Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0164/01/12
Վիճակագրական տողի համար :
15.4
Պատասխանող
Ահարոն Հակոբյան Անուշավանի
Ահարոն Հակոբյան
Ահարոն Հակոբյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Սեվակ Համբարձումյան
Արմեն Բեկթաշյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գագիկ Պողոսյան
Հոդվածներ
Վճռաբեկ
Հոդված 16, 35, 39, 43, 361/1/, 403-406, 419, 422-423, 426.1, 426.2, 426.4, 426.7, 426.9
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Սեվակ Համբարձումյան
Արմեն Բեկթաշյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գագիկ Պողոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Վճռաբեկ | 2019-06-12 | 15:00 | 2 | |||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2013-02-14 | 16:00 | 1 | Կայացել է | ||
| Երևանի քրեական դատարան | 2013-01-23 | 16:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևանի քրեական դատարան | 2012-12-27 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևանի քրեական դատարան | 2012-12-10 | 13:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևանի քրեական դատարան | 2012-11-27 | 13:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևանի քրեական դատարան | 2012-11-14 | 16:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևանի քրեական դատարան | 2012-11-07 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևանի քրեական դատարան | 2012-10-25 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2012-10-05 | 12:00 | 1 | Կայացել է |
ԵԿԴ/0164/01/12
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
14 փետրվարի 2013թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը`
նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ա.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ
Ռ.ՄԿՐՏՉՅԱՆԻ
Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող Հ.ՊԱԼՅԱՆԻ
տուժող Ա.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ
ամբաստանյալ Ա.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
պաշտպան Ա.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի` Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի` ծնված 18.12.1971թ. ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, խնամքին 2 անձ, միջնակարգ կրթությամբ, առողջ, նախկինում դատված` 1. Երևան քաղաքի նախկին Սպանդարյան շրջ.ժող.դատարանի 09.07.1993թ. դատավճռով ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 2071 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 1 տարի ժամկետով, նույն օրենսգրքի 421 հոդվածի կիրառմամբ պատժի կատարումը հետաձգվել է 1 տարի ժամկետով, 2. Երևան քաղաքի նախկին Մյասնիկյան շրջ.ժող.դատարանի 20.09.1994թ. դատավճռով ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 86-րդ հոդվածի 4-րդ և 180-րդ հոդվածի 2-րդ մա-սերովª նույն օրենսգրքի 37-րդ և 38-րդ հոդվածների համաձայն, դատապարտվել է ազատազըր-կման 8 տարի ժամկետով, 3. Երևան քաղաքի նախկին Արաբկիրի շրջ.ժող.դատարանի 03.10.1996թ. դատավճռով ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 86-րդ հոդվածի 3-րդ և 180-րդ հոդ-վածի 2-րդ մասերովª նույն օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի համաձայն, դատապարտվել է ազատա-զրկման 8 տարի ժամկետով, 4. Երևան քաղաքի նախկին Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքնե-րի առաջին ատյանի դատարանի 02.02.1999թ. դատավճռով ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 86-րդ հոդվածի 2-րդ և 180-րդ հոդվածի 1-ին մասերով` նույն օրենսգրքի 38-39-րդ հոդվածների համաձայն, դատապարտվել է ազատազրկման 5 տարի ժամկետով, պատժից պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է 11.02.2002թ-ին, 5. Երևան քաղաքի նախկին Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 19.06.2007թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` նույն օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի համաձայն, դատապարտվել է ազատազրկման 10 տարի ժամկետով, 6. Երևան քա-ղաքի նախկին Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատա-րանի 28.08.2009թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ կետերով, 268-րդ, 316-րդ և 355-րդ հոդվածների 1-ին մասերովª նույն օրենսգրքի 66-րդ, 67-րդ ու 69-րդ հոդվածների համաձայն, դատապարտվել է ազատազրկման 12 տարի 7 ամիս 4 օր ժամ-կետով, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 09.10.2009թ. որոշմամբ 28.08.2009թ. դատավճիռը բեկանվել, պատժի մասով փոփոխվել և որպես վերջնական պատիժª նշանակվել է ազատազըր-կում 13 տարի 7 ամիս 2 օր ժամկետով, 7. Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարա-նի 15.07.2011թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասովª նույն օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն, դատապարտվել է ազատազրկման 11 տարի 6 ամիս ժամկետով, պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 04.05.2011թ-ից, պատիժ է կրում քրեակատարո-ղական հիմնարկում, պատժի չկրած մասըª 9 տարի 8 ամիս 20 օր, բնակվել է` ք.Երևան Գուլակ-յան փողոց, տուն հ. 27, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Գ.Մխեյանը 09.07.2012թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հա-րուցել է թիվ 13139712 քրեական գործը և այն ընդունել իր վարույթ:
Քննիչի 07.08.2012թ. որոշմամբ Ա.Հակոբյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Մխիթարյանը 08.08.2012թ. որոշմամբ թիվ 13139712 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ:
2012թ. սեպտեմբերի 6-ին թիվ 13139712 քրեական գործը մեղադրական եզրակացութ-յամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության առաջին ատյանի դատարանի (դատավոր Գ.Պողոսյան) 2012թ. սեպտեմբերի 14-ի որոշմամբ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդ-վածի 2-րդ մասով քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2012թ. սեպտեմբերի 28-ի որոշմամբ նշանակվել է դատաքննության:
ՙԱառաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին՚ մե-ղադրող Հ.Պալյանի 10.12.2013թ. որոշմամբ ամբաստանյալ Ա.Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. ՙպա-տիժն ի կատար ածող հիմնարկի բնականոն գործունեությանը խոչընդոտելու նպատակով առող-ջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն է գործադրել նույն հիմնարկիª իր ծառայողական պարտականությունները կատարող աշխատողի նկատմամբ, այն էª 2012թ. հունիսի 25-ինª ժամը 13:50-ի սահմաններում, որպես դատապարտյալ պատիժը կրելով ՀՀ ԱՆ ՙԴատապարտյալների հիվանդանոց՚ ՔԿՀ-ում և գտնվելով հիմնարկի թիվ 3 խցում, տեղյակ լինելով դատապարտյալ-ների համար նախատեսված զբոսահրապարակը զբաղված լինելու մասին, իր համախցակից Հակոբ Հակոբյանին անհապաղ զբոսանք տրամադրելու հարցի շուրջ անհիմն վիճաբանության մեջ է մտել ՙԴատապարտյալների հիվանդանոց՚ ՔԿՀ-ի ԱԱ բաժնի կրտսեր սերժանտ Արմեն Վալերիկի Մելքոնյանի հետ, պահանջել է խախտել ներքին կանոնակարգի պահանջները և ան-հապաղ զբոսանք տրամադրել իրենց, որի ընթացքում հաշվի չառնելով մասնագետիª զբոսա-հրապարակը զբաղված լինելու կանոնակարգից բխող պատճառաբանությունները, հակաճառել, իսկ ապաª վիրավորել է նրան, դիմել ներքին կանոնակարգով արգելված ՙարա՚ դիմելաձևով, չի ենթարկվել խախտումը դադարեցնելուª Ա.Մելքոնյանի պահանջներին, որի արդյունքում շուրջ 10-15 րոպե թույլ չի տվել վերջինիս լրիվ ծավալով կատարել իր անմիջական պարտականութ-յունները և խախտել է հիմնարկի բնականոն գործունեությունը, որից հետո, համոզվելով, որ Ա. Մելքոնյանը չի կատարում իր անօրինական պահանջը, նույն նպատակով վերցրել է իր մոտ դրվածª որպես մոխրաման օգտագործվող, ՙԿաֆե Պելե՚ սուրճի թիթեղյա տարան, Ա.Մելքոնյա-նին վնասվածք պատճառելու դիտավորությամբ այն շպրտել է նրա ուղղությամբ, որը կպնելով վերջինիս դեմքինª պատճառել է թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնաս-վածքª քերծվածքի ձևով, քթի շրջանում՚:
Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները.
Դատաքննությամբ պարզվեց, որ ՙԴատապարտյալների հիվանդանոց՚ քրեակատարո-ղական հիմնարկում պատիժ կրելիս ամբաստանյալ Ա.Հակոբյանը, իմանալով իրª որպես դատա-պարտյալի իրավունքներն ու պարտականությունները, գիտակցելով, որ իրավունք չունի վիճել քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակիցների հետ և հարվածել նրանց կամ որևէ առարկա նետել նրանց ուղղությամբ, զբոսահրապարակը զբաղված լինելու պատճառով մեկ այլ դատա-պարտյալի զբոսանք չտրամադրելու հարցի շուրջ 2012թ. հունիսի 25-ինª ժամը 13-ի սահմաննե-րում, մոտ 10 րոպե տևողությամբª խցի դռան դիտանցքից խոսելու միջոցով, անհիմն վիճաբանել է ՙԴատապարտյալների հիվանդանոց՚ քրեակատարողական հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետիª տուժող Արմեն Մելքոնյանի հետ, նրան դիմել է չթույ-լատրվող ՙարա՚ դիմելաձևով, իսկ երբ վերջինիս ամբաստանյալի խցակից դատապարտյալին զբոսահրապարակից վերադարձրել է խուց, ամբաստանյալը, պահանջելով պարզաբանել, թե տուժողն ինչու է վիրավորում իրեն, իր մոտ ունեցածª որպես մոխրաման օգտագործվող, ՙԿաֆե Պելե՚ սուրճի թիթեղյա դատարկ տարան շպրտել է նրա ուղղությամբ, սակայն այն հարվածելով պատին և փոխելով ուղղությունըª կպել և վնասել է տուժողի քիթը:
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում ամ-բաստանյալ Ա.Հակոբյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակիորեն` պատճառաբանելով, որ թեև գիտի, որ իրավունք չունի վիճել տեսուչի հետ, հարվածել կամ որևէ առարկա նետել նրա ուղղությամբ, սակայն համոզված լինելով, որ նա կարող է, իրավունք ունի և պարտավոր է դա-տապարտյալ Հ.Հակոբյանին տանել զբոսահրապարակ ու ցանկություն և նպատակ չունենալով նրան վիրավորել կամ հարվածել, պահի տակ նրա վրա է շպրտել մոխրամանը:
Ամբաստանյալ Ա.Հակոբյանի ցուցմունքի համաձայնª 2012թ. հունիս ամսից պատիժ է կրել ՙԴատապարտյալների հիվանդանոց՚ քրեակատարողական հիմնարկում: Դեպքի օրը, նը-կատելով, որ հսկիչըª տուժող Արմեն Մելքոնյանը, խցի դռան դիտանցքից խոսում է դատապարտ-յալ Հակոբ Հակոբյանի հետ, և նրանց խոսակցության տոնը բարձր է, մոտեցել ու հարցրել է, թե ինչ է եղել: Հ.Հակոբյանը ասել է, որ ցանկանում է գնալ զբոսանքի, սակայն Ա.Մելքոնյանը չի տանում, քանի որ զբոսահրապարակում մարդ կա: Տուժողին ասել է, որ եթե զբոսահրապարա-կում մարդ կա, ապա իրենց խցից է ու նույն խցի դատապարտյալը կարող է նրա հետ զբոսնել, քանի որ մշտապես 2-3 հոգով են տարվել զբոսանքի: Տուժողն արհամարական տոնով պատաս-խանել է, որ չի կարող, և խոսքի մեջ տուժողին ասել էª արա ախպեր ջան ինչի համար ես տենց պատասխանում: Նա պատասխանել է, որ ինքն է ՙարան՚, որից հետո նրան բացատրել է, որ նրան վիրավորելու նպատակով չի ասել ՙարա՚ ու որ դա ստացվել է միամտաբար: Եվ այդպես մոտ 10 րոպե շարունակվել է իր ու տուժողի խոսակցությունը, որից հետո նա գնացել և զբոսա-հրապարակից խուց է վերադարձրել զբոսնող դատապարտյալին: Երբ տուժողը բացել է խցի դուռն ու ներս է թողել դատապարտյալին, մահճակալին նստած դիրքից տուժողին առաջարկել է զրուցել և հասկանալ իրար ու, ասելով, որ նրանից տարիքով մեծ է, բացատրել է, որ չի կարելի նման կերպ պահել իրեն: Տուժողն իրեն պատասխանել է, որ ինքը չէ, որ իրեն պետք է ասի, թե ինչպես պահի իրեն, որից հետո, քանի որ նրա տոնն իրեն դուր չի եկել և վրդովված է եղել, խցում որպես մոխրաման օգտագործվող թիթեղյա տարան շպրտել է իրենից մոտ 3 մետր հեռու գտնվող տուժողի ուղղությամբ ու չի նկատել, որ այն կպել է նրան: Դրանից հետո տուժողը փակել է խցի դուռն ու արագ հեռացել է, իսկ 5-10 րոպե անց նրան փոխարինել է հսկիչ Արշալուսյանը: Այնու-հետև իրեն տարել են հերթապահ մաս, որտեղ տեսել է տուժողին, ում դեմքին վիրակապ (բինտ) և բամբակ է եղել: Հարցրել և տեղեկացել է, որ մոխրամանը կպել է նրա քթին և քերծվածք առա-ջացրել:
Տուժող Ա.Մելքոնյանի ցուցմունքի համաձայնª 2012թ. հունիսի 25-ին, երբ որպես հսկիչ ծառայություն է իրականացրել ՙԴատապարտյալների հիվանդանոց՚ քրեակատարողական հիմնարկի ՙփակ տիպ՚ բաժանմունքուն, ժամը 1030-ի սահմաններում մեկ այլ դատապարտյալի հետ զբոսահրապարակ է տարել դատապարտյալ Հ.Հակոբյանին: Ժամը 11-ի սահմաններում նրան վերադարձրել է խուց, իսկ ժամը 1315-ի սահմաններում զբոսահրապարակ է տարել դատա-պարտյալ Վ.Մարուքյանին: Ժամը 1340-ի սահմաններում դատապարտյալ Հ.Հակոբյանը կրկին ցանկացել է գնալ զբոսահրապարակ, սակայն նրան ասել է, որ չի կարող, քանի որ զբոսահրա-պարակը զբաղված է: Այնուհետև, խոսակցությանը միջամտել է ամբաստանյալը և, դիմելով իրեն, ասել է ՙարա՚, որի համար նրան ասել է, որ այդպես չդիմի իրեն: Դրանից հետոª մոտ 10 րոպե, ամբաստանյալը վիճել է իր հետ, իսկ երբ զբոսահրապարակից խուց է վերադարձրել դա-տապարտյալ Վ.Մարուքյանին և հարցրել է, թե ով է ցանկանում գնալ զբոսահրապարակ, ամ-բաստանյալը նստած տեղից հարցրել է, թե ինչու է ինքը վիրավորում նրան: Երբ պատասխանել է, որ նրան չի վիրավորում, նա ասել է. ՙլավ կլինի, եթե այս մոխրամանը շպրտեմ գլխիդ՚: Երբ ամբաստանյալին պատասխանել է, որ նա չի կարող և իրավունք չունի դա անել, նա մոխրամա-նը շպրտել է իր ուղղությամբ, և այն կպնելով պատինª շեղել է ուղղությունն ու կպել իր քթին:
Վկաª ՙԴատապարտյալների հիվանդանոց՚ քրեակատարողական հիմնարկի հերթափո-խի պատասխանատու հերթապահ, Դավիթ Հովհաննիսյանի ցուցմունքի համաձայնª 2012թ. հունիսի 25-ինª կեսօրից հետո, ՙփակ տիպ՚-ի բաժանմունքում ծառայություն իրականացնող տուժողից տեղեկանալով, որ ամբաստանյալըª մեկ այլ դատապարտյալի զբոսանք չտրամադրե-լու հարցի շուրջ վիճաբանել է նրա հետ, մոխրամանը շպրտել է նրա վրա ու վնասվել է նրա քիթը, տուժողին փոխարինել է մեկ այլ տեսուչով, կատարվածի մասին կազմվել է արձանագրություն և առգրավվել է մոխրամանը:
Վկաª ՙԴատապարտյալների հիվանդանոց՚ քրեակատարողական հիմնարկի անվտան-գության բաժնի պետ, Մանուկ Միքայելյանի ցուցմունքի համաձայնª 2012թ. հունիսի 25-ին տե-ղեկացել է, որ ՙփակ տիպ՚-ի բաժանմունքում պատիժ կրող ամբաստանյալը մեկ այլ դատա-պարտյալի զբոսանք տրամադրելու հարցի կապակցությամբ վիճաբանել է իր պարտականու-թյունները կատարող տուժողի հետ և թիթեղյա մոխրամանը նետել է նրա վրա, որի պատճառով վնասվել է տուժողի քիթը:
Վերջինիս բուժօգնություն է ցույց տրվել, փաստի կապակցությամբ նախապատրսատվել են նյութեր, իսկ մոխրամանն առգրավվել է:
Վկաª ՙԴատապարտյալների հիվանդանոց՚ քրեակատարողական հիմնարկի աշխատա-կից, Վարազդատ Արշալույսյանի ցուցմունքի համաձայնª 2012թ. հունիսի 25-ին քրեակատարո-ղական հիմնարկում պատիժ կրող ամբաստանյալը մեկ այլ դատապարտյալիª Հ.Հակոբյանին զբոսանք չտրամադրելու հարցի շուրջ վիճաբանել է տուժողի հետ, վիրավորական բնույթի ար-տահայտություններ է արել, չի ենթարկվել տուժողի օրինական պահանջներին և որպես մոխրա-ման օգտագործվող տարայով հարվածել է տուժողինª պատճառելով մարմնական վնաս:
Վերը նշված պատճառով փոխարինել է տուժողին և տեսել է, որ վնասված է նրա քիթը:
Վկաª ՙԴատապարտյալների հիվանդանոց՚ քրեակատարողական հիմնարկի վիրաբու-ժական բաժանմունքի վիրաբույժ, Սերգեյ Աբրահամյանի ցուցմունքի համաձայնª 2012թ. հունի-սի 25-ինª ժամը 13-ի սահմաններում, պատռվածքի ձևով քթի վնասվածքով բուժօգնության է դի-մել տուժողն ու ասել, որ վնասվածքն ստացել է ամբաստանյալի կողմիցª որպես մոխրաման ծա-ռայող առարկայով հարվածելու հետևանքով:
Դատաբժշկական փորձաքննության 26.06.2012թ. թիվ 1897 եզրակացության համաձայն` տուժող Ա.Մելքոնյանի մարմնական վնասվածքը` քթի հիմի քերծվածքների ձևով, հետևանք է բութ, կոշտ առարկայի ներգործության, որը կարող է լինել նաև ներկայացված տարան, հնարա-վոր է նշված ժամկետին և հանգամանքներում, որը առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում:
ՙՀայտնաբերելու և առգրավվում կատարելու մասին՚ 25.06.2012թ. արձանագրության հա-մաձայնª ՔԿՀ-ի աշխատակիցները 25.06.2012թ. առգրավել են որպես մոխրաման օգտագործ-վող, ՙԿաֆե Պելե՚ գրությամբ թիթեղյա տարան, որով Ա.Հակոբյանը հարվածել է Ա.Մելքոնյա-նին և վերջինիս պատճառել մարմնական վնասվածք:
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված.
ՙԴատապարտյալների հիվանդանոց՚ ՔԿՀ-ի աշխատակիցներ Դ.Հովհաննիսյանի 25.06.2012թ. և Մ.Միքայելյանի 26.06.2012թ. զեկուցագրերի համաձայն` դատապարտյալ Ա.Հա-կոբյանը, նպատակ ունենալով խոչընդոտել քրեակատարողական հիմնարկի գործունեությանը և խախտելով ՔԿ հիմնարկի ներքին կանոնագրքի պահանջները, ոչ վտանգավոր բռնություն է գործադրել հիմնարկի աշխատողի նկատմամբª որպես մոխրաման օգտագործվող սուրճի տա-րայով հարվածել է կրտսեր մասնագետ Ա.Մելքոնյանին` պատճառելով մարմնական վնաս-վածք,
ՙԴատապարտյալին պատժախուց տեղափոխելու վերաբերյալ՚ 25.06.2012թ. որոշման համաձայն` ներքին կանոնակարգի խախտում թույլ տալու համար Ա.Հակոբյանը 15 օրով տե-ղափոխվել է պատժախուց,
կալանավորված անձանց /դատապարտյալների/ զբոսանքի հաշվառման մատյանից կա-տարված քաղվածքի համաձայն` դատապարտյալներ Ա.Հակոբյանը և Հ.Հակոբյանը օգտվել են զբոսանքի իրավունքից:
ՙԻրեղեն ապացույց ճանաչելու և քրեական գործին կցելու մասին՚ 30.06.2012թ. որոշման համաձայնª ՙԿաֆե Պելե՚ գրառմամբª մոխրաման հանդիսացող, թիթեղյա տարան ճանաչվել է իրեղեն ապացույց:
Դատարանի վերլուծություն.
Դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքն ու համակցու-թյան մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հանգամանք-ների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգում է հետևության, որ սույն քրեական գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույց-ների բավարար ամբողջությամբ հաստատվում է, որ ամբաստանյալըª որպես դատապարտյալ, պատիժ կրելով քրեակատարողական հիմնարկում, պատիժն ի կատար ածող նշված հաստա-տության բնականոն գործունեությանը խոչընդոտելու նպատակով քրեակատարողական հիմ-նարկի աշխատողի նկատմամբ գործադրել է նրա առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնու-թյուն, այսինքնª կատարել է հանցագործությունª նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որով և նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի:
Դատարանը նաև գտնում է, որ ամբաստանյալի կատարած արարքին տրվել է ճիշտ քրե-աիրավական գնահատական ու քրեական գործի ապացույցները ձեռք են բերվել քրեադատա-վարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի չափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում կատարված հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աս-տիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, և գտնում է, որ նա պետք է դատապարտվի ազա-տազրկման ու կրի նշանակված պատիժը:
Որպես ամբաստանյալ Ա.Հակոբյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներª դատարանը հաշվի է առնում, որ նա, ըստ էության, խոստովանեց կատարած հանցանքը, անկեղծորեն զղջաց կատարած հանցանքի համար, և որ տուժողը ներել է նրան:
Դատարանը նաև հաշվի է առնում, որ ամբաստանյալն ունի 2 անչափահաս երեխա:
Որպես ամբաստանյալ Ա.Հակոբյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք` դատարանը հաշվի է առնում, որ նրա կողմից հանցանք կատարելու առանձնա-պես վտանգավոր ռեցիդիվը:
Քննության առնելով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցը` դատարանը գտնում է, որ ՙԿաֆե Պելե՚ սուրճի թիթեղյա տարան պետք է ոչնչացվի:
Դատարանը, քննության առնելով խափանման միջոցի հարցը, գտնում է, որ ամբաստան-յալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը, մինչև դատավճռի օրինա-կան ուժի մեջ մտնելը պետք է թողնվի անփոփոխ:
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-361-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտել ազատազրկման 4 (չորս) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն` նշանակված պատժին մասնակի-որեն գումարել Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 11.08.2011թ. դատա-վճռով նշանակված պատժի չկրած մասից 8 (ութ) տարի ժամկետով ազատազրկումը և որպես վերջնական պատիժ` նշանակել ազատազրկում 12 (տասներկու) տարի ժամկետով, որպիսի պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2013թ. փետրվարի 14-ից:
Իրեղեն ապացույցը`ՙԿաֆե Պելե՚ սուրճի թիթեղյա տարան, ոչնչացնել:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակ-վելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
14 փետրվարի 2013թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը`
նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ա.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ
Ռ.ՄԿՐՏՉՅԱՆԻ
Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող Հ.ՊԱԼՅԱՆԻ
տուժող Ա.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ
ամբաստանյալ Ա.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
պաշտպան Ա.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի` Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի` ծնված 18.12.1971թ. ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, խնամքին 2 անձ, միջնակարգ կրթությամբ, առողջ, նախկինում դատված` 1. Երևան քաղաքի նախկին Սպանդարյան շրջ.ժող.դատարանի 09.07.1993թ. դատավճռով ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 2071 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 1 տարի ժամկետով, նույն օրենսգրքի 421 հոդվածի կիրառմամբ պատժի կատարումը հետաձգվել է 1 տարի ժամկետով, 2. Երևան քաղաքի նախկին Մյասնիկյան շրջ.ժող.դատարանի 20.09.1994թ. դատավճռով ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 86-րդ հոդվածի 4-րդ և 180-րդ հոդվածի 2-րդ մա-սերովª նույն օրենսգրքի 37-րդ և 38-րդ հոդվածների համաձայն, դատապարտվել է ազատազըր-կման 8 տարի ժամկետով, 3. Երևան քաղաքի նախկին Արաբկիրի շրջ.ժող.դատարանի 03.10.1996թ. դատավճռով ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 86-րդ հոդվածի 3-րդ և 180-րդ հոդ-վածի 2-րդ մասերովª նույն օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի համաձայն, դատապարտվել է ազատա-զրկման 8 տարի ժամկետով, 4. Երևան քաղաքի նախկին Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքնե-րի առաջին ատյանի դատարանի 02.02.1999թ. դատավճռով ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 86-րդ հոդվածի 2-րդ և 180-րդ հոդվածի 1-ին մասերով` նույն օրենսգրքի 38-39-րդ հոդվածների համաձայն, դատապարտվել է ազատազրկման 5 տարի ժամկետով, պատժից պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է 11.02.2002թ-ին, 5. Երևան քաղաքի նախկին Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 19.06.2007թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` նույն օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի համաձայն, դատապարտվել է ազատազրկման 10 տարի ժամկետով, 6. Երևան քա-ղաքի նախկին Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատա-րանի 28.08.2009թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ կետերով, 268-րդ, 316-րդ և 355-րդ հոդվածների 1-ին մասերովª նույն օրենսգրքի 66-րդ, 67-րդ ու 69-րդ հոդվածների համաձայն, դատապարտվել է ազատազրկման 12 տարի 7 ամիս 4 օր ժամ-կետով, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 09.10.2009թ. որոշմամբ 28.08.2009թ. դատավճիռը բեկանվել, պատժի մասով փոփոխվել և որպես վերջնական պատիժª նշանակվել է ազատազըր-կում 13 տարի 7 ամիս 2 օր ժամկետով, 7. Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարա-նի 15.07.2011թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասովª նույն օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն, դատապարտվել է ազատազրկման 11 տարի 6 ամիս ժամկետով, պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 04.05.2011թ-ից, պատիժ է կրում քրեակատարո-ղական հիմնարկում, պատժի չկրած մասըª 9 տարի 8 ամիս 20 օր, բնակվել է` ք.Երևան Գուլակ-յան փողոց, տուն հ. 27, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Գ.Մխեյանը 09.07.2012թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հա-րուցել է թիվ 13139712 քրեական գործը և այն ընդունել իր վարույթ:
Քննիչի 07.08.2012թ. որոշմամբ Ա.Հակոբյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Մխիթարյանը 08.08.2012թ. որոշմամբ թիվ 13139712 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ:
2012թ. սեպտեմբերի 6-ին թիվ 13139712 քրեական գործը մեղադրական եզրակացութ-յամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության առաջին ատյանի դատարանի (դատավոր Գ.Պողոսյան) 2012թ. սեպտեմբերի 14-ի որոշմամբ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդ-վածի 2-րդ մասով քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2012թ. սեպտեմբերի 28-ի որոշմամբ նշանակվել է դատաքննության:
ՙԱառաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին՚ մե-ղադրող Հ.Պալյանի 10.12.2013թ. որոշմամբ ամբաստանյալ Ա.Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. ՙպա-տիժն ի կատար ածող հիմնարկի բնականոն գործունեությանը խոչընդոտելու նպատակով առող-ջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն է գործադրել նույն հիմնարկիª իր ծառայողական պարտականությունները կատարող աշխատողի նկատմամբ, այն էª 2012թ. հունիսի 25-ինª ժամը 13:50-ի սահմաններում, որպես դատապարտյալ պատիժը կրելով ՀՀ ԱՆ ՙԴատապարտյալների հիվանդանոց՚ ՔԿՀ-ում և գտնվելով հիմնարկի թիվ 3 խցում, տեղյակ լինելով դատապարտյալ-ների համար նախատեսված զբոսահրապարակը զբաղված լինելու մասին, իր համախցակից Հակոբ Հակոբյանին անհապաղ զբոսանք տրամադրելու հարցի շուրջ անհիմն վիճաբանության մեջ է մտել ՙԴատապարտյալների հիվանդանոց՚ ՔԿՀ-ի ԱԱ բաժնի կրտսեր սերժանտ Արմեն Վալերիկի Մելքոնյանի հետ, պահանջել է խախտել ներքին կանոնակարգի պահանջները և ան-հապաղ զբոսանք տրամադրել իրենց, որի ընթացքում հաշվի չառնելով մասնագետիª զբոսա-հրապարակը զբաղված լինելու կանոնակարգից բխող պատճառաբանությունները, հակաճառել, իսկ ապաª վիրավորել է նրան, դիմել ներքին կանոնակարգով արգելված ՙարա՚ դիմելաձևով, չի ենթարկվել խախտումը դադարեցնելուª Ա.Մելքոնյանի պահանջներին, որի արդյունքում շուրջ 10-15 րոպե թույլ չի տվել վերջինիս լրիվ ծավալով կատարել իր անմիջական պարտականութ-յունները և խախտել է հիմնարկի բնականոն գործունեությունը, որից հետո, համոզվելով, որ Ա. Մելքոնյանը չի կատարում իր անօրինական պահանջը, նույն նպատակով վերցրել է իր մոտ դրվածª որպես մոխրաման օգտագործվող, ՙԿաֆե Պելե՚ սուրճի թիթեղյա տարան, Ա.Մելքոնյա-նին վնասվածք պատճառելու դիտավորությամբ այն շպրտել է նրա ուղղությամբ, որը կպնելով վերջինիս դեմքինª պատճառել է թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնաս-վածքª քերծվածքի ձևով, քթի շրջանում՚:
Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները.
Դատաքննությամբ պարզվեց, որ ՙԴատապարտյալների հիվանդանոց՚ քրեակատարո-ղական հիմնարկում պատիժ կրելիս ամբաստանյալ Ա.Հակոբյանը, իմանալով իրª որպես դատա-պարտյալի իրավունքներն ու պարտականությունները, գիտակցելով, որ իրավունք չունի վիճել քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակիցների հետ և հարվածել նրանց կամ որևէ առարկա նետել նրանց ուղղությամբ, զբոսահրապարակը զբաղված լինելու պատճառով մեկ այլ դատա-պարտյալի զբոսանք չտրամադրելու հարցի շուրջ 2012թ. հունիսի 25-ինª ժամը 13-ի սահմաննե-րում, մոտ 10 րոպե տևողությամբª խցի դռան դիտանցքից խոսելու միջոցով, անհիմն վիճաբանել է ՙԴատապարտյալների հիվանդանոց՚ քրեակատարողական հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետիª տուժող Արմեն Մելքոնյանի հետ, նրան դիմել է չթույ-լատրվող ՙարա՚ դիմելաձևով, իսկ երբ վերջինիս ամբաստանյալի խցակից դատապարտյալին զբոսահրապարակից վերադարձրել է խուց, ամբաստանյալը, պահանջելով պարզաբանել, թե տուժողն ինչու է վիրավորում իրեն, իր մոտ ունեցածª որպես մոխրաման օգտագործվող, ՙԿաֆե Պելե՚ սուրճի թիթեղյա դատարկ տարան շպրտել է նրա ուղղությամբ, սակայն այն հարվածելով պատին և փոխելով ուղղությունըª կպել և վնասել է տուժողի քիթը:
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում ամ-բաստանյալ Ա.Հակոբյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակիորեն` պատճառաբանելով, որ թեև գիտի, որ իրավունք չունի վիճել տեսուչի հետ, հարվածել կամ որևէ առարկա նետել նրա ուղղությամբ, սակայն համոզված լինելով, որ նա կարող է, իրավունք ունի և պարտավոր է դա-տապարտյալ Հ.Հակոբյանին տանել զբոսահրապարակ ու ցանկություն և նպատակ չունենալով նրան վիրավորել կամ հարվածել, պահի տակ նրա վրա է շպրտել մոխրամանը:
Ամբաստանյալ Ա.Հակոբյանի ցուցմունքի համաձայնª 2012թ. հունիս ամսից պատիժ է կրել ՙԴատապարտյալների հիվանդանոց՚ քրեակատարողական հիմնարկում: Դեպքի օրը, նը-կատելով, որ հսկիչըª տուժող Արմեն Մելքոնյանը, խցի դռան դիտանցքից խոսում է դատապարտ-յալ Հակոբ Հակոբյանի հետ, և նրանց խոսակցության տոնը բարձր է, մոտեցել ու հարցրել է, թե ինչ է եղել: Հ.Հակոբյանը ասել է, որ ցանկանում է գնալ զբոսանքի, սակայն Ա.Մելքոնյանը չի տանում, քանի որ զբոսահրապարակում մարդ կա: Տուժողին ասել է, որ եթե զբոսահրապարա-կում մարդ կա, ապա իրենց խցից է ու նույն խցի դատապարտյալը կարող է նրա հետ զբոսնել, քանի որ մշտապես 2-3 հոգով են տարվել զբոսանքի: Տուժողն արհամարական տոնով պատաս-խանել է, որ չի կարող, և խոսքի մեջ տուժողին ասել էª արա ախպեր ջան ինչի համար ես տենց պատասխանում: Նա պատասխանել է, որ ինքն է ՙարան՚, որից հետո նրան բացատրել է, որ նրան վիրավորելու նպատակով չի ասել ՙարա՚ ու որ դա ստացվել է միամտաբար: Եվ այդպես մոտ 10 րոպե շարունակվել է իր ու տուժողի խոսակցությունը, որից հետո նա գնացել և զբոսա-հրապարակից խուց է վերադարձրել զբոսնող դատապարտյալին: Երբ տուժողը բացել է խցի դուռն ու ներս է թողել դատապարտյալին, մահճակալին նստած դիրքից տուժողին առաջարկել է զրուցել և հասկանալ իրար ու, ասելով, որ նրանից տարիքով մեծ է, բացատրել է, որ չի կարելի նման կերպ պահել իրեն: Տուժողն իրեն պատասխանել է, որ ինքը չէ, որ իրեն պետք է ասի, թե ինչպես պահի իրեն, որից հետո, քանի որ նրա տոնն իրեն դուր չի եկել և վրդովված է եղել, խցում որպես մոխրաման օգտագործվող թիթեղյա տարան շպրտել է իրենից մոտ 3 մետր հեռու գտնվող տուժողի ուղղությամբ ու չի նկատել, որ այն կպել է նրան: Դրանից հետո տուժողը փակել է խցի դուռն ու արագ հեռացել է, իսկ 5-10 րոպե անց նրան փոխարինել է հսկիչ Արշալուսյանը: Այնու-հետև իրեն տարել են հերթապահ մաս, որտեղ տեսել է տուժողին, ում դեմքին վիրակապ (բինտ) և բամբակ է եղել: Հարցրել և տեղեկացել է, որ մոխրամանը կպել է նրա քթին և քերծվածք առա-ջացրել:
Տուժող Ա.Մելքոնյանի ցուցմունքի համաձայնª 2012թ. հունիսի 25-ին, երբ որպես հսկիչ ծառայություն է իրականացրել ՙԴատապարտյալների հիվանդանոց՚ քրեակատարողական հիմնարկի ՙփակ տիպ՚ բաժանմունքուն, ժամը 1030-ի սահմաններում մեկ այլ դատապարտյալի հետ զբոսահրապարակ է տարել դատապարտյալ Հ.Հակոբյանին: Ժամը 11-ի սահմաններում նրան վերադարձրել է խուց, իսկ ժամը 1315-ի սահմաններում զբոսահրապարակ է տարել դատա-պարտյալ Վ.Մարուքյանին: Ժամը 1340-ի սահմաններում դատապարտյալ Հ.Հակոբյանը կրկին ցանկացել է գնալ զբոսահրապարակ, սակայն նրան ասել է, որ չի կարող, քանի որ զբոսահրա-պարակը զբաղված է: Այնուհետև, խոսակցությանը միջամտել է ամբաստանյալը և, դիմելով իրեն, ասել է ՙարա՚, որի համար նրան ասել է, որ այդպես չդիմի իրեն: Դրանից հետոª մոտ 10 րոպե, ամբաստանյալը վիճել է իր հետ, իսկ երբ զբոսահրապարակից խուց է վերադարձրել դա-տապարտյալ Վ.Մարուքյանին և հարցրել է, թե ով է ցանկանում գնալ զբոսահրապարակ, ամ-բաստանյալը նստած տեղից հարցրել է, թե ինչու է ինքը վիրավորում նրան: Երբ պատասխանել է, որ նրան չի վիրավորում, նա ասել է. ՙլավ կլինի, եթե այս մոխրամանը շպրտեմ գլխիդ՚: Երբ ամբաստանյալին պատասխանել է, որ նա չի կարող և իրավունք չունի դա անել, նա մոխրամա-նը շպրտել է իր ուղղությամբ, և այն կպնելով պատինª շեղել է ուղղությունն ու կպել իր քթին:
Վկաª ՙԴատապարտյալների հիվանդանոց՚ քրեակատարողական հիմնարկի հերթափո-խի պատասխանատու հերթապահ, Դավիթ Հովհաննիսյանի ցուցմունքի համաձայնª 2012թ. հունիսի 25-ինª կեսօրից հետո, ՙփակ տիպ՚-ի բաժանմունքում ծառայություն իրականացնող տուժողից տեղեկանալով, որ ամբաստանյալըª մեկ այլ դատապարտյալի զբոսանք չտրամադրե-լու հարցի շուրջ վիճաբանել է նրա հետ, մոխրամանը շպրտել է նրա վրա ու վնասվել է նրա քիթը, տուժողին փոխարինել է մեկ այլ տեսուչով, կատարվածի մասին կազմվել է արձանագրություն և առգրավվել է մոխրամանը:
Վկաª ՙԴատապարտյալների հիվանդանոց՚ քրեակատարողական հիմնարկի անվտան-գության բաժնի պետ, Մանուկ Միքայելյանի ցուցմունքի համաձայնª 2012թ. հունիսի 25-ին տե-ղեկացել է, որ ՙփակ տիպ՚-ի բաժանմունքում պատիժ կրող ամբաստանյալը մեկ այլ դատա-պարտյալի զբոսանք տրամադրելու հարցի կապակցությամբ վիճաբանել է իր պարտականու-թյունները կատարող տուժողի հետ և թիթեղյա մոխրամանը նետել է նրա վրա, որի պատճառով վնասվել է տուժողի քիթը:
Վերջինիս բուժօգնություն է ցույց տրվել, փաստի կապակցությամբ նախապատրսատվել են նյութեր, իսկ մոխրամանն առգրավվել է:
Վկաª ՙԴատապարտյալների հիվանդանոց՚ քրեակատարողական հիմնարկի աշխատա-կից, Վարազդատ Արշալույսյանի ցուցմունքի համաձայնª 2012թ. հունիսի 25-ին քրեակատարո-ղական հիմնարկում պատիժ կրող ամբաստանյալը մեկ այլ դատապարտյալիª Հ.Հակոբյանին զբոսանք չտրամադրելու հարցի շուրջ վիճաբանել է տուժողի հետ, վիրավորական բնույթի ար-տահայտություններ է արել, չի ենթարկվել տուժողի օրինական պահանջներին և որպես մոխրա-ման օգտագործվող տարայով հարվածել է տուժողինª պատճառելով մարմնական վնաս:
Վերը նշված պատճառով փոխարինել է տուժողին և տեսել է, որ վնասված է նրա քիթը:
Վկաª ՙԴատապարտյալների հիվանդանոց՚ քրեակատարողական հիմնարկի վիրաբու-ժական բաժանմունքի վիրաբույժ, Սերգեյ Աբրահամյանի ցուցմունքի համաձայնª 2012թ. հունի-սի 25-ինª ժամը 13-ի սահմաններում, պատռվածքի ձևով քթի վնասվածքով բուժօգնության է դի-մել տուժողն ու ասել, որ վնասվածքն ստացել է ամբաստանյալի կողմիցª որպես մոխրաման ծա-ռայող առարկայով հարվածելու հետևանքով:
Դատաբժշկական փորձաքննության 26.06.2012թ. թիվ 1897 եզրակացության համաձայն` տուժող Ա.Մելքոնյանի մարմնական վնասվածքը` քթի հիմի քերծվածքների ձևով, հետևանք է բութ, կոշտ առարկայի ներգործության, որը կարող է լինել նաև ներկայացված տարան, հնարա-վոր է նշված ժամկետին և հանգամանքներում, որը առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում:
ՙՀայտնաբերելու և առգրավվում կատարելու մասին՚ 25.06.2012թ. արձանագրության հա-մաձայնª ՔԿՀ-ի աշխատակիցները 25.06.2012թ. առգրավել են որպես մոխրաման օգտագործ-վող, ՙԿաֆե Պելե՚ գրությամբ թիթեղյա տարան, որով Ա.Հակոբյանը հարվածել է Ա.Մելքոնյա-նին և վերջինիս պատճառել մարմնական վնասվածք:
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված.
ՙԴատապարտյալների հիվանդանոց՚ ՔԿՀ-ի աշխատակիցներ Դ.Հովհաննիսյանի 25.06.2012թ. և Մ.Միքայելյանի 26.06.2012թ. զեկուցագրերի համաձայն` դատապարտյալ Ա.Հա-կոբյանը, նպատակ ունենալով խոչընդոտել քրեակատարողական հիմնարկի գործունեությանը և խախտելով ՔԿ հիմնարկի ներքին կանոնագրքի պահանջները, ոչ վտանգավոր բռնություն է գործադրել հիմնարկի աշխատողի նկատմամբª որպես մոխրաման օգտագործվող սուրճի տա-րայով հարվածել է կրտսեր մասնագետ Ա.Մելքոնյանին` պատճառելով մարմնական վնաս-վածք,
ՙԴատապարտյալին պատժախուց տեղափոխելու վերաբերյալ՚ 25.06.2012թ. որոշման համաձայն` ներքին կանոնակարգի խախտում թույլ տալու համար Ա.Հակոբյանը 15 օրով տե-ղափոխվել է պատժախուց,
կալանավորված անձանց /դատապարտյալների/ զբոսանքի հաշվառման մատյանից կա-տարված քաղվածքի համաձայն` դատապարտյալներ Ա.Հակոբյանը և Հ.Հակոբյանը օգտվել են զբոսանքի իրավունքից:
ՙԻրեղեն ապացույց ճանաչելու և քրեական գործին կցելու մասին՚ 30.06.2012թ. որոշման համաձայնª ՙԿաֆե Պելե՚ գրառմամբª մոխրաման հանդիսացող, թիթեղյա տարան ճանաչվել է իրեղեն ապացույց:
Դատարանի վերլուծություն.
Դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքն ու համակցու-թյան մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հանգամանք-ների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգում է հետևության, որ սույն քրեական գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույց-ների բավարար ամբողջությամբ հաստատվում է, որ ամբաստանյալըª որպես դատապարտյալ, պատիժ կրելով քրեակատարողական հիմնարկում, պատիժն ի կատար ածող նշված հաստա-տության բնականոն գործունեությանը խոչընդոտելու նպատակով քրեակատարողական հիմ-նարկի աշխատողի նկատմամբ գործադրել է նրա առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնու-թյուն, այսինքնª կատարել է հանցագործությունª նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որով և նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի:
Դատարանը նաև գտնում է, որ ամբաստանյալի կատարած արարքին տրվել է ճիշտ քրե-աիրավական գնահատական ու քրեական գործի ապացույցները ձեռք են բերվել քրեադատա-վարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի չափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում կատարված հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աս-տիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, և գտնում է, որ նա պետք է դատապարտվի ազա-տազրկման ու կրի նշանակված պատիժը:
Որպես ամբաստանյալ Ա.Հակոբյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներª դատարանը հաշվի է առնում, որ նա, ըստ էության, խոստովանեց կատարած հանցանքը, անկեղծորեն զղջաց կատարած հանցանքի համար, և որ տուժողը ներել է նրան:
Դատարանը նաև հաշվի է առնում, որ ամբաստանյալն ունի 2 անչափահաս երեխա:
Որպես ամբաստանյալ Ա.Հակոբյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք` դատարանը հաշվի է առնում, որ նրա կողմից հանցանք կատարելու առանձնա-պես վտանգավոր ռեցիդիվը:
Քննության առնելով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցը` դատարանը գտնում է, որ ՙԿաֆե Պելե՚ սուրճի թիթեղյա տարան պետք է ոչնչացվի:
Դատարանը, քննության առնելով խափանման միջոցի հարցը, գտնում է, որ ամբաստան-յալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը, մինչև դատավճռի օրինա-կան ուժի մեջ մտնելը պետք է թողնվի անփոփոխ:
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-361-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտել ազատազրկման 4 (չորս) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն` նշանակված պատժին մասնակի-որեն գումարել Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 11.08.2011թ. դատա-վճռով նշանակված պատժի չկրած մասից 8 (ութ) տարի ժամկետով ազատազրկումը և որպես վերջնական պատիժ` նշանակել ազատազրկում 12 (տասներկու) տարի ժամկետով, որպիսի պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2013թ. փետրվարի 14-ից:
Իրեղեն ապացույցը`ՙԿաֆե Պելե՚ սուրճի թիթեղյա տարան, ոչնչացնել:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակ-վելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
ԵԿԴ/0164/01/12
ՇԴ/0100/01/11
ԵԱՔԴ/0069/01/09
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` նաև Վճռաբեկ դատարան)
նախագահությամբ`
մասնակցությամբ՝ դատավորներ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ
Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ
Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Մ. ԱՎԱԳՅԱՆԻ
2019 թվականի հունիսի 12-ին ք.Երևանում
դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով նոր հանգամանքի հիմքով դատապարտյալ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի վճռաբեկ բողոքները,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2009 թվականի օգոստոսի 28-ի դատավճռով (քրեական գործ թիվ ԵԱՔԴ/0069/01/09) Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ կետերով և դատապարտվել ազատազրկման՝ 1 տարի ժամկետով, 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկման՝ 1 տարի ժամկետով, 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկման՝ 2 տարի ժամկետով, 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկման՝ 2 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-67-րդ հոդվածների կիրառմամբ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 13 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կարգով՝ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 12 տարի 7 ամիս 4 օր ժամկետով:
2. Ա.Հակոբյանի և մեղադրողի վերաքննիչ բողոքների քննության արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2009 թվականի հոկտեմբերի 9-ին որոշում է կայացրել Ա.Հակոբյանի բողոքը մերժելու, մեղադրողի բողոքը բավարարելու, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2009 թվականի օգոստոսի 28-ի դատավճիռը՝ բեկանելու և պատժի մասով փոփոխելու մասին: Ա.Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ կետերով և դատապարտվել ազատազրկման՝ 1 տարի ժամկետով, 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկման՝ 1 տարի ժամկետով, 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկման՝ 2 տարի ժամկետով, 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման՝ 2 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 4 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կարգով՝ նշանակված պատժին գումարվել է նախորդ` Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2007 թվականի հունիսի 19-ի դատավճռով նշանակված պատիժը` 10 տարի ժամկետով ազատազրկումը, և Ա.Հակոբյանը դատապարտվել է ազատազրկման՝ 14 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 13 տարի 7 ամիս 2 օր ժամկետով:
3. Նշված որոշման դեմ Ա.Հակոբյանի վճռաբեկ բողոքը Վճռաբեկ դատարանի՝ 2009 թվականի նոյեմբերի 17-ի որոշմամբ վերադարձվել է:
4. Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2011 թվականի հուլիսի 15-ի դատավճռով (քրեական գործ թիվ ՇԴ/0100/01/11) Ա.Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման՝ 6 ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոններով՝ նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարվել է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2009 թվականի հոկտեմբերի 9-ի որոշմամբ նշանակված պատժի չկրած մասից 11 տարի ժամկետով ազատազրկումը, և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 11 տարի 6 ամիս ժամկետով։
5. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2013 թվականի փետրվարի 14-ի դատավճռով (քրեական գործ թիվ ԵԿԴ/0164/01/12) Ա.Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտվել ազատազրկման՝ 4 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կարգով` նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարվել է Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2011 թվականի հուլիսի 15-ի դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից 8 տարի ժամկետով ազատազրկումը և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 12 տարի ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2013 թվականի փետրվարի 14-ից:
6. 2018 թվականի նոյեմբերի 14-ին դատապարտյալ Ա.Հակոբյանի կողմից բերված վճռաբեկ բողոքի հիման վրա Վճռաբեկ դատարանը 2019 թվականի փետրվարի 18-ի որոշմամբ նոր հանգամանքի հիմքով հարուցել է դատական ակտերի վերանայման վարույթ և բողոքն ընդունել է վարույթ:
7. 2019 թվականի մարտի 11-ին դատապարտյալ Ա.Հակոբյանի՝ նոր հանգամանքի հիմքով բերված վճռաբեկ բողոքը Վճռաբեկ դատարանը 2019 թվականի հունիսի 3-ի որոշմամբ ընդունել է վարույթ: Միաժամանակ որոշվել է ներկայացված բողոքը քննության առնել Վճռաբեկ դատարանի՝ 2019 թվականի փետրվարի 18-ի որոշմամբ նոր հանգամանքի հիմքով հարուցված դատական ակտերի վերանայման վարույթի շրջանակներում:
Դատավարության մասնակիցների կողմից վճռաբեկ բողոքների պատասխաններ չեն ներկայացվել:
Վճռաբեկ բողոքների քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.
8. Ա.Հակոբյանը թիվ ԵԱՔԴ/0069/01/09 քրեական գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է այն բանի համար, որ «(…) [նա] կանեփի թփեր հավաքելով ապօրինաբար ձեռք է բերել, պատրաստել, իր մոտ պահել է մարիխուանա տեսակի 0.7 գրամ քաշով չորացված թմրամիջոց (…)» (1):
8.1 Ա.Հակոբյանը թիվ ՇԴ/0100/01/11 քրեական գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է այն բանի համար, որ «(…) [նա] անհայտ անձից առանց իրացնելու նպատակի, փորձել է ապօրինի ձեռք բերել 0.0146 գրամ զգալի չափի «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց (…)» (2):
Վճռաբեկ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Վճռաբեկ բողոքները քննվում են հետևյալ հիմքերի սահմաններում՝ ներքոշարադրյալ հիմնավորումներով.
9. Բողոք բերած անձը, հղում կատարելով թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի չափերի վերաբերյալ օրենսդրական փոփոխություններին, ինչպես նաև վկայակոչելով ՀՀ Սահմանադրության 73-րդ հոդվածը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասը, փաստարկել է, որ նշված փոփոխություններով բարելավվել է իր վիճակը, հետևաբար դրանք ենթակա են կիրառման իր նկատմամբ:
10. Վերոգրյալի հիման վրա բողոք բերած անձը խնդրել է իր վերաբերյալ կայացված դատական ակտերով հաստատված արարքները համապատասխանեցնել «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» 2017 թվականի դեկտեմբերի 6-ի թիվ ՀՕ-241-Ն ՀՀ օրենքին և փոփոխել իր նկատմամբ նշանակված վերջնական պատիժը կամ ազատել հետագա պատիժը կրելուց` արարքի ապաքրեականացման հիմքով:
Վճռաբեկ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
11. Սույն գործով Վճռաբեկ դատարանի առջև բարձրացված իրավական հարցը հետևյալն է. արդյո՞ք ՀՀ սահմանադրական դատարանի` 2017 թվականի փետրվարի 14-ի թիվ ՍԴՈ-1348 որոշման ուժով «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» 2017 թվականի դեկտեմբերի 6-ի թիվ ՀՕ-241-Ն ՀՀ օրենքը նոր հանգամանք է դատապարտյալ Ահարոն Հակոբյանի վերաբերյալ դատական ակտերը վերանայելու համար:
12. ՀՀ Սահմանադրության 72-րդ հոդվածի համաձայն` «(…) Արարքի պատժելիությունը վերացնող կամ պատիժը մեղմացնող օրենքն ունի հետադարձ ուժ»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը հետադարձ ուժ ունի, այսինքն՝ տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց, այդ թվում՝ այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն»:
13. Քրեական օրենքը հետադարձ ուժով կիրառելու նորմերի համակարգային վերլուծության արդյունքում Վճռաբեկ դատարանը մշտապես ընդգծել է, որ «չկա հանցագործություն և պատիժ, եթե այն սահմանված չէ օրենքով» (nullum crimen, nulla poena sine lege) կանոնը համընդհանուր ճանաչում ստացած հիմնարար սկզբունք է և իրավունքի գերակայության կարևորագույն տարր: Այն բացառիկ նշանակություն ունի մարդու իրավունքների պաշտպանության համակարգում, հետևաբար նշված սկզբունքից շեղումը բացարձակապես անթույլատրելի է: Դրա հետ մեկտեղ ժամանակի ընթացքում քրեական օրենքի գործողության ընդհանուր կանոնն ունի նաև բացառություն: Մասնավորապես, քրեական օրենքի հետադարձության կանոնը սկսում է գործել այն դեպքերում, երբ նոր օրենքը կա'մ վերացնում է արարքի հանցավորությունը (ապաքրեականացում), կա'մ մեղմացնում է պատիժը, կա'մ այլ կերպ բարելավում է հանցանք կատարած անձի վիճակը: Թվարկված պայմաններն ունեն իմպերատիվ բնույթ, և նոր օրենքն ուժի մեջ մտնելուց հետո դրանցից առնվազն մեկի առկայության պարագայում նոր օրենքի գործողությունը տարածվում է մինչև այն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց, այդ թվում՝ այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են այն, սակայն ունեն դատվածություն (3):
14. ՀՀ սահմանադրական դատարանը (այսուհետ` նաև Սահմանադրական դատարան), 2017 թվականի փետրվարի 14-ի թիվ ՍԴՈ-1348 որոշման շրջանակներում՝ անդրադառնալով արարքի պատժելիությունը վերացնող օրենքը հետադարձությամբ կիրառելու կառուցակարգին, արձանագրել է. «(...) [Ե]լնելով ՀՀ Սահմանադրության 72-րդ հոդվածի անմիջական գործողությունից և վերջինիս` սույն որոշման մեջ բացահայտված բովանդակությամբ կիրառումն ապահովելու համար իրավակիրառ պրակտիկայի շրջանակներում արարքի պատժելիությունը վերացնող օրենքի հետադարձ կիրառումը պատիժ կրող անձանց նկատմամբ անհրաժեշտ է իրականացնել նոր հանգամանքի հիմքով դատական ակտի վերանայման վերաբերյալ իրավակարգավորումների շրջանակներում` արարքի պատժելիությունը վերացնող օրենքի ուժի մեջ մտնելը դիտարկելով որպես դատական ակտը վերանայելու համար նոր հանգամանք (…)» (4):
Արդյունքում Սահմանադրական դատարանն արձանագրել է. «(...) ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 426.2-րդ հոդվածը և դրա հետ համակարգային առումով փոխկապակցվածության մեջ գտնվող` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 426.4-րդ հոդվածի 1-ին մասը համապատասխանում են ՀՀ Սահմանադրությանն այնպիսի սահմանադրաիրավական բովանդակությամբ, համաձայն որի` ելնելով ՀՀ Սահմանադրության 72-րդ հոդվածի անմիջական գործողությունից` արարքի պատժելիությունը վերացնող օրենքն ուժի մեջ մտնելն իրավակիրառ պրակտիկայի շրջանակներում պետք է ընկալվի որպես նոր հանգամանք, և օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտը նոր հանգամանքի հիմքով ենթակա է վերանայման ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված կարգով (...)» (5):
15. Նախորդ կետում մեջբերված Սահմանադրական դատարանի իրավական դիրքորոշումների հաշվառմամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքի ընդունմամբ նախկինում կայացված և օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտերը ենթակա են վերանայման ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 49.1-րդ գլխով սահմանված` նոր հանգամանքներով դատական ակտերի վերանայման կանոններով: Այլ կերպ` Վճռաբեկ դատարանն ընդգծում է, որ արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը նոր հանգամանք է օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտերը վերանայելու համար։
16. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոցներ կամ հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութեր ապօրինի պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, փոխադրելը կամ առաքելը՝
պատժվում է կալանքով` առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով»։
Մինչև «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» 2017 թվականի դեկտեմբերի 6-ի թիվ ՀՕ-241-Ն ՀՀ օրենքն ուժի մեջ մտնելը թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը սահմանող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 1-ին հավելվածում «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի համար որպես զգալի չափ է սահմանված եղել 0.5 գրամից մինչև 5.0 գրամը ներառյալ, «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցի համար որպես զգալի չափ՝ 0.002 գրամից մինչև 0.02 գրամը ներառյալ:
Վերոնշյալ օրենքի 4-րդ հոդվածով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 1-5-րդ հավելվածներն ուժը կորցրած ճանաչելուց հետո ՀՀ կառավարության` 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածով «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի համար որպես մանր չափ է սահմանվել 0.5 գրամից մինչև 2.5 գրամը ներառյալ, իսկ որպես զգալի չափ՝ 2.5 գրամից մինչև 12.5 գրամը ներառյալ: Միևնույն ժամանակ, «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցի համար որպես զգալի չափ է սահմանվել 0.001 գրամից մինչև 0.005 գրամը ներառյալ, որպես խոշոր չափ՝ 0.005 գրամից մինչև 0.025 գրամը ներառյալ:
17. Սույն գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ Ա.Հակոբյանը դատապարտվել է՝
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափի՝ 0.7 գրամ «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց ապօրինի ձեռքբերելու, պատրաստելու և պահելու համար (6),
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափի` 0.0146 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու փորձի համար (7):
18. Նախորդ կետում մեջբերված փաստական հանգամանքները գնահատելով սույն որոշման 12-16-րդ կետերում վկայակոչված իրավադրույթների և արտահայտված իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո` Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ թմրամիջոցների չափերի վերաբերյալ օրենսդրական փոփոխությունները ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով չեն բարելավում Ա.Հակոբյանի վիճակը, ուստի դրանք հիմք չեն Ա.Հակոբյանի վերաբերյալ կայացված և օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտերով հաստատված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքի իրավական որակման փոփոխության:
19. Միևնույն ժամանակ, Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ թմրամիջոցների չափերի վերաբերյալ օրենսդրական փոփոխությունները վերացնում են Ա.Հակոբյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքի հանցավորությունը։
Մասնավորապես, «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի զգալի չափի նվազագույն և առավելագույն սահմանների օրենսդրական փոփոխությունների համեմատական ուսումնասիրությունից երևում է, որ դրանց արդյունքում 0.7 գրամ «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցն այսուհետ ոչ թե զգալի, այլ մանր չափի է: Այսինքն՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում Ա.Հակոբյանին պետք է արդարացնել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի հիմքով, այն է՝ արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
Նման պայմաններում թմրամիջոցների չափերի վերաբերյալ օրենսդրական փոփոխություններին պետք է տալ հետադարձ ուժ և դրանց գործողությունը տարածել մինչև դրանց ուժի մեջ մտնելը Ա.Հակոբյանի կողմից կատարված արարքի վրա:
20. Վերոգրյալի հիման վրա Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ Սահմանադրական դատարանի` 2017 թվականի փետրվարի 14-ի թիվ ՍԴՈ-1348 որոշման ուժով «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» 2017 թվականի դեկտեմբերի 6-ի թիվ ՀՕ-241-Ն ՀՀ օրենքը նոր հանգամանք է դատապարտյալ Ահարոն Հակոբյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի՝ 2009 թվականի նոյեմբերի 17-ի որոշումը, Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2011 թվականի հուլիսի 15-ի դատավճիռը և Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2013 թվականի փետրվարի 14-ի դատավճիռը վերանայելու համար։
21. Վերանայման արդյունքում անհրաժեշտ է բեկանել ու փոփոխել դատապարտյալ Ա.Հակոբյանի վերաբերյալ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2009 թվականի օգոստոսի 28-ի դատավճիռը և ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2009 թվականի հոկտեմբերի 9-ի որոշումը:
Ա.Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում պետք է արդարացնել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: Ա.Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված 4 (չորս) տարի ժամկետով ազատազրկման ժամկետից պետք է հանել 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: Նշանակված պատժին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ պետք է լրիվ գումարել Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2007 թվականի հունիսի 19-ի դատավճռով նշանակված պատիժը՝ 10 (տասը) տարի ժամկետով ազատազրկումը, և Ա.Հակոբյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 13 (տասներեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կանոններով նշանակված պատժին պետք է հաշվակցել Ա.Հակոբյանի՝ կալանքի տակ գտնվելու 4 (չորս) ամիս 28 (քսանութ) օր ժամկետը և թողնել կրելու ազատազրկում՝ 13 (տասներեք) տարի 1 (մեկ) ամիս 2 (երկու) օր ժամկետով:
Միևնույն ժամանակ, դատապարտյալ Ա.Հակոբյանի վերաբերյալ Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2011 թվականի հուլիսի 15-ի դատավճիռը պետք է բեկանել և փոփոխել: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկմանը պետք է մասնակիորեն գումարել 13 (տասներեք) տարի 1 (մեկ) ամիս 2 (երկու) օր ազատազրկման՝ 2011 թվականի հուլիսի 15-ի դրությամբ չկրած մասից՝ 10 (տասը) տարի 5 (հինգ) ամիս 18 (տասնութ) օր ժամկետով ազատազրկումից 10 (տասը) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և վերջնական պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում՝ 10 (տասը) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով:
Բացի այդ, անհրաժեշտ է բեկանել ու փոփոխել դատապարտյալ Ա.Հակոբյանի վերաբերյալ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2013 թվականի փետրվարի 14-ի դատավճիռը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նշանակված պատժին՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով ազատազրկմանը, պետք է մասնակիորեն գումարել 10 (տասը) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով ազատազրկման 2013 թվականի փետրվարի 14-ի դրությամբ չկրած մասից՝ 8 (ութ) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 20 (քսան) օր ազատազրկումից 7 (յոթ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և վերջնական պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում՝ 11 (տասնմեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
Պատժի սկիզբը պետք է հաշվել 2013 թվականի փետրվարի 14-ից:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության 162-րդ, 163-րդ, 171-րդ հոդվածներով, «Հայաստանի Հանրապետության դատական օրենսգիրք» Հայաստանի Հանրապետության սահմանադրական օրենքի 11-րդ հոդվածով, Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 16-րդ, 35-րդ, 39-րդ, 43-րդ, 3611-րդ, 403-406-րդ, 419-րդ, 422-423-րդ, 426.1-րդ, 426.2-րդ, 426.4-րդ, 426.7-րդ և 426.9-րդ հոդվածներով՝ Վճռաբեկ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
1. Վճռաբեկ բողոքները բավարարել: Դատապարտյալ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի՝ 2009 թվականի նոյեմբերի 17-ի որոշումը, Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2011 թվականի հուլիսի 15-ի դատավճիռը և Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2013 թվականի փետրվարի 14-ի դատավճիռը նոր հանգամանքի հիմքով վերանայել:
2. Դատապարտյալ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի վերաբերյալ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2009 թվականի օգոստոսի 28-ի դատավճիռը և ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2009 թվականի հոկտեմբերի 9-ի որոշումը բեկանել ու փոփոխել:
Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում արդարացնել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված 4 (չորս) տարի ժամկետով ազատազրկման ժամկետից հանել 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: Նշանակված պատժին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ լրիվ գումարել Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2007 թվականի հունիսի 19-ի դատավճռով նշանակված պատիժը՝ 10 (տասը) տարի ժամկետով ազատազրկումը, և Ա.Հակոբյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 13 (տասներեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կանոններով նշանակված պատժին հաշվակցել Ա.Հակոբյանի՝ կալանքի տակ գտնվելու 4 (չորս) ամիս 28 (քսանութ) օր ժամկետը և թողնել կրելու ազատազրկում՝ 13 (տասներեք) տարի 1 (մեկ) ամիս 2 (երկու) օր ժամկետով:
3. Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի վերաբերյալ Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2011 թվականի հուլիսի 15-ի դատավճիռը բեկանել ու փոփոխել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ Ահարոն Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկմանը մասնակիորեն գումարել 13 (տասներեք) տարի 1 (մեկ) ամիս 2 (երկու) օր ազատազրկման՝ 2011 թվականի հուլիսի 15-ի դրությամբ չկրած մասից՝ 10 (տասը) տարի 5 (հինգ) ամիս 18 (տասնութ) օր ժամկետով ազատազրկումից 10 (տասը) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և վերջնական պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում՝ 10 (տասը) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով:
4. Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի վերաբերյալ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2013 թվականի փետրվարի 14-ի դատավճիռը բեկանել ու փոփոխել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ Ահարոն Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նշանակված պատժին՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով ազատազրկմանը, մասնակիորեն գումարել 10 (տասը) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով ազատազրկման 2013 թվականի փետրվարի 14-ի դրությամբ չկրած մասից՝ 8 (ութ) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 20 (քսան) օր ազատազրկումից 7 (յոթ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 11 (տասնմեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2013 թվականի փետրվարի 14-ից:
5. Ստորադաս դատարանների դատական ակտերը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
6. Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում դատական նիստերի դահլիճում հրապարակման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման:
Նախագահող`
Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ
Դատավորներ`
Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ
(1)Տե՛ս թիվ ԵԱՔԴ/0069/01/09 քրեական գործ, հատոր 7-րդ, թերթեր 113-115:
(2)Տե՛ս թիվ ՇԴ/0100/01/11 քրեական գործ, հատոր 2-րդ, թերթեր 38-39:
(3)Տե՛ս Վճռաբեկ դատարանի` Գասպար Պողոսյանի գործով 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի թիվ ԳԴ1/0013/01/11 որոշման 16-17-րդ կետերը։
(4)Տե՛ս ՀՀ սահմանադրական դատարանի` 2017 թվականի փետրվարի 14-ի թիվ ՍԴՈ-1348 որոշման 7-րդ կետը:
(5)Տե՛ս ՀՀ սահմանադրական դատարանի` 2017 թվականի փետրվարի 14-ի թիվ ՍԴՈ-1348 որոշման եզրափակիչ մասը:
(6)Տե՛ս սույն որոշման 8-րդ կետը:
(7)Տե՛ս սույն որոշման 8.1-րդ կետը:
ՇԴ/0100/01/11
ԵԱՔԴ/0069/01/09
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` նաև Վճռաբեկ դատարան)
նախագահությամբ`
մասնակցությամբ՝ դատավորներ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ
Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ
Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Մ. ԱՎԱԳՅԱՆԻ
2019 թվականի հունիսի 12-ին ք.Երևանում
դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով նոր հանգամանքի հիմքով դատապարտյալ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի վճռաբեկ բողոքները,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2009 թվականի օգոստոսի 28-ի դատավճռով (քրեական գործ թիվ ԵԱՔԴ/0069/01/09) Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ կետերով և դատապարտվել ազատազրկման՝ 1 տարի ժամկետով, 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկման՝ 1 տարի ժամկետով, 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկման՝ 2 տարի ժամկետով, 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկման՝ 2 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-67-րդ հոդվածների կիրառմամբ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 13 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կարգով՝ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 12 տարի 7 ամիս 4 օր ժամկետով:
2. Ա.Հակոբյանի և մեղադրողի վերաքննիչ բողոքների քննության արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2009 թվականի հոկտեմբերի 9-ին որոշում է կայացրել Ա.Հակոբյանի բողոքը մերժելու, մեղադրողի բողոքը բավարարելու, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2009 թվականի օգոստոսի 28-ի դատավճիռը՝ բեկանելու և պատժի մասով փոփոխելու մասին: Ա.Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ կետերով և դատապարտվել ազատազրկման՝ 1 տարի ժամկետով, 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկման՝ 1 տարի ժամկետով, 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկման՝ 2 տարի ժամկետով, 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման՝ 2 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 4 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կարգով՝ նշանակված պատժին գումարվել է նախորդ` Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2007 թվականի հունիսի 19-ի դատավճռով նշանակված պատիժը` 10 տարի ժամկետով ազատազրկումը, և Ա.Հակոբյանը դատապարտվել է ազատազրկման՝ 14 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 13 տարի 7 ամիս 2 օր ժամկետով:
3. Նշված որոշման դեմ Ա.Հակոբյանի վճռաբեկ բողոքը Վճռաբեկ դատարանի՝ 2009 թվականի նոյեմբերի 17-ի որոշմամբ վերադարձվել է:
4. Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2011 թվականի հուլիսի 15-ի դատավճռով (քրեական գործ թիվ ՇԴ/0100/01/11) Ա.Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման՝ 6 ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոններով՝ նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարվել է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2009 թվականի հոկտեմբերի 9-ի որոշմամբ նշանակված պատժի չկրած մասից 11 տարի ժամկետով ազատազրկումը, և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 11 տարի 6 ամիս ժամկետով։
5. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2013 թվականի փետրվարի 14-ի դատավճռով (քրեական գործ թիվ ԵԿԴ/0164/01/12) Ա.Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտվել ազատազրկման՝ 4 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կարգով` նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարվել է Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2011 թվականի հուլիսի 15-ի դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից 8 տարի ժամկետով ազատազրկումը և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 12 տարի ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2013 թվականի փետրվարի 14-ից:
6. 2018 թվականի նոյեմբերի 14-ին դատապարտյալ Ա.Հակոբյանի կողմից բերված վճռաբեկ բողոքի հիման վրա Վճռաբեկ դատարանը 2019 թվականի փետրվարի 18-ի որոշմամբ նոր հանգամանքի հիմքով հարուցել է դատական ակտերի վերանայման վարույթ և բողոքն ընդունել է վարույթ:
7. 2019 թվականի մարտի 11-ին դատապարտյալ Ա.Հակոբյանի՝ նոր հանգամանքի հիմքով բերված վճռաբեկ բողոքը Վճռաբեկ դատարանը 2019 թվականի հունիսի 3-ի որոշմամբ ընդունել է վարույթ: Միաժամանակ որոշվել է ներկայացված բողոքը քննության առնել Վճռաբեկ դատարանի՝ 2019 թվականի փետրվարի 18-ի որոշմամբ նոր հանգամանքի հիմքով հարուցված դատական ակտերի վերանայման վարույթի շրջանակներում:
Դատավարության մասնակիցների կողմից վճռաբեկ բողոքների պատասխաններ չեն ներկայացվել:
Վճռաբեկ բողոքների քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.
8. Ա.Հակոբյանը թիվ ԵԱՔԴ/0069/01/09 քրեական գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է այն բանի համար, որ «(…) [նա] կանեփի թփեր հավաքելով ապօրինաբար ձեռք է բերել, պատրաստել, իր մոտ պահել է մարիխուանա տեսակի 0.7 գրամ քաշով չորացված թմրամիջոց (…)» (1):
8.1 Ա.Հակոբյանը թիվ ՇԴ/0100/01/11 քրեական գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է այն բանի համար, որ «(…) [նա] անհայտ անձից առանց իրացնելու նպատակի, փորձել է ապօրինի ձեռք բերել 0.0146 գրամ զգալի չափի «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց (…)» (2):
Վճռաբեկ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Վճռաբեկ բողոքները քննվում են հետևյալ հիմքերի սահմաններում՝ ներքոշարադրյալ հիմնավորումներով.
9. Բողոք բերած անձը, հղում կատարելով թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի չափերի վերաբերյալ օրենսդրական փոփոխություններին, ինչպես նաև վկայակոչելով ՀՀ Սահմանադրության 73-րդ հոդվածը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասը, փաստարկել է, որ նշված փոփոխություններով բարելավվել է իր վիճակը, հետևաբար դրանք ենթակա են կիրառման իր նկատմամբ:
10. Վերոգրյալի հիման վրա բողոք բերած անձը խնդրել է իր վերաբերյալ կայացված դատական ակտերով հաստատված արարքները համապատասխանեցնել «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» 2017 թվականի դեկտեմբերի 6-ի թիվ ՀՕ-241-Ն ՀՀ օրենքին և փոփոխել իր նկատմամբ նշանակված վերջնական պատիժը կամ ազատել հետագա պատիժը կրելուց` արարքի ապաքրեականացման հիմքով:
Վճռաբեկ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
11. Սույն գործով Վճռաբեկ դատարանի առջև բարձրացված իրավական հարցը հետևյալն է. արդյո՞ք ՀՀ սահմանադրական դատարանի` 2017 թվականի փետրվարի 14-ի թիվ ՍԴՈ-1348 որոշման ուժով «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» 2017 թվականի դեկտեմբերի 6-ի թիվ ՀՕ-241-Ն ՀՀ օրենքը նոր հանգամանք է դատապարտյալ Ահարոն Հակոբյանի վերաբերյալ դատական ակտերը վերանայելու համար:
12. ՀՀ Սահմանադրության 72-րդ հոդվածի համաձայն` «(…) Արարքի պատժելիությունը վերացնող կամ պատիժը մեղմացնող օրենքն ունի հետադարձ ուժ»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը հետադարձ ուժ ունի, այսինքն՝ տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց, այդ թվում՝ այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն»:
13. Քրեական օրենքը հետադարձ ուժով կիրառելու նորմերի համակարգային վերլուծության արդյունքում Վճռաբեկ դատարանը մշտապես ընդգծել է, որ «չկա հանցագործություն և պատիժ, եթե այն սահմանված չէ օրենքով» (nullum crimen, nulla poena sine lege) կանոնը համընդհանուր ճանաչում ստացած հիմնարար սկզբունք է և իրավունքի գերակայության կարևորագույն տարր: Այն բացառիկ նշանակություն ունի մարդու իրավունքների պաշտպանության համակարգում, հետևաբար նշված սկզբունքից շեղումը բացարձակապես անթույլատրելի է: Դրա հետ մեկտեղ ժամանակի ընթացքում քրեական օրենքի գործողության ընդհանուր կանոնն ունի նաև բացառություն: Մասնավորապես, քրեական օրենքի հետադարձության կանոնը սկսում է գործել այն դեպքերում, երբ նոր օրենքը կա'մ վերացնում է արարքի հանցավորությունը (ապաքրեականացում), կա'մ մեղմացնում է պատիժը, կա'մ այլ կերպ բարելավում է հանցանք կատարած անձի վիճակը: Թվարկված պայմաններն ունեն իմպերատիվ բնույթ, և նոր օրենքն ուժի մեջ մտնելուց հետո դրանցից առնվազն մեկի առկայության պարագայում նոր օրենքի գործողությունը տարածվում է մինչև այն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց, այդ թվում՝ այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են այն, սակայն ունեն դատվածություն (3):
14. ՀՀ սահմանադրական դատարանը (այսուհետ` նաև Սահմանադրական դատարան), 2017 թվականի փետրվարի 14-ի թիվ ՍԴՈ-1348 որոշման շրջանակներում՝ անդրադառնալով արարքի պատժելիությունը վերացնող օրենքը հետադարձությամբ կիրառելու կառուցակարգին, արձանագրել է. «(...) [Ե]լնելով ՀՀ Սահմանադրության 72-րդ հոդվածի անմիջական գործողությունից և վերջինիս` սույն որոշման մեջ բացահայտված բովանդակությամբ կիրառումն ապահովելու համար իրավակիրառ պրակտիկայի շրջանակներում արարքի պատժելիությունը վերացնող օրենքի հետադարձ կիրառումը պատիժ կրող անձանց նկատմամբ անհրաժեշտ է իրականացնել նոր հանգամանքի հիմքով դատական ակտի վերանայման վերաբերյալ իրավակարգավորումների շրջանակներում` արարքի պատժելիությունը վերացնող օրենքի ուժի մեջ մտնելը դիտարկելով որպես դատական ակտը վերանայելու համար նոր հանգամանք (…)» (4):
Արդյունքում Սահմանադրական դատարանն արձանագրել է. «(...) ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 426.2-րդ հոդվածը և դրա հետ համակարգային առումով փոխկապակցվածության մեջ գտնվող` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 426.4-րդ հոդվածի 1-ին մասը համապատասխանում են ՀՀ Սահմանադրությանն այնպիսի սահմանադրաիրավական բովանդակությամբ, համաձայն որի` ելնելով ՀՀ Սահմանադրության 72-րդ հոդվածի անմիջական գործողությունից` արարքի պատժելիությունը վերացնող օրենքն ուժի մեջ մտնելն իրավակիրառ պրակտիկայի շրջանակներում պետք է ընկալվի որպես նոր հանգամանք, և օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտը նոր հանգամանքի հիմքով ենթակա է վերանայման ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված կարգով (...)» (5):
15. Նախորդ կետում մեջբերված Սահմանադրական դատարանի իրավական դիրքորոշումների հաշվառմամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքի ընդունմամբ նախկինում կայացված և օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտերը ենթակա են վերանայման ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 49.1-րդ գլխով սահմանված` նոր հանգամանքներով դատական ակտերի վերանայման կանոններով: Այլ կերպ` Վճռաբեկ դատարանն ընդգծում է, որ արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը նոր հանգամանք է օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտերը վերանայելու համար։
16. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոցներ կամ հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութեր ապօրինի պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, փոխադրելը կամ առաքելը՝
պատժվում է կալանքով` առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով»։
Մինչև «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» 2017 թվականի դեկտեմբերի 6-ի թիվ ՀՕ-241-Ն ՀՀ օրենքն ուժի մեջ մտնելը թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը սահմանող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 1-ին հավելվածում «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի համար որպես զգալի չափ է սահմանված եղել 0.5 գրամից մինչև 5.0 գրամը ներառյալ, «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցի համար որպես զգալի չափ՝ 0.002 գրամից մինչև 0.02 գրամը ներառյալ:
Վերոնշյալ օրենքի 4-րդ հոդվածով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 1-5-րդ հավելվածներն ուժը կորցրած ճանաչելուց հետո ՀՀ կառավարության` 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածով «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի համար որպես մանր չափ է սահմանվել 0.5 գրամից մինչև 2.5 գրամը ներառյալ, իսկ որպես զգալի չափ՝ 2.5 գրամից մինչև 12.5 գրամը ներառյալ: Միևնույն ժամանակ, «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցի համար որպես զգալի չափ է սահմանվել 0.001 գրամից մինչև 0.005 գրամը ներառյալ, որպես խոշոր չափ՝ 0.005 գրամից մինչև 0.025 գրամը ներառյալ:
17. Սույն գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ Ա.Հակոբյանը դատապարտվել է՝
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափի՝ 0.7 գրամ «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց ապօրինի ձեռքբերելու, պատրաստելու և պահելու համար (6),
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափի` 0.0146 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու փորձի համար (7):
18. Նախորդ կետում մեջբերված փաստական հանգամանքները գնահատելով սույն որոշման 12-16-րդ կետերում վկայակոչված իրավադրույթների և արտահայտված իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո` Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ թմրամիջոցների չափերի վերաբերյալ օրենսդրական փոփոխությունները ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով չեն բարելավում Ա.Հակոբյանի վիճակը, ուստի դրանք հիմք չեն Ա.Հակոբյանի վերաբերյալ կայացված և օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտերով հաստատված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքի իրավական որակման փոփոխության:
19. Միևնույն ժամանակ, Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ թմրամիջոցների չափերի վերաբերյալ օրենսդրական փոփոխությունները վերացնում են Ա.Հակոբյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքի հանցավորությունը։
Մասնավորապես, «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի զգալի չափի նվազագույն և առավելագույն սահմանների օրենսդրական փոփոխությունների համեմատական ուսումնասիրությունից երևում է, որ դրանց արդյունքում 0.7 գրամ «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցն այսուհետ ոչ թե զգալի, այլ մանր չափի է: Այսինքն՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում Ա.Հակոբյանին պետք է արդարացնել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի հիմքով, այն է՝ արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
Նման պայմաններում թմրամիջոցների չափերի վերաբերյալ օրենսդրական փոփոխություններին պետք է տալ հետադարձ ուժ և դրանց գործողությունը տարածել մինչև դրանց ուժի մեջ մտնելը Ա.Հակոբյանի կողմից կատարված արարքի վրա:
20. Վերոգրյալի հիման վրա Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ Սահմանադրական դատարանի` 2017 թվականի փետրվարի 14-ի թիվ ՍԴՈ-1348 որոշման ուժով «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» 2017 թվականի դեկտեմբերի 6-ի թիվ ՀՕ-241-Ն ՀՀ օրենքը նոր հանգամանք է դատապարտյալ Ահարոն Հակոբյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի՝ 2009 թվականի նոյեմբերի 17-ի որոշումը, Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2011 թվականի հուլիսի 15-ի դատավճիռը և Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2013 թվականի փետրվարի 14-ի դատավճիռը վերանայելու համար։
21. Վերանայման արդյունքում անհրաժեշտ է բեկանել ու փոփոխել դատապարտյալ Ա.Հակոբյանի վերաբերյալ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2009 թվականի օգոստոսի 28-ի դատավճիռը և ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2009 թվականի հոկտեմբերի 9-ի որոշումը:
Ա.Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում պետք է արդարացնել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: Ա.Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված 4 (չորս) տարի ժամկետով ազատազրկման ժամկետից պետք է հանել 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: Նշանակված պատժին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ պետք է լրիվ գումարել Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2007 թվականի հունիսի 19-ի դատավճռով նշանակված պատիժը՝ 10 (տասը) տարի ժամկետով ազատազրկումը, և Ա.Հակոբյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 13 (տասներեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կանոններով նշանակված պատժին պետք է հաշվակցել Ա.Հակոբյանի՝ կալանքի տակ գտնվելու 4 (չորս) ամիս 28 (քսանութ) օր ժամկետը և թողնել կրելու ազատազրկում՝ 13 (տասներեք) տարի 1 (մեկ) ամիս 2 (երկու) օր ժամկետով:
Միևնույն ժամանակ, դատապարտյալ Ա.Հակոբյանի վերաբերյալ Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2011 թվականի հուլիսի 15-ի դատավճիռը պետք է բեկանել և փոփոխել: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկմանը պետք է մասնակիորեն գումարել 13 (տասներեք) տարի 1 (մեկ) ամիս 2 (երկու) օր ազատազրկման՝ 2011 թվականի հուլիսի 15-ի դրությամբ չկրած մասից՝ 10 (տասը) տարի 5 (հինգ) ամիս 18 (տասնութ) օր ժամկետով ազատազրկումից 10 (տասը) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և վերջնական պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում՝ 10 (տասը) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով:
Բացի այդ, անհրաժեշտ է բեկանել ու փոփոխել դատապարտյալ Ա.Հակոբյանի վերաբերյալ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2013 թվականի փետրվարի 14-ի դատավճիռը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նշանակված պատժին՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով ազատազրկմանը, պետք է մասնակիորեն գումարել 10 (տասը) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով ազատազրկման 2013 թվականի փետրվարի 14-ի դրությամբ չկրած մասից՝ 8 (ութ) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 20 (քսան) օր ազատազրկումից 7 (յոթ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և վերջնական պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում՝ 11 (տասնմեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
Պատժի սկիզբը պետք է հաշվել 2013 թվականի փետրվարի 14-ից:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության 162-րդ, 163-րդ, 171-րդ հոդվածներով, «Հայաստանի Հանրապետության դատական օրենսգիրք» Հայաստանի Հանրապետության սահմանադրական օրենքի 11-րդ հոդվածով, Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 16-րդ, 35-րդ, 39-րդ, 43-րդ, 3611-րդ, 403-406-րդ, 419-րդ, 422-423-րդ, 426.1-րդ, 426.2-րդ, 426.4-րդ, 426.7-րդ և 426.9-րդ հոդվածներով՝ Վճռաբեկ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
1. Վճռաբեկ բողոքները բավարարել: Դատապարտյալ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի՝ 2009 թվականի նոյեմբերի 17-ի որոշումը, Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2011 թվականի հուլիսի 15-ի դատավճիռը և Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2013 թվականի փետրվարի 14-ի դատավճիռը նոր հանգամանքի հիմքով վերանայել:
2. Դատապարտյալ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի վերաբերյալ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2009 թվականի օգոստոսի 28-ի դատավճիռը և ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2009 թվականի հոկտեմբերի 9-ի որոշումը բեկանել ու փոփոխել:
Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում արդարացնել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված 4 (չորս) տարի ժամկետով ազատազրկման ժամկետից հանել 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: Նշանակված պատժին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ լրիվ գումարել Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2007 թվականի հունիսի 19-ի դատավճռով նշանակված պատիժը՝ 10 (տասը) տարի ժամկետով ազատազրկումը, և Ա.Հակոբյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 13 (տասներեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կանոններով նշանակված պատժին հաշվակցել Ա.Հակոբյանի՝ կալանքի տակ գտնվելու 4 (չորս) ամիս 28 (քսանութ) օր ժամկետը և թողնել կրելու ազատազրկում՝ 13 (տասներեք) տարի 1 (մեկ) ամիս 2 (երկու) օր ժամկետով:
3. Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի վերաբերյալ Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2011 թվականի հուլիսի 15-ի դատավճիռը բեկանել ու փոփոխել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ Ահարոն Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկմանը մասնակիորեն գումարել 13 (տասներեք) տարի 1 (մեկ) ամիս 2 (երկու) օր ազատազրկման՝ 2011 թվականի հուլիսի 15-ի դրությամբ չկրած մասից՝ 10 (տասը) տարի 5 (հինգ) ամիս 18 (տասնութ) օր ժամկետով ազատազրկումից 10 (տասը) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և վերջնական պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում՝ 10 (տասը) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով:
4. Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի վերաբերյալ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2013 թվականի փետրվարի 14-ի դատավճիռը բեկանել ու փոփոխել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ Ահարոն Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նշանակված պատժին՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով ազատազրկմանը, մասնակիորեն գումարել 10 (տասը) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով ազատազրկման 2013 թվականի փետրվարի 14-ի դրությամբ չկրած մասից՝ 8 (ութ) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 20 (քսան) օր ազատազրկումից 7 (յոթ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 11 (տասնմեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2013 թվականի փետրվարի 14-ից:
5. Ստորադաս դատարանների դատական ակտերը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
6. Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում դատական նիստերի դահլիճում հրապարակման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման:
Նախագահող`
Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ
Դատավորներ`
Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ
(1)Տե՛ս թիվ ԵԱՔԴ/0069/01/09 քրեական գործ, հատոր 7-րդ, թերթեր 113-115:
(2)Տե՛ս թիվ ՇԴ/0100/01/11 քրեական գործ, հատոր 2-րդ, թերթեր 38-39:
(3)Տե՛ս Վճռաբեկ դատարանի` Գասպար Պողոսյանի գործով 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի թիվ ԳԴ1/0013/01/11 որոշման 16-17-րդ կետերը։
(4)Տե՛ս ՀՀ սահմանադրական դատարանի` 2017 թվականի փետրվարի 14-ի թիվ ՍԴՈ-1348 որոշման 7-րդ կետը:
(5)Տե՛ս ՀՀ սահմանադրական դատարանի` 2017 թվականի փետրվարի 14-ի թիվ ՍԴՈ-1348 որոշման եզրափակիչ մասը:
(6)Տե՛ս սույն որոշման 8-րդ կետը:
(7)Տե՛ս սույն որոշման 8.1-րդ կետը:
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0164/01/12
Երևանի քրեական դատարան
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0164/01/12
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 12-09-2012 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0164/01/12 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | ՀՀ Գլխավոր դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 13139712 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Ահարոն Հակոբյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ վերջինս պատիժն ի կատար ածող հիմնարկի աշխատողի առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելու եղանակով, խոչընդոտել է նույն հիմնարկի գործունեությանը, այն է 2012թ.-ի հունիսի 25-ին ժամը 13.50-ի սահմաններում, որպես դատապարտյալ պատիժը կրելով ՀՀ ԱՆ <<Դատապարտյալների հիվանդանոց>> ՔԿՀ-ում և գտնվելով հիմնարկի թիվ 3 խցում, տեղյակ լինելով դատապարտյալների համար նախատեսված զբոսահրապարակը զբաղված լինելու մասին` իր համախցակից Հակոբ Հակոբյանին անհապաղ զբոսանք տրամադրելու հարցի շուրջ անհիմն վիճաբանության մեջ է մտել <<Դատապարտյալների հիվանդանոց>> ՔԿՀ-ի ԱԱ բաժնի կրտսեր սերժանտ Արմեն Վալերիկի Մելքոնյանի հետ, պահանջել է անհապաղ զբոսանք տրամադրել իրենց, որի ընթացքում հաշվի չառնելով մասնագետի զբոսահրապարակը զբաղված լինելու պատճառաբանությունները վիրավորել է նրան, դիմել ներքին կանոնակարգով արգելված ձևով, չի ենթարկվել խախտումը դադարեցնելու նրա պահանջներին և որից հետո համոզվելով, որ Ա.Մելքոնյանը չի կատարում իր անօրինական պահանջը վերցրել է իր մոտ դրված, որպես մոխրաման օգտագործվող <<Կաֆե Պելե>> սուրճի թիթեղյա տարան ու այն շպրտել նրա ուղղությամբ, որը կպնելով Ա.Մելքոնյանի դեմքին, պատճառել է թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք քերծվածքի ձևով քթի շրջանում: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Ահարոն |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հայրանուն | Անուշավանի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ներկայումս <<Դատապարտյալների հիվանդանոց>> ՔԿՀ-ի դատապարտյալ |
| Վիճակագրական տողի համարը | 15.4 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 12-09-2012 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 14-09-2012 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 14-09-2012 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 14-09-2012 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 05-10-2012 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ահարոն |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Մելքոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 25-10-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-11-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 14-11-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-11-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 10-12-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-12-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 23-01-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 14-02-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 14-02-2013 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Ահարոն |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ՀՀ ԱՆ <Նուբարաշեն> ՔԿՀ |
| Ամսաթիվ | 14-02-2013 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԿԴ/0164/01/12 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 14 փետրվարի 2013թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը` նախագահությամբ` դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ քարտուղարությամբ` Ա.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ Ռ.ՄԿՐՏՉՅԱՆԻ Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ` մեղադրող Հ.ՊԱԼՅԱՆԻ տուժող Ա.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ ամբաստանյալ Ա.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ պաշտպան Ա.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի` Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի` ծնված 18.12.1971թ. ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, խնամքին 2 անձ, միջնակարգ կրթությամբ, առողջ, նախկինում դատված` 1. Երևան քաղաքի նախկին Սպանդարյան շրջ.ժող.դատարանի 09.07.1993թ. դատավճռով ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 2071 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 1 տարի ժամկետով, նույն օրենսգրքի 421 հոդվածի կիրառմամբ պատժի կատարումը հետաձգվել է 1 տարի ժամկետով, 2. Երևան քաղաքի նախկին Մյասնիկյան շրջ.ժող.դատարանի 20.09.1994թ. դատավճռով ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 86-րդ հոդվածի 4-րդ և 180-րդ հոդվածի 2-րդ մա-սերովª նույն օրենսգրքի 37-րդ և 38-րդ հոդվածների համաձայն, դատապարտվել է ազատազըր-կման 8 տարի ժամկետով, 3. Երևան քաղաքի նախկին Արաբկիրի շրջ.ժող.դատարանի 03.10.1996թ. դատավճռով ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 86-րդ հոդվածի 3-րդ և 180-րդ հոդ-վածի 2-րդ մասերովª նույն օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի համաձայն, դատապարտվել է ազատա-զրկման 8 տարի ժամկետով, 4. Երևան քաղաքի նախկին Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքնե-րի առաջին ատյանի դատարանի 02.02.1999թ. դատավճռով ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 86-րդ հոդվածի 2-րդ և 180-րդ հոդվածի 1-ին մասերով` նույն օրենսգրքի 38-39-րդ հոդվածների համաձայն, դատապարտվել է ազատազրկման 5 տարի ժամկետով, պատժից պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է 11.02.2002թ-ին, 5. Երևան քաղաքի նախկին Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 19.06.2007թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` նույն օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի համաձայն, դատապարտվել է ազատազրկման 10 տարի ժամկետով, 6. Երևան քա-ղաքի նախկին Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության դատա-րանի 28.08.2009թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ կետերով, 268-րդ, 316-րդ և 355-րդ հոդվածների 1-ին մասերովª նույն օրենսգրքի 66-րդ, 67-րդ ու 69-րդ հոդվածների համաձայն, դատապարտվել է ազատազրկման 12 տարի 7 ամիս 4 օր ժամ-կետով, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 09.10.2009թ. որոշմամբ 28.08.2009թ. դատավճիռը բեկանվել, պատժի մասով փոփոխվել և որպես վերջնական պատիժª նշանակվել է ազատազըր-կում 13 տարի 7 ամիս 2 օր ժամկետով, 7. Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարա-նի 15.07.2011թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասովª նույն օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն, դատապարտվել է ազատազրկման 11 տարի 6 ամիս ժամկետով, պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 04.05.2011թ-ից, պատիժ է կրում քրեակատարո-ղական հիմնարկում, պատժի չկրած մասըª 9 տարի 8 ամիս 20 օր, բնակվել է` ք.Երևան Գուլակ-յան փողոց, տուն հ. 27, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով: Գործի դատավարական նախապատմությունը. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Գ.Մխեյանը 09.07.2012թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հա-րուցել է թիվ 13139712 քրեական գործը և այն ընդունել իր վարույթ: Քննիչի 07.08.2012թ. որոշմամբ Ա.Հակոբյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով: ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Մխիթարյանը 08.08.2012թ. որոշմամբ թիվ 13139712 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ: 2012թ. սեպտեմբերի 6-ին թիվ 13139712 քրեական գործը մեղադրական եզրակացութ-յամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության առաջին ատյանի դատարանի (դատավոր Գ.Պողոսյան) 2012թ. սեպտեմբերի 14-ի որոշմամբ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդ-վածի 2-րդ մասով քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2012թ. սեպտեմբերի 28-ի որոշմամբ նշանակվել է դատաքննության: ՙԱառաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին՚ մե-ղադրող Հ.Պալյանի 10.12.2013թ. որոշմամբ ամբաստանյալ Ա.Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. ՙպա-տիժն ի կատար ածող հիմնարկի բնականոն գործունեությանը խոչընդոտելու նպատակով առող-ջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն է գործադրել նույն հիմնարկիª իր ծառայողական պարտականությունները կատարող աշխատողի նկատմամբ, այն էª 2012թ. հունիսի 25-ինª ժամը 13:50-ի սահմաններում, որպես դատապարտյալ պատիժը կրելով ՀՀ ԱՆ ՙԴատապարտյալների հիվանդանոց՚ ՔԿՀ-ում և գտնվելով հիմնարկի թիվ 3 խցում, տեղյակ լինելով դատապարտյալ-ների համար նախատեսված զբոսահրապարակը զբաղված լինելու մասին, իր համախցակից Հակոբ Հակոբյանին անհապաղ զբոսանք տրամադրելու հարցի շուրջ անհիմն վիճաբանության մեջ է մտել ՙԴատապարտյալների հիվանդանոց՚ ՔԿՀ-ի ԱԱ բաժնի կրտսեր սերժանտ Արմեն Վալերիկի Մելքոնյանի հետ, պահանջել է խախտել ներքին կանոնակարգի պահանջները և ան-հապաղ զբոսանք տրամադրել իրենց, որի ընթացքում հաշվի չառնելով մասնագետիª զբոսա-հրապարակը զբաղված լինելու կանոնակարգից բխող պատճառաբանությունները, հակաճառել, իսկ ապաª վիրավորել է նրան, դիմել ներքին կանոնակարգով արգելված ՙարա՚ դիմելաձևով, չի ենթարկվել խախտումը դադարեցնելուª Ա.Մելքոնյանի պահանջներին, որի արդյունքում շուրջ 10-15 րոպե թույլ չի տվել վերջինիս լրիվ ծավալով կատարել իր անմիջական պարտականութ-յունները և խախտել է հիմնարկի բնականոն գործունեությունը, որից հետո, համոզվելով, որ Ա. Մելքոնյանը չի կատարում իր անօրինական պահանջը, նույն նպատակով վերցրել է իր մոտ դրվածª որպես մոխրաման օգտագործվող, ՙԿաֆե Պելե՚ սուրճի թիթեղյա տարան, Ա.Մելքոնյա-նին վնասվածք պատճառելու դիտավորությամբ այն շպրտել է նրա ուղղությամբ, որը կպնելով վերջինիս դեմքինª պատճառել է թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնաս-վածքª քերծվածքի ձևով, քթի շրջանում՚: Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները. Դատաքննությամբ պարզվեց, որ ՙԴատապարտյալների հիվանդանոց՚ քրեակատարո-ղական հիմնարկում պատիժ կրելիս ամբաստանյալ Ա.Հակոբյանը, իմանալով իրª որպես դատա-պարտյալի իրավունքներն ու պարտականությունները, գիտակցելով, որ իրավունք չունի վիճել քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակիցների հետ և հարվածել նրանց կամ որևէ առարկա նետել նրանց ուղղությամբ, զբոսահրապարակը զբաղված լինելու պատճառով մեկ այլ դատա-պարտյալի զբոսանք չտրամադրելու հարցի շուրջ 2012թ. հունիսի 25-ինª ժամը 13-ի սահմաննե-րում, մոտ 10 րոպե տևողությամբª խցի դռան դիտանցքից խոսելու միջոցով, անհիմն վիճաբանել է ՙԴատապարտյալների հիվանդանոց՚ քրեակատարողական հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի կրտսեր մասնագետիª տուժող Արմեն Մելքոնյանի հետ, նրան դիմել է չթույ-լատրվող ՙարա՚ դիմելաձևով, իսկ երբ վերջինիս ամբաստանյալի խցակից դատապարտյալին զբոսահրապարակից վերադարձրել է խուց, ամբաստանյալը, պահանջելով պարզաբանել, թե տուժողն ինչու է վիրավորում իրեն, իր մոտ ունեցածª որպես մոխրաման օգտագործվող, ՙԿաֆե Պելե՚ սուրճի թիթեղյա դատարկ տարան շպրտել է նրա ուղղությամբ, սակայն այն հարվածելով պատին և փոխելով ուղղությունըª կպել և վնասել է տուժողի քիթը: Ապացույցների հետազոտում և գնահատում. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում ամ-բաստանյալ Ա.Հակոբյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակիորեն` պատճառաբանելով, որ թեև գիտի, որ իրավունք չունի վիճել տեսուչի հետ, հարվածել կամ որևէ առարկա նետել նրա ուղղությամբ, սակայն համոզված լինելով, որ նա կարող է, իրավունք ունի և պարտավոր է դա-տապարտյալ Հ.Հակոբյանին տանել զբոսահրապարակ ու ցանկություն և նպատակ չունենալով նրան վիրավորել կամ հարվածել, պահի տակ նրա վրա է շպրտել մոխրամանը: Ամբաստանյալ Ա.Հակոբյանի ցուցմունքի համաձայնª 2012թ. հունիս ամսից պատիժ է կրել ՙԴատապարտյալների հիվանդանոց՚ քրեակատարողական հիմնարկում: Դեպքի օրը, նը-կատելով, որ հսկիչըª տուժող Արմեն Մելքոնյանը, խցի դռան դիտանցքից խոսում է դատապարտ-յալ Հակոբ Հակոբյանի հետ, և նրանց խոսակցության տոնը բարձր է, մոտեցել ու հարցրել է, թե ինչ է եղել: Հ.Հակոբյանը ասել է, որ ցանկանում է գնալ զբոսանքի, սակայն Ա.Մելքոնյանը չի տանում, քանի որ զբոսահրապարակում մարդ կա: Տուժողին ասել է, որ եթե զբոսահրապարա-կում մարդ կա, ապա իրենց խցից է ու նույն խցի դատապարտյալը կարող է նրա հետ զբոսնել, քանի որ մշտապես 2-3 հոգով են տարվել զբոսանքի: Տուժողն արհամարական տոնով պատաս-խանել է, որ չի կարող, և խոսքի մեջ տուժողին ասել էª արա ախպեր ջան ինչի համար ես տենց պատասխանում: Նա պատասխանել է, որ ինքն է ՙարան՚, որից հետո նրան բացատրել է, որ նրան վիրավորելու նպատակով չի ասել ՙարա՚ ու որ դա ստացվել է միամտաբար: Եվ այդպես մոտ 10 րոպե շարունակվել է իր ու տուժողի խոսակցությունը, որից հետո նա գնացել և զբոսա-հրապարակից խուց է վերադարձրել զբոսնող դատապարտյալին: Երբ տուժողը բացել է խցի դուռն ու ներս է թողել դատապարտյալին, մահճակալին նստած դիրքից տուժողին առաջարկել է զրուցել և հասկանալ իրար ու, ասելով, որ նրանից տարիքով մեծ է, բացատրել է, որ չի կարելի նման կերպ պահել իրեն: Տուժողն իրեն պատասխանել է, որ ինքը չէ, որ իրեն պետք է ասի, թե ինչպես պահի իրեն, որից հետո, քանի որ նրա տոնն իրեն դուր չի եկել և վրդովված է եղել, խցում որպես մոխրաման օգտագործվող թիթեղյա տարան շպրտել է իրենից մոտ 3 մետր հեռու գտնվող տուժողի ուղղությամբ ու չի նկատել, որ այն կպել է նրան: Դրանից հետո տուժողը փակել է խցի դուռն ու արագ հեռացել է, իսկ 5-10 րոպե անց նրան փոխարինել է հսկիչ Արշալուսյանը: Այնու-հետև իրեն տարել են հերթապահ մաս, որտեղ տեսել է տուժողին, ում դեմքին վիրակապ (բինտ) և բամբակ է եղել: Հարցրել և տեղեկացել է, որ մոխրամանը կպել է նրա քթին և քերծվածք առա-ջացրել: Տուժող Ա.Մելքոնյանի ցուցմունքի համաձայնª 2012թ. հունիսի 25-ին, երբ որպես հսկիչ ծառայություն է իրականացրել ՙԴատապարտյալների հիվանդանոց՚ քրեակատարողական հիմնարկի ՙփակ տիպ՚ բաժանմունքուն, ժամը 1030-ի սահմաններում մեկ այլ դատապարտյալի հետ զբոսահրապարակ է տարել դատապարտյալ Հ.Հակոբյանին: Ժամը 11-ի սահմաններում նրան վերադարձրել է խուց, իսկ ժամը 1315-ի սահմաններում զբոսահրապարակ է տարել դատա-պարտյալ Վ.Մարուքյանին: Ժամը 1340-ի սահմաններում դատապարտյալ Հ.Հակոբյանը կրկին ցանկացել է գնալ զբոսահրապարակ, սակայն նրան ասել է, որ չի կարող, քանի որ զբոսահրա-պարակը զբաղված է: Այնուհետև, խոսակցությանը միջամտել է ամբաստանյալը և, դիմելով իրեն, ասել է ՙարա՚, որի համար նրան ասել է, որ այդպես չդիմի իրեն: Դրանից հետոª մոտ 10 րոպե, ամբաստանյալը վիճել է իր հետ, իսկ երբ զբոսահրապարակից խուց է վերադարձրել դա-տապարտյալ Վ.Մարուքյանին և հարցրել է, թե ով է ցանկանում գնալ զբոսահրապարակ, ամ-բաստանյալը նստած տեղից հարցրել է, թե ինչու է ինքը վիրավորում նրան: Երբ պատասխանել է, որ նրան չի վիրավորում, նա ասել է. ՙլավ կլինի, եթե այս մոխրամանը շպրտեմ գլխիդ՚: Երբ ամբաստանյալին պատասխանել է, որ նա չի կարող և իրավունք չունի դա անել, նա մոխրամա-նը շպրտել է իր ուղղությամբ, և այն կպնելով պատինª շեղել է ուղղությունն ու կպել իր քթին: Վկաª ՙԴատապարտյալների հիվանդանոց՚ քրեակատարողական հիմնարկի հերթափո-խի պատասխանատու հերթապահ, Դավիթ Հովհաննիսյանի ցուցմունքի համաձայնª 2012թ. հունիսի 25-ինª կեսօրից հետո, ՙփակ տիպ՚-ի բաժանմունքում ծառայություն իրականացնող տուժողից տեղեկանալով, որ ամբաստանյալըª մեկ այլ դատապարտյալի զբոսանք չտրամադրե-լու հարցի շուրջ վիճաբանել է նրա հետ, մոխրամանը շպրտել է նրա վրա ու վնասվել է նրա քիթը, տուժողին փոխարինել է մեկ այլ տեսուչով, կատարվածի մասին կազմվել է արձանագրություն և առգրավվել է մոխրամանը: Վկաª ՙԴատապարտյալների հիվանդանոց՚ քրեակատարողական հիմնարկի անվտան-գության բաժնի պետ, Մանուկ Միքայելյանի ցուցմունքի համաձայնª 2012թ. հունիսի 25-ին տե-ղեկացել է, որ ՙփակ տիպ՚-ի բաժանմունքում պատիժ կրող ամբաստանյալը մեկ այլ դատա-պարտյալի զբոսանք տրամադրելու հարցի կապակցությամբ վիճաբանել է իր պարտականու-թյունները կատարող տուժողի հետ և թիթեղյա մոխրամանը նետել է նրա վրա, որի պատճառով վնասվել է տուժողի քիթը: Վերջինիս բուժօգնություն է ցույց տրվել, փաստի կապակցությամբ նախապատրսատվել են նյութեր, իսկ մոխրամանն առգրավվել է: Վկաª ՙԴատապարտյալների հիվանդանոց՚ քրեակատարողական հիմնարկի աշխատա-կից, Վարազդատ Արշալույսյանի ցուցմունքի համաձայնª 2012թ. հունիսի 25-ին քրեակատարո-ղական հիմնարկում պատիժ կրող ամբաստանյալը մեկ այլ դատապարտյալիª Հ.Հակոբյանին զբոսանք չտրամադրելու հարցի շուրջ վիճաբանել է տուժողի հետ, վիրավորական բնույթի ար-տահայտություններ է արել, չի ենթարկվել տուժողի օրինական պահանջներին և որպես մոխրա-ման օգտագործվող տարայով հարվածել է տուժողինª պատճառելով մարմնական վնաս: Վերը նշված պատճառով փոխարինել է տուժողին և տեսել է, որ վնասված է նրա քիթը: Վկաª ՙԴատապարտյալների հիվանդանոց՚ քրեակատարողական հիմնարկի վիրաբու-ժական բաժանմունքի վիրաբույժ, Սերգեյ Աբրահամյանի ցուցմունքի համաձայնª 2012թ. հունի-սի 25-ինª ժամը 13-ի սահմաններում, պատռվածքի ձևով քթի վնասվածքով բուժօգնության է դի-մել տուժողն ու ասել, որ վնասվածքն ստացել է ամբաստանյալի կողմիցª որպես մոխրաման ծա-ռայող առարկայով հարվածելու հետևանքով: Դատաբժշկական փորձաքննության 26.06.2012թ. թիվ 1897 եզրակացության համաձայն` տուժող Ա.Մելքոնյանի մարմնական վնասվածքը` քթի հիմի քերծվածքների ձևով, հետևանք է բութ, կոշտ առարկայի ներգործության, որը կարող է լինել նաև ներկայացված տարան, հնարա-վոր է նշված ժամկետին և հանգամանքներում, որը առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում: ՙՀայտնաբերելու և առգրավվում կատարելու մասին՚ 25.06.2012թ. արձանագրության հա-մաձայնª ՔԿՀ-ի աշխատակիցները 25.06.2012թ. առգրավել են որպես մոխրաման օգտագործ-վող, ՙԿաֆե Պելե՚ գրությամբ թիթեղյա տարան, որով Ա.Հակոբյանը հարվածել է Ա.Մելքոնյա-նին և վերջինիս պատճառել մարմնական վնասվածք: Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված. ՙԴատապարտյալների հիվանդանոց՚ ՔԿՀ-ի աշխատակիցներ Դ.Հովհաննիսյանի 25.06.2012թ. և Մ.Միքայելյանի 26.06.2012թ. զեկուցագրերի համաձայն` դատապարտյալ Ա.Հա-կոբյանը, նպատակ ունենալով խոչընդոտել քրեակատարողական հիմնարկի գործունեությանը և խախտելով ՔԿ հիմնարկի ներքին կանոնագրքի պահանջները, ոչ վտանգավոր բռնություն է գործադրել հիմնարկի աշխատողի նկատմամբª որպես մոխրաման օգտագործվող սուրճի տա-րայով հարվածել է կրտսեր մասնագետ Ա.Մելքոնյանին` պատճառելով մարմնական վնաս-վածք, ՙԴատապարտյալին պատժախուց տեղափոխելու վերաբերյալ՚ 25.06.2012թ. որոշման համաձայն` ներքին կանոնակարգի խախտում թույլ տալու համար Ա.Հակոբյանը 15 օրով տե-ղափոխվել է պատժախուց, կալանավորված անձանց /դատապարտյալների/ զբոսանքի հաշվառման մատյանից կա-տարված քաղվածքի համաձայն` դատապարտյալներ Ա.Հակոբյանը և Հ.Հակոբյանը օգտվել են զբոսանքի իրավունքից: ՙԻրեղեն ապացույց ճանաչելու և քրեական գործին կցելու մասին՚ 30.06.2012թ. որոշման համաձայնª ՙԿաֆե Պելե՚ գրառմամբª մոխրաման հանդիսացող, թիթեղյա տարան ճանաչվել է իրեղեն ապացույց: Դատարանի վերլուծություն. Դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքն ու համակցու-թյան մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հանգամանք-ների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգում է հետևության, որ սույն քրեական գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույց-ների բավարար ամբողջությամբ հաստատվում է, որ ամբաստանյալըª որպես դատապարտյալ, պատիժ կրելով քրեակատարողական հիմնարկում, պատիժն ի կատար ածող նշված հաստա-տության բնականոն գործունեությանը խոչընդոտելու նպատակով քրեակատարողական հիմ-նարկի աշխատողի նկատմամբ գործադրել է նրա առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնու-թյուն, այսինքնª կատարել է հանցագործությունª նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որով և նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի: Դատարանը նաև գտնում է, որ ամբաստանյալի կատարած արարքին տրվել է ճիշտ քրե-աիրավական գնահատական ու քրեական գործի ապացույցները ձեռք են բերվել քրեադատա-վարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ: Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի չափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում կատարված հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աս-տիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, և գտնում է, որ նա պետք է դատապարտվի ազա-տազրկման ու կրի նշանակված պատիժը: Որպես ամբաստանյալ Ա.Հակոբյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներª դատարանը հաշվի է առնում, որ նա, ըստ էության, խոստովանեց կատարած հանցանքը, անկեղծորեն զղջաց կատարած հանցանքի համար, և որ տուժողը ներել է նրան: Դատարանը նաև հաշվի է առնում, որ ամբաստանյալն ունի 2 անչափահաս երեխա: Որպես ամբաստանյալ Ա.Հակոբյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք` դատարանը հաշվի է առնում, որ նրա կողմից հանցանք կատարելու առանձնա-պես վտանգավոր ռեցիդիվը: Քննության առնելով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցը` դատարանը գտնում է, որ ՙԿաֆե Պելե՚ սուրճի թիթեղյա տարան պետք է ոչնչացվի: Դատարանը, քննության առնելով խափանման միջոցի հարցը, գտնում է, որ ամբաստան-յալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը, մինչև դատավճռի օրինա-կան ուժի մեջ մտնելը պետք է թողնվի անփոփոխ: Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-361-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտել ազատազրկման 4 (չորս) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն` նշանակված պատժին մասնակի-որեն գումարել Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 11.08.2011թ. դատա-վճռով նշանակված պատժի չկրած մասից 8 (ութ) տարի ժամկետով ազատազրկումը և որպես վերջնական պատիժ` նշանակել ազատազրկում 12 (տասներկու) տարի ժամկետով, որպիսի պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2013թ. փետրվարի 14-ից: Իրեղեն ապացույցը`ՙԿաֆե Պելե՚ սուրճի թիթեղյա տարան, ոչնչացնել: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակ-վելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 14-02-2013 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 18-03-2013 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 19-03-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-115, 2-178 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 19-03-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-115, 2-178 |
| Այլ նշումներ | Վճռաբեկ դատարանից ստացվել է 12-08-19թ․ հանձնվել է արխիվ 25․10․19թ․ |
Բողոքարկվել է
| Բողոքարկվել է | Ըստ էության լուծող դատական ակտը |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 11-06-2020 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 30-06-2020 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 115, 195, 128 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-142667 |
Գործը ստացվել է փոփոխվելուց հետո
| Ամսաթիվ | 21-12-2020 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 14-01-2021 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 4 հատոր |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 15-01-2021 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 4 հատոր |
Բողոքարկվել է
| Բողոքարկվել է | Ըստ էության լուծող դատական ակտը |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 23-09-2022 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 29-09-2022 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 115, 195, 128, 60 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-240639 |
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 28-12-2022 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 27-01-2023 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 114, 195, 128, 105 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 31-01-2023 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 114, 195, 128, 105 |
| Այլ նշումներ | վերաքննիչի հատորը հանձնվել է արխիվ 14.02.23թ. 126 թերթ |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0164/01/12
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 21-08-2018 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Դատապարտյալ |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Ահարոն |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
| Կայացվել է որոշում | Բողոքը վերադարձվել է սխալները շտկելու համար |
| Որոշման ամսաթիվ | 19-10-2018 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԿԴ/0164/01/12 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 19 հոկտեմբերի 2018 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ՝ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ քննարկելով դատապարտյալ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի կողմից նոր հանգամանքի հիմքով բերված բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի համաձայն` բողոքին կցվում են բողոքի պատճենը, գործը քննած դատարան և դատավարության մասնակիցներին (բացառությամբ քննիչի և հետաքննության մարմնի) ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 426.7-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ Բողոք ներկայացնող անձը դրա պատճենը, նոր երևան եկած կամ նոր հանգամանքը հաստատող նյութերի պատճենների հետ պատշաճորեն ուղարկում է դատավարության մասնակիցներին (…): ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ …) Վճռաբեկ բողոքին կցվում է …) վճռաբեկ բողոքի էլեկտրոնային տարբերակը (էլեկտրոնային կրիչը: Բողոքի և կից փաստաթղթերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ բացակայում են բողոքի պատճենը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան և դատախազին ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը, ինչպես նաև առկա չէ վճռաբեկ բողոքի էլեկտրոնային տարբերակը (էլեկտրոնային կրիչը): Այսինքն՝ պահպանված չեն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ, 5-րդ մասերի և 426.7-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջները: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-ին հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի պահանջներին, ուստի ներկայացված բողոքը ենթակա է վերադարձման: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-ին հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` Վճռաբեկ դատարանը բողոքը վերադարձնելու մասին որոշմամբ սահմանում է մինչև մեկամսյա ժամկետ՝ ձևական սխալները շտկելու և վճռաբեկ բողոքը կրկին ներկայացնելու համար: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հիման վրա բողոք բերած անձին պետք է տրամադրել 15-օրյա ժամկետ՝ ձևական սխալները շտկելու և վճռաբեկ բողոքը կրկին ներկայացնելու համար: Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Դատապարտյալ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի կողմից նոր հանգամանքի հիմքով բերված բողոքը վերադարձնել: Վճռաբեկ բողոքի ձևական սխալները շտկելու և այն կրկին ներկայացնելու համար սահմանել 15-օրյա ժամկետ` սույն որոշումը ստանալու պահից: Սահմանված ժամկետում բողոքը չներկայացնելու դեպքում այն համարվում է չտրված: Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման: Նախագահող՝ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ Դատավորներ՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
| Սահմանված ժամկետում կրկին ներկայացվել է | 16-11-2018 |
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 24-10-2018 |
| Այլ նշումներ | պահանջվել է ստացվել է նաև Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0069/01/09 քրեական գործը, իսկ 19.03.2019թ. ստացվել է թիվ ԵԱՔԴ/0069/01/09 քրեական գործով վճռաբեկ բողոք, որը 03.06.2019թ. ընդունվել է վարույթ |
Գործը ստացվել է
| Ամսաթիվ | 05-10-2018 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Երևան քաղաքի դատարան |
Զեկուցող դատավոր
| Ամսաթիվ | 05-10-2018 |
|---|---|
| Զեկուցող դատավոր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 18-02-2019 |
|---|---|
| Որոշման առաքման ամսաթիվը | 21-02-2019 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 12-06-2019 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 05-06-2019 |
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Վճռաբեկ բողոքը բավարարվել է ամբողջությամբ
| Ամսաթիվ | 12-06-2019 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 12-06-2019 |
| Ստորադաս դատարանի դատական ակտը բեկանվել է | Բեկանվել է դատական ակտը եվ փոփոխվել |
| Հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԵԿԴ/0164/01/12 ՇԴ/0100/01/11 ԵԱՔԴ/0069/01/09 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` նաև Վճռաբեկ դատարան) նախագահությամբ` մասնակցությամբ՝ դատավորներ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քարտուղարությամբ` Մ. ԱՎԱԳՅԱՆԻ 2019 թվականի հունիսի 12-ին ք.Երևանում դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով նոր հանգամանքի հիմքով դատապարտյալ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի վճռաբեկ բողոքները, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 1. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2009 թվականի օգոստոսի 28-ի դատավճռով (քրեական գործ թիվ ԵԱՔԴ/0069/01/09) Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ կետերով և դատապարտվել ազատազրկման՝ 1 տարի ժամկետով, 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկման՝ 1 տարի ժամկետով, 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկման՝ 2 տարի ժամկետով, 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկման՝ 2 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-67-րդ հոդվածների կիրառմամբ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 13 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կարգով՝ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 12 տարի 7 ամիս 4 օր ժամկետով: 2. Ա.Հակոբյանի և մեղադրողի վերաքննիչ բողոքների քննության արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2009 թվականի հոկտեմբերի 9-ին որոշում է կայացրել Ա.Հակոբյանի բողոքը մերժելու, մեղադրողի բողոքը բավարարելու, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2009 թվականի օգոստոսի 28-ի դատավճիռը՝ բեկանելու և պատժի մասով փոփոխելու մասին: Ա.Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ կետերով և դատապարտվել ազատազրկման՝ 1 տարի ժամկետով, 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկման՝ 1 տարի ժամկետով, 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկման՝ 2 տարի ժամկետով, 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման՝ 2 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 4 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կարգով՝ նշանակված պատժին գումարվել է նախորդ` Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2007 թվականի հունիսի 19-ի դատավճռով նշանակված պատիժը` 10 տարի ժամկետով ազատազրկումը, և Ա.Հակոբյանը դատապարտվել է ազատազրկման՝ 14 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 13 տարի 7 ամիս 2 օր ժամկետով: 3. Նշված որոշման դեմ Ա.Հակոբյանի վճռաբեկ բողոքը Վճռաբեկ դատարանի՝ 2009 թվականի նոյեմբերի 17-ի որոշմամբ վերադարձվել է: 4. Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2011 թվականի հուլիսի 15-ի դատավճռով (քրեական գործ թիվ ՇԴ/0100/01/11) Ա.Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման՝ 6 ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոններով՝ նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարվել է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2009 թվականի հոկտեմբերի 9-ի որոշմամբ նշանակված պատժի չկրած մասից 11 տարի ժամկետով ազատազրկումը, և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 11 տարի 6 ամիս ժամկետով։ 5. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2013 թվականի փետրվարի 14-ի դատավճռով (քրեական գործ թիվ ԵԿԴ/0164/01/12) Ա.Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտվել ազատազրկման՝ 4 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կարգով` նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարվել է Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2011 թվականի հուլիսի 15-ի դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից 8 տարի ժամկետով ազատազրկումը և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 12 տարի ժամկետով: Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2013 թվականի փետրվարի 14-ից: 6. 2018 թվականի նոյեմբերի 14-ին դատապարտյալ Ա.Հակոբյանի կողմից բերված վճռաբեկ բողոքի հիման վրա Վճռաբեկ դատարանը 2019 թվականի փետրվարի 18-ի որոշմամբ նոր հանգամանքի հիմքով հարուցել է դատական ակտերի վերանայման վարույթ և բողոքն ընդունել է վարույթ: 7. 2019 թվականի մարտի 11-ին դատապարտյալ Ա.Հակոբյանի՝ նոր հանգամանքի հիմքով բերված վճռաբեկ բողոքը Վճռաբեկ դատարանը 2019 թվականի հունիսի 3-ի որոշմամբ ընդունել է վարույթ: Միաժամանակ որոշվել է ներկայացված բողոքը քննության առնել Վճռաբեկ դատարանի՝ 2019 թվականի փետրվարի 18-ի որոշմամբ նոր հանգամանքի հիմքով հարուցված դատական ակտերի վերանայման վարույթի շրջանակներում: Դատավարության մասնակիցների կողմից վճռաբեկ բողոքների պատասխաններ չեն ներկայացվել: Վճռաբեկ բողոքների քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները. 8. Ա.Հակոբյանը թիվ ԵԱՔԴ/0069/01/09 քրեական գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է այն բանի համար, որ «(…) [նա] կանեփի թփեր հավաքելով ապօրինաբար ձեռք է բերել, պատրաստել, իր մոտ պահել է մարիխուանա տեսակի 0.7 գրամ քաշով չորացված թմրամիջոց (…)» (1): 8.1 Ա.Հակոբյանը թիվ ՇԴ/0100/01/11 քրեական գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է այն բանի համար, որ «(…) [նա] անհայտ անձից առանց իրացնելու նպատակի, փորձել է ապօրինի ձեռք բերել 0.0146 գրամ զգալի չափի «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց (…)» (2): Վճռաբեկ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. Վճռաբեկ բողոքները քննվում են հետևյալ հիմքերի սահմաններում՝ ներքոշարադրյալ հիմնավորումներով. 9. Բողոք բերած անձը, հղում կատարելով թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի չափերի վերաբերյալ օրենսդրական փոփոխություններին, ինչպես նաև վկայակոչելով ՀՀ Սահմանադրության 73-րդ հոդվածը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասը, փաստարկել է, որ նշված փոփոխություններով բարելավվել է իր վիճակը, հետևաբար դրանք ենթակա են կիրառման իր նկատմամբ: 10. Վերոգրյալի հիման վրա բողոք բերած անձը խնդրել է իր վերաբերյալ կայացված դատական ակտերով հաստատված արարքները համապատասխանեցնել «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» 2017 թվականի դեկտեմբերի 6-ի թիվ ՀՕ-241-Ն ՀՀ օրենքին և փոփոխել իր նկատմամբ նշանակված վերջնական պատիժը կամ ազատել հետագա պատիժը կրելուց` արարքի ապաքրեականացման հիմքով: Վճռաբեկ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. 11. Սույն գործով Վճռաբեկ դատարանի առջև բարձրացված իրավական հարցը հետևյալն է. արդյո՞ք ՀՀ սահմանադրական դատարանի` 2017 թվականի փետրվարի 14-ի թիվ ՍԴՈ-1348 որոշման ուժով «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» 2017 թվականի դեկտեմբերի 6-ի թիվ ՀՕ-241-Ն ՀՀ օրենքը նոր հանգամանք է դատապարտյալ Ահարոն Հակոբյանի վերաբերյալ դատական ակտերը վերանայելու համար: 12. ՀՀ Սահմանադրության 72-րդ հոդվածի համաձայն` «(…) Արարքի պատժելիությունը վերացնող կամ պատիժը մեղմացնող օրենքն ունի հետադարձ ուժ»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը հետադարձ ուժ ունի, այսինքն՝ տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց, այդ թվում՝ այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն»: 13. Քրեական օրենքը հետադարձ ուժով կիրառելու նորմերի համակարգային վերլուծության արդյունքում Վճռաբեկ դատարանը մշտապես ընդգծել է, որ «չկա հանցագործություն և պատիժ, եթե այն սահմանված չէ օրենքով» (nullum crimen, nulla poena sine lege) կանոնը համընդհանուր ճանաչում ստացած հիմնարար սկզբունք է և իրավունքի գերակայության կարևորագույն տարր: Այն բացառիկ նշանակություն ունի մարդու իրավունքների պաշտպանության համակարգում, հետևաբար նշված սկզբունքից շեղումը բացարձակապես անթույլատրելի է: Դրա հետ մեկտեղ ժամանակի ընթացքում քրեական օրենքի գործողության ընդհանուր կանոնն ունի նաև բացառություն: Մասնավորապես, քրեական օրենքի հետադարձության կանոնը սկսում է գործել այն դեպքերում, երբ նոր օրենքը կա'մ վերացնում է արարքի հանցավորությունը (ապաքրեականացում), կա'մ մեղմացնում է պատիժը, կա'մ այլ կերպ բարելավում է հանցանք կատարած անձի վիճակը: Թվարկված պայմաններն ունեն իմպերատիվ բնույթ, և նոր օրենքն ուժի մեջ մտնելուց հետո դրանցից առնվազն մեկի առկայության պարագայում նոր օրենքի գործողությունը տարածվում է մինչև այն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց, այդ թվում՝ այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են այն, սակայն ունեն դատվածություն (3): 14. ՀՀ սահմանադրական դատարանը (այսուհետ` նաև Սահմանադրական դատարան), 2017 թվականի փետրվարի 14-ի թիվ ՍԴՈ-1348 որոշման շրջանակներում՝ անդրադառնալով արարքի պատժելիությունը վերացնող օրենքը հետադարձությամբ կիրառելու կառուցակարգին, արձանագրել է. «(...) [Ե]լնելով ՀՀ Սահմանադրության 72-րդ հոդվածի անմիջական գործողությունից և վերջինիս` սույն որոշման մեջ բացահայտված բովանդակությամբ կիրառումն ապահովելու համար իրավակիրառ պրակտիկայի շրջանակներում արարքի պատժելիությունը վերացնող օրենքի հետադարձ կիրառումը պատիժ կրող անձանց նկատմամբ անհրաժեշտ է իրականացնել նոր հանգամանքի հիմքով դատական ակտի վերանայման վերաբերյալ իրավակարգավորումների շրջանակներում` արարքի պատժելիությունը վերացնող օրենքի ուժի մեջ մտնելը դիտարկելով որպես դատական ակտը վերանայելու համար նոր հանգամանք (…)» (4): Արդյունքում Սահմանադրական դատարանն արձանագրել է. «(...) ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 426.2-րդ հոդվածը և դրա հետ համակարգային առումով փոխկապակցվածության մեջ գտնվող` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 426.4-րդ հոդվածի 1-ին մասը համապատասխանում են ՀՀ Սահմանադրությանն այնպիսի սահմանադրաիրավական բովանդակությամբ, համաձայն որի` ելնելով ՀՀ Սահմանադրության 72-րդ հոդվածի անմիջական գործողությունից` արարքի պատժելիությունը վերացնող օրենքն ուժի մեջ մտնելն իրավակիրառ պրակտիկայի շրջանակներում պետք է ընկալվի որպես նոր հանգամանք, և օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտը նոր հանգամանքի հիմքով ենթակա է վերանայման ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված կարգով (...)» (5): 15. Նախորդ կետում մեջբերված Սահմանադրական դատարանի իրավական դիրքորոշումների հաշվառմամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքի ընդունմամբ նախկինում կայացված և օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտերը ենթակա են վերանայման ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 49.1-րդ գլխով սահմանված` նոր հանգամանքներով դատական ակտերի վերանայման կանոններով: Այլ կերպ` Վճռաբեկ դատարանն ընդգծում է, որ արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը նոր հանգամանք է օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտերը վերանայելու համար։ 16. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոցներ կամ հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութեր ապօրինի պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, փոխադրելը կամ առաքելը՝ պատժվում է կալանքով` առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով»։ Մինչև «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» 2017 թվականի դեկտեմբերի 6-ի թիվ ՀՕ-241-Ն ՀՀ օրենքն ուժի մեջ մտնելը թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը սահմանող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 1-ին հավելվածում «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի համար որպես զգալի չափ է սահմանված եղել 0.5 գրամից մինչև 5.0 գրամը ներառյալ, «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցի համար որպես զգալի չափ՝ 0.002 գրամից մինչև 0.02 գրամը ներառյալ: Վերոնշյալ օրենքի 4-րդ հոդվածով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 1-5-րդ հավելվածներն ուժը կորցրած ճանաչելուց հետո ՀՀ կառավարության` 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածով «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի համար որպես մանր չափ է սահմանվել 0.5 գրամից մինչև 2.5 գրամը ներառյալ, իսկ որպես զգալի չափ՝ 2.5 գրամից մինչև 12.5 գրամը ներառյալ: Միևնույն ժամանակ, «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցի համար որպես զգալի չափ է սահմանվել 0.001 գրամից մինչև 0.005 գրամը ներառյալ, որպես խոշոր չափ՝ 0.005 գրամից մինչև 0.025 գրամը ներառյալ: 17. Սույն գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ Ա.Հակոբյանը դատապարտվել է՝ - ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափի՝ 0.7 գրամ «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց ապօրինի ձեռքբերելու, պատրաստելու և պահելու համար (6), - ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափի` 0.0146 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու փորձի համար (7): 18. Նախորդ կետում մեջբերված փաստական հանգամանքները գնահատելով սույն որոշման 12-16-րդ կետերում վկայակոչված իրավադրույթների և արտահայտված իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո` Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ թմրամիջոցների չափերի վերաբերյալ օրենսդրական փոփոխությունները ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով չեն բարելավում Ա.Հակոբյանի վիճակը, ուստի դրանք հիմք չեն Ա.Հակոբյանի վերաբերյալ կայացված և օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտերով հաստատված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքի իրավական որակման փոփոխության: 19. Միևնույն ժամանակ, Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ թմրամիջոցների չափերի վերաբերյալ օրենսդրական փոփոխությունները վերացնում են Ա.Հակոբյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքի հանցավորությունը։ Մասնավորապես, «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի զգալի չափի նվազագույն և առավելագույն սահմանների օրենսդրական փոփոխությունների համեմատական ուսումնասիրությունից երևում է, որ դրանց արդյունքում 0.7 գրամ «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցն այսուհետ ոչ թե զգալի, այլ մանր չափի է: Այսինքն՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում Ա.Հակոբյանին պետք է արդարացնել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի հիմքով, այն է՝ արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: Նման պայմաններում թմրամիջոցների չափերի վերաբերյալ օրենսդրական փոփոխություններին պետք է տալ հետադարձ ուժ և դրանց գործողությունը տարածել մինչև դրանց ուժի մեջ մտնելը Ա.Հակոբյանի կողմից կատարված արարքի վրա: 20. Վերոգրյալի հիման վրա Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ Սահմանադրական դատարանի` 2017 թվականի փետրվարի 14-ի թիվ ՍԴՈ-1348 որոշման ուժով «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» 2017 թվականի դեկտեմբերի 6-ի թիվ ՀՕ-241-Ն ՀՀ օրենքը նոր հանգամանք է դատապարտյալ Ահարոն Հակոբյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի՝ 2009 թվականի նոյեմբերի 17-ի որոշումը, Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2011 թվականի հուլիսի 15-ի դատավճիռը և Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2013 թվականի փետրվարի 14-ի դատավճիռը վերանայելու համար։ 21. Վերանայման արդյունքում անհրաժեշտ է բեկանել ու փոփոխել դատապարտյալ Ա.Հակոբյանի վերաբերյալ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2009 թվականի օգոստոսի 28-ի դատավճիռը և ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2009 թվականի հոկտեմբերի 9-ի որոշումը: Ա.Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում պետք է արդարացնել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: Ա.Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված 4 (չորս) տարի ժամկետով ազատազրկման ժամկետից պետք է հանել 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: Նշանակված պատժին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ պետք է լրիվ գումարել Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2007 թվականի հունիսի 19-ի դատավճռով նշանակված պատիժը՝ 10 (տասը) տարի ժամկետով ազատազրկումը, և Ա.Հակոբյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 13 (տասներեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կանոններով նշանակված պատժին պետք է հաշվակցել Ա.Հակոբյանի՝ կալանքի տակ գտնվելու 4 (չորս) ամիս 28 (քսանութ) օր ժամկետը և թողնել կրելու ազատազրկում՝ 13 (տասներեք) տարի 1 (մեկ) ամիս 2 (երկու) օր ժամկետով: Միևնույն ժամանակ, դատապարտյալ Ա.Հակոբյանի վերաբերյալ Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2011 թվականի հուլիսի 15-ի դատավճիռը պետք է բեկանել և փոփոխել: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկմանը պետք է մասնակիորեն գումարել 13 (տասներեք) տարի 1 (մեկ) ամիս 2 (երկու) օր ազատազրկման՝ 2011 թվականի հուլիսի 15-ի դրությամբ չկրած մասից՝ 10 (տասը) տարի 5 (հինգ) ամիս 18 (տասնութ) օր ժամկետով ազատազրկումից 10 (տասը) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և վերջնական պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում՝ 10 (տասը) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով: Բացի այդ, անհրաժեշտ է բեկանել ու փոփոխել դատապարտյալ Ա.Հակոբյանի վերաբերյալ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2013 թվականի փետրվարի 14-ի դատավճիռը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նշանակված պատժին՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով ազատազրկմանը, պետք է մասնակիորեն գումարել 10 (տասը) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով ազատազրկման 2013 թվականի փետրվարի 14-ի դրությամբ չկրած մասից՝ 8 (ութ) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 20 (քսան) օր ազատազրկումից 7 (յոթ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և վերջնական պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում՝ 11 (տասնմեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: Պատժի սկիզբը պետք է հաշվել 2013 թվականի փետրվարի 14-ից: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության 162-րդ, 163-րդ, 171-րդ հոդվածներով, «Հայաստանի Հանրապետության դատական օրենսգիրք» Հայաստանի Հանրապետության սահմանադրական օրենքի 11-րդ հոդվածով, Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 16-րդ, 35-րդ, 39-րդ, 43-րդ, 3611-րդ, 403-406-րդ, 419-րդ, 422-423-րդ, 426.1-րդ, 426.2-րդ, 426.4-րդ, 426.7-րդ և 426.9-րդ հոդվածներով՝ Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց 1. Վճռաբեկ բողոքները բավարարել: Դատապարտյալ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի՝ 2009 թվականի նոյեմբերի 17-ի որոշումը, Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2011 թվականի հուլիսի 15-ի դատավճիռը և Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2013 թվականի փետրվարի 14-ի դատավճիռը նոր հանգամանքի հիմքով վերանայել: 2. Դատապարտյալ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի վերաբերյալ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2009 թվականի օգոստոսի 28-ի դատավճիռը և ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2009 թվականի հոկտեմբերի 9-ի որոշումը բեկանել ու փոփոխել: Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում արդարացնել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված 4 (չորս) տարի ժամկետով ազատազրկման ժամկետից հանել 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: Նշանակված պատժին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ լրիվ գումարել Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2007 թվականի հունիսի 19-ի դատավճռով նշանակված պատիժը՝ 10 (տասը) տարի ժամկետով ազատազրկումը, և Ա.Հակոբյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 13 (տասներեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կանոններով նշանակված պատժին հաշվակցել Ա.Հակոբյանի՝ կալանքի տակ գտնվելու 4 (չորս) ամիս 28 (քսանութ) օր ժամկետը և թողնել կրելու ազատազրկում՝ 13 (տասներեք) տարի 1 (մեկ) ամիս 2 (երկու) օր ժամկետով: 3. Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի վերաբերյալ Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2011 թվականի հուլիսի 15-ի դատավճիռը բեկանել ու փոփոխել: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ Ահարոն Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկմանը մասնակիորեն գումարել 13 (տասներեք) տարի 1 (մեկ) ամիս 2 (երկու) օր ազատազրկման՝ 2011 թվականի հուլիսի 15-ի դրությամբ չկրած մասից՝ 10 (տասը) տարի 5 (հինգ) ամիս 18 (տասնութ) օր ժամկետով ազատազրկումից 10 (տասը) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և վերջնական պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում՝ 10 (տասը) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով: 4. Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի վերաբերյալ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2013 թվականի փետրվարի 14-ի դատավճիռը բեկանել ու փոփոխել: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ Ահարոն Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նշանակված պատժին՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով ազատազրկմանը, մասնակիորեն գումարել 10 (տասը) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով ազատազրկման 2013 թվականի փետրվարի 14-ի դրությամբ չկրած մասից՝ 8 (ութ) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 20 (քսան) օր ազատազրկումից 7 (յոթ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 11 (տասնմեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: Պատժի սկիզբը հաշվել 2013 թվականի փետրվարի 14-ից: 5. Ստորադաս դատարանների դատական ակտերը մնացած մասով թողնել անփոփոխ: 6. Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում դատական նիստերի դահլիճում հրապարակման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման: Նախագահող` Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ Դատավորներ` Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ (1)Տե՛ս թիվ ԵԱՔԴ/0069/01/09 քրեական գործ, հատոր 7-րդ, թերթեր 113-115: (2)Տե՛ս թիվ ՇԴ/0100/01/11 քրեական գործ, հատոր 2-րդ, թերթեր 38-39: (3)Տե՛ս Վճռաբեկ դատարանի` Գասպար Պողոսյանի գործով 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի թիվ ԳԴ1/0013/01/11 որոշման 16-17-րդ կետերը։ (4)Տե՛ս ՀՀ սահմանադրական դատարանի` 2017 թվականի փետրվարի 14-ի թիվ ՍԴՈ-1348 որոշման 7-րդ կետը: (5)Տե՛ս ՀՀ սահմանադրական դատարանի` 2017 թվականի փետրվարի 14-ի թիվ ՍԴՈ-1348 որոշման եզրափակիչ մասը: (6)Տե՛ս սույն որոշման 8-րդ կետը: (7)Տե՛ս սույն որոշման 8.1-րդ կետը: |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 12-06-2019 |
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
| Ամսաթիվ | 23-07-2019 |
|---|
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 05-08-2019 |
|---|---|
| Դատարան | Երևան քաղաքի դատարան |
| Այլ նշումներ | Ուղարկվում է թիվ ԵԱՔԴ/0069/01/09 քրեական գործը` յոթ հատոր` 231, 176, 208, 277, 255, 272, 246 թերթ և թիվ ԵԿԴ/0164/01/12 քրեական գործը` երեք հատոր` 114, 195, 100 թերթ: |
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 23-03-2020 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Դատապարտյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Ժորա |
| Ազգանուն | Պետրոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատապարտյալ, Ամբաստանյալ, Մեղադրյալ | |
| Անուն | Ահարոն |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
| Կայացվել է որոշում | Բողոքը թողնվել է առանց քննության |
| Որոշման ամսաթիվ | 27-04-2020 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԿԴ/0164/01/12 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ ՈՐՈՇՈՒՄ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔՆ ԱՌԱՆՑ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԹՈՂՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 27 ապրիլի 2020 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ՝ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` 2019 թվականի հունիսի 12-ի որոշման դեմ դատապարտյալ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի պաշտպան Ժ.Պետրոսյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2009 թվականի օգոստոսի 28-ի դատավճռով Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ կետերով և դատապարտվել ազատազրկման՝ 1 տարի ժամկետով, 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկման՝ 1 տարի ժամկետով, 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկման՝ 2 տարի ժամկետով, 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկման՝ 2 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-67-րդ հոդվածների կիրառմամբ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 13 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կարգով՝ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 12 տարի 7 ամիս 4 օր ժամկետով: Ա.Հակոբյանի և մեղադրողի վերաքննիչ բողոքների քննության արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2009 թվականի հոկտեմբերի 9-ին որոշում է կայացրել Ա.Հակոբյանի բողոքը մերժելու, մեղադրողի բողոքը բավարարելու, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2009 թվականի օգոստոսի 28-ի դատավճիռը՝ բեկանելու և պատժի մասով փոփոխելու մասին: Ա.Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ կետերով և դատապարտվել ազատազրկման՝ 1 տարի ժամկետով, 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկման՝ 1 տարի ժամկետով, 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկման՝ 2 տարի ժամկետով, 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման՝ 2 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 4 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կարգով՝ նշանակված պատժին գումարվել է նախորդ` Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2007 թվականի հունիսի 19-ի դատավճռով նշանակված պատիժը` 10 տարի ժամկետով ազատազրկումը, և Ա.Հակոբյանը դատապարտվել է ազատազրկման՝ 14 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 13 տարի 7 ամիս 2 օր ժամկետով: Նշված որոշման դեմ Ա.Հակոբյանի վճռաբեկ բողոքը Վճռաբեկ դատարանի՝ 2009 թվականի նոյեմբերի 17-ի որոշմամբ վերադարձվել է: Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2011 թվականի հուլիսի 15-ի դատավճռով (քրեական գործ թիվ ՇԴ/0100/01/11) Ա.Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման՝ 6 ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոններով՝ նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարվել է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2009 թվականի հոկտեմբերի 9-ի որոշմամբ նշանակված պատժի չկրած մասից 11 տարի ժամկետով ազատազրկումը, և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 11 տարի 6 ամիս ժամկետով։ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2013 թվականի փետրվարի 14-ի դատավճռով (քրեական գործ թիվ ԵԿԴ/0164/01/12) Ա.Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտվել ազատազրկման՝ 4 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կարգով` նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարվել է Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2011 թվականի հուլիսի 15-ի դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից 8 տարի ժամկետով ազատազրկումը և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 12 տարի ժամկետով: Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2013 թվականի փետրվարի 14-ից: 2018 թվականի նոյեմբերի 14-ին դատապարտյալ Ա.Հակոբյանի կողմից բերված վճռաբեկ բողոքի հիման վրա Վճռաբեկ դատարանը 2019 թվականի փետրվարի 18-ի որոշմամբ նոր հանգամանքի հիմքով հարուցել է դատական ակտերի վերանայման վարույթ և բողոքն ընդունել է վարույթ: 2019 թվականի մարտի 11-ին դատապարտյալ Ա.Հակոբյանի՝ նոր հանգամանքի հիմքով բերված վճռաբեկ բողոքը Վճռաբեկ դատարանը 2019 թվականի հունիսի 3-ի որոշմամբ ընդունել է վարույթ: Միաժամանակ որոշվել է ներկայացված բողոքը քննության առնել Վճռաբեկ դատարանի՝ 2019 թվականի փետրվարի 18-ի որոշմամբ նոր հանգամանքի հիմքով հարուցված դատական ակտերի վերանայման վարույթի շրջանակներում: Վճռաբեկ դատարանի՝ 2019 թվականի հունիսի 12-ի որոշմամբ դատապարտյալ Ա.Հակոբյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի՝ 2009 թվականի նոյեմբերի 17-ի որոշումը, Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2011 թվականի հուլիսի 15-ի դատավճիռը և Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2013 թվականի փետրվարի 14-ի դատավճիռը նոր հանգամանքի հիմքով վերանայվել է: Դատապարտյալ Ա.Հակոբյանի վերաբերյալ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2009 թվականի օգոստոսի 28-ի դատավճիռը և ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2009 թվականի հոկտեմբերի 9-ի որոշումը, Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2011 թվականի հուլիսի 15-ի դատավճիռը, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2013 թվականի փետրվարի 14-ի դատավճիռը բեկանվել ու փոփոխվել են: Ա.Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված պատժի սկիզբը հաշվվել է՝ 2013 թվականի փետրվարի 14-ից: 2020 թվականի մարտի 23-ին Վճռաբեկ դատարանում ստացվել է դատապարտյալ Ա.Հակոբյանի պաշտպան Ժ.Պետրոսյանի վճռաբեկ բողոքը, որով վերջինս խնդրել է Ա.Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով փոփոխել Վճռաբեկ դատարանի՝ 2019 թվականի հունիսի 12-ի որոշումը և նրա նկատմամբ նշանակված վերջնական պատժի ժամկետ հաշվել Ա.Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդածի 2-րդ մասով մեղադրանք առաջադրելու օրվանից, այն է՝ 2012 թվականի օգոստոսի 7-ից: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 404-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Վերաքննության կարգով բողոքարկման ենթակա դատական ակտերն անձը չի կարող բողոքարկել վճռաբեկ դատարան, եթե նա նույն հիմքերով չի բողոքարկել դատական ակտը վերաքննիչ դատարանում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Վճռաբեկ բողոքը թողնվում է առանց քննության, եթե՝ (...) 3) բողոքարկվել է այն դատական ակտը, որը ենթակա չէ բողոքարկման վճռաբեկության կարգով (...)»: Գործի նյութերից երևում է, որ դատապարտյալ Ա.Հակոբյանը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2013 թվականի փետրվարի 14-ի դատավճիռն այդ մասով վերաքննության կարգով չի բողոքարկել: Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ 2019 թվականի հունիսի 12-ի որոշման պատճառաբանական և եզրափակիչ մասերում որպես Ա.Հակոբյանի պատժի սկիզբ նշվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2013 թվականի փետրվարի 14-ի դատավճռով սահմանված ժամկետը, որը հաշվարկվել է տվյալ դատական ակտի հրապարակման պահից: Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ 2019 թվականի հունիսի 12-ի որոշմամբ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված պատժի սկիզբը հաշվարկելու մասով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2013 թվականի փետրվարի 14-ի դատավճիռը չի բեկանվել և չի փոփոխվել: Հետևաբար, դատապարտյալ Ա.Հակոբյանի պաշտպան Ժ.Պետրոսյանի վճռաբեկ բողոքը պետք է թողնել առանց քննության, քանի որ վերջինս հիշյալ մասով Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը չի բողոքարկել Վերաքննիչ դատարան, ուստի այն հանդիսանում է վճռաբեկության կարգով բողոքարկման ոչ ենթակա դատական ակտ: Միևնույն ժամանակ, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ դատապարտյալ Ա.Հակոբյանի պաշտպան Ժ.Պետրոսյանը զրկված չէ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան համանման բողոք ներկայացնելու իրավունքից: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` 2019 թվականի հունիսի 12-ի որոշման դեմ դատապարտյալ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի պաշտպան Ժ.Պետրոսյանի վճռաբեկ բողոքը թողնել առանց քննության: Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման: Նախագահող` Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Դատավորներ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
Գործը ստացվել է
| Ամսաթիվ | 25-03-2020 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Երևան քաղաքի դատարան |
Զեկուցող դատավոր
| Ամսաթիվ | 25-03-2020 |
|---|---|
| Զեկուցող դատավոր | |
| Անուն | Ելիզավետա |
| Ազգանուն | Դանիելյան |
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 04-06-2020 |
|---|---|
| Դատարան | Երևան քաղաքի դատարան |
| Այլ նշումներ | 3 հատոր` 115, 195, 124 թերթ: |
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 07-09-2020 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Դատապարտյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Ժորա |
| Ազգանուն | Պետրոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատապարտյալ, Ամբաստանյալ, Մեղադրյալ | |
| Անուն | Ահարոն |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
| Կայացվել է որոշում | Բողոքի վարույթ ընդունումը մերժվել է |
| Որոշման ամսաթիվ | 02-12-2020 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԿԴ/0164/01/12 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԱՐՈՒՅԹ ԸՆԴՈՒՆԵԼԸ ՄԵՐԺԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 2 դեկտեմբերի 2020 թվական ք.Երևան ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ՝ Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ` Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով դատապարտյալ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի վերաբերյալ ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2020 թվականի հուլիսի 7-ի որոշման դեմ վերջինիս պաշտպան Ժ.Պետրոսյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2009 թվականի օգոստոսի 28-ի դատավճռով Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ կետերով և դատապարտվել ազատազրկման՝ 1 տարի ժամկետով, 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկման՝ 1 տարի ժամկետով, 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկման՝ 2 տարի ժամկետով, 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկման՝ 2 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-67-րդ հոդվածների կիրառմամբ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 13 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կարգով՝ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 12 տարի 7 ամիս 4 օր ժամկետով: Մեղադրողի և Ա.Հակոբյանի վերաքննիչ բողոքների քննության արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2009 թվականի հոկտեմբերի 9-ին որոշում է կայացրել Ա.Հակոբյանի բողոքը մերժելու, մեղադրողի բողոքը բավարարելու, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2009 թվականի օգոստոսի 28-ի դատավճիռը բեկանելու և պատժի մասով փոփոխելու մասին: Ա.Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ, 3-րդ կետերով և դատապարտվել ազատազրկման՝ 1 տարի ժամկետով, 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկման՝ 1 տարի ժամկետով, 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկման՝ 2 տարի ժամկետով, 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման՝ 2 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 4 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կարգով՝ նշանակված պատժին գումարվել է նախորդ` Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2007 թվականի հունիսի 19-ի դատավճռով նշանակված պատիժը` 10 տարի ժամկետով ազատազրկումը, և Ա.Հակոբյանը դատապարտվել է ազատազրկման՝ 14 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 13 տարի 7 ամիս 2 օր ժամկետով: Նշված որոշման դեմ Ա.Հակոբյանի վճռաբեկ բողոքը Վճռաբեկ դատարանի՝ 2009 թվականի նոյեմբերի 17-ի որոշմամբ վերադարձվել է: Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2011 թվականի հուլիսի 15-ի դատավճռով (քրեական գործ թիվ ՇԴ/0100/01/11) Ա.Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման՝ 6 ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոններով՝ նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարվել է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2009 թվականի հոկտեմբերի 9-ի որոշմամբ նշանակված պատժի չկրած մասից 11 տարի ժամկետով ազատազրկումը, և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 11 տարի 6 ամիս ժամկետով։ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2013 թվականի փետրվարի 14-ի դատավճռով (քրեական գործ թիվ ԵԿԴ/0164/01/12) Ա.Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտվել ազատազրկման՝ 4 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կարգով` նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարվել է Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2011 թվականի հուլիսի 15-ի դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից 8 տարի ժամկետով ազատազրկումը և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 12 տարի ժամկետով: Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2013 թվականի փետրվարի 14-ից: 2018 թվականի նոյեմբերի 14-ին դատապարտյալ Ա.Հակոբյանի կողմից բերված վճռաբեկ բողոքի հիման վրա Վճռաբեկ դատարանը 2019 թվականի փետրվարի 18-ի որոշմամբ նոր հանգամանքի հիմքով հարուցել է դատական ակտերի վերանայման վարույթ և բողոքն ընդունել է վարույթ: 2019 թվականի մարտի 11-ին դատապարտյալ Ա.Հակոբյանի՝ նոր հանգամանքի հիմքով բերված վճռաբեկ բողոքը Վճռաբեկ դատարանը 2019 թվականի հունիսի 3-ի որոշմամբ ընդունել է վարույթ: Միաժամանակ որոշվել է ներկայացված բողոքը քննության առնել Վճռաբեկ դատարանի՝ 2019 թվականի փետրվարի 18-ի որոշմամբ նոր հանգամանքի հիմքով հարուցված դատական ակտերի վերանայման վարույթի շրջանակներում: Վճռաբեկ դատարանի՝ 2019 թվականի հունիսի 12-ի որոշմամբ դատապարտյալ Ա.Հակոբյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի՝ 2009 թվականի նոյեմբերի 17-ի որոշումը, Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2011 թվականի հուլիսի 15-ի դատավճիռը և Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2013 թվականի փետրվարի 14-ի դատավճիռը նոր հանգամանքի հիմքով վերանայվել է: Դատապարտյալ Ա.Հակոբյանի վերաբերյալ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2009 թվականի օգոստոսի 28-ի դատավճիռը և ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2009 թվականի հոկտեմբերի 9-ի որոշումը բեկանվել և փոփոխվել է: Ա.Հակոբյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում արդարացվել է հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: Ա.Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված 4 (չորս) տարի ժամկետով ազատազրկման ժամկետից հանվել է 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: Նշանակված պատժին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ լրիվ գումարվել է Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2007 թվականի հունիսի 19-ի դատավճռով նշանակված պատիժը՝ 10 (տասը) տարի ժամկետով ազատազրկումը, և Ա.Հակոբյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 13 (տասներեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կանոններով նշանակված պատժին հաշվակվցել է Ա.Հակոբյանի՝ կալանքի տակ գտնվելու 4 (չորս) ամիս 28 (քսանութ) օր ժամկետը և թողնվել է կրելու ազատազրկում՝ 13 (տասներեք) տարի 1 (մեկ) ամիս 2 (երկու) օր ժամկետով: Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2011 թվականի հուլիսի 15-ի դատավճիռը, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2013 թվականի փետրվարի 14-ի դատավճիռը բեկանվել ու փոփոխվել է: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ Ա.Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նշանակված պատժին՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով ազատազրկմանը, մասնակիորեն գումարվել է 10 (տասը) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով ազատազրկման 2013 թվականի փետրվարի 14-ի դրությամբ չկրած մասից՝ 8 (ութ) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 20 (քսան) օր ազատազրկումից 7 (յոթ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում՝ 11 (տասնմեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: Ա.Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված պատժի սկիզբը հաշվվել է՝ 2013 թվականի փետրվարի 14-ից: Վճռաբեկ դատարանի վերոնշյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է ներկայացրել Ա.Հակոբյանի պաշտպան Ժ.Պետրոսյանը, որը Վճռաբեկ դատարանի՝ 2020 թվականի ապրիլի 27-ի որոշմամբ թողնվել է առանց քննության: 2020 թվականի հունիսի 11-ին Ա.Հակոբյանի պաշտպան Ժ.Պետրոսյանը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2013 թվականի փետրվարի 14-ի դատավճռի դեմ ներկայացրել է վերաքննիչ բողոք, որը Վերաքննիչ դատարանի 2020 թվականի հուլիսի 7-ի որոշմամբ թողնվել է առանց քննության: Վերաքննիչ դատարանի՝ վերոնշյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է ներկայացրել դատապարտյալ Ա.Հակոբյանի պաշտպան Ժ.Պետրոսյանը՝ խնդրելով վերջինիս պատժի մասով բեկանել և փոփոխել այն և Ա.Հակոբյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս պատժի սկիզբը հաշվել Ա.Հակոբյանին մեդադրանք առաջադրելու օրվանից՝ 2012 թվականի օգոստոսի 7-ից։ Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով նախատեսված հիմքը, այն է` առերևույթ առկա է մարդու իրավունքների և ազատությունների հիմնարար խախտում: Բողոք բերած անձի պնդմամբ` ստորադաս դատարանը, ի թիվս այլնի, խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 21-րդ հոդվածների պահանջները: Բողոքաբերի փաստարկների, սույն գործի նյութերի, Վճռաբեկ դատարանի վկայակոչված որոշումների և բողոքարկվող դատական ակտի պատճառաբանությունների համադրված վերլուծության արդյունքում Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի կողմից չի հիմնավորվել, որ առերևույթ առկա է մարդու իրավունքների և ազատությունների հիմնարար խախտում: Հետևաբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով նախատեսված հիմքը հիմնավորված չէ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվում է, եթե բացակայում են նույն օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքերը, ուստի ներկայացված բողոքը վարույթ ընդունելը ենթակա է մերժման: Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Դատապարտյալ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2020 թվականի հուլիսի 7-ի որոշման դեմ վերջինիս պաշտպան Ժ.Պետրոսյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժել: Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման: Նախագահող` Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ Դատավորներ` Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
Գործը ստացվել է
| Ամսաթիվ | 10-09-2020 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
Զեկուցող դատավոր
| Ամսաթիվ | 10-09-2020 |
|---|---|
| Զեկուցող դատավոր | |
| Անուն | Ելիզավետա |
| Ազգանուն | Դանիելյան |
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 08-12-2020 |
|---|---|
| Դատարան | Երևան քաղաքի դատարան |
| Այլ նշումներ | 4 հատոր` առաջին հատորը` 115 թերթ, երկրորդը` 195 թերթ, երրորդը` 128 թերթ, չորրորդը` 50 թերթ: |
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 26-09-2022 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Դատապարտյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Տիգրան |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 12.06.2019 թվականի որոշման դեմ: |
| Դատապարտյալ, Ամբաստանյալ, Մեղադրյալ | |
| Անուն | Ահարոն |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
| Կայացվել է որոշում | Բողոքը վերադարձվել է սխալները շտկելու համար |
| Կայացվել է որոշում | Բողոքի վարույթ ընդունումը մերժվել է |
| Որոշման ամսաթիվ | 16-11-2022 |
| Որոշման ամսաթիվ | 30-12-2022 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԿԴ/0164/01/12 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 16 նոյեմբերի 2022 թվական ք.Երևան ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատի դատավոր Ա.Պողոսյանը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), քննարկելով դատապարտյալ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի պաշտպան Տ.Ղազարյանի բողոքի հիման վրա ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի՝ 2019 թվականի հունիսի 12-ի որոշման բացառիկ վերանայման վարույթ հարուցելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 406-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Բացառիկ վերանայման բողոքի և կից նյութերի պատճենները պատշաճորեն ուղարկվում են այն անձանց, որոնք եղել են տվյալ վարույթի մասնավոր մասնակիցներ: Եթե բողոքը բերել է սույն օրենսգրքի 402-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-3-րդ կետերում նշված անձը կամ նրա լիազորած անձը, ապա բողոքի և կից նյութերի պատճեններն ուղարկվում են նաև Հայաստանի Հանրապետության գլխավոր դատախազին կամ նրա տեղակալին»։ Բողոքի և կից փաստաթղթերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ բացակայում են բողոքի պատճենը դատախազին և տուժող Ա․Մելքոնյանին ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը: Այսինքն՝ պահպանված չէ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 406-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 383-րդ հոդվածի համաձայն՝ Վճռաբեկ բողոքը, համապատասխան թերությունները մատնանշելով և տասն օրից մեկ ամիս ժամկետ տրամադրելով, վերադարձվում է, եթե բողոքը չի համապատասխանում օրենսգրքով դատական վերանայման բողոքի ներկայացված պահանջներին։ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում բացառիկ վերանայման վճռաբեկ բողոքի թերությունը շտկելու և այն կրկին ներկայացնելու համար պետք է տրամադրել 10-օրյա ժամկետ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ «Բացառիկ վերանայման վարույթի հարուցումը որոշմամբ մերժվում է հետևյալ հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում․ 1) բողոքն իրավասու դատարանի սահմանած ժամկետում չի համապատասխանեցվել սույն օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 1-ին կամ 2-րդ մասով կամ 406-րդ հոդվածով սահմանված պահանջներին»։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 281-րդ և 383-րդ հոդվածներով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Դատապարտյալ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի պաշտպան Տ.Ղազարյանի բացառիկ վերանայման բողոքը վերադարձնել։ Բացառիկ վերանայման բողոքի թերությունը շտկելու և այն կրկին ներկայացնելու համար տրամադրել 10-օրյա ժամկետ՝ սույն որոշումը ստանալու պահից։ Սահմանված ժամկետում վճռաբեկ բողոքը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված պահանջներին չհամապատասխանեցնելու դեպքում նույն օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հիման վրա կմերժվի բացառիկ վերանայման վարույթի հարուցումը։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման օրը: Դատավոր` Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԿԴ/0164/01/12 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ ԲԱՑԱՌԻԿ ՎԵՐԱՆԱՅՄԱՆ ՎԱՐՈՒՅԹԻ ՀԱՐՈՒՑՈՒՄԸ ՄԵՐԺԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 30 դեկտեմբերի 2022 թվական ք.Երևան ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ՝ Հ․ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Ա․ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ քննարկելով Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի պաշտպան Տ.Ղազարյանի բողոքի հիման վրա ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի՝ 2019 թվականի հունիսի 12-ի որոշման բացառիկ վերանայման վարույթ հարուցելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ահարոն Հակոբյանի բողոքների հիման վրա Վճռաբեկ դատարանը 2019 թվականի հունիսի 12-ի որոշմամբ նոր հանգամանքի հիմքով վերանայել է վերջինիս վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի՝ 2009 թվականի նոյեմբերի 17-ի որոշումը (թիվ ԵԱՔԴ/0069/01/09 քրեական գործ), Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2011 թվականի հուլիսի 15-ի դատավճիռը (թիվ ՇԴ/0100/01/11 քրեական գործ) ու Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2013 թվականի փետրվարի 14-ի դատավճիռը (թիվ ԵԿԴ/0164/01/12 քրեական գործ)։ Վերանայման արդյունքում թիվ ԵԱՔԴ/0069/01/09 քրեական գործով Ա․Հակոբյանը 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում արդարացվել է` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: Նույն օրենսգրքի 66-րդ, 67-րդ և 69-րդ հոդվածների կանոնների կիրառմամբ Ա․Հակոբյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 11 (տասնմեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: Պատժի սկիզբը հաշվվել 2013 թվականի փետրվարի 14-ից: Ա․Հակոբյանի պաշտպան Տ․Ղազարյանը հիմնարար խախտման հիմքով ներկայացրել է վճռաբեկ բողոք՝ խնդելով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժի ժամկետի հաշվարկման սկզբի մասով բեկանել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի՝ 2019 թվականի հունիսի 12-ի որոշումը և նշանակված պատժի ժամկետի հաշվարկման սկիզբը հաշվել 2012 թվականի օգոստոսի 7-ից։ Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտում՝ ազատազրկման ձևով նշանակված պատժի ժամկետի հաշվարկման մասով բացակայում է պատճառաբանական մասը։ Բողոքաբերի պնդմամբ՝ «ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի որոշմամբ նշանակված վերջնական պատժի սկիզբը հաշվվել է դատավճռի կայացման օրվանից, ինչը վատթարացնող է Ա․Հակոբյանի համար, այս դեպքում ևս պատժի սկիզբը պետք է հաշվվեր նրան ձերբակալելու՝ փաստացի կալանավորելու օրվանից»։ Բողոքաբերի փաստարկների, սույն գործի նյութերի և բողոքարկվող որոշման պատճառաբանությունների համադրված վերլուծության հիման վրա Վճռաբեկ դատարանը գալիս է հետևության, որ իրավունքի հիմնարար խախտումը ներկայացված բողոքում բացակայում է: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետի համաձայն` «բացառիկ վերանայման վարույթի հարուցումը որոշմամբ մերժվում է, եթե նոր հանգամանքը, նոր ի հայտ եկած հանգամանքը կամ հիմնարար խախտումն ակնհայտ բացակայում են»: Վերոգրյալի հաշվառմամբ, Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ Ա․Հակոբյանի պաշտպան Տ.Ղազարյանի բողոքի հիման վրա բացառիկ վերանայման վարույթի հարուցումը ենթակա է մերժման, քանի որ ակնհայտ բացակայում է հիմնարար խախտումը։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 281-րդ, 407-րդ հոդվածներով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի պաշտպան Տ.Ղազարյանի բողոքի հիման վրա ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի՝ 2019 թվականի հունիսի 12-ի որոշման բացառիկ վերանայման վարույթի հարուցումը մերժել։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացնելու օրը: Նախագահող՝ Հ․ԱՍԱՏՐՅԱՆ Դատավորներ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ա․ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
| Սահմանված ժամկետում կրկին ներկայացվել է | 30-11-2022 |
Գործը ստացվել է
| Ամսաթիվ | 04-11-2022 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
Զեկուցող դատավոր
| Ամսաթիվ | 04-11-2022 |
|---|---|
| Զեկուցող դատավոր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 26-01-2023 |
|---|---|
| Դատարան | Երևանի քրեական դատարան |
| Այլ նշումներ | թիվ ԵԿԴ/0164/01/12 քրեական գործի հավելվածը՝ 123 թերթ: |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0164/01/12
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 11-06-2020 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 08-06-2020 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Ժորա |
| Ազգանուն | Պետրոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Ահարոն Հակոբյան Բողոքն ընդունել վարույթ : Բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի /ՀՀ քր.օր.319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով - ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով , ՀՀ քր.օր.67-րդ հոդվածի համաձայն` նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարվել է Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 11.08.2011թ. դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից 8 (ութ) տարի ժամկետով ազատազրկումը և որպես վերջնական պատիժ` նշանակվել է ազատազրկում 12 (տասներկու) տարի ժամկետով /վերաբերյալ 14.02.2013թ. դատավճիռը պատժի մասով , նշանակված վերջնական պատժի ժամկետը հաշվել այդ գործով նրան ՀՀ քր.օր.319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք առաջադրելու օրվանից` 2012թ. օգոստոսի 7-ից : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 01-07-2020 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Երևան քաղաքի դատարան |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 01-07-2020 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Սերգեյ |
| Ազգանուն | Մարաբյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Մխիթար |
| Ազգանուն | Պապոյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
Բողոքն առանց քննության թողնելու որոշում
| Ամսաթիվ | 07-07-2020 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | ԵԿԴ/0164/01/12 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔՆ ԱՌԱՆՑ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԹՈՂՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ «07» հուլիսի 2020թ. ք.Երևան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան)` նախագահությամբ դատավոր Ս.Մարաբյանի, դատավորներ՝ Մ.Պապոյանի, Ա.Վարդանյանի, ուսումնասիրելով թիվ ԵԿԴ/0164/01/12 քրեական գործով դատապարտյալ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի պաշտպան Ժ.Պետրոսյանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը՝ հիմնարար խախտման հիմքով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 14.02.2013 թվականի դատավճռի դեմ, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Թիվ ԵԿԴ/0164/01/12 քրեական գործով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի փետրվարի 14-ի դատավճռով (այսուհետ նաև` Դատավճիռ). Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 4 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կարգով Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարվել է ՀՀ Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի հուլիսի 15-ի դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից՝ 8 տարի ժամկետով ազատազրկումը և վերջանական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 12 տարի ժամկետով: Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2013 թվականի փետրվարի 14-ից: 2019 թվականի հունիսի 12-ին ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, նոր հանգամանքի հիմքով քննության առնելով դատապարտյալ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի վճռաբեկ բողոքները, բավարարել է՝ դատապարտյալ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի վերաբերյալ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2009 թվականի օգոստոսի 28-ի դատավճիռը և ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2009 թվականի հոկտեմբերի 9-ի որոշումը բեկանել ու փոփոխել է: Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում արդարացվել է` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված 4 (չորս) տարի ժամկետով ազատազրկման ժամկետից հանվել է 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: Նշանակված պատժին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ լրիվ գումարվել է Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2007 թվականի հունիսի 19-ի դատավճռով նշանակված պատիժը՝ 10 (տասը) տարի ժամկետով ազատազրկումը, և Ա.Հակոբյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 13 (տասներեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կանոններով նշանակված պատժին հաշվակցվել է Ա.Հակոբյանի՝ կալանքի տակ գտնվելու 4 (չորս) ամիս 28 (քսանութ) օր ժամկետը և թողնվել է կրելու ազատազրկում՝ 13 (տասներեք) տարի 1 (մեկ) ամիս 2 (երկու) օր ժամկետով: Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի վերաբերյալ Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2011 թվականի հուլիսի 15-ի դատավճիռը բեկանել ու փոփոխել: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ Ահարոն Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկմանը մասնակիորեն գումարել 13 (տասներեք) տարի 1 (մեկ) ամիս 2 (երկու) օր ազատազրկման՝ 2011 թվականի հուլիսի 15-ի դրությամբ չկրած մասից՝ 10 (տասը) տարի 5 (հինգ) ամիս 18 (տասնութ) օր ժամկետով ազատազրկումից 10 (տասը) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և վերջնական պատիժ է նշանակվել՝ ազատազրկում՝ 10 (տասը) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով: Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի վերաբերյալ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2013 թվականի փետրվարի 14-ի դատավճիռը բեկանվել ու փոփոխվել է: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ Ահարոն Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նշանակված պատժին՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով ազատազրկմանը, մասնակիորեն գումարվել է 10 (տասը) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով ազատազրկման 2013 թվականի փետրվարի 14-ի դրությամբ չկրած մասից՝ 8 (ութ) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 20 (քսան) օր ազատազրկումից 7 (յոթ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում՝ 11 (տասնմեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2013 թվականի փետրվարի 14-ից: 2020 թվականի մարտի 23-ին դատապարտյալ Ահարոն Հակոբյանի պաշտպան Ժ.Պետրոսյանը վճռաբեկ բողոք է ներկայացրել` խնդրելով Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի նկատմամբ ԵԿԴ/0164/01/12 քրեական գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 12.06.2019 թվականի որոշումը պատժի մասով փոփոխել, նշանակված վերջնական պատժի ժամկետը հաշվել այդ գործով նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք առաջադրելու օրվանից՝ 2012 թվականի օգոստոսի 7-ից: ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 27.04.2020 թվականի որոշմամբ պաշտպան Ժ.Պետրոսյանի վճռաբեկ բողոքը թողնվել է առանց քննության: 2020 թվականի հունիսի 11-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի պաշտպան Ժ.Պետրոսյանի վերաքննիչ բողոքը, որով վերջինս խնդրել է բեկանել թիվ ԵԿԴ/0164/01/12 քրեական գործով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի փետրվարի 14-ի դատավճիռը պատժի մասով, նշանակված վերջնական պատժի ժամկետը հաշվել այդ գործով նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք առաջադրելու օրվանից՝ 2012 թվականի օգոստոսի 7-ից: Թիվ ԵԿԴ/0164/01/12 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2020 թվականի հուլիսի 1-ին, իսկ դատարանի կազմը նախագահող դատավորին է հանձնվել 2020 թվականի հուլիսի 2-ին: Քննարկելով պաշտպան Ժ.Պետրոսյանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքն ըստ էության քննության առնելու հարցը` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել առանց քննության` հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարություն օրենսգրքի 376.1-րդ հոդվածի համաձայն՝ <<Վերաքննության կարգով բողոքարկման ենթակա են՝ (...) 2) առաջին ատյանի դատարանների՝ գործն ըստ էության լուծող օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտերն այն բացառիկ դեպքերում, երբ գործի նախորդ դատական քննության ընթացքում թույլ են տրվել նյութական կամ դատավարական իրավունքի այնպիսի հիմնարար խախտումներ, որոնց արդյունքում ընդունված դատական ակտը խաթարում է արդարադատության բուն էությունը. 2.1) առաջին ատյանի դատարանների` գործն ըստ էության լուծող օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտերը` նոր երևան եկած կամ նոր հանգամանքներով. (…)>>: ՀՀ քրեական դատավարություն օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի համաձայն՝ <<1. Վերաքննիչ բողոքը պետք է բովանդակի` (...) 5) բողոքի հիմքերը և պահանջը. 51) վերաքննիչ բողոքում նշված նյութական կամ դատավարական իրավունքի նորմերի խախտման, ինչպես նաև գործի ելքի վրա դրանց ազդեցության վերաբերյալ հիմնավորումները` վկայակոչելով Հայաստանի Հանրապետության սահմանադրական դատարանի, Հայաստանի Հանրապետության վճռաբեկ դատարանի, Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի այն որոշումները, որոնք վերաքննիչ բողոք բերած անձը վերաբերելի է համարում` մեջբերելով դրանց հակասող մասերը և կատարելով համեմատական վերլուծություն, կամ որոնք են նոր երևան եկած կամ նոր հանգամանքների հետևանքով գործի վերանայման հիմքերը. (…) 2.1. Վերաքննիչ դատարանը վերաքննիչ բողոքը թողնում է առանց քննության, եթե՝ 1) վերաքննիչ բողոքը բերվել է սույն հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ և 5.1-ին կետերով սահմանված պահանջների խախտմամբ. (…) 2.2. Վերաքննիչ բողոքն առանց քննության թողնելու կամ վերադարձնելու մասին վերաքննիչ դատարանը կայացնում է որոշում գործը վերաքննիչ դատարանում ստանալուց հետո՝ 15-օրյա ժամկետում` նշելով առկա թերությունները։ (…) 6. Վերաքննիչ դատարանը ստորադաս դատարանի դատական ակտի դեմ բերված վերաքննիչ բողոքը վարույթ ընդունելը կարող է մերժել միայն այն դեպքում, երբ չեն պահպանվել վերաքննիչ բողոքին առաջադրվող պահանջները, բացառությամբ այն դեպքի, երբ վերաքննիչ բողոքը բերվել է սույն օրենսգրքի 376.1 հոդվածի 2-րդ կետով նախատեսված դատական ակտի դեմ, որի հիմքերի բավարարության հարցը վերաքննիչ դատարանը լուծում է կոլեգիալ կազմով>>: Վերոգրյալ նորմերի վերլուծությունից հետևում է, որ օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտերի դեմ ներկայացված բողոքները կարող են վարույթ ընդունվել բացառապես այն դեպքում, երբ բողոքաբերի կողմից հիմնավորվել է նոր կամ նոր երևան եկած հանգամանքների առկայությունը կամ գործի նախորդ դատական քննության ընթացքում դատարանի կողմից թույլ տրված նյութական կամ դատավարական իրավունքի այնպիսի հիմնարար խախտումները, որոնց արդյունքում ընդունված դատական ակտը խաթարում է արդարադատության բուն էությունը: Եթե բողոքաբերը չի ներկայացրել այդ հիմքերից որևէ մեկը, ապա բողոքը չի կարող ընդունվել վարույթ և ենթակա է առանց քննության թողնելու: Նկատի ունենալով, որ սույն գործով բողոքը ներկայացվել է Օրենսգրքի 376.1-րդ հոդվածի 2-րդ կետի հիմքով (առաջին ատյանի դատարանների՝ գործն ըստ էության լուծող օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտերն այն բացառիկ դեպքերում, երբ գործի նախորդ դատական քննության ընթացքում թույլ են տրվել նյութական կամ դատավարական իրավունքի այնպիսի հիմնարար խախտումներ, որոնց արդյունքում ընդունված դատական ակտը խաթարում է արդարադատության բուն էությունը), ուստի Վերաքննիչ դատարանը կանդրադառնա այդ հիմքի առկայության հարցին: Կ.Շահինյանի գործով 2018 թվականի հուլիսի 20-ի թիվ ԱՐԴ/0056/01/13 որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը վերահաստատելով Մ. Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ԵՄԴ/0020/01/14 որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշումը, նշել է. «(…)[Ի] տարբերություն օրինական ուժի մեջ չմտած դատական ակտերի՝ օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտերը կարող են վերանայվել բացառապես նյութական կամ դատավարական իրավունքի հիմնարար խախտման (կամ նոր երևան եկած կամ նոր հանգամանքների) հիմքով: Նման իրավակարգավորումը բխում է իրավաչափ այն գաղափարից, որ օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտերի վերանայումը ընդհանուր կանոնից բացառություն է և, որպես այդպիսին, ենթադրում է բողոքարկման բացառիկ հիմքերի առկայություն: Հարկ է ընդգծել, որ «հիմնարար խախտումը» ենթադրում է խախտման առավել ծանր բնույթ, քան քրեական օրենքի սխալ կիրառումը կամ քրեադատավարական օրենքի էական խախտումը (ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-398-րդ հոդվածներ): Հիմնարար խախտման էությունը դրսևորվում է նրանում, որ այն ի սկզբանե կանխորոշում է քրեական գործի քննության ոչ ճիշտ ընթացքը, բովանդակազրկում դրա նշանակությունը՝ դրանով իսկ վկայելով անօրինական և չհիմնավորված դատական ակտ կայացված լինելու մասին (…)»: Ըստ ներկայացված բողոքի՝ «2.1 - Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2013 թվականի փետրվարի 14-ի դատավճռով՝ Ահարոն Հակոբյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս պատժի սկիզբը հաշվելու մասով թույլ է տրվել դատավարական իրավունքի այնպիսի հիմնարար խախտումներ, որոնց արդյունքում ընդունված դատական ակտը խաթարում է արդարադատության բուն էությունը և խախտել են սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը: Այսպես. - թիվ ԵԱՔԴ/0069/01/09 քրեական գործով Ահարոն Հակոբյանը կալանքի տակ է եղել 2008 թվականի դեկտեմբերի 12-ից և այդ գործով վերջնական պատիժ նշանակելիս՝ պատժի սկիզբը հաշվվել է այդ օրվանից: - նշված քրեական գործով ազատազրկման ձևով պատիժը կրելու ընթացքում Ահարոն Հակոբյանին վերագրվել է 21.04.2011թ.-ին նոր՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարում և թիվ ՇԴ/0100/01/11 քրեական գործով նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս պատժի սկիզբը հաշվվել է 04.05.2011թ.-ից՝ քրեակատարողական հիմնարկում հանցագործության կատարման կասկածանքով նրան ձերբակալման օրվանից: - դրանից հետո, ազատազրկման ձևով պատիժը կրելու ընթացքում Ահարոն Հակոբյանը կրկին մեղադրվել է նոր հանցագործության կատարման մեջ՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով: - ըստ թիվ ԵԿԴ/0164/01/12 դատավճռով հաստատված համարված գործի դատավարական նախապատմության՝ հիշյալ դեպքով ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Գ.Մխեյանը 09.07.2012թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցելէ թիվ 13139712 քրեական գործը և այն ընդունել իր վարույթ: Քննիչի 07.08.2012թ. որոշմամբ Ա.Հակոբյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով: ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Մխիթարյանը 08.08.2012թ. որոշմամբ թիվ 13139712 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ: 2012թ. սեպտեմբերի 6-ին թիվ 13139712 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության աոաջին ատյանի դատարան՝ ըստ էության քննելու համար: Թիվ ԵԿԴ/0164/01/12 քրեական գործով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 14.02.2013թ. դա¬տավճռով և այն վերանայելու վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 12.06.2019թ. որոշմամբ նշանակ¬ված վերջնական պատժի սկիզբը հաշվվել է դատավճռի կայացման օրվանից՝ 14.02.2013 թվականից: 2.2. – Այսպիսով՝ Ահարոն Հակոբյանի նկատմամբ թիվ ՇԴ/0100/01/11 քրեական գործով կայացված դատավճռով վերջնական նշանակված պատժի սկիզբը հաշվվել է ազատազրկման ձևով պատիժը կրելու ընթացքում նոր հանցանքի կատարման կասկածանքով ձերբակալման օրվանից, իսկ նույն փաստական հանգամանքներով թիվ ԵԿԴ/0164/01/12 քրեական գործով կայացված դատավճռով և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի որոշմամբ նշանակված վերջնական պատժի սկիզբը հաշվվել է դատավճռի կայացման օրվանից, ինչը վատթարացնող է Ահարոն Հակոբյանի համար, այս դեպքում ևս պատժի սկիզբը պետք է հաշվվեր նոր հանցանքի համար առաջադրված մեղադրանքի օրվանից, այն է՝ 07.08.2012 թվականից: 2.3 - Ազատազրկան ձևով պատիժը կրելու ընթացքում դատապարտյալ Ահարոն Հակոբյանին 07.08.2012թ.-ին նոր՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք առաջադրվելու օրվանից Ահարոն Հակոբյանը պահվել է կալանավորների համար նախատեսված մասնաշենքում, փաստացի համարվել է ոչ թե դատապարտյալ՝ այլ կալանավոր, դատապարտյալի նրա իրավունքները խստացվել են և սահմանափակվել, նա օգտվել է կալանավորների իրավունքներից: 2.4 - Բացի այդ, վերջնական պատժի հաշվարկման ժամկետը դատավճռի կայացման օրվանից հաշվարկի դեպքում պայմանական վաղաժամկետ ազատվելու իրավունքը ծագում է ավելի ուշ, քան այն դեպքում, երբ պատժի ժամկետի սկիզբը եթե հաշվվեր մեղադրանք առաջադրվելու՝ փաստացի դատապարտյալի իրավունքների սահմանափակման օրվանից: (…)»: Վերլուծելով բողոքի հիմքերն ու հիմնավորումները՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի կողմից ներկայացված պատճառաբանությունները իրենցում չեն բովանդակում ոչ միայն հիմնարար խախտում, այլև քրեական օրենքի սխալ կիրառում կամ քրեադատավարական օրենքի էական խախտում, քանի որ թե՛ ՀՀ քրեական օրենսգիրքը, թե՛ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրքը որևէ նորմ չի նախատեսում պատժի ժամկետները մեղադրանք առաջադրելու պահից հաշվելու վերաբերյալ, իսկ պաշտպանի ներկայացրած պատճառաբանությունները որևէ կապ չունեն պատժի սկիզբը հաշվելու հետ: ՀՀ քրեական և քրեադատավարական օրենսդրության համակարգային մեկնաբանությունն ու վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ ազատազրկման ձևով պատժի սկիզբը հաշվելու համար հիմք է հանդիսանում անձին փաստացի ազատությունից զրկելու հանգամանքը, անկախ նրանից, թե այն ինչ ձևով է իրականացվել՝ ձերբակալման, կալանավորման, թե պատժի կատարման նպատակով փաստացի արգելանքի վերցնելու: Դրանից դուրս ազատազրկում պատժի ժամկետի սկիզբը հաշվելու իրավական հիմքեր օրենսդրորեն ուղղակիորեն նախատեսված չեն, իսկ գործնականում հանդիպող առանձին իրավիճակները, երբ պատժի ժամկետը հաշվվում է դատավճիռ կայացնելու օրվանից, պայմանավորված է անձի իրավունքների գերակայության և պատժի ժամկետի հաշվարկի մասով իրավական որոշակիության ապահովման անհրաժեշտությամբ (մասնավորապես՝ պայմանական վաղաժամկետ ազատելու ժամկետի հաշվարկի համատեքստում): Հետևաբար, մեղադրանքի առաջադրման պահից պատժի ժամկետի հաշվարկման վերաբերյալ բողոքաբերի պնդումները անհիմն են, որևէ առնչություն չունեն, թե՛ քրեական, թե՛ քրեական դատավարության օրենսդրության կարգավորումների և դրանց հիման վրա ձևավորված նախադեպային իրավունքի և դատական պրակտիկայի հետ, ինչը նշանակում է, որ բողոքաբերը չի հիմնավորել Օրենսգրքի 376.1-րդ հոդվածի 2-րդ կետով նախատեսված բողոքարկման հիմքը (առաջին ատյանի դատարանների՝ գործն ըստ էության լուծող օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտերն այն բացառիկ դեպքերում, երբ գործի նախորդ դատական քննության ընթացքում թույլ են տրվել նյութական կամ դատավարական իրավունքի այնպիսի հիմնարար խախտումներ, որոնց արդյունքում ընդունված դատական ակտը խաթարում է արդարադատության բուն էությունը), ուստի ներկայացված բողոքը պետք է թողնել առանց քննության՝ օրենքի պահանջներին չհամապատասխանելու պատճառաբանությամբ: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 379-380-րդ և 381-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը՝ Ո Ր Ո Շ Ե Ց Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի փետրվարի 14-ի թիվ ԵԿԴ/0164/01/12 դատավճռի դեմ դատապարտյալ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի պաշտպան Ժ.Պետրոսյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը՝ թողնել առանց քննության: Սույն որոշման դեմ բողոք կարող է ներկայացվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` ստանալու պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ՝ Ս.ՄԱՐԱԲՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 09-09-2020 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | հատոր 1-ին՝ 115 թերթ, հատոր 2-րդ՝ 195 թերթ, հատոր 3-րդ՝ 128 թերթ, հատոր 4-րդ՝ 22 թերթ |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 09-09-2020 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 4 հատորից. համապատասխանաբար` 115, 195, 128, 22 թերթ |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-33970/20 |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 23-09-2022 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 20-09-2022 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Տիգրան |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Ահարոն Հակոբյան Բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի /ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտել ազատազրկման 4 (չորս) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն` նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 11.08.2011թ. դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից 8 (ութ) տարի ժամկետով ազատազրկումը և որպես վերջնական պատիժ` նշանակել ազատազրկում 12 (տասներկու) տարի ժամկետով/վերաբերյալ 14.02.2013թ. դատական ակտը՝ նշանակված վերջնական պատժի ժամկետի հաշվարկման մասով : Ա.Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված վերջնական պատժի հաշվարկման ժամկետը հաշվել 07.08.2012թ-ից : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 03-10-2022 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Երևան քաղաքի դատարան |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 03-10-2022 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Սեվակ |
| Ազգանուն | Համբարձումյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Բեկթաշյան |
Դատավորի փոխարինում
| Փոխարինման ամսաթիվ | 06-10-2022 |
|---|---|
| Փոխարինող դատավոր | |
| Անուն | Գրիգոր |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
Բողոքն առանց քննության թողնելու որոշում
| Ամսաթիվ | 10-11-2022 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | ԵԿԴ/0164/01/12 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ԲԱՑԱՌԻԿ ՎԵՐԱՆԱՅՄԱՆ ԲՈՂՈՔՆ ԱՌԱՆՑ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԹՈՂՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ «10» նոյեմբերի 2022թ. ք.Երևան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը, նա¬խա¬¬¬¬¬¬¬գա¬¬հությամբ՝ դատավոր Ս.Համբարձումյանի, դատավորներ՝ Ա.Բեկթաշյանի և Գ.Հովհաննիսյանի (այսուհետ նաև՝ Վերաքննիչ դա¬տա¬րան), ուսում¬¬¬¬¬նասիրելով թիվ ԵԿԴ/0164/01/12 գործով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ¬հանուր իրավասության առաջին ատյա¬նի դատարանի /այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան/ 2013 թվականի փետրվարի 14-ի դատավճռի դեմ դա¬տա-պար¬տյալ Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանի պաշտպան Տ.Ղազարյանի ներ¬կա¬¬¬յաց¬¬¬րած բացառիկ վերանայման բո¬ղո¬ք¬ը և դրա վերաբերյալ ստացված նյութերը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց ՝ Առաջին ատ¬յա¬նի դատարանի 2013թ. փետրվարի 14-ի դատավճռով Ահարոն Անուշավանի Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 319-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտվել է ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն` նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարվել է Շիրակի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 11.08.2011թ. դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից 8 /ութ/ տարի ժամկետով ազատազրկումը և որպես վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 12 /տասներկու/ տարի ժամկետով, որպիսի պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 2013թ. փետրվարի 14-ից: Դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ փոստին հանձնելու միջոցով 08.06.2020թ. հիմնարար խախտման հիմքով վերաքննիչ բողոք է բերել պաշտպան Ժ.Պետրոսյանը: 07.07.2020թ. Վերաքննիչ դատարանը որոշում է կայացրել վերաքննիչ բողոքն առանց քննության թողնելու մասին` օրենքի պահանջներին չհամապատասխանելու պատճառաբանությամբ: Դատարանի 2013թ. փետրվարի 14-ի դատավճռի դեմ փոստին հանձնելու միջոցով 20.09.2022թ. բացառիկ վերանայման բո¬ղո¬ք¬ է բերել պաշտպան Տ.Ղազարյանը, որով գտնում է, որ թիվ ԵԿԴ/0164/01/12 քրեական գործով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը 2013թ. փետրվարի 14-ի դատավճռով թույլ է տվել հիմնարար խախտում, այն է` նշանակված վերջնական պատժի հաշվարկման ժամկետը հաշվվել է դատավճռի կայացման օրվանից` 14.02.2013թ. դրանով իսկ դատապարտյալ Ա.Հակոբյանին զրկելով օգտվելու իր ենթադրյալ իրավունքներից, այն պայմաններում, երբ սահմանափակված են եղել նրա հիմնարար իրավունքները և ազատությունները: Խնդրում է վիճարկվող դատական ակտը բեկանել նշանակված վերջնական պատժի հաշվարկման ժամկետի մասով` Ահարոն Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված վերջնական պատժի հաշվարկման ժամկետը հաշվել 07.08.2012թ.-ից: 2022թ. հուլիսի 01-ին ուժի մեջ մտած ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի /այսուհետ` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրք/ 483-րդ հոդվածի 10-րդ մասի համաձայն` <<Մինչև սույն օրենգիրքն ուժի մեջ մտնելն օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտերի դեմ 2022թ. հուլիսի 1-ից սկսած բացառիկ վերանայման բողոքները բերվում և քննվում են սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով>>: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 13.10.2022թ. որոշմամբ պաշտպան Տ.Ղազարյանի բացառիկ վերանայման բողոքը վերադարձվել է՝ հետևյալ պատճառաբանությամբ. «Բացառիկ վերանայման բողոքը չի բովանդակում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 403-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-8-րդ կետերով նախատեսված` հիմնարար խախտման հիմքով բողոք բերելու որևէ հիմք, ինչպես նաև այն հաստատող փաստերը, պահանջները, դրանք հիմնա¬վո-րող փաստարկները, թեև պարտավոր էր: Վերը նշվածի պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ բացառիկ վերանայման բողոքը պետք է վերադարձնել բողոք բերած անձին` սույն որոշումը ստանալուց հետո 10-օրյա ժամկետում վերը նշված թերությունները վերացնելու և այն վերստին ներկայացնելու համար»: Պաշտպան Տ.Ղազարյանը տվյալ որոշումը ստացել է 20.10.2022թ.: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ պաշտպան Տ.Ղազարյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը պետք է թողնել առանց քննության՝ նկատի ունենալով, որ բողոքը վերաքննիչ դատարանի սահմանած ժամկետում չի համապատասխանեցվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված պահանջներին: Այսպես, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի համաձայն` «1. Դատական վերանայման բողոքը պետք է բովանդակի` 1) այն դատարանի անվանումը, որին հասցեագրվում է բողոքը. 2) տվյալներ բողոք բերած անձի մասին` նշելով նրա կարգավիճակը, բնակության կամ գտնվելու վայրը. 3) բողոքարկվող դատական ակտը և այն կայացրած դատարանի անվանումը. 4) նշում՝ դատական ակտն ամբողջությամբ կամ որոշակի մասով բողոքարկելու մասին. 5) բողոքի հիմքը, այն հաստատող փաստերը, պահանջը, ինչպես նաև դրանք հիմնավորող փաստարկները. 6) բողոքին կցվող նյութերի ցանկը. 7) բողոք ներկայացնող անձի անունը, ազգանունը և ստորագրությունը։ 2. Բողոքին կցվում է բողոքի պատճենը դատական ակտը կայացրած դատարան ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթուղթը։ /.../»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «/…/ 2. Վերաքննիչ դատարանի որոշմամբ բողոքը թողնվում է առանց քննության, եթե՝ 1) բողոքը վերաքննիչ դատարանի սահմանած ժամկետում չի համապատասխանեցվել սույն օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 1-ին կամ 2-րդ մասով սահմանված պահանջներին. /…/»: Վերոգրյալի հիման վրա Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, «Բացառիկ վերանայման բողոքը վերադարձնելու մասին» Վերաքննիչ դատարանի 13.10.2022թ. որոշմամբ սահմանված 10-օրյա ժամկետում պաշտպան Տ.Ղազարյանի կողմից Վերաքննիչ դատարանի վերադարձրած բողոքը չի հապատասխանեցվել 2021թ. հունիսի 30-ին ընդունված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված պահանջներին և կրկին չի ներկայացվել, ինչը նույն օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն ՝ հիմք է բողոքն առանց քննության թողնելու համար: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածով՝ Վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Դատապարտյալ Ահարոն Հակոբյանի պաշտպան Տ.Ղազարյանի կողմից բերված բացառիկ վերանայման բողոքը թողնել առանց քննության՝ սահմանված 10-օրյա ժամկետում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված պահանջներին չհամապատասխանեցնելու պատճառաբանությամբ: Սույն որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել այն ստանալու օրվանից տասնհինգօրյա ժամկետում` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ Գ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 26-12-2022 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 115, 195, 128, 94 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 26-12-2022 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 115, 195, 128, 94 |
| Ուր | Երևան քաղաքի դատարան |
| Գրության համարը | 56562/22 |