Գործ թիվ ԵԿԴ/0123/01/12






ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը ( այսուհետ` Դատարան )`

նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,

քարտուղարությամբ` Ժենյա Ավետիսյանի,
Օֆելյա Կիրակոսյանի և
Հասմիկ Ջանազյանի,
մասնակցությամբ`

մեղադրող, ՀՀ գլխավոր դատախազության`
մարդու դեմ ուղղված հանցագործությունների
գործերով վարչության ավագ դատախազ` Վլադիմիր Հարությունյանի,


տուժողներ` Աիդա Գասպարյանի, Լիանա Մարկարյանի,
Անժելա Կալիվանջյանի, Անժելա Գրիգորյանի,
Ազնիվ Ղարագյոզյանի, Հռիփսիմե Քյուրքչյանի
և Հերմինե Մանուկյանի,

պաշտպան (հանրային)` Ալիկ Ստեփանյանի,


2012թ. նոյեմբերի 28-ին նույն դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`

Ա ր տ ե մ Գ և ո ր գ ի Գ ա ս պ ա ր յ ա ն ի `
(ծնված 1976թ. հունվարի 8-ին, Երևան քաղաքում, ազ¬գութ¬յամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնալուծված, խնամ¬քին հաշմանդամ հայրը և մինչև 14 տարեկան անչափահաս որդին, միջ¬նա¬կարգ մասնագիտական կրթութ¬յամբ, չի աշխա¬տել, նախ¬կինում չդա¬տ¬ա¬պարտված, հաշ¬վառ¬ված է Երևանի Սարկա¬վագի փողոցի 54/5 շենքի 11-րդ բնակարանում, սույն գործով արգե¬լան¬քի տակ է 2012թ. ապրիլի 13-ից)


1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 65101211 քրեական գործը հարուցվել է 2011թ. մայիսի 13-ին ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատ¬կա¬նիշ¬ներով ՀՀ ոստիկա¬նության Արմավիրի մարզի քննչական բաժնում քաղ. Ռաշիդ Զատիկյանի հա¬ղորդ¬ման հիման վրա` Ազնիվ Ղարագյոզյանի կողմից կեղծ փողեր իրաց¬նելու դեպքի առթիվ։
2011թ. հուլիսի 8-ին թիվ 65101211 քրեական գործով Արտեմ Գասպարյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 1-ին մասով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նույն օրը նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում և Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշ¬մամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորում։
Թիվ 65101211 քրեական գործին են միացվել և համատեղ քննվել նաև հետևյալ քրեական գործերը`
- Քաղ. Լիանա Մարկարյանի հաղորդման հիման վրա 2010թ. սեպտեմբերի 10-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված թիվ 13173710 քրեական գործը (թիվ 65101211 քրեական գործին է միացվել 2012թ. հունվարի 18-ին), որով Արտեմ Գասպարյանը դեռևս 2010թ. նոյեմբերի 8-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում և Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորում։
- Քաղ. Աիդա Գասպարյանի հաղորդման հիման վրա 2010թ. օգոստոսի 5-ին ՀՀ ոստիկա¬նության Գեղարքունիքի մարզի Սևանի բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցված թիվ 50151510 քրեական գործը (թիվ 65101211 քրեական գործին է միացվել 2012թ. հունվարի 18-ին), որով դեռևս 2010թ. սեպտեմբերի 28-ին Արտեմ Գասպարյանը ներգրավվել է որպես մեղադյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, նույն օրը նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում և Գեղարքունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորում։
- Քաղ. Անժելա Կալիվանջյանի հաղորդման հիման վրա 2010թ. հունիսի 22-ին ՀՀ ոստիկանության Շենգավիթի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված թիվ 11116410 քրեական գործը (թիվ 65101211 քրեական գործին է միացվել 2012թ. հունվարի 19-ին), որով 2010թ. օգոստոսի 2-ին Արտեմ Գասպարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նույն օրը նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում և որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։
- Քաղ. Անժելա Գրիգորյանի հաղորդման հիման վրա 2012թ. փետրվարի 2-ին ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցված թիվ 12107512 քրեական գործը ( միացվել է 2012թ. մայիսի 16-ին)։
2012թ. փետրվարի 7-ից քաղ. Ազնիվ Ղարագյոզյանի դրվագով թիվ 65101211 քրեական գործի նախաքննությունը շարունակվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչությունում։
2012թ. ապրիլի 13-ին հետախուզման մեջ գտնվող մեղադրյալ Արտեմ Գասպարյանը հայտնաբերվել և բերման է ենթարկվել։
2012թ. ապրիլի 14-ին Արտեմ Գասպարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Նույն օրը նախաքննական մարմնի (ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ ՀԿԳ քննության վարչություն) կողմից վերջինս ներկայացվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան, որտեղ 2012թ. ապրիլի 14-ին կրկնա¬կի քննարկվել և վերահաստատվել է Արտեմ Գասպարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը։
2012թ. հունիսի 4-ին Ազնիվ Ղարագյոզյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը համապատասխանեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքին, ապա նույն որոշմամբ վերջինիս նկատմամբ հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցվել և նրա վերաբերյալ մասով քրեական գործով վարույթը կարճվել է` ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 5-րդ մասով նախատեսված ներող նորմի հիմքով (այն է` թրաֆիքինգի կամ շահա¬գործման ենթարկված անձն ազատվում է իր կատարած ոչ մեծ կամ միջին ծանրության այն հանցա¬գոր¬ծութ¬յունների համար քրեական պատասխանատվությունից, որոնցում ներգրավված է եղել իր նկատ¬մամբ իրականացված թրաֆիքինգի կամ շահագործման ընթացքում և այդ արարքները կատարել է հարկադրանքի ներքո)։
2012թ. հունիսի 18-ին նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել Արտեմ Գասպարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և լրացնելու մասին, որով ըստ էության դադարեցրել է Սամվել Նազարյանին խաբեությամբ 30.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս պատճառելու, այն է` վճարման միջոց չհանդիսացող, թվով 4 հատ ՌԴ 1.000 ռուբլի անվանական արժեքով հուշանվեր-թղթադրամ¬ներով վճարում կատարելու վերաբերյալ մասով հարուցված քրեական հետապնդումը` Ա.Գասպար¬յանի արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
2012թ. հունիսի 18-ին Արտեմ Գասպարյանին նոր (վերջնական) մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 178-րդ հոդվածի 1-ին մասի չորս դրվագներով։
2012թ. հունիսի 19-ին նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել թիվ 65101211 քրեական գործից թիվ 69105112 համարով մեղադրյալ Արտեմ Գասպարյանի վերաբերյալ մասը անջատելու (մեղադրական եզրակացությամբ դա¬տարան ուղարկելու նպատակով), իսկ սեռական շահա¬գործման ենթարկված Ազնիվ Ղարագյոզյանի ծառայություններից օգտված, գործով չպարզված երեք տղամարդկանց, Արտեմ Գասպարյանի հետ նախնական համաձայնությամբ Գեղարքունիքի մարզի Ծովագյուղ գյուղի բնակչուհի Աիդա Գասպարյանից խարդախությամբ մեկ գլուխ գառ գնած ոմն Կարենի, նրա ընկերուհու` ոմն Նառայի և Անդրանիկ Դավթյանի, Արտեմ Գասպարյանի կողմից Անժելա Գրիգորյանից հափշտակված ոսկյա զարդերը գրավադրած, նրա ընկեր ոմն Վաչագանի, Ազնիվ Ղարագյոզյանի կողմից գործով չպարզված տաքսի ավտոմեքենայի վարորդին վճարման միջոց չհանդիսացող մեկ հատ ՌԴ 5000 ռուբլի հուշանվեր - թղթադրամ վճարելու, ինչպես նաև գործով տուժողներ Հերմինե Մանուկյանից, Անժելա Գրիգորյանից, Ազնիվ Ղարագյոզյանից, Անժելա Կալիվանջյանից, Հռիփսիմե Քյուրքչյանից և Լիանա Մարկարյանից հափշտակված ոսկյա զարդերն ու մյուս գույքը ձեռք բերած կամ իրացրած անձանց վերաբերյալ մասերով նա¬խաքննութ¬յունը թիվ 65101211 համարով շարունակելու մասին։
2012թ. հունիսի 29-ին թիվ 69105112 քրեական գործnվ Արտեմ Գասպարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով,178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 178-րդ հոդվածի 1-ին մասի չորս դրվագներով կազմված մե¬ղադ¬րական եզրակացութ¬յամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջան¬ների ընդհանուր իրավասության դատա¬րան և 2012թ. հուլիսի 13-ին ընդունվել վարույթ։

2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով Դատարանը հաստատված հա¬մա¬րեց այն, որ ամբաստանյալ Արտեմ Գասպարյանը խաբեության, գողության և կողոպուտի միջոցով 2010թ. մայիսից մինչև 2012թ. փետրվարի 21-ն ընկած ժամանակահատվածում հափշտակել է տուժողներ Հերմինե Մանուկյանի, Անժելա Գրիգորյանի, Ազնիվ Ղարագյոզյանի, Հռիփսիմե Քյուրքչյանի, Լիանա Մարկարյանի, Աիդա Գասպարյանի և Անժելա Կալիվանջյանի գույքը, ավելին` Ա.Ղարագյոզ¬յանի կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր բռնության գոր¬ծադրմամբ, ինչպես նաև այդպիսի բռնություն գործադրելու սպառնալիքով, խաբեությամբ և նրա վստա¬հությունը չարաշահելու, վիճակի խոցելիությունը օգտագործելու միջոցով նյութական և անձնական բնույթի բարիքներ վերջինցս ստանալու շահագրգռվածությամբ 2010թ. հոկտեմ¬բերից մինչև 2011թ. մարտն ընկած ժամանակահատվածում սեռական և այլ շահագործման վիճակի մեջ է դրել և այդ վիճակում պահել ու շահագործել տուժող Ազնիվ Ղարագյոզյանին։
Այսպես, խարդախությամբ ուրիշի գույքի հափշտակություն կատա¬րելու դիտավորությամբ 2010թ. մայիսի 3-ին Երևան քաղաքի «ս. Գրիգոր Լուսավորիչ» եկեղեցու մոտ մոտեցել և հետագա օրերին ծանոթացել է գործով տուժող Անժելա Կալիվանջյանի հետ, ում ներկայացել է Տիգրան անունով և հանդիպումների ժամանակ տեղեկացնելով, թե իբր համակրում է նրան ու լուրջ նպատակ¬ներ ունի, 2010թ. մայիսի 7-ին, հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու նպատակով Անժելա Կալիվանջյանին հրավիրել է Երևան քաղաքի Կոմիտասի անվան այգի, որտեղ ժամը 16.30-ի սահմաններում, չարաշահելով վերջինիս վստահությունը, դիտելու և հետ վերադարձ¬նելու պատրվա¬կով վերցրել է նրան պատկանող ոսկյա մատանին, ապա ցայտաղբյուրից ջուր խմելու առիթով նրա տեսա¬դաշտից հեռացել ու դիմել է փախուստի` խաբեությամբ հափշտակելով Անժելա Կալիվանջյանին պատկանող զգալի չափերի` 37.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ոսկյա մա¬տանին։
Վերոնշյալ հանցավոր արարքը կատարելու համար Արտեմ Գասպարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Բացի այդ, 2010թ. օգոստոսի 2-ին` ժամը 20.30-ի սահմաններում, ուրիշի գույքը խաբեությամբ հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով ոմն Կարենի հետ, Գեղարքունիքի մարզի Ծովագյուղ համայնքի բնակչուհի Աիդա Գասպարյանից գնել են մեկ գառ, որի դիմաց ոմն Կարենը Ա.Գասպարյանին խաբել և 40.000 ՀՀ դրամի փոխարեն վճարել է նախապես Արտեմ Գաս¬պար¬յանից ստացած, վճարման միջոց չհանդիսացող, 4 հատ ՌԴ 1.000 ռուբլի անվանական արժեքով հուշանվեր-թղթադրամներ` տուժող Ա.Գասպարյանին պատճառելով զգալի չափերի՝ 40.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Վերոնշյալ հանցավոր արարքը կատարելու համար Արտեմ Գասպարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ ոմն Կարենի մասն անջատվել է առանձին վարույթում (քրեական գործ թիվ 65101211)։
Ավելին, ուրիշի գույքին տիրանալու դիտավորությամբ ծանոթանալով 2010թ. օգոստոսի 28-ին լույս տեսած «Ինֆո - մարկետ» շաբաթաթերթի 14-րդ համարում ամուսնության նպատակով ծանո¬թություն հաստատելու վերաբերյալ Լիանա Մարկարյանի հայտա¬րա¬րությունը` զանգահարել է վերջինիս, ներկայացել արդեն Արմեն անունով, ապա, 2010թ. սեպտեմբերի 8-ին Երևանի Բարե¬կամության պողոտայում նրա հետ հանդիպման ընթացքում հայտնել է, թե իբր լուրջ նպատակներ ունի, համակրում և ցանկանում է ամուսնանալ նրա հետ։ 2010թ. սեպտեմ¬բերի 10-ին իր հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու նպատակով ձուկ որսալու պատրվակով Լիանա Մարկարյանին հրավիրել է Երևան քաղաքի Հրազդանի կիրճում գտնվող «Մանկական երկաթուղու» տարածք, որտեղ ժամը 17։40-ի սահմաններում, վերջինիս վստահությունը չարաշա¬հելու եղանակով` նույն օրը` երեկոյան վերադարձնելու պատրվակով վերցրել է նրան պատկանող ոսկյա ականջօղերը։ Լ.Մարկարյանի մոտ թողնելով իր ձկնոր¬սական կարթն ու պայուսակը և մոտակայքում կայանած իր «ԲՄՎ» մակնիշի ավտոմեքենան մոտեցնելու պատրվակով հեռացել ու դիմել է փախուստի` վստա¬հութ¬յունը չարաշահելու եղանակով հափշտակելով Լիանա Մարկարյանի զգալի չափերի գույքը` 145.548 ՀՀ դրամ արժողությամբ ոսկյա ականջօղերը։
Վերոնշյալ հանցավոր արարքը կատարելու համար Արտեմ Գասպարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2010թ. հոկտեմբերին ծանոթացել է Երևան քաղաքի բնակիչ Ղազարոս Ժամկոչյանի և նրա մոր՝ Հռիփսիմե Քյուրքչյանի հետ, ներկայացել Տիգրան անունով, նրանց հայտնել է, որ վիճել է ծնողների հետ ու հեռացել տանից և արժանանալով վերջիններիս կարեկցանքին` ժամանակավոր բնակություն է հաստատել Երևան քաղաքի Ավան թաղամասի 5-րդ փողոցի թիվ 10 հասցեում գտնվող նրանց տանը։ Այնուհետև, Ղազարոս Ժամկոչյանի վստահությունը չարաշահելու եղանակով, այն է` հետագայում գումար վաստակելու և լիովին նորը գնալու պատրվակով 2010թ. հոկ¬տեմբերին հափշտակել է Հռիփսիմե Քյուրքչյանի զգալի չափերի` 50.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ «Սամսունգ» մակնիշի հեռուստացույցն ու տեսաձայնարկիչը, որոնք իրացրել է գործով չպարզված անձնավորութ¬յանը։
Վերոնշյալ հանցավոր արարքը կատարելու համար Արտեմ Գասպարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Դեռ ավելին, 2010թ. հոկտեմբերի 9-ին Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ փողոցում ծանոթացել է Արմավիրի մարզի Քարակերտ գյուղի բնակչուհի Ազնիվ Ղարագյոզյանի հետ, ում ներկայացել է Տիգրան անունով, ապա խաբեությամբ նրա գույքին տիրանալու դիտավո¬րութ¬յամբ հայտնել է, թե իբր համակրում է նրան ու ամուսնանալու նպատակներ ունի։ Հաջորդ օրն Արմավիրի մարզի Քարա¬կերտ գյուղում հանդիպել է Ղարագյոզյանի հարազատների հետ և ստանալով նրա եղբայր¬ների համաձայնությունը` տեղափոխվել և բնակություն է հաստատել Ազնիվ Ղարագյոզյանի` Քարա¬կերտ գյուղի բնակարանում։ Չունենալով աշխատանք ու եկամուտ` շուրջ մեկ ամիս բնակվել ու սնվել է Ազնիվ Ղարագյոզյանի միջոցներով, ապա իր հանցավոր դիտավորությունն իրականաց¬նելու նպա¬տակով Ազնիվ Ղարագյոզյանի վստահությունը չարաշահելու եղանակով համոզել է վաճառել բնա¬կա¬րանի գույքն ու բնակարանը, տեղափոխվել Երևան, ապա Մոսկվա` իր ծնող¬ների մոտ բնակվելու համար` միասնական դիտավորությամբ հափշտակելով բնակարանի գույքի` զգեստապահարանի, հեռուստացույցի, տակդիրի, տեսաձայնարկիչի և այլնի վաճառքից գոյացած 60.000 ՀՀ դրամը, Ղարագյոզյանի դստեր 50.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ոսկյա թևնոցը, 38.000 և 20.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ական¬ջ¬օղերը` ընդհանուր առմամբ Ազնիվ Ղազագյոզյանին պատճառելով զգալի չափերի՝ 168.000 ՀՀ դրա¬մի գույքային վնաս։
Այնուհետև, տուժող Ազնիվ Ղարագյոզ¬յանին կյանքի կամ առողջության համար վտանգա¬վոր բռնության գործադրմամբ, ինչպես նաև այդպիսի բռնություն գործադրելու սպառնալիքով, խա¬բեությամբ և վստահությունը չարաշահելու, Ղարագյոզյանի վիճակի խոցելիությունը օգտագործելու միջոցով նյութական և անձնական բնույթի բարիքներ ստանալու շահագրգռվածությամբ 2010թ. հոկտեմ¬¬բերից մինչև 2011թ. մարտն ընկած ժամանակահատվածում սեռական և այլ շահագործման վիճակի մեջ է դրել, այդ վիճակում պահել ու շահագործել վերջինիս, որպիսի գործողություններն ար¬տա¬հայտվել են հետևյալում.
Իր հետ գիշերելու պատրվակով, իրականում սեռական շահագործման ենթարկելու նպա¬տակով 2010թ. դեկտեմբերի կեսերին Ա.Ղարագյոզյանին խաբեությամբ տարել է «Ընտանեկան» ՍՊ ընկերությանը պատկանող, Երևան քաղաքի Դավիթ Բեկի փողոցի 97/1 հասցեում գործող հյուրա¬նո¬ցա¬յին համալիր` վարձակալած առանձնասենյակ քիչ անց կանչելով 40 տարեկան մի տղա¬մարդու։ Այնուհետև առանձնասենյակից դուրս է եկել՝ Ազնիվ Ղարագյոզյանին գիտակցաբար թողնելով այդ տղա¬մարդու հետ միայնակ, իսկ երբ Ա.Ղարագյոզյանն հրաժարվել է կատարել անծանոթ տղամար¬դու սեռական բնույթի պահանջները, վերադարձել է առանձնասենյակ, պահանջել, որ Ա.Ղարագյոզ¬յանն ենթարկվի և կատարի անծանոթի բոլոր ցանկությունները, որից հետո վերստին դուրս է եկել առանձնասենյակից` իր հետևից կողպելով դուռը։ Վախենալով, որ հակառակվելու դեպքում ծեծի է ենթարկվելու և ամբաստանյալ Ա.Գասպարյանի վերոնշյալ գործողությունների հետևանքով հայտնվե¬լով սեռական շահագործման վիճակի մեջ` Ա.Ղարագյոզյանը, կամքին հակառակ, սեռա¬կան հարաբերություն է ունեցել անծանո¬թի հետ։
Հաջորդ օրը` երեկոյան, Ազնիվ Ղարագյոզյանին վերստին սեռական շահագործման ենթար¬կելու դիտավորությամբ տաքսի ավտոմեքենայով 30 տարեկան ընկերոջ հետ գնացել է Արմավիրի մարզի Քարակերտ գյուղ, Ազնիվ Ղարագյոզյանին առաջարկել գնալ Երևան, ինչին վերջինս համաձայնել է` գիտակցելով, որ հակառակվելու դեպքում հարևանների ներկա¬յութ¬յամբ ծեծի է ենթարկվելու։ Ճանապարհին, նախորդ օրվա կապակցությամբ Ազնիվ Ղարագյոզյանի կողմից բացատրություններ պահանջելուն ի պատասխան, պահանջել է «լեզուն չերկարացնել» ու մի քանի անգամ հարվածել է նրան։ Ժամը 21-ի սահմաններում խաբեությամբ` նախորդ օրվա միջադեպի հնարավոր կրկնության վերաբերյալ Ազնիվ Ղարագյոզյանի մտավախությունը փարա¬տելով, վեր¬ջինիս տեղափոխել է «Ընտանեկան» ՍՊ ընկերության պատկանող հյուրա¬նո¬ցա¬յին համալիր, ապա ծեծելով ու սպառ¬նա¬լով` Ազնիվ Ղարագյոզյանին մտցրել է մեկ այլ առանձնասենյակ` պատճառաբանելով, թե իբր իրենց հետ եկած ընկերը մի քանի րոպեից հեռանալու է։
Ազնիվ Ղարագյոզյանին հայտարարելով, որ վերջինս իր սեփականությունն է, նրա հետ կարող է վարվել, ինչպես ցանկանա` պահանջել է այս անգամ սեռական հարաբերություն ունենալ իր ընկերոջ հետ, որից հետո առանձնասենյակից դուրս է եկել` խոչընդոտելով իր ետևից առանձնա¬սենյակից դուրս գալու փորձ կատարող Ազնիվ Ղարագյոզյանին, նրան ներս է հրել` սեռական շահա¬գործ¬ման մեջ կրկին ներքաշելով նրան։ Ա.Ղարագյոզյանը հակադրվելու համար անծանոթ տղա¬մարդուց ևս ապտակ է ստացել, հրելու հետևանքով հայտնվել մահճակալին և անօգնական ու խոցելի վիճակից հիասթափված` հարկադրված սեռական հարաբերություն է ունեցել նաև այդ տղամարդու հետ։
2010թ. դեկտեմբերի վերջին` կեսօրին, Ազնիվ Ղարագյոզյանի հետ զբոսնելու պատրվակով, իրականում նրան սեռական շահագործման ենթարկելու, շահագործման վիճակում դնելու և պահելու դիտավորությամբ հեռախոսային խոսակ¬ցության ընթացքում առաջարկել է նրան Արմավիրի մարզի Քա¬րա¬կերտ գյուղից գալ Երևան։ Երևան քաղաքում՝ «Լունապարկ» զբոսայգու տարածքում զբոս¬նելու ժամանակ Ազնիվ Ղա¬րագյոզյանի վստահությունը վերագտնելու նպատակով մեղանչել է իր արարք¬¬ների համար, խոստացել, որ այլևս չի հարկադրի սեռական հարաբե¬րություններ ունենալ անծա¬նոթ տղամարդկանց հետ։ Մոտ 15 րոպե անց նրանց է միացել 35 տարեկան մի տղամարդ, որից հետո միայն Ազնիվ Ղարագյոզյանին առաջարկել է իբրև թե ուրախանալու նպա¬տակով տաքսի ավտոմեքենայով միասին գնալ «Ընտանեկան» ՍՊ ընկերությանը պատկանող հյուրա¬նո¬ցա¬յին հա¬մալիր։ Առանձնա¬սեն¬յակում սեռական շահագործման ենթարկելու, այդ վիճակի մեջ դնելու և պա¬հելու նպա¬տակով Ազնիվ Ղարագյոզ¬յանին անառիթ ապտակել և առանձնասենյակից դուրս է եկել։ Ամբաստանյալ Ա.Գասպարյանի վերոնշյալ պարբերական գործողութ¬յունների և դրանց հետևան¬¬¬քով ստացած բացասական տպավորությունների ազդեցությամբ Ա.Ղարագյոզյանը, հայտնվե¬¬լով խոցելի և միաժամանակ շահագործման վիճակում և վերստին սեռական շահա¬գործ¬ման է ենթարկվել` անծանոթի հետ կամքին հակառակ սեռական հարաբերություն ունենա¬լով։
Տուժող Ա.Ղարագյոզյանին սեռական շահագործման ենթարկելու և իրեն հնազանդեցնելու հետ մեկտեղ վերջինիս Արտեմ Գասպարյանը շահագործել է նաև այլ հարկադիր աշխատանքի մեջ ներգրա¬վելու` այլ անձանցից խաբեությամբ գումարներ հափշտա¬կելու նպա¬տա¬կով, այն է` օգտագործելով ծեծի և բռնություն գործադրելու սպառնա¬լիքնե¬րով պայմանավորված Ա.Ղա¬րագյոզ¬յա¬նի հոգե¬բա¬նորեն կախյալ վիճակն իրենից, հաշվի առնելով հարա¬զատների հետ Ա.Ղա¬րագյոզ¬յանի կապերի բացակայությունը և վերը նշված հանգա¬մանք¬ներով պայմա¬նա¬վորված վերջինիս վիճակի խոցելիությունը` 2010թ. դեկտեմբերին նրան է տրամադրել գունավոր բազմացնող տպիչ սարքով պատրաստված, վճարման միջոց չհանդիսացող 3 հատ ՌԴ 5.000 ռուբլի հուշանվեր-թղթադրամներ` պահանջելով այն ակնհայտ ցածր փոխարժեքով` 60.000 ՀՀ դրամի փոխարեն 12.000 ՀՀ դրամի հաշվարկով, վերածել ՀՀ դրամի` պատճառաբանելով, որ այդ փոխարժեքի պայմաններում ՌԴ ռուբլիներն ընդունող անձինք չեն կասկածի, որ դրանք իրական թղթադրամներ չեն, հակառակ դեպքում սպառնացել է կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրել Ա.Ղարագյոզյանի և վերջինիս փոքրահասակ երեխաների նկատմամբ, այն է` վերացնել Ա.Ղարագյոզյանին, ծախել նրա երեխաներին, «այնպես անել, որ վերջիններիս տեղը նույնիսկ չիմանա»։
Ի կատարումն այդ սպառնալիքների և պահանջի` Ազնիվ Ղարագյոզյանը 2010թ. դեկ¬տեմ¬բերի 22-ին` ժամը 21.30-ի սահմաններում, Արմավիր քաղաքից Քարակերտ գյուղ մեկնելու ժամա¬նակ, 1 հատ ՌԴ 5.000 ռուբլի հուշանվեր - թղթադրամը 2500 ՀՀ դրամի ուղեվարձի դիմաց վճարել է «Լյուքս» տաքսի ծառայության վարորդ Ռադիկ Զատիկյանին, ով, հայտնվելով մոլո¬րության մեջ, Ազնիվ Ղարագյոզյանին է տվել իր մոտ եղած 6.000 ՀՀ մանրադրամը, մյուս մասը, ընդ¬հանուր պայ¬մա¬նավորվածության համաձայն, պարտավորվել վերադարձնել նույն օրը` երեկոյան, Ա.Ղարագյոզ¬յանի կանչով, նրան Քարակերտից Երևան տեղափոխելու ժամա¬նակ, որն այդ¬պես էլ չի կայացել։
2010թ. դեկտեմբերի 23-ին Ազնիվ Ղարագյոզյանը նույն շարժառիթով իրացրել է Արտեմ Գասպարյանի տված երկրորդ ՌԴ 5.000 ռուբլի անվանական արժեքով հուշանվեր - թղթադրամը, այս անգամ այն որպես ուղեվարձ վճարելով Արմավիր քաղաքից նրան Երևան տեղափոխող տաքսի ավտոմեքենայի վարորդին, ով, որպես մանրադրամ, Ազնիվ Ղարագյոզյանին վերադարձրել է 9000 ՀՀ դրամ գումար։
Հուշանվեր-թղթադրամների իրա¬ցումից գոյացած ողջ գումարը` 15.000 ՀՀ դրամը, իրացման նպատակով Ա.Գասպարյանից ստացած երրորդ ՌԴ 5.000 ռուբլի անվանական արժեքով հու¬շանվեր - թղթադրամի հետ միասին Ազնիվ Ղարագյոզյանը վերադարձրել է նրան վերահսկող ան¬ձին` Արտեմ Գասպարյանին` հրա¬ժարվելով այլևս այդ պահանջը կատարել, սակայն 2010թ. դեկտեմբերի վերջին` ժամը 22։30-ի սահմաններում, Արտեմ Գասպարյանը Երևան քաղաքի Էրեբունի համայնքի զբոսայգիներից մեկում վերստին պահանջել է, որ Ազնիվ Ղարագյոզյանը շարու¬նակի ՌԴ ռուբլի հուշանվեր - թղթադրամների իրա¬ցումն ու խաբեությամբ իր համար գումարներ աշխատելու գործը։ Ստանալով Ազնիվ Ղա¬րագյոզ¬յանի մերժումը` Արտեմ Գասպարյանը վախեցնելու և իր պահանջը կատարելուն հարկադրելու դիտավորությամբ ծեծի է ենթարկել Ա.Ղա¬րագյոզյանին, բռունցքով հարվածել է նրա քթին, որի հետևանքով թեքվել է նրա քթի միջնա¬պատը, առաջացել է 1-2-րդ աստի¬ճանի քթային դժվարաշնչություն, ուժեղ ցավ, որի արդյունքում Ա.Ղարայոզյանի առողջութ¬յանը պատճառվել է թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով։
2011թ. հունվարի 4-ին Ա.Գասպարյանը տաքսի ավտոմեքենայով Ազնիվ Ղարագյոզյանին Երևանի «Օղակաձև» զբոսայգուց իբր Քարակերտ փոխադրելու նպատակով, իրականում խաբեութ¬յամբ նրան տարել է Հրազ¬դանի կիրճ, իջեցրել Հրազդան գետի ափին և գրպանից հանելով ՌԴ ռուբլի հուշանվեր -թղթադրամ¬ներ` վերստին ներկայացրել է դրանց անօրինական իրացմամբ զբաղ¬վելու պահանջ։ Ազնիվ Ղարագյոզյանի կողմից կտրականապես մերժում ստանալուց հետո Ա.Գասպարյանը գրպանից հանել է դանակը, կրկնել է պահանջը և տվել կյանքի և առողջության համար վտանգավոր սպառնալիք, այն է` սպառնացել է սպանել, ապա գործադրել է նույն վտանգա¬վորության բռնություն` դա¬նա¬կով հարվածել է Ղարագյոզյանի պարանոցի աջ կեսին, ձախ բազկի վերին երրորդի դրսային մակերեսին, ձախ նախաբազկի միջին երրորդի առաջնային մակերեսին և ձախ նախաբազկի ստորին երրորդի առաջնային մակերեսին` պատճառելով առողջությանը թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքա¬յումով, պատա¬ռոտել է Ղարագյոզյանի հագուստը։ Նույն օրը` Հրազ¬դանի կիրճում խոշտանգման ենթարկվելուց անմիջապես հետո, Արտյոմ Գասպարյանի դրսևորած դաժան վերա¬բեր¬մունքից, պատճառած խոշտանգումներից և մշտական սպառնալիք¬ներից անելանելի վիճակում հայտնվելով` Ազնիվ Ղարագյոզյանը փորձել է ինքնասպանություն գործել` ժամը 18.00-ից 19.00-ն ընկած ժամանակահատվածում «Հաղթանակ» կամրջից ցած նետվելու փորձ կատարելով, որը սակայն կանխել է պատահական անցորդ Արթուր Հովհաննիս¬յանը։
Արտեմ Գասպարյանի հետ կապերը խզելու, նրանից թաքնվելու նպատակով Ազնիվ Ղարագյոզյանը փոխել է բնակության վայրն ու որպես վաճառող աշխատանքի տեղավորվել Երևան քաղաքի Բագրա¬տունյաց փողոցի 40-րդ շենքում գործող շինանյութերի խանութում։ 2011թ. մարտի 6-ին` կեսօրին, Ազնիվ Ղարագյոզյանի աշխատանքի վայրն ու հեռախոսահամարը պարզելով, գտնվելով խանութի մոտ, Արտեմ Գասպարյանը նրանից գումար պահանջելու և հափշտակելու դիտավո¬րությամբ, զանգահարել և պահանջել է զգալի չափի՝ 300.000 ՀՀ դրամ գումար` այս անգամ ՌԴ մեկնելու և Ղարագյոզյանին վերջնականապես հանգիստ թողնելու պատրվակով` սպառնալով հակառակ դեպքում մտնել խանութ և տեղում ծեծի ենթարկել նրան։ Սպառնալիքներին տեղի տալով` Ղարագյոզյանը խանութի դրամարկղից ինքնագլուխ վերցրել է ողջ` 40.000 ՀՀ դրամ գումարը և դուրս գալով փողոց` այն տվել Արտեմ Գասպարյանին։ Դժգոհելով գումարի չափից` Արտեմ Գասպարյանը նրան տաքսի ավտոմեքենայով տարել է Քանաքեռ թաղամաս, քանդված մի շենքի բակում, գլխին ու մեջքին հարվածելով, ծեծել է Ղարագյոզյանին` կրկին պահանջելով 300.000 դրամ գումար։
Վերոնշյալ հանցավոր արարքները կատարելու համար Արտեմ Գասպարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 132-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով։
Բացի այդ, խարդախությամբ ուրիշի գույքի հափշտակություն կատա¬րելու դիտավորությամբ 2011թ. հուլիսին ամուսնանալու պատրվակով ծանոթացել է գործով տուժող Անժելա Գրիգորյանի հետ և մինչև 2011թ. նոյեմբերն ընկած ժամանակահատվածում փաս¬տական ամուսնական հարաբե¬րություն¬ների մեջ գտնվելով նրա հետ, բնակվել է վերջինիս՝ Երևան քաղաքի Նուբա¬րաշեն 12-րդ փողոցի 4-րդ շենքի 31-րդ բնակարանում։ Այնուհետև, չարաշահելով Անժելա Գրիգորյանի վստա¬հությունը, գրավադնելու և կարճ ժամկետում վերադարձնելու պատրվակով 2010թ. օգոս¬տոսից մինչև 2010թ. նոյեմբերի 19-ն ընկած ժամանակահատվածում մաս-մաս ստացել և խաբեությամբ հափշտակել է նրան պատկանող խոշոր չափերի գույքը` ընդհանուր 1.430.276. ՀՀ դրամ արժո¬ղությամբ 60 գրամ ընդհանուր քաշով 4 ոսկյա շղթաներ, մատանի, թևնոց, կրծքազարդ և ադամանդյա քարով փոքր ականջօղ և 218.112 ՀՀ դրամին համարժեք 600 ԱՄՆ դոլար գումար։
Միևնույն ժամանակ, Անժելա Գրիգորյանի տանը բնակվելու ժամանակահատվածում` 2011թ. օգոստոսի 18-ին՝ օգտվելով բնակարանից Անժելա Գրիգորյանի բացակայությունից` պահարանից գաղտնի հափշտա¬կել է նաև վերջինիս խոշոր չափի գույքը` 604.474 ՀՀ դրամի արժողությամբ 11 անուն ոսկյա զարդեր` մեկ զույգ ականջօղերը, մարգարիտե քարով մատանին, թիթեռաձև պսակով մատանին, ֆիանիտե քարով մատանին, սպիտակ քարից ակով բարակ մատանին, տոպազի քարով մատանին, կարմիր քարով մատանին, կտակարանի տեսքով կրծքազարդը, սրտի կեսի տեսքով կրծքազարդը, պայտի տեսքով կրծքազարդը, Մ. Աստվածածնի պատկերով կրծքազարդը։
Վերոնշյալ հանցավոր արարքը կատարելու համար Արտեմ Գասպարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
Բացի այդ, գտնվելով հետախուզման մեջ, ուրիշի գույքի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2012թ. փետրվարի 17-ին լույս տեսած «Ինֆո - մարկետ» շաբաթաթերթի 2-րդ հա¬մա¬րում այս անգամ Կարենի անունով հայտարարություն տալու միջոցով ծանոթացել է հայտարա¬րությանն արձագանքած Արմավիրի մարզի Ծիածան գյուղի բնակչուհի Հերմինե Մանուկ¬յանի հետ։ Հարազատներին ծանոթացնելիս նրանց վրա լավ տպավորություն թողնելու պատրվակով Հերմինե Մանուկյանին առաջարկել է գեղեցիկ հանգնվել, կրել ունեցած բոլոր ոսկյա զարդերը։ 2012թ. փետրվարի 21-ի կեսօրին Արտեմ Գասպարյանը Երևան քաղաքում հանդիպել է Հերմինե Մանուկյանին, ում հետ զբոսնելու ժամանակ նրան սեր է խոստովանել, խոսել է համատեղ ամուսնա¬կան կյանքից, հրավիրել է Խանջյան փողոցում գործող «Ֆիեստա» բար-կարաոկե, ապա առա¬ջարկել է նրան տուն չվերադառնալ և գիշերել իր հետ։ Հերմինե Մանուկյանի մերժումը ստանալուց հետո համոզել է իր մոտ թողել պարանոցի ոսկյա շղթան` որպես հաջորդ օրն իր հետ վերստին հանդիպման գալու գրավական։ Երբ Հ.Մանուկյանը հրաժարվել է շղթան տալ, սպառնացել և վերցրել է ոսկյա շղթան։ Մաշտոցի պողոտա ուղևորվելու ճանապարհին` տաքսի ավտոմեքենայի սրահում Հերմինե Մանուկյանին հաջողվել է Ա.Գասպարյանի սպորտային համազգեստի գրպանից հանել ոսկյա շղթան, ինչից վերջինս զայրացել է, և ժամը 21-ի սահմաններում Սարյան փողոցի 6/1 հասցեում գործող շինանյութերի խանութի մոտ իջնելով տաքսի ավտոմեքենայից` Հերմինե Մանուկյանի առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով՝ ձեռքով բռնել է նրա ծոծրակից, քաշել մազերը, ապա ոլորելով Մանուկյանի աջ թևը` ձեռքի ափից վերցրել և բացահայտ հափշտակել է Հերմինե Մանուկյանի խոշոր չափերի՝ 1.362.095 ՀՀ դրամ արժողությամբ պարանոցի ոսկյա շղթա, որից հետո պահանջել է վերադառնալ տուն և նույնիսկ չմտածել ոստիկանություն դիմելու մասին` սպառնալով այդ դեպքում վարկաբեկել նրան, գալ գյուղ և վնասել Մանուկյանի ծնողներին։
Վերոնշյալ հանցավոր արարքը կատարելու համար Արտեմ Գասպարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով։
Այսպիսով, վերը նկարագրված հանցավոր արարքները կատարելու համար Արտեմ Գասպարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով( չորս դրվագներով)։
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արտեմ Գասպարյանն իրեն ըստ էության մեղավոր չճանաչեց, քանի որ թեև ընդունեց տուժողներ Անժելա Կալիվանջյանի ոսկյա մատանին, Լիանա Մարկարյանի ոսկյա ականջօղերը ստանալու, Հռիփսիմե Քյուրքչյանի բնակարանի հեռուստացույցն ու տեսա¬ձայ¬նարկիչն իրացնելու և գումարները չվերադարձնելու փաստերը, սակայն նշեց, թե իբր դրանք իրեն են տրամադրվել վերջիններիս նախաձեռնությամբ` փորձելով իր և տու¬ժող¬ների միջև ծագած գույքային փոխհարաբերություններին տալ քաղաքացիաիրավական բնույթ։ Առաջադրված մեղադրանքի մյուս դրվագներով ամբաստանյալ Ա.Գասպարյանն իրեն առհասարակ մեղավոր չճա¬նաչեց` հրաժարվելով նույնիսկ տուժողների գույքը ստանալու փաստից։
Այսպես, տուժող Անժելա Կալիվանջյանի դրվագով ամբաստանյալ Ա.Գասպարյանն ընդունեց, որ Կալիվանջյանի նախա¬ձեռնությամբ է վաճառել ոսկյա մատանին` դեսպանատուն ներ¬կայացվող թղթաբա¬նության հետ կապված վերջինիս հարցերը լուծելու համար, գոյացած գումարը ծախսել է իր կարիք¬ների համար և այն չի կարողացել Կալիվանջյանին վերադարձնել, քանի որ վերջինս արդեն իսկ մեկնել էր Հայաստանի Հանրապետությունից։
Տուժող Աիդա Գասպարյանի դրվագով ցուցմունք տվեց այն, մասին, որ գառը գնած ան¬ձանց հետ եղել է ընդամենը 3-4 ժամվա ծանոթ, տեղյակ չի եղել, որ նրանց մոտ ՌԴ հուշանվեր- թղթադրամ¬ներ կան, գառը գնել են վերջիններս` առանց իր գիտության։ Այդ օրը գնացել են Ծաղկաձոր` իր ընկե¬րուհու տուն, որտեղ և կերել են գառը։ Գառը գնած և վաճառած անձանց հետ գառան արժեքի ու այլ հարցերի շուրջ որևէ հեռախո¬սային խոսակցություն չի ունեցել և միայն Ծաղկաձորում է տեղեկացել, որ գառը գնած իր ծանոթների մոտ բջջային հեռախոս կա։
Տուժող Լիանա Մարկարյանի դրվագով ընդունեց, որ ականջօղերը վերցրել և վաճառել է, սակայն գումարը վերջինիս չի վերադարձրել։ Հայտնեց, որ Լիանան իրեն տեղեկացրել է, որ մոր հետ է բնակվում, առաջարկել է համատեղ ապրել, իսկ ոսկյա ականջօղերն էլ իրեն է փոխանցել` հաջորդ օրը հանդիպելու ու վաճառելու պայմանով, քանի որ համատեղ բնակվելու համար իրենց գումար էր անհրա¬ժեշտ։ Ընդունեց, որ ձկնորսական կարթն ու պայուսակն իրենն է, նշեց, որ այն տվել է Լիանային` տուն տանելու նպատակով, քանի որ, միևնույն է, հաջորդ օրվանից ինքն էլ էր նրանց տանը բնակվելու։ Նշեց նաև, որ որևէ ավտոմեքենա չունի և Լիանայի հետ հանդիպման վերջում նրան չի խնդրել սպասել` խոստանալով նրան վերադառնալ ավտոմեքենայով, կարճ ժամանակ անց։
Տուժող Հռիփսիմե Քյուրքչյանի դրվագով թեև ընդունեց վերջինիս բնակարանի հեռուս¬տա¬ցույցն ու տեսաձայնար¬կիչն առանց նրա գիտության վաճառելու փաստը, սակայն պատճառա¬բանեց, թե իբր դրանց իրացումից գոյացած գումարները ծախսել է Քյուրքչյանի տանը բնակվելու ընթացքում` սննդի ձեռքբերման և կենցաղային ծախսեր կատարելու վրա, իսկ վաճառած ապրանք¬ների գումարը չի կարողացել նրանց վերադարձնել։
Տուժող Ազնիվ Ղարագյոզյանի դրվագով հայտնեց, թե իբր նրան երբևէ ծեծի չի ենթարկել, այլ վերջինիս ծեծել և մարմնական վնասվածքներ են պատճառել նրա հայրը, մեկ այլ դեպքում` եղբայրները, որի մասին Ազնիվն է իրեն պատմել։ Ազնիվին սեռական շահագործման չի ենթարկել, հուշանվեր-թղթադրամներ իրացնելու, ամեն գնով իր համար գումար հայթայթելու պահանջներ չի ներկայացրել, այլ, ընդհակառակը, խղճացել է, քանի որ Ազնիվն հալածվել է նրա իսկ հարազատների կողմից։ Ազնիվի դստեր` ոսկյա օղերը չի հափշտակել, այդ ընթացքում վերջինիս մարմնական վնասվածք չի պատճառել։ Ընդհանրացված կարգով մեկնաբանելով Ա.Ղարագյոզյանի դատաքննական ցուց¬մունքները` նշեց, որ վերջինս խանդի շարժառիթով իրեն զրպարտում է։
Տուժող Անժելա Գրիգորյանի դրվագով ցուցմունք տվեց այն մասին, որ հանդիպման առաջին իսկ օրը վերջինիս հրավերով բնակություն է հաստատել Անժելայի բնակարանում։ Նշեց, որ Անժելայի ոսկյա զարդերը վաճառել է բացառապես վերջինիս առաջարկով` պարտքերը մարելու նպատակով։ Նշեց նաև, որ 600 ԱՄՆ դոլար գումարի հետ որևէ առնչություն չի ունեցել, այն Անժելան է պարտք արել հարևանուհուց` հոր բուժման ծախսերը հոգալու և դեղորայք գնելու նպատակով։ Նշեց նաև, որ Անժելայի հետ ծննդյան խնջույքի գնալիս վերջինս առաջարկել է իր մոտ պահել երկու ոսկյա կրծքազարդերը` մտավախություն ունենալով, որ դրանք կարող են նրա մոտից կորել, սակայն ինքն հրաժարվել է այդ խնդրանքը կատարել։
Տուժող Հերմինե Մանուկյանի դրվագով նշեց, որ վերջինս ոսկյա վզնոցն իրեն է տվել վաճա¬ռելու նպատակով, սակայն այն իր բջջային հեռախոսի հետ կորցրել է, որի մասին դժվա¬րացել է խոստովանել Հերմինեին։ Վիճարկեց այդ վզնոցի` մեղադրանքի որոշման մեջ արտացոլված արժեքը` նշելով, որ այն կարժենար ոչ ավել, քան 670 ԱՄՆ դոլար։
Ամբաստանյալ Արտեմ Գասպարյանի պատճառաբանություններն անհիմն են և մտա¬ցածին, հե¬տապնդում են քրեական պատաս¬խանատվությունից խուսափելու նպատակ, դրանք հերքվեցին, իսկ նրան առաջադրված մեղադրանքն հաս¬տատվեց դատաքննության ընթաց¬քում պատ¬շաճ իրա¬վա¬կան ըն¬թա¬ցակարգերի շրջա¬նակ¬նե¬րում հետա¬զոտ¬ված և գնահատ¬ված ներ¬քոհիշ¬յալ ապա¬ցույց¬ներով (ըստ դրվագների).

Տուժող Անժելա Կալիվանջյանի դրվագով.

Տուժող Անժելա Կալիվանջյանի` Դատարանում հրապարակված և հետազոտված նա¬խաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. մայիսի 3-ին` ժամը 13-ի սահմաններում, Երևանի «ս.Գրիգոր Լուսավորիչ» եկեղեցու մոտ իրեն է մոտեցել մի երիտասարդ տղամարդ, ով ցանկացել է ծանոթանալ իր հետ, ինչը սակայն մերժել է։ Հաջորդ օրը` կեսօրին, տնից դուրս գալու ժամա¬նակ, իրեն է մոտեցել նույն տղամարդը, հայտնել, որ առավոտից սպասում է իրեն` ծանոթա¬նա¬լու նպատակով։ Այդպես ծանոթացել է Տիգրանի հետ, փոխանակել են միմյանց հեռախոսա¬համար¬ները։
2010թ. մայիսի 5-ին Տիգրանի առաջարկով հանդիպել են Երևան քաղաքի «Լունապարկում», որի ընթացքում վերջինս հայտնել է, որ իր հետ կապված լուրջ` ամուսնանալու նպատակ ունի և իր ծնողներին պետք է տեղեկացնի այդ մասին։ 2012թ. մայիսի 6-ին` ժամը 12-ի սահմաններում, Տիգրանի առաջարկով այս անգամ հանդիպել են «Սիլաչիի» կամրջի մոտակայքում` ցայտաղբյուրի մոտ։ Տիգրանն իրեն հրավիրել է Հրազդանի կիրճ, ապա` «Լունապարկ», սակայն այդ առաջարկ¬ները մերժել է, որից հետո Տիգրանը նայելու պատրվակով խնդրել է իր մատանին։ Համաձայնել և այն մատից հանելով` հանձնել է Տիգրանին, ով զննել և իր խոսքերից հավաստիացել է, որ այն ոսկուց է, ինքն է անձամբ 37.000 դրամով գնել, որից հետո մատանին վերադարձրել է։ Հերթական անգամ 2012թ. մայիսի 7-ին` ժամը 13-ի սահմաններում, Տիգրանի հետ հանդիպել են նույն կամրջի մոտ, Տիգրանը կրկին հրավիրել է Հրազդանի կիրճ, սակայն իր առաջարկով քայլել են դեպի Կոմիտասի անվան զբոսայգի։ Տիգրանը դարձյալ սեր է խոստովանել, տեղեկացրել, որ այդ հարցով նպատակ ունի հանդիպել իր ծնողների հետ։ Զբոսայգու ցայտաղբյուրից ջուր են խմել, ապա նստարանին նստած զրուցելու ընթացքում Տիգրանի խնդրանքով նրան է տվել իր մատանին, որով վերջինս խաղացել է, ապա տեղեկացրել, որ գնում է ցայտաղբյուրից ջուր խմի և վերադառնա։ Խնդրել է նախքան այդ մատանին վերադարձնել, սակայն Տիգրանը քայլել է ցայտաղբյուրի ուղղությամբ, հեռացել և այլևս չի վերադարձել` տիրանալով իր մատանուն։ Տիգրանի հեռանալուց մոտ 5 րոպե անց զանգահարել է նրան, ով խնդրել է 5 րոպե սպասել` պատճառաբանելով, թե գնացել է ծխախոտ գնելու։ Սպասելով և համոզվելով, որ Տիգրանն այլևս չի վերադառնալու` գնացել է տուն։ Լուսանկար¬ներով անձին ճանաչելու ժամանակ մատնացույց է արել Տիգրանին, որի ընթացքում էլ պարզել է, որ վերջինս հանդիսանում է Արտեմ Գասպարյանը։ Դատարանում հրաժարվեց քաղաքացիական հայցից։
Դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ տուժող Անժելա Կալիվանջ¬յանը, որպես քննչական գործողության մասնակից, մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Կոմիտասի անվան այգում տեղադրված նստարանն ու ցայտաղբյուրը, ինչպես նաև վերստին ներկայացրել Արտեմ Գասպարյանի կողմից իր ոսկյա մատանին խաբեությամբ հափշտակելու հանգամանքները։
Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ արձանագրությամբ, համա¬ձայն որի` 2010թ. հուլիսի 14-ին տուժող Անժելա Կալիվանջյանը լուսանկարներով նրան ճանաչման ներկայացված անձանց կազմում մատնացույց է արել ամբաստանյալ Արտեմ Գասպարյա¬նին` հայտարարելով, որ դա նույն Տիգրանն է, ով 2010թ. մայիսի 7-ին Երևանի Կոմիտասի անվան այգում խաբեութ¬յամբ հափշտակել է իր ոսկյա մատանին և դիմել փախուստի։

Տուժող Աիդա Գասպարյանի դրվագով

Տուժող Աիդա Գասպարյանի` Դատարանում հրապարակված և հետազոտված նախաքննա¬կան ցուցմունքով` այն մասին, որ 2010թ. օգոստոսի 2-ին` ժամը 17.30-ին, վերադառնալով Գեղարքու¬նիքի մարզի Ծովագյուղ համայնքում գտնվող իր առանձնատուն, որդուց` Արա Մինասյանից տեղե¬կացել է, որ մոտ մեկ ժամ առաջ իրենց տուն են այցելել համագյուղացի Մարուսյա Մկրտչյանի ուղարկած երկու անծանոթ տղամարդ, ովքեր ցանկացել են գառ գնել։ Տեղեկանալով, որ գառները դաշտից ուշ են վերադառնալու` անծանոթները խոստացել են ավելի ուշ հանդիպել։ Նույն օրը` ժամը 20-ի սահմաններում, սպիտակ «Վազ 2107» մակնիշի, 03 ԼՍ 986 համարանիշի ավտոմեքե¬նայով իր տուն են եկել տարեց վարորդ ( ըստ դատաքննության արդյունքների` Սամվել Նազարյանը) ու մի երիտասարդ ուղևոր, ովքեր մտել են իրենց բակ, իսկ նրանց հետ եկած կինը սպասել է տաքսու մեջ։ Ժամը 20.25-ի սահմաններում գառները դաշտից տուն են վերադարձել, սակայն նախքան այդ 28-30 տարեկան կարճահասակ տղամարդն իր տանը հեռախո¬սով խոսել է Անդո կամ Տիկո անուններով անձանց հետ, որոնցից Տիգրանը խնդրել է շտապել, գառն արագ գնել ու վերադառնալ։ Տաքսու վարորդից տեղեկացել է, որ վերջիններս հանգստանում են Սևանի լճի ափին` դեպի Ճամբարակ տանող ուղղությամբ։ 28-30 տարեկան տղամարդը ընտրել է գառներից մեկը, տեղեկանալով, որ գառն արժե 40.000 ՀՀ դրամ` հայտնել է, որ գինը կարևոր չէ, Հունաստանից հյուրեր ունեն, որոնց պետք է հյուրասիրեն։ Վարորդը գառի ոտքերը կապելու համար թել է խնդրել, որի ընթացքում տաքսու ուղևորը մտել է իր տուն, դստերը` Արփինե Մինասյանին գառի դիմաց առաջարկել 4 հատ 1.000 ՌԴ ռուբլի թղթադրամներ` ներկայացնելով, թե իբր դրա փոխարժեքը գերազանցում է 40.000 ՀՀ դրամը, ապա այն թողել է սեղանի վրա, որից հետո գառով հանդերձ արագ հեռացել են։ 2010թ. օգոստոսի 5-ին այդ թղթադրամները տարել է բանկ` ՀՀ դրամի վերածելու համար և միայն այդ ժամանակ է նկատել, որ դրանք հուշանվեր-թղթադրամներ են, որի կապակցությամբ հաղորդում է ներկայացրել ոստիկանություն` իրավապահ¬ներին ներկա¬յացնելով այդ թղթադրամները։
Որդին` Արա Մինասյանը կարողացել է նկարագրել և ճանաչել առաջին անգամ իրենց տուն եկած տղամարդկանցից մեկին` Երևան քաղաքի բնակիչ Արտեմ Գասպարյանին, ում ինքը չի տեսել, քանի որ երկրորդ ան¬գամ իրենց տուն եկած անձանց մեջ նա չի եղել։ Դեռևս մինչդատական վարույթից տուժող Ա.Գասպարյանը հրաժարվել էր քաղաքացիական հայց ներկայացնելուց։
Գործով վկաներ Արփինե և Արա Մինասյանների` Դատարանում հրապարակված և հետա¬զոտ¬ված ըստ էության նույնաբովանդակ ցուցմունք¬ներով.
Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, որի ընթացքում Արա Մինասյանը մատնացույց է արել Արտեմ Գասպարյանի լուսանկարը և հայտնել, որ վերջինս է 2010թ. օգոստոսի 2-ին` կեսօրին, գառ գնելու նպատակով իրենց տուն եկած երկու տղամարդկանցից մեկը, ով նույն օրը` ժամեր անց, գառը տանող անձանց կազմում արդեն չի եղել։
Վկա Մարուսյա Մկրտչյանի` Դատարանում հրապարակված և հետազոտված ցուցմունքով` այն մասին, որ 2010թ. օգոստոսի 2-ին` ժամը 15-ի սահմաններում, իր խանութ են մտել երկու տղամարդ, հետաքրքրվել, թե գյուղում ով է գառ վաճառում։ Նրանց հայտնել է, որ մոտակայքում բնակվող Արփինե Գասպար¬յանը` նկարագրել վերջինիս տան տեղը, որից հետո այդ տղաները քայլել են վերջինիս տուն, ապա մոտ 10-20 րոպե անց վերադարձել խանութի մոտ` հայտնելով, որ տունը գտել են և ժամը 21-ին նորից գալու են գառ գնելու նպատակով։ Նրանք իր խանութից 1 շիշ օղի, երշիկ ու հաց գնելով` հեռացել են։
Վկա Սամվել Նազարյանի դատաքննական ցուցմունքով` այն մասին, որ 2010թ. օգոստոսի 2-ին` ժամը 11.30-ի սահ¬մաններում, իր «Վազ-2107» մակնիշի՝ 03 ԼՍ 986 համարանիշի տաքսի ավտոմե¬քե¬նային է մոտեցել Տիգրան անունով ներկայացած մի տղամարդ, առաջարկել երկու այլ տղամարդկանց և մեկ կնոջ հետ տեղափոխել Դիլիջան։ Համաձայնել է փոխադրել 10.000 ՀՀ դրամ փոխադրավարձ ստանալու պայմանով, որից հետո ժամը 13.00-ի սահմաններում հասել են Դիլիջան, որտեղ ուղևոր¬ները մի պահ իջել ու ինչ-որ մարդ են փնտրել, ապա վերադարձել են։ Տիգրանն առաջարկել է լողա¬լու, հաց ուտելու և հանգստանալու նպատակով գնալ Սևանում գտնվող բարեկամի քոթեջ, հետաքրքրվել, թե եթե մինչև ժամը 22-ը մնա իրենց հետ, այնուհետև նրանց հասցնի Ծաղկաձոր, որքան գումար կպահանջի։ Պահանջել է 25.000 դրամ, սակայն Տիգրանը խոստացել է վճարել 30.000 ՀՀ դրամ։ Տիգրանի պահվածքից, շարժուձևից և վստահությունից դատելով` հասկացել է, որ այդ խմբի ղեկավարը վերջինս է։ Նրան մյուս ուղևորները դիմել են Տիկո անվամբ, 45-50 տարեկան, միջա¬հասակ, սպիտակ, կարճ կտրած մազերով, չսափրված ուղևորին` Անդո, 25-30 տարեկան, միջահասակ, նիհար կազմվածքով, սև գույնի երկար մազերով ուղևորին` Կարեն, իսկ կնոջը` Նառա անուններով։ Ճանապարհին Տիգրանի մոտ հաստ դրամապանակ է տեսել, որի մեջ բավական գումար է եղել, այդ թվում` ռուսական ռուբլիներ։ Նույն դրամապանակը նկատել է նաև Կարենի մոտ։ Մինչև Սևանի լճափ հասնելը Տիգրանն առաջարկել է մտնել Ծովագյուղ՝ գառ գնելու։ Տիգրանի առաջարկով մեքենան կանգնեցրել է գյուղի խանութներից մեկի մոտ, ուր Տիգրանը, Կարենն ու Նառան մտել, մեկ շիշ օղի և ուտելիք գնելով` վերադարձել են։ Քիչ անց Տիգրանն ու Կարենը ինչ-որ տուն են մտել, ապա վերադարձել։ Մեկնել են Սևանա լճի ափի ուղղությամբ, իսկ մեքենայում նրանց խոսակ¬ցությունից տեղեկացել է, որ գյուղից գառ գնելու մտադրություն են ունեցել, սակայն չի ստացվել, քանի որ գառները դաշտից դեռևս չէին վերադարձել։ Միաժամանակ տեղեկացել է, որ նրանք պայմանավորվել են գառը գնել նույն վայրից, երեկոյան։ Տիգրանի ցուցումով թեքվել է Շարժայի ուղղությամբ և մի քանի կիլոմետր անց մտել են լճափ։ Ժամը 18.00-ի սահմաններում Տիգրանը Կարենին հանձնարարել է Նա¬ռայի հետ գնալ գառը գնելու։ Տիգրանն Անդրա¬նիկի հետ մնացել է լճափին, իսկ ինքը, Կարենին ու Նառային տեղափոխել է Ծովագյուղ։ Ճանապարհին Տիգրանը զանգահարում էր Կարենի բջջային հեռախոսահամարին ու արագացնում էր թե` շուտ արեք, գառը բերեք։ Գնացել են դեռևս կեսօրին Կարենի ու Տիգրանի մտած տուն, պարզել, որ գառները դեռ դաշտից չեն վերադարձվել։ Գառների գալուց հետո Կարենն ընտրել է մեկ գառ, գինը պայմանավորվելուց ու վճարելուց ինքը ներկա չի եղել, դրսում է սպասել, Կարենն ու վերջինիս կինն են տան ներսում եղել ու պայմանավորվել։ Հետագայում գառ վաճառողներից է իմացել, որ 4.000 կեղծ ՌԴ ռուբլի են վճարել, ինքը նախապես տեղյակ չի եղել, թե գառի դիմաց ՀՀ դրամով պետք է վճարեին, թե` ռուսական ռուբլիով։ Հետո ինքը, Կարենն ու վերջինիս կինը հասել են լողափ, ուր սպասում էին Տիգրանն ու Անդրանիկը։ Երբ եկել են Սևան` Տիգրանը կանգնած է եղել իր մեքենայի կողքին` վարորդի դռան մոտ, կռացել ու իր մեքենայի արևա¬պաշտպան վահանի գրպանիկի մեջ է դրել 4 հատ ՌԴ 1.000 ռուբլիանոց թղթադրամներ` նշելով, որ փոխադրավարձը սկզբից է վճարում, որ չծախսեն, ապա ավելացրել, որ այն համարժեք է 44.000 ՀՀ դրամին։ Գումարը վերցրել է։ Այնուհետև Տիգրանն ու ընկերն ասել են, որ նրանց հասցնի Ծաղկաձոր։ Ճանապարհին Տիգրանը զանգահարել է ինչ-որ անձի, խնդրել դիմավորել իրենց և Հրազդան քաղաքի սկզբնամասում «Մոսկվիչ» մակնիշի մի ավտոմեքենայով իրենց է դիմավորել մի տղամարդ։ Տիգրանն ու ընկերները գառը տեղափոխել են «Մոսկվիչի» բեռնախցիկ, ապա բոլորը տեղա¬փոխ¬վել են այդ ավտոմեքենա, իսկ ինքը վերադարձել է Երևան։ Հաջորդ օրն է տեղեկացել, որ խաբվել է` պարզելով, որ Տիգրանը փոխադրավարձի դիմաց վճարել է հուշանվեր-թղթադրամներով։ Գառան տերերից իմացել է, որ նրանց էլ է գառան դիմաց 4.000 ՌԴ ռուբլով նույն թղթադրամներից վճարվել։ Նշեց, որ իրեն պատճառվել է 30.000 դրամի նյութական վնաս։
Դատարանում նրան առաջադրված հարցերին պատասխանելիս հստակեցրեց, որ դրամա¬պա¬¬նակն ի սկզբանե եղել է Կարենի, մոտ, Տիգրանն այն վերցնում էր ընկերոջ ձեռքից ու հետո նորից վերադարձնում, իսկ դրամա¬պանակում առկա գումարն ըստ էության երկուսինն էր, սակայն ուղեվարձի դիմաց իրեն վճարել է Տիգրանը։
Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ արձանագրությունով, համա¬ձայն որի` դեռևս 2010թ. օգոստոսի 14-ին Սամվել Նազարյանը ճանաչել է Արտեմ Գասպարյանին` հայտարարելով, որ նկարում պատկերված անձնավորությունը նույն Տիգրանն է, ում ընկերների` Անդրանիկի, Կարենի և Նառայի հետ միասին իր տաքսի ավտոմեքենայով տեղափոխել է Դիլիջան, ապա Սևանա լճի ափ։
Գործով վկա Սամվել Մուրադյանի` Դատարանում հրապարակված և հետազոտված ցուցմունքով` այն մասին, որ 2010թ. մայիսին դուստրը` Սոնա Մուրադյանը, Ծաղկաձորում ծանո¬թացել է Արտեմ անունով մի երիտասարդի հետ, ով մի քանի անգամ եկել է իր տուն և հայտնել, որ Սոնայի հետ ամուսնանալու մտադրություն ունի, ինչին համաձայն է եղել նաև վերջինս։ 2010թ. օգոստոսի 2-ին` ժամը 21-ի սահմաններում, Արտեմը զանգահարել և հայտնել է, որ ցանկանում է հյուրընկալվել, գառ է բերում Սոնայի գալիք ծննդյան օրվա կապակցությամբ` խնդրելով Հրազդան քաղաքի գազալցակայանի մոտ ավտոմեքենայով դիմավորել նրան։ Ինքն իր «Մոսկվիչ» մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել է ընդառաջ, Արտեմը «Վազ-2107» մակնիշի տաքսի ավտոմեքենայից իր ավտոմեքենան է տեղափոխել մեկ գլուխ գառ, որից հետո Արտեմին, նրա ընկերներին` Անդրա¬նիկին և Կարենին, ինչպես նաև վերջինիս կնոջը` Նառային, մեքենայով տեղափոխել իր տուն։ Գառը մորթել են, իր կինը` Կարինե Մելքոնյանը ու դուստրը` Սոնա Մուրադյանը, սեղան են պատրաստել, միասին հաց են կերել։ Հյուրերը գիշերել են իր տանը, որտեղից հեռացել են միայն հաջորդ օրը` առա¬վոտյան։
Գործով որպես վկա հարցաքննված Կարինե Մելքոնյանի և դուստր Սոնա Մուրադյանի` Դատարանում հրապարակված և հետազոտված ըստ էության նույնաբովանդակ ցուցմունքներով.
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված՝ ՌԴ թվով 8 հատ 1.000 ռուբլի հուշանվեր- թղթադրամների առկայությամբ, ինչպես նաև տուժող Աիդա Գասպարյանի և գործով վկա Սամվել Նազարյանի կողմից դրանք իրավապահներին ներկայացնելու վերաբերյալ կազմված արձա¬նագրութ¬յուններով։
Դատափաստաթղթաբանական փորձաքննության 2010թ. օգոստոսի 26-ի թիվ 20/4492 եզրա¬կա¬ցությամբ, համաձայն որի՝ 8 հատ 1.000 ռուբլի հուշանվեր-թղթադրամները տպագրված են գու¬նավոր բազմացնող տպիչ սարքի միջոցով։ Ներկայացված առանց սերիա-համարի 8 հատ 1.000 ռուբլի հուշանվեր-թղթադրամների պատրաստման ընթացքում օգտագործվել են համա¬կարգչա¬յին գունավոր բազմացնող տպիչ սարքում օգտագործվող ներկանյութ, ինչպես նաև թուղթ, որը չունի հա¬տուկ պաշտպանական միջոցներ, բացակայում են թղթի հատուկ լուսարձակումը և ջրա¬նիշը, այսինքն` օգտագործվող թուղթը չի համապատասխանում իսկական թղթադրամների պատ¬րաստ¬ման ընթացքում օգտագործվող թղթին և ներկանյութին։

Տուժող Լիանա Մարկարյանի դրվագով

Տուժող Լիանա Մարկարյանի դատաքննական ցուցմունքով` այն մասին, որ «Ինֆո - մարկետ» շաբաթաթերթի 2010թ. օգոստոսի 25-ի համարում հայտարարություն է տվել այն մասին, որ ցանկանում է ամուսնության նպա¬տակով ծանոթանալ 33-40 տարեկան, ռուսախոս, բարձրագույն կրթութ¬յամբ, առանց երեխայի տղամարդու հետ` նշելով իր 093- 742376 հեռախոսահամարը։ 2010թ. սեպտեմբերի 5-ին 098-276910 հեռախոսահամարից զանգահարել է մի տղամարդ, ներկայա¬ցել Արմեն անունով և առաջարկել հանդիպել։ Նրա առաջարկով հաջորդ օրը` ժամը 13.00-ին, հանդիպել են Երևանի մետրոպոլիտենի «Բաղրամյան» կայարանի մոտ գտնվող այգում։ Ծանոթությունից մոտ 40 րոպե անց Արմենն իրեն երթուղային տաքսիով ճանապարհել է տուն։ Երկրորդ անգամ հանդիպել են Երևան քաղաքի «Մարզահամերգային համալիրի» մոտ, դարձյալ զբոսնել և զրուցել են, որի ընթացքում Արմենը կրկնել է, որ համակրում և ցանկանում է ամուսնանալ իր հետ, որից հետո իրեն տուն է ճանապարհել։ 2010թ. սեպտեմբերի 10-ին Արմենը զանգահարել և հետաքրքվել է, թե արդյոք երբևէ տեսել է, թե ինչպես են ձուկ որսում, ապա` հրավիրել «Մանկական երկաթուղու» մոտ` դրան ականատես լինելու։ Այդ օրը` ժամը 13.00-ին, «Փարվանա» ռեստորանային համալիրի լճերի մոտ հանդիպել է Արմենին, ում ձեռքին եղել է ձկնորսական կարթ, ուսին` սև պայուսակ։ Քայլելով հասել են «Մանկական երկաթուղու» մոտ, որից հետո Արմենը խնդրել է իր ականջօղերը` խոստանալով օրվա վերջում վերադարձնել, ինչը մերժել է։ Արմենը ցույց տալով, թե այդ անվստա¬հությունից վիրավորվում է, ի վերջո համոզել և վերցրել է ականջօղերը։ Մոտ երկու ժամ զբոսնելուց հետո Արմենն իրեն է փոխանցել պայուսակն ու ձկնորսական կարթը` խնդրելով սպասել մինչև մո¬տա¬կայքում գտնվող «ԲՄՎ» ավտոմեքենայով իր վերադարձը։ Հավատացել է Արմենի խոս¬քերին, վերցնելով նրա իրերը` սպասել է նշված վայրում, իսկ Արմենը գնացել է «Հրազդան» մարզադաշտի ուղղությամբ։ Մոտ երկու ժամ զուր սպասելուց և Արմենի անջատված բջջային հեռախոսի վրա զանգահարելու անհաջող փորձերից հետո հասկացել է, որ խաբվել է, Արմենի իրերով հանդերձ` ներկայացել է Կենտրոնական ոստիկանության բաժին, կատարվածի մասին տվել հաղորդում։ Դեպքի մասին պատմել է նաև մորը` Լիանա Մարկարյանին։ Լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացնելու ժամանակ մատնացույց է արել Արտեմ Գասպարյանի լուսանկարը, ճանաչել նրան և հայտնել, որ վերջինս Արմեն անունով նրան ներկայացած անձն է, ով խաբեությամբ հափշտակել է 145.548 ՀՀ դրամ արժո¬ղությամբ իր ոսկյա ականջօղերը։ Դատարանում ներկայացրեց 145.548 ՀՀ դրամի քաղա¬քացիական հայց։
Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ գործով տուժող Լիանա Մարկարյանը մատնացույց է արել Արտեմ Գասպարյանի լուսանկարը և հայ¬տա¬րարել, որ նա հենց նույն Արմենն է, ով 2010թ. սեպտեմբերի 10-ին Հրազդանի կիրճում խա¬բեությամբ տիրացել է 4.8 գրամ քաշով իր ոսկյա ականջօղերին։
Տուժող Լիանա Մարկարյանի մայր, գործով վկա հարցաքննված Թամարա Մակարյանի դատաքննական նույնաբովանդակ ցուցմունքով.
Սպորտային պայուսակը և ձկնորսական կարթը ներկայացնելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2010թ. սեպտեմբերի 10-ին տուժող Լիանա Մարկարյանը ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում ներկայացրել է սև գույնի սպորտային պայուսակը, որի մեջ եղել է կարմիր սրբիչ, հացի 5 փոքր կտորներ, խոհանոցային դանակ, սպորտային սպիտակ վեր¬նազգեստ, մոխրագույնի սպորտային տաբատ և սև ձկնորսական կարթ` հայտարարելով, որ դրանք պատկանել են իր Արտեմ Գասպարյանին։
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված` ամբաստանյալ Արտեմ Գասպար¬յանին պատկանող սև ձկնորսական կարթի, սպորտային պայուսակի և դրանում առկա իրերի առկայությամբ։

Տուժող Հռիփսիմե Քյուրքչյանի դրվագով

Տուժող Հռիփսիմե Քյուրքչյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ որդին` Ղազարոս Ժամկոչյանը, մանկուց տառապում է հոգեկան հիվանդությամբ, 3-րդ խմբի հաշմանդամ է։ Որդին մշտական աշխատանք չունի, սակայն տարբեր անձանց մոտ կամ խանութներում աշխատել է որպես բանվոր։ 2010թ. հոկտեմբերին որդին իր տուն է եկել Երևան քաղաքի բնակիչ՝ Տիգրան անունով անձի հետ` ներկայացնելով, թե իբրև վերջինիս հետ միասին աշխատել են Երևանի Քոչարի փողոցում գործող շինանյութերի խանութում։ Այնուհետև Տիգրանը երբեմն գիշերել է իր տանը, պատմել, որ ծնողների հետ վիճել և հեռացել է տնից։ Մի քանի օր անց, երբ տուն է վերա¬դարձել, նկատել է, որ իր տան «Սամսունգ» մակնիշի հեռուստացույցն ու «DVD»-ին չկան։ Ղազարոսը հայտնել է, որ հեռուստացույցն ու «DVD»-ին անսարք էին, Տիգրանի հետ հանձնել են վերանորոգման, իսկ Տիգրանն ավելացրել է, որ Ղազարոսը անզգուշաբար ջուր է լցրել դրանց վրա, որի պատճառով դրանք «այրվել են»։ Նշեց, որ «Սամսունգ» մակնիշի հեռուստացույցն ինքը գնել է մոտ 3 տարի առաջ՝ 57.000 դրամով և «DVD»-ին` ավելի ուշ՝ 16.000 դրամով։ Հետագա օրերին Տիգրանը պատճա¬ռա¬բանել է, թե իբր հեռուստացույցի և «DVD»-ի այրված մասերը վարպետը չի կարողանում հայթայթել, շուտով կնորոգի ու դրանք կբերեն տուն։ Նշել է, որ Տիգրանը կարողացել է մարդկանց մոտ վստահություն ձեռք բերել, և ինքը հիպնոսացած հավատացել ու վստահել է նրան, իր տանը տեղ է տվել` որպես որդու ընկերոջ։ 2010թ. նոյեմբերին Տիգրանն իր տուն է եկել Քարակերտ գյուղի բնակչուհի Ազնիվ Ղարագյոզյանի հետ, տեղեկացրել, որ ցանկանում է ամուսնանալ նրա հետ։ Տիգրանն ու Ազնիվն իրեն տանն են մնացել երկու օր և վերջիններիս խոսակցությունից հասկացել է, որ Ազնիվը ցանկանում են վաճառել Քարակերտ գյուղում գտնվող բնակարանը և Տիգրանի հետ միասին բնակություն հաստատել Երևանում, ավելին` տեղեկացել է, որ Ազնիվը Տիգրանի պահանջով վաճառել է նույն տան ամբողջ գույքը։ Հետագայում որդին պատմել է, որ Ազնիվի հետ ամուսնության համար Տիգրանին գումար է անհրաժեշտ եղել, ուստի վերջինս համոզել է նրան վաճառել իրենց բնակարանի հեռուստացույցն ու «DVD»-ին` խոստանալով շուտով գումար հայթայթել և նորը գնել, միաժամանակ խնդրել այդ հանգամանքը թաքցնել իրենից։ Ղազարոսը նաև պատմել է, որ Տիգրանն անձամբ է տեխնիկայի գնորդ գտել, ով տաքսի ավտոմեքենայով եկել և տարել է դրանք։ Իր գույքը պահանջելու նպատակով մի քանի անգամ զանգահարել է Տիգրանին, սակայն նվերջինս անհասանելի է եղել։ Հայտնեց, որ Տիգրանը, ինչպես հետագայում է պարզել` Արտեմ Գասպարյանը, չարաշահելով իրենց վստահությունը, հափշտակել է իրենց հեռուստացույցն ու «DVD»-ին, որով պատճառել է 50.000 դրամի գույքային վնաս։ Դատարանում հրաժարվեց քաղաքացիական հայց ներկայացնելուց։
Վկա Ղազարոս Ժամկոչյանի` Դատարանում հրապարակված և հետազոտված ցուցմուն¬քով` այն մասին, որ 2010թ. հունիսին Երևան քաղաքի Նոր Նորքի թաղամասում գտնվող «Արծիվ» զբո¬սայգում ծանոթացել է իրենից տարիքով մեծ տղայի հետ, ով իրենից ժամ է հարցրել, ապա, հայտա¬րարելով, որ ինքը լավ տղայի տպավորություն է թողնում, առաջարկել է ծանո¬թանալ և ընկերություն անել։ Նա ներկայացել է Տիգրան անվամբ, պատմել, որ բնակվում է Քանաքեռ թաղամասում, ամուսնա¬ցած է, ունի մեկ տղա, Մոսկվայից նոր է վերադարձել, հոր հետ վիճել է, տուն չի գնում` խնդրելով իրեն ապրելու, քնելու տեղ գտնել։ Տիգրանին հրավիրել է իրենց տուն, վերջինիս առաջարկով նրան մոր հետ ծանոթացնելիս ներկայացրել որպես նախկին աշխատանքային ընկեր։ Տիգրանը գիշերել է իրենց տանը, ապա ցերեկը դուրս է եկել, աշխատանք չունենալով` շրջել է քաղաքում, իսկ երեկոյան վերադարձել իրենց տուն` գիշերելու։ 2010թ. աշնանը, երբ միասին եղել են Երևան քաղաքի «Լունապարկում», Տիգրանը ծանոթացել է Արմավիրի մարզի Քարակերտ գյուղի բնակչուհի Ազնիվ Ղարագյոզյանի հետ։ Տիգրանի առաջարկությամբ Ազնիվի հետ միասին գնացել են իրենց տուն, որտեղ իր մորը Տիգրանը ներկայացրել է որպես մորաքրոջ։ Երեկոյան` ժամը 20-ի սահմաններում, նրանք մեկնել են Ազնիվ Ղարագյոզյանի՝ Քարակերտ գյուղում գտնվող բնակարան։ Հաջորդ օրը Տիգրանն հայտնել է, որ Ազնիվի հետ որոշել են համատեղ ապրել, ցանկանում է վերջինիս երկու և նրա մեկ երեխաներին տանել Փարիզ։ Տիգրանը, շարունակելով խոսքը և ներկայացնելով, որ Ազնիվի հետ ամուսնանալու նպատակով փող է հարկավոր` առաջարկել է վաճառել իրենց տան «Սամսունգ» տեսակի հեռուստացույցն ու «DVD»-ին` խոստանալով հետա¬գայում գումար հայթայթել և փոխարենը նոր հեռուստացույց ու «DVD» գնել։ Վստահելով ու հավա¬տալով` համաձայնել է, որից հետո Տիգրանն իրենց տուն եկած անծանոթ տաքսիստի 35.000 դրամով վաճառել է նշված տեխնիկան, իսկ դրանով հետաքրքրվող մորը Տիգրանի առաջարկով հայտնել է, թե իբր դրանք դարձել են անսարք, ուստի հանձնել են վերանորոգման։ Վերցնելով այդ գումարը` Տիգրանի առաջարկով մեկնել են, Քարակերտ գյուղ` ծանոթանալու Ազնիվի եղբայրների հետ, ովքեր, լսելով ամուս¬նութ¬յան առաջարկության մասին, տվել են իրենց համաձայնությունը։ Տիգրանը մնացել է Ազնիվի բնակարանում, իսկ ինքը վերադարձել է Երևան։ Տիգրանն իրեն հայտնել է, որ Ազնիվի հետ որոշել են նրա տան գույքը, ինչպես նաև բնակարանը վաճառել և բնակության տեղափոխվել Երևան։ Իր և Տիգրանի ներկայությամբ Ազնիվը վաճառել է բնակարանի զգեստապահարանը, հեռուստա¬ցույցն ու «DVD»-ին և գումարը Ազնիվից վերցնելով` իրենք վերադարձել են Երևան։ Տիգրանի պահ¬ված¬քից հասկացել է, որ նա խաբում է Ազնիվին, վերջինիս հետ Երևան քաղաքում ապրելու նպատակ չունի։ Երբ մայրը տեղեկացել է, որ հեռուստացույցն ու «DVD»-ին ոչ թե տրվել են վերանորոգման, այլ Տիգ¬րանը վաճառել ու գումարը ծախսել է, պահանջել է վերադարձնել գույքը, որից կապակ¬ցությամբ Տիգրանն իրենց տնից հեռացել ու այլևս չի վերադարձել։ Հետագայում Ազնիվին տեսել է Արմավիրի ոստիկա¬նութ¬յան բաժնում, ով տեղեկացրել է, որ Տիգրանի իրական անունն Արտեմ է, ով Ազնիվին տվել է կեղծ փողեր` պարտադրելով դրանք փոխել ՀՀ դրամի։ Իր ներկայությամբ Արտեմը երկու-երեք անգամ ծեծել է Ազնիվին, սակայն ինքը կարծել է, թե դրանք ընտանեկան միջադեպեր են, ծեծի կոնկրետ պատճառն իրեն հայտնի չէ։

Տուժող Ազնիվ Ղարագյոզյանի դրվագով

Տուժող Ազնիվ Ղարագյոզյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Տիգրանի, իրականում` Արտեմ Գասպարյանի հետ ծանոթացել է 2010թ. հոկտեմբերի 9-ին, որից հետ վերջինս հայտնել է, որ առաջին իսկ հայացքից համակրում է իրեն և խոսակցության ընթացքում պատմել է, որ ամուսնալու¬ծված է, ունի 14 տարեկան որդի, սակայն կնոջ հետ կապ չի պահպանում։ Տիգրանը հայտնել է նաև, թե իբր նոր է վերադարձել Ֆրանսիայից, որտեղ բնակվում է միակ քույրը։ Նշել է նաև, որ բնակվում է Քանաքեռ թաղամասում՝ ծնողների հետ համատեղ, իսկ Կոմիտաս փողոցում գտնվող բնակարանը վարձով է տրամադրել։ Տիգրանին տեղեկացրել է, որ ամուսնալուծված է, սովորում է հայ-սլավոնական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում։ Ծանոթության հենց առաջին օրը Տիգ¬¬րանն իրեն սեր է խոստովանել, ամուսնության առաջարկություն արել` հայտնելով, թե իբր կա¬մուս¬նա¬նան, կմիավորեն իրենց երեխաներին ու մշտական բնակության կմեկնեն Ֆրանսիայի Հանրա¬պե¬տութ¬յուն։ Փոխանակել են բջջային հեռախոսահամարները, իսկ հաջորդ օրը Տիգրանը զանգահա¬րել ու պահանջել է դասերի չգնալ` նշելով, որ գալու է Քարակերտ գյուղ՝ իրենց ամուսնության վերաբերյալ եղբայրների համաձայնությունը ստանալու։ Տիգրանը գյուղ է եկել Ղազարոսի հետ, ում ներկայացրել է որպես մորաքրոջ որդու, հանդիպել է իր եղբայրներին, ովքեր, պարզելով իր դրական կարծիքը, տվել են իրենց համաձայնությունը։ Նույն օրը Տիգրանը մնացել է Քարակերտ գյուղում գտնվող իր մեկսենյականոց բնակարանում, որտեղ բնակվել են համատեղ։ Հաջորդ օրն Երևան գնալով և վերադառ¬նա¬լով` Տիգրանն հայտնել է, որ ծնողները, տեղեկանալով, որ ինքը նախկին ամուսնությունից երկու երեխա ունի, դեմ են իրենց ամուսնությանը, սակայն այդ հանգամանքից նա չի վհատվել։ Նա իրեն արգելել է հաճախել համալսարան` ասելով, որ իր համար դիպլոմ կգնի, ապա վերցրել է ծնողների կողմից որպես ուսման վարձ իրեն տրամադրված 200.000 դրամ գումարը, այն ծախսել կարիքների համար։ Չունենալով աշխատանք ու եկամուտ` Տիգրանը բնակվել է իր բնակարանում և համատեղ ծախսել իր ծնողների կողմից որպես օգնություն ուղարկվող ամենամսյա գումարները։ Շուրջ մեկ ամիս անց Տիգրանն համոզել է վաճառել իր բնակարանի գույքը, ապա` նաև բնա¬կարանը` առաջարկելով տեղափոխվել և բնակվել ծնողների՝ Երևան քաղա¬քում գտնվող բնակա¬րա¬նում։ Համաձայնել և 60.000 - 70.000 դրամով վաճառել է զգեստա¬պահարանը, հեռուստացույցը, դիվիդին, տակդիրը և բնակարանի համարյա ողջ գույքը, գու¬մարը տվել է Տիգրանին։ Իր մայրը` Էլզիկ Ղարագյոզյանը, բնակարանը վաճառելու մտադ¬րության մասին հարևան¬ներից տեղեկանալով` եկել է Քարակերտ գյուղ ու վերցրել բնակա¬րանի սեփականության վկայագիրը։ Տիգրանը պահանջել է գումար հայթայ¬թել, սակայն քանի որ վաճառելու ենթակա այլ գույք չի ունեցել, Տիգրանը պահանջել է վաճառել նաև իր ոսկեղենը, ին¬չին չի համաձայնել` ստանալով ապտակ։ Դուստրը` Մարիամ Ղարագյոզյանը, տեսնելով դա, սկսել է լացել, սակայն Տիգրանը, գոռալով երեխայի վրա, պահանջել է լռել և հարկադրաբար վերցրել է իր դստեր 50.000 դրամ արժողությամբ ոսկյա թևնոցը, 38.000 դրամ արժողությամբ ոսկյա ականջօղերը, քաշելով դստեր` Մարիամի ականջներից հանել է ականջօղերից մեկը` վնասելով ականջաբիլթը, որից հետո երկրորդն անվնաս կերպ ինքն է հանել և տվել Տիգրանին։ Տիգրանը թեև խոստացել էր ոսկեղենը վերադարձնել, սակայն խաբել և այդպես էլ այն չի վերադարձրել։
2010թ. դեկտեմբերի սկզբին Տիգրանի հետ Երևանի «Մոսկվա» կինոթատրոնի մոտակայքում զբոսնելու ժամանակ վերջինս խնդրել է մի պահ սպասել, մտել է կինոթատրոնի շենք` պատճառա¬բա¬նելով, թե իբր ցանկանում է տեսնել ընկերոջը, ում հետ աշխատել է Ռուսաստանում և վեր¬ջինս իրեն պետք է գումար բերած լինի։ Կինոթատրոնի շենքից դուրս գալու ժամանակ Տիգրանի ձեռքին նկատել է սպիտակ ծրար, որում Տիգրանի ներկայացմամբ գումար է եղել։ 2010թ. դեկտեմբերի 22-ի առավոտյան Տիգրանը զանգահարել և Քարակերտ գյուղից կանչել է Երևան, որտեղ կեսօրին դիմավորել է իրեն և հայտնել, որ շտապ 35.000 դրամ գումար է հարկավոր և հավաստիանալով, որ ինքը գումար չունի` նույն ծրարից հանել է 3 հատ 5.000 ՌԴ ռուբլի թղթադրամներ` նշելով, որ դրանք կեղծ են, վճարման միջոց չեն հանդիսանում և առաջարկել դրանք փոխել ՀՀ դրամով։ Ծրարում եղել են նաև ՌԴ 1.000 ռուբլիանոց թղթադրամներ։ Հրաժարվել է կատարել Տիգրանի առաջարկը, պատճա¬ռաբանելով, որ կեղծ փողեր փոխելը հանցագոր¬ծություն է, իրեն կբռնեն և կդատեն, որին ի պա¬տաս¬խան` Տիգրանը սպառնացել է վերացնել իրեն, ծախել իր երեխաներին, այնպես անել, որ նրանց տեղն ինքը չիիմանա։ Վախի ազդեցությամբ Տիգրանի պահանջին համաձայնել և թղթադրամ¬ները վերցրել է։ Տիգրանը խորհուրդ է տվել թղթադրամներն իրացնել մանր կրպակներում ու շուկաներում, կամ էլ դիմել տաքսու վարորդներին` հուշելով, որ եթե 12.000 դրամի հաշվարկով 5.000 ՌԴ ռուբլիանոց հուշանվեր-թղթադրամներով վճարի ապրանք վաճառողներին կամ տաքսու վարորդ¬նե¬րին, նրանք, շահագրգռվածությունից ելնելով, ոչինչ չեն կասկածի։ Վերցնելով 3 հատ ՌԴ 5.000 ռուբլի թղթադրամները` «Գազել» երթուղային տաքսով վերադարձել է Արմավիր քաղաք` Քարակերտ գնալու համար, սակայն ավտոկայանին հարող այգիով քայլելու ժամանակ Տիգրանն անսպա¬սելիորեն հայտնվել է իր դիմաց, վերստին պահանջել է իրացնել ռուբլիները։ Տիգրանի պահանջով այգու մոտ գտնվող «Լյուքս» տաքսի ծառայություն ավտոմեքենայի վարորդին, ինչպես հետագայում պարզվել է` Ռադիկ Զատիկյա¬նին, խնդրել է իրեն հասցնել Քարակերտ գյուղ։ Փոխադրավարձը վճարել է գյուղ հասնելով՝ մեկ հատ ՌԴ 5.000 ռուբլի հուշանվեր- թղթադրամով տալով և տաքսիստին հայտնելով, թե իբր Մոսկվայից է վերադարձել, ՀՀ դրամ չունի, իսկ 5.000 ռուբլին համարժեք է 60.000 ՀՀ դրամին։ Ռադիկ Զատիկյանի մոտ եղել է ընդամենը 6.000 դրամ գումար, որը վերցրել է` տաքսիստի հեռախոսահամարը ճշտելով և պայմանավորվելով, որ գումարի մնացած մասը` առանց 2.500 դրամ փոխադրավարձի, նրան վերադարձնի նույն օրը Քարակերտից իրեն Երևան տեղափոխելու ժամա¬նակ։
Հաջորդ օրն Երևան գնալու ժամանակ Արմավիր քաղաքից նստել է «Ժիգուլի» մակնիշի տաքսի ավտոմեքենա, որի վարորդը որպես փոխադրավարձ իրենից պահանջել է 4.000 դրամ։ Երևան քաղաքի ավտոկայարանում նրան ևս հայտնել է, որ Ռուսաստանից է եկել և որպես փոխադրավարձ առաջարկել ՌԴ 5.000 ռուբլիանոց հուշանվեր- թղթադրամ։ Վարորդը սկզբում հրաժարվել է այն ընդունել, իսկ երբ նրան ասել է, որ 5.000 ռուբլու դիմաց ընդամենը 12.000 ՀՀ դրամ է հետ պահանջում, վերջինս համաձայնել և իրեն է վերադարձրել 8.000 ՀՀ դրամ գումար։ Ավտոկայարանում իրեն սպասել է Տիգրանը, ում և փոխանցել է ՌԴ 2 հատ 5.000 ռուբլի թղթադրամ¬ների իրացումից ստացած 14.000 ՀՀ դրամը` ավելացրելով նաև իր մոտ եղած 1.000 դրամը` իրացումից ստացած փոքր գումարի առիթով նրան չզայրացնելու նպատակով։ Տիգրանին է վերա¬դարձրել չիրացրած ՌԴ 1 հատ 5.000 ռուբլի թղթադրամը` պատճառաբանելով, որ վախենում և հրաժարվում է այլևս թղթադրամների իրացմամբ զբաղվել։ Տիգրանը համոզել, ապա սպառնացել ու պահանջել է շարունա¬կել հուշանվեր- թղթադրամների իրացումը, սակայն ինքն հրաժարվել ու հեռացել է ։ Հետագա հանդիպումների ժամա¬նակ Տիգրանը դարձյալ սպառնացել, նույնիսկ ծեծի է ենթարկել իրեն` պահանջելով շարունակել ՌԴ ռուբլի հուշանվեր- թղթադրամների իրացումը ։
2010թ. նոյեմբերին ապրել է կամ Քարակերտ գյուղի իր բնակարանում կամ Տիգրանի հետ գիշերել վերջինիս ծանոթների տներում, որոշ ժամանակ մեկնել է Տավուշի մարզ` երեխաներին տեսնելու, ապա Տիգրանի պահանջով վերադարձել ու հանդիպել են Երևան քաղաքում։
2010թ. դեկտեմբերի սկզբից Արտեմն իրեն հրավիրել է Երևան և միասին բնակվել են Էրեբունի փողոցի վրա գտնվող «Մոթել» հյուրանոցում։ 2010թ. դեկտեմբերի կեսերին Տիգրանն առաջարկել է գիշերելու նպատակով գնալ «Ընտանեական» հյուրանոցային համալիր, ուր մինչ այդ երբևէ չէին եղել։ Երբ նոր են մտել այդ հյուրանոցի առաջին հարկում գտնվող հյուրասենյակներից մեկը, Տիգրանն իր բջջային հեռա¬խոսի վրա զանգ է ստացել, խոսելու նպատակով դուրս է եկել սենյակից և վերադարձել է 40 տարեկան մի անծանոթ տղամարդու հետ։ Տիգրանն ասել է, որ այդ տղամարդու հետ առանձ¬նազրուց ունի` առաջարկելով, որ այդ ընթացքում ինքը լոգանք ընդունի։ Երբ ինքը լոգա¬սենյա¬կից վերադարձել է, Տիգրանը դուրս է եկել հյուրասենյակից և փակել դուռը, իսկ անծանոթ տղամարդը իրեն սիրաշահել է` փորձելով իր հետ սեռական հարաբերություն ունենալ։ Դիմադրել է, հասկացրել, որ համաձայն չէ, սակայն Տիգրանը բացել է հյուրասենյակի մուտքի դուռը և պահանջել անել այն, ինչ այդ տղամարդն է պահանջում, որից հետո դարձյալ փակել է դուռը։ Վախենալով Տիգրանի հետ հակադրվելու և ծեծի ենթարկվելու հեռանկարից` այլևս չի դիմադրել և թույլ է տվել այդ տղամարդուն իր հետ սեռական հարաբերություն ունենալ։ Վերջինիս հեռանալուց հետո պարզել է, որ Տիգրանը ևս հյուրանոցում չէ և քայլելով հասել է Էրեբունի փողոցի «Մոթել» հյուրանոց` գիշերելով այնտեղ։
Հաջորդ օրը` երեկոյան, Տիգրանը տաքսի ավտոմեքենայով եկել է Քարակերտ գյուղ և պահանջել իր հետ գնալ Երևան, որին չի հակառակվել` համոզված լինելով, որ հակառակ պարագայում Տիգրանն իրեն կծեծի և կխայտառակի նաև գյուղում՝ հարևանների ներկայությամբ։ Բացի վարորդից մեքենեայի մեջ է եղել նաև մի անծանոթ երիտասարդ։ Մեքենայում նախորդ օրվա վերաբերյալ Տիգրանի հետ ծավալած խոսակցության ժամանակ` վերջինս մի քանի անգամ հար¬վածել է իր գլխին` նշելով, որ այդպես էլ պետք է լիներ։ Իրեն նորից տեղափոխել է «Ընտանեական» հյուրանոցային համալիր և Տիգրանից հետաքրքրվել է, թե կարող է նախորդ օրվա պատմությունը կրկնվի, ինչը Տիգրանը հերքել է` ասելով, թե իբր սա ուրիշ հարց է, այդ տղան մի քանի րոպեից հեռանալու է։ Նախքան հյուրանոց մտնելը մտավախություն ունենալով, որ իրեն հյուրանոց են բերել իր կամքին հակառակ սեռական հարաբերության հարկադրելու համար` փորձել է ընդդիմանալ, սակայն Տիգրանն իրեն ծեծելով ու սպառնալիքներով ուղեկցել է հյուրասենյակ` պահանջելով լռել և տաքսով իրենց հետ եկած երիտասարդից թաքցնել նախորդ օրվա միջադեպը։ Միասին մտել են հյուրասենյակ, որից հետո Տիգրանը հայտնել է, որ գնում է գարեջուր բերելու։ Թեև Տիգրանին խնդրել է իրեն այդ երիտասարդի հետ միայնակ չթողնել, սակայն նա բարկացել և պահանջել է «տեղդ վեր ընկի», որից հետո սենյակից դուրս է եկել։ Դրանից հետո սենյակում մնացած երիտասարդը փորձել է սեռական հարաբերություն ունենալ իր հետ, ինչին դիմադրել է, սակայն ապտակ ստանալով և գիտակցելով, որ Տիգրանը մոտակայքում է, ներս մտնելով` կպահանջի անել այն, ինչ պահանջում է անծանոթ տղան` առանց օգնություն կանչելու և առանց դիմադրելու, թույլ է տվել այդ երիտասարդին սեռական հարաբերություն ունենալ իր հետ, որից հետո վերջինս հեռացել է։ Տիգրանը դարձյալ համալիրում չի եղել, ուստի ոտքով քայլելով` հասել է Էրեբունի զանգված և գիշերել նույն թաղամա¬սում բնակվող իր ծանոթ Լիլիթի տանը։
Կեղծ փողեր իրացնելու Տիգրանի պահանջներից հրաժարվելուց հետո, երբ գտնվել է Քարա¬կերտի իր բնակարանում, Տիգրանը զանգահարել և սպառնալով պահանջել է անհապաղ գնալ Երևան։ Հանդիպել են «Լունապարկում» և զբոսնելու ժամանակ Տիգրանը ներողություն է խնդրել իր կատա¬րածների համար, խոստացել, որ այլևս դա չի կրկնվի։ Այդ պահին նրա հեռախոսին զանգ է հնչել, որից մոտ 15 րոպե անց իրենց է միացել մի երիտասարդ տղա։ Տիգրանի առաջարկով գնացել են ընթրելու և ուրախանալու` դարձյալ նույն հյուրանոցային համալիր։ Ինքը կտրականապես հրաժարվել է ներս մտնել, սակայն Տիգրանն սիրալիր ձևով համոզել է, որ եկել են հանգստանալու և ընթրելու։ Մատուցողուհին գարեջուր և ուտելիք է բերել։ Տիգրանը գարեջուր է խմել, ապա անառիթ բարկացել և բռունցքով հարվածել իրեն, ապա սենյակից դուրս եկել։ Հասկանալով, որ Տիգրանն իրեն դարձյալ բերել է այս անգամ այդ անծանոթ տղամարդու հետ սեռական հարաբերության նպատակով` սկսել է լաց լինել, ապա` համոզված լինելով, որ Տիգրանը դռնից այն կողմ հետևում է իր գործողություններին և դիմադրելու դեպքում նրա ձեռքից չի պրծնի` թույլ է տվել այդ երիտասարդին ևս սեռական հարաբերություն ունենալ իր հետ։
2010թ. դեկտեմբերի վերջերին` ժամը 22-ի սահմաններում, երբ Տիգրանի հետ գտնվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի թաղամասի այգիներից մեկում, վերջինս կրկին պահանջել է ՌԴ հուշանվեր-թղթադրամներ իրացնել կամ ցանկացած այլ եղանակով գումար աշխատել, նույնիսկ` զբաղվել մարմնավաճառությամբ։ Հրաժարվել է, որի պատճառով Տիգրանը ծեծի է ենթարկել իրեն, բռունցքով հարվածել քթին, որից գլուխը պտտվել է, քթի շրջանում ուժգին ցավ է զգացել` կարծելով, թե քթի ոսկորները կամ կռճիկը կոտրվել է։ Իր բազմաթիվ աղաչանքներից հետո Տիգրանը դադարեցրել է ծեծը և թևից բռնելով` քաշ է տվել «Մոթել» հյուրանոց, ծեծի ենթարկել նաև հյուրանոցի միջանցքում, հյուրանոցի աշխատակիցների ներկայությամբ։
2011թ. հունվարի 4-ին` ժամը 16-ի սահմաններում, երբ Քարակերտ գյուղ վերադառնալու նպա¬տակով գտնվել է ավտոկայարանում, Տիգրանն հանդիպել է իրեն, պահանջել է նստել տաքսի ավտոմե¬քենան, ինչից հրաժարվել է։ Նա զայրացել է և սպառնացել, որ հրապարակավ կծեծի ու խայտա¬ռակ կանի իրեն, ինչից հարկադրված տեղի է տվել և նստել մեքենան։ Տիգրանն իրեն տարել է «Հրազդան» մարզա¬դաշտի դիմացի ձորը, իրեն իջեցրել գետափ, ապա գրպանից հանելով ՌԴ ռուբլի հուշանվեր-թղթադրամներ` պահանջել է իրացնել դրանք։ Հրաժարվել է կատարել Տիգրանի պահան¬ջը, ցանկացել է հեռանալ, սակայն վերջինս ծեծի է ենթարկել իրեն, գրպանից հանելով դանակը` սպառնացել է սպանել, դանակով ծակել է իր պարանոցը, իսկ երբ դիմադրել է, նաև` ձախ նախաբա¬զուկն ու մարմնի այլ հատվածները, ավելին` իրեն գցել է գետնին, ոտքերով ու ձեռքերով հարվածել մարմնին, պատա¬ռոտել իր հագուստը։ Դեմքն արյունոտվել է, աչքերը մթագնել են, ուշագնաց է եղել, լավ չի հիշում, թե ինչպես է հասել «Հաղթանակ» կամուրջի վրա։ Արտեմ Գաս¬պարյանի կողմից կեղծ փողեր փոխելու պարտադրման, պարբերաբար ծեծի ենթարկվելու, մարմ¬նական վնասվածքներ ստանալու, նրա կողմից սեռական շահագործման ենթարկվելու և ստորաց¬վելու ազդեցությամբ ցանկացել է կամրջից ցած նետվել և ինքնասպանություն գործել, սակայն ճաղերի վրա բարձրանալու պահին իրեն հետ է քաշել, դրանով իսկ ինքնասպանությունը կանխել պատահական մի անցորդ, ինչպես հետագայում է պարզել` Արմավիրի մարզի Դալարիկ գյուղի բնակիչ Արթուր Հովհաննիսյանը։ Կամրջի վրա ուշագնաց լինելուց առաջ Ա.Հովհաննիսյանին հայտնել է, որ ընկեր Տիկոն է իրեն ծեծել, խնդրել է ոստիկանություն չհրավիրել և իրեն հիվանդանոց չտեղափոխել` պատճառաբանելով, որ կհաշտվեն։ Նա իրեն տեղափոխել է մի ծեր կնոջ տուն, որտեղ մնացել է երկու օր, ապա Արթուրն օգնել է վարձով բնակարան և աշխատանք գտնել, որի արդյունքում որպես վաճառողուհի աշխատանքի է տեղավորել Երևանի Բագրատունյաց պողոտայի 40 հասցեում գործող շինանյութերի խանութում։
Աշխատել է Տիգրանից ամեն կերպ հեռու մնալ, սակայն երբ վերջինիս փող է պետք եղել, նա հիշել ու գտել է իրեն։ 2011թ. մարտին, երբ դեռևս աշխատել է շինանյութերի խանութում որպես վաճա¬ռողուհի և միաժամանակ գանձապահ, Տիգրանը հետևել ու պարզել է իր աշխատանքի վայրը։ 2011թ. մարտի 4-ին` երեկոյան, նա զանգահարել է իր՝ 055-686009 հեռախոսահամարին և առաջար¬կել հանդիպել` հայտնելով, թե իբր փոխվել է, իրեն այլևս չի ծեծի, իր կարիքն է զգում, իրեն 300.000 ՀՀ դրամ է պետք, քանի որ ցանկանում է Հայաստանից հեռանալ և իրեն հանգիստ թողնել։ Ինքը պատասխանել է, որ գումար չունի և նրան հանդիպել չի կարող, քանի որ գտնվում է Քարակերտ գյուղում։ 2011թ. մարտի 6-ին Տիգրանն անընդհատ զանգահարել և պահանջել է խանութից դուրս գալ և նրան գումարով օգնել, սպառնացել է մտնել խանութ կամ գալ իր վարձակալած բնակարան ու ծեծել։ Նրանից ազատվելու նպատակով խանութից ինքնագլուխ վերցրել է դրամարկղում եղած 40.000 դրամը, խանութի մոտ տվել Տիգրանին, ով գումարի չափից դժգոհել է, թույլ չի տվել վերադառնալ խանութ, իրեն նստեցրել է տաքսի ավտոմեքենա, մի անծանոթ տղամարդու հետ տարել են Քանաքեռ թաղամաս` մի քանդված տան բակ, որտեղ այդ անծանոթի ներկայությամբ պահանջել է` ինչ գնով էլ լինի` իր համար փող աշխատել, որ նա կարողանա Հայաստանից հեռանալ։ Պատասխանել է, որ ոչ մի տեղից գումար չի կարող հայթայթել, այն էլ` 300.000 դրամ, ինչը լսելով` Տիգրանը ոտքերով ու ձեռքերով ծեծի է ենթարկել իրեն, պատառոտել հագուստը։ Մի կերպ փախել է` այդ վայրում թողնելով պայուսակը, որում եղել են անձնագիրն ու 15.000 դրամ գումար։ Դատարանում հրաժարվեց քաղաքացիական հայց ներկայացնելուց։
Դատահոգեբանական փորձաքննության 2012թ. մարտի 26-ի թիվ 11-3358 եզրա¬կա¬ցությամբ, համաձայն որի՝ Ազնիվ Ղարագյոզյանի հոգեկան և ինտելեկտուալ զարգացման մա¬կար¬դակն համապատասխանում է տարիքին և ստացած կրթությանը։ Նրան բնորոշ են այնպիսի անհատա¬կան, հոգեբանական առանձնահատկություններ, ինչպիսիք են` բարձր զգայունակութ¬յունը, տպավոր¬վողականությունը, բարձր տագնապայնությունը, ներշնչվողականության բարձր մա¬կար¬դակը, ինքնակարգավորման, վարքի մոդելավորման, արդյունքների գնահատման և ճկունության ցածր մակարդակը։ Հետազոտվող իրավիճակում Ազնիվ Ղարագյոզյանը գտնվել է լարված հոգեվի¬ճակում, որը հիմնականում պայմանավորված է եղել Տիգրանի (Արտեմ Գասպարյանի) հետ հարա¬բե¬րություններով և նրա վարքով։ Հաշվի առնելով Ա. Ղարագյոզյանի անհատական հոգեբանական առանձնահատկությունները, հետազոտվող իրավիճակում նրա հոգեվիճակը, ոչ քննադատական վերա¬բերմունքը (սիրահարվածությունը) հետազոտվող իրավիճակի բովանդակությունը` հետազոտ¬վող իրավիճակում նա գտնվել է հոգեբանական ազդեցության տակ, ինչն էլ պայմանավորել է նրա վարքն հետազոտվող իրավիճակում, մասնավորապես` իր կամքին հակառակ սեռական հարա¬բերութ¬յուն ունենալ տարբեր անծանոթ տղամարդկանց հետ և կեղծ փողեր իրացնել նախաքննութ¬յամբ պարզված հանգամանքներում։
Վկա Էլզիկ Ղարագյոզյանի` Դատարանում հրապա¬րակված և հետազոտված ցուցմունքով` այն մասին, որ դուստրը` Ազնիվ Ղարագյոզ¬յանը, 2006թ. ամուսնալուծվել և երկու դստրերի հետ բնակություն է հաստատել Տավուշի մարզի Կողբ գյուղում։ Այնուհետև Արմավիրի մարզի Քարակերտ գյուղում բնակվող որդու` Էդվարդ Ղարագյոզյա¬նի տան հարևանությամբ դստեր համար գնել են մեկ սենյականոց բնակարան և նա բնակություն է հաստատել Քարակերտ գյուղում, ուսումը շարունակել Երևանի Հյուսիսային համալսարանում։ Նրա վարձն ու ապրուստի միջոցները հոգացել են իրենք։ 2010թ. հոկտեմբերին տեղեկացել է, որ Ազնիվը հանդիպել է Երևան քաղաքի բնակիչ Տիգրան անունով անձնավորության հետ, ով Ազնիվի հետ ամուսնանալու առաջարկով հանդիպել է իր որդիներին, իսկ Ազնիվն հայտնել է, որ սիրում է նրան և ցան¬կանում է ամուսնանալ նրա հետ։ Ամուսիններով Տիգրանին չեն տեսել, նրա հետ ծանոթ չեն, վերջինս իրենց տուն չի եկել։ Իր ավագ թոռը Ազնիվի և Տիգրանի համատեղ կյանքի ժամանակ բնակվել է իր մոտ, ինքն է նրան խնամել։
2010թ. հոկտեմբերի վերջին իրեն զանգահարել է դստեր հարևաններից մեկը և հայտնել, որ Ազնիվը տան գույքը վաճառել է, ցանկանում է վաճառել նաև բնակարանը։ Անմիջապես մեկնել է Քարակերտ գյուղ և պարզել, որ դստեր բնակարանից բացակայում են զգեստապահարանը, հեռուս¬տացույցը, «DVD»-ին, տակդիրը, գրասեղանը, անկողնային պարագաները և սպասքը։ Կրտսեր թոռնուհուց` Մարիամից պարզել է, որ Տիգրանը ծեծել է Ազնիվին և նրա պահանջով վաճառել տան գույքը։ Ազնիվը պատճառաբանել է, որ գույքը վաճառել է, քանի որ իրեն գումար էր անհրաժեշտ, Տիգրանին սիրում է, առանց նրա ապրել չի կարող, նրա և երեխաների հետ մեկնելու է մշտական բնակության Ֆրանսիա։ Ազնիվից վերցրել է նրա բնակարանի սեփականության և երեխաների ծննդյան վկայականները, թոռնուհուն իր հետ տարել է Կողբ։ Ազնիվի հետ կապ չի ունեցել, մի քանի օրով գյուղ է եկել հոր հիվանդանոցում բուժվելու կապակցությամբ, այդ ժամանակ էլ Տիգրանի հետ իր հարաբերությունների իրական վիճակը չի հայտնել, այլ նշել է, որ բնակվում է Տիգրանի հետ, երջանիկ է։ 2011թ. մարտի 10-ին տեղեկանալով, որ Տիգրանը ծեծի է ենթարկել ու մարմնական վնասվածքներ պատճառել Ազնիվին` եկել է Երևան՝ դստեր վարձակալած բնակարան։ Ազնիվը պատ¬մել է, որ մի քանի ամիս խուսափել է Տիգրանից, բնակվել է վարձով, աշխատել է շինանյութի խանութում, սակայն վերջինս փնտրել ու գտել է նրան, 300.000 դրամ գումար է պահանջել և երբ Ազնիվը խանութի դրամարկղից ինքնագլուխ վերցրել ու նրան է տվել 40.000 դրամ գումար, Տիգրանը գումարի չափից չբավարարվելով` զայրացել ու ծեծի է ենթարկել նրան։ Ազնիվի դեմքը եղել է կապտած, քիթը` ուռած, մարմնի վրա եղել են բազմաթիվ քերծվածքներ։ Հանդիպել է շինանյութի խանութի տնօրենին, վերադարձրել 40.000 դրամ գումարը, իսկ Ազնիվը, հանձնելով բնակարանը, իր հետ վերադարձել է Կողբ գյուղ։ 2011թ. մայիսին Ազնիվին հրավիրել են ՀՀ ոստիկանության Արմավիրի բաժին, որտեղ տեղեկացել է, որ դուստրը Տիգրանի պահանջով Արմավիր քաղաքից Քարակերտ մեկնելու ժամանակ տաքսու վարորդին ՌԴ 5.000 ռուբլի կեղծ թղթադրամ է իրացրել, որի կապակցությամբ քրեական գործ է հարուցվել։ Ազնիվը հայտնել է, որ բազմիցս ծեծի է ենթարկվել Տիգրանի կողմից, ով պահանջել է կեղծ փողեր իրացնել, իր համար ցանկացած ճանապարհով գումարներ աշխատել, նրան պահել է վախի մթնոլորտում ու նվաստացած վիճակում, ստիպել է զբաղվել մարմնավաճա¬ռությամբ, որից դրդված էլ Ազնիվը փորձել է ինքնասպան լինել, ինչը կանխել է Արմավիրի մարզի Դալարիկ գյուղի բնակիչ Արթուրը։ Ազնիվն իրեն պատմել է նաև, որ Տիգրանն Ազնիվից մշտապես վերցրել և ծախսել է իրենց ուղարկած ամսական գումարները և նրա ուսման վարձը։
Վկաներ Էդվարդ Ղարագյոզյանի և Ռուզաննա Ղարագյոզյանի` Դատարանում հրապա¬րակված և հետազոտված ըստ էության նույնաբովանդակ ցուցմունքներով.
Անչափահաս վկա Մարիամ Ղարագյոզյանի` Դատարանում հրապա¬րակված և հետազոտ¬ված ցուցմունքով` այն մասին, որ Տիգրանը, իրենց հետ բնակվելով Քարակերտ գյուղի բնակա¬րանում, երկու անգամ ծեծել է իր մորը` Ազնիվ Ղա¬րագյոզ¬յանին, վերջինս «ջղայն», վատ մարդ է։ Տիգրանն է քաշել և հանել է իր ականջօղերը, որի պատ¬ճառով իր ականջից արյուն է եկել։ Դրանից հետո ինքը հանել և կամովին Տիգրանին է տվել երկրորդ ականջօղը։
Վկա Գրետա Ռոստոմյանի` Դատարանում հրապա¬րակված և հետազոտված ցուցմունքով` այն մասին, որ հանդիսանում է Արմավիրի մարզի Քարակերտ գյուղի բնակչուհի Ազնիվ Ղարագյոզ¬յանի հարևանուհին։ Որոշ ժամանակ Ազնիվն այդ բնակա¬րանում բնակվել է Տիգրանի հետ համատեղ, որի ընթացքում Ազնիվի բնակարանից կռվի ձայներ լսելով` Տիգրանին կարգի է հրավիրել։ Երբ Ազնիվը սկսել է վաճառել իր տան գույքը, հետաքրքրվել և պարզել է, որ Տիգրանը խոստացել է նրան Փարիզ տանել, ավելին` Ազնիվը մտադիր է վաճառել նաև բնակա¬րանը։ Այդ մասին տեղեկացրել է Ազնիվի մորը, ով գալով Քարակերտ` կանխել է բնակարանի վաճառքը։ Այնուհետև Ազնիվը տեղափոխվել է Երևան, հավանաբար` Տիգրանի հետ բնակվելու, իսկ մի օր գյուղում Ազնիվին նկատել է կապտուկներով և վերջինս պարզաբանել է, որ դրանք Տիգրանի ծեծի հետևանքներն են։
Վկա Արթուր Հովհաննիսյանի` Դատարանում հրապարակված և հետազոտված ցուցմուն¬քով` այն մասին, որ 2011թ. հունվարի 4-ին` ժամը 18-ից 19-նն ընկած ժամանակահատ¬վածում, տաքսի ավտոմեքենայով ցանկացել է գնալ Երևանի Կիլիկիա թաղամասում գործող ավտոկայարան` Արմա¬վիրի մարզի Դալարիկ գյուղ մեկնելու նպատակով։ Հասնելով «Հաղթանակ» կամրջի միջնամաս` իրենց ընթացքի ուղղությամբ` աջ կողմի վրա, նկատել է միջին տարիքի մի կնոջ, ով երկու ձեռքով հենված է եղել կամրջի ճաղերի վրա` գլուխը դեպի ձորը կախած վիճակում։ Հասկանալով, որ վերջինս ցանկանում է կամրջից ցած նետվել և ինքնասպանություն գործել` անմիջապես կանգնեցրել է ավտոմեքենան, մոտեցել և հետ է քաշել նրան, որի ժամանակ վերջինս անիմաստ արտա¬հայ¬տություններ է արել, ճաղերից բռնել ու ճիգեր է գործադրել ճաղերի վրայով իրեն ձորը նետելու համար։ Նրան հետ է քաշել և այդ կինը մի պահ կորցրել է գիտակցությունը։ Կնոջ բաճկոնի աջ կողային կարը ու աջ թևատակը եղել են պատռված վիճակում, աչքերից մեկի տակ նկատել է կապտուկ, բերանի անկյունից արյունահոսել է, դեմքի վրա եղել են այլ վերքեր։ Ուշքի գալով` այդ կինը խնդրել է իր վիճակի մասին ոստիկանություն և իր հարազատներին չհայտնել, իրեն հիվանդա¬նոց չտեղափոխել` ասելով, որ դա իր անձնական խնդիրն է, իր ընկեր Տիկոն է ծեծել, կհաշտվեն։ Այդ կինը, ինչպես հետագայում պարզել է` Ազնիվ Ղարագյուզյանը, խնդրել է երկու օրով գիշերելու տեղ գտնել։ Ազնիվին տաքսի ավտոմեքենայով տարել է իր ծանոթ, ներկայումս հանգուցյալ Ամալյա տատի՝ Երևան քաղաքի Չարբախ թաղամասում գտնվող տուն, որտեղ ինքն ապրել է ու Երևան քաղաքում զբաղվել տների վերանորոգման աշխատանքով։ Իր խնդրանքով Ամալյան համաձայնել է, որ Ազնիվն երկու օրով մնա իր տանը։ Այնուհետև օգնել է Ազնիվին՝ Երևանի Չարբախ թաղամասում բնակարան վարձակալելու և Երևանի Բագրատունյանց պողոտայի 40 հասցեում գործող շինանյու¬թերի խանութում որպես վաճառող աշխատանքի տեղավորվելու հարցում։ Խանութում աշխատանքի տեղավորելուց հետո մեկ-երկու անգամ հանդիպել է Ազնիվին, ով եղել է ուրախ և աշխատանքով բավարարված։ Շուրջ 2-3 ամիս անց իրեն հրավիրել են նույն խանութ, որտեղ տեղեկացել է, որ Տիգրանի պահանջով Ազնիվը խանութի դրամարկղից ինքնագլուխ վերցրել և նրան է հանձնել 40.000 դրամ գումար։ Խոսակցությանը ներկա է եղել նաև Ազնիվի մայրը, ով խանութ էր եկել նշված գումարը վերադարձնելու նպատակով։ Բավական ժամանակ անց Արմավիրի ոստիկանության շենքի մոտով անցնելու ժամանակ պատահաբար հանդիպել է Ազնիվի մորը, իրեն մոտեցել է նաև Ազնիվը, ով պատմել է, որ ընկեր Տիգրանը` իրականում Արտեմ Գասպարյանը, նրան ստիպել է կեղծ ռուսական 5.000 ռուբլի թղթադրամները իրացնել։ Ազնիվը պատմել է նաև, որ Տիգրանն իրեն տարել է հյուրանոց և ծեծելով հարկադրել, որ կամքին հակառակ սեռական հարաբերություններ ունե¬նա տարբեր տղամարդկանց հետ։ Ազնիվը նաև հայտնել է, որ նախքան նրան «Հաղթանակ» կամրջի վրա հայտ¬նաբերելը, Տիգրանը Հրազդանի կիրճում ծեծի է ենթարկել ու դանակով մարմնական վնասվածքներ պատճառել նրան, ավելին, ցուցադրել է պարանոցի և ձեռքի վրա առկա բարակ սպիները` ասելով, որ դրանք դանակով Տիգրանի հասցրած հարվածների հետքերն են։
Վկա Վարդան Մակարյանի դատաքննական ցուցմունքով` այն մասին, որ 2011թ. փետրվարի սկզբին իր տնօրինած «Կառնուտցի Մակարենք» ՍՊ ընկերության Երևան քաղաքի Բագրատունյաց պողոտայի 40 հասցեում գործող շինանյութերի խանութ է եկել Ազնիվ Ղարագյոզյանը, ում որպես վաճառողուհի մշտական հաճա¬խորդ¬ներից մեկի խնդրանքով ընդունել է փորձնական աշխատանքի։ Նա իր աշխատանքային պարտականութ¬յունները կատարել է բարեխիղճորեն, որի ուժով վստահություն է ձեռք բերել։ 2011թ. մարտի 6-ին` ժամը 15.30-ի սահմաններում, գալով խանութ` հայտ¬նաբերել է, որ Ազնիվը խանութում չէ, իսկ դրամարկղից բացակայում է 40.000 դրամ գումարը։ Նրան հանդիպել է նույն օրը` ժամը 21-ի սահմաններում, փողոցում, որի ընթացքում Ազնիվն հայտնել է, որ իրականում իրենից թաքցրել է ամուսնալուծված լինելու և երկու երեխաներ ունենալու փաստը, ում վերաբերյալ սպառնալիքներ ստանալով` հարկադրված է եղել այդ անձին տալ դրամարկղում եղած 40.000 դրամը, որը խոստացել է 10 օրից վերադարձնել։ Ազնիվն անուններ չի նշել, իսկ ողջ գումարը վերադարձվել է մեկ շաբաթ անց` Ազնիվի մոր կողմից։
Վկա Նինա Միրզոյանի` Դատարանում հրապարակված և հետազոտված ցուցմունքով` այն մասին, որ որպես անհատ ձեռնարկատեր` Երևան քաղաքի «Մոսկվա» կինոթատրոնի 1-ին հարկում վարձակալած տարածքում վաճառում է խա¬ղալիքներ, մթության մեջ լույս տվող տարբեր իրեր, կատակներ, աճպարարության և այլ պարա¬գաներ։ 2010թ. սկզբին Մոսկվա քաղաքի Սևոստոպոլյան շուկայից գնել է ազատ վաճառվող ՌԴ 1.000 և 5.000 ռուբլի անվանական արժեքով, վճարման միջոց չհանդիսացող հուշանվեր-թղթադրամ¬ներ։ ՌԴ Կենտրոնական բանկի թողարկած 1.000 և 5.000 ռուբլի անվանական արժեքով թղթադրամ¬ների համեմատ` հուշանվեր-թղթադրամների վրա եղել են բազմաթիվ ակնառու անհամա¬պա¬տաս¬խա¬նություններ։ 2010թ. սկզբից մինչև 2010թ. դեպտեմբերի վերջը, յուրաքանչյուր հուշանվեր- թղթադրամը 100 դրամով վաճառել է «Մոսկվա» կինոթատրոնի առաջին հարկում գործող իր խա¬նու¬թում։
Վկա Սուսաննա Ալեքսանյանի դատաքննական ցուցմունքով` այն մասին, որ որպես մատուցող-սպասուհի աշխատել է Երևան քաղաքի Էրեբունի փողոցի 20 շենքի նկուղային հարկում գտնվող «Մոթել» հյուրանոցում։ 2010թ. դեկտեմբերի սկզբին գիշերելու նպատակով հյուրանոց են եկել Արմավիրի մարզի Քարակերտ գյուղի բնակիչ Ազնիվն ու նրա ամուսինը՝ Երևանի բնակիչ Տիգրանը։ Վերջինս հայտնել է, որ հոր հետ վիճել է և ժամանակավորապես` մինչև բնակարան վարձելը, բնակվելու է հյուրանոցում։ Նրանք շուրջ մեկ ամիս բնակվել են իրենց հյուրանոցում։ Մի օր տեսել է Ազնիվին աչքերը կապտած ու քիթն ուռած, երևի կոտրված վիճակում։ Երբ հարցրել է, թե ինչ է պատահել, Ազնիվը պատասխանել է, որ սառույցի վրա վայր է ընկել, սակայն այնուհետև պարզել է, որ հյուրա¬նոցից դուրս նրան ծեծել և վնասվածքներ է պատճառել Տիգրանը։ Մի օր, ժամը 22-ի սահմաններում, Տիգրանը ոգելից խմիչք օգտագործած վիճակում եկել է հյուրանոց, միջանցքում վիճաբանել է Ազնիվի հետ և բռունցքով հարվածել նրան։ Այդ պահին ներկա գտնվող հյուրանոցի տնօրենի ամու¬սինը` Գրիգորը միջամտել ու հաշտեցրել է նրանց։
Վկա Ռադիկ Զատիկյանի` Դատարանում հրապա¬րակված և հետազոտված ցուցմունքով` այն մասին, որ 2010թ. դեկտեմբերի 22-ին` ժամը 21-ի սահմաններում, իրեն ամրակցված «Լյուքս» ՍՊ ընկերությանը պատկանող «Դեու» մակնիշի տաքսի ավտոմեքենայով Արմավիր քաղաքից Քարակերտ է տեղափոխել Ազնիվ Ղարագյոզյանին, ով, որպես փոխադրավարձ, վճարել է ՌԴ 5000 ռուբլի անվանական արժեքի թղթադրամով։ Հավատալով նրա խոսքերին` ՌԴ-ից նոր ժամանելու և ՀՀ դրամ չունենալու վերաբերյալ, ընդունել է 5000 ռուբլին, նրան է վերադարձրել իր մոտ եղած 6000 ՀՀ դրամ գումարը։ Փոխադրավարձի` 2500 դրամի հաշվարկով պայմանավորվել են, որ ինքը 5000 ռուբլու փոխարժեքի` 60.000 ՀՀ դրամի մանրը վերադարձնի նույն օրը նրան վերստին Երևան տեղափոխելու ժամանակ։ Այնուհետև պարզել է, որ Ազնիվ Ղարագյոզյանի կողմից վճարած ՌԴ 5000 ռուբլին հուշանվեր - թղթադրամ է, վճարման միջոց չի հանդիսանում։ Փորձել է ինքնուրույն գտնել Ազնիվ Ղարագյոզյանին, սակայն նրան գտնել չի հաջողվել։ 2011թ. մայիսի 13-ին իրեն հրավիրել են ՀՀ ոստիկանության Արմավիրի մարզային վարչություն, որտեղ դեպքի առթիվ հաղորդում է տվել, ներկայացրել է Ազնիվ Ղարագյոզյանի տված 5000 ՌԴ ռուբլի հուշանվեր- թղթադրամը և անձին ճանաչման ներկայացնելու ժամանակ ճանաչել է Ազնիվ Ղարագյոզյանին, ով ընդունել է, որ նախապես տեղյակ լինելով, որ թղթադրամը վճարման միջոց չէ, այն ներկայացրել է որպես ՌԴ 5000 ռուբլի։ Ա.Ղարագյոզյանից նաև տեղեկացել է, որ իրացնելու նպատակով հուշանվեր - թղթադրամն նախապես նրան էր տվել ընկերը` պահանջելով այն փո¬խել ՀՀ դրամով, բացի այդ, վերջինս մշտապես ծեծի է ենթարկել Ազնիվին` պահանջելով նրա համար փող աշխատել։
Ազնիվ Ղարագյոզյանի վերաբերյալ դատաբժշկական փորձաքննության 2011թ. հոկտեմբերի 4-ի թիվ 174 եզրակացությամբ, հա¬մա¬ձայն որի` Ազնիվ Ղարագյոզյանի մարմնական վնասվածք¬ները` պարանոցի աջ կեսի, ձախ բազկի վերին երրորդի դրսային մակերեսի, ձախ նախաբազկի միջին երրորդի առաջնային մակե¬րեսի և ձախ նախաբազկի ստորին երրորդի առաջնային մակերեսի շրջանների ծակած-կտրած վերքերի (ներկայիս սպիների) ձևով, հասցվել են սուր ծակող-կտրող գործիքով և իր սովորական ընթացքի դեպքում պատճառել են առողջությանը թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով։ Ազնիվ Ղարագյոզյանի ուշ ներկայանալու և բժշկական փաստաթղթերի բացակայութ¬յան պատճա¬ռով ստույգ որոշել վնասվածքների վաղեմությունն հնարավոր չէ, սակայն հաշվի առնելով սպիների բնույթը, երանգավորումը` փորձագետն եզրա¬կացրել է, որ վերջիններս ունեն 7- 18 ամսվա վաղե¬մութ¬յուն։ Ռենտգեն հետազոտությամբ քթոսկրի կողմից Ա.Ղարագյոզյանի մոտ ոսկրատրավմատիկ փոփոխություններ չեն հայտնաբերվել, իսկ քիթ-կոկորդ-ականջաբանի կողմից ախտորոշված «քթի միջնապատի թեքում, քթային դժվա¬րաշնչություն 1-2-րդ աստիճանի» ախտորոշումը, դրա վաղե¬մության և առաջացման մեխա¬նիզմի որո¬շումն Ազնիվ Ղարագյոզյանի ուշ ներկայանալու և բժշկա¬կան փաստաթղթերի բացակայության պատճառով ներկայումս հնարավոր չէ։
Ազնիվ Ղարագյոզյանի վերաբերյալ դատաբժշկական փորձաքննության 2012թ. մայիսի 21-ի թիվ 174 եզրակացության լրացման համաձայն՝ Ա.Ղարագյոզյանի ուշ ներկայանալու և դեպքի օրվանից մինչև փորձաքննության կատարման օրն ընկած ժամանակահատվածում բժշկական փաս¬¬տաթղթերի բացակայության պատճառով` որոշել «Քթի միջնապատի թեքում, 1-2-րդ աստի¬ճանի քթային դժվարաշնչությունը» տրավմատիկ բնույթ է կրում, թե` ոչ, հնարավոր չէ, սակայն, հաշվի առնելով լրացուցիչ փորձաքննության որոշմամբ նկարագրված նոր հանգամանքները, չի բացառ¬¬վում, որ վերջինիս առաջացման մեխանիզմում տեղ գտած լինի (լինեն) բութ, կոշտ առար¬կայի(ների) ուղղակի անմիջական ներգործությունները, որոնք նշված ժամկետում և իր սովո¬րական ընթացքի դեպքում կարող էին առաջացնել առողջությանը թեթև վնաս` առողջության կար¬ճատև քայքայումով։
Մարիամ Ղարագյոզյանի վերաբերյալ դատաբժշկական փորձաքննության 2011թ. դեկտեմ¬բերի 22-ի թիվ 300 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ 2004թ. ծնված Մ.Ղարագյոզյանի ուշ ներկա¬յա¬նա¬լու և բժշկական փաստաթղթերի բացակայության պատճառով որոշել, թե նրա ականջ¬ների անցքե¬րի շրջանում մարմնական վնասվածքներ եղել են, թե ոչ` հնարավոր չէ, քանի որ դրանք կարող էին անհետացած լինել այդ ժամանակահատվածի (1 տարուց ավել) ընթացքում։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված մեկ հատ ՌԴ 5.000 ռուբլի հուշանվեր- թղթադրամի առկայությամբ և այն իրավապահներին ներկայացնելու վերաբերյալ արձա¬նագրութ¬յամբ, համաձայն որի՝ Ռադիկ Զատիկյանը 2011թ. մայիսի 13-ին ՀՀ ոստիկանության Արմավիրի մարզային վարչություն է ներ¬կայացրել մեկ հատ ՌԴ 5.000 ռուբլի անվանական արժեքով հուշանվեր - թղթադրամ` հայտարարելով, որ այն որպես Արմավիր քաղաքից Քարակերտ գյուղ մեկնելու փո¬խադրավարձ 2010թ. դեկտեմբերի 22-ին իրեն է վճարել Անի անունով ներկայացած մի աղջիկ (ըստ դատաքննոթյան արյունքների` Ազնիվ Ղարագյոզյանը)։
Փաստաթղթաբանական փորձաքննության 13.05.2011թ. մայիսի 13-ի թիվ 11-1288 եզրակա¬ցությամբ, համաձայն որի` փորձաքննությանը ներկայացված 5.000 ռուբլի անվանական արժեքով թղթադրամն իր կատարման եղանակով և պաշտոնական հատկանիշների բացակայությամբ չի հա¬մա¬պատասխանում ՌԴ ստանդարտ թողարկման 5.000 ռուբլի անվանական արժեքով թղթադրամ¬ների կատարման եղանակներին և պաշտոնական հատկանիշներին։ Այն կատարված է լազերային գունավոր տպագրական եղանակով (համակարգչային լազերային տպիչ, քսերոպատճենահանման սարք)։
Տուժող Անժելա Գրիգորյանի դրվագով

Տուժող Անժելա Գրիգորյանի դատաքննական ցուցմունքով` այն մասին, որ Տիգրանի հետ ծանոթացել է «Ինֆո - մարկետ» շաբաթաթերթում իր կողմից ամուսնության նպատակով ծանո¬թություն հաստատելու մա¬սին տրված հայտարարության միջոցով։ Նա զանգահարել է իրեն, մի քանի օր զրուցել են հեռախո¬սով, իրեն ներկայացել է Տիգրան Գևորգի Գրիգորյանի տվյալներով, հայտնել, որ ծնողները գտնվում են Ֆրանսիայում, իսկ Երևան քաղաքի Կոմիտասի փողոցում գտնվող հայրական տունը վերանորոգվում է, ուր տեղափոխվելու է վերանորոգման ավարտից հետո։ Առաջին անգամ հանդիպել են 2011թ. հուլիսի 20-ին Երևան քաղաքի Հանրապետության հրապարակում, առաջին հայացքից հավանել է նրան։ Տիգրանն հայտնել է, որ համակրում է իրեն, ամուսնանալու առաջար¬կություն է արել։ Համաձայնել է և քանի որ բնակարանը վերանորոգելու պատճառով ապրելու տեղ չի ունեցել, մինչև վերանորոգման ավարտը` 2011թ. օգոստոսը, որոշել են բնակվել իր վարձակալած՝ Երևան քաղաքի Նուբարաշեն թաղամասի 12 փողոցի 4 շենքի 31 բնակարանում։ Վարել են համատեղ ամուսնական կյանք, աշխատելով դպրոցում` իր աշխատա¬վարձը, խնայողութ¬յունը ներդրել է սնվելու և իրենց կենցաղային հոգսերն հոգալու համար։ Այդ ամիսներին Տիգրանը, որպես հարվածող մուրճի վարպետ, աշխատել է Դավիթաշենի կամրջի վերանորոգման աշխատանքները կատա¬րող Վասիլ Ավետիսյանի մոտ, սակայն երբևէ նրա աշխատավարձը չի տեսել, աշխատավարձ կամ որևէ այլ եկամուտ նա տուն չի բերել, որևէ ծախս չի կատարել։
2011թ. հուլիսի 24-ին` առավոտյան ժամը 11-ին, Տիգրանը, հայտնելով, թե իբր իրեն վստահված հարվածող մուրճը փչացել է, որի վերանորգման համար գումար է անհրաժեշտ, խնդրել է ժամանակավորապես տրամադրել բնակարանի հյուրասենյակի զգեստապահարանում` պայուսակի մեջ մշտապես պահած իր ոսկյա զարդերը` դրանք գրավ դնելու և ստացած գումարի հաշվին իր աշխատանքյնաին գործիքը վերանորոգելու համար` պարտավորվելով կարճ ժամանակում գրա¬վատնից հանել իր զարդերը և վերադարձնել։ Հավատալով ու վստահելով Տիգրանին` տվել է ընդհանուր 24 գրամ քաշով երեք ոսկյա շղթաները, 4 գրամ քաշով ոսկյա մատանին, թեև Տիգրանը չի հայտնել, թե որտեղ, ում մոտ և ինչ պայմաններով է գրավադրել իր զարդերը, որքան գումար է ստացել, նույնիսկ գրավի պայմանագիրն իրեն ցույց չի տվել։ Նույն օրը միասին մեկնել են Ալավերդի, որտեղ Տիգրանը ծանոթացել է իր ծնողների հետ։ Մի քանի օր անց Տիգրանը դարձյալ հարվածող մուրճը վերանորոգելու անվան տակ ստիպել է 3 օր անց վերադարձնելու պայմանով իր հարևանուհի Աննա Գրիգորյանից 600 ԱՄՆ դոլար գումար վերցնել։ Հավատալով նրան, որ հարևանի գումարը ժամանակին կվերադարձնի ու ինքը հարևանության առջև անհարմար վիճակում չի հայտնվի` այդ պայմաններով Աննայից 600 ԱՄՆ դոլար գումար է խնդրել և ստացել, սակայն տեղե¬կացել, որ դա վերջինս երեխայի ուսման վարձի գումարն է, անհրաժեշտ է ժամանակին վերադարձ¬նել։ Նշված գումարը տվել է Տիգրանին։ Մեկ շաբաթ անց Աննան մի քանի անգամ իրենից, ապա նաև Տիգրանից պահանջել է վերադարձնել 600 ԱՄՆ դոլարը, սակայն այդ գումարը Տիգրանը չի վերադարձրել և իր հետ կապերը խզելուց հետո ստիպված այն մաս-մաս ինքն է վերադարձրել։
Ծնողների տնից վերադառնալուց 8 օր անց Տիգրանը դարձյալ ոսկեղեն է խնդրել` գրավ դնելու, գումար ստանալու և ապա ողջ ոսկեղենը միասին գրավից հանելու և վերադարձնելու պայմա¬նով։ Տիգրանի մեկնաբանմամբ` նախկին ոսկին գրավից հանելու համար գումար չունի, աշխա¬տավարձը դեռ չի ստացել, մինչդեռ նրան գումար է անհրաժեշտ աշխատանքը շարունակելու համար։ 2011թ. հուլիսի 14-ից մինչև 2011թ. նոյեմբերի 19-նն ընկած ժամանակահատվածում վերադարձնելու պատրվակով Տիգրանը իրենից մաս-մաս վերցրել և խաբեությամբ հափշտակել է 60 գրամ ընդհանուր քաշով 4 ոսկյա շղթաներ, մատանի, թևնոց, կուլոն և ադամանդյա քարով մեկ հատիկ փոքր ականջօղ, որոնք մինչ օրս չի վերադարձրել։ Սիրելով Տիգրանին` հավատացել է, որ նա կվերադարձնի իր զարդերն ու Աննայից վերցված 600 ԱՄՆ դոլար գումարը, սակայն անհանգստություն է ունեցել, որ մնացած ոսկյա զարդերը կարող է ևս վերցնել ու ամեն անգամ տանից բացայակելուց առաջ ստուգել է պահարանում` պայուսակի մեջ դրանց առկայությունը։ 2011թ. օգոստոսի 18-ին՝ առավոտյան զննելով պայուսակը` համոզվել է, որ մնացած զարդերը` մեկ զույգ ականջօղերը, մարգարիտե քարով մատանին, թիթեռաձև պսակով մատանին, ֆիանիտե քարով մատանին, սպիտակ քարից ակով բարակ մատանին, տոպազի քարով մատանին, կարմիր քարով մատանին, կտակարանի տեսքով կրծքազարդը, սրտի կեսի տեսքով կրծքազարդը, պայտի տեսքով կրծքազարդը, Մ.Աստվածածնի պատկերով կրծքազարդը, ընդհանուր՝ շուրջ 30 գրամ քաշով զարդերը տեղում են։ Գնացել է աշխա¬տանքի, իսկ Տիգրանը մնացել է տանը։ Այդ օրն հրավիրված են եղել Տիգրանի աշխատանքային ընկերոջ` Կարենի ծննդյան օրը նշելու արարողությանը, որը տեղի է ունեցել Արարատի մարզի Զովաշեն գյուղի մոտ գտնվող բացօթյա տաղավարում։ Խնջույքի ընթացքում Կարենի քույրերը, մոտենալով իրեն, հայտնել են, որ կրծքա¬զարդ են գտել, ցուցադրել և հետաքրքրվել են, թե արդյոք դա իրենը չէ։ Անմիջապես ճանաչել է պայտի տեսքով իր կրծքազարդը, որը թողել է բնակարանում, հիշել է, որ նույն օրն առավոտյան այն եղել է զգեստապահարանում և չէր կարող հայտնվել Զովաշենում։ Վերցնելով կրծքազարդը` մոտեցել է Տիգրանին, ով անմիջապես խոստովանել է, որ իր բնակարա¬նում` պահարանի պայուսակում պահվող ամբողջ ոսկեղենը նույն օրն իրենից գաղտնի վերցրել ու Էջմիածին քաղաքի բնակիչ ոմն Վաչիկի միջոցով գրավ է դրել Էջմիածնում։ Խիստ զայրացել է, իսկ նա հանգստացրել է իրեն, խնդրել է աղմուկ չբարձրացնել, հարազատներին չհայտնել, ոստիկանութ¬յուն չդիմել` ասելով, որ իր բոլոր զարդերը գրավ է դրված, ամեն ինչ կանի, որ մինչև վերջին կտոր զարդը գրավից հանի ու վերադարձ¬նի։ Ինքը կորցրել հավատը Տիգրանի նկատմամբ, սակայն վերջինս կարողացել է համոզել, հանգստացնել է, որ սեպտեմբերի կեսին Ֆրանսիայից վերադառ¬նալու է իր մայրը, որից գումար կվերցնի ու գրավից կհանի իր բոլոր զարդերը։ Տիգրանի հետ կապված պատմության մասին տեղեկացրել է ընկերուհուն` նույն դպրոցի դասվար Վարդիթեր Պետ¬րոս¬յանին։
Հայտնեց, որ Տիգրանն իրականում ամուսնանալու նպատակ չի ունեցել, այլ ի սկզբանե ծրագրել է խաբեությամբ ու գողությամբ հափշտակել իր ունեցվածքը։ Հետագայում է իրեն հայտնի դարձել, որ Տիգրանի անունն իրականում Արտեմ Գասպարյան է, ով գտնվել է հետախուզման մեջ։ Դատարանում նշեց, որ Արտեմ Գասպարյանն իրենից հափշտակել է 2.034.750 ՀՀ դրամին համար¬ժեք ոսկյա զարդեր և 600 ԱՄՆ դոլար գումար, որի սահմանում էլ ներկայացրեց քաղաքա¬ցիա¬կան հայց։
Գործով վկա Վարդիթեր Պետրոսյանի դատաքննական` ըստ էության նույնաբովանդակ ցուցմունքով.
Վկա Աննա Գրիգորյանի դատաքննական ցուցմունքով` այն մասին, որ բնակվում է Անժելա Գրիգորյանի հարևանությամբ` նույն շենքի 29 բնակարանում, նրա հետ գտնվում է ջերմ հարաբե¬րությունների մեջ։ 2011թ. ամռանից Անժելան իր բնակարանում բնակվել է Տիգրան անունով մի տղա¬մարդու հետ։ 2011թ. օգոստոսի սկզբին Անժելան իրենից երեք օրով 600 ԱՄՆ դոլար գումար է խնդ¬րել։ Սեպտեմբերին տանը երեխայի ուսման վարձը վճարելու համար նախատեսված գումար է ունեցել և չի մերժել հարևանուհու խնդրանքը, նրան տվել է 600 ԱՄՆ դոլար գումար։ Անժելան չի ասել, թե ինչ նպատակով է խնդրում, իսկ ինքը չի հետաքրքրվել։ Մեկ շաբաթ անց Անժելան հայտնել է, որ այդ գումարը տվել է Տիգրանին, խնդրել է սպասել։ Որոշ ժամանակ անց ինքը դիմել է Տիգրա¬նին և պահանջել է գումարը, սակայն վերջինս պատասխանել է, որ Անժելայի միջոցով կտեղեկացնի, թե երբ է գումարը վերադարձնելու։ Մինչև 2011թ. նոյեմբերը Տիգրանն ու Անժելան իր գումարը չեն վերադարձրել։ Այդ ժամանակ է Անժելայից տեղեկացել, որ Տիգրանը վերցրել է նաև նրա ոսկյա զարդերը, խոստացել է դրանք վերադարձնել, սակայն խաբեությամբ հափշտակել ու հեռացել է, նույնիսկ խուսափում է պատասխանել Անժելայի հեռախոսազանգերին։ Համոզվե¬լով, որ Անժելան խաբվել է` ինքը մտել է նրա վիճակի մեջ և պայմանավորվածության համաձայն` վերջինս իր ողջ գումարը վերադարձրել է մաս-մաս։
Վկա Նաիրա Քարամյանի դատաքննական ցուցմունքով` այն մասին, որ 2011թ. օգոստոսի 18-ին Արարատի մարզի Զովաշեն գյուղի մոտ գտնվող գետափին նշել են իր եղբոր` Կարեն Քյարամ¬յանի ծննդյան օրը։ Բացի իր ընտանիքի անդամներից հրավիրված են եղել նաև եղբոր` Կարեն Քյարամյանի աշխատանքային ընկերը` Տիգրանը և նրա կինը` Անժելան։ Սեղանը պատրաստելու ժա¬մա¬նակ ափսեների մեջ հայտնաբերվել է պայտի տեսքով ոսկյա կրծքազարդ, որը ցույց է տվել Անժե¬լային։ Անժելան ճանաչել է իր կուլոնը և զարմացել, թե այն ինչպես կարող էր այն նրա պայուսակից հայտնվել նշված վայրում` ափսեների մեջ։ Մինչդեռ դեռևս մինչդատական վարույթում հարցաքննվելիս նշել էր, որ Անժելան զարմացել է` հայտարարելով, թե ինչպես կարող էր կրծքա¬զարդը նրա բնակարանից հայտն¬վել այդտեղ։ Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակ¬ներում ստու¬գելով և գնահատելով տվյալ հանգամանքի շուրջ վկա Ն.Քարամյանի դատաքննական և նա¬խա¬քննական հակասական ցուցմունքները` Դատարանն առավել կարևորում է նախաքննա¬կան ցուց¬մունքը` հաշվի առնելով, որ այն հաստատվում է տուժող Անժելա Գրիգորյանի դատաքննական, նրա եղբայր` Կարեն Քարամյանի նախաքննական ցուցմունքներով։ Դատարանում նշեց նաև, որ վերց¬նելով կրծքազարդը` Անժելան մոտեցել է Տիգ¬րա¬նին, նրանք առանձնացել և զրուցել են, թեև վերջին¬ներիս խոսակցությունն ինքը չի լսել։ Դրանից հետո Անժելան գտնվել է նեղված և տխուր վիճակում։
Վկա Կարեն Քյարամյանի` Դատարանում հրապարակված և հետազոտված ցուցմունքով` այն մասին, որ Տիգրան անվամբ ներկայացած Արտեմ Գասպարյանի հետ 2011թ. հուլիս-օգոստոս ամիս¬ներին աշխատել է «Ֆուրման-Արմեն» ԱԿ-ում, Երևան քաղաքի Դավթաշեն կամրջի վերանո¬րոգ¬ման աշխատանքների կատարման վրա։ Վերջինս աշխատանքի է ներկայացել ընդհատում¬ներով, անձ¬նագիր չներկայացնելու պատճառով նրա հետ աշխատանքային պայմանագիր չի կնքվել։ Եղել են դեպքեր, երբ աշխատանքի ընթացքում հարվածող մուրճը փչացել է, սակայն այն նորոգվել է ընկերության միջոցներով, և Տիգրանը կամ մեկ այլ աշխատակից այն վերանորոգելու պարտա¬վորություն չեն ունե¬ցել ու ծախսեր չեն կատարել։ 2011թ. օգոստոսի 16-ին Տիգրանը զանգա¬հարել և հայտնել է, որ իր կնոջ ընկերուհու ամուսնուց` Հարությունից պարտքով 250 ԱՄՆ դոլար գումար է խնդրել, ինքը գտնվում է Ալավերդիում, զոքանչի ծնունդն է նշում, գումարը շտապ պետք է, առաջարկել է այդ գու¬մա¬րով վառելիք լիցքավորել և Հարությունի ու նրա կնոջ հետ միասին շտապ գալ Ալավերդի։ Իրենք Ալավերդի են հասել ժամը 22-ի սահմաններում։ Նշված գումարից շուրջ 100 ԱՄՆ դոլարի հաշվին վառելիք է լիցքավորել, իսկ մնացած գումարը տվել է Տիգրանին։ Ամուսիններն Անժելայի համար ծաղկեփունջ են գնել, իսկ նշված գումարից ծնունդի հետ կապված ծախսեր չեն կատարվել։ Հաջորդ օրը վերա¬դարձի ճանապարհին Տիգրանը, տեղեկանալով, որ օգոստոսի 18-ին իր ծննդյան օրն է, այն նշելու նպատակով մեկ գլուխ գառ է գնել։ 2011թ. օգոստոսի 18-ին Արարատի մարզի Զովաշեն գյուղի մոտակա տաղավարում իր ծնունդը նշելու ժամանակ տեղեկացել է, որ իր քույրերը սեղանը պատ¬րաս¬տելու ժամանակ, ափսեների մեջ գտել են Անժելայի կուլոնը։ Անժելան ճանաչել է այն և ցույց տալով Տիգրանին` հարցրել է, թե ինչ գործ ունի իր կրծքազարդն այդ վայրում։ Տիգրանը խոստովա¬նել է, որ ինքնագլուխ վերցրել է այն բնակարանից։ Լսել է նաև, որ Տիգրանը վերցրել և չի վերա¬դարձրել Անժելայի ոսկեղենը։ Հայտնել է նաև, որ իրենց հետ Վաչիկ անունով բանվոր չի աշխատել։
Վկա Վասիլ Ավետիսյանի դատաքննական ցուցմունքով` այն մասին, որ հանդիսանում է «Ֆուրման-Արմեն» արտադրական կոոպերատիվի նախագահը։ 2011թ. հուլիսին` «Դավիթաշեն» կամրջի շինարարության ընթացքում, Արտեմ Գասպարյանին ընդունել է աշխատանքի որպես բան¬վոր` պայմանով, որ աշխատանքային պայմանագիր կնքելու համար ներկայացնի անձնագիրը։ Նա աշխատել է ընդհատումներով, ընդհանուր մոտ 20 օր, որից հետո նրան հեռացրել է աշխա¬տան¬քից։ Նա աշխատել է հարվածող մուրճի վրա։ Հայտնեց, որ երբ նշված սարքավորումը փչացել է, այն վերա¬նորոգվել է ընկերության միջոցներով և որևէ աշխատակից այն նորոգելու պարտավո¬րություն չի ունե¬ցել, մասնավորապես` Արտեմը երբևէ սեփական միջոցներով ընկերության որևէ գույք չի վերա¬նորոգել։
Տուժող Անժելա Գրիգորյանի ներկայացրած և որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված ֆոտոնկար¬ների առկայությամբ, որոնցում տեսանելի են տարբեր ժամանակներում իր պարանոցին, ականջներին և ձեռքի մատերին տուժող Ա.Գրիգորյանի կրած, ամբաստանյալ Արտեմ Գասպար¬յանի հափշտակ¬ած, ոսկյա զարդերը։
Թեև գործով իրեղեն ապացույց է ճանաչվել տուժող Անժելա Գրիգորյանի ներկա¬յացրած` Հրուշիկ Մանուկյանի հետ կայացած խոսակցության ձայնագրառման լազերային սկավառակը, սակայն այն ձեռք չի բերվել քննչական այդ գործողությունն իրականացնելու իրավունք ունեցող պաշտոնատար անձի կողմից, հետևաբար` ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 105-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասի 3-րդ կետի համաձայն` թույլատրելի ապացույց չէ` ինչպես և դրա հետազոտ¬ման վե¬րաբերյալ ձայնագրառման փորձաքննության 2012թ. փետրվարի 29-ի թիվ 12-0617 եզրակա¬ցությունը, հետևաբար` սույն դատավճռի հիմքում դրվել չեն կարող։
Դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի` 2012թ. մայիսի 18-ին Անժելա Գրիգորյանը մատնացույց է արել իր վարձակալած` Երևան քաղաքի Նուբարաշեն 12 փողոցի 4-րդ շենքի 31-րդ բնակարանի հյուրասենյակի զգեստապահարանի վերևի աջ մասում դրված պայուսակը և հայտարարել է, որ իր բոլոր ոսկյա զարդերը պահել է նշված պայուսակի մեջ` սև գույնի կաշվե դրամապանակում։ Վերջինս նաև հայտարարել է, որ 2011թ. օգոստոսի 18-ին` ժամը 11-ին, իր թվով 11 ոսկյա զարդերը եղել են այդ դրամապանակի մեջ, սակայն նույն օրը դրանք գողացել է իր հետ փաստական ամուսնական հարաբերությունների մեջ գտնվող Արտեմ Գասպարյանը։
Տուժող Հերմինե Մանուկյանի դրվագով

Տուժող Հերմինե Մանուկյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ «Ինֆո-մարկետ» շաբաթաթերթի 2012թ. փետրվարի 17-ի համարում կարդալով «Միայն ընտանիք կազմելու նպատակով կծանոթա¬նամ կատակասեր աղջկա հետ, ես 35 տարեկան եմ, 180/75։ հեռ. 098-469769 Կարեն» բովանդա¬կութ¬յամբ հայտարարությունը` 2012թ. փետրվարի 20-ին զանգահարել է նշված հեռախոսահամարով և զրուցել մի տղամարդու հետ, ով ներկայացել է Կարեն անվամբ։ Պայմանավորվել են հանդի¬պել, Կարենը պահանջել է հանդիպման գալ լավ հագնված, կրել ոսկյա բոլոր զարդերը, որպեսզի իր հարազատներին ներկայացնելու ժամանակ լինի գեղեցիկ և լավ տպավորություն թողնի։ Իրենք հան¬դի¬պել են 2012թ. փետրվարի 21-ին` ժամը 14.30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սարյան փողոցում` Մաշտոցի պողոտային հարող հատվածում գործող ավտոլվացման կետի մոտ։ Հանդիպ¬ման գալու ժամանակ պարանոցին կրել է 50 գրամ քաշով ոսկյա շղթա, իսկ մատին` ադա¬մանդյա քա¬րով ոսկյա մատանի։ Կարենի հագին եղել է արտասահմանյան արտադրության մուգ կա¬պույտ սպորտային համազգեստ, վերջինս կանգնած է եղել լվացման կետի դիմաց կայանած «Օպել» մակնիշի ավտոմեքենայի կողքին՝ մի երիտասարդի հետ։ Կարենն այդ տղային հանձնարարել է մեքենան լվանալ, իսկ իր առաջարկել է քայլել։ Նրա առաջարկով սրճելու համար հասել են «Մանկական երկաթուղի», սակայն սրճարանը փակ է եղել։ Վերադարձել են Մաշտոցի պողոտա, որտեղ Կարենը հայտնել է, որ դրամապանակը մոռացել է մեքենայում, հետաքրքրվել, թե ինքը գումար ունի, թե` ոչ։ Պատասխանել է, որ 2000 դրամ ունի, մոտակայքում գտնվող բանկոմատից ևս 15.000 ՀՀ դրամ գումար է կանխիկացրել։ Տաքսի ավտոմեքենայով գնացել են Խանջյան փողոցում գտնվող «Ֆիեստա» սրճարան։ Կարենը պատվիրել է մեկ շիշ կարմիր գինի, միայնակ խմել է կես շիշը, ինքը գինի չի խմել։ Ինչպես զբոսնելու ընթացքում, բարում ևս, նա շարունակել է իրեն սեր խոստովանել՝ իբր առաջին հայացքից սիրահարվել է, պետք է ամուսնանա իր հետ և առաջարկել է այդ օրը տուն չգնալ, մնալ իր հետ։ Հրաժարվել է, որից հետո Կարենը համոզել է տալ իր պարանոցի ոսկյա շղթան, առաջարկելով այն թողնել իր մոտ որպես երաշխիք, քանի որ մտավախություն ունի, որ ինքն հաջորդ օրը նրա հետ ժամադրության չի գա։ Ինքն հրաժարվել է շղթան տալ, որից հետո Կարենը կտրուկ փոխել է տոնն ու վերաբերմունքը, գոռացել է իր վրա, սկսել է սպառնալ, պահանջել է շղթան։ Գտնվելով անծանոթ միջավայրում` աղմուկ չբարձրացնելու համար, հարկադրաբար նրան է տվել շղթան՝ այնուհետև հետ վերցնելու հույսով։ Սրճարանում Կարենի պահանջով նրան է տվել նաև 15.000 դրամը, որից նա սրճարանում վճարել է մոտ 5.000 դրամը։ Սրճարանից նրա առաջարկով գնացել են իրեն անծանոթ վայրում գտնվող մի ռեստորան, որտեղ սուրճ են խմել, զրուցել և ապա տաքսի ավտոմեքենայով վերադարձել են Մաշտոցի պողոտա։ Ճանապարհին` ավտոմեքենայում, անընդհատ նրան խնդրել է հետ տալ իր շղթան` նշելով, որ առանց դրա չի կարող վերադառնալ տուն, սակայն Կարենը հրաժարվել է վերադարձնել։ Նախապես տեսնելով, որ շղթան նա դրել է սպորտային համազգեստի վերևի գրպանը` մի պահ համարձակվել ու ձեռքը մտցնելով Կարենի գրպանը` իր շղթան հանել է։ Կարենը պահանջել է վերադարձնել, սակայն ինքն այն ամուր սեղմել է աջ ձեռքի ափում։ Այդ հանգամանքը Կարենին բոլորովին դուր չի եկել, նա ավելի է զայրացել, ավտոմեքենայից իջնելուց հետո իրեն հարկադրաբար քաշելով տարել է Սարյան փողոցի 6/1 հասցեում գտնվող շինանյութերի խանութի մոտ, որը տվյալ պահին եղել է փակ։ Օգտվելով շրջապատում մարդանց բացակայությունից` Կարենը բռնել է իր ծոծրակից, քաշել մազերը, որով իրեն ցավ է պատճառել, ապա ոլորելով ձեռքը` ափից «խլել է» իր շղթան, պահանջել գյուղ գնալ, ասելով, որ հետևելու է իրեն, սպառնացել, որ եթե ինքը դեպքի մասին հայտնի ոստիկանություն, ապա կվարկաբեկի իրեն, կգա գյուղ և կվնասի ծնողներին։ Նստելով տաքսի ավտոմեքենա` մեկնել է Ծիածան գյուղ։ Ճանապարհին մի քանի անգամ հեռախոսով կապվել է Կարենի հետ, ով սկզբում խոստացել է վերադարձնել շղթան, ապա անջատել է հեռախոսն ու դարձել անհասանելի։ Համոզ¬վելով, որ Կարենը հափշտակել է իր պարանոցի ոսկյա շղթան և վերադարձնելու նպատակ չունի` հաղորդում է ներկայացրել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում։ Իր հետ պատահած դեպքի մասին ահա¬բեկված վիճակում պատմել է մորաքրոջը` Էջմիածին քաղաքի բնակչուհի Մարիետա Սարգսյանին։
2012թ. մարտի 7-ին անձին լուսանկարներով ճանաչման ներկայացնելու ժամանակ անմիջա¬պես ճանաչել ու մատնացույց է արել Արտեմ Գասպարյանին` նշելով, որ դա իրեն ներկայացած այն Կարենն է, ով 2012թ. փետրվարի 21-ին հափշտակել է 50 գրամ քաշով, 1.362.095 ՀՀ դրամ արժո¬ղությամբ իր պարանոցի ոսկյա շղթան։ Դատարանում ներկայացրեց 1.362.095 ՀՀ դրամի քաղա¬քացիական հայց։
Անձին լուսանկարներով ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2012թ. մարտի 7-ին Հերմինե Մանուկյանը ճանաչել ու մատնացույց է արել Արտեմ Գասպար¬յանի լուսանկարը և հայտնել, որ դա նույն Կարենն է, ով 2012թ. փետրվարի 21-ին Երևանի Սարյան փողոցում իրենից հափշտակել է իր պարանոցի ոսկյա շղթան ու պատճառել է 3.500 ԱՄՆ դոլա¬րի գույքային վնաս։
Վկա Մարիետա Սարգսյանի` Դատարանում հրապարակված և հետազոտված` ըստ էութ¬յան նույնաբո¬վան¬դակ ցուցմունքով.
Վկա Անիկ Հովհաննիսյանի` Դատարանում հրապարկված և հետազոտված ցուցմունքով` այն մասին, որ Երևան քաղաքի «Վաղարշ և որդիներ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող ոսկու շու¬կայում զբաղվում է ոսկյա զարդերի առևտրով։ Հիմնականում վաճառում է արաբական արտադ¬րութ¬յան զարդեր։ Էջմիածին քաղաքի բնակիչ Հերմինե Մանուկյանն իր հաճա¬խորդն է, ով 2011թ. սեպ¬տեմբերին իրենից գնել է արաբական արտադրության, «Շանել» տեսակի գործվածքի, 50 գրամ քաշով, 875 հարգի ոսկյա վզնոց։ Հերմինեն նշված վզնոցի ձեռքբերման համար իրեն վճարել էր 3.500 ԱՄՆ դոլար գումար։ Հետագայում, հեռախոսային խոսակցության ժամանակ Հերմինեն իրեն հարցրել է, թե վաճառքում նման ոսկյա վզնոց էլի ունի, թե` ոչ։ Այդ խոսակցութ¬յան ժամանակ է տեղե¬կացել, որ Հերմինեի գնած ոսկյա այդ շղթան 2012թ. փետրվարին նրանից հափշտակել են։
Դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2012թ. մարտի 14-ին Հերմինե Մանուկյանը մատնացույց է տվել Երևան քաղաքի Սարյան փողոցի 6/1 հասցեում գտնվող շինան¬յութերի խանութի դիմացի մայթը և հայտարարել է, որ 2012թ. փետրվարի 21-ին` ժամը 21-ի սահմաններում, նշված վայրում է Կարենը ( դատաքննության արդյունքների համաձայն` ամբաս¬տանյալ Արտեմ Գասպարյանը) բռնության գործադրմամբ տիրացել իր պա¬րա¬նոցի ոսկյա շղթային։

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները` Դատա¬¬րանը հաստատված համարեց այն, որ ամբաստանյալ Արտեմ Գասպարյանը խաբեության, գողության և կողոպուտի միջոցով 2010թ. մայիսից մինչև 2012թ. փետրվարի 21-ն ընկած ժամանակահատվածում հափշտակել է տուժողներ Հերմինե Մանուկյանի, Անժելա Գրիգորյանի, Ազնիվ Ղարագյոզյանի, Հռիփսիմե Քյուրքչյանի, Լիանա Մարկարյանի, Աիդա Գասպարյանի և Անժելա Կալիվանջյանի գույքը, ավելին` տուժող Ազնիվ Ղարագյոզ¬յանի կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր բռնության գործադրմամբ, ինչպես նաև այդպիսի բռնություն գործադրելու սպառնալիքով, խաբեութ¬յամբ և վստահությունը չարաշահելու, Ղարագյոզյանի վիճակի խոցելիությունը օգտագործելու միջոցով նյութական և անձնական բնույթի բարիքներ ստանալու շահագրգռվածությամբ 2010թ. հոկտեմ¬¬բերից մինչև 2011թ. մարտն ընկած ժամանակահատվածում սեռական և այլ շահագործման վիճակի մեջ է դրել և այդ վիճակում պահել ու շահագործել Ազնիվ Ղարագյոզյանին, այսինքն` մեղավորությամբ կատարել է հանցավոր արարքներ« որոնք համա¬պա¬տաս¬¬խանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով,178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով (չորս դրվագներով) նախա¬տես¬ված հանցա¬գործության հատ¬կանիշ¬ներին, հետևաբար` վերջինս քրեա¬կան պա¬տաս¬¬խա¬նատ¬¬¬վության և պատժի ենթա¬կա է այդ հոդվածների համա¬պատասխան մասերով և կետերով։
Խարդախության դրվագներով ամբաստանյալ Ա.Գասպարյանին առաջադրված մե¬ղադրան¬քում նրա մեղա¬վո¬րութ¬յան վե¬րա¬բերյալ հետևության Դատարանը հան¬գեց նաև հաշվի առնելով Լիա Ավետիսյանի վերաբերյալ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2011թ. փետրվարի 24-ի ԵԿԴ/0176/01/09 որոշման մեջ արտահայտած իրա¬վական դիրքորոշումը։ Այսպես, վերլուծվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդ¬վա¬ծով նախա¬տեսված խարդախության հանցակազմը` ՀՀ վճռաբեկ դատա¬րան արձանագրել է, որ օբյեկտիվ կող¬մից տվյալ հանցակազմը դրսևորվում է երկու եղանակով` խա¬բեությամբ կամ վստահությունը չարա¬շահելով։ Ընդ որում` վստահությունը չարաշահելն ուրիշի գույքին տիրանալու կամ դրա նկատ¬մամբ իրավունք ձեռք բերելու նպատա¬կով հանցավորի կողմից, նրա և գույքի սեփականատիրոջ կամ գույքը տիրապետողի միջև ձևա¬վորված վստահության հարաբերությունների օգտագործումն է։ Արարքը խարդախություն որա¬կելու համար բավա¬րար չէ, որ անձն իր արարքներով կամ որոշակի հանգամանքների բերու¬մով տուժողի մոտ վստահություն վայելի, այլ անհրաժեշտ է, որպեսզի վերջինս համոզի տուժողին իրեն փո¬խան¬ցել գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքները։ Ընդ որում, էական նշանակութ¬յուն ունի այն, թե գույքն ուրիշին հանձնելու գործում ով է նախաձեռնություն դրսևորել, արդյո՞ք գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքները հանձնելու տուժողի մտադրությունն առաջա¬ցել է հանցավորի կողմից նրան համո¬զելու և հորդորելու արդյունքում։
Հանցավորի նկատմամբ տուժողի վստահությունը կարող է ինչպես իրավական, այն¬պես էլ փաստական հիմքեր ունենալ, այսինքն` հանցավորի և տուժողի միջև առկա` վստա¬հության վրա հիմնված հարաբերությունները կարող են բխել ինչպես նրանց միջև առկա պայմանագրից, լիազո¬րագրից, այնպես էլ առաջանալ հանցավորի և գույքը հանձնողի անձնա¬կան հարա¬բերութ¬յուն¬ներից, հանցավորի կողմից նախկինում դրսևորած վարքագծից, հանցավորի անձնա¬վո¬րութ¬յունից։ Այսպի¬սով` հանցավորի գործողությունների արդյունքում մոլորության մեջ ընկած սեփա¬կա¬նա¬տերը կամ իրավասու այլ անձը կամավոր կերպով գույքը կամ գույքի նկատ¬մամբ իրա¬վունքներն հանձնում է հանցագործին կամ այլ անձի կամ անձանց կամ չի խոչընդո¬տում վեր¬ջին¬ներիս կողմից այդ գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրա¬վունքները վերցնելուն։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, նույն խնդրով իր մեկ այլ` Վարդան Մաթևոսյանի վերա¬բերյալ 2012թ. հունիսի 8-ին ԵՇԴ/0037/01/11 նախադեպային որոշման մեջ, ընդգծելով, որ խարդախությունը և քաղաքացիաիրավական պարտավորությունների խախտումն օբյեկ¬տիվ կողմի հատկանիշներով հաճախ համընկնում են, արձա¬նագրել է, որ խարդախությունը` որպես հանցագործություն, քաղա¬քացիաիրավական պարտավորություն¬ների խախտման դեպքերից տարբերվում է հատկապես սուբյեկտիվ կողմով։ Մասնավորապես՝ խարդախութ¬յունը սուբյեկտիվ կողմից բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ, ինչը ենթադրում է, որ հանցավորը գիտակցում է, որ խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով հափշտակում է ուրիշի գույքը, ինչպես նաև նախատեսում և ցանկանում է դա։
Սուբյեկտիվ կողմից խարդախությունը բնութագրվում է ոչ միայն ուղղակի դիտա¬վո¬րությամբ, այլև շահա¬դի¬տական նպատակի առկայությամբ, այսինքն` հանցավորը պետք է գիտակցի, որ խաբեությամբ կամ վստա¬հութ¬յունը չարաշահելու միջոցով հափշտակում է ուրիշի գույքը, ինչպես նաև պետք է նախատեսի և ցանկանա դա։
Շահադիտական նպատակն ենթադրում է, որ մինչև գույքը վերցնելը կամ գույքին տի¬րա¬նալն հանցավորն ի սկզբանե նպատակ է ունենում հափշտակել այն, չվերադարձնե¬լ գույ¬քը, չկա¬տա¬¬րել խոստումը կամ պայմանագրային պարտավորությունները, ընդ որում` վե¬րոնշյալ¬ների վե¬րա¬բերյալ հետևությունները պետք է հիմնված լինեն գործով ձեռք բերված ապացույցների հա¬մակ¬ցության վրա։ Ապացույցների գնահատման արդյունքում դատարա¬նը յուրաքանչյուր դեպ¬քում պետք է հաստատ¬ված համարի այն, որ անձն ի սկզբանե նպատակ է ունեցել խարդախության միջոցով հափշտակել ուրիշի գույքը և եթե ապացուցվի, որ ունեցել է, ապա խարդախության հան¬ցա¬կազմն առկա է։
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է նաև, որ խարդախությունը քաղա¬քա¬ցիա¬իրա¬վա¬կան պարտավորությունների չկատարման կամ ոչ պատշաճ կատարման դեպ¬քերից տա¬րան¬ջատելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել հետևյալ հանգամանքները` ա) խար¬դա¬խության դեպքում տուժողին խաբելու կամ նրա վստահությունը չարաշահելու մտադրութ¬յունն անձի մոտ ծագում է նախքան գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքներ ձեռք բե¬րելը, բ) խար¬դախության դեպքում անձի մոտ քաղաքացիաիրավական պայմանագրով ստանձ¬նած պար¬տավորությունները (գույքը փոխանցել, կատարել վարկային պարտավո¬րութ¬յունը, պարտքը վերադարձնել և այլն) չկատարելու դիտավո¬րությունը ծագում է նախ¬քան գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքներ ձեռք բերելը։
Վերոնշյալ իրավական վերլուծությունների լույսի ներքո, դատաքննությամբ հետա¬զոտված ապա¬ցույցների արդյունքներով գնահատելով և հերքելով ամբաստանյալ Արտեմ Գասպարյանի պատ¬ճա¬ռաբանությունները` Դատարանը փաստում է, որ`
- ամբաստանյալ Ա.Գասպարյանը մինչ մեղսագրվող արարքների կատարումը տարատեսակ կեղծ անուններով տուժողներին ներկայանալու, որպես թիրախ բացառապես իգական սեռի ներկա¬յա¬ցուցիչների ընտրելու, նրանց սեր խոստովանելու և ամուսնանալու խոստում տալու, վերջին հաշ¬վով նրանց հետ անձ¬նական ջերմ, այդ թվում` փաստական ամուսնական հարաբերություններ նախաձեռնելու և տևա¬կան ժամանակ այն պահ¬պանելու ուժով ձեռք է բերել և վայե¬լել տուժողների վստա¬հությունը,
- տուժողների ոսկյա զարդերն ու գումարներն ամբաս¬տան¬յալ Ա.Գասպարյանի մոտ են հայտնվել վեր¬ջինիս նախաձեռնությամբ, տուժողներին տարբեր պատրվակներով հա¬մոզելու և հորդո¬րելու արդյունքում,
- մինչ տուժողների գույք ստանալն ամբաստանյալ Ա.Գասպարյանի մոտ շահադիտական նպա¬¬տակն առկա էր, քանի որ վերջինս տուժողների հետ փոխհարաբերությունների ողջ ժամանա¬կա¬¬¬հատվա¬ծում տարբեր պատրվակներով և պատճառաբանություններով նրա¬նցից մաս-մաս գույք է պա¬¬¬հանջել` գործելով պա¬հանջած և ստացած գույքն երբևէ չվերա¬դարձ¬¬նելու նախ¬նական հան¬ցա¬վոր դիտավորությամբ, գիտակցելով գույքը ստանալուց առաջ տված խոստումները գործնա¬կանում իրա¬կանացնելու անհնարինությունը։ Ավելին, տուժողների կողմից իրավա¬պահ¬ներին դիմելուց առաջ, նույնիսկ ողջ դատական քննության ընթացքում ամբաստանյալ Ա.Գասպարյանը, թեկուզ մա¬սամբ, որևէ գույք տուժողներին չի վերա¬դարձրել(փոխհատուցել), ինչը ևս նրա շահադիտական նպա¬տակն ու նախնական հանցավոր դիտավորությունն հաստատող լրացուցիչ փաստարկներ են։
Ամբաստանյալ Արտեմ Գասպարյանի նկատ¬մամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչ¬պես նաև կանխել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի հա¬մա¬ձայն` հան¬ցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ¬գոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապա¬տասխանեն հան¬ցանքի ծան¬րութ¬յանը, այն կատա¬րելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնա¬վո¬րութ¬յանը, անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կան¬խելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պա¬տիժ, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագոր¬ծության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հան¬¬ցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համա¬ձայն` հան¬ցագործության համար նախա¬տեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրող ՀՀ քրեական դատա¬վարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրո¬պա¬կան դատա¬րա¬նի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգա¬մանք¬ներով այլ գործի քննության ժամանակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված նորմը, նշել է, որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատվությունը մեղմացնող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցո¬ղութ¬յամբ, քանի որ պա¬տիժ նշանակելիս Դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ, որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։
Սույն գործով որպես ամբաստանյալ Արտեմ Գասպարյանի պատասխա¬նատ¬վությունը և պատիժը մեղմացնող այդպիսի հանգա¬մանքներ, ինչպես նաև անձը բնու¬թագրող տվյալներ, Դատարանը հաշվի է ա¬նում այն, որ ամբաստանյալն երիտասարդ է, ստացել է միջնակարգ մասնագիտական կրթություն (Երևանի պոլիգրաֆ. ուսումնարանն ավարտելու վերաբերյալ Գ թիվ 575320 վկայական) նախկին բնակության վայրում բնութագրվել է դրականորեն (տրված «Կայմ -11» համատիրության կառավարիչ Վ.Իսպիրյանի կողմից), նախկինում դատապարտված չի եղել (ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2012թ. փետրվարի 8-ի դրությամբ կատարված ստուգման կապակցությամբ տրված դատվածության տեղեկանքի համաձայն), խնամքին է 2-րդ խմբի հաշմանդամ հայրը` Գևորգ Արտաշի Գասպարյանը (վկայական թիվ 26135), փոքրահասակ որդին` 1996թ. հունվարի 29-ին ծնված Գևորգ Արտեմի Գասպարյանը (hայրության ճանաչման ԱԱ թիվ 057108 և ծննդյան 9-ՍԼ թիվ 269989 վկայականներ)։
Վերոնշյալ հանգա¬մանքներն հաս¬տատվել են քրեա¬կան գործի նյութերում առկա փաս¬տական տվյալ¬ներով, իրական են և ողջամտորեն նվազեցնում են ամբաստանյալ Արտեմ Գասպարյանի անձի հան¬րային վտանգա¬վո¬րությունը։
Հաշվի առ¬նելով այն, որ ամբաստանյալ Արտեմ Գասպարյանը սկսած 2010թ. մայիսից մինչև 2012թ. փետրվարը շարունակաբար զբաղվել է հափշտակությունների կատարմամբ` Դատարանը որպես վերջինիս պատաս¬խանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան¬գամանք է գնահատում հան¬¬ցանք¬ներն որպես արհեստ կատարելը։
Ամբաստանյալ Ա.Գասպարյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծան¬րացնող այլ հան¬գամանքներ Դատարանը չարձանագրեց։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ¬ Արտեմ Գասպարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու` պատժատեսակ ընտրելու և պատժաչափ սահ¬մանելու, պատիժը կրելու անհրաժեշտության հարցերին` Դատա¬րանը փաս¬տում է, որ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով և 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով սահմանված հանցա¬կազմերի պատժամասը բացարձակ որոշակի է, նախա¬տեսում է պատժատեսակ բացառա¬պես որո¬շակի ժամկետով ազատազրկման տեսքով, հետևա¬բար` քննարկման ենթակա է ամբաստանյալ Ա.Գասպարյանի նկատմամբ այն կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում), տվյալ հոդվածով նախատեսված ազա¬տազրկման նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ նշանա¬կելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրա¬ռում) հար¬ցերը։ Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Ա.Գասպարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրվող արարքներին, ապա դրանցով նախատեսված հանցակազմերի պատժամասերը թեև նախատեսում են այլընտրանքային պատժատեսակներ, սակայն Դատարանի համոզմամբ ամբաստանյալ Ա.Գասպարյանին մեղսագրվող հանցագործությունների բազմակիության պայման¬ներում նրա նկատմամբ նվազ խիստ պատժատեսակի նշանակումը չի բխի պատժի նպատակներն ապահովելու քրեադատավարական օրենքի պահանջ¬ներից։
Ամբաստանյալ Ա.Գասպարյանի կատարած յուրաքանչյուր հանցանքի համար պատիժ, իսկ հան¬ցանքների համակցությամբ վերջնական պատիժ սահմանելիս Դատարանն հաշվի է առնում այն, որ սույն գործով վերջինիս մեղսագրվում է ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգա¬վորության աստիճանի` առանձնապես ծանր, միջին և ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունների կատարում, հետևաբար` նրա նկատ¬մամբ պատիժ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, որը կիրառելի է համարում նաև պատիժները մասնակիորեն գումա¬րելու կանոնը։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Ա.Գասպարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով սահմանված լրացուցիչ պատիժների` գույքի բռնագրավ¬ման և որոշակի պաշտոններ զբաղեցեու և որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքի զրկման նշա¬նակման խնդրին` Դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում դրանց նշանակումը չի ծա¬¬ռայի պատժի նպատակներին, նախ` հաշվի առնելով ամբաստանյալ Ա.Գասպարյանի անվմամբ շարժական կամ անշարժ գույքի բացակայությունը, երկրորդ դեպքում` մեղսագրվող արարքների բնույթի հետ պայմա¬¬նավորված որևէ պաշտոն չզբաղեցնելու և մեղսագրվող արարքների կատարմանը նպաստած որևէ գործունեությամբ չզբաղ¬վելու փաստը։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արտեմ Գասպարյանի անձը բնութագրող տվյալները, նրան վերագրվող հանցա¬գոր¬ծութ¬յունների բազմակիությունը, բնույթն ու վտանգա¬վորության աստիճանը, տու¬ժողներին պատճառված վնասը չհատուցելու փաստը, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի տեսանկյու¬նով բացառիկ հանգա¬մանք¬ների բացակա¬յությունը` Դա¬տա¬րանը գտնում է, որ վեր¬ջինիս նկատ¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող պատիժը պայ¬մանականորեն չկիրա¬ռելու, ազա¬տազրկման նվազագույն չափից ավելի ցածր պա¬տիժ կամ ավելի մեղմ պատ¬ժա¬տեսակ նշա¬նակելու հիմքերը բացա¬կայում են։
Դատարանի համոզմամբ` ամբաստանյալ Ա.Գասպարյանի ուղղվելը և նոր հանցագոր¬ծութ¬յուն¬ների կանխումն հնա¬րավոր է ազատազրկման ձևով նրա նկատմամբ նշանակվող պատիժը ռեալ (իրական) կրելու պայման¬ներում, իսկ պատաս¬խա¬նատվությունն ու պա¬տիժը մեղմացնող հանգա¬մանք¬ները, անձը դրականորեն բնութագրող տվյալներն անհրա¬ժեշտ է հաշվի առնել սույն գործով նրա նկատ¬մամբ պատժաչափ սահմանելիս։
Ամբաստանյալ Ա.Գասպարյանին մեղսագրվող հանցագործություններից յուրաքանչյուրի տե¬ս¬անկյունով քննարկելով վերջինիս նկատմամբ համաներման ակտի` «ՀՀ անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակ¬ցությամբ համա¬նե¬րում հայտա¬րա¬րելու մասին» ՀՀ Ազգա¬յին ժողովի կողմից 2011թ. մայիսի 26-ին ընդունված որոշման կիրառման հնարավորության հարցը` Դատա¬րանը փաստում է, որ տվյալ դեպքում այն առհասարակ կիրառելի չէ, որպիսի հետևության հանգեց հետևյալ իրավական վերլուծությունների արդյունքներով.
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, 2011թ. հոկտեմբերի 20-ի թիվ ՍԴ3/0013/01/11 քրեական գործով համալիր վերլուծության ենթարկելով և մեկնաբանելով «Հայաստանի Հանրապե¬տության անկա¬խության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համա¬ներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման, ՀՀ քրեական և քրեադատավարական օրենսգրքերի նորմերը, այն իրավական դիրքորոշումն է արտա¬հայ¬տել, որ երկու կամ ավելի հանցանք կատարելու դեպքում անձը պատասխա¬նատ¬վություն պետք է կրի յուրաքանչյուր հանցագործության համար, և անձի նկատմամբ դա¬տավճիռ կայացնելիս դատարանը պարտավոր է յուրաքանչյուր հանցագործության վերա¬բերյալ առանձին պատիժ նշանակել, ապա քննարկել« թե ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի այդ պատիժը։ Նույն որոշման մեջ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն եզրա¬կացրել է, որ հանցագործությունների համակցության այն դեպքերում« երբ համաներումը բոլոր հան¬ցանք¬ների նկատմամբ կիրառելի է, դատարանը պարտավոր է համաներման ակտը կիրառել յուրաքանչյուր հանցագործության վերաբերյալ առանձին։
Համաներման վերոնշյալ ակտի ուսումնասիրությունից հետևում է« որ համաներման կիրա¬ռելիությունը և համաներման կիրառման արդյունքում վրա հասնող իրավական հետևանքը (քրեա¬կան գործի կարճում« պատժից ազատում« պատժաչափի չկրած մասի կրճատում և այլն) օրենսդիրը կատարած հանցագործությունների քանակից կախվա¬ծության մեջ չի դրել։
Համաներման ակտում հանցագործությունների համակցության դեպքին է վերաբերում միայն 9-րդ կետի 8-րդ ենթակետը« որի համաձայն` համաներումը չի կիրառվում մի քանի հանցա¬գոր¬ծութ¬յուն կատարած անձանց նկատմամբ« եթե այդ հանցագործություններից թեկուզ մեկի համար սույն որոշմամբ համաներում չի կիրառվում։ Փաստորեն« հանցագործությունների համակցութ¬յան դեպքում համաներման կիրառման սահմանափակումն օրենսդիրը նախատեսել է միայն մեկ դեպքում` համաներման չկիրառման հիմքում դնելով ոչ թե հանցանքների քանակական« այլ որակական կողմը` առկա է թեկուզ մեկ այնպիսի հանցագործություն« որի նկատմամբ համաներումը կիրառելի չէ։ Ընդ որում« այս կանոնը վերաբերում է միայն կոնկրետ հանցագործությունների համար համաներման չկիրառման դեպքերին« այլ ոչ թե համաներման կիրառման ենթակա հոդվածներով սահմանված պատժաչափերին։
Տվյալ դեպքում ՀՀ քրեական օրենսգքրի 132-րդ և 176-րդ հոդվածներով նախատեսված հան¬ցանք¬ներում մեղսագրվող ամբաստանյալ Ա.Գասպարյանի նկատմամբ համաներման ակտը «Հայաս¬տանի Հանրապե¬տության անկա¬խության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համա¬ներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշման 9-րդ կետի 7-րդ ենթակետի ուժով կիրառման ենթակա չէ, ինչը բացառում է ամբաստանյալ Ա.Գաս¬պարյանի մեղադրանքում ընդգրկված այլ հանցանքերի համար նշանակված պատժից նրան ազատելու կամ նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հնարավորութ¬յունը։ Բացի այդ, ամբաստանյալ Ա.Գասպարյանը գտնվել է հետախուզման մեջ և հայտնաբերվել է 2012թ. ապրիլի 13-ին, իր կամքից անկախ պատճառներով, ինչը ևս նրա նկատմամբ վերը նշված համաներ¬ման ակտը կիրառելու արգելք է` նույն ակտի 9-րդ կետի 4-րդ ենթակետի ուժով։
Ամբաստանյալ Ա.Գասպարյանի նկատմամբ որպես խա¬¬¬փանման միջոց ընտրված կալա¬նավոր¬ման հարցը քննարկելիս` Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաս¬տան¬¬¬¬յալին ռեալ ազա¬տազրկման դատապարտելու փաստը, ինչպես նաև ելնելով դա¬տավճռի կատարումն ապա¬հովելու անհրա¬ժեշտությունից, գտնում է, որ ամբաս¬տանյալ Ա.Գասպարյանի նկատմամբ որպես խափան¬ման միջոց ընտրված կալանա¬վորումն անհրա¬ժեշտ է թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Միա¬ժա¬մանակ անդրա¬դառնալով ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող պատժի կրման սկիզբն հաշ¬վարկելու և անազատության մեջ պահվելու ժամկետն նշանակվող պատ¬ժին հաշվակցելու հարցերին` Դատա¬րանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա.Գասպար¬յանի պատժի կրման սկիզբն անհրա¬ժեշտ է հաշվարկել նրան փաստացի արգելանքի վերց¬նելու պահից` 2012թ. ապրիլի 13-ից, որի դեպքում նրան կալանքի տակ պահելու ժամկետը լրացուցիչ հաշ¬վակցելու անհրա¬ժեշտութ¬¬յունը վերանում է, քանի որ հաշ¬վակցման ենթակա ժամկետն ինքնին ընդգրկում է 2012թ. ապրիլի 13-ից մինչև սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելն ըն¬կած ժամանակա¬հատվածը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի հա¬մա¬ձայն` դա¬տավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապա¬¬ցույց¬ների տնօրինման, դատական ծախսերի, գույ¬քի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի, քաղա¬¬քա¬ցիական հայցի հարցերին։
Վերը նշվա¬ծի կապակցությամբ Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Ա.Գասպարյանի գույքի նկատմամբ արգելանք չի կիրառվել։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման խնդրին` Դատարանը փաստում է, որ Դատարանում պահվող` 8 հատ 1000 ՌԴ ռուբլի և 1 հատ 5000 ՌԴ ռուբլի հուշանվեր - թղթադրամներն անհրաժեշտ է ոչնչացնել, Անժելա Գրիգորյանի ֆոտոնկար¬ները վերադարձնել վեր¬ջի¬նիս` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնե¬լուց հետո։ Նախաքննական մարմնի տրամադրութ¬յան տակ գտնվող իրեղեն ապա¬ցույց¬ները` Արտեմ Գաս¬պար¬յա¬նի ձկնորսա¬կան կարթը, սպորտա¬յին պայուսակը և դրանում առկա իրերն անհրաժեշտ է վերադարձնել վերջին¬իս կամ նրա լիազորած անձին` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնե¬լուց հետո։ Ինչ վերաբերում է իրեղեն ապացույց ճանաչված` տուժող Անժելա Գրիգորյանի և Հրուշիկ Մանուկյանի խոսակ¬ցության ձայնագրառման լազերային սկա¬վառակին, ապա Դատարանն այն որպես ապացույց անթույլատ¬րելի ճանաչելու հետ մեկտեղ` վերադարձնում է սեփականատիրոջը` տուժող Անժելա Գրիգորյանին։
Դատարանը որպես ապացույց անթույլատրելի է ճանաչում մեղադրանքի հիմքում դրված, ըստ մեղադրական եզրակացության` ամբաստանյալ Արտեմ Գասպարյանի անձնական խուզար¬կութ¬յամբ հայտնաբերված բջջային երկու հեռախոսները, քանի որ դրանք ձեռք են բերվել ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կամ 7-րդ կետերով նախատեսված կանոնների` քննչական այդ գործողության դատավարական (ամրագրման) կարգի խախտմամբ և ըստ էության չբացահայտված աղբյուրից։
Անդրադառնալով դատական ծախսերի խնդրին` Դատարանը փաստում է, որ սույն գործով մինչդատական վարույթի ընթաց¬քում պետական բյուջեի միջոցների հաշվին նշանակվել և կատար¬վել է տեսաձայնագրային փոր¬ձաքննութ¬յուն, սակայն ստացված 2012թ. փետրվարի 29-ի թիվ 12-0617 եզրակացությունը Դատարանը ճանաչել է անթույլատրելի ապացույց, հետևաբար` կա¬տարված 54.960 ՀՀ դրամի ծախսն ամբաստանյալ Ա.Գասպարյանից բռնագանձման ենթակա չէ։ Միևնույն ժամանակ դատարանն արձանագրում է, որ փաստաթղթաբանական փորձաքննության (2011թ. մայիսի 13-ի թիվ 11-1288 եզրակացության) կատարման համար որպես դատական ծախս` Արտեմ Գևորգի Գասպարյանից հօգուտ պե¬տա¬¬կան բյուջեի անհրաժեշտ է բռնագանձել 27.480 (քսանյոթ հազար չորս հարյուր ութսուն) ՀՀ դրամ գումար։
Անդրադառնալով հանցագործություններով պաճառված վնասների հատուցման խնդրին` Դատարանն արձանագրում է, որ տուժողներ Լիանա Արտեմի Մարկարյանի ներկայացրած 145.548 (հարյուր քա¬ռասունհինգ հազար հինգ հարյուր քառասունութ) ՀՀ դրամի, Անժելա Ռաֆիկի Գրիգորյանի 2.034.750 (երկու միլիոն երեսունչորս հազար յոթ հարյուր հիսուն) ՀՀ դրամի և Հերմինե Մանուկի Մանուկյանի 1.362.095 (մեկ միլիոն երեք հարյուր վաթսուներկու հազար իննսունհինգ) ՀՀ դրամի քաղաքացիական հայցերը ենթակա են լրիվ բավարարման, այդ գումարները, որ¬պես հանցա¬գործությամբ պատճառված գույքային վնաս, անհրաժեշտ է բռնա¬գան¬ձել ամբաստանյալ Արտեմ Գասպար¬յանից։ Տուժողներ Աիդա Գասպարյանին, Հռիփսիմե Քյուրքչյանին և Ազնիվ Ղա¬րագյոզ¬յանին պատճառված վնասի հատուցման հարցը Դատարանն համարում է լուծված` վերջիններիս կողմից քաղաքացիական հայց ներկայացնելուց հրաժարվելու հիմքով։
Ինչ վերաբերում է տուժող Անժելա Կալիվանջյանին, ապա Դատարանը հարկ է համարում վերջինիս պարզաբանել հանցա¬գոր¬ծութ¬յամբ նրան պատճառ¬ված գույ¬քային վնասի հատուց¬ման և այն Արտեմ Գասպարյանից բռնագանձելու պահանջով (քաղա¬քա¬ցիական հայցով) քաղաքացիա¬կան դատավա¬րական կար¬գով դատարան դիմելու իրավուն¬քը։
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույց¬ները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավա¬րա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-367-րդ, 369-373-րդ հոդված¬ներով` Դատա¬րանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝


Արտեմ Գևորգի Գասպարյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով,178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 178-րդ հոդվածի 1-ին մասի չորս դրվագներով նախատեսված հանցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով` ազատազրկում 8 (ութ) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման և որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքի զրկման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 4-րդ կետերով` ազատազրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկում 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկում 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկում 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում 6 (վեց) ամիս ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում 6 (վեց) ամիս ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում 6 (վեց) ամիս ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում 6 (վեց) ամիս ժամկետով,
Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասը, նշանակված պա¬տիժները մասնակի գումարելով` Արտեմ Գևորգի Գասպարյանի նկատմամբ վերջ¬նական պա¬տիժ նշանակել ազատազրկում` 9 (ինը) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավ¬¬ման և որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքի զրկման։
Արտեմ Գասպարյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել 2012թ. ապրիլի 13-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող` 8 հատ 1000 ՌԴ ռուբլի և 1 հատ 5000 ՌԴ ռուբլի հուշանվեր - թղթադրամներն ոչնչացնել, տուժող Անժելա Գրիգորյանի և Հրուշիկ Մանուկյանի խոսակ¬ցության ձայնագրառման լազերային մեկ սկա¬վառակը, Անժելա Գրիգորյանի ֆոտոնկար¬ները վերադարձնել վերջինիս` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնե¬լուց հետո։ Նախաքննական մարմնի տրամադրության տակ գտնվող իրեղեն ապա¬ցույց¬ները` Արտեմ Գաս¬պար¬յա¬նի ձկնորսական կարթը, սպորտա¬յին պայուսակը և դրանում առկա իրերը վերադարձնել վերջին¬իս կամ նրա լիազորած անձին` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնե¬լուց հետո։
Տուժողներ Լիանա Արտեմի Մարկարյանի ներկայացրած 145.548 (հարյուր քա¬ռասունհինգ հազար հինգ հարյուր քառասունութ) ՀՀ դրամի, Անժելա Ռաֆիկի Գրիգորյանի 2.034.750 (երկու միլիոն երեսունչորս հազար յոթ հարյուր հիսուն) ՀՀ դրամի և Հերմինե Մանուկի Մանուկյանի 1.362.095 (մեկ միլիոն երեք հարյուր վաթսուներկու հազար իննսունհինգ) ՀՀ դրամի քաղաքա¬ցիական հայցերը լրիվ բավարարել, այդ գումարները, որ¬պես հանցա¬գործությամբ պատճառված գույքային վնաս, բռնա¬գան¬ձել Արտեմ Գևորգի Գասպարյանից։
Տուժողներ Աիդա Գասպարյանին, Հռիփսիմե Քյուրքչյանին և Ազնիվ Ղա¬րագյոզ¬յանին պատճառված վնասի հատուցման հարցն համարել լուծված` վերջիններիս կողմից քաղաքացիական հայց ներկայացնելուց հրաժարվելու հիմքով։
Տուժող Անժելա Կալիվանջյանին պարզաբանել հանցա¬գոր¬ծութ¬յամբ նրան պատճառ¬ված գույ¬քային վնասի հատուց¬ման և այն Արտեմ Գասպարյանից բռնագանձելու պահանջով (քաղա¬քա¬ցիական հայցով) քաղաքացիական դատավա¬րական կար¬գով դատարան դիմելու իրավուն¬քը։
Որպես դատական ծախս` Արտեմ Գևորգի Գասպարյանից հօգուտ պե¬տա¬¬կան բյուջեի բռնագանձել 27.480 (քսանյոթ հազար չորս հարյուր ութսուն) ՀՀ դրամ գումար։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեա¬կան դատարան` հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ