Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0131/01/12
Վիճակագրական տողի համար :
1.14
Պատասխանող
Բաբկեն Հովհաննիսյան
Բաբկեն Հովհաննիսյան Աշոտի
Բաբկեն Հովհաննիսյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Կարինե Ղազարյան
Գրիշա Մելիք-Սարգսյան
Հենրիկ Տեր-Ադամյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Կարինե Ղազարյան
Գրիշա Մելիք-Սարգսյան
Հենրիկ Տեր-Ադամյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2013-03-19 | 12:00 | 1 | Կայացվել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2013-01-22 | 10:00 | 4 | Կայացել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2012-12-03 | 10:00 | 4 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2012-09-26 | 10:00 | 4 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2012-09-18 | 16:00 | 4 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2012-09-11 | 10:00 | 4 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2012-09-05 | 10:00 | 4 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2012-07-31 | 11:30 | 4 | Կայացել է |
Գործ ԵԿԴ/0131/01/12
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
19.03. 2013թ. Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
Հ. ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ. ՍԱՄՍՈՆՅԱՆԻ
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող` Ա. Գալստյանի
Տուժող` Հ. Գրիգորյանի
Պաշտպան` Վ. Գևորգյանի
Ամբաստանյալ` Բ. Հովհաննիսյանի
Դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննելով ամբաստանյալ Բաբկեն Աշոտի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ` Դատարան/ 22.01.2013թ. դատավճռի դեմ տուժողի վերաքննիչ բողոքը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
24.05.2012թ. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով հարուցվել է թիվ 13124712 քրեական գործը:
13.06.2012թ. որոշմամբ Բաբկեն Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է <<ստորագրություն չհեռանալու մասին>>:
20.06.2012թ. որոշմամբ Բաբկեն Հովհաննիսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով:
13.07.2012թ. որոշում է կայացվել Բաբկեն Հովհաննիսյանի նկատմամբ` խուլիգանություն կատարելու դրվագով, քրեական հետապնդում չիրականացնել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
19.07.2012թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան։
Դատարանի 22.01.2013թ. դատավճռով Բաբկեն Հովհաննիսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով և դատապարտվել տուգանքի 80.000 դրամ գումարի չափով։
Խափանման միջոց <<ստորագրություն չհեռանալու մասին>> թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել տուժողը:
2.Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմնի կողմից Բաբկեն Հովհաննիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, 08.04.2012թ., ժամը 14։00-ի սահմաններում, Երևանի Վարդանանց 24 շենքի մոտ, տանիքի վերանորոգման աշխատանքների կատարման շուրջ վիճաբանել է Հրաչյա Գրիգորյանի հետ, որի ընթացքում ոտքերով հարվածներ է հասցրել վերջինիս` դիտավորությամբ պատճառելով թեթև վնաս առողջության կարճատև քայքայումով` աջ և ձախ սրունքների միջին երրորդականների արյունազեղումների, քերծվածքների ու ենթամաշկային արյունահավաքի ձևով։
3/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Տուժողն իր վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում ամբաստանյալի կողմից կատարված արարքի ծանրությանն ու անձին: Դատարանը ճիշտ է արձանագրել, որ Բաբկեն Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ առկա չեն, սակայն եղել են պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ, որոնք Դատարանն ըստ հավուր պատշաճի չի քննարկել։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63 հողվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանցագործության մեջ առանձնապես ակտիվ դերը։
Այս կապակցությամբ բողոքաբերը հարկ է համարել դիտարկել, որ Բաբկեն Հովհաննիսյանը դեպքի պահին`արարք կատարելուց եղել է լրիվ առողջ, անգամ առույգ, ցինիկ, սանձարձակ և ինչպես պարզ երևում է քրեական գործի նյութերից, չնայած տեսնելով, որ ինքը վերանորոգման աշխատանքներն իրականացնում էր սեփական տարածքում ու ոչ մի կերպ նրա տարածք չէր մտել, միայն մետաղաձողն էր մի քիչ դուրս ցցվել, միանգամից նախահարձակ է եղել և հահոյախառն հարձակվել է իր վրա ու դիտավորությամբ մարմնական վնասվածքներ հասցրել: Այսինքն՝ եղել առաձնապես ակտիվ, գիտակցել և հաշիվ է տվել իր ակտիվ ու նպատակասլաց հանցավոր գործողություններին: Իսկ ինչ վերբերում է Դատարանի կողմից արձանագրված վատառողջության հանգամանքին, ապա ամբաստանյալը տվյալ հրազենային վնասվածքը ստացել է դեպքից որոշ ժամանակ անց, մեկ այլ՝ իրեն հետ չառնչվող դեպքով։
Այսպիսով, բողոքաբերը գտնում է, որ դատավճռով նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, այն չի համապատասխանում Բաբկեն Հովհաննիսյանին վերագրվող հանցագործության ծանրությանը և անձին։
Ելնելով վերը շարադրվածից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376-381 հոդվածներով` բողոքաբերը խնդրում է Դատարանի 22.01.2013թ. դատավճիռը բեկանել ու փոփոխել՝ ամբաստանյալ Բաբկեն Հովհաննիսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը խստացնել` որպես պատիժ նշանակելով օրենքով սահմանված պատժի առավելագույնը։
4/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով տուժողի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ և պաշտպանական կողմի պատասխանը դրա դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10 հոդվածի, հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, որի համաձայն հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները:
Հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում: Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի և արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը: Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումը անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշանակված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված ու փոխհամաձայնեցված են, /մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները, և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին/:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62 և 63 հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին, բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունն, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, դրանք բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում են պատժի վրա:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերոգրյալ դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից և վերոգրյալ հոդվածների բովանդակային վերլուծությունից ակնհայտ է դառնում, որ ամբաստանյալ Բաբկեն Հովհաննիսյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս Դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, բավարար չափով ստուգման ու բազմակողմանի գնահատման է ենթարկել վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող հանգամանքները, նրա կողմից կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, մասնավորապես այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, վատառողջ է` նրա մոտ առկա է <<Աջ ազդոսկրի ս/3 հրազենային վնասվածք, վիճակ արտաօջախային ապարատով օստեոսինթեզից հետո>>, իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելով` անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրելով` Դատարանն իրավացիորեն ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունն, ուղղել պատժի ենթարկված անձին:
Այսպիսով, տուժողի վերաքննիչ բողոքը, որով վերջինս ըստ էության վիճարկում է ամբաստանյալ Բաբկեն Հովհաննիսյանի կողմից կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը և գտնում, որ Դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակելով, խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերոգրյալ դրույթների /10-րդ, 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի, 61-62-րդ հոդվածների/ պահանջները, պետք է մերժել` նկատի ունենալով, որ տուժողն իր հետևությունները պատճառաբանելիս անտեսել է դատարանի դատավճռում արձանագրված ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցանքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների բացակայության մասին դատարանի հիմնավորումներն ու հետևությունները և այդ կապակցությամբ չի ներկայացրել իր պահանջը հիմնավորող և սույն գործի տվյալներից բխող համապատասխան փաստարկներ:
Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում, Վերաքննիչ քրեական դատարանը գալիս է համոզման, որ Դատարանի 22.01.2013թ. դատավճիռն օրինական է ու հիմնավորված, դատավճռում շարադրված դատարանի հետևությունները համապատասխանում են գործի փաստական հանգամանքներին, նշանակված պատիժն արդարացի է, համապատասխանում է ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցանքին և նրա անձնավորությանը, Դատարանի կողմից թույլ չի տրվել այնպիսի դատական սխալ, որն ազդել է գործի արդյունքի վրա, խաթարում է արդարադատության բուն էությունը, դատավճռի` որպես արդարադատության ակտի իմաստը, խախտել է սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը, որպիսի պայմաններում դատական ակտը բեկանելու և վերաքննիչ բողոքը բավարարելու օբյեկտիվ հիմքեր առկա չեն:
Քրեական գործի քննության նախորդ փուլում թույլ չեն տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որոնք կհանգեցնեին դատական սխալի:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393, 394, 402 հոդվածներով` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Տուժողի վերաքննիչ բողոքը մերժել` օրինական ուժի մեջ թողնելով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.01.2013թ. դատավճիռը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Բաբկեն Աշոտի Հովհաննիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
19.03. 2013թ. Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
Հ. ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ. ՍԱՄՍՈՆՅԱՆԻ
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող` Ա. Գալստյանի
Տուժող` Հ. Գրիգորյանի
Պաշտպան` Վ. Գևորգյանի
Ամբաստանյալ` Բ. Հովհաննիսյանի
Դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննելով ամբաստանյալ Բաբկեն Աշոտի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ` Դատարան/ 22.01.2013թ. դատավճռի դեմ տուժողի վերաքննիչ բողոքը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
24.05.2012թ. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով հարուցվել է թիվ 13124712 քրեական գործը:
13.06.2012թ. որոշմամբ Բաբկեն Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է <<ստորագրություն չհեռանալու մասին>>:
20.06.2012թ. որոշմամբ Բաբկեն Հովհաննիսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով:
13.07.2012թ. որոշում է կայացվել Բաբկեն Հովհաննիսյանի նկատմամբ` խուլիգանություն կատարելու դրվագով, քրեական հետապնդում չիրականացնել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
19.07.2012թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան։
Դատարանի 22.01.2013թ. դատավճռով Բաբկեն Հովհաննիսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով և դատապարտվել տուգանքի 80.000 դրամ գումարի չափով։
Խափանման միջոց <<ստորագրություն չհեռանալու մասին>> թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել տուժողը:
2.Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմնի կողմից Բաբկեն Հովհաննիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, 08.04.2012թ., ժամը 14։00-ի սահմաններում, Երևանի Վարդանանց 24 շենքի մոտ, տանիքի վերանորոգման աշխատանքների կատարման շուրջ վիճաբանել է Հրաչյա Գրիգորյանի հետ, որի ընթացքում ոտքերով հարվածներ է հասցրել վերջինիս` դիտավորությամբ պատճառելով թեթև վնաս առողջության կարճատև քայքայումով` աջ և ձախ սրունքների միջին երրորդականների արյունազեղումների, քերծվածքների ու ենթամաշկային արյունահավաքի ձևով։
3/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Տուժողն իր վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում ամբաստանյալի կողմից կատարված արարքի ծանրությանն ու անձին: Դատարանը ճիշտ է արձանագրել, որ Բաբկեն Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ առկա չեն, սակայն եղել են պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ, որոնք Դատարանն ըստ հավուր պատշաճի չի քննարկել։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63 հողվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանցագործության մեջ առանձնապես ակտիվ դերը։
Այս կապակցությամբ բողոքաբերը հարկ է համարել դիտարկել, որ Բաբկեն Հովհաննիսյանը դեպքի պահին`արարք կատարելուց եղել է լրիվ առողջ, անգամ առույգ, ցինիկ, սանձարձակ և ինչպես պարզ երևում է քրեական գործի նյութերից, չնայած տեսնելով, որ ինքը վերանորոգման աշխատանքներն իրականացնում էր սեփական տարածքում ու ոչ մի կերպ նրա տարածք չէր մտել, միայն մետաղաձողն էր մի քիչ դուրս ցցվել, միանգամից նախահարձակ է եղել և հահոյախառն հարձակվել է իր վրա ու դիտավորությամբ մարմնական վնասվածքներ հասցրել: Այսինքն՝ եղել առաձնապես ակտիվ, գիտակցել և հաշիվ է տվել իր ակտիվ ու նպատակասլաց հանցավոր գործողություններին: Իսկ ինչ վերբերում է Դատարանի կողմից արձանագրված վատառողջության հանգամանքին, ապա ամբաստանյալը տվյալ հրազենային վնասվածքը ստացել է դեպքից որոշ ժամանակ անց, մեկ այլ՝ իրեն հետ չառնչվող դեպքով։
Այսպիսով, բողոքաբերը գտնում է, որ դատավճռով նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, այն չի համապատասխանում Բաբկեն Հովհաննիսյանին վերագրվող հանցագործության ծանրությանը և անձին։
Ելնելով վերը շարադրվածից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376-381 հոդվածներով` բողոքաբերը խնդրում է Դատարանի 22.01.2013թ. դատավճիռը բեկանել ու փոփոխել՝ ամբաստանյալ Բաբկեն Հովհաննիսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը խստացնել` որպես պատիժ նշանակելով օրենքով սահմանված պատժի առավելագույնը։
4/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով տուժողի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ և պաշտպանական կողմի պատասխանը դրա դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10 հոդվածի, հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, որի համաձայն հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները:
Հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում: Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի և արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը: Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումը անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշանակված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված ու փոխհամաձայնեցված են, /մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները, և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին/:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62 և 63 հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին, բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունն, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, դրանք բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում են պատժի վրա:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերոգրյալ դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից և վերոգրյալ հոդվածների բովանդակային վերլուծությունից ակնհայտ է դառնում, որ ամբաստանյալ Բաբկեն Հովհաննիսյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս Դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, բավարար չափով ստուգման ու բազմակողմանի գնահատման է ենթարկել վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող հանգամանքները, նրա կողմից կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, մասնավորապես այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, վատառողջ է` նրա մոտ առկա է <<Աջ ազդոսկրի ս/3 հրազենային վնասվածք, վիճակ արտաօջախային ապարատով օստեոսինթեզից հետո>>, իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելով` անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրելով` Դատարանն իրավացիորեն ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունն, ուղղել պատժի ենթարկված անձին:
Այսպիսով, տուժողի վերաքննիչ բողոքը, որով վերջինս ըստ էության վիճարկում է ամբաստանյալ Բաբկեն Հովհաննիսյանի կողմից կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը և գտնում, որ Դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակելով, խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերոգրյալ դրույթների /10-րդ, 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի, 61-62-րդ հոդվածների/ պահանջները, պետք է մերժել` նկատի ունենալով, որ տուժողն իր հետևությունները պատճառաբանելիս անտեսել է դատարանի դատավճռում արձանագրված ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցանքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների բացակայության մասին դատարանի հիմնավորումներն ու հետևությունները և այդ կապակցությամբ չի ներկայացրել իր պահանջը հիմնավորող և սույն գործի տվյալներից բխող համապատասխան փաստարկներ:
Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում, Վերաքննիչ քրեական դատարանը գալիս է համոզման, որ Դատարանի 22.01.2013թ. դատավճիռն օրինական է ու հիմնավորված, դատավճռում շարադրված դատարանի հետևությունները համապատասխանում են գործի փաստական հանգամանքներին, նշանակված պատիժն արդարացի է, համապատասխանում է ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցանքին և նրա անձնավորությանը, Դատարանի կողմից թույլ չի տրվել այնպիսի դատական սխալ, որն ազդել է գործի արդյունքի վրա, խաթարում է արդարադատության բուն էությունը, դատավճռի` որպես արդարադատության ակտի իմաստը, խախտել է սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը, որպիսի պայմաններում դատական ակտը բեկանելու և վերաքննիչ բողոքը բավարարելու օբյեկտիվ հիմքեր առկա չեն:
Քրեական գործի քննության նախորդ փուլում թույլ չեն տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որոնք կհանգեցնեին դատական սխալի:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393, 394, 402 հոդվածներով` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Տուժողի վերաքննիչ բողոքը մերժել` օրինական ուժի մեջ թողնելով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.01.2013թ. դատավճիռը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Բաբկեն Աշոտի Հովհաննիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
22 հունվարի 2013թ. ք. Երևան
ԵԿԴ-0131/01/12
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.
նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղարներ` Է. Մկրտչյան,
Ա. Հովհաննիսյան,
մեղադրողներ`
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական
շրջանների դատախազության
ավագ դատախազ Ս. Հարությունյանի,
նույն դատախազության ավագ դատախազ Ա. Գալստյանի,
պաշտպան Վ. Գևորգյանի,
տուժող Հ. Գրիգորյանի,
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Բաբկեն Աշոտի Հովհաննիսյանի`
ծնված 1962թ. հուլիսի 25-ին Երևան քաղաքում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդատված, աշխատում է «Դաշինք» ՍՊ ընկերությունում որպես հաշվետար, վատառողջ, հաշվառված է և բնակվում է Երևանի Քաջազնունու փողոցի թիվ 5 շենքի թիվ 12 բնակարանում, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 13124712 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2012թ. մայիսի 24-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով, Հ. Գրիգորյանի առողջությանը դիտավորությամբ թեթև վնաս պատճառելու դեպքի առթիվ։
Քննիչի 2012թ. հուլիսի 13-ի որոշմամբ, Բաբկեն Հովհաննիսյանի նկատմամբ` խուլիգանություն կատարելու դրվագով և Հրաչյա Գրիգորյանի նկատմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ և 118-րդ հոդվածներով, քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալ Բաբկեն Աշոտի Հովհաննիսյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով` հետևյալ արարքի համար. «որ նա 2012թ. ապրիլի 8-ին, ժամը 14։00-ի սահմաններում Երևանի Վարդանանց 24 շենքի մոտ տանիքի վերանորոգման աշխատանքների կատարման շուրջ վիճաբանել է Հրաչյա Գրիգորյանի հետ, որի ընթացքում ոտքերով հարվածներ է հասցրել Հ. Գրիգորյանին` դիտավորությամբ պատճառելով թեթև վնաս առողջության կարճատև քայքայումով` աջ և ձախ սրունքների միջին երրորդականների արյունազեղումների, քերծվածքների և ենթամաշկային արյունահավաքի ձևով։»։
2012թ. հուլիսի 19-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։
Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները
Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Տուժող Հրաչյա Մարատի Գրիգորյանը 2012թ. ապրիլի 08-ին, Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի թիվ 24 հասցեում գտնվող, իր բարեկամին պատկանող շինանյութի խանութի դիմացի հատվածում տանիքի կառուցման և վերանորոգման աշխատանքներ է սկսել, որոնք կատարել են նրա մտերիմներ, վկաներ Գագիկ և Սարգիս Ալեքսանյանները։ Նույն օրը, ժամը 14։00-ի սահմաններում, Երևանի Վարդանանց փողոցով երթևեկելիս` ամբաստանյալ Բաբկեն Հովհաննիսյանը նկատել է, որ տանիքի կառուցման աշխատանքների ժամանակ զոդված անկյունակը հատել է սահմանը և անցել հարևանությամբ գտնվող, իրեն պատկանող խանութի աստիճանավանդակի կողմը։ Ամբաստանյալ Բաբկեն Հովհաննիսյանը մոտեցել է տուժող Հրաչյա Գրիգորյանին և պահանջել, որ իր տարածքում շինարարություն չկատարի։ Տուժող Հրաչյա Գրիգորյանը պարզաբանել է, որ ունի անհրաժեշտ թույլտվությունները և դժգոհ լինելու դեպքում կարող է բողոքել համապատասխան մարմիններին։ Այնուհետև, ամբաստանյալ Բաբկեն Հովհաննիսյանի և տուժող Հրաչյա Գրիգորյանի միջև վիճաբանություն է սկսվել, որի ընթացքում ամբաստանյալ Բ. Հովհաննիսյանը ոտքերով մի քանի հարվածներ է հասցրել Հ. Գրիգորյանին` դիտավորությամբ նրա առողջությանը պատճառելով թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, աջ և ձախ սրունքների միջին երրորդականների արյունազեղումների, քերծվածքների և ենթամաշկային արյունահավաքի ձևով։
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ Բաբկեն Հովհաննիսյանը նախկինում դատված չի եղել, վատառողջ է` նրա մոտ առկա է «Աջ ազդոսկրի ս/3 հրազենային վնասվածք, վիճակ արտաօջախային ապարատով օստեոսինթեզից հետո», իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և հայտնել է, որ անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար։
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Բաբկեն Աշոտի Հովհաննիսյանի ինքնախոստովանական ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012թ. ապրիլի 08-ին, ժամը 14։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցով պատահաբար անցնելիս` նկատել է, որ Հրաչյա Գրիգորյանը խանութի տանիքի շինարարական աշխատանքներ է իրականացնում և զոդված անկյունակները հատել են հարևանությամբ գտնվող իր խանութի սահմանը։ Մոտեցել և բարևել է նրան, որից հետո հարցրել է, թե ինչու է զոդել անկյունակները և անցել իրեն պատկանող տարածքի սահմանները։ Հ. Գրիգորյանը վրդովվելով և ագրեսիվ կեցվածք ընդունելով` հայտնել է, որ լավ է անում, ունի համապատասխան թույլտվություններ, որից հետո վիճաբանություն է սկսվել իրենց միջև, որի ընթացքում թեթև հարվածներ է հասցրել Հ. Գրիգորյանի ոտքերին։ Առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում և անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 93-95, 102/
Տուժող Հրաչյա Մարատի Գրիգորյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012թ. ապրիլի 8-ին, Երևանի Վարդանանց փողոցի թիվ 24 հասցեում գտնվող, իր ազգականին պատկանող և իր կառավարմանն հանձնված խանութի տարածքում տանիքի կառուցման շինարարական աշխատանքներ կատարելու ժամանակ Բ. Հովհաննիսյանն առարկություններ է ներկայացրել կատարվող աշխատանքների վերաբերյալ և պահանջել է դադարեցնել դրանք։ Ինքը հայտնել է, որ շինարարական աշխատանքներ կատարելու համար ունի համապատասխան թույլտվություններ։ Այդ լսելով` Բ. Հովհաննիսյանը վրդովվել է և ոտքերով հարվածներ է հասցրել իրեն։ Նրա հետ միասին իրեն ծեծի են ենթարկել մի խումբ այլ անձինք, ինչի հետևանքով ստացել է մարմնական վնասվածքներ։ Այդ աշխատանքների կատարման ժամանակ ունեցել է համապատասխան թույլտվություններ, սակայն հետագայում Բ. Հովհաննիսյանը բողոքարկել է և դրանք անվավեր են ճանաչվել։ Այժմ իրենց հարաբերությունները վատ են։ Բաբկեն Հովհաննիսյանի հետ չի հաշտվել և ցանկանում է, որ նա ենթարկվի քրեական պատասխանատվության։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 81-86/
Վկա Սարգիս Գագիկի Ալեքսանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012թ. ապրիլի 08-ին, իր մտերիմ Հրաչյա Գրիգորյանի խնդրանքով, իր հայր Գագիկ Ալեքսանյանի հետ միասին շինարարական աշխատանքներ է կատարել Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի թիվ 24 հասցեում գտնվող խանութի տանիքում։ Ժամը 14։00-ի սահմաններում նշված վայր է եկել Բաբկեն Հովհաննիսյանը, տանիքի կառուցման հետ կապված վիճել է Հ. Գրիգորյանի հետ ու հարվածներ է հասցրել նրան։ Իրենք բաժանել են նրանց, որից հետո Հ. Գրիգորյանը հեռացել է և կատարվածի մասին հայտնել է ոստիկանությանը։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 73-75/
Վկա Գագիկ Աշոտի Ալեքսանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012թ. ապրիլի 08-ին, իր մտերիմ Հրաչյա Գրիգորյանի խնդրանքով, իր որդի Գագիկ Ալեքսանյանի հետ միասին շինարարական աշխատանքներ է կատարել Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի թիվ 24 հասցեում գտնվող խանութի տանիքում։ ժամը 14։00-ի սահմաններում նշված վայր է եկել Բաբկեն Հովհաննիսյանը, տանիքի կառուցման հետ կապված վիճել է Հ. Գրիգորյանի հետ և հարվածներ է հասցրել նրան։ Իրենք բաժանել են նրանց, որից հետո Հ. Գրիգորյանը հեռացել է և կատարվածի մասին հայտնել է ոստիկանությանը։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 77-78/
Դատաբժշկական փորձաքննության 14.04.2012թ. թիվ 809 եզրակացությամբ, որի համաձայն` Հ. Գրիգորյանի ստացած մարմնական վնասվածքները` աջ և ձախ սրունքների միջին երրորդականների արյունազեղումների, քերծվածքների և ենթամաշկային արյունահավաքի ձևով, հասցվել են բութ առարկայով /ներով/, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետին և հանգամանքներում, որոնք և միասին, և առանձին-առանձին` պատճառել են առողջությանը թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով։
/գ.թ. 48-49/
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերլուծելով ամբաստանյալ Բաբկեն Աշոտի Հովհաննիսյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Բաբկեն Աշոտի Հովհաննիսյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, դիտավորությամբ մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք պատճառելը, որն առաջացրել է առողջության կարճատև քայքայում` ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Բաբկեն Աշոտի Հովհաննիսյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, վատառողջ է` նրա մոտ առկա է. «Աջ ազդոսկրի ս/3 հրազենային վնասվածք, վիճակ արտաօջախային ապարատով օստեոսինթեզից հետո», իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելով` անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Ամբաստանյալ Բաբկեն Աշոտի Հովհաննիսյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի տուգանքի ձևով։
Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Բաբկեն Հովհաննիսյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Բաբկեն Աշոտի Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Բաբկեն Աշոտի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի ութսունապատիկի` 80.000 /ութսուն հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
22 հունվարի 2013թ. ք. Երևան
ԵԿԴ-0131/01/12
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.
նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղարներ` Է. Մկրտչյան,
Ա. Հովհաննիսյան,
մեղադրողներ`
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական
շրջանների դատախազության
ավագ դատախազ Ս. Հարությունյանի,
նույն դատախազության ավագ դատախազ Ա. Գալստյանի,
պաշտպան Վ. Գևորգյանի,
տուժող Հ. Գրիգորյանի,
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Բաբկեն Աշոտի Հովհաննիսյանի`
ծնված 1962թ. հուլիսի 25-ին Երևան քաղաքում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդատված, աշխատում է «Դաշինք» ՍՊ ընկերությունում որպես հաշվետար, վատառողջ, հաշվառված է և բնակվում է Երևանի Քաջազնունու փողոցի թիվ 5 շենքի թիվ 12 բնակարանում, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 13124712 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2012թ. մայիսի 24-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով, Հ. Գրիգորյանի առողջությանը դիտավորությամբ թեթև վնաս պատճառելու դեպքի առթիվ։
Քննիչի 2012թ. հուլիսի 13-ի որոշմամբ, Բաբկեն Հովհաննիսյանի նկատմամբ` խուլիգանություն կատարելու դրվագով և Հրաչյա Գրիգորյանի նկատմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ և 118-րդ հոդվածներով, քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալ Բաբկեն Աշոտի Հովհաննիսյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով` հետևյալ արարքի համար. «որ նա 2012թ. ապրիլի 8-ին, ժամը 14։00-ի սահմաններում Երևանի Վարդանանց 24 շենքի մոտ տանիքի վերանորոգման աշխատանքների կատարման շուրջ վիճաբանել է Հրաչյա Գրիգորյանի հետ, որի ընթացքում ոտքերով հարվածներ է հասցրել Հ. Գրիգորյանին` դիտավորությամբ պատճառելով թեթև վնաս առողջության կարճատև քայքայումով` աջ և ձախ սրունքների միջին երրորդականների արյունազեղումների, քերծվածքների և ենթամաշկային արյունահավաքի ձևով։»։
2012թ. հուլիսի 19-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։
Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները
Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Տուժող Հրաչյա Մարատի Գրիգորյանը 2012թ. ապրիլի 08-ին, Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի թիվ 24 հասցեում գտնվող, իր բարեկամին պատկանող շինանյութի խանութի դիմացի հատվածում տանիքի կառուցման և վերանորոգման աշխատանքներ է սկսել, որոնք կատարել են նրա մտերիմներ, վկաներ Գագիկ և Սարգիս Ալեքսանյանները։ Նույն օրը, ժամը 14։00-ի սահմաններում, Երևանի Վարդանանց փողոցով երթևեկելիս` ամբաստանյալ Բաբկեն Հովհաննիսյանը նկատել է, որ տանիքի կառուցման աշխատանքների ժամանակ զոդված անկյունակը հատել է սահմանը և անցել հարևանությամբ գտնվող, իրեն պատկանող խանութի աստիճանավանդակի կողմը։ Ամբաստանյալ Բաբկեն Հովհաննիսյանը մոտեցել է տուժող Հրաչյա Գրիգորյանին և պահանջել, որ իր տարածքում շինարարություն չկատարի։ Տուժող Հրաչյա Գրիգորյանը պարզաբանել է, որ ունի անհրաժեշտ թույլտվությունները և դժգոհ լինելու դեպքում կարող է բողոքել համապատասխան մարմիններին։ Այնուհետև, ամբաստանյալ Բաբկեն Հովհաննիսյանի և տուժող Հրաչյա Գրիգորյանի միջև վիճաբանություն է սկսվել, որի ընթացքում ամբաստանյալ Բ. Հովհաննիսյանը ոտքերով մի քանի հարվածներ է հասցրել Հ. Գրիգորյանին` դիտավորությամբ նրա առողջությանը պատճառելով թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, աջ և ձախ սրունքների միջին երրորդականների արյունազեղումների, քերծվածքների և ենթամաշկային արյունահավաքի ձևով։
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ Բաբկեն Հովհաննիսյանը նախկինում դատված չի եղել, վատառողջ է` նրա մոտ առկա է «Աջ ազդոսկրի ս/3 հրազենային վնասվածք, վիճակ արտաօջախային ապարատով օստեոսինթեզից հետո», իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և հայտնել է, որ անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար։
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Բաբկեն Աշոտի Հովհաննիսյանի ինքնախոստովանական ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012թ. ապրիլի 08-ին, ժամը 14։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցով պատահաբար անցնելիս` նկատել է, որ Հրաչյա Գրիգորյանը խանութի տանիքի շինարարական աշխատանքներ է իրականացնում և զոդված անկյունակները հատել են հարևանությամբ գտնվող իր խանութի սահմանը։ Մոտեցել և բարևել է նրան, որից հետո հարցրել է, թե ինչու է զոդել անկյունակները և անցել իրեն պատկանող տարածքի սահմանները։ Հ. Գրիգորյանը վրդովվելով և ագրեսիվ կեցվածք ընդունելով` հայտնել է, որ լավ է անում, ունի համապատասխան թույլտվություններ, որից հետո վիճաբանություն է սկսվել իրենց միջև, որի ընթացքում թեթև հարվածներ է հասցրել Հ. Գրիգորյանի ոտքերին։ Առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում և անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 93-95, 102/
Տուժող Հրաչյա Մարատի Գրիգորյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012թ. ապրիլի 8-ին, Երևանի Վարդանանց փողոցի թիվ 24 հասցեում գտնվող, իր ազգականին պատկանող և իր կառավարմանն հանձնված խանութի տարածքում տանիքի կառուցման շինարարական աշխատանքներ կատարելու ժամանակ Բ. Հովհաննիսյանն առարկություններ է ներկայացրել կատարվող աշխատանքների վերաբերյալ և պահանջել է դադարեցնել դրանք։ Ինքը հայտնել է, որ շինարարական աշխատանքներ կատարելու համար ունի համապատասխան թույլտվություններ։ Այդ լսելով` Բ. Հովհաննիսյանը վրդովվել է և ոտքերով հարվածներ է հասցրել իրեն։ Նրա հետ միասին իրեն ծեծի են ենթարկել մի խումբ այլ անձինք, ինչի հետևանքով ստացել է մարմնական վնասվածքներ։ Այդ աշխատանքների կատարման ժամանակ ունեցել է համապատասխան թույլտվություններ, սակայն հետագայում Բ. Հովհաննիսյանը բողոքարկել է և դրանք անվավեր են ճանաչվել։ Այժմ իրենց հարաբերությունները վատ են։ Բաբկեն Հովհաննիսյանի հետ չի հաշտվել և ցանկանում է, որ նա ենթարկվի քրեական պատասխանատվության։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 81-86/
Վկա Սարգիս Գագիկի Ալեքսանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012թ. ապրիլի 08-ին, իր մտերիմ Հրաչյա Գրիգորյանի խնդրանքով, իր հայր Գագիկ Ալեքսանյանի հետ միասին շինարարական աշխատանքներ է կատարել Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի թիվ 24 հասցեում գտնվող խանութի տանիքում։ Ժամը 14։00-ի սահմաններում նշված վայր է եկել Բաբկեն Հովհաննիսյանը, տանիքի կառուցման հետ կապված վիճել է Հ. Գրիգորյանի հետ ու հարվածներ է հասցրել նրան։ Իրենք բաժանել են նրանց, որից հետո Հ. Գրիգորյանը հեռացել է և կատարվածի մասին հայտնել է ոստիկանությանը։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 73-75/
Վկա Գագիկ Աշոտի Ալեքսանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012թ. ապրիլի 08-ին, իր մտերիմ Հրաչյա Գրիգորյանի խնդրանքով, իր որդի Գագիկ Ալեքսանյանի հետ միասին շինարարական աշխատանքներ է կատարել Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի թիվ 24 հասցեում գտնվող խանութի տանիքում։ ժամը 14։00-ի սահմաններում նշված վայր է եկել Բաբկեն Հովհաննիսյանը, տանիքի կառուցման հետ կապված վիճել է Հ. Գրիգորյանի հետ և հարվածներ է հասցրել նրան։ Իրենք բաժանել են նրանց, որից հետո Հ. Գրիգորյանը հեռացել է և կատարվածի մասին հայտնել է ոստիկանությանը։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 77-78/
Դատաբժշկական փորձաքննության 14.04.2012թ. թիվ 809 եզրակացությամբ, որի համաձայն` Հ. Գրիգորյանի ստացած մարմնական վնասվածքները` աջ և ձախ սրունքների միջին երրորդականների արյունազեղումների, քերծվածքների և ենթամաշկային արյունահավաքի ձևով, հասցվել են բութ առարկայով /ներով/, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետին և հանգամանքներում, որոնք և միասին, և առանձին-առանձին` պատճառել են առողջությանը թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով։
/գ.թ. 48-49/
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերլուծելով ամբաստանյալ Բաբկեն Աշոտի Հովհաննիսյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Բաբկեն Աշոտի Հովհաննիսյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, դիտավորությամբ մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք պատճառելը, որն առաջացրել է առողջության կարճատև քայքայում` ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Բաբկեն Աշոտի Հովհաննիսյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, վատառողջ է` նրա մոտ առկա է. «Աջ ազդոսկրի ս/3 հրազենային վնասվածք, վիճակ արտաօջախային ապարատով օստեոսինթեզից հետո», իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելով` անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Ամբաստանյալ Բաբկեն Աշոտի Հովհաննիսյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի տուգանքի ձևով։
Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Բաբկեն Հովհաննիսյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Բաբկեն Աշոտի Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Բաբկեն Աշոտի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի ութսունապատիկի` 80.000 /ութսուն հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0131/01/12
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 19-07-2012 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0131/01/12 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 13124712 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Բաբկեն Հովհաննիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2012թ. ապրիլի 8-ին ժամը 14:00-ի սահմաններում Երևանի Վարդանանց 24 շենքի մոտ տանիքի վերանորոգման աշխատանքների կատարման շուրջ վիճաբանել է Հրաչյա Գրիգորյանի հետ, որի ընթացքում ոտքերով հարվածներ է հասցրել Հ. Գրիգորյանին` դիտավորությամբ պատճառելով թեթև վնաս առողջության կարճատև քայքայումով` աջ և ձախ սրունքների միջին երրորդականների արյունազեղումների, քերծվածքների և ենթամաշկայկին արյունահավաքի ձևով: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Բաբկեն |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հայրանուն | Աշոտի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 1.14 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 19-07-2012 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մնացական |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 19-07-2012 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 20-07-2012 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 20-07-2012 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 31-07-2012 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Բաբկեն |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հրաչյա |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սամվել |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 11:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 05-09-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 11-09-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 18-09-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 26-09-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 03-12-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-01-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 22-01-2013 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Բաբկեն |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 22-01-2013 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Տուգանք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 22 հունվարի 2013թ. ք. Երևան ԵԿԴ-0131/01/12 Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով. նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան, քարտուղարներ` Է. Մկրտչյան, Ա. Հովհաննիսյան, մեղադրողներ` Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ս. Հարությունյանի, նույն դատախազության ավագ դատախազ Ա. Գալստյանի, պաշտպան Վ. Գևորգյանի, տուժող Հ. Գրիգորյանի, դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց գործն ըստ մեղադրանքի Բաբկեն Աշոտի Հովհաննիսյանի` ծնված 1962թ. հուլիսի 25-ին Երևան քաղաքում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդատված, աշխատում է «Դաշինք» ՍՊ ընկերությունում որպես հաշվետար, վատառողջ, հաշվառված է և բնակվում է Երևանի Քաջազնունու փողոցի թիվ 5 շենքի թիվ 12 բնակարանում, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով։ Գործի դատավարական նախապատմությունը Թիվ 13124712 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2012թ. մայիսի 24-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով, Հ. Գրիգորյանի առողջությանը դիտավորությամբ թեթև վնաս պատճառելու դեպքի առթիվ։ Քննիչի 2012թ. հուլիսի 13-ի որոշմամբ, Բաբկեն Հովհաննիսյանի նկատմամբ` խուլիգանություն կատարելու դրվագով և Հրաչյա Գրիգորյանի նկատմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ և 118-րդ հոդվածներով, քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։ Ամբաստանյալ Բաբկեն Աշոտի Հովհաննիսյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով` հետևյալ արարքի համար. «որ նա 2012թ. ապրիլի 8-ին, ժամը 14։00-ի սահմաններում Երևանի Վարդանանց 24 շենքի մոտ տանիքի վերանորոգման աշխատանքների կատարման շուրջ վիճաբանել է Հրաչյա Գրիգորյանի հետ, որի ընթացքում ոտքերով հարվածներ է հասցրել Հ. Գրիգորյանին` դիտավորությամբ պատճառելով թեթև վնաս առողջության կարճատև քայքայումով` աջ և ձախ սրունքների միջին երրորդականների արյունազեղումների, քերծվածքների և ենթամաշկային արյունահավաքի ձևով։»։ 2012թ. հուլիսի 19-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։ Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը. Տուժող Հրաչյա Մարատի Գրիգորյանը 2012թ. ապրիլի 08-ին, Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի թիվ 24 հասցեում գտնվող, իր բարեկամին պատկանող շինանյութի խանութի դիմացի հատվածում տանիքի կառուցման և վերանորոգման աշխատանքներ է սկսել, որոնք կատարել են նրա մտերիմներ, վկաներ Գագիկ և Սարգիս Ալեքսանյանները։ Նույն օրը, ժամը 14։00-ի սահմաններում, Երևանի Վարդանանց փողոցով երթևեկելիս` ամբաստանյալ Բաբկեն Հովհաննիսյանը նկատել է, որ տանիքի կառուցման աշխատանքների ժամանակ զոդված անկյունակը հատել է սահմանը և անցել հարևանությամբ գտնվող, իրեն պատկանող խանութի աստիճանավանդակի կողմը։ Ամբաստանյալ Բաբկեն Հովհաննիսյանը մոտեցել է տուժող Հրաչյա Գրիգորյանին և պահանջել, որ իր տարածքում շինարարություն չկատարի։ Տուժող Հրաչյա Գրիգորյանը պարզաբանել է, որ ունի անհրաժեշտ թույլտվությունները և դժգոհ լինելու դեպքում կարող է բողոքել համապատասխան մարմիններին։ Այնուհետև, ամբաստանյալ Բաբկեն Հովհաննիսյանի և տուժող Հրաչյա Գրիգորյանի միջև վիճաբանություն է սկսվել, որի ընթացքում ամբաստանյալ Բ. Հովհաննիսյանը ոտքերով մի քանի հարվածներ է հասցրել Հ. Գրիգորյանին` դիտավորությամբ նրա առողջությանը պատճառելով թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով, աջ և ձախ սրունքների միջին երրորդականների արյունազեղումների, քերծվածքների և ենթամաշկային արյունահավաքի ձևով։ Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ Բաբկեն Հովհաննիսյանը նախկինում դատված չի եղել, վատառողջ է` նրա մոտ առկա է «Աջ ազդոսկրի ս/3 հրազենային վնասվածք, վիճակ արտաօջախային ապարատով օստեոսինթեզից հետո», իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և հայտնել է, որ անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար։ Ապացույցների հետազոտում և գնահատում Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով. Ամբաստանյալ Բաբկեն Աշոտի Հովհաննիսյանի ինքնախոստովանական ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012թ. ապրիլի 08-ին, ժամը 14։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցով պատահաբար անցնելիս` նկատել է, որ Հրաչյա Գրիգորյանը խանութի տանիքի շինարարական աշխատանքներ է իրականացնում և զոդված անկյունակները հատել են հարևանությամբ գտնվող իր խանութի սահմանը։ Մոտեցել և բարևել է նրան, որից հետո հարցրել է, թե ինչու է զոդել անկյունակները և անցել իրեն պատկանող տարածքի սահմանները։ Հ. Գրիգորյանը վրդովվելով և ագրեսիվ կեցվածք ընդունելով` հայտնել է, որ լավ է անում, ունի համապատասխան թույլտվություններ, որից հետո վիճաբանություն է սկսվել իրենց միջև, որի ընթացքում թեթև հարվածներ է հասցրել Հ. Գրիգորյանի ոտքերին։ Առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում և անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար։ /դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 93-95, 102/ Տուժող Հրաչյա Մարատի Գրիգորյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012թ. ապրիլի 8-ին, Երևանի Վարդանանց փողոցի թիվ 24 հասցեում գտնվող, իր ազգականին պատկանող և իր կառավարմանն հանձնված խանութի տարածքում տանիքի կառուցման շինարարական աշխատանքներ կատարելու ժամանակ Բ. Հովհաննիսյանն առարկություններ է ներկայացրել կատարվող աշխատանքների վերաբերյալ և պահանջել է դադարեցնել դրանք։ Ինքը հայտնել է, որ շինարարական աշխատանքներ կատարելու համար ունի համապատասխան թույլտվություններ։ Այդ լսելով` Բ. Հովհաննիսյանը վրդովվել է և ոտքերով հարվածներ է հասցրել իրեն։ Նրա հետ միասին իրեն ծեծի են ենթարկել մի խումբ այլ անձինք, ինչի հետևանքով ստացել է մարմնական վնասվածքներ։ Այդ աշխատանքների կատարման ժամանակ ունեցել է համապատասխան թույլտվություններ, սակայն հետագայում Բ. Հովհաննիսյանը բողոքարկել է և դրանք անվավեր են ճանաչվել։ Այժմ իրենց հարաբերությունները վատ են։ Բաբկեն Հովհաննիսյանի հետ չի հաշտվել և ցանկանում է, որ նա ենթարկվի քրեական պատասխանատվության։ /դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 81-86/ Վկա Սարգիս Գագիկի Ալեքսանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012թ. ապրիլի 08-ին, իր մտերիմ Հրաչյա Գրիգորյանի խնդրանքով, իր հայր Գագիկ Ալեքսանյանի հետ միասին շինարարական աշխատանքներ է կատարել Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի թիվ 24 հասցեում գտնվող խանութի տանիքում։ Ժամը 14։00-ի սահմաններում նշված վայր է եկել Բաբկեն Հովհաննիսյանը, տանիքի կառուցման հետ կապված վիճել է Հ. Գրիգորյանի հետ ու հարվածներ է հասցրել նրան։ Իրենք բաժանել են նրանց, որից հետո Հ. Գրիգորյանը հեռացել է և կատարվածի մասին հայտնել է ոստիկանությանը։ /դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 73-75/ Վկա Գագիկ Աշոտի Ալեքսանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012թ. ապրիլի 08-ին, իր մտերիմ Հրաչյա Գրիգորյանի խնդրանքով, իր որդի Գագիկ Ալեքսանյանի հետ միասին շինարարական աշխատանքներ է կատարել Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի թիվ 24 հասցեում գտնվող խանութի տանիքում։ ժամը 14։00-ի սահմաններում նշված վայր է եկել Բաբկեն Հովհաննիսյանը, տանիքի կառուցման հետ կապված վիճել է Հ. Գրիգորյանի հետ և հարվածներ է հասցրել նրան։ Իրենք բաժանել են նրանց, որից հետո Հ. Գրիգորյանը հեռացել է և կատարվածի մասին հայտնել է ոստիկանությանը։ /դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 77-78/ Դատաբժշկական փորձաքննության 14.04.2012թ. թիվ 809 եզրակացությամբ, որի համաձայն` Հ. Գրիգորյանի ստացած մարմնական վնասվածքները` աջ և ձախ սրունքների միջին երրորդականների արյունազեղումների, քերծվածքների և ենթամաշկային արյունահավաքի ձևով, հասցվել են բութ առարկայով /ներով/, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետին և հանգամանքներում, որոնք և միասին, և առանձին-առանձին` պատճառել են առողջությանը թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով։ /գ.թ. 48-49/ Դատարանի իրավական վերլուծությունները. Վերլուծելով ամբաստանյալ Բաբկեն Աշոտի Հովհաննիսյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Բաբկեն Աշոտի Հովհաննիսյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, դիտավորությամբ մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք պատճառելը, որն առաջացրել է առողջության կարճատև քայքայում` ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։ Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Բաբկեն Աշոտի Հովհաննիսյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, վատառողջ է` նրա մոտ առկա է. «Աջ ազդոսկրի ս/3 հրազենային վնասվածք, վիճակ արտաօջախային ապարատով օստեոսինթեզից հետո», իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելով` անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։ Ամբաստանյալ Բաբկեն Աշոտի Հովհաննիսյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի տուգանքի ձևով։ Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Բաբկեն Հովհաննիսյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։ Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։ Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Բաբկեն Աշոտի Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը` Վ Ճ Ռ Ե Ց Ամբաստանյալ Բաբկեն Աշոտի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի ութսունապատիկի` 80.000 /ութսուն հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։ Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 22-01-2013 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 28-02-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 128, 164 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 28-02-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 128, 164 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-5182 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 06-03-2013 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 29-04-2013 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 02-05-2013 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 07-05-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 128,164,60 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 07-05-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 128,164,60 |
Ստացվել է տեղեկատվություն դատավճիռն ի կատար ածելու վերաբերյալ
| Ամսաթիվ | 17-05-2013 |
|---|---|
| Ստացվել է տեղեկատվություն դատավճիռն ի կատար ածելու վերաբերյալ | Բաբկեն Հովհաննիսյանի վերաբերյալ |
| Ստացվել է | Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժների կատարման ստորաբաժանումից |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0131/01/12
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 25-02-2013 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 21-02-2013 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Տուժող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Հրաչյա |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Բաբկեն Հովհաննիսյան Բեկանել և փոփոխել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Բաբկեն Աշոտի Հովհաննիսյանի /ՀՀ քր. օր-ի 117 հոդ. - տուգանք` 80.000 ՀՀ դրամի չափով / վերաբերյալ 22.01.2013թ. դատավճիռը , Բաբկեն Հովհաննիսյանին նշանակված պատիժը խստացնել , որպես պատիժ նշանակել օրենքով սահմանված պատժի առավելագույնը : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 05-03-2013 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Կարինե |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Գրիշա |
| Ազգանուն | Մելիք-Սարգսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Հենրիկ |
| Ազգանուն | Տեր-Ադամյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 06-03-2013 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | չկան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 07-03-2013 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 19-03-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 19-03-2013 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Բաբկեն |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Գործ ԵԿԴ/0131/01/12 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 19.03. 2013թ. Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ Հ. ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ. ՍԱՄՍՈՆՅԱՆԻ Մասնակցությամբ` Մեղադրող` Ա. Գալստյանի Տուժող` Հ. Գրիգորյանի Պաշտպան` Վ. Գևորգյանի Ամբաստանյալ` Բ. Հովհաննիսյանի Դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննելով ամբաստանյալ Բաբկեն Աշոտի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ` Դատարան/ 22.01.2013թ. դատավճռի դեմ տուժողի վերաքննիչ բողոքը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները. 24.05.2012թ. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով հարուցվել է թիվ 13124712 քրեական գործը: 13.06.2012թ. որոշմամբ Բաբկեն Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է <<ստորագրություն չհեռանալու մասին>>: 20.06.2012թ. որոշմամբ Բաբկեն Հովհաննիսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով: 13.07.2012թ. որոշում է կայացվել Բաբկեն Հովհաննիսյանի նկատմամբ` խուլիգանություն կատարելու դրվագով, քրեական հետապնդում չիրականացնել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։ 19.07.2012թ. քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան։ Դատարանի 22.01.2013թ. դատավճռով Բաբկեն Հովհաննիսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով և դատապարտվել տուգանքի 80.000 դրամ գումարի չափով։ Խափանման միջոց <<ստորագրություն չհեռանալու մասին>> թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել տուժողը: 2.Գործի փաստական հանգամանքները Նախաքննության մարմնի կողմից Բաբկեն Հովհաննիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, 08.04.2012թ., ժամը 14։00-ի սահմաններում, Երևանի Վարդանանց 24 շենքի մոտ, տանիքի վերանորոգման աշխատանքների կատարման շուրջ վիճաբանել է Հրաչյա Գրիգորյանի հետ, որի ընթացքում ոտքերով հարվածներ է հասցրել վերջինիս` դիտավորությամբ պատճառելով թեթև վնաս առողջության կարճատև քայքայումով` աջ և ձախ սրունքների միջին երրորդականների արյունազեղումների, քերծվածքների ու ենթամաշկային արյունահավաքի ձևով։ 3/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով: Տուժողն իր վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում ամբաստանյալի կողմից կատարված արարքի ծանրությանն ու անձին: Դատարանը ճիշտ է արձանագրել, որ Բաբկեն Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ առկա չեն, սակայն եղել են պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ, որոնք Դատարանն ըստ հավուր պատշաճի չի քննարկել։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63 հողվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանցագործության մեջ առանձնապես ակտիվ դերը։ Այս կապակցությամբ բողոքաբերը հարկ է համարել դիտարկել, որ Բաբկեն Հովհաննիսյանը դեպքի պահին`արարք կատարելուց եղել է լրիվ առողջ, անգամ առույգ, ցինիկ, սանձարձակ և ինչպես պարզ երևում է քրեական գործի նյութերից, չնայած տեսնելով, որ ինքը վերանորոգման աշխատանքներն իրականացնում էր սեփական տարածքում ու ոչ մի կերպ նրա տարածք չէր մտել, միայն մետաղաձողն էր մի քիչ դուրս ցցվել, միանգամից նախահարձակ է եղել և հահոյախառն հարձակվել է իր վրա ու դիտավորությամբ մարմնական վնասվածքներ հասցրել: Այսինքն՝ եղել առաձնապես ակտիվ, գիտակցել և հաշիվ է տվել իր ակտիվ ու նպատակասլաց հանցավոր գործողություններին: Իսկ ինչ վերբերում է Դատարանի կողմից արձանագրված վատառողջության հանգամանքին, ապա ամբաստանյալը տվյալ հրազենային վնասվածքը ստացել է դեպքից որոշ ժամանակ անց, մեկ այլ՝ իրեն հետ չառնչվող դեպքով։ Այսպիսով, բողոքաբերը գտնում է, որ դատավճռով նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, այն չի համապատասխանում Բաբկեն Հովհաննիսյանին վերագրվող հանցագործության ծանրությանը և անձին։ Ելնելով վերը շարադրվածից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376-381 հոդվածներով` բողոքաբերը խնդրում է Դատարանի 22.01.2013թ. դատավճիռը բեկանել ու փոփոխել՝ ամբաստանյալ Բաբկեն Հովհաննիսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը խստացնել` որպես պատիժ նշանակելով օրենքով սահմանված պատժի առավելագույնը։ 4/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները. Վերաքննիչ դատարանը ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով տուժողի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ և պաշտպանական կողմի պատասխանը դրա դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ. Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10 հոդվածի, հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, որի համաձայն հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները: Հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում: Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: Պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի և արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը: Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումը անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշանակված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված ու փոխհամաձայնեցված են, /մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները, և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին/: Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62 և 63 հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին, բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունն, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, դրանք բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում են պատժի վրա: ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերոգրյալ դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը: Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից և վերոգրյալ հոդվածների բովանդակային վերլուծությունից ակնհայտ է դառնում, որ ամբաստանյալ Բաբկեն Հովհաննիսյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս Դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, բավարար չափով ստուգման ու բազմակողմանի գնահատման է ենթարկել վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող հանգամանքները, նրա կողմից կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, մասնավորապես այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, վատառողջ է` նրա մոտ առկա է <<Աջ ազդոսկրի ս/3 հրազենային վնասվածք, վիճակ արտաօջախային ապարատով օստեոսինթեզից հետո>>, իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելով` անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրելով` Դատարանն իրավացիորեն ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունն, ուղղել պատժի ենթարկված անձին: Այսպիսով, տուժողի վերաքննիչ բողոքը, որով վերջինս ըստ էության վիճարկում է ամբաստանյալ Բաբկեն Հովհաննիսյանի կողմից կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը և գտնում, որ Դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակելով, խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերոգրյալ դրույթների /10-րդ, 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի, 61-62-րդ հոդվածների/ պահանջները, պետք է մերժել` նկատի ունենալով, որ տուժողն իր հետևությունները պատճառաբանելիս անտեսել է դատարանի դատավճռում արձանագրված ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցանքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների բացակայության մասին դատարանի հիմնավորումներն ու հետևությունները և այդ կապակցությամբ չի ներկայացրել իր պահանջը հիմնավորող և սույն գործի տվյալներից բխող համապատասխան փաստարկներ: Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում, Վերաքննիչ քրեական դատարանը գալիս է համոզման, որ Դատարանի 22.01.2013թ. դատավճիռն օրինական է ու հիմնավորված, դատավճռում շարադրված դատարանի հետևությունները համապատասխանում են գործի փաստական հանգամանքներին, նշանակված պատիժն արդարացի է, համապատասխանում է ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցանքին և նրա անձնավորությանը, Դատարանի կողմից թույլ չի տրվել այնպիսի դատական սխալ, որն ազդել է գործի արդյունքի վրա, խաթարում է արդարադատության բուն էությունը, դատավճռի` որպես արդարադատության ակտի իմաստը, խախտել է սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը, որպիսի պայմաններում դատական ակտը բեկանելու և վերաքննիչ բողոքը բավարարելու օբյեկտիվ հիմքեր առկա չեն: Քրեական գործի քննության նախորդ փուլում թույլ չեն տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որոնք կհանգեցնեին դատական սխալի: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393, 394, 402 հոդվածներով` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Տուժողի վերաքննիչ բողոքը մերժել` օրինական ուժի մեջ թողնելով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.01.2013թ. դատավճիռը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Բաբկեն Աշոտի Հովհաննիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 19-03-2013 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 23-04-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 128, 164, 52 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 23-04-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 128, 164, 52 |
| Ուր | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Գրության համարը | Ե-6718/13 |