Հիմնական

Գործի համար: ԵԿԴ/0191/01/12
Վիճակագրական տողի համար : 6.4

Պատասխանող

Կարեն Բաղդասարյան
Կարեն Բաղդասարյան Վահանի
Կարեն Բաղդասարյան

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Աիդա Հովհաննիսյան

Կենտրոն և Նորք-Մարաշ

Գագիկ Պողոսյան

Վճռաբեկ

Դավիթ Ավետիսյան

Սերժիկ Ավետիսյան

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Աիդա Հովհաննիսյան

Կենտրոն և Նորք-Մարաշ

Գագիկ Պողոսյան

Վճռաբեկ

Դավիթ Ավետիսյան

Սերժիկ Ավետիսյան

Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն: Կարեն Բաղդասարյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա հանդիսանալով պետական հատուկ ծառայություն իրականացնող անձ` ՀՀ ոստիկանության աշխատակից, վստահությունը չարաշահելու եղանակով հափշտակել է խոշոր չափերի հասնող ուրիշի գույքը:
Դատարան Օր Ժամ Դատարանի դահլիճի համար Ստատուս Որոշում Այլ նշումներ
Քրեական վերաքննիչ 2013-03-19 10:30 4-րդ Կայացվել է
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ 2012-12-26 09:00 1 Կայացել է
Վճռաբեկ 2012-12-20 16:30 1 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2012-12-04 10:00 1 Նշանակվել է դատական նիստ
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ 2012-11-22 10:00 1 Կայացել է
Գործ հ. ԵԿԴ/0191/01/12

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Հ Ա Ն Ո Ւ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ո Ւ Թ Յ Ա Ն

19 մարտի 2013թ. ք.Երևան

Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարանը
/այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ
Ա.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ջ.ՖԱՐԽՈՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Գ.ՇԻՐԻՆՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով Կարեն Վահանի Բաղդասարյանի` նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012 թվականի դեկտեմբերի 26-ի դատավճռի դեմ բերված ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.

Ամբաստանյալ Կ.Բաղդասարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. ՙհանդիսանալով պետական հատուկ ծառայություն իրականացնող անձ` ՀՀ ոստիկանության աշխատակից, վստահությունը չարաշահելու եղանակով հափշտակել է խոշոր չափերի հասնող ուրիշի գույքը:
Այսպես.
Կարեն Բաղդասարյանը, խարդախություն կատարելու դիտավորությամբ իր ծանոթ ԻԻՀ քաղաքացի, Թահերեհ Բարաթիին պատկանող քաղաք Երևան, Տերյան 91 հասցեում գործող, ՙԱյս՚ ակումբի գիշերային ժամերին աշխատելու թույլտվություն ձեռք բերելու պատրվակով վերջինիս վստահությունը չարաշահելով, 2012թ. սեպտեմբերին նրանից ստացել է խոշոր չափի 800.000 ՀՀ դրամ, որպիսի գումարը խաբեությամբ հափշտակել է նրա օգտին որևէ գործողություն չկատարելով՚:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, կիրառելով դատաքննության արագացված կարգ, 2012 թվականի դեկտեմբերի 26-ի դատավճռով ամբաստանյալ Կարեն Վահանի Բաղդասարյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման 2 (երկու) տարի ժամկետով, որպիսի պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Կ.Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, պատժի կրման սկիզբը հաշվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո նրան արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 26.12.2012թվականի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Կ.Բաղդասարյանը, որը Վերաքննիչ քրեական դատարանի 08.02.2013 թվականի որոշմամբ ընդունվել է վարույթ:
Դատավարության մյուս մասնակիցների կողմից այլ վերաքննիչ բողոքներ և գրավոր պատասխաններ չեն ներկայացվել:
Քրեական գործը ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանում ստացվել է 04.02.2013թ.-ին:


2. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.

Ամբաստանյալը իր վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ թե նախաքննության, թե դատաքննության ընթացքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել առաջադրված մեղադրանքում, տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, զղջացել է կատարածի համար, օգնել է նախաքննական մարմնին:
Մեղադրողը միջնորդել է իրեն մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և հաշվի առնելով, որ կամովին վերականգնել է տուժողին պատճառված վնասը, զղջացել է կատարածի համար, խնամքին ունի մինչև 14 տարեկան երեխա, բնութագրվում է դրական, իր նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և 2 տարի ազատազրկումը փոխարինել փորձաշրջանով` 2 տարի ժամկետով:
Սակայն դատարանը հաշվի չառնելով մեղմացուցիչ հանգամանքները վճռել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով իրեն դատապարտել 2 տարվա ազատազրկման:
Ամբաստանյալը գտնում է, որ դատարանի դատավճիռը պատժի մասով իր նկատմամբ արդարացի չէ:
Դատարանը հաշվի չի առել այն կարևոր հանգամանքները, որոնց վրա հիմնվում է դատարանը դատավճիռ կայացնելիս, ինչպիսիք են` կատարածի համար անկեղծորեն զղջալը, մեղքն ընդունելը, կամովին տուժողին պատճառված նյութական վնասը վերականգնելը, դրական բնութագրվելը, խնամքին մինչև 14 տարեկան երեխա ունենալը, հանրօգուտ աշխատանքով զբաղվելը և այլն:
Ելնելով վերոգրյալից ամբաստանյալը ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանից խնդրել է վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ, բեկանել և փոփոխել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 26.12.2012թ. դատավճիռը, կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով սահմանված 2 տարի ազատազրկումը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով 2 տարի փորձաշրջան:


3. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.

Վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, լսելով ամբաստանյալի կողմից իր վերաքննիչ բողոքի հիմնավորումները, պաշտպանին, մեղադրողի պատասխանը, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 385-րդ հոդ.-ի 1-ին մասի համաձայն` Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` Վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք և Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն ակնհայտ սխալ է թույլ տվել:
Կարեն Վահանի Բաղդասարյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելը և նրա մեղքը դատավարության որևէ մասնակցի կողմից չի վիճարկվում:
Չի վիճարկվում նաև առաջին ատյանի դատարանի կողմից դատավճռով հաստատված ճանաչված որևէ փաստական հանգամանք:
Այդ իսկ պատճառով, ինչպես նաև նկատի առնելով այն հանգամանքը, որ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը սույն քրեական գործը քննել է դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ, ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 375-1-375-4-րդ հոդվածների պահանջների պահպանմամբ, ամբաստանյալ Կարեն Վահանի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղսագրված հանցանքի հիմնավորվածությունը ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը քննության առարկա չի դարձնում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար, ինչ պատիժ պետք է նշանակվի նրա նկատմամբ, ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը:
Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք հոդվածներով: Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում`հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ, ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ մասերի համաձայն` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է այն հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Օրենքի նշված դրույթից հետևում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը օրենսդիրը կախման մեջ չի դնում ոչ կատարված հանցանքի բնույթից և հասարակական վտանգավորության աստիճանից, ոչ այն կատարող անձից, կարևորը այն է, որ իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր կոնկրետ դեպքում, բազմակողմանի գնահատելով հանցանքի կատարման հանգամանքները, վերլուծելով այն կատարող անձին բնութագրող տվյալները, հանգի այն հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու:
Ընդ որում, պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների տեսակների, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված որևէ հատուկ սահմանափակում չի նախատեսել:
Այսինքն` օրենսդիրը պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կրելու:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալ` Կարեն Վահանի Բաղդասարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս բավարար չափով հաշվի է առել ամբաստանյալի կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այն, որ համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի` հանցանքը դասվում է միջին ծանրության հանցանքների թվին, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` դատարանը հաշվի է առել, որ ամբաստանյալը նախկինում դատապարտված չի եղել, երիտասարդ է, բնութագրվում է դրական, ընդունել է մեղքը և զղջացել կատարածի համար, խնամքին է գտնվում մինչև 14 տարեկան երեխան, հատուցել է տուժողին պատճառված վնասը, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը և նշանակել է համաչափ պատիժ` պահպանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածների պահանջները:
ՀՀ Քրեական օրենսդրության վերը նշված պահանջների համատեքստում քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քր. օր.-ի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով` հնարավոր չէ հասնել ՀՀ քր. օր.-ի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակներին:
Քննության առնելով վերը նշված բոլոր հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012թվականի դեկտեմբերի 26-ի դատավճիռը` ամբաստանյալ Կարեն Վահանի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, նշանակված պատժի մասով, օրինական է, հիմնավորված և պատճառաբանված, հետևաբար ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքի փաստարկները չեն կարող բավարար հիմք հանդիսանալ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012 թվականի դեկտեմբերի 26-ի դատավճիռը բեկանելու կամ փոփոխելու համար:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ, 418-րդ հոդվածներով, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը



Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012 թվականի դեկտեմբերի 26-ի դատավճիռը` Կարեն Վահանի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
ԵԿԴ/0191/01/12


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
26 դեկտեմբերի 2012թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
առաջին ատյանի դատարանը`

նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ա.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ

մասնակցությամբ`
մեղադրող Ջ.ՖԱՐԽՈՅԱՆԻ
տուժող Թ.ԲԱՐԱԹԻԻ
ամբաստանյալ Կ.ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ
պաշտպան Գ.ՇԻՐԻՆՅԱՆԻ
թարգմանիչ Մ.ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ

դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի`
Կարեն Վահանի Բաղդասարյանի` ծնված 16.08.1969թ. ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, խնամքին մեկ անձ, բարձրագույն կրթությամբ, առողջ, աշխա-տել է ՀՀ ոստիկանության Մալաթիայի բաժնի հարավ-արևմտյան բաժանմունքի հերթապահ մասի ավագ հերթապահ-տեսուչ, ոստիկանության մայոր, չդատված, բնակվում է` ք.Երևան, Սարի թաղ, 10-րդ շարք, տուն հ. 20, արգելանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով¬:
Ամբաստանյալ Կ.Բաղդասարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. ՙհանդիսանալով պետական հատուկ ծառայություն իրականացնող անձ` ՀՀ ոստիկանության աշխատակից, վստահությունը չարաշահելու եղանակով հափշտակել է խոշոր չափերի հասնող ուրիշի գույ-քը:
Այսպես.
Կարեն Բաղդասարյանը, խարդախություն կատարելու դիտավորությամբ իր ծանոթª ԻԻՀ քաղաքացի, Թահերեհ Բարաթիին պատկանողª քաղաք Երևան, Տերյան 91 հասցեում գործող, ՙԱյս՚ ակումբի գիշերային ժամերին աշխատելու թույլտվություն ձեռք բերելու պա-տըրվակով վերջինիս վստահությունը չարաշահելով, 2012թ. սեպտեմբերին նրանից ստացել է խոշոր չափի 800.000 ՀՀ դրամ, որպիսի գումարը խաբեությամբ հափշտակել էª նրա օգտին որևէ գործողություն չկատարելով՚:
Ամբաստանյալ Կ.Բաղդասարյանըª մինչև դատաքննությունն սկսվելը, միջնորդեց կի-րառել արագացված դատական քննության կարգ և հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներ-կայացնում է կամավոր` իր պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո, առաջադրված մեղա-դրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում և գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները:
Դատարանի որոշմամբ ամբաստանյալի միջնորդությունը բավարարվել է և դատական քննությունն անցկացվել է արագացված կարգով:
Դատարանը, հաշվի առնելով առաջադրված մեղադրանքի հետ ամբաստանյալի հա-մաձայն լինելու հանգամանքը և հանգելով եզրակացության, որ մեղադրանքը, որի հետ հա-մաձայնվեց ամբաստանյալը, հիմնավորված է ու հաստատվում է քրեական գործով հավաք-ված ապացույցներով, գտնում է, որ ամբաստանյալ Կ.Բաղդասարյանը կատարել է հան-ցանք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, որով և նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի տեսակն ու չափը որոշե-լիս, դատարանը հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած արարքի բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ արագացված կարգով անցկացված դա-տական քննության ընթացքում ուսումնասիրված` նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պա-տասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Որպես ամբաստանյալ Կ.Բաղդասարյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` դատարանը հաշվի է առնում, որ նա առաջին անգամ է դատա-պարտվում, համաձայնվեց մեղադրանքի հետ և զղջաց կատարած հանցանքի համար, հա-տուցել է տուժողին պատճառված վնասը և նրա խնամքին է գտնվում մինչև 14 տարեկան երեխան:
Դատական քննությամբ ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծան-րացնող հանգամանքներ չարձանագրվեցին:
Որպես ամբաստանյալ Կ.Բաղդասարյանի անձը բնութագրող տվյալª դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական:
Դատարանը նաև հաշվի է առնում, որ խարդախություն կատարելիս ամբաստանյալն աշխատել է որպես ոստիկան:
Դատարանը, նկատի ունենալով ամբաստանյալի անձը և ելնելով ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 10-րդ, 48-րդ ու 61-րդ հոդվածներով սահմանվածª արդարության, պատասխանատվու-թյան անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից, հանգում է հե-տևության, որ նրա կատարած հանցագործության համար նախատեսված նվազ խիստ պատ-ժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները, և նա պետք է դատապարտվի ազա-տազրկման, քանի որ նրա ուղղվելը հնարավոր չէ նրան տուգանքի դատապարտելու միջոցով կամ առանց պատիժը կրելու, նկատի ունենալով, որ տուգանքը կամ ՀՀ քրեական օրենսգքրի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը չի կարող համարվել անհրաժեշտ ու բավարար միջոցª սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և ամբաս-տանյալի կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար:
Միաժամանակ, հաշվի առնելով ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պա-տիժը մեղմացնող վերոգրյալ հանգամանքները և պատասխանատվությունն ու պատիժը ծան-րացնող հանգամանքների բացակայությունը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայի ազատազրկման պատժատեսակի նվազագույն ժամկետի չափով, ինչը համա-չափ է նրա կատարած հանցագործությանը:
Տուժողը քաղաքացիական հայց չհարուցեց:
Դատարանը, քննության առնելով խափանման միջոցի հարցը և նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալը չի խուսափել քննությունից, ունի ընտանիք և մշտական բնակության վայր, գտնում է, որ նրա նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, պետք է թողնվի անփոփոխ:
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս-գրքի 357-360-րդ, 365-րդ ու 3753 հոդվածներով` դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Կարեն Վահանի Բաղդասարյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման 2 (երկու) տարի ժամ-կետով, որպիսի պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմ-նարկում:
Կ.Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, և նրա պատժի կրման սկիզբը հաշվել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո նրան ար-գելանքի վերցնելու օրվանից:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապա-րակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0191/01/12
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
Երբ է գործը ստացվել 29-10-2012
Քրեական գործի համարը 0191/01/12
Ինչ կարգով է գործը ստացվել Առաջին անգամ
Դատախազություն ՀՀ Գլխավոր դատախազություն
Նախաքննական գործի համարը 62208712
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Կարեն Բաղդասարյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա հանդիսանալով պետական հատուկ ծառայություն իրականացնող անձ` ՀՀ ոստիկանության աշխատակից, վստահությունը չարաշահելու եղանակով հափշտակել է խոշոր չափերի հասնող ուրիշի գույքը:
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Կարեն
Ազգանուն Բաղդասարյան
Հայրանուն Վահանի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Հոդված_1
Հոդված 178 Մաս 2 Կետ 2
Վիճակագրական տողի համարը 6.4
Չափահաս Այո
Մակագրել
Երբ 29-10-2012
Նախագահող դատավոր
Անուն Գագիկ
Ազգանուն Պողոսյան
Ընդունվել է վարույթ
Երբ 31-10-2012
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին 31-10-2012
Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը 31-10-2012
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 22-11-2012
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Տուժող
Դատավարության կողմեր Մեղադրող
Դատավարության կողմեր
Անուն Կարեն
Ազգանուն Բաղդասարյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Թահերեհ
Ազգանուն Բարաթի
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Ջ.
Ազգանուն Ֆարխոյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ժամ 10:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 04-12-2012
Ժամ 10:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 20-12-2012
Ժամ 16:30
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 26-12-2012
Ժամ 09:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը Կայացել է
Կայացվել է դատավճիռ
Ամսաթիվ 26-12-2012
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Կարեն
Ազգանուն Բաղդասարյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամսաթիվ 26-12-2012
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով Դատապարտվել է
Հիմնական պատիժ Որոշակի ժամկետով ազատազրկում
Դատական ակտ
Դատական ակտի բովանդակությունը ԵԿԴ/0191/01/12


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
26 դեկտեմբերի 2012թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
առաջին ատյանի դատարանը`

նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ա.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ

մասնակցությամբ`
մեղադրող Ջ.ՖԱՐԽՈՅԱՆԻ
տուժող Թ.ԲԱՐԱԹԻԻ
ամբաստանյալ Կ.ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ
պաշտպան Գ.ՇԻՐԻՆՅԱՆԻ
թարգմանիչ Մ.ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ

դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի`
Կարեն Վահանի Բաղդասարյանի` ծնված 16.08.1969թ. ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, խնամքին մեկ անձ, բարձրագույն կրթությամբ, առողջ, աշխա-տել է ՀՀ ոստիկանության Մալաթիայի բաժնի հարավ-արևմտյան բաժանմունքի հերթապահ մասի ավագ հերթապահ-տեսուչ, ոստիկանության մայոր, չդատված, բնակվում է` ք.Երևան, Սարի թաղ, 10-րդ շարք, տուն հ. 20, արգելանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով¬:
Ամբաստանյալ Կ.Բաղդասարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. ՙհանդիսանալով պետական հատուկ ծառայություն իրականացնող անձ` ՀՀ ոստիկանության աշխատակից, վստահությունը չարաշահելու եղանակով հափշտակել է խոշոր չափերի հասնող ուրիշի գույ-քը:
Այսպես.
Կարեն Բաղդասարյանը, խարդախություն կատարելու դիտավորությամբ իր ծանոթª ԻԻՀ քաղաքացի, Թահերեհ Բարաթիին պատկանողª քաղաք Երևան, Տերյան 91 հասցեում գործող, ՙԱյս՚ ակումբի գիշերային ժամերին աշխատելու թույլտվություն ձեռք բերելու պա-տըրվակով վերջինիս վստահությունը չարաշահելով, 2012թ. սեպտեմբերին նրանից ստացել է խոշոր չափի 800.000 ՀՀ դրամ, որպիսի գումարը խաբեությամբ հափշտակել էª նրա օգտին որևէ գործողություն չկատարելով՚:
Ամբաստանյալ Կ.Բաղդասարյանըª մինչև դատաքննությունն սկսվելը, միջնորդեց կի-րառել արագացված դատական քննության կարգ և հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներ-կայացնում է կամավոր` իր պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո, առաջադրված մեղա-դրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում և գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները:
Դատարանի որոշմամբ ամբաստանյալի միջնորդությունը բավարարվել է և դատական քննությունն անցկացվել է արագացված կարգով:
Դատարանը, հաշվի առնելով առաջադրված մեղադրանքի հետ ամբաստանյալի հա-մաձայն լինելու հանգամանքը և հանգելով եզրակացության, որ մեղադրանքը, որի հետ հա-մաձայնվեց ամբաստանյալը, հիմնավորված է ու հաստատվում է քրեական գործով հավաք-ված ապացույցներով, գտնում է, որ ամբաստանյալ Կ.Բաղդասարյանը կատարել է հան-ցանք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, որով և նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի տեսակն ու չափը որոշե-լիս, դատարանը հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած արարքի բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ արագացված կարգով անցկացված դա-տական քննության ընթացքում ուսումնասիրված` նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պա-տասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Որպես ամբաստանյալ Կ.Բաղդասարյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` դատարանը հաշվի է առնում, որ նա առաջին անգամ է դատա-պարտվում, համաձայնվեց մեղադրանքի հետ և զղջաց կատարած հանցանքի համար, հա-տուցել է տուժողին պատճառված վնասը և նրա խնամքին է գտնվում մինչև 14 տարեկան երեխան:
Դատական քննությամբ ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծան-րացնող հանգամանքներ չարձանագրվեցին:
Որպես ամբաստանյալ Կ.Բաղդասարյանի անձը բնութագրող տվյալª դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական:
Դատարանը նաև հաշվի է առնում, որ խարդախություն կատարելիս ամբաստանյալն աշխատել է որպես ոստիկան:
Դատարանը, նկատի ունենալով ամբաստանյալի անձը և ելնելով ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 10-րդ, 48-րդ ու 61-րդ հոդվածներով սահմանվածª արդարության, պատասխանատվու-թյան անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից, հանգում է հե-տևության, որ նրա կատարած հանցագործության համար նախատեսված նվազ խիստ պատ-ժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները, և նա պետք է դատապարտվի ազա-տազրկման, քանի որ նրա ուղղվելը հնարավոր չէ նրան տուգանքի դատապարտելու միջոցով կամ առանց պատիժը կրելու, նկատի ունենալով, որ տուգանքը կամ ՀՀ քրեական օրենսգքրի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը չի կարող համարվել անհրաժեշտ ու բավարար միջոցª սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և ամբաս-տանյալի կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար:
Միաժամանակ, հաշվի առնելով ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պա-տիժը մեղմացնող վերոգրյալ հանգամանքները և պատասխանատվությունն ու պատիժը ծան-րացնող հանգամանքների բացակայությունը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայի ազատազրկման պատժատեսակի նվազագույն ժամկետի չափով, ինչը համա-չափ է նրա կատարած հանցագործությանը:
Տուժողը քաղաքացիական հայց չհարուցեց:
Դատարանը, քննության առնելով խափանման միջոցի հարցը և նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալը չի խուսափել քննությունից, ունի ընտանիք և մշտական բնակության վայր, գտնում է, որ նրա նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, պետք է թողնվի անփոփոխ:
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս-գրքի 357-360-րդ, 365-րդ ու 3753 հոդվածներով` դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Կարեն Վահանի Բաղդասարյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման 2 (երկու) տարի ժամ-կետով, որպիսի պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմ-նարկում:
Կ.Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` ստորագրություն` չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, և նրա պատժի կրման սկիզբը հաշվել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո նրան ար-գելանքի վերցնելու օրվանից:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապա-րակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 26-12-2012
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 31-01-2013
Էջերի քանակ 1-80, 2-79
Գործն ուղարկվել է
Գործը ուղարկվել է 31-01-2013
Էջերի քանակը 80, 79
ՈՒր(դատարան) Քրեական վերաքննիչ
Ելքի գրության համարը Ե-2461
Գործը բողոքարկվել է
Ամսաթիվ 04-02-2013
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
Ամսաթիվ 04-06-2013
Դատավճռի, որոշման կատարում
Ամսաթիվ 05-06-2013
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 06-06-2013
Էջերի քանակ 80,155
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 06-06-2013
Էջերի քանակը 80,155
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0191/01/12
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 25-01-2013
Ամսաթիվ 25-01-2013
Ում կողմից է բերվել բողոքը Ամբաստանյալ
Բողոքը բերող անձը
Անուն Կարեն
Ազգանուն Բաղդասարյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Կարեն Բաղդասարյան Բեկանել և փոփոխել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Կարեն Վահանի Բաղդասարյանի /ՀՀ քր. օր-ի 178 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետով - ազատազրկում 2 տարի ժամկետով / վերաբերյալ 26.12.2012թ. դատավճիռը ,կիրառել ՀՀ քր.օր. 70 հոդ. և սահմանված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2 տարի ժամկետով :
Բողոքի ստացման կարգը Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ
Չափահաս Այո
Մակագրել
Ամսաթիվ 01-02-2013
Նախագահող դատավոր
Անուն Աիդա
Ազգանուն Հովհաննիսյան
Քրեական գործի մուտքագրում
Ամսաթիվ 04-02-2013
Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց Չկան
Ընդունվել է վարույթ
Ամսաթիվ 08-02-2013
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 15-02-2013
Ուղարկվել է ծանուցագիր 08-02-2013
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4-րդ
Նիստը Կայացվել է
Պատճառը Հետաձգվել է դատարանի կազմը չհամալրվելու պատճառով:
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 27-02-2013
Ուղարկվել է ծանուցագիր 15-02-2013
Ժամ 11:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4-րդ
Նիստը Կայացվել է
Պատճառը Հետաձգվել է` ամբաստանյալի և պաշտպանի չներկայանալու պատճառով:
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 07-03-2013
Ուղարկվել է ծանուցագիր 27-02-2013
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4-րդ
Նիստը Կայացվել է
Պատճառը Հետաձգվել է դատարանի կազմը մեկ այլ գործով ծանրաբեռնված լինելու պատճառաբանությամբ:
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 15-03-2013
Ժամ 10:30
Նիստերի դահլիճի համարը 4-րդ
Նիստը Չի կայացվել
Պատճառը Հետաձգվել է` նախագահող դատավորի վատառողջ լինելու պատճառով:
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 19-03-2013
Ժամ 10:30
Նիստերի դահլիճի համարը 4-րդ
Նիստը Կայացվել է
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
Անփոփոխ թողնված դատական ակտը Պատճառաբանվել է
Ամսաթիվ 19-03-2013
Ամբաստանյալ
Անուն Կարեն
Ազգանուն Բաղդասարյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր.օր. հոդված
Դատական ակտ
Դատական ակտ Գործ հ. ԵԿԴ/0191/01/12

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Հ Ա Ն Ո Ւ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ո Ւ Թ Յ Ա Ն

19 մարտի 2013թ. ք.Երևան

Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարանը
/այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ
Ա.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ջ.ՖԱՐԽՈՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Գ.ՇԻՐԻՆՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով Կարեն Վահանի Բաղդասարյանի` նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012 թվականի դեկտեմբերի 26-ի դատավճռի դեմ բերված ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.

Ամբաստանյալ Կ.Բաղդասարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. ՙհանդիսանալով պետական հատուկ ծառայություն իրականացնող անձ` ՀՀ ոստիկանության աշխատակից, վստահությունը չարաշահելու եղանակով հափշտակել է խոշոր չափերի հասնող ուրիշի գույքը:
Այսպես.
Կարեն Բաղդասարյանը, խարդախություն կատարելու դիտավորությամբ իր ծանոթ ԻԻՀ քաղաքացի, Թահերեհ Բարաթիին պատկանող քաղաք Երևան, Տերյան 91 հասցեում գործող, ՙԱյս՚ ակումբի գիշերային ժամերին աշխատելու թույլտվություն ձեռք բերելու պատրվակով վերջինիս վստահությունը չարաշահելով, 2012թ. սեպտեմբերին նրանից ստացել է խոշոր չափի 800.000 ՀՀ դրամ, որպիսի գումարը խաբեությամբ հափշտակել է նրա օգտին որևէ գործողություն չկատարելով՚:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, կիրառելով դատաքննության արագացված կարգ, 2012 թվականի դեկտեմբերի 26-ի դատավճռով ամբաստանյալ Կարեն Վահանի Բաղդասարյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման 2 (երկու) տարի ժամկետով, որպիսի պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Կ.Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, պատժի կրման սկիզբը հաշվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո նրան արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 26.12.2012թվականի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Կ.Բաղդասարյանը, որը Վերաքննիչ քրեական դատարանի 08.02.2013 թվականի որոշմամբ ընդունվել է վարույթ:
Դատավարության մյուս մասնակիցների կողմից այլ վերաքննիչ բողոքներ և գրավոր պատասխաններ չեն ներկայացվել:
Քրեական գործը ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանում ստացվել է 04.02.2013թ.-ին:


2. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.

Ամբաստանյալը իր վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ թե նախաքննության, թե դատաքննության ընթացքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել առաջադրված մեղադրանքում, տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, զղջացել է կատարածի համար, օգնել է նախաքննական մարմնին:
Մեղադրողը միջնորդել է իրեն մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և հաշվի առնելով, որ կամովին վերականգնել է տուժողին պատճառված վնասը, զղջացել է կատարածի համար, խնամքին ունի մինչև 14 տարեկան երեխա, բնութագրվում է դրական, իր նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և 2 տարի ազատազրկումը փոխարինել փորձաշրջանով` 2 տարի ժամկետով:
Սակայն դատարանը հաշվի չառնելով մեղմացուցիչ հանգամանքները վճռել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով իրեն դատապարտել 2 տարվա ազատազրկման:
Ամբաստանյալը գտնում է, որ դատարանի դատավճիռը պատժի մասով իր նկատմամբ արդարացի չէ:
Դատարանը հաշվի չի առել այն կարևոր հանգամանքները, որոնց վրա հիմնվում է դատարանը դատավճիռ կայացնելիս, ինչպիսիք են` կատարածի համար անկեղծորեն զղջալը, մեղքն ընդունելը, կամովին տուժողին պատճառված նյութական վնասը վերականգնելը, դրական բնութագրվելը, խնամքին մինչև 14 տարեկան երեխա ունենալը, հանրօգուտ աշխատանքով զբաղվելը և այլն:
Ելնելով վերոգրյալից ամբաստանյալը ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանից խնդրել է վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ, բեկանել և փոփոխել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 26.12.2012թ. դատավճիռը, կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով սահմանված 2 տարի ազատազրկումը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով 2 տարի փորձաշրջան:


3. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.

Վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, լսելով ամբաստանյալի կողմից իր վերաքննիչ բողոքի հիմնավորումները, պաշտպանին, մեղադրողի պատասխանը, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 385-րդ հոդ.-ի 1-ին մասի համաձայն` Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` Վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք և Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն ակնհայտ սխալ է թույլ տվել:
Կարեն Վահանի Բաղդասարյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելը և նրա մեղքը դատավարության որևէ մասնակցի կողմից չի վիճարկվում:
Չի վիճարկվում նաև առաջին ատյանի դատարանի կողմից դատավճռով հաստատված ճանաչված որևէ փաստական հանգամանք:
Այդ իսկ պատճառով, ինչպես նաև նկատի առնելով այն հանգամանքը, որ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը սույն քրեական գործը քննել է դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ, ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 375-1-375-4-րդ հոդվածների պահանջների պահպանմամբ, ամբաստանյալ Կարեն Վահանի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղսագրված հանցանքի հիմնավորվածությունը ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը քննության առարկա չի դարձնում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար, ինչ պատիժ պետք է նշանակվի նրա նկատմամբ, ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը:
Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք հոդվածներով: Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում`հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ, ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ մասերի համաձայն` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է այն հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Օրենքի նշված դրույթից հետևում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը օրենսդիրը կախման մեջ չի դնում ոչ կատարված հանցանքի բնույթից և հասարակական վտանգավորության աստիճանից, ոչ այն կատարող անձից, կարևորը այն է, որ իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր կոնկրետ դեպքում, բազմակողմանի գնահատելով հանցանքի կատարման հանգամանքները, վերլուծելով այն կատարող անձին բնութագրող տվյալները, հանգի այն հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու:
Ընդ որում, պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների տեսակների, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված որևէ հատուկ սահմանափակում չի նախատեսել:
Այսինքն` օրենսդիրը պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կրելու:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալ` Կարեն Վահանի Բաղդասարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս բավարար չափով հաշվի է առել ամբաստանյալի կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այն, որ համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի` հանցանքը դասվում է միջին ծանրության հանցանքների թվին, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` դատարանը հաշվի է առել, որ ամբաստանյալը նախկինում դատապարտված չի եղել, երիտասարդ է, բնութագրվում է դրական, ընդունել է մեղքը և զղջացել կատարածի համար, խնամքին է գտնվում մինչև 14 տարեկան երեխան, հատուցել է տուժողին պատճառված վնասը, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը և նշանակել է համաչափ պատիժ` պահպանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածների պահանջները:
ՀՀ Քրեական օրենսդրության վերը նշված պահանջների համատեքստում քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քր. օր.-ի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով` հնարավոր չէ հասնել ՀՀ քր. օր.-ի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակներին:
Քննության առնելով վերը նշված բոլոր հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012թվականի դեկտեմբերի 26-ի դատավճիռը` ամբաստանյալ Կարեն Վահանի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, նշանակված պատժի մասով, օրինական է, հիմնավորված և պատճառաբանված, հետևաբար ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքի փաստարկները չեն կարող բավարար հիմք հանդիսանալ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012 թվականի դեկտեմբերի 26-ի դատավճիռը բեկանելու կամ փոփոխելու համար:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ, 418-րդ հոդվածներով, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը



Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012 թվականի դեկտեմբերի 26-ի դատավճիռը` Կարեն Վահանի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 19-03-2013
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Ամսաթիվ 22-04-2013
Էջերի քանակը 2 հատոր, 1-ին` 80 թերթից, 2-րդը` 141 թերթից
Գործին կից նյութեր Չկան
Գործն ուղարկվել է
Գործն ուղարկվել է 22-04-2013
Էջերի քանակը 80, 141
Ուր Վճռաբեկ
Գրության համարը Ե-6585/13
Գործը բողոքարկվել է
Ամսաթիվ 30-04-2013
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0191/01/12
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
Բողոքի ստացման ամսաթիվ 18-04-2013
Բողոք բերող անձինք Ամբաստանյալ
Բողոք բերող անձինք
Անուն Կարեն
Ազգանուն Բաղդասարյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Չափահաս Այո
Բողոքը ստացվել է Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
Գործի առաքման ամսաթիվը 22-04-2013
Գրության համարը Ե-6585
Գործի ստացման ամսաթիվը 30-04-2013
Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ 2 հատոր
Գործի համարը ԵԿԴ/0191/01/12
Գործը ստացվել է Քրեական վերաքննիչ
Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը 1
Մակագրել
Ամսաթիվ 30-04-2013
Նախագահող դատավոր
Անուն Դավիթ
Ազգանուն Ավետիսյան
Դատավոր
Անուն Սերժիկ
Ազգանուն Ավետիսյան
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
Ամսաթիվ 29-05-2013
Որոշման բովանդակությունը ԵԿԴ/0191/01/12






ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

29 մայիսի 2013 թվական ք.Երևան
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան),

նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
մասնակցությամբ դատավորներ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ
Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ

քննարկելով ամբաստանյալ Կարեն Վահանի Բաղդասարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2013 թվականի մարտի 19-ի որոշման դեմ Կ.Բաղդասարյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի դեկտեմբերի 26-ի դատավճռով Կարեն Բաղդասարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտվել է ազատազրկման` 2 (երկու) տարի ժամկետով։
Ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով գործը՝ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2013 թվականի մարտի 19-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքը մերժել է` օրինական ուժի մեջ թողնելով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի դեկտեմբերի 26-ի դատավճիռը։
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի հիշյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել ամբաստանյալ Կ.Բաղդասարյանը` խնդրելով վճռաբեկ բողոքն ընդունել վարույթ, բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2013 թվականի մարտի 19-ի որոշումը և գործն ուղարկել ստորադաս դատարան` նոր քննության։
Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ վճռաբեկ բողոքը չի համապատասխանում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի, 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին և պետք է վերադարձվի հետևյալ պատճառաբանությամբ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ վճռաբեկ դատարանը բողոքն ընդունում է վարույթ, եթե՝
1) բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, կամ
2) վերանայվող դատական ակտն առերևույթ հակասում է վճռաբեկ դատարանի՝ նախկինում ընդունված որոշումներին, կամ
3) վերաքննիչ դատարանի կողմից թույլ է տրված առերևույթ դատական սխալ, որը կարող է առաջացնել կամ առաջացրել է ծանր հետևանքներ, կամ
4) առկա է նոր երևան եկած կամ նոր հանգամանք։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 1-ին մասի 61-րդ կետի համաձայն՝ վճռաբեկ բողոքը պետք է բովանդակի նույն օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի առաջին մասի որևէ կետի հիմնավորումները։
Մինչդեռ, բողոքում բացակայում են վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հիմքերը և դրանց հիմնավորումները։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում նույն օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին, ուստի ներկայացված բողոքը ենթակա է վերադարձման։
Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Ամբաստանյալ Կարեն Վահանի Բաղդասարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2013 թվականի մարտի 19-ի որոշման դեմ Կ.Բաղդասարյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել։
Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։


Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Դատավորներ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
Ամսաթիվ 30-05-2013
Գործի առաքում
Գործի առաքման ամսաթիվ 03-06-2013
Դատարան Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Այլ նշումներ 2 հատոր` 80, 150 թերթ: