Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0165/01/12
Վիճակագրական տողի համար :
6.1
Պատասխանող
Կարեն Գևորգյան
Անդրանիկ Սմբատյան
Անդրանիկ Սմբատյան Սամվելի
Կարեն Գևորգյան Հակոբի
Կարեն Գևորգյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Արարատ Պետրոսյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Արարատ Պետրոսյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2013-03-05 | 14:00 | 5 | |||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2012-12-11 | 15:00 | 4 | Կայացել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2012-12-06 | 15:00 | 4 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2012-11-27 | 15:00 | 4 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2012-11-16 | 16:00 | 4 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2012-11-13 | 12:00 | 4 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2012-11-02 | 15:00 | 4 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2012-10-10 | 14:00 | 4 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2012-10-02 | 16:00 | 4 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2012-09-27 | 11:30 | 4 | Կայացել է |
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Գործ № ԵԿԴ/0165/01/12
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության
առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը
կայացրած դատարանի կազմը
նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
5 մարտի 2013 թվականի ք. Երևան
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև`
Վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
նախագահող դատավոր` Ա. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
դատավորներ` Ս. ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Մ. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
քարտուղարությամբ` Ս. ՂՐՋՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Հ. ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ
պաշտպաններ` Ա. ԵՍԱՅԱՆԻ
Կ. ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ամբաստանյալներ` Ա. ՍՄԲԱՏՅԱՆԻ
Կ. ԳԵՎՈՐԳՅԱՆԻ
դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի պաշտպան Կարինե Խաչատրյանի և ամբաստանյալ Կարեն Հակոբի Գևորգյանի պաշտպան Անահիտ Եսայանի բերած վերաքննիչ բողոքների հիման վրա, վճռաբեկության կարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի և Կարեն Հակոբի Գևորգյանի, մեղադրվում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի կատարման համար,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի հետաքննիչ Գ. Խաչիկյանի` 2012թ. հուլիսի 8-ի որոշմամբ Հովհաննես Ալբերտի Զիրոյանի հաղորդման հիման վրա նախապատրասված նյութերն ուղարկվել են ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնի քննչական բաժին: /տե՛ս քրեական գործի նյութեր հ.1 գ-թ 7/
2. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Է. Պետրոսյանի` 2012թ. օգոստոսի 8-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 13146412 քրեական գործը, այն ընդունվել է վարույթ և կատարվել նախաքննություն: /հ.1 գ-թ 8/
3. 2012թ. օգոստոսի 8-ին թիվ 13146412 քրեական գործով կասկածյալ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանը ձերբակալվել է: /հ.1 գ-թ 33-34/
4. 2012թ. օգոստոսի 8-ին թիվ 13146412 քրեական գործով կասկածյալ Կարեն Հակոբի Գևորգյանը ձերբակալվել է: /հ.1 գ-թ 38-39/
5. Ավագ քննիչ Է. Պետրոսյանի` 2012թ. օգոստոսի 10-ի որոշմամբ թիվ 13146412 քրեական գործով Կարեն Հակոբի Գևորգյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: /հ.1 գ-թ 80-81/
6. Ավագ քննիչ Է. Պետրոսյանի` 2012թ. օգոստոսի 10-ի որոշմամբ թիվ 13146412 քրեական գործով Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: /հ.1 գ-թ 86-87/
7. Ավագ քննիչ Է. Պետրոսյանի` 2012թ. օգոստոսի 10-ի որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան/` թիվ 13146412 քրեական գործով մեղադրյալ Կ. Գևորգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանավորումը` 2 ամիս ժամանակով: /հ.1 գ-թ 91-92/
8. Ավագ քննիչ Է. Պետրոսյանի` 2012թ. օգոստոսի 10-ի որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել Առաջին ատյանի դատարան` թիվ 13146412 քրեական գործով մեղադրյալ Ա. Սմբատյանի կատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանավորումը` 2 ամիս ժամանակով: /հ.1 գ-թ 93-94/
9. Առաջին ատյանի դատարանի` 2012թ. օգոստոսի 10-ի որոշմամբ նախաքննության միջնորդությունը բավարարվել է, և թիվ 13146412 քրեական գործով մեղադրյալ Ա. Սմբատյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը` 2 ամիս ժամանակով`մինչև 08.10.2012թ.: /հ.1 գ-թ 109-107/
10. Առաջին ատյանի դատարանի` 2012թ. օգոստոսի 10-ի որոշմամբ նախաքննության միջնորդությունը բավարարվել է, և թիվ 13146412 քրեական գործով մեղադրյալ Կ. Գևորգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը` 2 ամիս ժամանակով`մինչև 08.10.2012թ.: /հ.1 գ-թ 109-113/
11. Ավագ քննիչ Է. Պետրոսյանի` 2012թ. օգոստոսի 10-ի որոշմամբ թիվ 13146412 քրեական գործով Հովհաննես Ալբերտի Զիրոյանի կողմից Կ. Գևորգյանին և Ա. Սմբատյանին մարմնական վնասվածք պատճառելու կապակցությամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` վնաս պատճառած արարքը քրեական օրենքով իրավաչափ համարվելու հիմքով: /հ.1 գ-թ 219-220/
12. Ավագ քննիչ Է. Պետրոսյանի` 2012թ. օգոստոսի 10-ի որոշմամբ թիվ 13146412 քրեական գործով մեղադրյալ Ա. Սմբատյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: /հ.1 գ-թ 221-222/
13. Ավագ քննիչ Է. Պետրոսյանի` 2012թ. օգոստոսի 10-ի որոշմամբ թիվ 13146412 քրեական գործով Ա. Սմբատյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: /հ.1 գ-թ 223-224/
14. Ավագ քննիչ Է. Պետրոսյանի` 2012թ. օգոստոսի 10-ի որոշմամբ թիվ 13146412 քրեական գործով մեղադրյալ Կ. Գևորգյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: /հ.1 գ-թ 227-228/
15. Ավագ քննիչ Է. Պետրոսյանի` 2012թ. օգոստոսի 10-ի որոշմամբ թիվ 13146412 քրեական գործով Կ. Գևորգյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: /հ.1 գ-թ 229-230/
16. 2012թ. սեպտեմբերի 14-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար, որն Առաջին ատյանի դատարանում ստացվել է նույն օրը: /հ.1 գ-թ 240-247 և հ.2 գ-թ 1/
17. Առաջին ատյանի դատարանի` 2012թ. սեպտեմբերի 14-ի որոշմամբ քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2012թ. սեպտեմբերի 19-ի որոշմամբ քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության: /հ.2 գ-թ 2, 11/
18. Առաջին ատյանի դատարանի` 2012թ. դեկտեմբերի 11-ի դատավճռով ամբաստանյալ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտվել ազատազրկման 7 /յոթ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 76-րդ հոդվածի 6-րդ մասի 3-րդ կետի կիրառմամբ, ՀՀ Տավուշի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 10.03.2010թ. դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանին պայմանական վաղաժամկետ ազատելը վերացվել է։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ` նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել նախորդ` ՀՀ Տավուշի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 10.03.2010թ. դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից` ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով և ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 7 /յոթ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան ՔԿ հիմնարկում` պատժի սկիզբը հաշվելով 2012թ. օգոստոսի 08-ից: Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Ամբաստանյալ Կարեն Հակոբի Գևորգյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտվել ազատազրկման 6 /վեց/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան ՔԿ հիմնարկում` պատժի սկիզբը հաշվելով 2012թ. օգոստոսի 08-ից: Խափանման միջոց կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժող և քաղաքացիական հայցվոր Հովհաննես Զիրոյանի քաղաքացիական հայցը թողնվել է առանց քննության։ Ամբաստանյալներ Ա. Սմբատյանի և Կ. Գևորգյանի գույքի վրա նախաքննության մարմնի 05.08.2012թ. որոշումներով դրված կալանքը պահպանվելու է նաև քրեական գործով վարույթի ավարտից հետո` մեկ ամսվա ընթացքում: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո 04.09.2012թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույցներ ճանաչված 20,536 գրամ քաշով ոսկյա շղթան, «Նոկիա 6500C» մոդելի բջջային հեռախոսը և 3635637374610103128 գործարանային համարի էլեկտրական մարտկոցը վերադարձվելու են տուժող Հովհաննես Զիրոյանին: Ամբաստանյալներ Ա. Սմբատյանից և Կ. Գևորգյանից, համապարտորեն, հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձվելու է 55.200 /հիսունհինգ հազար երկու հարյուր/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր: /հ.2 գ-թ 124-132/
19. Ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանի պաշտպան Կ. Խաչատրյանը և ամբաստանյալ Կ. Գևորգյանի պաշտպան Ա. Եսայանը 2013թ. հունվարի 11-ին վերաքննիչ բողոքներ են ներկայացրել վերոհիշյալ դատավճռի դեմ: Վերաքննիչ բողոքների կապակցությամբ գրավոր առարկություններ Վերաքննիչ դատարանում չեն ստացվել:
20. Քրեական գործի նյութերը Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2013թ. հունվարի 25-ին: Վերաքննիչ դատարանի` 2013թ. հունվարի 29-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքներն ընդունվել են վարույթ և նշանակվել Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության:
Գործի փաստական հանգամանքները.
21. Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանը և Կ. Գևորգյանը դատապարտվել են այն արարքի համար, որ նրանք, նախնական համաձայնության գալով միմյանց հետ, ավազակությամբ հափշտակել են Հովհաննես Ալբերտի Զիրոյանի` զգալի չափի` 303.500 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության գույքը:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքները քննվում են հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
22. Ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանի պաշտպան Կ. Խաչատրյանն իր վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի էական խախտումներ: Խախտվել են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ, 25-րդ, 18-րդ, 107-րդ, 127-րդ հոդվածների պահանջները, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ, 4-րդ, 9-րդ հոդվածի պահանջները: Նշվածը հիմք է հանդիսացել դատական սխալի, որն ազդել է գործի ելքի վրա, ուստի դատական ակտը ենթակա է բեկանման հետևյալ պատճատաբանությամբ:
Պաշտպան Կ. Խաչատրյանը նշել է, որ դատաքննության ընթացքում պարզվել և հիմնավորվել է այն, որ 2012թ. օգոստոսի 7-ին, Երևան քաղաքի օպերայի և բալետի շենքի մոտակայքում, գործով ամբաստանյալներ Կ. Գևորգյանի, Ա. Սմբատյան և տուժող Հ. Զիրոյանի միջև վիճաբանություն է ծագել աղջկա պատճառով, այնուհետև այն վերածվել է կռվի:
Այն հանգամանքը, որ տուժողի, Անդրանի և Կարենի միջև տեղի է ունեցել ծեծկռտուք և տուժողն ինքն է հարվածել Անդրանիկին և Կարենին` նրանց պատճառելով տարբեր վնասվածքներ, հաստատվել է քրեական գործում առկա թիվ 2401 և թիվ 2402 փորձագետի եզրակացություններով: Այն, որ տուժողի և ամբաստանյալների միջև կռիվը դադարել է միայն կողմնակի անձանց` ծեր մարդու միջամտությամբ, հաստատվել է նաև գործով ամբաստանյալների ցուցմունքով։ Տուժողն այդպես էլ չի նշել, որ Անդրանիկն է պոկել իր շղթան: Տուժողը նաև հայտնել է, որ ինքը շղթան չի տեսել Անդրանիկի ձեռքում:
Դատաքննության ընթացքում պարզվել է, որ տուժողի և ամբաստանյալների միջև ընդամենը տեղի է ունեցել վիճաբանություն, ինչի ընթացքում էլ հանգամանքների զուգորդմամբ տուժողի շղթան հայտնվել է Կարենի մոտ։
Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալների դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները համարել է ոչ արժանահավատ, դրանք չի վերլուծել և գնահատել տուժողի և վկաների դատարանում տված ցուցմունքների ամբողջության մեջ:
Եթե ամբաստանյալները նպատակ էին հետապնդում տիրանալ տուժողի գույքին, ապա այն դեպքում, երբ պոկել էին նրա շղթան, կդիմեին փախուստի, չէին մնա այդ վայրում ու կռվեին այնքան, մինչև այլոց միջամտությամբ կհանգուցալուծվեր այդ վիճաբանությունը։
Առաջին ատյանի դատարանը ապացույցները չի գնահատել իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, չի կատարել դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության գնահատում` խախտելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ, 127-րդ հոդվածների պահանջները:
Տուժողի հակասական ցուցմունքը չի կարող թույլատրելի ապացույց համարվել: Ի դեպ, տուժողը նախաքննության ընթացքում թաքցրել է, որ իր և ամբաստանյալների միջև տեղի ունեցած վիճաբանությունը դադարել է միայն կողմնակի անձանց միջամտելուց հետո, և որ ինքն ու Կարենը միասին են լքել «դեպքի վայրը»: Ավելի քան տարօրինակ է, որ այլ անձանց միջամտելու դեպքում տուժողը որևէ կերպ չի փորձել հայտնել, որ ենթարվել է ավազակային հարձակման և իրենից ինչ-որ բան են հափշտակել:
Ա. Սմբատյանը ենթարկվել է քրեական պատասխանատվության ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի կատարման համար, սակայն նրա արարքում բացակայում է նախատեսված հանցակազմի բոլոր հատկանիշները, ինչը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունը բացառող հանգամանք է:
Սույն գործով կողմերի միջև տեղի է ունեցել վիճաբանություն, ծեծկռտուք և տուժողի ոսկյա շղթան այդ քաշքշուկի ընթացում հայտնվել է գետնին, իսկ Կարենը գետնից դա վերցրել է, քանի որ մտածել է, թե դա Անդրանիկի շղթան է, ուստի իր պաշտպանյալը չի կարող մեղավոր ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, քանի որ նրա արարքում բացակայում է նախատեսված արարքի հատկանիշները, վիճաբանությունը և ծեծկրտուքը չի կարող որակվել ավազակային հարձակում:
Բողոքի հեղինակը նշել է նաև, որ դատաքննությամբ հետազոտված նյութերով ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2 մասի 1-ին կետով ապացուցված չէ, հետևապես նա պետք է ճանաչվի անմեղ և դատարանով արդարացված:
23. Ելնելով վերոգրյալից, ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանի պաշտպան Կ. Խաչատրյանը խնդրել է վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ, ամբողջությամբ բավարարել վերաքննիչ բողոքը` համապատասխանաբար բեկանելով Առաջին ատյանի դատարանի 11.12.2012թ. կայացրած դատավճիռը: Արդարադատության շահից ելնելով` իր պաշտպանյալին ճանաչել անմեղ` նրա նկատմամբ կայացնելով արդարացնող դատական ակտ` իր պաշտպանյալի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցակակազմի հատկանիշների բացակայության հիմքով: Իսկ դրա անհնարինության դեպքում քրեական գործն ուղարկել ստորադաս դատարան` նոր քննության:
24. Ամբաստանյալ Կ. Գևորգյանի պաշտպան Ա. Եսայանն իր վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը դատավճիռ կայացնելիս դատարանը թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի խախատում, որը էականորեն ազդել է գործի ելքի վրա: Անտեսվել են գործի լուծման համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները, ապացույցները չեն գնահատվել օբյեկտիվորեն, որի հետևանքով իր պաշտպանյալի մեղսագրված արարքը սխալ է որակվել:
Առաջին ատյանի դատարանը կայացրել է չհիմնավորված դատավճիռ: Դատավճռում տեղ գտած հետևությունները հակասում են դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներին: Դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով չի հիմնավորվել Կ. Գևորգյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված հանցանքը: Առաջին ատյանի դատարանի կողմից հաստատված ճանաչված հանգամանքները չեն համապատասխանում դատարանում հետազոտված ապացույցներին, հետևաբար Առաջին ատյանի դատարանը կայացրել է տնօրինական և չպատճառաբանված դատական ակտ:
Ըստ պաշտպանի` Առաջին ատյանի դատարանի ՚կայացրած դատական ակտը ենթակա է բեկանման, քանի որ դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով հերքվել է Կ. Գևորգյանի և Ա. Մմբատյանի կողմից նախնական համաձայնության գալով ավազակությամբ Հովհաննես Զիրոյանի զգալի չափի գույքը հափշտակելու հանգամանքը:
Դատական ակտի <<Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները>> բաժինը մեղադրական եզրակացության նկարագրական մասի բառացի արտագրությունն է:
Պաշտպան Ա. Եսայանը նշել է, որ դատաքննության իր պաշտպանյալի կողմից ավազակային հարձակում կատարելու արարքը հիմնավորող որևէ ապացույց ձեռք չի բերվել, ավելին` այն հերքվել է դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով:
Դատարանում տուժող Հ. Զիրոյանն իր ցուցմունքով հաստատել է, որ ամբաստանյալներն իրար հետ առանձին չեն զրուցել, հետևաբար որևէ պայմանավորվածություն ձեռք չի բերվել: Ակնհայտ է, որ ամբաստանյալնների միջև որևէ պայմանավորվածություն չի եղել, նրանք որևէ կերպ չեն ցանկացել հաղորդակցվել Հ. Զիրոյանի հետ։ Հ. Զիրոյանն իր ցանկությամբ է ներկա գտնվել Ն. Բազոյանի և ամբաստանյալների՝ Անդրանիկի և Կարենի զրույցին: Անվիճելի է, որ նրանք հափշտակություն կատարելու նպատակ չեն ունեցել: Քրեական գործի փաստական հանգամանքներով հաստատվել է, որ Նարեկը որևէ թանկարժեք իր չի կրել:
Քրեական գործի փաստական տվյալներով, գործով ձեռք բերված ապացույցներով հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալների և տուժողի միջև ծագել է փոխադարձ ծեծկռտուք, որի պատճառը եղել է տվյալ իրավիճակում նրանց միջև առաջացած անբարյացկամ հարաբերությունները: Նրանց միջև փոխադարձ քաշքշուկը, հարվածները դադարել են այն պահին, երբ անցորդները` մի տարեց տղամարդ և երկու կին, միջամտել են` պահանջելով դադարեցնել ծեծկռտուքը:
Կ. Գևորգյանը լսել է, որ Ա. Սմբատյանը որոնում է իր շղթան, գետնից վերցրել է ոսկյա շղթան, մտածելով, որ այն Ա. Սմբատյանինն է: Սակայն, հետագայում Ա. Սմբատյանից տեղեկացել է, որ այն իր շղթան չէ։
Դատավճռում անտեսվել էն տուժող Հ. Զիրոյանի կողմից դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ հայտնած հակասական և անտրամաբանական տվյալները, որոնք արվել են ինչպես նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքներում, այնպես էլ նրա մասնակցությամբ կատարված այլ քննչական գործողություների ընթացքում, Առաջին ատյանի դատարանում տված ցուցմունքներում:
Տուժողի նախաքննական ցուցմունքը չի հետազոտվել դատաքննության ընթացքում, հետևաբար այն չի կարող որպես ապացույց գնահատվել: Հարկ է նշել, որ դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքներն էականորեն տարբերվում են:
Քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներով հիմնավորվել է, որ Կ. Գևորգյանն ավազակային հարձակման միջոցով Հ. Զիրոյանից գույք չի հափշտակել: Կ. Գևորգյանը հայտնել է, որ նախաքննական ցուցմունքը գրվել է քննիչի թելադրանքով:
Բողոքի հեղինակը նշել է, որ իր պաշտպանյալն ունի հոգեկան առողջության հետ կապված խնդիրներ, այդ հանգամանքն առկա է եղել, սակայն նախաքննական մարմինը դատահոգեբուժական փորձաքննություն նշանակելու փոխարեն հարցաքննել է հոգեբույժի` հաստատապես իմանալով, որ հարցաքննության արձանագրությունը չի կարող փոխարինել փորձագետի եզրակացությանը:
Ի վերջո, քննիչը պարտավոր էր օրենքով նախատեսված բոլոր միջոցները ձեռնարկեր իր պաշտպանյալի պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները բացահայտելու` նրա կատարած արարքին ճիշտ իրավաբանական որակում տալու համար:
Դատարանում իր պաշտպանյալն իրեն մեղավոր է ճանաչել միայն փոխադարձ քաշքշուկի ընթացքում Հ. Զիրոյանին հարվածելու համար: Գործով հիմնավորվել է, որ Հ. Զիրոյանի քթի և պարանոցի հատվածներում առկա մարմնական վնասվածքները Կ. Գևորգյանի կողմից չեն պատճառվել:
Պաշտպան Ա. Եսայանը նշել է նաև, որ եթե Վերաքննիչ դատարանը գտնի, որ Կ. Գևորգյանի արարքում առկա է հափշտակության հատկանիշներ, ապա ամբաստանյալների միջև բացակայել է նախնական համաձայնության հանգամանքը, իր պաշտպանյալի կողմից ավազակային հարձակմամբ ուրիշի գույքի հափշտակություն չի կատարվել: <<Նոկիա 6500>> մակնիշի հեռախոսը տուժող Հ. Զիրոյանը տվել է Կ. Գևորգյանին զանգահարելու նպատակով, որն էլ մնացել է նրա ձեռքին, հետևաբար նրա կողմից կատարած արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի հատկանիշներին:
25. Ելնելով վերոգրյալներից ամբաստանյալ Կ. Գևորգյանի պաշտպան Ա. Եսայանը խնդրել է վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ, բեկանել և փոփոխել թիվ ԵԿԴ/0165/01/12 քրեական գործով Առաջին ատյանի դատարանի կողմից 11.12.2012թ.-ին կայացված դատավճիոը` Կարեն Հակոբի Գևորգյանի մասով: Կ. Գևորգյանին մեղսագրված արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետից վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով ամբաստանյալների, պաշտպանների, դատախազի ելույթները, ինչպես նաև ուսումնասիրելով, վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, ներքին համոզմամբ, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
26. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
1/ ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2/ այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3/ ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4/ ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն /…/:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է. <<Ավազակությունը` ուրիշի գույքը հափշտակելու նպատակով հարձակումը, որը կատարվել է կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով/.../
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետը սահմանում է. <<Ավազակությունը, որը կատարվել է`
1/ մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ/.../:>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն` գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով:
27. Առաջին ատյանի դատարանը, հետազոտելով ապացույցներն իրենց համակցությամբ, ապացուցված է համարել, որ ամբաստանյալներ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանը և Կարեն Հակոբի Գևորգյանը կատարել են արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներին:
Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռում նշված հետևությունները հիմնված են դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների, մասնավորապես` ամբաստանյալ Կ. Գևորգյանի ինքնախոստովանական ցուցմունքների, ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանի, տուժող Հովհաննես Ալբերտի Զիրոյանի, վկաներ Նարեկ Մասիսի Բազոյանի, Հասմիկ Բարսեղի Վարդանյանի, Դիանա Արմենի Խուրշուդյանի ցուցմունքների հիման վրա, ինչպես նաև` դատաբժշկական փորձաքննության 2012թ. օգոստոսի 21-ի թիվ 2400 եզրակացությամբ և ի լրումն այդ եզրակացության 31.08.2012թ. տրված եզրակացությամբ, մետաղագիտական և ապրանքագիտական փորձաքննության 2012թ. օգոստոսի 21-ի թիվ 21141210 եզրակացությամբ, անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին 08.08.2012թ. երկու արձանագրություններով, քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 09.08.2012թ. արձանագրությամբ և դրան կից լուսանկարչական հավելվածով, որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, 03.09.2012թ. «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերությունից ստացված, հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումներով, իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, 20,536 գրամ քաշով ոսկյա շղթայով, «Նոկիա 6500C» մոդելի բջջային հեռախոսով և 3635637374610103128 գործարանային համարի էլեկտրական մարտկոցով:
Այսպես` ամբաստանյալ Կ. Գևորգյանը նախաքննական ինքնախոստովանական ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2012թ. օգոստոսի 07-ին, իր համագյուղացի Անդրանիկի հետ միասին եկել են Երևան: Օպերայի տարածքում հանդիպել են Հովհաննեսին և Նարեկին։ Նկատելով Հովհաննեսի պարանոցի ոսկյա շղթան` Անդրանիկի հետ մասին որոշել են այն հափշտակել։ Իրենց համագյուղացի Դիանայի վերաբերյալ զրուցելու պատրվակով մոտեցել են Հովհաննեսին և Նարեկին, նրանց հետ միասին գնացել են շենքի կամարամուտք, որպեսզի իրենց մարդ չտեսնի։ Ինքը Նարեկին առանձնացրել է, որպեսզի իրենց չխանգարի։ Քիչ անց իրեն զանգահարել և կանչել է Անդրանիկը։ Ինքը Նարեկին ասել է, որ ամեն ինչ նորմալ է և նա հեռացել է, իսկ ինքը միացել է Անդրանիկին և Հովհաննեսին։ Ինքը Հովհաննեսից խնդրել է նրա բջջային հեռախոսը` ինչ-որ աղջկա զանգահարելու պատրվակով և այդ պահին Անդրանիկը քաշել-պոկել է Հովհաննեսի պարանոցի ոսկյա շղթան և բռունցքով հարվածել է նրա քթին։ Այնուհետև ինքն է սկսել հարվածել Հովհաննեսին, որից հետ Անդրանիկի հետ դիմել են փախուստի։ Նույն օրը ոսկյա շղթան իր անվամբ գրավադրել են Երևանի Կիևյան փողոցում գտնվող գրավատանը և ստացել են 200.000 ՀՀ դրամ գումար, որը հավասար բաժանել են միմյանց միջև, իսկ հափշտակված «Նոկիա» մոդելի բջջային հեռախոսը գտնվում է իրենց տանը։ Իր վրա հայտնաբերված մարմնական վնասվածքները ստացել է դեպքի ժամանակ Հովհաննեսի հետ տեղի ունեցած քաշքշուկի ընթացքում։ Կատարածի համար զղջում է և խնդրում է մեղմ վերաբերվել: /գ-թ 47-48, 84-85, 148, 169, 232/
Դատարանում ամբաստանյալ Կ. Գևորգյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքն ու Անդրանիկը որևէ բան հափշտակելու նպատակ չեն ունեցել: Քանի որ վիճաբանությունից հետո Անդրանիկի շղթան անհետացել էր, այդ պատճառով վերցրել է գետնին ընկած շղթան: Հետո պարզել են, որ դա Անդրանիկի շղթան չէ, որից հետո որոշել են այն գրավադնել, որպեսզի Անդրանիկին նոր շղթա գնեն։ Իր նախաքննական ցուցմունքները գրել է քննիչի թելադրանքով: /դատ. նիստի արձ./
Ամբաստանյալ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանը նախաքննական ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ ընդունում է, որ կատարել է ավազակային հարձակում, որի համար զղջում է և խնդրում է մեղմ վերաբերվել։ Հափշտակված ոսկյա շղթան Կարենի անվամբ գրավադրել է Երևանի Կիևյան փողոցում գտնվող գրավատանը, ստացել է 200.000 ՀՀ դրամ գումար: Գումարի մի մասը ծախսել է, իսկ մյուս մասը հայտնաբերվել է իր մոտից: /գ-թ 43-44/
Ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանը հետագայում ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, ինքը ավազակային հարձակում չի կատարել, այլ կատարել է ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակություն, իսկ մարմնական վնասվածքները ստացել է դեպքի ժամանակ Հովհաննեսի հետ տեղի ունեցած քաշքշուկի ընթացքում: /գ-թ 90, 168, 226/
Դատարանում ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իրենք ավազակային հարձակում չեն կատարել: Իրականում քաշքշուկ է եղել, որի ժամանակ իր շղթան անհետացել է: Փնտրել է այն, սակայն չի գտել: Զանգահարել է Կարենին, որն իրեն հայտնել է, որ շղթան իր մոտ է գտնվում: Տեսնելով շղթան` պարզել է, որ դա իր շղթան չէ: Մտածելով, որ Հովհաննեսն էլ իր շղթան է վերցրել` այդ պատճառով որոշել են այդ շղթան գրավադնել: /դատ. նիստի արձ./
Տուժող Հովհաննես Ալբերտի Զիրոյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2012թ. օգոստոսի 7-ին, ժամը 17։00-ի սահմաններում, Գավառից եկել է Երևան` իր ընկերուհի Հասմիկ Վարդանյանին տեսնելու համար: Հանդիպելով նրան` միասին զբոսնել են մինչև ժամը 20։30-ի սահմանները։ Այնուհետև Հասմիկն ասել է, որ օպերայի մոտ պետք է հանդիպի մորաքրոջ աղջկան` Դիանային, որից հետո գնացել են այնտեղ։ Հանդիպել են Դիանային և նրա ընկեր Նարեկին։ Դրանից հետո Հասմիկը և Դիանան գնացել են տուն։ Այդ պահին իրենց են մոտեցել երկու երիտասարդ տղաներ, որոնք հետագայում պարզվել է, որ հանդիսանում են Ա. Սմբատյանն ու Կ. Գևորգյանը։ Նրանք Նարեկին առաջարկել են Դիանայի վերաբերյալ մի փոքր զրուցել և միասին քայլել են դեպի հարակից բնակելի շենքերի կողմը։ Միասին մտել են շենքի կամարամուտք, որտեղ Ա. Սմբատյանն ասել է, որ Նարեկը լավ անձնավորություն չէ, որից հետո իրեն առաջարկել է մտնել շենքի բակ, իսկ Կ. Գևորգյանը Նարեկի հետ մնացել են կամարամուտքում։ Հասնելով շենքի բակ` Ա. Սմբատյանը հայտնել է, որ բջջային հեռախոսի մարտկոցը նստել է, խնդրել և վերցրել է իր «Նոկիա 6500C» մոդելի, 077-00-48-26 հեռախոսաքարտով բջջային հեռախոսը, զանգահարել է ընկերոջը` Կ. Գևորգյանին և կանչել իրենց մոտ։ Երկու րոպե անց Կ. Գևորգյանը մենակ, առանց Նարեկի մոտեցել է իրենց։ Նրանք առաջարկել են մի քիչ քայլել և մոտիկից ծանոթանալ, որի ընթացքում Կ. Գևորգյանը խնդրել է իր բջջային հեռախոսը` ինչ-որ ծանոթ աղջկա զանգահարելու համար։ Այդ պահին Ա. Սմբատյանը քաշելով` իր պարանոցից պոկել է ոսկյա շղթան և բռունցքով հարվածել է իր քթին, իսկ Կ. Գևորգյանը հարձակվելով իր վրա` սկսել է ձեռքերով և ոտքերով խառը հարվածներ հասցնել մարմնի տարբեր մասերին։ Ինքը փորձել է դիմադրել, սակայն նրանք դիմել են փախուստի։ Ինքը վազել է նրանց հետևից, սակայն չի հասել նրանց: /դատ. նիստի արձ., գ-թ 11-12, 70-71, 137, 218/
Վկա Նարեկ Մասիսի Բազոյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2012թ. օգոստոսի 7-ին, ժամը 20։30-ի սահմաններում, իր ընկերուհի Դիանայի հետ զբոսնել են օպերայի հարակից տարածքում։ Այդ ժամանակ իրենց են մոտեցել Դիանայի մորաքրոջ աղջիկ Հասմիկը, ընկերոջ` Հովհաննեսի հետ միասին։ Դիանան ասել է, որ պետք է գնան տուն և Հասմիկի հետ հեռացել են։ Այդ պահին իրեն և Հովհաննեսին են մոտեցել երկու երիտասարդ տղաներ և հայտնել, որ ցանկանում են իր հետ զրուցել Դիանայի մասին։ Հովհաննեսն ասել է, որ ինքն էլ է ցանկանում մասնակցել այդ խոսակցությանը, որից հետո առանձնացել են։ Երբ սկսել են խոսակցությունը` թեթև վեճ է սկսվել բարձրահասակ տղայի հետ։ Այդ ժամանակ մյուս տղան իրեն առաջարկել է առանձնանալ և նրա հետ քայլել են դեպի շենքի կամարամուտք` թողնելով Հովհաննեսին բարձրահասակ տղայի հետ։ Քիչ անց իր հետ գտնվող տղան հայտնել է, որ ամեն ինչ կարգին է և կարող է գնալ։ Ինքը գնացել է, իսկ այդ տղան վերադարձել է Հովհաննեսի և ընկերոջ մոտ։ Մի քանի ժամ անց Հովհաննեսը զանգահարել և հայտնել է, որ այդ տղաներն իր նկատմամբ ավազակային հարձակում են կատարել: /դատ. նիստի արձ., գ-թ 17-18/
Վկա Հասմիկ Բարսեղի Վարդանյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2012թ. օգոստոսի 6-ին Եղեգնաձորից եկել է Երևան` իր ընկեր Հովհաննեսի հետ հանդիպելու համար։ Հաջորդ օրը` 2012թ. օգոստոսի 7-ին, ժամը 17։00-ի սահմաններում հանդիպել է Հովհաննեսին, միասին զբոսնել են մինչև 20։30-ի սահմանները։ Իրեն է զանգահարել իր մորաքրոջ աղջիկ Դիանան և ասել, որ ժամանակն է տուն գնալու։ Ինքը Հովհաննեսի հետ միասին, օպերայի հարակից տարածքում հանդիպել են Դիանային և նրա ընկեր Նարեկին։ Դիանայի հետ միասին բաժանվելով տղաներից` անցել են փողոցը և քայլել դեպի կանգառի կողմը։ Այդ ժամանակ շրջվել է և տեսել Նարեկին` ինչ-որ տղայի հետ քայլելիս։ Շուրջ մեկ ժամ անց զանգահարել է Հովհաննեսը և հարցրել Նարեկի բջջային հեռախոսահամարը։ Ինքը Դիանայից ճշտել է Նարեկի հեռախոսահամարը և հայտնել է Հովհաննեսին։ Հետագայում ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում իմացել է, որ Հովհաննեսի նկատմամբ ավազակային հարձակում է կատարվել: /դատ. նիստի արձ., գ-թ 20/
Վկա Դիանա Արմենի Խուրշուդյանը նախաքննական ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2012թ. օգոստոսի 7-ին, օպերայի մոտ հանդիպել է իր ընկեր Նարեկին։ Միասին զբոսնել են մինչև ժամը 20։30-ի սահմանները։ Այնուհետև զանգահարել է իր մորաքրոջ աղջիկ Հասմիկին և ասել, որ տուն վերադառնալու ժամանակն է։ Հասմիկն ընկերոջ` Հովհաննեսի հետ մոտեցել են իրենց։ Ինքը Հասմիկի հետ անցնելով փողոցը` քայլել են դեպի կանգառի կողմը։ Այդ պահին Հասմիկը շրջվել է և տեսել, որ Նարեկը ինչ-որ տղայի հետ քայլում է։ Շուրջ մեկ ժամ անց Հովհաննեսը զանգահարել է Հասմիկին և հարցրել Նարեկի բջջային հեռախոսահամարը։ Հասմիկն իրենից ճշտել է Նարեկի բջջային հեռախոսահամարը և փոխանցել Հովհաննեսին։ Հետագայում ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում իմացել է, որ Հովհաննեսի նկատմամբ ավազակային հարձակում է կատարվել: /գ-թ 19/
Դատաբժշկական փորձաքննության 2012թ. օգոստոսի 21-ի թիվ 2400 եզրակացությամբ և ի լրումն այդ եզրակացության 31.08.2012թ. տրված եզրակացությամբ, որոնց համաձայն` «Քաղ. Հ. Զիրոյանի մարմնական վնասվածքները, ըստ բժշկական փաստաթղթերի և օբյեկտիվ ուսումնասիրության տվյալների` աջ ստորին շրթունք-կզակային, պարանոցի, աջ դաստակի շրջանների քերծվածքների, քթի շրջանի փափուկ հյուսվածքների սալջարդի, քթի զույգ ոսկրերի տեղաշարժով կոտրվածքների ձևով, հասցվել են` բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է` որոշման մեջ նշված ժամկետին և հանգամանքներում, որոնք առաջացրել են առողջությանը թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը` ոչ պակաս 6 օրից, սակայն ոչ ավելի, քան` 21 օր։ Ինչ վերաբերվում է առողջությանը պատճառված վնասի ծանրության աստիճանին առանձին-առանձին, ապա աջ ստորին շրթունք-կզակային, պարանոցի, աջ դաստակի շրջանների քերծվածքները, քթի շրջանի փափուկ հյուսվածքների սալջարդը` առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում, իսկ քթի զույգ ոսկրերի տեղաշարժով կոտրվածքները առաջացրել են առողջությանը թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը` ոչ պակաս 6 օրից, սակայն ոչ ավելի, քան` 21 օր։»:/գ-թ177-178ա/
Մետաղագիտական և ապրանքագիտական փորձաքննության 2012թ. օգոստոսի 21-ի թիվ 21141210 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «1. Փորձաքննությանը տրամադրված «Nokia» մոդելի էլ. մարտկոցի և «Nokia 6500C» մոդելի բջջային հեռախոսի /առանց էլ. մարտկոցի/ շուկայական արժեքները, առկա ապրանքային վիճակներում, փորձաքննության կատարման ժամանակահատվածի դրությամբ ՀՀ գործող շուկայական գներով կկազմեն համապատասխանաբար` 750 /յոթ հարյուր հիսուն/ դրամ և 6.750 /վեց հազար յոթ հարյուր հիսուն/ դրամ, իսկ մեր կողմից պարզել, թե փորձաքննությանը տրամադրված «Nokia» մոդելի էլ. մարտկոցը պատկանում է փորձաքննությանը տրամադրված «Nokia 6500C» մոդելի բջջային հեռախոսին, թե ոչ, սույն փորձաքննության շրջանակներում հնարավոր չէ։
2. Փորձաքննությանը ներկայացված զարդերի միջին շուկայական արժեքները առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ, 2012թ. օգոստոսի 7-ի դրությամբ առանձին-առանձին բերված է սույն եզրակացության «Ապրանքագիտական մաս»-ում և կարող են կազմել` 1 հատ շղթայի /կտրված փականով/ միջին շուկայական արժեքը կարող է կազմել 296000 /երկու հարյուր իննսունվեց հազար/ ՀՀ դրամ, 1 հատ խաչի միջին շուկայական արժեքը կարող է կազմել 14000 /տասնչորս հազար/ ՀՀ դրամ։»: /գ-թ 170-172/
Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին 08.08.2012թ. երկու արձանագրություններով, որոնց համաձայն` տուժող Հ. Զիրոյանն իրեն ճանաչման ներկայացման երկու տարբեր քննչական գործողությունների ընթացքում, ճանաչման ներկայացված անձանց շարքում տեսել և ճանաչել է ամբաստանյալներ Ա. Սմբատյանին, այնուհետև Կ. Գևորգյանին և հայտարարել, որ նրանք հանդիսանում են 2012թ. օգոստոսի 7-ին, ժամը 20։30-ից մինչև 21։00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովայի հուշարձանի դիմացի բնակելի շենքի բակում իր վրա ավազակային հարձակում կատարած անձինք: /գ-թ 45-46/
Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 09.08.2012թ. արձանագրությամբ և դրան կից լուսանկարչական հավելվածով, որոնց համաձայն` դեպքի վայրը Երևանի Մոսկովյան փողոցի թիվ 8 շենքի կամարամուտքն է։ Այդ վայրը մատնացույց են արել Կ. Գևորգյանը և Ա. Սմբատյանը։ Նրանք հայտարարել են, որ դա այն տարածքն է, որտեղ իրենք Հովհաննեսին ու Նարեկին տարել են և Դիանայի համար վեճ են առաջացրել։ Այնուհետև Կարենը Նարեկին տարել է մի կողմ, իսկ Անդրանիկն ու Հովհաննեսը մտել են նշված շենքի բակ։ Քիչ անց Անդրանիկը Հովհաննեսի բջջային հեռախոսով զանգահարել է Կարենին և վերջինս ճանապարհելով Նարեկին` միացել է Անդրանիկին և Հովհաննեսին։ Միասին քայլել են դեպի բակում տեղակայված էլեկտրակայանի կողմը։ Կանգնելով դրա պատի տակ` Անդրանիկը քաշել է Հովհաննեսի պարանոցի ոսկյա շղթան և պոկել է այն, որից հետո բռունցքով հարվածել է Հովհաննեսի քթին, իսկ Կարենը սկսել է ձեռքերով խառը հարվածներ հասցնել Հովհաննեսին, որից հետո դիմել են փախուստի։ Ա. Սմբատյանը և Կ. Գևորգյանը մատնացույց են արել նշված էլեկտրակայանի պատը, որտեղ Անդրանիկը քաշել-պոկել է Հովհաննեսի ոսկյա շղթան, հարվածել քթին, իսկ Կարենը հարվածներ է հասցրել Հովհաննեսին։ Այնուհետև Կ. Գևորգյանը և Ա. Սմբատյանը ցույց են տվել իրենց փախուստի ճանապարհը և հայտարարել են, որ կատարել են ավազակային հարձակում` Հովհաննեսի ոսկյա շղթան և հեռախոսը հափշտակելու նպատակով:/գ-թ 63-66/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, 03.09.2012թ. «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերությունից ստացված, հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումներով, որոնց համաձայն` 07.08.2012թ., ժամը 20։27-ին, տուժող Հովհաննես Զիրոյանի 077-00-48-26 հեռախոսահամարից ելքային հեռախոսազանգ է կատարվել ամբաստանյալ Կարեն Գևորգյանի 093-68-68-39 հեռախոսահամարին, որը ֆիքսվել է Երևանի Թումանյան փողոցի թիվ 54 հասցեով տեղակայված ալեհավաքի կողմից: /գ.թ. 181-186, 188/
Իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, 20,536 գրամ քաշով ոսկյա շղթայով, «Նոկիա 6500C» մոդելի բջջային հեռախոսով և 3635637374610103128 գործարանային համարի էլեկտրական մարտկոցով: /գ-թ 189-190/
28. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ ամբաստանյալներ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի և Կարեն Հակոբի Գևորգյանի մեղավորության վերաբերյալ հանգել է ճիշտ հետևության, որ ամբաստանյալներ Ա. Սմբատյանի և Կ. Գևորգյանի մեղավորությունը հիմնավորված է Առաջին ատյանի դատարանում` դատաքննության ժամանակ հետազոտված և դատավճռում շարադրված` ամբաստանյալների հանցանքը հիմնավորող ապացույցներով, որոնցով և հերքվում են վերաքննիչ բողոքում նշված, ինչպես նաև Վերաքննիչ դատարանում դատաքննության ժամանակ ամբաստանյալներ Ա. Սմբատյանի և Կ. Գևորգյանի պաշտպանների բերած ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված չլինելու վերաբերյալ պատճառաբանությունները:
29. Վերաքննիչ դատարանը, քննության ենթարկելով ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանի պաշտպան Կ. Խաչատրյանի և ամբաստանյալ Կ. Գևորգյանի պաշտպան Ա. Եսայանի վերաքննիչ բողոքների փաստարկները, դրանք համադրելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների հետ, յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, նույնպես հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալներ Ա. Սմբատյանի և Կ. Գևորգյանի մեղքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված արարքում հաստատված է:
30. Այդպիսով, ամբաստանյալներ Ա. Սմբատյանի և Կ. Գևորգյանի կողմից կատարված հանցանքն ապացուցված և նրանց մեղավորությունը հաստատված է գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, իսկ ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանի պաշտպան Կ. Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքում առկա փաստարկները հիմք չեն կարող հանդիսանալ դատական ակտը բեկանելու և ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանի վերաբերյալ արդարացման դատական ակտ կայացնելու կամ քրեական գործն Առաջին ատյանի դատարան նոր քննության ուղարկելու համար, ինչպես նաև ամբաստանյալ Կ. Գևորգյանի պաշտպան Ա. Եսայանի վերաքննիչ բողոքում առկա փաստարկները հիմք չեն կարող հանդիսանալ դատական ակտը բեկանելու և ամբաստանյալ Կ. Գևորգյանի արարքի վերաորակման համար:
31. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը վերոշարադրյալ հիմքերով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2012 թվականի դեկտեմբերի 11-ի վերոհիշյալ դատավճիռը համարում է ճիշտ, իսկ վերաքննիչ բողոքներում և դատաքննության ընթացքում բերված պատճառաբանությունները, եզրահանգումներն` անհիմն, և թույլ չի տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի խախտում:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով` Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
1. Վերաքննիչ բողոքները մերժել:
2. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2012 թվականի դեկտեմբերի 11-ի վերոհիշյալ դատավճիռը Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և Կարեն Հակոբի Գևորգյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Գործ № ԵԿԴ/0165/01/12
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության
առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը
կայացրած դատարանի կազմը
նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
5 մարտի 2013 թվականի ք. Երևան
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև`
Վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
նախագահող դատավոր` Ա. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
դատավորներ` Ս. ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Մ. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
քարտուղարությամբ` Ս. ՂՐՋՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Հ. ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ
պաշտպաններ` Ա. ԵՍԱՅԱՆԻ
Կ. ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ամբաստանյալներ` Ա. ՍՄԲԱՏՅԱՆԻ
Կ. ԳԵՎՈՐԳՅԱՆԻ
դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի պաշտպան Կարինե Խաչատրյանի և ամբաստանյալ Կարեն Հակոբի Գևորգյանի պաշտպան Անահիտ Եսայանի բերած վերաքննիչ բողոքների հիման վրա, վճռաբեկության կարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի և Կարեն Հակոբի Գևորգյանի, մեղադրվում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի կատարման համար,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի հետաքննիչ Գ. Խաչիկյանի` 2012թ. հուլիսի 8-ի որոշմամբ Հովհաննես Ալբերտի Զիրոյանի հաղորդման հիման վրա նախապատրասված նյութերն ուղարկվել են ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնի քննչական բաժին: /տե՛ս քրեական գործի նյութեր հ.1 գ-թ 7/
2. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Է. Պետրոսյանի` 2012թ. օգոստոսի 8-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 13146412 քրեական գործը, այն ընդունվել է վարույթ և կատարվել նախաքննություն: /հ.1 գ-թ 8/
3. 2012թ. օգոստոսի 8-ին թիվ 13146412 քրեական գործով կասկածյալ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանը ձերբակալվել է: /հ.1 գ-թ 33-34/
4. 2012թ. օգոստոսի 8-ին թիվ 13146412 քրեական գործով կասկածյալ Կարեն Հակոբի Գևորգյանը ձերբակալվել է: /հ.1 գ-թ 38-39/
5. Ավագ քննիչ Է. Պետրոսյանի` 2012թ. օգոստոսի 10-ի որոշմամբ թիվ 13146412 քրեական գործով Կարեն Հակոբի Գևորգյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: /հ.1 գ-թ 80-81/
6. Ավագ քննիչ Է. Պետրոսյանի` 2012թ. օգոստոսի 10-ի որոշմամբ թիվ 13146412 քրեական գործով Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: /հ.1 գ-թ 86-87/
7. Ավագ քննիչ Է. Պետրոսյանի` 2012թ. օգոստոսի 10-ի որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան/` թիվ 13146412 քրեական գործով մեղադրյալ Կ. Գևորգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանավորումը` 2 ամիս ժամանակով: /հ.1 գ-թ 91-92/
8. Ավագ քննիչ Է. Պետրոսյանի` 2012թ. օգոստոսի 10-ի որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել Առաջին ատյանի դատարան` թիվ 13146412 քրեական գործով մեղադրյալ Ա. Սմբատյանի կատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանավորումը` 2 ամիս ժամանակով: /հ.1 գ-թ 93-94/
9. Առաջին ատյանի դատարանի` 2012թ. օգոստոսի 10-ի որոշմամբ նախաքննության միջնորդությունը բավարարվել է, և թիվ 13146412 քրեական գործով մեղադրյալ Ա. Սմբատյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը` 2 ամիս ժամանակով`մինչև 08.10.2012թ.: /հ.1 գ-թ 109-107/
10. Առաջին ատյանի դատարանի` 2012թ. օգոստոսի 10-ի որոշմամբ նախաքննության միջնորդությունը բավարարվել է, և թիվ 13146412 քրեական գործով մեղադրյալ Կ. Գևորգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը` 2 ամիս ժամանակով`մինչև 08.10.2012թ.: /հ.1 գ-թ 109-113/
11. Ավագ քննիչ Է. Պետրոսյանի` 2012թ. օգոստոսի 10-ի որոշմամբ թիվ 13146412 քրեական գործով Հովհաննես Ալբերտի Զիրոյանի կողմից Կ. Գևորգյանին և Ա. Սմբատյանին մարմնական վնասվածք պատճառելու կապակցությամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` վնաս պատճառած արարքը քրեական օրենքով իրավաչափ համարվելու հիմքով: /հ.1 գ-թ 219-220/
12. Ավագ քննիչ Է. Պետրոսյանի` 2012թ. օգոստոսի 10-ի որոշմամբ թիվ 13146412 քրեական գործով մեղադրյալ Ա. Սմբատյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: /հ.1 գ-թ 221-222/
13. Ավագ քննիչ Է. Պետրոսյանի` 2012թ. օգոստոսի 10-ի որոշմամբ թիվ 13146412 քրեական գործով Ա. Սմբատյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: /հ.1 գ-թ 223-224/
14. Ավագ քննիչ Է. Պետրոսյանի` 2012թ. օգոստոսի 10-ի որոշմամբ թիվ 13146412 քրեական գործով մեղադրյալ Կ. Գևորգյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: /հ.1 գ-թ 227-228/
15. Ավագ քննիչ Է. Պետրոսյանի` 2012թ. օգոստոսի 10-ի որոշմամբ թիվ 13146412 քրեական գործով Կ. Գևորգյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: /հ.1 գ-թ 229-230/
16. 2012թ. սեպտեմբերի 14-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար, որն Առաջին ատյանի դատարանում ստացվել է նույն օրը: /հ.1 գ-թ 240-247 և հ.2 գ-թ 1/
17. Առաջին ատյանի դատարանի` 2012թ. սեպտեմբերի 14-ի որոշմամբ քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2012թ. սեպտեմբերի 19-ի որոշմամբ քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության: /հ.2 գ-թ 2, 11/
18. Առաջին ատյանի դատարանի` 2012թ. դեկտեմբերի 11-ի դատավճռով ամբաստանյալ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտվել ազատազրկման 7 /յոթ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 76-րդ հոդվածի 6-րդ մասի 3-րդ կետի կիրառմամբ, ՀՀ Տավուշի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 10.03.2010թ. դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանին պայմանական վաղաժամկետ ազատելը վերացվել է։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ` նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել նախորդ` ՀՀ Տավուշի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 10.03.2010թ. դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից` ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով և ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 7 /յոթ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան ՔԿ հիմնարկում` պատժի սկիզբը հաշվելով 2012թ. օգոստոսի 08-ից: Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Ամբաստանյալ Կարեն Հակոբի Գևորգյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտվել ազատազրկման 6 /վեց/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան ՔԿ հիմնարկում` պատժի սկիզբը հաշվելով 2012թ. օգոստոսի 08-ից: Խափանման միջոց կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժող և քաղաքացիական հայցվոր Հովհաննես Զիրոյանի քաղաքացիական հայցը թողնվել է առանց քննության։ Ամբաստանյալներ Ա. Սմբատյանի և Կ. Գևորգյանի գույքի վրա նախաքննության մարմնի 05.08.2012թ. որոշումներով դրված կալանքը պահպանվելու է նաև քրեական գործով վարույթի ավարտից հետո` մեկ ամսվա ընթացքում: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո 04.09.2012թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույցներ ճանաչված 20,536 գրամ քաշով ոսկյա շղթան, «Նոկիա 6500C» մոդելի բջջային հեռախոսը և 3635637374610103128 գործարանային համարի էլեկտրական մարտկոցը վերադարձվելու են տուժող Հովհաննես Զիրոյանին: Ամբաստանյալներ Ա. Սմբատյանից և Կ. Գևորգյանից, համապարտորեն, հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձվելու է 55.200 /հիսունհինգ հազար երկու հարյուր/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր: /հ.2 գ-թ 124-132/
19. Ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանի պաշտպան Կ. Խաչատրյանը և ամբաստանյալ Կ. Գևորգյանի պաշտպան Ա. Եսայանը 2013թ. հունվարի 11-ին վերաքննիչ բողոքներ են ներկայացրել վերոհիշյալ դատավճռի դեմ: Վերաքննիչ բողոքների կապակցությամբ գրավոր առարկություններ Վերաքննիչ դատարանում չեն ստացվել:
20. Քրեական գործի նյութերը Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2013թ. հունվարի 25-ին: Վերաքննիչ դատարանի` 2013թ. հունվարի 29-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքներն ընդունվել են վարույթ և նշանակվել Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության:
Գործի փաստական հանգամանքները.
21. Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանը և Կ. Գևորգյանը դատապարտվել են այն արարքի համար, որ նրանք, նախնական համաձայնության գալով միմյանց հետ, ավազակությամբ հափշտակել են Հովհաննես Ալբերտի Զիրոյանի` զգալի չափի` 303.500 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության գույքը:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքները քննվում են հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
22. Ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանի պաշտպան Կ. Խաչատրյանն իր վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի էական խախտումներ: Խախտվել են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ, 25-րդ, 18-րդ, 107-րդ, 127-րդ հոդվածների պահանջները, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ, 4-րդ, 9-րդ հոդվածի պահանջները: Նշվածը հիմք է հանդիսացել դատական սխալի, որն ազդել է գործի ելքի վրա, ուստի դատական ակտը ենթակա է բեկանման հետևյալ պատճատաբանությամբ:
Պաշտպան Կ. Խաչատրյանը նշել է, որ դատաքննության ընթացքում պարզվել և հիմնավորվել է այն, որ 2012թ. օգոստոսի 7-ին, Երևան քաղաքի օպերայի և բալետի շենքի մոտակայքում, գործով ամբաստանյալներ Կ. Գևորգյանի, Ա. Սմբատյան և տուժող Հ. Զիրոյանի միջև վիճաբանություն է ծագել աղջկա պատճառով, այնուհետև այն վերածվել է կռվի:
Այն հանգամանքը, որ տուժողի, Անդրանի և Կարենի միջև տեղի է ունեցել ծեծկռտուք և տուժողն ինքն է հարվածել Անդրանիկին և Կարենին` նրանց պատճառելով տարբեր վնասվածքներ, հաստատվել է քրեական գործում առկա թիվ 2401 և թիվ 2402 փորձագետի եզրակացություններով: Այն, որ տուժողի և ամբաստանյալների միջև կռիվը դադարել է միայն կողմնակի անձանց` ծեր մարդու միջամտությամբ, հաստատվել է նաև գործով ամբաստանյալների ցուցմունքով։ Տուժողն այդպես էլ չի նշել, որ Անդրանիկն է պոկել իր շղթան: Տուժողը նաև հայտնել է, որ ինքը շղթան չի տեսել Անդրանիկի ձեռքում:
Դատաքննության ընթացքում պարզվել է, որ տուժողի և ամբաստանյալների միջև ընդամենը տեղի է ունեցել վիճաբանություն, ինչի ընթացքում էլ հանգամանքների զուգորդմամբ տուժողի շղթան հայտնվել է Կարենի մոտ։
Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալների դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները համարել է ոչ արժանահավատ, դրանք չի վերլուծել և գնահատել տուժողի և վկաների դատարանում տված ցուցմունքների ամբողջության մեջ:
Եթե ամբաստանյալները նպատակ էին հետապնդում տիրանալ տուժողի գույքին, ապա այն դեպքում, երբ պոկել էին նրա շղթան, կդիմեին փախուստի, չէին մնա այդ վայրում ու կռվեին այնքան, մինչև այլոց միջամտությամբ կհանգուցալուծվեր այդ վիճաբանությունը։
Առաջին ատյանի դատարանը ապացույցները չի գնահատել իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, չի կատարել դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության գնահատում` խախտելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ, 127-րդ հոդվածների պահանջները:
Տուժողի հակասական ցուցմունքը չի կարող թույլատրելի ապացույց համարվել: Ի դեպ, տուժողը նախաքննության ընթացքում թաքցրել է, որ իր և ամբաստանյալների միջև տեղի ունեցած վիճաբանությունը դադարել է միայն կողմնակի անձանց միջամտելուց հետո, և որ ինքն ու Կարենը միասին են լքել «դեպքի վայրը»: Ավելի քան տարօրինակ է, որ այլ անձանց միջամտելու դեպքում տուժողը որևէ կերպ չի փորձել հայտնել, որ ենթարվել է ավազակային հարձակման և իրենից ինչ-որ բան են հափշտակել:
Ա. Սմբատյանը ենթարկվել է քրեական պատասխանատվության ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի կատարման համար, սակայն նրա արարքում բացակայում է նախատեսված հանցակազմի բոլոր հատկանիշները, ինչը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունը բացառող հանգամանք է:
Սույն գործով կողմերի միջև տեղի է ունեցել վիճաբանություն, ծեծկռտուք և տուժողի ոսկյա շղթան այդ քաշքշուկի ընթացում հայտնվել է գետնին, իսկ Կարենը գետնից դա վերցրել է, քանի որ մտածել է, թե դա Անդրանիկի շղթան է, ուստի իր պաշտպանյալը չի կարող մեղավոր ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, քանի որ նրա արարքում բացակայում է նախատեսված արարքի հատկանիշները, վիճաբանությունը և ծեծկրտուքը չի կարող որակվել ավազակային հարձակում:
Բողոքի հեղինակը նշել է նաև, որ դատաքննությամբ հետազոտված նյութերով ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2 մասի 1-ին կետով ապացուցված չէ, հետևապես նա պետք է ճանաչվի անմեղ և դատարանով արդարացված:
23. Ելնելով վերոգրյալից, ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանի պաշտպան Կ. Խաչատրյանը խնդրել է վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ, ամբողջությամբ բավարարել վերաքննիչ բողոքը` համապատասխանաբար բեկանելով Առաջին ատյանի դատարանի 11.12.2012թ. կայացրած դատավճիռը: Արդարադատության շահից ելնելով` իր պաշտպանյալին ճանաչել անմեղ` նրա նկատմամբ կայացնելով արդարացնող դատական ակտ` իր պաշտպանյալի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցակակազմի հատկանիշների բացակայության հիմքով: Իսկ դրա անհնարինության դեպքում քրեական գործն ուղարկել ստորադաս դատարան` նոր քննության:
24. Ամբաստանյալ Կ. Գևորգյանի պաշտպան Ա. Եսայանն իր վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը դատավճիռ կայացնելիս դատարանը թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի խախատում, որը էականորեն ազդել է գործի ելքի վրա: Անտեսվել են գործի լուծման համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները, ապացույցները չեն գնահատվել օբյեկտիվորեն, որի հետևանքով իր պաշտպանյալի մեղսագրված արարքը սխալ է որակվել:
Առաջին ատյանի դատարանը կայացրել է չհիմնավորված դատավճիռ: Դատավճռում տեղ գտած հետևությունները հակասում են դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներին: Դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով չի հիմնավորվել Կ. Գևորգյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված հանցանքը: Առաջին ատյանի դատարանի կողմից հաստատված ճանաչված հանգամանքները չեն համապատասխանում դատարանում հետազոտված ապացույցներին, հետևաբար Առաջին ատյանի դատարանը կայացրել է տնօրինական և չպատճառաբանված դատական ակտ:
Ըստ պաշտպանի` Առաջին ատյանի դատարանի ՚կայացրած դատական ակտը ենթակա է բեկանման, քանի որ դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով հերքվել է Կ. Գևորգյանի և Ա. Մմբատյանի կողմից նախնական համաձայնության գալով ավազակությամբ Հովհաննես Զիրոյանի զգալի չափի գույքը հափշտակելու հանգամանքը:
Դատական ակտի <<Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները>> բաժինը մեղադրական եզրակացության նկարագրական մասի բառացի արտագրությունն է:
Պաշտպան Ա. Եսայանը նշել է, որ դատաքննության իր պաշտպանյալի կողմից ավազակային հարձակում կատարելու արարքը հիմնավորող որևէ ապացույց ձեռք չի բերվել, ավելին` այն հերքվել է դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով:
Դատարանում տուժող Հ. Զիրոյանն իր ցուցմունքով հաստատել է, որ ամբաստանյալներն իրար հետ առանձին չեն զրուցել, հետևաբար որևէ պայմանավորվածություն ձեռք չի բերվել: Ակնհայտ է, որ ամբաստանյալնների միջև որևէ պայմանավորվածություն չի եղել, նրանք որևէ կերպ չեն ցանկացել հաղորդակցվել Հ. Զիրոյանի հետ։ Հ. Զիրոյանն իր ցանկությամբ է ներկա գտնվել Ն. Բազոյանի և ամբաստանյալների՝ Անդրանիկի և Կարենի զրույցին: Անվիճելի է, որ նրանք հափշտակություն կատարելու նպատակ չեն ունեցել: Քրեական գործի փաստական հանգամանքներով հաստատվել է, որ Նարեկը որևէ թանկարժեք իր չի կրել:
Քրեական գործի փաստական տվյալներով, գործով ձեռք բերված ապացույցներով հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալների և տուժողի միջև ծագել է փոխադարձ ծեծկռտուք, որի պատճառը եղել է տվյալ իրավիճակում նրանց միջև առաջացած անբարյացկամ հարաբերությունները: Նրանց միջև փոխադարձ քաշքշուկը, հարվածները դադարել են այն պահին, երբ անցորդները` մի տարեց տղամարդ և երկու կին, միջամտել են` պահանջելով դադարեցնել ծեծկռտուքը:
Կ. Գևորգյանը լսել է, որ Ա. Սմբատյանը որոնում է իր շղթան, գետնից վերցրել է ոսկյա շղթան, մտածելով, որ այն Ա. Սմբատյանինն է: Սակայն, հետագայում Ա. Սմբատյանից տեղեկացել է, որ այն իր շղթան չէ։
Դատավճռում անտեսվել էն տուժող Հ. Զիրոյանի կողմից դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ հայտնած հակասական և անտրամաբանական տվյալները, որոնք արվել են ինչպես նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքներում, այնպես էլ նրա մասնակցությամբ կատարված այլ քննչական գործողություների ընթացքում, Առաջին ատյանի դատարանում տված ցուցմունքներում:
Տուժողի նախաքննական ցուցմունքը չի հետազոտվել դատաքննության ընթացքում, հետևաբար այն չի կարող որպես ապացույց գնահատվել: Հարկ է նշել, որ դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքներն էականորեն տարբերվում են:
Քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներով հիմնավորվել է, որ Կ. Գևորգյանն ավազակային հարձակման միջոցով Հ. Զիրոյանից գույք չի հափշտակել: Կ. Գևորգյանը հայտնել է, որ նախաքննական ցուցմունքը գրվել է քննիչի թելադրանքով:
Բողոքի հեղինակը նշել է, որ իր պաշտպանյալն ունի հոգեկան առողջության հետ կապված խնդիրներ, այդ հանգամանքն առկա է եղել, սակայն նախաքննական մարմինը դատահոգեբուժական փորձաքննություն նշանակելու փոխարեն հարցաքննել է հոգեբույժի` հաստատապես իմանալով, որ հարցաքննության արձանագրությունը չի կարող փոխարինել փորձագետի եզրակացությանը:
Ի վերջո, քննիչը պարտավոր էր օրենքով նախատեսված բոլոր միջոցները ձեռնարկեր իր պաշտպանյալի պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները բացահայտելու` նրա կատարած արարքին ճիշտ իրավաբանական որակում տալու համար:
Դատարանում իր պաշտպանյալն իրեն մեղավոր է ճանաչել միայն փոխադարձ քաշքշուկի ընթացքում Հ. Զիրոյանին հարվածելու համար: Գործով հիմնավորվել է, որ Հ. Զիրոյանի քթի և պարանոցի հատվածներում առկա մարմնական վնասվածքները Կ. Գևորգյանի կողմից չեն պատճառվել:
Պաշտպան Ա. Եսայանը նշել է նաև, որ եթե Վերաքննիչ դատարանը գտնի, որ Կ. Գևորգյանի արարքում առկա է հափշտակության հատկանիշներ, ապա ամբաստանյալների միջև բացակայել է նախնական համաձայնության հանգամանքը, իր պաշտպանյալի կողմից ավազակային հարձակմամբ ուրիշի գույքի հափշտակություն չի կատարվել: <<Նոկիա 6500>> մակնիշի հեռախոսը տուժող Հ. Զիրոյանը տվել է Կ. Գևորգյանին զանգահարելու նպատակով, որն էլ մնացել է նրա ձեռքին, հետևաբար նրա կողմից կատարած արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի հատկանիշներին:
25. Ելնելով վերոգրյալներից ամբաստանյալ Կ. Գևորգյանի պաշտպան Ա. Եսայանը խնդրել է վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ, բեկանել և փոփոխել թիվ ԵԿԴ/0165/01/12 քրեական գործով Առաջին ատյանի դատարանի կողմից 11.12.2012թ.-ին կայացված դատավճիոը` Կարեն Հակոբի Գևորգյանի մասով: Կ. Գևորգյանին մեղսագրված արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետից վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով ամբաստանյալների, պաշտպանների, դատախազի ելույթները, ինչպես նաև ուսումնասիրելով, վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, ներքին համոզմամբ, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
26. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
1/ ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2/ այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3/ ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4/ ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն /…/:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է. <<Ավազակությունը` ուրիշի գույքը հափշտակելու նպատակով հարձակումը, որը կատարվել է կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով/.../
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետը սահմանում է. <<Ավազակությունը, որը կատարվել է`
1/ մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ/.../:>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն` գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով:
27. Առաջին ատյանի դատարանը, հետազոտելով ապացույցներն իրենց համակցությամբ, ապացուցված է համարել, որ ամբաստանյալներ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանը և Կարեն Հակոբի Գևորգյանը կատարել են արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներին:
Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռում նշված հետևությունները հիմնված են դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների, մասնավորապես` ամբաստանյալ Կ. Գևորգյանի ինքնախոստովանական ցուցմունքների, ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանի, տուժող Հովհաննես Ալբերտի Զիրոյանի, վկաներ Նարեկ Մասիսի Բազոյանի, Հասմիկ Բարսեղի Վարդանյանի, Դիանա Արմենի Խուրշուդյանի ցուցմունքների հիման վրա, ինչպես նաև` դատաբժշկական փորձաքննության 2012թ. օգոստոսի 21-ի թիվ 2400 եզրակացությամբ և ի լրումն այդ եզրակացության 31.08.2012թ. տրված եզրակացությամբ, մետաղագիտական և ապրանքագիտական փորձաքննության 2012թ. օգոստոսի 21-ի թիվ 21141210 եզրակացությամբ, անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին 08.08.2012թ. երկու արձանագրություններով, քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 09.08.2012թ. արձանագրությամբ և դրան կից լուսանկարչական հավելվածով, որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, 03.09.2012թ. «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերությունից ստացված, հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումներով, իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, 20,536 գրամ քաշով ոսկյա շղթայով, «Նոկիա 6500C» մոդելի բջջային հեռախոսով և 3635637374610103128 գործարանային համարի էլեկտրական մարտկոցով:
Այսպես` ամբաստանյալ Կ. Գևորգյանը նախաքննական ինքնախոստովանական ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2012թ. օգոստոսի 07-ին, իր համագյուղացի Անդրանիկի հետ միասին եկել են Երևան: Օպերայի տարածքում հանդիպել են Հովհաննեսին և Նարեկին։ Նկատելով Հովհաննեսի պարանոցի ոսկյա շղթան` Անդրանիկի հետ մասին որոշել են այն հափշտակել։ Իրենց համագյուղացի Դիանայի վերաբերյալ զրուցելու պատրվակով մոտեցել են Հովհաննեսին և Նարեկին, նրանց հետ միասին գնացել են շենքի կամարամուտք, որպեսզի իրենց մարդ չտեսնի։ Ինքը Նարեկին առանձնացրել է, որպեսզի իրենց չխանգարի։ Քիչ անց իրեն զանգահարել և կանչել է Անդրանիկը։ Ինքը Նարեկին ասել է, որ ամեն ինչ նորմալ է և նա հեռացել է, իսկ ինքը միացել է Անդրանիկին և Հովհաննեսին։ Ինքը Հովհաննեսից խնդրել է նրա բջջային հեռախոսը` ինչ-որ աղջկա զանգահարելու պատրվակով և այդ պահին Անդրանիկը քաշել-պոկել է Հովհաննեսի պարանոցի ոսկյա շղթան և բռունցքով հարվածել է նրա քթին։ Այնուհետև ինքն է սկսել հարվածել Հովհաննեսին, որից հետ Անդրանիկի հետ դիմել են փախուստի։ Նույն օրը ոսկյա շղթան իր անվամբ գրավադրել են Երևանի Կիևյան փողոցում գտնվող գրավատանը և ստացել են 200.000 ՀՀ դրամ գումար, որը հավասար բաժանել են միմյանց միջև, իսկ հափշտակված «Նոկիա» մոդելի բջջային հեռախոսը գտնվում է իրենց տանը։ Իր վրա հայտնաբերված մարմնական վնասվածքները ստացել է դեպքի ժամանակ Հովհաննեսի հետ տեղի ունեցած քաշքշուկի ընթացքում։ Կատարածի համար զղջում է և խնդրում է մեղմ վերաբերվել: /գ-թ 47-48, 84-85, 148, 169, 232/
Դատարանում ամբաստանյալ Կ. Գևորգյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքն ու Անդրանիկը որևէ բան հափշտակելու նպատակ չեն ունեցել: Քանի որ վիճաբանությունից հետո Անդրանիկի շղթան անհետացել էր, այդ պատճառով վերցրել է գետնին ընկած շղթան: Հետո պարզել են, որ դա Անդրանիկի շղթան չէ, որից հետո որոշել են այն գրավադնել, որպեսզի Անդրանիկին նոր շղթա գնեն։ Իր նախաքննական ցուցմունքները գրել է քննիչի թելադրանքով: /դատ. նիստի արձ./
Ամբաստանյալ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանը նախաքննական ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ ընդունում է, որ կատարել է ավազակային հարձակում, որի համար զղջում է և խնդրում է մեղմ վերաբերվել։ Հափշտակված ոսկյա շղթան Կարենի անվամբ գրավադրել է Երևանի Կիևյան փողոցում գտնվող գրավատանը, ստացել է 200.000 ՀՀ դրամ գումար: Գումարի մի մասը ծախսել է, իսկ մյուս մասը հայտնաբերվել է իր մոտից: /գ-թ 43-44/
Ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանը հետագայում ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, ինքը ավազակային հարձակում չի կատարել, այլ կատարել է ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակություն, իսկ մարմնական վնասվածքները ստացել է դեպքի ժամանակ Հովհաննեսի հետ տեղի ունեցած քաշքշուկի ընթացքում: /գ-թ 90, 168, 226/
Դատարանում ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իրենք ավազակային հարձակում չեն կատարել: Իրականում քաշքշուկ է եղել, որի ժամանակ իր շղթան անհետացել է: Փնտրել է այն, սակայն չի գտել: Զանգահարել է Կարենին, որն իրեն հայտնել է, որ շղթան իր մոտ է գտնվում: Տեսնելով շղթան` պարզել է, որ դա իր շղթան չէ: Մտածելով, որ Հովհաննեսն էլ իր շղթան է վերցրել` այդ պատճառով որոշել են այդ շղթան գրավադնել: /դատ. նիստի արձ./
Տուժող Հովհաննես Ալբերտի Զիրոյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2012թ. օգոստոսի 7-ին, ժամը 17։00-ի սահմաններում, Գավառից եկել է Երևան` իր ընկերուհի Հասմիկ Վարդանյանին տեսնելու համար: Հանդիպելով նրան` միասին զբոսնել են մինչև ժամը 20։30-ի սահմանները։ Այնուհետև Հասմիկն ասել է, որ օպերայի մոտ պետք է հանդիպի մորաքրոջ աղջկան` Դիանային, որից հետո գնացել են այնտեղ։ Հանդիպել են Դիանային և նրա ընկեր Նարեկին։ Դրանից հետո Հասմիկը և Դիանան գնացել են տուն։ Այդ պահին իրենց են մոտեցել երկու երիտասարդ տղաներ, որոնք հետագայում պարզվել է, որ հանդիսանում են Ա. Սմբատյանն ու Կ. Գևորգյանը։ Նրանք Նարեկին առաջարկել են Դիանայի վերաբերյալ մի փոքր զրուցել և միասին քայլել են դեպի հարակից բնակելի շենքերի կողմը։ Միասին մտել են շենքի կամարամուտք, որտեղ Ա. Սմբատյանն ասել է, որ Նարեկը լավ անձնավորություն չէ, որից հետո իրեն առաջարկել է մտնել շենքի բակ, իսկ Կ. Գևորգյանը Նարեկի հետ մնացել են կամարամուտքում։ Հասնելով շենքի բակ` Ա. Սմբատյանը հայտնել է, որ բջջային հեռախոսի մարտկոցը նստել է, խնդրել և վերցրել է իր «Նոկիա 6500C» մոդելի, 077-00-48-26 հեռախոսաքարտով բջջային հեռախոսը, զանգահարել է ընկերոջը` Կ. Գևորգյանին և կանչել իրենց մոտ։ Երկու րոպե անց Կ. Գևորգյանը մենակ, առանց Նարեկի մոտեցել է իրենց։ Նրանք առաջարկել են մի քիչ քայլել և մոտիկից ծանոթանալ, որի ընթացքում Կ. Գևորգյանը խնդրել է իր բջջային հեռախոսը` ինչ-որ ծանոթ աղջկա զանգահարելու համար։ Այդ պահին Ա. Սմբատյանը քաշելով` իր պարանոցից պոկել է ոսկյա շղթան և բռունցքով հարվածել է իր քթին, իսկ Կ. Գևորգյանը հարձակվելով իր վրա` սկսել է ձեռքերով և ոտքերով խառը հարվածներ հասցնել մարմնի տարբեր մասերին։ Ինքը փորձել է դիմադրել, սակայն նրանք դիմել են փախուստի։ Ինքը վազել է նրանց հետևից, սակայն չի հասել նրանց: /դատ. նիստի արձ., գ-թ 11-12, 70-71, 137, 218/
Վկա Նարեկ Մասիսի Բազոյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2012թ. օգոստոսի 7-ին, ժամը 20։30-ի սահմաններում, իր ընկերուհի Դիանայի հետ զբոսնել են օպերայի հարակից տարածքում։ Այդ ժամանակ իրենց են մոտեցել Դիանայի մորաքրոջ աղջիկ Հասմիկը, ընկերոջ` Հովհաննեսի հետ միասին։ Դիանան ասել է, որ պետք է գնան տուն և Հասմիկի հետ հեռացել են։ Այդ պահին իրեն և Հովհաննեսին են մոտեցել երկու երիտասարդ տղաներ և հայտնել, որ ցանկանում են իր հետ զրուցել Դիանայի մասին։ Հովհաննեսն ասել է, որ ինքն էլ է ցանկանում մասնակցել այդ խոսակցությանը, որից հետո առանձնացել են։ Երբ սկսել են խոսակցությունը` թեթև վեճ է սկսվել բարձրահասակ տղայի հետ։ Այդ ժամանակ մյուս տղան իրեն առաջարկել է առանձնանալ և նրա հետ քայլել են դեպի շենքի կամարամուտք` թողնելով Հովհաննեսին բարձրահասակ տղայի հետ։ Քիչ անց իր հետ գտնվող տղան հայտնել է, որ ամեն ինչ կարգին է և կարող է գնալ։ Ինքը գնացել է, իսկ այդ տղան վերադարձել է Հովհաննեսի և ընկերոջ մոտ։ Մի քանի ժամ անց Հովհաննեսը զանգահարել և հայտնել է, որ այդ տղաներն իր նկատմամբ ավազակային հարձակում են կատարել: /դատ. նիստի արձ., գ-թ 17-18/
Վկա Հասմիկ Բարսեղի Վարդանյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2012թ. օգոստոսի 6-ին Եղեգնաձորից եկել է Երևան` իր ընկեր Հովհաննեսի հետ հանդիպելու համար։ Հաջորդ օրը` 2012թ. օգոստոսի 7-ին, ժամը 17։00-ի սահմաններում հանդիպել է Հովհաննեսին, միասին զբոսնել են մինչև 20։30-ի սահմանները։ Իրեն է զանգահարել իր մորաքրոջ աղջիկ Դիանան և ասել, որ ժամանակն է տուն գնալու։ Ինքը Հովհաննեսի հետ միասին, օպերայի հարակից տարածքում հանդիպել են Դիանային և նրա ընկեր Նարեկին։ Դիանայի հետ միասին բաժանվելով տղաներից` անցել են փողոցը և քայլել դեպի կանգառի կողմը։ Այդ ժամանակ շրջվել է և տեսել Նարեկին` ինչ-որ տղայի հետ քայլելիս։ Շուրջ մեկ ժամ անց զանգահարել է Հովհաննեսը և հարցրել Նարեկի բջջային հեռախոսահամարը։ Ինքը Դիանայից ճշտել է Նարեկի հեռախոսահամարը և հայտնել է Հովհաննեսին։ Հետագայում ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում իմացել է, որ Հովհաննեսի նկատմամբ ավազակային հարձակում է կատարվել: /դատ. նիստի արձ., գ-թ 20/
Վկա Դիանա Արմենի Խուրշուդյանը նախաքննական ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2012թ. օգոստոսի 7-ին, օպերայի մոտ հանդիպել է իր ընկեր Նարեկին։ Միասին զբոսնել են մինչև ժամը 20։30-ի սահմանները։ Այնուհետև զանգահարել է իր մորաքրոջ աղջիկ Հասմիկին և ասել, որ տուն վերադառնալու ժամանակն է։ Հասմիկն ընկերոջ` Հովհաննեսի հետ մոտեցել են իրենց։ Ինքը Հասմիկի հետ անցնելով փողոցը` քայլել են դեպի կանգառի կողմը։ Այդ պահին Հասմիկը շրջվել է և տեսել, որ Նարեկը ինչ-որ տղայի հետ քայլում է։ Շուրջ մեկ ժամ անց Հովհաննեսը զանգահարել է Հասմիկին և հարցրել Նարեկի բջջային հեռախոսահամարը։ Հասմիկն իրենից ճշտել է Նարեկի բջջային հեռախոսահամարը և փոխանցել Հովհաննեսին։ Հետագայում ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում իմացել է, որ Հովհաննեսի նկատմամբ ավազակային հարձակում է կատարվել: /գ-թ 19/
Դատաբժշկական փորձաքննության 2012թ. օգոստոսի 21-ի թիվ 2400 եզրակացությամբ և ի լրումն այդ եզրակացության 31.08.2012թ. տրված եզրակացությամբ, որոնց համաձայն` «Քաղ. Հ. Զիրոյանի մարմնական վնասվածքները, ըստ բժշկական փաստաթղթերի և օբյեկտիվ ուսումնասիրության տվյալների` աջ ստորին շրթունք-կզակային, պարանոցի, աջ դաստակի շրջանների քերծվածքների, քթի շրջանի փափուկ հյուսվածքների սալջարդի, քթի զույգ ոսկրերի տեղաշարժով կոտրվածքների ձևով, հասցվել են` բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է` որոշման մեջ նշված ժամկետին և հանգամանքներում, որոնք առաջացրել են առողջությանը թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը` ոչ պակաս 6 օրից, սակայն ոչ ավելի, քան` 21 օր։ Ինչ վերաբերվում է առողջությանը պատճառված վնասի ծանրության աստիճանին առանձին-առանձին, ապա աջ ստորին շրթունք-կզակային, պարանոցի, աջ դաստակի շրջանների քերծվածքները, քթի շրջանի փափուկ հյուսվածքների սալջարդը` առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում, իսկ քթի զույգ ոսկրերի տեղաշարժով կոտրվածքները առաջացրել են առողջությանը թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը` ոչ պակաս 6 օրից, սակայն ոչ ավելի, քան` 21 օր։»:/գ-թ177-178ա/
Մետաղագիտական և ապրանքագիտական փորձաքննության 2012թ. օգոստոսի 21-ի թիվ 21141210 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «1. Փորձաքննությանը տրամադրված «Nokia» մոդելի էլ. մարտկոցի և «Nokia 6500C» մոդելի բջջային հեռախոսի /առանց էլ. մարտկոցի/ շուկայական արժեքները, առկա ապրանքային վիճակներում, փորձաքննության կատարման ժամանակահատվածի դրությամբ ՀՀ գործող շուկայական գներով կկազմեն համապատասխանաբար` 750 /յոթ հարյուր հիսուն/ դրամ և 6.750 /վեց հազար յոթ հարյուր հիսուն/ դրամ, իսկ մեր կողմից պարզել, թե փորձաքննությանը տրամադրված «Nokia» մոդելի էլ. մարտկոցը պատկանում է փորձաքննությանը տրամադրված «Nokia 6500C» մոդելի բջջային հեռախոսին, թե ոչ, սույն փորձաքննության շրջանակներում հնարավոր չէ։
2. Փորձաքննությանը ներկայացված զարդերի միջին շուկայական արժեքները առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ, 2012թ. օգոստոսի 7-ի դրությամբ առանձին-առանձին բերված է սույն եզրակացության «Ապրանքագիտական մաս»-ում և կարող են կազմել` 1 հատ շղթայի /կտրված փականով/ միջին շուկայական արժեքը կարող է կազմել 296000 /երկու հարյուր իննսունվեց հազար/ ՀՀ դրամ, 1 հատ խաչի միջին շուկայական արժեքը կարող է կազմել 14000 /տասնչորս հազար/ ՀՀ դրամ։»: /գ-թ 170-172/
Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին 08.08.2012թ. երկու արձանագրություններով, որոնց համաձայն` տուժող Հ. Զիրոյանն իրեն ճանաչման ներկայացման երկու տարբեր քննչական գործողությունների ընթացքում, ճանաչման ներկայացված անձանց շարքում տեսել և ճանաչել է ամբաստանյալներ Ա. Սմբատյանին, այնուհետև Կ. Գևորգյանին և հայտարարել, որ նրանք հանդիսանում են 2012թ. օգոստոսի 7-ին, ժամը 20։30-ից մինչև 21։00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովայի հուշարձանի դիմացի բնակելի շենքի բակում իր վրա ավազակային հարձակում կատարած անձինք: /գ-թ 45-46/
Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 09.08.2012թ. արձանագրությամբ և դրան կից լուսանկարչական հավելվածով, որոնց համաձայն` դեպքի վայրը Երևանի Մոսկովյան փողոցի թիվ 8 շենքի կամարամուտքն է։ Այդ վայրը մատնացույց են արել Կ. Գևորգյանը և Ա. Սմբատյանը։ Նրանք հայտարարել են, որ դա այն տարածքն է, որտեղ իրենք Հովհաննեսին ու Նարեկին տարել են և Դիանայի համար վեճ են առաջացրել։ Այնուհետև Կարենը Նարեկին տարել է մի կողմ, իսկ Անդրանիկն ու Հովհաննեսը մտել են նշված շենքի բակ։ Քիչ անց Անդրանիկը Հովհաննեսի բջջային հեռախոսով զանգահարել է Կարենին և վերջինս ճանապարհելով Նարեկին` միացել է Անդրանիկին և Հովհաննեսին։ Միասին քայլել են դեպի բակում տեղակայված էլեկտրակայանի կողմը։ Կանգնելով դրա պատի տակ` Անդրանիկը քաշել է Հովհաննեսի պարանոցի ոսկյա շղթան և պոկել է այն, որից հետո բռունցքով հարվածել է Հովհաննեսի քթին, իսկ Կարենը սկսել է ձեռքերով խառը հարվածներ հասցնել Հովհաննեսին, որից հետո դիմել են փախուստի։ Ա. Սմբատյանը և Կ. Գևորգյանը մատնացույց են արել նշված էլեկտրակայանի պատը, որտեղ Անդրանիկը քաշել-պոկել է Հովհաննեսի ոսկյա շղթան, հարվածել քթին, իսկ Կարենը հարվածներ է հասցրել Հովհաննեսին։ Այնուհետև Կ. Գևորգյանը և Ա. Սմբատյանը ցույց են տվել իրենց փախուստի ճանապարհը և հայտարարել են, որ կատարել են ավազակային հարձակում` Հովհաննեսի ոսկյա շղթան և հեռախոսը հափշտակելու նպատակով:/գ-թ 63-66/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, 03.09.2012թ. «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերությունից ստացված, հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումներով, որոնց համաձայն` 07.08.2012թ., ժամը 20։27-ին, տուժող Հովհաննես Զիրոյանի 077-00-48-26 հեռախոսահամարից ելքային հեռախոսազանգ է կատարվել ամբաստանյալ Կարեն Գևորգյանի 093-68-68-39 հեռախոսահամարին, որը ֆիքսվել է Երևանի Թումանյան փողոցի թիվ 54 հասցեով տեղակայված ալեհավաքի կողմից: /գ.թ. 181-186, 188/
Իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, 20,536 գրամ քաշով ոսկյա շղթայով, «Նոկիա 6500C» մոդելի բջջային հեռախոսով և 3635637374610103128 գործարանային համարի էլեկտրական մարտկոցով: /գ-թ 189-190/
28. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ ամբաստանյալներ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի և Կարեն Հակոբի Գևորգյանի մեղավորության վերաբերյալ հանգել է ճիշտ հետևության, որ ամբաստանյալներ Ա. Սմբատյանի և Կ. Գևորգյանի մեղավորությունը հիմնավորված է Առաջին ատյանի դատարանում` դատաքննության ժամանակ հետազոտված և դատավճռում շարադրված` ամբաստանյալների հանցանքը հիմնավորող ապացույցներով, որոնցով և հերքվում են վերաքննիչ բողոքում նշված, ինչպես նաև Վերաքննիչ դատարանում դատաքննության ժամանակ ամբաստանյալներ Ա. Սմբատյանի և Կ. Գևորգյանի պաշտպանների բերած ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված չլինելու վերաբերյալ պատճառաբանությունները:
29. Վերաքննիչ դատարանը, քննության ենթարկելով ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանի պաշտպան Կ. Խաչատրյանի և ամբաստանյալ Կ. Գևորգյանի պաշտպան Ա. Եսայանի վերաքննիչ բողոքների փաստարկները, դրանք համադրելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների հետ, յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, նույնպես հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալներ Ա. Սմբատյանի և Կ. Գևորգյանի մեղքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված արարքում հաստատված է:
30. Այդպիսով, ամբաստանյալներ Ա. Սմբատյանի և Կ. Գևորգյանի կողմից կատարված հանցանքն ապացուցված և նրանց մեղավորությունը հաստատված է գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, իսկ ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանի պաշտպան Կ. Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքում առկա փաստարկները հիմք չեն կարող հանդիսանալ դատական ակտը բեկանելու և ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանի վերաբերյալ արդարացման դատական ակտ կայացնելու կամ քրեական գործն Առաջին ատյանի դատարան նոր քննության ուղարկելու համար, ինչպես նաև ամբաստանյալ Կ. Գևորգյանի պաշտպան Ա. Եսայանի վերաքննիչ բողոքում առկա փաստարկները հիմք չեն կարող հանդիսանալ դատական ակտը բեկանելու և ամբաստանյալ Կ. Գևորգյանի արարքի վերաորակման համար:
31. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը վերոշարադրյալ հիմքերով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2012 թվականի դեկտեմբերի 11-ի վերոհիշյալ դատավճիռը համարում է ճիշտ, իսկ վերաքննիչ բողոքներում և դատաքննության ընթացքում բերված պատճառաբանությունները, եզրահանգումներն` անհիմն, և թույլ չի տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի խախտում:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով` Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
1. Վերաքննիչ բողոքները մերժել:
2. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2012 թվականի դեկտեմբերի 11-ի վերոհիշյալ դատավճիռը Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և Կարեն Հակոբի Գևորգյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
11 դեկտեմբերի 2012թ. ք. Երևան
ԵԿԴ-0165/01/12
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.
նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղարներ` Է. Մկրտչյան,
Լ. Առաքելյան,
Ա. Հովհաննիսյան,
մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների
դատախազության ավագ դատախազ Ա. Գալստյանի,
նույն դատախազության դատախազ Հ. Մելքոնյանի,
պաշտպաններ Ա. Եսայանի,
Կ. Խաչատրյանի,
տուժող և քաղաքացիական հայցվոր Հ. Զիրոյանի,
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
1. Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի`
ծնված 1991թ. հուլիսի 14-ին Կոտայքի մարզի Քանաքեռավան գյուղում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում դատված`
1/ ՀՀ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 07.07.2009թ. դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման երկու տարի ժամկետով։ «Համաներում հայտարարելու մասին» 19.06.2009թ. որոշման կիրառմամբ ազատվել է պատժի կրումից, դատվածությունը մարված,
2/ ՀՀ Տավուշի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 10.03.2010թ. դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 363-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման երեք տարի ժամկետով, 07.05.2012թ. պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատժի` ութ ամիս քսանյոթ օր չկրած մասի կրումից, դատվածությունը չմարված, բնութագրվում է դրական, հաշվառված է և բնակվել է Կոտայքի մարզի Քանաքեռավան գյուղի 6-րդ փողոցի թիվ 20 տանը, կալանքի տակ է 08.08.2012թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով,
2. Կարեն Հակոբի Գևորգյանի`
ծնված 1992թ. հունիսի 20-ին Կոտայքի մարզի Քանաքեռավան գյուղում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում դատված`
1/ ՀՀ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 07.07.2009թ. դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման երկու տարի վեց ամիս ժամկետով։ «Համաներում հայտարարելու մասին» 19.06.2009թ. որոշման կիրառմամբ ազատվել է պատժի կրումից, դատվածությունը մարված,
2/ ՀՀ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 11.05.2010թ. դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման երկու տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան երկու տարի ժամկետով։ Նույն դատարանի 18.07.2011թ. որոշմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված արարքը համապատասխանեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետին և նշանակված պատիժը թողնվել է անփոփոխ, դատվածությունը մարված, բնութագրվում է դրական, հաշվառված է և բնակվել է Կոտայքի մարզի Քանաքեռավան գյուղի Սևակի փողոցի թիվ 28 տանը, կալանքի տակ է 08.08.2012թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 13146412 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2012թ. օգոստոսի 08-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
Քննիչի 2012թ. օգոստոսի 10-ի որոշմամբ, Հովհաննես Ալբերտի Զիրոյանի կողմից Կարեն Հակոբի Գևորգյանին և Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանին մարմնական վնասվածք պատճառելու կապակցությամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` վնաս պատճառած արարքը քրեական օրենքով իրավաչափ համարվելու պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հետևյալ արարքի համար. «որ նա Կարեն Գևորգյանի հետ նախնական համաձայնության գալով ավազակությամբ հափշտակել են Հովհաննես Ալբերտի Զիրոյանի զգալի չափի` 303.500 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության գույքը։
Այսպես. Անդրանիկ Սմբատյանը 2010թ. մարտի 10-ին դատապարտված լինելով երեք տարի ազատազրկման և 2012թ. մայիսի 7-ին պայմանական վաղաժամկետ ազատված լինելով, ուրիշի գույքը հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով իր համագյուղացի` գույքի հափշտակություններ կատարելու համար մի քանի անգամ դատապարտված Կարեն Հակոբի Գևորգյանի հետ, 2012թ. օգոստոսի 7-ին Կոտայքի մարզի Քանաքեռավան գյուղից եկել են Երևան քաղաք և շրջելով «Օպերայի և բալետի» ակադեմիական թատրոնին հարող տարածքում , հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու հարմար առիթ են փնտրել։
Նույն օրը, ժամը 20։30-ի սահմաններում Ա.Սմբատյանը և Կ.Գևորգյանը Սայաթ Նովա հուշարձանի մոտ նկատել են, որ իրենց համագյուղացի Դիանա Խուրշադյանին քայլելով մոտեցող Հովհաննես Զիրոյանը պարանոցին ոսկյա շղթա է կրում, ապա նպատակադրվել են իրականացնել հիշյալ շղթայի հափշտակությունը։ Ա.Սմբատյանը և Կ.Գևորգյանը նկատել են, որ Հ.Զիրոյանը Հասմիկ Վարդանյանի հետ մոտեցել են քիչ հեռվում կանգնած Դիանա Խուրշուդյանին և Նարեկ Բազոյանին, զրուցել են նրանց հետ, ապա Դ.Խուրշուդյանն ու Հ.Վարդանյանը գնացել են դեպի կանգառի կողմը, որպեսզի տուն գնան, իսկ Հ. Զիրոյանն ու Ն.Բազոյանը մնացել են այնտեղ։ Դրանից հետո Ա.Սմբատյանը և Կ.Գևորգյանը մոտեցել են Հ.Զիրոյանին և Ն.Բազոյանին առաջարկել են առանձնանալ և պարզաբանումներ կատարել Դ.Խուրշուդյանի հետ ունեցած փոխհարաբերությունների կապակցությամբ։ Հ.Զիրոյանը և Ն.Բազոյանը համաձայնել են, ապա Ա.Սմբատյանի և Կ.Գևորգյանի հետ քայլելով գնացել են Մոսկովյան փողոցի թիվ 8 շենքի կամարամուտք, որտեղ Ա.Սմբատյանն առանձնացել է Հ.Զիրոյանի հետ դեպի շենքի բակի ուղղությամբ, իսկ Կ.Գևորգյանն ու Ն.Բազոյանը սպասել են կամարամուտքում։ Քիչ անց Ա.Սմբատյանը Հ.Զիրոյանի «Նոկիա 6500C» բջջային հեռախոսով` 077-00-48-26 հեռախոսահամարից զանգահարել է Կ. Գևորգյանին` 093-68-68-39 հեռախոսահամարին և հանցավոր մտադրությունն իրագործելու համար կանչել շենքի բակ։ Կ.Գևորգյանը Ն.Բազոյանին հավաստիացրել է, թե իբր պարզաբանումն արդեն իսկ կատարվել է և սպասելու անհրաժեշտություն չկա, ապա վերջինիս ճանապարհելով, գնացել է շենքի բակ ու միացել Ա.Սմբատյանին։ Շենքի բակում Կ.Գևորգյանը զանգահարելու պատրվակով Հ. Զիրոյանից վերցրել է բջջային հեռախոսը, որից հետո Ա.Սմբատյանի հետ Հ.Զիրոյանի կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով, բռունցքներով ծեծի են ենթարկել Հ.Զիրոյանին և նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, ապա ավազակությամբ հափշտակել են Հ.Զիրոյանին պատկանող զգալի չափի` 303.500 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության պարանոցի ոսկյա շղթան և «Նոկիա 6500C» տեսակի բջջային հեռախոսն ու դիմել փախուստի։»։
Ամբաստանյալ Կարեն Հակոբի Գևորգյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հետևյալ արարքի համար. «որ նա Անդրանիկ Սմբատյանի հետ նախնական համաձայնության գալով ավազակությամբ հափշտակել են Հովհաննես Ալբերտի Զիրոյանի զգալի չափի` 303.500 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության գույքը։
Այսպես. Կարեն Գևորգյանը, գույքի հափշտակություններ կատարելու համար մի քանի անգամ դատապարտված լինելով, ուրիշի գույքը հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով իր համագյուղացի` նախկինում երեք տարի ազատազրկման դատապարտված և 2012թ. մայիսի 7-ին պայմանական վաղաժամկետ ազատված Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի հետ, 2012թ. օգոստոսի 7-ին Կոտայքի մարզի Քանաքեռավան գյուղից եկել են Երևան քաղաք և շրջելով «Օպերայի և բալետի» ակադեմիական թատրոնին հարող տարածքում, հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու հարմար առիթ են փնտրել։
Նույն օրը, ժամը 20։30-ի սահմաններում Ա.Սմբատյանը և Կ.Գևորգյանը Սայաթ Նովա հուշարձանի մոտ նկատել են, որ իրենց համագյուղացի Դիանա Խուրշադյանին քայլելով մոտեցող Հովհաննես Զիրոյանը պարանոցին ոսկյա շղթա է կրում, ապա նպատակադրվել են իրականացնել հիշյալ շղթայի հափշտակությունը։ Ա.Սմբատյանը և Կ.Գևորգյանը նկատել են, որ Հ.Զիրոյանը Հասմիկ Վարդանյանի հետ մոտեցել են քիչ հեռվում կանգնած Դիանա Խուրշուդյանին և Նարեկ Բազոյանին, զրուցել են նրանց հետ, ապա Դ.Խուրշուդյանն ու Հ.Վարդանյանը գնացել են դեպի կանգառի կողմը, որպեսզի տուն գնան, իսկ Հ. Զիրոյանն ու Ն.Բազոյանը մնացել են այնտեղ։ Դրանից հետո Ա.Սմբատյանը և Կ.Գևորգյանը մոտեցել են Հ.Զիրոյանին և Ն.Բազոյանին առաջարկել են առանձնանալ և պարզաբանումներ կատարել Դ.Խուրշուդյանի հետ ունեցած փոխհարաբերությունների կապակցությամբ։ Հ.Զիրոյանը և Ն.Բազոյանը համաձայնել են, ապա Ա.Սմբատյանի և Կ.Գևորգյանի հետ քայլելով գնացել են Մոսկովյան փողոցի թիվ 8 շենքի կամարամուտք, որտեղ Ա.Սմբատյանն առանձնացել է Հ.Զիրոյանի հետ դեպի շենքի բակի ուղղությամբ, իսկ Կ.Գևորգյանն ու Ն.Բազոյանը սպասել են կամարամուտքում։ Քիչ անց Ա.Սմբատյանը Հ.Զիրոյանի «Նոկիա 6500C» բջջային հեռախոսով` 077-00-48-26 հեռախոսահամարից զանգահարել է Կ. Գևորգյանին` 093-68-68-39 հեռախոսահամարին և հանցավոր մտադրությունն իրագործելու համար կանչել շենքի բակ։ Կ.Գևորգյանը Ն.Բազոյանին հավաստիացրել է, թե իբր պարզաբանումն արդեն իսկ կատարվել է և սպասելու անհրաժեշտություն չկա, ապա վերջինիս ճանապարհելով, գնացել է շենքի բակ ու միացել Ա.Սմբատյանին։ Շենքի բակում Կ.Գևորգյանը զանգահարելու պատրվակով Հ. Զիրոյանից վերցրել է բջջային հեռախոսը, որից հետո Ա.Սմբատյանի հետ Հ.Զիրոյանի կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով, բռունցքներով ծեծի են ենթարկել Հ.Զիրոյանին և նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, ապա ավազակությամբ հափշտակել են Հ.Զիրոյանին պատկանող զգալի չափի` 303.500 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության պարանոցի ոսկյա շղթան և «Նոկիա 6500C» տեսակի բջջային հեռախոսն ու դիմել փախուստի։»։
2012թ. սեպտեմբերի 14-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։
Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները
Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Ամբաստանյալ Անդրանիկ Սմբատյանը ՀՀ Տավուշի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 10.03.2010թ. դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 363-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման երեք տարի ժամկետով, պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2010թ. փետրվարի 4-ից։ 2012թ. մայիսի 07-ին նա պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատժի կրումից` ունենալով պատժի` ութ ամիս քսանյոթ օր չկրած մաս։ Իր համագյուղացի, ամբաստանյալ Կարեն Հակոբի Գևորգյանի հետ միասին, 2012թ. օգոստոսի 7-ին, Կոտայքի մարզի Քանաքեռավան գյուղից նրանք եկել են Երևան և զբոսնել Երևանի օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնին հարակից տարածքում։ Նույն վայրում, ժամը 20։30-ի սահմաններում, ամբաստանյալներ Ա. Սմբատյանը և Կ. Գևորգյանը Սայաթ-Նովայի հուշարձանի մոտ նկատել են, որ իրենց համագյուղացի, գործով վկա Դիանա Խուրշուդյանին քայլելով մոտեցող, տուժող Հովհաննես Զիրոյանը պարանոցին ոսկյա շղթա է կրում և միասին որոշել են հափշտակել այդ շղթան։ Ամբաստանյալներ Ա. Սմբատյանը և Կ. Գևորգյանը նկատել են, որ տուժող Հ. Զիրոյանը գործով վկա Հասմիկ Վարդանյանի հետ մոտեցել են քիչ հեռվում կանգնած Դիանա Խուրշուդյանին և Նարեկ Բազոյանին, զրուցել են նրանց հետ, ապա Դ.Խուրշուդյանն ու Հ.Վարդանյանը գնացել են դեպի կանգառ, իսկ տուժող Հ. Զիրոյանն ու վկա Ն.Բազոյանը մնացել են այդտեղ։ Ամբաստանյալներ Ա. Սմբատյանը և Կ. Գևորգյանը մոտեցել են Հ. Զիրոյանին և Ն. Բազոյանին, առաջարկել են առանձնանալ և պարզաբանումներ կատարել Դ. Խուրշուդյանի հետ ունեցած փոխհարաբերությունների կապակցությամբ։ Հ. Զիրոյանը և Ն. Բազոյանը համաձայնվել են, ապա Ա.Սմբատյանի և Կ.Գևորգյանի հետ զրուցելով` քայլել են Երևանի Մոսկովյան փողոցի թիվ 8 շենքի կամարամուտք։ Այդտեղ Ա. Սմբատյանն առանձնացել է Հ. Զիրոյանի հետ և գնացել են շենքի բակի ուղղությամբ, իսկ Կ. Գևորգյանն ու Ն. Բազոյանը սպասել են կամարամուտքում։ Քիչ անց ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանը տուժող Հ. Զիրոյանի «Նոկիա 6500C» բջջային հեռախոսով` 077-00-48-26 հեռախոսահամարից զանգահարել է ամբաստանյալ Կ. Գևորգյանի 093-68-68-39 հեռախոսահամարին և գույքի հափշտակությունն իրականացնելու համար կանչել է շենքի բակ։ Ամբաստանյալ Կ. Գևորգյանը վկա Ն. Բազոյանին հավաստիացրել է, իբրև թե պարզաբանումն արդեն կատարվել է և սպասելու անհրաժեշտություն չկա, ապա վերջինիս ճանապարհելով` գնացել է շենքի բակ և հանդիպել ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանին ու տուժող Հ. Զիրոյանին։ Շենքի բակում ամբաստանյալ Կ. Գևորգյանը զանգահարելու պատրվակով Հ. Զիրոյանից վերցրել է բջջային հեռախոսը, որից հետո, ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանի հետ, տուժող Հ. Զիրոյանի գույքը հափշտակելու նպատակով, նրա կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` բռունցքներով ծեծի են ենթարկել տուժող Հ. Զիրոյանին և նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, որից հետո ավազակությամբ հափշտակել են տուժող Հ. Զիրոյանին պատկանող, զգալի չափի` 303.500 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության պարանոցի ոսկյա շղթան և «Նոկիա 6500C» տեսակի բջջային հեռախոսն ու դիմել փախուստի։
Քաղաքացիական հայցվոր Հովհաննես Զիրոյանի կողմից 27.09.2012թ. քաղաքացիական հայց է ներկայացվել ամբաստանյալներ Անդրանիկ Սմբատյանի և Կարեն Գևորգյանի դեմ, որի համաձայն` Հ. Զիրոյանը պահանջել է ամբաստանյալներից հօգուտ իրեն բռնագանձել 380.000 /երեք հարյուր ութսուն հազար/ ՀՀ դրամ գումար` որպես հանցագործության հետևանքով պատճառված վնասի հատուցում։
Ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է հետևյալը.
- ամբաստանյալ Անդրանիկ Սմբատյանը բնութագրվում է դրական, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` առկա է հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվ,
- ամբաստանյալ Կարեն Գևորգյանը բնութագրվում է դրական։
Քրեական գործի նախաքննության ընթացքում կատարվել է մետաղագիտական և ապրանքագիտական փորձաքննություն «Հայաստանի Հանրապետության փորձագիտական կենտրոն» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության կողմից, որի արժեքը կազմել է 55.200 /հիսունհինգ հազար երկու հարյուր/ ՀՀ դրամ։
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Կարեն Հակոբի Գևորգյանի նախաքննական ինքնախոստովանական ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012թ. օգոստոսի 07-ին, իր համագյուղացի Անդրանիկի հետ միասին եկել են Երևան։ Օպերայի տարածքում հանդիպել են Հովհաննեսին և Նարեկին։ Նկատելով Հովհաննեսի պարանոցի ոսկյա շղթան` Անդրանիկի հետ մասին որոշել են այն հափշտակել։ Իրենց համագյուղացի Դիանայի վերաբերյալ զրուցելու պատրվակով մոտեցել են Հովհաննեսին և Նարեկին, նրանց հետ միասին գնացել են շենքի կամարամուտք, որպեսզի իրենց մարդ չտեսնի։ Ինքը Նարեկին առանձնացրել է, որպեսզի իրենց չխանգարի։ Քիչ անց իրեն զանգահարել և կանչել է Անդրանիկը։ Ինքը Նարեկին ասել է, որ ամեն ինչ նորմալ է և նա հեռացել է, իսկ ինքը միացել է Անդրանիկին և Հովհաննեսին։ Ինքը Հովհաննեսից խնդրել է նրա բջջային հեռախոսը` ինչ-որ աղջկա զանգահարելու պատրվակով և այդ պահին Անդրանիկը քաշել-պոկել է Հովհաննեսի պարանոցի ոսկյա շղթան և բռունցքով հարվածել է նրա քթին։ Այնուհետև ինքն է սկսել հարվածել Հովհաննեսին, որից հետ Անդրանիկի հետ դիմել են փախուստի։ Նույն օրը ոսկյա շղթան իր անվամբ գրավադրել են Երևանի Կիևյան փողոցում գտնվող գրավատանը և ստացել են 200.000 ՀՀ դրամ գումար, որը հավասար բաժանել են միմյանց միջև, իսկ հափշտակված «Նոկիա» մոդելի բջջային հեռախոսը գտնվում է իրենց տանը։ Իր վրա հայտնաբերված մարմնական վնասվածքները ստացել է դեպքի ժամանակ Հովհաննեսի հետ տեղի ունեցած քաշքշուկի ընթացքում։ Կատարածի համար զղջում է և խնդրում է մեղմ վերաբերվել։
/գ.թ. 47-48, 84-85, 148, 169, 232/
Դատարանում ամբաստանյալ Կարեն Հակոբի Գևորգյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքն ու Անդրանիկը որևէ բան հափշտակելու նպատակ չեն ունեցել։ Քանի որ վիճաբանությունից հետո Անդրանիկի շղթան անհետացել էր, այդ պատճառով վերցրել է գետնին ընկած շղթան։ Հետո պարզել են, որ դա Անդրանիկի շղթան չէ, որից հետո որոշել են այն գրավադնել, որպեսզի Անդրանիկին նոր շղթա գնեն։ Իր նախաքննական ցուցմունքները գրել է քննիչի թելադրանքով։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Ամբաստանյալ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ ընդունում է, որ կատարել է ավազակային հարձակում, որի համար զղջում է և խնդրում է մեղմ վերաբերվել։ Հափշտակված ոսկյա շղթան Կարենի անվամբ գրավադրել է Երևանի Կիևյան փողոցում գտնվող գրավատանը, ստացել է 200.000 ՀՀ դրամ գումար։ Գումարի մի մասը ծախսել է, իսկ մյուս մասը հայտնաբերվել է իր մոտից։
/գ.թ. 43-44/
Ամբաստանյալ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանը հետագայում ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, ինքը ավազակային հարձակում չի կատարել, այլ կատարել է ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակություն, իսկ մարմնական վնասվածքները ստացել է դեպքի ժամանակ Հովհաննեսի հետ տեղի ունեցած քաշքշուկի ընթացքում։
/գ.թ. 90, 168, 226/
Դատարանում ամբաստանյալ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ իրենք ավազակային հարձակում չեն կատարել։ Իրականում քաշքշուկ է եղել, որի ժամանակ իր շղթան անհետացել է։ Փնտրել է այն, սակայն չի գտել։ Զանգահարել է Կարենին, որն իրեն հայտնել է, որ շղթան իր մոտ է գտնվում։ Տեսնելով շղթան` պարզել է, որ դա իր շղթան չէ։ Մտածելով, որ Հովհաննեսն էլ իր շղթան է վերցրել` այդ պատճառով որոշել են այդ շղթան գրավադնել։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Տուժող Հովհաննես Ալբերտի Զիրոյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012թ. օգոստոսի 7-ին, ժամը 17։00-ի սահմաններում, Գավառից եկել է Երևան` իր ընկերուհի Հասմիկ Վարդանյանին տեսնելու համար։ Հանդիպելով նրան` միասին զբոսնել են մինչև ժամը 20։30-ի սահմանները։ Այնուհետև Հասմիկն ասել է, որ օպերայի մոտ պետք է հանդիպի մորաքրոջ աղջկան` Դիանային, որից հետո գնացել են այնտեղ։ Հանդիպել են Դիանային և նրա ընկեր Նարեկին։ Դրանից հետո Հասմիկը և Դիանան գնացել են տուն։ Այդ պահին իրենց են մոտեցել երկու երիտասարդ տղաներ, որոնք հետագայում պարզվել է, որ հանդիսանում են Անդրանիկ Սմբատյանն ու Կարեն Գևորգյանը։ Նրանք Նարեկին առաջարկել են Դիանայի վերաբերյալ մի փոքր զրուցել և միասին քայլել են դեպի հարակից բնակելի շենքերի կողմը։ Միասին մտել են շենքի կամարամուտք, որտեղ Ա. Սմբատյանն ասել է, որ Նարեկը լավ անձնավորություն չէ, որից հետո իրեն առաջարկել է մտնել շենքի բակ, իսկ Կ. Գևորգյանը Նարեկի հետ մնացել են կամարամուտքում։ Հասնելով շենքի բակ` Ա. Սմբատյանը հայտնել է, որ բջջային հեռախոսի մարտկոցը նստել է, խնդրել և վերցրել է իր «Նոկիա 6500C» մոդելի, 077-00-48-26 հեռախոսաքարտով բջջային հեռախոսը, զանգահարել է ընկերոջը` Կ. Գևորգյանին և կանչել իրենց մոտ։ Երկու րոպե անց Կ. Գևորգյանը մենակ, առանց Նարեկի մոտեցել է իրենց։ Նրանք առաջարկել են մի քիչ քայլել և մոտիկից ծանոթանալ, որի ընթացքում Կ. Գևորգյանը խնդրել է իր բջջային հեռախոսը` ինչ-որ ծանոթ աղջկա զանգահարելու համար։ Այդ պահին Ա. Սմբատյանը քաշելով` իր պարանոցից պոկել է ոսկյա շղթան և բռունցքով հարվածել է իր քթին, իսկ Կ. Գևորգյանը հարձակվելով իր վրա` սկսել է ձեռքերով և ոտքերով խառը հարվածներ հասցնել մարմնի տարբեր մասերին։ Ինքը փորձել է դիմադրել, սակայն նրանք դիմել են փախուստի։ Ինքը վազել է նրանց հետևից, սակայն չի հասել նրանց։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 11-12, 70-71, 137, 218/
Վկա Նարեկ Մասիսի Բազոյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012թ. օգոստոսի 7-ին, ժամը 20։30-ի սահմաններում, իր ընկերուհի Դիանայի հետ զբոսնել են օպերայի հարակից տարածքում։ Այդ ժամանակ իրենց են մոտեցել Դիանայի մորաքրոջ աղջիկ Հասմիկը, ընկերոջ` Հովհաննեսի հետ միասին։ Դիանան ասել է, որ պետք է գնան տուն և Հասմիկի հետ հեռացել են։ Այդ պահին իրեն և Հովհաննեսին են մոտեցել երկու երիտասարդ տղաներ և հայտնել, որ ցանկանում են իր հետ զրուցել Դիանայի մասին։ Հովհաննեսն ասել է, որ ինքն էլ է ցանկանում մասնակցել այդ խոսակցությանը, որից հետո առանձնացել են։ Երբ սկսել են խոսակցությունը` թեթև վեճ է սկսվել բարձրահասակ տղայի հետ։ Այդ ժամանակ մյուս տղան իրեն առաջարկել է առանձնանալ և նրա հետ քայլել են դեպի շենքի կամարամուտք` թողնելով Հովհաննեսին բարձրահասակ տղայի հետ։ Քիչ անց իր հետ գտնվող տղան հայտնել է, որ ամեն ինչ կարգին է և կարող է գնալ։ Ինքը գնացել է, իսկ այդ տղան վերադարձել է Հովհաննեսի և ընկերոջ մոտ։ Մի քանի ժամ անց Հովհաննեսը զանգահարել և հայտնել է, որ այդ տղաներն իր նկատմամբ ավազակային հարձակում են կատարել։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ. թ. 17-18/
Վկա Հասմիկ Բարսեղի Վարդանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012թ. օգոստոսի 6-ին Եղեգնաձորից եկել է Երևան` իր ընկեր Հովհաննեսի հետ հանդիպելու համար։ Հաջորդ օրը` 2012թ. օգոստոսի 7-ին, ժամը 17։00-ի սահմաններում հանդիպել է Հովհաննեսին, միասին զբոսնել են մինչև 20։30-ի սահմանները։ Իրեն է զանգահարել իր մորաքրոջ աղջիկ Դիանան և ասել, որ ժամանակն է տուն գնալու։ Ինքը Հովհաննեսի հետ միասին, օպերայի հարակից տարածքում հանդիպել են Դիանային և նրա ընկեր Նարեկին։ Դիանայի հետ միասին բաժանվելով տղաներից` անցել են փողոցը և քայլել դեպի կանգառի կողմը։ Այդ ժամանակ շրջվել է և տեսել Նարեկին` ինչ-որ տղայի հետ քայլելիս։ Շուրջ մեկ ժամ անց զանգահարել է Հովհաննեսը և հարցրել Նարեկի բջջային հեռախոսահամարը։ Ինքը Դիանայից ճշտել է Նարեկի հեռախոսահամարը և հայտնել է Հովհաննեսին։ Հետագայում ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում իմացել է, որ Հովհաննեսի նկատմամբ ավազակային հարձակում է կատարվել։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ. թ. 20/
Վկա Դիանա Արմենի Խուրշուդյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2012թ. օգոստոսի 7-ին, օպերայի մոտ հանդիպել է իր ընկեր Նարեկին։ Միասին զբոսնել են մինչև ժամը 20։30-ի սահմանները։ Այնուհետև զանգահարել է իր մորաքրոջ աղջիկ Հասմիկին և ասել, որ տուն վերադառնալու ժամանակն է։ Հասմիկն ընկերոջ` Հովհաննեսի հետ մոտեցել են իրենց։ Ինքը Հասմիկի հետ անցնելով փողոցը` քայլել են դեպի կանգառի կողմը։ Այդ պահին Հասմիկը շրջվել է և տեսել, որ Նարեկը ինչ-որ տղայի հետ քայլում է։ Շուրջ մեկ ժամ անց Հովհաննեսը զանգահարել է Հասմիկին և հարցրել Նարեկի բջջային հեռախոսահամարը։ Հասմիկն իրենից ճշտել է Նարեկի բջջային հեռախոսահամարը և փոխանցել Հովհաննեսին։ Հետագայում ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում իմացել է, որ Հովհաննեսի նկատմամբ ավազակային հարձակում է կատարվել։
/գ. թ. 19/
Դատաբժշկական փորձաքննության 2012թ. օգոստոսի 21-ի թիվ 2400 եզրակացությամբ և ի լրումն այդ եզրակացության 31.08.2012թ. տրված եզրակացությամբ, որոնց համաձայն`
«Քաղ. Հ. Զիրոյանի մարմնական վնասվածքները, ըստ բժշկական փաստաթղթերի և օբյեկտիվ ուսումնասիրության տվյալների` աջ ստորին շրթունք-կզակային, պարանոցի, աջ դաստակի շրջանների քերծվածքների, քթի շրջանի փափուկ հյուսվածքների սալջարդի, քթի զույգ ոսկրերի տեղաշարժով կոտրվածքների ձևով, հասցվել են` բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է` որոշման մեջ նշված ժամկետին և հանգամանքներում, որոնք առաջացրել են առողջությանը թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը` ոչ պակաս 6 օրից, սակայն ոչ ավելի, քան` 21 օր։ Ինչ վերաբերվում է առողջությանը պատճառված վնասի ծանրության աստիճանին առանձին-առանձին, ապա աջ ստորին շրթունք-կզակային, պարանոցի, աջ դաստակի շրջանների քերծվածքները, քթի շրջանի փափուկ հյուսվածքների սալջարդը` առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում, իսկ քթի զույգ ոսկրերի տեղաշարժով կոտրվածքները առաջացրել են առողջությանը թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը` ոչ պակաս 6 օրից, սակայն ոչ ավելի, քան` 21 օր։»։
/գ.թ.177-178ա/
Մետաղագիտական և ապրանքագիտական փորձաքննության 2012թ. օգոստոսի 21-ի թիվ 21141210 եզրակացությամբ, որի համաձայն`
«1. Փորձաքննությանը տրամադրված «Nokia» մոդելի էլ. մարտկոցի և «Nokia 6500C» մոդելի բջջային հեռախոսի /առանց էլ. մարտկոցի/ շուկայական արժեքները, առկա ապրանքային վիճակներում, փորձաքննության կատարման ժամանակահատվածի դրությամբ ՀՀ գործող շուկայական գներով կկազմեն համապատասխանաբար` 750 /յոթ հարյուր հիսուն/ դրամ և 6.750 /վեց հազար յոթ հարյուր հիսուն/ դրամ, իսկ մեր կողմից պարզել, թե փորձաքննությանը տրամադրված «Nokia» մոդելի էլ. մարտկոցը պատկանում է փորձաքննությանը տրամադրված «Nokia 6500C» մոդելի բջջային հեռախոսին, թե ոչ, սույն փորձաքննության շրջանակներում հնարավոր չէ։
2. Փորձաքննությանը ներկայացված զարդերի միջին շուկայական արժեքները առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ, 2012թ. օգոստոսի 7-ի դրությամբ առանձին-առանձին բերված է սույն եզրակացության «Ապրանքագիտական մաս»-ում և կարող են կազմել`
1 հատ շղթայի (կտրված փականով) միջին շուկայական արժեքը կարող է կազմել 296000 (երկու հարյուր իննսունվեց հազար) ՀՀ դրամ։
1 հատ խաչի միջին շուկայական արժեքը կարող է կազմել 14000 (տասնչորս հազար) ՀՀ դրամ։»։
/գ.թ. 170-172/
Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին 08.08.2012թ. երկու արձանագրություններով, որոնց համաձայն` տուժող Հ. Զիրոյանն իրեն ճանաչման ներկայացման երկու տարբեր քննչական գործողությունների ընթացքում, ճանաչման ներկայացված անձանց շարքում տեսել և ճանաչել է ամբաստանյալներ Ա. Սմբատյանին, այնուհետև Կ. Գևորգյանին և հայտարարել, որ նրանք հանդիսանում են 2012թ. օգոստոսի 7-ին, ժամը 20։30-ից մինչև 21։00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովայի հուշարձանի դիմացի բնակելի շենքի բակում իր վրա ավազակային հարձակում կատարած անձինք։
/գ.թ. 45-46/
Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 09.08.2012թ. արձանագրությամբ և դրան կից լուսանկարչական հավելվածով, որոնց համաձայն` դեպքի վայրը Երևանի Մոսկովյան փողոցի թիվ 8 շենքի կամարամուտքն է։ Այդ վայրը մատնացույց են արել Կ. Գևորգյանը և Ա. Սմբատյանը։ Նրանք հայտարարել են, որ դա այն տարածքն է, որտեղ իրենք Հովհաննեսին ու Նարեկին տարել են և Դիանայի համար վեճ են առաջացրել։ Այնուհետև Կարենը Նարեկին տարել է մի կողմ, իսկ Անդրանիկն ու Հովհաննեսը մտել են նշված շենքի բակ։ Քիչ անց Անդրանիկը Հովհաննեսի բջջային հեռախոսով զանգահարել է Կարենին և վերջինս ճանապարհելով Նարեկին` միացել է Անդրանիկին և Հովհաննեսին։ Միասին քայլել են դեպի բակում տեղակայված էլեկտրակայանի կողմը։ Կանգնելով դրա պատի տակ` Անդրանիկը քաշել է Հովհաննեսի պարանոցի ոսկյա շղթան և պոկել է այն, որից հետո բռունցքով հարվածել է Հովհաննեսի քթին, իսկ Կարենը սկսել է ձեռքերով խառը հարվածներ հասցնել Հովհաննեսին, որից հետո դիմել են փախուստի։ Ա. Սմբատյանը և Կ. Գևորգյանը մատնացույց են արել նշված էլեկտրակայանի պատը, որտեղ Անդրանիկը քաշել-պոկել է Հովհաննեսի ոսկյա շղթան, հարվածել քթին, իսկ Կարենը հարվածներ է հասցրել Հովհաննեսին։ Այնուհետև Կ. Գևորգյանը և Ա. Սմբատյանը ցույց են տվել իրենց փախուստի ճանապարհը և հայտարարել են, որ կատարել են ավազակային հարձակում` Հովհաննեսի ոսկյա շղթան և հեռախոսը հափշտակելու նպատակով։
/գ.թ. 63-66/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, 03.09.2012թ. «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերությունից ստացված, հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումներով, որոնց համաձայն` 07.08.2012թ., ժամը 20։27-ին, տուժող Հովհաննես Զիրոյանի 077-00-48-26 հեռախոսահամարից ելքային հեռախոսազանգ է կատարվել ամբաստանյալ Կարեն Գևորգյանի 093-68-68-39 հեռախոսահամարին, որը ֆիքսվել է Երևանի Թումանյան փողոցի թիվ 54 հասցեով տեղակայված ալեհավաքի կողմից։
/գ.թ. 181-186, 188/
Իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, 20,536 գրամ քաշով ոսկյա շղթայով, «Նոկիա 6500C» մոդելի բջջային հեռախոսով և 3635637374610103128 գործարանային համարի էլեկտրական մարտկոցով։
/գ.թ. 189-190/
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերլուծելով ամբաստանյալներ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի և Կարեն Հակոբի Գևորգյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները, համադրելով դրանք քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի և Կարեն Հակոբի Գևորգյանի ցուցմունքները` ավազակություն չկատարելու մասին, իրականությանը չեն համապատասխանում, արժանահավատ չեն, քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ են հետապնդում և հերքվում են վերոհիշյալ ապացույցներով։
Վերլուծելով ամբաստանյալներ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանին և Կարեն Հակոբի Գևորգյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրանց ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ ավազակություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կե¬տով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Կարեն Հակոբի Գևորգյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ ավազակություն կատարելը նույնպես ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կե¬տով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա բնութագրվում է դրական։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում, իսկ որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվը։
Քննարկելով ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատվածություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարված հանցանքի համար։
2. Հանցագործությունների ռեցիդիվը վտանգավոր է համարվում՝
(…)
2) ծանր հանցանք կատարելու դեպքում, եթե անձը նախկինում ազատազրկման է դատապարտվել ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործության համար։
(…)։»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործությունների ռեցիդիվի, վտանգավոր և առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում կատարված հանցագործությունների քանակը, բնույթը և ծանրությունը, այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով նախկին պատիժը բավարար չի եղել մեղավորի ուղղման համար, ինչպես նաև նոր հանցագործության բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները։
2. Հանցագործությունների ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից։
Հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի երկու երրորդից։
Հանցագործությունների առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի երեք քառորդից։»։
Հետևաբար, իր կատարած, Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ամբաստանյալ Անդրանիկ Սմբատյանը ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը չի կարող նվազ լինել վեց տարի ութ ամիս ժամկետով ազատազրկումից, քանի որ այդ հոդվածի սանկցիայով, որպես առավելագույն պատիժ սահմանված է ազատազրկում տաս տարի ժամկետով։
Նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի կողմից դիտավորյալ հանցանք է կատարվել ՀՀ Տավուշի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 10.03.2010թ. դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասի ընթացքում` դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 76-րդ հոդվածի 6-րդ մասի 3-րդ կետի հիման վրա, պատժից պայմանական վաղաժամկետ ազատելը ենթակա է վերացման և ամբաստանյալ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի նկատմամբ պատիժը ենթակա է նշանակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածով նախատեսված կանոններով։
Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Անդրանիկ Սմբատյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Կարեն Հակոբի Գևորգյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա բնութագրվում է դրական։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Ամբաստանյալ Կարեն Հակոբի Գևորգյանն իր կատարած, Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։
Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Կարեն Գևորգյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Քննարկելով քաղաքացիական հայցի և գույքային վնասի հատուցման հարցերը` դատարանը գտնում է, որ տուժող և քաղաքացիական հայցվոր Հովհաննես Զիրոյանի քաղաքացիական հայցը պետք է թողնել առանց քննության հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` յուրաքանչյուր ոք ունի արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում իր շահերին առնչվող քրեական գործի քննության իրավունք։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն «Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը հարուցվում, ապացուցվում և լուծվում է սույն օրենսգրքի դրույթներով սահմանված կանոններով։»։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Քաղաքացիական դատավարական օրենսդրության նորմերի կիրառումը թույլատրվում է, եթե դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենսգրքին, և քաղաքացիական հայցով վարույթի համար անհրաժեշտ են կանոններ, որոնք նախատեսված չեն սույն օրենսգրքով։»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն քաղաքացիական հայց հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար։
Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` «հայցադիմումում նշվում է, թե որ քրեական գործով, ով, ում, ինչի հիման վրա և ինչ չափով է հարուցում քաղաքացիական հայց, ինչպես նաև պետք է բովանդակի խնդրանք` վնասի հատուցման համար կոնկրետ դրամական գումարի և գույքի բռնագանձման մասին։»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից` ԼԴ/0327/01/10 գործով 2011թ. հոկտեմբերի 20-ին կայացված որոշման 21-րդ կետում դատարանն արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(…) քրեական դատավարությունում մեղադրյալի կամ մեղադրյալի գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձի դեմ քաղաքացիական հայց կարող է ներկայացվել և, համապատասխանաբար, դատարանում քննության առարկա լինել բացառապես հանցագործությամբ պատճառված և քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա գույքային վնասի առկայության պարագայում։ Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի քննության հիմքում ընկած է միասնական իրավաբանական փաստը` հանցագործությունը, որի կատարման համար անձը ենթարկվում է ինչպես քրեական, այնպես էլ քաղաքացիաիրավական պատասխանատվության այն դեպքերում, երբ առկա է հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնաս։ Միևնույն ժամանակ, եթե չկա հանցագործություն, ապա չի կարող լինել նաև քրեական դատավարությունում քաղաքացիաիրավական պատասխանատվություն։
Շարադրված վերլուծության հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ դատարանը, ապացուցված համարելով հանցագործության մեջ մեղադրվող անձի մեղքը, ինչպես նաև հանցավոր արարքի և հասցված վնասի միջև պատճառական կապը, լուծում է նաև քաղաքացիական հայցը` գնահատելով ներկայացված հայցադիմումի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինելու հանգամանքը։»։
Նույն որոշման 23-րդ կետում դատարանն արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(…) ինչպես բխում է սույն որոշման 21-րդ կետում շարադրված վերլուծությունից, քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասն է, հետևաբար հանցագործություն չհամարվող արարքի համար չէր կարող առաջանալ քաղաքացիաիրավական պատասխանատվություն։»։
Տուժող և քաղաքացիական հայցվոր Հովհաննես Զիրոյանը խնդրել է ամբաստանյալներ Անդրանիկ Սմբատյանից և Կարեն Գևորգյանից հօգուտ իրեն բռնագանձել 380.000 ՀՀ դրամ գումար` որպես հանցագործության հետևանքով իր առողջությանը պատճառված վնասը վերականգնելու համար կատարված ծախսերի փոխհատուցում, ներկայացրել է այդ մասին փաստաթղթերի պատճեններ, մինչդեռ դատարանում քննության առարկա կարող է լինել բացառապես հանցագործությամբ պատճառված վնասին վերաբերվող քաղաքացիական հայցը։
Դատարանը գտնում է, որ վերոհիշյալ հիմնավորմամբ և ողջամիտ ժամկետում քրեական գործի քննությունն ապահովելու նպատակով, ամբաստանյալներ Անդրանիկ Սմբատյանից և Կարեն Գևորգյանից հօգուտ քաղաքացիական հայցվոր Հովհաննես Զիրոյանի գումար բռնագանձելու վերաբերյալ քաղաքացիական հայցը պետք է թողնել առանց քննության, ինչն արգելք չի հանդիսանում հայցը հետագայում քաղաքացիական դատավարության կարգով հարուցելու համար։
Քննարկելով ամբաստանյալների գույքի վրա դրված կալանքի հարցը և հաշվի առնելով նրանց դեմ քաղաքացիական հայց ներկայացվելու հանգամանքը` դատարանը գտնում է, որ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի և Կարեն Հակոբի Գևորգյանի գույքի վրա նախաքննության մարմնի 05.08.2012թ. որոշումներով դրված կալանքը պետք է պահպանել նաև քրեական գործով վարույթի ավարտից հետո` մեկ ամսվա ընթացքում։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 04.09.2012թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույցներ ճանաչված 20,536 գրամ քաշով ոսկյա շղթան, «Նոկիա 6500C» մոդելի բջջային հեռախոսը և 3635637374610103128 գործարանային համարի էլեկտրական մարտկոցը պետք է վերադարձնել տուժող Հովհաննես Զիրոյանին։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Անդրանիկ Սմբատյանի և Կարեն Գևորգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քննարկելով դատական ծախսերի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանից և Կարեն Հակոբի Գևորգյանից, համապարտորեն, հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի պետք է բռնագանձել 55.200 /հիսունհինգ հազար երկու հարյուր/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 154-րդ, 168-169-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 367-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց
1. Ամբաստանյալ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 7 /յոթ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 76-րդ հոդվածի 6-րդ մասի 3-րդ կետի կիրառմամբ, ՀՀ Տավուշի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 10.03.2010թ. դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանին պայմանական վաղաժամկետ ազատելը վերացնել։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ` նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել նախորդ` ՀՀ Տավուշի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 10.03.2010թ. դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից` ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով և ամբաստանյալ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 7 /յոթ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2012թ. օգոստոսի 08-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
2. Ամբաստանյալ Կարեն Հակոբի Գևորգյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 6 /վեց/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2012թ. օգոստոսի 08-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Տուժող և քաղաքացիական հայցվոր Հովհաննես Զիրոյանի քաղաքացիական հայցը թողնել առանց քննության։
Ամբաստանյալներ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի և Կարեն Հակոբի Գևորգյանի գույքի վրա նախաքննության մարմնի 05.08.2012թ. որոշումներով դրված կալանքը պահպանել նաև քրեական գործով վարույթի ավարտից հետո` մեկ ամսվա ընթացքում։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 04.09.2012թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույցներ ճանաչված 20,536 գրամ քաշով ոսկյա շղթան, «Նոկիա 6500C» մոդելի բջջային հեռախոսը և 3635637374610103128 գործարանային համարի էլեկտրական մարտկոցը վերադարձնել տուժող Հովհաննես Զիրոյանին։
Ամբաստանյալներ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանից և Կարեն Հակոբի Գևորգյանից, համապարտորեն, հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 55.200 /հիսունհինգ հազար երկու հարյուր/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
11 դեկտեմբերի 2012թ. ք. Երևան
ԵԿԴ-0165/01/12
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.
նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղարներ` Է. Մկրտչյան,
Լ. Առաքելյան,
Ա. Հովհաննիսյան,
մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների
դատախազության ավագ դատախազ Ա. Գալստյանի,
նույն դատախազության դատախազ Հ. Մելքոնյանի,
պաշտպաններ Ա. Եսայանի,
Կ. Խաչատրյանի,
տուժող և քաղաքացիական հայցվոր Հ. Զիրոյանի,
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
1. Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի`
ծնված 1991թ. հուլիսի 14-ին Կոտայքի մարզի Քանաքեռավան գյուղում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում դատված`
1/ ՀՀ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 07.07.2009թ. դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման երկու տարի ժամկետով։ «Համաներում հայտարարելու մասին» 19.06.2009թ. որոշման կիրառմամբ ազատվել է պատժի կրումից, դատվածությունը մարված,
2/ ՀՀ Տավուշի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 10.03.2010թ. դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 363-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման երեք տարի ժամկետով, 07.05.2012թ. պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատժի` ութ ամիս քսանյոթ օր չկրած մասի կրումից, դատվածությունը չմարված, բնութագրվում է դրական, հաշվառված է և բնակվել է Կոտայքի մարզի Քանաքեռավան գյուղի 6-րդ փողոցի թիվ 20 տանը, կալանքի տակ է 08.08.2012թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով,
2. Կարեն Հակոբի Գևորգյանի`
ծնված 1992թ. հունիսի 20-ին Կոտայքի մարզի Քանաքեռավան գյուղում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում դատված`
1/ ՀՀ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 07.07.2009թ. դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման երկու տարի վեց ամիս ժամկետով։ «Համաներում հայտարարելու մասին» 19.06.2009թ. որոշման կիրառմամբ ազատվել է պատժի կրումից, դատվածությունը մարված,
2/ ՀՀ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 11.05.2010թ. դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման երկու տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան երկու տարի ժամկետով։ Նույն դատարանի 18.07.2011թ. որոշմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված արարքը համապատասխանեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետին և նշանակված պատիժը թողնվել է անփոփոխ, դատվածությունը մարված, բնութագրվում է դրական, հաշվառված է և բնակվել է Կոտայքի մարզի Քանաքեռավան գյուղի Սևակի փողոցի թիվ 28 տանը, կալանքի տակ է 08.08.2012թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 13146412 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2012թ. օգոստոսի 08-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
Քննիչի 2012թ. օգոստոսի 10-ի որոշմամբ, Հովհաննես Ալբերտի Զիրոյանի կողմից Կարեն Հակոբի Գևորգյանին և Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանին մարմնական վնասվածք պատճառելու կապակցությամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` վնաս պատճառած արարքը քրեական օրենքով իրավաչափ համարվելու պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հետևյալ արարքի համար. «որ նա Կարեն Գևորգյանի հետ նախնական համաձայնության գալով ավազակությամբ հափշտակել են Հովհաննես Ալբերտի Զիրոյանի զգալի չափի` 303.500 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության գույքը։
Այսպես. Անդրանիկ Սմբատյանը 2010թ. մարտի 10-ին դատապարտված լինելով երեք տարի ազատազրկման և 2012թ. մայիսի 7-ին պայմանական վաղաժամկետ ազատված լինելով, ուրիշի գույքը հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով իր համագյուղացի` գույքի հափշտակություններ կատարելու համար մի քանի անգամ դատապարտված Կարեն Հակոբի Գևորգյանի հետ, 2012թ. օգոստոսի 7-ին Կոտայքի մարզի Քանաքեռավան գյուղից եկել են Երևան քաղաք և շրջելով «Օպերայի և բալետի» ակադեմիական թատրոնին հարող տարածքում , հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու հարմար առիթ են փնտրել։
Նույն օրը, ժամը 20։30-ի սահմաններում Ա.Սմբատյանը և Կ.Գևորգյանը Սայաթ Նովա հուշարձանի մոտ նկատել են, որ իրենց համագյուղացի Դիանա Խուրշադյանին քայլելով մոտեցող Հովհաննես Զիրոյանը պարանոցին ոսկյա շղթա է կրում, ապա նպատակադրվել են իրականացնել հիշյալ շղթայի հափշտակությունը։ Ա.Սմբատյանը և Կ.Գևորգյանը նկատել են, որ Հ.Զիրոյանը Հասմիկ Վարդանյանի հետ մոտեցել են քիչ հեռվում կանգնած Դիանա Խուրշուդյանին և Նարեկ Բազոյանին, զրուցել են նրանց հետ, ապա Դ.Խուրշուդյանն ու Հ.Վարդանյանը գնացել են դեպի կանգառի կողմը, որպեսզի տուն գնան, իսկ Հ. Զիրոյանն ու Ն.Բազոյանը մնացել են այնտեղ։ Դրանից հետո Ա.Սմբատյանը և Կ.Գևորգյանը մոտեցել են Հ.Զիրոյանին և Ն.Բազոյանին առաջարկել են առանձնանալ և պարզաբանումներ կատարել Դ.Խուրշուդյանի հետ ունեցած փոխհարաբերությունների կապակցությամբ։ Հ.Զիրոյանը և Ն.Բազոյանը համաձայնել են, ապա Ա.Սմբատյանի և Կ.Գևորգյանի հետ քայլելով գնացել են Մոսկովյան փողոցի թիվ 8 շենքի կամարամուտք, որտեղ Ա.Սմբատյանն առանձնացել է Հ.Զիրոյանի հետ դեպի շենքի բակի ուղղությամբ, իսկ Կ.Գևորգյանն ու Ն.Բազոյանը սպասել են կամարամուտքում։ Քիչ անց Ա.Սմբատյանը Հ.Զիրոյանի «Նոկիա 6500C» բջջային հեռախոսով` 077-00-48-26 հեռախոսահամարից զանգահարել է Կ. Գևորգյանին` 093-68-68-39 հեռախոսահամարին և հանցավոր մտադրությունն իրագործելու համար կանչել շենքի բակ։ Կ.Գևորգյանը Ն.Բազոյանին հավաստիացրել է, թե իբր պարզաբանումն արդեն իսկ կատարվել է և սպասելու անհրաժեշտություն չկա, ապա վերջինիս ճանապարհելով, գնացել է շենքի բակ ու միացել Ա.Սմբատյանին։ Շենքի բակում Կ.Գևորգյանը զանգահարելու պատրվակով Հ. Զիրոյանից վերցրել է բջջային հեռախոսը, որից հետո Ա.Սմբատյանի հետ Հ.Զիրոյանի կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով, բռունցքներով ծեծի են ենթարկել Հ.Զիրոյանին և նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, ապա ավազակությամբ հափշտակել են Հ.Զիրոյանին պատկանող զգալի չափի` 303.500 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության պարանոցի ոսկյա շղթան և «Նոկիա 6500C» տեսակի բջջային հեռախոսն ու դիմել փախուստի։»։
Ամբաստանյալ Կարեն Հակոբի Գևորգյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հետևյալ արարքի համար. «որ նա Անդրանիկ Սմբատյանի հետ նախնական համաձայնության գալով ավազակությամբ հափշտակել են Հովհաննես Ալբերտի Զիրոյանի զգալի չափի` 303.500 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության գույքը։
Այսպես. Կարեն Գևորգյանը, գույքի հափշտակություններ կատարելու համար մի քանի անգամ դատապարտված լինելով, ուրիշի գույքը հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով իր համագյուղացի` նախկինում երեք տարի ազատազրկման դատապարտված և 2012թ. մայիսի 7-ին պայմանական վաղաժամկետ ազատված Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի հետ, 2012թ. օգոստոսի 7-ին Կոտայքի մարզի Քանաքեռավան գյուղից եկել են Երևան քաղաք և շրջելով «Օպերայի և բալետի» ակադեմիական թատրոնին հարող տարածքում, հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու հարմար առիթ են փնտրել։
Նույն օրը, ժամը 20։30-ի սահմաններում Ա.Սմբատյանը և Կ.Գևորգյանը Սայաթ Նովա հուշարձանի մոտ նկատել են, որ իրենց համագյուղացի Դիանա Խուրշադյանին քայլելով մոտեցող Հովհաննես Զիրոյանը պարանոցին ոսկյա շղթա է կրում, ապա նպատակադրվել են իրականացնել հիշյալ շղթայի հափշտակությունը։ Ա.Սմբատյանը և Կ.Գևորգյանը նկատել են, որ Հ.Զիրոյանը Հասմիկ Վարդանյանի հետ մոտեցել են քիչ հեռվում կանգնած Դիանա Խուրշուդյանին և Նարեկ Բազոյանին, զրուցել են նրանց հետ, ապա Դ.Խուրշուդյանն ու Հ.Վարդանյանը գնացել են դեպի կանգառի կողմը, որպեսզի տուն գնան, իսկ Հ. Զիրոյանն ու Ն.Բազոյանը մնացել են այնտեղ։ Դրանից հետո Ա.Սմբատյանը և Կ.Գևորգյանը մոտեցել են Հ.Զիրոյանին և Ն.Բազոյանին առաջարկել են առանձնանալ և պարզաբանումներ կատարել Դ.Խուրշուդյանի հետ ունեցած փոխհարաբերությունների կապակցությամբ։ Հ.Զիրոյանը և Ն.Բազոյանը համաձայնել են, ապա Ա.Սմբատյանի և Կ.Գևորգյանի հետ քայլելով գնացել են Մոսկովյան փողոցի թիվ 8 շենքի կամարամուտք, որտեղ Ա.Սմբատյանն առանձնացել է Հ.Զիրոյանի հետ դեպի շենքի բակի ուղղությամբ, իսկ Կ.Գևորգյանն ու Ն.Բազոյանը սպասել են կամարամուտքում։ Քիչ անց Ա.Սմբատյանը Հ.Զիրոյանի «Նոկիա 6500C» բջջային հեռախոսով` 077-00-48-26 հեռախոսահամարից զանգահարել է Կ. Գևորգյանին` 093-68-68-39 հեռախոսահամարին և հանցավոր մտադրությունն իրագործելու համար կանչել շենքի բակ։ Կ.Գևորգյանը Ն.Բազոյանին հավաստիացրել է, թե իբր պարզաբանումն արդեն իսկ կատարվել է և սպասելու անհրաժեշտություն չկա, ապա վերջինիս ճանապարհելով, գնացել է շենքի բակ ու միացել Ա.Սմբատյանին։ Շենքի բակում Կ.Գևորգյանը զանգահարելու պատրվակով Հ. Զիրոյանից վերցրել է բջջային հեռախոսը, որից հետո Ա.Սմբատյանի հետ Հ.Զիրոյանի կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով, բռունցքներով ծեծի են ենթարկել Հ.Զիրոյանին և նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, ապա ավազակությամբ հափշտակել են Հ.Զիրոյանին պատկանող զգալի չափի` 303.500 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության պարանոցի ոսկյա շղթան և «Նոկիա 6500C» տեսակի բջջային հեռախոսն ու դիմել փախուստի։»։
2012թ. սեպտեմբերի 14-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։
Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները
Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Ամբաստանյալ Անդրանիկ Սմբատյանը ՀՀ Տավուշի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 10.03.2010թ. դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 363-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման երեք տարի ժամկետով, պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2010թ. փետրվարի 4-ից։ 2012թ. մայիսի 07-ին նա պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատժի կրումից` ունենալով պատժի` ութ ամիս քսանյոթ օր չկրած մաս։ Իր համագյուղացի, ամբաստանյալ Կարեն Հակոբի Գևորգյանի հետ միասին, 2012թ. օգոստոսի 7-ին, Կոտայքի մարզի Քանաքեռավան գյուղից նրանք եկել են Երևան և զբոսնել Երևանի օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնին հարակից տարածքում։ Նույն վայրում, ժամը 20։30-ի սահմաններում, ամբաստանյալներ Ա. Սմբատյանը և Կ. Գևորգյանը Սայաթ-Նովայի հուշարձանի մոտ նկատել են, որ իրենց համագյուղացի, գործով վկա Դիանա Խուրշուդյանին քայլելով մոտեցող, տուժող Հովհաննես Զիրոյանը պարանոցին ոսկյա շղթա է կրում և միասին որոշել են հափշտակել այդ շղթան։ Ամբաստանյալներ Ա. Սմբատյանը և Կ. Գևորգյանը նկատել են, որ տուժող Հ. Զիրոյանը գործով վկա Հասմիկ Վարդանյանի հետ մոտեցել են քիչ հեռվում կանգնած Դիանա Խուրշուդյանին և Նարեկ Բազոյանին, զրուցել են նրանց հետ, ապա Դ.Խուրշուդյանն ու Հ.Վարդանյանը գնացել են դեպի կանգառ, իսկ տուժող Հ. Զիրոյանն ու վկա Ն.Բազոյանը մնացել են այդտեղ։ Ամբաստանյալներ Ա. Սմբատյանը և Կ. Գևորգյանը մոտեցել են Հ. Զիրոյանին և Ն. Բազոյանին, առաջարկել են առանձնանալ և պարզաբանումներ կատարել Դ. Խուրշուդյանի հետ ունեցած փոխհարաբերությունների կապակցությամբ։ Հ. Զիրոյանը և Ն. Բազոյանը համաձայնվել են, ապա Ա.Սմբատյանի և Կ.Գևորգյանի հետ զրուցելով` քայլել են Երևանի Մոսկովյան փողոցի թիվ 8 շենքի կամարամուտք։ Այդտեղ Ա. Սմբատյանն առանձնացել է Հ. Զիրոյանի հետ և գնացել են շենքի բակի ուղղությամբ, իսկ Կ. Գևորգյանն ու Ն. Բազոյանը սպասել են կամարամուտքում։ Քիչ անց ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանը տուժող Հ. Զիրոյանի «Նոկիա 6500C» բջջային հեռախոսով` 077-00-48-26 հեռախոսահամարից զանգահարել է ամբաստանյալ Կ. Գևորգյանի 093-68-68-39 հեռախոսահամարին և գույքի հափշտակությունն իրականացնելու համար կանչել է շենքի բակ։ Ամբաստանյալ Կ. Գևորգյանը վկա Ն. Բազոյանին հավաստիացրել է, իբրև թե պարզաբանումն արդեն կատարվել է և սպասելու անհրաժեշտություն չկա, ապա վերջինիս ճանապարհելով` գնացել է շենքի բակ և հանդիպել ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանին ու տուժող Հ. Զիրոյանին։ Շենքի բակում ամբաստանյալ Կ. Գևորգյանը զանգահարելու պատրվակով Հ. Զիրոյանից վերցրել է բջջային հեռախոսը, որից հետո, ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանի հետ, տուժող Հ. Զիրոյանի գույքը հափշտակելու նպատակով, նրա կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` բռունցքներով ծեծի են ենթարկել տուժող Հ. Զիրոյանին և նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, որից հետո ավազակությամբ հափշտակել են տուժող Հ. Զիրոյանին պատկանող, զգալի չափի` 303.500 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության պարանոցի ոսկյա շղթան և «Նոկիա 6500C» տեսակի բջջային հեռախոսն ու դիմել փախուստի։
Քաղաքացիական հայցվոր Հովհաննես Զիրոյանի կողմից 27.09.2012թ. քաղաքացիական հայց է ներկայացվել ամբաստանյալներ Անդրանիկ Սմբատյանի և Կարեն Գևորգյանի դեմ, որի համաձայն` Հ. Զիրոյանը պահանջել է ամբաստանյալներից հօգուտ իրեն բռնագանձել 380.000 /երեք հարյուր ութսուն հազար/ ՀՀ դրամ գումար` որպես հանցագործության հետևանքով պատճառված վնասի հատուցում։
Ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է հետևյալը.
- ամբաստանյալ Անդրանիկ Սմբատյանը բնութագրվում է դրական, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` առկա է հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվ,
- ամբաստանյալ Կարեն Գևորգյանը բնութագրվում է դրական։
Քրեական գործի նախաքննության ընթացքում կատարվել է մետաղագիտական և ապրանքագիտական փորձաքննություն «Հայաստանի Հանրապետության փորձագիտական կենտրոն» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության կողմից, որի արժեքը կազմել է 55.200 /հիսունհինգ հազար երկու հարյուր/ ՀՀ դրամ։
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Կարեն Հակոբի Գևորգյանի նախաքննական ինքնախոստովանական ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012թ. օգոստոսի 07-ին, իր համագյուղացի Անդրանիկի հետ միասին եկել են Երևան։ Օպերայի տարածքում հանդիպել են Հովհաննեսին և Նարեկին։ Նկատելով Հովհաննեսի պարանոցի ոսկյա շղթան` Անդրանիկի հետ մասին որոշել են այն հափշտակել։ Իրենց համագյուղացի Դիանայի վերաբերյալ զրուցելու պատրվակով մոտեցել են Հովհաննեսին և Նարեկին, նրանց հետ միասին գնացել են շենքի կամարամուտք, որպեսզի իրենց մարդ չտեսնի։ Ինքը Նարեկին առանձնացրել է, որպեսզի իրենց չխանգարի։ Քիչ անց իրեն զանգահարել և կանչել է Անդրանիկը։ Ինքը Նարեկին ասել է, որ ամեն ինչ նորմալ է և նա հեռացել է, իսկ ինքը միացել է Անդրանիկին և Հովհաննեսին։ Ինքը Հովհաննեսից խնդրել է նրա բջջային հեռախոսը` ինչ-որ աղջկա զանգահարելու պատրվակով և այդ պահին Անդրանիկը քաշել-պոկել է Հովհաննեսի պարանոցի ոսկյա շղթան և բռունցքով հարվածել է նրա քթին։ Այնուհետև ինքն է սկսել հարվածել Հովհաննեսին, որից հետ Անդրանիկի հետ դիմել են փախուստի։ Նույն օրը ոսկյա շղթան իր անվամբ գրավադրել են Երևանի Կիևյան փողոցում գտնվող գրավատանը և ստացել են 200.000 ՀՀ դրամ գումար, որը հավասար բաժանել են միմյանց միջև, իսկ հափշտակված «Նոկիա» մոդելի բջջային հեռախոսը գտնվում է իրենց տանը։ Իր վրա հայտնաբերված մարմնական վնասվածքները ստացել է դեպքի ժամանակ Հովհաննեսի հետ տեղի ունեցած քաշքշուկի ընթացքում։ Կատարածի համար զղջում է և խնդրում է մեղմ վերաբերվել։
/գ.թ. 47-48, 84-85, 148, 169, 232/
Դատարանում ամբաստանյալ Կարեն Հակոբի Գևորգյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքն ու Անդրանիկը որևէ բան հափշտակելու նպատակ չեն ունեցել։ Քանի որ վիճաբանությունից հետո Անդրանիկի շղթան անհետացել էր, այդ պատճառով վերցրել է գետնին ընկած շղթան։ Հետո պարզել են, որ դա Անդրանիկի շղթան չէ, որից հետո որոշել են այն գրավադնել, որպեսզի Անդրանիկին նոր շղթա գնեն։ Իր նախաքննական ցուցմունքները գրել է քննիչի թելադրանքով։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Ամբաստանյալ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ ընդունում է, որ կատարել է ավազակային հարձակում, որի համար զղջում է և խնդրում է մեղմ վերաբերվել։ Հափշտակված ոսկյա շղթան Կարենի անվամբ գրավադրել է Երևանի Կիևյան փողոցում գտնվող գրավատանը, ստացել է 200.000 ՀՀ դրամ գումար։ Գումարի մի մասը ծախսել է, իսկ մյուս մասը հայտնաբերվել է իր մոտից։
/գ.թ. 43-44/
Ամբաստանյալ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանը հետագայում ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, ինքը ավազակային հարձակում չի կատարել, այլ կատարել է ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակություն, իսկ մարմնական վնասվածքները ստացել է դեպքի ժամանակ Հովհաննեսի հետ տեղի ունեցած քաշքշուկի ընթացքում։
/գ.թ. 90, 168, 226/
Դատարանում ամբաստանյալ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ իրենք ավազակային հարձակում չեն կատարել։ Իրականում քաշքշուկ է եղել, որի ժամանակ իր շղթան անհետացել է։ Փնտրել է այն, սակայն չի գտել։ Զանգահարել է Կարենին, որն իրեն հայտնել է, որ շղթան իր մոտ է գտնվում։ Տեսնելով շղթան` պարզել է, որ դա իր շղթան չէ։ Մտածելով, որ Հովհաննեսն էլ իր շղթան է վերցրել` այդ պատճառով որոշել են այդ շղթան գրավադնել։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Տուժող Հովհաննես Ալբերտի Զիրոյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012թ. օգոստոսի 7-ին, ժամը 17։00-ի սահմաններում, Գավառից եկել է Երևան` իր ընկերուհի Հասմիկ Վարդանյանին տեսնելու համար։ Հանդիպելով նրան` միասին զբոսնել են մինչև ժամը 20։30-ի սահմանները։ Այնուհետև Հասմիկն ասել է, որ օպերայի մոտ պետք է հանդիպի մորաքրոջ աղջկան` Դիանային, որից հետո գնացել են այնտեղ։ Հանդիպել են Դիանային և նրա ընկեր Նարեկին։ Դրանից հետո Հասմիկը և Դիանան գնացել են տուն։ Այդ պահին իրենց են մոտեցել երկու երիտասարդ տղաներ, որոնք հետագայում պարզվել է, որ հանդիսանում են Անդրանիկ Սմբատյանն ու Կարեն Գևորգյանը։ Նրանք Նարեկին առաջարկել են Դիանայի վերաբերյալ մի փոքր զրուցել և միասին քայլել են դեպի հարակից բնակելի շենքերի կողմը։ Միասին մտել են շենքի կամարամուտք, որտեղ Ա. Սմբատյանն ասել է, որ Նարեկը լավ անձնավորություն չէ, որից հետո իրեն առաջարկել է մտնել շենքի բակ, իսկ Կ. Գևորգյանը Նարեկի հետ մնացել են կամարամուտքում։ Հասնելով շենքի բակ` Ա. Սմբատյանը հայտնել է, որ բջջային հեռախոսի մարտկոցը նստել է, խնդրել և վերցրել է իր «Նոկիա 6500C» մոդելի, 077-00-48-26 հեռախոսաքարտով բջջային հեռախոսը, զանգահարել է ընկերոջը` Կ. Գևորգյանին և կանչել իրենց մոտ։ Երկու րոպե անց Կ. Գևորգյանը մենակ, առանց Նարեկի մոտեցել է իրենց։ Նրանք առաջարկել են մի քիչ քայլել և մոտիկից ծանոթանալ, որի ընթացքում Կ. Գևորգյանը խնդրել է իր բջջային հեռախոսը` ինչ-որ ծանոթ աղջկա զանգահարելու համար։ Այդ պահին Ա. Սմբատյանը քաշելով` իր պարանոցից պոկել է ոսկյա շղթան և բռունցքով հարվածել է իր քթին, իսկ Կ. Գևորգյանը հարձակվելով իր վրա` սկսել է ձեռքերով և ոտքերով խառը հարվածներ հասցնել մարմնի տարբեր մասերին։ Ինքը փորձել է դիմադրել, սակայն նրանք դիմել են փախուստի։ Ինքը վազել է նրանց հետևից, սակայն չի հասել նրանց։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 11-12, 70-71, 137, 218/
Վկա Նարեկ Մասիսի Բազոյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012թ. օգոստոսի 7-ին, ժամը 20։30-ի սահմաններում, իր ընկերուհի Դիանայի հետ զբոսնել են օպերայի հարակից տարածքում։ Այդ ժամանակ իրենց են մոտեցել Դիանայի մորաքրոջ աղջիկ Հասմիկը, ընկերոջ` Հովհաննեսի հետ միասին։ Դիանան ասել է, որ պետք է գնան տուն և Հասմիկի հետ հեռացել են։ Այդ պահին իրեն և Հովհաննեսին են մոտեցել երկու երիտասարդ տղաներ և հայտնել, որ ցանկանում են իր հետ զրուցել Դիանայի մասին։ Հովհաննեսն ասել է, որ ինքն էլ է ցանկանում մասնակցել այդ խոսակցությանը, որից հետո առանձնացել են։ Երբ սկսել են խոսակցությունը` թեթև վեճ է սկսվել բարձրահասակ տղայի հետ։ Այդ ժամանակ մյուս տղան իրեն առաջարկել է առանձնանալ և նրա հետ քայլել են դեպի շենքի կամարամուտք` թողնելով Հովհաննեսին բարձրահասակ տղայի հետ։ Քիչ անց իր հետ գտնվող տղան հայտնել է, որ ամեն ինչ կարգին է և կարող է գնալ։ Ինքը գնացել է, իսկ այդ տղան վերադարձել է Հովհաննեսի և ընկերոջ մոտ։ Մի քանի ժամ անց Հովհաննեսը զանգահարել և հայտնել է, որ այդ տղաներն իր նկատմամբ ավազակային հարձակում են կատարել։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ. թ. 17-18/
Վկա Հասմիկ Բարսեղի Վարդանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012թ. օգոստոսի 6-ին Եղեգնաձորից եկել է Երևան` իր ընկեր Հովհաննեսի հետ հանդիպելու համար։ Հաջորդ օրը` 2012թ. օգոստոսի 7-ին, ժամը 17։00-ի սահմաններում հանդիպել է Հովհաննեսին, միասին զբոսնել են մինչև 20։30-ի սահմանները։ Իրեն է զանգահարել իր մորաքրոջ աղջիկ Դիանան և ասել, որ ժամանակն է տուն գնալու։ Ինքը Հովհաննեսի հետ միասին, օպերայի հարակից տարածքում հանդիպել են Դիանային և նրա ընկեր Նարեկին։ Դիանայի հետ միասին բաժանվելով տղաներից` անցել են փողոցը և քայլել դեպի կանգառի կողմը։ Այդ ժամանակ շրջվել է և տեսել Նարեկին` ինչ-որ տղայի հետ քայլելիս։ Շուրջ մեկ ժամ անց զանգահարել է Հովհաննեսը և հարցրել Նարեկի բջջային հեռախոսահամարը։ Ինքը Դիանայից ճշտել է Նարեկի հեռախոսահամարը և հայտնել է Հովհաննեսին։ Հետագայում ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում իմացել է, որ Հովհաննեսի նկատմամբ ավազակային հարձակում է կատարվել։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ. թ. 20/
Վկա Դիանա Արմենի Խուրշուդյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2012թ. օգոստոսի 7-ին, օպերայի մոտ հանդիպել է իր ընկեր Նարեկին։ Միասին զբոսնել են մինչև ժամը 20։30-ի սահմանները։ Այնուհետև զանգահարել է իր մորաքրոջ աղջիկ Հասմիկին և ասել, որ տուն վերադառնալու ժամանակն է։ Հասմիկն ընկերոջ` Հովհաննեսի հետ մոտեցել են իրենց։ Ինքը Հասմիկի հետ անցնելով փողոցը` քայլել են դեպի կանգառի կողմը։ Այդ պահին Հասմիկը շրջվել է և տեսել, որ Նարեկը ինչ-որ տղայի հետ քայլում է։ Շուրջ մեկ ժամ անց Հովհաննեսը զանգահարել է Հասմիկին և հարցրել Նարեկի բջջային հեռախոսահամարը։ Հասմիկն իրենից ճշտել է Նարեկի բջջային հեռախոսահամարը և փոխանցել Հովհաննեսին։ Հետագայում ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում իմացել է, որ Հովհաննեսի նկատմամբ ավազակային հարձակում է կատարվել։
/գ. թ. 19/
Դատաբժշկական փորձաքննության 2012թ. օգոստոսի 21-ի թիվ 2400 եզրակացությամբ և ի լրումն այդ եզրակացության 31.08.2012թ. տրված եզրակացությամբ, որոնց համաձայն`
«Քաղ. Հ. Զիրոյանի մարմնական վնասվածքները, ըստ բժշկական փաստաթղթերի և օբյեկտիվ ուսումնասիրության տվյալների` աջ ստորին շրթունք-կզակային, պարանոցի, աջ դաստակի շրջանների քերծվածքների, քթի շրջանի փափուկ հյուսվածքների սալջարդի, քթի զույգ ոսկրերի տեղաշարժով կոտրվածքների ձևով, հասցվել են` բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է` որոշման մեջ նշված ժամկետին և հանգամանքներում, որոնք առաջացրել են առողջությանը թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը` ոչ պակաս 6 օրից, սակայն ոչ ավելի, քան` 21 օր։ Ինչ վերաբերվում է առողջությանը պատճառված վնասի ծանրության աստիճանին առանձին-առանձին, ապա աջ ստորին շրթունք-կզակային, պարանոցի, աջ դաստակի շրջանների քերծվածքները, քթի շրջանի փափուկ հյուսվածքների սալջարդը` առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում, իսկ քթի զույգ ոսկրերի տեղաշարժով կոտրվածքները առաջացրել են առողջությանը թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը` ոչ պակաս 6 օրից, սակայն ոչ ավելի, քան` 21 օր։»։
/գ.թ.177-178ա/
Մետաղագիտական և ապրանքագիտական փորձաքննության 2012թ. օգոստոսի 21-ի թիվ 21141210 եզրակացությամբ, որի համաձայն`
«1. Փորձաքննությանը տրամադրված «Nokia» մոդելի էլ. մարտկոցի և «Nokia 6500C» մոդելի բջջային հեռախոսի /առանց էլ. մարտկոցի/ շուկայական արժեքները, առկա ապրանքային վիճակներում, փորձաքննության կատարման ժամանակահատվածի դրությամբ ՀՀ գործող շուկայական գներով կկազմեն համապատասխանաբար` 750 /յոթ հարյուր հիսուն/ դրամ և 6.750 /վեց հազար յոթ հարյուր հիսուն/ դրամ, իսկ մեր կողմից պարզել, թե փորձաքննությանը տրամադրված «Nokia» մոդելի էլ. մարտկոցը պատկանում է փորձաքննությանը տրամադրված «Nokia 6500C» մոդելի բջջային հեռախոսին, թե ոչ, սույն փորձաքննության շրջանակներում հնարավոր չէ։
2. Փորձաքննությանը ներկայացված զարդերի միջին շուկայական արժեքները առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ, 2012թ. օգոստոսի 7-ի դրությամբ առանձին-առանձին բերված է սույն եզրակացության «Ապրանքագիտական մաս»-ում և կարող են կազմել`
1 հատ շղթայի (կտրված փականով) միջին շուկայական արժեքը կարող է կազմել 296000 (երկու հարյուր իննսունվեց հազար) ՀՀ դրամ։
1 հատ խաչի միջին շուկայական արժեքը կարող է կազմել 14000 (տասնչորս հազար) ՀՀ դրամ։»։
/գ.թ. 170-172/
Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին 08.08.2012թ. երկու արձանագրություններով, որոնց համաձայն` տուժող Հ. Զիրոյանն իրեն ճանաչման ներկայացման երկու տարբեր քննչական գործողությունների ընթացքում, ճանաչման ներկայացված անձանց շարքում տեսել և ճանաչել է ամբաստանյալներ Ա. Սմբատյանին, այնուհետև Կ. Գևորգյանին և հայտարարել, որ նրանք հանդիսանում են 2012թ. օգոստոսի 7-ին, ժամը 20։30-ից մինչև 21։00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովայի հուշարձանի դիմացի բնակելի շենքի բակում իր վրա ավազակային հարձակում կատարած անձինք։
/գ.թ. 45-46/
Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 09.08.2012թ. արձանագրությամբ և դրան կից լուսանկարչական հավելվածով, որոնց համաձայն` դեպքի վայրը Երևանի Մոսկովյան փողոցի թիվ 8 շենքի կամարամուտքն է։ Այդ վայրը մատնացույց են արել Կ. Գևորգյանը և Ա. Սմբատյանը։ Նրանք հայտարարել են, որ դա այն տարածքն է, որտեղ իրենք Հովհաննեսին ու Նարեկին տարել են և Դիանայի համար վեճ են առաջացրել։ Այնուհետև Կարենը Նարեկին տարել է մի կողմ, իսկ Անդրանիկն ու Հովհաննեսը մտել են նշված շենքի բակ։ Քիչ անց Անդրանիկը Հովհաննեսի բջջային հեռախոսով զանգահարել է Կարենին և վերջինս ճանապարհելով Նարեկին` միացել է Անդրանիկին և Հովհաննեսին։ Միասին քայլել են դեպի բակում տեղակայված էլեկտրակայանի կողմը։ Կանգնելով դրա պատի տակ` Անդրանիկը քաշել է Հովհաննեսի պարանոցի ոսկյա շղթան և պոկել է այն, որից հետո բռունցքով հարվածել է Հովհաննեսի քթին, իսկ Կարենը սկսել է ձեռքերով խառը հարվածներ հասցնել Հովհաննեսին, որից հետո դիմել են փախուստի։ Ա. Սմբատյանը և Կ. Գևորգյանը մատնացույց են արել նշված էլեկտրակայանի պատը, որտեղ Անդրանիկը քաշել-պոկել է Հովհաննեսի ոսկյա շղթան, հարվածել քթին, իսկ Կարենը հարվածներ է հասցրել Հովհաննեսին։ Այնուհետև Կ. Գևորգյանը և Ա. Սմբատյանը ցույց են տվել իրենց փախուստի ճանապարհը և հայտարարել են, որ կատարել են ավազակային հարձակում` Հովհաննեսի ոսկյա շղթան և հեռախոսը հափշտակելու նպատակով։
/գ.թ. 63-66/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, 03.09.2012թ. «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերությունից ստացված, հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումներով, որոնց համաձայն` 07.08.2012թ., ժամը 20։27-ին, տուժող Հովհաննես Զիրոյանի 077-00-48-26 հեռախոսահամարից ելքային հեռախոսազանգ է կատարվել ամբաստանյալ Կարեն Գևորգյանի 093-68-68-39 հեռախոսահամարին, որը ֆիքսվել է Երևանի Թումանյան փողոցի թիվ 54 հասցեով տեղակայված ալեհավաքի կողմից։
/գ.թ. 181-186, 188/
Իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, 20,536 գրամ քաշով ոսկյա շղթայով, «Նոկիա 6500C» մոդելի բջջային հեռախոսով և 3635637374610103128 գործարանային համարի էլեկտրական մարտկոցով։
/գ.թ. 189-190/
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերլուծելով ամբաստանյալներ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի և Կարեն Հակոբի Գևորգյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները, համադրելով դրանք քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի և Կարեն Հակոբի Գևորգյանի ցուցմունքները` ավազակություն չկատարելու մասին, իրականությանը չեն համապատասխանում, արժանահավատ չեն, քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ են հետապնդում և հերքվում են վերոհիշյալ ապացույցներով։
Վերլուծելով ամբաստանյալներ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանին և Կարեն Հակոբի Գևորգյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրանց ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ ավազակություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կե¬տով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Կարեն Հակոբի Գևորգյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ ավազակություն կատարելը նույնպես ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կե¬տով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա բնութագրվում է դրական։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում, իսկ որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվը։
Քննարկելով ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատվածություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարված հանցանքի համար։
2. Հանցագործությունների ռեցիդիվը վտանգավոր է համարվում՝
(…)
2) ծանր հանցանք կատարելու դեպքում, եթե անձը նախկինում ազատազրկման է դատապարտվել ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործության համար։
(…)։»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործությունների ռեցիդիվի, վտանգավոր և առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում կատարված հանցագործությունների քանակը, բնույթը և ծանրությունը, այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով նախկին պատիժը բավարար չի եղել մեղավորի ուղղման համար, ինչպես նաև նոր հանցագործության բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները։
2. Հանցագործությունների ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից։
Հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի երկու երրորդից։
Հանցագործությունների առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի երեք քառորդից։»։
Հետևաբար, իր կատարած, Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ամբաստանյալ Անդրանիկ Սմբատյանը ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը չի կարող նվազ լինել վեց տարի ութ ամիս ժամկետով ազատազրկումից, քանի որ այդ հոդվածի սանկցիայով, որպես առավելագույն պատիժ սահմանված է ազատազրկում տաս տարի ժամկետով։
Նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի կողմից դիտավորյալ հանցանք է կատարվել ՀՀ Տավուշի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 10.03.2010թ. դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասի ընթացքում` դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 76-րդ հոդվածի 6-րդ մասի 3-րդ կետի հիման վրա, պատժից պայմանական վաղաժամկետ ազատելը ենթակա է վերացման և ամբաստանյալ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի նկատմամբ պատիժը ենթակա է նշանակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածով նախատեսված կանոններով։
Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Անդրանիկ Սմբատյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Կարեն Հակոբի Գևորգյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա բնութագրվում է դրական։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Ամբաստանյալ Կարեն Հակոբի Գևորգյանն իր կատարած, Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։
Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Կարեն Գևորգյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Քննարկելով քաղաքացիական հայցի և գույքային վնասի հատուցման հարցերը` դատարանը գտնում է, որ տուժող և քաղաքացիական հայցվոր Հովհաննես Զիրոյանի քաղաքացիական հայցը պետք է թողնել առանց քննության հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` յուրաքանչյուր ոք ունի արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում իր շահերին առնչվող քրեական գործի քննության իրավունք։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն «Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը հարուցվում, ապացուցվում և լուծվում է սույն օրենսգրքի դրույթներով սահմանված կանոններով։»։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Քաղաքացիական դատավարական օրենսդրության նորմերի կիրառումը թույլատրվում է, եթե դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենսգրքին, և քաղաքացիական հայցով վարույթի համար անհրաժեշտ են կանոններ, որոնք նախատեսված չեն սույն օրենսգրքով։»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն քաղաքացիական հայց հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար։
Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` «հայցադիմումում նշվում է, թե որ քրեական գործով, ով, ում, ինչի հիման վրա և ինչ չափով է հարուցում քաղաքացիական հայց, ինչպես նաև պետք է բովանդակի խնդրանք` վնասի հատուցման համար կոնկրետ դրամական գումարի և գույքի բռնագանձման մասին։»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից` ԼԴ/0327/01/10 գործով 2011թ. հոկտեմբերի 20-ին կայացված որոշման 21-րդ կետում դատարանն արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(…) քրեական դատավարությունում մեղադրյալի կամ մեղադրյալի գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձի դեմ քաղաքացիական հայց կարող է ներկայացվել և, համապատասխանաբար, դատարանում քննության առարկա լինել բացառապես հանցագործությամբ պատճառված և քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա գույքային վնասի առկայության պարագայում։ Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի քննության հիմքում ընկած է միասնական իրավաբանական փաստը` հանցագործությունը, որի կատարման համար անձը ենթարկվում է ինչպես քրեական, այնպես էլ քաղաքացիաիրավական պատասխանատվության այն դեպքերում, երբ առկա է հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնաս։ Միևնույն ժամանակ, եթե չկա հանցագործություն, ապա չի կարող լինել նաև քրեական դատավարությունում քաղաքացիաիրավական պատասխանատվություն։
Շարադրված վերլուծության հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ դատարանը, ապացուցված համարելով հանցագործության մեջ մեղադրվող անձի մեղքը, ինչպես նաև հանցավոր արարքի և հասցված վնասի միջև պատճառական կապը, լուծում է նաև քաղաքացիական հայցը` գնահատելով ներկայացված հայցադիմումի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինելու հանգամանքը։»։
Նույն որոշման 23-րդ կետում դատարանն արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(…) ինչպես բխում է սույն որոշման 21-րդ կետում շարադրված վերլուծությունից, քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասն է, հետևաբար հանցագործություն չհամարվող արարքի համար չէր կարող առաջանալ քաղաքացիաիրավական պատասխանատվություն։»։
Տուժող և քաղաքացիական հայցվոր Հովհաննես Զիրոյանը խնդրել է ամբաստանյալներ Անդրանիկ Սմբատյանից և Կարեն Գևորգյանից հօգուտ իրեն բռնագանձել 380.000 ՀՀ դրամ գումար` որպես հանցագործության հետևանքով իր առողջությանը պատճառված վնասը վերականգնելու համար կատարված ծախսերի փոխհատուցում, ներկայացրել է այդ մասին փաստաթղթերի պատճեններ, մինչդեռ դատարանում քննության առարկա կարող է լինել բացառապես հանցագործությամբ պատճառված վնասին վերաբերվող քաղաքացիական հայցը։
Դատարանը գտնում է, որ վերոհիշյալ հիմնավորմամբ և ողջամիտ ժամկետում քրեական գործի քննությունն ապահովելու նպատակով, ամբաստանյալներ Անդրանիկ Սմբատյանից և Կարեն Գևորգյանից հօգուտ քաղաքացիական հայցվոր Հովհաննես Զիրոյանի գումար բռնագանձելու վերաբերյալ քաղաքացիական հայցը պետք է թողնել առանց քննության, ինչն արգելք չի հանդիսանում հայցը հետագայում քաղաքացիական դատավարության կարգով հարուցելու համար։
Քննարկելով ամբաստանյալների գույքի վրա դրված կալանքի հարցը և հաշվի առնելով նրանց դեմ քաղաքացիական հայց ներկայացվելու հանգամանքը` դատարանը գտնում է, որ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի և Կարեն Հակոբի Գևորգյանի գույքի վրա նախաքննության մարմնի 05.08.2012թ. որոշումներով դրված կալանքը պետք է պահպանել նաև քրեական գործով վարույթի ավարտից հետո` մեկ ամսվա ընթացքում։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 04.09.2012թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույցներ ճանաչված 20,536 գրամ քաշով ոսկյա շղթան, «Նոկիա 6500C» մոդելի բջջային հեռախոսը և 3635637374610103128 գործարանային համարի էլեկտրական մարտկոցը պետք է վերադարձնել տուժող Հովհաննես Զիրոյանին։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Անդրանիկ Սմբատյանի և Կարեն Գևորգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քննարկելով դատական ծախսերի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանից և Կարեն Հակոբի Գևորգյանից, համապարտորեն, հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի պետք է բռնագանձել 55.200 /հիսունհինգ հազար երկու հարյուր/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 154-րդ, 168-169-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 367-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց
1. Ամբաստանյալ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 7 /յոթ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 76-րդ հոդվածի 6-րդ մասի 3-րդ կետի կիրառմամբ, ՀՀ Տավուշի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 10.03.2010թ. դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանին պայմանական վաղաժամկետ ազատելը վերացնել։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ` նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել նախորդ` ՀՀ Տավուշի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 10.03.2010թ. դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից` ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով և ամբաստանյալ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 7 /յոթ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2012թ. օգոստոսի 08-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
2. Ամբաստանյալ Կարեն Հակոբի Գևորգյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 6 /վեց/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2012թ. օգոստոսի 08-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Տուժող և քաղաքացիական հայցվոր Հովհաննես Զիրոյանի քաղաքացիական հայցը թողնել առանց քննության։
Ամբաստանյալներ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի և Կարեն Հակոբի Գևորգյանի գույքի վրա նախաքննության մարմնի 05.08.2012թ. որոշումներով դրված կալանքը պահպանել նաև քրեական գործով վարույթի ավարտից հետո` մեկ ամսվա ընթացքում։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 04.09.2012թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույցներ ճանաչված 20,536 գրամ քաշով ոսկյա շղթան, «Նոկիա 6500C» մոդելի բջջային հեռախոսը և 3635637374610103128 գործարանային համարի էլեկտրական մարտկոցը վերադարձնել տուժող Հովհաննես Զիրոյանին։
Ամբաստանյալներ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանից և Կարեն Հակոբի Գևորգյանից, համապարտորեն, հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 55.200 /հիսունհինգ հազար երկու հարյուր/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0165/01/12
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 14-09-2012 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0165/01/12 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 13146412 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Անդրանիկ Սմբատյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա Կարեն Գևորգյանի հետ նախնական համաձայնության գալով ավազակությամբ հափշտակել են Հովհաննես Ալբերտի Զիրոյանի զգալի չափի`303.500 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության գույքը: Կարեն Գևորգյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա Անդրանիկ Սմբատյանի հետ նախնական համաձայնության գալով ավազակությամբ հափշտակել են Հովհաննես Ալբերտի Զիրոյանի զգալի չափի` 303.500 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության գույքը: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Անդրանիկ |
| Ազգանուն | Սմբատյան |
| Հայրանուն | Սամվելի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 175 Մաս 2 Կետ 1 |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Գևորգյան |
| Հայրանուն | Հակոբի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 175 Մաս 2 Կետ 1 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.1 |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 14-09-2012 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մնացական |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 14-09-2012 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 14-09-2012 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 18-09-2012 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 27-09-2012 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Անդրանիկ |
| Ազգանուն | Սմբատյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Գևորգյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հովհաննես |
| Ազգանուն | Զիրոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Աշոտ |
| Ազգանուն | Գալստյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 11:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 02-10-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 10-10-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 02-11-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 13-11-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 16-11-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-11-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 06-12-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 11-12-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 11-12-2012 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Անդրանիկ |
| Ազգանուն | Սմբատյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 11-12-2012 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Գևորգյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 11-12-2012 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 11 դեկտեմբերի 2012թ. ք. Երևան ԵԿԴ-0165/01/12 Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով. նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան, քարտուղարներ` Է. Մկրտչյան, Լ. Առաքելյան, Ա. Հովհաննիսյան, մասնակցությամբ` մեղադրող, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ա. Գալստյանի, նույն դատախազության դատախազ Հ. Մելքոնյանի, պաշտպաններ Ա. Եսայանի, Կ. Խաչատրյանի, տուժող և քաղաքացիական հայցվոր Հ. Զիրոյանի, դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի 1. Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի` ծնված 1991թ. հուլիսի 14-ին Կոտայքի մարզի Քանաքեռավան գյուղում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում դատված` 1/ ՀՀ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 07.07.2009թ. դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման երկու տարի ժամկետով։ «Համաներում հայտարարելու մասին» 19.06.2009թ. որոշման կիրառմամբ ազատվել է պատժի կրումից, դատվածությունը մարված, 2/ ՀՀ Տավուշի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 10.03.2010թ. դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 363-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման երեք տարի ժամկետով, 07.05.2012թ. պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատժի` ութ ամիս քսանյոթ օր չկրած մասի կրումից, դատվածությունը չմարված, բնութագրվում է դրական, հաշվառված է և բնակվել է Կոտայքի մարզի Քանաքեռավան գյուղի 6-րդ փողոցի թիվ 20 տանը, կալանքի տակ է 08.08.2012թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 2. Կարեն Հակոբի Գևորգյանի` ծնված 1992թ. հունիսի 20-ին Կոտայքի մարզի Քանաքեռավան գյուղում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում դատված` 1/ ՀՀ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 07.07.2009թ. դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման երկու տարի վեց ամիս ժամկետով։ «Համաներում հայտարարելու մասին» 19.06.2009թ. որոշման կիրառմամբ ազատվել է պատժի կրումից, դատվածությունը մարված, 2/ ՀՀ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 11.05.2010թ. դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման երկու տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան երկու տարի ժամկետով։ Նույն դատարանի 18.07.2011թ. որոշմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված արարքը համապատասխանեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետին և նշանակված պատիժը թողնվել է անփոփոխ, դատվածությունը մարված, բնութագրվում է դրական, հաշվառված է և բնակվել է Կոտայքի մարզի Քանաքեռավան գյուղի Սևակի փողոցի թիվ 28 տանը, կալանքի տակ է 08.08.2012թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ Գործի դատավարական նախապատմությունը Թիվ 13146412 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2012թ. օգոստոսի 08-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ Քննիչի 2012թ. օգոստոսի 10-ի որոշմամբ, Հովհաննես Ալբերտի Զիրոյանի կողմից Կարեն Հակոբի Գևորգյանին և Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանին մարմնական վնասվածք պատճառելու կապակցությամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` վնաս պատճառած արարքը քրեական օրենքով իրավաչափ համարվելու պատճառաբանությամբ։ Ամբաստանյալ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հետևյալ արարքի համար. «որ նա Կարեն Գևորգյանի հետ նախնական համաձայնության գալով ավազակությամբ հափշտակել են Հովհաննես Ալբերտի Զիրոյանի զգալի չափի` 303.500 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության գույքը։ Այսպես. Անդրանիկ Սմբատյանը 2010թ. մարտի 10-ին դատապարտված լինելով երեք տարի ազատազրկման և 2012թ. մայիսի 7-ին պայմանական վաղաժամկետ ազատված լինելով, ուրիշի գույքը հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով իր համագյուղացի` գույքի հափշտակություններ կատարելու համար մի քանի անգամ դատապարտված Կարեն Հակոբի Գևորգյանի հետ, 2012թ. օգոստոսի 7-ին Կոտայքի մարզի Քանաքեռավան գյուղից եկել են Երևան քաղաք և շրջելով «Օպերայի և բալետի» ակադեմիական թատրոնին հարող տարածքում , հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու հարմար առիթ են փնտրել։ Նույն օրը, ժամը 20։30-ի սահմաններում Ա.Սմբատյանը և Կ.Գևորգյանը Սայաթ Նովա հուշարձանի մոտ նկատել են, որ իրենց համագյուղացի Դիանա Խուրշադյանին քայլելով մոտեցող Հովհաննես Զիրոյանը պարանոցին ոսկյա շղթա է կրում, ապա նպատակադրվել են իրականացնել հիշյալ շղթայի հափշտակությունը։ Ա.Սմբատյանը և Կ.Գևորգյանը նկատել են, որ Հ.Զիրոյանը Հասմիկ Վարդանյանի հետ մոտեցել են քիչ հեռվում կանգնած Դիանա Խուրշուդյանին և Նարեկ Բազոյանին, զրուցել են նրանց հետ, ապա Դ.Խուրշուդյանն ու Հ.Վարդանյանը գնացել են դեպի կանգառի կողմը, որպեսզի տուն գնան, իսկ Հ. Զիրոյանն ու Ն.Բազոյանը մնացել են այնտեղ։ Դրանից հետո Ա.Սմբատյանը և Կ.Գևորգյանը մոտեցել են Հ.Զիրոյանին և Ն.Բազոյանին առաջարկել են առանձնանալ և պարզաբանումներ կատարել Դ.Խուրշուդյանի հետ ունեցած փոխհարաբերությունների կապակցությամբ։ Հ.Զիրոյանը և Ն.Բազոյանը համաձայնել են, ապա Ա.Սմբատյանի և Կ.Գևորգյանի հետ քայլելով գնացել են Մոսկովյան փողոցի թիվ 8 շենքի կամարամուտք, որտեղ Ա.Սմբատյանն առանձնացել է Հ.Զիրոյանի հետ դեպի շենքի բակի ուղղությամբ, իսկ Կ.Գևորգյանն ու Ն.Բազոյանը սպասել են կամարամուտքում։ Քիչ անց Ա.Սմբատյանը Հ.Զիրոյանի «Նոկիա 6500C» բջջային հեռախոսով` 077-00-48-26 հեռախոսահամարից զանգահարել է Կ. Գևորգյանին` 093-68-68-39 հեռախոսահամարին և հանցավոր մտադրությունն իրագործելու համար կանչել շենքի բակ։ Կ.Գևորգյանը Ն.Բազոյանին հավաստիացրել է, թե իբր պարզաբանումն արդեն իսկ կատարվել է և սպասելու անհրաժեշտություն չկա, ապա վերջինիս ճանապարհելով, գնացել է շենքի բակ ու միացել Ա.Սմբատյանին։ Շենքի բակում Կ.Գևորգյանը զանգահարելու պատրվակով Հ. Զիրոյանից վերցրել է բջջային հեռախոսը, որից հետո Ա.Սմբատյանի հետ Հ.Զիրոյանի կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով, բռունցքներով ծեծի են ենթարկել Հ.Զիրոյանին և նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, ապա ավազակությամբ հափշտակել են Հ.Զիրոյանին պատկանող զգալի չափի` 303.500 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության պարանոցի ոսկյա շղթան և «Նոկիա 6500C» տեսակի բջջային հեռախոսն ու դիմել փախուստի։»։ Ամբաստանյալ Կարեն Հակոբի Գևորգյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հետևյալ արարքի համար. «որ նա Անդրանիկ Սմբատյանի հետ նախնական համաձայնության գալով ավազակությամբ հափշտակել են Հովհաննես Ալբերտի Զիրոյանի զգալի չափի` 303.500 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության գույքը։ Այսպես. Կարեն Գևորգյանը, գույքի հափշտակություններ կատարելու համար մի քանի անգամ դատապարտված լինելով, ուրիշի գույքը հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով իր համագյուղացի` նախկինում երեք տարի ազատազրկման դատապարտված և 2012թ. մայիսի 7-ին պայմանական վաղաժամկետ ազատված Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի հետ, 2012թ. օգոստոսի 7-ին Կոտայքի մարզի Քանաքեռավան գյուղից եկել են Երևան քաղաք և շրջելով «Օպերայի և բալետի» ակադեմիական թատրոնին հարող տարածքում, հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու հարմար առիթ են փնտրել։ Նույն օրը, ժամը 20։30-ի սահմաններում Ա.Սմբատյանը և Կ.Գևորգյանը Սայաթ Նովա հուշարձանի մոտ նկատել են, որ իրենց համագյուղացի Դիանա Խուրշադյանին քայլելով մոտեցող Հովհաննես Զիրոյանը պարանոցին ոսկյա շղթա է կրում, ապա նպատակադրվել են իրականացնել հիշյալ շղթայի հափշտակությունը։ Ա.Սմբատյանը և Կ.Գևորգյանը նկատել են, որ Հ.Զիրոյանը Հասմիկ Վարդանյանի հետ մոտեցել են քիչ հեռվում կանգնած Դիանա Խուրշուդյանին և Նարեկ Բազոյանին, զրուցել են նրանց հետ, ապա Դ.Խուրշուդյանն ու Հ.Վարդանյանը գնացել են դեպի կանգառի կողմը, որպեսզի տուն գնան, իսկ Հ. Զիրոյանն ու Ն.Բազոյանը մնացել են այնտեղ։ Դրանից հետո Ա.Սմբատյանը և Կ.Գևորգյանը մոտեցել են Հ.Զիրոյանին և Ն.Բազոյանին առաջարկել են առանձնանալ և պարզաբանումներ կատարել Դ.Խուրշուդյանի հետ ունեցած փոխհարաբերությունների կապակցությամբ։ Հ.Զիրոյանը և Ն.Բազոյանը համաձայնել են, ապա Ա.Սմբատյանի և Կ.Գևորգյանի հետ քայլելով գնացել են Մոսկովյան փողոցի թիվ 8 շենքի կամարամուտք, որտեղ Ա.Սմբատյանն առանձնացել է Հ.Զիրոյանի հետ դեպի շենքի բակի ուղղությամբ, իսկ Կ.Գևորգյանն ու Ն.Բազոյանը սպասել են կամարամուտքում։ Քիչ անց Ա.Սմբատյանը Հ.Զիրոյանի «Նոկիա 6500C» բջջային հեռախոսով` 077-00-48-26 հեռախոսահամարից զանգահարել է Կ. Գևորգյանին` 093-68-68-39 հեռախոսահամարին և հանցավոր մտադրությունն իրագործելու համար կանչել շենքի բակ։ Կ.Գևորգյանը Ն.Բազոյանին հավաստիացրել է, թե իբր պարզաբանումն արդեն իսկ կատարվել է և սպասելու անհրաժեշտություն չկա, ապա վերջինիս ճանապարհելով, գնացել է շենքի բակ ու միացել Ա.Սմբատյանին։ Շենքի բակում Կ.Գևորգյանը զանգահարելու պատրվակով Հ. Զիրոյանից վերցրել է բջջային հեռախոսը, որից հետո Ա.Սմբատյանի հետ Հ.Զիրոյանի կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով, բռունցքներով ծեծի են ենթարկել Հ.Զիրոյանին և նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, ապա ավազակությամբ հափշտակել են Հ.Զիրոյանին պատկանող զգալի չափի` 303.500 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության պարանոցի ոսկյա շղթան և «Նոկիա 6500C» տեսակի բջջային հեռախոսն ու դիմել փախուստի։»։ 2012թ. սեպտեմբերի 14-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։ Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը. Ամբաստանյալ Անդրանիկ Սմբատյանը ՀՀ Տավուշի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 10.03.2010թ. դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 363-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման երեք տարի ժամկետով, պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2010թ. փետրվարի 4-ից։ 2012թ. մայիսի 07-ին նա պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատժի կրումից` ունենալով պատժի` ութ ամիս քսանյոթ օր չկրած մաս։ Իր համագյուղացի, ամբաստանյալ Կարեն Հակոբի Գևորգյանի հետ միասին, 2012թ. օգոստոսի 7-ին, Կոտայքի մարզի Քանաքեռավան գյուղից նրանք եկել են Երևան և զբոսնել Երևանի օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնին հարակից տարածքում։ Նույն վայրում, ժամը 20։30-ի սահմաններում, ամբաստանյալներ Ա. Սմբատյանը և Կ. Գևորգյանը Սայաթ-Նովայի հուշարձանի մոտ նկատել են, որ իրենց համագյուղացի, գործով վկա Դիանա Խուրշուդյանին քայլելով մոտեցող, տուժող Հովհաննես Զիրոյանը պարանոցին ոսկյա շղթա է կրում և միասին որոշել են հափշտակել այդ շղթան։ Ամբաստանյալներ Ա. Սմբատյանը և Կ. Գևորգյանը նկատել են, որ տուժող Հ. Զիրոյանը գործով վկա Հասմիկ Վարդանյանի հետ մոտեցել են քիչ հեռվում կանգնած Դիանա Խուրշուդյանին և Նարեկ Բազոյանին, զրուցել են նրանց հետ, ապա Դ.Խուրշուդյանն ու Հ.Վարդանյանը գնացել են դեպի կանգառ, իսկ տուժող Հ. Զիրոյանն ու վկա Ն.Բազոյանը մնացել են այդտեղ։ Ամբաստանյալներ Ա. Սմբատյանը և Կ. Գևորգյանը մոտեցել են Հ. Զիրոյանին և Ն. Բազոյանին, առաջարկել են առանձնանալ և պարզաբանումներ կատարել Դ. Խուրշուդյանի հետ ունեցած փոխհարաբերությունների կապակցությամբ։ Հ. Զիրոյանը և Ն. Բազոյանը համաձայնվել են, ապա Ա.Սմբատյանի և Կ.Գևորգյանի հետ զրուցելով` քայլել են Երևանի Մոսկովյան փողոցի թիվ 8 շենքի կամարամուտք։ Այդտեղ Ա. Սմբատյանն առանձնացել է Հ. Զիրոյանի հետ և գնացել են շենքի բակի ուղղությամբ, իսկ Կ. Գևորգյանն ու Ն. Բազոյանը սպասել են կամարամուտքում։ Քիչ անց ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանը տուժող Հ. Զիրոյանի «Նոկիա 6500C» բջջային հեռախոսով` 077-00-48-26 հեռախոսահամարից զանգահարել է ամբաստանյալ Կ. Գևորգյանի 093-68-68-39 հեռախոսահամարին և գույքի հափշտակությունն իրականացնելու համար կանչել է շենքի բակ։ Ամբաստանյալ Կ. Գևորգյանը վկա Ն. Բազոյանին հավաստիացրել է, իբրև թե պարզաբանումն արդեն կատարվել է և սպասելու անհրաժեշտություն չկա, ապա վերջինիս ճանապարհելով` գնացել է շենքի բակ և հանդիպել ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանին ու տուժող Հ. Զիրոյանին։ Շենքի բակում ամբաստանյալ Կ. Գևորգյանը զանգահարելու պատրվակով Հ. Զիրոյանից վերցրել է բջջային հեռախոսը, որից հետո, ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանի հետ, տուժող Հ. Զիրոյանի գույքը հափշտակելու նպատակով, նրա կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` բռունցքներով ծեծի են ենթարկել տուժող Հ. Զիրոյանին և նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, որից հետո ավազակությամբ հափշտակել են տուժող Հ. Զիրոյանին պատկանող, զգալի չափի` 303.500 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության պարանոցի ոսկյա շղթան և «Նոկիա 6500C» տեսակի բջջային հեռախոսն ու դիմել փախուստի։ Քաղաքացիական հայցվոր Հովհաննես Զիրոյանի կողմից 27.09.2012թ. քաղաքացիական հայց է ներկայացվել ամբաստանյալներ Անդրանիկ Սմբատյանի և Կարեն Գևորգյանի դեմ, որի համաձայն` Հ. Զիրոյանը պահանջել է ամբաստանյալներից հօգուտ իրեն բռնագանձել 380.000 /երեք հարյուր ութսուն հազար/ ՀՀ դրամ գումար` որպես հանցագործության հետևանքով պատճառված վնասի հատուցում։ Ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է հետևյալը. - ամբաստանյալ Անդրանիկ Սմբատյանը բնութագրվում է դրական, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` առկա է հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվ, - ամբաստանյալ Կարեն Գևորգյանը բնութագրվում է դրական։ Քրեական գործի նախաքննության ընթացքում կատարվել է մետաղագիտական և ապրանքագիտական փորձաքննություն «Հայաստանի Հանրապետության փորձագիտական կենտրոն» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության կողմից, որի արժեքը կազմել է 55.200 /հիսունհինգ հազար երկու հարյուր/ ՀՀ դրամ։ Ապացույցների հետազոտում և գնահատում Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով. Ամբաստանյալ Կարեն Հակոբի Գևորգյանի նախաքննական ինքնախոստովանական ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012թ. օգոստոսի 07-ին, իր համագյուղացի Անդրանիկի հետ միասին եկել են Երևան։ Օպերայի տարածքում հանդիպել են Հովհաննեսին և Նարեկին։ Նկատելով Հովհաննեսի պարանոցի ոսկյա շղթան` Անդրանիկի հետ մասին որոշել են այն հափշտակել։ Իրենց համագյուղացի Դիանայի վերաբերյալ զրուցելու պատրվակով մոտեցել են Հովհաննեսին և Նարեկին, նրանց հետ միասին գնացել են շենքի կամարամուտք, որպեսզի իրենց մարդ չտեսնի։ Ինքը Նարեկին առանձնացրել է, որպեսզի իրենց չխանգարի։ Քիչ անց իրեն զանգահարել և կանչել է Անդրանիկը։ Ինքը Նարեկին ասել է, որ ամեն ինչ նորմալ է և նա հեռացել է, իսկ ինքը միացել է Անդրանիկին և Հովհաննեսին։ Ինքը Հովհաննեսից խնդրել է նրա բջջային հեռախոսը` ինչ-որ աղջկա զանգահարելու պատրվակով և այդ պահին Անդրանիկը քաշել-պոկել է Հովհաննեսի պարանոցի ոսկյա շղթան և բռունցքով հարվածել է նրա քթին։ Այնուհետև ինքն է սկսել հարվածել Հովհաննեսին, որից հետ Անդրանիկի հետ դիմել են փախուստի։ Նույն օրը ոսկյա շղթան իր անվամբ գրավադրել են Երևանի Կիևյան փողոցում գտնվող գրավատանը և ստացել են 200.000 ՀՀ դրամ գումար, որը հավասար բաժանել են միմյանց միջև, իսկ հափշտակված «Նոկիա» մոդելի բջջային հեռախոսը գտնվում է իրենց տանը։ Իր վրա հայտնաբերված մարմնական վնասվածքները ստացել է դեպքի ժամանակ Հովհաննեսի հետ տեղի ունեցած քաշքշուկի ընթացքում։ Կատարածի համար զղջում է և խնդրում է մեղմ վերաբերվել։ /գ.թ. 47-48, 84-85, 148, 169, 232/ Դատարանում ամբաստանյալ Կարեն Հակոբի Գևորգյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքն ու Անդրանիկը որևէ բան հափշտակելու նպատակ չեն ունեցել։ Քանի որ վիճաբանությունից հետո Անդրանիկի շղթան անհետացել էր, այդ պատճառով վերցրել է գետնին ընկած շղթան։ Հետո պարզել են, որ դա Անդրանիկի շղթան չէ, որից հետո որոշել են այն գրավադնել, որպեսզի Անդրանիկին նոր շղթա գնեն։ Իր նախաքննական ցուցմունքները գրել է քննիչի թելադրանքով։ /դատական նիստի արձանագրություն/ Ամբաստանյալ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ ընդունում է, որ կատարել է ավազակային հարձակում, որի համար զղջում է և խնդրում է մեղմ վերաբերվել։ Հափշտակված ոսկյա շղթան Կարենի անվամբ գրավադրել է Երևանի Կիևյան փողոցում գտնվող գրավատանը, ստացել է 200.000 ՀՀ դրամ գումար։ Գումարի մի մասը ծախսել է, իսկ մյուս մասը հայտնաբերվել է իր մոտից։ /գ.թ. 43-44/ Ամբաստանյալ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանը հետագայում ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, ինքը ավազակային հարձակում չի կատարել, այլ կատարել է ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակություն, իսկ մարմնական վնասվածքները ստացել է դեպքի ժամանակ Հովհաննեսի հետ տեղի ունեցած քաշքշուկի ընթացքում։ /գ.թ. 90, 168, 226/ Դատարանում ամբաստանյալ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ իրենք ավազակային հարձակում չեն կատարել։ Իրականում քաշքշուկ է եղել, որի ժամանակ իր շղթան անհետացել է։ Փնտրել է այն, սակայն չի գտել։ Զանգահարել է Կարենին, որն իրեն հայտնել է, որ շղթան իր մոտ է գտնվում։ Տեսնելով շղթան` պարզել է, որ դա իր շղթան չէ։ Մտածելով, որ Հովհաննեսն էլ իր շղթան է վերցրել` այդ պատճառով որոշել են այդ շղթան գրավադնել։ /դատական նիստի արձանագրություն/ Տուժող Հովհաննես Ալբերտի Զիրոյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012թ. օգոստոսի 7-ին, ժամը 17։00-ի սահմաններում, Գավառից եկել է Երևան` իր ընկերուհի Հասմիկ Վարդանյանին տեսնելու համար։ Հանդիպելով նրան` միասին զբոսնել են մինչև ժամը 20։30-ի սահմանները։ Այնուհետև Հասմիկն ասել է, որ օպերայի մոտ պետք է հանդիպի մորաքրոջ աղջկան` Դիանային, որից հետո գնացել են այնտեղ։ Հանդիպել են Դիանային և նրա ընկեր Նարեկին։ Դրանից հետո Հասմիկը և Դիանան գնացել են տուն։ Այդ պահին իրենց են մոտեցել երկու երիտասարդ տղաներ, որոնք հետագայում պարզվել է, որ հանդիսանում են Անդրանիկ Սմբատյանն ու Կարեն Գևորգյանը։ Նրանք Նարեկին առաջարկել են Դիանայի վերաբերյալ մի փոքր զրուցել և միասին քայլել են դեպի հարակից բնակելի շենքերի կողմը։ Միասին մտել են շենքի կամարամուտք, որտեղ Ա. Սմբատյանն ասել է, որ Նարեկը լավ անձնավորություն չէ, որից հետո իրեն առաջարկել է մտնել շենքի բակ, իսկ Կ. Գևորգյանը Նարեկի հետ մնացել են կամարամուտքում։ Հասնելով շենքի բակ` Ա. Սմբատյանը հայտնել է, որ բջջային հեռախոսի մարտկոցը նստել է, խնդրել և վերցրել է իր «Նոկիա 6500C» մոդելի, 077-00-48-26 հեռախոսաքարտով բջջային հեռախոսը, զանգահարել է ընկերոջը` Կ. Գևորգյանին և կանչել իրենց մոտ։ Երկու րոպե անց Կ. Գևորգյանը մենակ, առանց Նարեկի մոտեցել է իրենց։ Նրանք առաջարկել են մի քիչ քայլել և մոտիկից ծանոթանալ, որի ընթացքում Կ. Գևորգյանը խնդրել է իր բջջային հեռախոսը` ինչ-որ ծանոթ աղջկա զանգահարելու համար։ Այդ պահին Ա. Սմբատյանը քաշելով` իր պարանոցից պոկել է ոսկյա շղթան և բռունցքով հարվածել է իր քթին, իսկ Կ. Գևորգյանը հարձակվելով իր վրա` սկսել է ձեռքերով և ոտքերով խառը հարվածներ հասցնել մարմնի տարբեր մասերին։ Ինքը փորձել է դիմադրել, սակայն նրանք դիմել են փախուստի։ Ինքը վազել է նրանց հետևից, սակայն չի հասել նրանց։ /դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 11-12, 70-71, 137, 218/ Վկա Նարեկ Մասիսի Բազոյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012թ. օգոստոսի 7-ին, ժամը 20։30-ի սահմաններում, իր ընկերուհի Դիանայի հետ զբոսնել են օպերայի հարակից տարածքում։ Այդ ժամանակ իրենց են մոտեցել Դիանայի մորաքրոջ աղջիկ Հասմիկը, ընկերոջ` Հովհաննեսի հետ միասին։ Դիանան ասել է, որ պետք է գնան տուն և Հասմիկի հետ հեռացել են։ Այդ պահին իրեն և Հովհաննեսին են մոտեցել երկու երիտասարդ տղաներ և հայտնել, որ ցանկանում են իր հետ զրուցել Դիանայի մասին։ Հովհաննեսն ասել է, որ ինքն էլ է ցանկանում մասնակցել այդ խոսակցությանը, որից հետո առանձնացել են։ Երբ սկսել են խոսակցությունը` թեթև վեճ է սկսվել բարձրահասակ տղայի հետ։ Այդ ժամանակ մյուս տղան իրեն առաջարկել է առանձնանալ և նրա հետ քայլել են դեպի շենքի կամարամուտք` թողնելով Հովհաննեսին բարձրահասակ տղայի հետ։ Քիչ անց իր հետ գտնվող տղան հայտնել է, որ ամեն ինչ կարգին է և կարող է գնալ։ Ինքը գնացել է, իսկ այդ տղան վերադարձել է Հովհաննեսի և ընկերոջ մոտ։ Մի քանի ժամ անց Հովհաննեսը զանգահարել և հայտնել է, որ այդ տղաներն իր նկատմամբ ավազակային հարձակում են կատարել։ /դատական նիստի արձանագրություն, գ. թ. 17-18/ Վկա Հասմիկ Բարսեղի Վարդանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012թ. օգոստոսի 6-ին Եղեգնաձորից եկել է Երևան` իր ընկեր Հովհաննեսի հետ հանդիպելու համար։ Հաջորդ օրը` 2012թ. օգոստոսի 7-ին, ժամը 17։00-ի սահմաններում հանդիպել է Հովհաննեսին, միասին զբոսնել են մինչև 20։30-ի սահմանները։ Իրեն է զանգահարել իր մորաքրոջ աղջիկ Դիանան և ասել, որ ժամանակն է տուն գնալու։ Ինքը Հովհաննեսի հետ միասին, օպերայի հարակից տարածքում հանդիպել են Դիանային և նրա ընկեր Նարեկին։ Դիանայի հետ միասին բաժանվելով տղաներից` անցել են փողոցը և քայլել դեպի կանգառի կողմը։ Այդ ժամանակ շրջվել է և տեսել Նարեկին` ինչ-որ տղայի հետ քայլելիս։ Շուրջ մեկ ժամ անց զանգահարել է Հովհաննեսը և հարցրել Նարեկի բջջային հեռախոսահամարը։ Ինքը Դիանայից ճշտել է Նարեկի հեռախոսահամարը և հայտնել է Հովհաննեսին։ Հետագայում ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում իմացել է, որ Հովհաննեսի նկատմամբ ավազակային հարձակում է կատարվել։ /դատական նիստի արձանագրություն, գ. թ. 20/ Վկա Դիանա Արմենի Խուրշուդյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2012թ. օգոստոսի 7-ին, օպերայի մոտ հանդիպել է իր ընկեր Նարեկին։ Միասին զբոսնել են մինչև ժամը 20։30-ի սահմանները։ Այնուհետև զանգահարել է իր մորաքրոջ աղջիկ Հասմիկին և ասել, որ տուն վերադառնալու ժամանակն է։ Հասմիկն ընկերոջ` Հովհաննեսի հետ մոտեցել են իրենց։ Ինքը Հասմիկի հետ անցնելով փողոցը` քայլել են դեպի կանգառի կողմը։ Այդ պահին Հասմիկը շրջվել է և տեսել, որ Նարեկը ինչ-որ տղայի հետ քայլում է։ Շուրջ մեկ ժամ անց Հովհաննեսը զանգահարել է Հասմիկին և հարցրել Նարեկի բջջային հեռախոսահամարը։ Հասմիկն իրենից ճշտել է Նարեկի բջջային հեռախոսահամարը և փոխանցել Հովհաննեսին։ Հետագայում ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում իմացել է, որ Հովհաննեսի նկատմամբ ավազակային հարձակում է կատարվել։ /գ. թ. 19/ Դատաբժշկական փորձաքննության 2012թ. օգոստոսի 21-ի թիվ 2400 եզրակացությամբ և ի լրումն այդ եզրակացության 31.08.2012թ. տրված եզրակացությամբ, որոնց համաձայն` «Քաղ. Հ. Զիրոյանի մարմնական վնասվածքները, ըստ բժշկական փաստաթղթերի և օբյեկտիվ ուսումնասիրության տվյալների` աջ ստորին շրթունք-կզակային, պարանոցի, աջ դաստակի շրջանների քերծվածքների, քթի շրջանի փափուկ հյուսվածքների սալջարդի, քթի զույգ ոսկրերի տեղաշարժով կոտրվածքների ձևով, հասցվել են` բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է` որոշման մեջ նշված ժամկետին և հանգամանքներում, որոնք առաջացրել են առողջությանը թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը` ոչ պակաս 6 օրից, սակայն ոչ ավելի, քան` 21 օր։ Ինչ վերաբերվում է առողջությանը պատճառված վնասի ծանրության աստիճանին առանձին-առանձին, ապա աջ ստորին շրթունք-կզակային, պարանոցի, աջ դաստակի շրջանների քերծվածքները, քթի շրջանի փափուկ հյուսվածքների սալջարդը` առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում, իսկ քթի զույգ ոսկրերի տեղաշարժով կոտրվածքները առաջացրել են առողջությանը թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը` ոչ պակաս 6 օրից, սակայն ոչ ավելի, քան` 21 օր։»։ /գ.թ.177-178ա/ Մետաղագիտական և ապրանքագիտական փորձաքննության 2012թ. օգոստոսի 21-ի թիվ 21141210 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «1. Փորձաքննությանը տրամադրված «Nokia» մոդելի էլ. մարտկոցի և «Nokia 6500C» մոդելի բջջային հեռախոսի /առանց էլ. մարտկոցի/ շուկայական արժեքները, առկա ապրանքային վիճակներում, փորձաքննության կատարման ժամանակահատվածի դրությամբ ՀՀ գործող շուկայական գներով կկազմեն համապատասխանաբար` 750 /յոթ հարյուր հիսուն/ դրամ և 6.750 /վեց հազար յոթ հարյուր հիսուն/ դրամ, իսկ մեր կողմից պարզել, թե փորձաքննությանը տրամադրված «Nokia» մոդելի էլ. մարտկոցը պատկանում է փորձաքննությանը տրամադրված «Nokia 6500C» մոդելի բջջային հեռախոսին, թե ոչ, սույն փորձաքննության շրջանակներում հնարավոր չէ։ 2. Փորձաքննությանը ներկայացված զարդերի միջին շուկայական արժեքները առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ, 2012թ. օգոստոսի 7-ի դրությամբ առանձին-առանձին բերված է սույն եզրակացության «Ապրանքագիտական մաս»-ում և կարող են կազմել` 1 հատ շղթայի (կտրված փականով) միջին շուկայական արժեքը կարող է կազմել 296000 (երկու հարյուր իննսունվեց հազար) ՀՀ դրամ։ 1 հատ խաչի միջին շուկայական արժեքը կարող է կազմել 14000 (տասնչորս հազար) ՀՀ դրամ։»։ /գ.թ. 170-172/ Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին 08.08.2012թ. երկու արձանագրություններով, որոնց համաձայն` տուժող Հ. Զիրոյանն իրեն ճանաչման ներկայացման երկու տարբեր քննչական գործողությունների ընթացքում, ճանաչման ներկայացված անձանց շարքում տեսել և ճանաչել է ամբաստանյալներ Ա. Սմբատյանին, այնուհետև Կ. Գևորգյանին և հայտարարել, որ նրանք հանդիսանում են 2012թ. օգոստոսի 7-ին, ժամը 20։30-ից մինչև 21։00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովայի հուշարձանի դիմացի բնակելի շենքի բակում իր վրա ավազակային հարձակում կատարած անձինք։ /գ.թ. 45-46/ Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 09.08.2012թ. արձանագրությամբ և դրան կից լուսանկարչական հավելվածով, որոնց համաձայն` դեպքի վայրը Երևանի Մոսկովյան փողոցի թիվ 8 շենքի կամարամուտքն է։ Այդ վայրը մատնացույց են արել Կ. Գևորգյանը և Ա. Սմբատյանը։ Նրանք հայտարարել են, որ դա այն տարածքն է, որտեղ իրենք Հովհաննեսին ու Նարեկին տարել են և Դիանայի համար վեճ են առաջացրել։ Այնուհետև Կարենը Նարեկին տարել է մի կողմ, իսկ Անդրանիկն ու Հովհաննեսը մտել են նշված շենքի բակ։ Քիչ անց Անդրանիկը Հովհաննեսի բջջային հեռախոսով զանգահարել է Կարենին և վերջինս ճանապարհելով Նարեկին` միացել է Անդրանիկին և Հովհաննեսին։ Միասին քայլել են դեպի բակում տեղակայված էլեկտրակայանի կողմը։ Կանգնելով դրա պատի տակ` Անդրանիկը քաշել է Հովհաննեսի պարանոցի ոսկյա շղթան և պոկել է այն, որից հետո բռունցքով հարվածել է Հովհաննեսի քթին, իսկ Կարենը սկսել է ձեռքերով խառը հարվածներ հասցնել Հովհաննեսին, որից հետո դիմել են փախուստի։ Ա. Սմբատյանը և Կ. Գևորգյանը մատնացույց են արել նշված էլեկտրակայանի պատը, որտեղ Անդրանիկը քաշել-պոկել է Հովհաննեսի ոսկյա շղթան, հարվածել քթին, իսկ Կարենը հարվածներ է հասցրել Հովհաննեսին։ Այնուհետև Կ. Գևորգյանը և Ա. Սմբատյանը ցույց են տվել իրենց փախուստի ճանապարհը և հայտարարել են, որ կատարել են ավազակային հարձակում` Հովհաննեսի ոսկյա շղթան և հեռախոսը հափշտակելու նպատակով։ /գ.թ. 63-66/ Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, 03.09.2012թ. «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերությունից ստացված, հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումներով, որոնց համաձայն` 07.08.2012թ., ժամը 20։27-ին, տուժող Հովհաննես Զիրոյանի 077-00-48-26 հեռախոսահամարից ելքային հեռախոսազանգ է կատարվել ամբաստանյալ Կարեն Գևորգյանի 093-68-68-39 հեռախոսահամարին, որը ֆիքսվել է Երևանի Թումանյան փողոցի թիվ 54 հասցեով տեղակայված ալեհավաքի կողմից։ /գ.թ. 181-186, 188/ Իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, 20,536 գրամ քաշով ոսկյա շղթայով, «Նոկիա 6500C» մոդելի բջջային հեռախոսով և 3635637374610103128 գործարանային համարի էլեկտրական մարտկոցով։ /գ.թ. 189-190/ Դատարանի իրավական վերլուծությունները. Վերլուծելով ամբաստանյալներ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի և Կարեն Հակոբի Գևորգյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները, համադրելով դրանք քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի և Կարեն Հակոբի Գևորգյանի ցուցմունքները` ավազակություն չկատարելու մասին, իրականությանը չեն համապատասխանում, արժանահավատ չեն, քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ են հետապնդում և հերքվում են վերոհիշյալ ապացույցներով։ Վերլուծելով ամբաստանյալներ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանին և Կարեն Հակոբի Գևորգյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրանց ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ ավազակություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կե¬տով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։ Ամբաստանյալ Կարեն Հակոբի Գևորգյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ ավազակություն կատարելը նույնպես ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կե¬տով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։ Ուսումնասիրելով ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա բնութագրվում է դրական։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում, իսկ որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվը։ Քննարկելով ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը` դատարանը գտնում է հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատվածություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարված հանցանքի համար։ 2. Հանցագործությունների ռեցիդիվը վտանգավոր է համարվում՝ (…) 2) ծանր հանցանք կատարելու դեպքում, եթե անձը նախկինում ազատազրկման է դատապարտվել ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործության համար։ (…)։»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի համաձայն` «1. Հանցագործությունների ռեցիդիվի, վտանգավոր և առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում կատարված հանցագործությունների քանակը, բնույթը և ծանրությունը, այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով նախկին պատիժը բավարար չի եղել մեղավորի ուղղման համար, ինչպես նաև նոր հանցագործության բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները։ 2. Հանցագործությունների ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից։ Հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի երկու երրորդից։ Հանցագործությունների առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի երեք քառորդից։»։ Հետևաբար, իր կատարած, Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ամբաստանյալ Անդրանիկ Սմբատյանը ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը չի կարող նվազ լինել վեց տարի ութ ամիս ժամկետով ազատազրկումից, քանի որ այդ հոդվածի սանկցիայով, որպես առավելագույն պատիժ սահմանված է ազատազրկում տաս տարի ժամկետով։ Նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի կողմից դիտավորյալ հանցանք է կատարվել ՀՀ Տավուշի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 10.03.2010թ. դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասի ընթացքում` դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 76-րդ հոդվածի 6-րդ մասի 3-րդ կետի հիման վրա, պատժից պայմանական վաղաժամկետ ազատելը ենթակա է վերացման և ամբաստանյալ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի նկատմամբ պատիժը ենթակա է նշանակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածով նախատեսված կանոններով։ Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Անդրանիկ Սմբատյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։ Ամբաստանյալ Կարեն Հակոբի Գևորգյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա բնութագրվում է դրական։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։ Ամբաստանյալ Կարեն Հակոբի Գևորգյանն իր կատարած, Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։ Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Կարեն Գևորգյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։ Քննարկելով քաղաքացիական հայցի և գույքային վնասի հատուցման հարցերը` դատարանը գտնում է, որ տուժող և քաղաքացիական հայցվոր Հովհաննես Զիրոյանի քաղաքացիական հայցը պետք է թողնել առանց քննության հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` յուրաքանչյուր ոք ունի արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում իր շահերին առնչվող քրեական գործի քննության իրավունք։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն «Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը հարուցվում, ապացուցվում և լուծվում է սույն օրենսգրքի դրույթներով սահմանված կանոններով։»։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Քաղաքացիական դատավարական օրենսդրության նորմերի կիրառումը թույլատրվում է, եթե դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենսգրքին, և քաղաքացիական հայցով վարույթի համար անհրաժեշտ են կանոններ, որոնք նախատեսված չեն սույն օրենսգրքով։»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն քաղաքացիական հայց հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` «հայցադիմումում նշվում է, թե որ քրեական գործով, ով, ում, ինչի հիման վրա և ինչ չափով է հարուցում քաղաքացիական հայց, ինչպես նաև պետք է բովանդակի խնդրանք` վնասի հատուցման համար կոնկրետ դրամական գումարի և գույքի բռնագանձման մասին։»։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից` ԼԴ/0327/01/10 գործով 2011թ. հոկտեմբերի 20-ին կայացված որոշման 21-րդ կետում դատարանն արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(…) քրեական դատավարությունում մեղադրյալի կամ մեղադրյալի գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձի դեմ քաղաքացիական հայց կարող է ներկայացվել և, համապատասխանաբար, դատարանում քննության առարկա լինել բացառապես հանցագործությամբ պատճառված և քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա գույքային վնասի առկայության պարագայում։ Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի քննության հիմքում ընկած է միասնական իրավաբանական փաստը` հանցագործությունը, որի կատարման համար անձը ենթարկվում է ինչպես քրեական, այնպես էլ քաղաքացիաիրավական պատասխանատվության այն դեպքերում, երբ առկա է հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնաս։ Միևնույն ժամանակ, եթե չկա հանցագործություն, ապա չի կարող լինել նաև քրեական դատավարությունում քաղաքացիաիրավական պատասխանատվություն։ Շարադրված վերլուծության հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ դատարանը, ապացուցված համարելով հանցագործության մեջ մեղադրվող անձի մեղքը, ինչպես նաև հանցավոր արարքի և հասցված վնասի միջև պատճառական կապը, լուծում է նաև քաղաքացիական հայցը` գնահատելով ներկայացված հայցադիմումի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինելու հանգամանքը։»։ Նույն որոշման 23-րդ կետում դատարանն արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(…) ինչպես բխում է սույն որոշման 21-րդ կետում շարադրված վերլուծությունից, քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասն է, հետևաբար հանցագործություն չհամարվող արարքի համար չէր կարող առաջանալ քաղաքացիաիրավական պատասխանատվություն։»։ Տուժող և քաղաքացիական հայցվոր Հովհաննես Զիրոյանը խնդրել է ամբաստանյալներ Անդրանիկ Սմբատյանից և Կարեն Գևորգյանից հօգուտ իրեն բռնագանձել 380.000 ՀՀ դրամ գումար` որպես հանցագործության հետևանքով իր առողջությանը պատճառված վնասը վերականգնելու համար կատարված ծախսերի փոխհատուցում, ներկայացրել է այդ մասին փաստաթղթերի պատճեններ, մինչդեռ դատարանում քննության առարկա կարող է լինել բացառապես հանցագործությամբ պատճառված վնասին վերաբերվող քաղաքացիական հայցը։ Դատարանը գտնում է, որ վերոհիշյալ հիմնավորմամբ և ողջամիտ ժամկետում քրեական գործի քննությունն ապահովելու նպատակով, ամբաստանյալներ Անդրանիկ Սմբատյանից և Կարեն Գևորգյանից հօգուտ քաղաքացիական հայցվոր Հովհաննես Զիրոյանի գումար բռնագանձելու վերաբերյալ քաղաքացիական հայցը պետք է թողնել առանց քննության, ինչն արգելք չի հանդիսանում հայցը հետագայում քաղաքացիական դատավարության կարգով հարուցելու համար։ Քննարկելով ամբաստանյալների գույքի վրա դրված կալանքի հարցը և հաշվի առնելով նրանց դեմ քաղաքացիական հայց ներկայացվելու հանգամանքը` դատարանը գտնում է, որ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի և Կարեն Հակոբի Գևորգյանի գույքի վրա նախաքննության մարմնի 05.08.2012թ. որոշումներով դրված կալանքը պետք է պահպանել նաև քրեական գործով վարույթի ավարտից հետո` մեկ ամսվա ընթացքում։ Քննարկելով իրեղեն ապացույցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 04.09.2012թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույցներ ճանաչված 20,536 գրամ քաշով ոսկյա շղթան, «Նոկիա 6500C» մոդելի բջջային հեռախոսը և 3635637374610103128 գործարանային համարի էլեկտրական մարտկոցը պետք է վերադարձնել տուժող Հովհաննես Զիրոյանին։ Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Անդրանիկ Սմբատյանի և Կարեն Գևորգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Քննարկելով դատական ծախսերի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանից և Կարեն Հակոբի Գևորգյանից, համապարտորեն, հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի պետք է բռնագանձել 55.200 /հիսունհինգ հազար երկու հարյուր/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 154-րդ, 168-169-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 367-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը` Վ Ճ Ռ Ե Ց 1. Ամբաստանյալ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 7 /յոթ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 76-րդ հոդվածի 6-րդ մասի 3-րդ կետի կիրառմամբ, ՀՀ Տավուշի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 10.03.2010թ. դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանին պայմանական վաղաժամկետ ազատելը վերացնել։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ` նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել նախորդ` ՀՀ Տավուշի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 10.03.2010թ. դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից` ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով և ամբաստանյալ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 7 /յոթ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2012թ. օգոստոսի 08-ից։ Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ 2. Ամբաստանյալ Կարեն Հակոբի Գևորգյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 6 /վեց/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2012թ. օգոստոսի 08-ից։ Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Տուժող և քաղաքացիական հայցվոր Հովհաննես Զիրոյանի քաղաքացիական հայցը թողնել առանց քննության։ Ամբաստանյալներ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի և Կարեն Հակոբի Գևորգյանի գույքի վրա նախաքննության մարմնի 05.08.2012թ. որոշումներով դրված կալանքը պահպանել նաև քրեական գործով վարույթի ավարտից հետո` մեկ ամսվա ընթացքում։ Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 04.09.2012թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույցներ ճանաչված 20,536 գրամ քաշով ոսկյա շղթան, «Նոկիա 6500C» մոդելի բջջային հեռախոսը և 3635637374610103128 գործարանային համարի էլեկտրական մարտկոցը վերադարձնել տուժող Հովհաննես Զիրոյանին։ Ամբաստանյալներ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանից և Կարեն Հակոբի Գևորգյանից, համապարտորեն, հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 55.200 /հիսունհինգ հազար երկու հարյուր/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։ Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 11-12-2012 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 24-01-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 248, 151 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 24-01-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 248, 151 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-1748 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 25-01-2013 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 15-04-2013 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 17-04-2013 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 19-04-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 247,230 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 19-04-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 247,230 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0165/01/12
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 14-01-2013 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 11-01-2013 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Կ |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Անդրանիկ Սմբատյան մյուսը` Կարեն Գևորգյան Կարեն Հակոբի Գևորգյան Բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի /ՀՀ քր. օր.175 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին կետով , ՀՀ քր.օր. 76 և 66 հոդ. կարգով - ազատազրկում 7 տարի 6 ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման / վերաբերյալ 11.12.2012թ. դատավճիռը և կայացնել արդարացման դատական ակտ , իսկ դրա անհնարինության դեպքում քր.գործն ողարկել ստորադաս դատարան` նոր քննության : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 17-01-2013 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արարատ |
| Ազգանուն | Պետրոսյան |
Ստացվել է կրկնակի բողոք
| Ամսաթիվ | 14-01-2013 |
|---|---|
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Անահիտ |
| Ազգանուն | Եսայան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Կարեն Գևորգյան մյուսը` Անդրանիկ Սմբատյան Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյան Բեկանել և փոփոխել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Կարեն Հակոբի Գևորգյանի /ՀՀ քր. օր.175 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին կետով - ազատազրկում 6 տարի 6 ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման / վերաբերյալ 11.12.2012թ. դատավճիռը , Կարեն Գևորգյանին մեղսագրված արարքը ՀՀ քր. օր.175 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին կետից վերաորակել ՀՀ քր. օր.176 հոդ. 2-րդ մասի 4-րդ կետով |
| Մակագրվել է | 17-01-2013 |
| դատավոր | |
| Անուն | Արարատ |
| Ազգանուն | Պետրոսյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 25-01-2013 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | չկա |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 29-01-2013 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 15-02-2013 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 30-01-2013 |
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 05-03-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 01-03-2013 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Գևորգյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Անդրանիկ |
| Ազգանուն | Սմբատյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Գործ № ԵԿԴ/0165/01/12 Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը կայացրած դատարանի կազմը նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 5 մարտի 2013 թվականի ք. Երևան ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ` նախագահող դատավոր` Ա. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ դատավորներ` Ս. ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ Մ. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ քարտուղարությամբ` Ս. ՂՐՋՅԱՆԻ մասնակցությամբ` մեղադրող` Հ. ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ պաշտպաններ` Ա. ԵՍԱՅԱՆԻ Կ. ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ ամբաստանյալներ` Ա. ՍՄԲԱՏՅԱՆԻ Կ. ԳԵՎՈՐԳՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի պաշտպան Կարինե Խաչատրյանի և ամբաստանյալ Կարեն Հակոբի Գևորգյանի պաշտպան Անահիտ Եսայանի բերած վերաքննիչ բողոքների հիման վրա, վճռաբեկության կարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի և Կարեն Հակոբի Գևորգյանի, մեղադրվում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի կատարման համար, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 1. ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի հետաքննիչ Գ. Խաչիկյանի` 2012թ. հուլիսի 8-ի որոշմամբ Հովհաննես Ալբերտի Զիրոյանի հաղորդման հիման վրա նախապատրասված նյութերն ուղարկվել են ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնի քննչական բաժին: /տե՛ս քրեական գործի նյութեր հ.1 գ-թ 7/ 2. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Է. Պետրոսյանի` 2012թ. օգոստոսի 8-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 13146412 քրեական գործը, այն ընդունվել է վարույթ և կատարվել նախաքննություն: /հ.1 գ-թ 8/ 3. 2012թ. օգոստոսի 8-ին թիվ 13146412 քրեական գործով կասկածյալ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանը ձերբակալվել է: /հ.1 գ-թ 33-34/ 4. 2012թ. օգոստոսի 8-ին թիվ 13146412 քրեական գործով կասկածյալ Կարեն Հակոբի Գևորգյանը ձերբակալվել է: /հ.1 գ-թ 38-39/ 5. Ավագ քննիչ Է. Պետրոսյանի` 2012թ. օգոստոսի 10-ի որոշմամբ թիվ 13146412 քրեական գործով Կարեն Հակոբի Գևորգյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: /հ.1 գ-թ 80-81/ 6. Ավագ քննիչ Է. Պետրոսյանի` 2012թ. օգոստոսի 10-ի որոշմամբ թիվ 13146412 քրեական գործով Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: /հ.1 գ-թ 86-87/ 7. Ավագ քննիչ Է. Պետրոսյանի` 2012թ. օգոստոսի 10-ի որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան/` թիվ 13146412 քրեական գործով մեղադրյալ Կ. Գևորգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանավորումը` 2 ամիս ժամանակով: /հ.1 գ-թ 91-92/ 8. Ավագ քննիչ Է. Պետրոսյանի` 2012թ. օգոստոսի 10-ի որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել Առաջին ատյանի դատարան` թիվ 13146412 քրեական գործով մեղադրյալ Ա. Սմբատյանի կատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանավորումը` 2 ամիս ժամանակով: /հ.1 գ-թ 93-94/ 9. Առաջին ատյանի դատարանի` 2012թ. օգոստոսի 10-ի որոշմամբ նախաքննության միջնորդությունը բավարարվել է, և թիվ 13146412 քրեական գործով մեղադրյալ Ա. Սմբատյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը` 2 ամիս ժամանակով`մինչև 08.10.2012թ.: /հ.1 գ-թ 109-107/ 10. Առաջին ատյանի դատարանի` 2012թ. օգոստոսի 10-ի որոշմամբ նախաքննության միջնորդությունը բավարարվել է, և թիվ 13146412 քրեական գործով մեղադրյալ Կ. Գևորգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը` 2 ամիս ժամանակով`մինչև 08.10.2012թ.: /հ.1 գ-թ 109-113/ 11. Ավագ քննիչ Է. Պետրոսյանի` 2012թ. օգոստոսի 10-ի որոշմամբ թիվ 13146412 քրեական գործով Հովհաննես Ալբերտի Զիրոյանի կողմից Կ. Գևորգյանին և Ա. Սմբատյանին մարմնական վնասվածք պատճառելու կապակցությամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` վնաս պատճառած արարքը քրեական օրենքով իրավաչափ համարվելու հիմքով: /հ.1 գ-թ 219-220/ 12. Ավագ քննիչ Է. Պետրոսյանի` 2012թ. օգոստոսի 10-ի որոշմամբ թիվ 13146412 քրեական գործով մեղադրյալ Ա. Սմբատյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: /հ.1 գ-թ 221-222/ 13. Ավագ քննիչ Է. Պետրոսյանի` 2012թ. օգոստոսի 10-ի որոշմամբ թիվ 13146412 քրեական գործով Ա. Սմբատյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: /հ.1 գ-թ 223-224/ 14. Ավագ քննիչ Է. Պետրոսյանի` 2012թ. օգոստոսի 10-ի որոշմամբ թիվ 13146412 քրեական գործով մեղադրյալ Կ. Գևորգյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: /հ.1 գ-թ 227-228/ 15. Ավագ քննիչ Է. Պետրոսյանի` 2012թ. օգոստոսի 10-ի որոշմամբ թիվ 13146412 քրեական գործով Կ. Գևորգյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: /հ.1 գ-թ 229-230/ 16. 2012թ. սեպտեմբերի 14-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար, որն Առաջին ատյանի դատարանում ստացվել է նույն օրը: /հ.1 գ-թ 240-247 և հ.2 գ-թ 1/ 17. Առաջին ատյանի դատարանի` 2012թ. սեպտեմբերի 14-ի որոշմամբ քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2012թ. սեպտեմբերի 19-ի որոշմամբ քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության: /հ.2 գ-թ 2, 11/ 18. Առաջին ատյանի դատարանի` 2012թ. դեկտեմբերի 11-ի դատավճռով ամբաստանյալ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտվել ազատազրկման 7 /յոթ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 76-րդ հոդվածի 6-րդ մասի 3-րդ կետի կիրառմամբ, ՀՀ Տավուշի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 10.03.2010թ. դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանին պայմանական վաղաժամկետ ազատելը վերացվել է։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ` նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել նախորդ` ՀՀ Տավուշի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 10.03.2010թ. դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից` ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով և ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 7 /յոթ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան ՔԿ հիմնարկում` պատժի սկիզբը հաշվելով 2012թ. օգոստոսի 08-ից: Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Ամբաստանյալ Կարեն Հակոբի Գևորգյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտվել ազատազրկման 6 /վեց/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան ՔԿ հիմնարկում` պատժի սկիզբը հաշվելով 2012թ. օգոստոսի 08-ից: Խափանման միջոց կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Տուժող և քաղաքացիական հայցվոր Հովհաննես Զիրոյանի քաղաքացիական հայցը թողնվել է առանց քննության։ Ամբաստանյալներ Ա. Սմբատյանի և Կ. Գևորգյանի գույքի վրա նախաքննության մարմնի 05.08.2012թ. որոշումներով դրված կալանքը պահպանվելու է նաև քրեական գործով վարույթի ավարտից հետո` մեկ ամսվա ընթացքում: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո 04.09.2012թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույցներ ճանաչված 20,536 գրամ քաշով ոսկյա շղթան, «Նոկիա 6500C» մոդելի բջջային հեռախոսը և 3635637374610103128 գործարանային համարի էլեկտրական մարտկոցը վերադարձվելու են տուժող Հովհաննես Զիրոյանին: Ամբաստանյալներ Ա. Սմբատյանից և Կ. Գևորգյանից, համապարտորեն, հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձվելու է 55.200 /հիսունհինգ հազար երկու հարյուր/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր: /հ.2 գ-թ 124-132/ 19. Ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանի պաշտպան Կ. Խաչատրյանը և ամբաստանյալ Կ. Գևորգյանի պաշտպան Ա. Եսայանը 2013թ. հունվարի 11-ին վերաքննիչ բողոքներ են ներկայացրել վերոհիշյալ դատավճռի դեմ: Վերաքննիչ բողոքների կապակցությամբ գրավոր առարկություններ Վերաքննիչ դատարանում չեն ստացվել: 20. Քրեական գործի նյութերը Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2013թ. հունվարի 25-ին: Վերաքննիչ դատարանի` 2013թ. հունվարի 29-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքներն ընդունվել են վարույթ և նշանակվել Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության: Գործի փաստական հանգամանքները. 21. Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանը և Կ. Գևորգյանը դատապարտվել են այն արարքի համար, որ նրանք, նախնական համաձայնության գալով միմյանց հետ, ավազակությամբ հափշտակել են Հովհաննես Ալբերտի Զիրոյանի` զգալի չափի` 303.500 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության գույքը: Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. Վերաքննիչ բողոքները քննվում են հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով. 22. Ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանի պաշտպան Կ. Խաչատրյանն իր վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի էական խախտումներ: Խախտվել են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ, 25-րդ, 18-րդ, 107-րդ, 127-րդ հոդվածների պահանջները, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ, 4-րդ, 9-րդ հոդվածի պահանջները: Նշվածը հիմք է հանդիսացել դատական սխալի, որն ազդել է գործի ելքի վրա, ուստի դատական ակտը ենթակա է բեկանման հետևյալ պատճատաբանությամբ: Պաշտպան Կ. Խաչատրյանը նշել է, որ դատաքննության ընթացքում պարզվել և հիմնավորվել է այն, որ 2012թ. օգոստոսի 7-ին, Երևան քաղաքի օպերայի և բալետի շենքի մոտակայքում, գործով ամբաստանյալներ Կ. Գևորգյանի, Ա. Սմբատյան և տուժող Հ. Զիրոյանի միջև վիճաբանություն է ծագել աղջկա պատճառով, այնուհետև այն վերածվել է կռվի: Այն հանգամանքը, որ տուժողի, Անդրանի և Կարենի միջև տեղի է ունեցել ծեծկռտուք և տուժողն ինքն է հարվածել Անդրանիկին և Կարենին` նրանց պատճառելով տարբեր վնասվածքներ, հաստատվել է քրեական գործում առկա թիվ 2401 և թիվ 2402 փորձագետի եզրակացություններով: Այն, որ տուժողի և ամբաստանյալների միջև կռիվը դադարել է միայն կողմնակի անձանց` ծեր մարդու միջամտությամբ, հաստատվել է նաև գործով ամբաստանյալների ցուցմունքով։ Տուժողն այդպես էլ չի նշել, որ Անդրանիկն է պոկել իր շղթան: Տուժողը նաև հայտնել է, որ ինքը շղթան չի տեսել Անդրանիկի ձեռքում: Դատաքննության ընթացքում պարզվել է, որ տուժողի և ամբաստանյալների միջև ընդամենը տեղի է ունեցել վիճաբանություն, ինչի ընթացքում էլ հանգամանքների զուգորդմամբ տուժողի շղթան հայտնվել է Կարենի մոտ։ Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալների դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները համարել է ոչ արժանահավատ, դրանք չի վերլուծել և գնահատել տուժողի և վկաների դատարանում տված ցուցմունքների ամբողջության մեջ: Եթե ամբաստանյալները նպատակ էին հետապնդում տիրանալ տուժողի գույքին, ապա այն դեպքում, երբ պոկել էին նրա շղթան, կդիմեին փախուստի, չէին մնա այդ վայրում ու կռվեին այնքան, մինչև այլոց միջամտությամբ կհանգուցալուծվեր այդ վիճաբանությունը։ Առաջին ատյանի դատարանը ապացույցները չի գնահատել իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, չի կատարել դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության գնահատում` խախտելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ, 127-րդ հոդվածների պահանջները: Տուժողի հակասական ցուցմունքը չի կարող թույլատրելի ապացույց համարվել: Ի դեպ, տուժողը նախաքննության ընթացքում թաքցրել է, որ իր և ամբաստանյալների միջև տեղի ունեցած վիճաբանությունը դադարել է միայն կողմնակի անձանց միջամտելուց հետո, և որ ինքն ու Կարենը միասին են լքել «դեպքի վայրը»: Ավելի քան տարօրինակ է, որ այլ անձանց միջամտելու դեպքում տուժողը որևէ կերպ չի փորձել հայտնել, որ ենթարվել է ավազակային հարձակման և իրենից ինչ-որ բան են հափշտակել: Ա. Սմբատյանը ենթարկվել է քրեական պատասխանատվության ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի կատարման համար, սակայն նրա արարքում բացակայում է նախատեսված հանցակազմի բոլոր հատկանիշները, ինչը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունը բացառող հանգամանք է: Սույն գործով կողմերի միջև տեղի է ունեցել վիճաբանություն, ծեծկռտուք և տուժողի ոսկյա շղթան այդ քաշքշուկի ընթացում հայտնվել է գետնին, իսկ Կարենը գետնից դա վերցրել է, քանի որ մտածել է, թե դա Անդրանիկի շղթան է, ուստի իր պաշտպանյալը չի կարող մեղավոր ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, քանի որ նրա արարքում բացակայում է նախատեսված արարքի հատկանիշները, վիճաբանությունը և ծեծկրտուքը չի կարող որակվել ավազակային հարձակում: Բողոքի հեղինակը նշել է նաև, որ դատաքննությամբ հետազոտված նյութերով ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2 մասի 1-ին կետով ապացուցված չէ, հետևապես նա պետք է ճանաչվի անմեղ և դատարանով արդարացված: 23. Ելնելով վերոգրյալից, ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանի պաշտպան Կ. Խաչատրյանը խնդրել է վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ, ամբողջությամբ բավարարել վերաքննիչ բողոքը` համապատասխանաբար բեկանելով Առաջին ատյանի դատարանի 11.12.2012թ. կայացրած դատավճիռը: Արդարադատության շահից ելնելով` իր պաշտպանյալին ճանաչել անմեղ` նրա նկատմամբ կայացնելով արդարացնող դատական ակտ` իր պաշտպանյալի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցակակազմի հատկանիշների բացակայության հիմքով: Իսկ դրա անհնարինության դեպքում քրեական գործն ուղարկել ստորադաս դատարան` նոր քննության: 24. Ամբաստանյալ Կ. Գևորգյանի պաշտպան Ա. Եսայանն իր վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը դատավճիռ կայացնելիս դատարանը թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի խախատում, որը էականորեն ազդել է գործի ելքի վրա: Անտեսվել են գործի լուծման համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները, ապացույցները չեն գնահատվել օբյեկտիվորեն, որի հետևանքով իր պաշտպանյալի մեղսագրված արարքը սխալ է որակվել: Առաջին ատյանի դատարանը կայացրել է չհիմնավորված դատավճիռ: Դատավճռում տեղ գտած հետևությունները հակասում են դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներին: Դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով չի հիմնավորվել Կ. Գևորգյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված հանցանքը: Առաջին ատյանի դատարանի կողմից հաստատված ճանաչված հանգամանքները չեն համապատասխանում դատարանում հետազոտված ապացույցներին, հետևաբար Առաջին ատյանի դատարանը կայացրել է տնօրինական և չպատճառաբանված դատական ակտ: Ըստ պաշտպանի` Առաջին ատյանի դատարանի ՚կայացրած դատական ակտը ենթակա է բեկանման, քանի որ դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով հերքվել է Կ. Գևորգյանի և Ա. Մմբատյանի կողմից նախնական համաձայնության գալով ավազակությամբ Հովհաննես Զիրոյանի զգալի չափի գույքը հափշտակելու հանգամանքը: Դատական ակտի <<Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները>> բաժինը մեղադրական եզրակացության նկարագրական մասի բառացի արտագրությունն է: Պաշտպան Ա. Եսայանը նշել է, որ դատաքննության իր պաշտպանյալի կողմից ավազակային հարձակում կատարելու արարքը հիմնավորող որևէ ապացույց ձեռք չի բերվել, ավելին` այն հերքվել է դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով: Դատարանում տուժող Հ. Զիրոյանն իր ցուցմունքով հաստատել է, որ ամբաստանյալներն իրար հետ առանձին չեն զրուցել, հետևաբար որևէ պայմանավորվածություն ձեռք չի բերվել: Ակնհայտ է, որ ամբաստանյալնների միջև որևէ պայմանավորվածություն չի եղել, նրանք որևէ կերպ չեն ցանկացել հաղորդակցվել Հ. Զիրոյանի հետ։ Հ. Զիրոյանն իր ցանկությամբ է ներկա գտնվել Ն. Բազոյանի և ամբաստանյալների՝ Անդրանիկի և Կարենի զրույցին: Անվիճելի է, որ նրանք հափշտակություն կատարելու նպատակ չեն ունեցել: Քրեական գործի փաստական հանգամանքներով հաստատվել է, որ Նարեկը որևէ թանկարժեք իր չի կրել: Քրեական գործի փաստական տվյալներով, գործով ձեռք բերված ապացույցներով հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալների և տուժողի միջև ծագել է փոխադարձ ծեծկռտուք, որի պատճառը եղել է տվյալ իրավիճակում նրանց միջև առաջացած անբարյացկամ հարաբերությունները: Նրանց միջև փոխադարձ քաշքշուկը, հարվածները դադարել են այն պահին, երբ անցորդները` մի տարեց տղամարդ և երկու կին, միջամտել են` պահանջելով դադարեցնել ծեծկռտուքը: Կ. Գևորգյանը լսել է, որ Ա. Սմբատյանը որոնում է իր շղթան, գետնից վերցրել է ոսկյա շղթան, մտածելով, որ այն Ա. Սմբատյանինն է: Սակայն, հետագայում Ա. Սմբատյանից տեղեկացել է, որ այն իր շղթան չէ։ Դատավճռում անտեսվել էն տուժող Հ. Զիրոյանի կողմից դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ հայտնած հակասական և անտրամաբանական տվյալները, որոնք արվել են ինչպես նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքներում, այնպես էլ նրա մասնակցությամբ կատարված այլ քննչական գործողություների ընթացքում, Առաջին ատյանի դատարանում տված ցուցմունքներում: Տուժողի նախաքննական ցուցմունքը չի հետազոտվել դատաքննության ընթացքում, հետևաբար այն չի կարող որպես ապացույց գնահատվել: Հարկ է նշել, որ դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքներն էականորեն տարբերվում են: Քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներով հիմնավորվել է, որ Կ. Գևորգյանն ավազակային հարձակման միջոցով Հ. Զիրոյանից գույք չի հափշտակել: Կ. Գևորգյանը հայտնել է, որ նախաքննական ցուցմունքը գրվել է քննիչի թելադրանքով: Բողոքի հեղինակը նշել է, որ իր պաշտպանյալն ունի հոգեկան առողջության հետ կապված խնդիրներ, այդ հանգամանքն առկա է եղել, սակայն նախաքննական մարմինը դատահոգեբուժական փորձաքննություն նշանակելու փոխարեն հարցաքննել է հոգեբույժի` հաստատապես իմանալով, որ հարցաքննության արձանագրությունը չի կարող փոխարինել փորձագետի եզրակացությանը: Ի վերջո, քննիչը պարտավոր էր օրենքով նախատեսված բոլոր միջոցները ձեռնարկեր իր պաշտպանյալի պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները բացահայտելու` նրա կատարած արարքին ճիշտ իրավաբանական որակում տալու համար: Դատարանում իր պաշտպանյալն իրեն մեղավոր է ճանաչել միայն փոխադարձ քաշքշուկի ընթացքում Հ. Զիրոյանին հարվածելու համար: Գործով հիմնավորվել է, որ Հ. Զիրոյանի քթի և պարանոցի հատվածներում առկա մարմնական վնասվածքները Կ. Գևորգյանի կողմից չեն պատճառվել: Պաշտպան Ա. Եսայանը նշել է նաև, որ եթե Վերաքննիչ դատարանը գտնի, որ Կ. Գևորգյանի արարքում առկա է հափշտակության հատկանիշներ, ապա ամբաստանյալների միջև բացակայել է նախնական համաձայնության հանգամանքը, իր պաշտպանյալի կողմից ավազակային հարձակմամբ ուրիշի գույքի հափշտակություն չի կատարվել: <<Նոկիա 6500>> մակնիշի հեռախոսը տուժող Հ. Զիրոյանը տվել է Կ. Գևորգյանին զանգահարելու նպատակով, որն էլ մնացել է նրա ձեռքին, հետևաբար նրա կողմից կատարած արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի հատկանիշներին: 25. Ելնելով վերոգրյալներից ամբաստանյալ Կ. Գևորգյանի պաշտպան Ա. Եսայանը խնդրել է վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ, բեկանել և փոփոխել թիվ ԵԿԴ/0165/01/12 քրեական գործով Առաջին ատյանի դատարանի կողմից 11.12.2012թ.-ին կայացված դատավճիոը` Կարեն Հակոբի Գևորգյանի մասով: Կ. Գևորգյանին մեղսագրված արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետից վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով ամբաստանյալների, պաշտպանների, դատախազի ելույթները, ինչպես նաև ուսումնասիրելով, վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, ներքին համոզմամբ, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ, հետևյալ պատճառաբանությամբ. 26. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` 1/ ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը. 2/ այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին. 3/ ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը. 4/ ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն /…/:>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է. <<Ավազակությունը` ուրիշի գույքը հափշտակելու նպատակով հարձակումը, որը կատարվել է կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով/.../ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետը սահմանում է. <<Ավազակությունը, որը կատարվել է` 1/ մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ/.../:>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն` գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով: 27. Առաջին ատյանի դատարանը, հետազոտելով ապացույցներն իրենց համակցությամբ, ապացուցված է համարել, որ ամբաստանյալներ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանը և Կարեն Հակոբի Գևորգյանը կատարել են արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներին: Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռում նշված հետևությունները հիմնված են դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների, մասնավորապես` ամբաստանյալ Կ. Գևորգյանի ինքնախոստովանական ցուցմունքների, ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանի, տուժող Հովհաննես Ալբերտի Զիրոյանի, վկաներ Նարեկ Մասիսի Բազոյանի, Հասմիկ Բարսեղի Վարդանյանի, Դիանա Արմենի Խուրշուդյանի ցուցմունքների հիման վրա, ինչպես նաև` դատաբժշկական փորձաքննության 2012թ. օգոստոսի 21-ի թիվ 2400 եզրակացությամբ և ի լրումն այդ եզրակացության 31.08.2012թ. տրված եզրակացությամբ, մետաղագիտական և ապրանքագիտական փորձաքննության 2012թ. օգոստոսի 21-ի թիվ 21141210 եզրակացությամբ, անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին 08.08.2012թ. երկու արձանագրություններով, քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 09.08.2012թ. արձանագրությամբ և դրան կից լուսանկարչական հավելվածով, որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, 03.09.2012թ. «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերությունից ստացված, հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումներով, իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, 20,536 գրամ քաշով ոսկյա շղթայով, «Նոկիա 6500C» մոդելի բջջային հեռախոսով և 3635637374610103128 գործարանային համարի էլեկտրական մարտկոցով: Այսպես` ամբաստանյալ Կ. Գևորգյանը նախաքննական ինքնախոստովանական ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2012թ. օգոստոսի 07-ին, իր համագյուղացի Անդրանիկի հետ միասին եկել են Երևան: Օպերայի տարածքում հանդիպել են Հովհաննեսին և Նարեկին։ Նկատելով Հովհաննեսի պարանոցի ոսկյա շղթան` Անդրանիկի հետ մասին որոշել են այն հափշտակել։ Իրենց համագյուղացի Դիանայի վերաբերյալ զրուցելու պատրվակով մոտեցել են Հովհաննեսին և Նարեկին, նրանց հետ միասին գնացել են շենքի կամարամուտք, որպեսզի իրենց մարդ չտեսնի։ Ինքը Նարեկին առանձնացրել է, որպեսզի իրենց չխանգարի։ Քիչ անց իրեն զանգահարել և կանչել է Անդրանիկը։ Ինքը Նարեկին ասել է, որ ամեն ինչ նորմալ է և նա հեռացել է, իսկ ինքը միացել է Անդրանիկին և Հովհաննեսին։ Ինքը Հովհաննեսից խնդրել է նրա բջջային հեռախոսը` ինչ-որ աղջկա զանգահարելու պատրվակով և այդ պահին Անդրանիկը քաշել-պոկել է Հովհաննեսի պարանոցի ոսկյա շղթան և բռունցքով հարվածել է նրա քթին։ Այնուհետև ինքն է սկսել հարվածել Հովհաննեսին, որից հետ Անդրանիկի հետ դիմել են փախուստի։ Նույն օրը ոսկյա շղթան իր անվամբ գրավադրել են Երևանի Կիևյան փողոցում գտնվող գրավատանը և ստացել են 200.000 ՀՀ դրամ գումար, որը հավասար բաժանել են միմյանց միջև, իսկ հափշտակված «Նոկիա» մոդելի բջջային հեռախոսը գտնվում է իրենց տանը։ Իր վրա հայտնաբերված մարմնական վնասվածքները ստացել է դեպքի ժամանակ Հովհաննեսի հետ տեղի ունեցած քաշքշուկի ընթացքում։ Կատարածի համար զղջում է և խնդրում է մեղմ վերաբերվել: /գ-թ 47-48, 84-85, 148, 169, 232/ Դատարանում ամբաստանյալ Կ. Գևորգյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքն ու Անդրանիկը որևէ բան հափշտակելու նպատակ չեն ունեցել: Քանի որ վիճաբանությունից հետո Անդրանիկի շղթան անհետացել էր, այդ պատճառով վերցրել է գետնին ընկած շղթան: Հետո պարզել են, որ դա Անդրանիկի շղթան չէ, որից հետո որոշել են այն գրավադնել, որպեսզի Անդրանիկին նոր շղթա գնեն։ Իր նախաքննական ցուցմունքները գրել է քննիչի թելադրանքով: /դատ. նիստի արձ./ Ամբաստանյալ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանը նախաքննական ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ ընդունում է, որ կատարել է ավազակային հարձակում, որի համար զղջում է և խնդրում է մեղմ վերաբերվել։ Հափշտակված ոսկյա շղթան Կարենի անվամբ գրավադրել է Երևանի Կիևյան փողոցում գտնվող գրավատանը, ստացել է 200.000 ՀՀ դրամ գումար: Գումարի մի մասը ծախսել է, իսկ մյուս մասը հայտնաբերվել է իր մոտից: /գ-թ 43-44/ Ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանը հետագայում ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, ինքը ավազակային հարձակում չի կատարել, այլ կատարել է ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակություն, իսկ մարմնական վնասվածքները ստացել է դեպքի ժամանակ Հովհաննեսի հետ տեղի ունեցած քաշքշուկի ընթացքում: /գ-թ 90, 168, 226/ Դատարանում ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իրենք ավազակային հարձակում չեն կատարել: Իրականում քաշքշուկ է եղել, որի ժամանակ իր շղթան անհետացել է: Փնտրել է այն, սակայն չի գտել: Զանգահարել է Կարենին, որն իրեն հայտնել է, որ շղթան իր մոտ է գտնվում: Տեսնելով շղթան` պարզել է, որ դա իր շղթան չէ: Մտածելով, որ Հովհաննեսն էլ իր շղթան է վերցրել` այդ պատճառով որոշել են այդ շղթան գրավադնել: /դատ. նիստի արձ./ Տուժող Հովհաննես Ալբերտի Զիրոյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2012թ. օգոստոսի 7-ին, ժամը 17։00-ի սահմաններում, Գավառից եկել է Երևան` իր ընկերուհի Հասմիկ Վարդանյանին տեսնելու համար: Հանդիպելով նրան` միասին զբոսնել են մինչև ժամը 20։30-ի սահմանները։ Այնուհետև Հասմիկն ասել է, որ օպերայի մոտ պետք է հանդիպի մորաքրոջ աղջկան` Դիանային, որից հետո գնացել են այնտեղ։ Հանդիպել են Դիանային և նրա ընկեր Նարեկին։ Դրանից հետո Հասմիկը և Դիանան գնացել են տուն։ Այդ պահին իրենց են մոտեցել երկու երիտասարդ տղաներ, որոնք հետագայում պարզվել է, որ հանդիսանում են Ա. Սմբատյանն ու Կ. Գևորգյանը։ Նրանք Նարեկին առաջարկել են Դիանայի վերաբերյալ մի փոքր զրուցել և միասին քայլել են դեպի հարակից բնակելի շենքերի կողմը։ Միասին մտել են շենքի կամարամուտք, որտեղ Ա. Սմբատյանն ասել է, որ Նարեկը լավ անձնավորություն չէ, որից հետո իրեն առաջարկել է մտնել շենքի բակ, իսկ Կ. Գևորգյանը Նարեկի հետ մնացել են կամարամուտքում։ Հասնելով շենքի բակ` Ա. Սմբատյանը հայտնել է, որ բջջային հեռախոսի մարտկոցը նստել է, խնդրել և վերցրել է իր «Նոկիա 6500C» մոդելի, 077-00-48-26 հեռախոսաքարտով բջջային հեռախոսը, զանգահարել է ընկերոջը` Կ. Գևորգյանին և կանչել իրենց մոտ։ Երկու րոպե անց Կ. Գևորգյանը մենակ, առանց Նարեկի մոտեցել է իրենց։ Նրանք առաջարկել են մի քիչ քայլել և մոտիկից ծանոթանալ, որի ընթացքում Կ. Գևորգյանը խնդրել է իր բջջային հեռախոսը` ինչ-որ ծանոթ աղջկա զանգահարելու համար։ Այդ պահին Ա. Սմբատյանը քաշելով` իր պարանոցից պոկել է ոսկյա շղթան և բռունցքով հարվածել է իր քթին, իսկ Կ. Գևորգյանը հարձակվելով իր վրա` սկսել է ձեռքերով և ոտքերով խառը հարվածներ հասցնել մարմնի տարբեր մասերին։ Ինքը փորձել է դիմադրել, սակայն նրանք դիմել են փախուստի։ Ինքը վազել է նրանց հետևից, սակայն չի հասել նրանց: /դատ. նիստի արձ., գ-թ 11-12, 70-71, 137, 218/ Վկա Նարեկ Մասիսի Բազոյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2012թ. օգոստոսի 7-ին, ժամը 20։30-ի սահմաններում, իր ընկերուհի Դիանայի հետ զբոսնել են օպերայի հարակից տարածքում։ Այդ ժամանակ իրենց են մոտեցել Դիանայի մորաքրոջ աղջիկ Հասմիկը, ընկերոջ` Հովհաննեսի հետ միասին։ Դիանան ասել է, որ պետք է գնան տուն և Հասմիկի հետ հեռացել են։ Այդ պահին իրեն և Հովհաննեսին են մոտեցել երկու երիտասարդ տղաներ և հայտնել, որ ցանկանում են իր հետ զրուցել Դիանայի մասին։ Հովհաննեսն ասել է, որ ինքն էլ է ցանկանում մասնակցել այդ խոսակցությանը, որից հետո առանձնացել են։ Երբ սկսել են խոսակցությունը` թեթև վեճ է սկսվել բարձրահասակ տղայի հետ։ Այդ ժամանակ մյուս տղան իրեն առաջարկել է առանձնանալ և նրա հետ քայլել են դեպի շենքի կամարամուտք` թողնելով Հովհաննեսին բարձրահասակ տղայի հետ։ Քիչ անց իր հետ գտնվող տղան հայտնել է, որ ամեն ինչ կարգին է և կարող է գնալ։ Ինքը գնացել է, իսկ այդ տղան վերադարձել է Հովհաննեսի և ընկերոջ մոտ։ Մի քանի ժամ անց Հովհաննեսը զանգահարել և հայտնել է, որ այդ տղաներն իր նկատմամբ ավազակային հարձակում են կատարել: /դատ. նիստի արձ., գ-թ 17-18/ Վկա Հասմիկ Բարսեղի Վարդանյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2012թ. օգոստոսի 6-ին Եղեգնաձորից եկել է Երևան` իր ընկեր Հովհաննեսի հետ հանդիպելու համար։ Հաջորդ օրը` 2012թ. օգոստոսի 7-ին, ժամը 17։00-ի սահմաններում հանդիպել է Հովհաննեսին, միասին զբոսնել են մինչև 20։30-ի սահմանները։ Իրեն է զանգահարել իր մորաքրոջ աղջիկ Դիանան և ասել, որ ժամանակն է տուն գնալու։ Ինքը Հովհաննեսի հետ միասին, օպերայի հարակից տարածքում հանդիպել են Դիանային և նրա ընկեր Նարեկին։ Դիանայի հետ միասին բաժանվելով տղաներից` անցել են փողոցը և քայլել դեպի կանգառի կողմը։ Այդ ժամանակ շրջվել է և տեսել Նարեկին` ինչ-որ տղայի հետ քայլելիս։ Շուրջ մեկ ժամ անց զանգահարել է Հովհաննեսը և հարցրել Նարեկի բջջային հեռախոսահամարը։ Ինքը Դիանայից ճշտել է Նարեկի հեռախոսահամարը և հայտնել է Հովհաննեսին։ Հետագայում ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում իմացել է, որ Հովհաննեսի նկատմամբ ավազակային հարձակում է կատարվել: /դատ. նիստի արձ., գ-թ 20/ Վկա Դիանա Արմենի Խուրշուդյանը նախաքննական ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2012թ. օգոստոսի 7-ին, օպերայի մոտ հանդիպել է իր ընկեր Նարեկին։ Միասին զբոսնել են մինչև ժամը 20։30-ի սահմանները։ Այնուհետև զանգահարել է իր մորաքրոջ աղջիկ Հասմիկին և ասել, որ տուն վերադառնալու ժամանակն է։ Հասմիկն ընկերոջ` Հովհաննեսի հետ մոտեցել են իրենց։ Ինքը Հասմիկի հետ անցնելով փողոցը` քայլել են դեպի կանգառի կողմը։ Այդ պահին Հասմիկը շրջվել է և տեսել, որ Նարեկը ինչ-որ տղայի հետ քայլում է։ Շուրջ մեկ ժամ անց Հովհաննեսը զանգահարել է Հասմիկին և հարցրել Նարեկի բջջային հեռախոսահամարը։ Հասմիկն իրենից ճշտել է Նարեկի բջջային հեռախոսահամարը և փոխանցել Հովհաննեսին։ Հետագայում ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում իմացել է, որ Հովհաննեսի նկատմամբ ավազակային հարձակում է կատարվել: /գ-թ 19/ Դատաբժշկական փորձաքննության 2012թ. օգոստոսի 21-ի թիվ 2400 եզրակացությամբ և ի լրումն այդ եզրակացության 31.08.2012թ. տրված եզրակացությամբ, որոնց համաձայն` «Քաղ. Հ. Զիրոյանի մարմնական վնասվածքները, ըստ բժշկական փաստաթղթերի և օբյեկտիվ ուսումնասիրության տվյալների` աջ ստորին շրթունք-կզակային, պարանոցի, աջ դաստակի շրջանների քերծվածքների, քթի շրջանի փափուկ հյուսվածքների սալջարդի, քթի զույգ ոսկրերի տեղաշարժով կոտրվածքների ձևով, հասցվել են` բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է` որոշման մեջ նշված ժամկետին և հանգամանքներում, որոնք առաջացրել են առողջությանը թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը` ոչ պակաս 6 օրից, սակայն ոչ ավելի, քան` 21 օր։ Ինչ վերաբերվում է առողջությանը պատճառված վնասի ծանրության աստիճանին առանձին-առանձին, ապա աջ ստորին շրթունք-կզակային, պարանոցի, աջ դաստակի շրջանների քերծվածքները, քթի շրջանի փափուկ հյուսվածքների սալջարդը` առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում, իսկ քթի զույգ ոսկրերի տեղաշարժով կոտրվածքները առաջացրել են առողջությանը թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը` ոչ պակաս 6 օրից, սակայն ոչ ավելի, քան` 21 օր։»:/գ-թ177-178ա/ Մետաղագիտական և ապրանքագիտական փորձաքննության 2012թ. օգոստոսի 21-ի թիվ 21141210 եզրակացությամբ, որի համաձայն` «1. Փորձաքննությանը տրամադրված «Nokia» մոդելի էլ. մարտկոցի և «Nokia 6500C» մոդելի բջջային հեռախոսի /առանց էլ. մարտկոցի/ շուկայական արժեքները, առկա ապրանքային վիճակներում, փորձաքննության կատարման ժամանակահատվածի դրությամբ ՀՀ գործող շուկայական գներով կկազմեն համապատասխանաբար` 750 /յոթ հարյուր հիսուն/ դրամ և 6.750 /վեց հազար յոթ հարյուր հիսուն/ դրամ, իսկ մեր կողմից պարզել, թե փորձաքննությանը տրամադրված «Nokia» մոդելի էլ. մարտկոցը պատկանում է փորձաքննությանը տրամադրված «Nokia 6500C» մոդելի բջջային հեռախոսին, թե ոչ, սույն փորձաքննության շրջանակներում հնարավոր չէ։ 2. Փորձաքննությանը ներկայացված զարդերի միջին շուկայական արժեքները առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ, 2012թ. օգոստոսի 7-ի դրությամբ առանձին-առանձին բերված է սույն եզրակացության «Ապրանքագիտական մաս»-ում և կարող են կազմել` 1 հատ շղթայի /կտրված փականով/ միջին շուկայական արժեքը կարող է կազմել 296000 /երկու հարյուր իննսունվեց հազար/ ՀՀ դրամ, 1 հատ խաչի միջին շուկայական արժեքը կարող է կազմել 14000 /տասնչորս հազար/ ՀՀ դրամ։»: /գ-թ 170-172/ Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին 08.08.2012թ. երկու արձանագրություններով, որոնց համաձայն` տուժող Հ. Զիրոյանն իրեն ճանաչման ներկայացման երկու տարբեր քննչական գործողությունների ընթացքում, ճանաչման ներկայացված անձանց շարքում տեսել և ճանաչել է ամբաստանյալներ Ա. Սմբատյանին, այնուհետև Կ. Գևորգյանին և հայտարարել, որ նրանք հանդիսանում են 2012թ. օգոստոսի 7-ին, ժամը 20։30-ից մինչև 21։00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովայի հուշարձանի դիմացի բնակելի շենքի բակում իր վրա ավազակային հարձակում կատարած անձինք: /գ-թ 45-46/ Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 09.08.2012թ. արձանագրությամբ և դրան կից լուսանկարչական հավելվածով, որոնց համաձայն` դեպքի վայրը Երևանի Մոսկովյան փողոցի թիվ 8 շենքի կամարամուտքն է։ Այդ վայրը մատնացույց են արել Կ. Գևորգյանը և Ա. Սմբատյանը։ Նրանք հայտարարել են, որ դա այն տարածքն է, որտեղ իրենք Հովհաննեսին ու Նարեկին տարել են և Դիանայի համար վեճ են առաջացրել։ Այնուհետև Կարենը Նարեկին տարել է մի կողմ, իսկ Անդրանիկն ու Հովհաննեսը մտել են նշված շենքի բակ։ Քիչ անց Անդրանիկը Հովհաննեսի բջջային հեռախոսով զանգահարել է Կարենին և վերջինս ճանապարհելով Նարեկին` միացել է Անդրանիկին և Հովհաննեսին։ Միասին քայլել են դեպի բակում տեղակայված էլեկտրակայանի կողմը։ Կանգնելով դրա պատի տակ` Անդրանիկը քաշել է Հովհաննեսի պարանոցի ոսկյա շղթան և պոկել է այն, որից հետո բռունցքով հարվածել է Հովհաննեսի քթին, իսկ Կարենը սկսել է ձեռքերով խառը հարվածներ հասցնել Հովհաննեսին, որից հետո դիմել են փախուստի։ Ա. Սմբատյանը և Կ. Գևորգյանը մատնացույց են արել նշված էլեկտրակայանի պատը, որտեղ Անդրանիկը քաշել-պոկել է Հովհաննեսի ոսկյա շղթան, հարվածել քթին, իսկ Կարենը հարվածներ է հասցրել Հովհաննեսին։ Այնուհետև Կ. Գևորգյանը և Ա. Սմբատյանը ցույց են տվել իրենց փախուստի ճանապարհը և հայտարարել են, որ կատարել են ավազակային հարձակում` Հովհաննեսի ոսկյա շղթան և հեռախոսը հափշտակելու նպատակով:/գ-թ 63-66/ Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, 03.09.2012թ. «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերությունից ստացված, հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումներով, որոնց համաձայն` 07.08.2012թ., ժամը 20։27-ին, տուժող Հովհաննես Զիրոյանի 077-00-48-26 հեռախոսահամարից ելքային հեռախոսազանգ է կատարվել ամբաստանյալ Կարեն Գևորգյանի 093-68-68-39 հեռախոսահամարին, որը ֆիքսվել է Երևանի Թումանյան փողոցի թիվ 54 հասցեով տեղակայված ալեհավաքի կողմից: /գ.թ. 181-186, 188/ Իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, 20,536 գրամ քաշով ոսկյա շղթայով, «Նոկիա 6500C» մոդելի բջջային հեռախոսով և 3635637374610103128 գործարանային համարի էլեկտրական մարտկոցով: /գ-թ 189-190/ 28. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ ամբաստանյալներ Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի և Կարեն Հակոբի Գևորգյանի մեղավորության վերաբերյալ հանգել է ճիշտ հետևության, որ ամբաստանյալներ Ա. Սմբատյանի և Կ. Գևորգյանի մեղավորությունը հիմնավորված է Առաջին ատյանի դատարանում` դատաքննության ժամանակ հետազոտված և դատավճռում շարադրված` ամբաստանյալների հանցանքը հիմնավորող ապացույցներով, որոնցով և հերքվում են վերաքննիչ բողոքում նշված, ինչպես նաև Վերաքննիչ դատարանում դատաքննության ժամանակ ամբաստանյալներ Ա. Սմբատյանի և Կ. Գևորգյանի պաշտպանների բերած ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված չլինելու վերաբերյալ պատճառաբանությունները: 29. Վերաքննիչ դատարանը, քննության ենթարկելով ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանի պաշտպան Կ. Խաչատրյանի և ամբաստանյալ Կ. Գևորգյանի պաշտպան Ա. Եսայանի վերաքննիչ բողոքների փաստարկները, դրանք համադրելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների հետ, յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, նույնպես հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալներ Ա. Սմբատյանի և Կ. Գևորգյանի մեղքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված արարքում հաստատված է: 30. Այդպիսով, ամբաստանյալներ Ա. Սմբատյանի և Կ. Գևորգյանի կողմից կատարված հանցանքն ապացուցված և նրանց մեղավորությունը հաստատված է գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, իսկ ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանի պաշտպան Կ. Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքում առկա փաստարկները հիմք չեն կարող հանդիսանալ դատական ակտը բեկանելու և ամբաստանյալ Ա. Սմբատյանի վերաբերյալ արդարացման դատական ակտ կայացնելու կամ քրեական գործն Առաջին ատյանի դատարան նոր քննության ուղարկելու համար, ինչպես նաև ամբաստանյալ Կ. Գևորգյանի պաշտպան Ա. Եսայանի վերաքննիչ բողոքում առկա փաստարկները հիմք չեն կարող հանդիսանալ դատական ակտը բեկանելու և ամբաստանյալ Կ. Գևորգյանի արարքի վերաորակման համար: 31. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը վերոշարադրյալ հիմքերով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2012 թվականի դեկտեմբերի 11-ի վերոհիշյալ դատավճիռը համարում է ճիշտ, իսկ վերաքննիչ բողոքներում և դատաքննության ընթացքում բերված պատճառաբանությունները, եզրահանգումներն` անհիմն, և թույլ չի տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի խախտում: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով` Վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց 1. Վերաքննիչ բողոքները մերժել: 2. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2012 թվականի դեկտեմբերի 11-ի վերոհիշյալ դատավճիռը Անդրանիկ Սամվելի Սմբատյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և Կարեն Հակոբի Գևորգյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ: 3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 05-03-2013 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 10-04-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 248, 215 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 10-04-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 248, 215 |
| Ուր | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Գրության համարը | Ե-5978/13 |