Գործ թիվ ԵԿԴ/0127/01/12






ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը ( այսուհետ` Դատարան )`

նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,

քարտուղարությամբ` Ժենյա Ավետիսյանի և
Օֆելյա Կիրակոսյանի

մասնակցությամբ`

մեղադրող, Երևան քաղաքի Կենտրոն
և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
դատախազության դատախազ` Գագիկ Մարգարյանի,

պաշտպան (հանրային)` Ալիկ Ստեփանյանի,


2012թ. սեպտեմբերի 24-ին նույն դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, արագացված դատական քննության կարգով քննեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`

Վ ա ր դ ա ն Ռ ա զ մ ի կ ի Գ և ո ր գ յ ա ն ի`
(ծնված 1969թ. հոկտեմբերի 1-ին, Երևան քաղաքում, ազ¬գութ¬յամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնալուծված, թերի բարձրագույն կրթությամբ, չի աշխատել, միջին ծանրության և ծանր դիտավորյալ հանցագործութ¬յուններ կատա¬րելու համար նախ¬կինում 11 անգամ ազատազրկման դատա¬պարտված, դատվա¬ծությունը չմարված, մշտական բնակության վայր չունի, սույն քրեա¬կան գործով կալանքի տակ է 2012թ. փետրվա¬րի 10-ից)

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 13151812 քրեական գործն հարուցվել է 2012թ. փետրվարի 4-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկա¬նիշ¬ներով ՀՀ ոստիկա¬նության Կենտրոնականի բաժնում քաղ. Նունե Դարբինյանի հաղորդ¬ման հիման վրա` վերջինիս պատկանող բջջային հեռա¬խոսն անհայտ անձի կողմից գաղտնի հափշտակելու դեպքի առթիվ։
2012թ. փետրվարի 10-ից սույն քրեական գործով նախաքննությունը շարունակվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչա¬կան բաժնում։
2012թ. փետրվարի 10-ին վերոնշյալ հանցանքը կատարելու կասկածանքով ձեր¬բակալվել է Վարդան Գևորգյանը։
2012թ. փետրվարի 13-ին նախաքննական մարմինը Վարդան Գևորգյանին մե¬ղադ¬րանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2012թ. փետրվարի 13-ին Դատարանը, քննարկելով նախաքննական մարմնի հարու¬ցած միջնորդությունը, մեղադրյալ Վ.Գևորգյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կի¬րառել կալանավորում։
2012թ. հուլիսի 12-ին Վարդան Գևորգյանին առա¬ջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխվել և լրացվել է, նրան (վերջնական) մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով (8 դրվագ¬¬¬ներով)։
2012թ. հուլիսի 12-ին նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել Վարդան Գևորգյանի նկատմամբ մասնավոր մեղադրանքի վերաբերյալ հանցագործությունների 27 դրվագներով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին` տուժող¬ների բողոքի բացա¬կա¬յության հիմքով, իսկ 59 դրվագներով որոշում է կայաց¬վել քրեական հե¬տապնդումը չիրա¬կա¬նացնելու մասին` հանցագործության դեպքերի և հան¬ցա¬կազմի բացա¬կայության հիմ¬քերով։
2012թ. հուլիսի 17-ին քրեական գործը Վարդան Գևորգյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով (8 դրվա¬գով) կազմված մեղադրական եզրակացութ¬յամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատա¬րան և 2012թ. հուլիսի 20-ին ընդունվել վարույթ։

2. Առաջադրված մեղադրանքի բովանդակությունը.
Ամբաստանյալ Վարդան Գևորգյանը, 2012թ. փետրվարի 4-ի ժամը 15։30-ի սահ¬ման¬ներում` աշխա¬տանքային ժամին գտնվելով Մ. Մաշտոցի պողո¬տայի 10-րդ շենքի թիվ 20 հասցեում գործող «Աշխատանքն այսօր» աշխատանքի տեղա¬վոր¬ման գործակալության գրասենյակում, գաղտնի հափշտակել է նույն գրասենյակի գործավարուհի Նունե Վրեժի Դարբինյանի «Սամսունգ GT-T5250» ֆիրմայի բջջային հեռախոսը, դրա մեջ տեղադրված 098-280538 հեռախո¬սա¬քարտը` նրան պատ¬ճա¬¬ռելով զգալի չա¬փի` ընդհանուր 70.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Վերոնշյալ հանցավոր արարքը կատարելու համար Վարդան Գևորգյանին մե¬ղադրանք է առա¬ջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Բացի այդ, Վարդան Գևորգյանը ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակելու դիտավո¬րութ¬յամբ 2011թ. հոկտեմբերին ապօրինի մուտք է գործել Երևանի Բուզանդի 1/3 հասցեում գոր¬ծող Կենտրոնի կադաստրի աշխատա¬սենյակ, որտեղից գաղտնի հափշտակել է Կարինե Ֆելիքսի Չատինյանի դրամապանակը, դրանում առկա 11.000 ՀՀ դրամ գումարը և կոսմե¬տիկ տարբեր պարագաներ` վերջինիս պատճառելով զգալի չափի` ընդհանուր 56.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Վերոնշյալ դրվագով Վարդան Գևորգյանին մեղադրանք է առա¬ջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Ավելին, Վարդան Գևորգյանն ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակելու դիտավո¬րութ¬յամբ 2011թ. նոյեմբերին ապօրինի մուտք է գործել Երևանի Խանջյան 13 Ա հասցեում գոր¬ծող «Երգի պետական թատրոնի» պահակի սենյակ, որտեղից գաղտնի հափշտակել է Համ¬լետ Համբարձումի Իրադյանին պատկանող մեկ բլոկ ծխախոտ, 10.000 ՀՀ դրամ գու¬մար, «Նոկիա» ֆիրմայի հեռախոսը` վերջինիս պատճառելով զգալի չափի` ընդհանուր 42.000 ՀՀ դրա¬մի գույքային վնաս։
Վերոնշյալ դրվագով Վարդան Գևորգյանին մեղադրանք է առա¬ջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Դեռ ավելին, ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ Վարդան Գևորգյանն 2011թ. նոյեմբերի 10-ին` ժամը 18։00-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք է գոր¬ծել Երևան քաղաքի Դավիթաշեն թաղամասում գտնվող թիվ 189 դպրոցի պահակի սենյակ, որտեղից գաղտ¬նի հափշտակել է Անուշ Արտավազդի Կարապետյանի պայուսակը, դրա¬նում առկա 40.000 ՀՀ դրամ գումարը և կոսմետիկ տարբեր պարագաներ` նրան պատճա¬ռելով զգալի չափի` ընդհանուր 75.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Վերոնշյալ դրվագով Վարդան Գևորգյանին մեղադրանք է առա¬ջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Միևնույն ժամանակ, Վարդան Գևորգյանը 2011թ. նոյեմբերին ապօրինի կերպով մուտք է գործել Երևանի Տիտոգրադյան 14 հասցեում գործող «Էրեբունի» բժշկական կենտ¬րո¬նի 5-րդ հարկի բժիշկների սենյակ, որտեղից գաղտնի հափշտակել է Հերմինե Համլե¬տի Ավալ¬յանի «Նոկիա» մոդելի բջջային հեռախոսը, դրամապանակը, դրանում առկա 17.000 ՀՀ դրամ գումարը` նրան պատճառելով զգալի չափի` ընդհանուր 32.000 ՀՀ դրամի գույ¬քա¬յին վնաս։
Վերոնշյալ դրվագով Վարդան Գևորգյանին մեղադրանք է առա¬ջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Բացի այդ, Վարդան Գևորգյանը ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակելու դիտա¬վո¬րութ¬յամբ 2011թ. դեկտեմբերին ապօրինի մուտք է գործել Երևանի Պուշկինի 2 հասցեում գործող «Հրշեջ ծառայության» կայան, որտեղից գաղտնի հափշտակել է Գագիկ Արարատի Սարգսյա¬¬¬նի «Նոկիա C2-03» մոդելի բջջային հեռախոսը և դրա մեջ տե¬ղադրված 098-808370 հեռա¬խոսաքարտը` նրան պատճառելով զգալի չափի` ընդհանուր 51.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Վերոնշյալ դրվագով Վարդան Գևորգյանին մեղադրանք է առա¬ջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Հերթական անգամ, Վարդան Գևորգյանն ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակելու դի¬տա¬վորությամբ 2011թ. դեկտեմբերին ապօրինի մուտք է գործել «Հաղթանակ» զբոսայգում գտնվող պահակի սենյակ և այնտեղից գաղտնի հափշտակել Արսեն Սերգեյի Ղազարյանի 25.000 ՀՀ դրամ գումարը և 25.000 ՀՀ դրամ արժողության «Ֆլայ» տեսակի բջջա¬յին հեռա¬խոսը` նրան պատճառելով զգալի չափի` ընդհանուր 50.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Վերոնշյալ դրվագով Վարդան Գևորգյանին մեղադրանք է առա¬ջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Ավելին, Վարդան Գևորգյանը ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակելու դիտավո¬րութ¬յամբ 2011թ. դեկտեմբերին ապօրինի կերպով մուտք է գործել Երևանի Լենինգրադյան փողոցի «Սեբաստիա» հյուրանոցի 3-րդ հարկում գտնվող հերթապահի սենյակ, որտեղից գաղտնի հափշտակել է Արմիկ Համբարձումի Համբարձումյանի 10.000 ՀՀ դրամ և 20 ԱՄՆ դոլար գումարները` վերջինիս պատճառելով զգալի չափի` ընդհանուր 17.500 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Վերոնշյալ դրվագով Վարդան Գևորգյանին մեղադրանք է առա¬ջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Նույն դիտավորությամբ 2012թ. հունվարի 17-ին Վարդան Գևորգյանն ապօրինի կեր¬պով մուտք է գործել նաև Երևանի Սայաթ-Նովա 4 հասցեում գործող Հովհաննես Թուման¬յանի անվան տիկնիկային թատրոնի պահակի սենյակ, որտեղից գաղտնի հափշտակել է Քնարիկ Ռաֆիկի Հարությունյանին պատկանող «Ֆաստ վեբ» տեսակի բջջային հեռախոսը և դրա մեջ տեղադրված 055-456801 համարի հեռախոսաքարտը` նրան պատճառելով զգալի չափի` ընդհանուր 231.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Վերոնշյալ դրվագով ևս Վարդան Գևորգյանին մեղադրանք է առա¬ջադրվել ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։

3. Արագացված դատական քննություն.
Մինչ դատաքննություն սկսելն ամբաստանյալ Վարդան Գևորգյանը միջնորդեց գործը քննել դատական քննության արագացված կարգով` հայտարարելով, որ վերը նշված միջ¬նոր¬դությունը ներկա¬յացնում է կամավոր, խորհրդակցելով իր պաշտպանի հետ, գի¬տակ¬ցում է արա¬գացված կարգով դատաքննութ¬յունն անցկացնելու իրավական հետևանքները։
Ամբաս¬տանյալն հայտարարեց նաև, որ առաջադրված մե¬ղադրանքն իրեն պարզ և հասկանալի է, համաձայն է դրա հետ, ավելին` առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մե¬ղա¬վոր է ճանա¬չում։ Մեղադրողը, Դատարանում վերահաստատելով մեղադրական եզրա¬կա¬ցությամբ հայտ¬նած դիրքորոշումը, գործն արագացված դատաքննության կարգով քննե¬լու դեմ չա¬ռարկեց։
Քննարկելով ամբաստանյալ Վարդան Գևորգյանի վերոնշյալ միջնոր¬դութ¬յունը, հաշվի առնելով մե¬ղադրողի դիրքորոշումը, ինչպես նաև այն, որ ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանն ընդունեց իրեն առաջադրված մեղադրանքի սահմաններում տուժողներ Նունե Դարբինյանի և Քնարիկ Հարությունյանի ներ¬կա¬յաց¬րած քաղա¬քացիական հայցերը, գործով տուժող ճանաչված մյուս անձինք, Դատարան դիմելով, չեն առարկել գործն արագացված դա¬տաքննութ¬յան կարգով քննելու դեմ, ավելին` մինչդատական վա¬րույթից, անգամ Դատա¬րա¬նին ուղղած դիմումներով հրաժարվել են ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի դեմ նյութաիրա¬վա¬կան պահանջ ներկայացնելու իրավունքից, ամբաստանյալը մեղսունակն է, Դատարանը, փաստելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավա¬րության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդվածներով նախա¬տեսված հիմ¬քն ու պայմանները, համապատաս¬խան որոշման կայացմամբ գործը քննեց արա¬գաց¬ված դա¬տաքննության կար¬գով։

4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով (1-ին դրվագով) և 177-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով որակված 2-ից 8-րդ դրվագներով Վարդան Գևորգյանին առա¬¬ջադրված մեղադրանքը Դատարանը հաստատված համարեց` ամբաս¬տանյալի խոստո¬վա¬նա¬կան ցուց¬մունք¬¬ներով, տուժողներ Նունե Դարբինյանի, Գագիկ Սարգսյանի, Կարինե Չատինյանի, Հերմինե Ավալ¬յանի, Անուշ Կարապետյանի, Համլետ Իրադյանի, Արսեն Ղազարյանի, Քնարիկ Հարությունյանի, Արմիկ Համբարձումյանի և վկա Հայկ Մութաֆյանի նախաքննական ցուցմունքներով, ինչպես նաև դատանարկոլոգիական փորձաքննության 2012թ. մայիսի 23-ի թիվ 111-12, դատահոգեբուժական ամբուլատոր փորձաքննության 2012թ հունիսի 12-ի թիվ 180/12 եզրակացություններով, այլ ապացույց ճանաչված տեսա¬ձայ¬նագրությունը զննելու, այն վերադարձնելու մասին կազմված արձանագրության առկա¬յությամբ։
Նախաքննությամբ ձեռք բերված վերոնշյալ ապացույցները գնահատելիս` Դատարա¬նը եկավ այն հետևության, որ Վարդան Գևորգյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված այդ ապա¬ցույցներն ըստ էության հա¬մա¬պա¬տաս¬խանում են ՀՀ քրեական դատա¬վարութ¬յան օրենսգրքով սահմանված թույլատրելիության և վերա¬բերելիության, իսկ համակ¬ցութ¬¬¬յամբ գործի ճիշտ լուծման տեսանկյու¬նով` բավարա¬րութ¬յան չափանիշներին։
Դատա¬րա¬նը հաստատված է համարում այն, որ ամբաստանյալ Վարդան Գևորգյանը նրան մեղսագրվող հանցավոր արարքները` ուրիշի գույքի զգալի չափի գաղտնի հափշտա¬կությունը (գողությունը), ինչպես նաև ապօրինաբար շինություն մուտք գործելու եղանա¬կով ուրիշի զգալի չափի գույքի գաղտնի հափշտակությունը (գողությունը), կատարել է մեղավո¬րությամբ, այն համապատասխանաբար` առաջին դրվագով ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 177-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով, իսկ մեղսագրված 2-ից 8-րդ դրվագներից յուրա¬քանչյուրով` ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬սի 3-րդ կետով որակված է ճիշտ, վերջինս քրեա¬կան պատաս¬խա¬նատ¬վության ու պատժի ենթակա է այդ հոդվածներով (համապատաս¬խան մասերով և կետով)։
Ամբաստանյալ Վարդան Գևորգյանի նկատ¬մամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչ¬պես նաև կանխել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի հա¬մա¬ձայն` հան¬ցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապա¬տասխանեն հան¬ցանքի ծան¬րութ¬յանը, այն կատա¬րելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնա¬վո¬րութ¬յանը, անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պա¬տիժ, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագոր¬ծութ¬յան՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հան¬ցավորի ան¬ձը բնու¬թագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համա¬ձայն` հան¬ցագոր¬ծութ¬յան համար նախա¬տեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատա¬վարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրո¬պա¬կան դատա¬րա¬նի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգա¬մանք¬ներով այլ գործի քննության ժամանակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված նորմը, նշել է, որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատվությունը մեղմացնող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցո¬ղութ¬յամբ, քանի որ պա¬տիժ նշանակելիս Դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ, որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։
Սույն գործով որպես ամբաստանյալ Վարդան Գևորգյանի պատասխա¬նատ¬վությունը և պատիժը մեղմացնող այդպիսի հանգա¬մանք, Դատարանը հաշվի է ա¬նում այն, որ ամբաստանյալը դեռևս նա¬խաքննության ընթացքում անկեղ¬ծո¬րեն զղջացել է կատարած հանցավոր արարքների հա¬մար, իրեն մե¬ղավոր է ճանա¬չել, աջակցել է կատարած, սակայն չբացահայտված, այդ թվում` Ոստիկանությունում չհաշվառված հանցագործության նոր դրվագներն ու դրանց հանգա¬մանք¬ները բացահայտե¬լուն` ըստ էության մեղայականով ներկա¬յանալով։
Որպես ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի անձը բնութագրող տվյալ է գնահատում նաև վերջինիս վատառողջ լինելը` հաշվի առնելով այն, որ ըստ ՀՀ ԱՆ «Հոգեբուժական բժշկական կենտրոն» ՓԲ ընկերության Ավանի հոգեբուժական կլինիկայի տնօրենի 2012թ. ապրիլի 11-ի թիվ 0125-16-08 գրության` Վ.Գևորգյանը նույն կլինիկայում դեռևս 1988թ. սեպ¬տեմբերի 12-ից հաշվառված է «գլխուղեղի օրգանական վնասվածքի հեռավոր հետևանքներ անձի թեթև ասթենիզացիայով» ախտորոշմամբ։
Բացի այդ, ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձաքննության 2012թ. հունիսի 12-ի թիվ 180/12 եզրակացության համաձայն` ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանը թեև հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապել և չի տառապում, որպես հոգեկան հիվանդությամբ չտա¬ռապող անձնավորություն` կարող էր և կարող է իր գործողությունների համար իրեն հաշիվ տալ և ղեկավարել դրանք թե՛ իրավախախտումը կատարելու ժամանակ, թե՛ ներկայումս, նրա մոտ վերստին հայտնաբերվել են «Կանաբինոիդային թմրամոլություն» և «խրոնիկա¬կան ալկո¬հոլիզմ 2-րդ ստադիա» հիվանդությունները։
Վերոնշյալ հանգա¬մանքներն հաս¬տատվել են քրեա¬կան գործի նյութերում առկա փաս¬տական տվյալ¬ներով, իրական են և ողջամտորեն նվազեցնում են ամբաստանյալ Վարդան Գևորգյանի անձի հան¬րային վտանգա¬վո¬րությունը։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանք է գնահատում հանցանքը կատարելու առանձապես վտանգավոր ռեցիդիվը` հաշվի առնե¬լով նախկինում (չափահաս տարիքում) դիտավո¬րութ¬յամբ կատարած ոչ մեծ, միջին և ծանր հանցանքների կատարման համար 12 անգամ ազա¬¬¬տազրկման դատապարտվելու և այդ կապակցությամբ չմարված և չվերացված դատվա¬ծության առկայութ¬յունը.
Բացի այդ, հաշվի առ¬նելով այն, որ ամբաստանյալ Վարդան Գևորգյանը սկսած 2002 թվա¬կանից շարունակաբար զբաղվել է հափշտակություններով` խարդախությունների և գողութ¬¬յունների կատարմամբ, որով ձեռք բերված նյութական միջոցներն են հանդիսացել նրա եկամտի հիմնական աղբյուրը` Դատարանը որպես վերջինիս պատաս¬խանատ¬վութ¬յունը և պա¬տիժը ծանրացնող հան¬գամանք է գնահատում նաև հան¬ցանք¬ներն որպես ար¬հեստ կատարելը։
Ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրաց¬նող այլ հանգա¬մանքներ Դատարանը չարձա¬նագրեց։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ¬ Վ.Գևորգյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու կարգի և պատժատե¬սակի ընտրութ¬յան հարցերին` Դատա¬րանը փաս¬տում է, որ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նույն հոդվածի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով սահմանված հանցա¬կազմերի պատժամասերը նախատեսում են այլընտրանքային պատ¬ժա¬տե¬սակներ, հետևա¬բար` քննարկման ենթակա է ամբաս¬տան¬յա¬լի նկատմամբ նշանակվող պատ¬ժի տեսակի ընտ¬րութ¬յան, իսկ ազա¬տազրկման ձևով պատժի դատապարտելու դեպքում` պատժաչափի, պատիժը ռեալ կրելու կամ չկրելու հարցերը։
Ամբաստանյալ Վարդան Գևորգյանի նկատմամբ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավա¬սության դատարանի 2009թ. մայիսի 7-ին կայացրած (վերջին) դատավճռի, նրա դատվա¬ծության վերաբերյալ տեղեկանքների և թիվ ԱԶ 023341 տեղե¬կանքի (ազատականի) հետազոտության, համադրման և համալիր վերլու¬ծութ¬յան արդ¬յունքներով Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի ուժով` ամ¬բաս¬տանյալ Վ.Գևորգյանի արարքում առկա է առանձնապես վտան¬գա¬վոր ռեցի¬դիվ։
Հաշվի առնելով դիտավորյալ հանցագոր¬ծութ¬յունների համար դատ¬վա¬ծության առ¬կա¬յության փաստը և քննարկելով հանցագոր¬ծություն¬ների ռեցիդիվը որպես պատիժ նշա¬նա¬կելու հատուկ կարգ սույն գործով ամբաս¬տանյալ Վ.Գևորգյանի նկատ¬մամբ կի¬րա¬ռելու հարցը` Դատարանը հանգեց հետևյալ հետևության.
2011թ. մայիսի 23-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդվածի լրացում կատա¬րելով` օրենսդիրը սահմանեց հանցագործությունների ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշա¬նա¬¬կե¬լու հա¬տուկ կարգ, թեև մինչ այդ ռեցիդիվը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածով սահ¬ման¬ված բացա¬¬ռապես պատասխանատվությունը և պատիժը խստացնող հանգա¬մանք էր։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի մեկնաբանմամբ` հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատ¬վա¬ծություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարած հանցանքի համար։ Նույն հոդ¬¬վածի 3-րդ կետի 1-ին ենթակետի համաձայն` հանցագործությունների ռեցիդիվն առանձ¬¬նապես վտանգավոր է դիտավորությամբ այնպիսի հանցանք կատարելու դեպքում, որի համար նա դատապարտվում է ազատազրկման, եթե անձը նախկինում երեք անգամից ոչ պակաս, ցանկացած հաջորդականությամբ ազատազրկման է դատա¬պարտ¬վել միջին ծան¬րության, ծանր կամ առանձնապես ծանր դիտավորյալ հան¬ցագոր¬ծութ¬յունների համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն` անձը դատվածություն ունեցող է համարվում մեղադրական դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից մինչև դատ¬վա¬ծությունը մարվելու կամ հանվելու պահը, ընդ որում` դատվածության ժամկետի հոսքը սկսվում է նշանակված պատիժը կրելու ավարտից կամ պատիժը կրելուց ազատ¬վելու պա¬հից։
Սույն գործով իրեն մեղսագրվող արարքներն ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանը կա¬տարել է 2011թ. հոկտեմբերից մինչև 2012թ. փետրվարն ընկած ժամանակահատվածում, այսինքն` 2011թ. մայիսի 23-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդվածի լրացում կատա¬րելուց հե¬տո, հետևաբար` նրա նկատմամբ պատիժը պետք է նշանակվի 67.1 հոդ¬վածով սահմանված կանոններով, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի ուղղակի պահանջից։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի համաձայն` հանցագործությունների ռե¬ցիդիվի, վտանգավոր և առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշա¬նակելիս անհրա¬¬ժեշտ է հաշվի առնել կատարված հանցագործությունների քանակը, բնույ¬¬թը և ծան¬րության աստիճանը, այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով նախկին պա¬տիժը բավա¬րար չի եղել մեղավորի ուղղման համար, ինչպես նաև նոր հանցա¬գործության բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության առանձնապես վտան¬գա¬վոր ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հա¬տուկ մասի համապա¬տաս¬խան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատ¬ժի երեք քառորդից։
Վերոնշյալ վերլուծությունների լույսի ներքո Դատարանը փաստում է, որ տվյալ դեպքում հանցագործությանների առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվն անհրաժեշտ է հաշվի առնել ոչ միայն որպես ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի պատասխա¬նատ¬վությունն ու պա¬տիժը ծան¬րացնող հանգամանք, այլև վերջինիս նկատմամբ պատիժ նշանակելու հա¬տուկ կարգի կիրա¬ռումն հիմնավորող փաստարկ։
Այսպիսով, նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալ Վարդան Գևորգյանի կատարած հանցա¬վոր արարքներում առկա է հանցագործությունների առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվ` Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի կանոն¬նե¬րի համաձայն` նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մա¬սերով այլընտրան¬¬քային պատժատեսակներից կարող է նշանակվել պա¬տիժ բացա¬ռապես ազա¬տազրկման ձևով, ընդ որում` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակվող պատիժը չի կարող պակաս լինել նշանակվող առավելագույն պատժի երեք քա¬ռորդից` 1 տարի 6 ամիս ժամկետով ազատազրկումից, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` 3 տարի 9 ամիս ժամկետով ազատազրկումից։
Ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվող պատժի չափը որոշելիս` Դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մա¬սի պա¬հանջն առ այն, որ արագացված դատական քննության կարգով մեղադրական դա¬տավճիռ կա¬յաց¬¬նելիս դատա¬րանի նշանա¬կած պատիժը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագոր¬ծութ¬յան համար նա¬խա¬¬տեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը, տվյալ դեպքում` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ նշանակելիս` 1 տարի 4 ամիս ժամկետով ազատազրկմանը, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով պատիժ նշանակելիս` 3 տարի 4 ամիս ժամկետով ազա¬տազրկմա¬նը։
Հաշվի առնելով, որ տվյալ դեպքում բացակայում է ՀՀ քրեադատավարական և քրեաիրավական օրենքների վերը նշված պահանջների միաժամանակյա կիրառումը խոչընդոտող իրավական որևէ արգելք, պատժաչափերի մասով վերոնշյալ օրենքների հակասությունը (կոլիզիան) հօգուտ ամբաստանյալի մեկնաբանելու սկզբունքից ղեկա¬վար¬վելով` Դատարանն ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի նկատմամբ նշանակվող պատ¬ժի չափն հաշվարկելիս որ¬պես ելակետ է ընդունում ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասի պա¬հանջը, որը բարելավում է ամբաստանյալի վիճակը։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Վարդան Գևորգյանի անձը բնութագրող տվյալ¬ները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների` հանցանքը որպես արհեստ կատարելու և հանցագոր¬ծությունների առանձնապես վտանգավոր ռեցիդի¬վի առկա¬յութ¬յունը, նրան վերագրվող հանցա¬գոր¬ծութ¬յունների բնույթն ու վտանգա¬վորության աստիճանը, պատժի կրումից ազատվելու, սակայն հան¬ցավոր գործու¬նեությունը շարու¬նակելու փաստը, պատիժ նշանակելու` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածով նախա¬տեսված կարգի կիրառման օրենսդրական անհրաժեշտությունը, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի տեսանկյու¬նով բացառիկ հան¬գա¬մանքների բացա¬կայությունը` Դա¬տարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի նկատ¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող պատիժը պայ¬մանա¬կանորեն չկիրա¬ռելու, ազա¬տազրկման նվազագույն չափից ավելի ցածր պա¬տիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ նշանակելու հիմքերը բացա¬կա¬յում են։ Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬¬նով ամբաս¬տանյալ Վ. Գևորգյանն իր նկատմամբ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող պա¬տիժը պետք է կրի, այն արդա¬րացի և անհրաժեշտ է նրան ուղղելու, նոր հան¬ցագոր¬ծությունների կա¬տա¬րումը կան¬խելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` եթե հանցագոր¬ծութ¬յունների համակցությունն ընդգրկում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցանքներ, ապա վերջ¬նական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու կանոններով, այսինքն` ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործություններ կատարած ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի նկատ¬մամբ վերջնա¬կան պատիժ նշանա¬կելիս կիրառելի է նաև պատիժները մասնակիորեն գումա¬րելու կանոնը։
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածով (օրեն¬քով) կանխորոշված պատժատեսակ և պատժաչափ նշանակելու պարագայում ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի անհատականացման նկատառումներով արդարացի է վերջինիս պատաս¬խա¬¬նատ¬վությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք¬ներն հաշվի առնել նրա կատարած հանցագործությաններով նշանակված պատիժներն մասնակի գումարելու ընթացքում, այսինքն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառ¬մամբ մասնակիորեն գումարվող ազատազրկման չափերը որոշելիս։
Ըստ «Հոգեբուժական բժշկական կենտրոն» ՓԲ ընկերության Նարկոլոգիական կլինիայի տնօրենի 2012թ. ապրիլի 17-ի թիվ 1134 գրության` Վ.Գևորգյանը 2005թ. մարտի 15-ից նույն կլինիկայում հաշվառման մեջ է գտնվում «Հոգեկան և վարքային խանգա¬րումներ ալկոհոլի գործածման հետևանքով» և «թմրամոլություն» ախտորոշումններով, սակայն դատանարկոլոգիական ամբուլատոր փորձաքննության 2012թ. մայիսի 23-ի թիվ 111-12 եզրակացության համաձայն` թեև Վ.Գևորգյանը տառապում է «Կանաբինոիդային թմրամոլություն» և «խրոնիկական ալկոհոլիզմ 2-րդ ստադիա» դադարի շրջան ախտորո¬շումով, սակայն հարկադիր բուժման կարիք չունի, ուստի Դատարանն ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի նկատմամբ ալկոհոլամոլությունից և թմրամոլությունից հարկադիր բուժում չի նշանակում։
Ամբաստանյալ Վարդան Գևորգյանի նկատմամբ որպես խա¬¬¬փանման միջոց ընտրված կալանավորման հարցը քննարկելիս` Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաս¬տանյալին ռեալ ազա¬տազրկման դատապարտելու փաստը, ինչպես նաև ելնելով դա¬տավճռի կատարումն ապա¬հովելու անհրաժեշտությունից, գտնում է, որ ամբաս¬տանյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումն անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Միաժամանակ անդրա¬դառնալով ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող պատժի կրման սկիզբն հաշ¬վարկելու և անազատության մեջ պահվելու ժամկետն նշանակվող պատ¬ժին հաշվակցելու հարցերին` Դատա¬րանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի պատժի կրման սկիզբն անհրա¬ժեշտ է հաշվարկել նրան փաստացի արգելանքի վերց¬նելու պահից` 2012թ. փետրվարի 10-ից, որի դեպքում նրան կալանքի տակ պահելու ժամկետը լրացուցիչ հաշ¬վակցելու անհրա¬ժեշտութ¬¬յունը վերանում է, քանի որ հաշ¬վակցման ենթակա ժամկետն ինքնին ընդգրկում է 2012թ. փետրվարի 10-ից մինչև սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելն ըն¬կած ժամա¬նակա¬հատվածը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի հա¬մա¬ձայն` դա¬տավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապա¬¬ցույց¬ների տնօրինման, դատական ծախսերի, գույ¬քի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի, քաղա¬¬քա¬ցիական հայցի հարցերին։
Վերը նշվա¬ծի կապակցությամբ Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գոր¬ծով իրեղեն ապացույցներ չկան, ՀՀ քրեական դատավա¬րության օրենսգրքի 168-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասի 2-8-րդ կետերով թվարկված դատական ծախսերը, ՀՀ քրեական դատա¬վա¬րական օրենսգրքի 375.3 հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն, ամբաստանյալ Վ.Գևորգյա¬նից բռնա¬գանձ¬¬ման ենթակա չեն։
Անդրադառնալով քաղաքացիական հայցի լուծման հարցին` Դատարանը գտնում է, որ տուժող Նունե Դարբինյանի ներկայացրած 70.000 ՀՀ դրամի քաղա¬քա¬ցիական հայցն անհրաժեշտ է բավարարել ամբողջությամբ։ Ինչ վերաբերում է տուժող Քնարիկ Հարություն¬յանի Դատարանում ներկայացրած 450.000 ՀՀ դրամի քաղա¬քացիական հայ¬ցին, ապա դեռևս մինչդա¬տական վարույթում վերջինս պատճառված վնասը գնահատել էր 231.000 ՀՀ դրամ, որն էլ իր արտացոլումն էր գտել Վ.Գևորգյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու (վերջնական ) որոշման մեջ։ Դատական քննության ընթացքում տուժող Ք.Հարությունյանի կողմից նրան պատճառված վնասի չափի ուռճացումը վերջինս որևէ կերպով չի պատճառա¬բանել, վերջինիս գույքային պահանջն հիմնավորվել է Վ.Գևորգյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշման մեջ նշված 231.000 ՀՀ դրամի չափով ( մեղադրանքի այդ ծավալով), և այդ վնասն է ենթակա բռնագանձման ամբաստանյալ Վարդան Գևորգ¬յանից։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի հանցավոր գործողությունների հետևան¬քով տուժած, գործով տուժող ճանաչված, սակայն մինչդատական վարույթում և Դատարանում քաղաքացիական հայց ներկայացնելուց հրաժարված ան¬ձանց` Դատա¬¬րանը, հանցա¬գոր¬ծութ¬յամբ նրանց պատճառված գույ¬քային վնասի հա¬տուց¬ման հարցն հա¬մա¬րում է լուծված` քաղաքացիական հայց ներկայացնելուց վերջիններիս հրաժարվելու հիմ¬քով։
Տուժող Նունե Դարբինյանի ու Քնարիկ Հարություն¬յանի ներկայացրած և բավա¬րարված քաղա¬քացիական հայցերի պայմաններում Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է անփոփոխ թողնել ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում պահվող` ամբաստանյալ Վարդան Գևորգյանի գույքի` 980 ՀՀ դրամի և «Ռալֆ Վալենտին» մակնիշի ձեռքի ժամացույցի վրա դրված կա¬լանքը` մինչև այդ հայցերով ներկա¬յաց¬ված նյութական պահանջ¬ների լրիվ բավա¬րա¬րումը։
Գնահատելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույց¬ները, ուսումնասիրելով ամբաս¬տան¬յալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղ¬մացնող և ծանրացնող հան¬գամանքները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավա¬րա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ, ինչպես նաև 375.1-375.4-րդ հոդված¬ներով, Դատա¬րանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝
Վարդան Ռազմիկի Գևորգյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում 1(մեկ) տարի 4 (չորս) ամիս ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` ազատազրկում` 3 (երեք) տարի 4 (չորս) ամիս ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` ազատազրկում` 3 (երեք) տարի 4 (չորս) ամիս ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` ազատազրկում` 3 (երեք) տարի 4 (չորս) ամիս ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` ազատազրկում` 3 (երեք) տարի 4 (չորս) ամիս ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` ազատազրկում` 3 (երեք) տարի 4 (չորս) ամիս ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` ազատազրկում` 3 (երեք) տարի 4 (չորս) ամիս ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` ազատազրկում` 3 (երեք) տարի 4 (չորս) ամիս ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` ազատազրկում` 3 (երեք) տարի 4 (չորս) ամիս ժամկետով։
Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասը` ամբաստանյալ Վարդան Ռազմիկի Գևորգյանի նկատմամբ նշանակված պա¬տիժները մասնակիորեն գու¬մա¬¬րել և նրա նկատ¬¬մամբ վերջ¬նական պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ տարի ժամկետով։
Վարդան Գևորգյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել 2012թ. փետրվարի 10-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Տուժող Նունե Վրեժի Դարբինյանի ներկայացրած 70.000 ՀՀ դրամի քաղա¬քա¬ցիա¬կան հայցը բավարարել ամբողջությամբ, իսկ տուժող Քնարիկ Ռաֆիկի Հարությունյանի քաղա¬քա¬ցիական հայցը` մասնակի` 231.000 ՀՀ դրամի չափով, այդ գումարները, որպես հանցա¬գործությամբ պատճառված վնաս, բռնագանձել Վարդան Ռազմիկի Գևորգ¬յանից։
Տուժողներ Գագիկ Սարգսյանին, Կարինե Չատինյանին, Հերմինե Ավալյանին, Անուշ Կարապետյանին, Համլետ Իրադյանին, Արսեն Ղազարյանին, Արմիկ Համբար¬ձումյանին հանցա¬գոր¬ծութ¬յամբ պատճառված գույ¬քային վնասի հա¬տուց¬ման հարցն համարել լուծված` նրանց կողմից քաղաքացիական հայց ներկայացնելուց հրաժարվելու հիմքով։
Նախաքննական մարմնի տրամադրության տակ գտնվող` Վարդան Ռազմիկի Գևորգյանի գույքի` 980 ՀՀ դրամի և «Ռալֆ Վալենտին» մակնիշի ձեռքի ժամացույցի վրա դրված կալանքը թողնել անփոփոխ` մինչև քաղա¬քացիական հայցերով ներկա¬յաց¬ված նյու¬թական պահանջների լրիվ բավա¬րա¬րումը։
Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված։
Դատավճիռը հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում կարող է բողո¬քարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` բացառությամբ ՀՀ քրեական դատա¬վարության օրենսգրքի 395-րդ հոդ¬¬վածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի։

ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ