Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0177/01/12
Վիճակագրական տողի համար :
6.2
Պատասխանող
Գագիկ Բաղդասարյանին
Գագիկ Բաղդասարյան Հակոբի
Գագիկ Բաղդասարյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Կարինե Ղազարյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գագիկ Պողոսյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Կարինե Ղազարյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գագիկ Պողոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2012-12-26 | 12:30 | 1 | Կայացվել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2012-11-07 | 10:00 | 1 | Կայացել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2012-10-25 | 10:00 | 1 | Կայացել է |
Գործ ԵԿԴ/0177/01/12
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
2012թ. դեկտեմբերի 26-ին Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
Հ. ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ. ՍԱՄՍՈՆՅԱՆԻ
Մասնակցությամբ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ ` ԳԱԼՍՏՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ս. ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Գ. ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննելով ամբաստանյալ Գագիկ Հակոբի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ` Դատարան/ 2012թ. նոյեմբերի 07-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
14.08.2012թ. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118 հոդվածով և 176 հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 13147512 քրեական գործը:
Նույն օրը կասկածյալ Գագիկ Բաղդասարյանը ձերբակալվել է և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել <<ստորագրություն չհեռանալու մասին>>:
16.08.2012թ. Գագիկ Բաղդասարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 1-ին մասով:
Դատարանի նույն օրվա որոշմամբ քննիչի միջնորդությունը` Գագիկ Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումը կիրառելու մասին, մերժվել է:
16.08.2012թ. որոշմամբ Գագիկ Բաղդասարյանն ազատվել է արգելանքից և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել <<ստորագրություն չհեռանալու մասին>>:
25.09.2012թ. որոշմամբ Գագիկ Բաղդասարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել է ու նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 1-ին մասով:
03.10.2012թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդվածներով նախատեսված պայմանները կիրառել է դատաքննության արագացված կարգ:
Դատարանի 07.11.2012թ. դատավճռով` Գագիկ Բաղդասարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել կալանքի 1 ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69 հոդվածի համաձայն, նշանակված պատժին հաշվակցվել է Գագիկ Բաղդասարյանի արգելանքի տակ գտնված 2 օրն ու թողնվել է կրելու կալանք 28 օր ժամկետով` պատժի կրման սկիզբը հաշվելով նրան արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված <<Նոկիա C6-01.3>> մոդելի բջջային հեռախոսը վճռվել է վերադարձնել տուժող Ա. Բուրդոյին:
Խափանման միջոց <<ստորագրություն չհեռանալու մասին>> թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել ամբաստանյալի պաշտպանը:
2.Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմնի կողմից Գագիկ Բաղդասարյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, 11.08.2012թ.-ին ժամը 01:30-ի սահմաններում, Երևանի Զաքիյան 6/36 հասցեի մոտ, Ալեքսանդր Բուրդոյի կիսատաբատի գրպանից բացահայտ հափշտակել է վերջինիս 69.300 դրամ արժողությամբ <<Նոկիա C6-01.3>> մոդելի բջջային հեռախոսը` վերջինիս պատճառելով զգալի չափի գույքային վնաս:
2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում են հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Պաշտպանն իր վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ Դատարանի դատավճիռը` կալանքի ձևով պատիժ սահմանելու առումով անհիմն է, քանի որ այն կայացվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10, 48, 61 հոդվածների պահանջների խախամամբ, որով անտեսվել են ամբաստանյալի պատիժը և պաաասխանատվությունը մեղմացնող բոլոր հանգամանքները։
Դատարանն արձանագրել է, որ Գագիկ Բաղդասարյանի պատիժը և պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամաններ բացակայում են, վերջինս բնութագրվում է դրականորեն, վատառողջ է, խնամքին են երկու անձ՝ կինը և մայրը, որի կապակցությամբ ազատվել է իսկական զինվորական ծառայությունից, բացի այդ, նախաքննության ընթացքում տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, ընդունել է իրեն առաջադրված մեղադրանքը:
Այս պայմաններում, հաշվի առնելով վերը նշված հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ տուժողը նույնպես չի առարկել արագացված կարգի կիրառման դեմ, բողոքաբերը գտնում է, որ առկա էին բոլոր հիմքերը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածը կիրառելու և Գագիկ Բաղդասարյանի նկատմամբ մեկ ամիս ժամկետով կալանքի ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար։
Այս հարցում ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը նույնպես արտահայտել է իր դիրքորոշումր և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառման դատական պրակտիկայի վերաբերյալ տվել է հանգամանալից մեկնաբանություններ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իր՝ 12.06.2007թ. թիվ ՎԲ–124/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել։ Վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ 70 հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս, Դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու։
Վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ՝ 01.02.2008թ. թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանն յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի՝ սոցիալական արդարության վերականգնման ու պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։
Բոլոր վերը թվարկված իրավադրույթների և նախադեպային որոշումների կիրառման արդյունքում էլ Դատարանը Գագիկ Բաղդասարյանի գործով նույնպես կարող էր կայացնել օբյեկտիվ ու արդարացի դատական ակտ, որի արդյունքում նրա նկատմամբ նշանակված պատիժ կալանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի պատճառաբանված կիրառմամբ կարող էր պայմանականորեն չկիրառվել և սահմանվեր փորձաշրջան, որը սակայն չարվեց։
Վերոգրյալի հիման վրա` բողոքաբերը խնդրում է բեկանել և փոփոխել Դատարանի 07.11.2012թ. դատավճիռը՝ Գագիկ Բաղդասարյանի նկատմամբ սահմանված մեկ ամիս ժամկետով կալանքի ձևով պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու և փորձաշրջան սահմանելու առումով։
3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ և մեղադրողի պատասխանը դրանց դեմ, ներկայացված բողոքների հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10 հոդվածի համաձայն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, որի համաձայն հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները:
Հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում:
Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումը անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշանակված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված ու փոխհամաձայնեցված են, /մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները, և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին/: Այսինքն` պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի և արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62 և 63 հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին, բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունն, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, դրանք բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում են պատժի վրա:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերոգրյալ դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն, եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում: Դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել:
Նշված հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է: Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերոգրյալ դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Վերոգրյալ հոդվածների բովանդակային վերլուծությունից և սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է դառնում, որ ամբաստանյալի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս Դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, բավարար չափով ստուգման ու բազմակողմանի գնահատման է ենթարկել վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքները, նրա կողմից կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, մասնավորապես այն, որ նա բնութագրվում է դրականորեն, նախկինում նույնպես կատարել է դիտավորյալ հանցագործություն, որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են դիտվել այն, որ նրա խնամքին են գտնվում կինը և մայրը, համաձայնվել է մեղադրանքի հետ ու զղջացել կատարած հանցանքի համար, վատառողջության պատճառով ՀՀ ՊՆ ՌԲՀ-ի 30.12.2010թ. որոշմամբ ճանաչվել է խաղաղ ժամանակ զինվորական ծառայության համար ոչ պիտանի և պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք չարձանագրելով` Դատարանն իրավացիորեն ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10 հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունն, ուղղել պատժի ենթարկված անձին:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները` ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ, հիմնավորված և պատճառաբանված չեն և հաշվի առնելով վերջինիս մեղսագրված հանցանքների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող վերոգրյալ տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանագմանքները, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով սույն գործով հնարավոր չէ հասնել պատժի նպատակներին, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը և ուղղել պատժի ենթարկված անձին:
Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքում մատնանշված հանգամանքներն իրենց համակցությամբ, որոնք արդեն իսկ հաշվի են առնվել դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս, չեն նվազեցնում ամբաստանյալի կատարած հանցավոր արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և նրա նկատմամբ կալանքի ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու առումով դատավճիռը փոփոխելու համար օբյեկտիվ հիմքեր առկա չեն, ուստի այն պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ:
Քրեական գործի քննության նախորդ փուլում թույլ չեն տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որոնք կհանգեցնեին դատական սխալի:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393, 394, 402 հոդվածներով` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը մերժել` օրինական ուժի մեջ թողնելով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012թ. նոյեմբերի 07-ի դատավճիռը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Գագիկ Հակոբի Բաղդասարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 1-ին մասով:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
2012թ. դեկտեմբերի 26-ին Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
Հ. ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ. ՍԱՄՍՈՆՅԱՆԻ
Մասնակցությամբ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ ` ԳԱԼՍՏՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ս. ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Գ. ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննելով ամբաստանյալ Գագիկ Հակոբի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ` Դատարան/ 2012թ. նոյեմբերի 07-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
14.08.2012թ. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118 հոդվածով և 176 հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 13147512 քրեական գործը:
Նույն օրը կասկածյալ Գագիկ Բաղդասարյանը ձերբակալվել է և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել <<ստորագրություն չհեռանալու մասին>>:
16.08.2012թ. Գագիկ Բաղդասարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 1-ին մասով:
Դատարանի նույն օրվա որոշմամբ քննիչի միջնորդությունը` Գագիկ Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումը կիրառելու մասին, մերժվել է:
16.08.2012թ. որոշմամբ Գագիկ Բաղդասարյանն ազատվել է արգելանքից և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել <<ստորագրություն չհեռանալու մասին>>:
25.09.2012թ. որոշմամբ Գագիկ Բաղդասարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել է ու նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 1-ին մասով:
03.10.2012թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդվածներով նախատեսված պայմանները կիրառել է դատաքննության արագացված կարգ:
Դատարանի 07.11.2012թ. դատավճռով` Գագիկ Բաղդասարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել կալանքի 1 ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69 հոդվածի համաձայն, նշանակված պատժին հաշվակցվել է Գագիկ Բաղդասարյանի արգելանքի տակ գտնված 2 օրն ու թողնվել է կրելու կալանք 28 օր ժամկետով` պատժի կրման սկիզբը հաշվելով նրան արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված <<Նոկիա C6-01.3>> մոդելի բջջային հեռախոսը վճռվել է վերադարձնել տուժող Ա. Բուրդոյին:
Խափանման միջոց <<ստորագրություն չհեռանալու մասին>> թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել ամբաստանյալի պաշտպանը:
2.Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմնի կողմից Գագիկ Բաղդասարյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, 11.08.2012թ.-ին ժամը 01:30-ի սահմաններում, Երևանի Զաքիյան 6/36 հասցեի մոտ, Ալեքսանդր Բուրդոյի կիսատաբատի գրպանից բացահայտ հափշտակել է վերջինիս 69.300 դրամ արժողությամբ <<Նոկիա C6-01.3>> մոդելի բջջային հեռախոսը` վերջինիս պատճառելով զգալի չափի գույքային վնաս:
2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում են հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Պաշտպանն իր վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ Դատարանի դատավճիռը` կալանքի ձևով պատիժ սահմանելու առումով անհիմն է, քանի որ այն կայացվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10, 48, 61 հոդվածների պահանջների խախամամբ, որով անտեսվել են ամբաստանյալի պատիժը և պաաասխանատվությունը մեղմացնող բոլոր հանգամանքները։
Դատարանն արձանագրել է, որ Գագիկ Բաղդասարյանի պատիժը և պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամաններ բացակայում են, վերջինս բնութագրվում է դրականորեն, վատառողջ է, խնամքին են երկու անձ՝ կինը և մայրը, որի կապակցությամբ ազատվել է իսկական զինվորական ծառայությունից, բացի այդ, նախաքննության ընթացքում տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, ընդունել է իրեն առաջադրված մեղադրանքը:
Այս պայմաններում, հաշվի առնելով վերը նշված հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ տուժողը նույնպես չի առարկել արագացված կարգի կիրառման դեմ, բողոքաբերը գտնում է, որ առկա էին բոլոր հիմքերը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածը կիրառելու և Գագիկ Բաղդասարյանի նկատմամբ մեկ ամիս ժամկետով կալանքի ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար։
Այս հարցում ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը նույնպես արտահայտել է իր դիրքորոշումր և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառման դատական պրակտիկայի վերաբերյալ տվել է հանգամանալից մեկնաբանություններ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իր՝ 12.06.2007թ. թիվ ՎԲ–124/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել։ Վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ 70 հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս, Դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու։
Վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ՝ 01.02.2008թ. թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանն յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի՝ սոցիալական արդարության վերականգնման ու պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։
Բոլոր վերը թվարկված իրավադրույթների և նախադեպային որոշումների կիրառման արդյունքում էլ Դատարանը Գագիկ Բաղդասարյանի գործով նույնպես կարող էր կայացնել օբյեկտիվ ու արդարացի դատական ակտ, որի արդյունքում նրա նկատմամբ նշանակված պատիժ կալանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի պատճառաբանված կիրառմամբ կարող էր պայմանականորեն չկիրառվել և սահմանվեր փորձաշրջան, որը սակայն չարվեց։
Վերոգրյալի հիման վրա` բողոքաբերը խնդրում է բեկանել և փոփոխել Դատարանի 07.11.2012թ. դատավճիռը՝ Գագիկ Բաղդասարյանի նկատմամբ սահմանված մեկ ամիս ժամկետով կալանքի ձևով պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու և փորձաշրջան սահմանելու առումով։
3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ և մեղադրողի պատասխանը դրանց դեմ, ներկայացված բողոքների հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10 հոդվածի համաձայն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, որի համաձայն հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները:
Հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում:
Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումը անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշանակված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված ու փոխհամաձայնեցված են, /մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները, և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին/: Այսինքն` պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի և արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62 և 63 հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին, բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունն, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, դրանք բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում են պատժի վրա:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերոգրյալ դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն, եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում: Դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել:
Նշված հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է: Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերոգրյալ դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Վերոգրյալ հոդվածների բովանդակային վերլուծությունից և սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է դառնում, որ ամբաստանյալի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս Դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, բավարար չափով ստուգման ու բազմակողմանի գնահատման է ենթարկել վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքները, նրա կողմից կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, մասնավորապես այն, որ նա բնութագրվում է դրականորեն, նախկինում նույնպես կատարել է դիտավորյալ հանցագործություն, որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են դիտվել այն, որ նրա խնամքին են գտնվում կինը և մայրը, համաձայնվել է մեղադրանքի հետ ու զղջացել կատարած հանցանքի համար, վատառողջության պատճառով ՀՀ ՊՆ ՌԲՀ-ի 30.12.2010թ. որոշմամբ ճանաչվել է խաղաղ ժամանակ զինվորական ծառայության համար ոչ պիտանի և պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք չարձանագրելով` Դատարանն իրավացիորեն ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10 հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունն, ուղղել պատժի ենթարկված անձին:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները` ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ, հիմնավորված և պատճառաբանված չեն և հաշվի առնելով վերջինիս մեղսագրված հանցանքների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող վերոգրյալ տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանագմանքները, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով սույն գործով հնարավոր չէ հասնել պատժի նպատակներին, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը և ուղղել պատժի ենթարկված անձին:
Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքում մատնանշված հանգամանքներն իրենց համակցությամբ, որոնք արդեն իսկ հաշվի են առնվել դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս, չեն նվազեցնում ամբաստանյալի կատարած հանցավոր արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և նրա նկատմամբ կալանքի ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու առումով դատավճիռը փոփոխելու համար օբյեկտիվ հիմքեր առկա չեն, ուստի այն պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ:
Քրեական գործի քննության նախորդ փուլում թույլ չեն տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որոնք կհանգեցնեին դատական սխալի:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393, 394, 402 հոդվածներով` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը մերժել` օրինական ուժի մեջ թողնելով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012թ. նոյեմբերի 07-ի դատավճիռը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Գագիկ Հակոբի Բաղդասարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 1-ին մասով:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ
ԵԿԴ/0177/01/12
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
07 նոյեմբերի 2012թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը`
նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ա.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ
Է.ՄԿՐՏՉՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող Ս.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ ամբաստանյալ Գ.ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ
պաշտպան Ս.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ
դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի`
Գագիկ Հակոբի Բաղդասարյանի` ծնված 03.07.1989 թ. ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, փաստացի ամուսնացած, խնամքին 2 անձ, 8-ամյա կրթությամբ, վատառողջ, իր հայտարարությամբª որպես բանվոր աշխատում է մասնավոր շինարարություններում, Երևան քաղաքի նախկին քրեական դատարանի 27.08.2008թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի ժամկետով, ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ ՀՀ ԱԺ 19.06.2009թ. որոշման կիրառմամբ 24.06.2009թ. ազատվել է պատիժը կրելուց, դատվածությունըª մարված, բնակվում էª ք.Երևան, Արարատյան 1-ին զանգված, 4/1 շենք, բնակարան հ. 16, երկու օրª 2012թ. օգոստոսի 14-ից մինչև 16-ը, գտնվել է արգելանքի տակ, ներկայումս արգելանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Ամբաստանյալ Գ.Բաղդասարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մա-սով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. ՙ2012թ. օգոստոսի 11-ինª ժամը 01:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Զաքիյան 6/36 հասցեի մոտ Ալեքսանդր Եվգենիի Բուրդոյի կիսատաբատի գրպանից բացահայտ հափշտակել է վերջինիս 69.300 ՀՀ դրամ արժողությամբ ՙՆոկիա C6-01.3՚ մոդելի բջջային հեռախոսը` Ա.Բուրդոյին պատճառելով զգալի չափի գույքա-յին վնաս՚:
Ամբաստանյալ Գ.Բաղդասարյանը` մինչև դատաքննությունն սկսվելը, միջնորդեց կի-րառել արագացված դատական քննության կարգ և հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկա-յացնում է կամավոր` պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մե-ղավոր է ճանաչում և գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները:
Դատարանի որոշմամբ ամբաստանյալի միջնորդությունը բավարարվել է և դատական քննությունն անցկացվել է արագացված կարգով:
Դատարանը, հաշվի առնելով առաջադրված մեղադրանքի հետ ամբաստանյալի համա-ձայն լինելու հանգամանքն ու հանգելով եզրակացության, որ մեղադրանքը, որի հետ համաձայն-վեց ամբաստանյալը, հիմնավորված է և հաստատվում է քրեական գործով հավաքված ապա-ցույցներով, գտնում է, որ ամբաստանյալ Գ.Բաղդասարյանը կատարել է հանցանք` նախատես-ված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որով և նա պետք է պատասխանա-տվության ենթարկվի:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթը, հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և հետևանքները, այնպես էլ արագացված կարգով անց-կացված դատաքննության ընթացքում ուսումնասիրված` նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները:
Որպես ամբաստանյալ Գ.Բաղդասարյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ-մացնող հանգամանքներ` դատարանը հաշվի է առնում, որ նրա խնամքին են գտնվում կինը և մայրը, համաձայնվեց մեղադրանքի հետ և զղջաց կատարած հանցանքի համար, վատառող-ջության պատճառով ՀՀ ՊՆ ՌԲՀ-ի 30.12.2010թ. որոշմամբ ճանաչվել է խաղաղ ժամանակ զին-վորական ծառայության համար ոչ պիտանի:
Որպես ամբաստանյալ Գ.Բաղդասարյանի անձը բնութագրող տվյալª դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական և որ նախկինում նույնպես կատարել է դիտավորյալ հանցագործություն:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատական քննությամբ չարձանագրվեցին:
Դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալները, գտնում է, որ ամբաստանյալի կատարած հանցագործության համար նախատեսված նվազ խիստ պատժատեսակներից տուգանքը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները, և ամբաստանյալը պետք է դատապարտվի կալանքի, ինչն անհրաժեշտ ու բավարար է նաև սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և նրա կող-մից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար:
Միաժամանակ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժաժամկետից պետք է հանվի նրա արգելանքի (ձերբակալման) տակ գտնված երկու օրը:
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ թեև նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Գ. Բաղդասարյանի գույքի վրա կալանք դնելու մասին որոշում է կայացվել, սակայն փաստացի որևէ գույքի վրա կալանք չի դրվել, գտնում է, որ նրա գույքի վրա դրված կալանքի վերացման հարց սույն դատավճռով չի կարող քննարկվել:
Քննության առնելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը` դատարանը գտնում է, որ ՙՆոկիա C6-01.3՚ մոդելի բջջային հեռախոսը պետք է վերադարձվի տուծող Ա.Բուրդոյին:
Դատարանը, քննության առնելով խափանման միջոցի հարցը, գտնում է, որ ամբաս-տանյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` ստորագրությունª չհեռանալու մասին, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը պետք է թողնվի անփոփոխ, իսկ նրա պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվվի նրան արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-րդ, 359-րդ, 360-րդ ու 3753-րդ հոդվածներով` դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Գագիկ Հակոբի Բաղդասարյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել կալանքի 1 (մեկ) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն` նշանակված պատժին հաշվակցել Գ.Բաղդասարյանի արգելանքի տակ գտնված 2 (երկու) օրն ու թողնել կրելու կալանք 28 (քսան-ութ) օր ժամկետով:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված` ՙՆոկիա C6-01.3՚ մոդելի բջջային հեռախոսը վերա-դարձնել տուժող Ա.Բուրդոյին:
Գ.Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհե-ռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, և պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակ-վելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
07 նոյեմբերի 2012թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը`
նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ա.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ
Է.ՄԿՐՏՉՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող Ս.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ ամբաստանյալ Գ.ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ
պաշտպան Ս.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ
դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի`
Գագիկ Հակոբի Բաղդասարյանի` ծնված 03.07.1989 թ. ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, փաստացի ամուսնացած, խնամքին 2 անձ, 8-ամյա կրթությամբ, վատառողջ, իր հայտարարությամբª որպես բանվոր աշխատում է մասնավոր շինարարություններում, Երևան քաղաքի նախկին քրեական դատարանի 27.08.2008թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի ժամկետով, ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ ՀՀ ԱԺ 19.06.2009թ. որոշման կիրառմամբ 24.06.2009թ. ազատվել է պատիժը կրելուց, դատվածությունըª մարված, բնակվում էª ք.Երևան, Արարատյան 1-ին զանգված, 4/1 շենք, բնակարան հ. 16, երկու օրª 2012թ. օգոստոսի 14-ից մինչև 16-ը, գտնվել է արգելանքի տակ, ներկայումս արգելանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Ամբաստանյալ Գ.Բաղդասարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մա-սով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. ՙ2012թ. օգոստոսի 11-ինª ժամը 01:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Զաքիյան 6/36 հասցեի մոտ Ալեքսանդր Եվգենիի Բուրդոյի կիսատաբատի գրպանից բացահայտ հափշտակել է վերջինիս 69.300 ՀՀ դրամ արժողությամբ ՙՆոկիա C6-01.3՚ մոդելի բջջային հեռախոսը` Ա.Բուրդոյին պատճառելով զգալի չափի գույքա-յին վնաս՚:
Ամբաստանյալ Գ.Բաղդասարյանը` մինչև դատաքննությունն սկսվելը, միջնորդեց կի-րառել արագացված դատական քննության կարգ և հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկա-յացնում է կամավոր` պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մե-ղավոր է ճանաչում և գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները:
Դատարանի որոշմամբ ամբաստանյալի միջնորդությունը բավարարվել է և դատական քննությունն անցկացվել է արագացված կարգով:
Դատարանը, հաշվի առնելով առաջադրված մեղադրանքի հետ ամբաստանյալի համա-ձայն լինելու հանգամանքն ու հանգելով եզրակացության, որ մեղադրանքը, որի հետ համաձայն-վեց ամբաստանյալը, հիմնավորված է և հաստատվում է քրեական գործով հավաքված ապա-ցույցներով, գտնում է, որ ամբաստանյալ Գ.Բաղդասարյանը կատարել է հանցանք` նախատես-ված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որով և նա պետք է պատասխանա-տվության ենթարկվի:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթը, հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և հետևանքները, այնպես էլ արագացված կարգով անց-կացված դատաքննության ընթացքում ուսումնասիրված` նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները:
Որպես ամբաստանյալ Գ.Բաղդասարյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ-մացնող հանգամանքներ` դատարանը հաշվի է առնում, որ նրա խնամքին են գտնվում կինը և մայրը, համաձայնվեց մեղադրանքի հետ և զղջաց կատարած հանցանքի համար, վատառող-ջության պատճառով ՀՀ ՊՆ ՌԲՀ-ի 30.12.2010թ. որոշմամբ ճանաչվել է խաղաղ ժամանակ զին-վորական ծառայության համար ոչ պիտանի:
Որպես ամբաստանյալ Գ.Բաղդասարյանի անձը բնութագրող տվյալª դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական և որ նախկինում նույնպես կատարել է դիտավորյալ հանցագործություն:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատական քննությամբ չարձանագրվեցին:
Դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալները, գտնում է, որ ամբաստանյալի կատարած հանցագործության համար նախատեսված նվազ խիստ պատժատեսակներից տուգանքը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները, և ամբաստանյալը պետք է դատապարտվի կալանքի, ինչն անհրաժեշտ ու բավարար է նաև սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և նրա կող-մից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար:
Միաժամանակ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժաժամկետից պետք է հանվի նրա արգելանքի (ձերբակալման) տակ գտնված երկու օրը:
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ թեև նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Գ. Բաղդասարյանի գույքի վրա կալանք դնելու մասին որոշում է կայացվել, սակայն փաստացի որևէ գույքի վրա կալանք չի դրվել, գտնում է, որ նրա գույքի վրա դրված կալանքի վերացման հարց սույն դատավճռով չի կարող քննարկվել:
Քննության առնելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը` դատարանը գտնում է, որ ՙՆոկիա C6-01.3՚ մոդելի բջջային հեռախոսը պետք է վերադարձվի տուծող Ա.Բուրդոյին:
Դատարանը, քննության առնելով խափանման միջոցի հարցը, գտնում է, որ ամբաս-տանյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` ստորագրությունª չհեռանալու մասին, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը պետք է թողնվի անփոփոխ, իսկ նրա պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվվի նրան արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-րդ, 359-րդ, 360-րդ ու 3753-րդ հոդվածներով` դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Գագիկ Հակոբի Բաղդասարյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել կալանքի 1 (մեկ) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն` նշանակված պատժին հաշվակցել Գ.Բաղդասարյանի արգելանքի տակ գտնված 2 (երկու) օրն ու թողնել կրելու կալանք 28 (քսան-ութ) օր ժամկետով:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված` ՙՆոկիա C6-01.3՚ մոդելի բջջային հեռախոսը վերա-դարձնել տուժող Ա.Բուրդոյին:
Գ.Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհե-ռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, և պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակ-վելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0177/01/12
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 03-10-2012 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0177/01/12 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 13147512 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Գագիկ Բաղդասարյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2012թ. օգոստոսի 11-ին Զաքյան 6/36 հասցեի մոտ Ալեքսանդր Բուրդոյի կիսատաբատի գրպանից բացահայտ հափշտակել է վերջիբւս 69.300 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Նոկիա>> բջջային հեռախոսը` Ա. Բուրդոյին պատճառելով զգալի չափի գույքային վնաս: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Բաղդասարյան |
| Հայրանուն | Հակոբի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.2 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 03-10-2012 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 05-10-2012 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 05-10-2012 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 05-10-2012 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 25-10-2012 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Բաղդասարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ալեքսանդր |
| Ազգանուն | Բուրդո |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-11-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 07-11-2012 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Բաղդասարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 07-11-2012 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Կալանք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԿԴ/0177/01/12 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 07 նոյեմբերի 2012թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը` նախագահությամբ` դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ քարտուղարությամբ` Ա.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ Է.ՄԿՐՏՉՅԱՆԻ մասնակցությամբ` մեղադրող Ս.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ ամբաստանյալ Գ.ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ պաշտպան Ս.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի` Գագիկ Հակոբի Բաղդասարյանի` ծնված 03.07.1989 թ. ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, փաստացի ամուսնացած, խնամքին 2 անձ, 8-ամյա կրթությամբ, վատառողջ, իր հայտարարությամբª որպես բանվոր աշխատում է մասնավոր շինարարություններում, Երևան քաղաքի նախկին քրեական դատարանի 27.08.2008թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի ժամկետով, ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ ՀՀ ԱԺ 19.06.2009թ. որոշման կիրառմամբ 24.06.2009թ. ազատվել է պատիժը կրելուց, դատվածությունըª մարված, բնակվում էª ք.Երևան, Արարատյան 1-ին զանգված, 4/1 շենք, բնակարան հ. 16, երկու օրª 2012թ. օգոստոսի 14-ից մինչև 16-ը, գտնվել է արգելանքի տակ, ներկայումս արգելանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Ամբաստանյալ Գ.Բաղդասարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մա-սով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. ՙ2012թ. օգոստոսի 11-ինª ժամը 01:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Զաքիյան 6/36 հասցեի մոտ Ալեքսանդր Եվգենիի Բուրդոյի կիսատաբատի գրպանից բացահայտ հափշտակել է վերջինիս 69.300 ՀՀ դրամ արժողությամբ ՙՆոկիա C6-01.3՚ մոդելի բջջային հեռախոսը` Ա.Բուրդոյին պատճառելով զգալի չափի գույքա-յին վնաս՚: Ամբաստանյալ Գ.Բաղդասարյանը` մինչև դատաքննությունն սկսվելը, միջնորդեց կի-րառել արագացված դատական քննության կարգ և հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկա-յացնում է կամավոր` պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մե-ղավոր է ճանաչում և գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները: Դատարանի որոշմամբ ամբաստանյալի միջնորդությունը բավարարվել է և դատական քննությունն անցկացվել է արագացված կարգով: Դատարանը, հաշվի առնելով առաջադրված մեղադրանքի հետ ամբաստանյալի համա-ձայն լինելու հանգամանքն ու հանգելով եզրակացության, որ մեղադրանքը, որի հետ համաձայն-վեց ամբաստանյալը, հիմնավորված է և հաստատվում է քրեական գործով հավաքված ապա-ցույցներով, գտնում է, որ ամբաստանյալ Գ.Բաղդասարյանը կատարել է հանցանք` նախատես-ված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որով և նա պետք է պատասխանա-տվության ենթարկվի: Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթը, հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և հետևանքները, այնպես էլ արագացված կարգով անց-կացված դատաքննության ընթացքում ուսումնասիրված` նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները: Որպես ամբաստանյալ Գ.Բաղդասարյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ-մացնող հանգամանքներ` դատարանը հաշվի է առնում, որ նրա խնամքին են գտնվում կինը և մայրը, համաձայնվեց մեղադրանքի հետ և զղջաց կատարած հանցանքի համար, վատառող-ջության պատճառով ՀՀ ՊՆ ՌԲՀ-ի 30.12.2010թ. որոշմամբ ճանաչվել է խաղաղ ժամանակ զին-վորական ծառայության համար ոչ պիտանի: Որպես ամբաստանյալ Գ.Բաղդասարյանի անձը բնութագրող տվյալª դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական և որ նախկինում նույնպես կատարել է դիտավորյալ հանցագործություն: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատական քննությամբ չարձանագրվեցին: Դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալները, գտնում է, որ ամբաստանյալի կատարած հանցագործության համար նախատեսված նվազ խիստ պատժատեսակներից տուգանքը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները, և ամբաստանյալը պետք է դատապարտվի կալանքի, ինչն անհրաժեշտ ու բավարար է նաև սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և նրա կող-մից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար: Միաժամանակ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժաժամկետից պետք է հանվի նրա արգելանքի (ձերբակալման) տակ գտնված երկու օրը: Դատարանը, նկատի ունենալով, որ թեև նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Գ. Բաղդասարյանի գույքի վրա կալանք դնելու մասին որոշում է կայացվել, սակայն փաստացի որևէ գույքի վրա կալանք չի դրվել, գտնում է, որ նրա գույքի վրա դրված կալանքի վերացման հարց սույն դատավճռով չի կարող քննարկվել: Քննության առնելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը` դատարանը գտնում է, որ ՙՆոկիա C6-01.3՚ մոդելի բջջային հեռախոսը պետք է վերադարձվի տուծող Ա.Բուրդոյին: Դատարանը, քննության առնելով խափանման միջոցի հարցը, գտնում է, որ ամբաս-տանյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` ստորագրությունª չհեռանալու մասին, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը պետք է թողնվի անփոփոխ, իսկ նրա պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվվի նրան արգելանքի վերցնելու օրվանից: Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-րդ, 359-րդ, 360-րդ ու 3753-րդ հոդվածներով` դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Գագիկ Հակոբի Բաղդասարյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել կալանքի 1 (մեկ) ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն` նշանակված պատժին հաշվակցել Գ.Բաղդասարյանի արգելանքի տակ գտնված 2 (երկու) օրն ու թողնել կրելու կալանք 28 (քսան-ութ) օր ժամկետով: Իրեղեն ապացույց ճանաչված` ՙՆոկիա C6-01.3՚ մոդելի բջջային հեռախոսը վերա-դարձնել տուժող Ա.Բուրդոյին: Գ.Բաղդասարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհե-ռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, և պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան արգելանքի վերցնելու օրվանից: Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակ-վելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 07-11-2012 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 10-12-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 221 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 10-12-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 221 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-33660 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 12-12-2012 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 11-02-2013 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 15-02-2013 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 11-03-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-221, 2-54 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 11-03-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 221, 54 |
| Գործին կից նյութերը | տուժող Ալեքսանդր Բուրդյի բջջային հեռախոսը կցված է քր. գործին |
Ստացվել է տեղեկատվություն դատավճիռն ի կատար ածելու վերաբերյալ
| Ամսաթիվ | 13-03-2013 |
|---|---|
| Ստացվել է տեղեկատվություն դատավճիռն ի կատար ածելու վերաբերյալ | Գագիկ Բաղդասարյանի վերաբերյալ |
| Ստացվել է | Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժների կատարման ստորաբաժանումից |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0177/01/12
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 05-12-2012 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 05-12-2012 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Սիրանուշ |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Գագիկ Բաղդասարյան Բեկանել և փոփոխել Երևանի Կենտրոն և Նորք -Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի ` ամբաստանյալ Գագիկ Հակոբի Բաղդասարյանի / ՀՀ քր.օր-ի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով- կալանք 28 օր ժամկետով/ վերաբերյալ 07.11.2012թ-ի դատավճիռը և կիառել ՀՀ քր. օր-ի 70-րդ հոդվածը: |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 12-12-2012 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Կարինե |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 13-12-2012 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | Ամբաստանյալի անձնագիրը: |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 17-12-2012 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 26-12-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 26-12-2012 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Բաղդասարյանին |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Գործ ԵԿԴ/0177/01/12 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 2012թ. դեկտեմբերի 26-ին Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ Հ. ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ. ՍԱՄՍՈՆՅԱՆԻ Մասնակցությամբ` ՄԵՂԱԴՐՈՂ ` ԳԱԼՍՏՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ` Ս. ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Գ. ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննելով ամբաստանյալ Գագիկ Հակոբի Բաղդասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ` Դատարան/ 2012թ. նոյեմբերի 07-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները. 14.08.2012թ. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևանի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118 հոդվածով և 176 հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 13147512 քրեական գործը: Նույն օրը կասկածյալ Գագիկ Բաղդասարյանը ձերբակալվել է և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել <<ստորագրություն չհեռանալու մասին>>: 16.08.2012թ. Գագիկ Բաղդասարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 1-ին մասով: Դատարանի նույն օրվա որոշմամբ քննիչի միջնորդությունը` Գագիկ Բաղդասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումը կիրառելու մասին, մերժվել է: 16.08.2012թ. որոշմամբ Գագիկ Բաղդասարյանն ազատվել է արգելանքից և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել <<ստորագրություն չհեռանալու մասին>>: 25.09.2012թ. որոշմամբ Գագիկ Բաղդասարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել է ու նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 1-ին մասով: 03.10.2012թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան: Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդվածներով նախատեսված պայմանները կիրառել է դատաքննության արագացված կարգ: Դատարանի 07.11.2012թ. դատավճռով` Գագիկ Բաղդասարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել կալանքի 1 ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69 հոդվածի համաձայն, նշանակված պատժին հաշվակցվել է Գագիկ Բաղդասարյանի արգելանքի տակ գտնված 2 օրն ու թողնվել է կրելու կալանք 28 օր ժամկետով` պատժի կրման սկիզբը հաշվելով նրան արգելանքի վերցնելու օրվանից: Իրեղեն ապացույց ճանաչված <<Նոկիա C6-01.3>> մոդելի բջջային հեռախոսը վճռվել է վերադարձնել տուժող Ա. Բուրդոյին: Խափանման միջոց <<ստորագրություն չհեռանալու մասին>> թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել ամբաստանյալի պաշտպանը: 2.Գործի փաստական հանգամանքները Նախաքննության մարմնի կողմից Գագիկ Բաղդասարյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, 11.08.2012թ.-ին ժամը 01:30-ի սահմաններում, Երևանի Զաքիյան 6/36 հասցեի մոտ, Ալեքսանդր Բուրդոյի կիսատաբատի գրպանից բացահայտ հափշտակել է վերջինիս 69.300 դրամ արժողությամբ <<Նոկիա C6-01.3>> մոդելի բջջային հեռախոսը` վերջինիս պատճառելով զգալի չափի գույքային վնաս: 2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Վերաքննիչ բողոքը քննվում են հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով: Պաշտպանն իր վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ Դատարանի դատավճիռը` կալանքի ձևով պատիժ սահմանելու առումով անհիմն է, քանի որ այն կայացվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10, 48, 61 հոդվածների պահանջների խախամամբ, որով անտեսվել են ամբաստանյալի պատիժը և պաաասխանատվությունը մեղմացնող բոլոր հանգամանքները։ Դատարանն արձանագրել է, որ Գագիկ Բաղդասարյանի պատիժը և պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամաններ բացակայում են, վերջինս բնութագրվում է դրականորեն, վատառողջ է, խնամքին են երկու անձ՝ կինը և մայրը, որի կապակցությամբ ազատվել է իսկական զինվորական ծառայությունից, բացի այդ, նախաքննության ընթացքում տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, ընդունել է իրեն առաջադրված մեղադրանքը: Այս պայմաններում, հաշվի առնելով վերը նշված հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ տուժողը նույնպես չի առարկել արագացված կարգի կիրառման դեմ, բողոքաբերը գտնում է, որ առկա էին բոլոր հիմքերը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածը կիրառելու և Գագիկ Բաղդասարյանի նկատմամբ մեկ ամիս ժամկետով կալանքի ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար։ Այս հարցում ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը նույնպես արտահայտել է իր դիրքորոշումր և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառման դատական պրակտիկայի վերաբերյալ տվել է հանգամանալից մեկնաբանություններ։ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իր՝ 12.06.2007թ. թիվ ՎԲ–124/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել։ Վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ 70 հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս, Դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու։ Վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ՝ 01.02.2008թ. թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանն յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի՝ սոցիալական արդարության վերականգնման ու պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։ Բոլոր վերը թվարկված իրավադրույթների և նախադեպային որոշումների կիրառման արդյունքում էլ Դատարանը Գագիկ Բաղդասարյանի գործով նույնպես կարող էր կայացնել օբյեկտիվ ու արդարացի դատական ակտ, որի արդյունքում նրա նկատմամբ նշանակված պատիժ կալանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի պատճառաբանված կիրառմամբ կարող էր պայմանականորեն չկիրառվել և սահմանվեր փորձաշրջան, որը սակայն չարվեց։ Վերոգրյալի հիման վրա` բողոքաբերը խնդրում է բեկանել և փոփոխել Դատարանի 07.11.2012թ. դատավճիռը՝ Գագիկ Բաղդասարյանի նկատմամբ սահմանված մեկ ամիս ժամկետով կալանքի ձևով պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու և փորձաշրջան սահմանելու առումով։ 3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները. Վերաքննիչ դատարանը ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ և մեղադրողի պատասխանը դրանց դեմ, ներկայացված բողոքների հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10 հոդվածի համաձայն հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, որի համաձայն հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները: Հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում: Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումը անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշանակված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված ու փոխհամաձայնեցված են, /մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները, և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին/: Այսինքն` պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի և արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը: Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62 և 63 հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին, բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունն, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, դրանք բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում են պատժի վրա: ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերոգրյալ դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն, եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում: Դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել: Նշված հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է: Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու: ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերոգրյալ դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը: Վերոգրյալ հոդվածների բովանդակային վերլուծությունից և սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է դառնում, որ ամբաստանյալի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս Դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, բավարար չափով ստուգման ու բազմակողմանի գնահատման է ենթարկել վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքները, նրա կողմից կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, մասնավորապես այն, որ նա բնութագրվում է դրականորեն, նախկինում նույնպես կատարել է դիտավորյալ հանցագործություն, որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են դիտվել այն, որ նրա խնամքին են գտնվում կինը և մայրը, համաձայնվել է մեղադրանքի հետ ու զղջացել կատարած հանցանքի համար, վատառողջության պատճառով ՀՀ ՊՆ ՌԲՀ-ի 30.12.2010թ. որոշմամբ ճանաչվել է խաղաղ ժամանակ զինվորական ծառայության համար ոչ պիտանի և պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք չարձանագրելով` Դատարանն իրավացիորեն ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10 հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունն, ուղղել պատժի ենթարկված անձին: Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները` ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ, հիմնավորված և պատճառաբանված չեն և հաշվի առնելով վերջինիս մեղսագրված հանցանքների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող վերոգրյալ տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանագմանքները, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով սույն գործով հնարավոր չէ հասնել պատժի նպատակներին, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը և ուղղել պատժի ենթարկված անձին: Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքում մատնանշված հանգամանքներն իրենց համակցությամբ, որոնք արդեն իսկ հաշվի են առնվել դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս, չեն նվազեցնում ամբաստանյալի կատարած հանցավոր արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և նրա նկատմամբ կալանքի ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու առումով դատավճիռը փոփոխելու համար օբյեկտիվ հիմքեր առկա չեն, ուստի այն պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ: Քրեական գործի քննության նախորդ փուլում թույլ չեն տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որոնք կհանգեցնեին դատական սխալի: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393, 394, 402 հոդվածներով` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ամբաստանյալի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը մերժել` օրինական ուժի մեջ թողնելով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012թ. նոյեմբերի 07-ի դատավճիռը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Գագիկ Հակոբի Բաղդասարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 1-ին մասով: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 26-12-2012 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 01-02-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատոր`221 թերթ, 2-րդ`48 թերթ |
| Գործին կից նյութեր | Ամբաստանյալի անձնագիրը: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 01-02-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 221 և 48 |
| Գործին կից նյութերը | Գ. Բաղդասարյանի անձնագիրը |
| Ուր | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Գրության համարը | Ե-1739/13 |