Գործ թիվ ԵԿԴ/0190/01/12






ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը (այսուհետ` Դատարան)`

նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,

քարտուղարությամբ` Ժենյա Ավետիսյանի,

մասնակցությամբ`

մեղադրող, Երևան քաղաքի
դատախազության ավագ դատախազ` Արթուր Սեփոյանի,

պաշտպան` Լիաննա Բալյանի,


2012թ. նոյեմբերի 8-ին նույն դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, արագացված դատական քննության կարգով քննեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`

Լ յ ո վ ա Հ ա յ կ ի Թ ե լ ու մ յ ա ն ի `
(ծնված 1955թ. նոյեմբերի 23-ին, Երևան քաղաքում, ազ¬գութ¬յամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, միջնակարգ մասնագիտական կրթությամբ, աշխա¬տում է «Վլադիմիր Ավագյանի անվան» բժշկական կենտրոնում` որպես վարորդ, նախ¬կի¬նում չդատա¬պարտված, հաշ¬վառված և բնակվում է Երևան քա¬ղա¬քի Մարգարյան փողոցի 33 շենքի 25-րդ բնա¬կա¬րանում)

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 59102312 քրեական գործն հարուցվել է 2012թ. օգոստոսի 28-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 244-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության հատկա¬նիշներով ՀՀ ոստիկա¬նության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում` Լյովա Հայկի Թելումյանի կողմից Հրանտիկ Կալեչյանին վրաերթի ենթար¬կելու և ճանապարհատրանսպորտային պատահարի վայրը լքելու փաստի առթիվ։
2012թ. հոկտեմբերի 5-ին նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել Լյովա Թելումյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` վրաերթի հետևանքով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս ստացած հետիոտն Հրանտիկ Կալեչյանի բողոքի բացակայության հիմքով։
2012թ. հոկտեմբերի 20-ին Լյովա Թելումյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 244-րդ հոդվածով, և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրություն։
2012թ. հոկտեմբերի 25-ին քրեական գործը Լյովա Թելումյանի նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 244-րդ հոդվածով կազմված մեղադրական եզրակացութ¬յամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատա¬րան և 2012թ. հոկտեմբերի 29-ին ընդունվել վարույթ։

2. Առաջադրված մեղադրանքի բովանդակությունը.
Ավտովարորդ Լյովա Թելումյանը 2012թ. օգոստոսի 19-ին` ժամը 14։50-ի սահ¬ման¬ներում, խախտելով «Ճանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովման մա¬սին » ՀՀ օրենքի 24-րդ հոդվածի 7-րդ կետի պահանջները, այն է` գտնվելով ոչ սթափ վիճակում (1,12 միլիգրամ), իրեն ամրակցված «Գազ 2403» մակնիշի 850VV64 պետհա¬մարանիշի ավտոմեքենան վարել է Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցի` Տիգրան Մեծ պողո¬տայից դեպի Սայաթ - Նովա պողոտա տանող ուղեմասով։ Հասնելով «Վերնիսաժ» տոնա¬վաճառի դիմաց` Լ.Թելումյանը թույլ է տվել ՃԵԿ-ի 67-րդ կետի պահանջ¬ներին հակասող գործո¬ղություններ, այն է` տեսնելով իր ընթացքի ուղղությամբ փողոցում կանգնած Հրանտիկ Կալեչյանին` ժամանակին միջոցներ չի ձեռնարկել իր վարած ավտոմոբիլը մինչ վերջինիս հասնելը կանգնեցնելու կամ երթևեկության մյուս մասնակիցների համար անվտանգ մանևրումով շրջանցելու ուղղությամբ, նույն արա¬գութ¬յամբ և ուղղությունով շարու¬նակել է ընթացքը, ուշացումով դիմել արգելակման, որի ընթաց¬քում ավտոմեքենայի առջևի ձախ անվաթևի հատվածով վրաերթի է ենթարկել կանգնած վիճակում գտնվող Հ.Կալեչյանին` անզգուշությամբ նրա առողջությանը պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս, ապա, խախտելով «Ճանապարհային երթևեկության անվտան¬գութ¬յան ապահովման մասին» ՀՀ օրենքի 24-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, թողել է ճանապարհատրանսպորտային պատահարի վայրը։
Վերոնշյալ հանցավոր արարքը կատարելու համար նախաքննական մարմինը Լյովա Թելումյանին մեղադրանք է առա¬ջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 244-րդ հոդվածով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չի իրակա¬նացրել` տուժող Հ.Կալեչյանի բողոքի բացակայության հիմքով։

3. Արագացված դատական քննություն.
Մինչ դատաքննություն սկսելն ամբաստանյալ Լյովա Թելումյանը միջնորդեց գործը քննել դատական քննության արագացված կարգով` հայտարարելով, որ վերը նշված միջնոր¬դությունը ներկա¬յացնում է կամավոր, նախա¬պես խորհրդակցելով իր պաշտպանի հետ, գիտակ¬ցում է արա¬գացված կարգով դատաքննութ¬յուն անցկացնելու իրավական հետևանքները։ Ամբաստանյալն հայտարարեց նաև, որ առաջադրված մե¬ղադրանքն իրեն պարզ և հասկանալի է, համաձայն է դրա հետ, ավելին` առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանա¬չում։ Մեղադրողը, Դատարանում վերահաստատելով մեղադրական եզրա¬կացությունն հաստատելիս հայտնած դիրքորոշումը, գործն արագացված դա¬տաքննության կարգով քննելու դեմ չա¬ռարկեց։
Դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Լյովա Թելումյանի վերոնշյալ միջնոր¬¬դութ¬¬յունը, հաշվի առնելով մե¬ղադրողի դիրքորոշումը, ինչպես նաև այն, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավա¬րության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդվածներով նախա¬տեսված հիմ¬քն ու պայմանները, համապատաս¬խան որոշման կայացմամբ գործը քննեց արա¬գաց¬ված դա¬տաքննության կար¬գով։

4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 244-րդ հոդվածով Լյովա Թելումյանին առա¬ջադրված մե¬ղադրանքը Դատարանը հաստատված համարեց` ամբաս¬տանյալի խոստովանա¬կան ցուց¬մունք¬¬ով, տուժող Հրանտիկ Կալեչյանի և վկա Արեն Քալանթարյանի ցուցմունքներով, ճանապարհատրանսպորտային պատահարի (դեպքի) վայրի զննման արձանագրությամբ, Լ.Թելումյանի սթափության վիճակի զննության վերաբերյալ թիվ 101921 արձա¬նագրութ¬յամբ, դա¬տաբժշկական փոր¬ձաքննության 2012թ. օգոստոսի 28-ի թիվ 1161/հ եզրակա¬ցութ¬յամբ, դատաավտո¬տեխնիկական փորձաքննության 2012թ. սեպտեմբերի 5-ի թիվ 24561208 եզրա¬կա¬ցությամբ։
Նախաքննությամբ ձեռք բերված վերոնշյալ ապացույցները գնահատելիս` Դատարա¬նը եկավ այն հետևության, որ Լյովա Թելումյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված այդ ապա¬ցույցներն ըստ էության հա¬մա¬պա¬տաս¬խանում են ՀՀ քրեական դատա¬վարութ¬յան օրենսգրքով սահմանված թույլատրելիության և վերա¬բերելիության, իսկ համակ¬ցութ¬¬¬յամբ գործի ճիշտ լուծման տեսանկյու¬նով` բավարա¬րութ¬յան չափանիշներին։
Դատա¬րա¬նը հաստատված է համարում այն, որ ամբաստանյալ Լյովա Թելումյանը նրան մեղսագրվող հանցավոր արարքը` ճանապարհային երթևեկության կամ տրանսպոր¬տային միջոցների շահագործման կանոնները խախտած անձի կողմից ճանապար¬հատրանսպորտային պատահարի վայրը թողնելը, կատարել է մեղավորությամբ, այն ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 244-րդ հոդ¬վածով որակված է ճիշտ, վերջինս քրեա¬կան պատաս¬խա¬նատ¬վության ու պատժի ենթակա է այդ հոդվածով։
Ամբաստանյալ Լյովա Թելումյանի նկատ¬մամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հան¬ցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ¬գործության այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապա¬տասխանեն հանցանքի ծան¬րությանը, այն կա¬տա¬րելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցա¬գոր¬ծության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցա¬գործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմաց¬նող և/կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համա¬ձայն` հանցա¬գործության համար նախա¬տեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակ¬ները։
Դատա¬րանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածում թվարկված, սույն գործով ամբաս¬¬¬տան¬յալ Լյովա Թելումյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգա¬մանք¬¬ներ է գնա¬հա¬տում հանցագործությունից անմիջապես հետո տուժող Հրանտիկ Կալեչյանին պատ¬ճառված վնասն հարթելուն ուղղված գործողությունների կատարումը` վերջինիս բուժման ծախսերը կամովին և ամբողջությամբ փոխ¬հատուցելը։
Թեև ամբաստանյալ Լ.Թելումյանը նրան մեղսագրվող հանցանքը կատարել է առաջին անգամ, այն ոչ մեծ ծանրության է, սակայն Դատարանը, հաշվի առնելով ալկոհոլի ազդե¬ցությամբ ավտոմեքենա վարելու փաստը, գտնում է, որ տվյալ դեպքում բացակայում է հանցանքի կատարման պատահականության գործոնը, ուստի և` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքը։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դա¬տա¬վարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հան¬գա¬մանք¬ներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրո¬պական դատա¬րա¬նի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնա¬բա¬նությունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգա¬մանք¬ներով այլ գործի քննության ժամանակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված նորմը, նշել է, որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատվությունը մեղմացնող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ, քանի որ պա¬տիժ նշանակելիս Դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ, որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։ Վերոնշյալ հանգա¬մանք¬ները պետք է հաս¬տատվեն քրեա¬կան գործի նյութերում առկա փաս¬տական տվյալ¬ներով, լինեն իրական և ողջամտորեն նվազեցնեն ամբաստանյալի անձի հան¬րային վտանգա¬վո¬րությունը։
Սույն գործով որպես ամբաստանյալ Լյովա Թելումյանի անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալներ է դիտարկում նախկինում դատա¬պարտված չլինելը (ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնում 2012թ. օգոստոսի 27-ի դրությամբ կատարված ստուգման տվյալներով), նրա տարիքը, որպես «Զորավար Դրո» ջոկատի մարտիկ Արցախի ինքնա¬պաշտպանական գործողություններին մասնակցելը (վկայական տրված 1999թ. մարտի 6-ին նույն ջոկատի հրամանատար Ա.Ղազարյանի կողմից)։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Լ.Թելումյանի պատաս¬խանատ¬վութ¬յունը և պա¬տիժը մեղմացնող հանգա¬մանքներ է գնահատում անկեղ¬¬ծո¬րեն զղջալն ու մինչդա¬տական վա¬րույթից իրեն լիովին մե¬ղավոր ճանաչելը, բնա¬կութ¬յան և աշխատանքի վայրերում դրականորեն բնութագրվելը ( համապատասխանաբար` ըստ «Մա¬նու¬շակ» համատիրութ¬յան նախագահ Մ.Ոսկանյանի կողմից 2012թ. օգոստոսի 25-ին տրված տեղեկանքի և «Վլադիմիր Ավագյանի անվան» բժշկական կենտրոնի տնօրեն Ա.Ավագյանի կողմից 2012թ. օգոստոսի 24-ին տրված տեղեկանքի)։
Վերոնշյալ հանգա¬մանք¬ներն հաստատվել են քրեական գործի նյութերում առկա փաս¬տա¬կան տվյալ¬ներով, իրական են և ողջամտորեն նվազեցնում են ամբաստանյալ Լ.Թելում¬յանի հան¬րային վտանգա¬վո¬րությունը։
Հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելն որպես ծանրացնող հանգամանք գնահատելու հարցը քննարկելիս Դատարանը գտնում է, որ սույն գործով կիրառելի է նաև Դ.Հովհաննիսյանի վերաբերյալ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2009թ. դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման մեջ արտահայ¬տած մեկնաբանությունը, համաձայն որի` այն որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք գնահատելու համար դա¬տա¬րանը պարտավոր է հանգամանորեն պարզել և հաշվի առնել, թե հանցավոր արարքն իր բնույթով կապվա՞ծ է արդյոք հանցանք կատարած անձի՝ ալկոհոլ օգտագոր¬ծած լինելու հետ, այսինքն` ալկոհոլի օգտագոր¬ծումն հանցանքը կատարելուն նպաստող պայման հանդիսացել է, թե` ոչ։
Ելնելով ամբաստանյալ Լ.Թելումյանին մեղսագրվող արարքի բնույթից, քննվող դեպքի հանգամանքներից` Դատարանը գտնում է, որ ալկոհոլի օգտա¬գործումն անմիջականորեն նպաստել է ճանապարհային երթևեկության և տրանսպորտային միջոցի շահագործման կանոները խախտելուն և դրան հաջորդած ճանապարհատրանսպորտային պատահարի վայրը թողնելուն, ուստի ալկոհոլի օգտագործումը գնահատում է որպես ամբաս¬տանյալ Լ.Թելումյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք։
Ամբաստանյալ Լ.Թելումյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծան¬րացնող այլ հանգա¬մանք¬ Դատարանը չարձա¬նագրեց։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ¬ Լյովա Թելումյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տե¬սակի ընտրությանը` Դատա¬րանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 244-րդ հոդվածով սահման¬ված հանցա¬կազմի պատժամասն այլընտրանքային է, որպես հիմնական պատիժ նախա¬տեսում է տու¬գանք, կալանք կամ ազա¬տազրկում` որոշակի ժամկետով, իսկ լրացուցիչ պատիժ` որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկում։
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Լյովա Թելումյանի անձը բնութագրող տվյալները` նախկինում դատապարտված չլինելը, բնակության և աշխատանքի վայրերում դրականորեն բնութագրվելը, նրա պատաս¬խա¬նատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգա¬մանք¬¬ները, այդ թվում` անկեղ¬¬ծո¬րեն զղջալն ու մինչդատական վա¬րույթից իրեն լիովին մե¬ղավոր ճանաչելը, վրաերթի ենթարկած տուժողին պատ¬ճառված վնասը` բժշկա¬կան ծախսերը, կամովին և ամբողջությամբ փոխհատուցելը, ինչպես նաև ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի ուղղակի պահանջով, գտնում է, որ ամ¬բաստանյալ Լ.Թելումյանի նկատ¬մամբ անհրաժեշտ է նշանակել ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 244-րդ հոդվածի պատժա¬մասով նախա¬տես¬ված պատժա¬տե¬սակ¬ներից նվազ խիստը` տուգանքը։ Դատարանի համոզ¬մամբ ամբաս¬տանյալ Լ.Թելումյանի պատասխա¬նատ¬վությունը և պա¬տիժը ծանրաց¬նող վերը նշված հանգա¬մանքն անհրաժեշտ է հաշվի առնել նրա նկատ¬մամբ տուգանքի չափը (նվազագույն և առավելագույն չափերի սահմաններում) որոշելիս։ Այդ պա¬տիժն արդա¬րացի ու ինքնին բավարար է ամբաստանյալ Լ.Թելումյանին ուղղելու և նոր հանցա¬գոր¬ծությունները կանխելու հա¬մար։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Լ.Թելումյանի նկատմամբ նաև լրացուցիչ պատիժ` վարորոդական իրավունքից զրկում նշանակելու խնդրին` Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալի աշխատանքի բնույթը, աշխատանքային (վարորդական) բազմամյա փոր¬ձի առկայությունը (սկսած 1997թ.), վարորդական իրավունքի իրացմամբ գոյությունը պահ¬պանելու հանգամանքը, գտնում է, որ պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նից լրացուցիչ պատժատեսակի կիրառումն ամբաստանյալ Լ.Թելումյանի պարագայում արդա¬րացված չէ, ուստի նրա վարորդական իրավունքը չի սահմանափակում։
Ամբաստանյալ Լյովա Թելումյանի նկատմամբ որպես խա¬¬¬փանման միջոց ընտրված չհեռա¬նալու մասին ստորագրության հարցը քննարկելիս` Դատա¬րանը գտնում է, որ այն անհրա¬ժեշտ է վերացնել` սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնե¬լուց հետո։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դա¬տավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապա¬ցույց¬ների տնօրինման, դատական ծախսերի, գույ¬քի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի, քաղա¬¬քա¬ցիական հայցի հարցերին։
Վերը նշվա¬ծի կապակցությամբ Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Լ.Թելումյանի գույքի նկատմամբ արգելանք չի կիրառվել, սույն գործով քաղա¬քացիական հայց չի ներկայաց¬վել, իրեղեն ապացույցներ չկան։
Թեև, ըստ քրեական գործի նյութերի, փորձաքննությունների կատարման համար պե¬տական միջոց¬ների հաշվին ծախսվել են գումարներ, սակայն այդ, ինչպես նաև ՀՀ քրեա¬կան դատավա¬րության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-8-րդ կետերով թվարկված հնարավոր այլ դատական ծախսերը, ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 375.3 հոդ¬վածի 8-րդ մասի համաձայն, ամբաստանյալ Լ.Թելումյանից բռնա¬գա¬նձ¬ման են¬թակա չեն։
Գնահատելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույց¬ները, ուսումնասիրելով ամ¬բաս¬¬տան¬յալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղ¬մացնող հան¬գամանքները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավա¬րա¬կան օրենսգրքի 357-360, 364-365, 369-375, ինչպես նաև 375.1-375.4 հոդված¬ներով,

Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝

Լյովա Հայկի Թելումյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 244-րդ հոդ¬վածով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշա¬¬նակել պատիժ` տուգանք` 150.000 ( հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով` առանց վարորդական իրավունքից զրկելու։
Լյովա Թելումյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված։
Դատավճիռը կարող է հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում բողո¬քարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` բացառությամբ ՀՀ քրեական դատա¬վարության օրենսգրքի 395-րդ հոդ¬¬վածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի։


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ