտոմեքենայում։ Այդ ժամա¬նակ Վահե Միրզոյանն իր կողմից վարած «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 համարանիշի, Գա¬իկ Միրզո¬յանը «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 համարանիշի, իսկ Սարո Միրզոյանը «Սու¬բա¬րո ֆորեստեռ» մակնիշի 20 ՕԼ 546 համարանիշի ավտոմեքենաներով, արագ ընթացքով մոտեցել են «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենային և ցանկացել ավտոմեքենաներով փակել դրա ճանա¬պարհը, սակայն ավտո¬մեքենայի վարորդ Գևորգ Անանյանն իր եղբոր` Դավիթ Անանյանի հետ ավտո¬մեքե¬նայով դիմել են փախուստ¬ի, իսկ Ռուսլան Անանյանը թաքնվել է բենզալցակայանի մոտ գտնվող բետոնե ցանկապատի հետևում, ինչից հետո Վահե, Գագիկ և Սարո Միրզոյանները տևական ժամանակով ավտոմեքեն¬ան¬երով հե¬տապնդել են Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին, որի ընթացքում, Երևան-Աշտարակ ավտոճա¬նա¬արհին` «Ամիգո» խաղատան մոտ, ապօրինի կերպով կրած հրազեն հանդի¬սացող 9 մմ տրա¬մա¬չափի «ԻԺ-70-01» մոդելի ջնջված համարներով սպորտային-վարժանքային ատրճա¬նակով Դավիթ Անան¬անը Վահե և Գագիկ Միրզոյաններին սպանելու դիտավորությամբ, «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտո¬մեքենայի աջակողմյան առջևի աջ դռան բաց պատուհանից, շատերի կյանքի համար վտանգա¬որ եղա¬ա¬ով, իրենց կատարած գողությունները թաքցնելու նպատակով չորս կրակոցներ է արձակել ավտո¬մեքե¬նաներով ընթացող Վահե և Գագիկ Միրզոյանների ուղղությամբ, որի հետևանքով մեկ կրակոցով վնասել է Վահե Միրզոյանի ձախ թոքի ստորին բիլթը, ստոծանին, փայծաղը, ձախ երիկամը` նրա առողջությանը պատճառելով կյանքին վտանգ սպառ¬նացող ծանր վնաս, իսկ երկու կրակոցով վնասել է Գագիկ Միրզոյանի ձախ թոքը, ստոծանին, ձախ երիկամը և փայծաղը, առաջացնելով ներքին արյունահոսություն, նրա առողջությանը պատճառելով ծանր վնաս։ Վահե և Գագիկ Միրզոյանները դեպքից հետո տեղափոխվել են հիվանդանոց, որտեղ ստացած բուժօգնության արդյունքում փրկվել է Վահե Միրզոյանի կյանքը, իսկ Գագիկ Միրզոյանը 2011թ. ապրիլի 28-ին մահացել է հիվանդանոցում։ Ավտոմեքենաներով հետապնդվելու ժամանակ Դավիթ Անանյանը երթևեկության ընթացքում հրա¬զենից արձակած կրակոցով, իսկ Գևորգ Անանյանը երթևեկության ընթացքում «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենային իր կողմից վարվող «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենայով հար¬¬վա¬¬ծելով հանրավտանգ եղանակով վնասել են «Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմե¬քենան՝ սեփականատեր Գագիկ Միրզոյանին պատճառելով 140.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողութ¬յամբ նյու¬թական վնաս։ Այնուհետև, ժամը 6.30-ից 7.00-ի սահմաններում Դավիթ Անանյանն Արա Խարազյանի հետ հանդիպել է Վանաձոր քաղաքից դեպի Ստեփանավան քաղաք տանող ավտոճանապարհի սկզբնա¬մասում, որտեղ Դավիթ Անանյանը Արա Խարազյանին դրդել է սուտ մատնության` ոստիկանության Վանաձորի բաժնում ներկայացնել վերը նշված «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենան փախցնելու վերա¬բերյալ կեղծ տեղեկատվություն։ Նույն օրը` ժամը 11.15-ին, Արա Խարազյանը ներկայացել է ոստի¬կանության Վանաձորի բաժին և Դավիթ Անանյանի դրդմամբ կատարել հանցագործության մասին սուտ մատնություն։ Այնուհետև Դավիթ Անանյանն ու Գևորգ Անանյանը, շարունակելով գործել կազմակերպված խմբի շրջանակներում, 2012թ. մայիսի 26-ին` ժամը 2-ի սահմաններում, ցանկապատն անցնելու միջոցով ապօրինի մուտք են գործել Արագածոտն մարզի Ագարակ գյուղում գտնվող Արմեն Հարությունյանի տան բակ և ռետինե խողովակը բենզինի պահեստային տարայի մեջ անցկացնելու միջոցով փորձել են գողանալ խոշոր չափերի` 1.390.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ բենզին, սակայն նույն պահին Արմեն Հարությունյանն իր տան պատշգամբից նկատել և հետապնդել է նրանց, իսկ նրանք դիմել են փախուստի` իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունը չկարողանալով հասցնել ավարտին։ Բացի այդ, Դավիթ Անանյանը 2012թ. մարտ ամսին Արագածոտնի մարզի Դավթաշեն համայն¬քում գործող, «Սանամ Հարոյան» Ա/Ձ-ին պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մասի դռան կախովի փականը կոտրելու միջոցով ապօրինի մուտք է գործել պահեստ և այնտեղ գտնվող երկաթյա տարայից գողացել զգալի չափի` 450.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ մեկ տոննա դիզելային վառելիք։ Այնուհետև, Դավիթ Անանյանը 2012թ. մայիս ամսին Արագածոտնի մարզի Վերին Սասնաշեն գյուղի վարչական տարածքում գործով «Ճախրկանք» ՍՊ ընկերությանը պատկանող բենզալցա¬կա¬յանի պահես¬տային մասի մուտքի դռան կախովի կողպեքը կոտրելու միջոցով ապօրինի մուտք է գոր¬ծել պահեստարան և այնտեղից գաղտնի հափշտակել խոշոր չափի 1.300.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 2.5 տոննա բենզին։ Բացի այդ, Դավիթ Անանյանը ապօրինի կերպով ձեռք է բերել, պահել, 2011թ. ապրիլի 27-ին ապօրինի կրել է հրազեն հանդիսացող 9 մմ տրամաչափի «ԻԺ-70-01» մոդելի ջնջված համար¬ներով սպորտային-վարժանքային ատրճանակը, որով նույն օրը Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհին Գագիկ և Վահե Միրզոյանների վրա արձակել է վերը նշված կրակոցները։ Նշված ատրճանակը 2012թ. հուլիսի 13-ին հայտնաբերվել է Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղում գտնվող, Դավիթ Անանյանին պատ¬կանող տանը կատարված խուզարկությամբ»։ Ամբաստանյալ Գևորգ Մհերի Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա « այլ հանցանքը թաքցնելու նպատակով, շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարել է սպանության օժանդակություն, նույն նպատակով և եղանակով երկու անձանց սպա¬նության փորձի օժանդա¬կութ¬յուն, իր եղբայրներ Դավիթ և Ռուսլան Անանյանների հետ, առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզե¬լային վառլանյութ գողանալու նպատակով, ստեղծել են կայուն, կազմակերպված խումբ, որից հետո ՀՀ տարբեր մարզերում գործող բենզալցա¬կա¬յաններից գաղտնի հափշտակել, գողացել են առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ, ինչպես նաև, նա դիտավորությամբ վնասել է ուրիշի գույքը։ Այսպես, Գևորգ Անանյանը կազմակերպված խմբի անդամ հանդիսացող իր եղբայրներ` Ռուսլան և Դավիթ Անանյանների հետ 2011թ. մարտի 10-ից 24-ն ընկած ժամանակահատվածում ապօրինի մուտք են գործել Էջմիածին-Երևան ավտոճանապարհից դեպի «Մուսալեռ» տպարան տանող խաչմերուկի վրա գտնվող Վահե Միրզոյանին պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից իրենց անձնական օգտագործման «Վազ 2121» մակնիշի 11 ՕՕ 459 հ/հ ավտոմեքենայով գաղտ¬նի հափշտա¬կել են խոշոր չափի 1.114.840 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 1.450 լիտր դիզելային վառելիք և 1.238 լիտր «պրեմիում» տեսակի բենզին։ Այնուհետև, 2011թ. ապրիլի 6-ից 8-ն ընկած ժամանակահատվածում Գևորգ Անանյանն իր եղբայրներ Ռուսլան և Դավիթ Անանյանների հետ ապօրինի մուտք են գործել Արարատի մարզի Սուրե¬նավան գյուղի սկզբնամասում գործող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բեն¬¬զալցա¬¬կայանի պահեստային մաս, որտեղից Վանաձոր քաղաքի բնակիչ Արա Խարազյանին պատկանող, իրենց վստահված «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հ/հ ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 1.092.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 2.600 լիտր դիզելային վա¬ռելիք։ Բացի այդ, Գևորգ Անանյանն իր եղբայրներ Ռուսլան և Դավիթ Անանյանների հետ 2011թ. ապրի¬լի 16-ից 20-ն ընկած ժամանակահատվածում ապօրինի մուտք են գործել Երևան քաղաքի Աշտա¬րակի խճուղի 14 հասցեում գտնվող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բեն¬զալցա¬կայանի պահեստային մաս, որտեղից «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հ/հ ավտոմե¬քե¬նայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 1.600.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 4.025 լիտր դիզելային վառելիք։ Այնուհետև, Գևորգ Անանյանն իր եղբայրներ Ռուսլան և Դավիթ Անանյանների հետ, 2011թ. ապրիլի 21-ի գիշերն ապօրինի մուտք են գործել Աշտարակի խճուղի 14 հասցեում գտնվող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտե¬ղից նույն «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հ/հ ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 868.725 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 2.145 լիտր դիզելային վառելիք։ Այնուհետև, Գևորգ Անանյանն իր եղբայրներ Ռուսլան և Դավիթ Անանյանների հետ, բենզինի և դիզելային վառելիքի գողություն կատարելու նպատակով 2011թ ապրիլի 26-ի լույս 27-ի գիշերը` ժամը 02.00-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք են գործել Վահե Միրզոյանին պատկանող վերը նշված բեն¬զալցակայանի պահեստային մաս և գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 261.000 ՀՀ դրամ արժո¬ղությամբ 300 լիտր բենզին և 300 լիտր դիզելային վառելիք, որոնք լցրել են տարաների մեջ և դրանք տեղադրել «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայում։ Այդ ժամանակ Վահե Միրզրոյանն իր կող¬մից վարած «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 համարանիշի, Գագիկ Միրզոյանը «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 համարանիշի, իսկ Սարո Միրզոյանը «Սուբարո ֆորեստեռ» մակ¬նիշի 20 ՕԼ 546 համարանիշի ավտոմեքենաներով, արագ ընթացքով մոտեցել են «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենային և ցանկացել են ավտոմեքենաներով փակել «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 համարանիշի ավտոմեքենայի ճանապարհը, սակայն ավտոմեքե¬նայի վարորդ Գևորգ Անանյանն իր եղբոր` Դավիթ Անանյանի հետ ավտոմեքենայով դիմել են փախուստի, իսկ Ռուսլան Անանյանը թաքնվել է բենզալցակայանի մոտ գտնվող բետոնե ցանկա¬պատի հետևում։ Դրանից հետո Վահե, Գագիկ և Սարո Միրզոյանները տևական ժամանակով ավտոմեքե¬նա¬նե¬րով հետապնդել են Գևորգ և Դավիթ Անանյաններին, որի ընթացքում, Երևան-Աշտարակ ավտո¬ճա¬նա¬պարհին` «Ամիգո» խաղատան մոտ, Գևորգ Անանյանն «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմե¬քենան վարելիս, եղբոր` Դավիթ Անանյանի կողմից Վահե և Գագիկ Միրզոյաններին կյան¬քից զրկելու` սպա¬նություն կատարելու համար ստեղծել է նպաստավոր պայմաններ, վերաց¬րել է խոչընդոտները, որի ընթացքում Դավիթ Անանյանն իր կողմից ապօրինի կերպով ձեռք բերած և կրած ինքնա¬շեն հրազենից, «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի աջակողմյան առջևի աջ դռան բաց պա¬տու¬հանից, Վահե և Գագիկ Միրզոյաններին սպանելու դի¬տա¬վորությամբ, չորս կրակոցներ է արձա¬կել ավտոմեքե¬նա¬ներով ընթացող Վահե և Գագիկ Միրզոյան¬ների ուղղությամբ, որի հետևանքով մեկ կրա¬կոցով վնասել է Վահե Միրզոյանի ձախ թոքի ստորին բիլթը, ստոծանին, փայծաղը, ձախ երիկամը` նրա առողջութ¬յանը պատճառելով ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող, իսկ երկու կրակոցով վնասել է Գագիկ Միրզոյանի ձախ թոքը, ստոծանին, ձախ երիկամը և փայծաղը, առաջացնելով ներ¬քին արնահո¬սություն, նրա առողջությանը պատճառելով ծանր վնասվածք։ Վահե և Գագիկ Միրզո¬յան¬ները դեպքից հետո տեղափոխվել են հիվանդանոց, որտեղ ստացած բուժօգնության արդյունքում փրկվել է Վահե Միրզոյանի կյանքը, իսկ Գագիկ Միրզոյանը 2011թ. ապրիլի 28-ին հիվանդանոցում մահացել է։ Ավտոմեքենաներով հետապնդվելու ժամանակ Գևորգ Անանյանը երթևեկության ընթացքում «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենային իր կողմից վարվող «Ֆորդ տրանզիտ» ավտո¬մե¬քե¬նայով հարվածելով, իսկ Դավիթ Անանյանն երթևեկության ընթացքում հրազենից արձակած կրակո¬ցով հանրավտանգ եղանակով վնասել են «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենան՝ սեփա¬կա¬նատեր Գագիկ Միրզոյանին պատճառելով 140.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ նյու¬թա¬կան վնաս։ Այնուհետև, հետախուզման մեջ գտնվելու ընթացքում, Գևորգ Անանյանն ու Դավիթ Անան¬յանը, շարունակելով գործել կազմակերպված խմբի շրջանակներում, 2012թ. մայիսի 26-ին` ժամը 2-ի սահմաններում, ցանկապատն անցնելու միջոցով ապօրինի մուտք են գործել Արագածոտն մարզի Ագարակ գյուղում գտնվող բենզալցակայանին կից Արմեն Հարությունյանի տան բակ և ռետինե խողո¬վակը բենզինի պահեստային տարայի մեջ անցկացնելու միջոցով փորձել են գողանալ խոշոր չափերի` 1.390.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ բենզին, սակայն նույն պահին Արմեն Հարությունյանն իր տան պատշգամբից նկատել և հետապնդել է նրանց, իսկ նրանք դիմել են փախուստի` իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունը չկարողա¬նալով հասցնել ավարտին»։ Ամբաստանյալ Կոլյա Գեղամի Մաիլյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մա¬սով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանում, որ նա «կատարել է ծանր հանցագործության նախապես չխոստացված պարտակում։ Այսպես` Կոլյա Մաիլյանը 2012թ. մայիսի 26-ի գիշերն իր մտերիմ Դավիթ Անանյանի կանչով, իրեն պատկանող «Վազ 2121» մակնիշի 15 ՏՏ 894 հ/հ ավտոմեքենայով մեկնել է Արա¬գածոտնի մարզ` դեպի Գյումրի տանող ավտոճանապարհի սկզբնամաս, որտեղ հանդիպել է եղբայր¬ներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին։ Նրանցից տեղեկացել է, որ մոտ 2 ժամ առաջ Արագածոտնի մարզի Ագարակ գյուղում գործող բենզալցակայանից փորձել են գողանալ մեծ քանակությամբ բենզին, սակայն չեն կարողացել հանցագործությունը հասցնել ավարտին, քանի որ բենզալցակայանի սեփականատերը նկատել է իրենց, և իրենք դիմել են փախուստի։ Այնուհետև, տեղեկացված լինելով նրանց կողմից ծանր հանցագործություն կատարելու մասին, եղբայրներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին` իրավապահ մարմիններից թաքցնելու նպատակով, տեղափոխել է Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա հա¬մայն¬քում գտնվող նրանց վարձակալած բնակարան` այդ կերպ առանց նախապես խոստանալու պար¬տակելով ծանր հանցագործություն կատարած Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին»։ Մեղադրանքի կողմը Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին և Կոլյա Մաիլյանին առաջադրած մեղադրանք¬ների և մեղադրական եզրա¬կա¬ցութ¬յան հիմքում դրել է հետևյալ ապացույցները. Ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի մասնակի խոստովանական ցուցմունքը` այն մասին, որ մոր` Վարդիթեր Սահինյանի բուժման համար անհրաժեշտ գումար հայթայթելու նպատակով եղբայրների` Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ որոշել են տարբեր բենզալցակայաններից գողություններ կա¬տարել։ Այդ նպատակով տարբեր վայրերից ձեռք է բերել մոտ 60 հատ 20 լիտր տարողությամբ պլաստ¬մասե տարաներ, ռետինե խողովակներ և բենզալցակայաններից գողություն կատարելու համար այլ անհրա¬ժեշտ պարագաներ։ Իր բարեկամ Արա Խարազյանից վերցրել է վերջինիս պատկանող «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 համարանիշի ավտոմեքենան` պատճառաբանելով, թե իբր ինչ-որ իրեր պետք է տեղափոխի Երևան։ Այդ ավտոմեքենայում են տեղադրել գողության համար նախատես¬ված տարաները, պոմպը և մյուս պարագաները։ 2011թ. մարտին գողություն կատարելու նպատակով գնացել են Էջմիածին տանող ճանապարհին գտնվող Մուսալեռ գյուղի տարածքում գործող բենզալցա¬կա¬յանից մոտ, ավտոմեքենան կայանել քիչ հեռվում, Ռուսլանը մնացել է «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմե¬քենայի մեջ, իսկ ինքն ու Գևորգը մոտեցել են բենզալցակայանի պահեստահորերին, բացել դրանց կափարիչները, պոմպն իջեցրել բենզինի, ապա դիզ. վառելիքի պահեստահորերի մեջ, պոմպի միջոցով 35 հատ 20լ տարողությամբ պլաստմասե տարաների մեջ են լցրել բենզին և դիզելային վառելիք, որից հետո իրենց հեռախոսականչով Ռուսլանն ավտոմեքենայով մոտեցել է իրենց, նշված տարաները Գևորգի հետ տեղադրել են «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենայի մեջ և գնացել իրենց տուն։ Այնուհետև մեքենան հանձնել են Արա Խարազյանին։ Այնուհետև` 2011թ. ապրիլի սկզբներին նմանատիպ պատճառաբանությամբ Արա Խարազյանից կրկին վերցրել է «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենան և եղբայրների հետ միասին մեքենայի մեջ տեղադրելով 60 հատ 20լ տարողությամբ կապրոնե տարաներն ու մյուս անհաժեշտ պարագաները` գնացել են Արարատի մարզի Սուրենավան գյուղում գտնվող «Միկա» բենզալցա¬կայանի հարևանութ¬յամբ գտնվող տարածք, որտեղ ինքն ու Գևորգն իջել են մեքենայից` իրենց հետ վերցնելով պոմպը, խողովակը և մյուս պարագաները, իսկ Ռուսլանն իրենց սպասել է ավտոմեքենայում։ Գևորգի հետ աննկատ մոտեցել են «Միկա» բենզալցակայանի պահետային հորերին և նույն եղանակով հորերից գողացել 1.200 լիտր դիզելային վառելիք։ Այնուհետև զանգահարել և կանչել են Ռուսլանին, ով ավտոմեքենայով մոտեցել է իրենց, դիզելային վառելիքը տեղադրել են ավտոմեքենայում և ուղեվորվել Վարդաբլուր` իրենց տուն, որտեղ էլ գողացած վառելիքը պահեստավորել են։ Դրանից հետո` 2011թ. ապրիլի կեսերին եղբայրների հետ նույն «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմե¬քենայով գնացել են Երևանից Աշտարակ տանող ճանապարհի սկզբնամասում` «Կարմիր Խաչի» հարևանությամբ գտնվող բենզալցակայանի հարևանությամբ գտնվող տարածք, եղբայրներից մեկը մնացել է մեքենայում, իսկ ինքն ու մյուսն աննկատ մոտեցել և նույն եղանակով պահես¬տային հորերից գողացել են 50 հատ` յուրաքանչյուրը 20 լիտր տարողությամբ պլաստմասե տարաներով դիզելային վառելիք։ Այնուհետև զանգահարել, կանչել են եղբորը, ով մեքենան մո¬տեցրել է բենզալցակայանի մոտ, գողացված դիզելային վառելիքը տեղադրել են ավտոմեքենայում և հեռացել։ Հաջորդ օրը եղբայրների հետ նույն բենզալցակայանից նշված եղանակով գողացել են ևս 20 լիտր տարողությամբ 20 պլաստմասե տարաներով դիզելային վառելիք։ Օրեր անց եղբայրների` Ռուսլանի և Գևորգի հետ որոշել են կրկին գողություն կատարել Էջմիածնի Մուսալեռ գյուղում գտնվող բենզալցակայանից։ Նույն ավտոմեքենայով գնացել են նշված բենզալցակայանի հարևանությամբ գտնվող տարածք, Գևորգը մնացել է ավտոմեքենայի մեջ, իսկ ինքն ու Ռուսլանն իջել են մեքենայից և նույն եղանակով բենզալցակայանի պահեստային հորերից գողացել են դիզելային վառելիք և բենզին, ապա դրանցով լի տարաները տեղադրել են մեքենայի մեջ։ Այնուհետև տեսել է, որ մեծ արագությամբ բաց գույնի «Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենա է մոտենում իրենց։ Իրեն գցել է մեքենայի մեջ և, Ռուսլանին թողնելով բենզալցա¬կայանում, Գևորգին ասել է, որ մեքենան վարի` փախչեն և հենց այդ պահին լսել է կրակոցի երկու ձայն, ինչից հետո Գևորգը, մեքենայի շարժիչը գործարկելով, վարել է ավտոմեքենան` Ռուսլանին թողնելով բենզալցակայանի տարածքում։ Գևորգն ավտոմեքենան վարել է դեպի Արգավանդ տանող ճանապարհով, որի ընթացքում «Պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենան, երեք այլ ավտոմեքենաների հետ, հետապնդել է իրենց։ Մալաթիա-Սեբաստիա և Լենինգրադյան փողոցների խաչմերուկով գնացել են դեպի Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհ, որտեղ նկատել է, որ իրենց հետապնդող մեքենաներից մեկը «Ժիգուլի» մակնիշի է։ Հետապնդման ժամանակ «Պաջերո ԻՕ» մեքենայի վարորդը մեքենայի պատուհանից հանել է ատրճանակ և երկու անգամ կրակել օդ, ինչի արդյունքում Գևորգը կորցրել է մեքենայի կառավարումը և բախվել ճանապարհի մայթեզրին։ Այնուհետև ինչ-որ մի ավտոմեքենա է մոտեցել իրենց և ինքը, զգալով, որ կարող են բռնվել և վնասվել հետապնդողների կողմից, իր մոտ գտնվող «Մակարով» տեսակի ատրճանակից մեկ անգամ կրակել է այդ մեքենայի դռան ուղղությամբ։ Այդ պահին նկատել է, որ «Պաջերո ԻՕ» մակնիշի մեքենայի վարորդը ատրճանակ է հանել մեքենայի պատուհանից և կրակել իրենց ուղղությամբ։ Մտածելով, որ կարող է իրենց սպանեն, իր «Մակարով» տեսակի ատրճանակով երկու անգամ կրակել է «Պաջերոյի» դռան ուղղությամբ։ Հետագայում է իմացել, որ իր կրակոցների արդյունքում երկու մարդ է վիրավորվել, որոնցից մեկն հիվանդանոցում մահացել է։ Կրակոցներից հետո իրենք շարունակել են փախչել դեպի Ապարան տանող ճանապարհով և երբ հասել են Ապարան, դաշտի մեջ թափել են գողացած վառելիքը, Սպիտակ քաղաքում թաքցրել են ավտոմեքենան և գնացել Վանաձոր։ Վանաձորում հանդիպել են Արա Խարազյանին և ասել, որ նա գնա ոստիկանություն և հայտարարություն տա այն մասին, թե իբր «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենան գողացել են, սակայն նրան չեն հայտնել իրենց կատարածի մասին։ Նշել է նաև, որ ատրճանակը` մեջը 7 կամ 8 փամփուշտներով, գտել է իրենց գյուղի մոտ գտնվող ձորից, իսկ վերոնշյալ դեպքի օրը Ռուսլանն ու Գևորգը չեն իմացել, որ իր մոտ զենք կա։ 2012թ. գարնանը «Հոպպոյի մոտ» կոչվող խորտկարանի հարևանությամբ գտնվող բենզալցա¬կայանից նույն եղանակով, սակայն միայնակ գողացել է բենզին, որը լցրել է 30 հատ 20 լ տարո¬ղութ¬յամբ տարաների մեջ, վաճառել Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքում գտնվող «Լուս Աստղ» բենզալցա¬կա¬յանի տնօրեն Վրեժին։ Այնուհետև, 2012թ. գարնանը կրկին միայնակ «Հոպպոյի մոտ» կոչվող խորտկարանից մոտ` 800 մետր հեռավորության վրա գտնվող բենզալցակայանից, նույն եղանակով գողացել է 80լ դիզե¬լային վառելիք։ Բացի այդ, 2012թ. մայիսի վերջերին Հոկտեմբերյանի մոտակայքում կանգնած արտասահ¬մանյան մակնիշի ավտոմեքենայից հանել է հաշվառման համարանիշները և դրանք տեղադրել է իրենց «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենայի վրա` դրանով կրկին գողություն կատարելու նպատակով։ Ավտո¬մե¬քե¬նայում տեղադրել են 5 կամ 6 հատ երկու հարյուր լիտր տարողությամբ պլաստմասե կապույտ տա¬րա¬ներ և գիշերով գնացել Ագարակ գյուղում գտնվող բենզալցակայան, որտեղ ռետինե խողովակը մտցրել են բենզինով լի հորի մեջ և փորձել գողանալ վառելանյութ, սակայն պատշգամբից դուրս է եկել բենզալցակայանի տերը և տեսնելով իրենց` աղմուկ է բարձրացրել, որի պատճառով իրենք, թողնելով մեքենան և տարաները, դիմել են փախուստի։ Դավիթ Անանյանն իր ցուցմունքում նշել է նաև, որ իրեն որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշ¬ման մեջ նշված բոլոր գողությունները, սպանությունն ու սպանության փորձը կատարել է ինքը, ինչի համար զղջում է։ Չնայած նրան, որ Դավիթ Անանյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել և ընդունել, որ Գագիկ Միրզոյանը մահացել է իր արձակած կրակոցից, ցուցմունք է տվել, որ չի ցանկացել սպանել նրան, նրա ուղղությամբ կրակոցն արձակել է ստիպված` նրա արձակած կրակոցից պաշտպանվելու նպատակով։ Ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանի մասնակի խոստովանական ցուցմունքը. Վերջինս հայտնել է, որ մոր բուժման համար անհրաժեշտ գումար ձեռք բերելու նպատակով ինքն ու իր եղբայրներ Դավիթ և Ռուսլան Անանյանները որոշել են տարբեր բենզալցակայաններից կատարել գողություններ։ Այդպես, 2011թ. գարնանն ինքն իր եղբայրներ Դավիթ և Ռուսլան Անանյանների հետ Էջմիածին-Երևան ավտոճանապարհի վրա գտնվող բենզալցակայանից գողացել են մեկ տոննա վառելանյութ` բենզին կամ դիզելային վառելիք։ Դրանից հետո ինքն ու եղբայրները գողություն կատարելու նպատակով իր վարած «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենայով կրկին գնացել են նույն բենզալցակայան, որտեղից գողացել են վառելանյութ և այն տեղադրել ավտոմեքենայում։ Այդ պահին բենզալցակայանի սեփականատերերը նկատել և հարձակվել են իրենց վրա։ Նրանցից մեկն իր վրա զենք է պահել և հայհոյանքներ տվել, իսկ ինչ-որ մեկն էլ ձեռքին եղած փայտի մեծ կտորով հարվածել է մեքենային։ Բացի այդ, հնչել են կրակոցներ, որոնցից մեկն ուղղված է եղել իրենց ավտոմեքենայի, իսկ մյուսը` իրենց ուղղությամբ, սակայն դրանք իրենց կամ ավտոմեքենային չեն դիպչել։ Ինքն ու Դավիթը, Ռուսլանին թողնելով բենզալցակայանի տարածքում, մեքենայով դիմել են փախուստի։ Այդ ամենից հետո եղբայրը` Դավիթ Անանյանը, զենքը դնելով իր իսկ գլխին, սպառնացել է, որ եթե ինքը մեքենան չվարի, ապա ինքն իրեն կխփի։ Ինքը ստիպված վարել է ավտո¬մե¬քենան, որի ընթացքում նկատել է, որ իրենց հետապնդում են «Պաջերո ԻՕ», «ԲՄՎ», «Սուբարո» և «Վազ 2107» մակնիշի 4-5 ավտոմեքենաներ։ Այդ ավտոմեքենաներն իրենց հետապնդել են մոտ 30 կմ` Էջմիածին-Երևան ավտոճանապարհից մինչև Երևան-Աշտարակ մայրուղի, որի ընթացքում ևս հետապնդողների կողմից կրակոցներ են արձակվել իրենց ուղղությամբ։ Հետապնդման ժամանակ «Պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը, ում ձեռքին եղել զենք, կարողացել է իրենցից առաջ ընկնել, իսկ «Վազ 2107 մակնիշի» ավտոմեքենան հավասարվել է իրենց մեքենայի աջ կողքին և ամեն կերպ ցանկացել կանգնեցնել իրենց մեքենան։ «Պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը սպառնացել է, որ եթե չկանգնեն կկրակի և այդ ժամանակ կրակ է արձակել իրենց ուղղությամբ, ինչից հետո եղբայրը` Դավիթ Անանյանը, մոտը եղած ատրճանակից կրակոցներ է արձակել իրենց հետապնդողների ուղղությամբ` հետապնդումը դադարեցնելու համար։ Եղբոր կրակելուց հետո միայն բոլոր ավտոմեքենաները, բացի «Սուբարո» մակնիշի ավտոմեքենայից, դադարել են հետապնդել իրենց, իսկ «Սուբարո» մակնիշի ավտոմեքենան իրենց հետապնդել է ևս մոտ 3-4 կմ, որից հետո միայն դադարեցրել հետապնդումը։ 2011թ. ապրիլի 16-ից 20-նն ընկած ժամանակահատվածում իր եղբայրներ Դավիթ և Ռուսլան Անանյանների հետ Երևան-Աշտարակ մայրուղու վրա գործող «Միկա» բենզալցա¬կա¬յա¬նից գողացել են մոտ 2.000 լիտր դիզելային վառելիք։ Դրանից հետո 2012թ. մայիսին ինքը, եղբոր` Դավիթի հետ, «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայով, որի մեջ տեղադրված է եղել 7 հատ 200լ տարողությամբ պլաստմասե տարաներ, գնացել են Արագածոտնի մարզի Ագարակ գյուղում գտնվող բենզալցակայանի հորերից գողություն կատարելու, սակայն գողություն կատարելու ընթացքում բենզալցակայանի տերը նկատել և աղմուկ է բարձրացրել, ինչի հետևանքով ինքն ու եղբայրը, թողնելով ավտոմեքենան, ոտքով դիմել են փախուստի։ Չի ընդունել սպանության կամ սպանության փորձի օժանդակություն, ինչպես նաև այլ գողություններ կատարելու հանգամանքը։ Ամբաստանյալ Կոլյա Մաիլյանի մասնակի խոստովանական ցուցմունքը. Վերջինս հայտնել է, որ ձկան վաճառք իրականացնելու ընթացքում` 2012թ. մարտ ամսին, ծանոթացել է երկու հաճախորդ¬ների հետ, ովքեր ներկայացել են Ալիկ և Գոռ անուններով։ Նրանք մի քանի անգամ իրենից ձուկ են գնել, որոնց ընթացքում եղել են սպիտակ գույնի «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 29 ԼՏ 649 պետհամա¬րա¬նիշի ավտոմեքենայով։ Ալիկ անունով ներկայացած երիտասարդը շահագործել է բջջային 055-319818 հեռախոսահամարը։ Հետագայում է իմացել, որ Ալիկ անունով ներկայացած անձը Գևորգ Անանյանն է, իսկ Գոռ անունով ներկայացածը` Դավիթ Անանյանը։ 2012թ. մայիսի 26-ին նշված հեռախոսահամարից Ալիկը զանգահարել է իրեն և խնդրել, որ մինչև լույսը բացվելը շտապ մեքենայով հասնի Աշտարակ և վերցնի նրանց։ Հեռախոսազրույցի ընթացքում զգացել է, որ նա խառնված և հուզված է։ Ալիկի նկարագրած երթուղիով հասել է Աշտարակի գյուղերից մեկի մոտ, հանդիպել Ալիկին և Գոռին։ Նրանք նստել են իր մեքենան և խնդրելով շուտ հեռանալ այդտեղից։ Այդ ընթացքում նրանց վրայից զգացել է բենզինի հոտ, բացի այդ, նկատել է, որ նրանք քրտնած են։ Հերթական անգամ իր հարցին, թե ինչ է պատահել, Գոռն ասել է, որ ցանկացել են բենզին գողանալ, սակայն տերը նկատել է, որի պատճառով չեն կարո¬ղացել գողությունը կատարել և դիմել են փախուստի` գողության վայրում թողնելով իրենց «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենան։ Այնու¬հետև, նրանց բերել է Երևան` Մալաթիա, նրանց վար¬ձա¬կալած բնակարան։ Հետագայում է միայն իմա¬ցել, որ նրանք իրեն ներկայացել են կեղծ անուն¬ներով և, որ նրանք եղբայրներ են, մեկի անունն իրականում Դավիթ է, մյուսինը` Գևորգ։ Մեղադրյալներ Դավիթ Անանյանին, Գևորգ Անանյանին և Կոլյա Մաիլյանին մեղսագրած արարք¬ները, բացի նրանց խոստովանական ցուցմունքներից, մեղադրող կողմն հիմնավորված է համա¬րել նաև հետևյալ ապացույցներով. Սույն մեղադրանքի հետ առնչվող մեկ այլ գործով ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանի ցուց¬մունքով` այն մասին, որ 2011թ. մարտից իր եղբայրներ Դավիթի և Գևորգի հետ ՀՀ տարբեր մարզերում գտնվող բենզալցակայաններից կատարել են բենզինի և դիզելային վառելանյութի գողություններ։ 2011թ. մարտին եղբայրների հետ վառելիք են գողացել Արարատի մարզում գտնող «Միկա» բենզալցա¬կայանից, այնուհետև` երկու անգամ վառելանյութ են գողացել Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհի սկզբնամասում` «Կարմիր խաչի» հարևանությամբ գործող «Միկա» բենզալցակայանից, ևս երկու անգամ` Երևան-Էջմիածին ավտոճանապարհին գտնվող բենզալցա¬կայանից։ Գողացված բենզինը և դիզելային վառելանյութը տարել են Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղում գտնվող իրենց տուն, իսկ հետո իրացրել։ Գողացված վառելանյութը տեղափոխել են իրենց բարեկամ Արա Խարազյանի «Ֆորդ տրան¬զիտ» մակնիշի 24xx092 համարանիշի ավտոմեքենայով, ինչպես նաև իրենց «Վազ 2121» մակ¬նիշի ավտոմեքենայով։ 2011թ. ապրիլի 27-ին, երբ գողություն կատարելու նպատակով եղբայրներով գնացել են Էջմիածին - Երևան ավտոճանապարհին գտնվող բենզալցակայան, Գևորգը մնացել է մեքենայի ղեկին, իսկ ինքն ու Դավիթը իջնելով բենզալցակայանի պահեստային հորեր մոտ` գողացել են բենզին, դրանք տարաներով տեղադրել «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենայի մեջ, որից հետո տեսել են իրենց ուղղությամբ շարժվող ինչ-որ ավտոմեքենա։ Հասկանալով, որ կարող է բռնվեն, դիմել է փա¬խուս¬տի, իսկ Դավիթը հասցրել է նստել ավտոմեքենան ու Գևորգի հետ ավտոմեքենայով դիմել փախուստի։ Գործով վկա Մհեր Անանյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2011թ. ապրիլի 27-ին` առավոտ¬յան, իր 077-463931 բջջային հեռախոսահամարին 093-131394 բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել է կրտսեր որդին` Գևորգ Անանյանը և հայտնել, որ գիշերն ինքը, Դավիթը և Գևորգը փորձանքի մեջ են ընկել, որից հետո անմիջապես անջատել է հեռախոսը։ Ինքն ու կինը` Վարդիթեր Սահինյանը, մի քանի անգամ զանգահարել են իրենց որդիների բջջային հեռախոսա¬հա¬մարներին, սակայն նրանք եղել են անհասանելի։ Քիչ հետո իրեն հրավիրվել են ոստիկանութ¬յուն, որտեղ տեղեկացել է, որ գի¬շերն իր երեք որդիները գողություն են կատարել Էջմիածնի Մուսա¬լեռ գյուղում գտնվող բենզալցա¬կա¬յա¬նից, որի ընթացքում բենզալցակայանի սեփականատերն իր երկու եղբայրների հետ ավտոմեքե¬նա¬ներով հետապնդել են «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտո¬մեքե¬նայով փախուստի դիմած իր որդիներ Դավթին և Գևորգին։ Հետագայում տեղեկացել է նաև, որ որդիների արձակած կրակոցներից տուժած եղբայրներից մեկը ստացած վնասվածքներից դեպքի հաջորդ օրը հիվանդանոցում մահացել է։ Վկա Արա Ռուբիկի Խարազյանի ցուցմունով` այն մասին, որ Ռուսլան, Դավիթ և Գևորգ Անան¬յանների խնդրանքով 2011թ. ապրիլ ամսին մի քանի անգամ նրանց է տրամադրել իր անձնական օգտագործման «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի, 24 ՕՍ 092 համարանիշի ավտոմեքենան։ 2011թ. ապրիլի 26-ին` ժամը 22.30-ի սահմաններում, Դավիթ Անանյանը կրկին խնդրել է նշված ավտոմեքենան տրամադրել իրենց` Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղից Երևան քաղաքի` իրենց վարձակալած բնա¬կա¬րան ապրանքներ տեղափոխելու համար։ Ինքը չի մերժել։ Ապրիլի 27-ին` ժամը 6-ի սահմաններում, իր 094-817555 բջջային հեռախոսահամարին 077-506237 հեռախոսա¬հա¬մարից զանգահարել է Դավիթ Անան¬յանը և հայտնել, որ գիշերը եղբայրներով փոր¬ձանքի մեջ են ընկել։ Մեկ ժամ անց Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ հանդիպել է Վանաձոր քաղաքից դեպի Ստեփանավան քաղաք տա¬նող ավ¬տո¬ճանապարհի մոտ, որտեղ Դավիթ Անանյանն իրեն խնդրել է ներկայանալ ոստի¬կա¬նութ¬յան Վա¬նաձորի բաժին և տալ նշված ավտոմեքենան փախց¬նելու վերաբերյալ կեղծ հաղորդում։ Նրանք միա¬ժա¬մանակ իրեն տեղեկացրել են, որ ավտոմեքենան գտնվում է Արագածոտնի մարզի Ծիլ¬քար գյուղի միջնակարգ դպրոցի մոտ։ Գիտակցելով, որ իր կողմից տրամադրվող տեղեկությունը սուտ է, այնուա¬մենայնիվ, ժամը 09.45-ին ներկայացել է ոստիկանության Վանաձորի բաժին և տվել սուտ հաղորդում, թե իբր իր «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենան փախցրել են։ Նույն օրը ոստի¬կա¬նութ¬յունում իրեն հայտնի է դարձել, որ Դավիթ, Ռուսլան և Գևորգ Անանյաններն ապրիլի 27-ի գիշերը գողություն են կատարել Մուսալեռ գյուղում գտնվող բենզալցակայանից և իր «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմե¬քենայով դիմել են փախուս¬տի, որից հետո բենզալցակայանի սեփականատերը երկու եղբայրների հետ տարբեր ավտոմեքե¬նա¬ներով Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին հետապնդել են, որի ընթացքում վերջիններս հրա¬զենից կրակոցներ են արձակել և նրանց պատճառել ծանր մարմ¬նական վնասվածք¬ներ։ Ոստիկա¬նութ¬յունում իրեն հայտնի է դարձել նաև, որ Անանյան եղբայր¬ներն իր անձ¬նա¬կան օգտա¬գործ¬ման «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենան 2011թ. ապրիլ ամսին օգտագործել են ՀՀ տարբեր մարզե¬րի բենզալցակայաններից գողություններ կատարելու և գողոնը տեղափոխելու նպա¬տա¬կով։ Տուժող Վահե Միրզոյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2011թ. մարտի 10-ից 24-ն ընկած ժամա¬նա¬կահատվածում Էջմիածին - Երևան ավտոճանապարհի Մուսալեռ գյուղի տարածքում գտնվող իր բեն¬զալցա¬կայանից անհայտ անձինք գաղտնի հափշտակել են 1.114.840 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժո¬ղությամբ 1.450 լիտր դիզելային վառելիք և 1.238 լիտր «պրեմիում» տեսակի բենզին։ Դրանից հետո բենզալցակայանի պահեստային մասում տեղադրել է անվտանգության ձայնային համակարգ։ 2011թ. ապրիլի 27-ին` ժամը 2-ի սահմաններում, բենզալցակայանի պահեստային մասում տե¬ղադրված անվտան¬գության համակարգից ձայնային ազդանշան է գրանցվել իր շահագործած 094-900490 բջջային հեռախոսահամարին։ Այդ մասին անմիջապես հեռախոսազանգով տեղեկացրել է բենզալցա¬կա¬յանում հերթափոխի մեջ գտնվող Արմեն Գրիգորյանին և խնդրել, որ նա ուշադրություն դարձնի բենզալցակայանի պահեստային մասին։ Քիչ անց Արմեն Գրիգորյանն իրեն հեռախո¬սազրույցի ընթացքում հայտնել է, որ պահեստային մասի հարևանությամբ` ճամփեզրին, կայան¬ված է սպիտակ ավտոմեքենա։ Հասկանալով, որ բենզալցակայանի պահեստային մասից գողություն է կատար¬վում, այդ մասին հեռախոսազանգով տեղեկացրել է իր եղբայրներ Սարո և Գագիկ Միրզոյաններին։ Այնուհետև, ինքը «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 համարանիշի, Գագիկ Միրզո¬յանը «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի, 13 ՍՕ 698 համարանիշի և Սարո Միրզոյանը «Սուբարո ֆորեստեռ» մակնիշի, 20 ՕԼ 546 համարանիշի ավտոմեքենաներով անմիջապես գնացել են բեն¬զալցա¬¬կայան ու տեսել, որ պահեստային հատվածից գողություն է կատարվում։ Իրենք փորձել են ավտո¬մեքենաներով փակել բենզալցակայանի պահեստային մասի մոտ` ճամփերզին կայանված «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 համարանիշի ավտոմեքենայի ճանապարհը, սակայն հանցա¬գործ¬ները կարողացել են նշված ավտոմեքենայով դիմել փախուստի։ Յուրաքանչյուրն իր ավտոմեքենայով հետապնդել է «Ֆորդ տրան¬զիտով» փախուստի դիմած հանցագործներին։ Հետապնդելու ժամանակ, Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհին` «Ամիգո» խաղա¬տան մոտ, մի քանի վայրկյան ավտոմեքենայով մոտ 1.5 մետր հեռավորությամբ ընթացել է «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենային համընթաց և հանցագործ¬նե¬րից պահանջել է դադարեց¬նել փախուստը։ Այդ պահին «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի աջակողմյան դռան բաց պատուհանից, մոտ կես մետր դեպի դուրս, իր ուղղությամբ, բոց է նկատել և կրակոցի ձայն լսել, որից հետո թուլություն է զգացել և համոզվելով, որ արձակված կրակոցն հրազե¬նային է, ավտոմեքենան վարել է աջ ու կանգնեցրել ճամփեզրին։ Անմիջապես զանգահարել է եղբորը` Գագիկ Միրզոյանին, հայտնել, որ վիրավոր է։ Վերջինիցս տեղեկացել է, որ նա հրազենային երկու վնասվածք է ստացել։ Րոպեներ անց զանգահարել է մյուս եղբորը` Սարոյին, զգուշացրել, որ հան¬ցա¬գործ¬ները զինված են և նրանց կողմից արձակած կրակոցներից ինքն ու Գագիկը վիրավորվել են։ Սարոն անմիջապես հետ է վերադարձել իրենց մոտ, կանչել շտապ բուժօգնություն, որի բրիգադները իրենց տեղափոխվել են հիվանդանոց։ Հաջորդ օրը Գագիկ Միրզոյանը հիվանդանոցում մահացել է։ Նշել է նաև, որ իրենց բենզալցակայանից գողություն կատարած անձանց հետապնդելու ժամանակ իրենց մոտ զենք չի եղել, ինքը, Գագիկը կամ Սարոն չէին կարող կրակել։ Մեղադրյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ տուժող Վահե Միրզոյանի առերես ցուց¬մունք¬ներով. Վկա Սարո Միրզոյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2011թ. մարտի 10-ից 24-ն ընկած ժամանա¬կա¬հատվածում իր եղբորը` Վահե Միրզոյանին պատկանող, Մուսալեռ գյուղում գտնվող բենզալցա¬կա¬յանից անհայտ անձինք գողացել են բենզին և դիզելային վառելիք։ 2011թ. ապրիլի 27-ին` ժամը 2.30-ի սահ¬ման¬ներում իր եղբայրներ Գագիկ և Վահե Միրզոյաններից տեղեկանալով, որ վերջինիս բեն¬զալցակայանից կրկին գողություն է կատարվում` ինքն իր «Սուբարո ֆորեստեռ» մակնիշի 20 ՕԼ 546 համարանիշի, Վահե Միրզոյանը «Վազ 2107» մակնիշի, 12 ՕՍ 334 համարանիշի, Գագիկ Միրզոյանը «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի, 13 ՍՕ 698 համարանիշի ավտոմեքենաներով անմիջապես գնացել են բենզալցակայան և տեսել, որ այնտեղից գողություն է կատարվում։ Փորձել են ավտոմե¬քե¬նաներով փակել պահեստային մասի մոտ` ճամփերզին կայանված «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի, 24 ՕՍ 092 համարանիշի ավտոմեքենայի ճանապարհը, սակայն հանցագործ¬ներին հաջողվել է այդ ավտո¬մեքենա¬յով դիմել փախուստի։ Եղբայրներով` իրենց նշված ավտոմեքե¬նա¬ներով, սկսել են հե¬տապնդել նրանց։ Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհին` «Ամիգո» խաղատան մոտ, լսել է կրակոցի ձայներ, սակայն շարունակել է հետապնդել «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենային։ Մի քանի րոպե անց եղբայրներն իրեն զանգահարել և զգուշացրել են, որ հետապնդվողները զինված են, կրակել են նրանց վրա, ինչի հետևանքով վերջիններս ստացել են հրազենային վնասվածքներ։ Անմիջապես վերադարձել է նրանց մոտ, կանչել շտապօգնություն և եղբայրներն անմիջապես տեղա¬փոխվել են հիվանդանոց, որտեղ հաջորդ օրը` ապրիլի 28-ին, Գագիկը մահացել է։ Նշել է նաև, որ հանցագործ¬ներին հետապնդելիս իր կամ եղբայրների մոտ որևէ զենք չի եղել, որևէ կրակոց իրենք չեն արձակել։ Մեղադրյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ վկա Սարո Միրզոյանի առերես ցուցմունք¬ներով. Տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2011թ. մարտի 26-ի լույս 27-ի գիշերն ամուսնու եղբոր` Վահե Միրզոյանի բենզալցակայանից կատարվել է գողություն։ Ամուսինը` Գագիկ Միրզոյանը և վերջինիս եղբայրները, տեղեկանալով գողության մասին, անձնական ավտոմեքենաներով գնացել են բենզալցակայան, որտեղ հանցագործները տեսնելով նրանց` դիմել են փախուստի։ Ամուսինն ու եղբայրները ավտոմեքենաներով հետապնդել են նրանց, որի ընթացքում` Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհի վրա գտնվող «Ամիգո» խաղատան մոտ հանցագործների կող¬մից արձակած կրակոցներից իր ամուսինն ու Վահե Միրզոյանը ստացել են մարմնական վնասվածք¬ներ և անմիջապես տեղափոխվել հիվանդանոց, որտեղ հաջորդ օրն իր ամուսինը մահացել է։ Վկա Արմեն Գրիգորյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2011թ. ապրիլի 27-ին` ժամը 2-ին, երբ գտնվել է աշխատանքի վայրում` Վահե Միրզոյանին պատկանող բենզալցակայանում, գործել է բեն¬զալցա¬կայանի պահեստային մասում տեղադրված անվտանգության համակարգի ձայնային ազ¬դանշա¬նը, որից հետո իրեն է զանգահարել Վ.Միրզոյանը և խնդրել ուշադրություն դարձնել բենզալցա¬կայանի պահեստային մասի վրա։ Նայել և տեսել է, որ բենզալցակայանի պահեստային մասի մոտ` ճամփեզրին, կայանված է սպիտակ ավտոմեքենա, որի մասին հայտնել է Վահե Միր¬զոյա¬նին։ Քիչ անց Վ.Միրզոյանը «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 համարանիշի, Գագիկ Միրզոյանը «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի, 13 ՍՕ 698 համարանիշի և Սարո Միրզոյանը «Սուբարո ֆորեստեռ» մակնիշի, 20 ՕԼ 546 համարանիշի ավտոմեքենաներով մոտեցել են բենզալցակայանին և տեսնելով, որ գողութ¬յուն է կատարվում` փորձել են ավտոմեքենաներով փակել պահեստային մասի մոտ կայանած «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 համարանիշի ավտոմեքենայի ճանապարհը, սակայն այդ ավտո¬մե¬քե¬նան դիմել է փախուստի, որից հետո մարդատար ավտոմեքենայի ընթացող ձայն է լսել և են¬թադրել, որ դա Գագիկն է, ով ավտոմեքենայով հետապնդել է այդ ավտոմեքենային։ Առավոտյան տեղեկացել է, որ հանցագործներն ավտոմեքենաներով հետապնդվելու ժամանակ կրակոցներ են արձակել Վահեի և Գագիկի վրա, ովքեր տեղափոխվել են հիվանդանոց։ Տուժող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության ներկայացուցիչ Գառնիկ Բաղդասարյանի ցուց¬մունքով` այն մասին, որ 2011թ. ապրիլի 6-ից 8-ն ընկած ժամանակահատվածում Արարատի մարզի Սու¬րենավան գյուղի սկզբնամասում գործող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բեն¬զալցակայանից անհայտ անձինք գողացել են 1.092.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 2.600 լիտր «եվրո¬դիզել» տեսակի վառելանյութ։ Բացի այդ, 2011թ, ապրիլի 16-ից 22-ն ընկած ժամանակահատվածում երկու անգամ դիզելային վառելանյութի գողություններ են կատարվել «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող Աշտա¬¬րակի խճուղու թիվ 14 հասցեում գործող բենզալցակայանից։ Տուժող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության ներկայացուցիչ Վլադիմիր Ներսեսյանի ցուցմուն¬քով` այն մասին, որ անհայտ անձինք 2011թ. ապրիլի 16-ից 20-ն ընկած ժամնակահատ¬վածում Երևանի Աշտարակի խճուղու թիվ 14 հասցեում գործող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատ¬կանող բենզալցակայանից հափշտակել են 1.600.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 4.025 լիտր «եվրոդիզել» տեսակի վառելանյութ, իսկ 2011թ. ապրիլի 21-ի լույս 22-ի գիշերը` 868.725 ՀՀ դրամ արժողությամբ 2.145 լիտր «եվրոդիզել» տեսակի վառելանյութ։ Հետագայում իրեն հայտնի է դարձել, որ անհայտ անձինք 2011թ. ապրիլի 6-ից 8-ն ընկած ժամանակահատվածում դիզելային վառելանյութ են գողացել նաև Արարատի մարզի Սուրենավան գյուղում գտնվող, «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանից։ Տուժող Արմեն Հարությունյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Արագածոտնի մարզի Ագարակ գյու¬ղում գտնվող իր տնից քիչ հեռու ունի բենզալցակայան, որի պահեստային վառելանյութի տա¬րա¬ները տեղադրված են իր տան բակում։ 2012թ. մայիսի 26-ին` ժամը 24-ի սահմաններում, բենզալցա¬կա¬յանից գնացել է տուն, իսկ ժամը 02.25-ին դուրս գալով դեպի բենզալցակայանն ուղղված պատշգամբ` զանգահարել է բենզալցակայանի աշխատակցին` պարզելու, թե ինչպես է ընթանում գործը և նկատել է ճանապարհով ընթացող սպիտակ «Ֆորդ» կամ «Գազել» մակնիշի ավտոմեքենա, որը կանգնել է իր տնից քիչ հեռու։ Հեռախոսային խոսակցությունը վերջացնելուց հետո մտել է տուն, սակայն քիչ անց կրկին դուրս է եկել պատշգամբ և նկատել սև շորերով մի տղայի, ով ցանկապատի վրայով մտել է հարևանի այգի։ Իր մոտ կասկած է առաջացել, ուստի վազել է այդ տղայի ուղղությամբ, սակայն նրան չի գտել։ Նկատել է, որ բացակայում է նաև քիչ առաջ տեսած ավտոմեքենան։ Մտնելով հարևա¬նի այգի` տեսել է խոտերի մեջ ընկած կանաչ գույնի տակառներ, որոնց մեջ դրված են եղել սպիտակ խողովակներ։ Գնալով այդ խողովակների ուղղությամբ` նկատել է, որ դրանք տանում են դեպի իր այգի, որտեղ նկատել է խողովակն արդեն վառելանյութի բակի մեջ տեղադրված վիճակում։ Հասկացել է, որ փորձել են վառելանյութի գողություն կատարել, ուստի այդ մասին հայտնել է ոստիկանություն։ Ոստիկանների կատարած զննության ժամանակ հայտնաբերվել են նաև 220 լիտր տա¬րողությամբ երկու տարաներ, դրանց մեջ` շուրջ 200.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ բեն¬զին, որը հանցա¬գործները չէին կարողացել գողանալ։ Զննության ընթացքում բենզալցակայանից մոտ 800 մետր հեռավորության վրա` ճանապարհից դուրս, հայտնաբերվել է նաև կայանված անծանոթ «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենա, որը նմանեցրել է պատշգամբից իր տեսած ավտոմեքե¬նա¬յին։ Տուժող Հակոբ Գալեյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2012թ. մայիսի վերջերին` առավոտյան, նկատել է, որ կոտրված է Արագածոտնի մարզի Ներքին Սասնաշեն գյուղում գործող, իրեն պատկանող բենզալցակայանի պահեստի դռան կախովի փականը, ինչից հասկացել է, որ գողություն է կատարվել, որի մասին հայտնել է ոստիկանությանը։ Ոստիկանության աշխատակիցների հետ ուսումնասիրելով պահեստի բենզատարը` պարզել է, որ գողացվել է 1.300.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ մոտ 2.5 տոննա բենզին։ Տուժող Սանամ Հարոյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2012թ. մարտի 13-ին իր հանգուցյալ ամուսնու եղբայրը` Սամվել Կարապետյանը, ով ղեկավարում է Արագածոտնի մարզի Ներքին Սաս¬նաշեն գյուղում գտնվող, իրեն պատկանող բենզալցակայանի աշխատանքները, հայտնել է, որ բեն¬զալցա¬կայանից գողացվել է շուրջ 750 լիտր բենզին և դիզելային վառելիք։ Վկա Սամվել Կարապետյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Արագածոտնի մարզի Ն.Սասնա¬շեն գյուղում գործող, հանգուցյալ եղբոր ընտանիքին պատկանող բենզալցակայանից, որի աշխա¬տանք¬ները ղեկավարում է ինքը, 2012թ. մարտին անհայտ անձը գողացել է 450.000 ՀՀ դրամ արժո¬ղութ¬յամբ մոտ մեկ տոննա դիզելային վառելիք, որի մասին ինքը հայտնել է հանգուցյալ եղբոր կնոջը` Սանամ Հարոյանին, ապա` ոստիկա¬նութ¬յանը։ Վկա Վրեժ Խաչատրյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ բենզինի և դիզելային վառելիքի վաճառք իրականացնող «Ալեքս Ֆյուել» ՍՊ ընկերությունում զբաղեցնում է տնօրենի պաշտոնը։ 2012թ. մար¬տին իրեն է մոտեցել անծանոթ մի երիտասարդ, ներկայացել Գևորգ անունով և առաջարկել է բենզին։ Պայմանավորվել են առուվաճառքն իրականացնել վաճառքի գնից 300 ՀՀ դրամ էժան։ Այդպես, 2012թ. մարտից մայիսի 15-ն ընկած ժամանակահատվածում, ոչինչ չկասկածելով, Գևորգից գնել է շուրջ 3.800 լիտր բենզին, 2.600 լիտր դիզելային վառելիք` ընդհանուր նրան վճարելով 2.650.000 ՀՀ դրամ գումար։ Այդ ընթացքում միմյանց հետ հեռախոսակապ են հաստատել իր 094-582333 և Գևորգի 055-319818 բջջային հեռախոսահամարներով։ Գևորգը մի քանի անգամ բենզին լիցքավորելու համար լցակայան է եկել «ԲՄՎ-X5» մակնիշի ավտոմեքենայով, որի պետհամարանիշը դժվարացել է վերհիշել։ Հետա¬գայում միայն հարցաքննության հրավիրվելուց հետո է տեղեկացել, որ Գևորգի հանձնած բենզինն ու դիզելային վառելիքն եղել են գողացված։ Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն` որի Վրեժ Խա¬չատրյանն իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց լուսանկարներում պատկերված անձանցից ճա¬նաչել է Գևորգ Անանյանին` հայտարարելով, որ նրանից է գնել վերոնշյալ էժան վառելանյութը։ Վկա Նարինե Անանյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2011թ. ապրիլի 27-ին` ժամը 13.20-ին, իր 094-516136 բջջային հեռախոսահամարին է զանգահարել ամուսինը` Դավիթ Անանյանը և հայտնել, որ գիշերն եղբայրների հետ փորձանքի մեջ է ընկել։ Նույն օրն իրեն հրավիրել են ոստիկանություն, որտեղ տեղեկացել է, որ Անանյանները 2011թ. ապրիլի 26-ի լույս 27-ի գիշերը բեզինի և դիզելային վառե¬լիքի գողություն են կատարել Էջմիածին-Երևան ավտոճանապարհի վրա գտնվող բենզալցակա¬յանից։ Վկա Գառնիկ Պապոյանի ցուցմունքով` այն մա¬սին, որ 2011թ. ապրիլի 27-ին` առավոտյան, իրեն զանգահարել է աղջիկը` Նարինե Անանյանը և տեղե¬կացրել, որ ոստիկանսւթյան աշխատակից¬ները խուզարկություն են կատարում նրանց բնակա¬րանում։ Անմիջապես գնացել է նրանց տուն։ Այնուհետև` նույն օրը, 094-506537 բջջային հեռախո¬սահամարից իր 091-506537 բջջային հեռախոսա¬հա¬մարին է զանգահարել դստեր ամուսինը` Դավիթ Անանյանը, հայտնել, որ 2011թ. ապրիլի 27-ի գիշերն երկու եղբայրների հետ փորձանքի մեջ է ընկել և խնդրել է ուշադիր լինել նրա ընտանիքի նկատ¬մամբ։ Խու¬զարկությունից հետո Նարինեի հետ գնացել է ոստիկանություն, որտեղ իրեն հայտնի է դարձել, որ ապրիլի 27-ի գիշերը Դավիթն ու նրա երկու եղ¬բայր¬ները` Ռուսլան և Գևորգ Անան¬յան¬ները, գողություն են կատարել Էջմիածին-Երևան ավտոճա¬նա¬պարհի վրա գտնվող բենզալցա¬կայա¬նից։ Վկա Սամվել Մարտիրոսյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ իր «Ֆորդ տրանզիտ» մակ¬նիշի, 29 ԼՏ 649 համարանիշի ավտոմեքենան, որը հաշվառված է փեսայի` Արման Արզումանյանի անվամբ, 2012թ. փետրվարին 10.500 ԱՄՆ դոլար գումարով վաճառել է Վարդան Այվազյան տվյալներով ներ¬կայացած անձնավորությանը, ով ընդհանուր գումարից պարտք է մնացել 2200 ԱՄՆ դոլար։ Պարտք մնացած գումարի մի մասը` 1.000 ԱՄՆ դոլարը, Վարդանը վճարել է 2012թ. ապրիլի կեսերին և պայմա¬նավորվել են ավտոմեքենայի վաճառքի ձևակերպումը կատարել մնացած գումարը մինչև 2012թ. հունիսի 28-ը վճարելուց հետո։ Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի` վկա Սամվել Մարտիրոսյանն իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց լուսանկարներում պատկերված ան¬ձանցից ճանաչել է Դավիթ Անանյանին` հայտարարելով, որ 2012թ. փետրվարին այդ անձն է իրե¬նից գնել է «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենան, որի ընթացքում ներկայացել է Վարդան Այվազ¬յանի տվյալներով։ Վկա Արման Արզումանյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ 2011թ. կեսերին կնոջ հայրը` Սամվել Մարտիրոսյանը, Վրաստանի Հանրապետությունից Հայաստան է ներմուծել «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենա, որը ձևակերպել է իր անվամբ։ 2012թ. փետրվարին Սամվել Մարտիրոսյանն ավտո¬մեքենան վաճառել է Վարդան անունով մի երիտասարդի, որին ինքը տեսել է մեկ անգամ։ Վկաներ հայր և որդիներ Աշոտ, Գուրգեն և Լևոն Բաբայանների ըստ էության նույնաբովանդակ ցուցմունքներով` այն մասին, որ իրենց տան հարակից տարածքում զբաղվում են հնամաշ ավտոմեքե¬նաների ապամոնտաժման աշխատանքներով։ 2009թ. ամռանը Դիլիջան քաղաքի մի բնակչից գնել են «ԲՄՎ» 08 ԼՍ 589 հաշվառման համարանիշներով անսարք մի ավտոմեքենա, որը կանգնեցրել են իրենց տան մոտ` հաշվառման համարանիշները թողնելով վրան։ 2012թ. մայիսի 27-ին ոստիկա¬նությունից տեղեկացել են, որ 08 ԼՍ 589 համարա¬նիշներն անհայտ անձինք գողացել և տեղադրել են «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմե¬քենայի վրա։ Թե երբ է այդ գողությունը կատարվել, տեղյակ չեն։ Ամբաստանյալներին առաջադրած մեղադրանքը մեղադրող կողմն ապացուցված է համարել նաև նախաքնությամբ ձեռք բերված հետևյալ ապացույցների գնահատման արդյունքներով. Իրեղեն ապացույց ճանաչված հանցագործության միջոցի` «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 29 ԼՏ 649 համարանիշի ավտոմեքենայի և դրա սրահի խուզարկությամբ հայտնաբերված և առգրավված, հանցագործության հետքեր կրող իրերի, մասնավորապես` - 08 ԼՍ 589 հաշվառման համարանիշների առկայությամբ, որոնք գողության փորձի ժամանակ տեղադրված են եղել «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի վերոնշյալ ավտոմեքենայի վրա, - 29 ԼՏ 649 հաշվառման համարանիշների, GRZ-32D հաշվառման մեկ համարանիշի, 20 լիտր տարողությամբ վառելիքի տարայի կապույտ մեկ կափարիչի, պոլիէթիլենային կանաչ տոպրակների, հագուստների առկայությամբ, որոնք նախատեսված են եղել գողություն կատարելու ժամանակ օգտա¬գործելու համար, - 5սմ երկարությամբ ռետինե թափանցիկ խողովակի առկայությամբ, որի գործածմամբ հորերից հանել են վառելանյութը, Դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ, ինչպես նաև այդ զննության ժամանակ հայտ¬նաբերված և իրեղեն ապացույց ճանաչված առարկաների առկայությամբ` համաձայն որոնց Արա¬գա¬ծոտնի մարզի Ագարակ գյուղում 2012թ. մայիսի 26-ին կատարված քննչական այդ գործո¬ղության արդյունքում հայտնաբերվել են` - 220 լիտր տարողությամբ կապրոնե 11 տակառներ, 20 լիտր տարո¬ղությամբ 19 կապ¬րոնե տարաներ` նախատեսված գողացվող վառելանյութը լցնելու և տեղափոխելու հա¬մար, - սև և սպիտակ ռետինե խողովակներ` նախատեսված հորերից վառելանյութ հանելու և տա¬րաների ու տա¬կառների մեջ լցնելու հա¬մար, - բաց կանաչ պոլիէթիլենային տոպրակներ, զինվորական դաշտային համազգեստից կարված պայուսակ, դրա մեջ` ռետինե սև գույնի խողովակ, կպչուն թափանցիկ ժապավեններ, տար¬բեր չափերի քանդող բանալիներ, աքցան, պտուտակահան, տղամարդու երկարաթև շապիկ, ինչպես նաև տուժող Արմեն Հարությունյանի ներկայացրած պոմպը` նախատեսված գողութ¬յան ընթացքում հորից վառե¬լանյութի արտամղման համար։ Դատաապրանքագիտական փորձաքննության 2011թ. հուլիսի 19- թիվ 11-1433 եզրակացութ¬յամբ, համաձայն որի` 20 լիտր տարողությամբ պոլիմերային 244 տարաներում առկա ընդ¬հա¬նուր 946 լիտր ծավալով դիզելային վառելանյութի մեծածախ շուկայական արժեքը 2011թ. ապրիլի 17-ի դրութ¬յամբ կազմել է 387.860 ՀՀ դրամ, 3.266 լիտր եվրոդիզելային վառելանյութինը` 1.404.380 ՀՀ դրամ։ Դատահետքաբանական փորձաքննության 2012թ. հունիսի 20-ի թիվ 981 եզրակացությամբ, համաձայն որի` Արագածոտնի մարզի Ներքին Սասնաշեն գյուղում գործող բենզալցակայանի զննութ¬յան ժամանակ պահեստարանի դռան մոտ հայտնաբերված կախովի փականն անսարք վի¬ճակում է, որի իրանի, լեզվակի և աղեղնակի վրա առկա են պինդ, մետաղյա առարկաների ներգործության հետևան¬քով առաջացած հետքեր և վնասվածքներ։ Ներգործության հետևանքով վնասվել, ներհրվել և կոտրվել է կողպեքի իրանը և լեզվակը, ծռվել և դեֆորմացվել է վերջինիս աղեղնակը, ինչի հետևանքով կողպեքը բացվել է։ Դատաձգաբանական, դատաքիմիական և մատնադրոշմային համալիր փորձաքննության 2011թ. հունիսի 21-ի թիվ 1015 եզրակացությամբ, համաձայն որի` փորձաքննության ներկայացված երկու պարկուճ¬ները (հայտնաբերվել և առգրավել են Կոտայքի մարզի Պռոշյան գյուղի Չաուշի 51 հասցեում կատար¬ված դեպքի վայրի զննմամբ) հանդիսանում են «ՊՄ» և «ԱՊՍ» ատրճանակների համար նախա¬տեսված գործարանային արտադրության 9մմ տրամաչափի մարտական փամփուշտների բաղկա¬ցուցիչ մասեր` կրակված պարկուճներ, կրակված են միևնույն զենքից և պիտանի են կրակող զենքի նույնացման համար։ Ներկայացված պարկուճները կրակված են ինքնաշեն զենքից կամ գործա¬րանային զենքից, որի հետք առաջացնող որոշ դետալներ ինքնաշեն են կամ ձևափոխված։ Փորձաքննության ներկայացված չորս գնդակները, որոնք հայտնաբերվել և առգրավել են տու¬ժող Գագիկ Միրզոյանին պատկանող «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» ավտոմեքենայի փոր¬ձաքննութ¬յամբ (1 գնդակ), վերջինիս մարմնից (2 գնդակ) և տուժող Վահե Միրզոյանի մարմնից (1 գնդակ), հանդիսանում են «ՊՄ» և «ԱՊՍ» ատրճանակների համար նախատեսված գործարանային ար¬տադրութ¬յան 9մմ տրամաչափի մարտական փամփուշտների բաղկացուցիչ մասեր` կրակված գնդակ¬ներ, կրակված են աջ թեքվածության չորս ակոսանի փողով միևնույն զենքից և պիտանի են կրա¬կող զենքի փողի, հետևաբար` նաև զենքի նույ¬նացման համար։ Տուժող Գագիկ Միրզոյանի հագուստները` սպորտային վերնազգեստի ձախ թևքի վրա առկա N1 և N1.1 վնասվածքներն հանդիսանում են իրար շարունակությունը կազմող հրազենային-գնդակային մուտքի և ելքի վնասվածքներ, պատճառվել են պղինձ պարունակող, հավանաբար 9մմ տրամաչափի գնդակով, լիցքի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս տարածությունից կամ արգելաշերտի միջով, վերից վար, ձախից աջ ուղղությունից կատարված մեկ կրակոցի արդյունքում։ Վերջինիս սպորտային վերնազգեստի, երկարաթև սվիտերի և անթև շապիկի վրա առկա N2, N2.1, N2.2 իրար շարունակությունը կազմող վնասվածքները և N3, N3.1, N3.2 իրար շարունակությունը կազմող վնասվածքները հրազենային-գնդակային մուտքի կույր վնասվածքներ են, պատճառվել են պղինձ պարունակող հավանաբար 9մմ տրամաչափի գնդակներով, լիցքի լրացուցիչ գործոնների ազդեցութ¬յան սահմաններից դուրս տարածությունից կամ արգելաշերտի միջոցով կատարված երկու կրակոց¬ների արդյունքում։ N2 կամ N3 վնասվածքներից որևէ մեկը կարող է հանդիսանալ սպորտային վեր¬նազգեստի ձախ թևքի վրա առ¬կա N1 և N1.1 վնասվածքների շարունակությունը։ Տուժող Վահե Միրզոյանի հագուստների` բաճկոնի և երկարաթև սվիտերի վրա առկա N1 և N1.1 վնաս¬վածքներն հանդիսանում են իրար շարունակությունը կազմող հրազենային-գնդակային մուտքի կույր վնասվածքներ, պատճառվել են պղինձ պարունակող, հավանաբար 9մմ տրամա¬չափի գնդակով, լիցքի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս տարածությունից կամ արգելաշերտի միջով կատարված մեկ կրակոցի արդյունքում։ Վերջինիս անթև շապիկի և սպորտային անդրա¬վար¬տիքի զննությամբ հրազենային բնույ¬թի որևէ վնասվածք չի հայտնաբերվել։ Տուժող Գագիկ Միրզոյանի վարած «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՏՕ 698 հ/հ ավտոմե¬քենայի առջևի ձախ դռան վրա առկա վնասվածքն հանդիսանում է հրազենային-գնդակային մուտքի կույր վնասվածք, պատճառվել է պղինձ պարունակող, հավանաբար 9մմ տրամաչափի գնդակով, լիցքի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս տարածությունից, դրսից ներս, քիչ հետևից առաջ, ձախից աջ, գրեթե հորիզոնական` քիչ ներքևից վերև ուղղությունից կատարված մեկ կրակոցի արդյունքում։ Տուժող Վահե Միրզոյանի վարած «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՏ 334 հ/հ ավտոմեքենայի և գործով ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանի վարած «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հ/հ ավտոմե¬քե¬նաների փորձագիտական հետազոտությամբ հրազենային բնույթի վնաս¬վածք¬ներ, չեն հայտնաբերվել։ Նույն եզրակացության համաձայն` «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հ/հ ավտոմեքենայի ձախ դռանը հարող հատվածներից և առաստաղից վերցված բինտե խծուծի վրա հայտնաբերվել են կրա¬կոցի արգասիքներ։ Տուժող Գագիկ Միրզոյանի վարած «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՏՕ 698 հ/հ ավտոմե¬քենայի դռների և առաստաղների հարակից հատվածներից վերցված բինտե խծուծների վրա, ինչպես նաև տուժող Գագիկ Միրզոյանի հագուստների` սպորտային վերնազգեստի, երկարաթև սվիտերի և անթև շապիկի վրա այրված կամ կիսայրված վառոդի մասնիկներ, մրի, քսայուղերի, անտիմոնի և պղնձի մետաղացման բնորոշ հետքերը, այսինքն` կրակոց կատարելուն բնորոշ արգասիքները բացա¬կայում են։ Նույն փորձագիտական եզրակացության հետազոտական մասի գրառումներ համաձայն` «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՏՕ 698 հ/հ ավտոմե¬քենայի ձախ դռան ապակին բացակայում է, դրա շրջանակի եզրերում և սրահի ներսում առկա են ապակու մանր կտորտանքներ։ Դատաձգաբանական փորձաքննության 2012թ. օգոստոսի 2-ի թիվ 1271 եզրակացությամբ, համաձայն որի` գործով ամ¬բաստանյալ Դ.Անանյանի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված գործարա¬նային ար¬տադրության 9մմ տրա¬¬մաչափի «ԻԺ-70-01» մոդելի ջնջված համարներով սպոր¬տային վար¬ժանքային ատրճանակը պի¬տանի է կրակոցներ կատարելու համար, հանդիսանում է հրազեն։ Այդ ատրճանակից են կրակված նույն քրեական գործով դեպքի վայրի` «Ամիգո» խաղատան հարևանությամբ գտնվող տարածքի զննութ¬յան ընթացքում հայտնաբերված 9մմ տրամաչափի երկու պարկուճները (Դատաձգաբանական, դատաքիմիական, մատնադրոշմային փորձաքննության 2011թ. հունիսի 21-ի թիվ 1015 եզրակացությումում նշված պարկուճները), տուժող Վահե Միրզոյանի մարմնից վիրահատությամբ հեռացված և առգրավված 9մմ տրամաչափի գնդակը և Գագիկ Միրզոյանի մարմ¬նում հայտնաբերված և առգրավված նույն տրամաչափի երկու գնդակները, ինչպես նաև Գագիկ Միրզոյանի «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի ձախ դռան մեջ հայտնաբերված նույն տրամաչափի գնդակը։ Գործով ամբաստանյալ Դ.Անանյանի տան խուզարկությամբ հայտնաբերված գործարանային արտադրության 9մմ տրա¬մա¬չափի (9x18 ՊՄ) 2 մարտական փամփուշտները, որոնք եղել են նշված ատրճանակում, նախատեսված են «ՊՄ» և «ԱՊՍ» ատրճանակների համար, կրակելու նպատակով պիտանի են, հանդիսանում են ռազմամթերք։ Դրանք կարող էին կրակվել նաև ներկա¬յացված «ԻԺ-70-01» մոդելի սպորտային-վարժանքային ատրճանակից։ Դիակի դատաբժշկական փորձաքննության 2011թ. հունիսի 3-ի թիվ 139 եզրակացությամբ` հա¬մա¬ձայն որի` տուժող Գագիկ Միրզոյանի մահը վրա է հասել հեմոռագիկ շոկից, որը հետևանք է ձախ թոքի, ստո¬ծանու, ձախ երիկամի, փայծաղի վնասումներով կրծքավանդակի ձախ կեսի հրազենային գնդա¬կային թափանցող, կույր, կոմբինացված թորակոաբդոմինալ վնասվածքների (թվով երկու) հետևանքով առաջացած ներքին արյունահոսության։ Տվյալ հետևությունը հիմնավորվում է ինչպես առկա բժշկա¬կան փաստաթղթերի գրառումների, դատահյուսվածքաբանական ուսումնասիրություն¬նե¬րի տվյալների վրա, այնպես էլ դիակի դատաբժշկական փորձաքննության ընթացքում հայտնաբեր¬ված ձախից միջկողային մկաններում վնասվածքների ձախ թոքի վնասվածքի, ստոծանու կարված վնասվածքի, հետորովայնային տարածության արյունազեղման, փորձաքննությանը ներկայացված հեռացված օրգան¬ների միջանցիկ գնդակային վնասվածքների առկայությամբ։ Ըստ բժշկական փաստաթղթերի գրառումների` հրազենային գնդակային երկու մուտքի անցքերը, որոնք ենթարկվել են վիրաբու¬ժա¬կան մշակման, գտնվել են կրծքվանդակի ձախ կեսի կողմնային մակերեսին միջին անութային գծով հինգերորդ միջկողային տարածության մակարդակով, հետին անութային գծով յոթերորդ միջկողում։ Ըստ բժշկական փաստաթղթերի գրառումների` հրազենային գնդակներ հայտնա¬բերվել են աջ հարերիկա¬մային բջջանքից, աջից տասներորդ կողից ցած մկաններից թիակային գծով։ Նույն եզրակացության համաձայն` հաշվի առնելով նշված նկարագրությունը, կարելի է ենթադրել, որ վերքա¬յին խողովակներն ունեն ձախից աջ, վերևից ներքև ուղղություն։ Նշված վնասվածքները պատճառվել են կենդանության օրոք, գնդակով լիցքավորված հրազենից արձակված կրակոցներից, հնարավոր է որոշման մեջ քննիչի ներկայացված ժամանակ (2011թ. ապրիլի 27-ին) և հանգա¬¬մանքներում (հրա¬զենով արձակված կրակոցների հետևան¬քով), Գ.Միրզոյանի մահվան անմիջական պատճառի հետ գտնվում են ուղղակի անմի¬ջական կապի մեջ։ Հրազենային գնդակային մուտքի անցքերի վիրաբու¬ժա¬կան մշակման ենթարկված լինելու պատճառով որոշել, թե ինչ հեռավորությունից են կատարվել կրակոցները, հնա¬րավոր չէ։ Նշված վնասվածքները ստանալու պահին Գագիկ Միրզո¬յանը կարող էր գտնվել բոլոր հնա¬րավոր դիրքերում, բացի կրծքավանդակի ձախ կեսի կողմնային մակերեսով որևէ կարծր, պինդ առար¬կայի կիպ հպված լինելուց։ Կենդանի անձանց մոտ նման վնաս¬վածքը սովորաբար պատճառում է առող¬ջության ծանր վնաս։ Ըստ առկա բժշկական փաստաթղթերի գրառումների` Գ.Միրզոյանի մահը վրա է հասել 2011թ. ապրիլի 28-ին` ժամը 12։00-ին։ Դատաբժշկական փորձաքննության 2011թ. մայիսի 3-ի թիվ 45/հ եզրակացությամբ, համաձայն որի` տուժող Վահե Միրզոյանի ստացած մարմնական վնասվածքը ձախից թորակաբդոմինալ հրա¬զենային գնդակային թափանցող կույր վնասվածքի ձևով, պատճառվել է գնդակով լիցքավորված հրազենի կրակոցից արձակված գնդակի ներգործությամբ (որն ըստ բժշկական փաստաթղթերի գրա¬ռումներ` հայտնաբերվել է գոտկային մկաններում), հնարավոր է որոշման մեջ քննիչի ներկա¬յաց¬րած ժամանակ (2011թ. ապրիլի 27-ին) և հանգամանքներում (հրազենով արձակված կրակոցի հետևան¬քով), որը Վ.Միրզոյանի առողջությանը պատճառել է կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս։ Վ.Միրզոյանի մոտ վերքային խողովակն ունի ձախից աջ, վերևից ներքև ուղղություն, որի մուտքի անցքը գտնվում է կրծքավանդակի ձախ կեսի կողմնային մակերեսին, վերքային խողովակի ընթացքով վնասվել են ձախ թոքի ստորին բիլթը, ստոծանին, փայ¬ծաղը, ձախ երիկամը, որոնք էլ բերել են ձախա¬կողմյան հեմոթորաքսի և հեմոպերիտոնեումի առա¬ջաց¬ման։ Դատաապրանքագիտական փորձաքննության 2011թ. հուլիսի 19-ի թիվ 11-1433 եզրակացութ¬յամբ, համաձայն որի` տուժող Գագիկ Միրզոյանին պատկանող, վերջինիս վարած «Միցուբիշի Պա¬ջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՏՕ 698 հաշվառման համարանիշի ավտոտրանսպորտային միջոցին պատ¬ճառ¬ված վնասի չափը դեպքի օրվա` 2011թ. ապրիլի 27-ի դրությամբ կազմում է 140.000 ՀՀ դրամ։ Դատահետքաբանական և նյութագիտական համալիր փորձաքննության 2011թ. հուլիսի 15-ի թիվ 11-1558 եզրակացությամբ, համաձայն որի` «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 հաշ¬վառման համարանիշի ավտոմեքենայի առջևի ձախ անվաթևի և անվահեծի վրա առկա, թարմ վաղե¬մությամբ վնասվածքները, որոնք ուղեկցվում են ներհրվածքով և բաց գույնի ներկի շերտանստվածքով, ունեն առջևից հետ ուղղվածություն և ամենայն հավանականությամբ առաջացել են «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 համարանիշի ավտոմեքենայի աջ կողային հատվածի հետ փոխադարձ հպանցիկ շփման մեջ մտնելու արդյունքում։ «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 հ/հ ավտոմեքենայի առջևի ձախ անվաթևի վնասված հատվածի ներկածածկույթի արտաքին շերտի մակերեսին առկա է օտար ավտոմեքենայի ներկածածկույթի սպիտակ գույնի շերտ, որն ունի ընդհանուր սեռային պատ¬կանելիություն գործով ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանի վարած «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 համարանիշի ավտոմեքենայի աջ դռան ներկածածկույթի արտաքին` սպիտակ գույնի շերտի հետ։ «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի աջ դռան վրա առ¬կա վնասված հատվածի ներկածածկույթի արտաքին սպիտակ գույնի ներկածածկույթի վրա առկա է օտար ավտոմեքենայի ներկածածկույթի անգույն թափանցիկ շերտ, որն ունի ընդհանուր սեռային պատ¬կանելիություն «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի վերոնշյալ ավտոմեքենայի առջևի ձախ ան¬վաթևից վերցված ներկա¬ծածկույթի արտաքին` անգույն թափանցիկ շերտի հետ։ Տուժող Վահե Միրզոյանին պատկանող բենզալցակայանի և դրա հարակից տարածքի զննութ¬յան արձանագրությամբ, համաձայն որի` 2011թ. ապրիլի 27-ին իրականացված քննչական այդ գոր¬ծո¬¬¬¬¬ղության ըն¬թացքում պարզվել է, որ բենզալցակայանի պահեստային մասում տեղադրված բենզա¬տա¬¬րաների կափարիչները քանդված վիճակում են։ Զննության արդյունքում հայտնա¬բերվել և առգրավ¬¬վել են պլաստ¬մասե 25 դատարկ տարաներ, պոլիէթիլենային պարկ, դրա մեջ` ինքնաշեն պոմպ` ամրաց¬ված 35 մետր երկարությամբ ռետինե և պլաստմասե խողովակներով, մեկ զույգ օգտա¬գործ¬¬ված ռե¬տինե ձեռ¬նոց, երեք բանալի, մեկ հարթաշուրթ, մեկ պտուտակահան, յոթ մանեկ, երեք հեղյուս, երկու տափ¬օղակ, երեք պլաստմասե կափարիչ, 5.5 սմ տրամաչափի ռետինե 72 շրջանակներ, տարբեր չափերի ռետինե և պլաստմասե խողովակներ։ Տուժող Արմեն Հարությունյանի` Արագածոտնի մարզի Ագարակ գյուղում գտնվող բենզալցա¬կայանի և տան բակի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` տան բակի զննության ընթաց¬քում` 2012թ. մայիսի 26-ին, հայտնաբերվել են 11 տակառներ, 20 լիտր տարողությամբ կապրոնե 19 տարաներ` իրենց կափարիչներով, ռետինե խողովակներ, 20 լիտր տարողությամբ երկու տարաներ` լցված բենզինով, սպոր¬տային պայուսակ, դրանում` աքցան, պտուտակահան, պոլիէթիլենային տոպ¬րակ¬ներ։ Վերոնշյալ բեն¬զալցա¬կա¬յանից շուրջ 800 մետր հեռավորության վրա` Աշտարակ-Գյումրի ավտոճանապարհին հա¬րա¬կից տարածքում, դեպի այգիներ տանող հողածածկ ճանապարհին, հայտ¬նա¬բերվել է 08 ԼՍ 589 հաշվառ¬ման համարանիշները կրող «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքե¬նան` դռները և բեռ¬նախցի¬կը կողպված վիճակում։ «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի խուզար¬կութ¬յան արձանագրությամբ, համաձայն որի` դեպքի վայրի մոտակայքում կայանած, 08 ԼՍ 589 հաշվառման համարանիշներով ամ¬րակցված այդ ավտո¬մե¬քենայի առջևի աջ նստատեղի հետնամասից հայտ¬նաբերվել են 29 ԼՏ 649 հաշվառման համա¬րանիշներ, ինչպես նաև Արագածոտնի մարզի Ագարակ գյուղում գտնվող բեն¬զալցա¬¬¬կայանի և տուժող Արմեն Հա¬րութ¬յունյանի տան բակի զննության ըն¬թաց¬քում հայտնա¬բերված նույ¬նատիպ առար¬կա¬ներ, մասնա¬վո¬րա¬պես` ավտոմեքենայի աջ նստա¬տեղի մոտ` 20 լիտր տարո¬ղութ¬յամբ տարա¬ների կապույտ գույնի կա¬փարիչ, աջ նստատեղի գրպա¬նիկից` 5սմ երկա¬րությամբ ռետինե թափանցիկ խողո¬վակ։ Դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` զննության պահին` 2012թ. մա¬յիսի 20-ին, Երևան - Գյումրի ավտոճանա¬պար¬հի 62-րդ կիլոմետրին կից, «Ճախրկանք» ՍՊ ընկե¬րութ¬¬յանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստարանի մուտքի դռան կախովի փականն եղել է ծռված և բացված, մուտքի դռան շրջանակի օղից կախված վիճակում, իսկ զննության մասնակից, գոր¬ծով տու¬ժող Հակոբ Գալեյանը հայտարարել է, որ անհայտ անձը բենզալցակայանի պահեստա¬րան է մուտք գործել և գողություն կատարել այդ փականը կոտրելու միջոցով։ Երևան - Գյումրի ավտոճանապարհի Ն.Սասնաշեն գյուղի խաչմերուկում գտնվող բենզալցա¬կա¬յանի և դրա պահեստային մասի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` զննության պահին` 2012թ. մարտի 12-ին, պահեստարանի դռան փականները բացակայել են։ Զննության մասնակից Սամվել Կարապետյանը հայտարարել է, որ վառելանյութի պահեստարանի կախովի փականը անհե¬տացել է գողությունից հետո, իսկ պահեստահորերի վրա տեղադրվող մետաղյա վրադիրները եղել են կողքի դրված վիճակում։ Գործով ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին պատկանող տանը, կից շինությու¬նում և անասնագոմում կատարված խուզարկության արձանագրությամբ, համաձայն որի` 2011թ. ապ¬րիլի 27-ին Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղում կատարված քննչական այդ գործողության ժա¬մանակ հայտ¬նաբերվել և առգրավվել են 20 լիտր տարողությամբ պլաստմասե 258 տարաներ, որոնցից 244-ում եղել են հեղուկ նյութեր։ Գործով ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի` Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղում գտնվող տանը կատարված խուզար¬կության արձանագրությամբ, համաձայն որի` 2012թ. հուլիսի 13-ին ամբաս¬տան¬յալների հայր Մհեր Անանյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական այդ գործողության արդյուն¬քում տան բակում` ծածկի տակ գտնվող փռի վերևի մասում` հողի մեջ, հայտնաբերվել և առգրավվել է պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ գտնվող փակաղակի վրա 70-01 գրառմամբ արտաքնա¬պես «Մակա¬րով» տեսակի ատրճանակի նմանվող ատրճանակ, դրա փամփուշտատուփում` երկու փամ¬փուշտ¬ներ։ Գործով ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձա¬րարության արձանագրությամբ, համաձայն որի` 2012թ. հուլիսի 13-ին կատարված քննչական այդ գործողության ընթացքում վերջինս մատնացույց է տվել Էջմիածին - Երևան ավտո¬ճանա¬պարհից դեպի «Մուսալեռ» տպարան տանող խաչմերուկի վրա գտնվող Վահե Միրզոյանին պատկանող բենզալցա¬կայանը, Արագածոտնի մարզի «Ագարակ» գյուղում գտնվող բենզալցակայանը, Երևան - Աշտարակ ավտոճանապարհի 14-րդ կմ վրա գտնվող «Միկա» բենզալցակայանը` հայտա¬րարելով, որ Դավիթ և Ռուսլան Անանյանների հետ այդ բենզալցակայաններից (բացի Ագարակ գյուղում գտնվող բենզալցա¬կայանից) է կատարել վառելանյութի գողություններ, իսկ Ագարակ գյուղում գտնվող բենզալցակա¬յա¬նից գողության փորձը կատարել է բացառապես Դավիթ Անանյանի հետ։ Փորձարարության ընթաց¬քում Գ.Անանյանը մատնացույց է արել նաև «Ամիգո» խաղատան հարևա¬նությամբ գտնվող տա¬րածքը` հայտարարելով, որ Դավիթ Անանյան այդ վայրում է կրակել իրենց հե¬տապնդողների վրա։ Գործով ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձա¬րա¬րության արձա¬նագրությամբ, համաձայն որի` 2012թ. հուլիսի 13-ին կատարված քննչական այդ գործողության ընթացքում վերջինս նախ` մատնացույց է արել Արարատի մարզի Սուրենավան գյու¬ղում գտնվող բենզալցակայանը` հայտարարելով, որ նշված բենզալցակայանից կատարել է գողութ¬յուն, ապա` Էջմիածին-Երևան ավտոճանապարհից դեպի «Մուսալեռ» տպարան տանող խաչմերուկի վրա գտնվող Վահե Միրզոյանին պատկանող բենզալցակայանը` հայտա¬րարելով, որ նշված բեն¬զալցա¬կայանից Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ կատարել է գողություն¬ներ, այնուհետև` Էջմիածին քաղաքի Անդրանիկի 93 տան հարևանությամբ գտնվող ավտովերանորոգման բացօթյա կետի տարածքը` հայտարարելով, որ նշված վայրում գտնվող ապամոնտաժված ավտոմեքենայի վրա¬յից է հանել համարանիշը։ Գործով ամբաստանյալ Դ.Անանյանը մատնացույց է արել նաև Արա¬գա¬ծոտնի մարզի Ագարակ գյուղում գտնվող բեն¬զալցակայանը` հայտարարելով, որ նշված բենզալցա¬կա¬յանից ինքն ու Գևորգ Անանյանը փորձել են գողանալ բենզին, սակայն դիմել են փախուստի, քանի որ նկատվել են, Արագածոտնի մարզի Վերին Սասնաշեն գյուղում գտնվող, «Հոպպոյի մոտ» կոչվող խորտկարանի հարևանությամբ գործող բենզալցակայանը` հայտարարելով, որ նշված բենզալցակա¬յանից միայնակ կատարել է գողութ¬յուն, Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհին գտնվող «Ամիգո» խաղա¬տան հարևանությամբ գտնվող վայրը` հայտարարելով, որ հետապնդողները կրակել են իրենց ուղղությամբ, որից հետո միայն ինքը կրակել է հետապնդողների ուղղությամբ, վերջապես նաև` Աշտա¬րակի խճուղի 14 հասցեում գտնվող «Միկա» բենզալցակայանը` հայտա¬րա¬րելով, որ նշված բենզալցա¬կայանից ևս Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ կատարել են վառե¬լանյութի գողություն։ Գործով ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի մասնակցությամբ կատարված (հերթական) քննչա¬կան փորձա¬րա¬րության արձանագրությամբ, համաձայն որի` 2012թ. օգոստոսի 2-ին կա¬տարված քննչական այդ գործողության ընթացքում վերջինս մատնացույց է արել Երևան - Գյումրի ավտո¬ճա¬նա¬պարհի Ն.Սասնաշենի խաչմերուկի վրա գտնվող «Սանամ Հարոյան» անհատ ձեռնարկատիրոջը պատկանող բեն¬զալցա¬կայանը` հայտարարելով, որ նշված բենզալցակայանից միայնակ կատարել է դիզելային վառե¬լանյու¬թի գողութ¬յուն։ Իրեղեն ապացույց ճանաչված, հանցագործության միջոց հանդիսացած «Ֆորդ տրանզիտ» մակ¬նիշի 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի առկայությամբ և 2011թ. մայիսի 19-ին իրականացված դրա զննության արձանագրությամբ։ Իրեղեն ապացույց ճանաչված «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 հաշվառման հա¬մարանիշի ավտոմեքենայի առկայությամբ (որով տուժող Գագիկ Միրզոյանը 2011թ. ապրիլի 27-ին հետապնդել է մեղադրյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին), և դրա զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` ավտոմեքենայի արտաքին զննությամբ հայտնաբերվել են դրսից ներս կատարված կրակոցների հետքեր` առջևի ձախ դռան վրա մուտքի անցք, փամփուշտի գնդակին նմանվող մետա¬ղական առարկա և նույն դռան ապակու մանրացված կտորներ։ Իրեղեն ապացույց ճանաչված «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի առկայությամբ, որով տուժող Վահե Միրզոյանը 2011թ. ապրիլի 27-ին հետապնդել է մեղադրյալներ Դավիթ և Գևորգ Միրզոյաններին, և դրա զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` զննության պահին ավտոմեքենայի վրա հայտնաբերվել է կրակոցի հետքին նմանվող հետք։ Իրեղեն ապացույց ճանաչված, հանցագործության միջոց հանդիսացած «Վազ 21213» մակնիշի 11 ՕՕ 459 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի առկայությամբ, որով Դավիթ, Գևորգ և Ռուս¬լան Անանյանները սկզբնական շրջանում տեղափոխել են գողության կատարման համար գործած գործիքներն ու իրերը, ինչպես նաև գողոնը (գողացած վառելիքի)։ Իրեղեն ապացույց ճանաչված, հանցագործության միջոց հանդիսացած, գործով ամբաստանյալ Կոլյա Մաիլյանին պատկանող «Վազ 2121» մակնիշի 15 ՏՏ 894 համարանիշի ավտոմեքենայի առկա¬յությամբ, որով վերջինս, 2012թ. մայիսի 26-ին պարտակելով հանցագործություն կատարած Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին, նրան Արագածոտնի մարզից դեպի Գյումրի տանող ավտոճանա¬պարհի սկզբնա¬մասից տեղափոխել և հասցրել է Երևան` Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքում Դավիթ և Գևորգ Անանյանների վարձակալած բնակարան։ Իրեղեն ապացույց ճանաչված «ԻԺ 70-01» մոդելի, ջնջված համարներով հրազեն հանդիսացող սպորտային վարժանքային ատրճանակի առկայությամբ, որով «Ամիգո» խաղատան մոտակայքում Դավիթ Անանյանը կրակոցներ է արձակել նախ` Վահե, ապա Գագիկ Միրզոյանների ուղղությամբ, ինչպես նաև ռազ¬մամթերք հանդիսացող մարտական երկու փամփուշտների առկայութ¬յամբ, որոնք եղել են այդ ատրճանակի փամփշտատուփում` այն Դավիթ Անանյանի տնից խուզարկությամբ հայտ¬նա¬բերելու պահին։ Իրեղեն ապացույց ճանաչված` դեպքի պահին տուժողներ Գագիկ և Վահե Միրզոյանների կրած հագուստների առկա¬յությամբ, որոնց վրա առկա են ընդհանուր երեք կարկոցների հետևանքով առա¬ջա¬ցած հրազենային վնասվածքներ, «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 հաշվառման համա¬¬րանիշի ավտոմեքենայի դռան մեջ հայտնաբերված մեկ, վերոնշյալ տուժողների մարմիններից հայտ¬նաբերված ևս երեք գնդակների, ինչպես նաև դեպքի վայրի` «Ամիգո» խաղատան հարևա¬նութ¬յամբ գտնվող տարածքի զննության արդյունքում հայտա¬բերված երկու պարկուճների առկայությամբ։ Իրեղեն ապացույց ճանաչված` ամբաստանյալներ Անանյանների տան խուզարկությամբ հայտ¬նաբերված 283 տարաների և դրանցում առկա 946 լիտր դիզելային վառե¬լանյութի և 3.266 լիտր եվրո¬դիզելի, 43 հատ 20 լիտր տարողությամբ պլաստմասե դատարկ տարաների, պոմպի, 35 մետր երկա¬րութ¬յան ռետինե և պլաստմասե խողովակի, մեկ զույգ օգտագործված ռետինե ձեռնոցի, 3 բանա¬լիների, հարթաշուրթի, պտուտակահանի, յոթ մանեկների, երեք հեղյուսների, երկու տափօղակների, երեք պլաստմասե կափարիչների, 5.5 սմ տրամաչափի ռետինե և պլաստմասե յոթա¬նասուներկու շրջանակների, տարբեր չափերի ռետինե, պլաստմասե խողովակների առկայությամբ, որոնք նախա¬տեսված են եղել վառելիքի գողության, տեղափոխման և պահեստավորման համար։ Որպես ապացույց ճանաչված` Կոլյա Մաիլյանի կողմից օգտագործվող 055-313166 բջջային հե¬ռա¬խոսահամարի վերծանումներով և դրանց զննության արձանագրությամբ, համաձայն որոնց` Արա¬գածոտնի մարզի Ագարակ գյուղում կատարած գողության անհաջող փորձից հետո` 2012թ. մայիսի 26-ին, գործով ամբաստանյալ Կոլյա Մաիլյանը ժամը 04.16-ից մինչև 04.55-ն ընկած ժամանակահատ¬վածում թվով 8 հեռախոսային զանգեր է ստացել և ընդհանուր 289 վայրկյան տևողությամբ հաղոր¬դակցվել Գևորգ Անան¬յանի հետ` վերջինիս 055-319818 բջջային հեռախոսահամարից կա¬տարված հեռա¬խո¬սազանգերի մի¬ջոցով։ Որպես ապացույց ճանաչված` Ռուսլան, Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հեռախոսազանգերի վերծանումներով և դրանց զննության արձանագրությամբ, համաձայն որոնց` գողության կատարման օրերին, մասնավորապես` 2011թ. մարտի 10-ին և 24-ին (տուժող Վ.Միրզոյանի բենզալցակայանի պահեստային մասից), 2011թ. ապրիլի 6-ից 8-ը ընկած ժամանակահատվածում (Սուրենավանում գտնվող տուժող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության բենզալցակայանի պահեստային մասից), ապրիլի 16-ի գիշերը և ապրիլի 20-ի լույս 21-ի գիշերը( Աշտարակի խճուղու վրա գտնվող տուժող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության բենզալցակայանի պահեստային մասից), ապրիլի 26-ի լույս 27-ի գիշերը (տուժող Վ.Միրզոյանի բենզալցակայանի պահեստային մասից կատարված վերջին գողության և տուժող Գ.Միրզոյանի սպանության օրը) նրանց միջև կայացել են փոխադարձ բազմա¬թիվ հեռախոսային զանգեր, որոնք ըստ տեղանշման տվյալներ (Cell-ID)` սպասարկվել են Կոտայքի մարզի Քասախ գյուղի բարձրունքում, Արա¬րատի մարզի Սուրենավան և Բանավան, «Զվարթնոց» օդանավա¬կայանի և Արմավիրի մարզի Փա¬րաքար գյուղի բարձունքում գտնվող ալեհավաքների կողմից։ Նույն այդ վերծանումների համաձայն` Դավիթ Անանյանը 077-506237 հեռախոսահամարից զանգահարել և հաղորդակցվել է Արա Խարազ¬յանի հետ` վերջինիս 094- 817555, կնոջ Նարինե Անան¬յանի հետ` նրա 094-516136, կնոջ հոր` Գառնիկ Պապոյանի հետ` վերջինիս 091-506537 հեռախոսա¬հա¬մար¬ներով։ Գործով ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների կողմից կազմակերպված խմբի մյուս անդամ Ռուսլան Անանյանի հետ ՀՀ տարբեր մարզերից բենզինի և դիզելային վառելիքի գողություն¬ներ կատարելու հանգամանքը նախաքննական մարմինն հիմնավորված է համարել նաև Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից 2012թ. սեպտեմբերի 25-ին կայացված և որպես ապացույց ճանաչած դատավճռով, որի համաձայն` Ռուսլան Մհերի Անանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նա¬խա¬¬տեսված հանցագործության կատարման մեջ։ 3. Դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները և դրանց գնահատումը. Նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ա¬պա¬ցույցների հա¬մադրման և գնահատման արդյունքներով Դատա¬րանն ապացուցված (հաստատ¬ված) է համարում հետևյալը. Դավիթ Անանյանը, առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութեր գո¬ղա¬նա¬լու նպա¬տակով նախապես միավորվելով իր եղբայրներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ, ստեղծել են կազմակերպված կա¬յուն խումբ, որից հետո խմբի կազմում կամ Դավիթ Անանյանն առանձին մուտք գործելով շինություններ` ՀՀ տարբեր մարզերում գործող բենզալցակա¬յաններ (մեկ դրվագով նաև բնա¬կարան)` գաղտնի հափշտա¬կել են առանձ¬նապես խոշոր և խոշոր չափերի բենզին և դիզե¬լային վառե¬լանյութ, կատարել նաև գողության փորձ, իրացրել գողոնի մեծ մասը, որպիսի գործողություններն արտա¬հայտվել են հետևյա¬լում. Դավիթ Անանյանը կազմակերպված խմբի անդամներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ 2011թ. մարտի 10-ից 24-ն ընկած ժամանակահատվածում ապօրինաբար մուտք են գործել Էջմիածին- Երևան ավտոճանապարհից դեպի «Մուսալեռ» տպարան տանող խաչմերուկի վրա գործող, տուժող Վահե Միրզոյանին պատկանող շինություն` բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից գաղտնի հափշտա¬կել են 1.114.840 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 1.450 լիտր դիզելային վառելիք և 1.238 լիտր «պրե¬միում» տեսակի բենզին, այն համապատասախան տարաներով տեղափոխել և տեղադրել են իրենց անձնական օգտագործման «Վազ 21213» մակնիշի 11 ՕՕ 459 համարանիշի ավտոմեքենան և հեռացել։ 2011թ. ապրիլի 6-ից 8-ն ընկած ժամանակահատվածում Դավիթ Անանյանը կազմակերպված խմբի անդամներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ ապօրինաբար մուտք են գործել Արարատի մարզի Սուրենավան գյուղի սկզբնամասում գործող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատ¬կա¬նող շինություն` բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 1.092.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 2.600 լիտր դիզելային վառելիք, որը համապատաս¬խան տարա¬ներով տեղադրելով Վանաձոր քաղաքի բնակիչ Արա Խարազյա¬նին պատկանող, ժամանա¬կա¬վո¬րապես իրենց վստահված «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշի ավ¬տո¬մեքենան` դիմել են փախուստի։ 2011թ. ապրիլի 16-ից 20-ն ընկած ժամանակահատվածում Դավիթ Անանյանը կազմակերպված խմբի անդամներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ ապօրինաբար մուտք են գործել Երևան քա¬ղաքի Աշտարակի խճուղի 14 հասցեում գործող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատ¬կանող շինություն` բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից գաղտնի հափշտա¬կել են խոշոր չափի` 1.600.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 4.025 լիտր դիզելային վառելիք, որը համապատաս¬խան տարաներով տեղափոխելով և տեղադրելով «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հաշվառման հա¬մա¬րանիշի ավ¬տոմեքենան` դիմել են փախուստի։ Ավելին, կազմակերպված խմբի շրջանակներում շարունակելով իրենց հանցավոր գործու¬նեութ¬յունը` 2011թ. ապրիլի 21-ի գիշերը խմբի նույն կազմով ապօրինաբար մուտք են գործել Աշտարակի խճուղի 14 հասցեում գտնվող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող շինություն` բեն¬զալցա¬կայանի պահես¬տա¬յին մաս, որտեղից գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 868.725 ՀՀ դրամ ընդ¬հանուր արժո¬ղությամբ 2.145 լիտր դիզելային վառելիք, որն համապատաս¬խան տարաներով տեղափոխելով և տե¬ղադրելով «Ֆորդ տրանզիտ» մակ¬նիշի 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշի ավ¬տոմեքենան` դի¬մել են փախուստի։ 2011թ. ապրիլի լույս 27-ի գիշերը` ժամը 2.00-ի սահմաններում, Դավիթ, Ռուսլան և Գևորգ Անան¬յան¬¬ները գողություն կատարելու նպատակով վերստին ապօրինաբար մուտք են գործել տուժող Վահե Միրզոյանին պատկանող շինություն` բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից զգալի չափի` 261.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 300 լիտր բենզին և 300 լիտր դիզելային վառելիքը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ դրանք լցրել են համապատասխան տա¬րաների մեջ, տեղափոխել և տեղադրել են Ռուսլան Անանյանի մոտեցրած «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի մեջ։ Նախորդ երկու գողություններից հետո տե¬ղադրված ահազանգ¬ման համակարգի ազդանշանով վերոնշյալ բենզալցակայանին մոտեցած և գողության ընթացքին հետևող Վահե Միրզոյանը «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 համարանիշի ավտոմեքենայով, վերջինիս կանչով նույն վայր մոտեցած նրա եղբայրներ Գագիկ և Սարո Միրզոյանները, համապատասխանաբար` «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակ¬նիշի 13 ՍՕ 698 համարանիշի և «Սուբարո ֆորեստեռ» մակնիշի 20 ՕԼ 546 համարանիշի ավտո¬մե¬քենաներով, արագընթաց մոտեցել են «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմե¬քե¬նային` փորձելով փակել փախուստի հնարավոր ճանապարհը և բռնել գողություն կատարող անձանց։ «Ֆորդ տրան¬զիտը» վարող Գևորգ Անանյանին և Դավիթ Անանյանին մի կերպ հաջողվել է մեքե¬նայով խուսա¬նավել շրջափակումից և դիմել փախուստի, իսկ Ռուսլան Անանյանը թաքնվել է բենզալցակայանի մոտ գտնվող բետոնե ցանկապատի հետևում։ Սարո, Գագիկ և Վահե Միրզոյան¬ները տևական ժամանակ ավտոմեքենաներով հե¬տապնդել են Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին` փորձելով Երևան քաղաքում, ինչպես նաև դեպքի Աշտարակ տանող ճանապարհահատվածում իրենց վարած ավտոմեքենաներով շրջափակման մեջ գցել «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմե¬քե¬նան և կանգնեցնել այն, սե¬փա¬կան ուժերով բռնել գողերին և վերադարձնել իրենց գույքը։ Արդեն Երևան-Աշտա¬րակ ավտոճա¬նապարհի սկզբնամասում Գագիկ Միրզոյանին հաջողվել է առաջ անցնել «Ֆորդ տրանզիտից», որին հաջորդել է նույն արագությամբ ընթացող Սարո Միրզոյանի վարած «Սուբարո» մակնիշի ավտոմեքենան։ «Ամիգո» խաղատան մոտ, Դավիթ Անանյանը կատա¬րած գողութ¬յունը թաքցնե¬լու, նրանց հետապնդողների կողմից չբռնվելու և չբա¬ցահայտ¬վելու նպատակով ապօրի¬նաբար կրած 9 մմ տրա¬մա¬չափի «ԻԺ-70-01» մոդելի ջնջված համար¬ներով սպորտային-վար¬ժան¬քային, սակայն հրազեն հանդիսացող ատրճանակով հե¬տապնդող տուժողներին սպանելու ուղղակի դիտավորությամբ «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի աջա¬կողմյան առջևի աջ դռան իջեցված պատուհանից նախ մեկ կրակոց է արձակել գողերի հետապնդմանը միացած, «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 համարանիշի ավտոմեքենայով «Ֆորդից» մոտ 1.5 մետր միջկողային տարա¬ծության վրա երթևեկող, իրենց մեքենային գրեթե հավասարված Վահե Միրզոյանի ուղղութ¬յամբ, որի հետևանքով արձակված գնդակը «Վազ 2107» մակնիշի ավտոմեքենայի առջև ձախ դռան բաց պատուհանով սլացել և ձախ թոքի ստորին բլթի, ստոծանու, փայծաղի, ձախ երիկամի հրազենային` վնասվածքներ է պատճառել նրան` առաջացնելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս։ Հրազե¬նային վնասվածք ստանալու պատ¬ճառով Վ.Միրզոյանը հետապնդումն անմիջապես դադարեցրել է, կանգ¬նեցրել ավտոմեքենան և հետ մնացել «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենայից, որի հետևանքով Դավիթ Անանյանը, իր կամքից անկախ հանգա¬մանքներով, զրկվել է նրան սպանելու հանցավոր դի¬տավո¬րութ¬յունը մինչև վերջ հասցնելու հնարավորությունից։ Դրանից քիչ անց` արագությունը գցել և գրեթե նույն միջկո¬ղային հեռավորությամբ վերադասավորվել է մինչ այդ «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմե¬քենայի առջևով «Միցու¬բիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 համարանիշի ձախակողմյան ղեկավարման ավտո¬մեքե¬նայով ընթացող տուժող Գագիկ Միրզոյանը։ Կատարած գողությանն իրենց մասնակցությունը թաքցնելու, հետապնդողների կողմից չբռնվելու և չբացա¬հայտվելու շարժառիթով հետապնդողներին սպանելու միասնական դիտավորությամբ Դավիթ Անանյանը Վ.Միրզոյանին ուղղված նպատակային առաջին կրակոցից գրեթե անմիջապես անց ևս երեք կրակոցներ է արձակել Գագիկ Միրզոյանի ուղղությամբ, որի հետևանքով արձակված գնդակները կոտրել-փշրել են «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի առջևի ձախ դռան ապակին, դիպել Գ.Միրզոյանին` պատճառելով կյանքի հետ անհա¬մատեղելի երկու մուտքային հրազենային ծանր վնաս¬վածքներ և վնասելով Գագիկ Միրզոյանի ձախ թոքը, ստոծանին, ձախ երիկամը և փայ¬ծաղը, առաջացրել մահվան հանգեցրած ներքին արյունահո¬սություն։ «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնի¬շի ավտոմեքենայի առջևի ձախ դռան վրա Դավիթ Աննան¬յանի կատարած մյուս կրակոցի, ինչպես նաև Գ.Անանյանի կողմից «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի մեքենան վարելու գործո¬ղություն¬ների հետևանքով հանրավտանգ եղանակով, դիտա¬վո¬րությամբ Գագիկ Միրզոյանին պատ¬ճառվել է նաև զգալի չափի` ընդհանուր 140.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։ Ստացած հրազենային վնաս¬վածքներից հետո Գագիկ Միրզոյանը, ինչպես նաև վերջինիս եղբայր Սարո Միրզոյանը հետապնդումը ևս դադարեցրել են, որի հետևանքով Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հաջողվել է «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայով դիմել փախուստի և ի վերջո ստանալ գողացված վառելիքը տնօրինելու հնարավորություն։ Ստացած հրազենային վնասվածքներից առաջացած արյունահոսությունից Գագիկ Միրզոյանը 2011թ. ապրիլի 28-ին` ժամը 12-ին, հիվան¬դա¬նոցում մահացել է, իսկ հետապնդող Վահե Միրզոյանին ևս սպանելու Դավիթ Անանյանի միաս¬¬¬նական հան¬¬ցավոր դիտավորությունը նրա կամքից անկախ հան¬գա¬մանքներով` Վ.Միրզոյանի կողմից հրա¬զենային վնաս¬¬վածք ստանալու հետևանքով վա¬րած մեքե¬նան կանգնեցնելու և «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի հե¬տապնդու¬մը դադա¬րեցնելու, նրան այդ կապակցությամբ ցուցաբեր¬ված պատշաճ բժշկական օգնության պատճառով մինչև վերջ չի հասցվել, հաջողվել է փրկել նրա կյանքը։ Գիտակցելով վերոնշյալ դեպքի օրը «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենային ամրակցված 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշով արագորեն բացահայտվելու անխու¬սափելիությունը` գողութ¬յանն Անանյան եղբայրների, իսկ Միրզոյանների կյանքի նկատմամբ կատարած ոտնձգությանն իր մաս¬նակցությունը թաքցնելու դիտավորությամբ, նախապես ազատվելով վերոնշյալ ավտոմեքենայից, նույն օրը` ժամը 6.30-ից 7.00-ի սահմաններում, Դավիթ Անան¬յանը Վա¬նաձոր քաղաքից դեպի Ստե¬փա¬նավան տանող ավտոճանապարհի սկզբնամասում հանդիպել է «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի սեփականատեր, իր բարեկամ Արա Խա¬րազյանին, որից այդ ավտոմեքենան վերցրել էր իրեր տեղափոխելու պատրվակով, վերջինիս համոզել և դրդել է սուտ մատնության, որի հետևանքով մոտ չորս ժամ անց` նույն օրվա ժամը 11.15-ին, Ա.Խարազյանը ներկայացել է ՀՀ ոստիկա¬նության Վանաձորի բաժին և գիտակցելով իր տրամադրած տեղեկատ¬վության ակնհայտ կեղծ լինելը` հանցագործության մասին հաղորդում է տվել առ այն, թե իբր անհայտ ան¬ձը 2011թ. ապրիլի 26-ին` ժամը 23.30-ից մինչև լույս 27-ի գիշերը` ժամը 7.00-ն ընկած ժամանա¬կա¬հատ¬վածում Վանաձոր քաղաքից փախցրել է «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշի իր ավտոմեքենան։ Սկսած 2011թ. ապրիլի 30-ից հետախուզման մեջ գտնվելու պայմաններում Դավիթ Անանյանը 2012թ. մարտին միայնակ Արագածոտնի մարզի Դավթաշեն համայնքում գործող, «Սանամ Հարոյան» Ա/Ձ-ին պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մասի դռան կախովի փականը կոտրելու միջոցով ապօրինաբար մուտք է գործել այդ շինություն` պահեստ, որտեղ գտնվող երկաթյա տարայից գողացել է զգալի չափի` 450.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ մեկ տոննա դիզելային վառելիք։ Ավելին, կազմակերպված խմբի մյուս անդամ Ռուսլան Անանյանին կալանավորելու պայման¬ներում Դավիթ Անանյանն ու Գևորգ Անանյանը, արդեն երկուսով, վերսկսել են խմբի կազմում վառե¬լանյութի գաղտնի հափշտակությանը միտված իրենց հանցավոր գործունեությունը, մասնավորապես` 2012թ. մայիսի 26-ին` ժամը 2-ի սահմաններում, դեռևս 2012թ. փետրվարին մտացածին անձի` Վարդան Այվազյանի անունով քաղ. Սամվել Մարտիրոսյանից ձեռք բերած նոր փոխադրամիջոցով` «Ֆորդ տրան¬զիտ» մակ¬նիշի 29 ԼՏ 649 համարանիշի ավտո¬մեքենայով, ժամանել են Արագածոտնի մարզի Ագարակ գյուղում գործող, տուժող Արմեն Հարությունյանին պատկանող բենզալցակայանին կից տարածք, ցանկապատն անցնելու միջոցով ապօրինաբար մուտք են գործել նույն բենզալցակայանին կից բնակարան` տուժողի տան բակ, ռետինե խողովակը բենզինի պահեստային տարայի մեջ անցկացնելու միջոցով փորձել են գողա¬նալ խոշոր չափերի` 1.390.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժո¬ղութ¬յամբ բենզին, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով` Արմեն Հարությունյանի կողմից նկատվելու և հետապնդվելու պատճառով, գողութ¬յունն ավարտին չեն հասցրել, գողության գործիքները, ինչ¬պես նաև «Ֆորդ տրանզիտ» մակ¬նիշի 29 ԼՏ 649 համարանիշի ավտոմեքենան թողնելով դեպքի վայրում և դրա մո¬տակայքում` ոտքով դիմել են փա¬խուստի։ Վերջիներիս Երևան քաղաքում վար¬ձակալած նրանց բնակարան է տեղափոխել Գևորգ Անանյանի հեռախո¬սազանգով Արա¬գա¬ծոտնի մարզի վարչական տարածքում գտնվող ճանապարհի համապատասխան վայր իր «Վազ 2121» մակ¬նիշի 15 ՏՏ 894 հաշ¬վառման հա¬մարանիշի ավտոմեքենայով ժամանած Կոլյա Գեղամի Մաիլյա¬նը։ 2012թ. մայիսին Դավիթ Անանյանը Արագածոտնի մարզի Վերին Սասնաշեն գյուղի վարչական տարածքում գործող «Ճախրկանք» ՍՊ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մասի մուտքի դռան կախովի կողպեքը կոտրելու միջոցով ապօրինաբար մուտք է գործել շինություն` պահես¬տարան, որտեղից գաղտնի հափշտակել է խոշոր չափի` 1.300.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 2.5 տոննա բենզին։ Բացի այդ, Դավիթ Անանյանը ապօրինաբար ձեռք է բերել, պահել և 2011թ. ապրիլի 27-ին նաև կրել է հրազեն հանդիսացող 9 մմ տրամաչափի «ԻԺ-70-01» մոդելի ջնջված համար¬ներով սպոր¬տային-վարժանքային ատրճանակը, որը 2012թ. հուլիսի 13-ին հայտնաբերվել է Լոռու մարզի Վար¬դաբլուր գյուղում գտնվող նրա տանը կատարված խուզարկության արդյունքներով։ Այսպիսով` Դավիթ Անանյանը կատարել է հանցավոր արարքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Գևորգ Անանյանը` հանցավոր արարքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, իսկ նույն մեղադրանքի հետ առնչվող մեկ այլ գործով դատապարտյալ Ռուսլան Անանյանը` հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով (Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավա¬սության դատարանի դատավճռով)։ Արա Խարազյանի նկատմամբ դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` նրա նկատմամբ համաներման ակտը կիրառելու հիմքով։ Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Կոլյա Մաիլյանին ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքին, ապա նրա արարքում բացակայում է այդ հոդվածով նա¬խատեսված հանցակազմը, ուստի վերջինիս անհրաժեշտ է ճանաչել ան¬պարտ և արդարացնել։ Վերոնշյալ հետևությունների Դատարանը հանգեց դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցների գնահատման արդյունքներով. Ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանն առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում հար¬ցաքննվելիս իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակիորեն` ընդունեց կազմակերպված խմբի կազմում, ինչպես նաև միայն գողություններ կատարելու, ապօրինաբար ձեռք բերած ատրճանակը պահելու և կրելու, սուտ մատնություն կատարելուն դրդելու փաստերը։ Չընդունեց տուժողներ Միրզոյաններին սպա¬¬նելու դիտավորություն ունենալու փաստը` նշելով, որ կրակել է պաշտպանական նկատա¬ռում¬ներով, ասֆալտի ուղղությամբ, այն էլ իրենց ուղղությամբ Գ.Միրզոյանի կատարած կրակոցներին և սպանության սպառնալիքներին ի պատասխան։ Ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանն առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում հար¬ցաքննվելիս իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակիորեն` ընդունեց կազմակերպված խմբի կազմում գո¬ղութ¬յուններ կատարելու փաստը։ Չընդունեց Գագիկ Միրզոյանի սպանությանը և Վահե Միրզոյանի սպանության փորձին որևէ առնչություն ունենալու փաստը` նշելով, որ եղբոր` Դավիթ Անանյանի հետ իր վարած «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայով փորձել են փախնել իրենց հետապնդող տու¬ժողներից, որի ընթացքում էլ Դ.Անանյանը վախեցնելու նպատակով պատասխան կրակոցներ է կա¬տա¬րել, սակայն դրա հետևանք¬ների` Գ.Միրզոյանի մահվան և Վ.Միրոզյանի վիրավորման մասին տեղեկացել են հետագայում։ Ամբաստանյալ Կոլյա Մաիլյանն առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում հար¬ցաքննվելիս իրեն մեղավոր չճանաչեց` նշելով, որ թեև Ալիկ անունով իրեն հայտնի Գևորգ Անան¬յանի հեռախոսային կանչից հետո փոխօգնության է հասել նրան, նրան և վերջինիս եղբորը` Գոռ անունով ներ¬կա¬¬յացած Գևորգ Անանյանին, Աշտարակի մոտ ճանապարհից վերցրել և իր «Վազ 2121» մակնիշի ավտոմեքենայով տեղափոխել է Երևան քաղաքում գտնվող նրանց բնակարան, սակայն նրանց հան¬ցավոր գործունեությունից այդ պահին տեղյակ չի եղել, փոխօգնության ձեռք մեկնելով` նրանց իրավապահներից թաքցնելու նպատակ չի հետապնդել։ Ամբաստանյալ Դ.Անանյանի պատճառաբանություններն ամբողջությամբ, Գ.Անանյանինը` մա¬սամբ անհիմն են և մտացածին, հետապնդում են առավել խիստ պատասխանատվություն և պա¬տիժ նախատեսող հոդվածներով Դավիթ Անանյանին քրեական պատասխանատվությունից զերծ պահելու նպա¬տակ։ Ինչ վերաբերում է սպանություն կատարած Դ.Անանյանին օժանդակելու վերաբերյալ ամբաս¬տանյալ Գևորգ Անանյա¬նի պատ¬ճա¬ռաբանություններին, ապա դրանք ապացույցների բավա¬րար համակցությամբ չեն հերքվել, այդ մեղադրանքով նրան մեղավորությունը դատաքննությամբ հետազոտած ապացույցների բավա¬րար համակցությամբ չի հաստատվել (ապացուցվել) հետևա¬բար` պետք է մեկնաբանվի հօգուտ նրա։ Առաադրված մեղադրանքում իր մեղավո¬րությունն հերքող ամբաս¬տանյալ Կ.Մաիլյանի պատճառա¬բա¬նություն¬ները ևս չեն հերքվել, նրա արարքում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմը։ Վերոնշյալ հետևությունների Դատարանը հանգեց պատ¬շաճ ընթա¬կար¬գերի շրջանակներում դա¬տաքննությամբ հետազոտ¬ված, ստորև թվարկվող ապա¬ցույցների գնահատ¬ման արդյունք¬ներով. Ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանը Դատարանում հայտնեց, որ 2011թ. ապրիլի 27-ին` ժամը 1-ից 2-ի սահմաններում, Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ գնացել են Մուսալեռի ճանապարհին գտնվող բենզալցակայան` նախկինում կատարած գողության այդ վայրից վերստին գողություն կա¬տարելու նպատակով։ Տարաներն իջեցրել են բենզալցա¬կա¬յանից հեռու, Գևորգը մեքենան վարել է տեսադաշտից հեռու, իսկ ինքն ու Ռուսլանը մոտեցել և բացել են վառելիքի պահեստարանի բերանը, ռետինե խողովակը գցել մեջը ու պոմպով լցրել իրենց հետ բերած տարաները։ Գողությունը սկսել են ժամը 2։00-ին, այն տևել է մոտ 3 ժամ։ Մի քանի տարա բեն¬զին են լցրել, անձրևելու հետևանքով որոշել են բավարարվել դրանով և հեռանալ։ Զանգել են Գևորգին և խնդրել, որ վերջինս մեքենայով մոտենա, տարաները դնեն մեքենան և հեռանան։ Տարաներն ավտոմեքենայի մեջ տեղավորելու ժամանակ, երբ Գևորգը գտնվել է ղեկի մոտ, իսկ Ռուսլանը` դեռևս ցանկապատի մյուս կողմը` նկատել են փողոցի կողմից լույսերը միացրած իրենց կողմն ընթացող մեքենան։ Գևորգը մեքենան տեղից շարժել է, հազիվ է հասցրել ետևի նստատեղին նստել։ Գևորգը փորձել է առաջ ընթանալ, սակայն առջևը մեքենայով կտրել են, փորձել է հետ շարժվել, սակայն երկու մեքենա էլ հետևից են իրենց մեքենան շրջափակել։ Գևորգը փորձել է անցնել ձախ կողմ, այդ կողմը փակել է մեկ այլ մեքենա, երկու մեքենա էլ կանգնած են եղել մեջտեղի մասում։ Այդ պահին բենզալցակայանի մոտից մի քանի հոգի վազքով մոտեցել են իրենց «Ֆորդին»։ «Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդն ատրճանակը հանել և պահանջել է չշարժվել` սպառնալով, որ կկրակի։ Գևորգը փորձել է մեքենան հետ վարել, սակայն չի կարողացել։ Մեքենաներից իջել են և սկսել տարբեր կողմերից հարվածել «Ֆորդին», բայց չի նկատել, թե ինչով են հարվածում, ավելին` կրակել են գետնին` իրենց մեքենայի անվադողի ուղղությամբ։ Կրակոցից Գևորգը վախեցել է, երկու մեքենայի միջնամասից մեքենայով դուրս եկել, ևս մեկ կրակոց լսել են դուրս գալու պահին։ Շարժվել են Երևանի ուղղությամբ, հետ է նայել, տեսել է, որ մի քանի մեքենա իրենց հետապնդում են։ Արգավանդի խաչմերուկն անցնելուց հետո` կամրջի տակ, պատու¬հանը ծեծել և խնդրել է կանգնել, տեղափոխվել է մեքենայի սրահ, նստել վարորդ Գ.Անանյանի կողքին։ «Թթաստանի» թաղամասի մոտ «ԲՎՄ» մակնիշի մի ավտոմեքենա ազդանշան է տվել, ուղևորներից մեկն իրենց հայհոյել և պահանջել է կանգնել, սակայն չեն ենթարակվել և շարժվել են «բանկի» կողմ, աջով ընթացել են ներքև, առջևից մեքենա է դուրս եկել ու ընթացել իրենց ուղղությամբ։ Տեսնելով, որ նրանց ավտո¬մե¬քենաներից է, նորից չեն կանգնել։ Մալաթիայի ճանապարհը բարձրա¬նալիս` «Բանկի խաչմերուկի» մոտ, հետևներից երկու կրակոցի ձայն են լսել, բայց չեն կանգնել։ Ապարան տանող ճանապարհին` մոտավորապես «Կարմիր խաչի» մոտակայքում, լսել են ևս երկու կրակոցի ձայներ։ «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի աջ նստատեղին նստած անձի ձեռքին ատրճանակ է նկատել, այդ մեքենայի միջից կրակոց է կատարվել։ Հասնելով նույն ճանապարհին գտնվող խաղատան մոտ` մեքենաներից մեկը ձախ կողմով խփելով «Ֆորդի» պաշտ¬պանիչ վահանին, անցել է առաջ։ Դրանից հետո ստացվել է այնպես, որ արագությունը չէին կարող փոխել, քանի որ արդեն առջևից ու դիմացից հետապնդողների ավտոմեքենաներն էին ընթանում։ Երբ փորձել են «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենային վազանց կատարել, վերջինիս վա¬րորդը զենքն հանել է ու կրա¬կել օդ, կրակոցից հետո Գևորգը «Ֆորդը» խփել է մայթեզրին և գլուխը կախել։ Իրեն թվացել է, թե կրակոցը դիպել է Գևորգին, մեքենան մտել է խոտածածկույթի (գազոն) մեջ, թեքվելով աջ` նկատել է այդ կողքով ընթացող «Վազ 2107» մակնիշի ավտոմեքենան։ «Ֆորդի» ձախ անվադողերն ընթացել են գազոնների միջով, առջևից ընթացել է «Պաջերոն», աջ կողքից` «Վազ 2107»-ը։ Մեքենայի աջ դռան իջեցված ապակուց տեսել է, որ «Վազ 2107»-ի վարորդը մենակ է, մեքենայի մեջ ուղևոր չկա։ Վերջինս մի պահ թեքվել է աջ կողմ և ինքը կարծելով, թե զենք է հանում, հանել է իր ատրճա¬նակը և մեկ հատ կրակել «Վազ 2107»-ի ուղղությամբ` դեպի ասֆալտը, որից հետո այլևս այդ ուղղությամբ չի նայել։ Իր ատրճանակում այդ պահին եղել է 6 փամփուշտ։ Կրակոցից հետո «Միցուբիշի pաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը դանդաղեցրել է արա¬գութ¬յունը և «Ֆորդի» հետ հավասարվելուց հետո կրակել և գոռացել է, սակայն չի հիշում, թե` ինչ։ Ասֆալտի ուղղությամբ նո¬րից կրակել է, վերջինիս հետ հավասարվելուց հետո նկատել, որ այդ մեքենան աջակողմյան ղեկա¬վարման է, մեքենայի մեջ միայն վարորդն է։ Վերջինս երկու ձեռքով բռնել էր ղեկը, աջ ձեռքով` նաև ատրճանակը։ Ֆորդի» հետ հավասարվելուց հետո «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդն ատրճանակն ուղղել է «Ֆորդի» պատուհանի կողմը։ Ինքը և Գևորգը հետ են քաշվել, կրակոցի ձայն են լսել, որից հետո, առանց նայելու, ինքն էլ է կրակել «Պաջերոյի» ուղղությամբ, սա¬կայն վարորդին վախեցնելու, ոչ թե նրան սպանելու նպատակով։ Իր կարծիքով ասֆալտի վրա կրակել է երկու անգամ, որից հետո «Պաջերոն» իրենց մեքենայից հետ է մնացել։ Հետևից ընթացող մեկ մեքենա մոտ 1-2 կմ հետապնդումը շարունակել է, սակայն ի վերջո թեքվել ու հեռացել է։ Նշեց, որ իրենց հետապնդել են մոտ 40 րոպե տևողությամբ։ Եղբայրները` Գևորգը և Ռուսլանը, տեղյակ չեն եղել, որ իր մոտ զենք կա։ Գևորգը ճանապարհին թեև կրակոցների ձայներ է լսել, բայց չի իմացել, որ նաև ինքն է կրակել, այդ մասին քիչ ավելի ուշ անձամբ է նրան տեղեկացրել։ Նշեց, որ մինչ այդ երբևէ զենք չի օգտագործել, գողությունների ժամանակ հետը չի տարել։ Բենզալցակայանում ատրճանակով չի կրակել, որովհետև գտել է, որ դրա անհրա¬ժեշ¬տութ¬յունը չկա։ Նշեց նաև, որ անվադողի ուղղությամբ մեկ անգամ կրակելով` մտածել է, որ հետապնդողները կվախե¬նան ու կփախչեն։ Նշեց նաև, որ կրակել է ի պատաասխան իրենց ուղղված կրակոցների և սպառնալիքների։ Ամբաստանյալ Դ.Անանյանը նաև նշեց, որ ինքն ու Գևորգ Անանյանը Կոլյա Մաիլյանին այլ անուններով են ներկայացել, քանի որ հետախուզման մեջ գտնվե¬լու պատճառով չեն ցանկացել, որ վերջինս իրենց իրական անուններն իմանա։ Երբ գողության ժա¬մա¬նակ տուժողն իրենց տեսել է, փա¬խուստի են դիմել, եկել են իրենց «Ֆորդի» մոտ, տեսել, որ մոտակայքում անծանոթ մարդիկ կան, ուստի որոշել են թողնել այն ու ոտքով փախչել։ Կոլյային զանգել են այդտեղից, մոտ մեկ ժամ քայլել են Երևան տանող ճանապարհով, այնտեղից պատահական տաքսիով են Երևան հասել, իսկ Կոլյա Մաիլյանին այդ օրը չեն հանդիպել։ Ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանը Դատարանում հայտնեց, որ 2011թ. ապրիլի 27-ի գողության ժամանակ եղել է «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի ղեկին, մայրուղուց մեքենայի լույսեր է նկատել։ Սկսել է աջ կողմով ընթանալ, սակայն «Միցուբիշին» կանգնել է իր դիմացը։ Տեսել է, որ այն աջակողմյան ղեկավարման ավտոմեքենա է, վարորդը միայնակ է։ Փորձել է մեքենան հետ վարել, սակայն հետևից երկու մեքենաներ են կանգնել, փորձել է առաջ գնալ, սակայն մեքենայի շարժիչը հանգել է։ Այդ պահին տեսել է, որ «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը աջ կողմից ատրճանակն հանել և սպառնում է` «կանգնի՛ր, թե չէ, կկրակե՛մ»։ Վարել և մի կերպ մեքենա¬ների շրջափակումից ազատվել է։ Բենզալցակայանի կողմից մի քանի հոգի վազելով մոտեցել են «Ֆորդին», որոնցից մեկը փայտով հարվածել է աջ դիմապակուն, բայց իր առաջ գալուն պես հար¬վածել է մեքենայի դիմացի հատվածին։ Շարժվել և մեքենայով դուրս է եկել Երևան տանող մայրուղի, որից հետո սկսվել է հետապնդումը։ «Բանգլադեշի» կամրջի տակ Դավիթը բեռնախցիկից տեղափոխվել և նստել է իր կողքը։ «Բանկի խաչմերուկում» մյուս մեքենաներն հասել էին իրենց։ Քաղաքից դուրս գալուց ևս կրակոցների ձայներ է լսել, որից հետո «Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենան առաջ է անցել, ատրճանակը դուրս է հանել, անընդհատ կրկնելով` «կանգնի՛ր, կկրակե՛մ», որից հետո մի երկու անգամ կրակել է։ «Ֆորդով» փորձել է առաջ անցնել, սակայն «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենան ընթա¬ցել է դեպի իրենց կողմը, փորձել է փախցնել, դիպչել է մայթեզրին և մի կարճ տարածություն իր մեքենայի ձախակողմյան անվադողերն հայտնվել են «գազոնների» մեջ, այդպես էլ շարունակել է երթևեկել։ Մեքենաները վարել են 100-120 կմ/ժ արագությամբ։ Մայթեզրին հարվածելու պահին գլուխը կարծես թե հարվածել է ղեկին, առավել հստակ չի հիշում։ Չի իմացել, որ Դավիթի մոտ ատրճանակ կա։ Եղանակն եղել է անձրևոտ, եղել է մութ և մի կերպ է վարել ու իր առաջը նայել։ Դավիթը չի ուղղորդել, թե ինչպես, ինչ ուղղությամբ մեքենան վարի, այն վարել է ինչպես կարո¬ղացել է` փորձելով «փրկվել»։ Ատրճանակ տեսել է միայն «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի ձեռքին, ով դեռևս բենզալցակայանի մոտ կրակել է իրենց «Ֆորդի» ուղղությամբ։ Հնարավոր համարեց, որ այն լիներ գազային ատրճանակ` պատճառաբանելով, որ հնարավոր չէր այդքան մոտ տարածությունից կրակել և իրենց չդիպչել։ Նշեց նաև, որ գործով մյուս ամբաստանյալ Կոլյա Մաիլյանի հետ այնքան մտերիմ չէին, որ իրենց կատա¬րած գողությունների վերաբերյալ որևիցե բան նրան պատմեր։ Ընդունեց, որ Կ.Մաիլյա¬նին ներկայացել են Գոռ և Ալիկ անվանումներով, քանի որ նրա հետ ծանոթանալիս արդեն իսկ գտնվել են հետախուզման մեջ, մտածել են, որ կարող է իրենց իրական անունները այլ աղբյուրից լսի և տե¬ղեկանա, որ գտնվում են հետախուզման մեջ։ Ամբաստանյալ Կոլյա Մաիլյանը Դատարանում հայտնեց, որ Անանյանների հետ ծանոթացել է 2012թ. փետրվար-մարտ ամիսներին, եկել են իրենց ձկնաբուծարան` ձուկ գնելու։ Հայտնեց, որ ծանոթանալիս Գևորգ Անանյանը ներկայացել է Ալիկ, իսկ Դավիթ Անանյանը` Գոռ անուններով, միայն քրեական գործի քննության ընթացքում է իրեն հայտնի դարձել Անանյան եղբայրների իրական անունները։ 2012թ. մայիսի 26-ին` ժամը 4-ից 5-ի սահմաններում, իր բջջային հեռախոսահամարին է զանգա¬հարել է Ալիկը (Գևորգ Անան¬յանը), հայտնել, որ նրա մեքենան Աշտարակում խափանվել է, մնացել է ճանապարհին, խնդրել է մինչև լուսանալը շուտ գալ Աշտա¬րակ։ Մտածել է, որ վերջինիս հետ է նաև ընկերուհին, համաձայնել է օգնության ձեռք մեկնել նրան։ «Վազ 2121» մակնիշի ավտոմեքենայով մոտ 1 ժամ անց հասել է Գյումրի տանող ճանապար¬հա¬հատված, թեքվել և մոտ 1 կիլոմետր առաջա¬նալով` հանդիպել է ճանապարհին կանգնած Ալիկին և Գոռին (Դավիթ Անանյանին)։ Հետաքրքրվել է, թե որտեղ է նրանց խափանված մեքենան, սակայն խնդրել են հեռանալ` խոստանալով ընթացքում պատմել։ Մտքով անգամ չի անցել, որ վերջիններս բենզին են գողացել և իրեն կանչել են փախուստի դիմելու նպատակով։ Ամբաստանյալ Կ.Մաիլյանը նախաքննական ցուցմունքների հրապարակումից հետո գրեթե ամբող¬ջությամբ պնդեց դրանք, սակայն չընդունեց այն, որ Ալիկի և/կամ Գոռի կողմից տեղում տեղեկացվել է նրանց չհաջողված գողության կատարման մասին։ Նշեց նաև, որ Ալիկի կանչով օգնութ¬յան է գնացել, քանի որ վերջին¬ներս իրենց հերթին ժամանակին իրեն օգնել էին, իր գնած խո¬ղո¬վակները «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտո¬մեքենայով Երևանից տեղափո¬խել էին իրենց գյուղ։ Հաստատեց, որ «ԲՄՎ X5» մակնիշի ավտոմեքենան թեև հաշվառված է այլ անձանց անունով, սակայն պատկանում է Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին` նշելով, որ այն վերջիններս գնել են 13.500 ԱՄՆ դոլարով, թեև այդ գումարից 3.500 ԱՄՆ դոլարն հարկադրված է եղել վճարել անձամբ` վարկ վերցնելու և վաճառողին վճարելու եղանակով, քանի որ թեև Ալիկն ու Գոռը խոստացել էին մեկ ամսում լուծել այդ գումարային խնդիրը, սակայն այդպես էլ դա չեն կատարել։ Տուժող Վահե Միրզոյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2011թ. մարտի 12-ին պարզել են, որ բենզալցակայանում պակասորդ է առկա, որից հետո եղբոր` Գագիկ Միրզոյանի հետ որոշել են կապարակնքել բենզինի գողության հնարավոր տեղամասերը։ 10 օր հետո տեսել են, որ «պլոմբները» բացված են, կրկին պակասորդ է առկա։ Տեղանքը զննել են, հետքերը տեսել, մոտավոր պատկերացրել, թե ինչ ճանապարհով են բենզինը գողացել, որից հետո որոշել են անվտանգության համակարգ տե¬ղադրել։ Տեղադրելուց մեկ ամիս անց` գիշերվա ժամը 2։00-ի սահմաններում, բեն¬զալցակա¬յանի պահեստային մասում տեղադրված անվտանգության համակարգի ազդանշանը գործել է, համապատասխան ահազանգ (հեռախոսազանգ) է եկել իր բջջային հեռախոսահամարի վրա, որից հետո զանգահարել է բենզալցակայանի աշխատակցին` խնդրելով տեսնել, թե ինչ է կա¬տարվում։ Վերջինս տեղեկացրել է, որ տեսնում է «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենա, որից ինչ-որ բան են դա¬տարկում։ Աշխատողին խնդրել է սենյակից դուրս չգալ, լույսերը չմիացնել։ Զանգահարել է Գագիկին ու տեղեկացրել բենզալցակայանում տիրող իրավիճակի մասին։ Գագիկն էլ իր հերթին զան¬գա¬հարել է իրենց մյուս եղբորը` Սարո Միրզոյանին։ Որոշել են դարանակալել մոտակայքում` պարզելու, թե հան¬ցա¬գործներն ինչ ճանա¬պար¬հով են գողությունը կատարում։ 2-2.30 ժամ սպասել են, մինչև նրանք ավարտեն իրենց գործը։ Մութ էր, անձրև էր գալիս։ Եղբայրներով մոտեցել են, սակայն չեն կարողացել «Ֆորդ» մակնիշի մեքենան կանգնեցնել, որից հետո սկսել են հետապնդել գողերին։ Հետապնդել են մինչև Աշտարակի խճուղի, հայտնվել են այն վիճակում, որ Գագիկն ընթացել է նույն մեքենայի առջևից, Սարոն` հետևից, իսկ ինքը մոտեցել է «Ֆորդի» վարորդի հակառակ կողմից։ Պատուհանն իջեցրել և գոռացել է, որ մեքենան կանգնեցնեն, որևէ այլ գործողություն չի կատարել, նրանց չի սպառ¬նացել։ Այդ պահին կրակոցի ձայն է լսել և բոց նկատել։ Ամիջապես զգացել է շնչա¬ռության վատթարացում, գցել է մեքենայի արագությունը և կանգնեցրել։ Իրեն կրակելու ժամանակ իր և կրակողի միջև հեռավորությունը եղել է մոտ մեկուկես մետր։ Կրակելուց հետո իր մեքենան տեղաշարժել է կողքի, Գագիկն է հայտնվել «Ֆորդի» աջ կողմում` մինչև կրակոցն իր զբաղեցրած դիրքում։ Զանգահարել է Սարոյին և ասել, որ վիրավորվել է, նրանից տեղեկացել, որ Գագիկի վրա ևս կրակել են։ Հասել է Գագիկին, նրան տեսել մեքենայի մեջ, տեղեկացել, որ երկու կրակոց է արձակվել վերջինիս ուղղությամբ։ Գագիկը ոտքերը չի զգացել, Սա¬րոյի կանչած շտապ օգնության բրիգադը հիվանդանոց է տեղափոխել Գագիկին, հերթական բրիգադը` նաև իրեն։ Քանի որ իր վարած «Վազ 2107» մակնիշի ավտոմեքենայի առջևի դռան ապակին իջեցրել էր, կրակոցից այն չի վնասվել։ Նշեց, որ «Ֆորդին» հետապնդել են մոտ 20 րոպե, որի ժամանակ մի երկու տեղ են հանցագործներին տեսադաշտից կորցրել։ Հայտնեց, որ հետապնդման ժամանակ ոստի¬կա¬նություն չեն զանգահարել, քանի որ չեն իմացել, թե ում հետ գործ ունեն, որ վերջիններս նաև զինված են։ Հետապնդման գնալիս պաշտպանության համար իրենց հետ որևէ իր չեն վերցրել, քանի որ վստահ էին իրենց ֆիզիկական ուժի վրա, զենք կամ որևէ պաշտպանության միջոց չեն ունեցել, որ իրենց հետ վերցնեին։ Գագիկի վրա կրակել էին երեք անգամ, մեկը` ավտոմեքենայի ձախ դռանը, մյուս երկու կրակոց¬ները, փշրելով «Պաջերոյի» դռան ապակին, դիպել էին Գագիկի սրտի հատվածում։ Նշեց նաև, որ բենզալցակայանի պահեստից կատարված առաջին երկու գողությունների վերաբերյալ որևէ հաղոր¬դում ոստիկանությունում չեն տվել, անձամբ են փորձել պարզել, թե գողերն ովքեր են։ Իր կարծիքով իր վրա կրակողը «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի կողքին նստած անձն էր, քանի որ վարորդը չէր կարող նման բարձր արագությամբ միաժամանակ վարել և կրակել։ Հետագայում Սարոյի խոսքե¬րից է տեղե¬կացել, որ վերջինս նկատել է Գագիկին ուղղված կրակոցները, վերջինիս վարած «Պաջերոյի» դռան առջևի ձախ ապակու կոտրվելը, որից հետո Գագիկը դադարեցրել է մեքենան վարելը, այն կանգնեցրել է ճանապարհի աջ հատվածում։ Սարոն շարու¬նակել է «Ֆորդին» հե¬տապնդել, զանգահարել է Գագիկին, տեղեկանալով, որ վերջինս վիրա¬վորվել է` դադարեցրել է հե¬տապնդումը և վերադարձել։ Սարոյի խոսքերից է նաև տեղակցել, որ «Ֆորդ» մակ¬նիշի ավտո¬մեքենայի վարորդը դանդաղեցրել է ընթացքը` ցանկանալով, որ ինքը ևս ավտոմեքենայով հայտնվի նույն դիրքում, նրա վրա ևս կրակելու նպատակով, սակայն Սարոն, կանխատեսելով դա, նրանց չի հա¬վա¬սարվել։ Տուժող Վ.Միրզոյանը Դատարանում ներկայացուցչի միջոցով ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյան¬ների դեմ ներկայացրեց քաղ. հայց` 1.375.840 ՀՀ դրամ (գողացված վառելիքի մասով), 502.000 ՀՀ դրամ` որպես առողջության վերա¬կանգման համար ծախս, 660.000 ՀՀ դրամ` որպես փաստա¬բանա¬կան ծառայության վրա կատարած ծախս, 200.000.000 ՀՀ դրամ` որպես իր և տուժողի իրավա¬հաջորդ Անահիտ Շահվերդյանի կրած բարոյական վնասի փոխհատուցում։ Վկա Սարո Միրզոյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ դեպքից մեկ ամիս առաջ եղբայրներն իրեն պատմել են, որ բենզալցակայանում գողություններ են կատարվել։ 2011թ. ապրիլի լույս 27-ի գիշերը` ժամը 03։00-ի սահմաններում, ավագ եղբայր Գագիկ Միրզոյանը զանգա¬հա¬րել և տեղեկացրել է, որ բենզալցակայանում գողություն է կատարվում, նա և Վահեն արդեն այնտեղ են, խնդրել, որ ինքն էլ մոտենա։ Ապրում է Չարբախի Շիրակի 4-րդ նրբանցքում, իսկ բենզալցա¬կա¬յանը գտնվում է Փարաքարում` գինեգործարանի խաչմերուկի մոտ։ Եղբոր զանգից հետո դուրս է եկել և ժամը 3։30-ին հասել բենզալցակայանի մոտ։ Փարաքարի կենտրոնական խաչմերուկում «Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ» մեքենայով կանգնած Գագիկն իրեն տեղեկացրել է, որ գողացված բենզինը տեղափոխ¬վելու է «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենայով։ Ժամը 4։00-ի սահմաններում զանգահարել է Վահեն և տեղեկացրել, որ նշված «Ֆորդը» մոտեցել է բենզալցակայանի կողմը։ Վահեն ավտոմեքենայով սպասել է գինեգոր¬¬ծա¬¬րանի մոտ` իրենց տեղեկություն տալու նպատակով։ Բենզալցակայանից մոտ 50 մետր հեռավորության վրա գտնվող շրջադարձից Գագիկը թեքվել է, իրեն առաջարկել գնալ բենզալցա¬կայանի հետևի դաշտում առկա շինության մոտ` դաշտով փախչելու դեպքում հանցագոր¬ծներին բռնելու նպատակով։ Տեսնելով, որ դաշտով փախչող չկա` ինքն էլ է ավտոմեքենայով մոտեցել բենզալցակայանին, տեսել է ոտքով եկող անձի, կանգնել` վերջինիս բռնելու նպատակով։ Այդ պահին տեսնելով, որ «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենան իր կողքով լույսերը միացրած և ազդանշան տալով անցավ, մտածել է, որ եղբայրները նրանց ավտոմեքենաներով կարող է «Ֆորդին» չհասնեն, ուստի թողել է այդ անձին և իր արագընթաց «Սուբառու» մակնիշի ավտոմեքենայով հետապնդել է «Ֆորդին»։ Այդ մեքենային հետապնդել է նաև Գագիկը, Արգավանդի խաչմերուկն անցնելով` հավասարվել է նրան, տեղեկացրել, որ գնում է իրենց առջևից։ Ճանապարհին նաև զան¬գա¬հարել է Գագիկին, ով ասել է, որ իրենք «բանկի» մոտից մտել են «Թթաստանի» սեփական բակերը և իջնում են դեպի շուկայի կողմերը։ Գագիկն իրեն առաջարկել է դիմացի հատվածից մտնել և փակել «Ֆորդի» ճանապարհը, ուստի թեքվել է ծննդատան փողոց, այնուհետև` դեպի ձախ` հաջորդ փողոց դուրս գալու համար, ապա շարժվել աջ, նկատել ընդառաջ շարժվող «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենան, սակայն չի մտածել, որ կարող է նրանք լինեն։ Հասնելով իրեն` «Ֆորդի» վարորդն արագություն է հավաքել, որից հասկացել է, որ իրենց բենզալցակայանից գողություն կատարած անձինք են, վարել է նրանց հետևից։ Այնտեղից է սկսվել հետապնդումը, սակայն մինչև Աշտարակի խճուղի եղբայրներով չեն կարողացել «Ֆորդից» առաջ անցնել։ Միայն Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհին է Գագիկին հաջողվել «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մեքենայով առաջ անցնել «Ֆորդից», որից հետո վերջինս ընթացել է «Ֆորդի» առջևից, ինքը` դրա հետևից` 110-120 կմ/ժամ արագությամբ։ Վահեն աջ կողմից հավասարվել է «Ֆորդին»` այն կանգ¬նեցնելու համար։ Նկատել է «Ֆորդը» կանգնեցնելու վերաբերյալ այդ մեքենայում գտնվող անձանց ուղղված Վահեի ձեռքի ժեստը, որից հետո վերջինս արագութ¬յունը գցել և կանգնել է։ Մտածել է, թե վերջինիս մեքենայի անսարքության հետ կապված խնդիր է ծագել, չի իմացել, որ Վահեն վիրավորվել է։ Գագիկը նորից աջ է ընթացել, որ կանգնեցնի «Ֆորդը», նկատել է Գագիկի մեքենայի աջ կողմի ապա¬կին կոտրվելու պահը (Գագիկի ավտոմեքենայի ղեկը աջակողմյան է)։ Իջեցրել է պատուհանը, լսել կրակոցներ, որից հետո Գագիկն ավտո¬մեքենան կանգնեցրել է։ Զանգահարել է Գագիկին, տեղե¬կացել, որ կրակոցներից մեկը դիպչել է նրա ոտքին, մյուսը` մարմնին։ Նրան հայտնել է, որ Վահեն մոտենում է, իսկ ինքը որոշ տարածություն հետապնդումը շարունակել է, այդ ընթացքում զանգահարել է Երևան քաղաքի ոստիկա¬նության հերթապահ մաս, տեղեկացրել դեպքի մասին` օգնություն խնդրե¬լով։ Հանցագործները թեքվել են Ապարան քաղաքի ուղղությամբ։ Քիչ անց, չի հիշում, Վահեն կամ Գագիկը զանգահարել և խնդրել են շտապ վերադառնալ` նշելով, որ ստացած վնասվածքներից արյունահոսում են։ Զանգահա¬րելով շտապօգնություն` խնդրել է երկու բրիգադ ուղարկել։ Նշեց, որ կրա¬կոց¬ները եղել են «Ամիգո» խաղա¬տան մոտ։ Հետապնդման ժամանակ, երբ ընթացել են 110-120կմ/ժամ արագությամբ, Գագիկին կրակոցների միջոցով կանգ¬նեցնելուց հետո հանցագործները սկսել են ընթանալ 70 կմ/ժամ արագությամբ, որպեսզի հավասարվեն և կրակեն նաև իր վրա, սակայն նրանց ավտոմեքենայի հետևից այնպես է ընթացել, որ կրակել չկարողանան։ Հետապնդման ժամանակ Գագիկին կրակել են «Ամիգո» խաղատան մոտ, մայրուղին ազատ էր, կրակողը եղել է վարորդի կողքի նստատեղի ուղևորը։ Վահեին կրակելու պահը չի նկատել, միայն երեք կրակոցի ձայն է լսել, իսկ Գագիկին ուղղված կրակոցը տեսել է։ Թեև մինչև դեպքը ոստիկաններ կանչելու առաջարկ է արել, սակայն եղբայրները չեն համաձայնել` ասելով, որ իրենց ուժերով կբռնեն գողերին։ Նշեց նաև, որ մայրուղու իրենց ուղեմասով երթևեկելիս, այդ թվում` կրակոցների պահին այլ ավտոմեքենաներ չեն եղել։ Տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանը Դատարանում ըստ էության պնդեց նա¬խաքննա¬կան ցուցմունքը` խնդրելով Անանյան եղբայրների նկատմամբ նշանակել առավելագույն խիստ պատիժ։ Ներկայացուցչի միջոցով Դավիթ և Գևորգ Մհերի Անանյանների դեմ ներկայացրեց քաղ. հայց` 140.000 ՀՀ դրամ չափով (Պաջերոյին պատճառված գույքային վնաս), ինչպես նաև 200.000.000 ՀՀ դրամ` որպես ամուսնու կորստով պայմանավորված բարոյական վնասի փոխհա¬տուց¬ման գումար։ Տուժող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության ներկայացուցիչներ Վլադիմիր Ներսեսյանի և Գառ¬նիկ Բաղդասարյանը Դատարանում ըստ էության պնդեցին իրենց նախաքննական ցուցմունք¬նե¬րը` ամբաստանյալների դեմ ներկայացնելով ընդհանուր 3.590.850 ՀՀ դրամի քաղաքացիական հայց։ Տուժող Հակոբ Գալեյանը Դատարանում ըստ էության պնդեց նախաքննական ցուցմունքը` ամբաս¬տանյալ Դավիթ Անանյանի դեմ ներկա¬յացնելով 1.300.000 ՀՀ դրամի քաղ. հայց։ Տուժող Սանամ Հարոյանը Դատարանում ըստ էության պնդեց նախաքննական ցուցմունքը` ամ¬բաս¬տանյալ Դավիթ Անանյանի դեմ ներկայացնելով 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի քաղ. հայց։ Դատարանում հարցաքննվեցին նաև` սույն գործի մեղադրանքի հետ առնչվող մեկ այլ գործով դատա¬պարտյալ Ռուսլան Անանյանը, տուժող Արմեն Հարությունյանը, վկաներ Մհեր Անանյանը, Արա Խա¬րազյանը, Արմեն Գրիգոր¬յանը, Սամվել Կարապետյանը, Վրեժ Խաչատրյանը, Սամվել Մարտի¬րոս¬¬յանը, Արման Արզու¬ման¬յանը և Աշոտ Բաբայանը, ովքեր տվեցին իրենց նախաքննական ցուց¬մունք¬¬¬նե¬րին ըստ էութ¬յան նույնա¬բո¬վանդակ ցուցմունքներ, որոնք արդեն իսկ ներկայացվել են և ան¬հար¬կի կրկնութ¬յուններից խուսա¬փելու նպատակով վերստին չեն շարադրվում։ Դատարանում հրապարակվեցին և հետազոտվեցին նաև վկաներ Նարինե Անանյանի, Գառնիկ Պապոյանի, Գուրգեն և Լևոն Բաբայանների նախաքննական ցուցմունքները։ Ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքների և մեղադրական եզրակա¬ցութ¬յան հիմ¬քում դրված մյուս ապացույցների` տարաբնույթ քննչական գործողությունների արձանագրությունների, տա¬¬¬րա¬¬տեսակ փորձաքննությունների եզրակացությունների, որպես ապացույց ճանաչված փաս¬տաթղթե¬րի, ինչպես նաև իրեղեն ապացույցների ապացուցողական արժեքին Դատա¬րանը համակող¬մա¬նիորեն անդրադարձել է սույն դա¬տական ակ¬տում («Նա¬խաքննությամբ ձեռք բերված ապացույց¬ների հետա¬զո¬տում և գնահատում» բաժնում), հետևաբար` փաստելով, որ դրանք թույլատրելի և վերա¬բերելի ապա¬ցույցներ են` վերստին չի շարադրում` անհար¬կի կրկնություններից խուսափե¬լու նպա¬¬տա¬¬կով։ 4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները. Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դա¬տարանն հաս¬¬¬¬տատված համարեց այն, որ` - ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանն առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ գողանալու նպատակով միավորվել և իր եղբայրներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ ստեղծել են կազմակերպված կայուն խումբ, խմբի կազմում կամ միայնակ շինություն (1 դրվագով` նաև բնակարան) մուտք գործելու եղանակով ՀՀ տարբեր մարզերում գործող բենզալցակայաններից գաղտնի հափշտակել են խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ, կատարել գողության փորձ, ապօրի¬նաբար ձեռք բերած և կրած հրազենով կատարած 4 կրակոցներով` գողությանն իր և եղբայրների մասնակցությունը թաքցնելու նպատակով կատարել է երկու անձանց սպանության փորձ, իր կամքից անկախ հանգամանքներով նույն շարժառիթով սպանել է միայն տուժող Գագիկ Միրզոյա¬նին, դիտա¬վորությամբ հանրավտանգ եղանակով վնասել է ուրիշի գույքը, ապօրի¬նաբար պահել է հրազեն, ինչպես նաև կատարել է սուտ մատնության դրդչություն, այսինքն` մեղավո¬րութ¬յամբ կա¬¬տա¬րել է հան¬ցավոր արարք¬ներ« որոնք հա¬մա¬¬¬պա¬տաս¬¬խա¬նում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ - ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանն իր եղբայրներ Դավիթ և Ռուսլան Անանյանների հետ առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ գողանալու նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբի կազմում շինություն մուտք գործելու եղանակով ՀՀ տարբեր մարզերում գործող բենզալցակայաններից գաղտնի հափշտակել են խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերի բեն¬զին և դիզելային վառելանյութ, նույն խմբի կազմում Դ.Անանյանի հետ կատարել բնակարան մուտք գործելով զուգորդված գողության փորձ, ինչպես նաև հանրավտանգ եղանակով դիտավո¬րութ¬յամբ վնասել է ուրիշի գույքը, այսինքն` մեղա¬վո¬րությամբ կա¬¬տա¬րել է հան¬ցավոր արարքներ« որոնք համա¬պա¬տաս¬¬¬խանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով նախա¬տես¬ված հան¬ցա¬¬գործության հատ¬կանիշ¬ներին։ Ամբաստանյալներից յուրաքանաչյուրը քրեա¬կան պա¬տաս¬¬խա¬նատ¬¬¬վության և պատժի ենթա¬կա է վերոնշյալ հոդվածներով ( հա¬մա¬պատաս¬խան մասերով և կետերով)։ Դատարանը ամբաստանյալ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին առաջադրված մեղադրանքում վե¬րոնշյալ փո¬փո¬¬խությունները կատարելիս հաշվի է առնում ՀՀ քրեա¬կան դատավարական օրենսգրքի 309-րդ հոդ¬վածի պահանջը` այն, որ ամբաս¬տանյալների վիճակը դրանով չի վատթա¬րանում, նրանց պաշ¬պա¬նության իրա¬վունքը չի խախտվում։ Դատարանը փաստում է, որ Դավիթ Անանյանի արարքը չի կարող որակվել որպես երկու անձանց սպանություն (ավարտված տեսակ), քանի որ թեև վերջինս գործել է այլ հանցանքը թաքցնե¬լու միասնական շարժառիթով և երկու անձանց սպանելու ուղղակի դիտավորությամբ, սակայն նրա հան¬ցավոր գործողությունների հետևանքով մահացել է միայն տուժող Գագիկ Միրզոյանը, իսկ Վահե Միրզոյանը նրա կամքից անկախ հանգամանքներով մնացել է կենդանի։ Նման պայմաններում Դա¬տարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Դ.Անանյանի արարքը պետք է որակվի որպես այլ հան¬ցանքը թաքցնելու նպատակով երկու անձանց սպանության փորձ և տուժող Գ.Միրզոյանի սպանութ¬յուն (ավարտված, սակայն դարձյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով)։ Դատարանի համոզմամբ ամբաստանյալ Դ.Անանյանի վերոնշյալ արարքում բացակայում է նաև սպանության` շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարելու հատկանիշը, քանի որ ամբաստանյալներին ավտոմե¬քենաներով հետապնդող տուժողներ Գագիկ և Վահե Միրզո¬յանները կրակոցներին նախորդող պահին իրենց վարած ավտոմեքենաների սրահում եղել են միայ¬նակ, հե¬տապնդման ժամանակ և պայմաններում (ժամը, մթությունը և անձրևային եղանակը) այլ անձանց` վարորդների, հետիոտների և այլոց կյանքի համար ևս վտանգ չի առաջացել ( դատաքննության արդ¬յունքներով նման որևէ տվյալ ձեռք չի բերվել)։ Դատարանը փաստում է, որ սպանության օժանդակության վերաբերյալ մասով ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանին առաջադրված մեղադրանքն ապացուցված չէ, սպառվել են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու և հետազոտելու հնարավորությունները, որպիսի հետևության հանգում է հետևյալ դատողութ¬յուն¬ների և իրավական վերլու¬ծութ¬յուն¬ների արդյունքներով. Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դա¬տա¬վա¬րա¬կան օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունե¬ցող գոր¬ծով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրո¬պա¬կան դատա¬րա¬նի դատական ակտի հիմ¬նա¬վորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յունները, պարտադիր են դատարան¬ների հա¬մար նույ¬նան¬ման փաստական հանգա¬մանք¬ներով այլ գործի քննության ժամանակ։ Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի նախադեպային որոշման մեջ դատարանը համակողմանիորեն անդրադարձել է արարքի քրեաիրավական որակման և ապացուցման հիմնախնդրին` փաստելով, որ քրեական դա¬տա¬վա¬րությունը ճանաչողական գործունեություն է, որն ուղղված է նախկինում տեղի ունեցած դեպքի հան¬գամանքների հետազոտմանը և վերականգմանը։ Քրեադատավարական ճանա¬չողության բովան¬դա¬կության և կառուցվածքի բացահայտումը սերտորեն կապված է ապացուցում հասկացության հետ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ ապա¬ցու¬ցումը՝ գործի օրինական, հիմնավորված և արդարացի լուծման համար նշանակություն ունեցող հան¬գամանքները բացահայտելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է։ Ապացուցման առարկա կամ ապացուցման ենթակա հանգամանքներ հասկացության հետ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրքը կապում է «ապացույցների բավարարություն» հասկա¬ցութ¬յունը, ուստի Վճռաբեկ դատարանն ընդգծել, որ եթե ապացուցման առարկան ցույց է տալիս, թե ինչ է անհրաժեշտ պարզել յուրաքանչյուր քրեական գործով, ապա ապացույցների բավարարությունը կապված է այն ապացուցողական նյութի հետ, որը վերաբերում է ապացուցման առարկային և թույլ է տալիս այդ հանգամանքների մասին գալ արժանահավատ հետևության։ Որոշելով ապացույցների բավարարությունը` վարույթն իրականացնող մարմինները լուծում են քրեական գործի համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքների հետազոտման խորության աստիճանի հետ կապված հար¬ցերը, մասնավորապես այն, թե ի՞նչ աստիճանի պետք է մանրացվի յուրաքանչյուր հանգամանքը, և ի՞նչ ծավալի ապացույցներ են անհրաժեշտ այդ հանգամանքները հավաստի պարզելու և դրա հիման վրա այս կամ այն դատավարական որոշումը կայացնելու համար։ Այսպիսով, ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման շրջա¬նակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապա¬հո¬վեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` այդ հան¬գա¬մանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավոր¬վա¬ծությունն ու պատճառաբանվածությունը։ Ի տարբերություն ապացուցման առարկայի, ապացույցների բավարարություն հասկացության բովանդակությունը քրեական դատավարության օրենսդրությամբ բացահայտված չէ, այսինքն` օրեն¬քում հստակ նշում չկա այն մասին, թե մինչև ե՞րբ պետք է հավաքվեն և հետազոտվեն ապացույցները, որպեսզի յուրաքանչյուր գործով պարզվի ապացուցման առարկան ամբողջությամբ կամ նրա տարրերն առանձին վերցրած։ Բացի այդ, օրենքում սահմանված չէ միասնական չափանիշ առ այն, թե ե՞րբ են ի հայտ գալիս յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման առարկան բացահայտված համարելու հիմքերը։ Վճռաբեկ դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի համակարգային վերլու¬ծութ¬յան հիման վրա արձանագրել է ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդհանուր չա¬փա¬նիշները՝ 1) վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունք, 2) դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն, 3) անմեղության կանխավարկած։ Ապացույցների բավարարությունը որոշելու առաջին չափանիշը վարույթն իրականացնող մար¬մինների ներքին համոզմունքն է։ Վերջինիս Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Մ.Հովհան¬նիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ որոշման մեջ և դիրքորոշում ձևավորել այն մասին, որ ներքին համոզ¬մունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գոր¬ծոն¬ների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապա¬ցույց¬ների բավարար հա¬մակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առա¬ջաց¬նի այն վստահությունը, որ ապացույցներն հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ։ Ապացույցները, որոնք հավաքվել և ստուգվել են օրենքին համապատասխան, կազմում են ներ¬քին համոզմունքի այն օբյեկտիվ հիմքը, որն իր դրսևորումն է գտնում ընդունվող որոշումներում։ Թեպետ ապա¬ցույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող լինել կամա¬յա¬կան։ Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակող¬մա¬նի քննությունը։ Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ ներքին համոզմունքը վարույթն իրականացնող մարմնի հա¬մոզ¬մունքն է առ այն, որ առկա ապացույցները բավարար են գործի ճիշտ լուծման համար անհրաժեշտ հանգա¬մանք¬ները բացահայտված դիտելու համար։ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է նաև, որ ապացույցների բավարարությունը չի կարող որոշ¬վել թվաբանական ցուցանիշով, այդ պատճառով ՀՀ քրեադատավարական օրենքն օգտա¬գոր¬ծում է «ապա¬ցույցների համակցություն» հասկացությունը, միևնույն ժամանակ փաստել է, որ ապա¬ցույցները բավարար չեն, եթե` 1) գործում բացակայում է որևէ ապացույց գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հանգամանքի պարզման համար, 2) եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հանգամանքն անհրաժեշտ խորությամբ և լրի¬վությամբ, 3) այդ հանգամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում։ Ապացույցների բավարարությունը որոշելու երկրորդ չափանիշը ՀՀ քրեական դատավա¬րութ¬յան օրենսգրքով սահմանված դատավարական որոշումների հիմնավորվածության և պատճառա¬բան¬վա¬ծութ¬յան պահանջն է։ Քրեական վարույթի ընթացքում ընդունվում են բազմաթիվ դատավարական որոշումներ, որոն¬ցից յուրաքանչյուրը պահանջում է ապացուցման առարկայի մեջ մտնող հանգամանքների ապացուց¬վա¬ծութ¬յան տարբեր աստիճաններ, ընդ որում` մինչդատական վարույթն ամփոփող դատավարական որո¬շում` տվյալ դեպքում մեղադրական եզրակացություն և դատական քննությունն ամփոփող դատա¬վա¬րա¬կան որո¬շում` մեղադրական դա¬տավճիռ կայաց¬նելու դեպքում պա¬հանջ¬վում է այդ հան¬գամանքների հավաս¬տի ապացուցվածություն։ Ապացույցների բավարարությունը որոշելու երրորդ չափանիշը անմեղության կանխավարկածի սկզբունքն է (անմեղության կանխավարկածի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանն իր դիրքորոշումն է արտահայտել Արմեն Բաբայանի և Սուրեն Թումանյանի վերաբերյալ 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 որոշման 14-րդ կետում)։ Վճռաբեկ դատարանն Ա.Բաբայանի և Ս.Թումանյանի վերաբերյալ 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 նախադեպային որոշման մեջ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) դատարանի կարգավիճակի բնու¬թագրական կողմերից մեկն էլ այն է, որ որպես քրեական գործը քննող անկախ և անկողմնակալ մարմին, դատարանը չի կարող հանդես գալ մեղադրանքի կամ պաշտ¬պանության կողմում և պետք է ար¬տահայտի միայն իրավունքի շահերը։ Քրեական գործը քննող դատա¬րանը, պահպանելով օբյեկտիվությունը և անկողմնակալությունը, մեղադրանքի և պաշտպա¬նութ¬յան կողմերի համար պետք է ստեղծի գործի հանգամանքների բազմակողմանի և լրիվ հետազոտման անհրաժեշտ պայմաններ՝ դրանով իսկ ապահովելով մրցակցության սկզբունքի կենսագործումը և հաս¬նե¬լով քրեական դատավարության առջև դրված խնդիրների իրագործմանը»։ Վերոնշյալից հետևում է, որ դատարանը չի կրում մեղադրանքը ապացուցելու կամ քրեական հե¬տապնդման մարմնի թույլ տված թերացումները, բացթողումները վերացնելու պարտականություն։ Ապա¬¬ցուցմանը մասնակցելը դատարանի իրավունքն է, այլ ոչ թե պարտականությունը, մեղադրանքը ապա¬¬ցուցելու պարտականութ¬յունը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ և 124-րդ հոդ¬ված¬ների ուժով կրում են քրեական հետապնդման մարմինները։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն` դատա¬վո¬րը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազն ապացույցները գնա¬հա¬տում են իրենց ներքին համոզ¬մամբ։ Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաս¬տատված ապա¬ցույցի ուժ չունի։ Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննութ¬յան մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապա¬ցույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշա¬նա¬կություն տան՝ մինչև դրանց հետազո¬տումը պատշաճ իրա¬վա¬կան ընթացակարգի շրջանակներում։ Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 2010թ. փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ /0632/01/08 քրեական գործով ՀՀ Վճռա¬բեկ դատարանն այն իրավական դիրքորո¬շում¬ն է ար¬տա¬հայտել, որ «թեպետ ապացույց¬ների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող կամայական լինել։ Դրա հիմ¬քում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգա¬մանք¬նե¬րի լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը։ Ապա¬ցույց¬ների գնահատումն համապատաս¬խան որոշումնե¬րում պետք է արտահայտվի պատ¬ճա¬ռա¬բանական եզրահանգումների ձևով՝ հիմնավորելով, թե ինչու որոշ ապա¬ցույցներ դրվել են որոշման հիմքում, իսկ մյուսները՝ մերժվել են՝ ճանաչվելով ոչ հավաստի»։ Համաձայն նույն նախադեպային որոշման` հակա¬սական ապացույց¬ների առկայության պա¬րա¬գայում, երբ հնա¬րա¬վոր չէ հիմնավորված հետևության հանգել անձի մեղավորության կամ անմեղության և այլ հարցերի վերաբերյալ, վարույթն իրա¬կանացնող մարմինը միայն ապացույց¬ների հետազո¬տությունից և գնա¬հա¬տու¬մից հետո կարող է ապացույցների մի մա¬սին մյուսների նկատմամբ առավելություն կամ նվազ կարևո¬րություն տալ։ Վերոնշյալ մեջբերման լույսի ներքո Դատարանը փաստում է, որ գործն ըստ էության քննող դա¬տա¬րանը կաշկանդված չէ քննվող դեպքի և դրա հանգամանքների, արարքի որակման (բացառությամբ ամբաստանյալի վիճակը վատթարացնելու) վերաբերյալ նախորդ դատավա¬րական փուլերում տրված գնահատականներով, քանի որ ապացույց¬ները գնահա¬տելիս ղեկավարվում է իր ներքին համոզմուն¬քով, ինչը կարող է տրամագծորեն տարբերվել մինչդատական վարույթի ընթացքում նույն ապա¬ցույց¬ներին, դրանց թույ¬լատրե¬լիության, վերաբերե¬լիութ¬յան, գործի լուծման տեսանկյունով` բավարա¬րության վերա¬բերյալ տրված գնահատականներից` պայմանով, որ ապացույցների գնա¬հատումը լինի օրինա¬կան, փաս¬տարկված և պատճառաբանված։ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 18-րդ, ինչպես նաև բարձրագույն իրավաբա¬նա¬կան ուժ ունեցող ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ հոդվածների համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավո¬րութ¬յան մա¬սին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գոր¬¬ծին վերաբերող փոխ¬կա¬պակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջութ¬յամբ։ Մեղադ¬րանքն ապացուց¬ված լինե¬լու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն փա¬րատ¬վել ՀՀ քրեադա¬տա¬վարական օրենսգրքի դրույթներին համապատաս¬խան պատ¬շաճ իրա¬վա¬կան ընթա¬ցա¬կար¬գի շրջա¬նակ¬ներում, մեկնա¬բան¬¬վում են հօգուտ մեղադրյալի։ Կասկած¬յալը կամ մեղադրյալը պար¬տա¬վոր չէ ապացուցել իր անմե¬ղութ¬յունը, նրա անմե¬ղության ապացուցման պարտա¬կանությունը չի կարող դրվել պաշտպա¬նութ¬յան կողմի վրա։ Մեղադ¬րան¬քի ապա¬ցուց¬ման և մեղադրյալին ի պաշտ¬պանություն բեր¬ված փաս¬տարկ¬ների հերք¬ման պարտա¬կա¬նությունը կրում է մեղադրանքի կողմը։ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադ¬րա¬կան դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայաց¬վում է միայն այն դեպ¬քում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորութ¬յունն ապա¬ցուցված է դա¬տա¬կան քննության ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաս¬տանյալի մեղավորությունը կա¬րող է համար¬վել ապա¬ցուց¬¬ված, եթե դատարանը, ղեկա¬վար¬վելով անմեղության կանխավար¬կա¬ծով, հիմնվելով պատ¬շաճ իրա¬վա¬կան ընթացա¬կարգի շրջանակներում դատական քննության ընթաց¬քում գործի հանգա¬մանք¬նե¬րի հետազոտման արդյունքների և դատաքննության ժամանակ հե¬տա¬զոտ¬ված հավաստի ապա¬ցույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատված բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, նույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ։ Վերոնշյալ մեջբերումների և իրավական վերլուծությունների լույսի ներքո Դատարանը փաստում է` Ըստ մեղադրական եզրակացության և ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշման` «... գողությունից հետո Վահե, Գագիկ և Սարո Միրզոյանները տևական ժամա¬նա¬կով ավտոմեքենաներով հետապնդել են Գևորգ և Դավիթ Անանյաններին, որի ընթացքում, Երևան - Աշտարակ ավտոճանապարհին` «Ամիգո» խաղատան մոտ, Գևորգ Անանյանն «Ֆորդ տրան¬զիտ» մակնիշի ավտոմեքենան վարելիս, եղբոր` Դավիթ Անանյանի կողմից Վահե և Գագիկ Միր¬զո¬յան¬¬ներին կյանքից զրկելու` սպանություն կատարելու համար ստեղծել է նպաստավոր պայմաններ, վե¬րացրել է խոչընդոտները, որի ընթացքում Դավիթ Անանյանն իր կողմից ապօրինաբար ձեռք բերած և կրած ինք¬նաշեն հրազենից «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի աջակողմյան առջևի աջ դռան բաց պա¬տուհանից Վահե և Գագիկ Միրզոյաններին սպանելու դիտավորությամբ չորս կրակոցներ է արձակել ավտոմեքենաներով ընթացող Վահե և Գագիկ Միրզոյանների ուղղությամբ ........»։ Մինչդեռ դատաքննությամբ հետազոտված ապա¬ցույց¬ներով ևս հաստատվեց, որ գործով ամբաս¬տանյալ Դավիթ Անանյանի կողմից կրակոցներն արձակվել են մյուս ամբաստանյալ Գ.Անան¬յանի վարած «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտո¬մեքենայով գողության (փորձի) դեպքի վայ¬րից` բեն¬զալցա¬կայանից փախուստ կատարելու (հետապնդվելու) և այդ նպա¬տակով այն տևական ժամանակ (Երևան-Էջմիածին ավտոճանապարհից մինչև Երևան-Աշտարակ ավտոճա¬նապարհ) վա¬րելու պարա¬գայում` «Ամիգո» խաղատան մոտ։ Առաջին կրակոցը կատարելուն նախոր¬դող պահին` անձրևելու և մթության պայմաններում «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենան ընթա¬ցել է 100-120 կմ/ժ արա¬գությամբ, ճանապարհի սահմանափակ ուղեգոտով (առջևից, աջից և հետևից տուժողների ավտո¬մե¬քե¬նաներով, իսկ ձախից` ծաղ¬կանոցով շրջա¬փակ¬ված վիճակում)։ Ամբաս¬տանյալ Դ.Անանյանն այդ իրավիճակում գտնվել է վարորդ Գ.Անան¬¬յանի կողքի նստա¬տեղին` աջ դռան պատուհանի մոտ, իսկ ամբաս¬տանյալներին բռնելու նպա¬տա¬կով հետապնդող տու¬ժող Վահե Միրզոյանի, կարճ ժամանակ անց` նաև Գագիկ Միրզոյանի ավտո¬մեքե¬նաները «Ֆորդ տրան¬զիտ» ավտո¬մեքենային են մոտեցել (գրեթե հավասարվել) այդ մեքենայի աջ` ամբաս¬տանյալ Դավիթ Անան¬յանի կողմից, մոտ 1.5 մետր հեռա¬վո¬րությունից (ըստ տու¬ժող Վ.Միրզոյանի դատաքննական ցուց¬մունքի), այսինքն` ամբաստանյալ Դ.Անանյանի համար կրակոցներ կատարելու նպաստավոր պայմաններն ստեղծվել են առջևից և ետևից շրջափակված լինելու պարագայում աջ (իր) կողմից նախ` Վ.Միրզոյանի վարած ավտո¬մեքենան մոտենալու, այնուհետև` Գ.Միրզոյանի կողմից արագությունը գցելու և հետապնդումը դադարերած Վ.Միրզոյանի ավտոմեքենայի դիրքն ընդունելու պարագայում, այսինքն` տուժողների չկան¬խատեսած և չգիտակցած գործողությունների հետևանքով, որը չի կարող մեղսագրվել ամբաստանյալ Գ.Անան¬յանին։ Հետևաբար` դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունքներով Դատարանը փաստում է, որ մինչև «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենային աջ կողմից հավասարվելն ու մոտենալն ամբաստանյալ Դ.Անանյանի համար կրա¬կոցներ կատարելու իրական որևէ խոչըն¬դոտ առկա չէր, եթե անգամ առկա էր, այն չէր կարող վերացվել գործով ամբաս¬տանյալ Գ.Անանյանի գործողություններով, մասնավորապես` մեքենան հմտորեն վարելու միջոցով։ Նման պայմաններում տուժողների սպանությունը կատարելու «նպաստավոր պայմաններ ստեղ¬ծելու կամ խոչընդոտները վերացնելու» վերաբերյալ փաստական հանգամանքները մեղադրող կողմն ամբաստանյալ Գ.Անանյանին վերագրել է առանց հստակեցնելու վերջինիս կատարած գործողություն¬ների բնույթը։ Եթե մեղադրող կողմը դրա տակ ի նկատի է ունեցել «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտո¬մեքենան հմտորեն վարելը, ապա ամբաստանյալ Գ.Անանյանն այն վարել է դեռևս բենզալցակայանից, ընդ որում` տուժողների հետապնդումից ու բռնվելուց խուսափելու նպատակով և ոչ թե տուժողներին հե¬տապնդե¬լու և նրանց կյանքից զրկելուն օժանդակելու նպատակով։ Ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի կատա¬րած սպանությանն օժանդակելու վերաբերյալ այլ, լրացուցիչ տվյալներ նախաքննությամբ և/կամ դա¬տաքննությամբ ձեռք չեն բերվել և հետազոտվել, փախուստ կատարելիս, այդ թվում` կրակոց¬ներ կատարելու պահին ինքնին ավտո¬մեքենա վարելը սպանության օժանդակության համար ամբաս¬տանյալ Գ.Անանյանի մեղավորությունն ապացուցված համարելու բավարար փաստարկ չէ։ Այդ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալ Գ.Անանյանի մեղավորութ¬յունը ողջամտորեն կասկած է հարուցում, այդ կասկածները չեն փարատվել դատական քննության ընթաց¬քում գործի հանգա¬մանք¬նե¬րի հետազոտման արդյունքների և դատաքննության ժամանակ հե¬տա¬զոտ¬ված հավաստի ապա¬ցույցների գնահատման արդյունքներով, ուստի` պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ ամբաստանյալ Գ.Անանյանի։ Անդրադառնալով ամբաստանյալ Կոլյա Մաիլյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքի հիմանավորվածությանը, Դատարանը փաստում է, որ նախ` բացակայում են նրա մեղավորությունն հիմնավորող բավարար, հավաստի և թույլատրելի ապացույց¬ները, ավելին` ըստ էության միակ` դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում վկայի կարգավիճակում Կ.Մաիլյանի տված (Դատարանում հրապարակված և հետազոտված) խոստովանական ցուցմունքն հիմք ընդու¬նելու պարագայում անգամ վերջինիս արարքում բացակայում է հանցա¬կազմը, որպիսի հետևության հանգում է հետևյալ իրավական վերլու¬ծութ¬յունների և դատողությունների արդյունքներով. Սույն գործի նյութերից երևում է, որ մինչդատական վարույթն իրականացնող մարմինը, տեղե¬կութ¬յուններ ստանալով, որ մինչ այդ վկայի կարգավիճակում հարցաքննված և որոշակի հան¬գամանքներ թաքցրած Կ.Մաիլյանը «Վազ 2121» մակնիշի ավտոմեքենայով դեպքի վայրից ամբաս¬տանյալներ Անանյաններին տեղափոխել է Երևան քաղաքում վերջիններիս վարձակալած բնա¬կա¬րան, 2012թ. մայիսի 30-ին դարձյալ նույն կարգավիճակով նրանից լրացուցիչ հարցաքննել է` նախա¬պես նախազգուշացնելով ակնհայտ սուտ ցուցմունք տալու և ցուցմունք տալուց հրաժարվելու համար նա¬խատեսված քրեական պատասխանատվության մասին և հարցաքննության ընթացքում առա¬ջադրելով հանցագործության կատարման մեջ Կ.Մաիլյանին մերկացնող հարցեր։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Գագիկ Միքայելյանի վերաբերյալ գործով այն իրավական դիր¬քո¬րո¬շում է հայտնել, որ «Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի հի¬ման վրա` «քրեական մեղադրանք» հասկացությունը պետք է հասկացվի ոչ թե ձևական (փաս¬տաթղթա¬¬¬¬յին), այլ բովանդակային (գործնական) իմաստով (Դեվեերն ընդդեմ Բելգիայի (Deweer v. Belgium) գործով վճիռ, 1980թ. փետրվարի 27, գանգատ թիվ 6903/75, կետ 44)։ Այսինքն` անձի նկատ¬մամբ «մեղադրանքի» առկայության մասին կարող է վկայել նաև այնպիսի միջոցներ ձեռնարկելը, որոնք ենթադրում են հանցագործության մեջ կասկածանքի առկայություն, ինչպես նաև էականորեն ներգործում են կասկածվող անձի դրության վրա (Էկլեն ընդդեմ Գերմանիայի (Eckle v. Germany) գոր¬ծով վճիռ, 1982թ. հուլիսի 15, գանգատ թիվ 8130/78, կետ 73, Շուբինսկին ընդդեմ Սլովենիայի (Šubinski v. Slovenia) գործով վճիռ, 2007թ. հունվարի 18, գանգատ թիվ 19611/04, կետ 62,Գ.Կ.-ն ընդդեմ Լեհաս¬տանի (G.K. v. Poland) գործով վճիռ, 2004թ. հունվարի 20, գանգատ թիվ 38816/97, կետ 98)» (տե՛ս Գա¬գիկ Միքայելյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009թ. դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱԴԴ/0085/06/09 որոշման 21-րդ կետը)։ Վճռաբեկ դատարանի այդ և Նորիկ Պողոսյանի վերաբերյալ 2010թ. մարտի 26-ի ՀՅՔՐԴ2 /0153 /01/08 քրեական գործով արտահայտած իրավական դիրքորոշումներն հիմք ընդունելով` Դատարանն արձանագրում է, նախաքննության ընթացքում առնվազն լրացուցիչ հարցաքննվելիս գործով ամբաս¬տանյալ Կ.Մաիլյանը փաս¬տացի եղել է կաս¬կածյալի կարգավիճակում, սակայն հար¬ցաքննվե¬լով վկայի կարգավիճակով` զրկվել է կասկածյալի կարգավիճակից բխող իրավունքներից, այդ թվում` լռելու և պաշտպան ունենալու իրավունքներից։ ՀՀ ներպետական օրենսդրության իմաստով կասկածյալի պաշտպանության իրավունքը նրան վերապահված դատավարական իրավունքների ամբողջությունն է, որը նրան հնարավորություն է տալիս հանդես գալ որպես դատավարության ինքնուրույն սուբյեկտ, լրիվ կամ մասնակիորեն հերքել իրեն վերագրվող հանցանքը կատարած լինելու պնդումը, օգտվել լռելու (այսինքն` ցուցմունք տալու պարտականությունից ազատ լինելու) իրավունքից ինչպես նաև պաշտպանել իր իրավունքներն ու օրի¬նա¬կան շահերը։ Պաշտպանության իրավունքը, որպես կասկածյալին վերապահված իրավունքնե¬րի համակցություն, նրան հնարավորություն է տալիս իր իրավունքների և օրինական շահերի պաշտ¬պա¬նությունն իրականացնել ինչպես անձամբ, այնպես էլ ՀՀ քրեական դատա¬վարության օրենսգրքով սահմանված կարգով նշանակված պաշտպանի միջոցով։ Պաշտպանության իրավունքը քրեական դատավարության հիմնարար սկզբունքներից մեկն է, ավելին` հանդիսանում է «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայով երաշխավորված «զենքերի հավասարության» և ՀՀ քրեադատա¬վա¬րական օրենսդրությամբ ամրագրված մրցակցության սկզբունքների ապահովման կարևորագույն երաշխիք։ Դատարանը փաստում է, որ նախաքննությունն իրականացնող մարմինը, ՀՀ քրեադատավարա¬կան օրենսգրքով սահմանված կարգով Կ.Մաիլյանին չտալով կաս¬կած¬յալի կարգավիճակ, նրան հար¬ցաքննել է բացառապես վկայի կարգավիճակում, մեղադրանքի և մեղադրական եզրակացության հիմքում դրած և ըստ էության իր դեմ օգտագործված փաստական տվյալներն արտացոլված են վկայի կարգավիճակում Կ.Մաիլյանին լրացուցիչ հար¬ցաքննելու 2012թ. մայիսի 30-ին կազմված արձա¬նագրությունում։ Միայն 2012թ. նոյեմբերի 9-ին, այսինքն` մոտ 5 ամիս անց է վերջինիս մեղադրանք առա¬ջադրվել և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքի շուրջ հարցաքննվելիս նա իրեն մեղավոր չի ճանաչել, օգտվելով դատավա¬րա¬կան կարգավիճակից և դրանից բխող իրավունքներից` հրաժարվել է ցուցմունքներ տալ և նրան առաջադրվող հարցերին պա¬տաս¬խանել։ Վերոնշյալ վերլուծությունները սույն գործի փաստական հանգամանքների վրա տարածելով` Դա¬տարանն արձանագրում է, որ գործի նախաքննության փուլում խախտվել է Կ.Մաիլյանի պաշտ¬պա¬նության իրավունքը, քանի որ վերջինս, փաստացի հայտնվելով կասկածյալի կարգա¬վիճակում, հար¬ցաքննվել է որպես վկա, զրկվել լռելու և պաշտպան ունենալու իրավունքների վերաբեր¬յալ վա¬րույթն իրականացնող մարմնից պարզա¬բանում ստանալու, հետևապես` նաև դրանցից իրապես օգտվե¬¬լու հնարավորությունից։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` քրեական գործով վարույթում մեղադրանքի հիմքում չեն կարող դրվել և որպես ապացույց օգտագործվել այն նյութերը, որոնք ձեռք են բերվել` (…) 2) կասկածյալի և մեղադրյալի պաշտպանության իրավունքի (...)` սույն օրենսգրքով նախա¬տեսված լրացուցիչ երաշխիքների էական խախտմամբ. (…) Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ապացույցներ ձեռք բերելիս էական են այն խախտում¬ները, որոնք, դրսևորվելով մարդու և քաղաքացու սահմանադրական իրավունքների և ազատություն¬ների կամ սույն օրենսգրքի որևէ պահանջի խախտմամբ, դատավարության մասնակիցներին` օրենքով երաշխավորված իրավունքների զրկմամբ կամ որևէ այլ կերպ ազդել են կամ կարող էին ազդել ստաց¬ված փաստական տվյալների հավաստիության վրա (…)»։ Ապացույցների անթույլատրելիության հարցի կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը իրավա¬կան դիրքորոշում է հայտնել Արմեն Սարգսյանի վերաբերյալ 2009 թվականի սեպտեմբերի 16-ի թիվ ԵՔՐԴ/0295/01/08 որոշմամբ, ըստ որի` ապացուցման գործընթացում կարող են օգտագործվել միայն այնպիսի ապացույցներ, որոնք ձեռք են բերվել, ամրագրվել և գործին կցվել քրեադատավա¬րա¬կան օրենքով սահմանված և թույլատրելի համարվող կարգով։ Ապացույցների ձեռքբերման և ամ¬րագրման թույլատրելիությունը կարգավորող նորմերից հետևում է, որ որպես ապացույց չեն կարող օգտագործ¬վել քննչական կամ այլ դատավարական գործողության կատարման կարգի էական խախտմամբ ձեռք բերված փաստական տվյալները, հատկապես եթե դրանք իրենց հերթին հանգեցրել են դատավա¬րութ¬յան մասնակիցների իրավունքների էական խախտման, ազդել են կամ կարող էին ազդել ստացված փաս¬տական տվյալ¬ների հավաստիության վրա։ Այսպիսով, ապացույցների հավաքմանը և ստուգմանն ուղղված դատավարական գործո¬ղութ¬յունների կատարման ընթացքում պետք է ապահովվի անձանց իրավունքների և օրինական շահերի պաշտպանությունը։ Հակառակ դեպքում կատարված դատավարական գործողության արդյունքում ստացված փաստական տվյալը, անկախ գործի համար ունեցած նշանակությունից, կորցնում է իր իրա¬վական ուժը, ապացուցողական նշանակությունը և չի կարող ընդգրկվել կոնկրետ քրեական գոր¬ծով ապացույցների համակցության մեջ և դրվել մեղադրանքի հիմքում։ Դատարանը գտնում է, որ սույն գործի նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Կ.Մաիլյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական գործողությունների` վկայի կարգավիճակում իրակա¬նաց¬ված հարցաքննությունների արդյունքում ձեռք բերված ապացույցներն ստացվել են վերջինիս պաշտ¬պա¬նության իրավունքի խախտման պայմաններում, ուստի ազդել են նրանից ստացված փաստական տվյալ¬ների հավաստիության վրա։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` քրեադատա¬վա¬րական օրենքի էական խախտումներ են դատական քննության ժամանակ սույն օրենսգրքի սկզբունք¬ների և այլ ընդհանուր դրույթների խախտումները, որոնք գործին մասնակցող անձանց` օրեն¬քով երաշխավորված իրավունքներից զրկելու կամ դրանցում սահմանափակելու կամ այլ ճանա¬պար¬հով խոչընդոտել են գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտ¬մանը, ազդել են կամ կարող էին ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա։ Տվյալ դեպքում գործով ամբաս¬տանյալ Կ.Մաիլյանի իրավունքների վերոնշյալ սահմանափակումը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի իմաստով քրեադատավարական օրենքի էական խախտում է, ուստի այդ կարգով ձեռք բերված ապացույցը չի կարող դրվել դատավճռի հիմ¬քում։ Ավելին, ամբաստանյալ Կ.Մաիլյանին առաջադրված մեղադրանքը կառուցված է բացառապես մեկ ապացույցի` մինչդատական վարույթի ընթացքում` վկայի կարգավիճակում 2012թ. մայիսի 30-ին տված լրացուցիչ ցուցմունքի վրա, հետևաբար` առկա է նաև մեղադրանք հաստատող ապա¬ցույցների անբավարարության խնդիր, քանի որ` 1) Կ.Մաիլյանի վերոնշյալ լրացուցիչ ցուցմունքը թույլ չի տալիս պարզել նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությունն անհրա¬ժեշտ խորությամբ և լրի¬վությամբ, դրա ապացուցվածությունը ողջամտորեն կասկած է հարուցում, 2) նշված խնդրով գործում բացակայում է որևէ այլ ապացույց։ Ամբաստանյալ Կ.Մաիլյանին առաջադրված մեղադրանքն անհիմն է նաև քրեաիրավական տես¬անկյունով. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասը պատասխանատվություն է նախատեսում ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործությունը պարտակելու, այսինքն` հանցանք կատարած անձի ... նախապես չխոստացված պարտակման համար, ընդ որում` հանցակազմի առկայության հա¬մար պարտադիր է պարտակվող հանցագոր¬ծության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը։ Տվյալ հոդվածով նախատեսված հանցակազմը սուբյեկտիվ կողմից կատարվում է բացառապես ուղղակի դիտա¬վորությամբ, անձը գիտակցում է, որ իր գործողություններով նպաստում է հանցագործության կամ հանցանք կատարած անձին թաքցնելուն, նախատեսում և ցանկանում է դա։ Նշվածից հետևում է, որ այդ հանցակազմի առկայությունն անձի արարքում փաստելու համար պետք է հաստատվի, որ հանցավորն առնվազն ընդհանուր գծերով պատկերացնում, գիտակցում է ծանր կամ առանձ¬նապես ծանր հանցանք կամ այն կատարած անձին պարտակելու փաստը, նախատեսում և ցանկանում է դա։ Վե¬րոնշյալը, սակայն, չի ենթադրում այն, որ հանցավորը բոլոր դեպքերում պետք է տիրապետի իրավական գիտելիքների, ծանոթ լինի ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքով նախատեսված հոդվածների պատ¬ժամասերին, ըստ բնույթի և վտանգավորության աստիճանի հանցագործությունների դասա¬կարգմանը, դրա հիմքում ընկած չափանիշներին։ Միևնույն ժամանակ հանցավորն առնվազն ընդհանուր գծերով պետք է պատկե¬րա¬ցում ունենա (պարտակող) հանցավոր արարքի փաստական հանգամանքների մա¬սին, քանի որ օրենսդիրը հանցակազմի առկայությունը պայմանավորել է հատկապես ծանր և առանձ¬նապես ծանր հանցա¬գործությունը կամ այն կատարած անձին թաքցնելու հանգամանքով։ Տվյալ հանցակազմի վերլուծությունից ակնհայտ է, որ պարտակողի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմի առկայությունը պարզելու հա¬մար նախևառաջ անհրաժեշտ է որակել հանցագործությունը կատարած անձի (անձանց) արարքը, պարզել դրա տեսակն ըստ բնույթի և հանրության համար վտանագավորության աստիճանի։ Ըստ մեղադրական եզրակացության և ամբաստանյալ Կոլյա Մաիլյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշման` վերջինս կատարել է ծանր հանցագործության նախապես չխոստացված պար¬տակում, մասնավորապես` « 2012թ. մայիսի 26-ի գիշերն իր մտերիմ Դավիթ Անանյանի կանչով, իրեն պատկանող «Վազ 2121» մակնիշի 15 ՏՏ 894 հ/հ ավտոմեքենայով մեկնել է Արա¬գածոտնի մարզ` դեպի Գյումրի տանող ավտոճանապարհի սկզբնամաս, որտեղ հանդիպել է եղբայր¬ներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին։ Նրանցից տեղեկացել է, որ մոտ 2 ժամ առաջ Արագածոտնի մարզի Ագարակ գյուղում գործող բենզալցակայանից վերջիններս փորձել են գողանալ մեծ քանակությամբ բենզին, սակայն չեն կարողացել հանցագործությունն ավարտին հասցնել, քանի որ բենզալցակայանի սեփա¬կա¬նատերը նկատել է նրանց և դիմել են փախուստի։ Այնուհետև, տեղեկացված լինելով նրանց կողմից ծանր հանցագործություն կատարելու մասին, եղբայրներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին` իրա¬վա¬պահ մարմիններից թաքցնելու նպատակով, տեղափոխել է Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա հա¬¬մայն¬քում գտնվող նրանց վարձակալած բնակարան` այդ կերպ առանց նախապես խոս¬տանալու պար¬տակելով ծանր հանցագործություն կատարած Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին»։ Մեղադրանքի կողմը Կոլյա Մաիլյանին առաջադրած մեղադրանքի և մեղադրական եզրա¬կա¬ցութ¬յան հիմքում դրել էր վերջինիս ցուցմունքները, ինչպես նաև որպես ապացույց ճանաչած և գործին կցած` Կոլյա Մաիլյանի շահագործած 055-313166 բջջային հեռախոսահամարի վերծանումները և դրանց զննության արձանագրությունը, որով հաստատված է համարել 2012թ. մայիսի 26-ին Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հետ, նրանց 055-319818 հեռախոսահամարով հաղորդակցվելը (թեև Կ.Մաիլյա¬նի հեռախոսազանգի տեղանշման վերաբերյալ տվյալները վերծանումներում բացակայում են)։ Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դատարանը փաստում է, որ նախաքննության և դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Կոլյա Մաիլյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել։ Վերջինիս մեղադրանքի հիմքում նա¬խաքննա¬կան մարմինը դրել է Կ.Մաիլ¬յա¬¬նի` վկայի կարգավիճակում տված լրացուցիչ ցուց¬մունքները։ Ըստ այդ ցուցմունքի` 2012թ. մարտին ծանոթացել է երկու հաճախորդների հետ, ովքեր ներկա¬յացել են Ալիկ և Գոռ անուն¬¬ներով։ Նրանք մի քանի անգամ իրենից ձուկ են գնել, որոնց ընթացքում եղել են սպիտակ «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 29 ԼՏ 649 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով։ Ալիկ անու¬նով ներկայացած երի¬¬տա¬սարդի բջջային հեռախոսահամարն է 055-319818։ 2012թ. մայիսի 26-ին նշված հեռախոսա¬հա¬մարից Ալիկը (ըստ դատանքնության տվյալների` ամբաս¬տանյալ Գևորգ Անան¬յանը) զանգահարել է իրեն և խնդրել, որ մինչև լույսը բացվելը շտապ մեքենայով հասնի Աշտարակ և վերցնի իրենց։ Հեռա¬խո¬սազրույցի ընթացքում զգացել է, որ նա խառնված և հուզված է։ Ալիկի նկարագրած երթուղով հասել է Աշտարակի գյուղերից մեկի մոտ, հանդիպել Ալիկին և Գոռին (ըստ դատաքննության տվյալների` Դավիթ Անանյանին)։ Նրանք նստել են իր մեքենան` խնդրելով շուտ հեռանալ այդտեղից։ Այդ ընթաց¬քում նրանց վրայից զգացել է բենզինի հոտ, բացի այդ, նկատել է, որ նրանք քրտնած են։ Հերթական անգամ իր այն հարցին, թե ինչ է պատահել, Գոռը (Դավիթ Անանյանը) ասել է, որ «երկու ժամ առաջ ցանկացել են բենզին գողանալ, սակայն տերը նկատել է, որի պատ¬ճառով չեն կարողացել գողությունը կատարել և դիմել են փախուստի` թողնելով իրենց «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտո¬մեքենան»։ Այնուհետև, նրանց տեղա¬փո¬խել է Երևանի Մալաթիա թաղա¬մաս, իջեցրել նրանց վարձա¬կա¬լած բնակարանի մոտ։ Հետագայում է միայն իմա¬ցել, որ նրանք իրեն ներկայացել են կեղծ անուն¬ներով։ Ամբաստանյալներ Անանյանները նախաքննության և դատաքննության ընթացքում ամբաս¬տան¬յալ Կ.Մաիլյանին «մերկացնող» որևէ ցուցմունքներ չեն տվել, պնդել են, որ վերջինիս տվյալ օրը զանգել և կանչել են` պատճառաբանելով, որ իրենց մեքենան խափանվել է, անօգնական վիճակում մնացել են ճա¬նա¬¬պարհին։ Նախ¬քան Մաիլյանին կանչելը` նույն օրը` գիշերով, «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենայով գնացել էին Ագա¬րակ գյուղում գտնվող բենզալցակայան, որտեղ ռետինե խողովակը մտցրել են բենզինով լի հորի մեջ և փորձել գողա¬նալ վառելանյութ, սակայն պատշգամբից դուրս է եկել բենզալցակայանի տերը և տես¬նելով իրենց` աղմուկ է բարձրացրել, որի պատճառով, թողնելով մեքե¬նան և տարաները, ոտքով դիմել են փախուստի։ Մաիլյանը հեռախոսազրույցի ընթացքում խոստացել է օգնել, սակայն մինչև օգնության ժամանելը բռնել են պատա¬հական տաքսի, որի մասին բջջային հեռախոսով տեղեկացրել են Մաիլյանին` նշելով, որ այլևս վեր¬ջինիս աջակցության անհրաժեշ¬տութ¬յունը չկա, տուն վերադառնա։ Տվյալ դրվագով ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին մեղսագրվել է կազ¬մա¬կերպ¬ված խմբի կազմում տուժողի տան բակում (բնակարանում) գտնվող պահեստային վառե¬լանյութի տարաներից խոշոր չափի` 1.390.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ բենզինի գողության փորձ (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետեր), սակայն, գո¬ղութ¬յունը որակյալ դարձնող հանգամանքների` գողություն կատարելու նպա¬տակով բնակարան մուտք գործելու, հափշտակվելիս վառելիքի չափի վերաբերյալ նշումներն ամբաս¬տան¬յալ Կ.Մաիլյանին որպես մե¬ղադրյալ ներգրավելու որոշումում և մեղադրական եզակացությունում բացակայում են։ Ավելին, նախաքննա¬կան խոստովանական ցուցմունքն հիմք ընդունելու պարագայում անգամ Երևան ուղևորվելու ճանապարհին գողության չհաջողված փորձի մասին Գևորգ Անանյանի խոսքերից և դեպքի նկա¬րագրությունից նա չէր կարող պատ¬կերացում կազմել, որ` - նախքան գործով ամբաստանյալների մոտ հասնելը` Գևորգ Անանյանի հետ կայացած հեռա¬խո¬¬սային խոսակցության ընթացքում գողության փորձի վերաբերյալ որևէ տվյալներ Կ.Մաիլյա¬նին չեն հայտնվել, վերջինս փոխադարձ օգնության է հասել ընկերական մղումներով` ավտոմեքենայի խա¬փան¬¬ման հետևանքով ճանապարհին մնացած ծանոթին օգնության ձեռք մեկնելու մղումներով, - Անանյանների մոտ հասնելու պահին Կ.Մաիլյանը չի գիտակցել, արդյոք վերջիններս դեռևս հետապնդվել են տուժողի կամ իրավապահների կողմից, քանի որ նրանց մոտ հասնելու պահին նման տեսարանի ականատես չի եղել, - գողության չհաջողված փորձի մասին նրան Գևորգ Անանյանը տեղեկացրել է գործով ամբաս¬տանյալներին արդենիսկ մեքենայով Երևան փոխադրելու ճանապարհին, - ամբաստանյալ Կ.Մաիլյանին մեղսագրվում է հանցանք կատարած անձանց նախապես չխոս¬տա¬ցած պարտակում, մինչդեռ նա Անանյաններին իր ավտոմեքենայով փոխադրել է Երևան քաղա¬քում նրանց վարձակալած բնակարան, այսինքն` արագ պարզվող վայր, ինչը ևս խոսում է նրանց պարտակելու վերա¬բերյալ Կ.Մաիլյանի մոտ նախ¬նական դիտավորության բացակայության մասին, - Կ.Մաիլյանի նախաքննական ցուցմունքի համաձայն` նրան Գ.Անանյանը պատմել է եղբոր հետ (մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ) բենզալցակայանից (քրեաիրավա¬կան առումով շի¬նութ¬յու¬¬նից) գողության անհաջող փորձ կատարելու մասին, այսինքն` մի հանցա¬գոր¬ծության մասին, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և ըստ բնույթի հանրության համար վտանգավորության աստիճանի` միջին ծանրութ¬յան հանցանք է։ Թեև ամբաստնյալներ Անանյաններին այդ դրվագով մեղսագրվել է կազմակերպված խմբի կողմից բնակարանի կարգավիճակ ունեցող վայրից (բենզալցակայանին կից տուժողի տան բա¬կում գտնվող պահեստարանից) ծանր հանցա¬գոր¬ծության կատարում, սակայն դիտավորյալ հանցա¬գործության (գողության փորձի) ծանրացնող վերոնշյալ հանգամանքների համար անձը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 29-րդ հոդվածի 5րդ մասի համաձայն, քրեական պատասխանատվության ենթակա չէ, քա¬նի որ այդ հանգամանքը չի գիտակցել։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 31-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` արարքը համարվում է առանց մեղքի կատարված, եթե անձը չի գիտակցել և տվյալ իրադրությունում չէր կարող գիտակցել իր գործո¬ղութ¬յան (անգործության)` հանրության համար վտանգավոր բնույթը կամ չի նախատեսել հան¬րության համար վտանգավոր հետևանքների առաջացման հնարավորությունը և տվյալ իրադրութ¬յունում պար¬տա¬վոր չէր կամ չէր կարող նախատեսել դրանք։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 31-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված նորմը լիարժեքորեն համադրելի է ամբաստանյալ Կ.Մաիլյանի նկատմամբ, վերջինս չի կարող քրեական պատաս¬խանատվության ենթարկվել առանց մեղքի վնաս պատճա¬ռելու համար։ Այսպիսով, վերոնշյալ վերլուծությունների և դատողությունների լույսի ներքո Դատարանը փաս¬տում, էր ամբաստանյալ Կ.Մաիլյանին նկատմամբ հարուցված քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման արդարացնող, սակայն ամեն դեպքում մրցակցող հիմքերով` կատա¬րած հանցանքին նրա մասնակցությունն ապացուցված չլինելու (այլ կերպ` ապացույցների անբավա¬րարության) հիմքով (նախատեսված է ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով) կամ նրա արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանցակազմի բացակա¬յութ¬յան հիմքով (նույն հոդվածի 2-րդ մասով)։ Անմեղության կանխավարկածի սկզբունքն ամրագրող ՀՀ Սահմա¬նադրության 21-րդ հոդվածի և ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` մեղադրանքը ապա¬ցուցված լի¬նելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն փարատվել այդ օրենսգրքով սահման¬ված պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ կասկածյալի կամ մեղադրյալի (ամբաս¬տանյալի)։ Վերը նշված սկզբունքի մեկնաբանությունից հետևում է, որ վերջնական դատական ակտ կա¬յաց¬նելիս քրեական հետապնդումը բացառող արդարացնող, բայց և մրցակցող հիմքերի առկա¬յության պայմաններում, ամբաստանյալ Կ.Մաիլյանի նկատմամբ հետապնդումը պետք է դադարեցվի նրա արարքում վերոնշյալ հան¬ցակազմի բացակայության հիմքով. թեև իրավական հետևանքների առումով նշված հիմքերի միջև էական տարբերություններ չկան, սակայն Դատարանի համոզմամբ քրեական հետապնդումն ապացույցների անբավարարության հիմքով դադարեցնելիս առերևույթ (սոցիալական փոխհարաբերություններում) պահ¬պանվում են վե¬րագրված արարքին անձի առնչության վերաբերյալ կասկածներ։ Անդրադառնալով պաշտպանական ճառում պաշտպան Լ.Մնոյանի ներկայացրած միջնոր¬դութ¬յուններին` իր պաշտպանյալ Դ.Անանյանի արարքն որպես անհրաժեշտ պաշտպա¬նության սահման¬ներում կատարված արարք դիտարկելուն, ՀՀ քրեական օերնսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով նախատեսված հատկանիշի բացակայությունն արձանագրելու վերաբերալ, Դատարանը փաս¬տում է, որ դրանք ակնհայտ անհիմն են, չի բխում դատաքննությամբ հետազոտված ապացույց¬ների պատշաճ և համակողմանի գնահատման արդյունքներից. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 42-րդ հոդվածը սահմանում է արարքի հանցավորությունը բացառող այնպիսի հանգամանք, ինչպիսին անհրաժեշտ պաշտպանությունն է։ Այդ հոդվածի 1-ին մասի համա¬ձայն` հանցագործություն չի համարվում այն գործողությունը, որը կատարվել է անհրաժեշտ պաշտ¬պա¬նության վիճակում, այսինքն` պաշտպանվողի կամ մեկ այլ անձի կյանքը, առողջությունը և իրա¬վունք¬ները, հասարակության կամ պետության շահերը հանրության համար վտանգավոր ոտնձգութ¬յու¬նից կամ դրա իրական սպառնալիքից` ոտնձգություն կատարողին վնաս պատճառելու միջոցով պաշտ¬¬պա¬նելիս, եթե թույլ չի տրվել անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցում։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` անձի կյանքի համար վտանգավոր բռնության կամ այդ¬պիսի բռնության իրական սպառնալիքով զուգորդված ոտնձգությունից պաշտպանվելիս կարող է պատ¬ճառվել ցանկացած վնաս, այդ թվում` մահ։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 42-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` անհրաժեշտ պաշտպանության սահմա¬նազանցում են համարվում դիտավորյալ այն գործողությունները, որոնք, պաշտպանվողի համար ակնհայտ, չեն համապատասխանում ոտնձգության բնույթին և վտանգավորությանը։ Անհրա¬ժեշտ պաշտ¬պանության սահմանազանցմամբ արարքն հանցագոր¬ծութ¬յուն է« եթե հատ¬կա¬պես նախա¬տես¬ված է սույն օրենսգրքի հատուկ մասով։ Անհրաժեշտ պաշտպանության սահմա¬նազանցում չի համարվում և քրեական պատասխա¬նատ¬վության չի հանգեցնում զենքի կամ ցանկացած այլ միջոցների կամ առարկաների գործադրումը զին¬ված անձի հարձակումից կամ անձանց խմբի հարձակումից պաշտպանվելու համար, ինչպես նաև ապօրինաբար և բռնությամբ բնակարան կամ այլ շինություն ներխուժելը կանխելու համար` անկախ ոտնձգողին պատճառած վնասի ծանրութ¬յու¬նից։ Քրեական օրենսգրքի վերոնշյալ հոդվածի վերլուծությունից ակնհայտ է, որ անհրաժեշտ պաշտ¬պանության վիճակ ի հայտ է գալիս միայն այն ժամանակ, երբ առկա է հանրության համար վտան¬գա¬վոր ոտնձգութ¬յու¬ն կամ դրա իրական սպառնալիք։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի համաձայն` հանցագործություն չի համարվում այն գործողությունը, որը հանցանք կատարած անձին վնաս է պատճառել նրան իրավասու մարմիններին հանձնելու կամ նրա կողմից հանրության համար նոր վտանգավոր արարքը կատարելու հնարա¬վո¬րութ¬յունը խափանելու նպատակով բռնելիս, եթե դրա համար անհրաժեշտ միջոցների անցում թույլ չի տրվել։ Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձին բռնելու իրավունք, դրա համար հատկապես լիազորված անձանցից բացի, ունեն նաև տուժողը և այլ անձինք։ Վերոնշյալ նորմի վերլուծությունից հետևում է, որ հանցանք կատարած անձին բռնելը, նույնիսկ այդ ընթացքում նրան համաչափ վնաս պատճառելը թույլատրելի, ավելին` խրախուսելի է, այսինքն` այն ամենևին էլ չի կա¬րող նույնանալ ոտնձգության, առավել ևս որևէ հանցավոր արարքի հետ։ Դեռ ավելին, վերոնշյալ նոր¬մում ուղղակի նշված է, որ հանցանք կատարած անձին բռնելու իրավունքով օժտած են ոչ միայն դրա համար հատկապես լիազորված անձինք, այլևս այդ հանցանքից անմիջականորեն տուժող անձինք, նույնիսկ այլ անձինք։ Վերոնշյալ իրավական վերլուծություններն ու դատողությունները սույն գործով հաստատված փաստական հանգամանքների վրա տարածելով` Դատարանը փաստում է, որ` - Ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններն անմիջականորեն գողության դեպքի վայ¬րում, ինչպես նաև արձակած կրակոցներին նախորդող պահին ոչ թե ենթարկվել են ոտնձգության, հար¬ձակման, այլ հանդիպել նրանց գողոնով հանդերձ բռնելուն ուղղված տուժողներ Վահե և Գագիկ Միր¬զո¬յանների և վերջիններիս եղբայր Սարո Միրզոյանի իրավաչափ գործողություններին, - Բռնելու նպատակով ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին հետապնդող տուժող¬ներից որևէ մեկը, այդ թվում` Գագիկ Միրզոյանը, ամբաստանյալների կամ նրանց վարած «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի նկատմամբ հրազեն չեն կիրառել, հետևաբար` ամբաստանյալ¬նե¬րի մոտ անհրա¬ժեշտ պաշտպանության (կամ անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանների անցման) վիճակ չէր կարող առաջացրել, այդ կա¬պակցութ¬յամբ պաշտ¬պա¬նական կողմի պնդումներն ակնհայտ անհիմն են, հետապնդում են հնարավոր քրեական պատաս¬խա¬նատվությունից և խիստ պատժից խուսափելու նպատակ, քանի որ` 1. «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի զննմամբ կամ փորձաքննությամբ հրազենային բնույթի որևէ վնասվածքներ չեն հայտնաբերվել, 2. «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի, ինչպես նաև անմիջականորեն դեպքից հետո` 2011թ. ապրիլի 27-ին, «Արմենիա բժշկական կենտրոնից» առգրավված տուժող Գագիկ Միրզո¬յանի հագուստների` մոխ¬րագույն սպորտային վերնազգեստի, բաց կապույտ սպորտային շալվարի, սև սվիտրի և սպիտակ վերնա¬շապիկի վրա կրակոցի արգասիքներ չեն հայտնա¬բեր¬վել (ըստ դատաձգա¬բանական, դատաքիմիական և մատնադրոշմային համալիր փորձաքննության 2011թ. հունիսի 21-ի թիվ 1015 եզրակացության), թեև նույնիսկ գազային ատրճանակով կրակելու պայման¬նե¬րում առնվազն հագուստների վրա այդ¬պիս¬ի հետքեր պետք է առաջանային։ 3. Վկա Սարո Միրզոյանի, վերջինիս ցուցմունքերը վերահաստատած տուժող Վահե Միրզոյանի և «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի զննման արձանագրության և փորձագիտական եզրա¬կացության հետևությունների համադրման արդյունքներով հաստատվել է, որ տուժող Վ.Միրզո¬յանի վարած մեքենայի ուղղությամբ Դ.Անանյանի կատարած կրակոցների հետևանքով կոտրվել (փշրվել է) «Պաջերոյի» առջևի ձախ դռան շարժական ապակին, այն դեպքում, երբ այդ մեքենան աջակողմյան ղեկավարման է, որի պայմաններում ակնհայտ է, որ Գ.Միրզոյանը 100-120 կմ/ժամ արագություն զարգացնելու և առջևի ձախ դռան լրիվ կամ մասամբ բարձացրած ապակու պայման¬նե¬րում, «Ֆորդ տրանզիտ» մակ¬նիշի ավտոմեքենայի ուղղությամբ կրակել չէր կարող, այդ կապակցութ¬յամբ պաշտպանական կողմի առաջ քաշած վարկածն արհեստածին է։ 4. Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով հաստատվեց, որ առաջին կրակոցը կա¬տարել է ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանը, ընդ որում` տուժող Վահե Միրզոյանի ուղղությամբ և մեկ կրակոցով հրազենային վնասվածք պատճառել նրան, թեև վերջինիս ձեռքին ատրճանակ Դ.Անանյանն անհասարակ չէր տեսել, կրակելիս նրան չէր նկատել, այսինքն` սպանության դիտավորության ծագումը չէր կարող պայմանավորված լինել պաշտպանվելու անհրաժեշտությամբ։ 5. Կրակոցներին և հրազենային վնասվածքներ ստանալուն նախորդող պահին տուժող Վահե Միրզոյանի վարած «Վազ 2107» մակնիշի ավտոմեքենան, ապա նաև տուժող Գ.Միրզոյանի վարած «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենան «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայից գտնվել են մոտ 1,5 մետ միջկողային հեռավորության վրա և բարձր արագությամբ երթևեկելու պայման¬ներում Դ.Անանյանին հաջողվել է կատարել 4 նպատակային կրակոց, որոնցից մեկով հրազենային վնաս¬վածք է պատճառել Վ.Միրզոյանին, երկու կրակոցով` տուժող Գ.Միրզոյանին և մեկ կրակոցով` գույքային վնաս պատճառել վերջինիս վարած «Պաջերոյին», մինչդեռ տուժող Գ.Միրզոյանը (ըստ պաշտպա¬¬նա¬կան կողմի վարկածի) կրակել, սակայն չի կարողացել դիպչել անգամ «Պաջերոյին» չափերով գերազանցող «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենային։ Ընդ որում` պաշտպանական կողմի նույն վարկածով` առաջինը կրակել է տուժող Գ.Միրզոյանը, այսինքն` վերջինիս անհաջող կրակոց(ներ)ը չէր կա¬րող պայմանավորված լինել ամբաստանյալ Դ.Անանյանից դեռևս չստացած հրազենային վնաս¬վածք¬ների հանգամանքով։ 6. Տուժող Գագիկ Միրզոյանի վարած «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՏՕ 698 հ/հ ավտոմե¬քենայի առջևի ձախ դռան վրա առկա հրազենային-գնդակային մուտքի կույր վնասվածքը պատճառվել է պղինձ պարունակող, հավանաբար 9մմ տրամաչափի գնդակով, դրսից ներս, քիչ հետևից առաջ, ձախից աջ, գրեթե հորիզոնական` քիչ ներքևից վերև ուղղությունից կատարված մեկ կրակոցի արդյունքում, ինչից ևս հետևում է, որ ասֆալտի ուղղությամբ կրակելու և ինքնապաշտպան¬վելու վերաբերյալ պաշտպանական կողմի վարկածը մտացածին է։ Դրա մասին է վկայում «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի սրահից «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի առջևի ձախ դռան վերնամասում` գրեթե հորիզոնական` քիչ ներքևից վերև կատարված կրակոցից առաջացած վնաս¬վածքը։ Ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների նկատմամբ նշանակվող պատ¬ժի տեսակը և չափը որո¬շելիս Դատարանն հաշվի է առնում հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬կանգ¬նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցա¬գոր¬ծությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատ¬մամբ կի¬րառ¬վող պատիժը և քրեաիրավական ներգոր¬ծության այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համա¬պա¬¬տասխանեն հանցանքի ծան¬րութ¬յանը, այն կատարելու հանգա¬մանք¬ներին, հանցավորի անձնա¬վո¬րութ¬յանը, անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կան¬խելու հա¬մար։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հան¬րության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալ¬ներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծան¬րացնող հանգամանքներով։ Նույն հոդ¬վածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար նա¬խա¬տեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։ Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դա¬տա¬վա¬րական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատա¬րա¬նի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբանությունները, պար¬տադիր են դատարանի համար նույ¬նանման փաստական հանգամանքներով այլ գործի քննության ժամանակ։ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-149/07 գոր¬ծով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախա¬տես¬ված իրա¬վանորմը, նշել է, որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատվությունը մեղմացնող հան¬գամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ, քանի որ պա¬տիժ նշանակելիս Դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ, որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնահա¬տում նախկինում դա¬տա¬¬պարտված չլի¬նելը (ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2011թ. ապ¬րի¬լի 30-ի դրությամբ կա¬տար¬ված ստուգ¬ման արդյունքների), երիտասարադ լինելը, խնամքին կնոջ` 1982թ. ծնված Նարինե Պապոյանի առկայությունը (ըստ Վարդաբլուրի գյուղապետ Մ.Ֆրանգյանի 2011թ. ապրիլի 28-ին տրամադրած տեղեկանքի), իսկ որպես պատասխանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղ¬մացնող հանգա¬մանք¬ներ` բնակության և ուսման վայրում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ Վար¬դաբլուրի գյուղապետ Մ.Ֆրանգ¬յանի և Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղի դպրոցի տնօրեն Հ.Հարութ¬յունյանի 2013թ. փետրվա¬րի 15-ին տրված բնութագրերի), խնամքին փոքրահասակ որդու` 2005թ. ծնված Սոս Դավթի Անանյանի առկայությունը (ըստ Վարդաբլուրի գյուղապետ Մ.Ֆրանգյանի 2011թ. ապրիլի 28-ին տրամադրած տեղեկանքի), գողությունների կատարման փաստն ընդունելը, հանցա¬գոր¬ծութ¬յունը բացա¬հայտելուն աջակցելը` հաշվի առնելով այն, որ վերջինս 2012թ. հուլիսի 13-ին և նույն թվականի օգոստոսի 2-ին մասնակցել է քննչական փոր¬ձա¬¬րարութ¬յունների կատարմանը, մատնացույց արել գողության դեպքի վայրերը, մանրամասնել դրա կա¬տար¬ման հանգամանքները։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնահա¬տում նախկինում դա¬տա¬պարտված չլինելը (ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2011թ. ապրի¬լի 30-ի դրությամբ կա¬տար¬ված ստուգ¬ման արդյունքների), խնամքին հոր` 1958թ. ծնված Մհեր Անան¬յանի, վատառողջ մոր` 1958թ. ծնված Վարդիթեր Սահինյանի առկայությունը (ըստ գյուղապետ Մ.Ֆրանգյանի 2011թ. ապրիլի 28-ին տրամադրած տեղեկանքի և Վ.Սահինյանի վերաբերյալ ներկա¬յացված բժշկական փաստաթղթերի), Երևանի ճարտարապետության և շինարարության պե¬տական համալսա¬րանի ուսանող հանդիսանալը (ըստ ուսանողական թիվ Տ-81 գրքույկի), արևելյան մար¬տարվեստի մրցումների մրցանակակիր դառնալն ու բազմիցս պարգևատրվելը, իսկ որպես պա¬տաս¬խանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` բնա¬կության վայրում դրականո¬րեն բնութագրվելը (ըստ Վարդաբլուրի գյուղապետ Մ.Ֆրանգյանի տրամադրած բնութագրի), անկեղծորեն զղջալն ու իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը ( դատաքննությամբ հաստատված գողությունների վերա¬բեր¬յալ մասով), հանցա¬գոր¬ծութ¬յունը բա¬ցա¬¬հայտելուն աջակցելը` հաշվի առնելով այն, որ վերջինս 2012թ. հուլիսի 13-ին մասնակցել է քննչական փոր¬ձա¬¬րարութ¬յան կատարմանը, մատնացույց արել գողության դեպքի վայրերը, մանրամասնել դրա կատարման հան¬գամանքները։ Ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ¬մաց¬նող վերոնշյալ հան¬¬¬գամանքներն հաս¬տատվել են գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետա¬զոտված, թույլատ¬րե¬լիութ¬յան ու վերաբերելիության չափանիշներին համապատասխանող ապա¬ցույց¬¬ներով և ող¬ջամտո¬րեն նվազեցնում են ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների անձի հանրային վտան¬գավո¬րությունը։ Ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների պատասխանատվությունը և պա¬տիժը ծան¬¬րաց¬¬նող հանգա¬մանքներ Դատարանը չարձանագրեց։ Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ¬ներ Դա¬վիթ և Գևորգ Անանյաների նկատմամբ նշանակվող պատժի տե¬սակին և այն կրելու անհրաժեշ¬տութ¬յան հարցին` Դատա¬րանը փաստում է, որ նրանց կատարած հանցանքների գերակշռող մասի համար օրենսդիրը պատիժ է նախատեսել բացառապես ազա¬տազրկման ձևով։ Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 38-333րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի տարբեր կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված հան¬ցա¬կազմերի պատ¬ժամասերին, ապա դրանք այլընտրանքային են, նախատեսում են պատիժ տուգանքի, կալանքի և/կամ ազա¬տազրկման ձևով։ Տվյալ պարագայում քննարկման ենթակա է ամբաստանյալներից յուրա¬քանչ¬յուրի նկատ¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող պատ¬ժաչափի, պատժատեսակի ընտրության, լրացուցիչ պատիժ նշա¬նակելու, հանցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշա¬նակելու, դրա չափի, ինչպես նաև վերջնական պատիժը ռեալ կրելու կամ չկրելու հարցերը։ Հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների անձը, նրանց կատարած հանցա¬գոր¬ծութ¬յունների բնույթն ու վտան¬գա¬¬վորության աստիճանը (Դ.Անանյանի դեպքում` առանձ¬նապես ծանր, ծանր և միջին ծանրության, իսկ Գ.Անանյանի դեպքում` ծանր և միջին ծանրության), հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելու օրենսդրա¬կան պա¬հանջը, ինչպես նաև ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի տեսանկյու¬նով բացառիկ հան¬գա¬մանք¬ների բա¬ցա¬¬կայությունը` Դա¬տա¬րանը գտնում է, որ վեր¬ջիններիս նկատ¬մամբ վերջնական պա¬տիժ պետք է նշա¬նակ¬վի ազատազրկման ձևով, որը պայմա¬նա¬կանորեն չկիրա¬ռելու, ազա¬տազրկման նվա¬զա¬գույն չա¬փից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատ¬ժա¬տեսակ նշանա¬կելու հիմքերը բացա¬կայում են։ Նշված պատ¬ճա¬ռաբանությամբ պատժի նպատակներն ապահովելու հետ անհամատեղելի է նաև ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների նկատմամբ նրանց մեղսագրված հանցագոր¬ծութ¬յունների մի մասով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախա¬տեսված` նվազ խիստ պատժատեսակ (տուգանք) նշանակելու կանոնի կիրառումը։ Դատարանը նաև փաստում է, որ ամբաստանյալ Դ.Անանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ նշանակելիս պատժամասում նախատեսված նվազ խիստ պատիժը, տվյալ դեպքում` կալանքը, նշանակվել չի կարող` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 57-րդ հոդ¬վա¬ծի 1-ին մասի հիմքով։ Տվյալ դեպքում նշանակման ենթակա միակ պատժատեսակն ևս ազա¬տազրկումն է։ Պատժի նպատակներն ապահո¬վելու տեսանկյու¬նով Դատարանը փաստում է, որ ամբաս¬տան¬յալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններն իրենց նկատմամբ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող վերջ¬նական պա¬տիժը պետք է կրեն, այն ար¬դա¬¬րացի և անհրաժեշտ է նրանց ուղղելու, նոր հան¬ցագոր¬ծութ¬յունների կատա¬րումը կանխելու հա¬մար։ Ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ¬մացնող հան¬գա¬մանքներն ու անձը դրակա¬նո¬րեն բնու¬թագրող տվյալները, ինչպես նաև նրանց նկատ¬¬մամբ տու¬ժո¬ղ Վահե Միրզոյանի և տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանի (հնարա¬վորինս խիստ պատժելու վերաբերյալ) բողոքի առկայությունը Դատարանը ողջամտորեն հաշվի է առնում ամ¬բաս¬տան¬յալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ կոնկրետ հանցագործության համար պատ¬ժաչափ, իսկ պատիժների համակցությամբ նաև վերջ¬նա¬կան պատիժ ( այսինքն` մասնակի գու¬մարվող պատ¬ժաչափերը և վերջական պատժաչափը) սահմանելիս։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` եթե հանցագոր¬ծութ¬յունների հա¬մակցությունն ընդգրկում է ծանր կամ առանձնապես ծանրության հանցանքներ, ապա վերջ¬նական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու կանոններով, այսինքն` առանձ¬նապես ծանր, ծանր և միջին ծանրության, ինչպես նաև ծանր և միջին ծանրության հանցա¬գոր¬ծութ¬յուններ կատարած համապատասխանաբար ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի և Գևորգ Անանյանի նկատ¬մամբ վերջնա¬կան պատիժ նշանա¬կելիս կիրառելի է նաև պատիժները մասնակիորեն գումա¬րելու կանոնը։ Ամբաստանյալների նկատմամբ պատիժ, ինչպես նաև վերջնական պատիժ նշանակելիս Դատա¬րանը ղեկավարվում է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ և 13-րդ հոդվածների պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի համաձայն` արարքի հանցավորությունը և պատ¬ժելիությունը որոշվում են հանցանքը կատարելու ժամանակ գործող օրենքով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` արարքի հանցավորությունը սահ¬մանող, պատիժը խստացնող կամ հանցանք կատարածի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրեն¬քը հետադարձ ուժ չունի։ Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցերի համադրման և գնահատման արդյունքներով հաստատվեց, որ ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախա¬տես¬ված հանցավոր արարքերը, ինչպես նաև ապօրինաբար ձեռք բերած զենք և ռազմամթերք կրելը կատարել է մինչև ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու վերաբերյալ 2011թ. մայիսի 23-ի ՀՕ-143-Ն օրենքի ընդունումը գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի պայ¬ման¬ներում, համաձայն որի` ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերա¬զանցել տասնհինգ տարին։ Վերոնշյալ փոփոխությամբ և լրացմամբ խստացվել է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված պատասխանատվությունը, մասնավորապես` այդ հոդվածի պատժամասում մինչ այդ նախատեսված 8-ից 15 տարի ժամկետով ազատազրկումը փո¬խարինվել է 12-20 տարի ժամկետով ազատազրկմամբ։ Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգքրի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով (ապօրինաբար պահելու) մեղսագրված արարքները վերջինս կատարել է 2011թ. մայիսի 23-ի փոփոխությունից հետո գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի պայմաններում, այսինքն` 15 տարի ժամկետով ազա¬տազրկման սահմանափակումն այդ հանցանքների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս արդեն չի գործում, կիրառելի է ազատազրկման ձևով մինչև 25 տարի ժամկետով վերջնական պատիժ նշանակելու նոր, մինչ օրս գործող օրենքը։ Տվյալ դեպքում հաշվի առնելով, այն որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելու պահին գործել է 8-ից 15 տարի ժամկետով ազատազրկում նախատեսող քրեական օրենքը, նոր օրենքը պատիժը խստացրել և դրանով իսկ վատթարացրել է ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի վիճակը` Դա¬տա¬րանն արձանագրում է, որ նոր օրենքին հետադարձ ուժ չի կարող տրվել, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված ավարտված և չավարտված հանցանքների համար ամբաստանյալ Դ.Անանյանին պատիժ կարող է նշանակվել հանցանքը կատարելու պահին գործող` 8-15 տարի ժամկետով ազա¬¬տազրկում նախատեսող օրենքի սահմաններում։ Ընդ որում` սպանության (բնականաբար նաև գողության) հանցափորձի համար պատիժ նշա¬նակելիս Դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախա¬տեսված կանոնը, համաձայն որի այն չի կարող գերազանցել հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետի 3/4-ը, ամբաստանյալ Դ.Անանյանի դեպ¬քում` 11 (տասնմեկ) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով ազատազրկումը։ Ամբաստանյալ Դ.Անանյանի նկատմամբ հանցագործությունների համակ¬ցութ¬յամբ վերջնա¬կան պատիժ նշանակելիս Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն, որ մինչև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասում փոփոխություն կատարելը միջին ծանրության, ինչպես նաև նրա վերջնական պատժաչափն ըստ էության կան¬խորոշող առանձնապես ծանր և ծանր թվով հինգ հան¬ցանք¬ների համար ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող վերջնական պատիժը չի կարող գերա¬զանցել 15 տարին, ինչը դարձյալ բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ և 13-րդ հոդվածների պահանջներից։ Թեև ամբաստանյալ Դ.Անանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասը խստացնող օրենքի ուժի մեջ մտնելուց հետո կատարել է ևս չորս հանցագործություններ, որոնցից երկուսն ըստ բնույթի և վտանգավորության աստիճանի` ծանր են (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով), երկուսը` միջին ծանրության ( 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով (ապօրինաբար պահելու)), սակայն դրանցից յուրաքանչյուրով պատիժ, իսկ 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կարգով պատիժները մաս¬նակիորեն գումարելիս և վերջնական պա¬տիժ սահմանելիս ղեկավարվում է մինչ վերոնշյալ օրենքի փոփոխությունը գործող և այդ փոփոխությունից հետո մինչ օրս գործող օրենքնե¬րով, ամբաստանյալ Դ.Անան¬¬յանի կատարած հանցանքներին համաչափ և համարժեք վերջնական պա¬¬¬տիժ նշանակելու, պատժի անհատականացման և արդարության սկզբունքները պահպանելու անհրա¬¬ժեշտութ¬յամբ, այ¬սինքն` հաշվի է առնում այն, որ հին օրենքի գործողության պայման¬ներում նշա¬նակվող հանցագործությունների համար ազատազրկման ձևով նշանակվող վերջնական պատիժը չէր կարող գերազանցել 15 տարին, միաժամանակ` նոր օրենքի գործողության ժամանակ կատարած հանցանքների գերակշռող մասը գողություններ են, որոնց կատարման փաստն ամբաս¬տան¬յալ Դավիթ Անանյանն ամբող¬ջութ¬յամբ ընդունել է, զղջացել և տվել խոստովանական ցուցմունքներ, ավելին` քննչա¬կան փորձարարություններին մաս¬նակցելու եղանակով մատնացույց է արել գողության (գողության փորձի) դեպքի վայրերը, դրանով իսկ աջակցել է գողությունների, դրանց կա¬տարման բոլոր հան¬գամանքների բա¬ցահայտմանը։ Հաշվի առնելով տուժողների բազմաթվությունը, նրանց պատճառված վնասի չափը և այն վերա¬կանգնելու, այն էլ` ամբող¬ջությամբ վերականգնելու առաջնայնությունը` Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասով (տարբեր կետերով) նախատեսված լրացուցիչ պատժի` գույքի բռնագրավման նշանակումը տվյալ դեպքում կարող է սահմանափակել տուժողներին պատճառված վնասն ամբող¬ջությամբ փոխհատուցելու հնարավորությունը, դրանով իսկ ամբաստանյալների նկատմամբ գույքի բռնագրավման նշանակումը կհակասի պատժի բուն նպատակ¬ներին, բացասաբար կանդրադառնա նաև տուժողների գույքային բնույթի խախտված իրավունքների վերականգման գործընթացի վրա, հետևա¬բար` նրանց նկատ¬մամբ լրացուցիչ պատիժ` գույքի բռնագրավում չի նշանակում։ Քննարկելով ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների նկատ¬մամբ ընտրված խա¬փան¬ման միջոց կա¬լա¬¬նա¬վորման հարցը` Դատարանը գտնում է, որ այդ խափանման միջոցը վերացնելու կամ փո¬փո¬խե¬լու հիմ¬քերը բացակայում են` պայմա¬նա¬վորված նրանց իրական պատժի` ազա¬տազրկման դատա¬պար¬տե¬լու և դա¬տավճռի կա¬տա¬¬րումն ապահովելու անհրաժեշ¬տութ¬յամբ։ Միաժա¬մա¬նակ անդրա¬¬դառ¬նալով ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների պատ¬ժի կրման սկիզբն հաշ¬վարկելու և անազա¬տության մեջ գտնվելու ժամ¬կետներն հաշվակցելու հար¬ցերին` Դատա¬րանը գտնում է, որ նրանց պատ¬ժի կրման սկիզբն անհրա¬ժեշտ է հաշվարկել փաս¬տացի արգելանքի վերց¬նելու պահից` 2012թ. հուլիսի 13-ից, որի դեպ¬քում նրանց կալանքի տակ պահելու ժամկետները լրացուցիչ հաշ¬վակցե¬լու անհրա¬ժեշտութ¬¬յունը վերանում է, քանի որ հաշվակցման ենթակա յուրա¬քանչյուր ժամկետն ինքնին ընդգրկում է 2012թ. հուլիսի 13-ից մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելն ըն¬կած ժամանա¬կա¬¬հատ¬վածը։ Անդրադառնալով նաև ամբաստանյալ Կոլյա Մաիլյանի նկատ¬մամբ դեռևս մինչդատական վա¬րույ¬թից ընտրված խափան¬ման մի¬ջոցի հարցին` Դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ որպես խափան¬ման միջոց ընտրված չհե¬ռա¬¬նալու մասին ստորագրությունն ենթակա է անհապաղ վերացման` վերջի¬նիս անպարտ ճանաչելու և արդա¬րացնելու հիմքով։ Նույն պատճառաբանութ¬յամբ Կոլյա Մաիլ¬յա¬¬նին պատկանող «Վազ 2121» մակնիշի 15 ՏՏ 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան անհրա¬ժեշտ է վերադարձնել վերջինիս։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կա¬յացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույց¬ների, գույքի նկատ¬մամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի, քաղա¬¬քա¬ցիական հայցի հարցերին։ Տվյալ խնդրին անդրա¬¬¬¬¬¬դառնալով` Դատարանն արձանագրում է, որ իրեղեն ապացույց ճա¬նաչ¬ված` - Դատարանում պահվող 9մմ տրամաչափի չորս կրակված գնդակները և երկու պարկուճները, պոմ¬պը` 35 մետր երկարության ռետինե և պլաստմասե խողովակնե¬րով, մեկ զույգ օգտագործված ռե¬տինե ձեռնոցը, 3 բանալիները, հարթաշուրթը, պտուտակահանը, յոթ մա¬նեկ¬ները, երեք հեղյուսը, երկու տափօղակները, պլաստմասե երեք կափարիչները, 5.5 սմ տրամաչափի ռե¬տինե և պլաստմասե յոթա¬նա¬սուներկու շրջանակները, տարբեր չափերի ռետինե և պլաստմասե խողո¬վակ¬ներն անհրաժեշտ է ոչնչացնել, «ԻԺ 70-01» մոդելի, ջնջված համարներով սպորտային վարժանքային ատրճա¬նակը` հանձ¬¬նել ՀՀ փորձաքրեագիտական վարչության տնօրինությանը, տուժող¬ներ Գագիկ և Վահե Միրզո¬յան¬¬ների հագուստները` վերա¬դարձնել սեփա¬կանա¬տե¬րե¬րին` դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնե¬լուց հետո։ - ՀՀ ոստիկանության Նաիրիի բաժնի աշխատակիցներին ի պահ հանձնված 283 տարաների, դրանցում առկա 946 (ինը հարյուր քառասունվեց) լիտր դիզելային վառե¬լանյութի, 3.266 լիտր «եվրո¬դիզելի» տնօրինման հարցն անհրաժեշտ է համարել լուծված` այն Ռուսլան Մհերի Անան¬յանի վերա¬բերյալ ԵԿԴ/0200/01/11 քրեական գործով Արմավիր մարզի ընդհանուր իրավա¬սության դա¬տա¬րանի (քաղ. հայցի մասով) 2013թ. օգոստոսի 23-ին կայացրած և օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով տնօրինվելու` տուժող «Միկա քոր¬փորեյշն» ՓԲ ընկերության վերադարձվելու պատճառաբանությամբ։ - ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչությունում պահ¬վող 9մմ տրամաչափի մար¬տական երկու փամփուշտներն անհրաժեշտ է թողնել պետական այդ մարմնի տնօրի¬նութ¬յանը։ - սեփականատերերին ի պահ հանձնված «Վազ 21214» մակնիշի 14 ՍՕ 834 հաշվառման համա¬րա¬նիշի «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 հաշվառման համարանիշի, «Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ» մակ¬նիշի 13 ՍՕ 698 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներն անհրաժշետ է թողնել նրանցից յուրա¬քանչյուրի տնօրի¬նությանը։ - ՀՀ ոստիկանության Աշտարակի բաժնի տուգանային հրա¬պա¬րակում պահվող «Ֆորդ տրան¬զիտ» մակնիշի 29 ԼՏ 649 հաշվառման համա¬րա¬նիշի ավտոմեքենայի սրահում գտնվող «GRZ-32D» հաշվառ¬ման մեկ համարանիշը, վառելիքի տարայի 1 կափարիչը, պոլիէթիլենային կանաչ տոպրակ¬ները, 5 սմ երկա¬րութ¬յան թափանցիկ ռետինե խողովակը, հագուստները, ինչպես նաև նույն ավտո¬մե¬քենային ամրակցված 08 ԼՍ 589 հաշվառման համարանիշներն անհրաժեշտ է ոչնչացնել` սույն դատավճիռն օրի¬նական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Անդրադառնալով քաղաքացիական հայցերի խնդրին` Դատարանը փաստում է, որ` - ամբաստանյալ Դ.Անանյանի դեմ քաղաքացիական հայցվորներ (տուժողներ) Սանամ Հարո¬յանի ներկայացրած 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի, ինչպես նաև Հակոբ Գալեյա¬նի ներկա¬յաց¬րած 1.300.000 (մեկ միլիոն երեք հարյուր հազար) ՀՀ դրամի քաղ. հայցերն ենթա¬կա է ամբող¬ջությամբ բավարարման, այդ գումարները, որպես հանցագործությամբ անմիջականորեն նրանց պատճառ¬ված գույքայինվնաս, անհրաժեշտ է բռնա¬գանձել քաղաքացիական պատասխանող Դավիթ Մհերի Անան¬յա¬¬¬նից։ - քաղաքացիական հայցվորներ Վահե Միրզոյանի և Անահիտ Շահվերդյանի անունից, նրանց ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի կողմից ներկայացված ընդհանուր հայցադիմումն ենթակա է բավա¬րարման մասնակիորեն` 140.000 (հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամի չափով, այն որպես տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահ¬վերդյա¬նին հանցագործությամբ անմիջա¬կանորեն պատճառված գույքա¬յին վնաս, համապար¬տութ¬յան կարգով անհրաժեշտ է բռնագանձել քաղա¬քացիա¬կան պատասխանող¬ներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններից։ Հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատ¬ճառ¬ված 1.375.840 ՀՀ դրամ գույքային վնասի վերաբերյալ մասով տուժող Վահե Սուրենի Միրզոյանի ներկա¬յացրած քաղաքացիական հայցն ենթակա է մերժման` Ռուսլան Մհերի Անանյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0200/01/11 քրեական գործով օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով արդեն իսկ լուծվելու պատ¬ճա¬ռաբանությամբ։ Տուժող Վահե Միրզոյանի առողջության վերա¬կանգման և փաստաբա¬նա¬կան ծա¬ռա¬¬յության դիմաց վճարումների ուղղությամբ կատարված ծախսերի, բարոյական վնասի փոխհա¬տուց¬ման պահանջների վերաբերյալ մասով վերոնշյալ հայցն անհրաժեշտ է թողնել առանց քննության` տու¬ժող Վահե Միրզոյանին և տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանին պարզաբանելով այդ խնդրով քա¬ղա¬քացիադատավա¬րական կարգով դատարան դիմելու, այն այդ ընթացակարգով հիմնա¬վորելու պարագայում փոխհա¬տուցում ստանալու իրա¬վունքը։ - քաղաքացիական հայցվոր «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության ներկայացրած քաղա¬քա¬ցիական հայցն ենթակա է մերժման` Ռուսլան Մհերի Անանյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0200/01/11 քրեա¬կան գործով օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով արդեն իսկ լուծվելու պատ¬ճառաբա¬նութ¬յամբ։ Դատարանը նաև փաստում է, որ որպես դատական ծախս` հօգուտ պետական բյուջեի Դավիթ Մհերի Անանյանից և Գևորգ Մհերի Անանյանից համապարտության կարգով բռնա¬գանձման ենթակա է փորձաքննությունների կատարման վրա ծախսված 412.200 (չորս հարյուր տասներկու հազար երկու հարյուր) ՀՀ դրամ գումար։ Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է արգելանք դնել ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Մհերի Անանյաններին փաստացի պատկանող, ՀՀ ոստիկա¬նության Ստե¬փանա¬վա¬նի բաժնի տուգա¬նային հրապարակում գտնվող «ԲՄՎ X5» մակնիշի 26 ՏՕ 954 հաշվառման համա¬րանիշի և «Վազ-21213» մակնիշի 11 ՕՕ 459 հաշվառման համարանիշի ավտոմե¬քենաների, ինչպես նաև ՀՀ ոստիկա¬նության Աշտա¬րա¬կի բաժնի տուգանային հրապարակում պահվող «Ֆորդ տրանզիտ» մակ¬նիշի 29 ԼՏ 649 համարանիշի ավտոմեքենայի նկատմամբ` դրանք ուղղելով տուժողներին պատճառված և քա¬ղա¬քացիական հայցերով պահանջված վնասների, ինչպես նաև դա¬տական ծախսերի փոխ¬հա¬տուց¬մանը։ Գնահատելով և ամփոփելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույց¬ները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-373-րդ հոդված¬ներով, Դա¬տա¬րանը Վ Ճ Ռ Ե Ց՝ 1. Դավիթ Մհերի Անանյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա¬գործությունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով` ազատազրկում 9 (ինը) տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով` ազատազրկում 14 (տասնչորս) տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում 6 (վեց) ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով` ազատազրկում 5(հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` ազատազրկում 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով` ազատազրկում 3 (երեք) տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ պատիժները մասնա¬կիորեն գումարելով` Դավիթ Մհերի Անանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 20 (քսան) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ Դավիթ Անանյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել 2012թ. հուլիսի 13-ից, նրա նկատ¬մամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ 2. Գևորգ Մհերի Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, ինչպես նաև 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով առաջադրված մե¬ղադրանքներում ճանաչել անպարտ և արդարացնել` վերագրված այդ հանցանքներին նրա մաս¬նակցութ¬յունն ապացուցված չլինելու պատճառա¬բա¬նութ¬յամբ։ Գևորգ Մհերի Անանյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցա¬գործությունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով` ազատազրկում 6 (վեց) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով` ազատազրկում 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ պատիժները մասնա¬կիորեն գումարելով` Գևորգ Մհերի Անանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 9 (ինը) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ Գևորգ Անանյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել 2012թ. հուլիսի 13-ից, նրա նկատ¬մամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ 3. Կոլյա Գեղամի Մաիլյանին ճանաչել անպարտ և արդարացնել` նրա արարքում ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմի բացակա¬յութ¬յան պատ¬ճառա¬բա¬նությամբ։ Կոլյա Գեղամի Մաիլյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վե¬րա¬բեր¬յալ ստորագրությունն անհապաղ վերացնել, նրան պարզաբանել պատճառված վնասի հատուցման հարցով քաղաքացիադատավարական կար¬գով դատարան դիմելու իրավունքը։ Կոլյա Գեղամի Մաիլյանին պատկանող «Վազ 2121» մակնիշի 15 ՏՏ 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան վերադարձնել վերջինիս։ Իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող` 9մմ տրամաչափի չորս կրակված գնդակները և երկու պարկուճները, պոմպը` 35 մետր երկարության ռետինե և պլաստմասե խողովակնե¬րով, մեկ զույգ օգտագործված ռետինե ձեռնոցը, 3 բանալիները, հարթաշուրթը, պտուտակահանը, յոթ մա¬նեկ¬ները, երեք հեղյուսը, երկու տափօղակները, պլաստմասե երեք կափարիչները, 5.5 սմ տրամաչափի ռե¬տինե և պլաստմասե յոթանասուներկու շրջանակները, տարբեր չափերի ռետինե և պլաստմասե խողո¬վակ¬ները` ոչնչացնել, «ԻԺ 70-01» մոդելի, ջնջված համարներով սպորտային վարժանքային ատրճա¬նակն հանձ¬նել ՀՀ փորձաքրեագիտական վարչության տնօրինությանը, տուժող¬ներ Գագիկ և Վահե Միրզո¬յան¬ների հագուստները վերա¬դարձնել սեփա¬կանա¬տե¬րե¬րին` դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության Նաիրիի բաժնի աշխատակիցներին ի պահ հանձնված 283 տարաների, դրանցում առկա 946 (ինը հարյուր քառասունվեց) լիտր դիզելային վառե¬լանյութի, 3.266 լիտր «եվրոդիզելի» տնօրինման հարցն համարել լուծված` այն Ռուսլան Մհերի Անան¬յանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0200/01/11 քրեական գործով Արմավիր մարզի ընդհանուր իրավասության դա¬տա¬րանի 2013թ. օգոստոսի 23-ին կայացրած և օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով տուժող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության վերադարձվելու հիմքով։ Իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչությունում պահ¬վող 9մմ տրամաչափի մարտական երկու փամփուշտները թողնել պետական այդ մարմնի տնօրի¬նութ¬յանը։ Իրեղեն ապացույց ճանաչված և սեփականատերերին ի պահ հանձնված «Վազ 21214» մակնի¬շի 14 ՍՕ 834 հաշվառման համարանիշի, «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 հաշվառման համարանիշի, «Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաները թողնել նրանցից յուրաքանչյուրի տնօրի¬նությանը։ Իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության Աշտարակի բաժնի տուգանային հրա¬պա¬րակում պահվող «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 29 ԼՏ 649 հաշվառման համա¬րա¬նիշի ավտոմեքենայի սրահում գտնվող «GRZ-32D» հաշվառ¬ման մեկ համարանիշը, վառելիքի տարայի 1 կափարիչը, պոլիէթիլե¬նային կանաչ տոպրակները, 5 սմ երկա¬րութ¬յան թափանցիկ ռետինե խողովակը, հագուստ¬ները, ինչպես նաև նույն ավտոմեքենային ամրակցված 08 ԼՍ 589 հաշվառման համարանիշները` ոչնչացնել` սույն դատավճիռն օրի¬նական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Քաղաքացիական հայցվորներ (տուժողներ) Սանամ Տոնականի Հարոյանի ներկայացրած 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի, ինչպես նաև Հակոբ Առաքելի Գալեյանի ներկա¬յացրած 1.300.000 (մեկ միլիոն երեք հարյուր հազար) ՀՀ դրամի քաղ. հայցերն ամբողջությամբ բա¬վա¬րարել, այդ գումարները, որպես հանցագործությամբ անմիջականորեն նրանց պատճառված վնաս, բռնա¬¬գանձել քաղաքացիական պատասխանող Դավիթ Մհերի Անանյա¬նից։ Քաղաքացիական հայցվորներ Վահե Միրզոյանի և Անահիտ Շահվերդյանի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի կողմից ներկայացված միասնական հայցադիմումը բավարարել մասնակիորեն` 140.000 (հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամի չափով, այն որպես տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Վասիլի Շահ¬վերդյա¬նին հանցագործությամբ անմիջա¬կանորեն պատճառված գույքային վնաս, համապար¬տութ¬¬յան կարգով բռնագանձել քաղա¬քացիա¬կան պատասխանողներ Դավիթ և Գևորգ Մհերի Անանյաններից։ Հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված 1.375.840 ՀՀ դրամ գույքային վնասի վերաբերյալ մասով տուժող Վահե Միրզոյանի ներկայացրած քաղա¬քացիական հայցն ենթակա է մերժման` Ռուսլան Մհերի Անանյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0200/01/11 քրեական գործով օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով արդեն իսկ լուծվելու պատճառաբանությամբ։ Տուժող Վահե Միրզոյանի առողջության վերա¬կանգման և փաստաբա¬նա¬կան ծառայության դիմաց վճարումների ուղղությամբ կատարված ծախսերի, բարոյական վնասի փոխհատուցման պահանջների վերաբերյալ մասով վերոնշյալ հայցը թողնել առանց քննության` նրան և տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահ¬վերդ¬յանին պարզաբանելով այդ խնդրով քա¬ղա¬քացիադատավա¬րական կարգով դատարան դիմելու և փոխ¬հա¬տուցում ստանալու իրա¬վունքը։ Տուժող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության ներկայացրած քաղաքացիական հայցը մերժել` Ռուսլան Մհերի Անանյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0200/01/11 քրեական գործով (քաղ. հայցի վերաբերյալ մասով) օրինական ուժի մեջ մտած 2013թ. օգոստոսի 23-ի դատավճռով արդեն իսկ լուծվելու պատճա¬ռաբանությամբ։ Որպես դատական ծախս` Դավիթ Մհերի Անանյանից և Գևորգ Մհերի Անանյանից հօգուտ պե¬տա¬կան բյուջեի համապարտության կարգով բռնա¬գանձել 412.200 (չորս հարյուր տասներկու հազար երկու հարյուր) ՀՀ դրամ գումար։ Դավիթ և Գևորգ Մհերի Անանյաններին փաստացի պատկանող, ՀՀ ոստիկանության Ստեփա¬նա¬¬վա¬նի բաժնի տուգա¬նային հրապարակում գտնվող «ԲՄՎ X5» մակնիշի 26 ՏՕ 954 հաշվառման համա¬րանիշի և «Վազ 21213» մակնիշի 11 ՕՕ 459 հաշվառման համարանիշի ավտոմե¬քե¬նաների, ինչ¬պես նաև ՀՀ ոստիկանության Աշտա¬րա¬կի բաժնի տուգանային հրապարակում պահվող «Ֆորդ տրան¬զիտ» մակ¬նիշի 29 ԼՏ 649 համարանիշի ավտոմեքենայի նկատմամբ կիրառել արգելանք` դրանք ուղղե¬լով քա¬ղա¬քացիական հայցերով ներկա¬յացված վնասների և դա¬տական ծախսերի փոխ¬հա¬տուցմանը։ Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեա¬կան դատա¬րան հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 30-09-2013 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 01-11-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-229, 2-256, 3-335, 4-230, 5-190, 6-254, 7-213, 8-203, 9-315, 10-254, 11-185, 12-138, 13-130, 14-145, 15-102 |
| Գործին կից նյութերը | Գործին կից հանձնվում է` 11-րդ հատորին կարված` իրեղեն ապացույց ճանաչված 9 մմ տրամաչափի 4 կրակած գնդակները և երկու պարկուճ: |
| Այլ նշումներ | Քր. գործով ճանաչված մյուս իրեղեն ապացույցները պահվում են դատարանում և անհրաժեշտության դեպքում կուղարկվեն: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 04-11-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-229, 2-256, 3-335, 4-230, 5-190, 6-254, 7-213, 8-203, 9-315, 10-254, 11-185, 12-138, 13-130, 14-145, 15-102 |
| Գործին կից նյութերը | 11-րդ հատորին կցված` իրեղեն ապացույց ճանաչված 9 մմ տրամաչափի 4 կրակված գնդակները և 2 պարկուճները |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-29540 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 06-11-2013 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 18-03-2014 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 19-03-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 229, 256, 335, 230, 190, 254, 213, 203, 315, 245, 185, 138, 130, 145, 102, 221, 147 |
| Գործին կից նյութերը | 9 մմ տրամաչափի 4 կրակված գնդակները և 2 պարկուճները |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 19-03-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 229, 256, 335, 230, 190, 254, 213, 203, 315, 245, 185, 138, 130, 145, 102, 221, 147 |
| Գործին կից նյութերը | 9 մմ տրամաչափի 4 գնդակները և 2 պարկուճները |
| ՈՒր(դատարան) | Վճռաբեկ |
| Ելքի գրության համարը | ե-8440 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 27-03-2014 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 13-05-2014 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 16-06-2014 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 09-06-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-229, 2-256, 3-335, 4-230, 5-190, 6-254, 7-213, 8-203, 9-315, 10-254, 11-185, 12-138, 13-130, 14-145, 15-115,16-221,17-175,18-47 |
| Այլ նշումներ | Գործով իրեղեն ապացույցները պահվում են արխիվում: |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 10-06-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-229, 2-256, 3-335, 4-230, 5-190, 6-254, 7-213, 8-203, 9-315, 10-254, 11-185, 12-138, 13-130, 14-145, 15-115,16-221,17-175,18-47 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0235/01/12
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 29-10-2013 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 29-10-2013 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Մեղադրող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Տ |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Դավիթ Անանյան , Գևորգ Անանյան մյուսը` Կոլյա Մաիլյան Կոլյա Գեղամի Մաիլյան Մասնակիորեն բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Դավիթ Մհերի Անանյանի /ՀՀ քր.օր. 34-104 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով , 104 հոդ. 2-րդ մասի 11-րդ կետով ,177 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով , 185 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին կետով , 38-333 հոդ. 1-ին մասով , 34-177 հոդ. 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով , 177 հոդ. 2-րդ մասի 3-րդ կետով , 177 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով , 235 հոդ. 1-ին մասով , ՀՀ քր.օր. 66 հոդ. կարգով - ազատազրկում 20 տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման / և Գևորգ Մհերի Անանյանի /ՀՀ քր.օր. 38-34-104 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին , 6-րդ և 11-րդ կետերով , 38-104 հոդ. 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով արդարացվել է , ՀՀ քր.օր. 177 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով , 185 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին կետով , 34-177 հոդ. 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով , ՀՀ քր.օր. 66 հոդ. կարգով - ազատազրկում 9 տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման / վերաբերյալ 30.09.2013թ. դատավճիռը` Դավիթ Անանյանին ՀՀ քր.օր. 34-104 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին կետով և 185 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին կետով ճանաչել անպարտ և արդարացնել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ : Գևորգ Անանյանին ՀՀ քր.օր. 185 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին կետով ճանաչել անպարտ և արդարացնել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ : ՀՀ քր.օր. 66 հոդ. 4-րդ մասի կարգով Դավիթ Անանյանի և Գևորգ Անանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժները թողնել անփոփոխ : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 06-11-2013 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Սերգեյ |
| Ազգանուն | Չիչոյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Եվա |
| Ազգանուն | Դարբինյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 06-11-2013 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | Իրեղեն ապացույց ճանաչված 9 մմ տրամաչափի 4 կրակված գնդակները և 2 պարկուճները |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 06-11-2013 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 21-11-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 05-12-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 16-12-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 10-01-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Չի կայացվել |
| Պատճառը | Մեկ այլ նիստով ծանրաբեռնված լինելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 21-01-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է ամբողջությամբ
| Ամսաթիվ | 21-01-2014 |
|---|---|
| Ստորադաս դատարանի դատական ակտը բեկանվել է | Բեկանվել է դատական ակտը և փոփոխվել |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Անանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Գևորգ |
| Ազգանուն | Անանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռ գործ թիվ ԵԿԴ/0235/01/12 նախագահող դատավոր` Արշակ Վարդանյան ՈՐՈՇՈՒՄ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան/ ԿԱԶՄՈՎ` նախագահող դատավոր` Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ դատավորներ` Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ քարտուղարությամբ` Տ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ մասնակցությամբ` մեղադրող` Հ. ԲԱՐՍԵՂՅԱՆԻ ամբաստանյալներ` Դ. ԱՆԱՆՅԱՆԻ Գ. ԱՆԱՆՅԱՆԻ տուժող` Վ. ՄԻՐԶՈՅԱՆԻ տուժողի իրավահաջորդ` Ա. ՇԱՀՎԵՐԴՅԱՆԻ տուժողի ներկայացուցիչներ` Ա. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ Հ. ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ Մ. ՍՈՂՈՄՈՆՅԱՆԻ պաշտպան` Լ. ՄՆՈՅԱՆԻ 2014 թվականի հունվարի 21-ին Երևան քաղաքում դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կանոններով քննության առնելով Դավիթ Մհերի Անանյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով,177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Գևորգ Մհերի Անանյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի /այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան/ 2013 թվականի սեպտեմբերի 30-ի դատավճռի դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազության մարդու դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ Տ.Պողոսյանի, ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների պաշտպան Լ.Մնոյանի, տուժող Վ. Միրզոյանի և տուժողի իրավահաջորդ Ա.Շահվերդյանի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքները ՊԱՐԶԵՑ Գործի դատավարական նախապատմությունը. 1. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Կոտայքի մարզի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Հակոբյանի 2011 թվականի ապրիլի 27-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 7-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 46104111 քրեական գործը: /քրեական գործ, հատոր 1 էջ 1/: 2. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Կոտայքի մարզի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Հակոբյանի 2011 թվականի ապրիլի 30-ի որոշմամբ Դավիթ Անանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 6-րդ, 7-րդ, 11-րդ կետերով, 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ, 7-րդ և 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով: /քրեական գործ, հատոր 1 էջ 124-125/: 3. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Գևորգ Անանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 6-րդ, 7-րդ, 11-րդ կետերով, 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ, 7-րդ և 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով:/ քրեական գործ, հատոր 1, էջ 126-127/: 4. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Դ.Անանյանի և Գ.Անանյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:/ քրեական գործ, հատոր 1, էջ 139-142/: 5. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Ռուսլան Անանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով: /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 149-150/: 6. Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի մայիսի 01-ի որոշմամբ Գևորգ Անանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով: Կալանավորման սկիզբը հաշվվել է Գ.Անանյանի փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից: /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 163-164/: 7. Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի մայիսի 01-ի որոշմամբ Դավիթ Անանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով: Կալանքի սկիզբը հաշվվել է փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից: /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 165-166/: 8. Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի մայիսի 01-ի որոշմամբ Ռ.Անանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով: Կալանավորման սկիզբը հաշվվել է 2011 թվականի ապրիլի 28-ից: /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 167-168/: 9. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Կոտայքի մարզի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Հակոբյանը 2011 թվականի մայիսի 03-ի որոշմամբ թիվ 19108211 քրեական գործն ընդունել է վարույթ: /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 200/: 10. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ թիվ 19108211 քրեական գործը միացվել է թիվ 46104111 քրեական գործին և քննությունը շարունակվել է 46104111 համարի տակ: /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 201-202/: 11. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Լոռու մարզի քննչական բաժնի քննիչ Ռ.Երիցյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 19108211 քրեական գործը: /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 205/: 12. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ղ.Գևորգյանը մայիսի 04-ի որոշմամբ թիվ 46104111 քրեական գործն ընդունել է վարույթ: /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 1-2/: 13. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Մաշտոցի քննչական բաժնի ավագ քննիչ` Մ.Խաչատրյանի 2011 թվականի ապրիլի 21-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 10110211 քրեական գործը: /քրեական գործ, հատոր 3, էջ 4/: 14. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մաշտոցի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Վ.Աթոյանի 2011 թվականի ապրիլի 25-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 10110611 քրեական գործ, հատոր 3, էջ 78/: 15. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Մաշտոցի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Մ.Խաչատրյանը 2011 թվականի ապրիլի 27-ի որոշմամբ թիվ 10110611 քրեական գործն ընդունել է վարույթ: /քրեական գործ, հատոր 3, էջ 88/: 16. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ղ.Գևորգյանը 2011 թվականի հունիսի 09-ի որոշմամբ թիվ 10110611 քրեական գործն ընդունել է վարույթ: /քրեական գործ, հատոր 3, էջ 135-136/: 17. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ թիվ 10110611 և թիվ 46104111 քրեական գործերը միացվել են մեկ վարույթում և քրեական գործին շնորհվել է 46104111 համարը: /քրեական գործ հատոր 3, էջ 137-138/: 18. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Արարատի մարզի Արարատի քննչական բաժանմունքի քննիչ Ա.Ավետյանի 2011 թվականի ապրիլի 22-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 26105411 քրեական գործը: /քրեական գործ, հատոր 3, էջ 208/: 19. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ղ.Գևորգյանը 2011 թվականի հունիսի 27-ի որոշմամբ թիվ 26105411 քրեական գործն ընդունել է վարույթ: /քրեական գործ, հատոր 3, էջ 330-332/: 20. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ թիվ 26105411 և թիվ 4610411 քրեական գործերը միացվել է մեկ վարույթում և քրեական գործին շնորհվել է 46104111 համարը:/քրեական գործ, հատոր 3, էջ 333-335/: 21. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ղ.Գևորգյանի 2011 թվականի հունիսի 28-ի որոշմամբ Ռ.Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել, նոր մեղադրանք է առաջադրվել և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով ու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով: /քրեական գործ, հատոր 4, էջ 15-20/: 22. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ղ.Գևորգյանի 2011 թվականի սեպտեմբերի 29-ի որոշմամբ Ռ.Անանյանին 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով ու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել, նոր մեղադրանք է առաջադրվել և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով: /քրեական գործ, հատոր 5, էջ 96-100/: 23. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ղ.Գևորգյանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշմամբ Արա Խարազյանի նկատմամբ ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 2011 թվականի մայիսի 26-ին ընդունված <<Համաներում հայտարարելու մասին>> ակտի ուժով քրեական հետապնդում չի իրականացվել: /քրեական գործ, հատոր 5, էջ 119-121/: 24. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ղ.Գևորգյանը 2011 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշմամբ թիվ 46104111 քրեական գործից անջատվել է մեղադրյալ Ռուսլան Անանյանի կողմից գողությունների վերաբերյալ մասը և առանձնացվել` առանձին վարույթում: Անջատված մասին շնորհվել է թիվ 46104111/1 քրեական գործի համարը:/քրեական գործ, հատոր 5, էջ 123-126/: 25. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ղ.Գևորգյանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 25-ի որոշմամբ Դ.Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 6-րդ, 7-րդ և 11-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ, 7-րդ, և 11-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել, նոր մեղադրանք է առաջադրվել և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով: /քրեական գործ, հատոր 5, էջ 156-162/: 26. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Գ.Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 6-րդ, 7-րդ և 11-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ, 7-րդ, և 11-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել, նոր մեղադրանք է առաջադրվել և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով և 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: /քրեական գործ, հատոր 5, էջ 165-170/: 27. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ղ.Գևորգյանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 27-ի որոշմամբ թիվ 46104111 քրեական գործի վարույթը կասեցվել է մինչև մեղադրյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հայտնաբերելը: /քրեական գործ, հատոր 5, էջ 173-177/: 28. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Արագածոտնի մարզի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի 2012 թվականի մայիսի 26-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 29104212 քրեական գործը: /քրեական գործ, հատոր 6, էջ 1/: 29. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Արագածոտնի մարզի քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի 2012 թվականի հունիսի 11-ի որոշմամբ Դ.Անանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով: /քրեական գործ, հատոր 7, էջ 118-119/: 30. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Գ.Անանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով: /քրեական գործ, հատոր 7, էջ 120-121/: 31. ՀՀ Արագածոտնի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի հունիսի 11-ի որոշմամբ մեղադրյալ Դ.Անանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով: /քրեական գործ, հատոր 7, էջ 146-147/: 32. ՀՀ Արագածոտնի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի հունիսի 11-ի որոշմամբ մեղադրյալ Գ.Անանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով: /քրեական գործ, հատոր 7, էջ 143-144/: 33. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ավագ քննիչ Ռ.Ավագյանը 2012 թվականի հունիսի 26-ի որոշմամբ թիվ 291044212 քրեական գործն ընդունել է վարույթ: /քրեական գործ, հատոր 8, էջ 2/: 34. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ավագ քննիչ Ռ.Ավագյանը 2012 թվականի հունիսի 28-ի որոշմամբ թիվ 46104111 քրեական գործն ընդունել է վարույթ: /քրեական գործ, հատոր 8, էջ 3-4/: 35. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ վերսկսվել է թիվ 46104111 քրեական գործով կասեցված վարույթը: /քրեական գործ, հատոր 8, էջ 5-6/: 36. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ավագ քննիչ Ռ.Ավագյանի 2012 թվականի հունիսի 29-ի որոշմամբ թիվ 29104212 և 46104111 քրեական գործերը միացվել է մեկ վարույթում և նախաքննությունը շարունակվել` մեկ վարույթում թիվ 46104111 քրեական գործի համարով: /քրեական գործ, հատոր 8, էջ 10-11/: 37. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ավագ քննիչ Ռ.Ավագյանը 2012 թվականի հուլիսի 13-ի որոշմամբ թիվ 46104111 քրեական գործն ընդունել է վարույթ: /քրեական գործ, հատոր 8, էջ 56-57/: 38. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Դ.Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել, նոր մեղադրանք է առաջադրվել և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով: /քրեական գործ, հատոր 8, էջ 48-53/: 39. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Գ.Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով և 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել, նոր մեղադրանք է առաջադրվել և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով և 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: /քրեական գործ, հատոր 8, էջ 61-66/: 40. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Արագածոտնի մարզի քննչական բաժնի Թալինի քննչական խմբի քննիչ Վ.Մարտիրոսյանի 2012 թվականի մայիսի 20-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 54102112 քրեական գործը: /քրեական գործ, հատոր 9, էջ 1/: 41. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ավագ քննիչ Ռ.Ավագյանի 2012 թվականի հուլիսի 27-ի որոշմամբ թիվ 54102112 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:/ քրեական գործ, հատոր 9, էջ 119/: 42. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ թիվ 54102112 և թիվ 46104111 քրեական գործերը միացվել է մեկ վարույթում և նախաքննությունը շարունակվել` թիվ 46104111 քրեական գործի համարով: /քրեական գործ, հատոր 9, էջ 120-121/: 43. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Արագածոտնի մարզի քննչական բաժնի Թալինի քննչական խմբի ավագ քննիչ Ա.Պետրոսյանի 2012 թվականի մարտի 12-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 54101312 քրեական գործը: /քրեական գործ, հատոր 9, էջ 172/: 44. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ավագ քննիչ Ռ.Ավագյանը 2012 թվականի օգոստոսի 06-ի որոշմամբ թիվ 54101312 քրեական գործն ընդունել է վարույթ: /քրեական գործ, հատոր 9, էջ 311/: 45. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ թիվ 54101312 և թիվ 46104111 քրեական գործերը միացվել է մեկ վարույթում և նախաքննությունը շարունակվել` թիվ 46104111 քրեական գործի համարով: /քրեական գործ, հատոր 9, էջ 312-314/: 46. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ավագ քննիչ Ռ.Ավագյանի 2012 թվականի նոյեմբերի 09-ի որոշմամբ Կ.Մաիլյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին: /քրեական գործ, հատոր 11, էջ 40-41, 44/: 47. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ավագ քննիչ Ռ.Ավագյանի 2012 թվականի նոյեմբերի 14-ի որոշմամբ Դ.Անանյանի նկատմամբ ապօրինաբար հաշվառման համարանիշին տիրանալու դրվագով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: /քրեական գործ, հատոր 11, էջ 59/: 48. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչության ավագ քննիչ Ռ.Ավագյանի 2012 թվականի նոյեմբերի 15-ի որոշմամբ Գ.Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով և 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել, նոր մեղադրանք է առաջադրվել և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1, 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով և 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: /քրեական գործ, հատոր 11, էջ 61-67/: 49. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Դ.Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել, նոր մեղադրանք է առաջադրվել և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1, 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով: /քրեական գործ, հատոր 11, էջ 72-79/: 50. Արմավիրի մարզի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012 թվականի սեպտեմբերի 25-ի դատավճռով` ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և դատապարտվել է ազատազրկման 8/ութ/ տարի ժամկետով, գույքի բռնագրավմամբ, բայց ոչ ավելի հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասի չափից: Որոշվել է ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանից հօգուտ “Միկա Քորփորեյշն” ՓԲ ընկերության բռնագանձել 3.561.980 ՀՀ դրամ, որպես հանցագործությամբ տուժող կազմակերպությանը պատճառված նյութական վնասի հատուցում: Իրեղեն ապացույց ճանաչված և նախաքննական մարմնի կողմից ՀՀ ոստիկանության Նաիրիի բաժնի պատասխանատու պահպանության հանձնված` երեք հազար երկու հարյուր վաթսունվեց լիտր եվրոդիզել մակնշմամբ վառելանյութը, ինչպես նաև ինը հարյուր քառասունվեց լիտր դիզելային վառելանյութը, թվով 283 տարաներով, որպես հանցագործությամբ տուժող Վ. Միրզոյանին պատճառված նյութական վնասի հատուցում, հանձնվել է վերջինիս տնօրինման: Վճռվել է նաև ամբաստանյալ Ռուսլան Անանյանից հօգուտ տուժող Վահե Միրզոյանի բռնագանձել 360.000/երեք հարյուր վաթսուն հազար/ ՀՀ դրամ, որպես փաստաբանական ծախսերի հատուցում: Հայցապահանջը մնացած մասով, այն է`ավտոմեքենային պատճառված վնասի, բժշկական ծախսերի, բարոյական վնասի հատուցման և տոկոսների հաշվեգրման մասով, թողնվել է առանց քննության, իրավունք վերապահելով տուժող Վ. Միրզոյանին և տուժողի իրավահաջորդ Ա.Շահվերդյանին քաղաքացիական դատավարության կարգով, այդպիսիք հիմնավորող ապացույցների առկայությամբ, պատճառված նյութական վնասի փոխհատուցման պահանջով դիմել դատարան: 51. 2012 թվականի դեկտեմբերի 11-ին թիվ 46104111 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան, որը դատարանում ստացվել է նույն թվականի դեկտեմբերի 12-ին: /քրեական գործ, հատոր 12, էջ 1-2/: 52. Առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Ս.Վարդանյանի 2012 թվականի դեկտեմբերի 14-ի որոշմամբ թիվ 46104111 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նույն թվականի դեկտեմբերի 27-ին նշանակվել` դատաքննության: /քրեական գործ, հատոր 12 էջ 3, 30/: 53. Առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 30-ի դատավճռով Դավիթ Մհերի Անանյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով` ազատազրկում` ինը տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով` ազատազրկում` տասնչորս տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով` ազատազրկում` վեց տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկում երկու տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում` վեց ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով` ազատազրկում` հինգ տարի վեց ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` ազատազրկում` երկու տարի վեց ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով` ազատազրկում` երեք տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում մեկ տարի 6 վեց ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելով` Դավիթ Մհերի Անանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` քսան տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ Դավիթ Անանյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 2012թ. հուլիսի 13-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Գևորգ Մհերի Անանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, և 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքներում ճանաչվել է անպարտ և արդարացվել` վերագրված այդ հանցանքներին նրա մասնակցությունն ապացուցված չլինելու պատճառաբանությամբ։ Գևորգ Մհերի Անանյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով` ազատազրկում` վեց տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկում` երկու տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով` ազատազրկում` հինգ տարի վեց ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելով` Գևորգ Մհերի Անանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում ինը տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ Գևորգ Անանյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 2012 թվականի հուլիսի 13-ից: Նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության Նաիրիի բաժնին ի պահ հանձնված 283 տարաների, դրանցում առկա 946 (ինը հարյուր քառասունվեց) լիտր դիզելային վառելանյութի, 3.266 լիտր «եվրոդիզելի» տնօրինման հարցը համարվել է լուծված` այն Ռուսլան Մհերի Անանյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0200/01/11 քրեական գործով Արմավիր մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013թ. օգոստոսի 23-ի օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով տուժող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը վերադարձվելու հիմքով։ Իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչությունում պահվող 9մմ տրամաչափի մարտական երկու փամփուշտները թողնվել է պետական այդ մարմնի տնօրինությանը։ Իրեղեն ապացույց ճանաչված և սեփականատերերին ի պահ հանձնված «Վազ 21214» մակնիշի 14 ՍՕ 834 հաշվառման համարանիշի, «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 հաշվառման համարանիշի, «Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաները թողնվել է նրանցից յուրաքանչյուրի տնօրինությանը։ Իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ոստիկանության Աշտարակի բաժնի տուգանային հրապարակում պահվող «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 29 ԼՏ 649 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի սրահում գտնվող «GRZ-32D» հաշվառման մեկ համարանիշը, վառելիքի տարայի 1 կափարիչը, պոլիէթիլենային կանաչ տոպրակները, 5 սմ երկարության թափանցիկ ռետինե խողովակը, հագուստները, ինչպես նաև նույն ավտոմեքենային ամրակցված 08 ԼՍ 589 հաշվառման համարանիշները` ոչնչացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Քաղաքացիական հայցվորներ (տուժողներ) Սանամ Տոնականի Հարոյանի ներկայացրած չորս հարյուր հիսուն հազար ՀՀ դրամի, ինչպես նաև Հակոբ Առաքելի Գալեյանի ներկայացրած մեկ միլիոն երեք հարյուր հազար ՀՀ դրամի քաղ. հայցերն ամբողջությամբ բավարարվել է, այդ գումարները, որպես հանցագործությամբ անմիջականորեն նրանց պատճառված վնաս, բռնագանձվել է քաղաքացիական պատասխանող Դավիթ Մհերի Անանյանից։ Քաղաքացիական հայցվորներ Վահե Միրզոյանի և Անահիտ Շահվերդյանի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի կողմից ներկայացված միասնական հայցադիմումը բավարարվել է մասնակիորեն` 140.000 (հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամի չափով, այն որպես տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Վասիլի Շահվերդյանին հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնաս, համապարտության կարգով բռնագանձվել է քաղաքացիական պատասխանողներ Դավիթ և Գևորգ Մհերի Անանյաններից։ Հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված 1.375.840 ՀՀ դրամ գույքային վնասի վերաբերյալ մասով տուժող Վահե Միրզոյանի ներկայացրած քաղաքացիական հայցը մերժվել է` Ռուսլան Մհերի Անանյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0200/01/11 քրեական գործով օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով արդեն իսկ լուծվելու պատճառաբանությամբ։ Տուժող Վահե Միրզոյանի առողջության վերականգման և փաստաբանական ծառայության դիմաց վճարումների ուղղությամբ կատարված ծախսերի, բարոյական վնասի փոխհատուցման պահանջների վերաբերյալ մասով վերոնշյալ հայցը թողնվել է առանց քննության` նրան և տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանին պարզաբանելով այդ խնդրով քաղաքացիադատավարական կարգով դատարան դիմելու և փոխհատուցում ստանալու իրավունքը։ Տուժող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության ներկայացրած քաղաքացիական հայցը մերժվել է, Ռուսլան Մհերի Անանյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0200/01/11 քրեական գործով (քաղ. հայցի վերաբերյալ մասով) օրինական ուժի մեջ մտած 2013թ. օգոստոսի 23-ի դատավճռով արդեն իսկ լուծվելու պատճառաբանությամբ։ Որպես դատական ծախս` Դավիթ Մհերի Անանյանից և Գևորգ Մհերի Անանյանից հօգուտ պետական բյուջեի համապարտության կարգով բռնագանձվել է չորս հարյուր տասներկու հազար երկու հարյուր ՀՀ դրամ գումար։ Դավիթ և Գևորգ Մհերի Անանյաններին փաստացի պատկանող, ՀՀ ոստիկանության Ստեփանավանի բաժնի տուգանային հրապարակում գտնվող «ԲՄՎ X5» մակնիշի 26 ՏՕ 954 հաշվառման համարանիշի և «Վազ 21213» մակնիշի 11 ՕՕ 459 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաների, ինչպես նաև ՀՀ ոստիկանության Աշտարակի բաժնի տուգանային հրապարակում պահվող «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 29 ԼՏ 649 համարանիշի ավտոմեքենայի նկատմամբ կիրառվել է արգելանք` դրանք ուղղելով քաղաքացիական հայցերով ներկայացված վնասների և դատական ծախսերի փոխհատուցմանը։ Նույն դատավճռով Կոլյա Գեղամի Մաիլյանը ճանաչվել է անպարտ և արդարացվել` նրա արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմի բացակայությամբ պատճառաբանությամբ: /քրեական գործ, հատոր 15, էջ 41-85/: Վերջինիս մասով վերաքննիչ բողոք չի ներկայացվել: 54. Վերաքննիչ դատարանի 2013 թվականի նոյեմբերի 06-ի որոշմամբ ՀՀ գլխավոր դատախազության մարդու դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ Տ.Պողոսյանի, ամբաստանյալներ Գ.Անանյանի և Դ.Անանյանի պաշտպան Լ.Մնոյանի և տուժող Վ.Միրզոյանի ու տուժողի իրավահաջորդ Ա.Շահվեդյանի ներկացուցիչ Ա.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքններն ընդունվել է վարույթ, և քրեական գործը նշանակվել` դատական քննության վճռաբեկության կանոններով: 55. Վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխան չի ներկայացվել: Գործի փաստական հանգամանքները 56. Նախաքննական մարմնի կողմից Դավիթ Մհերի Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա այլ հանցանքը թաքցնելու նպատակով, շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարել է սպանություն, նույն նպատակով և եղանակով կատարել է երկու և ավելի անձանց սպանության փորձ, իր եղբայրներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ, առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ գողանալու նպատակով ստեղծել են կայուն, կազմակերպված խումբ, որից հետո ՀՀ տարբեր մարզերում գործող բենզալցակայաններից գաղտնի հափշտակել` գողացել են առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ, ինչպես նաև դիտավորությամբ վնասել` ուրիշի գույքը, ապօրինի կերպով ձեռք բերել, պահել և կրել է հրազեն հանդիսացող ատրճանակ և փամփուշտներ, ինչպես նաև կատարել է սուտ մատնության դրդչություն։ Այսպես,Դավիթ Անանյանը կազմակերպված խմբի անդամ հանդիսացող իր եղբայրներ` Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ 2011թ. մարտի 10-24-ն ընկած ժամանակահատվածում ապօրինի մուտք են գործել Էջմիածին-Երևան ավտոճանապարհից դեպի «Մուսալեռ» տպարան տանող խաչմերուկի վրա գտնվող Վահե Միրզոյանին պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից իրենց անձնական օգտագործման «Նիվա» մակնիշի 11 ՕՕ 459 հ/հ ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են 1.114.840 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 1.450 լիտր դիզելային վառելիք և 1.238 լիտր «պրեմիում» տեսակի բենզին։ 2011 թվականի ապրիլի 6-8-ն ընկած ժամանակահատվածում Դավիթ Անանյանն իր եղբայրներ, կազմակերպված խմբի անդամներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ ապօրինի մուտք են գործել Արարատի մարզի Սուրենավան գյուղի սկզբնամասում գործող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից Վանաձոր քաղաքի բնակիչ Արա Խարազյանին պատկանող, իրենց վստահված «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հ/հ ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 1.092.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 2.600 լիտր դիզելային վառելիք։ Այնուհետև, Դավիթ Անանյանն իր եղբայրներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ, 2011թ. ապրիլի 16-20-ն ընկած ժամանակահատվածում ապօրինի մուտք են գործել Երևան քաղաքի Աշտարակի խճուղի 14 հասցեում գտնվող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից նույն ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 1.600.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության 4.025 լիտր դիզելային վառելիք։ Բացի այդ, նրանք, կազմակերպված խմբի շրջանակներում շարունակելով իրենց հանցավոր գործունեությունը, 2011 թվականի ապրիլի 21-ի գիշերն ապօրինի մուտք են գործել Աշտարակի խճուղի 14 հասցեում գտնվող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից նույն ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 868.725 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 2.145 լիտր դիզելային վառելիք։ Այնուհետև, Դավիթ Անանյանն իր եղբայրներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ 2011թ. ապրիլի 26-ի լույս 27-ի գիշերը` ժամը 02.00-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք են գործել Վահե Միրզոյանին պատկանող վերը նշված բենզալցակայանի պահեստային մաս և գաղտնի հափշտակել` զգալի չափի` 261.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 300 լիտր բենզին և 300 լիտր դիզելային վառելիք, որոնք լցրել են տարաների մեջ և տեղադրել «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի նույն ավտոմեքենայում։ Այդ ժամանակ Վահե Միրզոյանն իր կողմից վարած «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 համարանիշի, Գագիկ Միրզոյանը «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 համարանիշի, իսկ Սարո Միրզոյանը «Սուբարո ֆորեստեռ» մակնիշի 20 ՕԼ 546 համարանիշի ավտոմեքենաներով, արագ ընթացքով մոտեցել են «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենային և ցանկացել ավտոմեքենաներով փակել դրա ճանապարհը, սակայն ավտոմեքենայի վարորդ Գևորգ Անանյանն իր եղբոր` Դավիթ Անանյանի հետ ավտոմեքենայով դիմել են փախուստի, իսկ Ռուսլան Անանյանը թաքնվել է բենզալցակայանի մոտ գտնվող բետոնե ցանկապատի հետևում: Ինչից հետո Վահե, Գագիկ և Սարո Միրզոյանները տևական ժամանակ ավտոմեքենաներով հետապնդել են Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին, որի ընթացքում, Երևան-Աշտարակ ավտոճանաարհին` «Ամիգո» խաղատան մոտ, ապօրինի կերպով կրած հրազեն հանդիսացող 9 մմ տրամաչափի «ԻԺ-70-01» մոդելի ջնջված համարներով սպորտային-վարժանքային ատրճանակով Դավիթ Անանյանը` Վահե և Գագիկ Միրզոյաններին սպանելու դիտավորությամբ, «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի աջակողմյան առջևի աջ դռան բաց պատուհանից, շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով, իրենց կատարած գողությունները թաքցնելու նպատակով չորս կրակոցներ է արձակել ավտոմեքենաներով ընթացող Վահե և Գագիկ Միրզոյանների ուղղությամբ, որի հետևանքով մեկ կրակոցով վնասել է Վահե Միրզոյանի ձախ թոքի ստորին բիլթը, ստոծանին, փայծաղը, ձախ երիկամը` նրա առողջությանը պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս, իսկ երկու կրակոցով վնասել է Գագիկ Միրզոյանի ձախ թոքը, ստոծանին, ձախ երիկամը և փայծաղը, առաջացնելով ներքին արյունահոսություն, նրա առողջությանը պատճառելով ծանր վնաս։ Վահե և Գագիկ Միրզոյանները դեպքից հետո տեղափոխվել են հիվանդանոց, որտեղ ստացած բուժօգնության արդյունքում փրկվել է Վահե Միրզոյանի կյանքը, իսկ Գագիկ Միրզոյանը 2011 թվականի ապրիլի 28-ին մահացել է հիվանդանոցում։ Ավտոմեքենաներով հետապնդվելու ժամանակ Դավիթ Անանյանը երթևեկության ընթացքում հրազենից արձակած կրակոցով, իսկ Գևորգ Անանյանը երթևեկության ընթացքում «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենային իր կողմից վարվող «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենայով հարվածելով` հանրավտանգ եղանակով վնասել են «Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենան՝ սեփականատեր Գագիկ Միրզոյանին պատճառելով 140.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ նյութական վնաս։ Այնուհետև, ժամը 6.30-7.00-ի սահմաններում Դավիթ Անանյանն Արա Խարազյանի հետ հանդիպել է Վանաձորից Ստեփանավան տանող ավտոճանապարհի սկզբնամասում, որտեղ Դավիթ Անանյանը Արա Խարազյանին դրդել է սուտ մատնության` ոստիկանության Վանաձորի բաժնում ներկայացնել վերը նշված «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենան փախցնելու վերաբերյալ կեղծ տեղեկատվություն։ Նույն օրը` ժամը 11.15-ին, Արա Խարազյանը ոստիկանության Վանաձորի բաժնում Դավիթ Անանյանի դրդմամբ կատարել է հանցագործության մասին սուտ մատնություն։ Այնուհետև Դավիթ Անանյանն ու Գևորգ Անանյանը, շարունակելով գործել կազմակերպված խմբի շրջանակներում, 2012 թվականի մայիսի 26-ին` ժամը 2-ի սահմաններում, ցանկապատն անցնելու միջոցով ապօրինի մուտք են գործել Արագածոտնի մարզի Ագարակ գյուղում գտնվող Արմեն Հարությունյանի տան բակ և ռետինե խողովակը բենզինի պահեստային տարայի մեջ անցկացնելու միջոցով փորձել են գողանալ խոշոր չափերի` 1.390.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ բենզին, սակայն նույն պահին Արմեն Հարությունյանն իր տան պատշգամբից նկատել և հետապնդել է նրանց: Նրանք դիմել են փախուստի` իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունը չկարողանալով հասցնել ավարտին։ Բացի այդ, Դավիթ Անանյանը 2012 թվականի մարտ ամսին Արագածոտնի մարզի Դավթաշեն համայնքում գործող, «Սանամ Հարոյան» Ա/Ձ-ին պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մասի դռան կախովի փականը կոտրելու միջոցով ապօրինի մուտք է գործել պահեստ և այնտեղ գտնվող երկաթյա տարայից գողացել` զգալի չափի` 450.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ մեկ տոննա դիզելային վառելիք։ Այնուհետև, Դավիթ Անանյանը 2012 թվականի մայիս ամսին Արագածոտնի մարզի Վերին Սասնաշեն գյուղի վարչական տարածքում գործով «Ճախրկանք» ՍՊ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մասի մուտքի դռան կախովի կողպեքը կոտրելու միջոցով ապօրինի մուտք է գործել պահեստարան և այնտեղից գաղտնի հափշտակել` խոշոր չափի` 1.300.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 2.5 տոննա բենզին։ Բացի այդ, Դավիթ Անանյանը ապօրինի կերպով ձեռք է բերել, պահել, 2011թ. ապրիլի 27-ին ապօրինի կրել է հրազեն հանդիսացող 9 մմ տրամաչափի «ԻԺ-70-01» մոդելի ջնջված համարներով սպորտային-վարժանքային ատրճանակը, որով նույն օրը Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհին Գագիկ և Վահե Միրզոյանների վրա արձակել է վերը նշված կրակոցները։ Նշված ատրճանակը 2012 թվականի հուլիսի 13-ին խուզարկությամբ հայտնաբերվել է Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղում գտնվող, Դավիթ Անանյանին պատկանող տանը։ Նախաքննական մարմնի կողմից ամբաստանյալ Գևորգ Մհերի Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա այլ հանցանքը թաքցնելու նպատակով, շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարել է սպանության օժանդակություն, նույն նպատակով և եղանակով երկու անձանց սպանության փորձի օժանդակություն, իր եղբայրներ Դավիթ և Ռուսլան Անանյանների հետ, առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ գողանալու նպատակով, ստեղծել են կայուն, կազմակերպված խումբ, որից հետո ՀՀ տարբեր մարզերում գործող բենզալցակայաններից գաղտնի հափշտակել, գողացել են առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ, ինչպես նաև, նա դիտավորությամբ վնասել է ուրիշի գույքը։ Այսպես, Գևորգ Անանյանը կազմակերպված խմբի անդամ հանդիսացող իր եղբայրներ` Ռուսլան և Դավիթ Անանյանների հետ 2011 թվականի մարտի 10-24-ն ընկած ժամանակահատվածում ապօրինի մուտք են գործել Էջմիածին-Երևան ավտոճանապարհից դեպի «Մուսալեռ» տպարան տանող խաչմերուկի վրա գտնվող Վահե Միրզոյանին պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից իրենց անձնական օգտագործման «Վազ 2121» մակնիշի 11 ՕՕ 459 հ/հ ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի 1.114.840 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 1.450 լիտր դիզելային վառելիք և 1.238 լիտր «պրեմիում» տեսակի բենզին։ Այնուհետև, 2011թ. ապրիլի 6-8-ն ընկած ժամանակահատվածում Գևորգ Անանյանն իր եղբայրներ Ռուսլան և Դավիթ Անանյանների հետ ապօրինի մուտք են գործել Արարատի մարզի Սուրենավան գյուղի սկզբնամասում գործող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից Վանաձոր քաղաքի բնակիչ Արա Խարազյանին պատկանող, իրենց վստահված «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հ/հ ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 1.092.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 2.600 լիտր դիզելային վառելիք։ Բացի այդ, Գևորգ Անանյանն իր եղբայրներ Ռուսլան և Դավիթ Անանյանների հետ 2011թ. ապրիլի 16-20-ն ընկած ժամանակահատվածում ապօրինի մուտք են գործել Երևանի Աշտարակի խճուղի 14 հասցեում գտնվող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հ/հ ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 1.600.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 4.025 լիտր դիզելային վառելիք։ Այնուհետև, Գևորգ Անանյանն իր եղբայրներ Ռուսլան և Դավիթ Անանյանների հետ, 2011թ. ապրիլի 21-ի գիշերն ապօրինի մուտք են գործել Աշտարակի խճուղի 14 հասցեում գտնվող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից նույն «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հ/հ ավտոմեքենայով գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 868.725 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 2.145 լիտր դիզելային վառելիք։ Այնուհետև, Գևորգ Անանյանն իր եղբայրներ Ռուսլան և Դավիթ Անանյանների հետ, բենզինի և դիզելային վառելիքի գողություն կատարելու նպատակով 2011թ ապրիլի 26-ի լույս 27-ի գիշերը` ժամը 02.00-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք են գործել Վահե Միրզոյանին պատկանող վերը նշված բենզալցակայանի պահեստային մաս և գաղտնի հափշտակել` խոշոր չափի` 261.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 300 լիտր բենզին և 300 լիտր դիզելային վառելիք, որոնք լցրել են տարաների մեջ և դրանք տեղադրել «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայում։ Այդ ժամանակ Վահե Միրզոյանն իր կողմից վարած «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 համարանիշի, Գագիկ Միրզոյանը «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 համարանիշի, իսկ Սարո Միրզոյանը «Սուբարո ֆորեստեռ» մակնիշի 20 ՕԼ 546 համարանիշի ավտոմեքենաներով, արագ ընթացքով մոտեցել են «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենային և ցանկացել` ավտոմեքենաներով փակել «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 համարանիշի ավտոմեքենայի ճանապարհը, սակայն ավտոմեքենայի վարորդ Գևորգ Անանյանն իր եղբոր` Դավիթ Անանյանի հետ ավտոմեքենայով դիմել են փախուստի, իսկ Ռուսլան Անանյանը թաքնվել է բենզալցակայանի մոտ գտնվող բետոնե ցանկապատի հետևում։ Դրանից հետո Վահե, Գագիկ և Սարո Միրզոյանները տևական ժամանակ ավտոմեքենաներով հետապնդել են Գևորգ և Դավիթ Անանյաններին, որի ընթացքում, Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհին` «Ամիգո» խաղատան մոտ, Գևորգ Անանյանը «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենան վարելիս, եղբոր` Դավիթ Անանյանի կողմից Վահե և Գագիկ Միրզոյաններին կյանքից զրկելու` սպանություն կատարելու համար ստեղծել է նպաստավոր պայմաններ, վերացրել է խոչընդոտները, որի ընթացքում Դավիթ Անանյանն իր կողմից ապօրինի կերպով ձեռք բերած և կրած ինքնաշեն հրազենից, «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի աջակողմյան առջևի աջ դռան բաց պատուհանից Վահե և Գագիկ Միրզոյաններին սպանելու դիտավորությամբ, չորս կրակոցներ է արձակել ավտոմեքենաներով ընթացող Վահե և Գագիկ Միրզոյանների ուղղությամբ, որի հետևանքով մեկ կրակոցով վնասել է Վահե Միրզոյանի ձախ թոքի ստորին բիլթը, ստոծանին, փայծաղը, ձախ երիկամը` նրա առողջությանը պատճառելով ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող, իսկ երկու կրակոցով վնասել է Գագիկ Միրզոյանի ձախ թոքը, ստոծանին, ձախ երիկամը և փայծաղը, առաջացնելով ներքին արնահոսություն, նրա առողջությանը պատճառելով ծանր վնասվածք։ Վահե և Գագիկ Միրզոյանները դեպքից հետո տեղափոխվել են հիվանդանոց, որտեղ ստացած բուժօգնության արդյունքում փրկվել է Վահե Միրզոյանի կյանքը, իսկ Գագիկ Միրզոյանը 2011թ. ապրիլի 28-ին հիվանդանոցում մահացել է։ Ավտոմեքենաներով հետապնդվելու ժամանակ Գևորգ Անանյանը երթևեկության ընթացքում «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենային իր կողմից վարվող «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենայով հարվածելով, իսկ Դավիթ Անանյանը երթևեկության ընթացքում հրազենից արձակած կրակոցով հանրավտանգ եղանակով վնասել են «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենան՝ սեփականատեր Գագիկ Միրզոյանին պատճառելով 140.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ նյութական վնաս։ Այնուհետև, հետախուզման մեջ գտնվելու ընթացքում, Գևորգ Անանյանն ու Դավիթ Անանյանը, շարունակելով գործել կազմակերպված խմբի շրջանակներում, 2012 թվականի մայիսի 26-ին` ժամը 2-ի սահմաններում, ցանկապատն անցնելու միջոցով ապօրինի մուտք են գործել Արագածոտնի մարզի Ագարակ գյուղում գտնվող բենզալցակայանին կից Արմեն Հարությունյանի տան բակ և ռետինե խողովակը բենզինի պահեստային տարայի մեջ անցկացնելու միջոցով փորձել են գողանալ խոշոր չափերի` 1.390.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ բենզին, սակայն նույն պահին Արմեն Հարությունյանն իր տան պատշգամբից նկատել և հետապնդել է նրանց, իսկ նրանք դիմել են փախուստի` իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունը չկարողանալով հասցնել ավարտին»։ 57. Առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել. Դավիթ Անանյանը, առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութեր գողանալու նպատակով նախապես միավորվելով իր եղբայրներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ, ստեղծել են կազմակերպված կայուն խումբ, որից հետո խմբի կազմում կամ Դավիթ Անանյանն առանձին մուտք գործելով շինություններ` ՀՀ տարբեր մարզերում գործող բենզալցակայաններ (մեկ դրվագով նաև բնակարան)` գաղտնի հափշտակել են առանձնապես խոշոր և խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ, կատարել նաև գողության փորձ, իրացրել գողոնի մեծ մասը, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում. Դավիթ Անանյանը կազմակերպված խմբի անդամներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ 2011 թվականի մարտի 10-24-ն ընկած ժամանակահատվածում ապօրինաբար մուտք են գործել Էջմիածին-Երևան ավտոճանապարհից դեպի «Մուսալեռ» տպարան տանող խաչմերուկի վրա գործող, տուժող Վահե Միրզոյանին պատկանող շինություն` բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից գաղտնի հափշտակել` 1.114.840 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 1.450 լ դիզելային վառելիք և 1.238 լ «պրեմիում» տեսակի բենզին, այն համապատասախան տարաներով տեղափոխել և տեղադրել են իրենց անձնական օգտագործման «Վազ 21213» մակնիշի 11 ՕՕ 459 համարանիշի ավտոմեքենան և հեռացել։ 2011 թվականի ապրիլի 6-8-ն ընկած ժամանակահատվածում Դավիթ Անանյանը կազմակերպված խմբի անդամներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ ապօրինաբար մուտք են գործել Արարատի մարզի Սուրենավան գյուղի սկզբնամասում գործող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող շինություն` բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 1.092.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 2.600 լ դիզելային վառելիք, որը համապատասխան տարաներով տեղադրելով Վանաձոր քաղաքի բնակիչ Արա Խարազյանին պատկանող, ժամանակավորապես իրենց վստահված «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան` դիմել են փախուստի։ 2011 թվականի ապրիլի 16-20-ն ընկած ժամանակահատվածում Դավիթ Անանյանը կազմակերպված խմբի անդամներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ ապօրինաբար մուտք են գործել Երևանի Աշտարակի խճուղի 14 հասցեում գործող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող շինություն` բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 1.600.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 4.025 լիտր դիզելային վառելիք, որը համապատասխան տարաներով տեղափոխելով և տեղադրելով «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան` դիմել են փախուստի։ Կազմակերպված խմբի շրջանակներում շարունակելով իրենց հանցավոր գործունեությունը` 2011թ. ապրիլի 21-ի գիշերը խմբի նույն կազմով ապօրինաբար մուտք են գործել Աշտարակի խճուղի 14 հասցեում գտնվող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերությանը պատկանող շինություն` բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից գաղտնի հափշտակել են խոշոր չափի` 868.725 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 2.145 լիտր դիզելային վառելիք, որը համապատասխան տարաներով տեղափոխելով և տեղադրելով «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան` դիմել են փախուստի։ 2011 թվականի ապրիլի լույս 27-ի գիշերը` ժամը 2.00-ի սահմաններում, Դավիթ, Ռուսլան և Գևորգ Անանյանները գողություն կատարելու նպատակով վերստին ապօրինաբար մուտք են գործել տուժող Վահե Միրզոյանին պատկանող շինություն` բենզալցակայանի պահեստային մաս, որտեղից զգալի չափի` 261.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 300 լ բենզին և 300 լ դիզելային վառելիքը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ դրանք լցրել են համապատասխան տարաների մեջ, տեղափոխել և տեղադրել են Ռուսլան Անանյանի մոտեցրած «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի մեջ։ Նախորդ երկու գողություններից հետո տեղադրված ահազանգման համակարգի ազդանշանով վերոնշյալ բենզալցակայանին մոտեցած և գողության ընթացքին հետևող Վահե Միրզոյանը «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 համարանիշի ավտոմեքենայով, վերջինիս կանչով նույն վայր մոտեցած նրա եղբայրներ Գագիկ և Սարո Միրզոյանները, համապատասխանաբար` «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 համարանիշի և «Սուբարո ֆորեստեռ» մակնիշի 20 ՕԼ 546 համարանիշի ավտոմեքենաներով, արագընթաց մոտեցել են «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենային` փորձելով փակել փախուստի հնարավոր ճանապարհը և բռնել գողություն կատարող անձանց։ «Ֆորդ տրանզիտը» վարող Գևորգ Անանյանին և Դավիթ Անանյանին մի կերպ հաջողվել է մեքենայով խուսանավել շրջափակումից և դիմել փախուստի, իսկ Ռուսլան Անանյանը թաքնվել է բենզալցակայանի մոտ գտնվող բետոնե ցանկապատի հետևում։ Սարո, Գագիկ և Վահե Միրզոյանները տևական ժամանակ ավտոմեքենաներով հետապնդել են Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին` փորձելով Երևանում, ինչպես նաև դեպի Աշտարակ տանող ճանապարհահատվածում իրենց վարած ավտոմեքենաներով շրջափակման մեջ գցել «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենան և կանգնեցնել այն, սեփական ուժերով բռնել գողերին և վերադարձնել իրենց գույքը։ Արդեն Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհի սկզբնամասում Գագիկ Միրզոյանին հաջողվել է առաջ անցնել «Ֆորդ տրանզիտից», որին հաջորդել է նույն արագությամբ ընթացող Սարո Միրզոյանի վարած «Սուբարո» մակնիշի ավտոմեքենան։ «Ամիգո» խաղատան մոտ, Դավիթ Անանյանը կատարած գողությունը թաքցնելու, նրանց հետապնդողների կողմից չբռնվելու և չբացահայտվելու նպատակով ապօրինաբար կրած 9 մմ տրամաչափի «ԻԺ-70-01» մոդելի ջնջված համարներով սպորտային-վարժանքային, սակայն հրազեն հանդիսացող ատրճանակով հետապնդող տուժողներին սպանելու ուղղակի դիտավորությամբ «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի աջակողմյան առջևի աջ դռան իջեցված պատուհանից` նախ մեկ կրակոց է արձակել գողերի հետապնդմանը միացած, «Վազ 2107» մակնիշի 12 ՕՍ 334 համարանիշի ավտոմեքենայով «Ֆորդից» մոտ 1.5 մետր միջկողային տարածության վրա երթևեկող, իրենց մեքենային գրեթե հավասարված Վահե Միրզոյանի ուղղությամբ, որի հետևանքով արձակված գնդակը «Վազ 2107» մակնիշի ավտոմեքենայի առջև ձախ դռան բաց պատուհանով սլացել և ձախ թոքի ստորին բլթի, ստոծանու, փայծաղի, ձախ երիկամի հրազենային` վնասվածքներ է պատճառել նրան` առաջացնելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս։ Հրազենային վնասվածք ստանալու պատճառով Վ.Միրզոյանը հետապնդումն անմիջապես դադարեցրել է, կանգնեցրել` ավտոմեքենան և հետ մնացել «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենայից, որի հետևանքով Դավիթ Անանյանը, իր կամքից անկախ հանգամանքներով, զրկվել է նրան սպանելու հանցավոր դիտավորությունը մինչև վերջ հասցնելու հնարավորությունից։ Դրանից քիչ անց` արագությունը գցել և գրեթե նույն միջկողային հեռավորությամբ վերադասավորվել է մինչ այդ «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենայի առջևով «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՍՕ 698 համարանիշի ձախակողմյան ղեկավարման ավտոմեքենայով ընթացող տուժող Գագիկ Միրզոյանը։ Կատարած գողությանն իրենց մասնակցությունը թաքցնելու, հետապնդողների կողմից չբռնվելու և չբացահայտվելու շարժառիթով հետապնդողներին սպանելու միասնական դիտավորությամբ Դավիթ Անանյանը Վ.Միրզոյանին ուղղված նպատակային առաջին կրակոցից գրեթե անմիջապես անց ևս երեք կրակոցներ է արձակել Գագիկ Միրզոյանի ուղղությամբ, որի հետևանքով արձակված գնդակները կոտրել-փշրել են «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի առջևի ձախ դռան ապակին, դիպել Գ.Միրզոյանին` պատճառելով կյանքի հետ անհամատեղելի երկու մուտքային հրազենային ծանր վնասվածքներ և վնասելով Գագիկ Միրզոյանի ձախ թոքը, ստոծանին, ձախ երիկամը և փայծաղը, առաջացրել` մահվան հանգեցրած ներքին արյունահոսություն։ «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի առջևի ձախ դռան վրա Դավիթ Անանյանի կատարած մյուս կրակոցի, ինչպես նաև Գ.Անանյանի կողմից «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի մեքենան վարելու գործողությունների հետևանքով հանրավտանգ եղանակով, դիտավորությամբ Գագիկ Միրզոյանին պատճառվել է նաև զգալի չափի` ընդհանուր 140.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։ Ստացած հրազենային վնասվածքներից հետո Գագիկ Միրզոյանը նրա եղբայր Սարո Միրզոյանը հետապնդումը դադարեցրել են, որի հետևանքով Դավիթ և Գևորգ Անանյանների հաջողվել է «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայով դիմել փախուստի և ի վերջո ստանալ գողացված վառելիքը տնօրինելու հնարավորություն։ Ստացած հրազենային վնասվածքներից առաջացած արյունահոսությունից Գագիկ Միրզոյանը 2011 թվականի ապրիլի 28-ին` ժամը 12-ին, հիվանդանոցում մահացել է, իսկ հետապնդող Վահե Միրզոյանին ևս սպանելու Դավիթ Անանյանի միասնական հանցավոր դիտավորությունը նրա կամքից անկախ հանգամանքներով` Վ.Միրզոյանի կողմից հրազենային վնասվածք ստանալու հետևանքով վարած մեքենան կանգնեցնելու և «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի հետապնդումը դադարեցնելու, նրան այդ կապակցությամբ ցուցաբերված պատշաճ բժշկական օգնության պատճառով մինչև վերջ չի հասցվել, հաջողվել է փրկել նրա կյանքը։ Գիտակցելով վերոնշյալ դեպքի օրը «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենային ամրակցված 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշով արագորեն բացահայտվելու անխուսափելիությունը` գողությանն Անանյան եղբայրների, իսկ Միրզոյանների կյանքի նկատմամբ կատարած ոտնձգությանն իր մասնակցությունը թաքցնելու դիտավորությամբ, նախապես ազատվելով վերոնշյալ ավտոմեքենայից, նույն օրը` ժամը 6.30-7.00-ի սահմաններում, Դավիթ Անանյանը Վանաձորից դեպի Ստեփանավան տանող ավտոճանապարհի սկզբնամասում հանդիպել է «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի սեփականատեր, իր բարեկամ Արա Խարազյանին, որից այդ ավտոմեքենան վերցրել էր իրեր տեղափոխելու պատրվակով, վերջինիս համոզել և դրդել է սուտ մատնության: Որի հետևանքով մոտ չորս ժամ անց` նույն օրվա ժամը 11.15-ին, Ա.Խարազյանը ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Վանաձորի բաժին և գիտակցելով իր տրամադրած տեղեկատվության ակնհայտ կեղծ լինելը` հանցագործության մասին հաղորդում է տվել առ այն, թե իբր անհայտ անձը 2011 թվականի ապրիլի 26-ին` ժամը 23.30-ից մինչև լույս 27-ի գիշերը` ժամը 7.00-ն ընկած ժամանակահատվածում Վանաձոր քաղաքից փախցրել է «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 24 ՕՍ 092 հաշվառման համարանիշի իր ավտոմեքենան։ Սկսած 2011 թվականի ապրիլի 30-ից` հետախուզման մեջ գտնվելու պայմաններում Դավիթ Անանյանը 2012թ. մարտին միայնակ Արագածոտնի մարզի Դավթաշեն համայնքում գործող, «Սանամ Հարոյան» Ա/Ձ-ին պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մասի դռան կախովի փականը կոտրելու միջոցով ապօրինաբար մուտք է գործել այդ շինություն` պահեստ, որտեղ գտնվող երկաթյա տարայից գողացել է զգալի չափի` 450.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ մեկ տոննա դիզելային վառելիք։ Կազմակերպված խմբի մյուս անդամ Ռուսլան Անանյանին կալանավորելու պայմաններում Դավիթ Անանյանն ու Գևորգ Անանյանը, երկուսով, վերսկսել են խմբի կազմում վառելանյութի գաղտնի հափշտակությանը միտված իրենց հանցավոր գործունեությունը: Մասնավորապես` 2012 թվականի մայիսի 26-ին` ժամը 2-ի սահմաններում, դեռևս 2012թ. փետրվարին մտացածին անձի` Վարդան Այվազյանի անունով քաղ. Սամվել Մարտիրոսյանից ձեռք բերած նոր փոխադրամիջոցով` «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 29 ԼՏ 649 համարանիշի ավտոմեքենայով, ժամանել են Արագածոտնի մարզի Ագարակ գյուղում գործող, տուժող Արմեն Հարությունյանին պատկանող բենզալցակայանին կից տարածք, ցանկապատն անցնելու միջոցով ապօրինաբար մուտք են գործել նույն բենզալցակայանին կից բնակարան` տուժողի տան բակ, ռետինե խողովակը բենզինի պահեստային տարայի մեջ անցկացնելու միջոցով փորձել են գողանալ խոշոր չափերի` 1.390.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ բենզին, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով` Արմեն Հարությունյանի կողմից նկատվելու և հետապնդվելու պատճառով, գողությունն ավարտին չեն հասցրել, գողության գործիքները, ինչպես նաև «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 29 ԼՏ 649 համարանիշի ավտոմեքենան թողնելով դեպքի վայրում և դրա մոտակայքում` ոտքով դիմել են փախուստի։ Վերջիներիս Երևան քաղաքում վարձակալած նրանց բնակարան է տեղափոխել Գևորգ Անանյանի հեռախոսազանգով Արագածոտնի մարզի վարչական տարածքում գտնվող ճանապարհի համապատասխան վայր իր «Վազ 2121» մակնիշի 15 ՏՏ 894 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ժամանած Կոլյա Գեղամի Մաիլյանը։ 2012 թվականի մայիսին Դավիթ Անանյանը Արագածոտնի մարզի Վերին Սասնաշեն գյուղի վարչական տարածքում գործող «Ճախրկանք» ՍՊ ընկերությանը պատկանող բենզալցակայանի պահեստային մասի մուտքի դռան կախովի կողպեքը կոտրելու միջոցով ապօրինաբար մուտք է գործել շինություն` պահեստարան, որտեղից գաղտնի հափշտակել է խոշոր չափի` 1.300.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 2.5 տ բենզին։ Բացի այդ, Դավիթ Անանյանը ապօրինաբար ձեռք է բերել, պահել և 2011թ. ապրիլի 27-ին նաև կրել է հրազեն հանդիսացող 9 մմ տրամաչափի «ԻԺ-70-01» մոդելի ջնջված համարներով սպորտային-վարժանքային ատրճանակը, որը 2012 թվականի հուլիսի 13-ին հայտնաբերվել է Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղում գտնվող նրա տանը կատարված խուզարկության արդյունքներով։ Այսպիսով` Դավիթ Անանյանը կատարել է հանցավոր արարքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Գևորգ Անանյանը` հանցավոր արարքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, իսկ նույն մեղադրանքի հետ առնչվող մեկ այլ գործով դատապարտյալ Ռուսլան Անանյանը` հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով (Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռով) /քրեական գործ, հատոր 15, էջ 41-85/: Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում. 58. ՀՀ գլխավոր դատախազության մարդու դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ Տ.Պողոսյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով քրեական գործի նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները` հայտնել է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ Դավիթ Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղավոր ճանաչելու մասով անհիմն է և չպատճառաբանված: Կայացվել է նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի էական խախտումներով: Դատարանը հղում կատարելով Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 քրեական գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի, Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 քրեական գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 12-ի, ինչպես նաև Ա.Բաբայանի և Ս.Թումանյանի վերաբերյալ թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 քրեական գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի որոշումներով ձևավորված նախադեպերի վրա իրավացիորեն գտել է, որ սպանության օժանդակության վերաբերյալ մասով ամբաստանյալ Գ.Անանյանին առաջադրված մեղադրանքն ապացուցված չէ, սպառվել են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու հնարավորությունները: Դատարանը գնահատելով սպանություն կատարած Դ.Անանյանին օժանդակելու վերաբերյալ ամբաստանյալ Գ.Անանյանի պատճառաբանությունները, գտել է, որ դրանք ապացույցների բավարար համակցությամբ չեն հերքվել, այդ մեղադրանքով նրա մեղավորությունը դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների բավարար համակցությամբ չի հաստատվել /ապացուցվել/ հետևաբար` պետք է մեկնաբանվի հօգուտ նրա: Դատարանում հետազոտված ապացույցներով հիմնավորված չէ նաև Գ.Անանյանի կողմից տուժող Գ.Միրզոյանին պատկանող <<Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ>> մակնիշի ավտոմեքենան ուղղակի կամ անուղղակի դիտավորությամբ հանրավտանգ եղանակով վնասելու հանցակազմը /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետ/: Նշված հանցագործությունը կատարելու դեպքում անձը պետք է գիտակցի, որ իր գործողություններով ուրիշի գույքին վնաս է պատճառում: Մինչդեռ, նշված հանգամանքի վերաբերյալ Գ.Անանյանի ցուցմունքներն այն մասին, որ <<Մեքենաներից մեկը ձախ կողմով խփելով <<Ֆորդի>> պաշտպանիչ վահանին անցել է առաջ>> ապացույցների բավարար համակցությամբ չեն հերքվել, այդ մեղադրանքով նրա մեղավորությունը դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների բավարար համակցությամբ չի հաստատվել /ապացուցվել/: Քրեական գործով հաստատված հանգամանքների համաձայն ամբաստանյալ Գ.Անանյանը ավտոմեքենան վարել է դեռևս բենզալցակայանից, ընդ որում` տուժողների հետապնդումից ու բռնվելուց խուսափելու նպատակով և ոչ թե տուժողներին հետապնդելու և նրանց կյանքից զրկելուն օժանդակելու նպատակով: Նման պայմաններում Գ.Անանյանի դիտավորությունն ուղղակի կամ անուղղակի չէր կարող ուղղված լինել տուժող Գ.Միրզոյանի ավտոմեքենային հանրավտանգ եղանակով գույքային վնաս պատճառելուն: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցակազմը բացակայում է նաև ամբաստանյալ Դ.Անանյանի գործողություններում, քանի որ նա Գ.Միրզոյանին գույքային վնաս պատճառելու դիտավորություն չի ունեցել: Նրա գործողությունները ուղղված են եղել Գ.Միրզոյանին սպանելուն, այլ ոչ թե վերջինս գույքային վնաս պատճառելուն: Բացի այդ, դատարանը հաստատված է համարել, որ Դ.Անանյանը 4 կրակոցներով`գողությանն իր և եղբայրների մասնակցությունը թաքցնելու նպատակով կատարել է երկու անձանց սպանության փորձ, իր կամքից անկախ հանգամանքներում նույն շարժառիթով սպանել է միայն տուժող Գ.Միրզոյանին և համապատասխանաբար Դ.Անանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով: Դատարանը փաստել է, որ Դ.Անանյանի արարքը չի կարող որակվել որպես երկու անձանց սպանություն, քանի որ թեև վերջինս գործել է այլ հանցանքը թաքցնելու միասնական շարժառիթով և երկու անձանց սպանելու ուղղակի դիտավորությամբ, սակայն նրա հանցավոր գործողությունների հետևանքով մահացել է միայն տուժող Գ.Միրզոյանը, իսկ Վ.Միրզոյանը նրա կամքից անկախ հանգամանքներով մնացել է ողջ: Դատարանը գտել է, որ ամբաստանյալ Դ.Անանյանի արարքը պետք է որակվի որպես այլ հանցանքը թաքցնելու նպատակով երկու անձանց սպանության փորձ և տուժող Գ.Միրզոյանի սպանություն: Դ.Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղավոր ճանաչելիս դատարանը սխալ է կիրառել քրեական օրենքը` կիրառել է հոդվածի այն մասը, որը ենթակա չէր կիրառման: Հղում կատարելով Վճռաբեկ դատարանի Արարատ Վազգենի Բաղդասարյանի վերաբերյալ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0168/01/10 որոշման, Վճռաբեկ դատարանի Վլադիկ Խաչատրյանի վերաբերյալ 2012 թվականի հունիսի 08-ի թիվ ԿԴ1/0025/01/11 որոշման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի դրույթների վրա դատախազը գտել է, որ արարքը նշված հոդվածով կարող է որակվել միայն այն դեպքում, եթե հանցավորի միասնական դիտավորությունն ընդգրկում է հենց երկու և ավելի անձանց կյանքից զրկելու հանգամանքը: Խոսքը տվյալ դեպքում ոչ թե առանձին վերցված երկու կամ մի քանի սպանության հանցակազմերի մեխանիկական միացության, այլ առանձին ինքնուրույն, միասնական հանցակազմի մասին է: Սույն գործով դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքներից հետևում է, որ ամբաստանյալ Դ.Անանյանի գործողություններում բացակայում է երկու և ավելի անձանց սպանելու միասնական դիտավորությունը: Գողության փորձի դեպքի վայրում հայտնաբերվելիս Դ.Անանյանի կողմից որևէ գործողություն, այդ թվում կրակոցներ չեն արձակվել իրենց հայտնաբերող անձանց և նրանց մեքենաների ուղղությամբ: Ռ.Անանյանին թողել են դեպքի վայրում և երկու եղբայր դիմել են փախուստի: Տուժողների կողմից երկարատև հետապնդման ընթացքում Դ.Անանյանի կողմից սպանություններ կատարելուն ուղղված որևէ գործողություն չի կատարվել, այլ հակառակը ինչպես Դ.Անանյանի, այնպես էլ Գ.Անանյանի գործողություններն ուղղված են եղել փախուստ կատարելուն` հետապնդումից ազատվելուն: Ամբաստանյալ Դ.Անանյանի համար կրակոցներ կատարելու նպաստավոր պայմաններն ստեղծվել են առջևից և ետևից շրջափակված լինելու պարագայում աջ կողմից նախ` Վ.Միրզոյանի վարած ավտոմեքենան մոտենալու, այնուհետև` Գ.Միրզոյանի կողմից արագությունը գցելու և հետապնդումը դադարեցված Վ.Միրզոյանի ավտոմեքենայի դիրքն ընդունելու պարագայում, տուժողների չկանխատեսած և չգիտակցված գործողությունների հետևանքով: Որևէ փաստական հանգամանք ձեռք չի բերվել առ այն, որ Դ.Անանյանը կրակելով Վ.Միրզոյանի վրա, այդ պահին դիտավորություն է ունեցել սպանելու Գ.Միրզոյանին: Վերոշարադրյալից հետևում է, որ ամբաստանյալ Դ.Անանյանի գործողություններում բացակայում է երկու և ավելի անձանց սպանելու միասնական դիտավորությունը: Նշված դիտավորությունը վերջինիս մոտ ծագել է առանձին մեկը մյուսից: Առաջին ատյանի դատարանը դատավճռով Դ.Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և Գ.Անանյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղավոր ճանաչելով` սխալ է կիրառել քրեական օրենքը, որը ենթակա չէր կիրառման, թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի էական խախտումներ: Դ.Անանյանին անհրաժեշտ է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով ճանաչել անպարտ և արդարացնել` հանցակազմի բացակայության հիմքով: Գ.Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով անհրաժեշտ է ճանաչել անպարտ և արդարացնել` հանցակազմի բացակայության հիմքով: Դիմողը խնդրել է մասնակիորեն բեկանել և փոփոխել Առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 30-ի դատավճիռը: Դավիթ Մհերի Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով ճանաչել անպարտ և արդարացնել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: Գևորգ Մհերի Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով ճանաչել անպարտ և արդարացնել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կարգով Դավիթ Անանյանի և Գևորգ Անանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժները թողնել անփոփոխ: 59. Տուժող Վ.Միրզոյանի և տուժողի իրավահաջորդ Ա.Շահվեդյանի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով քրեական գործի նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները` հայտնել է, որ դատարանը հաստատված է համարել, որ Դավիթ Անանյանն առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ գողանալու նպատակով միավորվել և իր եղբայրներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ ստեղծել են կազմակերպված կայուն խումբ, խմբի կազմում կամ միայնակ շինություն (1 դրվագով՝ նաև բնակարան) մուտք գործելու եղանակով Հայաստանի Հանրապետության տարբեր մարզերում գործող բենզալցակայաններից գաղտնի հափշտակել են խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ, կատարել գողության փորձ, ապօրինաբար ձեռք բերված և կրած հրազենով կատարած 4 կրակոցներով՝ գողությանն իր և եղբայրների մասնակցությունը թաքցնելու նպատակով կատարել է երկու անձանց սպանության փորձ, իր կամքից անկախ հանգամանքներում նույն շարժառիթով սպանել է միայն տուժող Գագիկ Միրզոյանին, դիտավորությամբ հանրավտանգ եղանակով վնասել է ուրիշի գույքը, ապօրինաբար պահել է հրազեն, ինչպես նաև կատարել է սուտ մատնության դրդչություն: Ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի մասով դատարանը հաստատված է համարել, որ նրա արարքում բացակայում է սպանության՝ շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարելու որակյալ հատկանիշը, քանի որ ամբաստանյալներին ավտոմեքենաներով հետապնդող տուժողներ Գագիկ և Վահե Միրզոյանները կրակոցներին նախորդող պահին վարած ավտոմեքենաների սրահում եղել են միայնակ, հետապնդման ժամանակ և պայմաններում (ժամը, մթությունը և անձրևային եղանակը) այլ անձանց՝ վարորդների, հետիոտների և այլոց կյանքի համար ևս վտանգ չի առաջացրել (դատաքննության արդյունքում նման որևէ տվյալ ձեռք չի բերվել)։ Դատարանը սխալ է մեկնաբանել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետը, ինչը տվյալ մասով հանգեցրել է սխալ դատական ակտի կայացման։ Շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարված սպանությունն առկա է այն դեպքերում, երբ իրականացնելով որոշակի անձի սպանելու իր դիտավորությունը, հանցավորը գիտակցաբար գործադրել է մահ պատճառելու այնպիսի եղանակ, որն իր համար ակնհայտորեն վտանգավոր է եղել ոչ միայն տուժողի, այլև այլ անձանց կյանքի համար։ Նշված հանցագործության սուբյեկտիվ կողմը կարող է արտահայտվել ինչպես ուղղակի, այնպես էլ անուղղակի դիտավորությամբ, այսինքն՝ հանցավորը պետք է գիտակցի, որ սպանության իր ընտրած եղանակը վտանգավոր է ոչ միայն մեկ անձի կյանքի համար։ Դատարանը որպես իր հետևությունների ելակետ է ընդունել դեպքից հետո միայն` այն, որ Գագիկ և Վահե Միրզոյանները դեպքի պահին իրենց ավտոմեքենաներում եղել են միայնակ։ Մինչդեռ, դատարանը պարտավոր էր հիմք ընդունել դեպքի պահին հանցավորի դիտավորությունը, բոլոր մնացած այն հանգամանքները, որոնք այդ պահին նրա մոտ բացառել են հստակ պատկերացումն այն մասին, թե ավտոմեքենաներից յուրաքանչյուրում քանի անձ է իրականում գտնվել։ Ժամի, մթության, անձրևային եղանակի և ավտոմեքենաներն արագ ընթացքի մեջ գտնվելու պարագաները չպետք է թույլ տային Դավիթ Անանյանին վստահ լինել, որ իր արձակած կրակոցները բացի տուժողներից` այլ անձանց կյանքի համար վտանգ չեն ներկայացնելու: Նրա համար միևնույն է եղել, թե քանի մարդ կզոհվի, որպիսի պնդումը, հաստատված է նրանով, որ Վահե Միրզոյանի վրա՝ կրակ արձակելուց հետո` նա կրակել և սպանել է Գագիկ Միրզոյանին։ Ատրճանակն ինքնին շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով սպանություն կատարելու միջոց է: Դավիթ Անանյանի կողմից Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցագործություն կատարելու մասով դատարանը նրան չի արդարացրել: Այն դեպքում, երբ խոսքը գնում է առանձին հանցագործության մասին: Դատավճիռն այս մասով ենթակա է պատճառաբանման և հաշվի առնելով, քննարկվող հանցագործության առկայության փաստը, Դավիթ Անանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակվի նաև այս կապակցությամբ։ Դատարանը հաստատված չի համարել Գևորգ Անանյանին Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, առաջադրված մեղադրանքը: Ըստ դատարանի ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի համար կրակելու նպաստավոր պայմանները ստեղծել է ոչ թե Գևորգ Անանյանը, այլ այդ իրավիճակը ստեղծվել է նրանց հետապնդող ավտոմեքենաներով շրջափակված լինելու, իսկ այնուհետև՝ Գագիկ Միրզոյանի կողմից իր վարած ավտոմեքենայի արագությունը գցելու և մինչ այդ նրա արձակած կրակոցի հետևանքով հետապնդումը դադարեցրած Վահե Միզոյանի ավտոմեքենայի դիրքն ընդունելու պարագայում։ Դատարանը անվանել է «տուժողների չկանխատեսված և չգիտակցված գործողությունների հետևանք, որը չի կարող մեղսագրվել Գևորգ Անանյանին»։ Դատարանի նշված հետևությունները հակասում են գործի փաստական հանգամանքներին, քանի որ, երբ տուժող Վահե Միրզոյանը վիրավորվել և այդ պատճառով դադարեցրել է հետապնդումը, իսկ Գագիկ Միրզոյանը աջ է ընդունել, Գևորգ Անանյանի վարած ավտոմեքենան հավասարվել է նրան և վազանց կատարելու փորձ ձեռնարկելու փոխարեն այնքան ժամանակ է պահել այդ դիրքը, մինչև Դավիթ Անանյանը կրակ արձակի Գագիկ Միրզոյանի ուղղությամբ։ Այս հանգամանքը, ի թիվս այլնի, հաստատված է գործով վկա Սարո Միրզոյանի ցուցմունքներով, ով այդ ժամանակ իր ավտոմեքենան վարելիս է եղել «Ֆորդ Տրանզիտ»–ի հետևից և սկզբից մինչև վերջ ականատես է եղել այդ ամենին: Հասկանալով, որ հետապնդումը շարունակելու դեպքում իր վրա ևս կկրակեն, նա դադարեցրել է հետապնդումը։ Դավիթ Անանյանը կրակելու երկու դեպքերում էլ նստած է եղել Գևորգ Անանյանի կողքին, որը բացառել է նրա կողմից կրակոցները չտեսնելու վարկածը։ Վահե Միրզոյանի վրա կրակելու և նրան վիրավորելու պահից մինչև Գագիկ Մրզոյանի վրա կրակելու պահը որոշակի ժամանակահատված է անցած եղել: Գործով հաստատված չէ որևէ փաստ, որ Գևորգ Անանյանը կատարած լինի այնպիսի գործողություն, որով փորձեր խոչընդոտել եղբոր կողմից հաջորդ կրակոցների արձակումը։ Դրանից հետո նրա կողմից ավտոմեքենան վարել շարունակելը վկայում է սպանության հարցում նրա և նրա եղբոր միասնական դիտավորության առկայության մասին, անկախ նրանից, թե որ պահին է այդ դիտավորությունը ծագել։ Թեև դատաքննության ընթացքում Անանյան եղբայրները ցուցմունքներ են տվել, թե Գևորգ Անանյանը տեղյակ չի եղել Դավիթ Անանյանի մոտ ատրճանակի առկայության մասին, այնուամենայնիվ, նրանց մոտ միասնական դիտավորության առկայության փաստը հաստատվում է նրանով, որ քննարկվող դեպքի օրվանից հետո Գևորգ և Դավիթ Անանյանները տևական ժամանակ գտնվել են հետախուզման մեջ, իսկ հանցագործության գործիք հանդիսացած ատրճանակը գտնվել է նրանց մոտ։ Առաջին ատյանի դատարանը Գևորգ Անանյանին սպանությանը օժանդակելու մեղադրանքների մասով արդարացրել է առանց իրավական հիմքի գործի փաստական հանգամանքներից չբխող դատողություններ վկայակոչելով։ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների արարքներում, բացի վերը նշվածներից, առկա է նաև Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմ։ Գործով հաստատված է, որ իրենց հանցավոր գործունեությունն իրականացնելու նպատակով Անանյան եղբայրները ստեղծել են կազմակերպված խումբ։ Հանցավոր խմբի կայունության հանգամանքը վեր է կասկածից: Դրա անդամները եղել են եղբայրներ, որոնցից յուրաքանչյուրն իրազեկված է եղել հանցավոր արշավանքի մանրամասների, դրանում իր և մյուսների դերակատարության մասին, համատեղ հանցավոր գործունեությունը, եղել է երկարատև: Կազմակերպված խմբի զինված լինելու մասին է վկայում այն, որ բացի ատրճանակից, նրանց բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերվել և առգրավվել են «AKM» և «AKMC» ինքնաձիգերի համար նախատեսված՝ սառը զենք հանդիսացող սվինդանակ, թմբուկավոր ինքնաշեն ատրճանակ։ Կազմակերպված խմբի հանցավոր գործունեությունը բանդիտիզմ որակելու հարցում առկա է խոչընդոտ` նրանք քաղաքացիների կամ կազմակերպությունների նկատմամբ հարձակումներ չեն ծրագրել և իրականացրել։ 2011 թվականի ապրիլի 26-ի լույս 27-ի գիշերը Դավիթ և Գևորգ Անանյանները գողացված վառելանյութին տիրանալու՝ իրենց հանցավոր նպատակն ավարտին հասցնելու դիտավորությամբ կրակ են արձակել իրենց հետապնդող Վահե և Գագիկ Միրզոյանների վրա, որի հետևանքով Վահե Միրզոյանը ստացել է ծանր վիրավորում, իսկ Գագիկ Միրզոյանը՝ մահացել է։ Անանյան եղբայրներից բաղկացած հանցավոր խումբն ունեցել է բենզինի և դիզվառելիքի գողություններ կատարելու համար հատուկ հարմարեցված միջոցներ (պոմպեր, ձեռնոցներ, պլաստմասե տարաներ և այլն): Դավիթ և Գևորգ Անանյանները պետք է մեղավոր ճանաչվեն և դատապարտվեն նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով, անկախ նրանից, որ Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1-րդ հոդվածը այդ հարցի լուծման հնարավորությունը վերջին հաշվով վերապահել է դատախազին: Հանցագործությամբ ուղղակիորեն պատճառված վնասի՝ տուժող Վահե Միրզոյանից գողացված բենզինի և դիզելային վառելանյութի ընդհանուր արժեքը հանդիսացող 1.375.840 ՀՀ դրամի մասով Դատարանը քաղաքացիական հայցը մերժել է, Ռուսլան Անանյանի գործով օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով այդ հարցն արդեն իսկ լուծված լինելու պատճառաբանությամբ։ Դատարանն անտեսել է այն հանգամանքը, որ հանցավոր խմբի գործունեության պայմաններում այդ վնասը նրանցից ենթակա է բռնագանձման համապարտության կարգով, որպիսի պայմաններում վերը նշված դատավճռի առկայությունը պետք է պարտադրեր դատարանին այդ նույն գումարը համապարտության կարգով բռնագանձել Դավիթ և Գևորգ Անանյաններից։ Փաստաբանական ծախսերի և Վահե Միրզոյանի բուժման համար կատարված ծախսերի, բարոյական վնասի հատուցման մասերով քաղաքացիական հայցն առանց քննության թողնելու մասով դատարանը, հրաժարվել է արդարադատության իրականացումից: Դիմողը խնդրել է ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների մասով նրանց առաջադրված մեղադրանքներում կատարված փոփոխությունների, ինչպես նաև նրանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղավոր չճանաչելու և չդատապարտելու, տուժող Վահե Միրզոյանի և տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանի քաղաքացիական հայցի չբավարարված մասերով բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 30-ի դատավճիռը և այդ մասերով դատական ակտը փոփոխել, Դավիթ Անանյանին մեղավոր ճանաչել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել նշված հանցագործության համար նշանակված պատիժը նշանակվածներին մասնակի գումարելով: Գևորգ Մհերի Անանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով և 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել նշված հանցագործությունների համար նշանակված պատիժները նշանակվածներին մասնակի գումարելով: Դավիթ Անանյանին և Գևորգ Անանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրանց նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել նշված հանցագործության համար նշանակված պատիժները նշանակվածներին մասնակի գումարելով: Քաղաքացիական հայցի մերժված և առանց քննության թողնված մասերը բավարարել: 60. Դիմող ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաների պաշտպան Լ.Մնոյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով քրեական գործի նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները հայտնել է, որ առաջին ատյանի դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11 կետով և 104 հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11 կետերով Դավիթ Մհերի Անանյանին առաջադրված մեղադրանքը 30.09.2013թ.-ի դատավճռով վերավորակելով և մեղավոր ճանաչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11 կետերով, 104 հոդվածի 2-րդ մասի 11 կետով, նրան պատիժ նշանակելով ազատազրկում 20 տարի ժամկետով, խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասում սահմանված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը, նույն օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված` պատժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները: Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Դավիթ Մհերի Անանյանը իրեն մեղավոր է ճանաչել գողությունների մասով և զղջացել` կատարածի համար, չի ընդունել դիտավորությամբ սպանության և դիտավորությամբ սպանության փորձ կատարելը: Հայտնել է, որ կրակել է իր և եղբոր` Գևորգ Անանյանի կյանքը փրկելու համար, քանի որ հետապնդման ժամանակ շրջապատված են եղել 3 ավտոմեքենաներով: Հետապնդողների կողմից բազմիցս ստեղծվել է վթարային իրավիճակ, որն իր հերթին Դավիթ և Գևորգ Անանյանների կյանքին վտանգ է սպառնացել: Գ.Անանյանը մեքենաների բախումը կանխելու նպատակով <<Ֆորդ Տրանզիտ>> ավտոմեքենան ձախ է քաշել և հայտնվել ծաղկանոցում: Այս փաստն ապացուցում է, որ Անանյանների կյանքին վտանգ է սպառնացել, նրանց գործողությունները ուղղորդված չեն եղել գույքը վնասելու դիտավորությամբ, նրանք հայտնվել են վթարային վիճակում: Տուժող Գ.Միրզոյանի այրին` Անահիտ Շահվերդյանը, դատարանում հայտնեց, որ ամուսինը որսորդական զենք ունի, և այն գտնվում է իրենց տանը: Դ. և Գ.Անանյանները բազմիցս նշել են որ իրենց հետապնդող, <<Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ>> ավտոմեքենայի վարորդի ձեռքին զենք են տեսել, որ վերջինս կրակոցներ է արձակել իրենց ուղղությամբ: Ամբաստանյալ Գ.Անանյանը <<Ֆորդ Տրանզիտ>> ավտոմեքենան վարել է դեռևս բենզալցակայանից, տուժողների հետապնդումից ու բռնվելուց խուսափելու նպատակով և ոչ թե տուժողներին հետապնդելու և նրանց կյանքից զրկելուն օժանդակելու նպատակով: Դ.Անանյանի համար կրակոցներ կատարելու նպաստավոր պայմաններն ստեղծվել են առջևից և ետևից շրջափակված լինելու պարագայում աջ (իր) կողմից նախ` Վ.Միրզոյանի վարած ավտոմեքենան մոտենալու, այնուհետև` Գ.Միրզոյանի կողմից արագությունը գցելու և հետապնդումը դադարեցրած Վ.Միրզոյանի ավտոմեքենայի դիրքն ընդունելու պարագայում, այսինքն` տուժողների չկանխատեսված և չգիտակցված գործողությունների հետևանքով: Անանյանները միաժամանակ գտնվելով <<Ֆորդ Տրանզիտ>> ավտոմեքենայի մեջ, չէին կարող հետապնդել տարբեր նպատակներ: Ուստի Դ.Անանյանը չէր կարող այլ հանցանքը թաքցնելու նպատակով դիտավորյալ սպանություն կատարել, քանի որ <<Ֆորդ տրանզիտ>> ավտոմեքենայի ղեկին եղել է Գ.Անանյանը, իսկ Դ.Անանյանը տվյալ պայմաններում ենթարկվել է Գ.Անանյանի գործողություններին: Ապացուցված է նաև, որ Դ.Անանյանը կրակել է փախուստի ժամանակ, այլ ոչ թե բենզալցակայանում: Ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի կողմից կրակոցներն արձակվել են մյուս ամբաստանյալ Գ.Անանյանի վարած <<Ֆորդ տրանզիտ>> մակնիշի ավտոմեքենայով գողության (փորձի) դեպքի վայրից` բենզալցակայանից փախուստ կատարելու (հետապնդվելու) և այդ նպատակով այն տևական ժամանակ (Երևան-Էջմիածին ավտոճանապարհից մինչև Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհ) վարելու պարագայում` <<Ամիգո>> խաղատան մոտ: Հետապնդողների գործողություների արդյունքում ստեղծվել են Անանյանների կյանքին սպառնացող, վտանգավոր իրավիճակներ, վերջիններս բազմիցս փորձել են կանխել մեքենաների բախումը: Դ.Անանյանը համոզվել է, որ բռնելու դեպքում կսպանեն, վախենալով իր և եղբոր կյանքի համար` կրակել է հետապնդողների մեքենաների ուղղությամբ, նպատակ ունենալով վախեցնել, որ վերջիններս դադարեցնեն հետապնդումը: Դ.Անանյանի արարքում բացակայում է այլ հանցանքը թաքցնելու նպատակով կատարած դիտավորությամբ սպանություն կամ դիտավորությամբ սպանության փորձի արարքը: Հետապնդողները բազմիցս ստեղծել են այնպիսի վթարային վտանգավոր իրավիճակ, որ Գ.Անանյանը ցանկության դեպքում չէր կարող գույքին դիտավորյալ վնաս պատճառել: Եթե ցանկություն ունենար, ապա մեքենան բախումից կանխելու համար, 120 կմ. ժամ արագության տակ, չէր փախցնի` չէր հայտնվի ծաղկանոցում, այլ ղեկը աջ կպահեր կհարվածեր տուժողի մեքենային: Մեքենան վարելու դիրքը պայմանավորված է եղել հետապնդողների մեքենաների արագությունից և դիրքից: Մեքենան վարելիս Գ.Անանյանը ենթարկվել է հետապնդողների կողմից ստեղծված իրավիճակին և թելադրանքին: Գ.Անանյանը ամեն ինչ արել է որպեսզի կանխի մեքենաների բախումը, սակայն անկախ իր կամքից, հետապնդողների գործողությունների արդյունքում չի հաջողվել խուսափել մեքենաների բախումից: Դատարանը չի անդրադարձել այն փաստին, որ Անանյանները հայտնել են, որ <<Ֆորդ Տրանզիտ>> ավտոմեքենայի դիմապակին վնասվել է իրենց վրա բենզալցակայանում հարձակվելու և մեքենային հարվածելու արդյունքում: <<Ֆորդ Տրանզիտ>> ավտոմեքենայի սեփականատեր Արա Խարազյանը հայտնել է, որ մեքենան Դ.Անանյանին հանձնելու պահին եղել է նորմալ վիճակում, առանց վնասվածքի: Բոլոր փորձաքննության եզրակացությունների մեջ նշված է <<Ֆորդ Տրանզիտ>> ավտոմեքենայի դիմապակու վնասվածքի առկայության փաստը, սակայն բացակայում է վնասվածքի պատճառը: Դատարանն անտեսել է փորձաքննության եզրակացության մեջ նշված <<Ֆորդ Տրանզիտ>> ավտոմեքենայի դիմապակու վնասվածքի առկայության փաստը: Արարքի ճիշտ քրեաիրավական գնահատման համար կարևոր է հանցագործության շարժառիթի բացահայտումը: Պատշաճ գնահատման չեն ենթարկվել Դ.Անանյանի արարքի ճիշտ որակման համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքները: Հանցանքը թաքցնելու կամ դրա կատարումը հեշտացնելու նպատակով, հանցավորը պետք է ցանկանա սպանություն կատարել, որպեսզի առկա լինի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով և 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11 կետերով նախատեսված հանցակազմը: Դավիթ Անանյանի մոտ բացակայել է վերը նշված հոդվածների` 11-րդ կետով նախատեսված նպատակի առկայությունը, դրա մասին է վկայում Դ.Անանյանի ցուցմունքները: Վերջինս ցանկության դեպքում էլ չէր կարող թաքցնել հանցագործությունը, քանի որ տուժողները և վկան հայտնել են, որ տեսել են հանցագործներին և սպասել մինչև գողոնը բարձեն մեքենան և հեռանալուց բռնեն: Դ.Անանյանը կրակել է հետապնդման ժամանակ, այն էլ 20-30 կմ. հեռանալուց հետո: Այս հանգամանքն ապացուցում է, որ Դ.Անանյանն ի սկզբանե ցանկություն չի ունեցել այլ հանցանքը թաքցնելու կամ դրա կատարումը հեշտացնելու նպատակով կատարել սպանություն: Սպանությունը կատարվում է ուղղակի մտադրությամբ, միայն այն ժամանակ, երբ հանցավորի վերջնական նպատակն է պատճառել մահ: Եթե Դ.Անանյանը հանցանքը թաքցնելու կամ դրա կատարումը հեշտացնելու նպատակ հետապնդեր, կաներ բենզալցակայանում, հարձակման ժամանակ, և կվերացներ բոլոր հանցանշանները և խոչնդոտները: Միայն այդ պարագայում Դ.Անանյանի արարքը կդիտվեր որպես հանցանքը թաքցնելու կամ դրա կատարումը հեշտացնելու նպատակ: Դ.Անանյանի արարքը ճիշտ չի որակել` նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Նշանակված պատիժը չի համապատասխանում Դավիթ Անանյանի կատարած արարքի ծանրությանն ու անձին: Դ.Անանյանի արարքում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետի և 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերի հատակնիշները: Այն համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասին: Դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում Գևորգ Անանյանի արարքի ծանրությանն ու անձին: Առաջին ատյանի դատարանը պատիժ սահմանելիս նշել է, <<որպես անձը բնութագրող և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք դիտվում է այն, որ ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանը նախկինում դատապարտված չի եղել, երիտասարդ լինելը, խնամքին կնոջ` 1982թ. ծնված Նարինե Պապոյանի առկայությունը, բնակության և ուսման վայրում դրականորեն բնութագրվելը, խնամքին փոքրահասակ որդու` 2005թ. ծնված Սոս Դավիթի Անանյանի առկայությունը, գողությունների կատարման փաստն ընդունելը, հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը` հաշվի առնելով այն, որ վերջինս 2012թ. հուլիսի 13-ին և նույն թվականի օգոստոսի 2-ին մասնակցել է քննչական փորձարարությունների կատարմանը, մատնացույց արել գողության դեպքի վայրերը, մանրամասնել դրա կատարման հանգամանքները:>>: Դատարանը նշանակել է խիստ պատիժ`ազատազրկում 20 տարի ժամկետով: Դատարանը որպես ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնահատել նախկինում դատապարտված չլինելը, խնամքին հոր` 1958թ. ծնված Մհեր Անանյանի վատառողջ մոր` 1958թ. ծնված Վարդիթեր Սահինյանի առկայությունը, Երևանի ճարտարապետության և շինարարության պետական համալսարանի ուսանող հանդիսանալը, արևելյան մարտարվեստի մրցումների մրցանակակիր դառնալն ու բազմիցս պարգևատրվելը, իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` բնակության վայրում դրականորեն բնութագրվելը, անկեղծորեն զղջալն ու իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը` հաշվի առնելով այն, որ վերջինս 2012 թվականի հուլիսի 13-ին մասնակցել է քննչական փորձարարության կատարմանը, մատնացույց արել գողության դեպքի վայրերը, մանրամասնել դրա կատարման հանգամանքները: Արձանագրել է, որ ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոնշյալ հանգամանքները ողջամտորեն նվազեցնում են ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների անձի հանրային վտանգավորությունը: Ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել: Պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող` վերը նշված հանգամանքների առկայության, և խստացնող հանգամանքների բացակայության պարագայում դատարանը չի պատճառաբանել, թե ինչու ավելի մեղմ պատիժը չէր կարող ծառայել պատժի նպատակներին: Դատավճռով նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով, այն չի համապատասխանում Դ.Անանյանին վերագրվող հանցագործության ծանրությանը և անձին: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածին համապատասխան, նշված հանգամանքը առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը բեկանելու և փոփոխելու հիմք է: Դիմողը խնդրել է բեկանել և փոփոխել Առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 30-ի դատավճիռը, Դավիթ Մհերի Անանյանի արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերը վերաորակել 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Դավիթ և Գևորգ Անանյանների նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնել` որպես պատիժ նշանակելով արարքի համար օրենքով սահմանված պատժի նվազագույնը: 61. Դատախազ Հ.Բարսեղյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը խնդրեց այն բավարարել, առարկեց պաշտպան Լ.Մնոյանի և տուժողի իրավահաջորդի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքների դեմ: Տուժող Վ.Միրզոյանի և տուժողի իրավահաջորդ Ա.Շահվերդյանի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը խնդրեց այն բավարարել, առարկեց դատախազ Տ.Պողոսյանի և պաշտպան Լ.Մնոյանի վերաքննիչ բողոքների դեմ: Դավիթ և Գևորգ Անանյանների պաշտպան Լ.Մնոյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը խնդրեց այն բավարարել, չառարկեց դատախազ Տ.Պողոսյանի վերաքննիչ բողոքի դեմ` առարկեց տուժողի իրավահաջորդի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքի դեմ: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքներում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին մեղադրող կողմի, պաշտպանական կողմի և տուժողի ներկայացուցչի ելույթները, ուսումնասիրելով, վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ, հանգում է հետևության, որ դատախազ Տ.Պողոսյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել, պաշտպան Լ.Մնոյանի, տուժողի իրավահաջորդի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքները պետք` բավարարել մասնակի, հետևյալ պատճառաբանությամբ. 62. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-րդ հոդվածի համաձայն` << Հանցափորձ է համարվում ուղղակի դիտավորությամբ կատարված այն գործողությունը (անգործությունը), որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն, եթե հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել անձի կամքից անկախ հանգամանքներով:>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի համաձայն` << 1. Կատարողի հետ մեկտեղ հանցակիցներ են համարվում կազմակերպիչը, դրդիչը և օժանդակողը: 2. Կատարող է համարվում այն անձը, ով անմիջականորեն կատարել է հանցանքը կամ դրա կատարմանն անմիջականորեն մասնակցել է այլ անձանց (համակատարողների) հետ համատեղ, ինչպես նաև հանցանքը կատարել է այլ այնպիսի անձանց օգտագործելու միջոցով, ովքեր օրենքի ուժով ենթակա չեն քրեական պատասխանատվության կամ հանցանքը կատարել են անզգուշությամբ: 3. Կազմակերպիչ է համարվում այն անձը, ով կազմակերպել կամ ղեկավարել է հանցանքի կատարումը, ինչպես նաև ստեղծել է կազմակերպված խումբ կամ հանցավոր համագործակցություն կամ ղեկավարել է դրանք: 4. Դրդիչ է համարվում այն անձը, ով մեկ ուրիշ անձի դրդել է հանցանք կատարելու՝ համոզելու, նյութապես շահագրգռելու, սպառնալիքի միջոցով կամ այլ եղանակով: 5. Օժանդակող է համարվում այն անձը, ով հանցագործությանն օժանդակել է խորհուրդներով, ցուցումներով, տեղեկատվություն կամ միջոցներ, գործիքներ տրամադրելով կամ խոչընդոտները վերացնելով, ինչպես նաև այն անձը, ով նախապես խոստացել է պարտակել հանցագործին, հանցագործության միջոցները կամ գործիքները, հանցագործության հետքերը կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, ինչպես նաև այն անձը, ով նախապես խոստացել է ձեռք բերել կամ իրացնել այդպիսի առարկաները:>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի համաձայն` <<… 2. Սպանությունը՝ 1. երկու կամ ավելի անձանց, … 6) շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով, … … 11) այլ հանցանքը թաքցնելու կամ դրա կատարումը հեշտացնելու նպատակով, … … պատժվում է ազատազրկմամբ՝ տասներկուսից քսան տարի ժամկետով, կամ ցմահ ազատազրկմամբ: պատժվում է ազատազրկմամբ՝ տասներկուսից քսան տարի ժամկետով, կամ ցմահ ազատազրկմամբ:>>: ՀՀ քրեաքկան օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի համաձայն` <<… 2. Գողությունը, որը կատարվել է՝ … 2) խոշոր չափերով, 3) պահեստարան կամ շինություն ապօրինի մուտք գործելով` … ...պատժվում է տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով: 3. Գողությունը, որը կատարվել է՝ 1) առանձնապես խոշոր չափերով, 1.1) բնակարան ապօրինի մուտք գործելով, 2) կազմակերպված խմբի կողմից` պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից ութ տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա: >>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի համաձայն` << 1. Ուրիշի գույքը դիտավորությամբ ոչնչացնելը կամ վնասելը, որը զգալի չափերի վնաս է պատճառել՝… 2. Նույն գործողությունը, որը՝ 1) կատարվել է հրկիզման, պայթյունի կամ հանրավտանգ այլ եղանակով, պատժվում է ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը չորս տարի ժամկետով:>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի համաձայն` << 1. Ապօրինի կերպով հրազեն, բացի ողորկափող հրազենից և դրա փամփուշտներից, ռազմամթերք, ակոսափող հրազենի փամփուշտներ, պայթուցիկ նյութեր կամ պայթուցիկ սարքեր ձեռք բերելը, իրացնելը, պահելը, փոխադրելը կամ կրելը՝ պատժվում է կալանքով՝ առավելագույնը երեք ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով: …>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի համաձայն` << 1. Հանցագործության մասին սուտ մատնությունը, եթե անձը գործել է` գիտակցելով, որ իր տրամադրած տեղեկատվությունը կեղծ է՝ պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից չորսհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ մեկից երեք ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով: …>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով:>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<1. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>: Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի. <<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: 2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները: Վերոհիշյալ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>>: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն. << 1. Յուրաքանչյուր ոք ունի արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում իր շահերին առնչվող քրեական գործի քննության իրավունք… …3.Քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզել ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: 4. Կասկածյալի, մեղադրյալի և նրանց պաշտպանի հայտարարություններն իրենց անմեղության, կասկածյալին կամ մեղադրյալին արդարացնող, իրենց պատասխանատվությունը մեղմացնող ապացույցների առկայության մասին, ինչպես նաև քրեական դատավարության ընթացքում օրինականության խախտումների վերաբերյալ բողոքները պետք է մանրակրկիտ ստուգի քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն. << 1.Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ: 2. Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի համաձայն` <<1. Քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե` 2) արարքի մեջ հանցակազմ չկա. … … 2. Քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման, իսկ գործի վարույթը ենթակա է կարճման` կատարված հանցագործությանը կասկածյալի կամ մեղադրյալի մասնակցությունն ապացուցված չլինելու արդյունքում, եթե սպառված են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները: …5. Դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը: …>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն. <<Գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն. <<Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից: Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` 1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը. 2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին. 3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը. 4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն …. ….6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար. 7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ. 8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը…>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի համաձայն` <<1. Արդարացման դատավճիռը ճանաչում և հռչակում է հանցանքի կատարման մեջ ամբաստանյալի անմեղությունը` այն մեղադրանքով, որով նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ: 2. Դատարանը պարտավոր է սույն օրենսգրքի 35 հոդվածի առաջին մասի 1-3-րդ կետերով և երկրորդ մասով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում տվյալ դատական նիստում կայացնել արդարացման դատավճիռ: …>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի համաձայն` << Բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է` ... 2) ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը կամ Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագիրը. … … 4) դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին: …>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի համաձայն` << 1. Պարզելով, որ գործի փաստական հանգամանքների մասին առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտում շարադրված՝ դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում գործի փաստական հանգամանքներին, վերաքննիչ դատարանը ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանում և փոփոխում է դատական ակտը կամ գործը ուղարկում է առաջին ատյանի դատարան` նոր քննության: …>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ հոդվածի համաձայն` << 1. Քրեական օրենքի կամ միջազգային պայմանագրի ոչ ճիշտ կիրառումը քրեական օրենքի կամ Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրի այն հոդվածի կամ հոդվածի այն մասի կիրառումն է, որը ենթակա չէր կիրառման, կամ այն հոդվածի կամ հոդվածի այն մասի չկիրառումն է, որը ենթակա էր կիրառման, կամ քրեական օրենքի կամ միջազգային պայմանագրի սխալ մեկնաբանումն է, որը չի համապատասխանում դրա իսկական իմաստին: …>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի համաձայն` << 1. Քրեադատավարական օրենքի էական խախտումներ են դատական քննության ժամանակ սույն օրենսգրքի սկզբունքների և այլ ընդհանուր դրույթների խախտումները, որոնք գործին մասնակցող անձանց` օրենքով երաշխավորված իրավունքներից զրկելու կամ դրանցում սահմանափակելու կամ այլ ճանապարհով խոչընդոտել են գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտմանը, ազդել են կամ կարող էին ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա: …>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի համաձայն` << 1. Գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով: 2. Վերաքննիչ դատարանն ամբաստանյալին կարող է նշանակել առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նախատեսվածից ավելի խիստ պատիժ միայն այն դեպքում, երբ տվյալ հիմքով բողոքը բերել է դատախազը, ինչպես նաև տուժողը կամ նրա ներկայացուցիչը>>: 63. Առաջին ատյանի դատարանը 2013 թվականի սեպտեմբերի 30-ի դատավճռում նշել է. << Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դատարանն հաստատված համարեց այն, որ` - ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանն առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ գողանալու նպատակով միավորվել և իր եղբայրներ Ռուսլան և Գևորգ Անանյանների հետ ստեղծել են կազմակերպված կայուն խումբ, խմբի կազմում կամ միայնակ շինություն (1 դրվագով` նաև բնակարան) մուտք գործելու եղանակով ՀՀ տարբեր մարզերում գործող բենզալցակայաններից գաղտնի հափշտակել են խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ, կատարել գողության փորձ, ապօրինաբար ձեռք բերած և կրած հրազենով կատարած 4 կրակոցներով` գողությանն իր և եղբայրների մասնակցությունը թաքցնելու նպատակով կատարել է երկու անձանց սպանության փորձ, իր կամքից անկախ հանգամանքներով նույն շարժառիթով սպանել է միայն տուժող Գագիկ Միրզոյանին, դիտավորությամբ հանրավտանգ եղանակով վնասել` ուրիշի գույքը, ապօրինաբար պահել է հրազեն, ինչպես նաև կատարել` սուտ մատնության դրդչություն, այսինքն` մեղավորությամբ կատարել է հանցավոր արարքներ« որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ - ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանն իր եղբայրներ Դավիթ և Ռուսլան Անանյանների հետ առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ գողանալու նպատակով ստեղծված կազմակերպված կայուն խմբի կազմում շինություն մուտք գործելու եղանակով ՀՀ տարբեր մարզերում գործող բենզալցակայաններից գաղտնի հափշտակել են խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերի բենզին և դիզելային վառելանյութ, նույն խմբի կազմում Դ.Անանյանի հետ կատարել բնակարան մուտք գործելով զուգորդված գողության փորձ, ինչպես նաև հանրավտանգ եղանակով դիտավորությամբ վնասել է ուրիշի գույքը, այսինքն` մեղավորությամբ կատարել է հանցավոր արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։ Ամբաստանյալներից յուրաքանաչյուրը քրեական պատասխանատվության և պատժի ենթակա է վերոնշյալ հոդվածներով ( համապատասխան մասերով և կետերով)։ Դատարանը ամբաստանյալ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին առաջադրված մեղադրանքում վերոնշյալ փոփոխությունները կատարելիս հաշվի է առնում ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի պահանջը` այն, որ ամբաստանյալների վիճակը դրանով չի վատթարանում, նրանց պաշպանության իրավունքը չի խախտվում։ Դատարանը փաստում է, որ Դավիթ Անանյանի արարքը չի կարող որակվել որպես երկու անձանց սպանություն (ավարտված տեսակ), քանի որ թեև վերջինս գործել է այլ հանցանքը թաքցնելու միասնական շարժառիթով և երկու անձանց սպանելու ուղղակի դիտավորությամբ, սակայն նրա հանցավոր գործողությունների հետևանքով մահացել է միայն տուժող Գագիկ Միրզոյանը, իսկ Վահե Միրզոյանը նրա կամքից անկախ հանգամանքներով մնացել է կենդանի։ Նման պայմաններում Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Դ.Անանյանի արարքը պետք է որակվի որպես այլ հանցանքը թաքցնելու նպատակով երկու անձանց սպանության փորձ և տուժող Գ.Միրզոյանի սպանություն (ավարտված, սակայն դարձյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով)։ Դատարանի համոզմամբ ամբաստանյալ Դ.Անանյանի վերոնշյալ արարքում բացակայում է նաև սպանության` շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարելու հատկանիշը, քանի որ ամբաստանյալներին ավտոմեքենաներով հետապնդող տուժողներ Գագիկ և Վահե Միրզոյանները կրակոցներին նախորդող պահին իրենց վարած ավտոմեքենաների սրահում եղել են միայնակ, հետապնդման ժամանակ և պայմաններում (ժամը, մթությունը և անձրևային եղանակը) այլ անձանց` վարորդների, հետիոտների և այլոց կյանքի համար ևս վտանգ չի առաջացել ( դատաքննության արդյունքներով նման որևէ տվյալ ձեռք չի բերվել)։ Դատարանը փաստում է, որ սպանության օժանդակության վերաբերյալ մասով ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանին առաջադրված մեղադրանքն ապացուցված չէ, սպառվել են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու և հետազոտելու հնարավորությունները, որպիսի հետևության հանգում է հետևյալ դատողությունների և իրավական վերլուծությունների արդյունքներով. Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբանությունները, պարտադիր են դատարանների համար նույնանման փաստական հանգամանքներով այլ գործի քննության ժամանակ։ Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի նախադեպային որոշման մեջ դատարանը համակողմանիորեն անդրադարձել է արարքի քրեաիրավական որակման և ապացուցման հիմնախնդրին` փաստելով, որ քրեական դատավարությունը ճանաչողական գործունեություն է, որն ուղղված է նախկինում տեղի ունեցած դեպքի հանգամանքների հետազոտմանը և վերականգմանը։ Քրեադատավարական ճանաչողության բովանդակության և կառուցվածքի բացահայտումը սերտորեն կապված է ապացուցում հասկացության հետ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ ապացուցումը՝ գործի օրինական, հիմնավորված և արդարացի լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է։ Ապացուցման առարկա կամ ապացուցման ենթակա հանգամանքներ հասկացության հետ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրքը կապում է «ապացույցների բավարարություն» հասկացությունը, ուստի Վճռաբեկ դատարանն ընդգծել, որ եթե ապացուցման առարկան ցույց է տալիս, թե ինչ է անհրաժեշտ պարզել յուրաքանչյուր քրեական գործով, ապա ապացույցների բավարարությունը կապված է այն ապացուցողական նյութի հետ, որը վերաբերում է ապացուցման առարկային և թույլ է տալիս այդ հանգամանքների մասին գալ արժանահավատ հետևության։ Որոշելով ապացույցների բավարարությունը` վարույթն իրականացնող մարմինները լուծում են քրեական գործի համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքների հետազոտման խորության աստիճանի հետ կապված հարցերը, մասնավորապես այն, թե ի՞նչ աստիճանի պետք է մանրացվի յուրաքանչյուր հանգամանքը, և ինչ ծավալի ապացույցներ են անհրաժեշտ այդ հանգամանքները հավաստի պարզելու և դրա հիման վրա այս կամ այն դատավարական որոշումը կայացնելու համար։ Այսպիսով, ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` այդ հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը։ Ի տարբերություն ապացուցման առարկայի, ապացույցների բավարարություն հասկացության բովանդակությունը քրեական դատավարության օրենսդրությամբ բացահայտված չէ, այսինքն` օրենքում հստակ նշում չկա այն մասին, թե մինչև երբ պետք է հավաքվեն և հետազոտվեն ապացույցները, որպեսզի յուրաքանչյուր գործով պարզվի ապացուցման առարկան ամբողջությամբ կամ նրա տարրերն առանձին վերցրած։ Բացի այդ, օրենքում սահմանված չէ միասնական չափանիշ առ այն, թե ե՞րբ են ի հայտ գալիս յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման առարկան բացահայտված համարելու հիմքերը։ Վճռաբեկ դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի համակարգային վերլուծության հիման վրա արձանագրել է ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդհանուր չափանիշները՝ 1) վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունք, 2) դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն, 3) անմեղության կանխավարկած։ Ապացույցների բավարարությունը որոշելու առաջին չափանիշը վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունքն է։ Վերջինիս Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ որոշման մեջ և դիրքորոշում ձևավորել այն մասին, որ ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցներն հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ։ Ապացույցները, որոնք հավաքվել և ստուգվել են օրենքին համապատասխան, կազմում են ներքին համոզմունքի այն օբյեկտիվ հիմքը, որն իր դրսևորումն է գտնում ընդունվող որոշումներում։ Թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող լինել կամայական։ Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը։ Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ ներքին համոզմունքը վարույթն իրականացնող մարմնի համոզմունքն է առ այն, որ առկա ապացույցները բավարար են գործի ճիշտ լուծման համար անհրաժեշտ հանգամանքները բացահայտված դիտելու համար։ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է նաև, որ ապացույցների բավարարությունը չի կարող որոշվել թվաբանական ցուցանիշով, այդ պատճառով ՀՀ քրեադատավարական օրենքն օգտագործում է «ապացույցների համակցություն» հասկացությունը, միևնույն ժամանակ փաստել է, որ ապացույցները բավարար չեն, եթե` 1) գործում բացակայում է որևէ ապացույց գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հանգամանքի պարզման համար, 2) եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հանգամանքն անհրաժեշտ խորությամբ և լրիվությամբ, 3) այդ հանգամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում։ Ապացույցների բավարարությունը որոշելու երկրորդ չափանիշը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված դատավարական որոշումների հիմնավորվածության և պատճառաբանվածության պահանջն է։ Քրեական վարույթի ընթացքում ընդունվում են բազմաթիվ դատավարական որոշումներ, որոնցից յուրաքանչյուրը պահանջում է ապացուցման առարկայի մեջ մտնող հանգամանքների ապացուցվածության տարբեր աստիճաններ, ընդ որում` մինչդատական վարույթն ամփոփող դատավարական որոշում` տվյալ դեպքում մեղադրական եզրակացություն և դատական քննությունն ամփոփող դատավարական որոշում` մեղադրական դատավճիռ կայացնելու դեպքում պահանջվում է այդ հանգամանքների հավաստի ապացուցվածություն։ Ապացույցների բավարարությունը որոշելու երրորդ չափանիշը անմեղության կանխավարկածի սկզբունքն է (անմեղության կանխավարկածի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանն իր դիրքորոշումն է արտահայտել Արմեն Բաբայանի և Սուրեն Թումանյանի վերաբերյալ 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 որոշման 14-րդ կետում)։ Վճռաբեկ դատարանն Ա.Բաբայանի և Ս.Թումանյանի վերաբերյալ 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 նախադեպային որոշման մեջ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) դատարանի կարգավիճակի բնութագրական կողմերից մեկն էլ այն է, որ որպես քրեական գործը քննող անկախ և անկողմնակալ մարմին, դատարանը չի կարող հանդես գալ մեղադրանքի կամ պաշտպանության կողմում և պետք է արտահայտի միայն իրավունքի շահերը։ Քրեական գործը քննող դատարանը, պահպանելով օբյեկտիվությունը և անկողմնակալությունը, մեղադրանքի և պաշտպանության կողմերի համար պետք է ստեղծի գործի հանգամանքների բազմակողմանի և լրիվ հետազոտման անհրաժեշտ պայմաններ՝ դրանով իսկ ապահովելով մրցակցության սկզբունքի կենսագործումը և հասնելով քրեական դատավարության առջև դրված խնդիրների իրագործմանը»։ Վերոնշյալից հետևում է, որ դատարանը չի կրում մեղադրանքը ապացուցելու կամ քրեական հետապնդման մարմնի թույլ տված թերացումները, բացթողումները վերացնելու պարտականություն։ Ապացուցմանը մասնակցելը դատարանի իրավունքն է, այլ ոչ թե պարտականությունը, մեղադրանքը ապացուցելու պարտականությունը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ և 124-րդ հոդվածների ուժով կրում են քրեական հետապնդման մարմինները։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն` դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազն ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ։ Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի։ Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան՝ մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում։ Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 2010թ. փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ /0632/01/08 քրեական գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն այն իրավական դիրքորոշումն է արտահայտել, որ «թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող կամայական լինել։ Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը։ Ապացույցների գնահատումն համապատասխան որոշումներում պետք է արտահայտվի պատճառաբանական եզրահանգումների ձևով՝ հիմնավորելով, թե ինչու որոշ ապացույցներ դրվել են որոշման հիմքում, իսկ մյուսները՝ մերժվել են՝ ճանաչվելով ոչ հավաստի»։ Համաձայն նույն նախադեպային որոշման` հակասական ապացույցների առկայության պարագայում, երբ հնարավոր չէ հիմնավորված հետևության հանգել անձի մեղավորության կամ անմեղության և այլ հարցերի վերաբերյալ, վարույթն իրականացնող մարմինը միայն ապացույցների հետազոտությունից և գնահատումից հետո կարող է ապացույցների մի մասին մյուսների նկատմամբ առավելություն կամ նվազ կարևորություն տալ։ Վերոնշյալ մեջբերման լույսի ներքո Դատարանը փաստում է, որ գործն ըստ էության քննող դատարանը կաշկանդված չէ քննվող դեպքի և դրա հանգամանքների, արարքի որակման (բացառությամբ ամբաստանյալի վիճակը վատթարացնելու) վերաբերյալ նախորդ դատավարական փուլերում տրված գնահատականներով, քանի որ ապացույցները գնահատելիս ղեկավարվում է իր ներքին համոզմունքով, ինչը կարող է տրամագծորեն տարբերվել մինչդատական վարույթի ընթացքում նույն ապացույցներին, դրանց թույլատրելիության, վերաբերելիության, գործի լուծման տեսանկյունով` բավարարության վերաբերյալ տրված գնահատականներից` պայմանով, որ ապացույցների գնահատումը լինի օրինական, փաստարկված և պատճառաբանված։ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 18-րդ, ինչպես նաև բարձրագույն իրավաբանական ուժ ունեցող ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ հոդվածների համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։ Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն փարատվել ՀՀ քրեադատավարական օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի։ Կասկածյալը կամ մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը, նրա անմեղության ապացուցման պարտականությունը չի կարող դրվել պաշտպանության կողմի վրա։ Մեղադրանքի ապացուցման և մեղադրյալին ի պաշտպանություն բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը կրում է մեղադրանքի կողմը։ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների և դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատված բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, նույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ։ Վերոնշյալ մեջբերումների և իրավական վերլուծությունների լույսի ներքո Դատարանը փաստում է` Ըստ մեղադրական եզրակացության և ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշման` «... գողությունից հետո Վահե, Գագիկ և Սարո Միրզոյանները տևական ժամանակով ավտոմեքենաներով հետապնդել են Գևորգ և Դավիթ Անանյաններին, որի ընթացքում, Երևան - Աշտարակ ավտոճանապարհին` «Ամիգո» խաղատան մոտ, Գևորգ Անանյանն «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենան վարելիս, եղբոր` Դավիթ Անանյանի կողմից Վահե և Գագիկ Միրզոյաններին կյանքից զրկելու` սպանություն կատարելու համար ստեղծել է նպաստավոր պայմաններ, վերացրել է խոչընդոտները, որի ընթացքում Դավիթ Անանյանն իր կողմից ապօրինաբար ձեռք բերած և կրած ինքնաշեն հրազենից «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի աջակողմյան առջևի աջ դռան բաց պատուհանից Վահե և Գագիկ Միրզոյաններին սպանելու դիտավորությամբ չորս կրակոցներ է արձակել ավտոմեքենաներով ընթացող Վահե և Գագիկ Միրզոյանների ուղղությամբ ........»։ Մինչդեռ դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով ևս հաստատվեց, որ գործով ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի կողմից կրակոցներն արձակվել են մյուս ամբաստանյալ Գ.Անանյանի վարած «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայով գողության (փորձի) դեպքի վայրից` բենզալցակայանից փախուստ կատարելու (հետապնդվելու) և այդ նպատակով այն տևական ժամանակ (Երևան-Էջմիածին ավտոճանապարհից մինչև Երևան-Աշտարակ ավտոճանապարհ) վարելու պարագայում` «Ամիգո» խաղատան մոտ։ Առաջին կրակոցը կատարելուն նախորդող պահին` անձրևելու և մթության պայմաններում «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենան ընթացել է 100-120 կմ/ժ արագությամբ, ճանապարհի սահմանափակ ուղեգոտով (առջևից, աջից և հետևից տուժողների ավտոմեքենաներով, իսկ ձախից` ծաղկանոցով շրջափակված վիճակում)։ Ամբաստանյալ Դ.Անանյանն այդ իրավիճակում գտնվել է վարորդ Գ.Անանյանի կողքի նստատեղին` աջ դռան պատուհանի մոտ, իսկ ամբաստանյալներին բռնելու նպատակով հետապնդող տուժող Վահե Միրզոյանի, կարճ ժամանակ անց` նաև Գագիկ Միրզոյանի ավտոմեքենաները «Ֆորդ տրանզիտ» ավտոմեքենային են մոտեցել (գրեթե հավասարվել) այդ մեքենայի աջ` ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի կողմից, մոտ 1.5 մետր հեռավորությունից (ըստ տուժող Վ.Միրզոյանի դատաքննական ցուցմունքի), այսինքն` ամբաստանյալ Դ.Անանյանի համար կրակոցներ կատարելու նպաստավոր պայմաններն ստեղծվել են առջևից և ետևից շրջափակված լինելու պարագայում աջ (իր) կողմից նախ` Վ.Միրզոյանի վարած ավտոմեքենան մոտենալու, այնուհետև` Գ.Միրզոյանի կողմից արագությունը գցելու և հետապնդումը դադարերած Վ.Միրզոյանի ավտոմեքենայի դիրքն ընդունելու պարագայում, այսինքն` տուժողների չկանխատեսած և չգիտակցած գործողությունների հետևանքով, որը չի կարող մեղսագրվել ամբաստանյալ Գ.Անանյանին։ Հետևաբար` դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունքներով Դատարանը փաստում է, որ մինչև «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենային աջ կողմից հավասարվելն ու մոտենալն ամբաստանյալ Դ.Անանյանի համար կրակոցներ կատարելու իրական որևէ խոչընդոտ առկա չէր, եթե անգամ առկա էր, այն չէր կարող վերացվել գործով ամբաստանյալ Գ.Անանյանի գործողություններով, մասնավորապես` մեքենան հմտորեն վարելու միջոցով։ Նման պայմաններում տուժողների սպանությունը կատարելու «նպաստավոր պայմաններ ստեղծելու կամ խոչընդոտները վերացնելու» վերաբերյալ փաստական հանգամանքները մեղադրող կողմն ամբաստանյալ Գ.Անանյանին վերագրել է առանց հստակեցնելու վերջինիս կատարած գործողությունների բնույթը։ Եթե մեղադրող կողմը դրա տակ ի նկատի է ունեցել «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենան հմտորեն վարելը, ապա ամբաստանյալ Գ.Անանյանն այն վարել է դեռևս բենզալցակայանից, ընդ որում` տուժողների հետապնդումից ու բռնվելուց խուսափելու նպատակով և ոչ թե տուժողներին հետապնդելու և նրանց կյանքից զրկելուն օժանդակելու նպատակով։ Ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի կատարած սպանությանն օժանդակելու վերաբերյալ այլ, լրացուցիչ տվյալներ նախաքննությամբ և/կամ դատաքննությամբ ձեռք չեն բերվել և հետազոտվել, փախուստ կատարելիս, այդ թվում` կրակոցներ կատարելու պահին ինքնին ավտոմեքենա վարելը սպանության օժանդակության համար ամբաստանյալ Գ.Անանյանի մեղավորությունն ապացուցված համարելու բավարար փաստարկ չէ։ Այդ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալ Գ.Անանյանի մեղավորությունը ողջամտորեն կասկած է հարուցում, այդ կասկածները չեն փարատվել դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների և դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների գնահատման արդյունքներով, ուստի` պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ ամբաստանյալ Գ.Անանյանի… Անդրադառնալով պաշտպանական ճառում պաշտպան Լ.Մնոյանի ներկայացրած միջնորդություններին` իր պաշտպանյալ Դ.Անանյանի արարքը որպես անհրաժեշտ պաշտպանության սահմաններում կատարված արարք դիտարկելուն, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով նախատեսված հատկանիշի բացակայությունն արձանագրելու վերաբերալ, Դատարանը փաստում է, որ դրանք ակնհայտ անհիմն են, չեն բխում դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների պատշաճ և համակողմանի գնահատման արդյունքներից. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 42-րդ հոդվածը սահմանում է արարքի հանցավորությունը բացառող այնպիսի հանգամանք, ինչպիսին անհրաժեշտ պաշտպանությունն է։ Այդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցագործություն չի համարվում այն գործողությունը, որը կատարվել է անհրաժեշտ պաշտպանության վիճակում, այսինքն` պաշտպանվողի կամ մեկ այլ անձի կյանքը, առողջությունը և իրավունքները, հասարակության կամ պետության շահերը հանրության համար վտանգավոր ոտնձգությունից կամ դրա իրական սպառնալիքից` ոտնձգություն կատարողին վնաս պատճառելու միջոցով պաշտպանելիս, եթե թույլ չի տրվել անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցում։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` անձի կյանքի համար վտանգավոր բռնության կամ այդպիսի բռնության իրական սպառնալիքով զուգորդված ոտնձգությունից պաշտպանվելիս կարող է պատճառվել ցանկացած վնաս, այդ թվում` մահ։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 42-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցում են համարվում դիտավորյալ այն գործողությունները, որոնք, պաշտպանվողի համար ակնհայտ, չեն համապատասխանում ոտնձգության բնույթին և վտանգավորությանը։ Անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցմամբ արարքն հանցագործություն է, եթե հատկապես նախատեսված է սույն օրենսգրքի հատուկ մասով։ Անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցում չի համարվում և քրեական պատասխանատվության չի հանգեցնում զենքի կամ ցանկացած այլ միջոցների կամ առարկաների գործադրումը զինված անձի հարձակումից կամ անձանց խմբի հարձակումից պաշտպանվելու համար, ինչպես նաև ապօրինաբար և բռնությամբ բնակարան կամ այլ շինություն ներխուժելը կանխելու համար` անկախ ոտնձգողին պատճառած վնասի ծանրությունից։ Քրեական օրենսգրքի վերոնշյալ հոդվածի վերլուծությունից ակնհայտ է, որ անհրաժեշտ պաշտպանության վիճակ ի հայտ է գալիս միայն այն ժամանակ, երբ առկա է հանրության համար վտանգավոր ոտնձգություն կամ դրա իրական սպառնալիք։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի համաձայն` հանցագործություն չի համարվում այն գործողությունը, որը հանցանք կատարած անձին վնաս է պատճառել նրան իրավասու մարմիններին հանձնելու կամ նրա կողմից հանրության համար նոր վտանգավոր արարքը կատարելու հնարավորությունը խափանելու նպատակով բռնելիս, եթե դրա համար անհրաժեշտ միջոցների անցում թույլ չի տրվել։ Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձին բռնելու իրավունք, դրա համար հատկապես լիազորված անձանցից բացի, ունեն նաև տուժողը և այլ անձինք։ Վերոնշյալ նորմի վերլուծությունից հետևում է, որ հանցանք կատարած անձին բռնելը, նույնիսկ այդ ընթացքում նրան համաչափ վնաս պատճառելը թույլատրելի, ավելին` խրախուսելի է, այսինքն` այն ամենևին էլ չի կարող նույնանալ ոտնձգության, առավել ևս որևէ հանցավոր արարքի հետ։ Դեռ ավելին, վերոնշյալ նորմում ուղղակի նշված է, որ հանցանք կատարած անձին բռնելու իրավունքով օժտած են ոչ միայն դրա համար հատկապես լիազորված անձինք, այլև այդ հանցանքից անմիջականորեն տուժող անձինք, նույնիսկ այլ անձինք։ Վերոնշյալ իրավական վերլուծություններն ու դատողությունները սույն գործով հաստատված փաստական հանգամանքների վրա տարածելով` Դատարանը փաստում է, որ` - Ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններն անմիջականորեն գողության դեպքի վայրում, ինչպես նաև արձակած կրակոցներին նախորդող պահին ոչ թե ենթարկվել են ոտնձգության, հարձակման, այլ հանդիպել են նրանց գողոնով հանդերձ բռնելուն ուղղված տուժողներ Վահե և Գագիկ Միրզոյանների և վերջիններիս եղբայր Սարո Միրզոյանի իրավաչափ գործողություններին, - Բռնելու նպատակով ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին հետապնդող տուժողներից որևէ մեկը, այդ թվում` Գագիկ Միրզոյանը, ամբաստանյալների կամ նրանց վարած «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի նկատմամբ հրազեն չեն կիրառել, հետևաբար` ամբաստանյալների մոտ անհրաժեշտ պաշտպանության (կամ անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանների անցման) վիճակ չէր կարող առաջացնել, այդ կապակցությամբ պաշտպանական կողմի պնդումներն ակնհայտ անհիմն են, հետապնդում են հնարավոր քրեական պատասխանատվությունից և խիստ պատժից խուսափելու նպատակ, քանի որ` 1. «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի զննմամբ կամ փորձաքննությամբ հրազենային բնույթի որևէ վնասվածքներ չեն հայտնաբերվել, 2. «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի, ինչպես նաև անմիջականորեն դեպքից հետո` 2011թ. ապրիլի 27-ին, «Արմենիա բժշկական կենտրոնից» առգրավված տուժող Գագիկ Միրզոյանի հագուստների` մոխրագույն սպորտային վերնազգեստի, բաց կապույտ սպորտային շալվարի, սև սվիտրի և սպիտակ վերնաշապիկի վրա կրակոցի արգասիքներ չեն հայտնաբերվել (ըստ դատաձգաբանական, դատաքիմիական և մատնադրոշմային համալիր փորձաքննության 2011 թվականի հունիսի 21-ի թիվ 1015 եզրակացության), թեև նույնիսկ գազային ատրճանակով կրակելու պայմաններում առնվազն հագուստների վրա այդպիսի հետքեր պետք է առաջանային։ 3. Վկա Սարո Միրզոյանի, վերջինիս ցուցմունքերը վերահաստատած տուժող Վահե Միրզոյանի և «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենայի զննման արձանագրության և փորձագիտական եզրակացության հետևությունների համադրման արդյունքներով հաստատվել է, որ տուժող Վ.Միրզոյանի վարած մեքենայի ուղղությամբ Դ.Անանյանի կատարած կրակոցների հետևանքով կոտրվել (փշրվել է) «Պաջերոյի» առջևի ձախ դռան շարժական ապակին, այն դեպքում, երբ այդ մեքենան աջակողմյան ղեկավարման է, որի պայմաններում ակնհայտ է, որ Գ.Միրզոյանը 100-120 կմ/ժամ արագություն զարգացնելու և առջևի ձախ դռան լրիվ կամ մասամբ բարձացրած ապակու պայմաններում, «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի ուղղությամբ կրակել չէր կարող, այդ կապակցությամբ պաշտպանական կողմի առաջ քաշած վարկածն արհեստածին է։ 4. Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով հաստատվեց, որ առաջին կրակոցը կատարել է ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանը, ընդ որում` տուժող Վահե Միրզոյանի ուղղությամբ և մեկ կրակոցով հրազենային վնասվածք պատճառել նրան, թեև վերջինիս ձեռքին ատրճանակ Դ.Անանյանն առհասարակ չէր տեսել, կրակելիս նրան չէր նկատել, այսինքն` սպանության դիտավորության ծագումը չէր կարող պայմանավորված լինել պաշտպանվելու անհրաժեշտությամբ։ 5. Կրակոցներին և հրազենային վնասվածքներ ստանալուն նախորդող պահին տուժող Վահե Միրզոյանի վարած «Վազ 2107» մակնիշի ավտոմեքենան, ապա նաև տուժող Գ.Միրզոյանի վարած «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի ավտոմեքենան «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայից գտնվել են մոտ 1,5 մետ միջկողային հեռավորության վրա և բարձր արագությամբ երթևեկելու պայմաններում Դ.Անանյանին հաջողվել է կատարել 4 նպատակային կրակոց, որոնցից մեկով հրազենային վնասվածք է պատճառել Վ.Միրզոյանին, երկու կրակոցով` տուժող Գ.Միրզոյանին և մեկ կրակոցով` գույքային վնաս պատճառել վերջինիս վարած «Պաջերոյին», մինչդեռ տուժող Գ.Միրզոյանը (ըստ պաշտպանական կողմի վարկածի) կրակել, սակայն չի կարողացել դիպչել անգամ «Պաջերոյին» չափերով գերազանցող «Ֆորդ» մակնիշի ավտոմեքենային։ Ընդ որում` պաշտպանական կողմի նույն վարկածով` առաջինը կրակել է տուժող Գ.Միրզոյանը, այսինքն` վերջինիս անհաջող կրակոց(ներ)ը չէր կարող պայմանավորված լինել ամբաստանյալ Դ.Անանյանից դեռևս չստացած հրազենային վնասվածքների հանգամանքով։ 6. Տուժող Գագիկ Միրզոյանի վարած «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի 13 ՏՕ 698 հ/հ ավտոմեքենայի առջևի ձախ դռան վրա առկա հրազենային-գնդակային մուտքի կույր վնասվածքը պատճառվել է պղինձ պարունակող, հավանաբար 9մմ տրամաչափի գնդակով, դրսից ներս, քիչ հետևից առաջ, ձախից աջ, գրեթե հորիզոնական` քիչ ներքևից վերև ուղղությունից կատարված մեկ կրակոցի արդյունքում, ինչից ևս հետևում է, որ ասֆալտի ուղղությամբ կրակելու և ինքնապաշտպանվելու վերաբերյալ պաշտպանական կողմի վարկածը մտացածին է։ Դրա մասին է վկայում «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի ավտոմեքենայի սրահից «Միցուբիշի պաջերո ԻՕ» մակնիշի առջևի ձախ դռան վերջնամասում` գրեթե հորիզոնական` քիչ ներքևից վերև կատարված կրակոցից առաջացած վնասվածքը։ Ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։ Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբանությունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգամանքներով այլ գործի քննության ժամանակ։ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված իրավանորմը, նշել է, որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ, քանի որ պատիժ նշանակելիս Դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգամանքներ, որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնահատում նախկինում դատապարտված չլինելը (ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի 2011թ. ապրիլի 30-ի դրությամբ կատարված ստուգման արդյունքների), երիտասարադ լինելը, խնամքին կնոջ` 1982թ. ծնված Նարինե Պապոյանի առկայությունը (ըստ Վարդաբլուրի գյուղապետ Մ.Ֆրանգյանի 2011թ. ապրիլի 28-ին տրամադրած տեղեկանքի), իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` բնակության և ուսման վայրում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ Վարդաբլուրի գյուղապետ Մ.Ֆրանգյանի և Լոռու մարզի Վարդաբլուր գյուղի դպրոցի տնօրեն Հ.Հարությունյանի 2013թ. փետրվարի 15-ի տված բնութագրերի), խնամքին փոքրահասակ որդու` 2005թ. ծնված Սոս Դավթի Անանյանի առկայությունը (ըստ Վարդաբլուրի գյուղապետ Մ.Ֆրանգյանի 2011թ. ապրիլի 28-ին տրամադրած տեղեկանքի), գողությունների կատարման փաստն ընդունելը, հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը` հաշվի առնելով այն, որ վերջինս 2012թ. հուլիսի 13-ին և նույն թվականի օգոստոսի 2-ին մասնակցել է քննչական փորձարարությունների կատարմանը, մատնացույց արել գողության դեպքի վայրերը, մանրամասնել դրա կատարման հանգամանքները։ Դատարանը որպես ամբաստանյալ Գևորգ Անանյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնահատում նախկինում դատապարտված չլինելը (ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի 2011թ. ապրիլի 30-ի դրությամբ կատարված ստուգման արդյունքների), խնամքին հոր` 1958թ. ծնված Մհեր Անանյանի, վատառողջ մոր` 1958թ. ծնված Վարդիթեր Սահինյանի առկայությունը (ըստ գյուղապետ Մ.Ֆրանգյանի 2011թ. ապրիլի 28-ին տրամադրած տեղեկանքի և Վ.Սահինյանի վերաբերյալ ներկայացված բժշկական փաստաթղթերի), Երևանի ճարտարապետության և շինարարության պետական համալսարանի ուսանող հանդիսանալը (ըստ ուսանողական թիվ Տ-81 գրքույկի), արևելյան մարտարվեստի մրցումների մրցանակակիր դառնալն ու բազմիցս պարգևատրվելը, իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` բնակության վայրում դրականորեն բնութագրվելը (ըստ Վարդաբլուրի գյուղապետ Մ.Ֆրանգյանի տրամադրած բնութագրի), անկեղծորեն զղջալն ու իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը ( դատաքննությամբ հաստատված գողությունների վերաբերյալ մասով), հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը` հաշվի առնելով այն, որ վերջինս 2012թ. հուլիսի 13-ին մասնակցել է քննչական փորձարարության կատարմանը, մատնացույց արել գողության դեպքի վայրերը, մանրամասնել դրա կատարման հանգամանքները։ Ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոնշյալ հանգամանքներն հաստատվել են գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված, թույլատրելիության ու վերաբերելիության չափանիշներին համապատասխանող ապացույցներով և ողջամտորեն նվազեցնում են ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների անձի հանրային վտանգավորությունը։ Ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ Դատարանը չարձանագրեց։ Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով անդրադառնալով ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաների նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակին և այն կրելու անհրաժեշտության հարցին` Դատարանը փաստում է, որ նրանց կատարած հանցանքների գերակշռող մասի համար օրենսդիրը պատիժ է նախատեսել բացառապես ազատազրկման ձևով։ Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 38-333րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի տարբեր կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված հանցակազմերի պատժամասերին, ապա դրանք այլընտրանքային են, նախատեսում են պատիժ տուգանքի, կալանքի և/կամ ազատազրկման ձևով։ Տվյալ պարագայում քննարկման ենթակա է ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատժաչափի, պատժատեսակի ընտրության, լրացուցիչ պատիժ նշանակելու, հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելու, դրա չափի, ինչպես նաև վերջնական պատիժը ռեալ կրելու կամ չկրելու հարցերը։ Հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների անձը, նրանց կատարած հանցագործությունների բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը (Դ.Անանյանի դեպքում` առանձնապես ծանր, ծանր և միջին ծանրության, իսկ Գ.Անանյանի դեպքում` ծանր և միջին ծանրության), հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելու օրենսդրական պահանջը, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի տեսանկյունով բացառիկ հանգամանքների բացակայությունը` Դատարանը գտնում է, որ վերջիններիս նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակվի ազատազրկման ձևով, որը պայմանականորեն չկիրառելու, ազատազրկման նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ նշանակելու հիմքերը բացակայում են։ Նշված պատճառաբանությամբ պատժի նպատակներն ապահովելու հետ անհամատեղելի է նաև ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների նկատմամբ նրանց մեղսագրված հանցագործությունների մի մասով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված` նվազ խիստ պատժատեսակ (տուգանք) նշանակելու կանոնի կիրառումը։ Դատարանը նաև փաստում է, որ ամբաստանյալ Դ.Անանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ նշանակելիս պատժամասում նախատեսված նվազ խիստ պատիժը, տվյալ դեպքում` կալանքը, նշանակվել չի կարող` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 57-րդ հոդվածի 1-ին մասի հիմքով։ Տվյալ դեպքում նշանակման ենթակա միակ պատժատեսակը ևս ազատազրկումն է։ Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններն իրենց նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող վերջնական պատիժը պետք է կրեն, այն արդարացի և անհրաժեշտ է նրանց ուղղելու, նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար։ Ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներն ու անձը դրականորեն բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև նրանց նկատմամբ տուժող Վահե Միրզոյանի և տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանի (հնարավորինս խիստ պատժելու վերաբերյալ) բողոքի առկայությունը Դատարանը ողջամտորեն հաշվի է առնում ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ կոնկրետ հանցագործության համար պատժաչափ, իսկ պատիժների համակցությամբ նաև վերջնական պատիժ ( այսինքն` մասնակի գումարվող պատժաչափերը և վերջնական պատժաչափը) սահմանելիս։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` եթե հանցագործությունների համակցությունն ընդգրկում է ծանր կամ առանձնապես ծանրության հանցանքներ, ապա վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու կանոններով, այսինքն` առանձնապես ծանր, ծանր և միջին ծանրության, ինչպես նաև ծանր և միջին ծանրության հանցագործություններ կատարած համապատասխանաբար ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի և Գևորգ Անանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս կիրառելի է նաև պատիժները մասնակիորեն գումարելու կանոնը։ Ամբաստանյալների նկատմամբ պատիժ, ինչպես նաև վերջնական պատիժ նշանակելիս Դատարանը ղեկավարվում է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ և 13-րդ հոդվածների պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի համաձայն` արարքի հանցավորությունը և պատժելիությունը որոշվում են հանցանքը կատարելու ժամանակ գործող օրենքով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` արարքի հանցավորությունը սահմանող, պատիժը խստացնող կամ հանցանք կատարածի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրենքը հետադարձ ուժ չունի։ Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունքներով հաստատվեց, որ ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարքերը, ինչպես նաև ապօրինաբար ձեռք բերած զենք և ռազմամթերք կրելը կատարել է մինչև ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու վերաբերյալ 2011թ. մայիսի 23-ի ՀՕ-143-Ն օրենքի ընդունումը գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի պայմաններում, համաձայն որի` ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել տասնհինգ տարին։ Վերոնշյալ փոփոխությամբ և լրացմամբ խստացվել է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված պատասխանատվությունը, մասնավորապես` այդ հոդվածի պատժամասում մինչ այդ նախատեսված 8-ից 15 տարի ժամկետով ազատազրկումը փոխարինվել է 12-20 տարի ժամկետով ազատազրկմամբ։ Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգքրի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով (ապօրինաբար պահելու) մեղսագրված արարքները վերջինս կատարել է 2011թ. մայիսի 23-ի փոփոխությունից հետո գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի պայմաններում, այսինքն` 15 տարի ժամկետով ազատազրկման սահմանափակումն այդ հանցանքների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս արդեն չի գործում, կիրառելի է ազատազրկման ձևով մինչև 25 տարի ժամկետով վերջնական պատիժ նշանակելու նոր, մինչ օրս գործող օրենքը։ Տվյալ դեպքում հաշվի առնելով, այն որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելու պահին գործել է 8-ից 15 տարի ժամկետով ազատազրկում նախատեսող քրեական օրենքը, նոր օրենքը պատիժը խստացրել և դրանով իսկ վատթարացրել է ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանի վիճակը` Դատարանն արձանագրում է, որ նոր օրենքին հետադարձ ուժ չի կարող տրվել, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված ավարտված և չավարտված հանցանքների համար ամբաստանյալ Դ.Անանյանին պատիժ կարող է նշանակվել հանցանքը կատարելու պահին գործող` 8-15 տարի ժամկետով ազատազրկում նախատեսող օրենքի սահմաններում։ Ընդ որում` սպանության (բնականաբար նաև գողության) հանցափորձի համար պատիժ նշանակելիս Դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված կանոնը, համաձայն որի այն չի կարող գերազանցել հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետի 3/4-ը, ամբաստանյալ Դ.Անանյանի դեպքում` 11 (տասնմեկ) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով ազատազրկումը։ Ամբաստանյալ Դ.Անանյանի նկատմամբ հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն, որ մինչև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասում փոփոխություն կատարելը միջին ծանրության, ինչպես նաև նրա վերջնական պատժաչափն ըստ էության կանխորոշող առանձնապես ծանր և ծանր թվով հինգ հանցանքների համար ազատազրկման ձևով նշանակվող վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել 15 տարին, ինչը դարձյալ բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ և 13-րդ հոդվածների պահանջներից։ Թեև ամբաստանյալ Դ.Անանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասը խստացնող օրենքի ուժի մեջ մտնելուց հետո կատարել է ևս չորս հանցագործություններ, որոնցից երկուսն ըստ բնույթի և վտանգավորության աստիճանի` ծանր են (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով), երկուսը` միջին ծանրության ( 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով (ապօրինաբար պահելու)), սակայն դրանցից յուրաքանչյուրով պատիժ, իսկ 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կարգով պատիժները մասնակիորեն գումարելիս և վերջնական պատիժ սահմանելիս ղեկավարվում է մինչ վերոնշյալ օրենքի փոփոխությունը գործող և այդ փոփոխությունից հետո մինչ օրս գործող օրենքներով, ամբաստանյալ Դ.Անանյանի կատարած հանցանքներին համաչափ և համարժեք վերջնական պատիժ նշանակելու, պատժի անհատականացման և արդարության սկզբունքները պահպանելու անհրաժեշտությամբ, այսինքն` հաշվի է առնում այն, որ հին օրենքի գործողության պայմաններում նշանակվող հանցագործությունների համար ազատազրկման ձևով նշանակվող վերջնական պատիժը չէր կարող գերազանցել 15 տարին, միաժամանակ` նոր օրենքի գործողության ժամանակ կատարած հանցանքների գերակշռող մասը գողություններ են, որոնց կատարման փաստն ամբաստանյալ Դավիթ Անանյանն ամբողջությամբ ընդունել է, զղջացել և տվել խոստովանական ցուցմունքներ, ավելին` քննչական փորձարարություններին մասնակցելու եղանակով մատնացույց է արել գողության (գողության փորձի) դեպքի վայրերը, դրանով իսկ աջակցել է գողությունների, դրանց կատարման բոլոր հանգամանքների բացահայտմանը։ Հաշվի առնելով տուժողների բազմաթվությունը, նրանց պատճառված վնասի չափը և այն վերականգնելու, այն էլ` ամբողջությամբ վերականգնելու առաջնայնությունը` Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասով (տարբեր կետերով) նախատեսված լրացուցիչ պատժի` գույքի բռնագրավման նշանակումը տվյալ դեպքում կարող է սահմանափակել տուժողներին պատճառված վնասն ամբողջությամբ փոխհատուցելու հնարավորությունը, դրանով իսկ ամբաստանյալների նկատմամբ գույքի բռնագրավման նշանակումը կհակասի պատժի բուն նպատակներին, բացասաբար կանդրադառնա նաև տուժողների գույքային բնույթի խախտված իրավունքների վերականգման գործընթացի վրա, հետևաբար` նրանց նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ` գույքի բռնագրավում չի նշանակում… … դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև …, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի, քաղաքացիական հայցի հարցերին։ Տվյալ խնդրին անդրադառնալով` Դատարանն արձանագրում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված`… - ՀՀ ոստիկանության Նաիրիի բաժնի աշխատակիցներին ի պահ հանձնված 283 տարաների, դրանցում առկա 946 (ինը հարյուր քառասունվեց) լիտր դիզելային վառելանյութի, 3.266 լիտր «եվրոդիզելի» տնօրինման հարցն անհրաժեշտ է համարել լուծված` այն Ռուսլան Մհերի Անանյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0200/01/11 քրեական գործով Արմավիր մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի (քաղ. հայցի մասով) 2013թ. օգոստոսի 23-ին կայացրած և օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով տնօրինվելու` տուժող «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության վերադարձվելու պատճառաբանությամբ… Անդրադառնալով քաղաքացիական հայցերի խնդրին` Դատարանը փաստում է, որ` - ամբաստանյալ Դ.Անանյանի դեմ քաղաքացիական հայցվորներ (տուժողներ) Սանամ Հարոյանի ներկայացրած 450.000 (չորս հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի, ինչպես նաև Հակոբ Գալեյանի ներկայացրած 1.300.000 (մեկ միլիոն երեք հարյուր հազար) ՀՀ դրամի քաղ. հայցերը ենթակա են ամբողջությամբ բավարարման, այդ գումարները, որպես հանցագործությամբ անմիջականորեն նրանց պատճառված գույքայինվնաս, անհրաժեշտ է բռնագանձել քաղաքացիական պատասխանող Դավիթ Մհերի Անանյանից։ - քաղաքացիական հայցվորներ Վահե Միրզոյանի և Անահիտ Շահվերդյանի անունից, նրանց ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի կողմից ներկայացված ընդհանուր հայցադիմումը ենթակա է բավարարման մասնակիորեն` 140.000 (հարյուր քառասուն հազար) ՀՀ դրամի չափով, այն որպես տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանին հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնաս, համապարտության կարգով անհրաժեշտ է բռնագանձել քաղաքացիական պատասխանողներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններից։ Հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված 1.375.840 ՀՀ դրամ գույքային վնասի վերաբերյալ մասով տուժող Վահե Սուրենի Միրզոյանի ներկայացրած քաղաքացիական հայցը ենթակա է մերժման` Ռուսլան Մհերի Անանյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0200/01/11 քրեական գործով օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով արդեն իսկ լուծվելու պատճառաբանությամբ։ Տուժող Վահե Միրզոյանի առողջության վերականգման և փաստաբանական ծառայության դիմաց վճարումների ուղղությամբ կատարված ծախսերի, բարոյական վնասի փոխհատուցման պահանջների վերաբերյալ մասով վերոնշյալ հայցն անհրաժեշտ է թողնել առանց քննության` տուժող Վահե Միրզոյանին և տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանին պարզաբանելով այդ խնդրով քաղաքացիադատավարական կարգով դատարան դիմելու, այն այդ ընթացակարգով հիմնավորելու պարագայում փոխհատուցում ստանալու իրավունքը։ - քաղաքացիական հայցվոր «Միկա քորփորեյշն» ՓԲ ընկերության ներկայացրած քաղաքացիական հայցն ենթակա է մերժման` Ռուսլան Մհերի Անանյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0200/01/11 քրեական գործով օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով արդեն իսկ լուծվելու պատճառաբանությամբ… Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է արգելանք դնել ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Մհերի Անանյաններին փաստացի պատկանող, ՀՀ ոստիկանության Ստեփանավանի բաժնի տուգանային հրապարակում գտնվող «ԲՄՎ X5» մակնիշի 26 ՏՕ 954 հաշվառման համարանիշի և «Վազ-21213» մակնիշի 11 ՕՕ 459 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաների, ինչպես նաև ՀՀ ոստիկանության Աշտարակի բաժնի տուգանային հրապարակում պահվող «Ֆորդ տրանզիտ» մակնիշի 29 ԼՏ 649 համարանիշի ավտոմեքենայի նկատմամբ` դրանք ուղղելով տուժողներին պատճառված և քաղաքացիական հայցերով պահանջված վնասների, ինչպես նաև դատական ծախսերի փոխհատուցմանը։ …>>: /քրեական գործ, հատոր 15 էջ 41-85/: 64. Վերլուծելով քրեական գործի նյութերը` Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով, 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 6-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, Դավիթ Մհերի Անանյանի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով Գևորգ Մհերի Անանյանի մեղադրանքի վերաբերյալ ձեռք բերված ապացույցները գնահատելիս և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով Գևորգ և Դավիթ Անանյանների նկատմամբ պատիժ սահմանելիս չի ապահովել գործի հանգամանքների բազմակողմանի և օբյեկտիվ հետազոտում և դրա արդյունքում այդ մասով կայացրել է չհիմնավորված դատական ակտ, որը ենթակա է բեկանման: 65. Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր է համարում ամբաստանյալ Դ.Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, նրա ու ամբաստանյալ Գ.Անանյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված արարքները արդարացնելու մասին դատախազի և պաշտպանական կողմի վերաքննիչ բողոքի պահանջները: Վճռաբեկ դատարանը 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի Արարատ Վազգենի Բաղդասարյանի վերաբերյալ թիվ ԵԷԴ/0168/01/10 որոշման մեջ արտահայտել է իրավական դիրքորոշում այն մասին, որ << … Օբյեկտիվ կողմից սպանությունը դրսևորվում է մեկ ուրիշին դիտավորությամբ, ապօրինաբար կյանքից զրկելու մեջ, որը կարող է կատարվել և գործողությամբ, և անգործությամբ: /…/ Օբյեկտիվ կողմից սպանությունը բնութագրվում է նաև հանցավոր արարքի և առաջացած հանրորեն վտանգավոր հետևանքների միջև պատճառական կապի պարտադիր առկայությամբ. Քննարկվող հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է դիտավորությամբ, որը կարող է լինել ինչպես ուղղակի, այնպես էլ անուղղակի: /…/ Օբյեկտիվ կողմից հանցափորձը բնութագրվում է` 1. գործողությամբ /անգործությամբ/, որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանքի կատարմանը, 2. հանցագործությունն անձի կամքից անկախ հանգամանքներով ավարտին չհասցնելով: Հանցափորձն առկա է այն ժամանակ, երբ հանցագործությունը մինչև վերջ չի հասցվում, այլ կերպ` հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի կատարումն սկսվում է, սակայն չի ավարտվում: Նյութական հանցագործության դեպքում չի առաջանում օրենքով նախատեսված հետևանքը, կամ հետևանքն առաջանում է, սակայն ոչ հանցավորի դիտավորությամբ նախատեսվածը /օրինակ` սպանության փորձի ժամանակ տուժողը ոչ թե մահանում է, այլ ստանում է ծանր մարմնական վնասվածք/: Ուստի այն դեպքում, երբ հանցագործության փորձի ժամանակ առաջանում են այնպիսի հետևանքներ, որոնք ոչ թե հանցավորի դիտավորության մեջ ընդգրկված, այլ մեկ ուրիշ ավարտված հանցագործության հատկանիշներ են, ապա դրանք կլանվում են հանցավորի դիտավորությամբ ընդգրկված հանցագործության փորձի մեջ և ինքնուրույն չեն որակվում: Հանցափորձը բնութագրող հաջորդ հատկանիշն այն է, որ հանցագործությունը մինչև վերջ չի հասցվում հանցավորի կամքից անկախ հանգամանքներում: Սուբյեկտիվ կողմից հանցափորձը հնարավոր է միայն ուղղակի դիտավորությամբ>>: Վճռաբեկ դատարանը 2012 թվականի հունիսի 08-ի գործով Վլադիկ Խաչատրյանի վերաբերյալ թիվ ԿԴ1/0025/01/11 որոշմամբ արտահայտել է իրավական դիրքորոշում այն մասին, որ «(...) սպանության փորձը կարող է կատարվել միայն ուղղակի դիտավորությամբ: Այլ խոսքով` սպանության փորձի դեպքում հանցավորը գիտակցում է իր գործողության /անգործության/ հանրության համար վտանգավոր բնույթը, նախատեսում է մեկ ուրիշի մահը վրա հասնելու հնարավորությունը կամ անխուսափելիությունը և ցանկանում է դրա առաջանալը, սակայն մահացու հետևանքը վրա չի հասնում նրա կամքից անկախ պատճառներով /զոհի ակտիվ դիմադրություն, այլ անձանց միջամտություն, տուժողին ժամանակին բժշկական օգնություն ցույց տալ և այլն/: 66. ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 18-րդ, ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ հոդվածների համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։ Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն փարատվել ՀՀ քրեադատավարական օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի։ Կասկածյալը կամ մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը, նրա անմեղության ապացուցման պարտականությունը չի կարող դրվել պաշտպանության կողմի վրա։ Մեղադրանքի ապացուցման և մեղադրյալին ի պաշտպանություն բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը կրում է մեղադրանքի կողմը։ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների և դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատված բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով: 67. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով արարքը կարող է որակվել այն դեպքում, եթե հանցավորը միասնական դիտավորություն ունի կյանքից զրկելու հենց երկու և ավելի անձանց: Մինչդեռ գործի փաստական հանգամանքներով հաստատվել է, որ ամբաստանյալ Դ.Անանյանի գործողություններում բացակայել է երկու և ավելի անձանց սպանելու միասնական դիտավորությունը: Գողություն կատարելու ժամանակ, երբ հայտնաբերվել են` դեպքի վայրում Դ.Անանյանը կրակոցներ չի արձակել իրենց հայտնաբերած հետապնդողների, նրանց ավտոմեքենաների ուղղությամբ: Եղբորը թողնելով դեպքի վայրում Դավիթ և Գևորգ Անանյաները ավտոմեքենայով դիմել են փախուստի: Առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել, որ Դ.Անանյանը 4 կրակոցներով գողությանը` իր և եղբայրների մասնակցությունը թաքցնելու նպատակով կատարել է երկու անձանց սպանության փորձ, իր կամքից անկախ հանգամանքներում սպանել է միայն տուժող Գ.Միրզոյանին: Առաջին ատյանի դատարանը փաստել է, որ Դ.Անանյանի արարքը չի կարող որակվել որպես երկու անձանց սպանություն, քանի որ թեև նա գործել է այլ հանցանքը թաքցնելու միասնական շարժառիթով և երկու անձանց սպանելու ուղղակի դիտավորությամբ, սակայն նրա հանցավոր գործողությունների հետևանքով մահացել է միայն տուժող Գ.Միրզոյանը, իսկ Վ.Միրզոյանը նրա կամքից անկախ հանգամանքներով մնացել է կենդանի: Երկարատև հետապնդման ընթացքում ևս Դ.Անանյանը տուժողներին սպանելուն ուղղված ոչ մի գործողություն չի կատարել: Վերջինիս և Գ.Անանյանի գործողություններն ուղղված են եղել փախուստ կատարելուն` հետապնդումից ազատվելուն: Ամբաստանյալ Դ.Անանյանը կրակոցներ է արձակել այն ժամանակ, երբ առջևից և ետևից իրենց ավտոմեքենան շրջափակված է եղել տուժողների կողմից: Նախ աջ կողմից Վ.Միրզոյանի ավտոմեքենան է մոտեցել,հետո Գ.Միրզոյանի ավտոմեքենան, դրանով նպաստավոր պայմաններ ստեղծելով Դ.Անանյանի կողմից կրակոցներ կատարելու համար: Քրեական գործով ոչ մի փաստական հանգամանք ձեռք չի բերվել այն մասին, որ Դ.Անանյանը գործել է երկու և ավելի անձանց սպանելու միասնական դիտավորությամբ` կրակելով Վ.Միրզոյանի վրա, այդ պահին դիտավորություն է ունեցել նաև սպանել Գ.Միրզոյանին: Վերջինիս վրա կրակելու դիտավորությունը Դ.Անանյանի մոտ ծագել է Վ.Միրզոյանի ուղղությամբ կրակելուց հետո, երբ Գ.Միրզոյանը հայտնվել է նրա տեսադաշտում` Վ.Միրզոյանի կողմից հետապնդումը դադարեցնելուց հետո: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նման փաստական տվյալների պայմաններում, Դ.Անանյանի գործողություններում բացակայում է երկու և ավելի անձանց սպանելու միասնական դիտավորությունը: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Դ.Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղավոր ճանաչելով սխալ է կիրառել քրեական օրենքը` կիրառել է հոդվածի այն մասը, որը կիրառման ենթակա չէր: Մեղադրանքի այդ մասով Դ. Անանյանի գործողություններում բացակայում է հանցակազմը: Ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով ամբաստանյալ Դ.Անանյանին պետք է արդարացնել հանցանքների բացակայության պատճառա-բանությամբ: 68. Առաջին ատյանի դատարանն` իրենց համակցության մեջ գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցները եկել է համոզման. <<ամբաստանյալ Դ.Անանյանի վերոնշյալ արարքում բացակայում է նաև սպանության` շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարելու հատկանիշը, քանի որ ամբաստանյալներին ավտոմեքենաներով հետապնդող տուժողներ Գագիկ և Վահե Միրզոյանները կրակոցներին նախորդող պահին իրենց վարած ավտոմեքենաների սրահում եղել են միայնակ, հետապնդման ժամանակ և պայմաններում (ժամը, մթությունը և անձրևային եղանակը) այլ անձանց` վարորդների, հետիոտների և այլոց կյանքի համար ևս վտանգ չի առաջացել ( դատաքննության արդյունքներով նման որևէ տվյալ ձեռք չի բերվել)։>>: Այսինքն Առաջին ատյանի դատարանը գտել է, որ ամբաստանյալ Դ.Անանյանի գործողությունում բացակայում է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսած հանցակազմը: Սակայն ինչպես իրավացի նշվել է տուժողի իրավահաջորդի ներկայացուցչի վերաքննիչ բողոքում` դատավճռի եզրափակիչ մասում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետին անդրադարձ չի կատարվել: Վերաքննիչ դատարանը համաձայնվելով Դ.Անանյանի գործողություններում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետի հատկանիշների բացակայության մասին Առաջին ատյանի դատարանի հիմնավորումների հետ, միաժամանակ արձանագրում է, որ մեղադրանքի այդ մասով Դ.Անանյանը ենթակա է արդարացման` հանցակազմի բացակայության հիմքով և այդ հանգամանքը պետք է արտացոլվի սույն որոշման եզրափակիչ մասում: Վերաքննիչ դատարանը միաժամանակ անհիմն է համարում տուժողի իրավահաջորդի ներկայացուցչի վերաքննիչ բողոքի այն պատճառաբանությունները, որ Դ.Անանյանի գործողություններում առկա է եղել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետի հանցակազմը, նկատի ունենալով, որ նա հստակ պատկերացում չի ունեցել ավտոմեքենայում գտնվող անձանց քանակի մասին և ատրճանակն ինքնին կյանքի համար վտանգավոր եղանակով սպանություն կատարելու միջոց է: Այդ հանգամանքներին Առաջին ատյանի դատարանը տվել է հիմնավոր պատասխաններ, ուստի այդ մասով տուժող կողմի վերաքննիչ բողոքը բավարարվել չի կարող: 69. Վերաքննիչ դատարանը նաև գտնում է, որ Դ.Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով, 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 6-րդ կետով, իսկ վերջինիս ու Գ.Անանյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով արդարացնելու պայմաններում` նրանց նկատմամբ նշանակված պատիժներն անփոփոխ թողնելու մասին դատախազի վերաքննիչ բողոքի պահանջը բավարարվել չի կարող: Դատախազի վերաքննիչ բողոքը բավարարելու պայմաններում, երբ Դ.Անանյանն արդարացման ենթակա է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասով արարքը որակյալ դարձնող երկու կետով, իսկ նա և Գ.Անանյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի ամբողջ մեղադրանքով, այդպիսիք փաստորեն նրանց մեղադրանքի ծավալից հանելու պայմաններում` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի հիմունքներով պատիժները անփոփոխ թողնելն` անթույլատրելի է` չի բխում օրենքից և տրամաբանությունից: 70. Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր չի համարում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-104-րդ հոդվածի և 34-38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասով Գ.Անանյանին ևս մեղավոր ճանաչելու մասին տուժող կողմի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունները: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ոչ մի փաստական տվյալ ձեռք չի բերվել որով ապացուցվեր, որ սպանության և դրա փորձ կատարելու ժամանակ Գ.Անանյանն օժանդակել է Դ.Անանյանին: Առաջին ատյանի դատարանը բավարար ջանասիրությամբ հետազոտելով գործով ձեռք բերված ապացույցները այդպիսիք գնահատելով իրենց համակցության մեջ` հիմնավոր եզրահանգել է, որ Գ.Անանյանի կողմից տուժողի սպանությունն ու դրա հանձափորձին օժանդակելու մասով մեղադրանքն ապացուցված չէ (տես` դատավճռի պատճառաբանական մասը): 71. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ երբ հանցագործության փորձի ժամանակ առաջանում են այնպիսի հետևանքներ, որոնք ոչ թե հանցավորի դիտավորության մեջ ընդգրկված, այլ մեկ ուրիշ ավարտված հանցագործության հատկանիշներ են, ապա դրանք կլանվում են հանցավորի դիտավորությամբ ընդգրկված հանցագործության փորձի մեջ և ինքնուրույն չեն որակվում։ Վերոհիշյալ իրավական դիրքորոշումից ելնելով` Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը սխալ եզրահանգում է կատարել` հաստատված համարելով Գևորգ և Դավիթ Անանյանների կողմից ուղղակի կամ անուղղակի դիտավորությամբ հանրավտանգ եղանակով տուժող Գ.Միրզոյանին պատկանող <<Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ>> մակնիշի ավտոմեքենան վնասելու մեղադրանքը: Նշված հանցագործությունը կատարելու դեպքում անձը պետք է գիտակցի, որ իր գործողություններով ուրիշի գույքին վնաս է պատճառում: Մինչդեռ, նշված հանգամանքի վերաբերյալ Գ.Անանյանի ցուցմունքներն այն մասին, որ մեքենաներից մեկը ձախ կողմով խփելով <<Ֆորդի>> պաշտպանիչ վահանին անցել է առաջ, ապացույցների բավարար համակցությամբ չեն հերքվել, այդ մեղադրանքով նրա մեղավորությունը դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների բավարար համակցությամբ չի հաստատվել: Հաստատված է, որ ամբաստանյալ Գ.Անանյանն ավտոմեքենան վարել է բենզալցակայանից, տուժողների հետապնդումից ու բռնվելուց խուսափելու նպատակով: Նման պայմաններում Գ.Անանյանի կողմից դիտավորությամբ տուժող Վ.Միրզոյանի ավտոմեքենային հանրավտանգ եղանակով գույքային վնաս պատճառելն ապացուցված չէ, ուստի Գ.Անանյանին մեղսագրված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հանցակազմը բացակայում է: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Դ.Անանյանի գործողություններում ևս բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցակազմը, քանի որ Դ.Անանյանը տուժող Գ.Միրզոյանին գույքային վնաս պատճառելու դիտավորություն չի ունեցել, այլ նրա գործողություները ուղղված են եղել Գ.Միրզոյանին սպանելուն: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Գևորգ և Դավիթ Անանյանների գործողություներում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված գործողությունների կատարումը: Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի և 35-րդհոդվածի 5-րդ մասով, նախատեսված քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառումը, որի արդյունքում Առաջին ատյանի դատարանի վերոնշյալ դատավճիռը ենթակա է բեկանման: Ուստի մեղադրանքի այդ մասով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի հիման վրա նրանք պետք է արդարացվեն` գործողություններում հանցակազմի բացակայության պատճառաբա-նությամբ` բավարարելով դատախազի վերաքննիչ բողոքը: 72. Վերաքննիչ դատարանը հիմնազուրկ է համարում տուժող կողմի վերաքննիչ բողոքի փաստարկը, որ ամբաստանյալ Գևորգ և Դավիթ Անանյանները պետք է դատապարտվեն նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Վերաքննիչ բողոքում թեև հղում է կատարվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1-րդ հոդվածի վրա և գտել, որ հարցը ենթակա է լուծման դատախազի միջոցով, այնուամենայնիվ վերջինիս հստակ դիրքորոշման` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի մեղադրանքի բացակայության պայմաններում` բողոքաբերն անտեսել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի պահանջները, որ դատարանում գործի քննությանը միայն ամբաստանյալի նկատմամբ և միայն այն մեղադրանքի սահմաներում է կատարվում, որով նրան մեղադրանք է առաջադրվել: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածով ամբաստանյալներին մեղադրանք առաջադրվելով չի եղել, հետևաբար այդ առթիվ տուժող կողմի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանություներին Վերաքննիչ դատարանը չի անդրադառնում: 73. Վերաքննիչ դատրանը հիմնավոր է համարում Վ.Միրզոյանի և տուժողի իրավահաջորդ Ա.Շահվերդյանի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանություները, որ իրենց քաղաքացիական հայցի հարցը քննարկելիս Առաջին ատյանի դատարանը սխալ է թույլ տվել` տուժողին պատճառված նյութական վնասի հատուցման պարտականությունը թողնելով միայն դատապարտյալ Ռ.Անանյանի վրա` նկատի ունենալով, որ այդ մասով առկա է վերջինիս վերաբերյալ օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտ: Դատավճռով հաստատված է համարվել, որ տուժող կողմին հանցագործությամբ նյութական վնաս է պատճառվել ինչպես դատապարտյալ Ռ.Անանյանի այնպես էլ ամբաստանյալներ Գևորգ և Դավիթ Անանյաների կողմից: Ուստի օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտի առկայությունը արգելք չի կարող է համարվել պատճառված նյութական վնասը նաև ամբաստանյալներից համապարտությամբ բռնագանձելու համար: Ուստի այս մասով տուժող Վ.Միրզոյանի և տուժողի իրավահաջորդ Ա.Շահվերդյանի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի բողոքը ենթակա է բավարարման և 1.375.800 ՀՀ դրամը պետք է համապարտությամբ բռնագանձվի նաև ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաներից: Միաժամանակ նկատի ունենալով, որ 2013 թվականի նոյեմբերի 12-ին թիվ 000416 և 000415 անդորրագրերով վերականգնվել է քաղ.հայցվորի 1.375.840 ՀՀ դրամի և մյուս նյութական պահանջը, ուստի այդ հարցը Վերաքննիչ դատարանը համարում է լուծված: 74. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, նաև որ ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով արդարացնելու պայմաններում` գույքային վեճը ենթակա է լուծման քաղաքացիական դատավարության կարգով, ուստի այդ մասով հայցը պետք է թողնել առանց քննության: 75. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը: Վերաքննիչ դատարանը պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների կատարած հանցանքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, դա կատարելու հանգամանքները հիմք է ընդունել Առաջին ատյանի դատարանի կողմից ընդունված Գևորգ ու Դավիթ Անանյանների պաշտպան Լ. Մնոյանի վերաքննիչ բողոքում բերած վերջիններիս անձը բնութագրող պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող, պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Անանյաների նկատմամբ պատիժ սահմանելիս պետք է նկատի ունենալ, որ Դ.Անանյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 6-րդ կետերով, իսկ նա և Գ.Անանյանը նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով արդարացվելու պայմաներում, նշանակված պատիժները պետք է մեղմացվեն: Բացի այդ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով Գևորգ և Դավիթ Անանյանների նկատմամբ պատիժ սահմանելիս նշանակել է ակնհայտ խիստ պատիժ: Մինչև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 2011 թվականի մայիսի 25-ի փոփոխությունները` կատարած գողության 5 դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նրանց յուրաքանչյուրի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` վեցական տարի ժամկետով, իսկ դրանից հետո կատարած գողության փորձի միայն մեկ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով սահմանվել է հանցափորձի համար նախատեսված առավելագույն պատժին մոտ` հինգ տարի վեց ամիս ժամկետով ազատազրկում պատիժ: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով ամբաստանյալ Գևորգ և Դավիթ Անանյաների նկատմամբ Առաջին ատյանի դատարանը նշանակել է անհամաչափ խիստ պատիժ: 76. Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է նաև, որ Առաջին ատյանի դատարանը դատավճիռի պատճառաբանական մասում ամբաստանյալ Դ.Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով արարքը տրոհել է երկու մասի: Բացի այդ դաատավճռում արձանագրվել է նաև, որ խստացնող օրենքն ուժի մեջ մտնելուց հետո Դ.Անանյանը կատարել է երկու ծանր հանցագործություն: Նշված պատճառաբանություները Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր չի համարում: Դ.Անանյանը կատարել է հրազեն պահելու, կրելու մեկ գործողություն և դրա համար դատապարտվել: Մինչդեռ խստացնող օրենքն ուժի մեջ մտնելուց հետո Դ. Անանյանը կատարել է մեկ ծանր և երեք` միջին ծանրության հանցագործություններ: 77. Հիմք ընդունելով սույն որոշման հիմնավորումներն ու պատճառաբանությունները` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ գլխավոր դատախազության մարդու դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ Տ.Պողոսյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել, տուժող Վ.Միրզոյանի և տուժողի իրավահաջորդ Ա.Շահվերդյանի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի և ամբաստանյալներ Դավիթ ու Գևորգ Մհերի Անանյանների պաշտպան Լ.Մնոյանի վերաքննիչ բողոքները պետք` բավարարել մասնակի: Դավիթ Մհերի Անանյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով,177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Գևորգ Մհերի Անանյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 30-ի դատավճռը պետք է բեկանել: Դավիթ Մհերի Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով պետք է ճանաչել անպարտ և դատարանով արդարացնել հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով նշանակված պատիժները պետք է մեղմացնել: Գևորգ Մհերի Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով պետք է ճանաչել անպարտ և դատարանով արդարացնել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով նշանակված պատիժը պետք է մեղմացնել: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով նշանակված պատիժները մասնակի գումարել: Ավտոմեքենային պատճառված վնասի հատուցման մասով տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանի քաղ. հայցը պետք է թողնել առանց քննության: Ամբաստանյալններ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների ու դատապարտյալ Ռուսլան Անանյանի տնտեսությունից համապարտության կարգով հօգուտ տուժող Վահե Միրզոյանի պետք է բռնագանձել 1.375.840 ՀՀ դրամ որպես հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասի հատուցում և նշված գումարը հատուցված լինելու պատճառով հարցը պետք է համարել լուծված: Դատավճիռը մնացած մասով պետք է թողնել անփոփոխ: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ և 3-րդ կետով, 398-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 418-րդ հոդվածով Վերաքննիչ դատարանը ՈՐՈՇԵՑ 1. ՀՀ գլխավոր դատախազության մարդու դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ Տ.Պողոսյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել: 2. Տուժող Վ.Միրզոյանի և տուժողի իրավահաջորդ Ա.Շահվերդյանի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակի: 3. Ամբաստանյալներ Դավիթ և Գևորգ Մհերի Անանյանների պաշտպան Լ.Մնոյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակի: Դավիթ Մհերի Անանյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով,177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Գևորգ Մհերի Անանյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ և 11-րդ կետերով, 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 11-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 30-ի դատավճռը բեկանել: Դավիթ Մհերի Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով ճանաչել անպարտ և դատարանով արդարացնել: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով պատիժ նշանակել ազատազրկում`14 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով պատիժ նշանակել ազատազրկում` ութ տարի վեց ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով պատիժ նշանակել ազատազրկում չորս տարի վեց ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով նշանակված պատիժները մասնակի գումարելով` վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում տասութ տարի ժամկետով: Գևորգ Մհերի Անանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով ճանաչել անպարտ և դատարանով արդարացնել: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 և 2-րդ կետերով պատիժ նշանակել ազատազրկում չորս տարի վեց ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով նշանակված պատիժները մասնակի գումարելով` վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում ութ տարի ժամկետով: Ավտոմեքենային պատճառված վնասի հատուցման մասով տուժողի իրավահաջորդ Անահիտ Շահվերդյանի քաղաքացիական հայցը թողնել առանց քննության: Ամբաստանյալններ Դավիթ և Գևորգ Անանյանների, դատապարտյալ Ռուսլան Անանյանի տնտեսությունից համապարտության կարգով հօգուտ տուժող Վահե Միրզոյանի բռնագանձել 1.375.840 ՀՀ դրամ որպես հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնաս փոխհատուցում և նշված գումարը հատուցված լինելու պատճառով հարցը համարել լուծված: Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ: 4. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 21-01-2014 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 06-03-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 229, 256, 335, 230, 190, 254, 213, 203, 315, 245, 185, 138, 130, 145, 102, 221, 145 |
| Գործին կից նյութեր | իրեղեն ապացույց ճանաչված 9 մմ տրամաչափի 4 կրակված գնդակները և երկու պարկուճները: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 06-03-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 229, 256, 335, 230, 190, 254, 213, 203, 315, 245, 185, 138, 130, 145, 102, 221, 145 |
| Գործին կից նյութերը | իրեղեն ապացույց ճանաչված 9 մմ տրամաչափի 4 կրակված գնդակները և երկու պարկուճները: |
| Ուր | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Գրության համարը | Ե-3625/14 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0235/01/12
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 07-03-2014 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Տուժողի ներկայացուցիչ |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ամբաստանյալներ` Դավիթ Մհերի Անանյան, Գևորգ Մհերի Անանյան |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
| Գործի առաքման ամսաթիվը | 19-03-2014 |
|---|---|
| Գրության համարը | Ե-8440 |
| Գործի ստացման ամսաթիվը | 27-03-2014 |
| Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ | 17 հատոր, կից` իրեղեն ապացույց ճանաչված 4 կրակված գնդակները և 2 պարկուճները |
| Գործի համարը | ԵԿԴ/0235/01/12 |
| Գործը ստացվել է | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը | 2 |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 27-03-2014 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
| Ամսաթիվ | 26-04-2014 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | ԵԿԴ/0235/01/12 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 26 ապրիլ 2014 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով ամբաստանյալներ Դավիթ Մհերի Անանյանի և Գևորգ Մհերի Անանյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2014 թվականի հունվարի 21-ի որոշման դեմ տուժող Վ.Միրզոյանի և տուժողի իրավահաջորդ Ա.Շահվերդյանի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 30-ի դատավճռով Դավիթ Անանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 11-րդ կետերով, 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 11-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 38-333-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-րդ, 2-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և հանցանքների համակցությամբ դատապարտվել ազատազրկման 20 տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։ Նույն դատավճռով ճանաչվել և հռչակվել է Գևորգ Անանյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ, 11-րդ կետերով, 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 11-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում։ Գևորգ Անանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրեսնգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-րդ, 2-րդ կետերով և հանցանքների համակցությամբ դատապարտվել ազատազրկման` 9 տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ Վճռվել է նաև քաղաքացիական հայցվորներ Վ.Միրզոյանի և Ա.Շահվերդյանի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի կողմից ներկայացված միասնական հայցադիմումը բավարարել մասնակիորեն` 140.000 ՀՀ դրամի չափով, այն որպես տուժողի իրավահաջորդ Ա.Շահվերդյանին հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնաս, համապարտության կարգով բռնագանձել քաղաքացիական պատասխանողներ Դ. Անանյանից և Գ.Անանյանից։ Հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված 1.375.840 ՀՀ դրամ գույքային վնասի վերաբերյալ տուժող Վ.Միրզոյանի ներկայացրած քաղաքացիական հայցը մերժվել է, իսկ առողջության վերականգման և փաստաբանական ծառայության դիմաց վճարումների ուղղությամբ կատարված ծախսերի, բարոյական վնասի փոխհատուցման պահանջների վերաբերյալ հայցը՝ թողնվել առանց քննության։ Տուժողի, տուժողի իրավահաջորդի ներկայացուցչի և մեղադրողի վերաքննիչ բողոքների հիման վրա քննության առնելով քրեական գործը` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2014 թվականի հունվարի 21-ին որոշում է կայացրել բողոքը մասնակիորեն բավարարելու, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 30-ի դատավճիռը` բեկանելու մասին։ Ամբաստանյալ Դ.Անանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 18 տարի ժամկետով, ամբաստանյալ Գ.Անանյանի նկատմամբ` ազատազրկում 8 տարի ժամկետով։ Նույն որոշմամբ տուժողի իրավահաջորդ Ա.Շահվերդյանի քաղաքացիական հայցը թողնվել է առանց քննություն, իսկ ամբաստանյալներ Դ.Անանյանից և Գ.Անանյանից հօգուտ տուժող Վ.Միրզոյանի բռնագանձվել է 1.375.840 ՀՀ դրամ՝ որպես հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում։ Վերոգրյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել տուժող Վ.Միրզոյանի և տուժողի իրավահաջորդ Ա.Շահվերդյանի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանը՝ խնդրելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով Դավիթ և Գևորգ Անանյաններին մեղավոր չճանաչելու և չդատապարտելու, ինչպես նաև տուժող Վ.Միրզոյանի և տուժողի իրավահաջորդ Ա.Շահվերդյանի անունից ներկայացված քաղաքացիական հայցի չբավարարված մասերով բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2014 թվականի հունվարի 21-ի որոշումը և այդ մասերով փոփոխել դատական ակտը. Դ.Անանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով, 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով, 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Գ.Անանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 11-րդ կետերով, 38-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 11-րդ կետերով, 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նրանց նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել օրենքով սահմանված կարգով, ինչպես նաև բավարարել քաղաքացիական հայցի մերժված և առանց քննության թողնված մասերը։ Վերլուծելով բողոքում շարադրված փաստարկները՝ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ներկայացված բողոքը ենթակա է վերադարձման հետևյալ պատճառաբանությամբ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ դատարանը բողոքն ընդունում է վարույթ, եթե` 1) բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, կամ 2) վերանայվող դատական ակտն առերևույթ հակասում է վճռաբեկ դատարանի` նախկինում ընդունված որոշումներին, կամ 3) վերաքննիչ դատարանի կողմից թույլ է տրված առերևույթ դատական սխալ, որը կարող է առաջացնել կամ առաջացրել է ծանր հետևանքներ, կամ 4) առկա է նոր երևան եկած կամ նոր հանգամանք։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 1-ին մասի 61-րդ կետի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը պետք է բովանդակի նույն օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի որևէ կետի հիմնավորումները։ Բողոքի ուսումնասիրությունից երևում է, որ դրանում բացակայում են վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հիմքերն ու դրանց հիմնավորումները։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում նույն օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին, ուստի ներկայացված բողոքը ենթակա է վերադարձման։ Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ամբաստանյալներ Դավիթ Մհերի Անանյանի և Գևորգ Մհերի Անանյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2014 թվականի հունվարի 21-ի որոշման դեմ տուժող Վ.Միրզոյանի և տուժողի իրավահաջորդ Ա.Շահվերդյանի ներկայացուցիչ Ա.Գրիգորյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ՝ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
| Ամսաթիվ | 29-04-2014 |
|---|
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 05-05-2014 |
|---|---|
| Դատարան | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Այլ նշումներ | 17 հատոր` 229, 256, 335, 230, 190, 254, 213, 203, 315, 245, 185, 138, 130, 145, 102, 221, 175 թերթ, կից` իրեղեն ապացույց ճանաչված 9 մմ տրամաչափի 4 կրակված գնդակները և 2 պարկուճները` փաթեթավորված վիճակում: |