Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

24 հունվարի 2013թ. ք. Երևան

ԵԿԴ-0210/01/12

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.

նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Ա. Հովհաննիսյան,

մասնակցությամբ
մեղադրող`
Երևան քաղաքի դատախազության
դատախազ Շ. Իսրայելյանի,

պաշտպան Մ. Սարգսյանի,

տուժող Ռ. Հովսեփյանի,


դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Վազգեն Մարտիրոսի Մարկոսյանի`
ծնված 1987թ. հոկտեմբերի 28-ին Երևան քաղաքում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, բնութագրվում է դրական, աշխատել է «Վաղարշ և որդիներ» ՍՊ ընկերությունում որպես անվտանգության ծառայության աշխատակից, հաշվառված է և բնակվել է Երևան քաղաքի Նար-Դոսի փողոցի թիվ 133 տանը, կալանքի տակ է 18.08.2012թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով։



Գործի դատավարական նախապատմությունը

Թիվ 13148612 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 18.08.2012թ., ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 117-րդ հոդվածով։
Նույն օրը թիվ 13148612 քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչություն և ընդունվել ծանր հանցագործությունների քննության բաժնի ավագ քննիչի վարույթ։
Քննիչի 2012թ. հոկտեմբերի 26-ի որոշմամբ, Ռուբեն Սրապյանի կողմից Տիգրան Սիրեկանյանին ծեծի ենթարկելու դրվագով, Ռ. Սրապյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` Ռ. Սրապյանի և Տ. Սիրեկանյանի հաշտվելու պատճառաբանությամբ։
Քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ, Տիգրան Սիրեկանյանի կողմից Լևոն Բալագյոզյանին ծեծի ենթարկելու դրվագով, Տ. Սիրեկանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` Տ. Սիրեկանյանի և Լ. Բալագյոզյանի հաշտվելու պատճառաբանությամբ։
Քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ, կռվի մասնակից անձի կողմից Վազգեն Մարկոսյանին ծեծի ենթարկելու դրվագով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` դիմողի բողոքի բացակայության, իսկ Վազգեն Մարկոսյանի կողմից իր աջ դաստակի չորրորդ մատը սեփական անզգույշ գործողությունների արդյունքում կտրելու դրվագով` հանցագործության դեպքի բացակայության պատճառաբանություններով։
Քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ, Վազգեն Մարկոսյանի կողմից Դավիթ Մարգարյանի առողջությանը միջին ծանրության վնաս պատճառելու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` Դ. Մարգարյանի և Վ. Մարկոսյանի հաշտվելու պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալ Վազգեն Մարտիրոսի Մարկոսյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար. «որ նա 2012 թվականի օգոստոսի 18-ին, ժամը 02-ի սահմաններում, իր ընկերներ Վարդան Սիրեկանյանի, Արամ Սիրեկանյանի, Լևոն Բալագյոզյանի և Ռուբեն Սրապյանի հետ, վերջինիս պատկանող Վազ 2106 մակնիշի 61 ՏՏ 003 հաշվառման համարանիշի սպիտակ գույնի ավտոմեքենայով գնացել է Երևան քաղաքի Մ.Խորենացու փողոցի 24 հասցեում գործող «Ոսկու աշխարհ» ոսկու շուկայի մոտ, որտեղ անձնական փոխհարաբերությունների շուրջ ծագած վիճելի հարցեր պարզաբանելու առիթով վիճաբանել է ոսկու շուկայի անվտանգության աշխատակիցներ Տիգրան Սիրեկանյանի, Ռոմիկ Հովսեփյանի և Դավիթ Մարգարյանի հետ, որի ընթացքում կոտրված ապակիով հարվածել է Ռոմիկ Հովսեփյանին՝ վերջինիս առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել որովայնի առաջային պատի կտրած-ծակած թափանցող վերքի, ուղեկցված մեծ ճարպոնի վնասման ձևով ծանր վնաս՝ կյանքին վտանգ սպառնացող։»։
2012թ. նոյեմբերի 19-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։


Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները

Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Ամբաստանյալ Վազգեն Մարկոսյանը, տուժող Ռոմիկ Հովսեփյանը, վկաներ Վարդան Սիրեկանյանը, Տիգրան Սիրեկանյանը և Դավիթ Մարգարյանը աշխատել են «Վաղարշ և որդիներ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող, Երևանի Խորենացի փողոցի թիվ 24 հասցեում գործող ոսկու շուկայում որպես անվտանգության ծառայության աշխատակիցներ։ Դավիթ Մարգարյանը, Ռոմիկ Հովսեփյանը, Վարդան Սիրեկանյանը և Տիգրան Սիրեկանյանն աշխատել են նույն հերթափոխում։ Տիգրան Սիրեկանյանը եղել է հերթափոխի ավագը։ Իրենց հերթական աշխատանքային օրը` 2012թ. օգոստոսի 17-ից 18-ը նրանք հերթապահել են։
Նույն ոսկու շուկայի անվտանգության ծառայությունում նախկինում աշխատել է նաև վկա Լևոն Բալագյոզյանը։ Ոսկու շուկայում բացված նոր սրահում աշխատելու վերաբերյալ Վարդան Սիրեկանյանի և Ռոմիկ Հովսեփյանի միջև նախկինում քննարկումներ են եղել։ 2012թ. օգոստոսի 17-ի կեսօրին, Վարդան Սիրեկանյանը զանգահարել է ամբաստանյալ Վազգեն Մարկոսյանին և հայտնել, որ իր և Ռոմիկ Հովսեփյանի միջև, նոր սրահում աշխատելու վերաբերյալ կրկին խոսակցություն է եղել։ Ամբաստանյալ Վազգեն Մարկոսյանը Լևոն Բալագյոզյանի հետ որոշել են նույն օրը երեկոյան գնալ ոսկու շուկա և զրուցել Վարդան Սիրեկանյանի հետ։ Որոշ ժամանակ անց Վարդան Սիրեկանյանը կրկին զանգահարել է Վազգեն Մարկոսյանին և հայտնել, որ իր և Ռոմիկ Հովսեփյանի միջև հարցերը պարզաբանված են և այլևս զրուցելու կարիք չկա։ Մինչ այդ վկաներ Ռուբեն Սրապյանը, Լևոն Բալագյոզյանը և ամբաստանյալ Վազգեն Մարկոսյանը վերջինիս բնակարանում ընթրել են, մի քանի բաժակ օղի են խմել, որից հետո որոշել են այնուամենայնիվ գնալ ոսկու շուկա ու հանդիպել Վարդան Սիրեկանյանի հետ։ Ժամը 24.00-ի սահմաններում հասնելով ոսկու շուկա՝ պարզել են, որ Վարդան Սիրեկանյանի հանգստի ժամն է։ Այդ պահին մուտքի մոտ հերթապահող, տուժող Ռոմիկ Հովսեփյանից պահանջել են կանչել Վարդան Սիրեկանյանին։ Տուժող Ռոմիկ Հովսեփյանը հրաժարվել է կատարել նրանց պահանջը, ինչի պատճառով Լևոն Բալագյոզյանն ու Վազգեն Մարկոսյանը վիճաբանել են Ռոմիկ Հովսեփյանի հետ։ Նրանց ձայները լսելով` ոսկու շուկայից դուրս են եկել Վարդան Սիրեկանյանն ու Տիգրան Սիրեկանյանը։ Վերջինիս և Վազգեն Մարկոսյանի միջև խոսակցություն է սկսվել՝ իրենց համար անհասկանալի պատճառներով նախկինում միմյանց հանդեպ ունեցած հակակրանքի վերաբերյալ։ Վազգեն Մարկոսյանի այն հարցին, թե ինչն է այդ ամենի պատճառը` Տիգրան Սիրեկանյանը պատասխանել է, որ այդ հարցի պատասխանը Վազգեն Մարկոսյանն իր մեջ պետք է փնտրի և հեռացել է՝ ասելով, որ իրենք խոսելու բան չունեն։ Լևոն Բալագյոզյանը տեսնելով, որ իրադրությունը լարվում է` Ռուբեն Սրապյանի և Վարդան Սիրեկանյանի հետ միասին ամբաստանյալ Վազգեն Մարկոսյանին մի կողմ են տարել և նրա հետ միասին գնացել են Երևանի Նար-Դոսի փողոց, որտեղ մնացել են մինչև ժամը 02.00-ը։ Այդ ընթացքում իրենց է միացել նաև Վարդան Սիրեկանյանի հորեղբոր որդի Արամ Սիրեկանյանը։ Ամբաստանյալ Վազգեն Մարկոսյանը վիրավորված լինելով Տիգրան Սիրեկանյանի վերաբերմունքից` համառորեն պնդել է, որ պետք է զրուցի նրա հետ, մի պահ առանձնանալուց և վերադառնալուց հետո երդվել է, որ Տիգրան Սիրեկանյանի հետ խոսակցությունն ավարտին է հասցնելու։ Լևոն Բալագյոզյանը, Վարդան Սիրեկանյանը, Արամ Սիրեկանյանն ու Ռուբեն Սրապյանը հորդորել են Վազգեն Մարկոսյանին չգնալ, սակայն տեսնելով, որ վերջինս ամեն դեպքում գնալու է ոսկու շուկա` նրա հետ միասին գնացել են։
2012թ. օգոստոսի 18-ին, ժամը 02.30-ի սահմաններում, Երևանի Մ. Խորենացու փողոցի թիվ 24 հասցեում գտնվող ոսկեղենի շուկայի շենքի մուտքի մոտ, փողոցում, ամբաստանյալ Վազգեն Մարկոսյանը Տիգրան Սիրեկանյանից պահանջել է առանձնանալ և զրուցել, սակայն վերջինս կրկին հրաժարվել է զրուցել նրա հետ։ Այդ պատճառով նրանց միջև վիճաբանություն է սկսվել, որին մասնակցել են նաև Ռոմիկ Հովսեփյանն ու Դավիթ Մարգարյանը։ Վիճաբանությունը վերածվել է ծեծկռտուքի, որի ընթացքում ամբաստանյալ Վազգեն Մարկոսյանը գրպանից հանել է իր հետ վաղօրոք վերցրած, կոտրված ապակյա շիշը, հարվածել է տուժող Ռոմիկ Հովսեփյանին՝ վերջինիս առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս` որովայնի առաջային պատի կտրած-ծակած թափանցող վերքի, ուղեկցված մեծ ճարպոնի վնասման ձևով։ Կոտրված ապակյա շիշը գրպանից հանելիս` ամբաստանյալ Վազգեն Մարկոսյանը վնասել է նաև իր աջ դաստակի չորրորդ մատը։
Վերոհիշյալ վիճաբանության ժամանակ ամբաստանյալ Վազգեն Մարկոսյանը հարվածներ է հասցրել նաև Դավիթ Մարգարյանին` վերջինիս առողջությանը պատճառելով միջին ծանրության վնաս` կրծքավանդակի կտրած, չթափանցող վերքերի, աջ բազկի, աջ նախաբազկի շրջանների կտրած վերքերի, քթի շրջանի պատռած վերքի, քթոսկրերի առանց տեղաշարժի բաց կոտրվածքի ձևով։ Քննիչի 2012թ. հոկտեմբերի 26-ի որոշմամբ Վազգեն Մարկոսյանի կողմից Դավիթ Մարգարյանի առողջությանը միջին ծանրության վնաս պատճառելու դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` Դ. Մարգարյանի և Վ. Մարկոսյանի հաշտվելու պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ Վազգեն Մարկոսյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, տուժողի հետ հաշտվել են, իրեն վերագրվող արարքը կատարել է ալկոհոլի ազդեցության տակ։



Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Վազգեն Մարտիրոսի Մարկոսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում մասնակիորեն։ Աշխատել է «Վաղարշ և որդիներ» ՍՊԸ-ին պատկանող, Երևանի Խորենացու փողոցի թիվ 24 հասցեում գործող ոսկու շուկայում որպես անվտանգության ծառայության աշխատակից։ Ռոմիկ Հովսեփյանին, Վարդան Սիրեկանյանին, Տիգրան Սիրեկանյանին և Դավիթ Մարգարյանին ճանաչում է որպես նույն ոսկու շուկայի անվտանգության ծառայության աշխատակիցներ։ Որպես թաղամասի բնակիչներ ճանաչում է Վարդան Սիրեկանյանի հորեղբոր որդի Արամ Սիրեկանյանին, ինչպես նաև Ռուբեն Սրապյանին և Լևոն Բալագյոզյանին։ Վերջինս նույնպես նախկինում աշխատել է նույն շուկայում։
Ոսկու շուկայում բացված նոր սրահում ծառայություն իրականացնելու կապակցությամբ Վարդան Սիրեկանյանի և Ռոմիկ Հովսեփյանի միջև նախկինում մի քանի անգամ խոսակցություններ են եղել։ 2012թ. օգոստոսի 17-ի կեսօրին, Վարդան Սիրեկանյանը զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ իր և Ռոմիկ Հովսեփյանի միջև, կրկին նույն առիթով խոսակցություն է եղել։ Ինքը Լևոն Բալագյոզյանի հետ որոշել են նույն օրը երեկոյան գնալ ոսկու շուկա և զրուցել Վարդան Սիրեկանյանի հետ։ Որոշ ժամանակ անց Վարդան Սիրեկանյանը կրկին զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ իր և Ռոմիկ Հովսեփյանի միջև հարցերը պարզաբանված են և այլևս զրուցելու կարիք չկա։ Մինչ այդ ինքը Ռուբեն Սրապյանի և Լևոն Բալագյոզյանի հետ իրենց բնակարանում ընթրել են, մի քանի բաժակ օղի են խմել։ Իր առաջարկով, ժամը 24.00-ի սահմաններում, Ռուբեն Սրապյանի «ՎԱԶ 2106» մակնիշի, 61 ՏՏ 003 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով, երեքով գնացել են ոսկու շուկա։ Այդ պահին ոսկու շուկայի մուտքի մոտ ծառայություն իրականացնող Ռոմիկ Հովսեփյանից պարզել են, որ Վարդան Սիրեկանյանի հանգստի ժամն է և Ռոմիկ Հովսեփյանին խնդրել են կանչել նրան։ Ռոմիկ Հովսեփյանն արհամարհական տոնով հրաժարվել է կատարել իրենց խնդրանքը, ինչի պատճառով իրենց միջև վիճաբանություն է տեղի ունեցել։ Իրենց ձայներից Տիգրան Սիրեկանյանը և Վարդան Սիրեկանյանը շուկայից դուրս են եկել, որից հետո իր և Տիգրան Սիրեկանյանի միջև խոսակցություն է սկսվել՝ կապված իրենց համար անհասկանալի պատճառներով նախկինում միմյանց հանդեպ ունեցած հակակրանքի հետ։ Իր հարցին, թե ինչու է այդպես` Տիգրան Սիրեկանյանը պատասխանել է, որ այդ հարցի պատասխանն ինքն իր մեջ պետք է փնտրի և հեռացել է՝ ասելով, որ իրենք խոսելու բան չունեն։ Տիգրան Սիրեկանյանի արհամարհական վերաբերմունքից ինքը վրդովվել է։ Լևոն Բալագյոզյանը տեսնելով, որ իրադրությունը թեժանում է` Ռուբեն Սրապյանի և Վարդան Սիրեկանյանի հետ իրեն հեռացրել են ոսկու շուկայից, միասին գնացել են Երևանի Նար-Դոսի փողոց, որտեղ մնացել են մինչև ժամը 02.00-ը։ Այդ ընթացքում իրենց է միացել նաև Վարդան Սիրեկանյանի հորեղբոր որդի Արամ Սիրեկանյանը։ Ինքը վիրավորված լինելով Տիգրան Սիրեկանյանի արհամարհական վերաբերմունքից` համառորեն պնդել է, որ պետք է զրուցի վերջինիս հետ։ Արդեն 2012թ. օգոստոսի 18-ին, ժամը 02.30-ի սահմաններում, նույն ավտոմեքենայով միասին գնացել են ոսկու շուկա։ Շուկայի դիմաց կանգնած են եղել Դավիթ Մարգարյանը, Ռոմիկ Հովսեփյանը և Տիգրան Սիրեկանյանը։ Ինքը Տիգրան Սիրեկանյանից պահանջել է առանձնանալ և զրուցել, սակայն վերջինս կրկին հրաժարվել է։ Այդ պատճառով վիճաբանություն է սկսվել, որին մասնակցել են նաև Ռոմիկ Հովսեփյանն ու Դավիթ Մարգարյանը։ Վիճաբանությունը վերածվել է ծեծկռտուքի, որի ընթացքում ինքը հարված է ստացել, ընկել է գետնին և գետնից վերցնելով կոտրված ապակյա շշի կամ բաժակի կտոր, այն օդում թափահարելով, ինքնապաշտպանության նպատակով հարվածել է Ռոմիկ Հովսեփյանին և նրան պատճառել է մարմնական վնասվածք, սակայն հարվածելիս` չի իմացել, թե ում է այն դիպչել։ Կատարած արարքի համար զղջում է։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 44-49, 69-70, 131-132, 137-137ա, 143, հատոր 2, գ.թ. 72, 128/
Տուժող Ռոմիկ Գրիշայի Հովսեփյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում է «Վաղարշ և որդիներ» ՍՊԸ-ին պատկանող ոսկու շուկայում որպես անվտանգության ծառայության աշխատակից։ Ոսկու շուկայում բացված նոր սրահում ծառայություն իրականացնելու կապակցությամբ իր և նույն շուկայի անվտանգության աշխատակից Վարդան Սիրեկանյանի միջև մի քանի անգամ, այդ թվում նաև` 2012թ. օգոստոսի 17-ին խոսակցություն է եղել։ 2012թ. օգոստոսի 18-ին, ժամը 24։00-ին, երբ ինքը ծառայություն է կատարել ոսկու շուկայի մուտքի դռան մոտ, իրեն է մոտեցել Վազգեն Մարկոսյանը` Լևոն Բալագյոզյանի և մեկ այլ տղայի հետ միասին։ Լևոն Բալագյոզյանը խնդրել է կանչել Վարդան Սիրեկանյանին, որից ինքը հրաժարվել է՝ պատասխանելով, որ նրա հանգստի ժամն է, նա քնած է և եթե ուզում են, ապա կարող են իրենք կանչել։ Դրանից Լևոն Բալագյոզյանը վրդովվել է և իրենց միջև վիճաբանություն է սկսվել։ Իրենց ձայները լսելով` շուկայից դուրս են եկել նույն շուկայի անվտանգության ծառայության աշխատակիցներ Տիգրան Սիրեկանյանը և Վարդան Սիրեկանյանը։ Վազգեն Մարկոսյանը Տիգրան Սիրեկանյանին առաջարկել է առանձնանալ և զրուցել, որից հետո վերջիններս մի քանի քայլ հեռացել են իրենից։ Վազգեն Մարկոսյանը Տիգրան Սիրեկանյանից հարցրել է, թե ինչու են իրենց հարաբերությունները սառել, իսկ վերջինս պատասխանել է, որ այդ հարցի պատասխանը Վազգեն Մարկոսյանն իր մեջ պետք է փնտրի։ Դրանից Վազգեն Մարկոսյանը վրդովվել է և սկսել է վիճել Տիգրան Սիրեկանյանի հետ։ Լևոն Բալագյոզյանը Վարդան Սիրեկանյանի և իրեն անծանոթ տղայի հետ Վազգեն Մարկոսյանին հանգստացրել են և նստեցնելով «ՎԱԶ 2106» մակնիշի ավտոմեքենան՝ բոլորով հեռացել են։ Ժամը 01.50-ի սահմաններում, երբ նույն ոսկու շուկայի անվտանգության ծառայության աշխատակից Դավիթ Մարգարյանը մուտքի դռան մոտ նոր է ընդունած եղել ծառայությունը, իսկ ինքն ու Տիգրան Սիրեկանյանը կանգնած են եղել Դավիթ Մարգարյանի մոտ, Վազգեն Մարկոսյանը զանգահարել է Տիգրան Սիրեկանյանին և ցանկություն է հայտնել կրկին հանդիպել։ Տիգրան Սիրեկանյանը հրաժարվել է՝ ասելով «Ձեր հետ խոսալու բան չկա, հիմա խմած եք»։ Դրանից շուրջ 20 րոպե անց, երբ ինքը Տիգրան Սիրեկանյանի և Դավիթ Մարգարյանի հետ կանգնած են եղել ոսկու շուկայի դիմաց, նույն ավտոմեքենայով ոսկու շուկա են վերադարձել Վազգեն Մարկոսյանը, Լևոն Բալագյոզյանը, Վարդան Սիրեկանյանը, վերջինիս բարեկամ Արամ Սիրեկանյանը և իրեն անծանոթ մի տղա։ Վազգեն Մարկոսյանը մոտենալով Տիգրան Սիրեկանյանին` պահանջել է առանձնանալ, որից վերջինս կրկին հրաժարվել է։ Այդ պատճառով նրանց միջև վիճաբանություն է սկսվել, որն էլ վերածվել է խառը ծեծկռտուքի։ Ինքը ձախ կողքին հարված է ստացել, սակայն չի նկատել, թե կոնկրետ ումից։ Իր տեսադաշտում են եղել Լևոն Բալագյոզյանը, Արամ Սիրեկանյանը և իրեն անծանոթ տղան, որոնցից ոչ մեկն իրեն չի հարվածել, քանի որ եթե նրանք հարվածած լինեին` ինքը կտեսներ։ Այնուհետև կռիվը դադարել է, իսկ ինքը նստելով աթոռին՝ նկատել է, որ ձախ կողքը, որտեղ հարված է ստացել` վնասված է և արյունահոսում է։ Անմիջապես զանգահարել է իր մորեղբոր որդի Միհրան Սարգսյանին և նրա ավտոմեքենայով իրեն տեղափոխել են հիվանդանոց։ Վիճաբանության ընթացքում նկատել է, որ Վազգեն Մարկոսյանի մատից արյուն է գալիս։ Նախաքննության ընթացքում, ինչպես նաև տարածված խոսակցություններից տեղեկացել է, որ իրեն հարվածողը եղել է Վազգեն Մարկոսյանը։ Ինքը հաշտվել է Վազգեն Մարկոսյանի հետ և չնայած այն հանգամանքին, որ վերջինս որևէ գումարային փոխհատուցում չի կատարել` նրա նկատմամբ բողոք կամ պահանջ չունի։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 24-25, 190-191, հատոր 2, գ.թ. 21, 130/
Վկա Լևոն Սմբատի Բալագյոզյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ մինչև 2012թ. մարտն աշխատել է «Վաղարշ և որդիներ» ՍՊԸ-ին պատկանող ոսկու շակայում որպես անվտանգության ծառայության աշխատակից։ Համատեղ աշխատանքի ընթացքում ճանաչել է Տիգրան Սիրեկանյանին, Ռոմիկ Հովսեփյանին, Դավիթ Մարգարյանին։ Որպես նույն թաղամասի բնակիչներ ճանաչում է նաև Վազգեն Մարկոսյանին և Վարդան Սիրեկանյանին, որոնք նույնպես աշխատել են «Վաղարշ և որդիներ» ՍՊԸ-ին պատկանող ոսկու շուկայում որպես անվտանգության ծառայության աշխատակիցներ։ Ճանաչում է նաև Արամ Սիրեկանյանին և Ռուբեն Սրապյանին։ Ոսկու շուկայի նոր սրահում ծառայություն իրականացնելու կապակցությամբ Ռոմիկ Հովսեփյանի և Վարդան Սիրեկանյանի միջև տարաձայնություններ են եղել։ 2012թ. օգոստոսի 17-ի երեկոյան, հեռախոսազրույցի ընթացքում Վազգեն Մարկոսյանն իրեն ասել է, որ այդ օրն իրեն է զանգահարել Վարդան Սիրեկանյանը և հայտնել, որ իր և Ռոմիկ Հովսեփյանի միջև կրկին խոսակցություն է եղել։ Նույն հեռախոսազրույցի ընթացքում Վազգեն Մարկոսյանն իրեն հրավիրել է իրենց տուն՝ ընթրելու։ Ժամը 22.00-ի սահմաններում ինքը գնացել է Վազգեն Մարկոսյանի տուն, որտեղ ընթրել են և մի քանի բաժակ օղի են խմել։ Ժամը 23.30-ի սահմաններում Վազգեն Մարկոսյանի հրավերով իրենց է միացել նաև Ռուբեն Սրապյանը։ Ժամը 24։00-ի սահմաններում Վազգեն Մարկոսյանն առաջարկել է գնալ ոսկու շուկա և հանդիպել այդ ժամանակ ոսկու շուկայում ծառայություն կատարող Վարդան Սիրեկանյանի հետ։ Ինքը Վազգեն Մարկոսյանի և Ռուբեն Սրապյանի հետ միասին, վերջինիս պատկանող «ՎԱԶ 2106» մակնիշի, 61 ՏՏ 003 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են ոսկու շուկա, որտեղ մուտքի դռան դիմաց տեսել են ծառայություն իրականացնող Ռոմիկ Հովսեփյանին։ Վազգեն Մարկոսյանը խնդրել է կանչել Վարդան Սիրեկանյանին, սակայն Ռոմիկ Հովսեփյանը արհամարհական տոնով հրաժարվել է կանչել, որից Վազգեն Մարկոսյանը վրդովվել է և պահանջել է իր հետ արհամարհական տոնով չխոսել։ Այդ պատճառով նրանց միջև վիճաբանություն է սկսվել։ Նրանց ձայները լսելով` ոսկու շուկայից դուրս են եկել Տիգրան և Վարդան Սիրեկանյանները։ Տեսնելով նրանց՝ Վազգեն Մարկոսյանն առաջարկել է Տիգրան Սիրեկանյանին առանձնանալ և զրուցել։ Զրույցի ընթացքում Վազգեն Մարկոսյանը հարցրել է Տիգրան Սիրեկանյանին, թե ինչու են իրենց հարաբերությունները սրվել։ Նա պատասխանել է, որ Վազգեն Մարկոսյանը պետք է իր մեջ փնտրի այդ հարցի պատասխանը և հեռացել է։ Վազգեն Մարկոսյանը պահանջել է սպասել` զրույցը շարունակելու համար, իսկ Տիգրան Սիրեկանյանը շարունակել է հեռանալ՝ պատճառաբանելով, որ նրա հետ խոսելու բան չունի։ Ինքը Վազգեն Մարկոսյանի, Վարդան Սիրեկանյանի և Ռուբեն Սրապյանի հետ, վերջինիս ավտոմեքենայով հեռացել են և գնացել իրենց թաղամաս։ Տիգրան Սիրեկանյանի վերաբերմունքից վրդովված` Վազգեն Մարկոսյանն անընդհատ պնդել է, որ պետք է հանդիպի և զրուցի վերջինիս հետ։ Քանի որ Վազգենը գինովցած է եղել, այսինքն գտնվել է ալկոհոլի ազդեցության տակ, այդ պատճառով իրենք դեմ են եղել նրա գնալուն։ Չնայած իրենց հորդորներին՝ Վազգեն Մարկոսյանը չի հանդարտվել, երդվել է, որ վճռականապես որոշել է գնալ ոսկու շուկա և զրուցել Տիգրան Սիրեկանյանի հետ։ Իրենք հասկացել են, որ Վազգեն Մարկոսյանին այլևս հնարավոր չէ հետ կանգնեցնել և որոշել են նրան մենակ չթողնել։ Ինքը Վազգեն Մարկոսյանի, Վարդան Սիրեկանյանի, Ռուբեն Սրապյանի և Նար-Դոսի փողոցում գտնվելու ընթացքում իրենց միացած Արամ Սիրեկանյանի հետ, նույն ավտոմեքենայով գնացել են ոսկու շուկա, որտեղ տեսել են Տիգրան Սիրեկանյանին, Դավիթ Մարգարյանին և Ռոմիկ Հովսեփյանին` սրճարանի մոտ կանգնած։ Վազգեն Մարկոսյանն իջնելով ավտոմեքենայից` արագ քայլերով մոտեցել է նրանց և Տիգրան Սիրեկանյանին առաջարկել է առանձնանալ ու զրուցել։ Վերջինս կրկին հրաժարվել է, որից Վազգեն Մարկոսյանը վրդովվել է և նրանց միջև վեճ է սկսվել։ Այն վերածվել է խառը ծեծկռտուքի, մի կողմից՝ իր, Վազգեն Մարկոսյանի, Վարդան Սիրեկանյանի, Արամ Սիրեկանյանի և Ռուբեն Սրապյանի, իսկ մյուս կողմից՝ Ռոմիկ Հովսեփյանի, Դավիթ Մարգարյանի և Տիգրան Սիրեկանյանի միջև։ Կռվի ընթացքում լսել է Վազգեն Մարկոսյանի և Վարդան Սիրեկանյանի «թռանք, թռանք» խոսքերը, որից հետո բոլորով, նույն ավտոմեքենայով դիմել են փախուստի։ Ավտոմեքենայով հեռանալու ընթացքում ղեկին նստած է եղել Ռուբեն Սրապյանը, նրա կողքին՝ Վազգեն Մարկոսյանը, իսկ ինքը նստած է եղել ավտոմեքենայի հետնամասի աջ կողմում։ Ճանապարհին լսել է, թե ինչպես է Վազգեն Մարկոսյանը Ռուբեն Սրապյանին պատմում, որ ինքը Ռոմիկ Հովսեփյանին հարվածել է, իր խոսքերով՝ «կոխել է»։ Հետագայում իմացել է, որ Ռոմիկ Հովսեփյանը դանակահարվել է և հասկացել է, որ «կոխել եմ» ասելով` Վազգեն Մարկոսյանը նկատի է ունեցել դանակահարելը։ Ինքը Վազգեն Մարկոսյանին գետնին ընկած վիճակում չի տեսել։ Կռվից հետո տեսել է, որ Վազգեն Մարկոսյանի մատը վնասված է։ Նրա դեմքին նույնպես վնասվածքներ է նկատել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 50-53, 137-137ա/
Վկա Ռուբեն Սամվելի Սրապյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ բնակվում է Երևանի Նար-Դոսի փողոցի թիվ 36 տանը։ Որպես թաղամասի բնակիչ` մտերիմ է Վազգեն Մարկոսյանի հետ։ Ճանաչում է նաև Լևոն Բալագյոզյանին, Արամ Սիրեկանյանին և Վարդան Սիրեկանյանին։ 2012թ. օգոստոսի 17-ին, ժամը 23.20-ի սահմաններում իրեն է զանգահարել Վազգեն Մարկոսյանը և խնդրել է իրեն ու Լևոն Բալագյոզյանին տանել ոսկու շուկա՝ Վարդան Սիրեկանյանին տեսնելու համար։ Ինքը գնացել է Վազգեն Մարկոսյանի տուն, որտեղ տեսել է վերջինիս և Լևոն Բալագյոզյանին ընթրելիս և օղի խմելիս։ Որոշ ժամանակ այնտեղ մնալուց հետո, իր կողմից վարվող «ՎԱԶ 2106» մակնիշի, 61 ՏՏ 003 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով միասին գնացել են ոսկու շուկա։ Ժամը 24։00-ի սահմաններում հասնելով ոսկու շուկա՝ Վազգեն Մարկոսյանը և Լևոն Բալագյոզյանը, շուկայի դիմաց նստած, հետագայում իրեն հայտնի դարձած Ռոմիկ Հովսեփյանին խնդրել են, որպեսզի նա կանչի Վարդան Սիրեկանյանին, սակայն նա մերժել է։ Այդ պատճառով, մի կողմից Վազգեն Մարկոսյանի և Լևոն Բալագյոզյանի, իսկ մյուս կողմից` Ռոմիկ Հովսեփյանի միջև վիճաբանություն է սկսվել։ Նրանց ձայներից շուկայից դուրս են եկել Վարդան Սիրեկանյանն ու Տիգրան Սիրեկանյանը։ Վազգեն Մարկոսյանը Տիգրան Սիրեկանյանին խնդրել է առանձնանալ և հարցրել է, թե ինչու են իրենց հարաբերությունները սառել։ Տիգրան Սիրեկանյանը պատասխանել է, որ այդ հարցի պատասխանը Վազգենն իր մեջ փնտրի, որից վերջինս վրդովվել է և վիճաբանել Տիգրան Սիրեկանյանի հետ։ Ինքը Լևոն Բալագյոզյանի և Վարդան Սիրեկանյանի հետ հեռացրել են Վազգեն Մարկոսյանին, նստեցրել են ավտոմեքենան և տարել Երևանի Նար-Դոսի փողոց։ Վազգեն Մարկոսյանը վրդովված լինելով Տիգրան Սիրեկանյանի արհամարհական վերաբերմունքից` ցանկացել է անպայման տեսնել նրան և պարզաբանել կիսատ թողնված հարցերը։ Վազգեն Մարկոսյանը մի պահ հեռացել է իրենցից, որից հետո վերադարձել է և երդվել, որ անպայման պետք է տեսնի Տիգրան Սիրեկանյանին։ Վազգենը հարբած է եղել և չի կարողացել իրեն կառավարել։ Իրենք չեն կարողացել Վազգեն Մարկոսյանին համոզել, որպեսզի նա չգնա։ Այդ պատճառով Վազգենի, ինչպես նաև ընթացքում իրենց միացած Արամ Սիրեկանյանի հետ, իր ավտոմեքենայով կրկին գնացել են ոսկու շուկա։ Շուկայի դիմաց գտնվող սրճարանի կողքին կանգնած տեսել են Տիգրան Սիրեկանյանին, Ռոմիկ Հովսեփյանին և Դավիթ Մարգարյանին։ Վազգեն Մարկոսյանն իջել է ավտոմեքենայից, արագ քայլերով մոտեցել է նրանց և Տիգրան Սիրեկանյանին առաջարկել է առանձնանալ ու զրուցել։ Տ. Սիրեկանյանը կրկին մերժել է, որից Վազգեն Մարկոսյանը վրդովվել է և նրանց միջև վեճ է սկսվել, որը վերածվել է խառը ծեծկռտուքի։ Որոշ ժամանակ անց լսելով, որ բղավում են «փախեք», իրենք նստել են ավտոմեքենան և հեռացել են։ Երբ հասել են Վազգեն Մարկոսյանի տան մոտ` վերջինս պատմել է, որ իրենց բակից նախապես իր հետ վերցրած գարեջրի կոտրած ապակյա տարայով հարվածել է կռվի մասնակիցներից երկուսին։ Այնուհետև ցույց է տվել իր վնասված մատը և ասել, որ այն վնասել է կռվի ընթացքում կոտրած ապակյա շիշը գրպանից հանելիս։ Հետագայում իմացել է, որ կռվի ընթացքում վնասվածք է ստացել Ռոմիկ Հովսեփյանը և հասկացել է, որ նրան վնասվածք է պատճառել Վազգեն Մարկոսյանը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 160-161ա/
Վկա Վարդան Էդուարդի Սիրեկանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011թ. դեկտեմբերից աշխատում է «Վաղարշ և որդիներ» ՍՊԸ-ին պատկանող ոսկու շուկայում որպես անվտանգության ծառայության աշխատակից։ Իր հետ նույն հերթափոխում աշխատում են նաև Ռոմիկ Հովսեփյանը, Դավիթ Մարգարյանը և հերթափոխի ավագ Տիգրան Սիրեկանյանը։ Ոսկու շուկայում բացված նոր սրահում ծառայություն իրականացնելու կապակցությամբ իր և Ռոմիկ Հովսեփյանի միջև խոսակցություն է եղել, որի մասին ինքը պատմել է իր ընկերներ Լևոն Բալագյոզյանին և Վազգեն Մարկոսյանին։ Նույն խոսակցությունը եղել է նաև 2012թ. օգոստոսի 17-ին, որի մասին նույնպես ինքը պատմել է Վազգեն Մարկոսյանին։ Նույն օրը հերթափոխի ծառայողներով այդ հարցի շուրջ զրուցել են և ընդհանուր հայտարարի գալուց հետո, ինքը Վազգեն Մարկոսյանին և Լևոն Բալագյոզյանին հայտնել է, որ այլևս զրուցելու կարիք չկա։ Ժամը 01.30-ի սահմաններում Լևոն Բալագյոզյանը զանգահարել է իրեն և խնդրել է դուրս գալ շուկայի դիմաց։ Ինքը դուրս է եկել և ոսկու շուկայի դիմաց հավաքված տեսել է Տիգրան Սիրեկանյանին, Ռոմիկ Հովսեփյանին, Դավիթ Մարգարյանին և իր ընկերներ Լևոն Բալագյոզյանին, Վազգեն Մարկոսյանին, Ռուբեն Սրապյանին և Արամ Սիրեկանյանին, որոնք վիճաբանել են։ Վիճաբանությունը վերածվել է խառը ծեծկռտուքի, որի ավարտից հետո նստելով Ռուբեն Սրապյանի ավտոմեքենան՝ ինքն իր ընկերների հետ հեռացել է։ Ճանապարհին կռվի մասին խոսելու ընթացքում Վազգեն Մարկոսյանն ասել է` «երկու հոգու խփեցի»։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գթ. 80-81/
Վկա Տիգրան Գառնիկի Սիրեկանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում է «Վաղարշ և որդիներ» ՍՊԸ-ին պատկանող ոսկու շուկայում որպես անվտանգության աշխատակից։ Ինքը հերթափոխի ավագն է և իր հերթափոխը ծառայություն է իրականացրել 2012թ. օգոստոսի 17-ից 18-ը։ Նույն հերթափոխի աշխատակիցներ են նաև Ռոմիկ Հովսեփյանը, Դավիթ Մարգարյանը և Վարդան Սիրեկանյանը։ 2012թ. օգոստոսի 18-ին, ժամը 24։00-ի սահմաններում, երբ ինքը գտնվել է ծառայության մեջ, ոսկու շուկա են եկել նույն շուկայի անվտանգության ծառայության այլ հերթափոխի աշխատակից Վազգեն Մարկոսյանը, շուկայի նախկին աշխատակից Լևոն Բալագյոզյանը և իրեն անծանոթ մի տղա։ Այդ պահին ոսկու շուկայի մոտ ծառայություն իրականացնող Ռոմիկ Հովսեփյանից Լևոն Բալագյոզյանը խնդրել է կանչել Վարդան Սիրեկանյանին, սակայն Ռոմիկ Հովսեփյանը հրաժարվել է՝ ասելով «Ձեր ընկերն է, դուք էլ կանչեք»։ Այդ կապակցությամբ Լևոն Բալագյոզյանի և Ռոմիկ Հովսեփյանի միջև վիճաբանություն է սկսվել, որին ինքը միջամտել է՝ փորձելով հանգստացնել նրանց։ Ձայները լսելով` ոսկու շուկայից դուրս է եկել նաև Վարդան Սիրեկանյանը։ Լևոն Բալագյոզյանի և Ռոմիկ Հովսեփյանի վիճաբանության ավարտից հետո Վազգեն Մարկոսյանը դիմել է իրեն՝ հարցնելով, թե ինչու են իրենց հարաբերությունները սառել։ Ինքը պատասխանել է, որ նման բան չկա, իսկ եթե գտնում է, որ այդպես է` թող սխալն իր մեջ փնտրի, որից հետո հեռացել է։ Իր հեռանալու պատճառով Վազգեն Մարկոսյանը վրդովվել է, անընդհատ իրենից պահանջել է սպասել, սակայն ինքը չի սպասել և Վազգեն Մարկոսյանն իր ընկերների, այդ թվում նաև Վարդան Սիրեկանյանի հետ հեռացել են։ Դրանից շուրջ մեկ ժամ անց իրեն է զանգահարել Վազգեն Մարկոսյանը և հայտնել, որ կրկին վերադառնում է ոսկու շուկա և ցանկանում է զրուցել։ Ինքը փորձել է Վազգեն Մարկոսյանին համոզել, որպեսզի նա չգա, քանի որ աշխատանքի մեջ է եղել, իսկ Վ. Մարկոսյանն էլ հարբած է եղել։ Չնայած իր ասածին` Վազգեն Մարկոսյանն իր ընկերների հետ, շուրջ 10 րոպե անց վերադարձել է ոսկու շուկա։ Այդ ժամանակ ոսկու շուկայի դիմաց կանգնած են եղել ինքը, Դավիթ Մարգարյանը և Ռոմիկ Հովսեփյանը։ Վազգեն Մարկոսյանը մոտենալով իրեն` պահանջել է առանձնանալ և զրուցել, սակայն ինքը հրաժարվել է՝ պատճառաբանելով, որ ծառայության մեջ է, իսկ վերջիններս էլ՝ հարբած են։ Դրանից Վազգեն Մարկոսյանը վրդովվել է և իրենց միջև վիճաբանություն է սկսվել։ Վիճաբանությունը վերածվել է խառը ծեծկռտուքի, որի ընթացքում ինչ-որ մեկը բղավել է «փախանք» և կռիվը դադարել է։ Կռվից հետո նկատել է, որ Ռոմիկ Հովսեփյանի որովայնից արյուն է հոսում։ Այնուհետև Ռ. Հովսեփյանին տեղափոխել են հիվանդանոց, որտեղ նրան վիրահատել են։
Մինչև միջադեպը, երեք անգամ ասել է, որ հետո, հաջորդ օրը կխոսեն։ Այդպես է ասել, քանի որ նրանք հարբած են եղել և որևէ հստակ բան չեն կարողացել ասել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 17-18, 73-74, 172-173, հատոր 2, գ.թ. 91/
Վկա Միհրան Մհերի Սարգսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Ռոմիկ Հովսեփյանի մորեղբոր որդին է։ 2012թ. օգոստոսի 18-ին, ժամը 02.38-ին իրեն է զանգահարել Ռոմիկ Հովսեփյանը, հայտնել, որ իրեն դանակահարել են և խնդրել է իրեն տանել հիվանդանոց։ Ինքն իր «Հունդայի Էլանտրա» մակնիշի, 44 ՕՕ 447 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով շտապ գնացել է ոսկու շուկա, որտեղից Ռոմիկ Հովսեփյանին տեղափոխել է թիվ 3 կլինիկական հիվանդանոց։ Ռոմիկ Հովսեփյանի՝ հիվանդանոցում գտնվելու ընթացքում, երբ վերջինիս ընկերները տեսակցության են եկել, նրանց խոսակցություններից տեղեկացել է, որ Վազգեն Մարկոսյանը խոստովանել է, որ ինքն է կոտրած ապակու կտորով հարվածել Ռոմիկ Հովսեփյանին։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 184-185/
Դատաբժշկական փորձաքննության 12.09.2012թ. թիվ 1150հ եզրակացությամբ, որի համաձայն` «Քաղ. Ռ. Հովսեփյանի մարմնական վնասվածքները, ըստ բժշկական փաստաթղթերի տվյալների` որովայնի առաջային պատի կտրած-ծակած թափանցող վերքի, ուղեկցված մեծ ճարպոնի վնասման ձևով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետին, որը առաջացրել է առողջությանը ծանր վնաս, կյանքին վտանգ սպառնացող։ Ինչ վերաբերվում է Վ. Մարկոսյանի, Ռ. Հովսեփյանի և Դ. Մարգարյանի վնասվածքները պատճառվել են միևնույն առարկայով, թե ոչ հարցին ավելի ստույգ նպատակահարմար է պարզել հագուստների հետքաբանական փորձաքննությամբ։»։
/հատոր 2, գ.թ. 1-2/
Դատաբժշկական փորձաքննության 2012թ. օգոստոսի 20-ի թիվ 2545 եզրակացությամբ և ի լրումն այդ եզրակացության 11.09.2012թ. տրված եզրակացությամբ, որոնց համաձայն` «Վ. Մարկոսյանի ստացած մարմնական վնասվածքները` քթի, ձախ արմնկահոդի շրջանների քերծվածքների, աջ դաստակի 4-րդ մատի շրջանի կտրած վերքի ձևով, պատճառված են քերծվածքները բութ առարկայի, իսկ կտրած վերքը սուր եզր ունեցող առարկայի կամ գործիքի ազդեցությամբ, հնարավոր է գործի հանգամանքներում նշված ժամանակին, հանգամանքներում և ինչպես միասին, այնպես էլ առանձին-առանձին վերցված, առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում։
Վ. Մարկոսյանի աջ դաստակի 4-րդ մատի շրջանի կտրած վերքը պատճառվել է սուր եզր ունեցող առարկայով կամ գործիքով, այդ թվում կոտրված ապակու կտորով։»։
/հատոր 1, գ.թ. 197-198, հատոր 2, գ.թ. 30/
Դատահետքաբանական փորձաքննության 2012թ. սեպտեմբերի 27-ի թիվ 24351202 եզրակացությամբ, որի համաձայն`
«1.3. Փորձաքննության ներկայացված շապիկի առաջամասի ձախ կողմում՝ ձախ կողակարից 60մմ դեպի առաջ, ձախ ուսակարից 520մմ դեպի ներքև, թեք ուղղաձիգ դիրքով առկա է ճեղքվածքանման միջանցիկ վնասվածք, որի եզրերը մոտեցնելիս այն ընդունում է 35մմ երկարությամբ անկանոն բեկյալ տեսք։ Նշված վնասվածքի ստորին եզրից 15մմ դեպի ներքև հեռավորության վրա առկա է պատռվածքին բնորոշ առանձնահատկությամբ ուղեկցվող միջանցիկ վնասվածք 3մմ երկարությամբ։ Ինչ վերաբերվում է դրանց համապատասխանելիությանը ներկայացված դեպքին, ապա տվյալ հարցի պարզաբանումը չի մտնում փորձագետի իրավասության սահմանների մեջ։
2. Հարցին պատասխանել հնարավոր չէ, բավարար փորձագիտական չափանիշների բացակայության պատճառով։
4. Փորձաքննությանը ներկայացված հագուստների վրա հայտնաբերված վնասվածքները առաջացել են համեմատաբար սուր-կտրող, անկանոն արտացցված եզրեր ունեցող առարկայի (առարկաների), հնարավոր է նաև կոտրված ապակու (ապակյա տարայի) ներգործությունների հետևանքով։»։
/հատոր 2, գ.թ. 45-47/
Դեպքի վայրի զննության մասին 18.08.2012թ. արձանագրությամբ և դրան կից լուսանկարչական հավելվածով, որոնց համաձայն` դեպքի վայրն է Երևանի Խորենացու փողոցի թիվ 24 հասցեում գտնվող, «Վաղարշ և որդիներ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող ոսկու շուկան, որի կենտրոնական մուտքի դռնից դեպքի աջ, 1 մետր հեռավորությամբ, մայթեզրի գետնից մինչև շուկայի բացօթյա սրճարանն ընկած հատվածում հայտնաբերվել են արնանման հետքեր։ Զննության մասնակից Տ. Սիրեկանյանը հայտարարել է, որ ժամը 02։00-ի 02։30-ն ընկած ժամանակահատվածում գտնվել է շուկայի երկրորդ հարկում և լսել է վիճաբանության ձայներ։ Իջնելով դուրս` տեսել է, որ երեքից չորս անձինք քաշքշում են անվտանգության աշխատակիցներ Դավիթ Մարգարյանին և Ռոմիկ Հովսեփյանին։ Սկսել է բաժանել, որի ընթացքում նրանցից մեկը հարվածել է իրեն, որից հետո դիմել են փախուստի։
/հատոր 1, գ.թ. 12-16/
Ռոմիկ Հովսեփյանի վերնաշապիկը ներկայացնելու, զննելու և վերցնելու մասին 18.08.2012թ. արձանագրությամբ, որի համաձայն` թիվ 3 կլինիկական հիվանդանոցի վերակենդանացման բաժնում տուժող Ռոմիկ Հովսեփյանը ներկայացրել է կիսաթև շագանակագույն վերնաշապիկ և հայտարարել է, որ դեպքի ժամանակ այն եղել է իր հագին։ Վերնաշապիկի զննությամբ պարզվել է, որ դրա ներքևի ձախ հատվածում առկա է պատռվածք։
/հատոր 1, գ.թ. 26/
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, տուժող Ռոմիկ Հովսեփյանի շապիկով։
/հատոր 2, գ.թ. 114/


Դատարանի իրավական վերլուծությունները.

Վերլուծելով ամբաստանյալ Վազգեն Մարտիրոսի Մարկոսյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները, դրանք համադրելով այլ ապացույցների հետ, գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Վազգեն Մարտիրոսի Մարկոսյանի ցուցմունքները` ապակյա տարայի կտորը դեպքի վայրից վերցրած լինելու, պաշտպանվելու նպատակով այն թափահարելու և դրանով հարվածելու մասին, իրականությանը չեն համապատասխանում, արժանահավատ չեն, քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ են հետապնդում և հերքվում են արդեն իսկ նշված ապացույցներով։
Վերլուծելով ամբաստանյալ Վազգեն Մարտիրոսի Մարկոսյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Վազգեն Մարտիրոսի Մարկոսյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, դիտավորությամբ մեկ ուրիշին մարմնական ծանր վնասվածք պատճառելը, որը վտանգավոր է կյանքի համար` ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Վազգեն Մարտիրոսի Մարկոսյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, տուժողի հետ հաշտվել են։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում, իսկ որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք` դատարանը հաշվի է առնում հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը։
Ամբաստանյալ Վազգեն Մարտիրոսի Մարկոսյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։
Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Վազգեն Մարկոսյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 26.10.2012թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված շապիկը պետք է վերադարձնել տուժող Ռոմիկ Հովսեփյանին։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Վազգեն Մարտիրոսի Մարկոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քննարկելով դատական ծախսերի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Վազգեն Մարտիրոսի Մարկոսյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի պետք է բռնագանձել դատահետքաբանական և դատաբժշկական փորձաքննությունների արժեք հանդիսացող 172.700 /հարյուր յոթանասուներկու հազար յոթ հարյուր/ ՀՀ դրամ ընդհանուր գումարը` որպես դատական ծախսեր։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 168-169-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը`


Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Վազգեն Մարտիրոսի Մարկոսյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2012թ. օգոստոսի 18-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 26.10.2012թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված շապիկը վերադարձնել տուժող Ռոմիկ Հովսեփյանին։
Ամբաստանյալ Վազգեն Մարտիրոսի Մարկոսյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 172.700 /հարյուր յոթանասուներկու հազար յոթ հարյուր/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։


ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ