Գործ թիվ ԵԿԴ/0214/01/12




ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դա¬տարանը (այսուհետ նաև` Դատարան),

նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,
քարտուղարությամբ` Ժենյա Ավետիսյանի,

մասնակցությամբ`

մեղադրող, Երևանի Կենտրոն և
Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
դատախազության ավագ դատախազ` Հայկ Էյրամջյանի,

տուժող` Վլադիմիր Մանուկյանի,


պաշտպան` Գեղամ Այվազյանի,


2013թ. hունվարի 11-ին դռնբաց դատական նիստում արագացված դատաքննության կարգով քննեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`

Ռ ու բ ե ն Ռ ա ֆ ա ե լ ի Ա բ ր ա հ ա մ յ ա ն ի `
(ծնված 1985թ. հունվարի 6-ին, Երևան քաղաքում, ազ¬գութ¬¬¬յամբ հայ, ՀՀ քաղա¬քա¬ցի, միջնակարգ կրթու¬թյամբ, ամու¬րի, նախ¬կինում չդատապարտ¬ված, չի աշխատում, հաշ¬վառ¬¬ված և բնակ¬վում է Երևանի Էստոնական փողոցի 12-րդ շենքի 12-րդ բնակարանում)


1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 13139812 քրեական գործն հարուցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով 2012թ. հուլիսի 10-ին ՀՀ ոստիկա¬նության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում։
2012թ. օգոստոսի 14-ին կասկածյալ Ռուբեն Աբրահամյանի նկատմամբ որպես խափան¬ման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։
2012թ. օգոստոսի 20-ին Ռուբեն Աբրահամյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
2012թ. նոյեմբերի 19-ին սույն քրեական գործից թիվ 13139812/1 համարով անջատվել է Ռուբեն Աբրահամյանի հետ Վլադիմիր Մանուկյանի առողջությանը մի¬ջին ծանրության մարմ¬նա¬կան վնաս¬վածք պատճառած անհայտ անձի վերաբերյալ մաս։
2012թ. նոյեմբերի 22-ին քրեական գործը Ռուբեն Աբրահամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հաստատված մեղադրական եզրա¬կա¬ցութ¬յամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ¬հանուր իրավա¬սության դա¬տարան և 2012թ. նոյեմբերի 26-ին ընդուն¬¬վել է վարույթ։

2.Առաջադրված մեղադրանքի բովանդակությունը.
Ռուբեն Աբրահամյանը 2012թ. սկզբներից ընկերություն է արել և համակրել Արփինե Գրիգոր¬յանին, որի ընթացքում տեղեկացել է, որ վերջինս նախկինում ընկերական հարաբերութ¬յուն¬ների մեջ է գտնվել Երևան քաղաքի Իսահակյան փողոցի թիվ 36 հասցեում գործող «Ժակ-Հոլդ» գեղեց¬կության սրահի վարսահարդար Վլադիմիր Մանուկյանի հետ։
2012թ. հունիսի 8-ին` ժամը 12.00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցում գործող սրճարաններից մեկում Արփինե Գրիգորյանի հետ հերթական հանդիպման ժամանակ Ռու¬բեն Աբրահամյանն ուսումնասիրել է վերջինիս համակարգիչը և նկատել, որ «Ֆեյս¬բուք» սոցիալական կայ¬քով հաղորդակցվելու ընթացքում Վլադիմիր Մանուկյանը վիրա¬վո¬րական արտահայտություն է գրա¬¬ռել իր հասցեին։
Նույն օրը` ժամը 14.00-ի սահմաններում, Ռուբեն Աբրահամյանն ինքնությունը չպարզ¬ված անձի հետ գնացել է «Ժակ-Հոլդ» գեղեցկության սրահ, հանդիպել Վլադիմիր Մանուկյա¬նին և նրա հետ առանձնանալով` իր հասցեին վիրավորական արտահայտություն կատա¬րելու համար պարզա¬բա¬նում¬ներ պահանջել։ Այդ կապակցությամբ նրանց միջև վիճաբանություն է սկսվել, որի ընթացքում Ռուբեն Աբրա¬համյանը և ինքնությունը չպարզված անձնավորությունը ծեծի են ենթարկել Վլադիմիր Մանուկ¬յանին` դիտավորությամբ վերջինիս առողջությանը պատ¬ճառելով միջին ծանրության վնաս։
Վերոնշյալ հանցավոր արարքը կատարելու համար նախաքննական մարմինը Ռուբեն Աբրա¬համյանին մեղադ¬րանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։

3. Արագացված դատական քննություն.
Մինչ դատաքննություն սկսելն ամբաստանյալ Ռուբեն Աբրահամյանը միջնորդեց գործը քննել դատական քննության արագացված կարգով` հայտարարելով, որ վերոնշյալ միջնոր¬դությունը ներկա¬յացնում է կամավոր, նախապես խորհրդակցելով պաշտպանի հետ, գիտակ¬ցում է արա¬գացված կար¬գով դատաքննութ¬յուն անցկացնելու իրավական հետևանքները։
Ամբաստանյալ Աբրահամյանն հայտարարեց նաև, որ առաջադրված մե¬ղադրանքն իրեն պարզ և հասկանալի է, համաձայն է դրա հետ, ավելին` առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մե¬ղա¬վոր է ճանաչում։ Մեղադրողը, Դատարանում փոփոխելով մեղադրական եզրակա¬ցությունը հաս¬տատելիս հայտնած դիրքորոշումը, գործն արագացված դատաքննության կար¬գով քննե¬լու դեմ չա¬ռարկեց։
Դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Ռուբեն Աբրահամյանի վերոնշյալ միջ¬նոր¬¬դութ¬¬յունը, հաշվի առնելով մե¬ղադրողի դիրքորոշման փոփոխությունը, տուժողի դրական կարծիքը, քաղա¬քա¬ցիական հայցի բացակայությունը, փաս¬տելով, որ առկա են ՀՀ քրեա¬կան դատավա¬րության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդվածներով նախա¬տեսված հիմ¬քն ու պայմանները, համապատաս¬խան որոշման կայացմամբ գործը քննեց արա¬գացված դա¬տաքննության կար¬գով։

4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով Ռուբեն Աբրահամյանին առա¬ջադրված մեղադրանքը Դատարանը, հաստատված հա¬մարեց` տուժող Վլադիմիր Մանուկյանի, վկաներ Արփինե Գրիգորյանի, Սարգիս Այվազյանի, Մանուկ Մանուկյանի, Աստղիկ Իսրայելյանի և Կարինե Ռոստևանովայի նախաքննական ցուցմունքնների, անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին 2012թ. օգոստոսի 14-ի արձանագրությունների, Վ.Մանուկյանի վերաբերյալ դա¬տաբժշկա¬կան փոր¬ձաքննութ¬յան 2012թ. հունիսի 18-ի թիվ 767/հ եզրակացության առկա¬յութ¬յամբ։
Նախաքննությամբ ձեռք բերված վերոնշյալ ապացույցները գնահատելիս` Դատարա¬նը եկավ այն եզրահանգման, որ Ռուբեն Աբրահամյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված այդ ապա¬ցույցներն ըստ էության համապա¬տասխանում են ՀՀ քրեական դատա¬վա¬րութ¬յան օրենսգրքով սահմանված թույլատրելիության և վերաբերելիության, իսկ համակ¬ցութ¬¬¬յամբ, գործի ճիշտ լուծման տես¬անկյու¬նով` բավարարության չափանիշներին։
Դատարանը գտնում է, որ Ռուբեն Աբրահամյանը մեղսագրվող արարքը` քննությամբ չպարզված անձի հետ Վլադիմիր Մանուկյանի առողջությանը դիտավորությամբ միջին ծանրութ¬յան վնաս պատ¬ճառելը, կատարել է մեղավորությամբ, այն ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 113-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով որակ¬ված է ճիշտ, վերջինս քրեական պատաս¬խա¬նատ¬վության և պատժի է ենթակա այդ հոդ¬վածի համապատասխան մասով և կետով։
Ամբաստանյալ Ռուբեն Աբրահամյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬կանգ¬նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցա¬գոր¬ծությունները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատ¬մամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգոր¬ծության այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, հա¬մա¬պա¬տասխանեն հանցանքի ծան¬րութ¬յանը, այն կատարելու հանգա¬մանք¬ներին, հանցավորի անձնա¬վորությանը, անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հան¬րության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալ¬ներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծան¬րացնող հանգամանքներով։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դա¬տա¬վարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատա¬րա¬նի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբանությունները, պար¬տադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգամանքներով այլ գործի քննության ժամանակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախա¬տես¬ված իրավա¬նորմը, նշել է, որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատվությունը մեղմացնող հանգա¬մանք¬ների կիրառման լայն հայեցողությամբ, քանի որ պա¬տիժ նշանակելիս Դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ, որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։
Սույն գործով որպես ամբաստանյալ Ռուբեն Աբրահամյանի պատասխանատվությունը և պա¬տիժը մեղմացնող այդպիսի հանգա¬մանքներ, ինչպես նաև անձը դրականորեն բնութագրող տվյալներ է գնահատում` մեղայականով ներկայանալը, իրեն լիովին մեղավոր ճա¬¬նա¬չելն ու կատարվածի համար զղջալը, հանցագործության կատարումը պայմանավորած տուժողի վարքագծի հակաօրինակա¬նությունը` վիրավորական արտահայտություններ անելը, առաջին անգամ հանգամանքների պատա¬հական զուգորդմամբ միջին ծանրության հանցանք կատարելը, նախ¬կինում դատապարտված չլինելը (2012թ. հունիսի 13-ի դրությամբ կատարված ստուգ¬ման արդյունքներով ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնից ստացված դատվա¬ծության վերաբերյալ տեղեկանքի), երիտասարդ լինելը։
Պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող վերոնշյալ հանգամանքներն հաս¬տատված են գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետա¬զոտված, թույլատրելիութ¬յան ու վերաբերելիության չափանիշներին համապատասխանող ապացույց¬ներով և ող¬ջամտո¬րեն նվազեցնում են ամբաստանյալ Ռուբեն Աբրահամյանի հանրային վտան¬գավո¬րությունը։
Ամբաստանյալ Ռուբեն Աբրահամյանի պատասխանատվությունը և պա¬տիժը ծան¬րացնող հանգա¬մանքներ Դատարանը չարձանագրեց։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաստանյալ Ռուբեն Աբրահամյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տե¬սակին` Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված հանցակազմի պատ¬ժա¬մասը բացար¬ձա¬կ որոշակի է, այսինքն` նախա¬տեսում է պատիժ բացառապես ազա¬տազրկման ձևով, հետևաբար` տվյալ դեպքում քննարկման են¬թակա են ազատազրկման ժամկետի սահմանման, այդ պատժատեսակը կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 70-րդ հոդ¬վածի կիրառում), ինչ¬պես նաև տվյալ հոդվածով նախա¬տեսված ազա¬տազրկման նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ նշանա¬կելու հարցերը (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրա¬ռում)։
Ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվող պատժի չափը որոշելիս` Դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասի պա¬հանջն առ այն, որ արագացված դատական քննության կարգով մեղադրական դատավճիռ կա¬յաց¬¬նելիս դատա¬րանի նշա¬նա¬կած պատիժը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագոր¬ծութ¬յան համար նա¬խա¬¬տեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը, տվյալ դեպքում` երեք տարի չորս ամիս ժամկետով ազա¬տազրկումը։
Ամբաստանյալ Ռ.Աբրահամյանի նկատմամբ նշանակվող պատիժը կրելու կամ չկրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս Դատարանը ղեկավարվում է հետևյալ իրա¬վա¬կան վերլու¬ծութ¬յուններով.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը կա¬լանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշա¬նակելիս հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելն հնարավոր է առանց պա¬տիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատա¬րանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատաս¬խա¬նատվութ¬յունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգա¬մանք¬ները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերոնշյալ դրույթների մեկնաբանությունից ակնհայտ է, որ պա¬տիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ինչպես հանցագործությունների տեսակ¬նե¬րի, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջա¬նակի հետ կապ¬ված որևէ հատուկ սահմանափակում օրենսդիրը չի նախատեսել, այսինքն` պատի¬ժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարվում դատարանի համոզ¬վածությունն առ այն, որ դատապարտյալի ուղղվելն հնարավոր է առանց որոշակի պատժա¬տեսակները ռեալ կրե¬լու (նման մեկնաբանություն է արել նաև ՀՀ Վճռաբեկ դատա¬րանը Հասմիկ Պետրոսյանի վերա¬բերյալ թիվ ԱՐԱԴ/0050/01/08 քրեական գործով 2009թ. հունիսի 29-ին կայացրած որոշմամբ)։
Դատարանի այդ համոզվածությունը կարող է կայանալ պատասխանատվությունը և պա¬տիժը մեղմացնող, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածով նախատեսված (ինչպես նաև չնախատեսված, բայց Դատարանի համոզմամբ այդ¬պիսին դիտարկվող) և 63-րդ հոդվածում սպառիչ թվարկված, պա¬տաս¬խանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների գնա¬հատման արդյունքներով։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Ռուբեն Աբրահամյանի անձը բնութագրող տվյալները, նախ¬կինում դատապարտված չլինելու հանգա¬մանքը, անկեղծորեն զղջալը, երիտասարդ լի¬նելը, այն կատա¬րելու մղումը` հանցագործության կատարումը պայմանավորած տուժող Վլադիմիր Մանուկյանի վար¬քագծի հակաօրինականությունը, տուժողի բողոքի բացակայութ¬յունը, ամբաստանյալ Ռ.Աբրահամյա¬նի պատաս¬խա¬նատվութ¬յունը և պատիժը ծան¬րացնող հանգա¬մանքների բացա¬կայութ¬յունը, նրան վե¬րագրվող հանցա¬գոր¬¬ծութ¬յան բնույթն ու վտան¬գա¬¬¬վորության աստիճանը, հանցանքի կատարման եղանակը` Դա¬տարանը, վերջինիս նկատ¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է այն համոզ¬վա¬ծության, որ ամբաս¬տանյալ Ռ.Աբրահամյանի ուղղվելը և նոր հանցա¬գործություններ կանխելը հնարավոր է առանց նրա նկատմամբ ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող պա¬տիժը ռեալ կրելու` այն պայմա¬նականորեն չկիրա¬ռելու պայ¬մաններում։ Միևնույն ժամանակ Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Ռ.Աբրահամ¬յանի կատա¬րած հանցանքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը (միջին ծանրության հան¬ցանք է, որն ուղղված է անձի առողջության դեմ), գտնում է, որ փորձաշրջանի ընթացքում ամբաստանյալ Ռ.Աբրահամյանի վար¬քագծի նկատ¬մամբ անհրաժեշտ է սահմանել հսկողություն, որի կատարումն հանձնարարել ՀՀ ԱՆ քրեա¬կա¬տա¬րողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման համապա¬տաս¬խան ստո¬րաբաժանմանը։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույց¬ների, դատական ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի, քաղա¬¬քա¬ցիական հայցի հար¬ցերին, սակայն Դատարանը, պարզելով, որ սույն քրեական գործով քաղա¬¬քա¬ցիական հայց չի ներկա¬յացվել, ամբաստանյալ Ռ.Աբրահամյանի գույքի նկատմամբ արգելանք չի կիրառվել, իրեղեն ապա¬ցույցը բացակայում է, սահմա¬նա¬փակվում է այդ փաստի արձանագրմամբ։
ՀՀ քրեական դատա¬վարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-8-րդ կետերով թվարկված դատական այլ ծախսերը (տուժողներին հան¬ցագործության հետևանքով պատ¬ճառ¬ված վնասի փոխհա¬տուցման գումարներից զատ), ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 375.3 հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն (այսինքն` գործն արագացված դատական քննության կարգով քննելու պարագայում), ամ¬բաստանյալ Ռուբեն Աբրահամյանից բռնա¬գանձ¬¬ման ենթակա չեն, ուստի այդ հար¬ցը Դատարանն համարում է լուծված։
Դատարանը գտնում է նաև, որ ամբաստանյալ Ռուբեն Աբրահամյանի նկատմամբ որպես խա¬¬¬¬փան¬ման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը փոփոխելու կամ վերացնելու հիմքերը դատավճիռը կայացնելու պահին բացա¬կա¬յում են, այն անհրաժեշտ է վերացնել սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Գնահատելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույց¬ները, ուսումնասիրելով ամբաս¬տան¬յալ¬ի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղ¬մացնող հան¬գամանքները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավա¬րա¬կան օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ, ինչպես նաև 375.1-375.4-րդ հոդված¬ներով, Դատա¬րանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝

Ռուբեն Ռաֆաելի Աբրահամյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, նրա նկատ¬մամբ նշանակել պատիժ` ազա¬տազրկում 2 (երկու) տարի ժամկե¬տով։
Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը` Ռուբեն Ռաֆաելի Աբրահամյանի նկատ¬մամբ ազատազրկման ձևով նշա¬նակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահ¬մանել փոր¬ձաշրջան 3 (երեք) տարի ժամկետով։
Ռուբեն Աբրահամյանի վարքագծի նկատմամբ հսկողությունն հանձնարարել ՀՀ ԱՆ քրեակա¬տա¬¬րողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման համապա¬տաս¬¬խան ստո¬րաբա¬ժանմանը։
Ռուբեն Աբրահամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վե¬րա¬¬բերյալ ստորագրությունը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված։
Դատավճիռը հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում կարող է բողո¬քարկվել ՀՀ վե¬րաքննիչ քրեական դատարան` բացառությամբ ՀՀ քրեական դատա¬վարության օրենսգրքի 395-րդ հոդ¬¬վածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի։


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ