Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0187/01/12
Վիճակագրական տողի համար :
6.4
Պատասխանող
Վահե Մանուկյան
Վահե Մանուկյան Կոլյայի
Վահե Մանուկյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Եվա Դարբինյան
Սերգեյ Չիչոյան
Գագիկ Ավետիսյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մխիթար Պապոյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Սամվել Օհանյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Եվա Դարբինյան
Սերգեյ Չիչոյան
Գագիկ Ավետիսյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մխիթար Պապոյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Սամվել Օհանյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2013-05-30 | 11:00 | 2 | |||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2013-03-14 | 09:30 | 2 | Կայացել է | ||
| Վճռաբեկ | 2013-03-06 | 09:30 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-02-26 | 09:30 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-02-08 | 09:30 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-01-25 | 12:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2012-12-14 | 09:30 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2012-12-04 | 09:30 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2012-11-16 | 09:30 | 2 | Կայացել է |
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՔՐԵԱԿԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆ
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության
դատարանի դատավճիռ գործ թիվ ԵԿԴ/0187/01/12
նախագահող դատավոր` Մ.Պապոյանի
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
30 մայիսի 2013թ. ք.Երևան
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
/այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Տ.Հակոբյանի
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ԲՈՂՈՔ ԲԵՐԱԾ ԱՆՁ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Վահե Մանուկյանի
ՊԱՇՏՊԱՆ` Մամիկոն Մանուկյանի
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Գ.Տիգրանյանի
Դռնբաց դատական նիստում, ամբաստանյալ` Վահե Մանուկյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վահե Կոլյայի Մանուկյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
ԳՈՐԾԻ ԴԱՏԱՎԱՐԱԿԱՆ ՆԱԽԱՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ
1. 2012 թվականի փետրվարի 24-ին ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչության քննիչ Գ.Միրզոյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 58200912 քրեական գործը:
2. 2012 թվականի մարտի 5-ին ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչության քննիչ Գ.Միրզոյանի որոշմամբ թիվ 58200912 քրեական գործով Վահե Կոլյայի Մանուկյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
3. Նույն օրը Վահե Մանուկյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
4. 2012 թվականի հոկտեմբերի 22-ին Վահե Մանուկյանի վերաբերյալ թիվ 58200912 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԿԴ/0187/01/12 համարը:
5. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանն (այսուհետև` դատարան) իր 14.03.2013թ. դատավճռով վճռել է`
Վահե Կոլյայի Մանուկյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվել փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից:
Վահե Կոլյայի Մանուկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2012 թվականի մարտի 5-ի որոշմամբ ապացույց ճանաչված 20 հատ 100 ԱՄՆ դոլարանոց թղթադրամները թողնել ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության տնօրինմանը:
Վահե Կոլյայի Մանուկյանից, հօգուտ Հայաստանի Հանրապետության, որպես դատական ծախս, բռնագանձել 274.800 (երկու հարյուր յոթանասունչորս հազար ութ հարյուր) ՀՀ դրամ:
6. Առաջին ատյանի դատարանի 14.03.2013թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանը:
7. Վերաքննիչ դատարանի 2013թ. ապրիլի 26-ի որոշմամբ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել է քննության վճռաբեկության կարգով:
8. Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխան չի ներկայացվել:
ԳՈՐԾԻ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔՆԵՐԸ.
9. Վահե Կոլյայի Մանուկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքի համար, որ նա, հանդիսանալով ՀՀ ազգային ժողովի իրավաբանական վարչության գլխավոր մասնագետ, կրթությամբ իրավաբան, 2011 թվականի դեկտեմբերին Արմեն Խալոյանից տեղեկանալով, որ վերջինս խնդիրներ ունի, պետական և դատական մարմիններում շահերը պաշտպանելու` նախկինում նրան պատկանող Երևան քաղաքի Չեխովի 33-րդ շենքի 7-րդ բնակարանի սեփականության իրավունքը վերականգնելու համար, ներկայացրել է, թե իբր կարող է դատավորին շուրջ 5.000 ԱՄՆ դոլար կաշառք տալով կարգավորել հարցը և ստանալ Արմեն Խալոյանի օգտին վճիռ, որից հետո 2012 թվականի փետրվարի 23-ին վերջինից այդ պատրվակով խարդախությամբ` խաբեության եղանակով, Երևան քաղաքի <<Երիտասարդական>> մետրոպոլիտենի մուտքի դիմացի հատվածում պահանջել և անձամբ ստացել է խոշոր չափերով` 778.680 ՀՀ դրամին համարժեք 2.000 ԱՄՆ դոլար` դատական ատյաններում նրա օգտին գործողություններ կատարելու համար, ինչն անմիջապես բացահայտվել է ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության աշխատակիցների կողմից իրականացրած օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում:
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔԻ ՀԻՄՔԵՐԸ, ՀԻՄՆԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐԸ, ԵՎ ՊԱՀԱՆՋԸ.
10. Վերաքննիչ բողոքը բերվել է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ խախտվել են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ, 17-րդ, 18-րդ, 124-րդ, 126-րդ, 127-րդ հոդվածների դրույթները:
Դատական ակտից ակնհայտ երևում է, որ քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները չեն գնահատվել գործի օրինական հիմնավորման և արդարացի լուծման, ձեռք բերված ապացույցների բազմակողմանի վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու, ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ՝ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, որի արդյունքում ինքն անհիմն կերպով դատապարտվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
Եթե պայմանականորեն ընդունենք, որ իրականում ինքը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղսագրվող արարքը, ապա այս պայմաններում նույնիսկ, հաշվի առնելով, որ քրեական գործում բացակայում են ծանրացուցիչ հանգամանքները և առկա են մի շարք մեղմացուցիչ հանգամանքներ, իր նկատմամբ նշանակվել է անարդարացի և ակնհայտ խիստ պատիժ, անտեսվել և չի կիրառվել կիրառման ենթակա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ և 62-րդ հոդվածների պահանջները, հակառակ դեպքում իր նկատմամբ պատիժ կնշանակվեր հոդվածի սանկցիայով նախատեսված նվազագույն չափը /տուգանք/:
Դատարանն իր նկատմամբ չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, որը կարող էր կիրառել, այստեղ նույնպես չեն կիրառվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 62-րդ հոդվածները:
Մեջբերելով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի մի շարք նախադեպային որոշումներ` նշել է, որ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 11.09.2012թ. թիվ ԵԱՔԴ/0104/01/12 դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նշանակել է պատիժ` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 ՀՀ դրամի չափով տուգանք:
Այսինքն նմանատիպ քրեական գործով և նույն հոդվածով կատարված հանցագործության համար դատարանը նշանակել է ազատազրկման հետ չկապված մեղմ պատիժ, այն էլ այն դեպքում, երբ սույն գործի շրջանակներում <<խարդախության առարկան>> 2000 ԱՄՆ դոլար է, իսկ վկայակոչված գործով` 4500 ԱՄՆ դոլար:
Ամուսնացած է, խնամքին են գտնվում են 14 տարեկանը չլրացած 2 անչափահաս երեխաներ, հանդիսանում է ընտանիքի միակ կերակրողը, կատարվածից հետո դրսևորել է պատշաճ վարքագիծ, ներկայացել է առաջին իսկ կանչով քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին, ունի բարձրագույն կրթություն, դրական է բնութագրվում ինչպես շրջապատի, այնպես էլ աշխատանքային վայրի կողմից, նախկինում արատավորված չի եղել, վատառողջ է:
Խնդրել է իր վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 14.03.2013թ. թիվ ԵԿԴ/0187/01/12 դատավճիռը բեկանել և փոփոխել` իր նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` արարքում հանցակազմ չլինելու պատճառով, եթե Դատարանը գտնի, որ իր արարքում առկա է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներ և ինքը ենթակա է պատժի, ապա խնդրել է իր նկատմամբ նշանակել հոդվածի սանկցիայով նախատեսված մեղմ պատիժ` տուգանք կամ կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան:
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆԻ ՊԱՏՃԱՌԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ ԵՎ ԵԶՐԱՀԱՆԳՈՒՄԸ.
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով նաև բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին ամբաստանյալի և նրա պաշտպանի պատճառաբանությունները, ինչպես նաև ուսումնասիրելով և վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
11. Վերաքննիչ դատարանը վերաքննիչ բողոքում բարձրացված և վերլուծման ենթակա հարցերին անդրադառնալուց առաջ հարկ է համարում արձանագրել հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 3-րդ կետի համաձայն` <<Քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզել ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Հանցագործության համար կասկածվողը կամ մեղադրվողը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով` դատարանի` օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով:
(…) 3. Հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: (…) >>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ:
2. Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում:>>:
Նույն օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն` <<Գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով:>>:
Իսկ նույն օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն` <<1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ:>>:
12. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը, կատարելով ապացույցների հետազոտություն և համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի պահանջի` յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրավացիորեն հանգել է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանի կողմից կատարած արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցավոր արարքի հատկանիշներին և այն հիմնավորված է դատաքննությամբ հետազոտված և Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռում շարադրված ապացույցներով:
Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Վ.Մանուկյանը թեև իր վերաքննիչ բողոքով խնդրել է արդարացնել իրեն, սակայն որևէ ապացույց չի վիճարկել, այլև ձեռք բերված ապացույցները փորձել է մեկնաբանել յուրովի, այն իմաստով, որ դրանցով որևէ կերպ չի հիմնավորվում իր կողմից խարդախությամբ գումար հափշտակելու նպատակը:
Իսկ Վերաքննիչ դատարանում հայտնած այն պատճառաբանությունները, որ Վ.Մանուկյանը նպատակ և ուղղակի դիտավորություն չի ունեցել խարդախությամբ հափշտակել գումարներ, ոչ միայն չեն հաստատվում և չեն համապատասխանում իրականությանը, այլև հերքվում են գործով ձեռք բերված, դատաքննությամբ հետազոտված և դատավճռում շարադրված օբյեկտիվ տվյալներով, ավելին` այդ պատճառաբանություններով պաշտպանական կողմը նպատակ է հետապնդում ամբաստանյալին զերծ պահելու քրեական պատասխանատվությունից և պատժից: Դատարանի նման հետևությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված և դատաքննության ընթացքում լրիվ, բազմակողմանի և օբյեկտիվ հետազոտված ապացույցները մեղադրական բնույթի են:
Պաշտպանական կողմի այն պատճառաբանությունը, որ ամբաստանյալ Վ.Մանուկյանը տուժող Ա.Խալոյանից գումարը վերցրել է փաստաբանի միջոցով նրան իրավաբանական օգնութություն ցույց տալու համար, նույնպես անհիմն են, քանի որ քրեական գործի նյութերում բացակայում է որևէ տվյալ այն մասին, որ ամբաստանյալ Վ.Մանուկյանը տուժող Ա.Խալոյանի շահերը ներկայացնելու հարցով շուրջ երեք ամիսների ընթացքում դիմած լինի որևէ փաստաբանի: Որպիսի հանգամանքը նույնպես վկայում է այն մասին, որ ամբաստանյալ Վ.Մանուկյանը Արմեն Խալոյանին շահերը դատական մարմիններում պաշտպանելու` նախկինում նրան պատկանող Երևան քաղաքի Չեխովի 33-րդ շենքի 7-րդ բնակարանի սեփականության իրավունքը վերականգնելու համար, խարդախությամբ` խաբեության եղանակով, պահանջել և ստացել է խոշոր չափերով` 778.680 ՀՀ դրամին համարժեք 2.000 ԱՄՆ դոլար գումար:
13. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը, ներկայացված բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում ստուգման ենթարկելով քրեական գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման և քրեական օրենքի ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանումը, ուսումնասիրության և գնահատման ենթարկելով քրեական գործում առկա նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ Առաջին ատյանի դատարանը, պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում ստուգման ենթարկելով քրեական գործի հիմքում դրված ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրները, յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղավորության վերաբերյալ, հանգել է ճիշտ հետևության, նրան մեղսագրված արարքի քրեաիրավական գնահատականը ճիշտ է տրվել, ուստի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013թ. մարտի 14-ի դատավճիռը բեկանելու և ամբաստանյալի նկատմամբ արդարացման դատական ակտ կայացնելու հիմքեր չկան:
14. Ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանը վերաքննիչ բողոքում խնդրել է նաև իր նկատմամբ նշանակել հոդվածի սանկցիայով նախատեսված մեղմ պատիժ` տուգանք կամ կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան:
Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ հոդվածի սանկցիայով նախատեսված ավելի մեղմ պատիժ` տուգանք, նշանակելու հարցին` Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ այս առումով ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր 2009 թվականի փետրվարի 17-ի Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. << (...) սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա: Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում կարևոր է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը: >>:
15. Ինչպես երևում է գործի նյութերից, ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանը, օգտվելով այն վիճակից, որ տուժողը տևական ժամանակ փորձել է իր կողմից ստացված բնակարանի սեփականության հետ կապված վեճը շահել, նրան հավաստիացրել է, որ 5000 ԱՄՆ դոլար գումար կաշառք տալով կարող է դատարանում շահել վեճը և Արմեն Խալոյանից խարդախությամբ` խաբեության եղանակով, պահանջել և ստացել է խոշոր չափերով` 778.680 ՀՀ դրամին համարժեք 2.000 ԱՄՆ դոլար գումար:
Նման պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը բավարար չափով ստուգման և գնահատության է ենթարկել կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, սեփականության դեմ ուղղված հացագործությունների դեմ պայքարի ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը` ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակելով համաչափ պատիժ:
Նշանակված պատժի հարցը քննարկելիս Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի է առել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տվել պատկերացում կազմել ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին: Դրանց գնահատմամբ է Առաջին ատյանի դատարանը անհատական մոտեցում ցուցաբերել ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանի նկատմամբ պատժի տեսակը և չափը որոշելիս:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է, որ ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս Առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, արդեն իսկ ըստ էության բազմակողմանի ստուգման ու օբյեկտիվ գնահատության է ենթարկել ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքները, այդ թվում ամբաստանյալին բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը` վերջինիս նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ:
Բացի այդ, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող, անձը բնութագրող հանգամանքները չեն կարող նշանակված պատիժը մեղմացնելու հիմք հանդիսանալ` նկատի ունենալով, որ Առաջին ատյանի դատարանն արդեն իսկ հաշվի է առել ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքում նշված մեղմացուցիչ հանգամանքները` պատժի չափը և տեսակը որոշելիս, հետևաբար, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու վերաբերյալ վերաքննիչ բողոքի պահանջը ևս բավարարվել չի կարող:
Այսպիսով վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանի նկատմամբ նշանակվել է համաչափ պատիժ, որն արդարացի է և համապատասխանում է նրա անձին և հանցանքի ծանրությանը:
16. Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հարցին` Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը սահմանում է` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն գոյություն ունեցող տվյալների օբյեկտիվ վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
Պատիժը պայմանականորեն կարող է չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունը` առանց ռեալ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության վերաբերյալ:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է` թեև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները սպառիչ չեն, այնուհանդերձ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված` պատժի նպատակների համատեքստում (տես Գ.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2008թ. նոյեմբերի 28-ի ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումը): Նմանատիպ մոտեցում է արտահայտվել նաև Վճռաբեկ դատարանի ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-01/08 որոշումներում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը:
Անձի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված հարցը Վճռաբեկ դատարանն արծարծել է նաև ՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-201/07, ՎԲ-124/07, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 և այլ որոշումներում, որոնցում հայտնել և վերահաստատել է իրավական դիրքորոշում այն մասին, որ, չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, այնուհանդերձ դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին:
17. Առաջին ատյանի դատարանը որպես ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ հաշվի է առել, որ նա ամուսնացած է և ունի բարձրագույն կրթություն:
Որպես Վահե Մանուկյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի է առել խնամքին 14 տարին չլրացած երկու երեխաների առկայությունը, նախկինում արատավորված` դատապարտված չլինելը և դրականորեն բնութագրվելը:
Պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ Դատարանը չի արձանագրել:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռում և ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքում շարադրված Վ.Մանուկյանի անձը բնութագրող և նրա պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքերը չեն նվազեցնում նրա կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը:
Այսպիսով, քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Վահե Մանուկյանի ուղղվելը հնարավոր չէ առանց նշանակված պատիժը կրելու և նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր չէ հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին: Դրանով կխախտվեն նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, ուստի Վ.Մանուկյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասով ևս վերաքննիչ բողոքը ենթակա է մերժման և Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013թ. մարտի 14-ի դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ, 412-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
1. Ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
2. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013թ. մարտի 14-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Վահե Կոլյայի Մանուկյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
ՔՐԵԱԿԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆ
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության
դատարանի դատավճիռ գործ թիվ ԵԿԴ/0187/01/12
նախագահող դատավոր` Մ.Պապոյանի
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
30 մայիսի 2013թ. ք.Երևան
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
/այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Տ.Հակոբյանի
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ԲՈՂՈՔ ԲԵՐԱԾ ԱՆՁ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Վահե Մանուկյանի
ՊԱՇՏՊԱՆ` Մամիկոն Մանուկյանի
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Գ.Տիգրանյանի
Դռնբաց դատական նիստում, ամբաստանյալ` Վահե Մանուկյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վահե Կոլյայի Մանուկյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
ԳՈՐԾԻ ԴԱՏԱՎԱՐԱԿԱՆ ՆԱԽԱՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ
1. 2012 թվականի փետրվարի 24-ին ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչության քննիչ Գ.Միրզոյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 58200912 քրեական գործը:
2. 2012 թվականի մարտի 5-ին ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչության քննիչ Գ.Միրզոյանի որոշմամբ թիվ 58200912 քրեական գործով Վահե Կոլյայի Մանուկյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
3. Նույն օրը Վահե Մանուկյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
4. 2012 թվականի հոկտեմբերի 22-ին Վահե Մանուկյանի վերաբերյալ թիվ 58200912 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԿԴ/0187/01/12 համարը:
5. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանն (այսուհետև` դատարան) իր 14.03.2013թ. դատավճռով վճռել է`
Վահե Կոլյայի Մանուկյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվել փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից:
Վահե Կոլյայի Մանուկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2012 թվականի մարտի 5-ի որոշմամբ ապացույց ճանաչված 20 հատ 100 ԱՄՆ դոլարանոց թղթադրամները թողնել ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության տնօրինմանը:
Վահե Կոլյայի Մանուկյանից, հօգուտ Հայաստանի Հանրապետության, որպես դատական ծախս, բռնագանձել 274.800 (երկու հարյուր յոթանասունչորս հազար ութ հարյուր) ՀՀ դրամ:
6. Առաջին ատյանի դատարանի 14.03.2013թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանը:
7. Վերաքննիչ դատարանի 2013թ. ապրիլի 26-ի որոշմամբ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել է քննության վճռաբեկության կարգով:
8. Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխան չի ներկայացվել:
ԳՈՐԾԻ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔՆԵՐԸ.
9. Վահե Կոլյայի Մանուկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքի համար, որ նա, հանդիսանալով ՀՀ ազգային ժողովի իրավաբանական վարչության գլխավոր մասնագետ, կրթությամբ իրավաբան, 2011 թվականի դեկտեմբերին Արմեն Խալոյանից տեղեկանալով, որ վերջինս խնդիրներ ունի, պետական և դատական մարմիններում շահերը պաշտպանելու` նախկինում նրան պատկանող Երևան քաղաքի Չեխովի 33-րդ շենքի 7-րդ բնակարանի սեփականության իրավունքը վերականգնելու համար, ներկայացրել է, թե իբր կարող է դատավորին շուրջ 5.000 ԱՄՆ դոլար կաշառք տալով կարգավորել հարցը և ստանալ Արմեն Խալոյանի օգտին վճիռ, որից հետո 2012 թվականի փետրվարի 23-ին վերջինից այդ պատրվակով խարդախությամբ` խաբեության եղանակով, Երևան քաղաքի <<Երիտասարդական>> մետրոպոլիտենի մուտքի դիմացի հատվածում պահանջել և անձամբ ստացել է խոշոր չափերով` 778.680 ՀՀ դրամին համարժեք 2.000 ԱՄՆ դոլար` դատական ատյաններում նրա օգտին գործողություններ կատարելու համար, ինչն անմիջապես բացահայտվել է ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության աշխատակիցների կողմից իրականացրած օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում:
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔԻ ՀԻՄՔԵՐԸ, ՀԻՄՆԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐԸ, ԵՎ ՊԱՀԱՆՋԸ.
10. Վերաքննիչ բողոքը բերվել է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ խախտվել են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ, 17-րդ, 18-րդ, 124-րդ, 126-րդ, 127-րդ հոդվածների դրույթները:
Դատական ակտից ակնհայտ երևում է, որ քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները չեն գնահատվել գործի օրինական հիմնավորման և արդարացի լուծման, ձեռք բերված ապացույցների բազմակողմանի վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու, ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ՝ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, որի արդյունքում ինքն անհիմն կերպով դատապարտվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
Եթե պայմանականորեն ընդունենք, որ իրականում ինքը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղսագրվող արարքը, ապա այս պայմաններում նույնիսկ, հաշվի առնելով, որ քրեական գործում բացակայում են ծանրացուցիչ հանգամանքները և առկա են մի շարք մեղմացուցիչ հանգամանքներ, իր նկատմամբ նշանակվել է անարդարացի և ակնհայտ խիստ պատիժ, անտեսվել և չի կիրառվել կիրառման ենթակա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ և 62-րդ հոդվածների պահանջները, հակառակ դեպքում իր նկատմամբ պատիժ կնշանակվեր հոդվածի սանկցիայով նախատեսված նվազագույն չափը /տուգանք/:
Դատարանն իր նկատմամբ չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, որը կարող էր կիրառել, այստեղ նույնպես չեն կիրառվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 62-րդ հոդվածները:
Մեջբերելով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի մի շարք նախադեպային որոշումներ` նշել է, որ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 11.09.2012թ. թիվ ԵԱՔԴ/0104/01/12 դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նշանակել է պատիժ` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 ՀՀ դրամի չափով տուգանք:
Այսինքն նմանատիպ քրեական գործով և նույն հոդվածով կատարված հանցագործության համար դատարանը նշանակել է ազատազրկման հետ չկապված մեղմ պատիժ, այն էլ այն դեպքում, երբ սույն գործի շրջանակներում <<խարդախության առարկան>> 2000 ԱՄՆ դոլար է, իսկ վկայակոչված գործով` 4500 ԱՄՆ դոլար:
Ամուսնացած է, խնամքին են գտնվում են 14 տարեկանը չլրացած 2 անչափահաս երեխաներ, հանդիսանում է ընտանիքի միակ կերակրողը, կատարվածից հետո դրսևորել է պատշաճ վարքագիծ, ներկայացել է առաջին իսկ կանչով քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին, ունի բարձրագույն կրթություն, դրական է բնութագրվում ինչպես շրջապատի, այնպես էլ աշխատանքային վայրի կողմից, նախկինում արատավորված չի եղել, վատառողջ է:
Խնդրել է իր վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 14.03.2013թ. թիվ ԵԿԴ/0187/01/12 դատավճիռը բեկանել և փոփոխել` իր նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` արարքում հանցակազմ չլինելու պատճառով, եթե Դատարանը գտնի, որ իր արարքում առկա է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներ և ինքը ենթակա է պատժի, ապա խնդրել է իր նկատմամբ նշանակել հոդվածի սանկցիայով նախատեսված մեղմ պատիժ` տուգանք կամ կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան:
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆԻ ՊԱՏՃԱՌԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ ԵՎ ԵԶՐԱՀԱՆԳՈՒՄԸ.
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով նաև բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին ամբաստանյալի և նրա պաշտպանի պատճառաբանությունները, ինչպես նաև ուսումնասիրելով և վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
11. Վերաքննիչ դատարանը վերաքննիչ բողոքում բարձրացված և վերլուծման ենթակա հարցերին անդրադառնալուց առաջ հարկ է համարում արձանագրել հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 3-րդ կետի համաձայն` <<Քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզել ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Հանցագործության համար կասկածվողը կամ մեղադրվողը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով` դատարանի` օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով:
(…) 3. Հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: (…) >>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ:
2. Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում:>>:
Նույն օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն` <<Գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով:>>:
Իսկ նույն օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն` <<1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ:>>:
12. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը, կատարելով ապացույցների հետազոտություն և համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի պահանջի` յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրավացիորեն հանգել է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանի կողմից կատարած արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցավոր արարքի հատկանիշներին և այն հիմնավորված է դատաքննությամբ հետազոտված և Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռում շարադրված ապացույցներով:
Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Վ.Մանուկյանը թեև իր վերաքննիչ բողոքով խնդրել է արդարացնել իրեն, սակայն որևէ ապացույց չի վիճարկել, այլև ձեռք բերված ապացույցները փորձել է մեկնաբանել յուրովի, այն իմաստով, որ դրանցով որևէ կերպ չի հիմնավորվում իր կողմից խարդախությամբ գումար հափշտակելու նպատակը:
Իսկ Վերաքննիչ դատարանում հայտնած այն պատճառաբանությունները, որ Վ.Մանուկյանը նպատակ և ուղղակի դիտավորություն չի ունեցել խարդախությամբ հափշտակել գումարներ, ոչ միայն չեն հաստատվում և չեն համապատասխանում իրականությանը, այլև հերքվում են գործով ձեռք բերված, դատաքննությամբ հետազոտված և դատավճռում շարադրված օբյեկտիվ տվյալներով, ավելին` այդ պատճառաբանություններով պաշտպանական կողմը նպատակ է հետապնդում ամբաստանյալին զերծ պահելու քրեական պատասխանատվությունից և պատժից: Դատարանի նման հետևությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված և դատաքննության ընթացքում լրիվ, բազմակողմանի և օբյեկտիվ հետազոտված ապացույցները մեղադրական բնույթի են:
Պաշտպանական կողմի այն պատճառաբանությունը, որ ամբաստանյալ Վ.Մանուկյանը տուժող Ա.Խալոյանից գումարը վերցրել է փաստաբանի միջոցով նրան իրավաբանական օգնութություն ցույց տալու համար, նույնպես անհիմն են, քանի որ քրեական գործի նյութերում բացակայում է որևէ տվյալ այն մասին, որ ամբաստանյալ Վ.Մանուկյանը տուժող Ա.Խալոյանի շահերը ներկայացնելու հարցով շուրջ երեք ամիսների ընթացքում դիմած լինի որևէ փաստաբանի: Որպիսի հանգամանքը նույնպես վկայում է այն մասին, որ ամբաստանյալ Վ.Մանուկյանը Արմեն Խալոյանին շահերը դատական մարմիններում պաշտպանելու` նախկինում նրան պատկանող Երևան քաղաքի Չեխովի 33-րդ շենքի 7-րդ բնակարանի սեփականության իրավունքը վերականգնելու համար, խարդախությամբ` խաբեության եղանակով, պահանջել և ստացել է խոշոր չափերով` 778.680 ՀՀ դրամին համարժեք 2.000 ԱՄՆ դոլար գումար:
13. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը, ներկայացված բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում ստուգման ենթարկելով քրեական գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման և քրեական օրենքի ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանումը, ուսումնասիրության և գնահատման ենթարկելով քրեական գործում առկա նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ Առաջին ատյանի դատարանը, պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում ստուգման ենթարկելով քրեական գործի հիմքում դրված ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրները, յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղավորության վերաբերյալ, հանգել է ճիշտ հետևության, նրան մեղսագրված արարքի քրեաիրավական գնահատականը ճիշտ է տրվել, ուստի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013թ. մարտի 14-ի դատավճիռը բեկանելու և ամբաստանյալի նկատմամբ արդարացման դատական ակտ կայացնելու հիմքեր չկան:
14. Ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանը վերաքննիչ բողոքում խնդրել է նաև իր նկատմամբ նշանակել հոդվածի սանկցիայով նախատեսված մեղմ պատիժ` տուգանք կամ կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան:
Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ հոդվածի սանկցիայով նախատեսված ավելի մեղմ պատիժ` տուգանք, նշանակելու հարցին` Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ այս առումով ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր 2009 թվականի փետրվարի 17-ի Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. << (...) սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա: Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում կարևոր է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը: >>:
15. Ինչպես երևում է գործի նյութերից, ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանը, օգտվելով այն վիճակից, որ տուժողը տևական ժամանակ փորձել է իր կողմից ստացված բնակարանի սեփականության հետ կապված վեճը շահել, նրան հավաստիացրել է, որ 5000 ԱՄՆ դոլար գումար կաշառք տալով կարող է դատարանում շահել վեճը և Արմեն Խալոյանից խարդախությամբ` խաբեության եղանակով, պահանջել և ստացել է խոշոր չափերով` 778.680 ՀՀ դրամին համարժեք 2.000 ԱՄՆ դոլար գումար:
Նման պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը բավարար չափով ստուգման և գնահատության է ենթարկել կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, սեփականության դեմ ուղղված հացագործությունների դեմ պայքարի ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը` ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակելով համաչափ պատիժ:
Նշանակված պատժի հարցը քննարկելիս Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի է առել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տվել պատկերացում կազմել ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին: Դրանց գնահատմամբ է Առաջին ատյանի դատարանը անհատական մոտեցում ցուցաբերել ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանի նկատմամբ պատժի տեսակը և չափը որոշելիս:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է, որ ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս Առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, արդեն իսկ ըստ էության բազմակողմանի ստուգման ու օբյեկտիվ գնահատության է ենթարկել ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքները, այդ թվում ամբաստանյալին բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը` վերջինիս նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ:
Բացի այդ, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող, անձը բնութագրող հանգամանքները չեն կարող նշանակված պատիժը մեղմացնելու հիմք հանդիսանալ` նկատի ունենալով, որ Առաջին ատյանի դատարանն արդեն իսկ հաշվի է առել ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքում նշված մեղմացուցիչ հանգամանքները` պատժի չափը և տեսակը որոշելիս, հետևաբար, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու վերաբերյալ վերաքննիչ բողոքի պահանջը ևս բավարարվել չի կարող:
Այսպիսով վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանի նկատմամբ նշանակվել է համաչափ պատիժ, որն արդարացի է և համապատասխանում է նրա անձին և հանցանքի ծանրությանը:
16. Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հարցին` Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը սահմանում է` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն գոյություն ունեցող տվյալների օբյեկտիվ վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
Պատիժը պայմանականորեն կարող է չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունը` առանց ռեալ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության վերաբերյալ:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է` թեև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները սպառիչ չեն, այնուհանդերձ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված` պատժի նպատակների համատեքստում (տես Գ.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2008թ. նոյեմբերի 28-ի ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումը): Նմանատիպ մոտեցում է արտահայտվել նաև Վճռաբեկ դատարանի ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-01/08 որոշումներում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը:
Անձի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված հարցը Վճռաբեկ դատարանն արծարծել է նաև ՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-201/07, ՎԲ-124/07, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 և այլ որոշումներում, որոնցում հայտնել և վերահաստատել է իրավական դիրքորոշում այն մասին, որ, չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, այնուհանդերձ դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին:
17. Առաջին ատյանի դատարանը որպես ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ հաշվի է առել, որ նա ամուսնացած է և ունի բարձրագույն կրթություն:
Որպես Վահե Մանուկյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի է առել խնամքին 14 տարին չլրացած երկու երեխաների առկայությունը, նախկինում արատավորված` դատապարտված չլինելը և դրականորեն բնութագրվելը:
Պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ Դատարանը չի արձանագրել:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռում և ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքում շարադրված Վ.Մանուկյանի անձը բնութագրող և նրա պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքերը չեն նվազեցնում նրա կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը:
Այսպիսով, քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Վահե Մանուկյանի ուղղվելը հնարավոր չէ առանց նշանակված պատիժը կրելու և նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր չէ հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին: Դրանով կխախտվեն նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, ուստի Վ.Մանուկյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասով ևս վերաքննիչ բողոքը ենթակա է մերժման և Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013թ. մարտի 14-ի դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ, 412-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
1. Ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
2. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013թ. մարտի 14-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Վահե Կոլյայի Մանուկյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
ԵԿԴ/0187/01/12
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
«14» մարտի 2013թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)
Նախագահող դատավոր
դատական նիստերի քարտուղար
մեղադրող
Մ.Պապոյան
Կ.Կարապետյան
Հ.Սարգսյան
դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Վահե Կոլյայի Մանուկյանի` ծնված 1979 թվականի հունիսի 15-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, աշխատել է ՀՀ ազգային ժողովի աշխատակազմի իրավաբանական վարչությունում` որպես գլխավոր մասնագետ, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված է Երևան քաղաքի Մյասնիկյան պողոտայի 45-րդ շենքի 7-րդ բնակարանում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2012 թվականի փետրվարի 24-ին ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչության քննիչ Գ.Միրզոյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 58200912 քրեական գործը:
2012 թվականի մարտի 5-ին ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչության քննիչ Գ.Միրզոյանի որոշմամբ թիվ 58200912 քրեական գործով Վահե Կոլյայի Մանուկյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
2012 թվականի հոկտեմբերի 22-ին Վահե Կոլյայի Մանուկյանի վերաբերյալ թիվ 58200912 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԿԴ/0187/01/12 համարը:
Վահե Կոլյայի Մանուկյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` այն արարքի համար, որ նա, հանդիսանալով ՀՀ ազգային ժողովի իրավաբանական վարչության գլխավոր մասնագետ, կրթությամբ իրավաբան, 2011 թվականի դեկտեմբերին Արմեն Խալոյանից տեղեկանալով, որ վերջինը խնդիրներ ունի պետական և դատական մարմիններում շահերը պաշտպանել` նախկինում նրան պատկանող Երևան քաղաքի Չեխովի 33-րդ շենքի 7-րդ բնակարանի սեփականության իրավունքը վերականգնելու համար, ներկայացրել է, թե իբր կարող է դատավորին շուրջ 5.000 ԱՄՆ դոլար կաշառք տալով կարգավորել հարցը և ստանալ Արմեն Խալոյանի օգտին վճիռ, որից հետո 2012 թվականի փետրվարի 23-ին վերջինից այդ պատրվակով խարդախությամբ` խաբեության եղանակով, Երևան քաղաքի «Երիտասարդական» մետրոպոլիտենի մուտքի դիմացի հատվածում պահանջել և անձամբ ստացել է խոշոր չափերով` 778.680 ՀՀ դրամին համարժեք 2.000 ԱՄՆ դոլար` դատական ատյաններում նրա օգտին գործողություններ կատարելու համար, ինչն անմիջապես բացահայտվել է ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության աշխատակիցների կողմից իրականացրած օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում:
2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Ամբաստանյալ Վահե Կոլյայի Մանուկյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքը մասնագիտությամբ իրավաբան է և իր բարեկամներն ու ընկերները հաճախ են դիմել իրեն տարբեր իրավաբանական հարցերով և ինքը փորձել է նրանց ճիշտ խորհուրդներ տալ: Նման իրավիճակ է եղել, երբ իր ընկեր Մերուժան Հակոբյանը զանգահարել է իրեն, և որպես ընկերոջ ու մասնագետի խնդրել է օգնություն ցույց տալ նրա մոտ ընդունելության գնացած Արմեն Խալոյանին: Ինքը չի մերժել ընկերոջը, քանի որ Մերուժանն Արմենին ներկայացրել է որպես տուժած քաղաքացու: Ինքը Մերուժանին ասել է, որ կփորձի օգնել նրան: Արմենը զանգահարել է իրեն և խնդրել հանդիպել: Նույն օրն մետրոպոլիտենի «Երիտասարդական» կայարանի մոտ ինքն ու Արմենը հանդիպել են և գնացել իրենց տուն: Իրենց տանն Արմենը ներկայացրել է խնդիրն ու ցույց տվել որոշ փաստաթղթեր, այդ թվում` 2004 թվականին կայացված դատական ակտեր, որոնցով մերժվել է նրա պահանջը: Ինքը, ծանոթանալով ներկայացված փաստաթղթերին պարզել է, որ Արմենը 1994 թվականի նոյեմբերի 10-ին մոր` Լիզա Սարգսյանի հետ, Շենգավիթի շրջխորհրդի գործկոմի թիվ 24/1 որոշմամբ ճանաչվել է Երևան քաղաքի Չեխովի փողոցի 37-րդ շենքի 7-րդ բնակարանի նկատմամբ համատեղ ընդհանուր համասեփականատեր: Ինքն Արմենին առաջարկել է պատճենահանել գործի համար էական նշանակություն ունեցող փաստաթղթերը և տալ իրեն: Արմենն իրեն ասել է, որ նրա մոտ կան այլ կարևոր փաստաթղթեր ևս, որը նա իրեն կտրամադրի իրենց հաջորդ հանդիպման ժամանակ: Եթե ինքը մտադիր լիներ Արմենին ստել, ապա նրան տուն չէր տանի: Լսելով Արմենին և նրա խնդիրները, որ նա անտուն է, ինքը նրան ասել է, որ նրա համար աշխատանք կգտնի, կօգնի նրան, որպեսզի նա կարողանա գոյատևել: Այդ ժամանակ Արմենն իրեն ասել է, որ եթե նրա` Երևան քաղաքի Չեխովի փողոցի 37-րդ շենքի 7-րդ բնակարանը ճանաչվի նրա սեփականությունը, ապա նա կվաճառի այդ բնակարանը, կգնի մեկ սենյականոց բնակարան` թեկուզ ծայրամասում և մնացած գումարը կտա իրեն: Իրենց հաջորդ հանդիպման ժամանակ Արմենն իրեն ներկայացրել է մյուս փաստաթղթերը և ասել, որ կբերի նաև այլ փաստաթղթեր` նրա մոր և եղբոր կողմից կեղծիքներ կատարելու և բացահայտ օրենքի խախտմամբ կազմված նոտարական փաստաթղթեր: Եթե Արմենը չխոստանար իրեն ներկայացնել նոր ի հայտ եկած հանգամանքների վերաբերյալ լրացուցիչ ապացույցներ, ապա ինքը կհրաժարվեր նրան օգնել: Իրեն ներկայացված գրավոր փաստաթղթերով պարզվել է, որ առկա է օրինական ուժի մեջ մտած վճիռ, ինչպես նաև ՀՀ վերաքննիչ և ՀՀ վճռաբեկ դատարանների կողմից կայացված որոշումներ: 1998 թվականի հոկտեմբերի 21-ին նոտարական կարգով վավերացված առուվաճառքի պայմանագրով` Արմենի կամքից անկախ, բնակարանը, որի համասեփականատերն է հանդիսացել Արմենը, նրա մոր` Լիզա Սարգսյանի կողմից օտարվել է: Արմենը պնդել է, որ 1998 թվականին կատարված առուվաճառքի պայմանագիրը կատարվել է կեղծիքներով, նրա մայրը չի ստորագրել առուվաճառքի պայմանագիրը: Արմենի փոխարեն ստորագրել է նրա եղբայրը, նոտարի կողմից թույլ են տրվել ակնհայտ կեղծիքներ, որի կապակցությամբ հարուցվել է քրեական գործ: Լսելով Արմենին և ուսումնասիրելով քաղաքացիական գործի նյութերն` ինքը համոզվել է, որ 1998 թվականի հոկտեմբերի 21-ի բնակարանի առուվաճառքի պայմանագրով թույլ է տրվել իրավունքի ուղղակի խախտումներ, որոնց արդարացի, օբյեկտիվ և անկողմնակալ քննությամբ ինքը համոզված է եղել, որ բնակարանի սեփականատիրոջ իրավունքը պետք է վերականգնվի և նա ետ կստանա այդ բնակարանը: Ինքը համոզված է եղել, որ Արմենի օգտին վճիռ կկայացվի և այդ պատճառով նրա հետ պայմանավորվել է վճարների մասին, որպեսզի ինքը սկզբնական աշխատանքները կազմակերպի: Սկզբնական շրջանում իր և Արմենի միջև պայմանավորվածություն է եղել 5.000 ԱՄՆ դոլարի սահմաններում` որպես իր կողմից կազմակերպվող և իրականացվող ծառայությունների վճար: Իր կողմից Արմենի քաղաքացիական գործի դրական լուծման համար պետք է իրականացվեր հետևյալ պարտադիր վճարովի գործողությունները` քաղաքացիական գործերով բարձր վարկանիշ ունեցող փաստաբանների հետ խորհրդատվություն, այնուհետև նրանց ներկայությունը դատական ատյաններում, փաստաթղթերի, ապացույցների ձեռքբերում տարբեր մարմիններից: Բացի նյութերը կարդալուց, ինքը որևէ այլ գործողություն չի կատարել: Ինքն Արմենին ասել է, որ եթե նրա օգտին վճիռ չկայացվի, ապա անկախ իր կատարած աշխատանքներից և մատուցած ծառայություններից, նրան կվերադարձնի ամբողջ գումարը: Արմենն իրեն ճանաչել և ընդունել է որպես Մերուժանի մտերիմ և հենց այդ վստահությամբ էլ համաձայնել է իրեն նախնական վճարել 2.000 ԱՄՆ դոլար: Գումարն իրեն տալու ժամանակ ինքը Արմենին ասել է, որ կարող է պարտավորագիր գրել, սակայն նա չի համաձայնել և ասել է, որ իրենք այդպիսի մարդիկ չեն: Ինքը Արմենին բազմիցս ասել է, որ ցանկացած պահի կարող է հրաժարվել հետագա իր օգնությունից, իսկ ինչ վերաբերում է Արմենի կողմից արված այն հայտարարությանը, թե իբր ինքը ինչ-որ մեկին կաշառք է տալու, ապա դա ընդամենը երևակայություն է և հերյուրանք: Մինչև օրս ինքը զարմանում է, թե որն է եղել Արմենի նպատակը` բնակարանի հարցը լուծելը, թե այդ պատրվակով իրեն վատություն անելը: Ինքը փաստաբանական գործունեության արտոնագիր չունի, իսկ Արմենին օգնելու համար պետք է դիմեր փաստաբաններին, սակայն 2011 թվականի նոյեմբերից մինչև 2012 թվականի փետրվարն այդ հարցով ինքը որևէ փաստաբանի չի դիմել: Այդ ամիսների ընթացքում, բացի նյութերը կարդալուց որևէ այլ գործողություն ինքը չի կատարել: Գործը սկսելու համար իրեն անհրաժեշտ է եղել 2.000 ԱՄՆ դոլար: Այդ ժամանակահատվածում ինքն ունեցել է պարտքեր: Ինքը հաստատում է, որ գաղտնալսման մեջ զրուցակիցներից մեկն ինքն է, իսկ մյուսը` Արմենը:
Վկա Արմեն Խալոյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ իր բնակարանը անօրինական ճանապարհով 1998 թվականին օտարվել է: Ինքն այդ հարցի կապակցությամբ դիմել է դատախազություն և ոստիկանություն: Հերթական անգամ, երբ ինքը գնացել է ոստիկանության, ոստիկանապետի խորհրդական Մերուժան Հակոբյանն իրեն առաջարկել է նրա ընկերոջ` Վահե Մանուկյանի միջոցով իր հարցը լուծել: Այդ ժամանակ Մերուժանը զանգահարել է Վահեին և պայմանավորվել է նրա հետ, որպեսզի ինքը գնա նրա մոտ: Ինքը հանդիպել է Վահեի հետ և նրան ասել է, որ տարիներ շարունակ անօթևան է և գումար չունի: Վահեն իրեն ասել է, որ սկզբում գումար պետք չէ, երբ գործը կավարտվի և տունը կվերադարձվի իրեն, այդ ժամանակ ինքը կվաճառի տունը և այդ գումարից «մաղարիչ» կանի, որին ինքն համաձայնել է, քանի որ այլընտրանք չի ունեցել: Վահեն իրեն ասել է, որ այդ գործի համար կպահանջվի 5.000 ԱՄՆ դոլար: Ինքը նրան հարցրել է, թե բացի դրանից ինքը նրան, որքան գումար պետք է տա, իսկ նա պատասխանել է, որ դա թողնում է իր խղճին և ավելացրել, որ այդ 5.000 ԱՄՆ դոլարը գնալու է դատարան: Ինքն ընդհանուր առմամբ Վահեի հետ հանդիպել է չորսից հինգ անգամ: Առաջին հանդիպման ժամանակ ինքը գնացել է Վահեի տուն, սակայն այդ օրը Վահեն իրեն գումարի մասին որևէ բան չի ասել, իսկ երկրորդ հանդիպման ժամանակ իրենք խոսել են գումարի մասին: Դրանից հետո Վահեն իրեն, ասել է, որ դատավորին «գլխից» պետք է գոնե գումարի մի մասը վճարեն, իսկ ինքը նրան ասել է, որ գումար չունի: Վահեն իրեն առաջարկել է ընկերներից գումար վերցնել, իսկ ինքն ասել է, որ մի բան կանի: Այնուհետև ինքը գնացել է Երևան քաղաքի Դեմիրճյան փողոց, որպեսզի իր բողոքը ներկայացնի ՀՀ նախագահին: Այդտեղ իրեն մոտեցած անձանց ինքը պատմել է վերոգրյալի մասին, ովքեր ասել են, որ իրեն խաբում են և առաջարկել գնալ ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության: Ինքը գնացել է ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության և պատմել է ողջ եղելությունը: Այնուհետև ԱԱԾ աշխատակիցներն իր վրա փակցրել են տեսախցիկ, տվել 2.000 ԱՄՆ դոլար: Նշված գումարն ինքը 2012 թվականի փետրվարին (կոնկրետ օրը չի հիշում) մետրոպոլիտենի «Երիտասարդական» կայարանի մոտ տվել է Վահեին: Վահեն իրեն ասել է, որ ցանկանում է ծանոթանալ այն մարդու հետ, ով իրեն գումար է տվել, որպեսզի այդ մարդն էլ վստահի նրա, սակայն ինքն ասել է, որ չիր կարող նրանց ծանոթացնել, քանի որ իրականում այդպիսի մարդը գոյություն չի ունեցել:
Վկա Մերուժան Հակոբյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2011 թվականի նոյեմբերից աշխատում է ՀՀ ոստիկանապետի օգնական: 2001-2011 թվականներն աշխատել է ՀՀ ազգային ժողովի իրավաբանական վարչությունում` որպես գլխավոր մասնագետ: 2011 թվականի նոյեմբերին կամ դեկտեմբերին (հստակ չի հիշում) Արմեն Խալոյանը գնացել է ոստիկանություն և ընդունելություն խնդրել ՀՀ ոստիկանապետի մոտ: Ինքը որպես օգնական ուսումնասիրել է նյութը և պարզել, որ նրա կողմից մատնանշված հանգամանքները դուրս են ոստիկանության իրավասություններից և կրում են քաղաքացիաիրավական բնույթ, իսկ նոտարի նկատմամբ հարուցված քրեական գործը կարճվել է վաղեմության հիմքով, ուստի ոստիկանությունը որևէ կերպ չէր կարող օգնել նրան: Քանի որ ՀՀ ոստիկանության ղեկավարության կողմից իրենց ցուցում է տրված քաղաքացիներին ցուցաբերել մաքսիմալ օգնություն, մանրամասն ուսումնասիրել յուրաքանչյուր դիմում և հնարավորին տալ իրավական օգնություն անկախ իրավունքի ոլորտից, այդ իսկ պատճառով ինքը կրկին ընդունել է Արմենին և ցանկանալով օգնել: Ինքը Արմենի ներկայությամբ զանգահարել է Վահե Մանուկյանին և խնդրել, որպեսզի նա ուսումնասիրի նրա փաստաթղթերը և փորձի խորհուրդ տալ, քանի որ այն կրել է քաղաքացիաիրավական բնույթ: Ինքը Վահեի բջջային հեռախոսահամարը տվել է Արմենին և առաջարկել է, որ հանդիպի նրան: Երբ խոսակցությունն ավարտել է Վահեի հետ, Արմենին հարցրել է, որ հարկ եղած դեպքում պատրաստ է արդյոք նա մատուցած ծառայությունների համար վճարումներ կատարել (պետտուրքեր, փաստաբանական ծառայություն, տեղեկանքներ): Արմենն այդ պահին գումար չի ունեցել, ինքն էլ պատասխանել է, որ նման հարցերի հետ ինքը որևէ կապ չունի և մնացած հարցերը քննարկի Վահեի հետ: Միայն կարող է օգնել, խնդրել Վահեին, որ համապատասխան պայմանագիր կնքի նրա հետ` վճարները հետագայում կատարելու պայմանով: Մի քանի օր հետո Վահեն իրեն զանգահարել է և ասել, որ Արմենի մոտ եղած փաստաթղթերը բավարար չեն դատարան դիմելու համար, իսկ ինքը պատասխանել է, որ այդ մասին խոսի Արմենի հետ, քանի որ ինքն այլևս կապ չունի: Որոշ ժամանակ անց Արմենը նորից է գնացել ընդունելության ՀՀ ոստիկանության պետի մոտ: Գործող կարգի համաձայն վերջինին նորից ինքն է ընդունել: Ընդունելության ժամանակ Արմենը շատ վատ վարքագիծ է դրսևորել, ինչի պատճառով ինքը նրան դուրս է հրավիրել ՀՀ ոստիկանության ընդունարանից: Այդ դեպքից հետո ինքն այլևս Արմենին չի հանդիպել, և տեղյակ չէ Վահեի հետ կատարած որևէ գործարքից: Արմենը Վահեին հանդիպելուց որոշ ժամանակ հետո զանգահարել է իրեն և ասել, որ Վահեն նրանից ինչ-որ գումար է պահանջել հարցի կարգավորման համար, իսկ ինքն էլ պատասխանել է, որ ուրախ է, որ նրա հարցը կարգավորվում է: Ինքը նշված գումարի հետ կապված ենթադրել և համոզված է եղել, որ խոսքը գնում է ծառայությունների մատուցման դիմաց վճարվելիք գումարի մասին:
Վկա Վիգեն Ավագյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Վահե Մանուկյանն իր ընկերն է: Ինքը մի քանի օրով Վահեին պարտքով 400.000 ՀՀ դրամ է տվել, սակայն մոտ մեկուկեսից երկու ամիս հետո է Վահեն այդ գումարը վերադարձրել: Այդ ժամանակահատվածում ինքը հաղորդագրություններ է ուղարկել Վահեին:
Վկա Հակոբ Էքիզլարյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2007 թվականից ճանաչում է Վահե Մանուկյանին: Ինքը Վահեին պարտքով գումար է տվել, որը նա վերադարձրել է: Մինչ գումարը վերադարձնելն ինքը նրան հաղորդագրություն է ուղարկել:
Թղթադրամները քիմիական մշակման ենթարկելու մասին 2012 թվականի փետրվարի 22-ի արձանագրության համաձայն` 20 հատ 100 ԱՄՆ դոլարանոց թղթադրամների դիմային երեսին, դիմանկարի աջ կողմում, սպիտակ դաշտի վրա, հատուկ քիմիական մատիտով գրվել է «կաշառք» բառը, որը երևում է միայն ուլտրամանուշակագույն լույսի ճառագայթների տակ և որի ժամանակ «կաշառք» բառը լուսարձակվում է կանաչ գույնով: Վերը նշված թղթադրամները երկու կողմից մշակվել են հատուկ քիմիական նյութով, որն ուլտրամանուշակագույն ճառագայթների տակ լուսարձակվում է կարմիր գույնով: Քիմիական փոշուց և քիմիական մատիտից վերցվել են նմուշներ ու փաթեթավորվել են ծրարի մեջ:
2.000 ԱՄՆ դոլարը Արմեն Խալոյանին հանձնելու մասին 2012 թվականի փետրվարի 23-ի արձանագրության համաձայն` քիմիական մշակման ենթարկված 20 հատ 100 ԱՄՆ դոլարանոց թղթադրամները հանձնվել են Արմեն Խալոյանին` հետագայում որպես կաշառք տալու համար:
Կաշառք տալու նմանակման օպերատիվ-հետախուզական միջոցառում իրականացնելու մասին 2012 թվականի փետրվարի 23-ի արձանագրության համաձայն` ՀՀ ԱԱԾ ՀՀԳՎ բաժնի աշխատակիցները 2012 թվականի փետրվարի 23-ին` ժամը 13:20-ին, Երևան քաղաքի Իսահակյան փողոցի մետրոպոլիտենի «Երիտասարդական» կայարանի մուտքի դիմացի հատվածում մոտեցել են ՀՀ ազգային ժողովի իրավաբանական վարչության գլխավոր մասնագետ Վահե Կոլյայի Մանուկյանին և ընթերակաների ներկայությամբ առաջարկել են ներկայացնել կաշառք տալու համար քաղաքացի Արմեն Խալոյանից վերցված գումարը: Վահե Մանուկյանն իր հագին եղած պիջակ աջ ծոցագրպանից ինքնակամ հանել և ներկայացրել է 2.000 (երկու հազար) ԱՄՆ դոլարը` բաղկացած 20 հատ 100 ԱՄՆ դոլարանոց թղթադրամներից: Վահե Մանուկյանը հայտարարել է, որ այդ գումարը ստացել է Արմեն Խալոյանից: Վահե Մանուկյանի կողմից ներկայացված թղթադրամները ուսումնասիրվել են հատուկ սարքով, որոնք լուսարձակվել են կարմիր գույնով, իսկ թղթադրամների դիմային մասում կարդացվել է կանաչ տառերով գրված «կաշառք» բառը: Հատուկ սարքով ուսումնասիրվել է նաև Վահե Մանուկյանի պիջակը, որի արդյունքում դրա աջ ծոցագրպանի աստառը, ինչպես նաև ծոցագրպանում եղած Վահե Մանուկյանի թիվ 509 համարի վկայականի կազմը լուսարձակվել են կարմիր գույնով:
Վահե Կոլյայի Մանուկյանի նկատմամբ իրականացված գաղտնալսման վերծանված տեքստի համաձայն` 2012 թվականի փետրվարի 24-ին Վահեն և Արմենը խոսել են միմյանց հետ:
Վահե - «Արմ, պրիվետ, ապեր, ոնց ես»:
Արմեն - «Ապեր, արա /հայհոյանք/, էսօր էգուց, էսօր էգուց, այ ցավդ տանեմ: Ինչ անեմ: Ինչ ենք անում, ասա»:
Վահե - «Դավայ անենք»:
Արմեն - «Հենց ստեղ»:
Վահե - «Հա, արի, հեսա քայլենք: Վոբշեմ սկսեցինք, վսյո»:
Արմեն - «Ապեր, մի հատ բան ասեմ, ցավդ տանեմ»:
Վահե - «Ասա»:
Արմեն - «Էն տուն առնողը, էնի, դրան եմ ճարել, ապեր»:
Վահե - «Ասեցիր»:
Արմեն - «Ինքն ասում է` ես, որ հաստատ իմանամ դու քու տունն արդեն բան ես անելու, ապեր, էն երեքի պրոբլեմ չկա: Նրանից բացի»:
Վահե /ընդհ./ - «Բռատ, սենց ասեմ, ինձ չի հետաքրքրում: Ես քո վճիռդ տալ /չի ավ./, կարդում ենք»:
Արմեն - «Հա»:
Վահե - «Ինձ էդ մնացածը տալիս ես, ապեր: Ուրիշ ոնց է, ինչի է, համարի»:
Արմեն /ընդհ./- «Եղավ, ցավդ տանեմ: Դե, բան է, Մերուժն ասեց: Ասում է` մեր ախպերն է, ապեր, ես Մերուժը, որ ասեց, ես քեզ»:
Վահե /ընդհ./ - «Ընկեր, ուզում ես գրություն բերեմ, տամ»:
Արմեն - «Չէ, այ ցավդ տանեմ»:
Վահե - «Տղավարի, հարց չկա, մի անհանգստացի»:
Արմեն /ընդհ./ - «Չէ, պրոստը մի հատ հարց տամ էլի, կներես»:
Վահե - «Ասա»:
Արմեն - «Բանը, էդ ոնց ասեմ Մկրտումյանի պես Աբելյան Վարուժը, որ բան արեց: Ադվակատը, հիշում ես, ասի` գցեց»:
Վահե - «Ըհը: Ապեր»:
Արմեն /ընդհ./ - «Ապեր, դատավորը սրանով բավարարվում է»:
Վահե - «Ընկեր, սկիզբը մենք սկսում ենք, վսյո: Ես պայմանավորվածություն ունեմ, որ ախպեր ջան էս գործը տալիս եմ: Ես քեզ էն անգամ էլ ասի չէ, որ մարդիկ ինձ դավերիա են անում, վստահում են Արմ ջան: Որ տենան ես մի բան շարժ եմ տալիս»:
Արմեն /ընդհ./ - «Ապեր, ես էլ էլի: Դե, ինձի հասկանում ես, ցավդ տանեմ: Ես էլ եմ մարդ»:
Վահե - «Հա, ընկեր, ես քո դրության մեջ ամենալավն եմ» /չի ավ./:
Արմեն - «Հա, էդքան քաշվելուց հետո, ցավդ տանեմ: Հիմա բան է, էդ հինգ տվիր դատավորին»:
Վահե - «Ըհը»:
Արմեն - «Քու /չի ավ./, քեզ ինչքան, որ ես իմ ռասչոտն իմանամ, քեզ ինչքան պիտի տամ»:
Վահե - «Ապեր, ոչ մի բան: Մտքովդ ինչ կանցնի, էն էլ կտաս: Կտաս, կտաս, չես տա, ջանդ սաղ լինի»:
Արմեն - «Հա, էլի, իմ ռասչոտն ինչքան պարտք անեմ, ոնց անեմ»:
Վահե - «500 կլինի, կլինի, չի լինի, չի լինի»:
Արմեն - «Հա, ցավդ տանեմ: Էդ հինգը»:
Վահե /ընդհ./ - «Վսյո, կէթանք իրար հետ մի կտոր հաց կուտենք, սենց ասեմ, ինչ ուզում է թող լինի»:
Արմեն - «Հեսա, ցավդ տանեմ»:
Վահե /ընդհ./ - «Էս ինչքան է»:
Արմեն - «Երկուս, մի հատ բան արա, հաշվի ուզում ես»:
/Վահեն հաշվում է մինչև 20/
Վահե - «Վսյո, մենք վաղը»:
Արմեն /ընդհ./ - «Դե, կներես, ցավդ տանեմ: Ես բան է, էլի /չի ավ./: Իմ մեղքով չուշացվավ, ապեր: Ես շահագրգռված եմ»:
Վահե - «Ապեր, վաղը իրիկունն ես ու դու պիտի հանդիպենք: Իրիկունը»:
Արմեն - «Հանդիպենք, ապեր»:
Վահե - «Դու պլաններ բան չանես, վաղը մեր մոտ ինչ է, ուրբաթ է, չէ: Վաղը ժամը 7-ից մինչև 10-ը, 11-ը ես ու դու պիտի աշխատենք»:
Արմեն - «Սպասեմ քո զանգին»:
Վահե - «Անպայման: Ժամը 7-ից 10-ը, 11-ը ու պրծնենք»:
Արմեն - «Ապեր, սենց, ցավդ տանեմ»:
Վահե - «Ասա,ասա»:
Արմեն - «Վերջնական վճիռը, էդ ժամկետն էլ իմանամ, որ էս տղուն ասեմ, էլի, երբ է փողը պետք, որ ինքը պատրաստ լինի: Ինքն էլ գիտես ինչ ասեց, ասում է` ապեր, որ աբարոտի մեջ չգցեմ գործը, էն, որ ասի կոշիկ է բերում էլի»:
Վահե - «Ըհը»:
Արմեն - «Ասում է` ընենց ասա, որ ես կոնկրետ «хотя бы» իմանամ մոտավոր ոնց էլի»:
Վահե - «Վաղը ես խոսում եմ իրա հետ»:
Արմեն /ընդհ./ - «Որ ինքը պատրաստ է արդեն»:
Վահե /ընդհ./ - «Ու ես քեզ ասում եմ, մի անգամից մենք հանդիպում ենք, դու էլ իրան կէթաս, կասես` էս ինչ ժամկետում, ընկեր, դու իմացի քո ռասչոտը»:
Արմեն - «Հա, ուրեմն /չի ավ./: Հա, վաղը կասես»:
Վահե - «Վաղը ես քեզ կասեմ ինչքան ժամկետ է»:
Արմեն /ընդհ./ - «Հա, ապեր, մոտավոր էլի, ասենք ապրիլ է, մայիս է, երբ է, էդ ձև»:
Վահե - «Պատալոկ մայիսի վերջը, պատալոկ: Պատալոկ մայիսի վերջը»:
Արմեն - «Վահե ջան, մի հատ էլ բան, ցավդ տանեմ»:
Վահե - «Ասա»:
Արմեն - «Կարող է դատավորը ասենք մի երկու ամիս մայիսին ասի` բան է, դրությունը փոխվել է, էն, որ ասում էիր` ընտրություն է էդտեղ, հինգից ավել էլի փող ուզի»:
Վահե - «Չէ, ա, փողի մասի զրո, մոռացար: Ավել փող»:
Արմեն /ընդհ./ - «Չի ավելցնի, էլի, դատավորը»:
Վահե - «Չէ, չէ: Ավել գումար չկա, ընկեր: Եթե ես մի բան ասում եմ` էս է, ուրեմն էս է, վսյո, եղավ, ցավդ տանեմ: Ես իմ ասածի տերն եմ, Արմեն ջան: Ու վերջ: Ես հասկանում եմ քեզ, դու»:
Արմեն /ընդհ./ - «Ապեր, իմ վիճակը դու գիտես, էդ է, ճամփեն անցած է, ցավդ տանեմ»:
Վահե - «Բռատ, ես հասկանում եմ»:
Արմեն - «Ես ոչ մեկին չեմ կարում հավատամ, ապեր»:
Վահե - «Ընկեր, ես քեզ հասկանում եմ»:
Արմեն - «Սաղ էսօր, էգուց»:
Վահե /ընդհ./ - «Դրա համար քեզ նայի ինչ եմ ասում, ուզում ես ռիսկով ասում եմ ես քեզ թուղթ գրեմ, տամ, ապեր»:
Արմեն - «Չէ ցավդ տանեմ: Ես քեզ դավերիա»:
Վահե /ընդհ./ - «Տես քեզ ինչ եմ ասում, որ»:
Արմեն /ընդհ./ - «Որ դավերիա չանեի»:
Վահե /ընդհ./ - «Հասկացի էլի, ես դրա համար եմ ասում, ընկեր: Զուտ պրոստը ասում եմ, չգիտեմ, համ սիմպատիայի /չի ավ./: Մենք հլը շատ ենք իրար հետ շփվելու, կտենաս: Ես խոստանում եմ քեզ, ապեր: Գործի էլ եմ քեզ տեղավորելու, լուրջ եմ ասում: Դու էս վիճակից պիտի հելնես, ապեր, որովհետև դու էդ մարդը չես, որովհետև դու իմ տրեներն ես լինելու»:
Արմեն - «Գիտես էնքան եմ քաշվել: Էսօր մի բան են ասում, երկու ամիս հետո ասում է` չէ արդեն բան, էն դատավորն էլ է իմացել, Մկրտումյանը, էն էլ 2 հազար էլ իրան պիտի տաս»:
Վահե /ընդհ./ - «Ապեր, ավելը չկա»:
Արմեն /ընդհ./ - «Էս հինգը էթում է դատավորին ու վսյո»:
Վահե - «Վսյո»:
Արմեն - «Ուզում եմ ասեմ էս հինգի մեջ դու չկաս, դատավորին է էթում»:
Վահե - «Չէ: Վսյո, սաղ էթում է իրան, ինձ մի հատ, ընկեր, ասում եմ կէթանք, իրար հետ հաց կուտենք, ապեր, ուրիշ բան չեմ ուզում»:
Արմեն - «Վսյո, եղավ, ցավդ տանեմ»:
Վահե - «Դավայ»:
Արմեն - «Կներես, ախպեր, ուշացնելու համար, ցավդ տանեմ»:
Վահե -«Վսյո, ապեր, պրոբլեմ չկա: «Лед тронулся», ընկեր, ուրեմն»:
Արմեն -«Հա»:
Վահե - «Վսյո: Վաղը դու իմացի ժամը 7-ից հետո ոչ մի պլան բան չանես»:
Արմեն - «Քու ցավդ տանեմ, ապեր»:
Վահե - «Մենք իրար»:
Արմեն /ընդհ./ - «Վստահ լինեմ, որ ամեն ինչ նորմալ կանցնի»:
Վահե - «Ապեր, գնա մի բաժակ խմի, այ սենց եմ ասում, եղավ»:
Արմեն - «Եղավ ցավդ տանեմ, եղավ ախպերս»:
Վահե - «Դե, պակա ապեր, գնացի»:
Արմեն - «Հաջողություն, ցավդ տանեմ»:
Վահե - «Դավայ, բռատ: Վաղը մենք պիտի հանդիպենք, Արմ, իրար հետ, անպայման որովհետև»:
Արմեն /ընդհ./ - «Դե կսպասեմ քո զանգին»:
Վահե - «Սաղ թղթերդ նույն ձևի, էլի պատրաստում ես, վաղը մի հատ սաղ վրով անցնում ենք ու գռցնում ենք, վսյո, ապեր»:
Արմեն - «Եղավ, մեռնեմ քեզ»:
Վահե - «Դավայ, ապեր: Պակա»:
Արմեն - «Հաջողություն, ախպերս»:
Լազերային սկավառակները զննելու մասին 2012 թվականի սեպտեմբերի 10-ի արձանագրության համաձայն` զննվել են իրականացված արտաքին և ներքին դիտման, ինչպես նաև կաշառք տալու նմանակման օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում ստացված Արմեն Խալոյանի և Վահե Մանուկյանի հանդիպումների և նրանց միջև կայացած զրույցների ձայնագրություններ և տեսաձայնագրություններ պարունակող ընդհանուր չորս հատ լազերային սկավառակները: Թիվ 1 սկավառակը պարունակում է 7 րոպե 49 վայրկյան տևողությամբ տեսաձայնագրություն: Այդ տեսաձայնագրությունը ամբողջովին վերարտադրվել է և Վահե Մանուկյանի ու Արմեն Խալոյանի միջև այդ հանդիպման ժամանակ կայացած զրույցի ձայնագրությունները համեմատվել են ՀՀ ԱԱԾ ՀՀԳՎ կողմից նյութերի հետ մեկտեղ քննչական վարչություն ուղարկված այդ զրույցի վերծանման տեքստի հետ, բաղկացած 3 թերթից: Կատարված համեմատությամբ պարզվել է, որ ձայնագրություններում առկա խոսակցություններն ամբողջությամբ համապատասխանում են վերծանված տեքստի բովանդակությանը: «23.02.2012» անվամբ նիշքը պարունակում է 7 րոպե 49 վայրկյան տևողությամբ տեսաձայնագրություն, որն ամբողջովին վերարտադրվել է: Տեսաձայնագրությունից երևում է, որ Վահե Մանուկյանը ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների պահանջով ինքնակամ ներկայացրել է Արմեն Խալոյանից ստացած 2.000 ԱՄՆ դոլարը, որը ընթերակաների ներկայությամբ փաթեթավորվել և կնքվել է: Տեսաձայնագրությունից երևում է նաև, որ հատուկ սարքով նայելու արդյունքում Վահե Մանուկյանի հագուստի վրա հայտնաբերվել են թղթադրամների դիպչելու արդյունքում մնացած քիմիական փոշու հետքեր, որտեղից, ինչպես նաև թղթադրամների վրայից մասնագետի կողմից վերցվել են քիմիական փոշու նմուշներ և համապատասխան կարգով փաթեթավորվել: Թիվ 2 սկավառակը պարունակում է 5 րոպե 34 վայրկյան տևողությամբ ձայնագրություն, որի ձայնարկությամբ պարզվել է, որ այն համընկնում է թիվ 1 սկավառակի «23.02.2012» անվամբ նիշքում պարունակվող տեսաձայնագրության ձայնի հետ:
Փորձագետի 2012 թվականի փետրվարի 29-ի թիվ 12-0650 եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը «Օբյեկտ 1, 2, 3» ծրարներում առկա բամբակյա խծուծների, «Օբյեկտ 4» ծրարում առկա 20 հատ 100 դոլար անվանական արժեքով HE0060348513, KB65964413D, KB65964410D, HC9483065913, HC4865689713, KB16546214D, KB16546209D, KC48249879A, HB40004449Q, KB16546207D, KB16546212D, HC4865689813, FF9024387113, HE03623320C, KB65964411D, HB90600988A, HF59924339E, KB65964412D, KB16547107D, KB16546215D սերիա-համարների թղթադրամների դիմերեսներին, դարձերեսներին, «Օբյեկտ 6» ծրարում առկա սպիտակագորշագույն բամբակյա խծուծի և «Օբյեկտ 7» փաթեթում առկա պիջակի աջ կողային և ներսի աջ ծոցագրպանի հատվածներում առկա են բնական լույսի տակ անտեսանելի, ուլտրամանուշակագույն ճառագայթների տակ կարմրագույն լյումինեսցենցիաներ, որոնց նյութերը և փորձաքննությանը, որպես համեմատական նմուշ ներկայացված «Օբյեկտ 6» ծրարում առկա սպիտակագորշագույն բամբակյա խծուծի վրա առկա նյութը իրենցից ներկայացնում են լյումինաֆորային փոշի և միմյանց հետ ունեն ընդհանուր սեռային պատկանելիություն: «Օբյեկտ 4» ծրարում առկա 20 հատ 100 դոլար անվանական արժեքով HE0060348513, KB65964413D, KB65964410D, HC9483065913, HC4865689713, KB16546214D, KB16546209D, KC48249879A, HB40004449Q, KB16546207D, KB16546212D, HC4865689813, FF9024387113, HE03623320C, KB65964411D, HB90600988A, HF59924339E, KB65964412D, KB16547107D, KB16546215D սերիա-համարների թղթադրամների դիմերեսների միջնահատվածներից ձախ առկա են բնական լույսի տակ անտեսանելի, ուլտրամանուշակագույն ճառագայթների տակ դեղնա-կանաչագույն լյումինեսցենտող «ԿԱՇԱՌՔ» գրառումները, որոնք կատարված են հատուկ քիմիական մատիտով, «ԿԱՇԱՌՔ» գրառումների ներկանյութերը և փորձաքննությանը, որպես համեմատական նմուշ ներկայացված «Օբյեկտ 6» ծրարում առկա քիմիական մատիտի ներկանյութը ունեն ընդհանուր սեռային պատկանելիություն:
Փորձագետի 2012 թվականի փետրվարի 29-ի թիվ 12-0650 եզրակացությանը կից հաշիվ-ապրանքագիր հանդիսացող հանձնման-ընդունման արձանագրության համաձայն` փորձաքննության համար վճարման ենթակա գումարը կազմում է 274.800 (երկու հարյուր յոթանասունչորս հազար ութ հարյուր) ՀՀ դրամ:
Ապացույց ճանաչելու մասին 2012 թվականի մարտի 5-ի որոշման համաձայն` 20 հատ 100 ԱՄՆ դոլարանոց HE0060348513, KB65964413D, KB65964410D, HC9483065913, HC4865689713, KB16546214D, KB16546209D, KC48249879A, HB40004449Q, KB16546207D, KB16546212D, HC4865689813, FF9024387113, HE03623320C, KB65964411D, HB90600988A, HF59924339E, KB65964412D, KB16547107D, KB16546215D սերիական համարի թղթադրամները և երկու լազերային սկավառակները ճանաչվել են ապացույց:
ՀՀ կենտրոնական բանկի պաշտոնական կայքի (www.cba.am) համաձայն` 2012 թվականի փետրվարի 23-ին 1 ԱՄՆ դոլարի փոխարժեքը եղել է 389,34 ՀՀ դրամ:
Զննման 2012 թվականի մարտի 5-ի արձանագրության համաձայն` զննության է ենթարկվել SAMSUNG GT-E2152 մոդելի բջջային հեռախոսը, որի արդյունքում հայտնաբերվել է, որ բջջային հեռախոսի հաղորդագրությունների պանակում առկա են եղել 091-08-08-08 և 099-30-87-04 (Vigen Dasaran) հեռախոսահամարներից ստացված մուտքային կարճ հաղորդագրությունները համապատասխանաբար հետևյալ բովանդակությամբ` «Lsi qez inchem asum vonc haskanum em lav ches chanachum indz kes jamic chberecir kgas dzer tun @ndex qez kspasenq exav ara. 23.02.2012 13:50:49» և «Vahe mardik inc endunum en iranc shef u4astki pet 8 tari es vor iranc het ashxatelem xndir 4em unece ete mardik nex nen exel es iranc ognelem u mardik inc havatumen xies im stexcac hargange gcuc voteri tak he? Xi piti masisic ga hasni u nsti hets poxi spasi he? Spasumem. 23.02.2012 00:08:27»:
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` Վահե Կոլյայի Մանուկյանը նախկինում դատապարտված չի եղել:
Դատարանը գտնում է, որ մտացածին են և սույն քրեական գործով ձեռք բերված օբյեկտիվ տվյալներով հերքվում է ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանի ցուցմունքն այն մասին, որ ինքն Արմեն Խալոյանից գումարը վերցրել է որպես իր կողմից կազմակերպվող և իրականացվող ծառայությունների վճար:
Վերոգրյալ ապացույցների հիման վրա Դատարանը հաստատված է համարում գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող հետևյալ փաստերը.
-Արմեն Խալոյանը ցանկացել է վերականգնել Երևան քաղաքի Չեխովի փողոցի 37-րդ շենքի 7-րդ բնակարանի նկատմամբ իր սեփականության իրավունքը,
-Արմեն Խալոյանը նշված իրավունքի վերականգնման համար ցանկացել է դիմել ՀՀ ոստիկանապետին,
-Արմեն Խալոյանին ընդունել է ՀՀ ոստիկանապետի օգնական Մերուժան Հակոբյանը,
-Մերուժան Հակոբյանը լսելով Արմեն Խալոյանին, խորհուդ է տվել նշված խնդրի կապակցությամբ դիմել Վահե Մանուկյանին,
-Մերուժան Հակոբյանի խորհրդով Արմեն Խալոյանը հանդիպել է Վահե Մանուկյանին և ներկայացրել իր խնդիրը,
-Վահե Մանուկյանը համաձայնել է օգնել Արմեն Խալոյանին և Երևան քաղաքի Չեխովի փողոցի 37-րդ շենքի 7-րդ բնակարանի նկատմամբ վերականգնել նրա սեփականության իրավունքը,
-Վահե Մանուկյանը աշխատել է ՀՀ ազգային ժողովի աշխատակազմի իրավաբանական վարչությունում և փաստաբանական գործունեության արտոնագրի չի ունեցել,
-Արմեն Խալոյանի Երևան քաղաքի Չեխովի փողոցի 37-րդ շենքի 7-րդ բնակարանի նկատմամբ սեփականության իրավունքը վերականգնելու համար Վահե Մանուկյանը նրանից պահանջել է 5.000 ԱՄՆ դոլար,
-Վահե Մանուկյանը Արմեն Խալոյանին խաբել է ասելով, որ 5.000 ԱՄՆ դոլարը պետք է տա դատավորին (դատավորներին),
-2012 թվականի փետրվարի 23-ին մետրոպոլիտենի «Երիտասարդական» կայարանի մոտքի մոտ Արմեն Խալոյանը Վահե Մանուկյանին տվել է 2.000 ԱՄՆ դոլար,
-2012 թվականի փետրվարի 23-ին 2.000 ԱՄՆ դոլարը համարժեք է եղել 778.680 ՀՀ դրամին,
-Վահե Մանուկյանը ի սկզբանե մտադիր չի եղել կատարել Արմեն Խալոյանին խոստացած գործողությունները և նպատակ է ունեցել տիրանալ գումարին:
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերը նշված փաստերի հիման վրա Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, Վահե Կոլյայի Մանուկյանը, ի սկզբանե նպատակ ունենալով տիրանալ ուրիշի գույքին, խաբեությամբ, 2012 թվականի փետրվարի 23-ին մետրոպոլիտենի «Երիտասարդական» կայարանի մոտքի մոտ, Արմեն Խալոյանից վերցրել է խոշոր չափ հանդիսացող` 778.680 ՀՀ դրամին համարժեք 2.000 ԱՄՆ դոլար, ինչը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին:
Ապացուցված է Վահե Կոլյայի Մանուկյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:
Վահե Մանուկյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ են ամուսնացած լինելը և բարձրագույն կրթություն ունենալը:
Վահե Մանուկյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է խնամքին 14 տարին չլրացած երկու երեխաների առկայությունը:
Դատարանը գտնում է, որ Վահե Մանուկյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ պետք է դիտել նաև նախկինում արատավորված` դատապարտված չլինելը և դրականորեն բնութագրվելը:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Վահե Մանուկյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Վահե Մանուկյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքի բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին հասնելու համար նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով կատարած արարքի համար պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի:
Դատարանը, քննարկելով ընտրված խափանման միջոցը վերացնելու և փոփոխելու հարցը, գտնում է, որ Վահե Մանուկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը վերացնելու կամ փոփոխելու հիմքերը բացակայում են, քանի որ գտնվելով ազատության մեջ` նա չի խոչընդոտել վարույթն իրականացնող մարմինների աշխատանքին, ինչպես նաև չի խուսափել քննությունից և դատից, ուստի վերոգրյալ հիմնավորմամբ նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատարանը, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո 2012 թվականի մարտի 5-ի որոշմամբ ապացույց ճանաչված 20 հատ 100 ԱՄՆ դոլարանոց թղթադրամները պետք է թողնել ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության տնօրինմանը:
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մաuի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախսերը ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ վերոգրյալ հիմնավորմամբ 2.000 ԱՄՆ դոլարը պետք է թողնվի ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության տնօրինմանը: Բռնագանձման ենթակա չեն նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ և 4-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերը, քանի որ նշված կետերով նախատեսված դատական ծախսեր ընդհանրապես չկան: Ավելին` նման պահանջ դատարանին չի ներկայացվել: Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետով նախատեսված դատական ծախսին, ապա Դատարանը գտնում է, որ Վահե Մանուկյանից պետք է բռնագանձել թիվ 12-0650 փորձաքննության համար վճարվելիք գումարը` 274.800 (երկու հարյուր յոթանասունչորս հազար ութ հարյուր) ՀՀ դրամը (հիմք` փորձագետի 2012 թվականի փետրվարի 29-ի թիվ 12-0650 եզրակացությանը կից հաշիվ-ապրանքագիր հանդիսացող հանձնման-ընդունման արձանագրություն):
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ, 169-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` Դատարանը
ՎՃՌԵՑ
Վահե Կոլյայի Մանուկյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվել փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից:
Վահե Կոլյայի Մանուկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2012 թվականի մարտի 5-ի որոշմամբ ապացույց ճանաչված 20 հատ 100 ԱՄՆ դոլարանոց թղթադրամները թողնել ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության տնօրինմանը:
Վահե Կոլյայի Մանուկյանից, հօգուտ Հայաստանի Հանրապետության, որպես դատական ծախս, բռնագանձել 274.800 (երկու հարյուր յոթանասունչորս հազար ութ հարյուր) ՀՀ դրամ:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
«14» մարտի 2013թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)
Նախագահող դատավոր
դատական նիստերի քարտուղար
մեղադրող
Մ.Պապոյան
Կ.Կարապետյան
Հ.Սարգսյան
դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Վահե Կոլյայի Մանուկյանի` ծնված 1979 թվականի հունիսի 15-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, աշխատել է ՀՀ ազգային ժողովի աշխատակազմի իրավաբանական վարչությունում` որպես գլխավոր մասնագետ, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված է Երևան քաղաքի Մյասնիկյան պողոտայի 45-րդ շենքի 7-րդ բնակարանում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2012 թվականի փետրվարի 24-ին ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչության քննիչ Գ.Միրզոյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 58200912 քրեական գործը:
2012 թվականի մարտի 5-ին ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչության քննիչ Գ.Միրզոյանի որոշմամբ թիվ 58200912 քրեական գործով Վահե Կոլյայի Մանուկյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
2012 թվականի հոկտեմբերի 22-ին Վահե Կոլյայի Մանուկյանի վերաբերյալ թիվ 58200912 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԿԴ/0187/01/12 համարը:
Վահե Կոլյայի Մանուկյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` այն արարքի համար, որ նա, հանդիսանալով ՀՀ ազգային ժողովի իրավաբանական վարչության գլխավոր մասնագետ, կրթությամբ իրավաբան, 2011 թվականի դեկտեմբերին Արմեն Խալոյանից տեղեկանալով, որ վերջինը խնդիրներ ունի պետական և դատական մարմիններում շահերը պաշտպանել` նախկինում նրան պատկանող Երևան քաղաքի Չեխովի 33-րդ շենքի 7-րդ բնակարանի սեփականության իրավունքը վերականգնելու համար, ներկայացրել է, թե իբր կարող է դատավորին շուրջ 5.000 ԱՄՆ դոլար կաշառք տալով կարգավորել հարցը և ստանալ Արմեն Խալոյանի օգտին վճիռ, որից հետո 2012 թվականի փետրվարի 23-ին վերջինից այդ պատրվակով խարդախությամբ` խաբեության եղանակով, Երևան քաղաքի «Երիտասարդական» մետրոպոլիտենի մուտքի դիմացի հատվածում պահանջել և անձամբ ստացել է խոշոր չափերով` 778.680 ՀՀ դրամին համարժեք 2.000 ԱՄՆ դոլար` դատական ատյաններում նրա օգտին գործողություններ կատարելու համար, ինչն անմիջապես բացահայտվել է ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության աշխատակիցների կողմից իրականացրած օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում:
2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Ամբաստանյալ Վահե Կոլյայի Մանուկյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքը մասնագիտությամբ իրավաբան է և իր բարեկամներն ու ընկերները հաճախ են դիմել իրեն տարբեր իրավաբանական հարցերով և ինքը փորձել է նրանց ճիշտ խորհուրդներ տալ: Նման իրավիճակ է եղել, երբ իր ընկեր Մերուժան Հակոբյանը զանգահարել է իրեն, և որպես ընկերոջ ու մասնագետի խնդրել է օգնություն ցույց տալ նրա մոտ ընդունելության գնացած Արմեն Խալոյանին: Ինքը չի մերժել ընկերոջը, քանի որ Մերուժանն Արմենին ներկայացրել է որպես տուժած քաղաքացու: Ինքը Մերուժանին ասել է, որ կփորձի օգնել նրան: Արմենը զանգահարել է իրեն և խնդրել հանդիպել: Նույն օրն մետրոպոլիտենի «Երիտասարդական» կայարանի մոտ ինքն ու Արմենը հանդիպել են և գնացել իրենց տուն: Իրենց տանն Արմենը ներկայացրել է խնդիրն ու ցույց տվել որոշ փաստաթղթեր, այդ թվում` 2004 թվականին կայացված դատական ակտեր, որոնցով մերժվել է նրա պահանջը: Ինքը, ծանոթանալով ներկայացված փաստաթղթերին պարզել է, որ Արմենը 1994 թվականի նոյեմբերի 10-ին մոր` Լիզա Սարգսյանի հետ, Շենգավիթի շրջխորհրդի գործկոմի թիվ 24/1 որոշմամբ ճանաչվել է Երևան քաղաքի Չեխովի փողոցի 37-րդ շենքի 7-րդ բնակարանի նկատմամբ համատեղ ընդհանուր համասեփականատեր: Ինքն Արմենին առաջարկել է պատճենահանել գործի համար էական նշանակություն ունեցող փաստաթղթերը և տալ իրեն: Արմենն իրեն ասել է, որ նրա մոտ կան այլ կարևոր փաստաթղթեր ևս, որը նա իրեն կտրամադրի իրենց հաջորդ հանդիպման ժամանակ: Եթե ինքը մտադիր լիներ Արմենին ստել, ապա նրան տուն չէր տանի: Լսելով Արմենին և նրա խնդիրները, որ նա անտուն է, ինքը նրան ասել է, որ նրա համար աշխատանք կգտնի, կօգնի նրան, որպեսզի նա կարողանա գոյատևել: Այդ ժամանակ Արմենն իրեն ասել է, որ եթե նրա` Երևան քաղաքի Չեխովի փողոցի 37-րդ շենքի 7-րդ բնակարանը ճանաչվի նրա սեփականությունը, ապա նա կվաճառի այդ բնակարանը, կգնի մեկ սենյականոց բնակարան` թեկուզ ծայրամասում և մնացած գումարը կտա իրեն: Իրենց հաջորդ հանդիպման ժամանակ Արմենն իրեն ներկայացրել է մյուս փաստաթղթերը և ասել, որ կբերի նաև այլ փաստաթղթեր` նրա մոր և եղբոր կողմից կեղծիքներ կատարելու և բացահայտ օրենքի խախտմամբ կազմված նոտարական փաստաթղթեր: Եթե Արմենը չխոստանար իրեն ներկայացնել նոր ի հայտ եկած հանգամանքների վերաբերյալ լրացուցիչ ապացույցներ, ապա ինքը կհրաժարվեր նրան օգնել: Իրեն ներկայացված գրավոր փաստաթղթերով պարզվել է, որ առկա է օրինական ուժի մեջ մտած վճիռ, ինչպես նաև ՀՀ վերաքննիչ և ՀՀ վճռաբեկ դատարանների կողմից կայացված որոշումներ: 1998 թվականի հոկտեմբերի 21-ին նոտարական կարգով վավերացված առուվաճառքի պայմանագրով` Արմենի կամքից անկախ, բնակարանը, որի համասեփականատերն է հանդիսացել Արմենը, նրա մոր` Լիզա Սարգսյանի կողմից օտարվել է: Արմենը պնդել է, որ 1998 թվականին կատարված առուվաճառքի պայմանագիրը կատարվել է կեղծիքներով, նրա մայրը չի ստորագրել առուվաճառքի պայմանագիրը: Արմենի փոխարեն ստորագրել է նրա եղբայրը, նոտարի կողմից թույլ են տրվել ակնհայտ կեղծիքներ, որի կապակցությամբ հարուցվել է քրեական գործ: Լսելով Արմենին և ուսումնասիրելով քաղաքացիական գործի նյութերն` ինքը համոզվել է, որ 1998 թվականի հոկտեմբերի 21-ի բնակարանի առուվաճառքի պայմանագրով թույլ է տրվել իրավունքի ուղղակի խախտումներ, որոնց արդարացի, օբյեկտիվ և անկողմնակալ քննությամբ ինքը համոզված է եղել, որ բնակարանի սեփականատիրոջ իրավունքը պետք է վերականգնվի և նա ետ կստանա այդ բնակարանը: Ինքը համոզված է եղել, որ Արմենի օգտին վճիռ կկայացվի և այդ պատճառով նրա հետ պայմանավորվել է վճարների մասին, որպեսզի ինքը սկզբնական աշխատանքները կազմակերպի: Սկզբնական շրջանում իր և Արմենի միջև պայմանավորվածություն է եղել 5.000 ԱՄՆ դոլարի սահմաններում` որպես իր կողմից կազմակերպվող և իրականացվող ծառայությունների վճար: Իր կողմից Արմենի քաղաքացիական գործի դրական լուծման համար պետք է իրականացվեր հետևյալ պարտադիր վճարովի գործողությունները` քաղաքացիական գործերով բարձր վարկանիշ ունեցող փաստաբանների հետ խորհրդատվություն, այնուհետև նրանց ներկայությունը դատական ատյաններում, փաստաթղթերի, ապացույցների ձեռքբերում տարբեր մարմիններից: Բացի նյութերը կարդալուց, ինքը որևէ այլ գործողություն չի կատարել: Ինքն Արմենին ասել է, որ եթե նրա օգտին վճիռ չկայացվի, ապա անկախ իր կատարած աշխատանքներից և մատուցած ծառայություններից, նրան կվերադարձնի ամբողջ գումարը: Արմենն իրեն ճանաչել և ընդունել է որպես Մերուժանի մտերիմ և հենց այդ վստահությամբ էլ համաձայնել է իրեն նախնական վճարել 2.000 ԱՄՆ դոլար: Գումարն իրեն տալու ժամանակ ինքը Արմենին ասել է, որ կարող է պարտավորագիր գրել, սակայն նա չի համաձայնել և ասել է, որ իրենք այդպիսի մարդիկ չեն: Ինքը Արմենին բազմիցս ասել է, որ ցանկացած պահի կարող է հրաժարվել հետագա իր օգնությունից, իսկ ինչ վերաբերում է Արմենի կողմից արված այն հայտարարությանը, թե իբր ինքը ինչ-որ մեկին կաշառք է տալու, ապա դա ընդամենը երևակայություն է և հերյուրանք: Մինչև օրս ինքը զարմանում է, թե որն է եղել Արմենի նպատակը` բնակարանի հարցը լուծելը, թե այդ պատրվակով իրեն վատություն անելը: Ինքը փաստաբանական գործունեության արտոնագիր չունի, իսկ Արմենին օգնելու համար պետք է դիմեր փաստաբաններին, սակայն 2011 թվականի նոյեմբերից մինչև 2012 թվականի փետրվարն այդ հարցով ինքը որևէ փաստաբանի չի դիմել: Այդ ամիսների ընթացքում, բացի նյութերը կարդալուց որևէ այլ գործողություն ինքը չի կատարել: Գործը սկսելու համար իրեն անհրաժեշտ է եղել 2.000 ԱՄՆ դոլար: Այդ ժամանակահատվածում ինքն ունեցել է պարտքեր: Ինքը հաստատում է, որ գաղտնալսման մեջ զրուցակիցներից մեկն ինքն է, իսկ մյուսը` Արմենը:
Վկա Արմեն Խալոյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ իր բնակարանը անօրինական ճանապարհով 1998 թվականին օտարվել է: Ինքն այդ հարցի կապակցությամբ դիմել է դատախազություն և ոստիկանություն: Հերթական անգամ, երբ ինքը գնացել է ոստիկանության, ոստիկանապետի խորհրդական Մերուժան Հակոբյանն իրեն առաջարկել է նրա ընկերոջ` Վահե Մանուկյանի միջոցով իր հարցը լուծել: Այդ ժամանակ Մերուժանը զանգահարել է Վահեին և պայմանավորվել է նրա հետ, որպեսզի ինքը գնա նրա մոտ: Ինքը հանդիպել է Վահեի հետ և նրան ասել է, որ տարիներ շարունակ անօթևան է և գումար չունի: Վահեն իրեն ասել է, որ սկզբում գումար պետք չէ, երբ գործը կավարտվի և տունը կվերադարձվի իրեն, այդ ժամանակ ինքը կվաճառի տունը և այդ գումարից «մաղարիչ» կանի, որին ինքն համաձայնել է, քանի որ այլընտրանք չի ունեցել: Վահեն իրեն ասել է, որ այդ գործի համար կպահանջվի 5.000 ԱՄՆ դոլար: Ինքը նրան հարցրել է, թե բացի դրանից ինքը նրան, որքան գումար պետք է տա, իսկ նա պատասխանել է, որ դա թողնում է իր խղճին և ավելացրել, որ այդ 5.000 ԱՄՆ դոլարը գնալու է դատարան: Ինքն ընդհանուր առմամբ Վահեի հետ հանդիպել է չորսից հինգ անգամ: Առաջին հանդիպման ժամանակ ինքը գնացել է Վահեի տուն, սակայն այդ օրը Վահեն իրեն գումարի մասին որևէ բան չի ասել, իսկ երկրորդ հանդիպման ժամանակ իրենք խոսել են գումարի մասին: Դրանից հետո Վահեն իրեն, ասել է, որ դատավորին «գլխից» պետք է գոնե գումարի մի մասը վճարեն, իսկ ինքը նրան ասել է, որ գումար չունի: Վահեն իրեն առաջարկել է ընկերներից գումար վերցնել, իսկ ինքն ասել է, որ մի բան կանի: Այնուհետև ինքը գնացել է Երևան քաղաքի Դեմիրճյան փողոց, որպեսզի իր բողոքը ներկայացնի ՀՀ նախագահին: Այդտեղ իրեն մոտեցած անձանց ինքը պատմել է վերոգրյալի մասին, ովքեր ասել են, որ իրեն խաբում են և առաջարկել գնալ ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության: Ինքը գնացել է ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության և պատմել է ողջ եղելությունը: Այնուհետև ԱԱԾ աշխատակիցներն իր վրա փակցրել են տեսախցիկ, տվել 2.000 ԱՄՆ դոլար: Նշված գումարն ինքը 2012 թվականի փետրվարին (կոնկրետ օրը չի հիշում) մետրոպոլիտենի «Երիտասարդական» կայարանի մոտ տվել է Վահեին: Վահեն իրեն ասել է, որ ցանկանում է ծանոթանալ այն մարդու հետ, ով իրեն գումար է տվել, որպեսզի այդ մարդն էլ վստահի նրա, սակայն ինքն ասել է, որ չիր կարող նրանց ծանոթացնել, քանի որ իրականում այդպիսի մարդը գոյություն չի ունեցել:
Վկա Մերուժան Հակոբյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2011 թվականի նոյեմբերից աշխատում է ՀՀ ոստիկանապետի օգնական: 2001-2011 թվականներն աշխատել է ՀՀ ազգային ժողովի իրավաբանական վարչությունում` որպես գլխավոր մասնագետ: 2011 թվականի նոյեմբերին կամ դեկտեմբերին (հստակ չի հիշում) Արմեն Խալոյանը գնացել է ոստիկանություն և ընդունելություն խնդրել ՀՀ ոստիկանապետի մոտ: Ինքը որպես օգնական ուսումնասիրել է նյութը և պարզել, որ նրա կողմից մատնանշված հանգամանքները դուրս են ոստիկանության իրավասություններից և կրում են քաղաքացիաիրավական բնույթ, իսկ նոտարի նկատմամբ հարուցված քրեական գործը կարճվել է վաղեմության հիմքով, ուստի ոստիկանությունը որևէ կերպ չէր կարող օգնել նրան: Քանի որ ՀՀ ոստիկանության ղեկավարության կողմից իրենց ցուցում է տրված քաղաքացիներին ցուցաբերել մաքսիմալ օգնություն, մանրամասն ուսումնասիրել յուրաքանչյուր դիմում և հնարավորին տալ իրավական օգնություն անկախ իրավունքի ոլորտից, այդ իսկ պատճառով ինքը կրկին ընդունել է Արմենին և ցանկանալով օգնել: Ինքը Արմենի ներկայությամբ զանգահարել է Վահե Մանուկյանին և խնդրել, որպեսզի նա ուսումնասիրի նրա փաստաթղթերը և փորձի խորհուրդ տալ, քանի որ այն կրել է քաղաքացիաիրավական բնույթ: Ինքը Վահեի բջջային հեռախոսահամարը տվել է Արմենին և առաջարկել է, որ հանդիպի նրան: Երբ խոսակցությունն ավարտել է Վահեի հետ, Արմենին հարցրել է, որ հարկ եղած դեպքում պատրաստ է արդյոք նա մատուցած ծառայությունների համար վճարումներ կատարել (պետտուրքեր, փաստաբանական ծառայություն, տեղեկանքներ): Արմենն այդ պահին գումար չի ունեցել, ինքն էլ պատասխանել է, որ նման հարցերի հետ ինքը որևէ կապ չունի և մնացած հարցերը քննարկի Վահեի հետ: Միայն կարող է օգնել, խնդրել Վահեին, որ համապատասխան պայմանագիր կնքի նրա հետ` վճարները հետագայում կատարելու պայմանով: Մի քանի օր հետո Վահեն իրեն զանգահարել է և ասել, որ Արմենի մոտ եղած փաստաթղթերը բավարար չեն դատարան դիմելու համար, իսկ ինքը պատասխանել է, որ այդ մասին խոսի Արմենի հետ, քանի որ ինքն այլևս կապ չունի: Որոշ ժամանակ անց Արմենը նորից է գնացել ընդունելության ՀՀ ոստիկանության պետի մոտ: Գործող կարգի համաձայն վերջինին նորից ինքն է ընդունել: Ընդունելության ժամանակ Արմենը շատ վատ վարքագիծ է դրսևորել, ինչի պատճառով ինքը նրան դուրս է հրավիրել ՀՀ ոստիկանության ընդունարանից: Այդ դեպքից հետո ինքն այլևս Արմենին չի հանդիպել, և տեղյակ չէ Վահեի հետ կատարած որևէ գործարքից: Արմենը Վահեին հանդիպելուց որոշ ժամանակ հետո զանգահարել է իրեն և ասել, որ Վահեն նրանից ինչ-որ գումար է պահանջել հարցի կարգավորման համար, իսկ ինքն էլ պատասխանել է, որ ուրախ է, որ նրա հարցը կարգավորվում է: Ինքը նշված գումարի հետ կապված ենթադրել և համոզված է եղել, որ խոսքը գնում է ծառայությունների մատուցման դիմաց վճարվելիք գումարի մասին:
Վկա Վիգեն Ավագյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Վահե Մանուկյանն իր ընկերն է: Ինքը մի քանի օրով Վահեին պարտքով 400.000 ՀՀ դրամ է տվել, սակայն մոտ մեկուկեսից երկու ամիս հետո է Վահեն այդ գումարը վերադարձրել: Այդ ժամանակահատվածում ինքը հաղորդագրություններ է ուղարկել Վահեին:
Վկա Հակոբ Էքիզլարյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2007 թվականից ճանաչում է Վահե Մանուկյանին: Ինքը Վահեին պարտքով գումար է տվել, որը նա վերադարձրել է: Մինչ գումարը վերադարձնելն ինքը նրան հաղորդագրություն է ուղարկել:
Թղթադրամները քիմիական մշակման ենթարկելու մասին 2012 թվականի փետրվարի 22-ի արձանագրության համաձայն` 20 հատ 100 ԱՄՆ դոլարանոց թղթադրամների դիմային երեսին, դիմանկարի աջ կողմում, սպիտակ դաշտի վրա, հատուկ քիմիական մատիտով գրվել է «կաշառք» բառը, որը երևում է միայն ուլտրամանուշակագույն լույսի ճառագայթների տակ և որի ժամանակ «կաշառք» բառը լուսարձակվում է կանաչ գույնով: Վերը նշված թղթադրամները երկու կողմից մշակվել են հատուկ քիմիական նյութով, որն ուլտրամանուշակագույն ճառագայթների տակ լուսարձակվում է կարմիր գույնով: Քիմիական փոշուց և քիմիական մատիտից վերցվել են նմուշներ ու փաթեթավորվել են ծրարի մեջ:
2.000 ԱՄՆ դոլարը Արմեն Խալոյանին հանձնելու մասին 2012 թվականի փետրվարի 23-ի արձանագրության համաձայն` քիմիական մշակման ենթարկված 20 հատ 100 ԱՄՆ դոլարանոց թղթադրամները հանձնվել են Արմեն Խալոյանին` հետագայում որպես կաշառք տալու համար:
Կաշառք տալու նմանակման օպերատիվ-հետախուզական միջոցառում իրականացնելու մասին 2012 թվականի փետրվարի 23-ի արձանագրության համաձայն` ՀՀ ԱԱԾ ՀՀԳՎ բաժնի աշխատակիցները 2012 թվականի փետրվարի 23-ին` ժամը 13:20-ին, Երևան քաղաքի Իսահակյան փողոցի մետրոպոլիտենի «Երիտասարդական» կայարանի մուտքի դիմացի հատվածում մոտեցել են ՀՀ ազգային ժողովի իրավաբանական վարչության գլխավոր մասնագետ Վահե Կոլյայի Մանուկյանին և ընթերակաների ներկայությամբ առաջարկել են ներկայացնել կաշառք տալու համար քաղաքացի Արմեն Խալոյանից վերցված գումարը: Վահե Մանուկյանն իր հագին եղած պիջակ աջ ծոցագրպանից ինքնակամ հանել և ներկայացրել է 2.000 (երկու հազար) ԱՄՆ դոլարը` բաղկացած 20 հատ 100 ԱՄՆ դոլարանոց թղթադրամներից: Վահե Մանուկյանը հայտարարել է, որ այդ գումարը ստացել է Արմեն Խալոյանից: Վահե Մանուկյանի կողմից ներկայացված թղթադրամները ուսումնասիրվել են հատուկ սարքով, որոնք լուսարձակվել են կարմիր գույնով, իսկ թղթադրամների դիմային մասում կարդացվել է կանաչ տառերով գրված «կաշառք» բառը: Հատուկ սարքով ուսումնասիրվել է նաև Վահե Մանուկյանի պիջակը, որի արդյունքում դրա աջ ծոցագրպանի աստառը, ինչպես նաև ծոցագրպանում եղած Վահե Մանուկյանի թիվ 509 համարի վկայականի կազմը լուսարձակվել են կարմիր գույնով:
Վահե Կոլյայի Մանուկյանի նկատմամբ իրականացված գաղտնալսման վերծանված տեքստի համաձայն` 2012 թվականի փետրվարի 24-ին Վահեն և Արմենը խոսել են միմյանց հետ:
Վահե - «Արմ, պրիվետ, ապեր, ոնց ես»:
Արմեն - «Ապեր, արա /հայհոյանք/, էսօր էգուց, էսօր էգուց, այ ցավդ տանեմ: Ինչ անեմ: Ինչ ենք անում, ասա»:
Վահե - «Դավայ անենք»:
Արմեն - «Հենց ստեղ»:
Վահե - «Հա, արի, հեսա քայլենք: Վոբշեմ սկսեցինք, վսյո»:
Արմեն - «Ապեր, մի հատ բան ասեմ, ցավդ տանեմ»:
Վահե - «Ասա»:
Արմեն - «Էն տուն առնողը, էնի, դրան եմ ճարել, ապեր»:
Վահե - «Ասեցիր»:
Արմեն - «Ինքն ասում է` ես, որ հաստատ իմանամ դու քու տունն արդեն բան ես անելու, ապեր, էն երեքի պրոբլեմ չկա: Նրանից բացի»:
Վահե /ընդհ./ - «Բռատ, սենց ասեմ, ինձ չի հետաքրքրում: Ես քո վճիռդ տալ /չի ավ./, կարդում ենք»:
Արմեն - «Հա»:
Վահե - «Ինձ էդ մնացածը տալիս ես, ապեր: Ուրիշ ոնց է, ինչի է, համարի»:
Արմեն /ընդհ./- «Եղավ, ցավդ տանեմ: Դե, բան է, Մերուժն ասեց: Ասում է` մեր ախպերն է, ապեր, ես Մերուժը, որ ասեց, ես քեզ»:
Վահե /ընդհ./ - «Ընկեր, ուզում ես գրություն բերեմ, տամ»:
Արմեն - «Չէ, այ ցավդ տանեմ»:
Վահե - «Տղավարի, հարց չկա, մի անհանգստացի»:
Արմեն /ընդհ./ - «Չէ, պրոստը մի հատ հարց տամ էլի, կներես»:
Վահե - «Ասա»:
Արմեն - «Բանը, էդ ոնց ասեմ Մկրտումյանի պես Աբելյան Վարուժը, որ բան արեց: Ադվակատը, հիշում ես, ասի` գցեց»:
Վահե - «Ըհը: Ապեր»:
Արմեն /ընդհ./ - «Ապեր, դատավորը սրանով բավարարվում է»:
Վահե - «Ընկեր, սկիզբը մենք սկսում ենք, վսյո: Ես պայմանավորվածություն ունեմ, որ ախպեր ջան էս գործը տալիս եմ: Ես քեզ էն անգամ էլ ասի չէ, որ մարդիկ ինձ դավերիա են անում, վստահում են Արմ ջան: Որ տենան ես մի բան շարժ եմ տալիս»:
Արմեն /ընդհ./ - «Ապեր, ես էլ էլի: Դե, ինձի հասկանում ես, ցավդ տանեմ: Ես էլ եմ մարդ»:
Վահե - «Հա, ընկեր, ես քո դրության մեջ ամենալավն եմ» /չի ավ./:
Արմեն - «Հա, էդքան քաշվելուց հետո, ցավդ տանեմ: Հիմա բան է, էդ հինգ տվիր դատավորին»:
Վահե - «Ըհը»:
Արմեն - «Քու /չի ավ./, քեզ ինչքան, որ ես իմ ռասչոտն իմանամ, քեզ ինչքան պիտի տամ»:
Վահե - «Ապեր, ոչ մի բան: Մտքովդ ինչ կանցնի, էն էլ կտաս: Կտաս, կտաս, չես տա, ջանդ սաղ լինի»:
Արմեն - «Հա, էլի, իմ ռասչոտն ինչքան պարտք անեմ, ոնց անեմ»:
Վահե - «500 կլինի, կլինի, չի լինի, չի լինի»:
Արմեն - «Հա, ցավդ տանեմ: Էդ հինգը»:
Վահե /ընդհ./ - «Վսյո, կէթանք իրար հետ մի կտոր հաց կուտենք, սենց ասեմ, ինչ ուզում է թող լինի»:
Արմեն - «Հեսա, ցավդ տանեմ»:
Վահե /ընդհ./ - «Էս ինչքան է»:
Արմեն - «Երկուս, մի հատ բան արա, հաշվի ուզում ես»:
/Վահեն հաշվում է մինչև 20/
Վահե - «Վսյո, մենք վաղը»:
Արմեն /ընդհ./ - «Դե, կներես, ցավդ տանեմ: Ես բան է, էլի /չի ավ./: Իմ մեղքով չուշացվավ, ապեր: Ես շահագրգռված եմ»:
Վահե - «Ապեր, վաղը իրիկունն ես ու դու պիտի հանդիպենք: Իրիկունը»:
Արմեն - «Հանդիպենք, ապեր»:
Վահե - «Դու պլաններ բան չանես, վաղը մեր մոտ ինչ է, ուրբաթ է, չէ: Վաղը ժամը 7-ից մինչև 10-ը, 11-ը ես ու դու պիտի աշխատենք»:
Արմեն - «Սպասեմ քո զանգին»:
Վահե - «Անպայման: Ժամը 7-ից 10-ը, 11-ը ու պրծնենք»:
Արմեն - «Ապեր, սենց, ցավդ տանեմ»:
Վահե - «Ասա,ասա»:
Արմեն - «Վերջնական վճիռը, էդ ժամկետն էլ իմանամ, որ էս տղուն ասեմ, էլի, երբ է փողը պետք, որ ինքը պատրաստ լինի: Ինքն էլ գիտես ինչ ասեց, ասում է` ապեր, որ աբարոտի մեջ չգցեմ գործը, էն, որ ասի կոշիկ է բերում էլի»:
Վահե - «Ըհը»:
Արմեն - «Ասում է` ընենց ասա, որ ես կոնկրետ «хотя бы» իմանամ մոտավոր ոնց էլի»:
Վահե - «Վաղը ես խոսում եմ իրա հետ»:
Արմեն /ընդհ./ - «Որ ինքը պատրաստ է արդեն»:
Վահե /ընդհ./ - «Ու ես քեզ ասում եմ, մի անգամից մենք հանդիպում ենք, դու էլ իրան կէթաս, կասես` էս ինչ ժամկետում, ընկեր, դու իմացի քո ռասչոտը»:
Արմեն - «Հա, ուրեմն /չի ավ./: Հա, վաղը կասես»:
Վահե - «Վաղը ես քեզ կասեմ ինչքան ժամկետ է»:
Արմեն /ընդհ./ - «Հա, ապեր, մոտավոր էլի, ասենք ապրիլ է, մայիս է, երբ է, էդ ձև»:
Վահե - «Պատալոկ մայիսի վերջը, պատալոկ: Պատալոկ մայիսի վերջը»:
Արմեն - «Վահե ջան, մի հատ էլ բան, ցավդ տանեմ»:
Վահե - «Ասա»:
Արմեն - «Կարող է դատավորը ասենք մի երկու ամիս մայիսին ասի` բան է, դրությունը փոխվել է, էն, որ ասում էիր` ընտրություն է էդտեղ, հինգից ավել էլի փող ուզի»:
Վահե - «Չէ, ա, փողի մասի զրո, մոռացար: Ավել փող»:
Արմեն /ընդհ./ - «Չի ավելցնի, էլի, դատավորը»:
Վահե - «Չէ, չէ: Ավել գումար չկա, ընկեր: Եթե ես մի բան ասում եմ` էս է, ուրեմն էս է, վսյո, եղավ, ցավդ տանեմ: Ես իմ ասածի տերն եմ, Արմեն ջան: Ու վերջ: Ես հասկանում եմ քեզ, դու»:
Արմեն /ընդհ./ - «Ապեր, իմ վիճակը դու գիտես, էդ է, ճամփեն անցած է, ցավդ տանեմ»:
Վահե - «Բռատ, ես հասկանում եմ»:
Արմեն - «Ես ոչ մեկին չեմ կարում հավատամ, ապեր»:
Վահե - «Ընկեր, ես քեզ հասկանում եմ»:
Արմեն - «Սաղ էսօր, էգուց»:
Վահե /ընդհ./ - «Դրա համար քեզ նայի ինչ եմ ասում, ուզում ես ռիսկով ասում եմ ես քեզ թուղթ գրեմ, տամ, ապեր»:
Արմեն - «Չէ ցավդ տանեմ: Ես քեզ դավերիա»:
Վահե /ընդհ./ - «Տես քեզ ինչ եմ ասում, որ»:
Արմեն /ընդհ./ - «Որ դավերիա չանեի»:
Վահե /ընդհ./ - «Հասկացի էլի, ես դրա համար եմ ասում, ընկեր: Զուտ պրոստը ասում եմ, չգիտեմ, համ սիմպատիայի /չի ավ./: Մենք հլը շատ ենք իրար հետ շփվելու, կտենաս: Ես խոստանում եմ քեզ, ապեր: Գործի էլ եմ քեզ տեղավորելու, լուրջ եմ ասում: Դու էս վիճակից պիտի հելնես, ապեր, որովհետև դու էդ մարդը չես, որովհետև դու իմ տրեներն ես լինելու»:
Արմեն - «Գիտես էնքան եմ քաշվել: Էսօր մի բան են ասում, երկու ամիս հետո ասում է` չէ արդեն բան, էն դատավորն էլ է իմացել, Մկրտումյանը, էն էլ 2 հազար էլ իրան պիտի տաս»:
Վահե /ընդհ./ - «Ապեր, ավելը չկա»:
Արմեն /ընդհ./ - «Էս հինգը էթում է դատավորին ու վսյո»:
Վահե - «Վսյո»:
Արմեն - «Ուզում եմ ասեմ էս հինգի մեջ դու չկաս, դատավորին է էթում»:
Վահե - «Չէ: Վսյո, սաղ էթում է իրան, ինձ մի հատ, ընկեր, ասում եմ կէթանք, իրար հետ հաց կուտենք, ապեր, ուրիշ բան չեմ ուզում»:
Արմեն - «Վսյո, եղավ, ցավդ տանեմ»:
Վահե - «Դավայ»:
Արմեն - «Կներես, ախպեր, ուշացնելու համար, ցավդ տանեմ»:
Վահե -«Վսյո, ապեր, պրոբլեմ չկա: «Лед тронулся», ընկեր, ուրեմն»:
Արմեն -«Հա»:
Վահե - «Վսյո: Վաղը դու իմացի ժամը 7-ից հետո ոչ մի պլան բան չանես»:
Արմեն - «Քու ցավդ տանեմ, ապեր»:
Վահե - «Մենք իրար»:
Արմեն /ընդհ./ - «Վստահ լինեմ, որ ամեն ինչ նորմալ կանցնի»:
Վահե - «Ապեր, գնա մի բաժակ խմի, այ սենց եմ ասում, եղավ»:
Արմեն - «Եղավ ցավդ տանեմ, եղավ ախպերս»:
Վահե - «Դե, պակա ապեր, գնացի»:
Արմեն - «Հաջողություն, ցավդ տանեմ»:
Վահե - «Դավայ, բռատ: Վաղը մենք պիտի հանդիպենք, Արմ, իրար հետ, անպայման որովհետև»:
Արմեն /ընդհ./ - «Դե կսպասեմ քո զանգին»:
Վահե - «Սաղ թղթերդ նույն ձևի, էլի պատրաստում ես, վաղը մի հատ սաղ վրով անցնում ենք ու գռցնում ենք, վսյո, ապեր»:
Արմեն - «Եղավ, մեռնեմ քեզ»:
Վահե - «Դավայ, ապեր: Պակա»:
Արմեն - «Հաջողություն, ախպերս»:
Լազերային սկավառակները զննելու մասին 2012 թվականի սեպտեմբերի 10-ի արձանագրության համաձայն` զննվել են իրականացված արտաքին և ներքին դիտման, ինչպես նաև կաշառք տալու նմանակման օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում ստացված Արմեն Խալոյանի և Վահե Մանուկյանի հանդիպումների և նրանց միջև կայացած զրույցների ձայնագրություններ և տեսաձայնագրություններ պարունակող ընդհանուր չորս հատ լազերային սկավառակները: Թիվ 1 սկավառակը պարունակում է 7 րոպե 49 վայրկյան տևողությամբ տեսաձայնագրություն: Այդ տեսաձայնագրությունը ամբողջովին վերարտադրվել է և Վահե Մանուկյանի ու Արմեն Խալոյանի միջև այդ հանդիպման ժամանակ կայացած զրույցի ձայնագրությունները համեմատվել են ՀՀ ԱԱԾ ՀՀԳՎ կողմից նյութերի հետ մեկտեղ քննչական վարչություն ուղարկված այդ զրույցի վերծանման տեքստի հետ, բաղկացած 3 թերթից: Կատարված համեմատությամբ պարզվել է, որ ձայնագրություններում առկա խոսակցություններն ամբողջությամբ համապատասխանում են վերծանված տեքստի բովանդակությանը: «23.02.2012» անվամբ նիշքը պարունակում է 7 րոպե 49 վայրկյան տևողությամբ տեսաձայնագրություն, որն ամբողջովին վերարտադրվել է: Տեսաձայնագրությունից երևում է, որ Վահե Մանուկյանը ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների պահանջով ինքնակամ ներկայացրել է Արմեն Խալոյանից ստացած 2.000 ԱՄՆ դոլարը, որը ընթերակաների ներկայությամբ փաթեթավորվել և կնքվել է: Տեսաձայնագրությունից երևում է նաև, որ հատուկ սարքով նայելու արդյունքում Վահե Մանուկյանի հագուստի վրա հայտնաբերվել են թղթադրամների դիպչելու արդյունքում մնացած քիմիական փոշու հետքեր, որտեղից, ինչպես նաև թղթադրամների վրայից մասնագետի կողմից վերցվել են քիմիական փոշու նմուշներ և համապատասխան կարգով փաթեթավորվել: Թիվ 2 սկավառակը պարունակում է 5 րոպե 34 վայրկյան տևողությամբ ձայնագրություն, որի ձայնարկությամբ պարզվել է, որ այն համընկնում է թիվ 1 սկավառակի «23.02.2012» անվամբ նիշքում պարունակվող տեսաձայնագրության ձայնի հետ:
Փորձագետի 2012 թվականի փետրվարի 29-ի թիվ 12-0650 եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը «Օբյեկտ 1, 2, 3» ծրարներում առկա բամբակյա խծուծների, «Օբյեկտ 4» ծրարում առկա 20 հատ 100 դոլար անվանական արժեքով HE0060348513, KB65964413D, KB65964410D, HC9483065913, HC4865689713, KB16546214D, KB16546209D, KC48249879A, HB40004449Q, KB16546207D, KB16546212D, HC4865689813, FF9024387113, HE03623320C, KB65964411D, HB90600988A, HF59924339E, KB65964412D, KB16547107D, KB16546215D սերիա-համարների թղթադրամների դիմերեսներին, դարձերեսներին, «Օբյեկտ 6» ծրարում առկա սպիտակագորշագույն բամբակյա խծուծի և «Օբյեկտ 7» փաթեթում առկա պիջակի աջ կողային և ներսի աջ ծոցագրպանի հատվածներում առկա են բնական լույսի տակ անտեսանելի, ուլտրամանուշակագույն ճառագայթների տակ կարմրագույն լյումինեսցենցիաներ, որոնց նյութերը և փորձաքննությանը, որպես համեմատական նմուշ ներկայացված «Օբյեկտ 6» ծրարում առկա սպիտակագորշագույն բամբակյա խծուծի վրա առկա նյութը իրենցից ներկայացնում են լյումինաֆորային փոշի և միմյանց հետ ունեն ընդհանուր սեռային պատկանելիություն: «Օբյեկտ 4» ծրարում առկա 20 հատ 100 դոլար անվանական արժեքով HE0060348513, KB65964413D, KB65964410D, HC9483065913, HC4865689713, KB16546214D, KB16546209D, KC48249879A, HB40004449Q, KB16546207D, KB16546212D, HC4865689813, FF9024387113, HE03623320C, KB65964411D, HB90600988A, HF59924339E, KB65964412D, KB16547107D, KB16546215D սերիա-համարների թղթադրամների դիմերեսների միջնահատվածներից ձախ առկա են բնական լույսի տակ անտեսանելի, ուլտրամանուշակագույն ճառագայթների տակ դեղնա-կանաչագույն լյումինեսցենտող «ԿԱՇԱՌՔ» գրառումները, որոնք կատարված են հատուկ քիմիական մատիտով, «ԿԱՇԱՌՔ» գրառումների ներկանյութերը և փորձաքննությանը, որպես համեմատական նմուշ ներկայացված «Օբյեկտ 6» ծրարում առկա քիմիական մատիտի ներկանյութը ունեն ընդհանուր սեռային պատկանելիություն:
Փորձագետի 2012 թվականի փետրվարի 29-ի թիվ 12-0650 եզրակացությանը կից հաշիվ-ապրանքագիր հանդիսացող հանձնման-ընդունման արձանագրության համաձայն` փորձաքննության համար վճարման ենթակա գումարը կազմում է 274.800 (երկու հարյուր յոթանասունչորս հազար ութ հարյուր) ՀՀ դրամ:
Ապացույց ճանաչելու մասին 2012 թվականի մարտի 5-ի որոշման համաձայն` 20 հատ 100 ԱՄՆ դոլարանոց HE0060348513, KB65964413D, KB65964410D, HC9483065913, HC4865689713, KB16546214D, KB16546209D, KC48249879A, HB40004449Q, KB16546207D, KB16546212D, HC4865689813, FF9024387113, HE03623320C, KB65964411D, HB90600988A, HF59924339E, KB65964412D, KB16547107D, KB16546215D սերիական համարի թղթադրամները և երկու լազերային սկավառակները ճանաչվել են ապացույց:
ՀՀ կենտրոնական բանկի պաշտոնական կայքի (www.cba.am) համաձայն` 2012 թվականի փետրվարի 23-ին 1 ԱՄՆ դոլարի փոխարժեքը եղել է 389,34 ՀՀ դրամ:
Զննման 2012 թվականի մարտի 5-ի արձանագրության համաձայն` զննության է ենթարկվել SAMSUNG GT-E2152 մոդելի բջջային հեռախոսը, որի արդյունքում հայտնաբերվել է, որ բջջային հեռախոսի հաղորդագրությունների պանակում առկա են եղել 091-08-08-08 և 099-30-87-04 (Vigen Dasaran) հեռախոսահամարներից ստացված մուտքային կարճ հաղորդագրությունները համապատասխանաբար հետևյալ բովանդակությամբ` «Lsi qez inchem asum vonc haskanum em lav ches chanachum indz kes jamic chberecir kgas dzer tun @ndex qez kspasenq exav ara. 23.02.2012 13:50:49» և «Vahe mardik inc endunum en iranc shef u4astki pet 8 tari es vor iranc het ashxatelem xndir 4em unece ete mardik nex nen exel es iranc ognelem u mardik inc havatumen xies im stexcac hargange gcuc voteri tak he? Xi piti masisic ga hasni u nsti hets poxi spasi he? Spasumem. 23.02.2012 00:08:27»:
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` Վահե Կոլյայի Մանուկյանը նախկինում դատապարտված չի եղել:
Դատարանը գտնում է, որ մտացածին են և սույն քրեական գործով ձեռք բերված օբյեկտիվ տվյալներով հերքվում է ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանի ցուցմունքն այն մասին, որ ինքն Արմեն Խալոյանից գումարը վերցրել է որպես իր կողմից կազմակերպվող և իրականացվող ծառայությունների վճար:
Վերոգրյալ ապացույցների հիման վրա Դատարանը հաստատված է համարում գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող հետևյալ փաստերը.
-Արմեն Խալոյանը ցանկացել է վերականգնել Երևան քաղաքի Չեխովի փողոցի 37-րդ շենքի 7-րդ բնակարանի նկատմամբ իր սեփականության իրավունքը,
-Արմեն Խալոյանը նշված իրավունքի վերականգնման համար ցանկացել է դիմել ՀՀ ոստիկանապետին,
-Արմեն Խալոյանին ընդունել է ՀՀ ոստիկանապետի օգնական Մերուժան Հակոբյանը,
-Մերուժան Հակոբյանը լսելով Արմեն Խալոյանին, խորհուդ է տվել նշված խնդրի կապակցությամբ դիմել Վահե Մանուկյանին,
-Մերուժան Հակոբյանի խորհրդով Արմեն Խալոյանը հանդիպել է Վահե Մանուկյանին և ներկայացրել իր խնդիրը,
-Վահե Մանուկյանը համաձայնել է օգնել Արմեն Խալոյանին և Երևան քաղաքի Չեխովի փողոցի 37-րդ շենքի 7-րդ բնակարանի նկատմամբ վերականգնել նրա սեփականության իրավունքը,
-Վահե Մանուկյանը աշխատել է ՀՀ ազգային ժողովի աշխատակազմի իրավաբանական վարչությունում և փաստաբանական գործունեության արտոնագրի չի ունեցել,
-Արմեն Խալոյանի Երևան քաղաքի Չեխովի փողոցի 37-րդ շենքի 7-րդ բնակարանի նկատմամբ սեփականության իրավունքը վերականգնելու համար Վահե Մանուկյանը նրանից պահանջել է 5.000 ԱՄՆ դոլար,
-Վահե Մանուկյանը Արմեն Խալոյանին խաբել է ասելով, որ 5.000 ԱՄՆ դոլարը պետք է տա դատավորին (դատավորներին),
-2012 թվականի փետրվարի 23-ին մետրոպոլիտենի «Երիտասարդական» կայարանի մոտքի մոտ Արմեն Խալոյանը Վահե Մանուկյանին տվել է 2.000 ԱՄՆ դոլար,
-2012 թվականի փետրվարի 23-ին 2.000 ԱՄՆ դոլարը համարժեք է եղել 778.680 ՀՀ դրամին,
-Վահե Մանուկյանը ի սկզբանե մտադիր չի եղել կատարել Արմեն Խալոյանին խոստացած գործողությունները և նպատակ է ունեցել տիրանալ գումարին:
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերը նշված փաստերի հիման վրա Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, Վահե Կոլյայի Մանուկյանը, ի սկզբանե նպատակ ունենալով տիրանալ ուրիշի գույքին, խաբեությամբ, 2012 թվականի փետրվարի 23-ին մետրոպոլիտենի «Երիտասարդական» կայարանի մոտքի մոտ, Արմեն Խալոյանից վերցրել է խոշոր չափ հանդիսացող` 778.680 ՀՀ դրամին համարժեք 2.000 ԱՄՆ դոլար, ինչը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին:
Ապացուցված է Վահե Կոլյայի Մանուկյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:
Վահե Մանուկյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ են ամուսնացած լինելը և բարձրագույն կրթություն ունենալը:
Վահե Մանուկյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է խնամքին 14 տարին չլրացած երկու երեխաների առկայությունը:
Դատարանը գտնում է, որ Վահե Մանուկյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ պետք է դիտել նաև նախկինում արատավորված` դատապարտված չլինելը և դրականորեն բնութագրվելը:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Վահե Մանուկյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Վահե Մանուկյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքի բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին հասնելու համար նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով կատարած արարքի համար պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի:
Դատարանը, քննարկելով ընտրված խափանման միջոցը վերացնելու և փոփոխելու հարցը, գտնում է, որ Վահե Մանուկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը վերացնելու կամ փոփոխելու հիմքերը բացակայում են, քանի որ գտնվելով ազատության մեջ` նա չի խոչընդոտել վարույթն իրականացնող մարմինների աշխատանքին, ինչպես նաև չի խուսափել քննությունից և դատից, ուստի վերոգրյալ հիմնավորմամբ նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատարանը, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո 2012 թվականի մարտի 5-ի որոշմամբ ապացույց ճանաչված 20 հատ 100 ԱՄՆ դոլարանոց թղթադրամները պետք է թողնել ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության տնօրինմանը:
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մաuի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախսերը ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ վերոգրյալ հիմնավորմամբ 2.000 ԱՄՆ դոլարը պետք է թողնվի ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության տնօրինմանը: Բռնագանձման ենթակա չեն նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ և 4-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերը, քանի որ նշված կետերով նախատեսված դատական ծախսեր ընդհանրապես չկան: Ավելին` նման պահանջ դատարանին չի ներկայացվել: Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետով նախատեսված դատական ծախսին, ապա Դատարանը գտնում է, որ Վահե Մանուկյանից պետք է բռնագանձել թիվ 12-0650 փորձաքննության համար վճարվելիք գումարը` 274.800 (երկու հարյուր յոթանասունչորս հազար ութ հարյուր) ՀՀ դրամը (հիմք` փորձագետի 2012 թվականի փետրվարի 29-ի թիվ 12-0650 եզրակացությանը կից հաշիվ-ապրանքագիր հանդիսացող հանձնման-ընդունման արձանագրություն):
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ, 169-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` Դատարանը
ՎՃՌԵՑ
Վահե Կոլյայի Մանուկյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվել փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից:
Վահե Կոլյայի Մանուկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2012 թվականի մարտի 5-ի որոշմամբ ապացույց ճանաչված 20 հատ 100 ԱՄՆ դոլարանոց թղթադրամները թողնել ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության տնօրինմանը:
Վահե Կոլյայի Մանուկյանից, հօգուտ Հայաստանի Հանրապետության, որպես դատական ծախս, բռնագանձել 274.800 (երկու հարյուր յոթանասունչորս հազար ութ հարյուր) ՀՀ դրամ:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0187/01/12
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 24-10-2012 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0187/01/12 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | ՀՀ Գլխավոր դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 58200912 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Վահե Մանուկյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, հանդիսանալով ՀՀ ազգային ժողովի իրավաբանական վարչության գլխավոր մասնագետ, կրթությամբ իրավաբան, 2011թ. դեկտեմբեր ամսին Արմեն Խալոյանից տեղեկանալով, որ վերջինս խնդիրներ ունի պետական և դատական մարմիններում շահերր պաշտպանել՝ նախկինում նրան պատկանող Երևան քաղաքի Չեխովի 33 շենքի 7 բնակարանի սեփականության իրավունքր վերականգնելու համար, ներկայացրել է, թե իբր կարող է դատավորին շուրջ 5000 ԱՄՆ դոլար կաշառք տալով կարգավորել հարցր և ստանալ Արմեն Խալոյանի օգտին վճիռ, որից հետո սույն թվականի փետրվարի 23-ին վերջինիցս այդ պատրվակով խարդախությամբ՝ խաբեության եղանակով, Երևան քաղաքի «Երիտասարդական» մետրոպոփտենի մուտքի դիմացի հատվածում պահանջել և անձամբ ստացել է խոշոր չափերով՝ 778,680 դրամին համարժեք 2000 ԱՄՆ դոլար գումար՝ դատական ատյաններում նրա օգտին գործողություններ կատարելու համար, ինչն անմիջապես բացահայտվել է ազգային անվտանգության ծառայության աշխատակիցների կողմից իրականացրած օպերատիվ հետախուզական միջոցառումների արդյունքում։ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Վահե |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
| Հայրանուն | Կոլյայի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 178 Մաս 2 Կետ 2 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.4 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 25-10-2012 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մխիթար |
| Ազգանուն | Պապոյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 25-10-2012 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 25-10-2012 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 25-10-2012 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 16-11-2012 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հ |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վահե |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 09:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 04-12-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 09:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 14-12-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 09:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 25-01-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 08-02-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 09:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 26-02-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 09:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 06-03-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 09:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 14-03-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 09:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 14-03-2013 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Վահե |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 14-03-2013 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԿԴ/0187/01/12 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆ ԴԱՏԱՎՃԻՌ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ «14» մարտի 2013թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան) Նախագահող դատավոր դատական նիստերի քարտուղար մեղադրող Մ.Պապոյան Կ.Կարապետյան Հ.Սարգսյան դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Վահե Կոլյայի Մանուկյանի` ծնված 1979 թվականի հունիսի 15-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, աշխատել է ՀՀ ազգային ժողովի աշխատակազմի իրավաբանական վարչությունում` որպես գլխավոր մասնագետ, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված է Երևան քաղաքի Մյասնիկյան պողոտայի 45-րդ շենքի 7-րդ բնակարանում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը: 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2012 թվականի փետրվարի 24-ին ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչության քննիչ Գ.Միրզոյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 58200912 քրեական գործը: 2012 թվականի մարտի 5-ին ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչության քննիչ Գ.Միրզոյանի որոշմամբ թիվ 58200912 քրեական գործով Վահե Կոլյայի Մանուկյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: 2012 թվականի հոկտեմբերի 22-ին Վահե Կոլյայի Մանուկյանի վերաբերյալ թիվ 58200912 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԿԴ/0187/01/12 համարը: Վահե Կոլյայի Մանուկյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` այն արարքի համար, որ նա, հանդիսանալով ՀՀ ազգային ժողովի իրավաբանական վարչության գլխավոր մասնագետ, կրթությամբ իրավաբան, 2011 թվականի դեկտեմբերին Արմեն Խալոյանից տեղեկանալով, որ վերջինը խնդիրներ ունի պետական և դատական մարմիններում շահերը պաշտպանել` նախկինում նրան պատկանող Երևան քաղաքի Չեխովի 33-րդ շենքի 7-րդ բնակարանի սեփականության իրավունքը վերականգնելու համար, ներկայացրել է, թե իբր կարող է դատավորին շուրջ 5.000 ԱՄՆ դոլար կաշառք տալով կարգավորել հարցը և ստանալ Արմեն Խալոյանի օգտին վճիռ, որից հետո 2012 թվականի փետրվարի 23-ին վերջինից այդ պատրվակով խարդախությամբ` խաբեության եղանակով, Երևան քաղաքի «Երիտասարդական» մետրոպոլիտենի մուտքի դիմացի հատվածում պահանջել և անձամբ ստացել է խոշոր չափերով` 778.680 ՀՀ դրամին համարժեք 2.000 ԱՄՆ դոլար` դատական ատյաններում նրա օգտին գործողություններ կատարելու համար, ինչն անմիջապես բացահայտվել է ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության աշխատակիցների կողմից իրականացրած օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում: 2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում. Ամբաստանյալ Վահե Կոլյայի Մանուկյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքը մասնագիտությամբ իրավաբան է և իր բարեկամներն ու ընկերները հաճախ են դիմել իրեն տարբեր իրավաբանական հարցերով և ինքը փորձել է նրանց ճիշտ խորհուրդներ տալ: Նման իրավիճակ է եղել, երբ իր ընկեր Մերուժան Հակոբյանը զանգահարել է իրեն, և որպես ընկերոջ ու մասնագետի խնդրել է օգնություն ցույց տալ նրա մոտ ընդունելության գնացած Արմեն Խալոյանին: Ինքը չի մերժել ընկերոջը, քանի որ Մերուժանն Արմենին ներկայացրել է որպես տուժած քաղաքացու: Ինքը Մերուժանին ասել է, որ կփորձի օգնել նրան: Արմենը զանգահարել է իրեն և խնդրել հանդիպել: Նույն օրն մետրոպոլիտենի «Երիտասարդական» կայարանի մոտ ինքն ու Արմենը հանդիպել են և գնացել իրենց տուն: Իրենց տանն Արմենը ներկայացրել է խնդիրն ու ցույց տվել որոշ փաստաթղթեր, այդ թվում` 2004 թվականին կայացված դատական ակտեր, որոնցով մերժվել է նրա պահանջը: Ինքը, ծանոթանալով ներկայացված փաստաթղթերին պարզել է, որ Արմենը 1994 թվականի նոյեմբերի 10-ին մոր` Լիզա Սարգսյանի հետ, Շենգավիթի շրջխորհրդի գործկոմի թիվ 24/1 որոշմամբ ճանաչվել է Երևան քաղաքի Չեխովի փողոցի 37-րդ շենքի 7-րդ բնակարանի նկատմամբ համատեղ ընդհանուր համասեփականատեր: Ինքն Արմենին առաջարկել է պատճենահանել գործի համար էական նշանակություն ունեցող փաստաթղթերը և տալ իրեն: Արմենն իրեն ասել է, որ նրա մոտ կան այլ կարևոր փաստաթղթեր ևս, որը նա իրեն կտրամադրի իրենց հաջորդ հանդիպման ժամանակ: Եթե ինքը մտադիր լիներ Արմենին ստել, ապա նրան տուն չէր տանի: Լսելով Արմենին և նրա խնդիրները, որ նա անտուն է, ինքը նրան ասել է, որ նրա համար աշխատանք կգտնի, կօգնի նրան, որպեսզի նա կարողանա գոյատևել: Այդ ժամանակ Արմենն իրեն ասել է, որ եթե նրա` Երևան քաղաքի Չեխովի փողոցի 37-րդ շենքի 7-րդ բնակարանը ճանաչվի նրա սեփականությունը, ապա նա կվաճառի այդ բնակարանը, կգնի մեկ սենյականոց բնակարան` թեկուզ ծայրամասում և մնացած գումարը կտա իրեն: Իրենց հաջորդ հանդիպման ժամանակ Արմենն իրեն ներկայացրել է մյուս փաստաթղթերը և ասել, որ կբերի նաև այլ փաստաթղթեր` նրա մոր և եղբոր կողմից կեղծիքներ կատարելու և բացահայտ օրենքի խախտմամբ կազմված նոտարական փաստաթղթեր: Եթե Արմենը չխոստանար իրեն ներկայացնել նոր ի հայտ եկած հանգամանքների վերաբերյալ լրացուցիչ ապացույցներ, ապա ինքը կհրաժարվեր նրան օգնել: Իրեն ներկայացված գրավոր փաստաթղթերով պարզվել է, որ առկա է օրինական ուժի մեջ մտած վճիռ, ինչպես նաև ՀՀ վերաքննիչ և ՀՀ վճռաբեկ դատարանների կողմից կայացված որոշումներ: 1998 թվականի հոկտեմբերի 21-ին նոտարական կարգով վավերացված առուվաճառքի պայմանագրով` Արմենի կամքից անկախ, բնակարանը, որի համասեփականատերն է հանդիսացել Արմենը, նրա մոր` Լիզա Սարգսյանի կողմից օտարվել է: Արմենը պնդել է, որ 1998 թվականին կատարված առուվաճառքի պայմանագիրը կատարվել է կեղծիքներով, նրա մայրը չի ստորագրել առուվաճառքի պայմանագիրը: Արմենի փոխարեն ստորագրել է նրա եղբայրը, նոտարի կողմից թույլ են տրվել ակնհայտ կեղծիքներ, որի կապակցությամբ հարուցվել է քրեական գործ: Լսելով Արմենին և ուսումնասիրելով քաղաքացիական գործի նյութերն` ինքը համոզվել է, որ 1998 թվականի հոկտեմբերի 21-ի բնակարանի առուվաճառքի պայմանագրով թույլ է տրվել իրավունքի ուղղակի խախտումներ, որոնց արդարացի, օբյեկտիվ և անկողմնակալ քննությամբ ինքը համոզված է եղել, որ բնակարանի սեփականատիրոջ իրավունքը պետք է վերականգնվի և նա ետ կստանա այդ բնակարանը: Ինքը համոզված է եղել, որ Արմենի օգտին վճիռ կկայացվի և այդ պատճառով նրա հետ պայմանավորվել է վճարների մասին, որպեսզի ինքը սկզբնական աշխատանքները կազմակերպի: Սկզբնական շրջանում իր և Արմենի միջև պայմանավորվածություն է եղել 5.000 ԱՄՆ դոլարի սահմաններում` որպես իր կողմից կազմակերպվող և իրականացվող ծառայությունների վճար: Իր կողմից Արմենի քաղաքացիական գործի դրական լուծման համար պետք է իրականացվեր հետևյալ պարտադիր վճարովի գործողությունները` քաղաքացիական գործերով բարձր վարկանիշ ունեցող փաստաբանների հետ խորհրդատվություն, այնուհետև նրանց ներկայությունը դատական ատյաններում, փաստաթղթերի, ապացույցների ձեռքբերում տարբեր մարմիններից: Բացի նյութերը կարդալուց, ինքը որևէ այլ գործողություն չի կատարել: Ինքն Արմենին ասել է, որ եթե նրա օգտին վճիռ չկայացվի, ապա անկախ իր կատարած աշխատանքներից և մատուցած ծառայություններից, նրան կվերադարձնի ամբողջ գումարը: Արմենն իրեն ճանաչել և ընդունել է որպես Մերուժանի մտերիմ և հենց այդ վստահությամբ էլ համաձայնել է իրեն նախնական վճարել 2.000 ԱՄՆ դոլար: Գումարն իրեն տալու ժամանակ ինքը Արմենին ասել է, որ կարող է պարտավորագիր գրել, սակայն նա չի համաձայնել և ասել է, որ իրենք այդպիսի մարդիկ չեն: Ինքը Արմենին բազմիցս ասել է, որ ցանկացած պահի կարող է հրաժարվել հետագա իր օգնությունից, իսկ ինչ վերաբերում է Արմենի կողմից արված այն հայտարարությանը, թե իբր ինքը ինչ-որ մեկին կաշառք է տալու, ապա դա ընդամենը երևակայություն է և հերյուրանք: Մինչև օրս ինքը զարմանում է, թե որն է եղել Արմենի նպատակը` բնակարանի հարցը լուծելը, թե այդ պատրվակով իրեն վատություն անելը: Ինքը փաստաբանական գործունեության արտոնագիր չունի, իսկ Արմենին օգնելու համար պետք է դիմեր փաստաբաններին, սակայն 2011 թվականի նոյեմբերից մինչև 2012 թվականի փետրվարն այդ հարցով ինքը որևէ փաստաբանի չի դիմել: Այդ ամիսների ընթացքում, բացի նյութերը կարդալուց որևէ այլ գործողություն ինքը չի կատարել: Գործը սկսելու համար իրեն անհրաժեշտ է եղել 2.000 ԱՄՆ դոլար: Այդ ժամանակահատվածում ինքն ունեցել է պարտքեր: Ինքը հաստատում է, որ գաղտնալսման մեջ զրուցակիցներից մեկն ինքն է, իսկ մյուսը` Արմենը: Վկա Արմեն Խալոյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ իր բնակարանը անօրինական ճանապարհով 1998 թվականին օտարվել է: Ինքն այդ հարցի կապակցությամբ դիմել է դատախազություն և ոստիկանություն: Հերթական անգամ, երբ ինքը գնացել է ոստիկանության, ոստիկանապետի խորհրդական Մերուժան Հակոբյանն իրեն առաջարկել է նրա ընկերոջ` Վահե Մանուկյանի միջոցով իր հարցը լուծել: Այդ ժամանակ Մերուժանը զանգահարել է Վահեին և պայմանավորվել է նրա հետ, որպեսզի ինքը գնա նրա մոտ: Ինքը հանդիպել է Վահեի հետ և նրան ասել է, որ տարիներ շարունակ անօթևան է և գումար չունի: Վահեն իրեն ասել է, որ սկզբում գումար պետք չէ, երբ գործը կավարտվի և տունը կվերադարձվի իրեն, այդ ժամանակ ինքը կվաճառի տունը և այդ գումարից «մաղարիչ» կանի, որին ինքն համաձայնել է, քանի որ այլընտրանք չի ունեցել: Վահեն իրեն ասել է, որ այդ գործի համար կպահանջվի 5.000 ԱՄՆ դոլար: Ինքը նրան հարցրել է, թե բացի դրանից ինքը նրան, որքան գումար պետք է տա, իսկ նա պատասխանել է, որ դա թողնում է իր խղճին և ավելացրել, որ այդ 5.000 ԱՄՆ դոլարը գնալու է դատարան: Ինքն ընդհանուր առմամբ Վահեի հետ հանդիպել է չորսից հինգ անգամ: Առաջին հանդիպման ժամանակ ինքը գնացել է Վահեի տուն, սակայն այդ օրը Վահեն իրեն գումարի մասին որևէ բան չի ասել, իսկ երկրորդ հանդիպման ժամանակ իրենք խոսել են գումարի մասին: Դրանից հետո Վահեն իրեն, ասել է, որ դատավորին «գլխից» պետք է գոնե գումարի մի մասը վճարեն, իսկ ինքը նրան ասել է, որ գումար չունի: Վահեն իրեն առաջարկել է ընկերներից գումար վերցնել, իսկ ինքն ասել է, որ մի բան կանի: Այնուհետև ինքը գնացել է Երևան քաղաքի Դեմիրճյան փողոց, որպեսզի իր բողոքը ներկայացնի ՀՀ նախագահին: Այդտեղ իրեն մոտեցած անձանց ինքը պատմել է վերոգրյալի մասին, ովքեր ասել են, որ իրեն խաբում են և առաջարկել գնալ ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության: Ինքը գնացել է ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության և պատմել է ողջ եղելությունը: Այնուհետև ԱԱԾ աշխատակիցներն իր վրա փակցրել են տեսախցիկ, տվել 2.000 ԱՄՆ դոլար: Նշված գումարն ինքը 2012 թվականի փետրվարին (կոնկրետ օրը չի հիշում) մետրոպոլիտենի «Երիտասարդական» կայարանի մոտ տվել է Վահեին: Վահեն իրեն ասել է, որ ցանկանում է ծանոթանալ այն մարդու հետ, ով իրեն գումար է տվել, որպեսզի այդ մարդն էլ վստահի նրա, սակայն ինքն ասել է, որ չիր կարող նրանց ծանոթացնել, քանի որ իրականում այդպիսի մարդը գոյություն չի ունեցել: Վկա Մերուժան Հակոբյանը նախնական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2011 թվականի նոյեմբերից աշխատում է ՀՀ ոստիկանապետի օգնական: 2001-2011 թվականներն աշխատել է ՀՀ ազգային ժողովի իրավաբանական վարչությունում` որպես գլխավոր մասնագետ: 2011 թվականի նոյեմբերին կամ դեկտեմբերին (հստակ չի հիշում) Արմեն Խալոյանը գնացել է ոստիկանություն և ընդունելություն խնդրել ՀՀ ոստիկանապետի մոտ: Ինքը որպես օգնական ուսումնասիրել է նյութը և պարզել, որ նրա կողմից մատնանշված հանգամանքները դուրս են ոստիկանության իրավասություններից և կրում են քաղաքացիաիրավական բնույթ, իսկ նոտարի նկատմամբ հարուցված քրեական գործը կարճվել է վաղեմության հիմքով, ուստի ոստիկանությունը որևէ կերպ չէր կարող օգնել նրան: Քանի որ ՀՀ ոստիկանության ղեկավարության կողմից իրենց ցուցում է տրված քաղաքացիներին ցուցաբերել մաքսիմալ օգնություն, մանրամասն ուսումնասիրել յուրաքանչյուր դիմում և հնարավորին տալ իրավական օգնություն անկախ իրավունքի ոլորտից, այդ իսկ պատճառով ինքը կրկին ընդունել է Արմենին և ցանկանալով օգնել: Ինքը Արմենի ներկայությամբ զանգահարել է Վահե Մանուկյանին և խնդրել, որպեսզի նա ուսումնասիրի նրա փաստաթղթերը և փորձի խորհուրդ տալ, քանի որ այն կրել է քաղաքացիաիրավական բնույթ: Ինքը Վահեի բջջային հեռախոսահամարը տվել է Արմենին և առաջարկել է, որ հանդիպի նրան: Երբ խոսակցությունն ավարտել է Վահեի հետ, Արմենին հարցրել է, որ հարկ եղած դեպքում պատրաստ է արդյոք նա մատուցած ծառայությունների համար վճարումներ կատարել (պետտուրքեր, փաստաբանական ծառայություն, տեղեկանքներ): Արմենն այդ պահին գումար չի ունեցել, ինքն էլ պատասխանել է, որ նման հարցերի հետ ինքը որևէ կապ չունի և մնացած հարցերը քննարկի Վահեի հետ: Միայն կարող է օգնել, խնդրել Վահեին, որ համապատասխան պայմանագիր կնքի նրա հետ` վճարները հետագայում կատարելու պայմանով: Մի քանի օր հետո Վահեն իրեն զանգահարել է և ասել, որ Արմենի մոտ եղած փաստաթղթերը բավարար չեն դատարան դիմելու համար, իսկ ինքը պատասխանել է, որ այդ մասին խոսի Արմենի հետ, քանի որ ինքն այլևս կապ չունի: Որոշ ժամանակ անց Արմենը նորից է գնացել ընդունելության ՀՀ ոստիկանության պետի մոտ: Գործող կարգի համաձայն վերջինին նորից ինքն է ընդունել: Ընդունելության ժամանակ Արմենը շատ վատ վարքագիծ է դրսևորել, ինչի պատճառով ինքը նրան դուրս է հրավիրել ՀՀ ոստիկանության ընդունարանից: Այդ դեպքից հետո ինքն այլևս Արմենին չի հանդիպել, և տեղյակ չէ Վահեի հետ կատարած որևէ գործարքից: Արմենը Վահեին հանդիպելուց որոշ ժամանակ հետո զանգահարել է իրեն և ասել, որ Վահեն նրանից ինչ-որ գումար է պահանջել հարցի կարգավորման համար, իսկ ինքն էլ պատասխանել է, որ ուրախ է, որ նրա հարցը կարգավորվում է: Ինքը նշված գումարի հետ կապված ենթադրել և համոզված է եղել, որ խոսքը գնում է ծառայությունների մատուցման դիմաց վճարվելիք գումարի մասին: Վկա Վիգեն Ավագյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Վահե Մանուկյանն իր ընկերն է: Ինքը մի քանի օրով Վահեին պարտքով 400.000 ՀՀ դրամ է տվել, սակայն մոտ մեկուկեսից երկու ամիս հետո է Վահեն այդ գումարը վերադարձրել: Այդ ժամանակահատվածում ինքը հաղորդագրություններ է ուղարկել Վահեին: Վկա Հակոբ Էքիզլարյանը դատական քննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2007 թվականից ճանաչում է Վահե Մանուկյանին: Ինքը Վահեին պարտքով գումար է տվել, որը նա վերադարձրել է: Մինչ գումարը վերադարձնելն ինքը նրան հաղորդագրություն է ուղարկել: Թղթադրամները քիմիական մշակման ենթարկելու մասին 2012 թվականի փետրվարի 22-ի արձանագրության համաձայն` 20 հատ 100 ԱՄՆ դոլարանոց թղթադրամների դիմային երեսին, դիմանկարի աջ կողմում, սպիտակ դաշտի վրա, հատուկ քիմիական մատիտով գրվել է «կաշառք» բառը, որը երևում է միայն ուլտրամանուշակագույն լույսի ճառագայթների տակ և որի ժամանակ «կաշառք» բառը լուսարձակվում է կանաչ գույնով: Վերը նշված թղթադրամները երկու կողմից մշակվել են հատուկ քիմիական նյութով, որն ուլտրամանուշակագույն ճառագայթների տակ լուսարձակվում է կարմիր գույնով: Քիմիական փոշուց և քիմիական մատիտից վերցվել են նմուշներ ու փաթեթավորվել են ծրարի մեջ: 2.000 ԱՄՆ դոլարը Արմեն Խալոյանին հանձնելու մասին 2012 թվականի փետրվարի 23-ի արձանագրության համաձայն` քիմիական մշակման ենթարկված 20 հատ 100 ԱՄՆ դոլարանոց թղթադրամները հանձնվել են Արմեն Խալոյանին` հետագայում որպես կաշառք տալու համար: Կաշառք տալու նմանակման օպերատիվ-հետախուզական միջոցառում իրականացնելու մասին 2012 թվականի փետրվարի 23-ի արձանագրության համաձայն` ՀՀ ԱԱԾ ՀՀԳՎ բաժնի աշխատակիցները 2012 թվականի փետրվարի 23-ին` ժամը 13:20-ին, Երևան քաղաքի Իսահակյան փողոցի մետրոպոլիտենի «Երիտասարդական» կայարանի մուտքի դիմացի հատվածում մոտեցել են ՀՀ ազգային ժողովի իրավաբանական վարչության գլխավոր մասնագետ Վահե Կոլյայի Մանուկյանին և ընթերակաների ներկայությամբ առաջարկել են ներկայացնել կաշառք տալու համար քաղաքացի Արմեն Խալոյանից վերցված գումարը: Վահե Մանուկյանն իր հագին եղած պիջակ աջ ծոցագրպանից ինքնակամ հանել և ներկայացրել է 2.000 (երկու հազար) ԱՄՆ դոլարը` բաղկացած 20 հատ 100 ԱՄՆ դոլարանոց թղթադրամներից: Վահե Մանուկյանը հայտարարել է, որ այդ գումարը ստացել է Արմեն Խալոյանից: Վահե Մանուկյանի կողմից ներկայացված թղթադրամները ուսումնասիրվել են հատուկ սարքով, որոնք լուսարձակվել են կարմիր գույնով, իսկ թղթադրամների դիմային մասում կարդացվել է կանաչ տառերով գրված «կաշառք» բառը: Հատուկ սարքով ուսումնասիրվել է նաև Վահե Մանուկյանի պիջակը, որի արդյունքում դրա աջ ծոցագրպանի աստառը, ինչպես նաև ծոցագրպանում եղած Վահե Մանուկյանի թիվ 509 համարի վկայականի կազմը լուսարձակվել են կարմիր գույնով: Վահե Կոլյայի Մանուկյանի նկատմամբ իրականացված գաղտնալսման վերծանված տեքստի համաձայն` 2012 թվականի փետրվարի 24-ին Վահեն և Արմենը խոսել են միմյանց հետ: Վահե - «Արմ, պրիվետ, ապեր, ոնց ես»: Արմեն - «Ապեր, արա /հայհոյանք/, էսօր էգուց, էսօր էգուց, այ ցավդ տանեմ: Ինչ անեմ: Ինչ ենք անում, ասա»: Վահե - «Դավայ անենք»: Արմեն - «Հենց ստեղ»: Վահե - «Հա, արի, հեսա քայլենք: Վոբշեմ սկսեցինք, վսյո»: Արմեն - «Ապեր, մի հատ բան ասեմ, ցավդ տանեմ»: Վահե - «Ասա»: Արմեն - «Էն տուն առնողը, էնի, դրան եմ ճարել, ապեր»: Վահե - «Ասեցիր»: Արմեն - «Ինքն ասում է` ես, որ հաստատ իմանամ դու քու տունն արդեն բան ես անելու, ապեր, էն երեքի պրոբլեմ չկա: Նրանից բացի»: Վահե /ընդհ./ - «Բռատ, սենց ասեմ, ինձ չի հետաքրքրում: Ես քո վճիռդ տալ /չի ավ./, կարդում ենք»: Արմեն - «Հա»: Վահե - «Ինձ էդ մնացածը տալիս ես, ապեր: Ուրիշ ոնց է, ինչի է, համարի»: Արմեն /ընդհ./- «Եղավ, ցավդ տանեմ: Դե, բան է, Մերուժն ասեց: Ասում է` մեր ախպերն է, ապեր, ես Մերուժը, որ ասեց, ես քեզ»: Վահե /ընդհ./ - «Ընկեր, ուզում ես գրություն բերեմ, տամ»: Արմեն - «Չէ, այ ցավդ տանեմ»: Վահե - «Տղավարի, հարց չկա, մի անհանգստացի»: Արմեն /ընդհ./ - «Չէ, պրոստը մի հատ հարց տամ էլի, կներես»: Վահե - «Ասա»: Արմեն - «Բանը, էդ ոնց ասեմ Մկրտումյանի պես Աբելյան Վարուժը, որ բան արեց: Ադվակատը, հիշում ես, ասի` գցեց»: Վահե - «Ըհը: Ապեր»: Արմեն /ընդհ./ - «Ապեր, դատավորը սրանով բավարարվում է»: Վահե - «Ընկեր, սկիզբը մենք սկսում ենք, վսյո: Ես պայմանավորվածություն ունեմ, որ ախպեր ջան էս գործը տալիս եմ: Ես քեզ էն անգամ էլ ասի չէ, որ մարդիկ ինձ դավերիա են անում, վստահում են Արմ ջան: Որ տենան ես մի բան շարժ եմ տալիս»: Արմեն /ընդհ./ - «Ապեր, ես էլ էլի: Դե, ինձի հասկանում ես, ցավդ տանեմ: Ես էլ եմ մարդ»: Վահե - «Հա, ընկեր, ես քո դրության մեջ ամենալավն եմ» /չի ավ./: Արմեն - «Հա, էդքան քաշվելուց հետո, ցավդ տանեմ: Հիմա բան է, էդ հինգ տվիր դատավորին»: Վահե - «Ըհը»: Արմեն - «Քու /չի ավ./, քեզ ինչքան, որ ես իմ ռասչոտն իմանամ, քեզ ինչքան պիտի տամ»: Վահե - «Ապեր, ոչ մի բան: Մտքովդ ինչ կանցնի, էն էլ կտաս: Կտաս, կտաս, չես տա, ջանդ սաղ լինի»: Արմեն - «Հա, էլի, իմ ռասչոտն ինչքան պարտք անեմ, ոնց անեմ»: Վահե - «500 կլինի, կլինի, չի լինի, չի լինի»: Արմեն - «Հա, ցավդ տանեմ: Էդ հինգը»: Վահե /ընդհ./ - «Վսյո, կէթանք իրար հետ մի կտոր հաց կուտենք, սենց ասեմ, ինչ ուզում է թող լինի»: Արմեն - «Հեսա, ցավդ տանեմ»: Վահե /ընդհ./ - «Էս ինչքան է»: Արմեն - «Երկուս, մի հատ բան արա, հաշվի ուզում ես»: /Վահեն հաշվում է մինչև 20/ Վահե - «Վսյո, մենք վաղը»: Արմեն /ընդհ./ - «Դե, կներես, ցավդ տանեմ: Ես բան է, էլի /չի ավ./: Իմ մեղքով չուշացվավ, ապեր: Ես շահագրգռված եմ»: Վահե - «Ապեր, վաղը իրիկունն ես ու դու պիտի հանդիպենք: Իրիկունը»: Արմեն - «Հանդիպենք, ապեր»: Վահե - «Դու պլաններ բան չանես, վաղը մեր մոտ ինչ է, ուրբաթ է, չէ: Վաղը ժամը 7-ից մինչև 10-ը, 11-ը ես ու դու պիտի աշխատենք»: Արմեն - «Սպասեմ քո զանգին»: Վահե - «Անպայման: Ժամը 7-ից 10-ը, 11-ը ու պրծնենք»: Արմեն - «Ապեր, սենց, ցավդ տանեմ»: Վահե - «Ասա,ասա»: Արմեն - «Վերջնական վճիռը, էդ ժամկետն էլ իմանամ, որ էս տղուն ասեմ, էլի, երբ է փողը պետք, որ ինքը պատրաստ լինի: Ինքն էլ գիտես ինչ ասեց, ասում է` ապեր, որ աբարոտի մեջ չգցեմ գործը, էն, որ ասի կոշիկ է բերում էլի»: Վահե - «Ըհը»: Արմեն - «Ասում է` ընենց ասա, որ ես կոնկրետ «хотя бы» իմանամ մոտավոր ոնց էլի»: Վահե - «Վաղը ես խոսում եմ իրա հետ»: Արմեն /ընդհ./ - «Որ ինքը պատրաստ է արդեն»: Վահե /ընդհ./ - «Ու ես քեզ ասում եմ, մի անգամից մենք հանդիպում ենք, դու էլ իրան կէթաս, կասես` էս ինչ ժամկետում, ընկեր, դու իմացի քո ռասչոտը»: Արմեն - «Հա, ուրեմն /չի ավ./: Հա, վաղը կասես»: Վահե - «Վաղը ես քեզ կասեմ ինչքան ժամկետ է»: Արմեն /ընդհ./ - «Հա, ապեր, մոտավոր էլի, ասենք ապրիլ է, մայիս է, երբ է, էդ ձև»: Վահե - «Պատալոկ մայիսի վերջը, պատալոկ: Պատալոկ մայիսի վերջը»: Արմեն - «Վահե ջան, մի հատ էլ բան, ցավդ տանեմ»: Վահե - «Ասա»: Արմեն - «Կարող է դատավորը ասենք մի երկու ամիս մայիսին ասի` բան է, դրությունը փոխվել է, էն, որ ասում էիր` ընտրություն է էդտեղ, հինգից ավել էլի փող ուզի»: Վահե - «Չէ, ա, փողի մասի զրո, մոռացար: Ավել փող»: Արմեն /ընդհ./ - «Չի ավելցնի, էլի, դատավորը»: Վահե - «Չէ, չէ: Ավել գումար չկա, ընկեր: Եթե ես մի բան ասում եմ` էս է, ուրեմն էս է, վսյո, եղավ, ցավդ տանեմ: Ես իմ ասածի տերն եմ, Արմեն ջան: Ու վերջ: Ես հասկանում եմ քեզ, դու»: Արմեն /ընդհ./ - «Ապեր, իմ վիճակը դու գիտես, էդ է, ճամփեն անցած է, ցավդ տանեմ»: Վահե - «Բռատ, ես հասկանում եմ»: Արմեն - «Ես ոչ մեկին չեմ կարում հավատամ, ապեր»: Վահե - «Ընկեր, ես քեզ հասկանում եմ»: Արմեն - «Սաղ էսօր, էգուց»: Վահե /ընդհ./ - «Դրա համար քեզ նայի ինչ եմ ասում, ուզում ես ռիսկով ասում եմ ես քեզ թուղթ գրեմ, տամ, ապեր»: Արմեն - «Չէ ցավդ տանեմ: Ես քեզ դավերիա»: Վահե /ընդհ./ - «Տես քեզ ինչ եմ ասում, որ»: Արմեն /ընդհ./ - «Որ դավերիա չանեի»: Վահե /ընդհ./ - «Հասկացի էլի, ես դրա համար եմ ասում, ընկեր: Զուտ պրոստը ասում եմ, չգիտեմ, համ սիմպատիայի /չի ավ./: Մենք հլը շատ ենք իրար հետ շփվելու, կտենաս: Ես խոստանում եմ քեզ, ապեր: Գործի էլ եմ քեզ տեղավորելու, լուրջ եմ ասում: Դու էս վիճակից պիտի հելնես, ապեր, որովհետև դու էդ մարդը չես, որովհետև դու իմ տրեներն ես լինելու»: Արմեն - «Գիտես էնքան եմ քաշվել: Էսօր մի բան են ասում, երկու ամիս հետո ասում է` չէ արդեն բան, էն դատավորն էլ է իմացել, Մկրտումյանը, էն էլ 2 հազար էլ իրան պիտի տաս»: Վահե /ընդհ./ - «Ապեր, ավելը չկա»: Արմեն /ընդհ./ - «Էս հինգը էթում է դատավորին ու վսյո»: Վահե - «Վսյո»: Արմեն - «Ուզում եմ ասեմ էս հինգի մեջ դու չկաս, դատավորին է էթում»: Վահե - «Չէ: Վսյո, սաղ էթում է իրան, ինձ մի հատ, ընկեր, ասում եմ կէթանք, իրար հետ հաց կուտենք, ապեր, ուրիշ բան չեմ ուզում»: Արմեն - «Վսյո, եղավ, ցավդ տանեմ»: Վահե - «Դավայ»: Արմեն - «Կներես, ախպեր, ուշացնելու համար, ցավդ տանեմ»: Վահե -«Վսյո, ապեր, պրոբլեմ չկա: «Лед тронулся», ընկեր, ուրեմն»: Արմեն -«Հա»: Վահե - «Վսյո: Վաղը դու իմացի ժամը 7-ից հետո ոչ մի պլան բան չանես»: Արմեն - «Քու ցավդ տանեմ, ապեր»: Վահե - «Մենք իրար»: Արմեն /ընդհ./ - «Վստահ լինեմ, որ ամեն ինչ նորմալ կանցնի»: Վահե - «Ապեր, գնա մի բաժակ խմի, այ սենց եմ ասում, եղավ»: Արմեն - «Եղավ ցավդ տանեմ, եղավ ախպերս»: Վահե - «Դե, պակա ապեր, գնացի»: Արմեն - «Հաջողություն, ցավդ տանեմ»: Վահե - «Դավայ, բռատ: Վաղը մենք պիտի հանդիպենք, Արմ, իրար հետ, անպայման որովհետև»: Արմեն /ընդհ./ - «Դե կսպասեմ քո զանգին»: Վահե - «Սաղ թղթերդ նույն ձևի, էլի պատրաստում ես, վաղը մի հատ սաղ վրով անցնում ենք ու գռցնում ենք, վսյո, ապեր»: Արմեն - «Եղավ, մեռնեմ քեզ»: Վահե - «Դավայ, ապեր: Պակա»: Արմեն - «Հաջողություն, ախպերս»: Լազերային սկավառակները զննելու մասին 2012 թվականի սեպտեմբերի 10-ի արձանագրության համաձայն` զննվել են իրականացված արտաքին և ներքին դիտման, ինչպես նաև կաշառք տալու նմանակման օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում ստացված Արմեն Խալոյանի և Վահե Մանուկյանի հանդիպումների և նրանց միջև կայացած զրույցների ձայնագրություններ և տեսաձայնագրություններ պարունակող ընդհանուր չորս հատ լազերային սկավառակները: Թիվ 1 սկավառակը պարունակում է 7 րոպե 49 վայրկյան տևողությամբ տեսաձայնագրություն: Այդ տեսաձայնագրությունը ամբողջովին վերարտադրվել է և Վահե Մանուկյանի ու Արմեն Խալոյանի միջև այդ հանդիպման ժամանակ կայացած զրույցի ձայնագրությունները համեմատվել են ՀՀ ԱԱԾ ՀՀԳՎ կողմից նյութերի հետ մեկտեղ քննչական վարչություն ուղարկված այդ զրույցի վերծանման տեքստի հետ, բաղկացած 3 թերթից: Կատարված համեմատությամբ պարզվել է, որ ձայնագրություններում առկա խոսակցություններն ամբողջությամբ համապատասխանում են վերծանված տեքստի բովանդակությանը: «23.02.2012» անվամբ նիշքը պարունակում է 7 րոպե 49 վայրկյան տևողությամբ տեսաձայնագրություն, որն ամբողջովին վերարտադրվել է: Տեսաձայնագրությունից երևում է, որ Վահե Մանուկյանը ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների պահանջով ինքնակամ ներկայացրել է Արմեն Խալոյանից ստացած 2.000 ԱՄՆ դոլարը, որը ընթերակաների ներկայությամբ փաթեթավորվել և կնքվել է: Տեսաձայնագրությունից երևում է նաև, որ հատուկ սարքով նայելու արդյունքում Վահե Մանուկյանի հագուստի վրա հայտնաբերվել են թղթադրամների դիպչելու արդյունքում մնացած քիմիական փոշու հետքեր, որտեղից, ինչպես նաև թղթադրամների վրայից մասնագետի կողմից վերցվել են քիմիական փոշու նմուշներ և համապատասխան կարգով փաթեթավորվել: Թիվ 2 սկավառակը պարունակում է 5 րոպե 34 վայրկյան տևողությամբ ձայնագրություն, որի ձայնարկությամբ պարզվել է, որ այն համընկնում է թիվ 1 սկավառակի «23.02.2012» անվամբ նիշքում պարունակվող տեսաձայնագրության ձայնի հետ: Փորձագետի 2012 թվականի փետրվարի 29-ի թիվ 12-0650 եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը «Օբյեկտ 1, 2, 3» ծրարներում առկա բամբակյա խծուծների, «Օբյեկտ 4» ծրարում առկա 20 հատ 100 դոլար անվանական արժեքով HE0060348513, KB65964413D, KB65964410D, HC9483065913, HC4865689713, KB16546214D, KB16546209D, KC48249879A, HB40004449Q, KB16546207D, KB16546212D, HC4865689813, FF9024387113, HE03623320C, KB65964411D, HB90600988A, HF59924339E, KB65964412D, KB16547107D, KB16546215D սերիա-համարների թղթադրամների դիմերեսներին, դարձերեսներին, «Օբյեկտ 6» ծրարում առկա սպիտակագորշագույն բամբակյա խծուծի և «Օբյեկտ 7» փաթեթում առկա պիջակի աջ կողային և ներսի աջ ծոցագրպանի հատվածներում առկա են բնական լույսի տակ անտեսանելի, ուլտրամանուշակագույն ճառագայթների տակ կարմրագույն լյումինեսցենցիաներ, որոնց նյութերը և փորձաքննությանը, որպես համեմատական նմուշ ներկայացված «Օբյեկտ 6» ծրարում առկա սպիտակագորշագույն բամբակյա խծուծի վրա առկա նյութը իրենցից ներկայացնում են լյումինաֆորային փոշի և միմյանց հետ ունեն ընդհանուր սեռային պատկանելիություն: «Օբյեկտ 4» ծրարում առկա 20 հատ 100 դոլար անվանական արժեքով HE0060348513, KB65964413D, KB65964410D, HC9483065913, HC4865689713, KB16546214D, KB16546209D, KC48249879A, HB40004449Q, KB16546207D, KB16546212D, HC4865689813, FF9024387113, HE03623320C, KB65964411D, HB90600988A, HF59924339E, KB65964412D, KB16547107D, KB16546215D սերիա-համարների թղթադրամների դիմերեսների միջնահատվածներից ձախ առկա են բնական լույսի տակ անտեսանելի, ուլտրամանուշակագույն ճառագայթների տակ դեղնա-կանաչագույն լյումինեսցենտող «ԿԱՇԱՌՔ» գրառումները, որոնք կատարված են հատուկ քիմիական մատիտով, «ԿԱՇԱՌՔ» գրառումների ներկանյութերը և փորձաքննությանը, որպես համեմատական նմուշ ներկայացված «Օբյեկտ 6» ծրարում առկա քիմիական մատիտի ներկանյութը ունեն ընդհանուր սեռային պատկանելիություն: Փորձագետի 2012 թվականի փետրվարի 29-ի թիվ 12-0650 եզրակացությանը կից հաշիվ-ապրանքագիր հանդիսացող հանձնման-ընդունման արձանագրության համաձայն` փորձաքննության համար վճարման ենթակա գումարը կազմում է 274.800 (երկու հարյուր յոթանասունչորս հազար ութ հարյուր) ՀՀ դրամ: Ապացույց ճանաչելու մասին 2012 թվականի մարտի 5-ի որոշման համաձայն` 20 հատ 100 ԱՄՆ դոլարանոց HE0060348513, KB65964413D, KB65964410D, HC9483065913, HC4865689713, KB16546214D, KB16546209D, KC48249879A, HB40004449Q, KB16546207D, KB16546212D, HC4865689813, FF9024387113, HE03623320C, KB65964411D, HB90600988A, HF59924339E, KB65964412D, KB16547107D, KB16546215D սերիական համարի թղթադրամները և երկու լազերային սկավառակները ճանաչվել են ապացույց: ՀՀ կենտրոնական բանկի պաշտոնական կայքի (www.cba.am) համաձայն` 2012 թվականի փետրվարի 23-ին 1 ԱՄՆ դոլարի փոխարժեքը եղել է 389,34 ՀՀ դրամ: Զննման 2012 թվականի մարտի 5-ի արձանագրության համաձայն` զննության է ենթարկվել SAMSUNG GT-E2152 մոդելի բջջային հեռախոսը, որի արդյունքում հայտնաբերվել է, որ բջջային հեռախոսի հաղորդագրությունների պանակում առկա են եղել 091-08-08-08 և 099-30-87-04 (Vigen Dasaran) հեռախոսահամարներից ստացված մուտքային կարճ հաղորդագրությունները համապատասխանաբար հետևյալ բովանդակությամբ` «Lsi qez inchem asum vonc haskanum em lav ches chanachum indz kes jamic chberecir kgas dzer tun @ndex qez kspasenq exav ara. 23.02.2012 13:50:49» և «Vahe mardik inc endunum en iranc shef u4astki pet 8 tari es vor iranc het ashxatelem xndir 4em unece ete mardik nex nen exel es iranc ognelem u mardik inc havatumen xies im stexcac hargange gcuc voteri tak he? Xi piti masisic ga hasni u nsti hets poxi spasi he? Spasumem. 23.02.2012 00:08:27»: ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրի համաձայն` Վահե Կոլյայի Մանուկյանը նախկինում դատապարտված չի եղել: Դատարանը գտնում է, որ մտացածին են և սույն քրեական գործով ձեռք բերված օբյեկտիվ տվյալներով հերքվում է ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանի ցուցմունքն այն մասին, որ ինքն Արմեն Խալոյանից գումարը վերցրել է որպես իր կողմից կազմակերպվող և իրականացվող ծառայությունների վճար: Վերոգրյալ ապացույցների հիման վրա Դատարանը հաստատված է համարում գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող հետևյալ փաստերը. -Արմեն Խալոյանը ցանկացել է վերականգնել Երևան քաղաքի Չեխովի փողոցի 37-րդ շենքի 7-րդ բնակարանի նկատմամբ իր սեփականության իրավունքը, -Արմեն Խալոյանը նշված իրավունքի վերականգնման համար ցանկացել է դիմել ՀՀ ոստիկանապետին, -Արմեն Խալոյանին ընդունել է ՀՀ ոստիկանապետի օգնական Մերուժան Հակոբյանը, -Մերուժան Հակոբյանը լսելով Արմեն Խալոյանին, խորհուդ է տվել նշված խնդրի կապակցությամբ դիմել Վահե Մանուկյանին, -Մերուժան Հակոբյանի խորհրդով Արմեն Խալոյանը հանդիպել է Վահե Մանուկյանին և ներկայացրել իր խնդիրը, -Վահե Մանուկյանը համաձայնել է օգնել Արմեն Խալոյանին և Երևան քաղաքի Չեխովի փողոցի 37-րդ շենքի 7-րդ բնակարանի նկատմամբ վերականգնել նրա սեփականության իրավունքը, -Վահե Մանուկյանը աշխատել է ՀՀ ազգային ժողովի աշխատակազմի իրավաբանական վարչությունում և փաստաբանական գործունեության արտոնագրի չի ունեցել, -Արմեն Խալոյանի Երևան քաղաքի Չեխովի փողոցի 37-րդ շենքի 7-րդ բնակարանի նկատմամբ սեփականության իրավունքը վերականգնելու համար Վահե Մանուկյանը նրանից պահանջել է 5.000 ԱՄՆ դոլար, -Վահե Մանուկյանը Արմեն Խալոյանին խաբել է ասելով, որ 5.000 ԱՄՆ դոլարը պետք է տա դատավորին (դատավորներին), -2012 թվականի փետրվարի 23-ին մետրոպոլիտենի «Երիտասարդական» կայարանի մոտքի մոտ Արմեն Խալոյանը Վահե Մանուկյանին տվել է 2.000 ԱՄՆ դոլար, -2012 թվականի փետրվարի 23-ին 2.000 ԱՄՆ դոլարը համարժեք է եղել 778.680 ՀՀ դրամին, -Վահե Մանուկյանը ի սկզբանե մտադիր չի եղել կատարել Արմեն Խալոյանին խոստացած գործողությունները և նպատակ է ունեցել տիրանալ գումարին: 3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները. Վերը նշված փաստերի հիման վրա Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, Վահե Կոլյայի Մանուկյանը, ի սկզբանե նպատակ ունենալով տիրանալ ուրիշի գույքին, խաբեությամբ, 2012 թվականի փետրվարի 23-ին մետրոպոլիտենի «Երիտասարդական» կայարանի մոտքի մոտ, Արմեն Խալոյանից վերցրել է խոշոր չափ հանդիսացող` 778.680 ՀՀ դրամին համարժեք 2.000 ԱՄՆ դոլար, ինչը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին: Ապացուցված է Վահե Կոլյայի Մանուկյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ: Վահե Մանուկյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ են ամուսնացած լինելը և բարձրագույն կրթություն ունենալը: Վահե Մանուկյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է խնամքին 14 տարին չլրացած երկու երեխաների առկայությունը: Դատարանը գտնում է, որ Վահե Մանուկյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ պետք է դիտել նաև նախկինում արատավորված` դատապարտված չլինելը և դրականորեն բնութագրվելը: Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Վահե Մանուկյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան: Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: Դատարանը, հաշվի առնելով Վահե Մանուկյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքի բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին հասնելու համար նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով կատարած արարքի համար պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի: Դատարանը, քննարկելով ընտրված խափանման միջոցը վերացնելու և փոփոխելու հարցը, գտնում է, որ Վահե Մանուկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը վերացնելու կամ փոփոխելու հիմքերը բացակայում են, քանի որ գտնվելով ազատության մեջ` նա չի խոչընդոտել վարույթն իրականացնող մարմինների աշխատանքին, ինչպես նաև չի խուսափել քննությունից և դատից, ուստի վերոգրյալ հիմնավորմամբ նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատարանը, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո 2012 թվականի մարտի 5-ի որոշմամբ ապացույց ճանաչված 20 հատ 100 ԱՄՆ դոլարանոց թղթադրամները պետք է թողնել ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության տնօրինմանը: Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մաuի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախսերը ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ վերոգրյալ հիմնավորմամբ 2.000 ԱՄՆ դոլարը պետք է թողնվի ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության տնօրինմանը: Բռնագանձման ենթակա չեն նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ և 4-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերը, քանի որ նշված կետերով նախատեսված դատական ծախսեր ընդհանրապես չկան: Ավելին` նման պահանջ դատարանին չի ներկայացվել: Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետով նախատեսված դատական ծախսին, ապա Դատարանը գտնում է, որ Վահե Մանուկյանից պետք է բռնագանձել թիվ 12-0650 փորձաքննության համար վճարվելիք գումարը` 274.800 (երկու հարյուր յոթանասունչորս հազար ութ հարյուր) ՀՀ դրամը (հիմք` փորձագետի 2012 թվականի փետրվարի 29-ի թիվ 12-0650 եզրակացությանը կից հաշիվ-ապրանքագիր հանդիսացող հանձնման-ընդունման արձանագրություն): Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ, 169-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` Դատարանը ՎՃՌԵՑ Վահե Կոլյայի Մանուկյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի ժամկետով: Պատժի սկիզբը հաշվել փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից: Վահե Կոլյայի Մանուկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2012 թվականի մարտի 5-ի որոշմամբ ապացույց ճանաչված 20 հատ 100 ԱՄՆ դոլարանոց թղթադրամները թողնել ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության տնօրինմանը: Վահե Կոլյայի Մանուկյանից, հօգուտ Հայաստանի Հանրապետության, որպես դատական ծախս, բռնագանձել 274.800 (երկու հարյուր յոթանասունչորս հազար ութ հարյուր) ՀՀ դրամ: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 14-03-2013 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 19-04-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 230, 170, 90 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 19-04-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 230, 170, 90 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-10123 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 22-04-2013 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 24-08-2013 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 24-08-2013 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 02-09-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 230,170.169 |
| Գործին կից նյութերը | մեկ փաթեթ՝ կնիքված |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 03-09-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 230,170,169 |
| Գործին կից նյութերը | 3 լազերային սկավառակ,թղթադրամների, պիջակի ներսի գրպանի, վկայականի վրայից բամբակե խծուծով վերցված փոշին, քիմիական փոշու և մատիտի նմուշները փաթեթավորված 1 ծրարում` կնքված ԱԱԾ կնիքով |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0187/01/12
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 12-04-2013 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 12-04-2013 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Ամբաստանյալ |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Վահե |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Վահե Մանուկյան Բեկանել և փոփոխել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` Վահե Կոլյայի Մանուկյանի /ՀՀ քր. օր-ի 178 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետով - ազատազրկում 2 տարի ժամկետով / վերաբերյալ 14.03.2013թ. դատավճիռը և իր նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` արարքում հանցակազմ չլինելու պատճառով : Մեղավոր ճանաչելու դեպքում նշանակել մեղմ պատիժ` տուգանք կամ կիրառել ՀՀ քր.օր. 70 հոդվածը : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 13-04-2013 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Եվա |
| Ազգանուն | Դարբինյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Սերգեյ |
| Ազգանուն | Չիչոյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 22-04-2013 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | չկա |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 26-04-2013 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 13-05-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
| Պատճառը | պաշտպանի միջնորդության պատճառով |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 30-05-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 30-05-2013 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Վահե |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռ գործ թիվ ԵԿԴ/0187/01/12 նախագահող դատավոր` Մ.Պապոյանի Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 30 մայիսի 2013թ. ք.Երևան ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Տ.Հակոբյանի ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ` ԲՈՂՈՔ ԲԵՐԱԾ ԱՆՁ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Վահե Մանուկյանի ՊԱՇՏՊԱՆ` Մամիկոն Մանուկյանի ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Գ.Տիգրանյանի Դռնբաց դատական նիստում, ամբաստանյալ` Վահե Մանուկյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վահե Կոլյայի Մանուկյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Պ Ա Ր Զ Ե Ց ԳՈՐԾԻ ԴԱՏԱՎԱՐԱԿԱՆ ՆԱԽԱՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ 1. 2012 թվականի փետրվարի 24-ին ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչության քննիչ Գ.Միրզոյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 58200912 քրեական գործը: 2. 2012 թվականի մարտի 5-ին ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչության քննիչ Գ.Միրզոյանի որոշմամբ թիվ 58200912 քրեական գործով Վահե Կոլյայի Մանուկյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: 3. Նույն օրը Վահե Մանուկյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին: 4. 2012 թվականի հոկտեմբերի 22-ին Վահե Մանուկյանի վերաբերյալ թիվ 58200912 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԿԴ/0187/01/12 համարը: 5. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանն (այսուհետև` դատարան) իր 14.03.2013թ. դատավճռով վճռել է` Վահե Կոլյայի Մանուկյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի ժամկետով: Պատժի սկիզբը հաշվել փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից: Վահե Կոլյայի Մանուկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2012 թվականի մարտի 5-ի որոշմամբ ապացույց ճանաչված 20 հատ 100 ԱՄՆ դոլարանոց թղթադրամները թողնել ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության տնօրինմանը: Վահե Կոլյայի Մանուկյանից, հօգուտ Հայաստանի Հանրապետության, որպես դատական ծախս, բռնագանձել 274.800 (երկու հարյուր յոթանասունչորս հազար ութ հարյուր) ՀՀ դրամ: 6. Առաջին ատյանի դատարանի 14.03.2013թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանը: 7. Վերաքննիչ դատարանի 2013թ. ապրիլի 26-ի որոշմամբ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել է քննության վճռաբեկության կարգով: 8. Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխան չի ներկայացվել: ԳՈՐԾԻ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔՆԵՐԸ. 9. Վահե Կոլյայի Մանուկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքի համար, որ նա, հանդիսանալով ՀՀ ազգային ժողովի իրավաբանական վարչության գլխավոր մասնագետ, կրթությամբ իրավաբան, 2011 թվականի դեկտեմբերին Արմեն Խալոյանից տեղեկանալով, որ վերջինս խնդիրներ ունի, պետական և դատական մարմիններում շահերը պաշտպանելու` նախկինում նրան պատկանող Երևան քաղաքի Չեխովի 33-րդ շենքի 7-րդ բնակարանի սեփականության իրավունքը վերականգնելու համար, ներկայացրել է, թե իբր կարող է դատավորին շուրջ 5.000 ԱՄՆ դոլար կաշառք տալով կարգավորել հարցը և ստանալ Արմեն Խալոյանի օգտին վճիռ, որից հետո 2012 թվականի փետրվարի 23-ին վերջինից այդ պատրվակով խարդախությամբ` խաբեության եղանակով, Երևան քաղաքի <<Երիտասարդական>> մետրոպոլիտենի մուտքի դիմացի հատվածում պահանջել և անձամբ ստացել է խոշոր չափերով` 778.680 ՀՀ դրամին համարժեք 2.000 ԱՄՆ դոլար` դատական ատյաններում նրա օգտին գործողություններ կատարելու համար, ինչն անմիջապես բացահայտվել է ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության աշխատակիցների կողմից իրականացրած օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում: ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔԻ ՀԻՄՔԵՐԸ, ՀԻՄՆԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐԸ, ԵՎ ՊԱՀԱՆՋԸ. 10. Վերաքննիչ բողոքը բերվել է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով. Ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ խախտվել են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ, 17-րդ, 18-րդ, 124-րդ, 126-րդ, 127-րդ հոդվածների դրույթները: Դատական ակտից ակնհայտ երևում է, որ քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները չեն գնահատվել գործի օրինական հիմնավորման և արդարացի լուծման, ձեռք բերված ապացույցների բազմակողմանի վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու, ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ՝ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, որի արդյունքում ինքն անհիմն կերպով դատապարտվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: Եթե պայմանականորեն ընդունենք, որ իրականում ինքը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղսագրվող արարքը, ապա այս պայմաններում նույնիսկ, հաշվի առնելով, որ քրեական գործում բացակայում են ծանրացուցիչ հանգամանքները և առկա են մի շարք մեղմացուցիչ հանգամանքներ, իր նկատմամբ նշանակվել է անարդարացի և ակնհայտ խիստ պատիժ, անտեսվել և չի կիրառվել կիրառման ենթակա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ և 62-րդ հոդվածների պահանջները, հակառակ դեպքում իր նկատմամբ պատիժ կնշանակվեր հոդվածի սանկցիայով նախատեսված նվազագույն չափը /տուգանք/: Դատարանն իր նկատմամբ չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, որը կարող էր կիրառել, այստեղ նույնպես չեն կիրառվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 62-րդ հոդվածները: Մեջբերելով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի մի շարք նախադեպային որոշումներ` նշել է, որ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 11.09.2012թ. թիվ ԵԱՔԴ/0104/01/12 դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նշանակել է պատիժ` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 ՀՀ դրամի չափով տուգանք: Այսինքն նմանատիպ քրեական գործով և նույն հոդվածով կատարված հանցագործության համար դատարանը նշանակել է ազատազրկման հետ չկապված մեղմ պատիժ, այն էլ այն դեպքում, երբ սույն գործի շրջանակներում <<խարդախության առարկան>> 2000 ԱՄՆ դոլար է, իսկ վկայակոչված գործով` 4500 ԱՄՆ դոլար: Ամուսնացած է, խնամքին են գտնվում են 14 տարեկանը չլրացած 2 անչափահաս երեխաներ, հանդիսանում է ընտանիքի միակ կերակրողը, կատարվածից հետո դրսևորել է պատշաճ վարքագիծ, ներկայացել է առաջին իսկ կանչով քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին, ունի բարձրագույն կրթություն, դրական է բնութագրվում ինչպես շրջապատի, այնպես էլ աշխատանքային վայրի կողմից, նախկինում արատավորված չի եղել, վատառողջ է: Խնդրել է իր վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 14.03.2013թ. թիվ ԵԿԴ/0187/01/12 դատավճիռը բեկանել և փոփոխել` իր նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` արարքում հանցակազմ չլինելու պատճառով, եթե Դատարանը գտնի, որ իր արարքում առկա է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներ և ինքը ենթակա է պատժի, ապա խնդրել է իր նկատմամբ նշանակել հոդվածի սանկցիայով նախատեսված մեղմ պատիժ` տուգանք կամ կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան: ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆԻ ՊԱՏՃԱՌԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ ԵՎ ԵԶՐԱՀԱՆԳՈՒՄԸ. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով նաև բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին ամբաստանյալի և նրա պաշտպանի պատճառաբանությունները, ինչպես նաև ուսումնասիրելով և վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ. 11. Վերաքննիչ դատարանը վերաքննիչ բողոքում բարձրացված և վերլուծման ենթակա հարցերին անդրադառնալուց առաջ հարկ է համարում արձանագրել հետևյալը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 3-րդ կետի համաձայն` <<Քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզել ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն` <<1. Հանցագործության համար կասկածվողը կամ մեղադրվողը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով` դատարանի` օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով: (…) 3. Հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: (…) >>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն` <<1. Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ: 2. Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում:>>: Նույն օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն` <<Գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով:>>: Իսկ նույն օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն` <<1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից: 2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ:>>: 12. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը, կատարելով ապացույցների հետազոտություն և համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի պահանջի` յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրավացիորեն հանգել է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանի կողմից կատարած արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցավոր արարքի հատկանիշներին և այն հիմնավորված է դատաքննությամբ հետազոտված և Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռում շարադրված ապացույցներով: Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Վ.Մանուկյանը թեև իր վերաքննիչ բողոքով խնդրել է արդարացնել իրեն, սակայն որևէ ապացույց չի վիճարկել, այլև ձեռք բերված ապացույցները փորձել է մեկնաբանել յուրովի, այն իմաստով, որ դրանցով որևէ կերպ չի հիմնավորվում իր կողմից խարդախությամբ գումար հափշտակելու նպատակը: Իսկ Վերաքննիչ դատարանում հայտնած այն պատճառաբանությունները, որ Վ.Մանուկյանը նպատակ և ուղղակի դիտավորություն չի ունեցել խարդախությամբ հափշտակել գումարներ, ոչ միայն չեն հաստատվում և չեն համապատասխանում իրականությանը, այլև հերքվում են գործով ձեռք բերված, դատաքննությամբ հետազոտված և դատավճռում շարադրված օբյեկտիվ տվյալներով, ավելին` այդ պատճառաբանություններով պաշտպանական կողմը նպատակ է հետապնդում ամբաստանյալին զերծ պահելու քրեական պատասխանատվությունից և պատժից: Դատարանի նման հետևությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված և դատաքննության ընթացքում լրիվ, բազմակողմանի և օբյեկտիվ հետազոտված ապացույցները մեղադրական բնույթի են: Պաշտպանական կողմի այն պատճառաբանությունը, որ ամբաստանյալ Վ.Մանուկյանը տուժող Ա.Խալոյանից գումարը վերցրել է փաստաբանի միջոցով նրան իրավաբանական օգնութություն ցույց տալու համար, նույնպես անհիմն են, քանի որ քրեական գործի նյութերում բացակայում է որևէ տվյալ այն մասին, որ ամբաստանյալ Վ.Մանուկյանը տուժող Ա.Խալոյանի շահերը ներկայացնելու հարցով շուրջ երեք ամիսների ընթացքում դիմած լինի որևէ փաստաբանի: Որպիսի հանգամանքը նույնպես վկայում է այն մասին, որ ամբաստանյալ Վ.Մանուկյանը Արմեն Խալոյանին շահերը դատական մարմիններում պաշտպանելու` նախկինում նրան պատկանող Երևան քաղաքի Չեխովի 33-րդ շենքի 7-րդ բնակարանի սեփականության իրավունքը վերականգնելու համար, խարդախությամբ` խաբեության եղանակով, պահանջել և ստացել է խոշոր չափերով` 778.680 ՀՀ դրամին համարժեք 2.000 ԱՄՆ դոլար գումար: 13. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը, ներկայացված բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում ստուգման ենթարկելով քրեական գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման և քրեական օրենքի ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանումը, ուսումնասիրության և գնահատման ենթարկելով քրեական գործում առկա նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ Առաջին ատյանի դատարանը, պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում ստուգման ենթարկելով քրեական գործի հիմքում դրված ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրները, յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղավորության վերաբերյալ, հանգել է ճիշտ հետևության, նրան մեղսագրված արարքի քրեաիրավական գնահատականը ճիշտ է տրվել, ուստի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013թ. մարտի 14-ի դատավճիռը բեկանելու և ամբաստանյալի նկատմամբ արդարացման դատական ակտ կայացնելու հիմքեր չկան: 14. Ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանը վերաքննիչ բողոքում խնդրել է նաև իր նկատմամբ նշանակել հոդվածի սանկցիայով նախատեսված մեղմ պատիժ` տուգանք կամ կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան: Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ հոդվածի սանկցիայով նախատեսված ավելի մեղմ պատիժ` տուգանք, նշանակելու հարցին` Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ այս առումով ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր 2009 թվականի փետրվարի 17-ի Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. << (...) սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա: Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ: Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը: Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում կարևոր է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը: >>: 15. Ինչպես երևում է գործի նյութերից, ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանը, օգտվելով այն վիճակից, որ տուժողը տևական ժամանակ փորձել է իր կողմից ստացված բնակարանի սեփականության հետ կապված վեճը շահել, նրան հավաստիացրել է, որ 5000 ԱՄՆ դոլար գումար կաշառք տալով կարող է դատարանում շահել վեճը և Արմեն Խալոյանից խարդախությամբ` խաբեության եղանակով, պահանջել և ստացել է խոշոր չափերով` 778.680 ՀՀ դրամին համարժեք 2.000 ԱՄՆ դոլար գումար: Նման պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը բավարար չափով ստուգման և գնահատության է ենթարկել կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, սեփականության դեմ ուղղված հացագործությունների դեմ պայքարի ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը` ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակելով համաչափ պատիժ: Նշանակված պատժի հարցը քննարկելիս Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի է առել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տվել պատկերացում կազմել ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին: Դրանց գնահատմամբ է Առաջին ատյանի դատարանը անհատական մոտեցում ցուցաբերել ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանի նկատմամբ պատժի տեսակը և չափը որոշելիս: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է, որ ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս Առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, արդեն իսկ ըստ էության բազմակողմանի ստուգման ու օբյեկտիվ գնահատության է ենթարկել ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքները, այդ թվում ամբաստանյալին բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը` վերջինիս նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ: Բացի այդ, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող, անձը բնութագրող հանգամանքները չեն կարող նշանակված պատիժը մեղմացնելու հիմք հանդիսանալ` նկատի ունենալով, որ Առաջին ատյանի դատարանն արդեն իսկ հաշվի է առել ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքում նշված մեղմացուցիչ հանգամանքները` պատժի չափը և տեսակը որոշելիս, հետևաբար, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու վերաբերյալ վերաքննիչ բողոքի պահանջը ևս բավարարվել չի կարող: Այսպիսով վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանի նկատմամբ նշանակվել է համաչափ պատիժ, որն արդարացի է և համապատասխանում է նրա անձին և հանցանքի ծանրությանը: 16. Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հարցին` Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը սահմանում է` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն գոյություն ունեցող տվյալների օբյեկտիվ վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: Պատիժը պայմանականորեն կարող է չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունը` առանց ռեալ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության վերաբերյալ: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է` թեև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները սպառիչ չեն, այնուհանդերձ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված` պատժի նպատակների համատեքստում (տես Գ.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2008թ. նոյեմբերի 28-ի ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումը): Նմանատիպ մոտեցում է արտահայտվել նաև Վճռաբեկ դատարանի ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-01/08 որոշումներում: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը: Անձի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված հարցը Վճռաբեկ դատարանն արծարծել է նաև ՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-201/07, ՎԲ-124/07, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 և այլ որոշումներում, որոնցում հայտնել և վերահաստատել է իրավական դիրքորոշում այն մասին, որ, չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, այնուհանդերձ դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին: 17. Առաջին ատյանի դատարանը որպես ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ հաշվի է առել, որ նա ամուսնացած է և ունի բարձրագույն կրթություն: Որպես Վահե Մանուկյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի է առել խնամքին 14 տարին չլրացած երկու երեխաների առկայությունը, նախկինում արատավորված` դատապարտված չլինելը և դրականորեն բնութագրվելը: Պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ Դատարանը չի արձանագրել: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռում և ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքում շարադրված Վ.Մանուկյանի անձը բնութագրող և նրա պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքերը չեն նվազեցնում նրա կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը: Այսպիսով, քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Վահե Մանուկյանի ուղղվելը հնարավոր չէ առանց նշանակված պատիժը կրելու և նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր չէ հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին: Դրանով կխախտվեն նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, ուստի Վ.Մանուկյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասով ևս վերաքննիչ բողոքը ենթակա է մերժման և Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013թ. մարտի 14-ի դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ, 412-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց 1. Ամբաստանյալ Վահե Մանուկյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել: 2. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013թ. մարտի 14-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Վահե Կոլյայի Մանուկյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ: 3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 30-05-2013 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 04-07-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-230,2-170,3-142 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 04-07-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 230, 170, 142 |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-11418/13 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 12-07-2013 |
|---|
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0187/01/12
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 28-06-2013 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Ամբաստանյալ |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Վահե |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
| Գործի առաքման ամսաթիվը | 04-07-2013 |
|---|---|
| Գրության համարը | Ե-11418 |
| Գործի ստացման ամսաթիվը | 12-07-2013 |
| Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ | 3 հատոր |
| Գործի համարը | ԵԿԴ/0187/01/12 |
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը | 1 |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 12-07-2013 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Սամվել |
| Ազգանուն | Օհանյան |
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
| Ամսաթիվ | 07-08-2013 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | ԵԿԴ/0187/01/12 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 7 օգոստոսի 2013 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ քննարկելով Վահե Կոլյայի Մանուկյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2013 թվականի մայիսի 30-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Վ.Մանուկյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի մարտի 14-ի դատավճռով Վահե Կոլյայի Մանուկյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտվել է ազատազրկման՝ 2 տարի ժամկետով։ Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Վ.Մանուկյանի վերաքննիչ բողոքը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2013 թվականի մայիսի 30-ի որոշմամբ մերժվել է, իսկ բողոքարկված դատական ակտը` թողնվել օրինական ուժի մեջ։ Վճռաբեկ բողոք է բերել ամբաստանյալ Վ.Մանուկյանը` խնդրելով բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի մարտի 14-ի դատավճիռը և իր նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել՝ արարքում հանցակազմ չլինելու պատճառով կամ նշանակել հոդվածի սանկցիայով նախատեսված մեղմ պատիժ՝ տուգանք կամ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան։ Բողոքաբերը նշել է, որ վճռաբեկ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և 3-րդ կետերով սահմանված հիմքերը, այն է` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, վերաքննիչ դատարանի կողմից թույլ է տրված առերևույթ դատական սխալ, որը կարող է առաջացնել կամ առաջացրել է ծանր հետևանքներ։ Վերլուծելով բողոքը՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ բողոքաբերի փաստարկները բավարար չեն եզրահանգելու, որ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար։ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ բողոքաբերի փաստարկները բավարար չեն եզրահանգելու, որ առկա է գործի ելքի վրա ազդած դատական սխալ` նյութական կամ դատավարական իրավունքի խախտում, որը կարող է առաջացնել կամ առաջացրել է ծանր հետևանքներ։ Ուստի, Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և 3-րդ կետերով սահմանված հիմքերի առկայությունը հիմնավորված չէ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում նույն օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին, ուստի ներկայացված բողոքը ենթակա է վերադարձման։ Հաշվի առնելով վերը շարադրված հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով՝ Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Վահե Կոլյայի Մանուկյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2013 թվականի մայիսի 30-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Վ.Մանուկյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Դատավորներ` Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
| Ամսաթիվ | 14-08-2013 |
|---|
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 16-08-2013 |
|---|---|
| Դատարան | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Այլ նշումներ | 3 հատոր` 230, 170, 159 թերթ: |