Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

26 դեկտեմբերի 2012թ. ք. Երևան

ԵԿԴ-0142/01/12

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.

նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղարներ` Է. Մկրտչյան,
Լ. Առաքելյան,
Ա. Հովհաննիսյան,

մասնակցությամբ`
մեղադրողներ,
Երևանի քաղաքի դատախազության
ավագ դատախազ Ա. Փանոսյանի,

նույն դատախազության դատախազ Ա. Պետրոսյանի,

պաշտպաններ Հ. Անանյանի,
Կ. Աղաջանյանի,

տուժող Կ. Հովհաննիսյանի,


դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
1. Մարիետա Միխայելի Նահապետյանի`
ծնված 1952թ. փետրվարի 12-ին Վրաստանի Հանրապետության Ախալցխա քաղաքում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, այրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, բնութագրվում է դրական, աշխատում է «Արմենիա» ՓԲ ընկերության պոլիկլինիկայում որպես թերապևտ և բժշկափորձագիտական հանձնաժողովի նախագահ, հաշվառված է և բնակվում է ք. Երևան, Կոմիտասի պողոտայի թիվ 54 շենքի թիվ 54 բնակարանում, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 200-րդ հոդվածի 3-րդ մասով,


2. Լաուրա Սիմոնի Համբարձումյանի`
ծնված 1958թ. մարտի 22-ին Արագածոտնի մարզի Արագածավան գյուղում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, բնութագրվում է դրական, աշխատում է «Արմենիա» ՓԲ ընկերության պոլիկլինիկայում որպես թերապևտ, հաշվառված է և բնակվում է ք. Երևան, 16-րդ թաղամասի թիվ 23 շենքի թիվ 107 բնակարանում, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-200-րդ հոդվածի 1-ին մասով,

3. Մաքրուհի Միշայի Ռոստոմյանի`
ծնված 1959թ. հուլիսի 27-ին Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ-մասնագիտական կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդատված, բնութագրվում է դրական, չի աշխատում, հաշվառված է և բնակվում է Արմավիրի մարզի Փարաքար գյուղի Կոմիտասի փողոցի թիվ 5 տանը, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 1-ին մասով։


Գործի դատավարական նախապատմությունը

Թիվ 59100912 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում հարուցվել է 2012թ. ապրիլի 14-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 200-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, առևտրային կաշառք ստանալու դեպքի առթիվ։
Քննիչի 2012թ. հուլիսի 11-ի որոշմամբ, Կարինե Ժորժի Հովհաննիսյանի կողմից առևտրային կաշառք տալու և կաշառք տալու փորձ կատարելու համար, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 200-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` առևտրային կաշառք տալու և կաշառք տալու փորձ կատարելու մասին սահմանված ժամկետում իրավապահ մարմիններին հայտնելու պատճառաբանությամբ։
Քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ, Դանիել Մանուկյանի կողմից կաշառք ստանալու փորձ կատարելու դրվագով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ, Լաուրա Սիմոնի Համբարձումյանի կողմից Կարինե Հովհաննիսյանից 29.000 ՀՀ դրամ գումար ստանալու համար քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ, Մաքրուհի Միշայի Ռոստոմյանի կողմից Կարինե Հովհաննիսյանից 5000 ՀՀ դրամ գումար ստանալու համար քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ, Հասմիկ Հարությունի Հարությունյանի կողմից Կարինե Հովհաննիսյանից 3000 ՀՀ դրամ գումար ստանալու համար քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ, Լաուրա Ասքանազի Թորոսյանի կողմից Կարինե Հովհաննիսյանից 3000 ՀՀ դրամ գումար ստանալու համար քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալ Մարիետա Միխայելի Նահապետյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 200-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հետևյալ արարքի համար. «որ նա հանդիսանալով «Արմենիա» հանրապետական բժշկական կենտրոնի պոլիկլինիկայի բժշկական փորձաքննության հանձնաժողովի նախագահ և իրականացնելով կառավարչական գործառույթներ, հաշմանդամության կարգ ստանալու նպատակով նշված բժշկական հաստատությունում հետազոտության ենթարկված Լևոն Ավետիսյանին բժշկասոցիալական փորձաքննության հանձնաժողով ուղեգրելու համար, 2012թ. մարտի 21-ին, ժամը 13։00-ի սահմաններում «Արմենիա» հանրապետական բժշկական կենտրոնի պոլիկլինիկայի 4-րդ հարկում գտնվող իր աշխատասենյակում, վերջինիս կնոջից` Կարինե Հովհաննիսյանից ապօրինաբար ստացել է 20.000 ՀՀ դրամ։
Այսպիսով՝ Մարիետա Նահապետյանը Լևոն Ավետիսյանի օգտին գործողություններ կատարելու համար, Կարինե Հովհաննիսյանից ստացել է առևտրային կաշառք, այսինքն կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 200 հոդվածի 3-րդ մասով։»։
Ամբաստանյալ Լաուրա Սիմոնի Համբարձումյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-200-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար. «որ նա աշխատելով «Արմենիա» հանրապետական բժշկական կենտրոնի պոլիկլինիկայում որպես թերապևտ, հաշմանդամության կարգ ստանալու նպատակով նշված բժշկական հաստատություն դիմած Լևոն Ավետիսյանի կնոջը` Կարինե Հովհաննիսյանին 21.03.2012թ. հայտնել է, որ Լ. Ավետիսյանին բժշկասոցիալական փորձաքննության հանձնաժողով ուղեգրելու հարցը լուծելու համար անհրաժեշտ է պոլիկլինիկայի բժշկական փորձաքննության հանձնաժողովի նախագահ Մարիետա Նահապետյանին տալ 20.000 ՀՀ դրամ, համոզելու եղանակով Կ. Հովհաննիսյանի մոտ առաջացրել է հանցագործություն կատարելու դիտավորություն և վճռականություն, վերջինիս դրդել է ամուսնու օգտին գործողություններ կատարելու համար առևտրային կազմակերպության ծառայող Մ. Նահապետյանին տալ առևտրային կաշառք։
Կ. Հովհաննիսյանը 2012թ. մարտի 21-ին, ժամը 13։00-ի սահմաններում, Լ. Համբարձումյանի դրդմամբ, վերջինիս ներկայությամբ Մ. Նահապետյանին տվել է 20.000 դրամ առևտրային կաշառքը։
Այսպիսով՝ Լաուրա Սիմոնի Համբարձումյանը Լևոն Ավետիսյանին ԲՍՓՀ ուղեգրելու համար, վերջինիս կնոջը` Կարինե Հովհաննիսյանին դրդել է «Արմենիա» ՀԲԿ ԲՓՀ-ի նախագահ Մարիետա Նահապետյանին տալ 20.000 դրամ առևտրային կաշառք, այսինքն կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-200 հոդվածի 1-ին մասով։»։
Ամբաստանյալ Մաքրուհի Միշայի Ռոստոմյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար. «որ նա աշխատելով Երևանի թիվ 1 Բժշկասոցիալական փորձաքննության հանձնաժողովում որպես բուժքույր-վիճակագիր, հաշմանդամության կարգ ստանալու նպատակով նշված բժշկասոցիալական հանձնաժողով դիմած Լևոն Ավետիսյանի կնոջը` Կարինե Հովհաննիսյանին 28.03.2012թ. հայտնել է, որ Լևոն Ավետիսյանին հաշմանդամության 2-րդ կարգ սահմանելու հարցը լուծելու համար անհրաժեշտ է Երևանի թիվ 1 բժշկասոցիալական փորձաքննության հանձնաժողովի նախագահ Դանիել Մանուկյանին տալ 20.000 ՀՀ դրամ։ Համոզելու եղանակով Կ. Հովհաննիսյանի մոտ առաջացրել է հանցագործություն կատարելու դիտավորություն և վճռականություն, վերջինիս դրդել է ամուսնու օգտին գործողություններ կատարելու համար պաշտոնատար անձ հանդիսացող Դ. Մանուկյանին տալ կաշառք։
Կ. Հովհաննիսյանը 2012թ. ապրիլի 2-ին, ժամը 13։50-ի սահմաններում Մ. Ռոստոմյանի դրդմամբ Դանիել Մանուկյանին է տվել 20.000 դրամ կաշառք, վերջինս չի վերցրել գումարը և Կ. Հովհաննիսյանի կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունը չի հասցվել ավարտին։
Այսպիսով` Մաքրուհի Ռոստոմյանը Կարինե Հովհաննիսյանին դրդել է Երևանի թիվ ԲՍՓՀ-ի նախագահ Դանիել Մանուկյանին տալ կաշառք, սակայն հանցագործությունը ավարտին չի հասցվել Կ. Հովհաննիսյանի կամքից անկախ հանգամանքներով, այսինքն Մ. Ռոստոմյանը կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312 հոդվածի 1-ին մասով։»։
2012թ. հուլիսի 27-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։


Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները

Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Տուժող Կարինե Հովհաննիսյանն իր ամուսին, վկա Լևոն Ավետիսյանի հետ միասին, 2012թ. մարտի 16-ին, Լ. Ավետիսյանի հաշմանդամության կարգ սահմանելու փորձաքննություն անցնելու ուղեգիր ստանալու նպատակով գնացել են Երևան քաղաքի «Արմենիա» Հանրապետական բժշկական կենտրոնի պոլիկլինիկա։ Ուղեգիրը ստանալու համար նրանք դիմել են նույն պոլիկլինիկայի տեղամասային թերապևտ, ամբաստանյալ Լաուրա Համբարձումյանին` միաժամանակ հայտնելով, որ պատրաստ են կատարել անհրաժեշտ բոլոր վճարումները։ Ամբաստանյալ Լաուրա Համբարձումյանն ուսումնասիրելով Լևոն Ավետիսյանի ամբուլատոր քարտը և բժշկական հետազոտությունների վերաբերյալ նրանց ներկայացրած փաստաթղթերը` հայտնել է, որ ամբուլատոր քարտը հին նմուշի է, այն պետք է փոխվի, պետք է լրացվեն Լ. Ավետիսյանի առողջական վիճակի նաև վերջին տվյալները։ Այդ գործողությունները կատարելու համար ամբաստանյալ Լ. Համբարձումյանը տուժող Կ. Հովհաննիսյանից պահանջել է 20.000 ՀՀ դրամ գումար։ Նույն պահին Կարինե Հովհաննիսյանը Լաուրա Համբարձումյանի աշխատասենյակում, իր ամուսին Լ. Ավետիսյանի ներկայությամբ Լ. Համբարձումյանին է տվել 5000 ՀՀ դրամ գումար` պայմանավորվելով, որ մնացած գումարը տալու է նոր ամբուլատոր քարտը վերցնելու օրը։
2012թ. մարտի 21-ին Կ. Հովհաննիսյանն ու Լ. Ավետիսյանը կրկին գնացել են նշված բժշկական հիմնարկ։ Ամբաստանյալ Լ. Համբարձումյանը նրանց է տվել Լևոն Ավետիսյանի նոր ամբուլատոր քարտը` լրացված վիճակում և հայտնել է, որ բժշկասոցիալական փորձաքննության հանձնաժողովի ուղեգիրը տալիս է իրենց ղեկավար Մարիետա Նահապետյանը և որպեսզի վերջինս տրամադրի ուղեգիրը՝ նրան պետք է որպես «մաղարիչ» վճարել 20.000 ՀՀ դրամ գումար։ Համաձայնվելով ամբաստանյալ Լ. Համբարձումյանի առաջարկին՝ Կ. Հովհաննիսյանն իր ամուսին Լ. Ավետիսյանի հետ, Լ. Համբարձումյանի ուղեկցությամբ գնացել են ամբաստանյալ Մարիետա Նահապետյանի աշխատասենյակ։ Սկզբում աշխատասենյակ է մտել Լաուրա Համբարձումյանը, իսկ որոշ ժամանակ անց ներս են հրավիրել Կարինե Հովհաննիսյանին և Լևոն Ավետիսյանին։ Մ. Նահապետյանի աշխատասենյակում Լաուրա Համբարձումյանը ներկայացրել է Լևոն Ավետիսյանի հիվանդության վերաբերյալ փաստաթղթերը, ամբուլատոր քարտը և հայտնել, որ նրանք պատրաստ են անցնել բոլոր անհրաժեշտ հետազոտություններն ու կատարել անհրաժեշտ վճարումները։
Ամբաստանյալ Մ. Նահապետյանը 02.12.2008թ.-ից «Արմենիա» ՀԲԿ ՓԲԸ-ի գլխավոր տնօրեն Գ. Գրիգորյանի թիվ 153 հրամանի համաձայն՝ կատարելով պոլիկլինիկայի բժշկափորձագիտական հանձնաժողովի նախագահի պարտականությունները և օժտված լինելով բժշկափորձագիտական հանձնաժողովի նախագահի կառավարչական լիազորություններով, Լ. Ավետիսյանին ԲՍՓՀ ուղեգրելու նպատակով ստուգել է ներկայացված փաստաթղթերը, նշանակել լրացուցիչ հետազոտություններ։ Նույն պահին տուժող Կ. Հովհաննիսյանը մոտեցել է ամբաստանյալ Մարիետա Նահապետյանին, ամբաստանյալ Լաուրա Համբարձումյանի ներկայությամբ նրան է տվել մեկ հատ 20.000 ՀՀ դրամ անվանական արժեքով թղթադրամ և դուրս եկել աշխատասենյակից։ Ամբաստանյալ Մ. Նահապետյանը վերցնելով գումարը՝ հետ է կանչել աշխատասենյակից դուրս եկող Կարինե Հովհաննիսյանին և հարցրել, թե ամբողջ գումարն իրենն է, թե ոչ։ Տուժող Կ. Հովհաննիսյանը տվել է դրական պատասխան և դուրս է եկել աշխատասենյակից։ Ամբաստանյալ Լաուրա Համբարձումյանը պոլիկլինիկայի միջանցքում դիտողություն է արել Կարինե Հովհաննիսյանին` հանդիմանելով, թե ինչու է նա Մ. Նահապետյանին ասել, որ ամբողջ գումարը նրանն է։ Տուժող Կ. Հովհաննիսյանն ամբաստանյալ Լ. Լամբարձումյանի լավ վերաբերմունքից չզրկվելու նպատակով, վերջինիս խոստացել է վճարել պայմանավորվածից 10.000 ՀՀ դրամ ավելի գումար։ Վերադառնալով Լ. Համբարձումյանի աշխատասենյակ` Կ. Հովհաննիսյանն այդ օրը նրան է տվել 9000 ՀՀ դրամ, իսկ մարտի 27-ին` ևս 15.000 դրամ գումար։
2012թ. մարտի 21-ից 28-ն ընկած ժամանակահատվածում, Լևոն Ավետիսյանը «Արմենիա» ՀԲԿ-ի պոլիկլինիկայում հետազոտության է ենթարկվել ակնաբույժի կողմից, անցել է սրտի հետազոտություն (կարդիոգրամա), իսկ «Արմենիա» ՀԲԿ-ում ենթարկվել է էխոսրտագրության հետազոտության։
2012թ. մարտի 28-ին Կարինե Հովհաննիսյանը և Լևոն Ավետիսյանը կրկին գնացել են պոլիկլինիկա և ամբաստանյալ Մարիետա Նահապետյանից ստանալով ԲՍՓՀ-ի ուղեգիր, ըստ Լ. Ավետիսյանի հաշվառման վայրի ներկայացել են Երևանի թիվ 1 ԲՍՓՀ` փորձաքննության ենթարկվելու նպատակով։ ԲՍՓՀ-ի բուժվիճակագիր, ամբաստանյալ Մաքրուհի Ռոստոմյանը Լ. Ավետիսյանից ընդունել է դիմումը, այնուհետև փորձաքննության օրը շուտ նշանակելու և լավ վերաբերմունք ցուցաբերելու պատրվակով Կ. Հովհաննիսյանից պահանջել է 5000 ՀՀ դրամ գումար։ Ամբաստանյալ Մ. Ռոստոմյանը միաժամանակ տուժող Կարինե Հովհաննիսյանին հայտնել է, որ Լ. Ավետիսյանին հաշմանդամության 2-րդ կարգ սահմանելու համար անհրաժեշտ է ԲՍՓՀ-ի նախագահ Դանիել Մանուկյանին որպես «մաղարիչ» վճարել 20.000 ՀՀ դրամ գումար` նշելով, որ անհրաժեշտ է փորձաքննության օրը գումարը դնել Լ. Ավետիսյանի անձնագրի մեջ և այն հանձնել Դանիել Մանուկյանին։
2012թ. ապրիլի 2-ին Կ. Հովհաննիսյանը և Լ. Ավետիսյանը ներկայացել են Երևանի թիվ 1 ԲՍՓՀ-ին։ Նախքան փորձաքննությունն անցնելը, տուժող Կարինե Հովհաննիսյանն ամբաստանյալ Մաքրուհի Ռոստոմյանին է տվել 5000 ՀՀ դրամ գումար և հայտնել, որ նրա խորհրդի համաձայն` 20.000 ՀՀ դրամ գումարը դրել է ամուսնու անձնագրի մեջ` Դանիել Մանուկյանին փոխանցելու համար։
Ներկայանալով փորձաքննության հանձնաժողովին` տուժող Կարինե Հովհաննիսյանը հետևել է ամբաստանյալ Մաքրուհի Ռոստոմյանի խորհրդին. ցանկացել է մոտենալ Երևանի թիվ 1 ԲՍՓՀ-ի նախագահ Դանիել Մանուկյանին և նրան փոխանցել իր ամուսին Լևոն Ավետիսյանի անձնագիրը, որի մեջ դրված է եղել 20.000 ՀՀ դրամ անվանական արժեքով մեկ թղթադրամ, սակայն վերջինս անձնագիրը և գումարը չի վերցրել։
Լևոն Ավետիսյանին անհրաժեշտ փորձաքննության ենթարկելուց հետո հանձնաժողովը հանգել է այն եզրակացության, որ վերջինս 2-րդ կարգի հաշմանդամ է և 02.04.2012թ. տրվել է թիվ 940549 տեղեկանքը։
Ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է հետևյալը.
- ամբաստանյալ Մարիետա Նահապետյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցել է,
- ամբաստանյալ Լաուրա Համբարձումյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, վատառողջ է` տառապում է «12մ աղու կոճղեզի խոց, էրոզիվ անտրալ գաստրիտ, ստոծանու կերակրափողի բացվածքի սողացող ճողվածք» հիվանդություններով, հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցել է։
- ամբաստանյալ Մաքրուհի Ռոստոմյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելով և տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար։


Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Մարիետա Միխայելի Նահապետյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում է «Արմենիա» ՀԲԿ-ի պոլիկլինկիայում որպես տեղամասային թերապևտ, իսկ 2008 թվականից կատարում է նաև պոլիկլինիկայի բժշկափորձագիտական հանձնաժողովի նախագահի պարտականությունները։ Որպես պոլիկլինիկայի ԲՓՀ-ի նախագահ` երեք ամսից ավելի կայուն անաշխատունակ հիվանդներին ԲՍՓՀ ուղեգրելու նպատակով ստուգում է նրանց փաստաթղթերը, անհրաժեշտության դեպքում նշանակում է լրացուցիչ հետազոտություններ, այնուհետև որպես ԲՓՀ-ի նախագահ ստորագրում է հիվանդի ԲՍՓՀ ուղեգիրը։ 2012թ. մարտի 21-ին իր աշխատասենյակ են եկել տեղամասային թերապևտ Լաուրա Համբարձումյանը և հիվանդ Լևոն Ավետիսյանը` իր կին Կարինե Հովհաննիսյանի հետ միասին։ Լ. Համբարձումյանը հայտնել է, որ Լ. Ավետիսյանը դիմել է ԲՍՓՀ` ուղեգիր ստանալու համար և ներկայացրել է նրա հիվանդության պատմությունն ու փաստաթղթերը։ Ուսումնասիրելով ներկայացված փաստաթղթերը՝ հայտնել է, որ ուղեգիրը տրամադրելու համար անհրաժեշտ է կատարել մի քանի լրացուցիչ հետազոտություններ և թվարկել է դրանք։ Աշխատասենյակից դուրս գալու պահին Կարինե Հովհաննիսյանը մոտեցել է իրեն և տվել է 20.000 ՀՀ դրամ անվանական արժեքով մեկ թղթադրամ։ Մի պահ անակնկալի գալով՝ հետ է կանչել նրան և հարցրել է, թե այդ գումարն իրեն է տրվում։ Կ. Հովհաննիսյանը տվել է դրական պատասխան, որից հետո ինքը փորձել է Կ. Հովհաննիսյանին վերադարձնել գումարը, սակայն վերջինս հրաժարվել է։ Ինքը Կ. Հովհաննիսյանից որևէ գումար չի պահանջել։
/գ.թ. 127-130, 149-150, 316-318/
Ամբաստանյալ Մարիետա Միխայելի Նահապետյանը դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ սխալ է վարվել` երբ վերցրել է այդ գումարը և զղջում է կատարածի համար։ Ինքը չի գիտակցել, թե ինչ նպատակով է տրվել այդ գումարը։ 2008թ.-ից մինչև օրս ուղեգրել է տարեկան շուրջ 300 անձ և բոլոր ուղեգրերում ստորագրել է որպես հանձնաժողովի նախագահ։ Իրենց մոտ բժշկափորձագիտական հանձնաժողով իրականում գոյություն չունի և այդ դեպքից հետո է ինքը ստորագրել որոշ փաստաթղթեր այն մասին, որ այդ հանձնաժողովի նախագահի պարտականություններ է կատարում։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Ամբաստանյալ Լաուրա Սիմոնի Համբարձումյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում է «Արմենիա» ՀԲԿ-ի պոլիկլինիկայում որպես տեղամասային թերապևտ։ Լևոն Ավետիսյանը հաշվառված է նույն պոլիկլինիկայում և ինքը հանդիսանում է նրա տեղամասային բժշկուհին։ 2012թ. մարտի 16-ին Լևոն Ավետիսյանը և նրա կին Կարինե Հովհաննիսյանը դիմել են` Լ. Ավետիսյանին ԲՍՓՀ ուղեգրելու հարցով։ Ուսումնասիրելով Լ. Ավետիսյանի ամբուլատոր քարտը և ներկայացված փաստաթղթերը՝ հայտնել է, որ ինքը քարտը կփոխի նոր նմուշի քարտով և կկատարի համապատասխան լրացումներ։ 2012թ. մարտի 21-ին Կ. Հովհաննիսյանը և Լ. Ավետիսյանը կրկին եկել են պոլիկլինիկա։ Ինքը նրանց է տվել լրացված նոր նմուշի ամբուլատոր քարտը և հայտնել է, որ ուղեգիրը տալիս է իրենց ղեկավար Մարիետա Նահապետյանը։ Կարինե Հովհաննիսյանը հարցրել է, թե ուղեգիր ստանալու համար որքան գումար պետք է վճարեն Մարիետա Նահապետյանին։ Ինքը պատասխանել է, որ չգիտի և նրանց ուղեկցել է Մ. Նահապետյանի աշխատասենյակ։ Այնտեղ Մ. Նահապետյանին է ներկայացրել հիվանդ Լևոն Ավետիսյանին։ Մ. Նահապետյանն ուսումնասիրելով ամբուլատոր քարտն ու փաստաթղթերը` հայտնել է, որ հաշմանդամության խումբը սահմանելու օբյեկտիվ հիմքերն առկա են, սակայն անհրաժեշտ է, որ Լ. Ավետիսյանը ենթարկվի մի քանի լրացուցիչ հետազոտությունների։ Խոսակցության ավարտից հետո վերցնելով ուղեգրի բլանկը` դուրս է եկել Մ. Նահապետյանի աշխատասենյակից։ Նույն պահին Կ Հովհաննիսյանը հապճեպ մոտեցել է Մ. Նահապետյանին։ Պոլիկլինիկայի միջանցքում Կ. Հովհաննիսյանը հավասարվելով իրեն` սկսել է զրուցել և խոսակցությունից հասկացել է, որ նա 20.000 ՀՀ դրամ գումար է տվել Մ. Նահապետյանին։ Բարկացել է նրանց վրա` հայտնելով, թե ինչու են գումար տվել և ինչու այդքան շատ։ 2012թ. մարտի 28-ին ԲՍՓՀ-ի ուղեգիրը տրամադրվել է Լևոն Ավետիսյանին։
/գ.թ. 118-120, 139-144, 161/
Ամբաստանյալ Լաուրա Սիմոնի Համբարձումյանը դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Կ. Հովհաննիսյանը և նրա ամուսինն իրեն ընդհանուր առմամբ տվել են 21.000 ՀՀ դրամ գումար։ Ինքը նրանց վերադարձրել է 29.000 ՀՀ դրամ գումար, քանի որ նրանք ասել են, որ այդքան գումար են ծախսել։ Ինքն ընդունում է, որ 2007թ.-ին նրանց ասել է, որ պետք է վճարում կատարվի, քանի որ այդ ժամանակ դա վճարովի է եղել, իսկ 2012թ. նման խոսակցություն չի եղել։ Ինքը տուժողին և նրա ամուսնուն ասել է, որ ամբողջ ծախսերը կկազմեն 20.000 ՀՀ դրամ գումար։ Ինքը 60.000 ՀՀ դրամ գումարի մասին ոչինչ չի հայտնել, այլ տուժողն է առաջարկել, խնդրել է միջնորդել, որպեսզի Մ. Նահապետյանը գումար վերցնի։ Ինքը Կ. Հովհաննիսյանին չի համոզել և չի դրդել, որպեսզի գումար տա։ Նախաքննության ժամանակ ենթադրաբար է գրել, որ Մ. Նահապետյանը ԲՓՀ-ի նախագահն է եղել։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Ամբաստանյալ Մաքրուհի Միշայի Ռոստոմյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատել է Երևանի թիվ 1 ԲՍՓՀ-ում որպես բուժվիճակագիր։ 2012թ. մարտի 28-ին փորձաքննության ենթարկվելու ուղեգրով հանձնաժողովին է ներկայացել հիվանդ Լևոն Ավետիսյանն իր կնոջ` Կարինե Հովհաննիսյանի հետ միասին։ Ինքը Լ. Ավետիսյանից վերցնելով համապատասխան դիմում` գրանցել է նրան հաշվառման մատյանում, այնուհետև Կ. Հովհաննիսյանին հայտնել է, որ փորձաքննության օրը վերջինս 5000 ՀՀ դրամ գումար պետք է տա իրեն։ Միևնույն ժամանակ իր նախաձեռնությամբ, առանց հանձնաժողովի նախագահ Դանիել Մանուկյանին տեղյակ պահելու, Կ. Հովհաննիսյանին հայտնել է, որ Լ. Ավետիսյանին հաշմանդամության 2-րդ կարգ սահմանելու համար անհրաժեշտ է 20.000 ՀՀ դրամ գումար տալ հանձնաժողովի նախագահ Դանիել Մանուկյանին։ Կ. Հովհաննիսյանին խորհուրդ է տվել փորձաքննության օրը գումարը դնել Լևոն Ավետիսյանի անձնագրի մեջ և այն փոխանցել Դանիել Մանուկյանին։ 2012թ. ապրիլի 2-ին Լևոն Ավետիսյանը ներկայացել է փորձաքննության։ Նախքան հանձնաժողովին ներկայանալը` Կարինե Հովհաննիսյանն իրեն է տվել Լ. Ավետիսյանի աշխատանքային գրքույկը, որի մեջ դրված է եղել 5000 ՀՀ դրամ գումար։ Նա նաև ցույց է տվել Լ. Ավետիսյանի անձնագիրը, որի մեջ դրված է եղել 20.000 ՀՀ դրամ անվանական արժեքով մեկ թղթադրամ։ Ինքը վերցրել է 5.000 ՀՀ դրամ գումարը և կրկին իր նախաձեռնությամբ Կ. Հովհաննիսյանին ասել է, որ անձնագիրը գումարի հետ միասին դնի հանձնաժողովի նախագահ Դանիել Մանուկյանի սեղանին։ Առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում և խնդրում է ներել։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 135-138, 165/
Տուժող Կարինե Ժորժի Հովհաննիսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ իր ամուսին Լևոն Ավետիսյանը տառապում է սրտի իշեմիկ հիվանդությամբ։ 2012թ. մարտի 16-ին ամուսնու հետ գնացել են վերջինիս հաշվառման «Արմենիա» ՀԲԿ-ի պոլիկլինիկա և դիմել տեղամասային թերապևտ Լաուրա Համբարձումյանին` ամուսնուն ԲՍՓՀ ուղեգիր տրամադրելու խնդրանքով` հայտնելով, որ իրենց տղան գումար է ուղարկել և պատրաստ են հոգալ բոլոր ծախսերը։ Լաուրա Համբարձումյանն ասել է, որ անհրաժեշտ է Լևոն Ավետիսյանի ամբուլատոր քարտը փոխարինել նոր քարտով, կատարել համապատասխան լրացումներ և այդ աշխատանքը կատարելու համար պետք է վճարեն 20.000 ՀՀ դրամ գումար։ Համաձայնվելով նրա առաջարկին՝ նույն օրն ամուսնու ներկայությամբ Լ. Համբարձումյանին է տվել 5.000 ՀՀ դրամ գումար։ 2012թ. մարտի 21-ին կրկին գնացել են պոլիկլինիկա, որտեղ Լ. Համբարձումյանը հայտնել է, որ ամբուլատոր քարտը պատրաստ է և նա ավարտել է իր աշխատանքը, սակայն ուղեգիրը տրամադրում է իրենց ղեկավար Մարիետա Նահապետյանը և ուղեգրի տրամադրման համար նրան պետք է 20.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով «մաղարիչ» անել։ Լ. Համբարձումյանի ուղեկցությամբ գնացել են Մարիետա Նահապետյանի աշխատասենյակ, որտեղ Լ. Համբարձումյանը ներկայացրել է Լևոն Ավետիսյանի հիվանդության պատմությունը, հայտնել է, որ տղան գումար է ուղարկել, նրանք պատրաստ են հոգալ բոլոր ծախսերը, միաժամանակ աչքով նշան է արել Մ. Նահապետյանին։ Աշխատասենյակից դուրս գալու պահին ինքը մոտեցել է Մ. Նահապետյանին և Լ. Համբարձումյանի ու իր ամուսնու ներկայությամբ նրան տվել է 20.000 ՀՀ դրամ գումար։ Մ. Նահապետյանը վերցնելով գումարը՝ հետ է կանչել իրեն և հարցրել, թե ամբողջ գումարն իրենն է, թե ոչ։ Ինքը տվել է դրական պատասխան և դուրս է եկել աշխատասենյակից։ Պոլիկլինիկայի միջանցքում Լ. Համբարձումյանը բարկացել է այն բանի համար, որ ինքը Մ. Նահապետյանին ասել է, թե ամբողջ գումարը նրանն է։ Որպեսզի չկորցնի Լ. Համբարձումյանի լավ վերաբերմունքը` նրան խոստացել է պայմանավորված գումարից 10.000 ՀՀ դրամ ավելի վճարել։ Նույն օրը Լ. Համբարձումյանին է տվել 9.000 ՀՀ դրամ, իսկ մարտի 27-ին` ևս 15.000 ՀՀ դրամ գումար։
2012թ. մարտի 28-ին Մ. Նահապետյանից վերցնելով ուղեգիրը՝ ներկայացել են Երևանի թիվ 1 ԲՍՓՀ։ Բուժվիճակագիր Մաքրուհի Ռոստոմյանը գրանցել է Լևոն Ավետիսյանին։ Այնուհետև միջանցքում ինքը հարցրել է Մ. Ռոստոմյանին, թե ինչ պետք է անել, որպեսզի ամուսնուն տրամադրվի հաշմանդամության 2-րդ կարգ։ Վերջինս պատասխանել է, որ պետք է 20.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով «մաղարիչ» անել հանձնաժողովի նախագահ Դանիել Մանուկյանին, իսկ իրեն տալ 5.000 ՀՀ դրամ` լավ վերաբերմունքի համար։ Մ. Ռոստոմյանը խորհուրդ է տվել 20.000 ՀՀ դրամ գումարը դնել Լ. Ավետիսյանի անձնագրի մեջ և այն փոխանցել Դ. Մանուկյանին։
2012թ. ապրիլի 2-ին ներկայացել են փորձաքննության։ Նախքան հանձնաժողովի սենյակ մտնելը մոտեցել է Մաքրուհի Ռոստոմյանին, նրան տվել է 5.000 ՀՀ դրամ գումար և ցույց է տվել ամուսնու անձնագիրը, որի մեջ նախապես դրել էր 20.000 ՀՀ դրամ գումար։ Մ. Ռոստոմյանը վերցնելով 5.000 ՀՀ դրամ գումարը` ասել է, որ անձնագիրը դնի նախագահի սեղանին։ Դրանից հետո ամուսնու հետ մտել են հանձնաժողովի սենյակ։ Բժիշկները սկսել են ամուսնուն հետազոտել, իսկ ինքը, գումարը Դանիել Մանուկյանին տալու նպատակով ցանկացել է մոտենալ նրան։ Դանիել Մանուկյանը թույլ չի տվել մոտենալ և չի վերցրել անձնագիրը։ Փորձաքննության ավարտից հետո Մ. Ռոստոմյանին հայտնել է, որ Դ. Մանուկյանը չի վերցրել անձնագիրը և ինքը գումարը նրան չի տվել։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 78-80, 81-85, 139-144, 216-217, 228-229, 245-246, 310-311, 316-318/
Վկա Լևոն Արծրունու Ավետիսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ տառապում է սրտի իշեմիկ հիվանդությամբ։ 2012թ. մարտի 16-ին կնոջ՝ Կարինե Հովհաննիսյանի հետ գնացել են «Արմենիա» ՀԲԿ-ի պոլիկլինիկա և դիմել տեղամասային թերապևտ Լաուրա Համբարձումյանին` ԲՍՓՀ-ի ուղեգիր ստանալու նպատակով։ Լ. Համբարձումյանն իր ամբուլատոր քարտը փոխարինելու և համապատասխան լրացումներ կատարելու պատրվակով, 2012թ. մարտի 16-ին, 21-ին և 27-ին, իր կնոջից, իր ներկայությամբ վերցրել է համապատասխանաբար 5.000, 9.000 և 15.000 ՀՀ դրամ գումարներ։ Լ. Համբարձումյանը հայտնել է, որ ԲՍՓՀ-ի ուղեգիրը տրամադրում է նրա ղեկավար Մարիետա Նահապետյանը և այն ստանալու համար անհրաժեշտ է Մ. Նահապետյանին 20.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով «մաղարիչ» անել։ 2012թ. մարտի 21-ին իր կին Կարինե Հովհաննիսյանն ուղեգիրը ստանալու համար Մարիետա Նահապետյանի աշխատասենյակում նրան է տվել 20.000 ՀՀ դրամ գումար։ 2012թ. մարտի 28-ին ներկայացել են Երևանի թիվ ԲՍՓՀ և բուժվիճակագիր Մաքրուհի Ռոստոմյանին ներկայացրել ուղեգիրը։ Վերջինս ընդունել է դիմումը, այնուհետև կնոջ հետ խոսակցության ժամանակ հայտնել է, որ հաշմանդամության 2-րդ կարգ ստանալու համար անհրաժեշտ է 20.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով «մաղարիչ» անել հանձնաժողովի նախագահ Դանիել Մանուկյանին` խորհուրդ տալով փորձաքննության օրը գումարը դնել անձնագրի մեջ և այն փոխանցել նախագահին։ Մաքրուհի Ռոստոմյանը հայտնել է նաև, որ փորձաքննության օրն իր լավ վերաբերմունքի համար անհրաժեշտ է իրեն վճարել 5.000 ՀՀ դրամ գումար։ 2012թ. ապրիլի 2-ին ներկայացել է փորձաքննության, որտեղ մինչև հանձնաժողովին ներկայանալը, իր կինը Մ. Ռոստոմյանին է տվել 5.000 ՀՀ դրամ գումար և հետևելով նրա խորհրդին՝ 20.000 ՀՀ դրամ գումարը դնելով անձնագրի մեջ՝մտել են փորձաքննության։ Բժիշկները սկսել են հետազոտել իրեն, իսկ կինը փորձել է մոտենալ Դանիել Մանուկյանին և նրան տալ անձնագիրը, սակայն վերջինս թույլ չի տվել և չի վերցրել այն։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 222-224/
Վկա Ստելլա Ռոմիկի Հովհաննիսյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ 2006թ-ից հանդիսանում է «Արմենիա» ՀԲԿ ՓԲԸ-ի պոլիկլինիկայի տնօրենը։ Պոլիկլինիկայում բժշկասոցիալական փորձաքննության հանձնաժողով ուղեգրելը իրականացնում է պոլիկլինիկայի բժշկափորձագիտական հանձնաժողովը, որի նախագահի պարտականությունները 2008թ-ից «Արմենիա» ՀԲԿ ՓԲԸ-ի գլխավոր տնօրենի հրամանով իրականացնում է տեղամասային թերապևտ Մարիետա Նահապետյանը։ Հանձնաժողովը կայուն կազմ չունի և Մ. Նահապետյանը յուրաքանչյուր անգամ հանձնաժողովի կազմի մեջ է ընդգրկում տեղամասային թերապևտին և համապատասխան նեղ մասնագետին։ Մ. Նահապետյանը որպես ԲՓՀ-ի նախագահ` որոշում է այն հետազոտությունները, որոնք անհրաժեշտ են անցկացնել և դրանց արդյունքներով հանձնաժողովի մյուս անդամների հետ կայացնում են ուղեգիրը տրամադրելու վերաբերյալ վերջնական որոշում։ Ուղեգիրը տալիս է ԲՓՀ-ն, Մ. Նահապետյանը որպես նախագահ համարակալում է այն, գրանցում համապատասխան հաշվառման մատյանում և ստորագրում։ «Արմենիա» ՀԲԿ ՓԲԸ-ի պոլիկլինիկայի բժշկափորձագիտական հանձնաժողովը չունի իր կնիքը, այդ պատճառով էլ ուղեգիրը կնիքվում է պոլիկլինիկայի կնիքով, սակայն ինքը որպես պոլիկլինիկայի ղեկավար` որևէ առնչություն չունի հիվանդին ԲՍՓՀ ուղեգրելու գործընթացի հետ։ Նշված գործընթացը կարգավորվում է ԲՓՀ-ի կողմից, որի աշխատանքները կազմակերպում և կարգավորում է հանձնաժողովի նախագահ Մ. Նահապետյանը։
/գ.թ. 333-334/
Վկա Ստելլա Ռոմիկի Հովհաննիսյանը դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ մինչև 2008 թվականը պոլիկլինիկան ունեցել է տնօրենի` փորձաքննության գծով տեղակալ։ Այդ պաշտոնի լուծարվելուց հետո այն վերացել է, որից հետո բժշկափորձագիտական հանձնաժողովի նախագահի պարտականությունները դրվել է Մարիետա Նահապետյանի վրա, որպեսզի նա կարողանա զուտ կանոնակարգել այդ գործընթացը։ Իրենք գործող հանձնաժողով չունեն, քանի որ դրա անդամները փոփոխվում են և հանձնաժողովի գործունեության կարգ սահմանված չէ։ Մարիետա Նահապետյանն ընդամենը գրանցել է ուղեգրերը համապատասխան գրանցամատյանում։ Իր նախաքննական ցուցմունքները ճիշտ են, սակայն Մարիետա Նահապետյանը բժշկափորձագիտական հանձնաժողովի նախագահ չի եղել։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Վկա Դանիել Արմենակի Մանուկյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2001թ. դեկտեմբերից հանդիսանում է Երևանի թիվ 1 ԲՍՓՀ-ի նախագահը։ 2012թ. մարտի 28-ին փորձաքննություն անցնելու նպատակով հանձնաժողովին է դիմել քաղաքացի Լևոն Ավետիսյանը։ Ուսումնասիրելով նրա ներկայացրած փաստաթղթերը՝ 02.04.2012թ. նշանակել է փորձաքննություն։ Լ. Ավետիսյանն իր փաստաթղթերը ներկայացրել է ԲՍՓՀ-ի բուժվիճակագիր Մաքրուհի Ռոստոմյանին, վերջինս էլ` իրեն։ Թե Մ. Ռոստոմյանի և հիվանդի ու նրա կնոջ միջև այդ ժամանակ ինչ խոսակցություն է եղել՝ինքը տեղյակ չի եղել։ 02.04.2012թ. Լևոն Ավետիսյանը փորձաքննության է ներկայացել իր կնոջ` Կարինե Հովհաննիսյանի հետ միասին։ Փորձաքննության ընթացքում Կ. Հովհաննիսյանը փորձել է մոտենալ իրեն և ներկայացնել Լևոն Ավետիսյանի անձնագիրը, սակայն ինքը թույլ չի տվել, քանի որ վերջինիս բժշկական փաստաթղթերը ընդունելու ժամանակ ներկայացվել է նաև անձնագիրը և այդ պահին դրա անհրաժեշտությունը չի եղել։ Փորձաքննության ավարտից հետո որոշում կայացնելու նպատակով հիվանդն ու կինը սենյակից դուրս են հրավիրվել։ Քիչ անց Կ. Հովհաննիսյանը կրկին մտել է սենյակ և փորձել է անձնագիրն իրեն տալ, սակայն ինքը թույլ չի տվել և դուրս է հրավիրել նրան։ Լևոն Ավետիսյանին սահմանվել է հաշմանդամության 2-րդ կարգ։ Ինքը տեղյակ չի եղել, որ բուժվիճակագիր Մաքրուհի Ռոստոմյանը Կարինե Հովհաննիսյանին հայտնել է, որ հաշմանդամության 2-րդ կարգը սահմանելու համար անհրաժեշտ է իրեն 20.000 ՀՀ դրամ գումար տալ՝ անձնագրի մեջ դրված վիճակով։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 177-179/
Վկաներ Կարինե Իշխանի Բարսեղյանի, Արմինե Լյովայի Սիմոնյանի, Հասմիկ Զավենի Գասպարյանի, Լաուրա Հարությունի Բդոյանի, Գայանե Արտյուշի Թորոյանի, Զվարթ Զավենի Յայլոյանի և Հասմիկ Թորգոմի Սարգսյանի նույնաբովանդակ նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում են «Արմենիա» ՀԲԿ ՓԲԸ պոլիկլինիկայում՝ որպես տեղամասային թերապևտ։ Պոլիկլինկայում գործող կարգի համաձայն՝ սպասարկվող բնակիչները բժշկասոցիալական փորձաքննության ենթարկվելու համար դիմում են իրենց, որից հետո համապատասխան բուժում են իրականացնում, շուրջ 3 ամիս հիվանդին վերցնում են դինամիկ հսկողության տակ և եթե վիճակը չի բարելավվում, ապա համապատասխան փաստաթղթերը ներկայացնում են պոլիկլինիկայի բժշկափորձագիտական հանձնաժողովի պարտականությունները կատարող Մարիետա Նահապետյանին։ Տվյալ պահից իրենք ընդգրկվում են բժշկափորձագիտական հանձնաժողովում։ Մարիետա Նահապետյանը ստուգում է հիվանդի վերաբերյալ ներկայացրած փաստաթղթերը, հետազոտությունների արդյունքները և թերություններ կամ անճշտություններ հայտնաբերելու դեպքում հանձնարարում է շտկել դրանք, անհրաժեշտության դեպքում հանձնարարում է կազմակերպել լրացուցիչ հետազոտություններ, որից հետո որոշում է հիվանդին ԲՍՓՀ ուղեգիր տրամադրելու հարցը։ Ուղեգիրը տրամադրելու դեպքում Մ. Նահապետյանը հանձնարարում է լրացնել համապատասխան 088 ձևը, որը լրացնելուց հետո ստորագրում են որպես հանձնաժողովի անդամ և ներկայացնում Մարիետա Նահապետյանին։ Վերջինս այն ստորագրում է որպես ԲՓՀ նախագահ։
/գ.թ. 366-367, 368-369, 370-372, 373-374, 386-387, 388-389, 390-391/
Վկա Կարինե Իշխանի Բարսեղյանը դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Մարիետա Նահապետյանը տեղամասային թերապևտ է և գրանցամատյանում գրանցում է թիվ 088 ձևը։ Նա բաժնի պետ չի հանդիսանում, իրենք չունեն բաժնի պետ։ Եթե Մ. Նահապետյանը տեսնում է բժշկի թերացումը, ապա կարող է ասել, որ բժիշկը կրկնի այս կամ այն գործողությունը։ Ինքը Մ. Նահապետյանին ենթարկվելու պարտավորություն չունի և կարող է չկատարել նրա ասածները։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Վկա Արմինե Լյովայի Սիմոնյանը դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Մարիետա Նահապետյանը բժշկափորձագիտական հանձնաժողովի նախագահը չի եղել, ինքը թյուրիմացաբար է նշել այդ մասին։ Իր նախաքննական ցուցմունքները գրել է մեխանիկորեն, աշխատանքային օրվա ավարտին։ Լարված է եղել, այդ պատճառով հնարավոր է, որ որոշ բաներ սխալ է գրել։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Վկա Հասմիկ Զավենի Գասպարյանը դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ իր նախաքննական ցուցմունքում գրել է, որ Մ. Նահապետյանը եղել է բժշկափորձագիտական հանձնաժողովի նախագահը, քանի որ իրենց ձևաթղթերը հին են և դրանց վրա գրված է նախագահ բառը, որի պատճառով մեխանիկորեն այդպես է գրել։ Բացի այդ, լուրջ չի վերաբերվել հարցաքննությանը և ցուցմունքը տվել է ուշ ժամի։ Մ. Նահապետյանն իր աշխատանքի հետ կապված կարող է միայն խորհուրդներ տալ, սակայն դրանք ցուցում կամ պարտադրանք համարվել չեն կարող և ինքը կարող է դրանք չկատարել։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Վկա Լաուրա Հարությունի Բդոյանը դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Մարիետա Նահապետյանը բժշկափորձագիտական հանձնաժողովի նախագահը չի եղել, այլ եղել է հանձնաժողովի նախագահի պարտականությունները կատարողը։ Հարցաքննության ժամանակ դրա լրջությունը չի պատկերացրել, իր կողմից գրված բառերի վրա ուշադրություն չի դարձրել և չի վերլուծել, թե ինչ է գրում։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Վկա Գայանե Արտյուշի Թորոյանը դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Մարիետա Նահապետյանը բժշկափորձագիտական հանձնաժողովի նախագահի պաշտոնակատարն է եղել և գրանցամատյաններն իր մոտ են եղել։ Իր նախաքննական ցուցմունքը տվել է աշխատանքային օրվա վերջում, հոգեբանորեն ճնշված է եղել և բառերին նշանակություն չի տվել։ Այդ պատճառով իր նախաքննական ցուցմունքում նշել է, որ Մ. Նահապետյանը բժշկափորձագիտական հանձնաժողովի նախագահն է եղել։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Վկա Զվարթ Զավենի Յայլոյանը դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Մ. Նահապետյանը միայն բժշկափորձագիտական ուղեգրերի գրանցումներն է կատարել և ինքը տեղյակ չի եղել, որ նա բժշկափորձագիտական հանձնաժողովի նախագահն է եղել, քանի որ նախկին նախագահի` թոշակի անցնելուց հետո այդ հարցը լուծվել է տեղամասային թերապևտների կողմից։ Մ. Նահապետյանն իրենց աշխատանքի նկատմամբ հսկողություն չի իրականացրել և չի կազմակերպել այն, ինչպես նաև նրա կողմից տրված հանձնարարություններն իր համար պարտադիր չեն եղել։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Վկա Հասմիկ Թորգոմի Սարգսյանը դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Մարիետա Նահապետյանը եղել է բժշկափորձագիտական հանձնաժողովի նախագահի պաշտոնակատարը, այլ ոչ թե նախագահը։ Քննիչի մոտ հարցաքննվելիս` իրեն չի պարզաբանվել, թե ինչ հարցի շուրջ են իրեն հարցաքննում։ Հարցաքննվել է աշխատանքային օրվա ավարտին, իր ղեկավարի աշխատասենյակում, որտեղ աղմուկ է եղել և միաժամանակ հարցաքննվել են մի քանի անձինք։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, «Արմենիա» Հանրապետական բժշկական կենտրոնի գլխավոր տնօրեն Գ. Գրիգորյանի 05.12.2008թ. թիվ 153 հրամանի պատճենով, որի համաձայն` «Արմենիա» Հանրապետական բժշկական կենտրոնի պոլիկլինիկայի բժշկասոցիալական փորձաքննության հանձնաժողովի նախագահի պարտականությունները 02.12.2008թ.-ից դրվել է տեղամասային թերապևտ Մարիետա Միքայելի Նահապետյանի վրա։
/գ.թ. 58, 175/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, Լևոն Ավետիսյանին 28.03.2012թ.-ին տրված ԲՍՓՀ-ի ուղեգրով /ձև 088/, որի համաձայն` նշված ուղեգիրը ստորագրվել է բժշկասոցիալական փորձաքննության հանձնաժողովի նախագահ Մարիետա Նահապետյանի կողմից։
/գ.թ. 312/


Դատարանի իրավական վերլուծությունները.

Վերլուծելով ամբաստանյալներ Մարիետա Միխայելի Նահապետյանի և Լաուրա Սիմոնի Համբարձումյանի ցուցմունքները, համադրելով դրանք քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Մարիետա Միխայելի Նահապետյանի և Լաուրա Սիմոնի Համբարձումյանի դատաքննական ցուցմունքները` ամբաստանյալ Մ. Նահապետյանի` բժշկափորձագիտական հանձնաժողովի նախագահը չլինելու մասին, իրականությանը չեն համապատասխանում, արժանահավատ չեն, քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու, այդ հարցում միմյանց օգնելու նպատակ են հետապնդում և հերքվում են վերոհիշյալ ապացույցներով։
Վերլուծելով վկաներ Ստելլա Ռոմիկի Հովհաննիսյանի, Կարինե Իշխանի Բարսեղյանի, Արմինե Լյովայի Սիմոնյանի, Հասմիկ Զավենի Գասպարյանի, Լաուրա Հարությունի Բդոյանի, Գայանե Արտյուշի Թորոյանի, Զվարթ Զավենի Յայլոյանի և Հասմիկ Թորգոմի Սարգսյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ վկաներ Ստելլա Ռոմիկի Հովհաննիսյանի, Կարինե Իշխանի Բարսեղյանի, Արմինե Լյովայի Սիմոնյանի, Հասմիկ Զավենի Գասպարյանի, Լաուրա Հարությունի Բդոյանի, Գայանե Արտյուշի Թորոյանի, Զվարթ Զավենի Յայլոյանի և Հասմիկ Թորգոմի Սարգսյանի դատաքննական ցուցմունքները` ամբաստանյալ Մարիետա Նահապետյանի` բժշկափորձագիտական հանձնաժողովի նախագահը չլինելու մասին, իրականությանը չեն համապատասխանում, արժանահավատ չեն, քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու հարցում ամբաստանյալ Մարիետա Միխայելի Նահապետյանին օգնելու նպատակ են հետապնդում և հերքվում են քրեական գործով ձեռք բերված և դատարանում հետազոտված վերոհիշյալ ապացույցներով։
Ամբաստանյալ Մ. Նահապետյանի պաշտպան Հ. Անանյանը 24.09.2012թ. միջնորդություն է ներկայացրել դատարան` Կարինե Հովհաննիսյանին տուժող ճանաչելու մասին որոշումը վերացնելու պահանջի մասին, այն պատճառաբանությամբ, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 200-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմը ՀՀ քրեական օրենսգրքում զետեղված է «Տնտեսական գործունեության դեմ ուղղված հանցագործություններ» վերտառությամբ 22-րդ գլխում։ Նշված հոդվածով նախատեսված հանցակազմի օբյեկտը ձեռնարկատիրությամբ զբաղվելու կապակցությամբ առաջացող հասարակական հարաբերություններն են, այսինքն քրեաիրավական նորմերը կոչված են ապահովելու տնտեսվարող սուբյեկտների օրինական շահերի պաշտպանությունը, ձեռնարկատիրության ոլորտում բնականոն հարաբերությունների ապահովմանը, այլ ոչ թե անձի սեփականությունը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ և 312-րդ հոդվածների պարագայում հանցակազմի օբյեկտը պետական ծառայության ոլորտի քրեաիրավական պաշտպանության ներքո գտնվող հասարակական հարաբերություններն են, ուստի քննիչի 18.04.2012թ. որոշումը` Կ. Հովհաննիսյանին տուժող ճանաչելու մասին, ապօրինի է, նրան տուժողի կարգավիճակ ապօրինի տալը հնարավորություն է տվել անհարկի իրականացնել այդ կարգավիճակից բխող որոշակի դատավարական իրավունքներ և պարտականություններ։ Կ. Հովհաննիսյանի` տուժողի կարգավիճակով հանդես գալը խաթարում է արդարադատության բուն էությունը։
Քննարկելով պաշտպան Հ. Անանյանի միջնորդությունը` դատարանը գտնում է, որ այն անհիմն է և ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 58-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Տուժող է ճանաչվում այն անձը, ում քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով անմիջականորեն պատճառվել է բարոյական, ֆիզիկական կամ գույքային վնաս։ Տուժող է ճանաչվում նաև այն անձը, ում կարող էր անմիջականորեն պատճառվել բարոյական, ֆիզիկական կամ գույքային վնաս, եթե ավարտվեր քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարք կատարելը։
2. Տուժող ճանաչելու մասին որոշումն ընդունում է հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը կամ դատարանը։»։
Ամբաստանյալ Մարիետա Նահապետյանին մեղադրանք է առաջադրվել տուժող Կարինե Հովհաննիսյանից 20.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով առևտրային կաշառք ստանալու համար, ամբաստանյալ Լաուրա Համբարձումյանին` ամբաստանյալ Մ. Նահապետյանին 20.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով առևտրային կաշառք տալուն տուժող Կարինե Հովհաննիսյանին դրդելու համար, իսկ ամբաստանյալ Մաքրուհի Ռոստոմյանին` Դանիել Մանուկյանին 20.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով կաշառք տալուն տուժող Կարինե Հովհաննիսյանին դրդելու փորձ կատարելու համար։ Հետևաբար, ամբաստանյալ Մարիետա Նահապետյանի և Լաուրա Համբարձումյանի կողմից կատարված հանցագործությունների հետևանքով տուժող Կարինե Հովհաննիսյանին անմիջականորեն պատճառվել է գույքային վնաս, իսկ ամբաստանյալ Մաքրուհի Ռոստոմյանի կողմից կատարված հանցագործության հետևանքով` տուժող Կարինե Հովհաննիսյանին կարող էր անմիջականորեն պատճառվել գույքային վնաս, եթե ավարտվեր Կ. Հովհաննիսյանի կողմից Դ. Մանուկյանին կաշառք տալու գործողությունը։ Հետևաբար, Կարինե Հովհաննիսյանին տուժող ճանաչելու մասին քննիչի որոշումը հիմնավոր է և ենթակա չէ վերացման։
Ամբաստանյալ Մ. Նահապետյանի պաշտպան Հ. Անանյանը 26.12.2012թ. միջնորդություն է ներկայացրել վկաներ Ս. Հովհաննիսյանի, Կ. Բարսեղյանի, Ա. Սիմոնյանի, Հ. Գասպարյանի, Լ. Բդոյանի, Գ. Թորոյանի, Զ. Յայլոյանի և Հ. Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքների` որպես ապացույցի անթույլատրելիությունը հաստատելու մասին` այն պատճառաբանությամբ, որ նախաքննության ընթացքում նրանք հարցաքննվել են դատավարական կարգի էական խախտմամբ։
Քննարկելով պաշտպան Հ. Անանյանի վերոհիշյալ միջնորդությունը` դատարանը գտնում է, որ այն անհիմն է և ենթակա է մերժման, քանի որ վկաներ Ս. Հովհաննիսյանի, Կ. Բարսեղյանի, Ա. Սիմոնյանի, Հ. Գասպարյանի, Լ. Բդոյանի, Գ. Թորոյանի, Զ. Յայլոյանի և Հ. Սարգսյանի ցուցմունքները որպես ապացույց ձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ։ Ինչ վերաբերվում է նրանց կողմից դատարանում տված ցուցմունքներին այն մասին, որ նախաքննական ցուցմունքները տվել են լարված մթնոլորտում և այլ անձանց ներկայությամբ, ապա դատարանը գտել է, որ այդ մասով նրանց ցուցմունքներն արժանահավատ չեն, քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու հարցում իրենց գործընկերոջը` Մ. Նահապետյանին օգնելու նպատակ են հետապնդում և հերքվում են քրեական գործով ձեռք բերված և դատարանում հետազոտված ապացույցներով։
Վերլուծելով ամբաստանյալներ Մարիետա Միխայելի Նահապետյանին, Լաուրա Սիմոնի Համբարձումյանին և Մաքրուհի Միշայի Ռոստոմյանին առաջադրված մեղադրանքները, նրանց ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մարիետա Միխայելի Նահապետյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, առևտրային կաշառք ստանալն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 200-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Լաուրա Սիմոնի Համբարձումյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, առևտրային կաշառք տալուն դրդելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-200-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Մաքրուհի Միշայի Ռոստոմյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, կաշառք տալուն դրդելու փորձ կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Մարիետա Միխայելի Նահապետյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցելը, իսկ նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Ամբաստանյալ Մարիետա Միխայելի Նահապետյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 200-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի տուգանքի ձևով։
Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Մարիետա Նահապետյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Լաուրա Սիմոնի Համբարձումյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, վատառողջ է` տառապում է «12մ աղու կոճղեզի խոց, էրոզիվ անտրալ գաստրիտ, ստոծանու կերակրափողի բացվածքի սողացող ճողվածք» հիվանդություններով։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցելը, իսկ նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Ամբաստանյալ Լաուրա Սիմոնի Համբարձումյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 38-200-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի տուգանքի ձևով։
Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Լաուրա Համբարձումյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Մաքրուհի Միշայի Ռոստոմյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելով և տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Ամբաստանյալ Մաքրուհի Միշայի Ռոստոմյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի տուգանքի ձևով։
Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Մաքրուհի Ռոստոմյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Քննարկելով խափանման միջոցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի` Մարիետա Միխայելի Նահապետյանի, Լաուրա Սիմոնի Համբարձումյանի և Մաքրուհի Միշայի Ռոստոմյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-367-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը`


Վ Ճ Ռ Ե Ց

1. Ամբաստանյալ Մարիետա Միխայելի Նահապետյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 200-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 /չորս հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
2. Ամբաստանյալ Լաուրա Սիմոնի Համբարձումյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 38-200-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 /չորս հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
3. Ամբաստանյալ Մաքրուհի Միշայի Ռոստոմյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 /երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։


ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ