Գործ թիվ ԵԿԴ/0117/01/12






ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը ( այսուհետ` Դատարան )`

նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,

քարտուղարությամբ` Ժենյա Ավետիսյանի և
Օֆելյա Կիրակոսյանի
մասնակցությամբ`

մեղադրող, ՀՀ գլխավոր
դատախազության ավագ դատախազ` Վահագն Մուրադյանի,

տուժողներ` Լուսինե Կեսոյանի և
Վարդան Կեսոյանի

պաշտպան` Գարեգին Մարգարյանի,


2012թ. հոկտեմբերի 10-ին նույն դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`

Տ ի գ ր ա ն Գ ա գ ի կ ի Հ ա կ ո բ յ ա ն ի`
(ծնված 1985թ. հուլիսի 19-ին, Երևան քաղաքում, ազ¬գութ¬յամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուրի, թերի բարձրագույն կրթութ¬յամբ, աշխա¬տել է ՀՀ պետական պահպանության ծառայությունում` որ¬պես կրտսեր տեսուչ, կոչումով են¬թասպա, նախ¬կինում չդատված, հաշվառված է Երևանի Ավան, Քուչակ թաղամասի 18-րդ շենքի 14-րդ բնա¬կա¬րա¬նում, փաստացի բնակվել է Աբովյան քաղաքի Գառնիի փո¬ղոց, 7-րդ շենքի 38-րդ բնակարանում, սույն գործով արգելանքի տակ է 2012թ. հունիսի 4-ից)

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 62203712 քրեական գործն հարուցվել է 2012թ. ապրիլի 11-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատ¬կա¬նիշ¬ներով ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում` քաղ. Լուսինե Կեսոյանի հա¬ղորդ¬ման հիման վրա` Տիգրան Հակոբյանի կողմից խարդախությամբ առանձ¬նա¬պես խոշոր չափերի գույքին տիրանալու դեպքի առթիվ։
2012թ. հունիսի 4-ին նախաքննական մարմինը Տիգրան Հակոբյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։ Նույն օրը Երևա¬նի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, քննարկելով նա¬խաքննական մարմնի ներկայացրած միջնորդությունը, մե¬ղադրյալ Տ.Հակոբյանի նկատմամբ որ¬պես խափանման միջոց է կի¬րառել կալանավորում։
2012թ. հունիսի 29-ին քրեական գործը Տիգրան Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով կազմված մեղադրական եզրակացութ¬յամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատա¬րան և 2012թ. հուլիսի 9-ին ընդունվել վարույթ։

2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով Դատարանը հաստատված հա¬մա¬րեց այն, որ ամբաստանյալ Տիգրան Հակոբյանը, 2010թ. սեպտեմբերից անձնական մտերմական հարաբերութ¬յուն¬ներ նա¬խաձեռնելով և պահպանելով Լուսինե Կեսոյանի հետ, 2010թ. հոկտեմբերից մինչև 2011թ. օգոստոսի 16-ն ընկած ժամանակահատվածում խա¬բեութ¬¬յամբ և վերջինիս վստա¬¬հութ¬յունը չարաշահելու միջոցով, տարբեր պատճառա¬բա¬նութ¬յուններով ու պատրվակ¬ներով, այդ թվում` հողամասերի սեփականաշնորհման հարցը լուծելու խոստում¬ով, մեկ միաս¬նական դիտավորությամբ, սակայն մաս-մաս նրանից ստացել է առանձնապես խոշոր չա¬փերի՝ ընդհանուր 3.578.127 դրամին համարժեք գումար¬ներ ու թանկարժեք իրեր, այդ թվում` 745.000 ՀՀ դրամ և 2.067.100 դրամին համարժեք 5700 ԱՄՆ դոլար գումարներ, 636.027 ՀՀ դրամ արժողությամբ ոսկյա զարդեր, 130.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Նոկիա X6» տեսակի բջջային հեռախոս, որոնք հափշտակել է։
Այսպես, 2010թ. հոկտեմբերին Տիգրան Հակոբյանը խաբեությամբ, գյուղատնտե¬սա¬կան աշ¬խատանքներ կատարող` թութուն ցանող անձանց իբր վարձատրելու, բանկային իր հաշվե¬համարին 4 մի¬լիոն ՀՀ դրամ գումար ունենալու, սակայն այն այդ պահին կանխի¬կաց¬նելու հարցում ծա¬գած ժամա¬նա¬¬կավոր բարդության պատրվակով Լուսինե Կեսոյանից խնդ¬րել է 287.716 ՀՀ դրամին հա¬մարժեք՝ 800 ԱՄՆ դոլար գումար՝ հաջորդ օրը վերադարձնելու պայմանով, որը Լուսինե Կե¬սոյանից ստացել է իր ընկերոջ՝ Սամվել Ստեփանյանի միջոցով, սակայն ինչպես հաջորդ օրը, այնպես էլ առ¬հասարակ այդ գումարը չի վերադարձրել և այն խաբեությամբ հափշտակել է։
Օրեր անց` 2010թ. հոկտեմբերի 22-ին, Տիգրան Հակոբյանը, ներկայացնելով, թե չմա¬րած պարտքերի կապակցությամբ իբր հայտնվել է նյութական ծանր դրության մեջ, սակայն Ամանորի նախօրեին պետք է պարգևատրվի գումարային տեսքով` 2.500.000 ՀՀ դրամ գու¬մա¬րի չափով` Լուսինե Կեսոյանի վստահությունը չարաշահելու միջոցով, վերադարձնելու պայ¬¬մանով իր բջջային 077-727122 հեռախոսահամարով (այսուհետ` Տ.Հակոբյանի հեռա¬խո¬սա¬հա¬մար) զանգահարել է Լ.Կեսոյանի 077-506677 հեռախոսահամարին (այսուհետ` Լ.Կեսոյանի հեռախոսահա¬մար), նրանից խնդրել 1500 ԱՄՆ դոլար գումար, սակայն Երևան վերադառ¬նալով` վեր¬ջինս տվել է ընդամենը 107.557 ՀՀ դրամին համարժեք 300 ԱՄՆ դոլար գումար, որը Տիգ¬րան Հա¬¬կոբյանի հետ հեռախոսային խոսակցության ընթացքում ձեռք բերված պայմա¬նա¬վոր¬վա¬ծութ¬¬յան համաձայն՝ վերջինիս է փոխանցել նրան հանդիպման եկած Տ.Հակոբյանի ընկեր, 091-694141 հեռախոսահամարը շահագործող Լևոն Հայրապետ¬յանի միջոցով։ Այդ գումարը ևս Տ.Հակոբյանը ստացել և խաբեությամբ հափշտա¬կել է։
2010թ. նոյեմբերին, Տիգրան Հակոբյանը խաբեությամբ, Վրաստան մեկնելու պատրվա¬¬¬¬¬¬կով որպես ճանապարհածախսի համար անհրաժեշտ գումար, վերադարձնելու պայ¬¬մանով իր հեռախոսահամարից Լուսինե Կեսո¬յանի հեռախոսահամարին զանգահարել և խնդրել է 30.000 ՀՀ դրամ գումար, պայմանավորվածության համա¬ձայն` ընկերոջ՝ Լևոն Հայրա¬¬պետյանի միջոցով ստացել 35.852 ՀՀ դրամին համարժեք 100 ԱՄՆ դոլար գումար, որը դարձյալ խաբեությամբ հափշտակել է։
Այնուհետև 2010թ. դեկտեմբերի կեսերին Տիգրան Հակոբյանը իր հեռախոսահա¬մարով Լուսինե Կեսոյանին տեղեկացրել է, թե իբր ընկերների հետ խանութից 100.000 ՀՀ դրամի չափով առևտուր են կատարել, գումար չունենալու պատճառով այդտեղ գրավադրել են իրենց բջջային հեռախոսները, որոնք իբր հետ ստանալու համար նրան անհրաժեշտ է 100.000 ՀՀ դրամ գումար։ Այդ պատրվակով Լուսինե Կեսոյանի վստահությունը չարաշա¬հե¬լով` նրանից այդ օրը «Մամուլի շենքի» բակում վերցրել է նույն օրը վեր¬ջինիս ստացած աշխա¬տավարձի ողջ գումարը` 100.000 ՀՀ դրամը, որը ևս հափշտա¬կել է։
Մի քանի օր անց, դարձյալ 2010թ. դեկտեմբերին Տիգրան Հակոբյանը վստահությունը չարաշահելով՝ նյութական վատ վիճակում գտնվելու, սակայն կարճ ժամանակ անց գու¬մարներ ստանալու և վերադարձ¬նելու պատրվակով Լուսինե Կեսոյանից խնդրել ու անձամբ Երևանի Ն.Շենգավիթ 11 փողոցի 37 շենքի բակում ստացել է 25.000 ՀՀ դրամ գումար, որը ևս հափշտակել է։
Այնուհետև Տիգրան Հակոբյանը 2011թ. հունվարի վերջերին խաբեությամբ և վստա¬հությունը չարաշահելու միջոցով Լուսինե Կեսոյանից վերադարձնելու պայմանով խնդրել է 220.000 ՀՀ դրամ գումար՝ բանկում ունեցած վարկի գումարը մարելու պատրվակով, սակայն գումարն ստանալուց հետո այն Լ.Կեսոյանին առհասարակ չի վերադարձրել և խար¬դա¬խությամբ հափշտա¬կել է։
Տիգրան Հակոբյանը, շարունակելով իր հանցավոր գործունեությունը, խաբեության և վստահությունը չարաշահելու միջոցով, աշխատավարձ դեռևս չստանալու, այն կորցնելու, բուժման ծախսերն հոգալու և այլ պատրվակներով` 2011թ. հունվար-փետրվար ամիսների ընթացքում դարձյալ վերադարձնելու պայմանով Լուսինե Կեսոյանից մաս-մաս ստացել է ընդհանուր 200.000 ՀՀ դրամ գումարներ, այդ գումարը ևս հափշտակել է։
Բացի այդ, Տիգրան Հակոբյանը, տեղեկանալով Լուսինե Կեսոյանին, վերջինիս մորն ու եղբորը` Վարդան Կեսոյանին վարձակալությամբ տրված Երևանի Ն.Շենգավիթ թաղա¬մասում գտնվող հողամասերը սեփակա¬նաշնոր¬հելու նրանց նպատակի մասին, խաբեութ¬յամբ և Լ.Կեսոյանի վստահությունը չարաշահելու մի¬ջոցով, այն է` իր զբաղեցրած պաշտո¬նից բխող հեղինակության և ծանոթների հաշվին արագ և նվազագույն ծախսերով հողա¬մասերի սեփակա¬նաշնորհումն իրականացնելու խոստումներով, Վարդան և Լուսինե Կեսոյաններից պահանջել է 4000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք գումար՝ իբր նշված հարցը 2-3 ամսվա ընթացքում լուծելու նպատակով` այդ գումարը մինչև 2011թ. մարտի 12-ը նրան տրա¬մադրելու պայմանով։ 2011թ. մարտի 10-ին «Կոնսերվատորիայի այգում» Լուսինե Կեսոյա¬նից ստանալով 1.470.400 ՀՀ դրամին համարժեք գումարները՝ ԱՄՆ դոլարի և ՀՀ դրամի տեսքով` Տիգրան Հակոբյանը հողամասերի սեփականաշնորհման ուղղությամբ որևէ քայլ չի ձեռնարկել, տարբեր պատրվակներով հարցի լուծումն անընդհատ ձգձգել է` ի վերջո այդ գումարները ևս հափշտակելով։
Նույն ժամանակահատվածում Տիգրան Հակոբյանը, նախապես մշակած ծրագրով առավելագույնս նյութական միջոցներ և արժեքներ Լուսինե Կեսոյանից հափշտակելու դիտավո¬րութ¬յամբ, խաբեությամբ և նրա վստահությունը չարաշահելու եղանակով` իբր միմյանց բջջային հեռախոսները մի քանի օրով փոխանակելու և շահագործելու, իրա¬կանում` այն հափշտակելու դիտավորությամբ Լ.Կեսոյանից վերցրել է վերջինիս շահա¬գործած «Նոկիա X6» մակնիշի բջջային հեռախոսը, փոխա¬րենը տվել արտաքուստ հայտնի ապրանքանիշի, եվրոպական արտադրության, սա¬կայն իրականում էժա¬նագին, չինական արտադրության բջջային հեռախոս, այն ներ¬կա¬յացրել որպես «Նոկիա X6»-ին համարժեք հեռախոս, սակայն հետագայում, այդ թվում` այդ խաբեությունը Լ.Կեսոյանի կողմից բացահայտվելուց հետո, Տիգրան Հակոբյանն իր հանցավոր դիտավորությունը մինչև վերջ իրագործել և 130.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Նոկիա X6» մակնիշի բջջային հեռախոսն առհա¬սա¬րակ չի վերադարձրել` հափշտակելով նաև այն։
Բացի այդ, 2011թ. հունիս-հուլիս ամիսների ընթացքում Տիգրան Հակոբյանը խա¬բեությամբ՝ իբր գրավ դնելու, ստացած գումարների հաշվին պարտքերը, այդ թվում գրավի գումարները մարելու և մեկ ամսվա ընթացքում Լ.Կեսոյանի ոսկյա զարդերը վերադարձնելու պատրվակով վերջինիցս ստացել է 616.027 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ ոսկյա մատա¬նին, թևնոցը, վզնոցը և ականջօղերը, որոնք խաբեությամբ հափշտակել է։
2011թ. օգոստոսի 11-ին Տիգրան Հակոբյանը, իր հեռախոսահամարից զանգահա¬րելով ու հայտնելով, թե իբր ծա¬ռա¬յողական պարտականությունների կատարման կապակ¬ցութ¬յամբ ՀՀ պաշտոնական պատվիրականության հետ գտնվելով Չեխիայի Հանրա¬պե¬տությունում` հայտնվել է նյութական ծանր կացության մեջ, այդ պատրվակով, խաբեութ¬յամբ և Լուսինե Կեսոյանի վստահությունը չարաշահելու միջոցով նրանից խնդրել է 140.000 ՀՀ դրամ գումար, որը վերջինս Տ.Հակոբյանի ցուցումով նույն օրն հանձնել է ՀՀ Ազգային ժողովի պահա¬կե¬տում ծառայություն իրա¬կանացնող, Լ.Կեսոյանին ընդառաջ դուրս եկած աշ¬խա¬տակցին՝ Տ.Հակոբյանին փոխանցելու նպատա¬կով։ Այդ գումարը Տիգրան Հակոբյանը ևս ստացել և խաբեությամբ հափշտակել է։ 2011թ. օգոստոսի 15-ի գիշերը Տիգրան Հակոբ¬յանը զանգահարել է Լ.Կեսոյանին, տեղեկացրել արդեն ՀՀ վերադառնալու մասին, միաժա¬մանակ խաբեությամբ և վերջինիս վստահությունը չարաշահելու միջոցով` այս անգամ ինչ-որ մեկին ճանապարհելու, նախորդ պարտքի՝ 140.000 ՀՀ դրամի հետ այդ գու¬մարն էլ հա¬ջորդ օրը վերադարձնելու պատրվակներով վերստին պարտք է խնդրել։ 2012թ. օգոս¬տոսի լույս 16-ի գիշերը` ժամը 2։30-ի սահմաններում Տ.Հակոբյանը Ն.Շենգավիթ 11 փողոցի 37 շենքի մուտքում Լուսինե Կեսոյանից ստա¬ցել է նաև 244.015 ՀՀ դրամին համար¬ժեք՝ 500 ԱՄՆ դոլար և 60.000 ՀՀ դրամ գումարները, որոնք ևս հափշտակել է` ավարտելով իր նախ¬նական հանցավոր դիտավորությունը։
Վերոնշյալ հանցավոր արարքը կատարելու համար Տիգրան Հակոբյանին մե¬ղադրանք է առա¬ջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
Թեև քրեական հետապնդման մարմինը որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշման և մե¬ղադրա¬կան եզրակացությամբ (մեղադրողը` նաև դատաքննության արդյունքներով ներկա¬յացրած մեղադրական ճառում) ամբաստանյալ Տիգրան Հակոբյանին վե¬րագրել է ընդհա¬նուր 3.598.127 ՀՀ դրամի գույքի հափշտակություն, սակայն թվաբանական ճիշտ հաշ¬վարկի դեպքում այն իրականում կազմում է 3.578.127 ՀՀ դրամ, ուստի Դատարանը, ղեկա¬վար¬վելով ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի պահանջներով, ամբաս¬տան¬յալ Տ.Հակոբյանին առաջադրված մեղադրանքում վերը նշված փոփոխությունը կատարելով, հաշ¬վի է առ¬նում այն, որ դրանով ամբաստանյալի վիճակը չի վատթարանում, նրա պաշտ¬պա¬նութ¬յան իրավունքը չի խախտվում։
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Տիգրան Հակոբյանն իրեն մեղավոր չճանաչեց, Դատարանում վիճարկեց նրան առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվա¬ծութ¬յունը՝ պատճառաբանելով, որ Լուսինե Կեսոյանից անձամբ կամ ընկերների միջոցով գումարներ, ինչպես նաև ոսկյա զարդեր երբևէ չի վերցրել։ Նշեց, որ Լուսինե Կեսոյանի հետ ծա¬նոթացել է 2010թ. աշնանը, որից հետո հանդիպել և մոտ մեկ տարի գտնվել են մտերմիկ հարաբերությունների մեջ, նույնիսկ ամուսնանալու նպատակ են ունեցել։ Արդեն 2011թ. հոկ¬տեմբեր-նոյեմբեր ամիսներից Լ.Կեսոյանից հիասթափվել է, փոխել նրա հետ ամուսնանալու, նույնիսկ հանդիպելու մտադրությունը, սակայն 2012թ. հունվարի կեսերին, Լուսինեն նորից սկսել է զանգահարել իրեն` հանդիպելու, կապերը վերականգնելու առաջարկությամբ, իսկ երբ նրան մերժել է, սկսել է սպառնալ, վերջում դիմել է անգամ ոստիկա¬նություն` հայտնելով, թե իբր ինքը նրանից գումարներ, ոսկյա զարդեր և բջջային հեռախոս է հափշտակել։
Ընդունեց, որ 2011թ. մարտի 1-ին Թումանյան փողոցի «Տաշիր պիցցա» սրճարանում Լուսինեի հետ միաժամանակ հանդիպել է նրա եղբորը՝ Վարդան Կեսոյանին ու վերջինիս կնոջը՝ Դիանա Ներսիսյանին։ Նշեց նաև, որ այդ օրն է Վարդան Կեսոյանի հետ ծանոթացել, իսկ հողամասի սեփականաշնորհման հարցով այդ հանդիպման ժամանակ և առհասարակ, Լուսինե Կեսո¬յանին կամ որևէ այլ անձի երբեք իր աջակցությունը չի առաջարկել, այդ գործն հանձն չի առել, որևէ գումար չի պահանջել, առավել ևս` ստացել։ Չընդունեց Լ.Կեսոյանից ոսկյա զարդեր վերցնելու, առավել ևս` դրանք տարբեր ֆինանսական կազմակերպութ¬յուն¬ներում գրավադնելու հանգամանքը` նշելով, որ վարկեր վերցրել է, սակայն դրա դիմաց գրա¬վադրել է քրոջ ոսկյա զարդերը, թեև չկարո¬ղա¬ցավ հստակ պատճառաբանել, թե ինչու այդ մասին մինչդատական վարույթում առհա¬սարակ չի հայտարարել։
Ամբաստանյալ Տիգրան Հակոբյանի պատճառաբանություններն անհիմն են և մտա¬ցածին, հե¬տապնդում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախա¬տեսված քրեական պատաս¬խանատվությունից խուսափելու նպատակ, հերքված են, իսկ նրան առաջադրված մեղադրանքն հաս¬տատված է դատաքննության ընթաց¬քում պատ¬շաճ իրա¬վա¬կան ըն¬թա¬ցակարգերի շրջա¬նակ¬նե¬րում հետա¬զոտ¬ված և գնահատ¬ված ներ¬քոհիշ¬յալ ապա¬ցույց¬ներով.
Տուժող Լուսինե Կեսոյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ լրագրողական գործունեություն իրականացնելու ընթացքում` 2010թ. սեպտեմբերին ծանո¬թացել է Տիգրան Հակոբյանի հետ, ով ներկայացել է որպես ՀՀ Նախագահի թիկնազորի աշ¬խատակից` նշելով, որ ունի կապիտանի կոչում։ Դրանից հետո Տիգրան Հակոբյանը մի քանի անգամ զանգահարել է, տրամադրել լրագրողական առումով իրեն հետաքրքրող տեղե¬կություններ, որոնք եղել են հավաստի, ինչի հետևանքով իր մոտ վստահություն է առաջացել Տ.Հակոբյանի անձի, զբաղեցրած պաշտոնի վերաբերյալ իրեն տրա¬մադրած տվյալների իս¬կութ¬յան կապակցությամբ։ Տ.Հակոբյանի նախաձեռնությամբ սկսել են հանդիպել, վերջինս մի քանի անգամ այցելել է իրենց տուն, ծանոթացել մոր ու եղբոր հետ։
Որոշ ժամանակ անց, օգտվելով իրենց մտերիմ հարաբերությունից և չարաշահելով նրա նկատմամբ վստա¬հությունը, Տիգրան Հակոբյանը 2010թ. հոկտեմբերից սկսել է տարբեր պատրվակ¬ներով վերադարձնելու պայմանով գումարներ խնդրել, սակայն դրանց վերադարձը ձգձգել և առհասարակ չի վերադարձրել։ Բացի այդ, նա իրենից վերցրել և հափշտակել է նաև ոսկյա զարդեր, իբր մի քանի օրից վերադարձնելու պայմանով վերցրել է նաև իր թանկարժեք բջջային հեռախոսը` փոխարենն այդ ընթացքում շահագործելու համար տալով էժանագին, չինական արտադրության բջջային հեռախոս։ Իր հեռախոսը ևս Տ.Հակոբ¬յանը չի վերադարձրել, թեև մշտապես նրան դիմել է այդ պահանջով։
Տուժող Լ.Կեսոյանը նշեց նաև, որ 2010թ. հոկտեմբերին, երբ գտնվել է աշխա¬տավայրում՝ Չարենցի փողոցում գտնվող «Ազգային գաղափար» ամսագրի խմբագրութ¬յունում, իրեն է զանգահարել Տիգրան Հակոբյանը և շտապ կարգով խնդրել 800 ԱՄՆ դոլար գումար` պատճառաբանելով, թե իբր բանվորներն իր վարձատրությանն են սպասում` մի քանի հեկտար թութուն ցանելու գործը սկսելու համար։ Տ.Հակոբյանը հայտնել է, թե իբր 4 միլիոն դրամ գումար ունի «Էյջ-Էս-Բի-Սի» բանկում` իր բանկային քարտի հաշվեհամարի վրա, բայց չի կարողանում այն կանխիկացնել ինչ-որ խնդիրների պատճա¬ռով ։ Խոստացել է հաջորդ օրը գումարը կանխիկացնել և պարտքը վերադարձնել։ Տանը մոտ 2000 ԱՄՆ դոլար գումար է ունեցել, որի մասին հայտնել է Տիգրան Հակոբյանին և նրան վստահելով՝ համաձայնել է տալ և Տիգրանի առաջարկով այդ գումարն նրան է հանձնել վեր¬ջի¬նիս ընկեր¬ների միջոցով։ Դրանից անմիջապես հետո պայմանավորվել և Տիգրան Հակոբ¬յանի ընկեր¬ների` Սամվել և Գոքոր անուններով ներկայացած անձանց հետ հանդիպել է Ձերժինսկու անվան դպրոցի դիմաց, ովքեր «ԲՄՎ X5» մակնիշի ավտոմեքենայով իրեն տարել են տուն։ Տնից վերցրել է 800 ԱՄՆ դոլար գումարը, վերադարձել և նույն մեքենայի մեջ այն հանձնել է Սամվելին՝ Տիգրան Հակոբյանին փոխանցելու համար, տեղում իր բջջային 077-506677 հեռախոսահամարից զանգահարել է վերջինիս 077-727122 հեռախոսահամարին և տեղե¬կաց¬րել այդ մասին։ Նույն մեքենայով այդ տղաներն իրեն տարել են կամերային երաժշտութ¬¬¬յան տան մոտ։ Թեև Տիգրան Հակոբյանը խոստացել էր գումարը վերադարձնել հաջորդ օրը, սակայն խոստումը դրժել, ավելին` հետագա հանդիպումներում և հեռախոսա¬յին խոսակցություններում սկսել է բողոքել իր նյութական ծանր վիճակից, մեծ գումարային պարտքեր ունենալուց, ինչին հավատալով ու նրան խղճալով` առաջարկել է այդ գումարը վերադարձնել հետագայում հնարավորություն ունենալու ժամանակ։
2010թ. հոկտեմբերի 22-ին, երբ ընկերների հետ գտնվել է Աղվերանում, Տիգրան Հակոբյանը զանգահարել է իր բջջային հեռախոսահամարին և վերադարձնելու պայմանով խնդրել է արդեն 1500 ԱՄՆ դոլար գումար՝ պատճառա¬բանելով, որ մեծ գումարային պարտ¬քեր ունի ու նյութական վատ վիճակի մեջ է։ Մերժել է, այդ թվում` գումարներ խնդրելու բովանդակությամբ Տ.Հակոբյանի իրար շարունակող բազմաթիվ կարճ հաղորդագրություն¬ներ ստանալով` նշելով, որ գումար չունի, բացի այդ, գտնվում է քաղաքից դուրս։ Սակայն արդեն Երևան վերադառնալու ճանապարհին, տեսնելով, որ նրանից չի ազատվում, խոստա¬ցել է տրամադրել ընդամենը 300 ԱՄՆ դոլար գումար, ինչին Տիգրան Հակոբյանը համաձայ¬նել է` խոստանալով ընկերոջը՝ Լևոն Հայրապետյանին ուղարկել գումարի հետևից։ Ճանա¬պար¬հին հեռախոսով Լևոն Հայրապետյանի հետ պայմանավորվել և հանդիպել է Կենտրոնի թաղապետարանի դիմաց, որտեղից տաքսիով գնացել են իրենց շենքի բակ, տնից վերցրել է 300 ԱՄՆ դոլար գումարը, հանձնել Լևոն Հայրապետյանին։
Դրանից որոշ ժամանակ անց՝ 2010թ. նոյեմբերին, Տիգրան Հակոբյանը զանգահարել և տեղեկացրել է, թե իբր մեկնելու է Վրաստանի Հանրապետություն և ֆինանսական անելա¬նելի վիճակը ներկայացնելու պատրվակով, վերադարձնելու պայմանով խնդրել է 30.000 դրամ՝ ճանապարհածախսի համար։ Սպասվող երկարատև խնդրանքներին միանգամից վերջ տալու համար համաձայնել և նորից խոստացել է օգնել։ Այս անգամ ևս Տիգրան Հակոբյանը գումարը վերցնելու համար իր մոտ է ուղարկել Լևոն Հայրապետյանին, ով, գալով իրենց բակ, վերցրել է 100 ԱՄՆ դոլար գումարը` Տիգրան Հակոբյանին փոխանցելու նպատակով։
2010թ. դեկտեմբերի կեսերին, երբ աշխատանքի բերումով գտնվել է մամուլի շենքում, Տիգրան Հակոբյանը զանգահարել ու ասել է, որ ընկերներով խանութից մոտ 100.000 դրամի առևտուր են արել, սակայն գումար չունենալու պատճառով այդտեղ գրավադրել են նրանց բջջային հեռախոսները։ Խնդրել է վերադարձնելու պայմանով տալ 100.000 դրամ գումար` նախապես տեղյակ լինելով, որ այդ օրն ինքն աշխատավարձ է ստանալու։ Ստիպված խոստացել է օգնել, որից հետո Տիգրան Հակոբյանն անձամբ եկել է մամուլի շենքի բակ և նրանից վերցրել և հափշտակել նաև իր աշխատավարձի ողջ գումարը։ Նշեց, որ 2010թ. դեկտեմբերին Տիգրան Հակոբյանի խնդրանքով, վերադարձնելու պայմանով նրան տվել է նաև 25.000 դրամ, որը վերջինիս է փոխանցել իրենց բակում` Լևոն Հայրապետյանի ներկայությամբ։
Լուսինե Կեսոյանը նշեց նաև, որ Տիգրան Հակոբյանը վերադարձնելու պայմանով գու¬մարներ խնդրելիս չարաշահել է իր վստահությունը` խղճահարություն առաջացնելով, մշտա¬պես ներկայացնելով, թե իբր գտնվում է ֆինանսական շատ ծանր վիճակում, բազ¬մա¬թիվ պարտքեր ունի։ Սկզբնական շրջանում գումարներ խնդրելիս Տիգրան Հակոբյանն իրեն հայտնում էր, թե իբր նոր տարվա կողմերը նրան պարգևատրելու են 2,5 միլիոն ՀՀ դրամի չափով` պարտավորվելով այդ գումարի հաշվին վերադարձնել բոլոր պարտքերը։ Սակայն հետա¬գայում Տ.Հակոբյանը ներկայացրել է, թե իբր այդ պարգևատրման գումարը ստացել, սակայն դրա¬նով փակել է մյուս պարտքերը` փորձելով ամեն կերպ ձգձգել իր կողմից գու¬մար¬ները հետ պահանջելու գործընթացը կամ ընդհանրապես իրեն հետ պահել դրանք պա¬հանջելու մտքից։ Սակայն երբևէ այդ գումարներից չի հրաժարվել, դրանք պահանջել է` համա¬ձայնելով, որ Տ.Հակոբյանը նախ` մյուս խնդիրները լուծի, հետո` նոր իր պարտքերը վերադարձնի։
2011թ. հունվարի վերջերին, Տիգրան Հակոբյանը զանգահարել ու ասել է, որ «Յունիբանկ»-ից վերցրած վարկի հերթական վճարը պետք է կատարի՝ 220.000 դրամի չափով, սակայն գումար չունի, և չվճարելու դեպքում բանկից կարող են զանգահարել աշխա¬տավայր ու նրան խայտառակել։ Խղճալով նրան` ժամադրել է մամուլի շենքի բակում, որտեղ էլ նրան է տվել 220.000 դրամ գումարը։ Տիգրան Հակոբյանը, ինչպես միշտ, խոստացել է վերադարձնել՝ ասելով, որ արդեն համարյա մյուս պարտքերից մաքրվել է ու շուտով կսկսի վերադարձնել նաև իր պարտքերը։
2011թ. հունվար-փետրվար ամիսների ընթացքում, Տիգրան Հակոբյանն իրենից մի քանի անգամ մաս-մաս գումարներ է խնդրել` դարձյալ վերադարձնելու պայմանով` իբր նրա աշխատավարձի վճարումն ուշացնելու, աշխատավարձի գումարը կորցնելու, բուժման հետ կապված ծախսեր կատարելու և այլ պատրվակներով ու պատմություններով և խղճահա¬րություն առաջացնելով՝ նրան է տվել ընդհանուր 200.000 ՀՀ դրամ գումար, սակայն դրանք ևս հափշտակել է
2011թ. փետրվարի վերջերին Տիգրան Հակոբյանը, լսելով, որ նպատակ ունեն սեփա¬կանաշնորհել իր, եղբոր ու մոր անուններով Ներքին Շենգավիթ թաղամասում գտնվող հողակտորները, որին խոչընդոտում է զբաղվածությունն ու ժամանակի սղությունը, պատրաստակամություն է հայտնել իր զբաղեցրած բարձր պաշտոնի և ծանոթների միջոցով օգնել այդ հարցն հնարավորինս մատչելի գնով՝ 4000 ԱՄՆ դոլար գումարով լուծելու խնդրում։ Այդ մասին հայտնել է եղբորը՝ Վարդան Կեսոյանին, այդ հարցի շուրջ խոսելու նպատակով 2011թ. մարտի 1-ին ինքը, եղբայրը, եղբոր նախկին կինը` Դիանա Ներսիսյանը և Տիգրան Հակոբյանը հան¬դիպել են Երևանի Թումանյան փողոցի վրա գործող սրճարանում։ Խոսակցության ժամանակ վերջինս պարտավորվել է հողամասերի սեփականաշնորհման հարցը լուծել 2-3 ամսվա ընթաց¬քում, սակայն մինչև մարտի 12-ն անհրաժեշտ գումարը նրան հանձնելու պայմանով։ 2011թ. մարտի 10-ին, պայմանավորվածության համաձայն, «Կոն¬սեր¬¬վա¬տորիա¬յի այգում» հանդիպել է Տիգ¬րան Հակոբյանին, նրան հանձնել 4000 ԱՄՆ դո¬լար գումարը, հողամասերի փաստաթղթերն ու իրենց անձնագրերի լուսապատճենները։ Գումարից 3000 ԱՄՆ դոլարը եղբայրը մինչ այդ պարտ¬քով վերցրել էր իրենց բարեկամ Ար¬տավազդ Ղազարյանից։ Տիգրան Հակոբյանը մի քանի ամիս տարբեր պատճա¬ռա¬բա¬նություններով հարցի լուծումը ձգձգել է, ավելին` ևս 1000 ԱՄՆ դոլար է պահանջել իրենից, ապա նաև իր եղբորից` ինչ-որ չափագրումների համար, բայց նրան այլևս գումար չեն տվել։ Մինչ օրս Տիգրան Հակոբյանը հողի սեփականաշնորհման հարցը չի լուծել, անգամ դրա համար ստացած գումարը չի վերադարձրել։ Արտավազդ Ղազարյանի պարտքը մարելու համար 2011թ. մարտի 23-ին եղբայրը` Վարդան Կեսոյանը, «Սեֆ ինտերնեյշնլ ունիվերսալ վարկային կազմակերպութ¬յուն» ՍՊ ընկերությունից 3000 ԱՄՆ դոլար վարկ է վերցրել` մա¬րելով այդ պարտքը։
Նշեց նաև, որ 2011թ. մարտին, Տիգրան Հակոբյանն իրենից վերցրել է նաև 130.000 դրամ արժողությամբ «Նոկիա X6» տեսակի բջջային հեռախոսը, որը եղբոր` Վարդան Կեսոյանի նվերն էր։ Տիգրան Հակոբյանը, այդ հեռախոսը տեսնելով, շատ հավանել և մշտա¬պես խնդրել է թեկուզ մի քանի օրով փոխա¬նակել իր հեռախոսի հետ՝ ասելով, թե իբր նրա հեռախոսը նույնպես թանկարժեք է։ Ի վերջո տեղի է տվել այդ խնդրանքին, մի քանի օրով փո¬խանակվել են հեռախոսներով, սակայն օրեր անց պատահաբար պարզել է, որ իրեն տված հեռախոսը չինական արտադրության էժանագին հեռախոս է, Տ.Հակոբյանից պա¬հան¬ջել է վերա¬դարձնել իր բջջայինը, սակայն վերջինս այն այդպես էլ չի վերադարձրել։
Տուժող Լ.Կեսոյանը հայտնեց նաև, որ Տիգրան Հակոբյանը, 2011թ. հունիսին տեղե¬կանալով, որ ինքը գործով գնում է ՀՀ Ազգային ժողով, խնդրել է մուտքի մոտ սպասել, որտեղ կայացած հանդիպման ժամանակ, տեսնելով իր ձեռքի ոսկյա մատանին և ոսկյա թևնոցը, խնդրել է դրանք մեկ ամիս ժամանակով տալ նրան՝ գրավ դնելու, գումար ստանա¬լու ու դրանով պարտքերը մարելու համար։ Ի վերջո համաձայնել է, ստիպված նրան է տվել մոտ 80.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ոսկյա մատանին և 80.000 ՀՀ դրամ ար¬ժողությամբ ոսկյա թևնոցը, որոնք Տիգրան Հակոբյանն այլևս չի վերադարձրել և հափշտա¬կել է։
Նշեց նաև, որ 2011թ. հուլիսի 1-ին՝ մոր ծննդյան օրը, Տիգրան Հակոբյանը, հյուր¬ընկալ¬վելով իրենց տանը, նկատել է իր ոսկյա վզնոցն ու ադամանդե քարերով ոսկյա ական¬ջօղերը, դարձյալ նույն պատրվակներով ու պատճառաբանություններով` իբր պարտքեր ունի, շուտ կվերադարձնի, իրեն դարձյալ խաբել և վերցրել է 1000 ԱՄՆ դոլար արժո¬ղությամբ ոսկյա վզնոցը և 300 ԱՄՆ դոլար արժողությամբ ադամանդյա քարերով ականջօ¬ղերը, որոնք ևս հափշտակել է։
2011թ. օգոստոսի 11-ին, երբ գտնվել է Աշտարակում, Տիգրան Հակոբյանը, տեղյակ լինելով, որ ինքն արձակուրդ գնալու համար հավաքած 1000 ԱՄՆ դոլար գումար ունի, զանգահարել է իրեն` խնդրելով 140.000 դրամ գումար և նշելով, որ գործի բնույթով գտնվում է Չեխիայում, սակայն հայտնվել է նյութական վատ վիճակում։ Ի վերջո համաձայնել է և վերջինիս խնդրանքով գումարը տնից վերցնելով՝ Տ.Հակոբյանի ցուցումով տարել և տվել է ՀՀ Ազգային ժողովի կենտրոնական մուտքի պահակակետում գտնվող նրա գործընկե¬րոջը, ով էլ 140.000 դրամ գումարը փոխանցել է Տիգրան Հակոբյանին։ 2011թ. օգոստոսի 15-ի գիշերը Տիգրան Հակոբյանը զանգահարել է իրեն, տեղեկացրել արդեն ՀՀ վերադառնալու մասին, միաժամանակ իբր ինչ-որ մեկին ճանապարհելու, նախորդ պարտքի՝ 140.000 դրամի հետ այդ գումարն էլ հաջորդ օրը վերադարձնելու պատրվակով վերստին գումար է խնդրել։ Նորից վստահել և 2012թ. օգոստոսի լույս 16-ի գիշերը` ժամը 2։30-ի սահմաններում Ն.Շեն¬գա¬վիթ 11 փողոցի 37 շենքի մուտքում 500 ԱՄՆ դոլար և 60.000 դրամ գումարներ է տվել Տ.Հակոբյանին, որոնք վերջինս դարձյալ հափշտակել է։
Լուսինե Կեսոյանը նշեց նաև, որ պարտքով տված գումարները մինչև 2011թ. մարտը Տիգրան Հակոբյանից չի պահանջել, քանի որ հավատացել է նյութական վատ վիճակում հայտնվելու, խոշոր պարտքեր ունենալու, դրանք անպայման վերադարձնելու վերաբերյալ վերջինիս սուտ խոսքերին և խոստումներին։ Վերջնակա¬նա¬պես համոզվելով, որ իրենից հափշտակած գումարներն ու իրերը Տ.Հակոբյա¬նը չի վերա¬դարձ¬նե¬լու` 2012թ. մարտին դիմել է Ոստիկանություն։
Բացի այդ, պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ Դատարան հրավիրված և որպես վկա հար¬ցաքննված Արթուր Դանիելյանին տեսնելով` նշեց, որ 2011թ. օգոստոսի 11-ին Տ.Հակոբյանի ցուցումով 140.000 ՀՀ դրամ գումարը ՀՀ Ազգային ժողովի պահակետի մոտ փոխանցել է ոչ թե Ա.Դանիելյանին, այլ այդտեղ ծառայություն իրականացրած այլ անձի։
Տուժող Կ.Կեսոյանը ամբաստանյալ Տ.Հակոբյանի դեմ ներկայացրեց 4.067.100 ՀՀ դրամի քաղաքացիա¬կան հայց` խնդրելով այդ գումարը բռնագանձել Տիգրան Հակոբյանից։
Տուժող Վարդան Կեսոյանի ցուցմունքով. Նա դատարանում հայտնեց, որ 2011թ. սկզբներին քրոջից՝ Լուսինե Կեսոյանից լսել է, որ վերջինս աշխատանքի բերումով ծանոթա¬ցել է ՀՀ Նախագահի անվտանգության ծառայության աշխա¬տակից Տիգրան Հակոբյանի հետ։ Անձամբ Տիգրան Հակոբյանի հետ ծանոթացել է 2011թ. մարտի սկզբին, երբ Լուսինե Կեսոյանի ու իր նախկին կնոջ՝ Դիանա Ներսեսյանի հետ հանդիպել են Երևանի Թու¬ման¬յան փողոցում գործող սրճարաններից մեկում։
Նշեց, որ Տիգրան Հակոբյանի կողմից իր քրոջից պարբերաբար գումարներ, ինչպես նաև ոսկյա զարդեր վերցնելու և դրանք չվերադարձնելու վերաբերյալ իմացել է վերջինիցս՝ մի քանի ամիս առաջ։ Քույրը` Լ.Կեսոյանը, պատմել է, որ Տ.Հակոբյանի խնդրանքով նրան գումարներ է տվել` վերադարձնելու պայմանով՝ մտածելով, որ վերջինս խոստումը կկատարի, դրանք կվերադարձնի, սակայն փաստորեն խաբել և ոչինչ էլ չի վերադարձրել։ Տեղյակ է նաև, որ Լ.Կեսոյանն իր նվիրած բջջային հեռախոսը փոխանակել է Տիգրան Հակոբյանի հեռախոսի հետ, բայց ինչպես հետո են իմացել, վերջինիս հեռախոսն էժանագին, չինական արտարության հեռախոս է։
Վարդան Կեսոյանը նշեց նաև, որ 2011թ. փետրվարի վերջերին կամ մարտի սկզբնե¬րին Լուսինեն իրեն պատմել է, որ Տիգրան Հակոբյանը, տեղե¬կանալով հողամասերը սեփակա¬նաշնորհելու իրենց մտադրության մասին, խոստացել է աջակցել այդ հարցում` պատճառաբանելով, թե իբր մեծ շրջապատ ունի, կարող է այդ հարցն ավելի հեշտությամբ ու մատչելի տարբերակով լուծել։ Լուսինեի առաջարկով 2011թ. մարտի սկզբներին, նախկին կնոջ՝ Դիանա Ներսեսյանի ու Լուսինեի հետ հանդիպել են Տիգրանին Երևանի Թումանյան փողոցում գտնվող սրճարաններից մեկում, ծանոթացել նրա հետ, զրույցի ընթացքում քննար¬կել հողամասերի սեփակա¬նաշնորհ¬ման հարցը։ Տիգրանը տեղեկացրել է, թե իբր մինչ այդ հետաքրքրվել է հողամա¬սերի սեփականաշնորհման գործընթացով, պարզել, որ այդ հարցը լուծելու համար անհրաժեշտ է 4000 ԱՄՆ դոլար գումար, որը պետք է այդ գործն հանձն առած անձանց տալ մինչև 2011թ. մարտի 12-ը։ Հանդիպման ժամանակ Տիգրանին է ներկայացրել հողամասերի բոլոր փաս¬տաթղթերը, որոնք վերջինս ուսումնասիրել է` առաջարկելով, որ գումարի հետ միաժամանակ իրեն հանձնեն նաև այդ փաստաթղթերը։ Հետագա օրերին 3000 ԱՄՆ դոլար պարտք է արել մորեղբոր որդուց` Արտավազդ Ղազարյանից։ Տեղյակ է, որ այն ավելացնելով իրենց տանը եղած 1000 ԱՄՆ դոլարին` ընդ¬հա¬նուր 4000 ԱՄՆ դոլար գումարը` փաստաթղթերի հետ միասին, Լուսինեն օրեր անց տվել է Տիգրանին։ Այդ ընթացքում արդեն դիմել է տարբեր վարկային կազմակերպությունների և միայն 23.03.2011թ. «Սեֆ ինտերնեյշնլ ունիվերսալ վարկային կազմակերպություն» ՍՊ ընկերությունից է կարողացել 3000 ԱՄՆ դոլար վարկ վերցնել, որով մարել է Արտավազդ Ղազարյանի պարտքը։ Տիգրանն իրեն չի ասել, թե այդ 4000 դոլար գումարն ինչ ուղղությամբ է ծախսելու, ում միջոցով է այդ հարցը լուծելու` պատճառաբանելով, որ չի ցանկանում անուններ նշել ու մանրամասներ հայտնել, խոստացել է այդ հարցը վերջնականապես լուծել 2-3 ամսվա ընթացքում։ Նշեց նաև, որ Տիգրանը հողամասերի սեփականաշնորհման գործը նախաձեռնելիս անընդ¬հատ շեշտել է իր պաշտոնը, մեծ հնարավորությունների ու ծանոթութ¬յան շրջանակը` նշելով անգամ, որ որևէ մեկը չի կարող նման հարցերում նրան մերժել։
Դրանից հետո հողամասերի սեփականաշնորհման հարցով հետաքրքրվել է արդեն Լուսինեից, սակայն տեղեկանալով, որ այն ձգձգվում է` սկզբում չի կասկածել, որ Տիգրանն իրենց խաբում է։ Հետագայում տեսնելով, որ հողամասերի սեփականաշնորհման հարցն անընդ¬¬հատ ձգձգվում է, սկսել է կասկածել, որ Տիգրանն իրենց խաբում է, այդ կապակ¬ցութ¬յամբ նույնիսկ վիճաբանել է Լուսինեի հետ։ 2011թ. սեպտեմբերին, երբ դարձյալ Տիգրանից հետաքրքրվել է հողամասերի հարցով, վերջինս հայտնել է, թե իբր գործն ընթացքի մեջ է, ավելին` կադաստրի չափագրումների համար ևս 1000 ԱՄՆ դոլար գումար է անհրաժեշտ, որից հետո հարցը վերջնականապես կլուծվի։ Հրաժարվել է Տիգրանին այդ գումարը տալ` պատ¬ճառաբանելով, որ այլևս գումար չունի, իսկ հետագայում, երբ հասկացել է, որ Տիգրանն իրենց խաբել է, Լուսինեի հետ վիճաբանելու պատճառով այդ հարցով այլևս չի հե¬տաքրքրվել և դրանով զբաղվել է միայն վերջինս։
Վկա Դիանա Ներսեսյանի` Դատարանում հրապարակված և հետազոտված նա¬խաքննական ցուցմունքով` այն մասին, որ նախկին ամուսնու՝ Վարդան Կեսոյանի և նրա քրոջ՝ Լուսինե Կեսոյանի խոսակցություններից լսել էր, որ վերջիններս իրենց պատկանող հողամասերի սեփականաշնորհման հարցը ցանկանում են լուծել Լուսինե Կեսոյանի ընկերոջ՝ Տիգրանի միջոցով։ Հողամասերի սեփականաշնորհման հարցով Տիգրանի հետ հան¬դի¬պելու և խոսելու նպա¬տակով 2011թ. մարտին ինքը, Վարդանը, Լուսինեն ու Տիգրանը հանդիպել են, միասին գնա¬ցել Թումանյան փողոցում գտնվող «Տաշիր պիցցա» սրճարան։ Վարդանը, Լուսինեն ու Տիգրանը սրճարանում խոսել են հողամասերի սեփականաշնոր¬հումից, որի ընթացքում Տիգրանը խոստացել է ծանոթների միջոցով լուծել հողերի սեփա¬կանաշնորհման հարցը` նշելով, որ դրա համար անհրաժեշտ է մի քանի օրվա ընթաց¬քում նրան տալ 4000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Հանդիպումից հետո այդ գումարը ձեռք բերելու նպա¬տակով նախկին ամու¬սինը` Վարդան Կեսոյանը դիմել է Արտավազդ Ղազարյանին, նրանից պարտքով գումար վերցրել, քանի որ այդ ժամանակ տանն ունեցել են ընդամենը 1000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Հետագայում իմացել է, որ Վարդան Կեսոյանն Արտավազդ Ղազարյանից պարտքով վերցրած գումարը վերադարձնելու համար վարկ է վերցրել։
Վկա Դիանա Ներսեսյանն իր նախաքննական ցուցմունքը պնդել է նաև ամբաս¬տան¬յալ Տիգրան Հակոբ¬յանի հետ առերեսման ժամանակ։
Վկա Արտավազդ Ղազարյանի ցուցմունքով. Վերջինս դատարանում հայտնեց, որ 2011թ. մարտի սկզբներին հորաքրոջ որդին՝ Վարդան Կեսոյանը, իրենից շտապ կարգով 3000 ԱՄՆ դոլար պարտք է խնդրել` նրանց հողամասերի սեփականաշնորհման հարցը լուծելու համար։ Վարդան Կեսոյանը նաև իրեն հայտնել է, որ այդ գումարը ձեռք բերելու նպատակով փորձել է վարկ ստանալ, սակայն գումարը նրան շտապ է անհրաժեշտ, ուստի ստիպված դիմում է իր օգնությանը։ Տանն ունենալով 1.000.000 ՀՀ դրամի չափով գումար՝ համաձայնել ու հաջորդ օրն էլ այդ գումարը պարտքով տվել է Վարդան Կեսոյանին, սակայն չի հիշում՝ գումարը տվել է դրամով, թե դոլարով։ Մեկ ամիս անց Վարդան Կեսոյանը պարտքը վերադարձրել է` ինչ-որ կազմակերպությունից վարկ վերցնելու հաշվին։
Պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ դատարան հրավիրված և որպես վկա հարցաքննված Արթուր Դանիելյանի ցուցմունքով. Վերջինս հայտնեց, որ թեև Լուսինե Կեսոյանից ինքը որևէ գումար չի ստացել և նույն ստորաբաժանումում` ՀՀ պետական պահպանության ծառայությունում ծառայող Տիգրան Հակոբ¬յանին չի փոխանցել, սակայն նշեց նաև, որ այդ կառույցում աշխատում են Արթուր անունով նաև այլ աշխատակիցներ։
Որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված՝ Վարդան Կեսոյանի և «Սեֆ ինտեր¬նեյշնլ ունիվերսալ վարկային կազմակերպություն» ՍՊ ընկերության միջև 2011թ. մարտի 23-ին կնքված պայմանագրի քսերոպատճենի առկայությամբ և այն զննելու արձա¬նագրութ¬յամբ, համա¬ձայն որի` պայմանագիրը կնքվել է 24 ամիս ժամկետով, 22% դրույքաչափով, որով այդ ընկերությունը Վարդան Կեսոյանին է տրամադրել վարկ` 3000 ԱՄՆ դոլարի չա¬փով։
Որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված՝ Լուսինե Կեսոյանի, Ֆենյա Կարապետյանի, Վարդան Կեսոյանի անուններով պետական պահուստային ֆոնդի հողերի վարձակալության մասին օրինակելի պայմանագրերի առկայությամբ և դրանց զննման արձանագրությամբ, համաձայն որոնց` մի կողմից Շենգավիթի թաղապետ Մ.Սարգսյանի և մյուս կողմից վարձակալներ, համապատաս¬խանա¬բար` Լուսինե Կեսոյանի, Ֆենյա Կարա¬պետ¬յանի և Վարդան Կեսոյանի միջև 5 տարի ժամկետով կնքվել են վարձակալության պայ¬մանագրեր, որոնցով նրանցից յուրաքանչյուրին վարձակալական իրավունքով տրա¬մադրվել են 0,1 հա հողամասեր։
Որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված` ամբաստանյալ Տիգրան Հակոբյանի 077-727122, 099-727122 և տուժող Լուսինե Կեսոյանի 077-506677 հեռախոսահամարների միջև կայացած մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանում¬ների, դրանց տե¬ղանշման տվյալների (որոնք նախաքննական մարմին մուտք են եղել միայն 2012թ. մայիսի 18-ին) եղած առկայությամբ և դրանց զննության արձա¬նագրությամբ, որոնց համաձայն` տուժող Լուսինե Կեսոյանի 077-506677 հեռախոսահամա¬րին ամ¬բաս¬տանյալ Տիգրան Հակոբ¬յանի 099-727122 հեռախոսահամարից 2010թ. հոկտեմբերի 22-ին՝ ժամը 19։55-ից մինչև ժամը 22։12-ն ընկած ժա¬մա¬նա¬կա¬հատ¬¬վածում, ստացվել է 15 կարճ հաղոր¬դագրութ¬յուն, իսկ հակառակ ուղղությամբ, ժամը 20։09-ից մինչև ժամը 22։19-ն ընկած ժամանակա¬հատ¬վածում` նույնքան կարճ հաղոր¬դագրութ¬յուն։ Դրանց մեծ մասի ժամանակ Լուսինե Կեսոյանը, ըստ հեռախոսազանգերի տեղանշման տվյալների, գտնվել է Կոտայքի մարզի Արզաքան գյուղի մոտա¬կայքում։ Նույն օրը` ժամը 22։25-ին, 22։38-ին, 22։46-ին և 22։53-ին, Լ.Կեսոյանի 077-506677 հեռախոսահամարին ստացվել են մուտքային զանգեր ամբաս¬տանյալ Տիգրան Հակոբյանի ընկերոջ՝ Լևոն Հայրապետյանին պատկանող 091-694141 հեռախոսահամա¬րից, որոնցից վերջինը կա¬տարվել է այն ժամանակ, երբ Լուսինե Կեսո¬յանը, ըստ հեռախոսազանգի տեղանշման տվյալների, արդեն գտնվել է Երևանի Տերյան 74 հասցեի` Կենտրոնի թաղա¬պետա¬րանի մոտակայքում և Կորյունի փո¬ղոցի հատվածում։ Տեղանշման նույն տվյալների համաձայն` ժամը 23։15-ից հետո Լուսինե Կեսոյանն արդեն գտնվել է Երևանի Տարոնցի 15 հասցեի մոտակայքում, որոնցով ստուգվել և հաստատվել են մինչև վերծանումներ ստանալը` դեռևս 2012թ. ապրիլի 17-ին հար¬ցաքննված գործով տուժող ճանաչված Լուսինե Կեսոյանի նախաքննական (ըստ էության նաև նույնա¬բո¬վանդակ դատաքննական) ցուցմունքների արժանահավատությունը, մասնա¬վորապես` Աղվերանի մոտակայքում գտնվելու, Տիգրան Հակոբյանից բազմաթիվ կարճ հաղոր¬դագրութ¬յուն¬ներ ստա¬նալու, Երևան վերադառնալուց հետո վերջինիս ընկերոջ՝ Լևոն Հայրապետյանի հետ հե¬ռախոսով պայմանավորվելու ու Կենտրոնի թաղապետարանի մոտ հանդիպելու, այդտեղից միասին իրենց շենքի բակ գնալու և Տ.Հակոբյանին փոխանցելու նպատակով գումար հանձնելու վերաբերյալ։
2011թ. մարտի 10-ին (ըստ տուժող Լ.Կեսոյանի ցուցմունքի` 4000 ԱՄՆ դոլար գումարը «Կոնսեր¬վատորիայի» մոտ ամբաստանյալ Տիգրան Հակոբյանին տալու օրը)՝ ժամը 10։29-ին և 11։02-ին տուժող Լուսինե Կեսոյանը իր 077-506677 հեռախոսահամարից զանգահարել է ամբաստանյալ Տիգրան Հակոբյանի 077-727122 հեռախոսա¬հա¬¬մարին, ըստ հեռախոսա¬զան¬գերի տեղանշման տվյալների, համապա¬տաս¬խանաբար` գտնվելով Երևանի Տարոնցի 15, իսկ ժամը 11։02-ին՝ Կորյունի 2 հասցեների մոտակայքում։ Նույն օրը Լուսինե Կեսո¬յանի 077-506677 հեռախոսահամարին Տիգրան Հակոբյանի 099-727122 հեռախոսահա¬մարից կատարվել է 2 հեռախոսազանգ՝ ժամը 11։15-ին և 11։18-ին ։ Ըստ Լուսինե Կեսոյանի հեռախոսազանգի տեղանշման տվյալների` այդ զանգերի ժամանակ վերջինս գտնվել է Երևանի Մոսկովյան 11, իսկ ժամը 11։18-ին՝ Իսահակյան 28 հասցեների մոտակայքում։ Ժամը 11։59-ին Լուսինե Կեսոյանը զանգահարել է Ա.Բաբաջանյանի շահագործած 094-459126 հեռախո¬սա¬համարին։ Ամբաստանյալ Տիգրան Հակոբյանի 099-727122 հեռախոսա¬հա¬մարի տեղանշման տվյալների համաձայն` նույն օրը՝ ժամը 11։15-ին, 11։18-ին և 11։23-ին վերջինս գտնվել է Երևանի Իսահակյան 28, իսկ ժամը 11 ։45-ին, 11։51-ին և 11։53-ին՝ Թու¬մանյան 54 հասցեների մոտա¬կայքում։
Դրանցով ստուգվել և հաստատվել են դեռևս 2012թ. ապրիլի 17-ին հարցաքննված գործով տուժող ճանաչված Լուսինե Կեսոյանի նախաքննական (ըստ էության նաև նույնա¬բովանդակ դատաքննական) ցուցմունքների արժանահավատությունը, մասնա¬վո¬րա¬պես` այն մասին, որ հողի սեփականաշնորհման համար 4000 ԱՄՆ դոլար գումարը տալու օրը «Կոնսեր¬վատորիայի» մոտ հանդիպել է Տիգրան Հակոբյանին, գումարը փոխանցել նրան, ապա զանգա¬հարել է Ավետիս Բաբաջանյանի 094-459126 հեռախոսահամարին ու հանդի¬պել նրան։
2011թ. օգոստոսի 11-ին ( ըստ տուժող Լ.Կեսոյանի ցուցմունքի` Տիգրան Հակոբյանի ցուցմունքով ՀՀ Ազգային ժողովի մուտքի պահակակետ այցելելու և վերջինիս գործընկերոջը Տ.Հակոբյանի համար նախատեսված գումարն հանձնելու օրը) ամբաստանյալ Տիգրան Հակոբ¬յանի 077-727122 հեռախոսա¬հա¬մարից տուժող Լուսինե Կեսոյանի 077-506677 հեռա¬խո¬սահամարին ժամը 11։26-ից մինչև ժամը 22։22-ը կատարվել է 9 մուտքային զանգ։ Լուսինե Կեսոյանը, ըստ հեռախոսազանգի տեղանշման տվյալների, նույն օրը` ժամը 11։26-ից մինչև ժամը 20։45-ն ընկած ժամանա¬կահատվածում, գտնվել է Արագածոտնի մարզի «Աշտարակի ձոր» անվանվող տարածքում, որից հետո` Երևանի Շենգավիթ թաղամասում, մասնավորապես` ժամը 21։42-ին և 22։14-ին` Գ.Նժդեհի 37 հասցեի, իսկ ժամը 22։22-ին՝ Բաղրամյան 40 հասցեի մոտակայքում՝ ՀՀ Ազգային ժո¬ղովի հարակից տարածքում, ժամը 22։30-ին՝ դարձյալ Գ.Նժդեհ 37 հասցեի մո¬տա¬¬¬կայքում։ Դրանցով ստուգվել և հաստատվել են դեռևս 2012թ. ապրիլի 17-ին հար¬ցաքննված գործով տուժող ճանաչված Լուսինե Կեսո¬յանի նախաքննական (ըստ էության նաև նույնաբովանդակ դատաքննական) ցուցմունքների արժանահավատությունը մասնա¬վո¬րապես` այն մասին, որ 2011թ. օգոստոսի 11-ին գտնվել է Աշտարակում, որի ընթացքում բազմաթիվ զանգեր է ստացել Տիգրան Հակոբյանից, իսկ արդեն երեկոյան` Երևան վերա¬դառ¬¬նա¬լուց հետո, Տիգրան Հակոբյանի խնդրանքի կապակ¬ցութ¬յամբ տնից վերցրել է 140.000 ՀՀ դրամ գումար, գնացել ՀՀ Ազգային ժողովի մուտքի պահակակետ՝ Տիգրան Հակոբյանի գործընկերոջն հանդիպման։
2011թ. օգոստոսի 16-ին ( ըստ տուժող Լ.Կեսոյանի ցուցմունքի` Տ.Հակոբյանի կողմից իրենից վերջին գումարն հափշտակելու օրը ) տուժող Լուսինե Կեսոյանի 077-506677 հեռա¬խո¬սա¬հա¬մա¬րին Տիգրան Հակոբ¬յանի 077-727122 հեռախոսահամարից ժամը 02։09-ին, 02։17-ին և 02։35-ին կատարվել է 3 մուտքային զանգ, որոնց ժամանակ Լուսինե Կեսոյանը գտնվել է Երևանի Տարոնցի 15 հասցեի տարածքում։ Տիգրան Հակոբյանի 077-727122 հեռա¬խոսահամարից Լուսինե Կեսոյանի 077-506677 հեռա¬խո¬սահամարին նշված ժամերին կատարված 3 ելքային զանգերի ընթացքում Տիգրան Հակոբյանը ժամը 02։09-ին գտնվել է Գետամեջ գյուղի, ժամը 02։17-ին՝ Երևանի Աճառյան 40 հասցեի, իսկ ժամը 02։35-ին Տարոնցի 15 հասցեի մոտակայ¬քում, ինչն համապատասխանում է Լուսինե Կեսոյանի նախաքննական և ըստ էության նույնաբովանդակ դատաքննական ցուցմունքներին` այն մա¬սին, որ այդ օրը` գիշերվա ժամը 02։30-ի սահման¬ներում, նախապես զանգահարելուց հետո Տ.Հակոբ¬յա¬նը եկել է իրենց շենքի մոտ, անձամբ նրա¬նից շքամուտքում ստացել 500 ԱՄՆ դոլար և 60.000 դրամ գումարները։
Որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված՝ ամբաստանյալ Տ.Հակոբյանի ընկե¬րոջ` Լևոն Հայրապետյանի 091-694141 հեռախոսահամարի մուտքային և ելքային հեռախո¬սա¬զանգերի վերծանումների առկայությամբ և դրանց զննության արձա¬նագրութ¬յամբ, համա¬ձայն որի` 2010թ. հոկտեմբերի 22-ին՝ (ըստ տուժող Լ.Կեսոյանի ցուցմունքի` 300 ԱՄՆ դո¬լարը Լ.Հայրապետյանի միջոցով ամբաս¬տան¬յալ Տիգրան Հակոբյանին փոխանցելու օրը) ժամը 22։30-ից մինչև 23։40-ն ընկած ժամանա¬կա¬հատ¬վա¬ծում 091-694141 հեռախոսահա¬մա¬րից կատարված զանգերի պահին, ըստ հեռախո¬սա¬զան¬¬գի տեղանշման տվյալների, վերջինս գտնվել է՝ ժամը 22։37-ին` Երևան քաղաքի Աճառ¬յան փողոցի 40ա, ժամը 22։42-ին` Աբովյան փողոցի 66ա, ժամը 22։45-ին` Սայաթ-Նովա փողոցի 19, ժամը 22։50-ին` Թումանյան փողոցի 54, ժամը 22։52-ին` Սայաթ-Նովա փողոցի 19 հասցեներում, ժամը 22։53-ին` Թումանյան փողոցի 54, ժամը 23։02-ին` Աբովյան փողոցի 18, ժամը 23։21-ին և 23։22-ին` Արշակունյաց փողոցի 278, ժամը 23։33-ին` Խանջյան փողոցի 50, ժամը 23։40-ին` Աբովյան փողոցի 66ա հասցեներում տեղակայված ալեհավաքի սպա¬սարկման տարածքում, ինչն համապատաս¬խանում է տուժող Լուսինե Կեսոյանի նախաքննական և ըստ էության նույնաբովանդակ դատաքննական ցուցմունքներում նշված հանգամանքներին՝ այն մասին, որ Լևոն Հայրա¬պետյանի հետ հեռախոսով պայմա¬նա¬վորվել ու հանդիպել են Կենտրոնի թաղա¬պետա¬րանի մոտ, այնտեղից տաքսիով միասին գնացել են Շենգավիթ թաղամասում գտնվող իրենց շենքի բակ, որտեղ էլ նրան է տվել 300 ԱՄՆ դոլարը՝ Տիգրան Հակոբյանին փոխանցելու համար։
Նույն օրը՝ ժամը 23։21-ին, երբ Լևոն Հայրա¬պետյանն իր 091-694141 հեռախոսա¬հա¬մարից զանգահարել է ամբաստանյալ Տիգրան Հակոբյանի 077-727122 հեռա¬խո¬սահա¬մա¬րին, վերջինս գտնվել է Երևանի Տերյան փողոցի 72, իսկ Լևոն Հայրապետ¬յանը` Արշակուն¬յաց փողոցի 278 հասցեներում տեղակայված ալեհավաք¬ների սպասարկ¬ման տա¬րած¬քում։ Բացի այդ, 2010թ. հոկտեմբերի 22-ին՝ ժամը 23։22-ին, երբ Տիգրան Հակոբյանի 077-727122 հեռախոսահամարից զանգ է կատարվել Լևոն Հայրա¬պետյանի 091-694141 հեռախոսահա¬մարին, որի ժամանակ Տիգրան Հակոբյանը գտնվել է Կորյունի փողոցում տեղա¬կայված ալեհավաքի, իսկ Լևոն Հայրապետյանը` Արշակունյաց փողոցի 278 հասցեում տեղակայված ալեհավաքների սպասարկման տարածքում։
Որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված՝ Տիգրան Հակոբյանի և գրավատան` «Ֆաստ-Կրեդիտ» ՍՊ ընկերության միջև 2010թ. սեպտեմբերից մինչև 2011թ. սեպտեմբերն ընկած ժամանակա¬հատ¬վածում կնքված 4 (Տիգրան Հակոբյանի բնակարանի խուզարկութ¬յամբ հայտնաբերված) և «Ֆաստ-Կրեդիտ» ՍՊ ընկերության տրամադրած ևս 8 վարկային պայմանագրերի քսերոպատճենների առկայությամբ և դրանց զննութ¬յան արձա¬նագրութ¬յամբ, համաձայն որի` 2010թ. մարտի 10-ին, այսինքն` Լուսինե Կեսոյա¬նից հողերի սեփա¬կա¬նաշնորհման հարցի լուծման համար 4000 ԱՄՆ դոլարը ստա¬նա¬լու օրը, Տիգրան Հակոբ¬յանը միանգամից և ամբողջությամբ մարել է բոլոր 5 պայմանագրերով նախա¬տես¬¬ված վար¬կերի մայր գումարները, ընդ¬հա¬նուր` 629.020 դրամ գումար, ինչպես նաև վարկերի տո¬կոս¬ները։ Զննության նույն արձանագրության համաձայն` 16.02.2011թ. թիվ Դ-174259, 27.03.2011թ. թիվ Դ-177669, 26.05.2011թ. թիվ Դ-183281 և 22.06.2011թ. թիվ Դ-185796 պայ¬մա¬¬նագրերով ստացած վարկերն ամբաստանյալ Տիգրան Հակոբյանը չի մարել և վարկային պարտավորությունները չի կատար¬վել, որի հետևանքով ոսկյա զարդերը պայմանագրով սահմանված կարգով ներկայացվել են աճուրդի և վաճառվել են։ Վերջին` 02.07.2011թ. թիվ Դ-19110 վարկային պայմանագրի զննության համաձայն՝ ամբաստանյալ Տիգրան Հակոբ¬յանն այդ օրը (որն հաջորդում է Լ.Կեսոյանի մոր ծննդյան օրվանը, որի ժամանակ էլ Տ.Հակոբյանը խաբեությամբ վերցրել և հափշտակել է Լ.Կեսոյանի ադամանդե քարերով ոսկյա ականջ¬օղերը և 14,9 գրամ քաշով ոսկյա վզնոցը) նույն ընկերությունում գրավադրել է ադա¬մանդե 16 քարերով 5,6 գրամ քաշով ոսկյա ականջօղեր և 14,7 գրամ քաշով ոսկյա վզնոց, որի դիմաց ստացել է 180.000 դրամ գումար։ Նշված պայմանագրով ևս ամբաստան¬յալ Տիգրան Հակոբ¬յանը վարկային պարտավորությունները չի կատարել և այդ զարդերը պայմանագրով սահ¬մանված կարգով հանվել են աճուրդի և վաճառվել են։

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները` Դատա¬¬րանը հաստատված համարեց այն, որ ամբաստանյալ Տիգրան Հակոբյանը մեկ միասնական հանցավոր դիտավորությամբ, խաբեությամբ և Լուսինե Կեսոյանի վստահությունը չարաշա¬հե¬լու եղա¬նակ¬ներով հափշտակել է նրան պատկանող առանձնապես խոշոր չափերի՝ 3.578.127 դրամ ընդ¬հանուր արժողությամբ գույք, այսինքն` կատարել է հանցավոր արարք« որն համա¬պա¬տաս¬¬խանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախա¬տես¬ված հանցա¬գործության հատ¬կանիշ¬ներին, հետևաբար` վերջինս քրեա¬կան պա¬տաս¬¬խա¬նատ¬¬¬վության և պատժի ենթա¬կա է այդ հոդվածի համա¬պատասխան մասով և կետով։
Ամբաստանյալ Տ.Հակոբյանին առաջադրված մե¬ղադրանքում նրա մեղա¬վո¬րութ¬յան վե¬րա¬բերյալ հետևության Դատարանը հան¬գեց նախապես քննարկելով և մերժելով նրան ար¬դա¬¬րաց¬նելու վե¬րա¬բերյալ վեր¬ջինիս պաշտպան¬ Գարեգին Մարգարյանի հարուցած միջնոր¬դությունը և դրա հիմքում դրված պատճառաբանությունները։
Այսպես, ամբաստանյալ Տ.Հակոբյանի պաշտպանը, պաշտպանական ճառում հղում կա¬տա¬րելով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2011թ. փետրվարի 24-ի ԵԿԴ/0176/01/09 քրեական գործով արտահայտած իրավական դիրքրոշումներին, վիճարկեց իր պաշտպանյալի գործո¬ղութ¬յուն¬նե¬րում խարդախության հանցակազմի առկայությունը` պատճառաբանելով, որ վերջինս գործով տուժող ճանաչված Լ.Կեսոյանից գումարներ և թանկարժեկ առարկաներ չի ստացել։ Ավելին, նույնիսկ գույք ստանալու և չվերադարձնելու պարագայում տուժող Լ.Կե¬սոյա¬նի և իր պաշտպանյալի միջև եղել են փաստական ամուսնական հարաբե¬րութ¬յուններ, որի պայմաններում գույքային հնարավոր խնդիրները պետք է կրեն քաղա¬քացիա¬իրավա¬կան բնույթ և լուծում ստանան քաղաքացիադատավարական կարգով։
Պաշտպանի վկայակոչած Լիա Ավետիսյանի վերաբերյալ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2011թ. փետրվարի 24-ի ԵԿԴ/0176/01/09 որոշման մեջ վերլուծվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդ¬վա¬ծով նախատեսված խարդախության հանցակազմը, որի համաձայն` օբյեկտիվ կող¬մից տվյալ հանցակազմը դրսևորվում է երկու եղանակով` խա¬բեությամբ կամ վստահությունը չարա¬շահելով։ Ընդ որում` վստահությունը չարաշահելն ուրիշի գույքին տիրանալու կամ դրա նկատ¬մամբ իրավունք ձեռք բերելու նպատա¬կով հանցավորի կողմից, նրա և գույքի սեփականատիրոջ կամ գույքը տիրապետողի միջև ձևա¬վորված վստահության հարաբերությունների օգտագործումն է։ Արարքը խարդախություն որա¬կելու համար բավա¬րար չէ, որ անձն իր արարքներով կամ որոշակի հանգամանքների բերու¬մով տուժողի մոտ վստահություն վայելի, այլ անհրաժեշտ է, որպեսզի վերջինս համոզի տուժողին իրեն փո¬խան¬ցել գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքները։ Ընդ որում, էական նշանակութ¬յուն ունի այն, թե գույքն ուրիշին հանձնելու գործում ով է նախաձեռնություն դրսևորել, արդյո՞ք գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքները հանձնելու տուժողի մտադրությունն առաջա¬ցել է հանցավորի կողմից նրան համոզելու և հորդորելու արդյունքում։
Հանցավորի նկատմամբ տուժողի վստահությունը կարող է ինչպես իրավական, այն¬պես էլ փաստական հիմքեր ունենալ, այսինքն` հանցավորի և տուժողի միջև առկա` վստա¬հության վրա հիմնված հարաբերությունները կարող են բխել ինչպես նրանց միջև առկա պայմանագրից, լիազո¬րագրից, այնպես էլ առաջանալ հանցավորի և գույքը հանձնողի անձնա¬կան հարա¬բերութ¬յուն¬ներից, հանցավորի կողմից նախկինում դրսևորած վարքագծից, հանցավորի անձնա¬վո¬րութ¬յունից։ Այսպիսով` հանցավորի գործողությունների արդյունքում մոլորության մեջ ընկած սեփա¬կա¬նա¬տերը կամ իրավասու այլ անձը կամավոր կերպով գույքը կամ գույքի նկատ¬մամբ իրա¬վունքներն հանձնում է հանցագործին կամ այլ անձի կամ անձանց կամ չի խոչընդո¬տում վեր¬ջին¬ներիս կողմից այդ գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրա¬վունքները վերցնելուն։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, նույն խնդրով իր մեկ այլ` Վարդան Մաթևոսյանի վերա¬բերյալ 2012թ. հունիսի 8-ին ԵՇԴ/0037/01/11 նախադեպային որոշմամբ ընդգծելով, որ խարդախությունը և քաղաքացիաիրավական պարտավորությունների խախտումն օբյեկ¬տիվ կողմի հատկանիշներով հաճախ համընկնում են, արձա¬նագրել է, որ խարդախությունը` որպես հանցագործություն, քաղաքացիաիրավական պարտավորություն¬ների խախտման դեպքերից տարբերվում է հատկապես սուբյեկտիվ կողմով։ Մասնավորապես՝ խարդախութ¬յունը սուբյեկտիվ կողմից բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ, ինչը ենթադրում է, որ հանցավորը գիտակցում է, որ խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով հափշտակում է ուրիշի գույքը, ինչպես նաև նախատեսում և ցանկանում է դա։
Սուբյեկտիվ կողմից խարդախությունը բնութագրվում է ոչ միայն ուղղակի դիտա¬վո¬րությամբ, այլև շահա¬դի¬տական նպատակի առկայությամբ, այսինքն` հանցավորը պետք է գիտակցի, որ խաբեությամբ կամ վստա¬հութ¬յունը չարաշահելու միջոցով հափշտակում է ուրիշի գույքը, ինչպես նաև պետք է նախատեսի և ցանկանա դա։
Շահադիտական նպատակն ենթադրում է, որ մինչև գույքը վերցնելը կամ գույքին տի¬րա¬նալն հանցավորն ի սկզբանե նպատակ է ունենում հափշտակել այն, չվերադարձնե¬լ գույ¬քը, չկա¬տա¬¬րել խոստումը կամ պայմանագրային պարտավորությունները, ընդ որում` վե¬րոնշյալ¬ների վե¬րա¬բերյալ հետևությունները պետք է հիմնված լինեն գործով ձեռք բերված ապացույցների հա¬մակ¬ցության վրա։ Ապացույցների գնահատման արդյունքում դատարա¬նը յուրաքանչյուր դեպ¬քում պետք է հաստատված համարի այն, որ անձն ի սկզբանե նպատակ է ունեցել խարդախության միջոցով հափշտակել ուրիշի գույքը և եթե ապացուցվի, որ ունեցել է, ապա խարդախության հան¬ցա¬կազմն առկա է։
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է նաև, որ խարդախությունը քաղա¬քա¬ցիա¬իրա¬վա¬կան պարտավորությունների չկատարման կամ ոչ պատշաճ կատարման դեպ¬քերից տա¬րան¬ջատելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել հետևյալ հանգամանքները` ա) խար¬դա¬խության դեպքում տուժողին խաբելու կամ նրա վստահությունը չարաշահելու մտադրութ¬յունն անձի մոտ ծագում է նախքան գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքներ ձեռք բե¬րելը, բ) խար¬դախության դեպքում անձի մոտ քաղաքացիաիրավական պայմանագրով ստանձ¬նած պար¬տավորությունները (գույքը փոխանցել, կատարել վարկային պարտավո¬րութ¬յունը, պարտքը վերադարձնել և այլն) չկատարելու դիտավո¬րությունը ծագում է նախ¬քան գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքներ ձեռք բերելը։
Վերոնշյալ իրավական վերլուծությունների լույսի ներքո, դատաքննությամբ հետա¬զոտված ապա¬ցույցների արդյունքներով գնահատելով և մերժելով պաշտպան Գ.Մարգար¬յա¬նի վե¬րոնշյալ միջնոր¬դութ¬յունը` Դատարանը փաստում է, որ`
- ամբաստանյալ Տ.Հակոբյանը մինչ մեղսագրվող արարքի կատարումը ՀՀ պետական պահպանության վերը նշված ստորաբաժանումում աշխատելու, այդ աշխատանքի բերումով լրագրող, գործով տուժող Լուսինե Կեսոյանի հետ ծանոթանալու, վերջինիս լրագրողական հե¬տաքրքրություն ներկայացնող տեղեկություններ տրամադրելու, վերջին հաշվով նրա հետ անձ¬նական ջերմ փոխհարաբե¬րութ¬յուն¬ներ նախաձեռնելու և տևա¬կան ժամանակ այն պահ¬պանելու ուժով ձեռք է բերել և վայե¬լել տուժող Լուսինե Կեսոյանի վստա¬հությունը,
- տուժող Լ.Կեսոյանի գումարները, ոսկյա զարդերը և բջջային հեռախոսն ամբաս¬տան¬յալ Տ.Հակոբյանի մոտ են հայտնվել վեր¬ջինիս նախաձեռնությամբ, տուժողին հա¬մոզելու և հորդորելու արդյունքում,
- մինչ գույք ստանալն ամբաստանյալ Տ.Հակոբյանի մոտ առկա է եղել շահադիտական նպա¬¬տակ, քանի որ վերջինս տուժող Լ.Կեսոյանի հետ մտերմության 10 ամիսների ընթաց¬քում նույն եղանակով, սակայն տարբեր պատրվակներով և պատճառաբանություններով նրա¬նից մաս-մաս գույք է պա¬¬հանջել` գործելով պա¬հանջած և ստացած գույքն երբևէ չվերա¬դարձ¬¬նելու նախ¬նական հան¬ցա¬վոր դիտավորությամբ, գիտակցելով գույքը ստանալուց առաջ տված խոստումները գործնա¬կանում իրականացնելու անհնարինությունը ( այդ թվում` հո¬¬ղա¬¬մասերի սե¬փա¬կա¬նաշնորհ¬ման գործն հանձն առնելիս)։ Ավելին, նույնիսկ մինչև տուժող Լ.Կեսոյա¬նի կողմից իրավա¬պահ¬ներին դիմելն ամբաստանյալ Տ.Հակոբյանը, թեկուզ մա¬սամբ, որևէ գույք տուժող Լ.Կեսոյանին չի վերա¬դարձրել, ինչը ևս նրա շահադիտական նպա¬տակն ու նախնական հանցավոր դիտավորությունն հաստատող հիմնավոր փաստարկներ են։
Բացի այդ, հղում կատարելով որպես ապացույց ճանաչված, զննված և գործին կցված վարկային պայմանագրերին կից ցուցակներում իր պաշտպանյալ Տ.Հակոբյանի գրա¬վադրած ոսկյա զարդերի գնահատման տվյալների վրա, օգտվելով մինչդատական վա¬րույթում իրեղեն այդ ապացույցները չհայտնաբերվելու հանգամանքից` վիճարկեց տուժող Լ.Կեսոյանի կողմից իր ոսկյա զարդերի գնահատման, դրանով իսկ իր պաշտ¬պանյալին նաև 636.027 ՀՀ դրամ արժողությամբ ոսկյա զարդերի հափշտակության համար առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը, թեև ամբաստանյալ Տ.Հակոբ¬յանը մինչդատական և դատական վա¬րույ¬թներում չընդունեց նույնիսկ ոսկյա որևէ զարդ տուժող Լ.Կեսոյանից ստանալու հանգա¬մանքը` նշելով, որ գրավատնից վարկեր վերցնելիս գրավադրել է քրոջ արդուզարդը։
Մինչդեռ, վարկ տրամադրող գրավատունը, կոնկրետ դեպքում` «Ֆաստ-Կրեդիտ» ՍՊ ընկերությունը, շահույթ հետապնդող ֆինանսական կազմակերպություն է, առաջնորդ¬վում է գրավի, տվյալ դեպքում` ոսկյա զարդերի գնահատման սեփական չափա¬նիշ¬ներով (տրա¬մադրվող վարկի գումարի և գրավի առարկայի միջև տոկոսա¬յին հաշ¬վար¬կով, վարկի տրա¬մադրման ժամա¬նա¬կահատվածով և այլն), և գրավի գնահատման արժեքն ամենևին էլ չի կա¬րող նույնանալ տվյալ զարդի շուկա¬յական արժեքի հետ։ Բացի այդ, զննված վերոնշյալ փաստաթղթերում բացակայում են ամբաստանյալ Տ.Հակոբյանի գրավադրած և աճուր¬դա¬յին կարգով հետագայում իրացված ոսկյա զարդերն անհատականացնող բավարար տվյալ¬ները, դրանց հստակ նկարագրությունը, որոնցով հնարավոր էր գոնե արտաքին նկարագրով նույնականացնել դրանք տուժող Լ.Կեսոյանից հափշտակված արդու¬զարդի հետ։ Ավելին, ըստ տուժող Լ.Կեսոյանի ցուցմունքների` նրանից հափշտակված ոսկյա վզնոցն ունեցել է 14,9 գրամ քաշ, մինչդեռ տվյալ ժամանակահատվածում ֆինանսական այդ կազմակերպութ¬յան կողմից աճուրդի ներկայացված և իրացված ոսկյա զարդերի ցանկում (այդ թվում` ամբաստանյալ Տ.Հակոբյանի կողմից ենթադրաբար գրավադրված) նշված է 14,7 գրամ քաշով ոսկյա վզնոցի աճուրդային վաճառքի մասին։
Վերոնշյալ դատողություններով Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Տ.Հակոբ¬յանի պատճառա¬բա¬նությունը` վարկեր ստանալիս իր քրոջ ոսկյա զարդերը գրա¬վադրելու վերաբերյալ, մեղադրող կողմը դատաքննության արդյունքներով` հետազոտված ապացույց¬ների բավա¬րար համակցությամբ չի հերքել, ուստի, ՀՀ քրեական դատվարական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն, այն, որպես չփարատված կասկած, մեկնաբանում է հօգուտ պաշտպա¬նական կողմի` փաստելով, որ տուժող Լ.Կեսոյանից հափշտակված ոսկյա զար¬դերը վերը նշված վարկային կազմակերպությունում գրավադնելու վերաբերյալ մե¬ղադրող կողմի վարկածն ապացուցված(հաստատված) չէ։ Նշված տրամաբանությամբ Դատարանը ոսկյա զարդերի արժեքի ուռճացման վերաբերյալ պաշտպան Գ.Մարգարյանի վիճարկմանը չի անդրա¬դառնում` հաշվի առնելով դրա հիմքում ընկած փաստարկը մերժել է։
Այսպիսով, պաշտպանական ճառով ներկայացված միջնորդությունն ու պատճա¬ռա¬բանություններն անհիմն են, այդ միջ¬նոր¬դության հիմքում դրված փաստարկները` սուբ¬յեկ¬տիվ, ոչ լրիվ և միակողմանի գնա¬հատ¬ման, յու¬րովի մեկնա¬բանման հետևանք, չեն բխում դա¬տաքննությամբ հետա¬զոտված ապա¬ցույց¬ները պատշաճ գնահատելու արդյունք¬ներից։
Ամբաստանյալ Տիգրան Հակոբյանի նկատ¬մամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչ¬պես նաև կանխել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի հա¬մա¬ձայն` հան¬ցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ¬գոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապա¬տասխանեն հան¬ցանքի ծան¬րութ¬յանը, այն կատա¬րելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնա¬վո¬րութ¬յանը, անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կան¬խելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պա¬տիժ, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագոր¬ծության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հան¬¬ցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համա¬ձայն` հան¬ցագործության համար նախա¬տեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատա¬վարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրո¬պա¬կան դատա¬րա¬նի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգա¬մանք¬ներով այլ գործի քննության ժամանակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված նորմը, նշել է, որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատվությունը մեղմացնող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցո¬ղութ¬յամբ, քանի որ պա¬տիժ նշանակելիս Դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ, որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։
Սույն գործով որպես ամբաստանյալ Տիգրան Հակոբյանի պատասխա¬նատ¬վությունը և պատիժը մեղմացնող այդպիսի հանգա¬մանքներ, ինչպես նաև անձը բնու¬թագրող տվյալ, Դատարանը հաշվի է ա¬նում այն, որ ամբաստանյալը երիտասարդ է, աշխատանքի վայրում բնութագրվել է դրականորեն, նախկինում դատապարտված չի եղել։
Վերոնշյալ հանգա¬մանքներն հաս¬տատվել են քրեա¬կան գործի նյութերում առկա փաս¬տական տվյալ¬ներով, իրական են և ողջամտորեն նվազեցնում են ամբաստանյալ Տիգրան Հակոբյանի անձի հան¬րային վտանգա¬վո¬րությունը։
Դատարանը ամբաստանյալ Տ.Հակոբյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Ամբաստանյալ Տ.Հակոբյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս Դատարանը հաշվի է առնում այն, որ դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների համաձայն` Տ.Հակոբյանն իրեն մեղսագրված հանցագործությունը կատարել է 2010թ. հոկտեմբերից մինչև 2011թ. օգոս¬տոսի 16-ն ընկած ժամանակահատվածում, միասնական դիտավարությամբ, նույն եղա¬նա¬կով և աղբյուրից, որի հետևանքով տուժող Լ.Կեսոյանին պատճառել է առանձնապես խոշոր չափի գույքային վնաս, հետևա¬բար` նրա նկատ¬մամբ պատիժ պետք է նշանակել մեկ, շա¬րունակվող հանցանք կատարելու հաշվարկով։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ¬ Տ.Հակոբյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու կարգի և նշանակվող պատժի տե¬սակի ընտ¬րության, պատիժը կրելու անհրաժեշտության հարցերին` Դատա¬րանը փաս¬տում է, որ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված հանցա¬կազմի պատժամասը բացարձակ որոշակի է, նախա¬տեսում է պատժատեսակ բացառա¬պես որո¬շակի ժամկետով ազատազրկման տեսքով, հետևա¬բար` քննարկման ենթակա է ամբաստանյալ Տ.Հակոբյանի նկատմամբ այն կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում), տվյալ հոդվածով նախատեսված ազա¬տազրկման նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ նշանա¬կելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրա¬ռում) հար¬ցերը։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Տիգրան Հակոբյանի անձը բնութագրող տվյալները, նրան վերագրվող հանցա¬գոր¬ծութ¬յան բնույթն ու վտանգա¬վորության աստիճանը, տու¬ժողին պատճառված վնասը չհատուցելու փաստը, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի տեսանկյու¬նով բացառիկ հանգա¬մանք¬ների բացակա¬յությունը` Դա¬տա¬րանը գտնում է, որ վեր¬ջինիս նկատ¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող պատիժը պայ¬մանականորեն չկիրա¬ռելու, ազա¬տազրկման նվազագույն չափից ավելի ցածր պա¬տիժ կամ ավելի մեղմ պատ¬ժա¬տեսակ նշա¬նակելու հիմքերը բացա¬կայում են։
Դատարանի համոզմամբ` ամբաստանյալ Տ.Հակոբյանի ուղղվելը և նոր հանցագոր¬ծութ¬յուն¬ների կանխումն հնա¬րավոր է ազատազրկման ձևով նրա նկատմամբ նշանակվող պատիժը ռեալ (իրական) կրելու պայման¬ներում, իսկ պատաս¬խա¬նատվությունն ու պա¬տիժը մեղմացնող հանգա¬մանք¬ները, անձը դրականորեն բնութագրող տվյալներն անհրա¬ժեշտ է հաշվի առնել սույն գործով նրա նկատ¬մամբ պատժաչափ սահմանելիս։
Ամբաստանյալ Տիգրան Հակոբյանի նկատմամբ որպես խա¬¬¬փանման միջոց ընտրված կալանավորման հարցը քննարկելիս` Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաս¬տան¬¬¬¬յալին ռեալ ազա¬տազրկման դատապարտելու փաստը, ինչպես նաև ելնելով դա¬տավճռի կատարումն ապա¬հովելու անհրաժեշտությունից, գտնում է, որ ամբաս¬տանյալ Տ.Հակոբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումն անհրա¬ժեշտ է թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Միա¬ժա¬մանակ անդրա¬դառնալով ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող պատժի կրման սկիզբն հաշ¬վարկելու և անազատության մեջ պահվելու ժամկետն նշանակվող պատ¬ժին հաշվակցելու հարցերին` Դատա¬րանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հակոբյանի պատժի կրման սկիզբն անհրա¬ժեշտ է հաշվարկել նրան փաստացի արգելանքի վերց¬նելու պահից` 2012թ. հունիսի 4-ից, որի դեպքում նրան կալանքի տակ պահելու ժամկետը լրացուցիչ հաշ¬վակցելու անհրա¬ժեշտութ¬¬յունը վերանում է, քանի որ հաշ¬վակցման ենթակա ժամկետն ինքնին ընդգրկում է 2012թ. հունիսի 4-ից մինչև սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելն ըն¬կած ժամանակա¬հատվածը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի հա¬մա¬ձայն` դա¬տավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապա¬¬ցույց¬ների տնօրինման, դատական ծախսերի, գույ¬քի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի, քաղա¬¬քա¬ցիական հայցի հարցերին։
Վերը նշվա¬ծի կապակցությամբ Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Տ.Հակոբյանի գույքի նկատմամբ արգելանք չի կիրառվել, իրեղեն ապացույցները բացա¬կա¬յում են։ Անդրադառնալով դատական ծախսերի խնդրին` Դատարանը փաստում է, որ թեև սույն գործով մինչդատական վարույթի ընթաց¬քում պետական բյուջեի միջոցների հաշվին նշանակվել և կատարվել են տեսաձայնագրային փոր¬ձաքննութ¬յուններ, սակայն ստացված եզրակացությունները մինդատական վարույթում և Դատարանում որպես ապացույց չեն ճանաչվել, մեղադրանքի, առավել ևս` սույն դատավճռի հիմքում չեն դրվել, հետևաբար` կա¬տարված այդ ծախսերն ամբաստանյալ Տ.Հակոբյանից բռնագանձման ենթակա չեն։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Տ.Հակոբյանի հանցավոր գործողություն¬ների հետևանքով տուժողներին պատճառված գույքային վնասի հատուցման խնդրին` Դատա¬րանը գտնում է, որ տուժող¬ Լուսինե Կեսոյանի ներկայացրած 4.067.100 ՀՀ դրամի քաղա¬քա¬ցիական հայցն հիմնա¬վորված է, ենթակա է բավարարման մասնակի` 3.578.127 ՀՀ դրամի չափով, այսինքն` ամբաստանյալ Տ.Հակոբյանին առաջադրված մեղադրանքի սահման¬նե¬րում, սա¬կայն վերապահմամբ, այն է` թվաբանական սխալ հաշվարկի հետևան¬քով նա¬խաքննա¬կան մարմնի ավել հաշվարկած 20.000 ՀՀ դրամը ևս անհրաժեշտ է նվազեցնել տուժողի ներկայացրած քաղաքացիական հայցից։
Ինչ վերաբերում է տուժող Վարդան Կեսոյանին պատճառված գույքային վնասի հա¬տուցման հարցին, ապա դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով հաս¬տատվեց, որ անկախ 3000 ԱՄՆ դոլարը զուտ Վ.Կեսոյանի ջանքերով հայթայթելու հանգամանքից` ամբաստանյալ Տ.Հակոբյանն ըստ էության խաբել է տուժող Լուսինե Կեսոյանին, չարաշա¬հե¬լ վերջինիս վստահությունը, ինչն հաստատվում է նաև նրա անու¬նից Դատա¬րա¬ն ներկա¬յաց¬ված հայցադիմումի բովանդակությամբ, որում ներառված է նաև վերոնշյալ 3000 ԱՄՆ դոլար գումարը ամբաստանյալ Տ.Հակոբյանից բռնա¬գանձնելու պահանջը։ Հետևաբար` Դա¬տա¬րանը, դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով փաստում է, որ ամբաստանյալ Տ.Հակոբ¬յանի հանցավոր գործողությունների հետևանքով անմիջականորեն Վարդան Կեսոյանին գույքային վնաս չի պատճառվել, այդ գումարի փոխ¬հա¬տուցման հարցն արդեն իսկ լուծվել է տուժող Լ.Կեսոյանին ներկայացրած և բավա¬րարված քաղաքացիական հայ¬ցի սահմաններում, ուստի այն կրկնակի քննարկման, առավել ևս` հատուցման ենթակա չէ։
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույց¬ները, ամբաս¬տանյալի անձը բնու¬թագրող տվյալները, այդ թվում` պատաս¬խանատ¬վութ¬յունն ու պա¬տիժը մեղ¬մաց¬նող հան¬գամանքները, հաշվի առ¬նե¬լով նրան մեղսագրվող հանցագոր¬ծութ¬յան բնույթն ու հան¬րութ¬յան հա¬մար վտան¬գա¬¬¬վո¬րութ¬յան աստի¬ճանը, ղեկա¬վար¬վելով ՀՀ քրեական դատա¬վա¬րա¬կան օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդված¬ներով՝ Դատա¬րանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝

Տիգրան Գագիկի Հակոբյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցա¬գործության կա¬տարման մեջ, նրա նկատ¬մամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 5 (հինգ) տարի ժամ¬կե¬տով` առանց գույքի բռնագրավ¬ման։
Տիգրան Հակոբյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել 2012թ. հունիսի 4-ից, նրա նկատ¬մամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել անփոփոխ մինչև դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Տուժող Լուսինե Կեսոյանի ներկայացրած քաղաքացիական հայցը բավարարել մաս¬նակի` 3.578.127 (երեք միլիոն հինգ հարյուր յոթանասունութ հազար հարյուր քսանյոթ) ՀՀ դրամի չափով, այն, որպես հանցա¬գործությամբ պատճառված գույքային վնաս, բռնա¬գան¬ձել Տիգրան Հակոբյանից։
Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեա¬կան դատարան հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ