ԵԿԴ/0207/01/12
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՔՐԵԱԿԱՆ ՊԱՏԱՍԽԱՆԱՏՎՈՒԹՅՈՒՆԻՑ ՈՒ ՊԱՏԺԻՑ ԱԶԱՏԵԼՈՒ ԵՎ
ԲԺՇԿԱԿԱՆ ԲՆՈՒՅԹԻ ՀԱՐԿԱԴՐԱՆՔԻ ՄԻՋՈՑ ԿԻՐԱՌԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

09 հունվարի 2013թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության առաջին ատյանի դատարանըª նախագահությամբ` դատավոր Գ.Պողոսյանի, քար-տուղարությամբª Ա.Մարտիրոսյանի, մասնակցությամբª դատախազ Ա.Կուբանյանի, տուժող Ա.Ահարոնյանի, անմեղսունակության վիճակում քրեական օրենքով չթույլատրված արարք կատարած Հ.Պարուրյանի, օրինական ներկայացուցիչ Վ.Պարուրյանի, պաշտպան Հ.Դավթ-յանի, դատարանումª դռնբաց դատական նիստում, քննեց Հովհաննես Արայի Պարուրյանին (ծնված 25.12.1983թ. ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուրի, միջնակարգ կրթությամբ, չդատված, բնակվել էª ք.Երևան, Անդրանիկի փողոց, 127-րդ շենք, բնակարան հ. 5, կիրառվել է հոգեբուժական հիվանդանոցում տեղավորելու ձևով անվտանգության միջոց, կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարք), նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց կիրառելու վերաբերյալ գործը:

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Մալաթիայի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Այվազյանը 06.04.2012թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցել է թիվ 16108212 քրեական գործն ու այն ընդունել իր վարույթ:
Քննիչի 14.05.2012թ. որոշմամբ Հ.Պարուրյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդ-վածի 1-ին մասով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, իսկ նույն օրվա կայացրած մեկ այլ որոշ-մամբ հայտարարվել է նրա հետախուզում:
Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասութ-յան դատարանի 14.05.2012թ. որոշմամբ Հ.Պարուրյանի նկատմամբ` որպես խափանման մի-ջոց, կիրառվել է կալանքը:
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Մալաթիայի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Այվազյանը 31.05.2012թ. որոշմամբ թիվ 16108212 քրեական գործով վարույթը կա-սեցրել է` մինչև մեղադրյալ Հ.Պարուրյանի հայտնաբերումը:
31.08.2012թ. մեղադրյալ Հ.Պարուրյանն ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Մալաթիայի բաժին:
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Մալաթիայի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Այվազյանը 31.08.2012թ. որոշմամբ վերսկսել է թիվ 16108212 քրեական գործով կա-սեցված վարույթը:
Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասութ-յան դատարանի 31.08.2012թ. որոշմամբ վերահաստատվել է Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սե-բաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 14.05.2012թ. որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամկետով կալանավորումն ընտրելու մասին անփոփոխ թողնելու մասին որոշումը:
Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դա-տախազ Ա.Կուբանյանի 06.11.2012թ. որոշմամբ Հ.Պարուրյանի նկատմամբ կիրառված խա-փանման միջոցը` կալանավորումը, վերացվել է և Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 07.11.2012թ. որոշմամբ թույլա-տըրվել է անմեղսունակության վիճակում հանցագործություն կատարած Հ.Պարուրյանի նկատմամբ` որպես անվտանգության միջոց, կիրառել հոգեբուժական հիվանդանոցում տե-ղավորելը:
2012թ. նոյեմբերի 15-ին թիվ 16108212 քրեական գործը մեղադրական եզրակացութ-յամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհա-նուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար£
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության առաջին ատյանի դատարանի (դատավոր Գ.Պողոսյան) 2012թ. նոյեմբերի 22-ի որոշմամբ Հովհաննես Արայի Պարուրյանի վերաբերյալ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոց կիրառելու մասին գործն ընդունվել է վարույթ£
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության առաջին ատյանի դատարանի (դատավոր Գ.Պողոսյան) 2012թ. դեկտեմբերի 7-ի որոշմամբ Հովհաննես Պարուրյանի վերաբերյալ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոց կիրառելու մասին գործը նշանակել է դատաքննության£
05.11.2012թ. կայացված որոշմամբ նախաքննության մարմինը պարզված է համարել, որ. ՙՀովհաննես Արայի Պարուրյանը 2003թ-ին բանակից զորացրվելուց հետո ունեցել է հո-գեկան անհավասարակշիռ շեղումներ, մասնավորապեսª գիշերները ջղաձգվել են դեմքի մկանները, ցանկացել է արթնանալ, սակայն չի կարողացել, հաճախակի է երազներում տե-սել իրեն հետապնդող չարքերի, տեսել է մահացած մոր նկարը, որը խոսել է իր հետ և այլն: Շուրջ չորս տարի Հ.Պարուրյանն աշխատել էª որպես բանվոր: Ամեն անգամ նման գիշեր անցկացնելուց հետոª հաջորդ օրը, նրա դեմքը ջղաձգվել է, իսկ մինչև դեպքի օրը ՙԵրևան գարեջուր՚ գործարանում աշխատանքի գնալիսª ինքն իր հոգեկան այդ տանջանքների մա-սին հաճախակի պատմել է տեղի տարբեր աշխատողներին, որոնք տեղյակ լինելով և նկա-տելով Հ.Պարուրյանի հոգեկան այդ հիվանդագին վիճակը, հիմնականում չեն շփվել նրա հետ: Աշխատավայրում Հ.Պարուրյանը կարծել է, որ որոշ աշխատողներ ծաղրել են իր ունե-ցած հոգեկան ապրումները` թեկուզ իրենից քողարկված ձևով: Մասնավորապես, կարծել է, որ գործարանում աշխատողª քրեական գործով տուժող, Ալբերտ Վաղարշակի Ահարոնյանն իրեն այլ աշխատողների մոտ բազմիցս ծաղրել է ու խոսել իր մասին: Նա մի քանի անգամ Ա.Ահարոնյանին նախազգուշացրել է, որ իր մասին ուրիշների մոտ ծաղրանքով չխոսի, սա-կայն վերջինս չի ընդունել դա ու պնդել է, որ որևէ կերպ չի ծաղրել Հ.Պարուրյանին, սակայն Հ.Պարուրյանը շարունակաբար կարծել է, որ Ա.Ահարոնյանը կրկին ծաղրել է իրեն:
Դեպքի օրը` 26.01.2012թ-ինª առավոտյան, հանդերձարանում Հ.Պարուրյանը լսել է, թե ինչպես է Ա.Ահարոնյանը մեկ այլ աշխատողի ասել, թե ինչպես է իբրև ինքն ականջ դրել նրանց խոսակցությանը: Այդ օրը Հ.Պարուրյանը շատ է բարկացել ու ժամը 15-ի սահման-ներում որոշել է այլևս չաշխատել այդտեղ: Փոխելով իր հագուստը` ցանկացել է հեռանալ աշ-խատավայրից, սակայն Ա.Ահարոնյանի հանդեպ ունեցած բարկությունն իրեն հանգիստ չի տվել ու ցանկացել է հեռանալուց առաջ մի ինչ-որ ձև պատժել վերջինիս: Տարածքում մի մուրճ գտնելուց հետո փնտրել և գործարանի հյութերի արտադրամասի տարածքում գտել է Ա.Ահարոնյանին ու առանց որևէ բառ ասելու մոտեցել և մեկ անգամ մուրճով հարվածել է նրա գլխին` վերջինիս առողջությանը պատճառելով ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնա-ցող, որից հետո հեռացել է գործարանի տարածքից:
Կատարված նախաքննությամբ պարզվել է նաև, որ դեռևս զինծառայության ընթաց-քում Հ.Պարուրյանը 2003թ-ին բուժում է ստացել ՀՀ ՊՆ Երևանի կայազորային զինվորական հոսպիտալում, կազմվել է թիվ 875 հիվանդության պատմությունը` սուր փսիխոզ, աֆեկտիվ զառանցանքային համախտանիշ ախտորոշմամբ: 2003թ.-ին Հ.Պարուրյանը սահմանված ժամկետից շուտ զորացրվել էª ըստ ՀՀ Զինված ուժերում ռազմաբժշկական փորձաքննութ-յան կանոնակարգում տրված հիվանդությունների ցուցակի 1-ին սյունակի 5բ հոդվածով սահմանված հիմքի, այն է` չափավոր արտահայտված և երկարատև ասթենիկ վիճակ, անձի ախտաբանական փոփոխություններ` առանց նյարդային համակարգի օրգանական ախտա-հարման՚:
Նախաքննության մարմինը հաշվի առնելով, որ ստացիոնար դատահոգեբուժական և դատահոգեբանական համալիր փորձաքննության թիվ 123 եզրակացության համաձայն Հ. Պարուրյանը տառապել և տառապում է ՙՇիզոֆրենիա պարանոիդ ձև՚ հոգեկան հիվանդու-թյամբ, իրավախախտումը կատարելիս նա գտնվել է վերը նշված հիվանդագին խանգարված վիճակում, արաքը կատարել է ցնորազառանցանքային ապրումների ազդեցության տակ, որը զրկել է նրան իր գործողությունների վտանգավորությունը գիտակցելու և դրանք ղեկավարելու հնարավորությունից, ներկայումս նա նույնպես չի կարող գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը և ղեկավարել դրանք, իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ նրան հարկ է ճանաչել անմեսունակ, և ներկա հոգեկան վիճակով նա սոցիալապես վտանգավոր է ինչպես իր, այնպես էլ շրջապատի համար ու կարիք ունի հարկադիր բուժման հատուկ հըս-կողության հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում, հանգել է եզրակացության, որ Հ. Պարուրյանը բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցների կիրառման կարիք ունի և 14.11.2012թ. որոշում է կայացրել 16108212 քրեական գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարքն անմեղսունակության վիճակում կատարած Հովհաննես Արայի Պարուրյանի նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու համար գործը դատարան ուղարկելու մասին: Նշված որոշումը 15.11.2012թ. հաստատվել է դատախազի կողմից և գործն ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտ-րոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դա-տարան:

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները.

Դատաքննությամբ պարզվեց, որ 26.01.2012թ.ª ժամը 15-ի սահմաններում, անմեղսու-նակության վիճակում գտնվող Հ.Պարուրյանը ՙԵրևան գարեջուր՚ ՓԲ ընկերությանը պատ-կանող գործարանի տարածքում մուրճով հարվածել է տուժող Ա.Ահարոնյանի գլխին և դի-տավորությամբ վերջինիս առողջությանը պատճառել ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառ-նացող:

Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.

Տուժող Ալբերտ Ահարոնյանի ցուցմունքի համաձայնª նաª որպես գործարկու, աշխա-տում է ՙԵրևան գարեջուր՚ ՓԲ ընկերությանը պատկանող գործարանում, որտեղª որպես բանվոր, աշխատել է նաև Հովհանես Պարուրյանը, ով աշխատավայրում հաճախ պատմել է, որ երազներում ինչ-որ մարդիկ հետևում, վախացնում են իրեն և երազներում հաճախ տես-նում է մահացած մորը: Նա ունեցել է սառը հայացք, դրսևորել է տարօրինակ վարքագիծ, և արտահայտել անսովոր մտքեր: Աշխատավայրում Հ.Պարուրյանի հոգեկան այդ ապրումների մասին երբեմն խոսել են այլ աշխատողների հետ, իսկ 26.01.2012թ.ª ժամը 15-ի սահմաննե-րում, երբ գործարանի տարածքում միայնակ ծխելիս է եղել, հանկարծ զգացել է, թե ինչպես է, ինչ-որ մեկն իրեն մոտենում: Շրջվել ու տեսել է Հ.Պարուրյանին, ով անխոս, չարացած հա-յացքով և մուրճը ձեռքին արագ քայլերով քայլել է իր ուղղությամբ: Նրա դեմքի արտահայ-տությունից վատ բան կանխազգալովª ցանկացել է շրջվել ու հեռանալ, սակայն շրջվելուց հե-տո գլխի հետին հատվածում ուժգին հարված է զգացել ու վայր ընկել:
Վկաª ՙԵրևան գարեջուր՚ ՓԲ ընկերությանը պատկանող գործարանի խոտանող, Ամալյա Խանվելյանի ցուցմունքի համաձայնª գործարանի մյուս աշխատողների նման նա ևս տեղյակ է եղել, որ Հ.Պարուրյանը երբեմն գտնվել է հոգեկան անհավասարակշիռ վիճակում և հաճախ ցուցաբերել է ագրեսիվ վարքագիծ, որի պատճառով փորձել է հնարավորինս քիչ շփվել նրա հետ: Հ.Պարուրյանը հաճախ է պատմել, որ երազներում տեսնում է մահացած մո-րը, ինչ-որ մարդիկ են հետապնդում իրեն և այլն:
26.01.2012թ.ª ժամը 15-ի սահմաններում, գործարանի տարածքում նկատել է տուժող Ա. Ահարոնյանին, ում գլխից արյուն է հոսելիս եղել, և նա շատ թույլ է եղել:
Մասնագիտությամբ լինելով բուժքույր` զննել է տուժողի գլխի վերքն ու հասկացել, որ նա կարող է գիտակցությունը կորցնել, ուստիª ավտոմեքենա գտնելու և նրան հիվանդանոց տեղափոխելու նպատակով գնացել է գործարանի տրանսպորտի բաժնի պետ Բագրատ Բա-տոյանի մոտ: Ճանապարհին նկատել է նույն ուղղությամբ քայլող Հ.Պարուրյանին, ում ձեռ-քերն ու շորերը եղել են արյունոտ վիճակում: Երբ հասել ու մտել են Բ.Բատոյանի աշխատա-սենյակ, Հ.Պարուրյանը նյարդայնացած վիճակում Բ.Բատոյանին ասել է, որ իրեն ձեռ են առել, ծաղրել, դրա համար էլ խփել է:
Բ.Բատոյանին տեղեկացրել է, որ շտապ ավտոմեքենա է անհրաժեշտ, որպեսզի Ա.Ա-հարոնյանին տեղափոխեն հիվանդանոց, որից հետո կրկին վերադարձել է վերջինիս մոտ, իսկ մի քանի րոպե անց Բ.Բատոյանի ավտոմեքենայով Ա.Ահարոնյանին տեղափոխել են հի-վանդանոց:
Վկաª ՙԵրևան գարեջուր՚ ՓԲ ընկերությանը պատկանող գործարանի տրանսպորտի բաժնի պետ, Բագրատ Բատոյանի ցուցմունքի համաձայնª գործարանում գրեթե բոլորն էլ տեղյակ են եղել, որ Հ.Պարուրյանը եղել է հոգեպես անհավասարակշիռ անձ: Մյուս աշխա-տակիցները փորձել են հեռու մնալ նրանից` հաշվի առնելով նրա հոգեկան վիճակը:
26.01.2012թ-ինª ժամը 15-ին մոտ, երբ գտնվել է աշխատասենյակում, հանկարծ նյար-դայնացած և ագրեսիվ վիճակով աշխատասենյակ է մտել Հ.Պարուրյանը և ապակու կոտրած շիշը ձեռքին բղավել, թե մորթելու է, խփելու է և նման այլ արտահայտություններ: Հանգստաց-նելով նրանª հարցրել, թե ինչ է պատահել: Հ.Պարուրյանն ասել է, որ իրեն ձեռ են առել, ծաղ-րել են, դրա համար էլ խփել է: Մինչև կհասկանար, թե ինչ է տեղի ունեցելª աշխատասենյակ է մտել աշխատողներից Ա.Խանվելյանն ու ասել, որ շտապ ավտոմեքենա է պետքª Հ.Պարուր-յանի կողմից մարմնական վնասվածք ստացած անձին հիվանդանոց տեղափոխելու համար:
Ա.Խանվելյանի հետ արտադրամասի մոտից իր ՙՆԻՎԱ՚ մակնիշի ավտոմեքենան են նստացրել գլխի շրջանում վնասվածք ստացած Ա.Ահարոնյանին և շտապ տեղափոխել հի-վանդանոց, իսկ ճանապարհին Ա.Խանվելյանից տեղեկացել է, որ Ա.Ահարոնյանի գլխի վը-նասվածքը պատճառել է Հ.Պարուրյանը: Վկաª ՙԵրևան գարեջուր՚ ՓԲ ընկերությանը պատկանող գործարանի անվտանգու-թյան ծառայության պետ, Սարգիս Հայրապետյանի ցուցմունքի համձայնª 26.01.2012թ.ª ժամը 15-ի սահմաններում, նրան է զանգահարել գործարանի տրանսպորտի բաժնի պետ Բ. Բատո-յանն ու հայտնել, որ ինչ-որ միջադեպ է եղել և, առանց մանրամասնելու, ասել է, որ աշխա-տողներից Հ.Պարուրյանին թույլ տա դուրս գալ գործարանի հետևի դարպասով:
Վկաª ՙԵրևան գարեջուր՚ ՓԲ ընկերությանը պատկանող գործարանի հավաքարար, Անահիտ Մանուկյանի ցուցմունքի համաձայնª Հ.Պարուրյանը հոգեկան անհավասարակշիռ տղա է եղել և երբեմն պահի տակ նյարդայնացել է: Պատմել է, որ երազներում հաճախ է մորը տեսնում: 26.01.2012թ-ինª առավոտյան, պատմել է, որ այդ գիշեր նորից երազում մոր նկարն է տեսել, մայրը նկարից բարկացած հայացքով է իրեն նայել: Այդ օրը Հ.Պարուրյանը տխուր է եղել:
Ժամը 15-ին մոտ, երբ գտնվել է արտադրամասում, հանկարծ ներս է մտել աշխատող-ներից Ա.Ահարոնյանը, ում գլխից արյուն է հոսել: Աշխատողներից Ա.Խանվելյանը փորձել է օգնություն ցույց տալ Ա.Ահարոնյանին, ով շատ թույլ է եղել ու ոչինչ չի խոսել: Ա.Ահարոնյա-նին շտապ տեղափոխել են հիվանդանոց, որից 1-2 ժամ հետո գործարանում բոլորը սկսել են խոսել, որ Ա.Ահարոնյանի գլխի վնասվածքը պատճառել է Հ.Պարուրյանը:
ՙԼուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին՚ 04.05.2012թ. արձանա-գրության համաձայնª իրեն ճանաչման ներկայացված 4 լուսանկարից Ա.Ահարոնյանը ճա-նաչել է Հ.Պարուրյանի լուսանկարըª որպես իր գլխին հարվածող անձի լուսանկար:
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 124/հ եզրակացության ահամձայնª Ա.Ահա-րոնյանի մարմնական վնասվածքները` գլխուղեղի սալջարդի, պնևմոցէֆալիայի, աջից գա-գաթոսկրի ներհրված կոտրվածքի ձևով, հասցվել են բութ, կոշտ, սահմանափակ մակերես ու-նեցող առարկայով, և նրա առողջությանը պատճառվել է ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող:
Ստացիոնար դատահոգեբուժական և դատահոգեբանական համալիր փորձաքննու-թյան 29.10.2012թ. հ. 123 եզրակացության համաձայնª ՙՀովհաննես Արայի Պարուրյանը տա-ռապել և տառապում է ՙՇիզոֆրենիա պարանոիդ ձև՚ հոգեկան հիվանդությամբ:
Իրավախախտումը կատարելիս նա գտնվել է վերը նշված հիվանդագին խանգարված վիճակում, արաքը կատարել է ցնորազառանցանքային ապրումների ազդեցության տակ, որը զրկել է նրան իր գործողությունների վտանգավորությունը գիտակցելու և դրանք ղեկավարելու հնարավորությունից:
Ներկայումս նա նույնպես չի կարող գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորու-թյունը և ղեկավարել դրանք, ուստի իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ նրան հարկ է ճա-նաչել անմեսունակ:
Իր ներկա հոգեկան վիճակով նա սոցիալապես վտանգավոր է ինչպես իր, այնպես էլ շրջապատի համար, կարիք ունի հարկադիր բուժման հատուկ հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում:
Հ.Պարուրյանը բացատրեց, որ իրոք ինքն է մուրճով հարվածել տուժողի գլխին

Դատարանի վերլուծություն.

Դատարանը, վերլուծելով և համակցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հե-տազոտված ապացույցները, լսելով Հ.Պարուրյանին, նրա պաշտպանին, oրինական ներկա-յացուցչին ու դատախազի կարծիքը, գտնում է, որ հանրության համար վտանգավորª ՀՀ քրե-ական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված, վերը նշված արարքը կատա-րելու պահին Հ.Պարուրյանը գտնվել է անմեղuունակության վիճակում և ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 25-րդ հոդվածի համաձայնª նա ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության ու նույն օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի համաձայնª նրա նկատմամբ պետք է նշանակվի բժշկական բնույ-թի հարկադրանքի միջոց, նկատի ունենալով, որ ներկա հոգեկան վիճակով նա վտանգավոր է իր և այլ անձանց համար ու հիվանդանոցային բուժման և մշտական հսկողության կարիք ունի:
Հ.Պարուրյանի նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց նշանակելիս դա-տարանը հաշվի է առնում նրա հոգեկան հիվանդությունը, նրա կատարած արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, և նկատի ունենալով ստացիոնար դատահոգեբուժական և դատահոգեբանական համալիր փորձաքննության 29.10.2012թ. հ. 123 եզրակացությունը, գտնում է, որ նա պետք է ազատվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված պատասխանատվությունից ու պատժից և նրա նկատ-մամբ պետք է նշանակվի հարկադիր բուժում` հոգեբուժական հիվանդանոցի հատուկ տիպի հոգեբուժական բաժանմունքում:
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս-գրքի 462-464-րդ հոդվածներովª դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Հովհաննես Արայի Պարուրյանին ազատել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված պատասխանատվությունից ու պատժից և նրա նկատմամբ նշա-նակել հարկադիր բուժում` հոգեբուժական հիվանդանոցի հատուկ տիպի հոգեբուժական բա-ժանմունքում:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակվե-լու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐª Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ