Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

12 հոկտեմբերի 2012թ. ք. Երևան

ԵԿԴ-0119/01/12

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.

նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Է. Մկրտչյան,

մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների
դատախազության դատախազ Գ. Մարգարյանի,

պաշտպան Է. Արամյանի,

տուժող Գ. Գևորգյանի,



դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Կարեն Խաչատուրի Պետրոսյանի`
ծնված 1981թ. դեկտեմբերի 15-ին Երևան քաղաքում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, վատառողջ է, նախկինում դատված`
1/ Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 2007թ. մարտի 14-ի դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 189-րդ հոդվածի 3-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման երեք ամիս ժամկետով, պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 13.02.2007թ.-ից, 12.05.2007թ. ազատվել է պատժի կրումից, դատվածությունը մարված,
2/ Երևանի Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011թ. սեպտեմբերի 11-ի դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի երքհարյուրհիսնապատիկի` 350.000 /երեք հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։ «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետի կիրառմամբ ազատվել է այդ պատիժը կրելուց։ Նույն դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտվել է ազատազրկման չորս տարի ժամկետով։ «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման 8-րդ կետի 5-րդ ենթակետի կիրառմամբ պատժաչափը կրճատվել է մեկ քառորդով։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2012թ. հունիսի 08-ի որոշմամբ, վերոհիշյալ դատավճիռը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի մասով բեկանվել է և գործն այդ մասով ուղարկվել է Երևանի Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` նոր քննության, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված պատժի մասով` վերոհիշյալ դատավճիռը թողնվել է օրինական ուժի մեջ, դատվածությունը մարված,
3/ Երևանի Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012թ. հունիսի 18-ի դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով դատապարտվել է ազատազրկման երկու տարի ժամկետով, պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2012թ. հունիսի 18-ից, դատվածությունը չմարված, հաշվառված է և բնակվել է ք. Երևան, Կուրղինյան փողոցի թիվ 5 շենքի թիվ 18 բնակարանում, կալանքի տակ է 24.04.2012թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։

Գործի դատավարական նախապատմությունը

Թիվ 13106212 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2012թ. փետրվարի 09-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
02.04.2012թ. որոշմամբ հայտարարվել է մեղադրյալ Կարեն Խաչատուրի Պետրոսյանի հետախուզումը։
2012թ. ապրիլի 24-ին Կ. Պետրոսյանը հայտնաբերվել է։
Քննիչի 2012թ. հունիսի 26-ի որոշմամբ, «Բի Էմ Դաբլյու» մակնիշի, 22 ՏՏ 111 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի առջևի ձախ դռան ապակու կոտրվելու դրվագով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցագործության դեպքի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ, թիվ 13106212 քրեական գործով Լիա Ջանիկի Հովսեփյանի և Վահան Սամվելի Գրիգորյանի նկատմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալ Կարեն Խաչատուրի Պետրոսյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքների համար. «որ նա խարդախությամբ ուրիշի գույքը հափշտակելու դիտավորությամբ, չարաշահելով Գևորգ Սարգսի Գևորգյանի վստահությունը, նրան Զվարթնոց օդանավակայանում աշխատանքի տեղավորելու պատրվակով, 2011թ. նոյեմբերի 21-ին Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոսի 7 շենքի 111 բնակարանում, ապա 2011թ դեկտեմբերի 08-ին Երևան քաղաքի Զաքիյան փողոցում վերջինիցս պահանջել և մաս-մաս ստացել է 383.000 ՀՀ դրամին համարժեք 1000 ԱՄՆ դոլար և 130.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար, սակայն ի սկզբանե մտադիր չլինելով մատուցել իր իսկ կողմից խոստացված ծառայությունը` խաբեությամբ տիրացել է այդ գումարին՝ Գ.Ս.Գևորգյանին պատճառելով ընդհանուր խոշոր չափերի հասնող 513.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Այսինքն, Կարեն Խաչատուրի Պետրոսյանը կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քր. օր.-ի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
Բացի այդ, խարդախությամբ ուրիշի գույքը հափշտակելու նպատակով, չարաշահելով Ռոմելլա Հրաչիկի Մոսեսյանի վստահությունը, նրան ավտոմեքենա վաճառելու պատրվակով, 2011թ. դեկտեմբերի 28-ին Երևան քաղաքի Նոր-Նորքի 5-րդ զ/գ 32 շենքի թիվ 1 բնակարանում վերջինիցս որպես կանխավճար պահանջել և ստացել է 385.680 ՀՀ դրամին համարժեք 1000 ԱՄՆ դոլար կանխիկ գումար, սակայն ի սկզբանե մտադիր չլինելով մատուցել իր իսկ կողմից խոստացված ծառայությունը` խաբեությամբ տիրացել է այդ գումարին՝ Ռ.Հ.Մոսեսյանին պատճառելով զգալի չափերի՝ 385.680 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Այսինքն, Կարեն Խաչատուրի Պետրոսյանը կատարել է հանցանք, որը նախատեսված է ՀՀ քր. օր.-ի 178 հոդվածի 1-ին մասով։»։
2012թ. հուլիսի 09-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։
Դատարանի 2012թ. հոկտեմբերի 08-ի որոշմամբ, ԵԿԴ/0119/01/12 (13106212) քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Կարեն Խաչատուրի Պետրոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ամբաստանյալ Կարեն Խաչատուրի Պետրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` ամբաստանյալի հետ տուժող Ռ. Մոսեսյանի հաշտվելու պատճառաբանությամբ։
Նույն որոշմամբ, տուժող և քաղաքացիական հայցվոր Ռոմելլա Մոսեսյանի քաղաքացիական հայցով վարույթը կարճվել է` Ռ. Մոսեսյանի կողմից քաղաքացիական հայցից հրաժարվելու պատճառաբանությամբ։



Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները

Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
2011թ. նոյեմբերի սկզբին, տուժող Գևորգ Գևորգյանը համացանցում հայտարարություն է տեղադրել այն մասին, որ 15.000 ՀՀ դրամ գումարով սեղանիկ է վաճառում։ Նույն ամսվա կեսերին այդ հայտարարությամբ, սեղանիկը գնելու նպատակով Գ. Գևորգյանի՝Երևան քաղաքի Գլինկայի փողոցի թիվ 6 շենքի թիվ 60 բնակարան են այցելել վկաներ Լիա Հովսեփյանը և վերջինիս ընկերուհի Լարիսա Մելիքյանը։ Զրույցի ընթացքում Լիա Հովսեփյանը և Լարիսա Մելիքյանը հետաքրքրվել են, թե ինչու են Գևորգ Գևորգյանը և նրա մայր Սոնիկ Գևորգյանը վաճառում այդ սեղանիկը, իսկ վերջիններս տեղեկացրել են, որ գտնվում են սոցիալապես ծանր վիճակում, ունեն ֆինանսական խնդիրներ։ Հայտնել են նաև, որ Գ. Գևորգյանն ունենալով բարձրագույն կրթություն` չի կարողանում հարմար աշխատանք գտնել։ Լսելով այդ մասին` Լիա Հովսեփյանը ցանկություն է հայտնել օգնել Գևորգ Գևորգյանին։ Նա հայտնել է, որ ճանաչում է օդանավակայանում աշխատող մի անձնավորության և նա կարող է օգնել աշխատանքի ընդունվելու հարցում։ Լրացուցիչ զանգահարելու պայմանավորվածություն ձեռք բերելով՝ Լ.Հովսեփյանը և Լ.Մելիքյանը գնել են սեղանիկը և հեռացել։ Նույն օրը, երեկոյան Լ.Հովսեփյանը զանգահարել է Գ.Գևորգյանին, հայտնել է, որ իր կողմից նշված անձնավորությունը գտնվում է իր տանը, խնդրել է այցելել իր տուն՝վերջինիս հետ ծանոթանալու նպատակով։ Այցելելով Լ.Հովսեփյանի՝Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոսի փողոցի թիվ 7 շենքի թիվ 111 բնակարան՝ տուժող Գ. Գևորգյանը ծանոթացել է Լ.Հովսեփյանի որդի, գործով վկա Վահան Գրիգորյանի հետ, ապա վերջինիս ընկեր, ամբաստանյալ Կարեն Պետրոսյանի հետ։ Զրույցի ընթացքում Կ.Պետրոսյանն արդեն իսկ տեղեկացված լինելով, որ Գ. Գևորգյանը աշխատանք է փնտրում` ներկայացել է որպես «Արմավիա» ընկերության զննման բաժնի աշխատակից, հայտնել է, որ կարող է լուծել Գ. Գևորգյանին ընկերությունում աշխատանքի տեղավորելու հարցը։ Այնուհետև նա նշել է, որ այդ աշխատանքում տեղավորելու համար անհրաժեշտ է իրեն տալ 2000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Գ. Գևորգյանն արված առաջարկի շուրջ մտածելու համար մի քանի օր ժամանակ է խնդրել, որից հետո հեռացել է։
2011թ. նոյեմբերի 21-ին Գ.Գևորգյանը զանգահարել է Լ.Հովսեփյանին, հայտնել է, որ համաձայն է Կ.Պետրոսյանի առաջարկի հետ, ապա խնդրել է վերջինիս հետ հանդիպել նրա տանը։ Նույն օրը, ժամը 21։00-ի սահմաններում տեղեկանալով, որ Կ.Պետրոսյանը գտնվում է Լ.Հովսեփյանի տանը՝Գ. Գևորգյանն այցելել է վերջինիս բնակարան, որտեղ Վ. Գրիգորյանի և Լ. Հովսեփյանի ներկայությամբ Կ.Պետրոսյանին է տվել վերջինիս կողմից պահանջված գումարի կեսը՝383.000 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 1000 ԱՄՆ դոլարը, հայտնելով, որ մյուս կեսը կտա մի քանի օր հետո։
Այնուհետև, 2011թ. դեկտեմբերի 07-ին ամբաստանյալ Կարեն Պետրոսյանը զանգահարել է տուժող Գևորգ Գևորգյանին և պայմանավորվածություն է ձեռք բերել վերջինիս հետ ժամը 12։00-ին «Ռոսիա» տոնավաճառի մոտ հանդիպելու շուրջ։ Տուժող Գևորգ Գևորգյանին հանդիպելով հիշյալ վայրում` ամբաստանյալ Կարեն Պետրոսյանը պահանջել է մնացած գումարից` 350 ԱՄՆ դոլարը։ Հաջորդ օրը, 2011թ. դեկտեմբերի 08-ին, ժամը 15։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Զաքիյան փողոցում հանդիպելով ամբաստանյալ Կարեն Պետրոսյանին` տուժող Գևորգ Գևորգյանը որպես 350 ԱՄՆ դոլարին համարժեք գումար նրան է տվել 130.000 ՀՀ դրամ գումար։ Գ. Գևորգյանից ստանալով 130.000 ՀՀ դրամ գումարը՝Կարեն Պետրոսյանը վստահեցրել է, որ աշխատանքի տեղավորելու հարցը կկարգավորվի մինչև 2011թ. դեկտեմբերի 10-ը, որից հետո հեռացել է։
Դրանից հետո տուժող Գևորգ Գևորգյանը բազմիցս զանգահարել է Կարեն Պետրոսյանին, հետաքրքրվել է, թե երբ պետք է լուծվի իրեն աշխատանքի ընդունելու հարցը, իսկ Կարեն Պետրոսյանն ամեն անգամ վստահեցրել է, որ շուտով աշխատանքի հարցը լուծված կլինի, սակայն այդպես էլ որևէ գործողություն չկատարելով տուժող Գևորգ Գևորգյանի օգտին՝խաբեությամբ հափշտակել է վերոհիշյալ գումարները։
Դատական քննությամբ պարզվել է նաև, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործություն կատարելու համար ամբաստանյալ Կարեն Խաչատուրի Պետրոսյանը ԵՇԴ/0025/01/12 քրեական գործով Երևանի Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012թ. հունիսի 18-ի դատավճռով դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով, պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2012թ. հունիսի 18-ից։ Այդ դատավճռով, որն օրինական ուժի մեջ է մտել 2012թ. օգոստոսի 28-ին, հաստատվել է, որ. «Ամբաստանյալ Պետրոսյանը խարդախությամբ ուրիշի գույքի խոշոր չափերի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ Արմավիրի մարզի Մերձավան գյուղում գտնվող վկա Արծրուն Բալդրյանին պատկանող ապակյա ջերմոցը տուժող Սարգիս Ավետիսյանին վաճառելու պատրվակով, ներկայացել է որպես ջերմոցի սեփականատեր և չարաշահելով տուժող Ավետիսյանի վստահությունը, 2011թ. նոյեմբերի 17-ից մինչև նոյեմբերի 28-ն ընկած ժամանակահատվածում տարբեր օրերի խաբեությամբ տուժող Ավետիսյանից հափշտակել է 800.000 /ութ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ՝ տուժող Ավետիսյանին պատճառելով խոշոր չափերի գույքային վնաս։»։
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Կ. Պետրոսյանը վատառողջ է` տառապում է «Միզապարկի փոփոխաբջջային պապիլոմա, Միզաքարային հիվանդություն, Աջ միզածորանի ստորին/ 3 քար, Աջ միզածորանի ստենտ, Խրոնիկական պիելոնեֆրիտ» հիվանդություններով, հանցագործությամբ տուժող Գ. Գևորգյանին պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցել է, հանցանքը կատարել է որպես արհեստ։




Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Գևորգ Սարգսի Գևորգյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011թ. նոյեմբերին, համացանցի կայքերից մեկում հայտարարություն է տեղադրել այն մասին, որ վաճառում է սեղանիկ` 15.000 ՀՀ դրամ գումարով։ Նույն ամսվա կեսերին իր տուն են այցելել Լիա Հովսեփյանը և վերջինիս ընկերուհի Լարիսա Մելիքյանը՝սեղանիկը գնելու նպատակով։ Զրույցի ընթացքում Լ.Հովսեփյանը և Լ.Մելիքյանը տեղեկացել են, որ իրենք գտնվում են սոցիալապես ծանր վիճակում, ունեն ֆինանսական խնդիրներ և ունենալով բարձրագույն կրթություն` ինքը չի կարողանում հարմար աշխատանք գտնել։ Լսելով այդ մասին` Լ.Հովսեփյանը ցանկություն է հայտնել օգնել և հայտնել է, որ կա անձնավորություն, ով աշխատում է օդանավակայանում և նա կարող է օգնել աշխատանքի հարցում։ Լրացուցիչ զանգահարելու պայմանավորվածություն ձեռք բերելով՝Լ.Հովսեփյանը և Լ.Մելիքյանը գնել են սեղանիկը և հեռացել են։ Մի քանի օր անց, երեկոյան, Լիա Հովսեփյանը զանգահարել և հայտնել է, որ իր կողմից նշված անձնավորությունը գտնվում է իր տանը, ուստի խնդրել է այցելել իր տուն՝ վերջինիս հետ ծանոթանալու նպատակով։ Այցելելով Լիա Հովսեփյանի՝ Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոսի փողոցի թիվ 7 շենքի թիվ 111 բնակարան՝ծանոթացել է Լ.Հովսեփյանի որդի Վահան Գրիգորյանի հետ, ապա վերջինիս ընկեր Կարեն Պետրոսյանի հետ։ Զրույցի ընթացքում Կարեն Պետրոսյանն արդեն իսկ տեղեկացված լինելով, որ ինքն աշխատանք է փնտրում` ներկայացել է որպես «Արմավիա» ավիաընկերության զննման բաժնի աշխատակից, ապա հայտնել է, որ կարող է աշխատանքի տեղավորել այդ ընկերությունում՝պարզաբանելով, որ գործ է ունենալու նյութական արժեքների հետ։ Դրանից հետո ավելացրել է, որ այդ աշխատանքին տեղավորելու համար անհրաժեշտ է իրեն տալ 2000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Ինքը մտածելու համար մի քանի օր ժամանակ է խնդրել Կ.Պետրոսյանից և հեռացել է։
2011թ. նոյեմբերի 21-ին զանգահարել է Լիա Հովսեփյանին և հայտնել է, որ համաձայն է Կարեն Պետրոսյանի առաջարկի հետ, ապա խնդրել է վերջինիս հետ հանդիպել նրա տանը։ Նույն օրը, ժամը 21։00-ի սահմաններում տեղեկանալով, որ Կ.Պետրոսյանը գտնվում է Լ.Հովսեփյանի տանը՝այցելել է վերջինիս բնակարան, որտեղ Վ.Գրիգորյանի և Լ.Հովսեփյանի ներկայությամբ Կ.Պետրոսյանին է տվել վերջինիս կողմից պահանջված գումարից՝1000 ԱՄՆ դոլարը՝հայտնելով, որ մյուս մասը կտա մի քանի օր անց։
2011թ. դեկտեմբերի 07-ին Կարեն Պետրոսյանը զանգահարել է և պայմանավորվածություն է ձեռք բերել ժամը 12։00-ին իր հետ հանդիպել «Ռոսիա» տոնավաճառի մոտ։ Հանդիպելով այդ վայրում` Կ.Պետրոսյանն իրենից պահանջել է 350 ԱՄՆ դոլար գումար` աշխատանքի տեղավորելու հարցն արագ կարգավորելու համար։ Հաջորդ օրը՝2011թ. դեկտեմբերի 08-ին, ժամը 15։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Զաքիյան փողոցում հանդիպելով Կ.Պետրոսյանին՝վերջինիս է տվել 100.000 ՀՀ դրամ գումար։ Ստանալով այդ գումարը՝Կարեն Պետրոսյանը վստահեցրել է, որ աշխատանքի տեղավորելու հարցը կկարգավորվի մինչև 2011թ. դեկտեմբերի 10-ը, ապա հեռացել է։
Դրանից հետո բազմիցս զանգահարել է Կարեն Պետրոսյանին և հետաքրքրվել է, թե երբ պետք է լուծվի իր աշխատանքի հարցը, իսկ Կ.Պետրոսյանն ամեն անգամ վստահեցրել է, որ այս կամ այն օրն աշխատանքի հարցը լուծված կլինի, սակայն այդպես էլ որևէ գործողություն չկատարելով աշխատանքի հարցը լուծելու ուղղությամբ` խաբեությամբ հափշտակել է նշված գումարները։
2012թ. փետրվարի 19-ին, ժամը 18.00-ի սահմաններում, պետական կրկեսի մոտ հանդիպել է Կարեն Պետրոսյանին, ով անձամբ իրեն է վերադարձրել 1000 ԱՄՆ դոլարը և 130.000 ՀՀ դրամ գումարը։
/գ.թ. 40-42, 63-64, 91, 197-198, 211/
Տուժող Գևորգ Գևորգյանը դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Կարենն իրենից պահանջել է 1000 ԱՄՆ դոլար և 100.000 ՀՀ դրամ գումար։ Ինքը Կարենին տեղեկացրել է, որ գումարը տոկոսով է վերցնում։ Քանի որ Կարենն ասել է, որ ինքը կարող է համարել, որ նա իրեն 30.000 ՀՀ դրամ գումար է պարտք, այդ պատճառով իր ցուցմունքներում գրել է, որ նրան տվել է 130.000 ՀՀ դրամ, որպեսզի իր գումարն ամբողջությամբ հետ վերադարձվի։ Այդ 30.000 ՀՀ դրամ գումարը եղել է 1000 ԱՄՆ դոլարի և 100.000 ՀՀ դրամի տոկոսը։ Չգիտի, թե կան համապատասխան փաստաթղթեր այդ գումարը տոկոսով վերցված լինելու մասին, թե ոչ։ Պնդում է, որ Կարեն Պետրոսյանն իրենից պահանջել է 100.000 ՀՀ դրամ գումար, որը տոկոսի հետ միասին կազմել է 130.000 ՀՀ դրամ գումար։ Իրեն պատճառված գույքային վնասն ամբողջությամբ հատուցվել է։
Այնուհետև այդ դրվագի վերաբերյալ իրարամերժ ցուցմունքներ տալով` տուժող Գ. Գևորգյանը հայտնեց, որ նշված 30.000 ՀՀ դրամը Կարեն Պետրոսյանը թողել է իր մոտ, որպեսզի ինքը համապատասխան հագուստ գնի` նոր աշխատանքին պատշաճ կարգով հագնված ներկայանալու համար։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Վկա Սոնիկ Հայրապետի Գևորգյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011թ. նոյեմբերի սկզբին, համացանցի կայքերից մեկում իր որդի Գևորգ Գևորգյանը հայտարարություն է տեղադրել այն մասին, որ վաճառում է սեղանիկ` 15.000 ՀՀ դրամ գումարով։ Նույն ամսվա կեսերին իր տուն են այցելել Լիա Հովսեփյանը և վերջինիս ընկերուհի Լարիսա Մելիքյանը՝սեղանիկը գնելու նպատակով։ Զրույցի ընթացքում Լիա Հովսեփյանը և Լարիսա Մելիքյանը տեղեկացել են, որ իրենք գտնվում են սոցիալապես ծանր վիճակում, ունեն ֆինանսական խնդիրներ, իսկ որդին ունենալով բարձրագույն կրթություն` չի կարողանում հարմար աշխատանք գտնել։ Լսելով այդ մասին` Լ. Հովսեփյանը ցանկություն է հայտնել օգնել և հայտնել է, որ կա անձնավորություն, ով աշխատում է օդանավակայանում և նա կարող է օգնել աշխատանքի հարցում։ Լրացուցիչ զանգահարելու պայմանավորվածություն ձեռք բերելով՝ Լ.Հովսեփյանը և Լ.Մելիքյանը գնել են սեղանիկը և հեռացել են։ Մի քանի օր անց, երեկոյան Լ.Հովսեփյանը զանգահարել է Գ.Գևորգյանին, հայտնել է, որ իր կողմից նշված անձնավորությունը գտնվում է իր տանը, ուստի խնդրել է այցելել իր տուն՝վերջինիս հետ ծանոթանալու նպատակով։ Այցելելով Լ.Հովսեփյանի բնակարան՝ Գևորգ Գևորգյանը ծանոթացել է Լ.Հովսեփյանի որդի Վահան Գրիգորյանի հետ, ապա վերջինիս ընկեր Կարեն Պետրոսյանի հետ։ Զրույցի ընթացքում Կարեն Պետրոսյանն արդեն իսկ տեղեկացված լինելով, որ Գևորգն աշխատանք է փնտրում` ներկայացել է որպես «Արմավիա» ավիաընկերության զննման բաժնի աշխատակից, ապա հայտնել է, որ կարող է աշխատանքի տեղավորել այդ ընկերությունում։ Նա պարզաբանել է, որ Գևորգը գործ է ունենալու նյութական արժեքների հետ և նշել է, որ այդ աշխատանքին տեղավորելու համար անհրաժեշտ է 2000 ԱՄՆ դոլար գումար որպես կանխավճար։ Նա հայտնել է, որ այդ գումարը հարկավոր է որպես երաշխիք, քանի որ Գևորգը գործ է ունենալու նյութական արժեքների հետ, ապա նշել է, որ լավ աշխատելու դեպքում այդ գումարը կվերադարձվի ընկերության կողմից։ Գևորգ Գևորգյանը մտածելու համար մի քանի օր ժամանակ է խնդրել և հեռացել է։
2011թ. նոյեմբերի 21-ին Գևորգ Գևորգյանը զանգահարել է Լիա Հովսեփյանին, հայտնել է, որ համաձայն է Կարեն Պետրոսյանի առաջարկի հետ, ապա խնդրել է վերջինիս հետ հանդիպել նրա տանը։ Նույն օրը, ժամը 21։00-ի սահմաններում տեղեկանալով, որ Կարեն Պետրոսյանը գտնվում է Լիա Հովսեփյանի տանը՝Գևորգն այցելել է վերջինիս բնակարան, որտեղ Կարեն Պետրոսյանին է տվել վերջինիս կողմից պահանջված գումարի մի մասը՝1000 ԱՄՆ դոլարը՝հայտնելով, որ մյուս մասը կտա մի քանի օր անց։ Կ.Պետրոսյանը վերցրել է 1000 ԱՄՆ դոլար գումարը՝հայտնելով, որ գումարի մյուս մասը՝1000 ԱՄՆ դոլարը կարող է տալ այն ժամանակ, երբ աշխատանքի հարցը կկարգավորվի։
2011թ. դեկտեմբերի 07-ին Կարեն Պետրոսյանը զանգահարել է Գևորգին և պայմանավորվածություն է ձեռք բերել ժամը 12։00-ին նրա հետ հանդիպել «Ռոսիա» տոնավաճառի մոտ։ Հանդիպելով Գևորգին` Կարեն Պետրոսյանը պահանջել է 350 ԱՄՆ դոլար գումար` աշխատանքի տեղավորելու հարցը արագ կարգավորելու համար։ Հաջորդ օրը` 2011թ. դեկտեմբերի 08-ին, ժամը 15։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Զաքիյան փողոցում Գևորգը հանդիպելով Կարեն Պետրոսյանին՝վերջինիս է տվել 130.000 ՀՀ դրամ գումար։ Ստանալով գումարը՝Կ.Պետրոսյանը վստահեցրել է, որ աշխատանքի տեղավորելու հարցը կկարգավորվի մինչև 2011թ. դեկտեմբերի 10-ը, ապա հեռացել է։
Դրանից հետո Գևորգը բազմիցս զանգահարել է Կարեն Պետրոսյանին, հետաքրքրվել է, թե երբ պետք է լուծվի աշխատանքի հարցը, իսկ Կարեն Պետրոսյանն ամեն անգամ վստահեցրել է, որ այս կամ այն օրն աշխատանքի հարցը լուծված կլինի, սակայն այդպես էլ որևէ գործողություն չկատարելով աշխատանքի հարցը լուծելու ուղղությամբ՝խաբեությամբ հափշտակել է նշված գումարները։
2012թ. փետրվարի 19-ին Կարեն Պետրոսյանը հանդիպել է իր որդուն և նրան վերադարձրել է 1000 ԱՄՆ դոլարը և 130.000 ՀՀ դրամ գումարը։
/գ.թ. 47-48, 212/
Վկա Սոնիկ Հայրապետի Գևորգյանը դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ իրականում Կարեն Պետրոսյանին իր որդին տվել է 1000 ԱՄՆ դոլար և 100.000 ՀՀ դրամ գումար։ Իր նախաքննական ցուցմունքներում նշել է, որ Կարենին տրվել է 1000 ԱՄՆ դոլար և 130.000 ՀՀ դրամ գումար, քանի որ այդ գումարը գրավատնից և բանկից էին վերցրել, որի տոկոսները կազմել են 30.000 ՀՀ դրամ, իսկ Կարենը պարտավորվել էր իրենց վճարել այդ տոկոսները։ Այդ պատճառով տոկոսագումարը չի առանձնացրել ընդհանուր գումարից և իր ցուցմունքում գումարի չափը նշել է 1000 ԱՄՆ դոլար և 130.000 ՀՀ դրամ։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Վկա Վահան Սամվելի Գրիգորյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 1999թ. ՀՀ զինված ուժերում ժամկետային զինվորական ծառայության ժամանակ ծանոթացել և ընկերական հարաբերությունների մեջ է գտնվել Կարեն Խաչատուրի Պետրոսյանի հետ։ Շուրջ տաս տարի անց Կ.Պետրոսյանին պատահաբար հանդիպել է իրենց բակում և սուրճ խմելու համար հրավիրել է տուն։ Զրույցի ընթացքում Կ.Պետրոսյանը ներկայացել է որպես «Արմավիա» ավիաընկերության զննման բաժնի աշխատակից։
2011թ. նոյեմբերին, իր մայր Լիա Հովսեփյանը և վերջինիս ընկերուհի Լարիսա Մելիքյանը սեղանիկ գնելու նպատակով այցելել են Երևան քաղաքի Գլինկայի փողոցի թիվ 6 շենքի թիվ 60 բնակարան, որտեղ զրույցի ընթացում տեղեկացել են, որ այդ տան բնակիչները գտնվում են ծանր սոցիալական վիճակում, ֆինանսական խնդիրներ ունեն և տանտիրուհու որդի Գևորգ Գևորգյանն ունենալով բարձրագույն կրթություն` չի կարողանում հարմար աշխատանք գտնել։ Հիշելով, որ Կարեն Պետրոսյանն աշխատում է որպես «Արմավիա» ավիաընկերության զննման բաժնի աշխատակից՝իր մայր Լ.Հովսեփյանը խոստացել է հնարավորության դեպքում օգնել երիտասարդին և լրացուցիչ զանգահարելու պայմանավորվածություն են ձեռք բերել։ Վերադառնալով տուն՝իր մայրը խնդրել է զրուցել Կարեն Պետրոսյանի հետ՝ Գևորգ Գևորգյանին աշխատանքի տեղավորելու հարցում օգնելու համար։ Այդ հարցով զրուցել է Կարեն Պետրոսյանի հետ, ով հայտնել է, որ կարող է Գ. Գևորգյանին աշխատանքի տեղավորել «Արմավիա» ավիաընկերության զննման բաժնում։ Կարեն Պետրոսյանի հետ ծանոթանալու և աշխատանքի հարցով առավել մանրամասն զրուցելու համար իր մայրը Գևորգ Գևորգյանին հրավիրել է իրենց տուն, որտեղ Գևորգ Գևորգյանը ծանոթացել է Կարեն Պետրոսյանի հետ։ Վերջինս ներկայացել է որպես «Արմավիա» ավիաընկերության զննման բաժնի աշխատակից, ապա վստահեցրել է, որ կարող է Գևորգ Գևորգյանին աշխատանքի տեղավորել այդ բաժնում՝նշելով, որ նա գործ է ունենալու նյութական արժեքների հետ։ Զրույցի ընթացքում Կարեն Պետրոսյանը հայտնել է, որ աշխատանքի տեղավորելու համար անհրաժեշտ է 2000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Գևորգ Գևորգյանը մտածելու համար մի քանի օր ժամանակ է խնդրել Կ.Պետրոսյանից և հեռացել է։ Այնուհետև Գ.Գևորգյանը զանգահարել է Լիա Հովսեփյանին, խնդրել է հանդիպել Կ.Պետրոսյանին իրենց տանը։ 2011թ. նոյեմբերի 21-ին, ժամը 21։00-ի սահմաններում, իրենց բնակարանում հանդիպելով Կ.Պետրոսյանին՝Գևորգը վերջինիս է տվել 1000 ԱՄՆ դոլար գումար՝հայտնելով, որ գումարի մյուս մասը՝1000 ԱՄՆ դոլարը կտա մի քանի օր անց։ Կ.Պետրոսյանը վստահեցրել է, որ Գ.Գևորգյանի աշխատանքի հարցը կլուծվի մինչև 2011թ. դեկտեմբերի 10-ը։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 59-61, 88, 199-200/
Վկա Լիա Ջամիկի Հովսեփյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011թ. նոյեմբերին, իր ընկերուհի Լարիսա Մելիքյանի հետ, սեղանիկ գնելու նպատակով այցելել են Երևան քաղաքի Գլինկայի փողոցի թիվ 6 շենքի թիվ 60 բնակարան, որտեղ զրույցի ընթացում տեղեկացել են, որ այդ տան բնակիչները գտնվում են ծանր սոցիալական վիճակում, ֆինանսական խնդիրներ ունեն և տանտիրուհու որդի Գևորգ Գևորգյանն ունենալով բարձրագույն կրթություն` չի կարողանում հարմար աշխատանք գտնել։ Հիշելով իր որդի Վահան Գրիգորյանի ընկեր Կարեն Պետրոսյանին, ով աշխատել է որպես «Արմավիա» ավիաընկերության զննման բաժնի աշխատակից՝խոստացել է հնարավորության դեպքում օգնել երիտասարդին, ուստի լրացուցիչ զանգահարելու պայմանավորվածություն ձեռք բերելով՝հեռացել է։ Վերադառնալով տուն՝խնդրել է որդուն զրուցել Կարեն Պետրոսյանի հետ՝Գևորգ Գևորգյանին աշխատանքի տեղավորելու հարցում օգնելու համար։ Այդ հարցով որդին զրուցել է Կ.Պետրոսյանի հետ, ով հայտնել է, որ կարող է Գ.Գևորգյանին աշխատանքի տեղավորել «Արմավիա» ավիաընկերության զննման բաժնում։ Կ.Պետրոսյանի հետ ծանոթանալու և աշխատանքի հարցով առավել մանրամասն զրուցելու համար Գևորգ Գևորգյանին հրավիրել է իրենց տուն, որտեղ Գ. Գևորգյանը ծանոթացել է Կ. Պետրոսյանի հետ, ով ներկայացել է որպես «Արմավիա» ավիաընկերության զննման բաժնի աշխատակից։ Կարեն Պետրոսյանը վստահեցրել է, որ կարող է Գ. Գևորգյանին աշխատանքի տեղավորել այդ բաժնում՝պարզաբանելով, որ նա գործ է ունենալու նյութական արժեքների հետ։ Զրույցի ընթացքում Կ.Պետրոսյանը հայտնել է, որ աշխատանքի տեղավորելու համար անհրաժեշտ է 2000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Գևորգը մտածելու համար մի քանի օր ժամանակ է խնդրել Կ. Պետրոսյանից և հեռացել է։ Այնուհետև Գ. Գևորգյանը զանգահարել և խնդրել է հանդիպել Կ.Պետրոսյանին իրենց տանը։
2011թ. նոյեմբերի 21-ին, ժամը 21։00-ի սահմաններում, իրենց բնակարանում հանդիպելով Կ.Պետրոսյանին՝Գևորգ Գևորգյանը վերջինիս է տվել 1000 ԱՄՆ դոլար գումար՝հայտնելով, որ գումարի մյուս մասը՝1000 ԱՄՆ դոլարը կտա մի քանի օր անց։ Կարեն Պետրոսյանը հայտնել է, որ Գևորգ Գևորգյանի աշխատանքի հարցը կլուծվի մինչև 2011թ. դեկտեմբերի 10-ը։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ. 50-52/
Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին 22.03.2012թ. արձանագրությամբ, որի համաձայն` վկա Վահան Գրիգորյանը ճանաչել է ձախից երկրորդ համարի լուսանկարում պատկերված անձին և հայտարարել է, որ նա հանդիսանում է Կարեն Խաչատուրի Պետրոսյանը, ով իր ներկայությամբ, Գևորգ Գևորգյանին աշխատանքի տեղավորելու պատրվակով վերջինիցս պահանջել և ստացել է 1000 ԱՄՆ դոլար գումար, սակայն խաբեությամբ հափշտակել է այն։
/գ.թ. 86/
Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին 22.03.2012թ. արձանագրությամբ, որի համաձայն` տուժող Գևորգ Գևորգյանը ճանաչել է ձախից երրորդ համարի լուսանկարում պատկերված անձին և հայտարարել է, որ նա հանդիսանում է Կարեն Խաչատուրի Պետրոսյանը, ով իրեն աշխատանքի տեղավորելու պատրվակով, 2011թ. նոյեմբերի 21-ին, Երևանի Ագաթանգեղոսի փողոցի թիվ 7 շենքի թիվ 111 բնակարանում, այնուհետև 2011թ. դեկտեմբերի 08-ին Երևանի Զաքիյան փողոցում պահանջել և մաս-մաս ստացել է 1000 ԱՄՆ դոլար գումար և 130.000 ՀՀ դրամ գումար, սակայն խաբեությամբ հափշտակել է այդ գումարները։
/գ.թ. 89/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերությունից ստացված, ամբաստանյալ Կարեն Պետրոսյանի հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումներով, որոնց համաձայն` ամբաստանյալ Կարեն Պետրոսյանն իրեն վերագրվող արարքի կատարման ժամանակ հեռախոսային կապի մեջ է գտնվել տուժող Գևորգ Գևորգյանի հետ։
/գ.թ. 135, 317-318/
Ամբաստանյալ Կարեն Խաչատուրի Պետրոսյանն առաջադրված մեղադրանքի վերաբերյալ նախաքննության ժամանակ հրաժարվել է իր մեղավորության կապակցությամբ դիրքորոշում հայտնել և ցուցմունքներ տալ, իսկ իր սկզբնական ցուցմունքներում հայտնել է, որ Գևորգ Գևորգյանից 513.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումարը վերցրել է պարտքով` իր անձնական կարիքների համար և նկատի ունենալով, որ վերջինս պարտքով գումար է տվել իրեն` ինքն իր պարտքն է համարել այդ լավության դիմաց հնարավորության դեպքում օգնել Գևորգ Գևորգյանին` հարմար աշխատանք գտնելու հարցում։ Հետագայում վերադարձրել է Գևորգի կողմից իրեն տրված ամբողջ գումարը, որի համար նա իրենից պարտք ու պահանջ չունի։
/գ.թ. 159-160, 197-200, 201, 278, 293-294, 299, 302/
Ամբաստանյալ Կարեն Խաչատուրի Պետրոսյանը դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում, սակայն համաձայն չէ Գևորգ Գևորգյանից վերցված գումարի չափի հետ։ Գումարի չափն իրականում եղել է 1000 ԱՄՆ դոլար և 100.000 ՀՀ դրամ գումար։ Իր նախաքննական ցուցմունքներում նշել է 130.000 ՀՀ դրամ գումար, քանի որ Գևորգն իրեն ասել էր, որ գրավատանը ոսկի ունի գրավադրված, որի տոկոսները կազմում են 30.000 ՀՀ դրամ։ Ինքն ասել է, որ կվճարի դրանք, որի պատճառով չի առանձնացրել այդ գումարը և գրել է 130.000 ՀՀ դրամ գումար։ Ինքը ներկայացել է որպես օդանավակայանի աշխատակից, քանի որ իրականում այդ ժամանակ աշխատել է այնտեղ։ Այժմ այդ փաստը հավաստող որևէ փաստաթուղթ չունի, քանի որ աշխատանքից ազատվելուց հետո դրանք վերցրել են իր մոտից։ Գումարի դիմաց աշխատանքի ընդունելու հնարավորություն ինքն իրոք ունեցել է, սակայն գումարն իրեն էր վերցնելու։
/դատական նիստի արձանագրություն/


Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Վերլուծելով ամբաստանյալ Կարեն Խաչատուրի Պետրոսյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները, դրանք համադրելով այլ ապացույցների հետ, գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Կարեն Խաչատուրի Պետրոսյանի ցուցմունքները` տուժող Գևորգ Գևորգյանից իրականում 1000 ԱՄՆ դոլար և 100.000 ՀՀ դրամ գումար պարտքով վերցնելու մասին, իրականությանը չեն համապատասխանում, արժանահավատ չեն, քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ են հետապնդում և հերքվում են արդեն իսկ նշված ապացույցներով։
Վերլուծելով տուժող Գևորգ Գևորգյանի և վկա Սոնիկ Գևորգյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ այդ ցուցմունքները` ամբաստանյալ Կարեն Պետրոսյանին 1000 ԱՄՆ դոլար և 100.000 ՀՀ դրամ գումար տալու, 30.000 ՀՀ դրամ գումարն իրականում տոկոսագումար լինելու կամ հագուստ գնելու համար Գևորգ Գևորգյանին թողնված լինելու մասին, իրականությանը չեն համապատասխանում, արժանահավատ չեն, քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու հարցում ամբաստանյալ Կարեն Խաչատուրի Պետրոսյանին օգնելու նպատակ են հետապնդում և հերքվում են քրեական գործով ձեռք բերված և դատարանում հետազոտված վերոհիշյալ ապացույցներով։
Վերլուծելով ամբաստանյալ Կարեն Խաչատուրի Պետրոսյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Կարեն Խաչատուրի Պետրոսյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, խոշոր չափերով խարդախություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Կարեն Խաչատուրի Պետրոսյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ վատառողջ է` տառապում է «Միզապարկի փոփոխաբջջային պապիլոմա, Միզաքարային հիվանդություն, Աջ միզածորանի ստորին/ 3 քար, Աջ միզածորանի ստենտ, Խրոնիկական պիելոնեֆրիտ» հիվանդություններով։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցագործությամբ տուժող Գևորգ Գևորգյանին պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցելը, իսկ որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցանքը որպես արհեստ կատարելը։
Հաշվի առնելով գործի հանգամանքները և ամբաստանյալի անձը, ինչպես նաև հանցանքը որպես արհեստ կատարած լինելը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Կարեն Խաչատուրի Պետրոսյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստ պատժի` ազատազրկման ձևով, քանի որ պատժի նվազ խիստ տեսակ տուգանքը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Քննարկելով հանցանքների համակցությամբ պատիժ նշանակելու հարցը` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի համաձայն`
«(…)
3. Եթե հանցանքների համակցությունն ընդգրկում է միայն միջին ծանրության կամ միջին ծանրության և ոչ մեծ ծանրության հանցանքներ, ապա վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով։ Ընդ որում, ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել տասը տարին։
(…)
6. Պատիժը նշանակվում է սույն հոդվածի կանոններով, եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվի, որ դատապարտյալը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը։ Այս դեպքում վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցվում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը։»։
Հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Կարեն Խաչատուրի Պետրոսյանը մեղավոր է մեկ այլ արարքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին` ԵՇԴ/0025/01/12 քրեական գործով 18.06.2012թ. դատավճիռը կայացնելը, դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժը պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ և 6-րդ մասերով սահմանված կարգով, պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ, վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցելով առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը, պատժի կրման սկիզբը հաշվելով սույն քրեական գործով ձերբակալման պահից` 2012թ. ապրիլի 24-ից։
Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Կարեն Պետրոսյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով գույքի վրա դրված կալանքի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Կարեն Խաչատուրի Պետրոսյանի գույքի վրա նախաքննության մարմնի 12.06.2012թ. որոշմամբ դրված կալանքը պետք է վերացնել։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Կարեն Խաչատուրի Պետրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը`


Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Կարեն Խաչատուրի Պետրոսյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ` նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել նախորդ` Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 18.06.2012թ. դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից` ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով և ամբաստանյալ Կարեն Խաչատուրի Պետրոսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կիրառմամբ` վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցելով առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը` ամբաստանյալ Կարեն Խաչատուրի Պետրոսյանի պատժի սկիզբը հաշվել 2012թ. ապրիլի 24-ից։ Պատիժը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Ամբաստանյալ Կարեն Խաչատուրի Պետրոսյանի գույքի վրա նախաքննության մարմնի 12.06.2012թ. որոշմամբ դրված կալանքը վերացնել։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։


ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ