Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

26 դեկտեմբերի 2012թ. ք. Երևան

ԵԿԴ-0087/01/12

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.

նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղարներ` Է. Մկրտչյան,
Ա. Հովհաննիսյան,
Լ. Առաքելյան,
մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/
գլխավոր դատախազության
ավագ դատախազ Ա. Նադոյանի,

պաշտպաններ Ա. Փարսադանյանի,
Ռ. Թովմասյանի,
Բ. Չիլինգարյանի,
Ս. Սաֆարյանի,
Ա. Հարությունյանի,
Վ. Գևորգյանի,
Տ. Սաֆարյանի,
Է. Աղաջանյանի,
Հ. Դավթյանի,

տուժողների և քաղաքացիական
հայցվորների ներկայացուցիչներ` Հ. Ջիլավյանի,
Ս. Ասոյանի,

թարգմանիչ Ռ. Շագինյանի,

դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
1. Վաժա Վախթանգի Ազարիաշվիլու`
ծնված 1972թ. ապրիլի 17-ին Վրաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՎՀ/ Թբիլիսի քաղաքում, ազգությամբ վրացի, ՎՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդատված, չի աշխատում, հաշվառված է ՎՀ, ք. Թբիլիսի, Ծիծամուրի փողոցի թիվ 13 տանը, փաստացի բնակվել է ՎՀ, ք. Մցխեթա, Դավիթ Աշմաշենեբելի փողոցի թիվ 9 տանը, կալանքի տակ է 26.12.2011թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով,


2. Երվանդ Գուրգենի Ղամբարյանի`
ծնված 1981թ. նոյեմբերի 23-ին Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, թերի բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա, աշխատել է ՀՀ ոստիկանության ՊՊԳՎ ՀՁՊ գնդի 1-ին գումարտակի 2-րդ վաշտում՝ որպես ոստիկան, նախկինում չդատված, հաշվառված է Երևանի Նոր Նորքի 9-րդ զանգվածի թիվ 23 շենքի թիվ 26 բնակարանում, փաստացի բնակվել է Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 2-րդ զանգվածի թիվ 70 շենքի թիվ 11 բնակարանում, կալանքի տակ է 27.12.2011թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով,

3. Դավիթ Գեորգիի Ղամբարյանի`
ծնված 1974թ. դեկտեմբերի 24-ին Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երեք երեխա, աշխատել է ՀՀ ոստիկանության ՊՊԳՎ ՀՁՊ գնդի 1-ին գումարտակում՝ որպես ոստիկան, նախկինում չդատված, բնութագրվում է դրական, հաշվառված է և բնակվել է ք. Աշտարակ, Շահազիզի փողոցի թիվ 7 տանը, կալանքի տակ է 27.12.2011թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով,

4. Վարդան Հրաչիկի Եղիազարյանի`
ծնված 1979թ. նոյեմբերի 24-ին Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա, նախկինում չդատված, բնութագրվում է դրական, բերման է ենթարկվել 2011թ. դեկտեմբերի 26-ին, 2012թ. դեկտեմբերի 27-ին ձերբակալվել է, իսկ 2012թ. դեկտեմբերի 30-ին ազատվել է արգելանքից` անազատության մեջ մնալով չորս օր, այժմ կալանքի տակ չէ, հաշվառված է և բնակվում է ք. Էջմիածին, Եկմալյան փողոցի թիվ 10 տանը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով,

5. Կարեն Վաչագանի Հովհաննիսյանի`
ծնված 1980թ. սեպտեմբերի 05-ին Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա, նախկինում չդատված, բնութագրվում է դրական, հաշվառված է ք.Երևան, Աթոյան անցուղի թիվ 11 շենքի թիվ 41 բնակարանում, փաստացի բնակվում է ք. Երևան, Դիմիտրովի փողոցի թիվ 155/3 տանը, բերման է ենթարկվել 2011թ. դեկտեմբերի 26-ին, 2012թ. դեկտեմբերի 27-ին ձերբակալվել է, իսկ 2012թ. դեկտեմբերի 30-ին ազատվել է արգելանքից` անազատության մեջ մնալով չորս օր, այժմ կալանք տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով,

6. Հասմիկ Արշակի Դուրգարյանի`
ծնված 1951թ. մայիսի 26-ին Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին ոչ ոք, աշխատել է որպես Երևանի պետական համալսարանի Սարգիս և Մարի Իզմիրյանների անվան գիտական գրադարանի հնատիպ, հազվագյուտ և արվեստի գրականության բաժնի վարիչ, նախկինում չդատված, բնութագրվում է դրական, վատառողջ է, հաշվառված է և բնակվում է ք. Երևան, Արամի փողոցի թիվ 90 շենքի թիվ 13 բնակարանում, կալանք տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով,

7. Աբգար Էլոդիայի Հովսեփյանի`
ծնված 1971թ. ապրիլի 27-ին Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ-մասնագիտական կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա, աշխատել է ՀՀ ոստիկանության ՊՊԳՎ ՀՁՊ գնդի 1-ին գումարտակում որպես ոստիկան, նախկինում չդատված, բնութագրվում է դրական, վատառողջ է, հաշվառված է և բնակվում է ք. Երևան, Բատիկյան փողոցի թիվ 56 տանը, կալանք տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 315-րդ հոդվածի 1-ին մասով։





Գործի դատավարական նախապատմությունը

Թիվ 15137511 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է 2011թ. նոյեմբերի 29-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, Հայաստանի ազգային գրադարանում յուրացում կատարելու դեպքի առթիվ։
Թիվ 15141911 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում հարուցվել է թիվ 15137511 քրեական գործի նյութերով, 2011թ. դեկտեմբերի 27-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Վ. Ազարիաշվիլու, Ե. Ղամբարյանի, Դ. Ղամբարյանի, Վ. Եղիազարյանի և Կ. Հովհաննիսյանի կողմից գողություն և գողության փորձ կատարելու դեպքերի առթիվ։
2012թ. դեկտեմբերի 28-ին թիվ 15141911 քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ հատուկ քննչական ծառայություն և նույն օրվա որոշմամբ ընդունվել է ՀԿԳ քննիչի վարույթ։
Քննիչի 2012թ. մայիսի 10-ի որոշմամբ, Սարգիս Համբարձումյանի կողմից առանձանպես խոշոր չափերով գողություն կատարելու վերաբերյալ քրեական գործի մասը կարճվել է և Ս. Համբարձումյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ, թիվ 15141911 քրեական գործից անջատվել է «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի գրապահոցից և «Երևանի պետական համալսարան» ՊՈԱԿ-ի գրադարանից առանձանպես խոշոր չափերով գրքերի գողություն կատարած ոմն Վլադ Տրուբիցինի և մյուս անհայտ անձանց վերաբերյալ մասը, որին շնորհվել է թիվ 62204812 համարը։
1. Ամբաստանյալ Վաժա Վախթանգի Ազարիաշվիլուն նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հետևյալ արարքների համար. «որ նա «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի Երևանի Տերյան փողոցի 72 հասցեում գտնվող շենքի գրապահոց ապօրինի մուտք գործելով առանձնապես խոշոր չափերով գրքերի գողություն կատարելու վերաբերյալ 2010թ-ի հուլիսին նախնական համաձայնության է եկել այդ շենքի պահպանությունն իրականացնող, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԳՎ ՀՁՊ գնդի ոստիկան Երվանդ Գուրգենի Ղամբարյանի և ազգությամբ ուկրաինացի ոմն Վլադ Տրուբիցինի հետ։
Իրականացնելով իրենց հանցավոր դիտավորությունը՝ Վաժա Ազարիաշվիլին, Երվանդ Ղամբարյանը և Վլադ Տրուբիցինը 2010թ. հուլիսից մինչև 2011թ. նոյեմբերն ընկած ժամանակահատվածում պարբերաբար ապօրինի մուտք են գործել «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի գրապահոց և այնտեղից գողացել՝ գաղտնի հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի հասնող՝ ընդհանուր՝ 7.500.000 ՀՀ դրամ արժողության, 1800-1900-ական թվականների հրատարակության, մատենագիտական նշանակություն ունեցող 150 միավոր ռուսերեն տարբեր գրքեր։
Բացի այդ, Վաժա Ազարիաշվիլին 2011թ-ի սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսների ընթացքում համոզելու և նյութապես շահագրգռելու եղանակով դրդել է Երևանի պետական համալսարանի՝ Սարգիս և Մարի Իզմիրյանների անվան գիտական գրադարանի հնատիպ, հազվագյուտ և արվեստի գրականության բաժնի վարիչ, պաշտոնատար անձ հանդիսացող Հասմիկ Դուրգարյանին՝ պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով, առանձնապես խոշոր չափերով գրքերի յուրացման եղանակով հափշտակություն կատարելու։
Հասմիկ Դուրգարյանը՝ 2011թ-ի հոկտեմբերի կեսերին յուրացման եղանակով հափշտակել է Երևանի պետական համալսարանի՝ Սարգիս և Մարի Իզմիրյանների անվան գիտական գրադարանին պատկանող, ռուս ժողովրդի 1700-1800-ական թվականների հրատարակության, մատենագիտական և աղբյուրագիտական նշանակություն ունեցող, ընդհանուր առմամբ՝ առանձնապես խոշոր չափերի հասնող 5.627.400 ՀՀ դրամ արժողության իրեն վստահված 17 միավոր ռուսերեն տարբեր գրքեր, որոնք 15.000 ԱՄՆ դոլարով վաճառել է Վաժա Ազարիաշվիլուն։
Այնուհետև՝ 2011թ. դեկտեմբերի կեսերին, Վաժա Ազարիաշվիլին նախնական համաձայնության է եկել Կարեն Հովհաննիսյանի և Վարդան Եղիազարյանի հետ` «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի Երևանի Տերյան փողոցի 72 հասցեում գտնվող շենքի գրապահոցներ ապօրինի մուտք գործելով առանձնապես խոշոր չափերով գրքերի գողություն կատարելու վերաբերյալ։ Հանցագործության կատարման վայրը և հափշտակության առարկաները` գրքերը, նախապես ուսումնասիրելու նպատակով ստացել են նույն շենքի պահպանությունն իրականացնող, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԳՎ ՀՁՊ գնդի ոստիկան Դավիթ Ղամբարյանի համաձայնությունը՝ իրենց օժանդակելու վերաբերյալ։ Հանցավոր դիտավորությունն իրականացնելու նպատակով 2011թ. դեկտեմբերի 25-ի առավոտյան` ժամը 08-ի սահմաններում, Վաժա Ազարիաշվիլին և Կարեն Հովհաննիսյանը ծառայություն կատարող Դավիթ Ղամբարյանի բացած դռնով, նրա թողտվությամբ, մուտք են գործել «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի վարչական շենք և ուսումնասիրել այնտեղ առկա գրքերը, դրանց տեղաբաշխումը, ինչպես նաև վերացրել են «Թամանյանական» մասնաճյուղի շենքի մուտքի դռան մոտ գտնվող խոչընդոտները՝ տեղահանել են դրսից դուռը բացելուն խոչընդոտող արգելաձողերը։
2011թ-ի դեկտեմբերի 26-ին` ժամը 03.00-ի սահմաններում, Վաժա Ազարիաշվիլին, Կարեն Հովհաննիսյանը և Վարդան Եղիազարյանը, իրենց հետ վերցնելով հանցագործության կատարումը հեշտացնելու համար նախատեսված երկու լապտեր, դանակ, լինգ, սպորտային 12 պայուսակ, գրապահոցների դռների փականներին հարմարեցված բանալիների տրցակ, Վարդան Եղիազարյանին պատկանող «Վազ 2107» մակնիշի, 29 ՍԼ 606 համարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Տերյան փողոց, ապօրինի մուտք գործելու և առանձնապես խոշոր չափերով գողություն կատարելու նպատակով մոտեցել են «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի «Թամանյանական» մասնաճյուղի շենքի մուտքի դռանը, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չեն կարողացել ավարտին հասցնել հանցագործությունը, քանի որ ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի ՊՊԳՎ աշխատակիցները նրանց բերման են ենթարկել Կենտրոնականի բաժին։
Այսպիսով, Վաժա Վախթանգի Ազարիաշվիլին մի խումբ անձանց հետ նախնական համաձայնությամբ, պահեստարան ապօրինի մուտք գործելով կատարել է առանձնապես խոշոր չափերով գրքերի գողություն, ծանրացուցիչ հանգամանքներում՝ գողության փորձ, ինչպես նաև պաշտոնեական դիրքի օգտագործմամբ առանձնապես խոշոր չափերի գրքերի յուրացման դրդչություն, այսինքն՝ հանցավոր արարքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։»։
2. Ամբաստանյալ Երվանդ Գուրգենի Ղամբարյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հետևյալ արարքի համար. «որ նա աշխատելով ՀՀ ոստիկանության ՊՊԳՎ ՀՁՊ գնդում որպես ոստիկան, ի պաշտոնե իրականացնելով «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի Երևանի Տերյան փողոցի 72 հասցեում գտնվող շենքի պահպանությունը, գրադարանի գրապահոց ապօրինի մուտք գործելով առանձնապես խոշոր չափերով գրքերի գողություն կատարելու վերաբերյալ 2010թ-ի հուլիսին նախնական համաձայնության է եկել Վաժա Վախթանգի Ազարիաշվիլու և ազգությամբ ուկրաինացի ոմն Վլադ Տրուբիցինի հետ։
Իրականացնելով իրենց հանցավոր դիտավորությունը՝ Երվանդ Ղամբարյանը, Վաժա Ազարիաշվիլին և Վլադ Տրուբիցինը 2010թ-ի հուլիսից մինչև 2011թ-ի նոյեմբերն ընկած ժամանակահատվածում պարբերաբար ապօրինի մուտք են գործել «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի գրապահոց և այնտեղից գողացել՝ գաղտնի հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի հասնող, ընդհանուր՝ 7.500.000 ՀՀ դրամ արժողության, 1800-1900-ական թվականների հրատարակության, մատենագիտական նշանակություն ունեցող 150 միավոր ռուսերեն տարբեր գրքեր։»։
3. Ամբաստանյալ Դավիթ Գեորգիի Ղամբարյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հետևյալ արարքի համար. «որ նա աշխատելով ՀՀ ոստիկանության ՊՊԳՎ ՀՁՊ գնդի 1-ին գումարտակում որպես ոստիկան, ի պաշտոնե իրականացնելով «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի Երևանի Տերյան փողոցի 72 հասցեում գտնվող շենքի պահպանությունը, 2011թ. դեկտեմբերի կեսերին ընդունել է Վաժա Ազարիաշվիլու, Կարեն Հովհաննիսյանի և Վարդան Եղիազարյանի առաջարկը` օժանդակելու նախնական համաձայնությամբ գրադարանի պահեստարաններ ապօրինի մուտք գործելով առանձնապես խոշոր չափերով գրքերի գողությանը։ Հանցավոր դիտավորությունն իրականացնելու նպատակով 2011թ-ի դեկտեմբերի 25-ի առավոտյան` ժամը 08-ի սահմաններում, ծառայության մեջ գտնվող Դավիթ Ղամբարյանը բացել է «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի վարչական շենքի կենտրոնական մուտքի դուռը, Վաժա Ազարիաշվիլին և Կարեն Հովհաննիսյանը նրա թողտվությամբ մուտք են գործել տարածք և գողության նպատակով ուսումնասիրել այնտեղ առկա գրքերը, դրանց տեղաբաշխումը, ինչպես նաև վերացրել են «Թամանյանական» մասնաճյուղի շենքի մուտքի դռան մոտ գտնվող խոչընդոտները։
2011թ-ի դեկտեմբերի 26-ին` ժամը 03.00-ի սահմաններում, Վարդան Եղիազարյանը, Վաժա Ազարիաշվիլին և Կարեն Հովհաննիսյանը, իրենց հետ վերցնելով հանցագործության կատարումը հեշտացնելու համար նախատեսված երկու լապտեր, դանակ, լինգ, սպորտային 12 պայուսակ, գրապահոցների դռների փականներին հարմարեցված բանալիների տրցակ, Վարդան Եղիազարյանին պատկանող «Վազ 2107» մակնիշի, 29 ՍԼ 606 համարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Տերյան փողոց, ապօրինի մուտք գործելու և առանձնապես խոշոր չափերով գողություն կատարելու նպատակով մոտեցել են «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի «Թամանյանական» մասնաճյուղի շենքի մուտքի դռանը, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չեն կարողացել ավարտին հասցնել հանցագործությունը, քանի որ ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի ՊՊԳՎ աշխատակիցները նրանց բերման են ենթարկել Կենտրոնականի բաժին։
Այսպիսով, Դավիթ Գեորգիի Ղամբարյանն իր գործողություններով օժանդակել է Վաժա Ազարիաշվիլու և մյուսների կողմից նախնական համաձայնությամբ, պահեստարան ապօրինի մուտք գործելով, առանձնապես խոշոր չափերով գրքերի գողության փորձ կատարելուն, այսինքն` կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։»։
4. Ամբաստանյալ Վարդան Հրաչիկի Եղիազարյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հետևյալ արարքի համար. «որ նա 2011թ. դեկտեմբերի կեսերին նախնական համաձայնության է եկել Վաժա Ազարիաշվիլու և Կարեն Հովհաննիսյանի հետ` «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի Երևանի Տերյան փողոցի 72 հասցեում գտնվող շենքի գրապահոցներ ապօրինի մուտք գործելով առանձնապես խոշոր չափերով գրքերի գողություն կատարելու վերաբերյալ։
Հանցագործության կատարման վայրը և հափշտակության առարկաները` գրքերը, նախապես ուսումնասիրելու նպատակով ստացել են «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի շենքի պահպանությունն իրականացնող, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԳՎ ՀՁՊ գնդի ոստիկան Դավիթ Ղամբարյանի համաձայնությունը՝ իրենց օժանդակելու վերաբերյալ։ Հանցավոր դիտավորությունն իրականացնելու նպատակով 2011թ. դեկտեմբերի 25-ի առավոտյան` ժամը 08-ի սահմաններում, Կարեն Հովհաննիսյանը և Վաժա Ազարիաշվիլին ծառայություն կատարող Դավիթ Ղամբարյանի բացած դռնով, նրա թողտվությամբ, մուտք են գործել «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի վարչական շենք, ուսումնասիրել այնտեղ առկա գրքերը, դրանց տեղաբաշխումը, ինչպես նաև վերացրել են «Թամանյանական» մասնաճյուղի շենքի մուտքի դռան մոտ գտնվող խոչընդոտները։
2011թ-ի դեկտեմբերի 26-ին` ժամը 03.00-ի սահմաններում, Վարդան Եղիազարյանը, Կարեն Հովհաննիսյանը և Վաժա Ազարիաշվիլին, իրենց հետ վերցնելով հանցագործության կատարումը հեշտացնելու համար նախատեսված երկու լապտեր, դանակ, լինգ, սպորտային 12 պայուսակ, գրապահոցների դռների փականներին հարմարեցված բանալիների տրցակ, Վարդան Եղիազարյանին պատկանող «Վազ 2107» մակնիշի, 29 ՍԼ 606 համարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Տերյան փողոց, ապօրինի մուտք գործելու և առանձնապես խոշոր չափերով գողություն կատարելու նպատակով մոտեցել են «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի «Թամանյանական» մասնաճյուղի շենքի մուտքի դռանը, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չեն կարողացել ավարտին հասցնել հանցագործությունը, քանի որ ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի ՊՊԳՎ աշխատակիցները նրանց բերման են ենթարկել Կենտրոնականի բաժին։
Այսպիսով, Վարդան Հրաչիկի Եղիազարյանը կատարել է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, պահեստարան ապօրինի մուտք գործելով, առանձնապես խոշոր չափերով գրքերի գողության փորձ, այսինքն` հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։»։
5. Ամբաստանյալ Կարեն Վաչագանի Հովհաննիսյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հետևյալ արարքի համար. «որ նա 2011թ. դեկտեմբերի կեսերին նախնական համաձայնության է եկել Վաժա Ազարիաշվիլու և Վարդան Եղիազարյանի հետ` «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի Երևանի Տերյան փողոցի 72 հասցեում գտնվող շենքի գրապահոցներ ապօրինի մուտք գործելով առանձնապես խոշոր չափերով գրքերի գողություն կատարելու վերաբերյալ։
Հանցագործության կատարման վայրը և հափշտակության առարկաները` գրքերը, նախապես ուսումնասիրելու նպատակով ստացել են «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի շենքի պահպանությունն իրականացնող, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԳՎ ՀՁՊ գնդի ոստիկան Դավիթ Ղամբարյանի համաձայնությունը՝ իրենց օժանդակելու վերաբերյալ։ Հանցավոր դիտավորությունն իրականացնելու նպատակով 2011թ. դեկտեմբերի 25-ի առավոտյան` ժամը 08-ի սահմաններում, Կարեն Հովհաննիսյանը և Վաժա Ազարիաշվիլին ծառայություն կատարող Դավիթ Ղամբարյանի բացած դռնով, նրա թողտվությամբ, մուտք են գործել «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի վարչական շենք և ուսումնասիրել այնտեղ առկա գրքերը, դրանց տեղաբաշխումը, ինչպես նաև վերացրել են «Թամանյանական» մասնաճյուղի շենքի մուտքի դռան մոտ գտնվող խոչընդոտները՝ տեղահանել են դրսից դուռը բացելուն խոչընդոտող արգելաձողերը։
2011թ-ի դեկտեմբերի 26-ին` ժամը 03.00-ի սահմաններում, Կարեն Հովհաննիսյանը, Վարդան Եղիազարյանը և Վաժա Ազարիաշվիլին, իրենց հետ վերցնելով հանցագործության կատարումը հեշտացնելու համար նախատեսված երկու լապտեր, դանակ, լինգ, սպորտային 12 պայուսակ, գրապահոցների դռների փականներին հարմարեցված բանալիների տրցակ, Վարդան Եղիազարյանին պատկանող «Վազ 2107» մակնիշի, 29 ՍԼ 606 համարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Տերյան փողոց, ապօրինի մուտք գործելու և առանձնապես խոշոր չափերով գողություն կատարելու նպատակով մոտեցել են «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի «Թամանյանական» մասնաճյուղի շենքի մուտքի դռանը, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չեն կարողացել ավարտին հասցնել հանցագործությունը, քանի որ ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի ՊՊԳՎ աշխատակիցները նրանց բերման են ենթարկել Կենտրոնականի բաժին։
Այսպիսով, Կարեն Վաչագանի Հովհաննիսյանը կատարել է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, պահեստարան ապօրինի մուտք գործելով, առանձնապես խոշոր չափերով գրքերի գողության փորձ, այսինքն` հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։»։
6. Ամբաստանյալ Հասմիկ Արշակի Դուրգարյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հետևյալ արարքի համար. «որ նա 2006թ-ի դեկտեմբերի 5-ից աշխատելով Երևանի պետական համալսարանի՝ Սարգիս և Մարի Իզմիրյանների անվան գիտական գրադարանի հնատիպ, հազվագյուտ և արվեստի գրականության բաժնի վարիչ, հանդիսանալով պետական մարմնում կազմակերպական-տնօրինչական ու վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ, իր պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով, յուրացրել է իրեն վստահված առանձնապես խոշոր չափերով գույք, որն արտահայտվել է հետևյալում.
Հասմիկ Դուրգարյանը, Վրաստանի հանրապետության քաղաքացի Վաժա Ազարիաշվիլու դրդմամբ, 2011թ-ի հոկտեմբերի կեսերին յուրացման եղանակով հափշտակել է Երևանի պետական համալսարանի՝ Սարգիս և Մարի Իզմիրյանների անվան գիտական գրադարանին պատկանող, ռուս ժողովրդի 1700-1800-ական թվականների հրատարակության, մատենագիտական և աղբյուրագիտական նշանակություն ունեցող, ընդհանուր առմամբ՝ առանձնապես խոշոր չափերի հասնող 5.627.400 ՀՀ դրամ արժողության իրեն վստահված 17 միավոր տարբեր ռուսերեն գրքեր, որոնք 15.000 ԱՄՆ դոլարով վաճառել է Վաժա Ազարիաշվիլուն և ստացած գումարը ծախսել իր կարիքների համար։
Այսինքն, Հասմիկ Արշակի Դուրգարյանը պաշտոնեական դիրքի օգտագործմամբ կատարել է առանձնապես խոշոր չափերի յուրացում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։»։
7. Ամբաստանյալ Աբգար Էլոդիայի Հովսեփյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 315-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար. «որ նա աշխատելով ՀՀ ոստիկանության ՊՊԳՎ ՀՁՊ գնդի 1-ին գումարտակում որպես ոստիկան, «Ոստիկանության մասին» ՀՀ օրենքի, ««Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի շենքի պահպանության և անցագրային ռեժիմի ապահովման մասին» ՀՀ ոստիկանության ՊՊԳՎ ՀՁՊ գնդի հրամանատարի և «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի տնօրենի 2011թ-ի հոկտեմբերի 14-ին հաստատած հրահանգի համաձայն, հանդիսանալով Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի 72-րդ հասցեում գտնվող գրադարանի շենքերի շուրջօրյա պահպանության, ոտնձգություններից պաշտպանելու պատաս¬¬խա¬նատվություն կրող, իշխանության ներկայացուցչի լիազորութ¬¬յուններով օժտված պաշտո¬նա¬տար անձ, ծառայության նկատմամբ անբարեխիղճ և անփույթ վերաբերմունքի հետևանքով ոչ պատշաճ է կատարել իր պարտականությունները, որն ազգուշությամբ էական վնաս է պատճառել պետության և կազմակերպության օրինա¬կան շահերին։ Նշված գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում.
ՀՀ ոստիկանության ՊՊԳՎ ՀՁՊ դասակի հրամանատարի հաստատած՝ 2011թ-ի դեկտեմբեր ամսվա ծառայողական գրաֆիկի համաձայն՝ Աբգար Հովսեփյանը նույն գումարտակի ոստիկան Դավիթ Ղամբարյանի հետ ընդգրկվել է «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի պահակակետերում 2011թ-ի դեկտեմբերի 24-ի ժամը 9։00-ից մինչև դեկտեմբերի 25-ի ժամը 9։00-ն ծառայություն իրականացնող վերակարգում։
Աբգար Հովսեփյանը 2011թ-ի դեկտեմբերի 25-ին՝ ժամը 8։00-ի սահմաններում՝ ծառայության ավարտից 1 ժամ շուտ և մինչև նոր վերակարգի ժամանումը, առանց սահմանված կարգով ղեկավարությանը զեկուցելու լքել է ծառայության վայրը։ Օգտվելով գործընկերոջ բացակայությունից՝ Դավիթ Ղամբարյանը Վաժա Ազարիաշվիլու և մյուսների՝ գրադարանի պահեստարաններ ապօրինի մուտք գործելով առանձնապես խոշոր չափերով գրքերի գողությանն օժանդակելու նպատակով 2011թ-ի դեկտեմբերի 25-ի առավոտյան` ժամը 08-ի սահմաններում, «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի վարչական շենքի կենտրոնական մուտքի դուռը բացել, ներս է թողել Վաժա Ազարիաշվիլուն և Կարեն Հովհաննիսյանին։ Վերջինները վերացրել են «Թամանյանական» մասնաճյուղի շենքի մուտքի դռան մոտ գտնվող խոչընդոտները և 2011թ-ի դեկտեմբերի 26-ին՝ ժամը 03-ի սահմաններում, փորձել են կատարել գողությունը, սակայն ոստիկանության աշխատակիցները դեպքի վայրում վնասազերծել են նրանց։
Աբգար Հովսեփյանի պարտականությունները ոչ պատշաճ կատարելու հետևանքով հնարավոր է դարձել իրականացնել «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի առանձնապես խոշոր չափերով գրքերի գողության փորձը, կատարվել է հանցավոր ոտնձգություն, դրանով իսկ էական վնաս է պատ¬ճառ¬վել կազմակերպության և պետության օրինական շահերին, ինչպես նաև հեղինակազրկվել է պետական իշխանության մարմինը՝ ՀՀ ոստիկանությունը։
Այսպիսով, Աբգար Հովսեփյանը կատարել է պաշ¬տո¬նեական անփութություն, այսինքն՝ հանցավոր արարք, որը նա¬խա¬տես¬ված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 315-րդ հոդվածի 1-ին մասով։»։
2012թ. մայիսի 23-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։


Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները

Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Վրաստանի Հանրապետության քաղաքացի, ամբաստանյալ Վաժա Վախթանգի Ազարիաշվիլին, մինչև 2003թ-ի ապրիլի 18-ն աշխատել է Վրաստանի ՆԳՆ պահպանության դեպարտամենտի` մշակույթի հուշարձանների և թանգարանների պահպանության ոստիկանության լեգեոնում որպես ոստիկան, տեղեկացվել է պետական պահպանության տակ գտնվող գրադարանների, գրապահոցների անվտանգության ապահովման կանոնների մասին, ձեռք է բերել պահանջարկ ունեցող հնատիպ գրքերի վերականգնման և նորոգման հմտություններ։ Կարգապահական խախտումներ կատարելու պատճառով ծառայությունից ազատվելուց հետո նա զբաղվել է մշակութային արժեք ներկայացնող գրքերի առուծախով։ 2008թ. մարտին, այլ անձի հետ նախնական համաձայնությամբ, Թբիլիսիի պետական համալսարանից Վաժա Ազարիաշվիլին ապօրինի ձեռք է բերել գրքեր և վաճառելու նպատակով փորձել է դրանք տեղափոխել ՈՒկրաինա։ 2010թ. հուլիսին, Վրաստանում, նշված արարքը կատարելու համար Վաժա Ազարիաշվիլուն համապատասխան մեղադրանք է առաջադրվել։ Այդ գործով դատաքննությունը չավարտված՝ Վաժա Ազարիաշվիլին տեղափոխվել է Հայաստանի Հանրապետություն, Երևանում բնակարան է վարձել, երբեմն ժամանակավորապես բնակվել է այդ բնակարանում, Երևանում, 2010թ. հուլիսից 2011թ. դեկտեմբերի 26-ը կատարել է մշակութային արժեք ներկայացնող գրքերի հափշտակություն, հափշտակության փորձ, օժանդակել է դրանց հափշտակությանը հետևյալ հանգամանքներում.
Ամբաստանյալ Վաժա Ազարիաշվիլին, 2010թ. հուլիսին, Երևանի Տերյան փողոցի թիվ 72 հասցեում գտնվող «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի գրապահոց ապօրինի մուտք գործելով` առանձնապես խոշոր չափերով գրքերի գողություն կատարելու վերաբերյալ նախնական համաձայնության է եկել այդ շենքի պահպանությունն իրականացնող, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԳՎ ՀՁՊ գնդի ոստիկան, ամբաստանյալ Երվանդ Գուրգենի Ղամբարյանի և մեկ այլ անձի հետ։ 2010թ. հուլիսից մինչև 2011թ. նոյեմբերն ընկած ժամանակահատվածում, ամբաստանյալ Վաժա Ազարիաշվիլին և մեկ այլ անձը, ծառայություն իրականացնող, ամբաստանյալ Երվանդ Ղամբարյանի թողտվությամբ, գիշերային ժամերին, պարբերաբար, ապօրինի մուտք են գործել «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի շենք, ապա գրապահոցների դռների վրայից դանակով առանձնացրել են պլաստիլինե դրոշմակնիքները, հարմարեցված բանալիներով բացել են դռները և գրապահոցներում ընտրել, առանձնացրել են առավել արժեքավոր գրքերը։ Այնուհետև, ամբաստանյալ Երվանդ Ղամբարյանի մոտ նրանք թողել են իրենց հետ բերած դատարկ պայուսակները, որոնցով վերջինս գրքերը գաղտնի դուրս է բերել գրադարանի շենքից և հանձնել է ամբաստանյալ Վաժա Ազարիաշվիլուն։ Սկզբնական շրջանում գրապահոցներ մտնելիս` ամբաստանյալ Վաժա Ազարիաշվիլին և մեկ այլ անձը կրել են բրդյա դիմակներ՝ անվտանգության տեսախցիկներ լինելու դեպքում չճանաչվելու համար։ Նշված եղանակով ամբաստանյալներ Վաժա Ազարիաշվիլին, Երվանդ Ղամբարյանը և մեկ այլ անձը 2010թ. հուլիսից մինչև 2011թ. նոյեմբերն ընկած ժամանակահատվածում, «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի գրապահոց ապօրինի մուտք գործելով` այնտեղից գաղտնի հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի՝ 7.500.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության, 1800-1900-ական թվականների հրատարակության, մատենագիտական նշանակություն ունեցող 150 միավոր ռուսերեն տարբեր գրքեր։ Կատարած գործողությունների համար ամբաստանյալ Վաժա Ազարիաշվիլին ամբաստանյալ Երվանդ Ղամբարյանին տվել է 20.000 ԱՄՆ դոլար ընդհանուր գումար, իսկ հափշտակած գրքերի մի մասը` մեկ այլ անձի հետ իրացրել է քննությամբ չպարզված հանգամանքներում և անձանց։
«Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի գրապահոցից գողացված «Ժողովրդական կրթության նախարարության որոշումների հավաքածու» գիրքն ամբաստանյալ Վաժա Ազարիաշվիլին ի պահ է հանձնել իր ծանոթ, վկա Արտակ Ղարագյոզյանին, իսկ «Գործնական ուղեցույց մարզային դատարանների կազմում գործող դատական քննիչների համար» և «Ասիայի աշխարհագրություն» վերնագրերով երկու գրքերը հետագայում ներկայացրել է ոստիկանության աշխատակիցներին։
Բացի այդ, ամբաստանյալ Վաժա Ազարիաշվիլին, 2010-2011թթ. ընթացքում պարբերաբար այցելել է Երևանի պետական համալսարանի՝ Սարգիս և Մարի Իզմիրյանների անվան գիտական գրադարանի հնատիպ, հազվագյուտ և արվեստի գրականության բաժին, որտեղ աշխատակիցներին ներկայացել է որպես պատմության թեմայով ուսումնասիրություններ կատարող գիտաշխատող։ Այդ ընթացքում նա մտերմացել է բաժնի վարիչ, ամբաստանյալ Հասմիկ Արշակի Դուրգարյանի հետ և նրա թողտվությամբ ուսումնասիրել է իրեն հետաքրքրող ռուսերեն գրքերը։ Հետագայում ամբաստանյալ Հասմիկ Դուրգարյանին հափշտակություն կատարելուն դրդելու նպատակով, ամբաստանյալ Վաժա Ազարիաշվիլին 2011թ. սեպտեմբերին նրան ի պահ է տվել 9.000 ԱՄՆ դոլար գումար՝ այդ խոշոր գումարն իր մոտ պահելու հնարավորություն չունենալու մտացածին պատրվակով։ Այդ եղանակով նա ամբաստանյալ Հասմիկ Դուրգարյանին գցել է նյութական կախվածության մեջ, ապա համոզելու և նյութապես շահագրգռելու եղանակով դրդել է նրան պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով՝ կատարել առանձնապես խոշոր չափերով գրքերի հափշտակություն յուրացման եղանակով։
Ամբաստանյալ Հասմիկ Դուրգարյանը, հանդիսանալով պետական մարմնում կազմակերպական-տնօրինչական ու վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ, իր պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով, 2011թ. հոկտեմբերի կեսերին, գործով չպարզված օրը, Երևանում, յուրացման եղանակով հափշտակել է Երևանի պետական համալսարանի՝ Սարգիս և Մարի Իզմիրյանների անվան գիտական գրադարանին պատկանող, ռուս ժողովրդի 1700-1800-ական թվականների հրատարակության, մատենագիտական և աղբյուրագիտական նշանակություն ունեցող, իրեն վստահված, առանձնապես խոշոր չափերի` 5.627.400 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության 17 միավոր ռուսերեն տարբեր գրքեր, որոնք նույն օրը հանձնել է ամբաստանյալ Վաժա Ազարիաշվիլուն և դրանց դիմաց նրանից ստացել է ևս 6.000 ԱՄՆ դոլար ընդհանուր գումար։
2011թ. նոյեմբերի սկզբից ամբաստանյալ Վաժա Ազարիաշվիլին վարձակալական հիմունքներով բնակվել է Երևանի Նոր-Արեշ փողոցի 50-րդ փողոցի թիվ 2/2 տանը։ 2011թ. դեկտեմբերի կեսերին նա նախնական համաձայնության է եկել ամբաստանյալներ Կարեն Վաչագանի Հովհաննիսյանի և Վարդան Հրաչիկի Եղիազարյանի հետ` «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի գրապահոցներ ապօրինի մուտք գործելով, առանձնապես խոշոր չափերով գրքերի գողություն կատարելու վերաբերյալ։ Հափշտակության կատարման վայրը և այնտեղ գտնվող գրքերը նախապես ուսումնասիրելու նպատակով նրանք ստացել են նույն շենքի պահպանությունն իրականացնող, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԳՎ ՀՁՊ գնդի ոստիկան, ամբաստանյալ Դավիթ Գեորգիի Ղամբարյանի` իրենց օժանդակելու վերաբերյալ համաձայնությունը։ Վերջինիս լավ վերաբերմունքին արժանանալու, նրա հետ մտերմանալու նպատակով, ամբաստանյալ Վաժա Ազարիաշվիլին ամբաստանյալ Դավիթ Ղամբարյանի ծննդյան օրվա առթիվ նրան որպես նվեր տվել է 200 ԱՄՆ դոլար գումար։ Ամբաստանյալ Դավիթ Ղամբարյանը խոստացել է իր ծառայության օրը թույլ տալ «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի շենք մուտք գործել Վաժա Ազարիաշվիլուն և նրա հետ եկած անձանց` գրքերի հափշտակության կատարումն ապահովելու նպատակով նախապատրաստական գործողություններ կատարելու համար։
2011թ-ի դեկտեմբերի 24-ի ժամը 9։00-ից մինչև դեկտեմբերի 25-ի ժամը 9։00-ն ընկած ժամանակահատվածում, «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի պահակակետերում ծառայություն իրականացնող վերակարգում ընդգրկված են եղել ՀՀ ոստիկանության ՊՊԳՎ ՀՁՊ գնդի 1-ին գումարտակի ոստիկաններ Աբգար Էլոդիայի Հովսեփյանը և Դավիթ Գեորգիի Ղամբարյանը։
Ամբաստանյալ Աբգար Հովսեփյանը, «Ոստիկանության մասին» ՀՀ օրենքի, ««Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի շենքի պահպանության և անցագրային ռեժիմի ապահովման մասին» ՀՀ ոստիկանության ՊՊԳՎ ՀՁՊ գնդի հրամանատարի և «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի տնօրենի 2011թ-ի հոկտեմբերի 14-ին հաստատած հրահանգի համաձայն` հանդիսանալով գրադարանի շենքերի շուրջօրյա պահպանության, ոտնձգություններից պաշտպանելու պատաս¬¬խա¬նատվություն կրող, իշխանության ներկայացուցչի լիազորութ¬¬յուններով օժտված պաշտո¬նա¬տար անձ, ծառայության նկատմամբ անբարեխիղճ և անփույթ վերաբերմունքի հետևանքով ոչ պատշաճ է կատարել իր պարտականությունները։ 2011թ. դեկտեմբերի 25-ին, ժամը 8։00-ի սահմաններում, այսինքն ծառայության ավարտից մեկ ժամ շուտ և մինչև նոր վերակարգի ժամանումը, առանց սահմանված կարգով ղեկավարությանը զեկուցելու` նա լքել է ծառայության վայրը, որի հետևանքով հնարավոր է դարձել «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի առանձնապես խոշոր չափերով գրքերի գողության փորձը, կատարվել է հանցավոր ոտնձգություն։ Ամբաստանյալ Աբգար Հովսեփյանի վերոհիշյալ գործողություններով էական վնաս է պատ¬ճառ¬վել կազմակերպության և պետության օրինական շահերին, ինչպես նաև հեղինակազրկվել է պետական իշխանության մարմինը՝ ՀՀ ոստիկանությունը։ Օգտվելով գործընկերոջ բացակայությունից՝ ամբաստանյալ Դավիթ Ղամբարյանը, գրադարանի պահեստարաններ ապօրինի մուտք գործելով առանձնապես խոշոր չափերի գրքերի գողության գործում ամբաստանյալ Վաժա Ազարիաշվիլուն և մյուսներին օժանդակելու նպատակով, 2011թ-ի դեկտեմբերի 25-ի առավոտյան, ժամը 08.00-ի սահմաններում, բացել է «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի վարչական շենքի կենտրոնական մուտքի դուռը և ներս է թողել ամբաստանյալներ Վաժա Ազարիաշվիլուն և Կարեն Հովհաննիսյանին։ Վերջիններս գրապահոցների դռների վրայից դանակով առանձնացրել են պլաստիլինե դրոշմակնիքները, հարմարեցված բանալիներով բացել են դռները և գրապահոցներում ուսումնասիրել են այնտեղ առկա գրքերը, դրանց տեղաբաշխումը, ինչպես նաև վերացրել են «Թամանյանական» մասնաճյուղի շենքի մուտքի դռան մոտ գտնվող խոչընդոտները՝ տեղահանելով դրսից դուռը բացելուն խոչընդոտող արգելաձողերը։
2011թ-ի դեկտեմբերի 26-ին, ժամը 03.00-ի սահմաններում, ամբաստանյալներ Վաժա Ազարիաշվիլին, Կարեն Հովհաննիսյանը և Վարդան Եղիազարյանը, իրենց հետ վերցնելով հանցագործության կատարումը հեշտացնելու համար նախատեսված երկու լապտերներ, դանակ, լինգ, սպորտային տասներկու պայուսակներ, գրապահոցների դռների փականներին հարմարեցված բանալիների տրցակ, ամբաստանյալ Վարդան Եղիազարյանին պատկանող «Վազ 2107» մակնիշի, 29 ՍԼ 606 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Տերյան փողոց, ապօրինի մուտք գործելու և առանձնապես խոշոր չափերով գողություն կատարելու նպատակով մոտեցել են «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի «Թամանյանական» մասնաճյուղի շենքի մուտքի դռանը, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չեն կարողացել ավարտին հասցնել հանցագործությունը, քանի որ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի ՊՊԳՎ աշխատակիցները նրանց բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժին։
Քրեական գործի նախաքննության ընթացքում, 2011թ. դեկտեմբերի 27-ին, Հ. Դուրգարյանը վարույթն իրականացնող մարմնին ներկայացրել է 9000 ԱՄՆ դոլար գումար, իսկ 2012թ. հունվարի 17-ին` 6000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Այդ գումարները 2012թ. հունվարի 17-ին մուծվել են ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության 103004415859 հաշվեհամարին։
Քրեական գործի նախաքննության ընթացքում կատարվել են համակարգչատեխնիկական, մշակութային արժեքների, դատաբժշկական, մշակութաբանական և արվեստաբանական փորձաքննություններ «Փորձաքննությունների ազգային բյուրո», «Մշակութային արժեքների փորձագիտական կենտրոն» պետական ոչ առևտրային կազմակերպությունների, ՀՀ ԱՆ Հանրապետական դատական բժշկության գիտագործնական կենտրոնի կողմից, որոնց ընդհանուր արժեքը կազմել է 918.862 /ինը հարյուր տասնութ հազար ութ հարյուր վաթսուներկու/ ՀՀ դրամ գումար, իսկ թարգմանչի վարձատրության գումարը 26.12.2012թ. դրությամբ կազմել է 2.212.200 /երկու միլիոն երկու հարյուր տասներկու հազար երկու հարյուր/ ՀՀ դրամ։
Տուժող «Երևանի պետական համալսարան» ՊՈԱԿ-ի կողմից քաղաքացիական հայց է ներկայացվել ամբաստանյալներ Հասմիկ Դուրգարյանի և Վաժա Ազարիաշվիլու դեմ, որի համաձայն` վերջինս պահանջել է ամբաստանյալ Հասմիկ Դուրգարյանից հօգուտ «Երևանի պետական համալսարան» ՊՈԱԿ-ի բռնագանձել 13.149.000 (տասներեք միլիոն հարյուր քառասունինը հազար) ՀՀ դրամ գումար, որից 7.451.661 (յոթ միլիոն չորս հարյուր հիսունմեկ հազար վեց հարյուր վաթսունմեկ) ՀՀ դրամ գումարը` որպես հանցագործության հետևանքով պատճառված վնասի հատուցում` միաժամանակ խնդրելով հանցագործությունը Հասմիկ Դուրգարյանի և Վաժա Ազարիաշվիլու կողմից հանցակցությամբ կատարելու փաստը դատարանի կողմից հաստատված համարելու դեպքում նշված գումարը համապարտության կարգով բռնագանձել նաև Վաժա Ազարիաշվիլուց։
Տուժող «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի կողմից քաղաքացիական հայց է ներկայացվել ամբաստանյալներ Վաժա Ազարիաշվիլու և Երվանդ Ղամբարյանի դեմ, որի համաձայն` վերջինս պահանջել է ամբաստանյալներ Վաժա Ազարիաշվիլուց և Երվանդ Ղամբարյանից հօգուտ «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի բռնագանձել 7.500.000 (յոթ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամ գումար` որպես հանցագործության հետևանքով պատճառված վնասի հատուցում։
Ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է հետևյալը.
- ամբաստանյալ Վաժա Ազարիաշվիլին նախկինում դատված չի եղել, հանցանքները կատարել է որպես արհեստ, հանցագործությունների կատարման մեջ ունեցել է առանձնապես ակտիվ դեր,
- ամբաստանյալ Երվանդ Ղամբարյանը նախկինում դատված չի եղել, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխա, 10.07.2003թ. մասնագիտական երդում է տվել հավատարիմ լինել Հայաստանի Հանրապետության սահմանադրական կարգին, անվերապահորեն ղեկավարվել օրենքներով, պաշտպանել հայրենիքը, պահպանել պետական և ծառայողական գաղտնիքը, արդար և անկողմնակալ իրականացնել լիազորությունները, ազնիվ և բարեխիղճ կատարել ծառայողական պարտականությունները,
- ամբաստանյալ Դավիթ Ղամբարյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան երեք երեխա, 18.07.2003թ. մասնագիտական երդում է տվել հավատարիմ լինել Հայաստանի Հանրապետության սահմանադրական կարգին, անվերապահորեն ղեկավարվել օրենքներով, պաշտպանել հայրենիքը, պահպանել պետական և ծառայողական գաղտնիքը, արդար և անկողմնակալ իրականացնել լիազորությունները, ազնիվ և բարեխիղճ կատարել ծառայողական պարտականությունները,
- ամբաստանյալ Վարդան Եղիազարյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա,
- ամբաստանյալ Կարեն Հովհաննիսյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա,
- ամբաստանյալ Հասմիկ Դուրգարյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, վատառողջ է` տառապում է «ՍԻՀ աթերոսկլերոզ` «ա» աստիճանի, զարկերակային հիպերտենզիա` 2-րդ աստիճանի, ներգանգային հիպերտենզիա, պարանոցային ողերի զարգացման արատ (Կլիպելֆայլի համախտանիշ)» հիվանդություններով, աջակցել է հանցագործության մյուս մասնակցին մերկացնելուն և հանցագործությամբ ձեռք բերված գույքը որոնելուն, որն արտահայտվել է նրանում, որ նախաքննության ընթացքում ինքնախոստովանական ցուցմունքներ է տվել ամբաստանյալ Վաժա Ազարիաշվիլու դեմ և նրան առերես պնդել է դրանք, 27.12.2011թ. ներկայացրել է հանցագործությամբ ձեռք բերված 9000 ԱՄՆ դոլար գումարը, որը 17.01.2012թ. մուծվել է ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության 103004415859 հաշվեհամարին և 6000 ԱՄՆ դոլար գումարը 17.01.2012թ. մուծել է ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության 103004415859 հաշվեհամարին, դրանով կամովին հատուցելով տուժողին պատճառված գույքային վնասը` իրեն առաջադրված մեղադրանքում նշված չափով,
- ամբաստանյալ Աբգար Հովսեփյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, վատառողջ է` տառապում է «Լյարդի, պանկրեասի ճարպային ինֆիլտրացիա, աջակողմյան կնճռոտված երիկամ, հիպերտոնիկ կրիզ» հիվանդություններով, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա։

Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Հասմիկ Արշակի Դուրգարյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ 2006թ-ի դեկտեմբերից աշխատում է որպես Երևանի պետական համալսարանի՝ Սարգիս և Մարի Իզմիրյանների անվան գիտական գրադարանի հնատիպ, հազվագյուտ և արվեստի գրականության բաժնի վարիչ, հանդիսանում է նյութական պատասխանատու անձ` բաժնում պահվող, իր վստահությանը հանձնված գրքերի կապակցությամբ։ 2010թ-ին ծանոթացել է գրադարանի այցելու, ազգությամբ վրացի Վաժա Ազարիաշվիլու հետ։ Վերջինս ներկայացել է որպես ռուսական պատմության թեմաներով գիտական աշխատանք կատարող անձ։ Չորսից հինգ անգամ, տարբեր օրերի, գրադարան այցելելուց և ընթերցասրահում տարբեր գրքեր ուսումնասիրելուց հետո Վաժա Ազարիաշվիլին երկար ժամանակ, շուրջ մեկուկես տարի գրադարան չի եկել։ Այնուհետև, 2011թ-ի սեպտեմբերին, Վաժա Ազարիաշվիլին կրկին այցելել է գրադարան և իրեն տվել է 9.000 ԱՄՆ դոլար գումար, խնդրել է ժամանակավորապես պահել՝ պատճառաբանելով, որ հյուրանոցում այդ գումարը չի ցանկանում պահել։ Նա հայտնել է նաև, որ ցանկանում է ռուսերեն հնատիպ գրքեր գնել, խնդրել է, որ եթե առաջարկողներ լինեն` իրեն տեղյակ պահի այդ մասին։ 2011թ-ի հոկտեմբեր ամսվա ընթացքում, կոնկրետ օրը չի հիշում, Վաժա Ազարիաշվիլին այցելելով գրադարան` իր բաժնի գրքերից ընտրել, առանձնացրել և իր գրասեղանին է դրել 1800-1900-ական թվականների հրատարակության, ռուս ժողովրդի պատմության վերաբերյալ ռուսերեն 17 գիրք, խնդրել է իրեն վաճառել գրադարանին պատկանող այդ գրքերը՝ հայտնելով, որ ցանկանում է արտահանել Ուկրաինա, վերավաճառել և գումար վաստակել։ Ինքը համաձայնվել և այդ գրքերը հանձնել է Վաժա Ազարիաշվիլուն։ Վերջինս գրքերի դիմաց իրեն է տվել ևս 6.000 ԱՄՆ դոլար գումար և հեռացել է։ Քանի որ Վաժա Ազարիաշվիլին իրենից չի պահանջել և հետ չի վերցրել նախկինում ի պահ տրված 9.000 ԱՄՆ դոլարը գումարը, ինքը հասկացել է, որ այդ գումարը ևս նա թողել է իրեն՝ որպես գրադարանից իր հափշտակած և նրան վաճառած գրքերի արժեք։ Այսինքն, իր վստահությանը հանձնված գրադարանի գրքերից Վաժա Ազարիաշվիլուն վաճառել է 17 գիրք, 15.000 ԱՄՆ դոլար ընդհանուր գումարով։ Վաժա Ազարիաշվիլին հորդորել է չանհանգստանալ բացահայտվելու համար, հայտնել է, որ մինչ այդ նա գրքեր է հափշտակել նաև Հայաստանի ազգային գրադարանից, որտեղ ազատ ելք ու մուտք ունի և իր ծանոթի օգնությամբ շուրջ 100 գիրք արդեն հափշտակել է։ Որպես վաճառած գրքերի արժեք՝ Վաժա Ազարիաշվիլուց ստացած 6.000 ԱՄՆ դոլարը ծախսել է իր անձնական կարիքների համար, իսկ 9.000 ԱՄՆ դոլարը պահել է ամառանոցում և սույն քրեական գործով կատարված խուզարկության ընթացքում ներկայացրել է ոստիկանության աշխատակիցներին։
2012թ-ի փետրվարի 24-ին ավարտվել է գրադարանի՝ իր բաժնում հանձնաժողովի կողմից կատարվող գույքագրումը, որին մասնակցել է նաև ինքը։ Գույքագրմամբ պարզվել է, որ գրադարանում առկա է 30 միավոր գրքերի պակասորդ։ Պակասորդ գրքերից տասներեքի մասին ինքը տեղեկություն չունի։
Իր այդ ցուցմունքներն ամբաստանյալ Հասմիկ Դուրգարյանը պնդել է ամբաստանյալ Վաժա Ազարիաշվիլու հետ առերես հարցաքննության ժամանակ։
/հատոր 1, գ.թ. 72-74, հատոր 2, գ.թ. 65-68, հատոր 4, գ.թ. 100-101, հատոր 5, գ.թ. 177-179, հատոր 7, գ.թ. 16-18, 183/
Ամբաստանյալ Հասմիկ Արշակի Դուրգարյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 9.000 ԱՄՆ դոլար գումարը Վաժան իրեն տվել է, որպեսզի այն պահի իր մոտ։ Այդ գումարով նա ցանկացել է բնակարան գնել և ինքն այդ հարցով դիմել է իր ծանոթներին, ովքեր բնակարան են վաճառել։ Այնուհետև Վաժան առաջարկել է վաճառել իր պատասխանատվության տակ գտնվող գրքերից տասնյոթը։ Գայթակղվել է նրա այդ առաջարկով և 6000 ԱՄՆ դոլար նրանից ստանալով` գրքեր է վաճառել։ Դրանից հետո հասկացել է, որ սխալ արարք է կատարել, բազմիցս զանգահարել է Վաժային, որպեսզի նա հետ բերի գրքերը և վերադարձնի գումարը, սակայն նա չի պատասխանել իր հեռախոսազանգերին։
Հանդես գալով վերջին խոսքով` ամբաստանյալ Հ. Դուրգարյանը հայտնեց, որ ընդունում է իր սխալը և անկեղծորեն զղջում է կատարածի համար։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Ամբաստանյալ Վարդան Հրաչիկի Եղիազարյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ իրեն պատկանող «Վազ 2107» մակնիշի, 29 ՍԼ 606 պետհամարանիշի ավտոմեքենան որպես տաքսի շահագործել է իր ծանոթ Կարեն Հովհաննիսյանը։ 2011թ-ի դեկտեմբերի սկզբին վերջինիս միջոցով ծանոթացել է ազգությամբ վրացի Վաժա Ազարիաշվիլու հետ։ Նա պատմել է, որ նախկինում Հայաստանի ազգային գրադարանում աշխատող, Երվանդ անունով ոստիկանի հետ գրադարանից պարբերաբար գրքեր են գողացել, որոնք վաճառել է և մեծ գումարներ է տվել այդ ոստիկանին։ Ինքը Վաժա Ազարիաշվիլու վարձակալած տանը տեսել է մեծ քանակությամբ ռուսերեն գրքեր, որոնք ըստ Վաժա Ազարիաշվիլու` նախկինում գողացել են ոստիկան Երվանդի հետ միասին։ Կարեն Հովհաննիսյանը նույնպես իրեն պատմել է, որ մի քանի անգամ տաքսի ավտոմեքենայով Վաժա Ազարիաշվիլուն և նրա ծանոթ, ազգությամբ ուկրաինացի Վլադին տեղափոխել է Հայաստանի ազգային գրադարան, սպասել է դրսում, իսկ Վաժա Ազարիաշվիլին և Վլադը մտնելով գրադարան` որոշ ժամանակ անց դուրս են եկել և վերադարձել տուն։ Ըստ Կարեն Հովհաննիսյանի պատմածի՝ նա Վաժա Ազարիաշվիլու և Վլադի խոսքերից հասկացել է, որ նրանք գրադարանից գրքեր են ձեռք բերում։ Վաժա Ազարիաշվիլին իրեն և Կարեն Հովհաննիսյանին առաջարկել է Հայաստանի ազգային գրադարանում ծառայություն կատարող մի ծանոթ ոստիկան գտնել, որպեսզի կարողանան նրա օգնությամբ գրադարանից ռուսերեն գրքեր հափշտակել։ Վաժա Ազարիաշվիլին իրենց շահագրգռել է, որ գողացված գրքերը մեծ գումարների դիմաց վաճառելու է և այդ գումարներից իրենց բաժին է հատկացնելու։
Հաջորդ օրերին Վաժա Ազարիաշվիլուն և Կարեն Հովհաննիսյանին ծանոթացրել է իր վաղեմի ծանոթ, Հայաստանի ազգային գրադարանում ծառայություն իրականացնող ոստիկան Դավիթ Ղամբարյանի հետ։ Վաժա Ազարիաշվիլին գողություն կատարելու առաջարկ է արել նաև Դավիթ Ղամբարյանին՝ ասելով, որ գողացված գրքերի վաճառքից գոյացած գումարները բաժանվելու են իրենց չորսի միջև և կոնկրետ Դավիթ Ղամբարյանին կհասնի առնվազն 10.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Դավիթ Ղամբարյանը համաձայնվել է օգնել գողության կատարմանը։ Չորսով պայմանավորվել են, որ Դավիթ Ղամբարյանը ծառայության օրը պետք է գրադարանի տարածք թողնի Վաժա Ազարիաշվիլուն, վերջինս գրապահոցի դռան հակառակ կողմից պետք է ուսումնասիրի այն բացելու հնարավորությունը, ապա Դավիթ Ղամբարյանի հերթապահությունը հանձնելուց հետո՝ հաջորդ օրը, Վաժա Ազարիաշվիլին և Կարեն Հովհաննիսյանը նշված դռնով պետք է մտնեն գրադարանի գրապահոց, որտեղից պետք է գողանան գրքերը, իսկ ինքն իր ավտոմեքենայով պետք է սպասի գրադարանի մուտքի մոտ, ապա նրանց դուրս գալուց հետո պետք է օգնի` գողացված գրքերն իր ավտոմեքենայով տեղափոխել Վաժա Ազարիաշվիլու տուն։ Հենց այդ հանդիպման օրը Դավիթ Ղամբարյանին շահագրգռելու համար, իբրև թե ծննդյան օրվա առթիվ Վաժա Ազարիաշվիլին նրան տվել է 200 ԱՄՆ դոլար գումար՝։
2011թ. դեկտեմբերի 25-ի ուշ երեկոյան, Կարեն Հովհաննիսյանի և Վաժա Ազարիաշվիլու հետ գրադարան մտնելու և գողություն կատարելու նպատակով, իր ավտոմեքենայով գնացել են Հայաստանի ազգային գրադարանի՝ Երևան քաղաքի Տերյան փողոցում գտնվող շենքի մոտ։ Գողության կատարումը հեշտացնելու համար Վաժա Ազարիաշվիլու տնից վերցրել են բանալիներ, պայուսակներ, դանակ, լապտեր։ Ճանապարհին Վաժա Ազարիաշվիլին և Կարեն Հովհաննիսյանն իրեն պատմել են, որ այդ օրը, վաղ առավոտյան, Դավիթ Ղամբարյանի հերթապահությունը հանձնելուց առաջ, նրա թողտվությամբ մտել են գրադարանի տարածք և վերացրել գրապահոց տանող դռան հակառակ կողմում եղած խոչընդոտները՝ դուռը դրսի կողմից հեշտ բացելու նպատակով։ Արդեն 2011թ-ի դեկտեմբերի 26-ին, ժամը 02.30-ի սահմաններում, ավտոմեքենայով մոտեցել են գրադարանի շենքին, սակայն իրենց են մոտեցել ոստիկանության աշխատակիցներ և բերման ենթարկել ոստիկանության բաժին։ Իր ավտոմեքենայի զննությամբ ոստիկանները հայտնաբերել և առգրավել են գողությունը կատարելու համար վերցված բանալիները, պայուսակները, դանակը և լապտերները։
/հատոր 1, գ.թ. 25-27, 189-191, հատոր 2, գ.թ. 228-230, հատոր 7, գ.թ. 4-6, 157-158/
Ամբաստանյալ Վարդան Հրաչիկի Եղիազարյանը դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ պնդում է իր նախաքննական ցուցմունքները, սակայն իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ համաձայն չէ այն մասով, որ նախնական պայմանավորվածություն չի ունեցել Վաժայի և Կարենի հետ։ Մինչև ձերբակալվելը` իրենք հաստատապես չեն որոշել, որ գողությունը պետք է անպայման կատարեն։ Նույնիսկ Վաժան ասել է, որ հնարավոր է հետ գնան և մեկ ուրիշ օր կատարեն այն։ Վաժան պետք է գողությունը կատարեր, ինքը պետք է սպասեր ավտոմեքենայի մեջ, իսկ թե ինչ պետք է Կարենը կատարեր` ինքը չգիտի։ Ինքը կարիքից դրդված է կատարել, ենթադրել է, որ եթե Դավիթին տվել են 200 ԱՄՆ դոլար գումար, ապա իրեն էլ կարող են 500 ԱՄՆ դոլար գումար տալ։ Ինքն իրեն մեղավոր է ճանաչում գողության նախապատրաստության մեջ։ Դավիթը պետք է օժանդակեր գողությանը` գրադարանի դուռը բաց թողնելու եղանակով և պետք է չխոչընդոտեր Վաժայի` գրադարան ներս մտնելուն։ Վաժան և Դավիթը մինչև գողությունը պայմանավորվածություն են ձեռք բերել միմյանց հետ, սակայն ինքն ու Կարենը չեն մասնակցել այդ խոսակցությանը։ Մինչ այդ, երբ Դավիթը ծանոթացել է Վաժայի հետ, հրաժարվել է ընդունել Վաժայի առաջարկը։ Վաժան Դավիթին գումար է առաջարկել` 10.000 ԱՄՆ դոլար գումարի չափով, սակայն ինքը դրան լուրջ չի վերաբերվել և այդ մասին ասել է նաև Դավիթին` առաջարկելով չհամաձայնվել Վաժայի հետ։ Վաժան իրեն պատմել է Երվանդի հետ գրքեր գողանալու մասին, բայց ինքը Երվանդին չի ճանաչել։ Վաժան պատմել է նաև, որ Երվանդին գումարներ է տվել, սակայն գումարի չափը չի ասել։ Տեսել է, որ Վաժան բանալիներ է փոխանցել Կարենին։ Տվյալ օրը Վաժայի հետ պայմանավորվածություն ձեռք չեն բերել, այլ պայմանավորվածությունը ձեռք են բերել մինչ այդ։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Ամբաստանյալ Կարեն Վաչագանի Հովհաննիսյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011թ. նոյեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին, իր ծանոթ Վարդան Եղիազարյանին պատկանող «Վազ 2107» մակնիշի, 29 ՍԼ 606 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով տաքսի ծառայություն է մատուցել Վաժա Ազարիաշվիլու համար։ Այդ ընթացքում տեղեկացել է, որ Վաժա Ազարիաշվիլին Հայաստանում զբաղվում է ռուսերեն հնատիպ գրքերի առևտրով։ Ճանաչել է նաև վերջինիս ընկեր, ազգությամբ ուկրաինացի Վլադին։ Շուրջ հինգ անգամ Վաժա Ազարիաշվիլուն և Վլադին իր ավտոմեքենայով տեղափոխել է Հայաստանի ազգային գրադարանի շենքի մոտ, սպասել է ավտոմեքենայի մեջ, իսկ նրանք, մեծ և դատարկ պայուսակներով մտել են գրադարան և երկուսից չորս ժամ անց վերադարձել են առանց պայուսակների։ Դրան հաջորդող օրերին Վաժա Ազարիաշվիլու վարձակալած տանը տեսել է նույն պայուսակները` գրքերով լցված վիճակում։ Երկու անգամ Վաժա Ազարիաշվիլու հետ տեսել է նաև Հայաստանի ազգային գրադարանի ոստիկան Երվանդ Ղամբարյանին։ Առաջին անգամ Երվանդ Ղամբարյանին տեսել է 2011թ. նոյեմբերին, երբ գնացել և Երվանդ Ղամբարյանի բնակարանի շենքի մոտից Վաժա Ազարիաշվիլուն տեղափոխել է նրա վարձակալած տուն։ Երկրորդ անգամ Երվանդ Ղամբարյանին տեսել է դրանից մի քանի օր հետո, Վաժա Ազարիաշվիլու վարձակալած տանը։
2011թ. դեկտեմբերի սկզբին Վաժա Ազարիաշվիլին իրեն պատմել է, որ նա ոստիկան Երվանդ Ղամբարյանի միջոցով Հայաստանի ազգային գրադարանից իրականում գրքեր է գողացել, ուկրաինացի Վլադի հետ պարբերաբար մտել են գրադարան, ընտրել արժեքավոր գրքերը, դրանց ցուցակը պայուսակների հետ միասին տվել են Երվանդ Ղամբարյանին, իսկ վերջինս հերթապահության օրերի գիշերային ժամին այդ գրքերը պայուսակներով գաղտնի դուրս է հանել գրադարանից և հանձնել նրանց։ Վաժա Ազարիաշվիլին պատմել է նաև, որ գողացված գրքերի դիմաց բավականին մեծ գումարներ է տվել Երվանդ Ղամբարյանին։ Հետագայում ինչ-որ խնդիրներ են առաջացել և Երվանդ Ղամբարյանը հրաժարվել է շարունակել գրքերի գողությունը։
Վաժա Ազարիաշվիլու վարձակալած տանը 2011թ-ի դեկտեմբերին տեսել է սև գործվածքից երկու դիմակ՝ աչքերի հատվածում կլոր անցքերով, որոնց մասին Վաժա Ազարիաշվիլին պատմել է, որ գրադարան մտնելու սկզբնական շրջանում դրանք Վլադի հետ օգտագործել են` գրադարանի շենքի ներսում անվտանգության տեսախցիկներ լինելու դեպքում դեմքերը ծածկելու համար։ Բացի այդ, Վաժա Ազարիաշվիլուց լսել է, որ նա Երևանի տարբեր խանութներից գնել է փականներ, որոնց բանալիները առանձնացրել է՝ դրանցով գրադարանի գրապահոցների դռները բացելու նպատակով։ Պատմելով այդ մասին՝ Վաժա Ազարիաշվիլին առաջարկել է Հայաստանի ազգային գրադարանում հերթապահող ոստիկաններից մի ծանոթ գտնել և նրա օգնությամբ շարունակել գրքերի գողությունը։ Նա խոստացել է գրադարանից մեկ անգամ գրքեր գողանալուց և դրանք վաճառելուց հետո իրեն 10.000 ԱՄՆ դոլար գումար տալ։
Համաձայնվելով Վաժա Ազարիաշվիլու առաջարկի հետ՝ այդ մասին պատմել է Վարդան Եղիազարյանին։ Գողություն կատարելու առաջարկը Վաժա Ազարիաշվիլին անձամբ արել է նաև Վարդան Եղիազարյանին և վերջինս նույնպես համաձայնվել է մասնակցել գողությանը։ Հաջորդ օրերին Վարդան Եղիազարյանն իրեն և Վաժա Ազարիաշվիլուն ծանոթացրել է Հայաստանի ազգային գրադարանում ծառայություն իրականացնող ոստիկան Դավիթ Ղամբարյանի հետ։ Վաժա Ազարիաշվիլին գողություն կատարելու առաջարկ է արել նաև վերջինիս։ 2011թ-ի դեկտեմբերի 22-ին, Աշտարակ քաղաքում երեքով հանդիպել են Դավիթ Ղամբարյանին, որտեղ մանրամասն քննարկել են գողության հանգամանքները։ Վաժա Ազարիաշվիլին խոստացել է գողացված գրքերի վաճառքից գոյացած գումարները բաժանել իրենց չորսի միջև՝ նշելով, որ կոնկրետ Դավիթ Ղամբարյանին բաժին կհասնի առնվազն 10.000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Դավիթ Ղամբարյանը համաձայնվել է օգնել գողության կատարմանը։ Պայմանավորվել են, որ Դավիթ Ղամբարյանը ծառայության օրը գրադարանի տարածք պետք է թողնի Վաժա Ազարիաշվիլուն, վերջինս գրապահոցի դռան հակառակ կողմից պետք է ուսումնասիրի այն բացելու հնարավորությունը, ապա, Դավիթ Ղամբարյանի հերթապահությունը հանձնելուց հետո՝ հաջորդ օրը, ինքը և Վաժա Ազարիաշվիլին նշված դռնով պետք է մտնեն գրադարանի գրապահոց, որտեղից հետո պետք է գողանան գրքերը, իսկ Վարդան Եղիազարյանն ավտոմեքենայով պետք է սպասի գրադարանի մուտքի մոտ և պետք է օգնի գողացված գրքերն ավտոմեքենայով տեղափոխել։ Հենց այդ հանդիպման օրը, իրականում Դավիթ Ղամբարյանին շահագրգռելու համար, սակայն ծննդյան օրվա առթիվ նվեր կատարելու անվան տակ` Վաժա Ազարիաշվիլին նրան տվել է 200 ԱՄՆ դոլար գումար։ Պայմանավորվածության համաձայն, Դավիթ Ղամբարյանի հերթապահության օրը՝ 2011թ-ի դեկտեմբերի 25-ին, առավոտյան ժամը 06։00-ի սահմաններում, ինքը Վաժա Ազարիաշվիլու հետ գնացել է գրադարանի շենքի մոտ։ Այնուհետև, ծառայության մեջ գտնվող Դավիթ Ղամբարյանի հետ հեռախոսային խոսակցությունների միջոցով ճշտել են ներս մտնելու հարմար պահը և ժամը 08.00-ի սահմաններում, վերջինիս հետ հեռախոսով զրուցելուց հետո մոտեցել են գրադարանի շենքի կենտրոնական մուտքի դռանը։ Դավիթ Ղամբարյանը բացել է դուռը և իրենց երկուսին ներս թողել գրադարանի տարածք։ Դավիթ Ղամբարյանի գործընկեր, մյուս ոստիկան Աբգար Հովսեփյանին այդ ժամանակ ծառայության վայրում չի տեսել։ Ներսում Վաժա Ազարիաշվիլին իր մոտ եղած բանալիներով բացել է գրապահոց տանող դռները, դանակով զգուշությամբ պոկել է պլաստիլինե կապարակնիքները, երկուսով այդ սենյակների միջով հասել են գրադարանի շենք մտնող երկրորդ դռան հակառակ կողմը։ Ինքը և Վաժա Ազարիաշվիլին տեղահանել են այդ դռան հակառակ կողմում կեռիկների վրա տեղադրված մետաղյա ձողերը, որոնք նախատեսված են եղել դրսից դուռը բացելու հնարավորությունը կանխելու համար։ Վաժա Ազարիաշվիլին ասել է, որ հաջորդ օրը, այդ դուռը բանալիով բացելով մտնելու են գրադարանի տարածք և կատարելու են գողությունը։ Այնուհետև նույն ճանապարհով ինքը և Վաժա Ազարիաշվիլին դուրս են եկել գրադարանի կենտրոնական մուտքից՝ սենյակներից դուրս գալուց և դռները բանալիով փակելուց հետո պլաստիլինե կապարակնիքները նույնությամբ ամրացնելով իրենց տեղերում։ Կենտրոնական մուտքի մոտ հրաժեշտ են տվել Դավիթ Ղամբարյանին և հեռացել։
2011թ-ի դեկտեմբերի 25-ի երեկոյան, պայմանավորվածության համաձայն, Վաժա Ազարիաշվիլու վարձակալած տնից վերցրել են գողությունը կատարելու համար նախատեսված բանալիներ, պայուսակներ, դանակ, լապտերներ և Վարդան Եղիազարյանի վարած ավտոմեքենայով, երեքով գնացել են Հայաստանի ազգային գրադարանի` Երևան քաղաքի Տերյան փողոցում գտնվող շենքի մոտ` գրադարանից գողություն կատարելու համար։ Արդեն 2011թ. դեկտեմբերի 26-ին, ժամը 03.00-ի սահմաններում, ավտոմեքենայով մոտեցել են գրադարանի շենքի երկրորդ դռանը, սակայն իրենց են մոտեցել ոստիկանության աշխատակիցներ և բերման ենթարկել ոստիկանության բաժին։ Այդ պահին Վաժա Ազարիաշվիլին աննկատ իրեն է փոխանցել 19 հատ բանալիներ և խնդրել է ոստիկանությունում հայտնել, որ նա դրա հետ ոչ մի կապ չունի։ Ավտոմեքենայի զննությամբ և իր անձնական խուզարկությամբ ոստիկանները հայտնաբերել և առգրավվել են գողության կատարումը հեշտացնելու համար վերցված բանալիները, պայուսակները, դանակը և լապտերները։
/հատոր 1, գ.թ. 36-37, 205-210, 211-212, հատոր 2, գ.թ. 193-197, հատոր 7, գ.թ. 9-13, 168-169/
Ամբաստանյալ Կարեն Վաչագանի Հովհաննիսյանը դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Վաժայի հետ պայմանավորվածություն չի եղել` գողություն կատարելու համար։ Վերջինս իրեն մեկ անգամ ասել է, որ Երվանդ անունով մի անձնավորություն իրեն հնամաշ գրքեր է տալիս, բայց դա իրեն չի հետաքրքրել։ Դեպքի օրը, մինչև ոստիկանների կողմից բերման ենթարկվելը, Վաժան իրեն մի կապ բանալիներ է տվել և ասել է, որ պահի իր մոտ, ինչն էլ ինքը կատարել է։ Ինքը Վաժային կոնկրետ գրադարանի մոտ չի տարել և չի տեսել, որ նա մտնի գրադարան կամ գողություն կատարի։ Դավիթի հետ ծանոթացել է Վարդանի միջոցով, 2011թ. դեկտեմբերին, Դավիթի ծննդյան օրվանից շուրջ չորս օր առաջ։ Քանի որ Վաժան իրեն և Վարդանին ասել էր, որ հնամաշ գրքեր են անհրաժեշտ, այդ պատճառով ծանոթացել են Դավիթի հետ։ Այդ մասին գրադարանի մոտ ասել է Դավիթին։ Հետո Դավիթի մասին ասել են Վաժային և նրանք հանդիպել են։ Վաժան ասել է Դավիթին գրքերի մասին, սակայն Դավիթը հրաժարվել է։ Վաժան Դավիթից պահանջել է, որ նրան ներս թողնի, սակայն Դավիթը հրաժարվել է, իսկ ինքը Վաժային ասել է, որ պետք չէ ստիպել։ Միասին գնացել են գրադարան, Վաժայի հետ մտել են նախասրահ, հետո գնացել են հետևի բակ։ Դավիթը մնացել է նախասրահում։ Այնտեղ Վաժան իրեն երկու հատ երկաթե կտորներ է տվել և որևէ այլ բան չեն կատարել։ Հասմիկ Դուրգարյանի հետ մեկ անգամ գնացել է` Վաժայի համար բնակարան գնելու հարցով։ Վաժան իրեն ոչինչ չի ասել Հասմիկին գումար տալու մասին։ Երվանդ Ղամբարյանին երկու անգամ է տեսել, նրա հետ չի շփվել։ Վաժան իրեն պատմել է, որ Երվանդի հետ գրքեր են դուրս բերում Ազգային գրադարանից։ Ավտոմեքենայում հայտնաբերված պայուսակները Վաժան է դրել իր ավտոմեքենայի մեջ, ինքն այդ մասին չի իմացել։ Վաժայի տանը դիմակներ չի տեսել, իսկ գլխարկներ տեսել է։ Դավիթին գումար տալու մասին խոսակցություն ինքը չի լսել։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Ամբաստանյալ Դավիթ Գեորգիի Ղամբարյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ ծառայել է ՀՀ ոստիկանության ՊՊԳ վարչության ՀՁՊ գնդում որպես ոստիկան։ 2003թ-ից ծառայության բերումով իրականացրել է Հայաստանի ազգային գրադարանի շենքի պահպանությունը։ Ծառայությունն իրականացրել են երկու ոստիկաններով, հերթափոխով, յուրաքանչյուր 3-րդ օրը, շուրջօրյա։ Ծառայությունը սկսվել է առավոտյան ժամը 09.30-ից և ավարտվել է հաջորդ օրը՝ նույն ժամին։ Հերթափոխի ընթացքում իր գործընկերը եղել է ոստիկան Աբգար Հովսեփյանը։ Գրադարանի գրապահոցների դռներն ի պահպանություն են ընդունել փակ և կնիքված վիճակում։ Իրենց վստահությանը գրքեր չեն հանձնվել։
2011թ. դեկտեմբերի 16-ին, իր հերթապահության օրը գրադարան են եկել իր վաղեմի ծանոթ Վարդան Եղիազարյանը և վերջինիս ընկեր Կարեն Հովհաննիսյանը։ Նրանք իրեն հայտնել են, որ եկամտաբեր գործի առաջարկ ունեն, որի մասին հետո կպատմեն։ Մի քանի օր անց Աշտարակ քաղաքում գտնվող իրենց տան բակ են եկել Վարդան Եղիազարյանը, Կարեն Հովհաննիսյանը և նրանց ծանոթ Վաժա Ազարիաշվիլին։ Իրեն ծանոթացրել են վերջինիս հետ, ով հայտնել է, որ երկար ժամանակ Հայաստանի ազգային գրադարանից ծանոթ ոստիկանի օգնությամբ գրքեր է ձեռք բերում, որոնք վաճառում է։ Ըստ Վաժա Ազարիաշվիլու խոսքերի՝ մինչ այդ գրադարանից արդեն շուրջ 150 գիրք է տարել և վաճառել։ Վաժա Ազարիաշվիլին առաջարկել է օգնել գրադարանից գողություն կատարելու հարցում՝ խոստանալով գողացված գրքերի վաճառքից գոյացած գումարներից իրեն առնվազն 10.000 ԱՄՆ դոլար գումար տալ։ Խնդրել է ընդամենը ծառայության ժամանակ բացել գրադարանի մուտքի դուռը, ներս թողնել նրան, Վարդան Եղիազարյանին և Կարեն Հովհաննիսյանին, որոնք պետք է գրապահոցներից ռուսերեն գրքեր գողանային և հեռանային։ Ինքը համաձայնվել է օժանդակել գողության կատարմանը՝ պայմանով, որ ծառայության օրը ներս կթողնի Վաժա Ազարիաշվիլուն և մյուսներին, նրանք կուսումնասիրեն գրքերն ու տեղանքը, դռները, իսկ կոնկրետ գողությունը կկատարեն իր հերթապահությունը հանձնելուց հետո, որպեսզի իր նկատմամբ կասկածներ չառաջանան։ Այդ հանդիպման օրը Վաժա Ազարիաշվիլին իրեն տվել է 200 ԱՄՆ դոլար գումար՝ իբրև թե ծննդյան օրվա առթիվ նվեր։
2011թ-ի դեկտեմբերի 24-ին ոստիկան Աբգար Հովսեփյանի հետ միասին Հայաստանի ազգային գրադարանում գտնվել է ծառայության մեջ, նրան չի հայտնել հափշտակություն կատարելու իր մտադրությունների մասին։ Պայմանավորվածության համաձայն, հաջորդ օրը՝ դեկտեմբերի 25-ին, ժամը 07.00-ի սահմաններում, Վաժա Ազարիաշվիլին և Կարեն Հովհաննիսյանը եկել են գրադարանի մոտ և հեռախոսազանգով տեղեկացրել, որ սպասում են իր հրահանգին՝ հարմար պահի ներս մտնելու համար։ Ժամը 08.00-ի սահմաններում, վատառողջ լինելու պատճառով Աբգար Հովսեփյանը ժամանակից շուտ է թողել ծառայության վայրը և գնացել է տուն։ Օգտվելով այն հանգամանքից, որ Աբգար Հովսեփյանը բացակայել է ծառայության վայրից` զանգահարել և կանչել է Կարեն Հովհաննիսյանին և Վաժա Ազարիաշվիլուն։ Նրանք իր բացած մուտքի դռնով մտել են գրադարանի տարածք, հաջորդ օրը գողություն կատարելու նպատակով ուսումնասիրել են այն և նույն դռնով հեռացել են։ Ժամը 09.30-ին ավարտելով հերթապահությունը` ինքը նույնպես գնացել է տուն։
/հատոր 1, գ.թ. 75-76, 221-222, հատոր 3, գ.թ. 75, հատոր 4, գ.թ. 138-139, հատոր 7, գ.թ. 209/
Ամբաստանյալ Դավիթ Գեորգիի Ղամբարյանը դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Վաժա Ազարիաշվիլու հետ իրեն ծանոթացրել են Վարդան Եղիազարյանը և Կարեն Հովհաննիսյանը։ Վաժան իրեն ասել է, որ հետաքրքրվում է հին ամսագրերով և գրքերով և եթե գրադարանում նման ամսագրեր կամ գրքեր կան, ապա նա պատրաստ է գնել դրանք։ 2011թ. դեկտեմբերի 24-ին նրանք երեքով եկել են գրադարան։ Ավտոմեքենայի մեջ միասին զրուցել են, Վաժան խնդրել է թույլ տալ մտնել գրադարան և նայել, թե ինչ գրքեր են իրեն անհրաժեշտ։ Ինքն առաջարկել է այդ հարցով դիմել տնօրենին, իսկ Վաժան ասել է, որ ցանկանում է ընդամենը 5 րոպեով մտնել ներս։ Ինքը համաձայնվել է և ասել է, որ գան դեկտեմբերի 25-ի առավոտյան։ Նշված օրը նրանք եկել են, 5-ից 7 րոպե նայել են գրադարանը և հեռացել են։
Պահպանություն կատարող ոստիկանները գրադարանի պահոցներ չեն մտնում, դրանց պահպանությունը գրադարանի պարետից ընդունում են կնիքված վիճակում։ Նրանք իրեն չեն ասել, որ ցանկանում են այդ գրքերը գողանալ։ Եթե իմանար այդ մասին, ապա թույլ չէր տա։
Իր ծննդյան տարեդարձի կապակցությամբ Վաժան իրեն 200 ԱՄՆ դոլար գումար է տվել, որն ինքը ցանկացել է վերադարձնել նրան, սակայն Վաժան հետ չի վերցրել։ 10.000 ԱՄՆ դոլար գումարի մասին խոսակցություն երբևէ չի եղել։ Նախաքննության ժամանակ քննիչն իրեն առաջարկել է գրել նրա կողմից թելադրված ցուցմունքը և խոստացել է ազատ արձակել։ Հետագայում ինքը քննիչին տեղեկացրել է, որ ցանկանում է փոխել իր ցուցմունքները, սակայն քննիչն այլևս չի եկել իրեն հարցաքննելու։ Ինքն իրեն մեղավոր է ճանաչում միայն այն բանի համար, որ ոչ աշխատանքային ժամին նրանց թույլ է տվել մտնել գրադարան։ Ինքը տեղյակ չի եղել, որ պետք է առանձապես խոշոր չափերով գողություն կատարվեր, քանի որ այդ մասին խոսակցություն չի եղել։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Ամբաստանյալ Աբգար Էլոդիայի Հովսեփյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում։ Ծառայում է ՀՀ ոստիկանության ՊՊԳ վարչության ՀՁՊ գնդում՝ որպես ոստիկան։ 2004թ-ից ծառայության բերումով իրականացրել է Հայաստանի ազգային գրադարանի շենքի պահպանությունը։ Ծառայությունն իրականացրել են երկու ոստիկաններով, հերթափոխով, յուրաքանչյուր 3-րդ օրը, շուրջօրյա։ Ծառայությունը սկսվել է առավոտյան ժամը 09.00-ին և ավարտվել է հաջորդ օրը՝ նույն ժամին։ Ծառայության ժամանակ գրապահոցներն ընդունել են փակ և կնիքված դռներով, իրենց վստահությանը գրքեր չեն հանձնվել։ 2011թ-ի գարնանից, հերթափոխի ընթացքում իր գործընկերը հանդիսացել է ոստիկան Դավիթ Ղամբարյանը։
2011թ-ի դեկտեմբերի 20-ին, իրենց հերթապահության օրը, ծառայության վայր են եկել Դավիթ Ղամբարյանի ծանոթներ Վարդան Եղիազարյանն ու Կարեն Հովհաննիսյանը։ Նրանց հետ գրադարանի շենքի կենտրոնական մուտքին կից պահակակետում ընթրել են, որից հետո այդ տղաները հեռացել են։ Դեկտեմբերի 24-ի երեկոյան, կրկին իրենց հերթապահության օրը, Դավիթ Ղամբարյանը նորից հանդիպել է Վարդան Եղիազարյանին և Կարեն Հովհաննիսյանին, առանձին զրուցել են, որից հետո վերջիններս հեռացել են։ Հաջորդ օրը` դեկտեմբերի 25-ի առավոտյան, խախտելով ծառայության սահմանված կարգը, ինքը չի սպասել մինչև ժամը 9։00-ը` այսինքն մինչև ծառայության ավարտը և վատառողջ լինելու, ինչպես նաև անձնական գործեր ունենալու պատճառով, առանց ղեկավարությանը տեղյակ պահելու, ժամը 8։00-ի սահմաններում հեռացել է գրադարանից և լքել է ծառայության վայրը՝ այնտեղ միայնակ թողնելով Դավիթ Ղամբարյանին։ Մինչև տուն գնալը, ժամը 08.30 սահմաններում գնացել է «Հրազդան» տոնավաճառ, որտեղ հանդիպել է իր ծանոթ Արման Հովհաննիսյանին և վաճառելու նպատակով նրան է տվել իր կնոջ կողմից պատրաստված ապրանքները։ Քանի որ այդ օրը կիրակի է եղել, այդ պատճառով ղեկավարությանը չի զգուշացրել աշխատանքից շուտ տուն գնալու մասին։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 38-39, հատոր 3, գ.թ. 186-187, հատոր 7, գ.թ. 194/
Վկա, «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի գլխավոր գրապահոցի վարիչ Հասմիկ Ասլանի Գրիգորյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի տնօրենի հրամանով 2012թ-ի հունվար-մարտ ամիսներին կատարվել է «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի գրականության ֆոնդերի գույքագրում։ Ինքն ընդգրկված է եղել գույքագրման հանձնաժողովի մեջ։ Գույքագրման արդյունքների վերաբերյալ 13.03.2012թ-ին կազմվել է արձանագրություն։ Գույքագրմամբ պարզվել է, որ ՊՈԱԿ-ի գլխավոր գրապահոցում առկա է 806 միավոր ռուսերեն գրքերի պակասորդ։ Երեք պակասող գրքերն այն նույն գրքերն են, որոնք նախաքննությամբ հայտնաբերվել են, իսկ 61 գիրք հաշվառված է նախաքննությամբ հայտնաբերված գրապիտակների գրառումների համարներով։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3, գ.թ. 160-162, հատոր 6, գ.թ. 90-92/
Վկա, Երևանի պետական համալսարանի՝ Սարգիս և Մարի Իզմիրյանների անվան գիտական գրադարանի տնօրեն Աշոտ Սեյրանի Ալեքսանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Հասմիկ Դուրգարյանը 2006թ. դեկտեմբերից աշխատում է Երևանի պետական համալսարանի գրադարանում որպես հնատիպ, հազվագյուտ և արվեստի գրականության բաժնի վարիչ, հանդիսանում է նյութական պատասխանատու անձ` բաժնում պահվող, իր վստահությանը հանձնված գրքերի կապակցությամբ։
2012թ-ի փետրվարի 24-ին ավարտվել է գրադարանի հնատիպ, հազվագյուտ և արվեստի գրականության բաժնում հանձնաժողովի կողմից կատարվող գույքագրումը, որին մասնակցել է նաև Հասմիկ Դուրգարյանը։ Գույքագրմամբ պարզվել է, որ գրադարանում առկա է 30 միավոր ռուսերեն գրքերի պակասորդ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 171-172, հատոր 5, գ.թ. 203-204/
Վկա, Երևանի պետական համալսարանի՝ Սարգիս և Մարի Իզմիրյանների անվան գիտական գրադարանի հնատիպ, հազվագյուտ և արվեստի գրականության բաժնի գրադարանավարուհի Էլզա Արշակի Ասմարյանի և նույն բաժնի աշխատակիցներ Հասմիկ Սերյոժայի Հարությունյանի, Հասմիկ Գաբրիելի Հայրապետյանի, Տիգրանուհի Վյաչեսլավի Հակոբյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2010թ-ի կեսերին բաժնում տեսել են ազգությամբ վրացի Վաժա Ազարիաշվիլուն` ռուսերեն գրքեր ընթերցելիս։ Վաժա Ազարիաշվիլին շփվել է բաժնի վարիչ Հասմիկ Դուրգարյանի հետ, ով նրան ներկայացրել է որպես Թբիլիսիից ժամանած դասախոս։ Այնուհետև երկար ժամանակ Վաժա Ազարիաշվիլուն չեն տեսել, իսկ վերջին անգամ տեսել են 2011թ-ի աշնանը՝ կրկին Հասմիկ Դուրգարյանի մոտ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3, գ.թ. 170-172, 175-176, 178-179, 181-182/
Վկա Աիդա Բուրզոյի Սամսոնյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011թ-ի հոկտեմբերի վերջին անշարժ գույքի գործակալության միջոցով Երևան քաղաքի Նոր- Արեշ 50-րդ փողոցի թիվ 2/2 հասցեում գտնվող իր տունը վարձակալության է հանձնել ազգությամբ վրացի Վաժա Ազարիաշվիլուն։ Վարձակալության պայմանագիրը ստորագրել է նրա ընկեր, ազգությամբ ուկրաինացի Վլադիսլավ Տրուբիցինը։ 2011թ-ի դեկտեմբերի վերջին իմացել է, որ Վաժա Ազարիաշվիլուն ձերբակալել են` գրքեր գողանալու համար։ Դեկտեմբերի 28-ին ոստիկանների հրավերով մասնակցել է տան խուզարկությանը, որի ընթացքում ննջասենյակի զգեստապահարանից հայտնաբերվել և առգրավվել են բազմաթիվ բանալիներ, կողպեքներ, գործիք, սև գույնի բրդյա երկու դիմակներ։ Վերը նշված բոլոր առարկաները պատկանել են Վաժա Ազարիաշվիլուն։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3, գ.թ. 150-153/
Վկա Արտակ Մամիկոնի Ղարագյոզյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ շուրջ տաս տարի զբաղվում է գրքերի առևտրով։ 2011թ-ի սեպտեմբերին իրենից գիրք գնելու կապակցությամբ ծանոթացել է Վաժա Ազարիաշվիլու և ազգությամբ ուկրաինացի Վլադի հետ։ Նրանք իրեն հայտնել են, որ հետաքրքրվում են Ռուսաստանի և Ուկրաինայի պատմության թեմաներով մինչև 1917թ-ը հրատարակված ռուսերեն գրքերով։ Հայտնել են նաև, որ երկուսով գրախանութ ունեն Կիևում, գնված գրքերը մտադիր են վերավաճառել այնտեղ։ Շփումների ընթացքում ծանոթացել է նաև Վաժա Ազարիաշվիլու վարորդ Կարեն Հովհաննիսյանի հետ։
2011թ-ի սկզբներին Վաժա Ազարիաշվիլու վարձակալած տանը տեսել է երկու մեծ պայուսակներով ռուսերեն գրքեր, որոնց մասին նա ասել է, որ դրանք գնել է` Ուկրաինա տանելու համար։ Դրանից մի քանի օր անց Վաժա Ազարիաշվիլին փողոցում հանդիպել է իրեն, ռուսերեն երեք գրքեր է տվել իրեն և խնդրել է դրանք պահել տանը։ Վաժա Ազարիաշվիլին դա պատճառաբանել է նրանով, որ հանդիպում ունի, չի ցանկանում, որ ձեռքին իրեր լինեն։ Նշված երեք գրքերն ինքը ներկայացրել է քննությանը՝ իր բնակարանում կատարված խուզարկության ժամանակ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3, գ.թ. 125-128/
Վկա Հռիփսիմե Հովհաննեսի Գրիգորյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011թ-ի նոյեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին, համապատասխան վարձատրության դիմաց կենցաղային աշխատանքներ է կատարել Վաժա Ազարիաշվիլու վարձակալած տանը։ Վաժա Ազարիաշվիլու և նրա հյուրերի խոսակցություններից իմացել է, որ նա Հայաստանում զբաղվում է գրքերի առևտրով և տարբեր վայրերից գրքեր է ձեռք բերում։ Նրա վարձակալած տանը 2011թ-ի դեկտեմբերին տեսել է ռուսերեն, շուրջ 50-ից 60 հատ հնամաշ գրքեր։ Վաժա Ազարիաշվիլու հետ տեսել է նաև նրա ուկրաինացի ընկեր Վլադին։ Վաժա Ազարիաշվիլու վարձակալած տանը տեսել է նաև 10-ից 12 պայուսակներ, տարբեր տեսակի բանալիների տրցակ և փականներ։ Պայուսակներից 4-ից 5-ը եղել են դատարկ, իսկ մյուսները լցված են եղել հագուստներով և այլ իրերով։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 34-35, հատոր 5, գ.թ. 96-97/
Վկա, «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի պարետ Վանիկ Եղիազարի Գալստյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ գրադարանի շենքի պահպանությունն իրականացնում են ոստիկանության աշխատակիցները, հերթափոխով, յուրաքանչյուր հերթափոխում երկու ոստիկան, յուրաքանչյուր 3-րդ օրը և շուրջօրյա։ Ոստիկանների ծառայությունը սկսվել է առավոտյան ժամը 09։00-ին և ավարտվել է հաջորդ օրը՝ նույն ժամին։ Յուրաքանչյուր աշխատանքային օրվա ավարտին գրապահոցները ոստիկանների պահպանությանն է հանձնել փակ և կնիքված դռներով։ Ոստիկանության վստահությանը գրքեր չեն հանձնվել։
Քանի որ 2011թ-ի դեկտեմբերի 25-ը կիրակի է եղել, ինքն աշխատանքի է ներկայացել ժամը 10.00-ի սահմաններում, ծառայության վայրում գտնվել և կնիքներն անվնաս իրեն է հանձնել միայն Դավիթ Ղամբարյանը։ Տեղեկացել է, որ մյուս ոստիկան Աբգար Հովսեփյանը ժամանակից շուտ է թողել ծառայության վայրը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3, գ.թ. 219-221/
Վկա, ՀՀ ԱԻՆ ԿՕՊ ազգային գրադարան օղակի հրշեջ հրահանգիչ Սահակ Հայկի Չալիկյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ ծառայում է «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի շենքում յուրաքանչյուր 4-րդ օրը։ Շենքի պահպանությունն իրականացրել են երկու ոստիկաններ՝ նույնպես հերթափոխով։ Ծառայությունը սկսվել է առավոտյան ժամը 09.00-ին և ավարտվել է հաջորդ օրը՝ նույն ժամին։ Իր հերթապահությունը վերջին շրջանում համընկել է ոստիկաններ Դավիթ Ղամբարյանի և Աբգար Հովսեփյանի հերթապահության հետ։
2011թ-ի դեկտեմբերի 20-ին, իր հերթապահության օրը գրադարան են եկել ոստիկան Դավիթ Ղամբարյանի ծանոթներ Վարդան Եղիազարյանն ու Կարեն Հովհաննիսյանը։ Գրադարանի շենքի կենտրոնական մուտքին կից պահակակետում նրանց հետ ընթրել են, որից հետո այդ տղաները հեռացել են։ Դեկտեմբերի 24-ի երեկոյան, կրկին իրենց հերթապահության օրը, Դավիթ Ղամբարյանը նորից հանդիպել է Վարդան Եղիազարյանին, առանձին զրուցել են, որից հետո նա հեռացել է։ Հաջորդ օրը՝ դեկտեմբերի 25-ին, ժամը 09.00-ի սահմաններում, երբ իր աշխատասենյակից մոտեցել է ոստիկանության պահակակետին` տեսել է, որ Դավիթ Ղամբարյանը միայնակ է։ Վերջինս իրեն հայտնել է, որ Աբգար Հովսեփյանն առողջական խնդիրների պատճառով մի փոքր շուտ է գնացել ծառայության վայրից։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3, գ.թ. 224-227/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԳՎ ՀՁՊ գնդի դասակի հրամանատար Արմեն Աշոտի Ղամբարյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ ՀՀ կառավարության 29.04.2004թ-ի թիվ 1008-Ն որոշմամբ ՀՀ ոստիկանության կողմից պահպանության ենթակա պետական մարմինների շենքերի ցանկում ընդգրկված «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի շենքի պահպանությունն իրականացվել է իր դասակի կողմից։ Վերակարգը ծառայությունը կատարել է շուրջօրյա՝ առավոտյան ժամը 9։00-ից մինչև հաջորդ օրը՝ ժամը 9։00-ն։ Մինչև նոր վերակարգը գրադարանի շենքում չընդունի ծառայությունը, նախորդ վերակարգի ոչ մի ոստիկան իրավունք չունի լքել ծառայության վայրը։ «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի պահակակետերում 2011թ-ի դեկտեմբերի 24-ի ժամը 9։00-ից մինչև դեկտեմբերի 25-ի ժամը 9։00-ը ծառայություն է կատարել Դավիթ Ղամբարյանի և Աբգար Հովսեփյանի վերակարգը։ Աբգար Հովսեփյանը խախտել է սահմանված նորմերը՝ 2011թ-ի դեկտեմբերի 25-ին, ժամը 08.00-ի սահմաններում, այսինքն մինչև վերակարգը հանձնելը, առանց թույլտվության լքել է ծառայության վայրը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 5, գ.թ 34-35/
Վկա Լևոն Դերենիկի Ուզունյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2009թ-ի հունիս-օգոստոս ամիսներին, Երևանում ծանոթացել է Վաժա Ազարիաշվիլու հետ, մտերմացել է, ապա նույն ժամանակ դարձել է նրա դստեր կնքահայրը։ 2011թ-ին տեղեկացել է, որ Վաժա Ազարիաշվիլին տուն է վարձակալել և բնակվում է Երևանի «Թոխմախ» կոչվող թաղամասում։ Մի քանի անգամ այդ տանը Վաժա Ազարիաշվիլու հետ տեսել է նրա ուկրաինացի ընկեր Վլադ Տրուբիցինին։ Նրանց խոսքերից տեղեկացել է, որ զբաղվում են Երևանում գրքեր գնելով։ Վաժա Ազարիաշվիլու վարձակալած տանը տեսել է ռուսերեն տարբեր գրքեր։ Ճանաչել է տաքսու վարորդ Կարեն Հովհաննիսյանին, ով ծառայություններ է մատուցել Վաժա Ազարիաշվիլու համար։ 2011թ-ի հոկտեմբերին Վաժա Ազարիաշվիլին իր հետ ծանոթացրել է նաև «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի շենքի պահպանությունն իրականացնող ոստիկանության աշխատակից Երվանդ Ղամբարյանին՝ նրան ներկայացնելով որպես մտերիմ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 4, գ.թ 102-110/
Վկա Սիրվարդ Էդուարդի Բալասանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ ամբաստանյալ Երվանդ Ղամբարյանի կինն է։ Իր անվամբ հաշվառված 096-06-68-10 հեռախոսահամարն իրականում օգտագործել է իր ամուսին Երվանդ Ղամբարյանը, իսկ իր 093-74-75-61 հեռախոսահամարը պարբերաբար գտնվել է ամուսնու մոտ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3, գ.թ. 91, հատոր 5, գ.թ. 92-93, 147/
Վկա Մուրադ Ռաֆայելի Ղազարյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ ամբաստանյալ Երվանդ Ղամբարյանի կնոջ ազգականն է։ Իր անվամբ հաշվառված 095-02-30-65 հեռախոսահամարը 2010թ-ից օգտագործել է Երվանդ Ղամբարյանը։
/դատական նստի արանագրություն, հատոր 5, գ.թ. 214/
Վկա Էդգար Սամվելի Բեկչյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ ամբաստանյալ Երվանդ Ղամբարյանի կնքահայրն է։ Իր անվամբ հաշվառված 055-72-30-60 հեռախոսահամարը մշտապես գտնվել է Երվանդ Ղամբարյանի մոտ և օգտագործվել է նրա կողմից։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 5, գ.թ. 216-217/
Վկաներ, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի ՔՀԲ ավագ օպերլիազոր Էրիկ Սամվելի Պողոսյանը և ՀՀ ոստիկանության ՊՊԳՎ Կենտրոնականի բաժնի ոստիկան Արսեն Գագիկի Ասիկյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011թ-ի դեկտեմբերի 26-ի գիշերը, ժամը 03.00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տերյան փողոցից դեպի Հանրային գրադարանի կենտրոնական մուտք տանող փակուղուց, «Վազ 2107» մակնիշի ավտոմեքենայով, գողություն կատարելու կասկածանքով բերման են ենթարկել Վարդան Եղիազարյանին, Կարեն Հովհաննիսյանին և Վաժա Ազարիաշվիլուն։ Նրանց նկատմամբ որևէ խաբեություն չի կատարվել, նրանք իրենց խոստովանական բացատրությունները և ցուցմունքները տվել են կամովին։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 4, գ.թ 93-95, 96-97/
Վկա Արման Արթուրի Հովհաննիսյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ «Հրազդան» տոնավաճառում զբաղվում է մանրածախ առևտրով։ Ճանաչում է ոստիկան Աբգար Հովսեփյանին, ում կնոջ պատրաստած մոմերը վաճառում է իր տաղավարում։ 2011թ-ի դեկտեմբերի 25-ի առավոտյան, ժամը 08.30-ի սահմաններում, Աբգար Հովսեփյանը եկել է իր տաղավար և վաճառքի նպատակով հանձնել է մոմեր։ Նրանից իմացել է, որ այդ օրը ծառայության է եղել և իրեն հանդիպելու համար աշխատանքի վայրից շուտ է դուրս եկել։
/հատոր 3, գ.թ. 200/
Ամբաստանյալներ Վաժա Ազարիաշվիլու և Երվանդ Ղամբարյանի առերես հարցաքննության արձանագրությամբ, որի համաձայն` Վաժա Ազարիաշվիլին թարգմանչի և փաստաբանի ներկայությամբ Երվանդ Ղամբարյանին առերես պնդել է, որ նրան ճանաչում է արդեն մեկուկես տարի՝ որպես Հայաստանի ազգային գրադարանում ծառայություն իրականացնող ոստիկանի։ Նրա թողտվությամբ գիշերային ժամերի պարբերաբար մուտք է գործել գրադարանի տարածք, որտեղ ընտրել և նրան մատնացույց է արել հետաքրքրող գրքերը, ապա նրա մոտ է թողել իր հետ բերած դատարկ պայուսակները։ Այնուհետև, հաջորդ օրերին Երվանդ Ղամբարյանն այդ պայուսակներով գրադարանից դուրս է հանել ընտրված գրքերը և բերել է իր վարձակալած տուն։ Ընդհանուր առմամբ Երվանդ Ղամբարյանից ստացել է գրադարանին պատկանող 150 ռուսերեն գրքեր, որոնց դիմաց նրան տվել է 20.000 ԱՄՆ դոլար գումար։
/հատոր 1, գ.թ. 85-86/
Ամբաստանյալներ Վաժա Ազարիաշվիլու և Դավիթ Ղամբարյանի առերես հարցաքննության արձանագրությամբ, որի համաձայն` Վաժա Ազարիաշվիլին և Դավիթ Ղամբարյանն ընդհանուր առմամբ պնդել են իրենց նախաքննական ցուցմունքները։ Վաժա Ազարիաշվիլին պնդել է, որ Դավիթ Ղամբարյանը պետք է իրեն ներս թողներ, որպեսզի ինքն ընտրեր իրեն հետաքրքրող գրքերը։ 25.12.2011թ., առավոտյան ժամը 08։00-ին, նա իրեն ներս է թողել, գնացել է Կարենի հետ։ Մտել է հինգ րոպեով։ Դավիթի ծնունդի կապակցությամբ նրան 200 ԱՄՆ դոլար գումար է տվել։ Դավիթ Ղամբարյանը Վաժա Ազարիաշվիլուն առերես հարցաքննվելով` չի հերքել նրա հայտնած տեղեկությունները։
/հատոր 1, գ.թ. 87-88/
Ամբաստանյալներ Կարեն Հովհաննիսյանի և Երվանդ Ղամբարյանի առերես հարցաքննության արձանագրությամբ, որի համաձայն` Կարեն Հովհաննիսյանը Երվանդ Ղամբարյանին առերես պնդել է, որ նրան ճանաչում է որպես Հայաստանի ազգային գրադարանի ոստիկան, նրան տեսել է Վաժա Ազարիաշվիլու հետ շփվելիս ինչպես Երվանդ Ղամբարյանի բնակության վայրում, այնպես էլ` Վաժա Ազարիաշվիլու վարձակալած տանը։ Բացի այդ, Վաժա Ազարիաշվիլին պատմել է, որ գրադարանից գրքեր հափշտակելու հարցում նրան օգնել է Երվանդ Ղամբարյանը։ Վաժա Ազարիաշվիլու տանը տեսել է պայուսակներով ռուսերեն գրքեր, որոնց մասին նա հայտնել է, որ դրանք բերել է Երվանդ Ղամբարյանը։
/հատոր 3, գ.թ. 141-142/
Կենսաբանական փորձաքննության 2012թ. փետրվարի 29-ի թիվ 12-0248 եզրակացությամբ, որի համաձայն`
«1. Փորձաքննության ներկայացրած Վ. Ազարիաշվիլու քրտինքի և արյան նմուշը ըստ ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում են O խմբին։
2. Փորձաքննության ներկայացրած թիվ 1 դիմակի վրա տեղակայված հետքերում հաստատվեց քրտինքի առկայություն, որը պատկանում է մարդու և առաջացել է արտադրություններում /մասնավորապես քրտինք/ A հակածին պարունակող որևէ անձից, կամ անձանցից։
3. Փորձաքննության ներկայացրած թիվ 2 դիմակի վրա տեղակայված հետքերում հաստատվեց քրտինքի առկայություն, որը պատկանում է մարդու և առաջացել է արտադրություններում /մասնավորապես քրտինք/ H հակածին պարունակող որևէ անձից, կամ անձանցից, այդ թվում կարող էր առաջանալ նաև Վ. Ազարիաշվիլուց։»։
/հատոր 5, գ.թ 182-186/
Դատաբժշկական փորձաքննության 2012թ. մարտի 2-ի թիվ 39 եզրակացությամբ, որի համաձայն`
«1. Փորձաքննության ներկայացված «թիվ 1 դիմակից …» մակագրությամբ փաթեթում հայտնաբերված թվով 7 մազանման թելիկները, «թիվ 2 դիմակից …» մակագրությամբ» փաթեթում հայտնաբերված մեր կողմից համարակալված 1-ից 6-րդ մազանման թելիկները հանդիսանում են մարդու գլխի մազեր։ «Թիվ 1 դիմակից …» մակագրությամբ փաթեթում հայտնաբերված թվով 7 մազանման թելիկները թողնվել են հավանաբար նույն գլխի մազերի հաշվին, քանի որ մազերի միմյանց միջև համեմատական հետազոտությամբ հայտնաբերվեցին կազմաբանական կարևոր հատկանիշներով նմանության նշաններ։ Նշված մազերը կառուցվածքային կարևոր հատկանիշներով նման են նաև «թիվ 2 դիմակից …» մակագրությամբ փաթեթում հայտնաբերված մեր կողմից համարակալված 1-ին մազին։
2. Փորձաքննության ներկայացված «թիվ 2 դիմակից…» մակագրությամբ փաթեթում հայտնաբերված` մեր կողմից համարակալված 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ, 6-րդ մազերը կազմաբանական կարևոր հատկանիշներով նման են ինչպես միմյանց, այնպես էլ Վ. Ազարիաշվիլու գլխից ներկայացված մազերի նմուշներին, հետևաբար կարող էին թողնվել վերջինիս գլխի մազերի հաշվին, սակայն հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ինչպես մարդու գլխի տարբեր հատվածների մազեր կարող են ունենալ տարբերիչ նշաններ, այնպես էլ տարբեր մարդկանց գլխի մազերը կարող են իրար նման լինել շատ հատկանիշներով, միանշանակ ասել, որ վերը նշված մազերը թողնվել են Վ. Ազարիաշվիլու գլխից հնարավոր չէ։
3. Փորձաքննության ներկայացված «թիվ 2 դիմակից…» մակագրությամբ փաթեթում հայտնաբերված` մեր կողմից համարակալված 7-րդ մազանման թելիկը հանդիսանում է արհեստական թելիկ։»։
/հատոր 5, գ.թ. 233-236/
Մշակութաբանական փորձաքննության 2012թ. փետրվարի 27-ի թիվ 12-0080 եզրակացությամբ, որի համաձայն`

«Գիրք N1

«ԼրՑՏՐiև չՏրցՊՈՐրՑՉՈ ՐՏրրiռրՍՈչՏ» /8-րդ հատոր/ գրքի փորձաքննության ընթացքում կատարված հետազոտությունը ցույց տվեց, որ այն ունի ստվարաթղթե կոշտ կազմ, որը պատված է մուգ կանաչավուն կտորով։ Գրքի կազմի ներսի կողմում առկա են չինական ոճի կարմրա-դարչնագույն հորինվածքներ։ Գիրքը բաղկացած է 279 /194+80+4/ էջից /բացակայում է երկու էջ/։ Գիրքն ունի 4 /չորս/ սև-սպիտակ տպագիր գծանկարներ, որոնք հանդիսանում են տվյալ գրքի բովանդակության նկարազարդ պատկերներ։ Գրքի որոշ էջերի վրա առկա են Ալեքսանդր Կուրիլովի ուղղանկյուն և Կ. Մ. Եսայանի գրադարանների օվալաձև կնիքները։ Գրքի մանրակրկիտ ուսումնասիրության ընթացքում պարզվեց, որ այն պահպանված է բավարար, չնայած առկա են շապիկի աննշան վնասված հատվածներ, պատռված, ծալված և վնասված քչաքանակ էջեր։ Ուսումնասիրելով մասնագիտական գրականությունը և համացանցում առկա տեղեկատվությունը` ակնհայտ է դառնում, որ այս գրքի անվանումն է. «ԼրՑՏՐiև չՏրցՊՈՐրՑՉՈ ՐՏրրiռրՍՈչՏ» /8-րդ հատոր/, որը տպագիր է, հեղինակն է Ն. Մ. Կարամզինը։ Հետազոտությունը ցույց տվեց նաև, որ այն տպագրվել է Սանկտ-Պետերբուրգում 1892 թվականին, Ե. Եվդոկիմովի հրատարակչությունում։ Կատարված հետազոտությունների հիման վրա պարզվել է, որ «ԼրՑՏՐiև չՏրցՊՈՐրՑՉՈ ՐՏրրiռրՍՈչՏ» /8-րդ հատոր/ գրքի շուկայական արժեքը 2011թ. սեպտեմբեր, հոկտեմբեր, նոյեմբեր և դեկտեմբեր ամիսների դրությամբ կարող է կազմել մոտ 15,000 /տասնհինգ հազար/ ՀՀ դրամ։ Կատարված հետազոտությունների հիման վրա պարզվել է նաև, որ «ԼրՑՏՐiև չՏրցՊՈՐրՑՉՈ ՐՏրրiռրՍՈչՏ» /8-րդ հատոր/ գիրքն իրենից գեղարվեստական կամ մշակութային առանձնակի արժեք չի ներկայացնում, այն դասվում է համարանիշային /սերիական/ արտադրության առարկայի, հանդիսանում է պարբերական կամ խմբաքանակով լույս ընծայվող գիրք։
1. Գրքի անվանումը` «ԼրՑՏՐiև չՏրցՊՈՐրՑՉՈ ՐՏրրiռրՍՈչՏ» /8-րդ հատոր/
2. Գրքի հեղինակը` Ն.Մ. Կարամզին
3. Գիրքը տպագրվել է 1892 թվականին
4. Գիրքը տպագրվել է Սանկտ-Պետերբուրգում, Ե.Եվդոկիմովի հրատարակչությունում
5. Գրքի ֆիզիկական չափսերն են` 19,5 x 13,0 x1,7 սմ, շարվածքը` 16,0 x 10,0 սմ
6. Գրքի պատրաստման ժամանակ օգտագործված նյութերը` թուղթ, ստվարաթուղթ, կտոր
7. Գրքի պահպանվածության վիճակը` բավարար
- Փորձաքննության ներկայացված «ԼրՑՏՐiև չՏրցՊՈՐրՑՉՈ ՐՏրրiռրՍՈչՏ» /8-րդ հատոր/ գիրքն հանդիսանում է պատմական և մշակութային արժեք
- «ԼրՑՏՐiև չՏրցՊՈՐրՑՉՈ ՐՏրրiռրՍՈչՏ» /8-րդ հատոր/ գրքի շուկայական արժեքը 2011թ. սեպտեմբեր, հոկտեմբեր, նոյեմբեր և դեկտեմբեր ամիսների դրությամբ կարող է կազմել մոտ 15.000 /տասնհինգ հազար/ ՀՀ դրամ

Գիրք N 2

«կՐՈՍՑՌփպրՍՏպ ՐցՍՏՉՏՊրՑՉՏ Պսև րցՊպովօւՖ րսպՊՏՉՈՑպսպռ, րՏրՑՏևքՌւՖ տՐՌ ՏՍՐցՋվօւՖ րցՊՈւՖ» /1-ին մաս/, գրքի փորձաքննության ընթացքում կատարված հետազոտությունը ցույց տվեց, որ այն ունի ստվարաթղթե կոշտ կազմ, որը պատված է մուգ կանաչավուն կտորով և բաղկացած է 380 էջերից։ Գրքի մանրակրկիտ ուսումնասիրության ընթացքում պարզվեց, որ այն պահպանված է բավարար։ Ուսումնասիրելով մասնագիտական գրականությունը և համացանցում առկա տեղեկատվությունը` ակնհայտ է դառնում, որ այս գրքի անվանումն է «կՐՈՍՑՌփպրՍՏպ ՐցՍՏՉՏՊրՑՉՏ Պսև րցՊպովօւՖ րսպՊՏՉՈՑպսպռ, րՏրՑՏևքՌւՖ տՐՌ ՏՍՐցՋվօւՖ րցՊՈւՖ» /1-ին մաս/, այն տպագիր է, կազմված է Պ. Վ. Մակալինսկու կողմից, Ն. Կ. Մարտինովի հրատարակչությունում։ Կատարված հետազոտությունների հիման վրա պարզվել է, որ «կՐՈՍՑՌփպրՍՏպ ՐցՍՏՉՏՊրՑՉՏ Պսև րցՊպովօւՖ րսպՊՏՉՈՑպսպռ, րՏրՑՏևքՌւՖ տՐՌ ՏՍՐցՋվօւՖ րցՊՈւՖ» /1-ին մաս/ գրքի շուկայական արժեքը 2011թ. սեպտեմբեր, հոկտեմբեր, նոյեմբեր և դեկտեմբեր ամիսների դրությամբ կարող է կազմել մոտ 25.000 /քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ։ Կատարված հետազոտությունների հիման վրա պարզվել է նաև, որ «կՐՈՍՑՌփպրՍՏպ ՐցՍՏՉՏՊրՑՉՏ Պսև րցՊպովօւՖ րսպՊՏՉՈՑպսպռ, րՏրՑՏևքՌւՖ տՐՌ ՏՍՐցՋվօւՖ րցՊՈւՖ» /1-ին մաս/ գիրքն իրենից գեղարվեստական կամ մշակութային արժեք չի ներկայացնում, այն դասվում է համարանիշային /սերիական/ արտադրության առարկայի, հանդիսանում է պարբերական կամ խմբաքանակով լույս ընծայվող գիրք։
1. Գրքի անվանումը` «կՐՈՍՑՌփպրՍՏպ ՐցՍՏՉՏՊրՑՉՏ Պսև րցՊպովօւՖ րսպՊՏՉՈՑպսպռ, րՏրՑՏևքՌւՖ տՐՌ ՏՍՐցՋվօւՖ րցՊՈւՖ» /1-ին մաս/
2. Գրքի հեղինակը` Պ. Վ. Մակալինսկի
3. Գիրքը տպագրվել է 1907 թվականին
4. Գիրքը տպագրվել է Ռուսաստանում, Սանկտ-Պետերբուրգում, Ն.Կ. Մարտինովի հրատարակչությունում
5. Գրքի ֆիզիկական չափսերն են` 22,8 x 15,5 x1,5 սմ, շարվածքը` 19,0 x 12,0 սմ
6. Գրքի պատրաստման ժամանակ օգտագործված նյութերը` թուղթ, ստվարաթուղթ, կտոր
7. Գրքի պահպանվածության վիճակը` բավարար
- Փորձաքննության ներկայացված «կՐՈՍՑՌփպրՍՏպ ՐցՍՏՉՏՊրՑՉՏ Պսև րցՊպովօւՖ րսպՊՏՉՈՑպսպռ, րՏրՑՏևքՌւՖ տՐՌ ՏՍՐցՋվօւՖ րցՊՈւՖ» /1-ին մաս/ գիրքն հանդիսանում է պատմական և մշակութային արժեք
- «կՐՈՍՑՌփպրՍՏպ ՐցՍՏՉՏՊրՑՉՏ Պսև րցՊպովօւՖ րսպՊՏՉՈՑպսպռ, րՏրՑՏևքՌւՖ տՐՌ ՏՍՐցՋվօւՖ րցՊՈւՖ» /1-ին մաս/ գրքի շուկայական արժեքը 2011թ. սեպտեմբեր, հոկտեմբեր, նոյեմբեր և դեկտեմբեր ամիսների դրությամբ կարող է կազմել մոտ 25.000 /քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ

Գիրք N 3

«ԼրՑՏՐiև չՏրցՊՈՐրՑՉՈ ՐՏրրiռրՍՈչՏ» /3-րդ հատոր/ գրքի փորձաքննության ընթացքում կատարված հետազոտությունը ցույց տվեց, որ այն ունի ստվարաթղթե կոշտ կազմ, որը պատված է մուգ կանաչավուն կտորով։ Գրքի կազմի ներսի կողմում առկա են չինական ոճի կարմրա-շագանակագույն հորինվածքներ։ Գիրքը բաղկացած է 318 /182+128+8/ էջից։ Գիրքն ունի 8 սև-սպիտակ տպագիր գծանկարներ, որոնք հանդիսանում են տվյալ գրքի բովանդակության նկարազարդ պատկերներ։ Գրքի որոշ էջերի վրա առկա են Ալեքսանդր Լուրիլովի ուղղանկյուն և Կ.Մ. Եսայանի գրադարանների օվալաձև կնիքները։ Գրքի մանրակրկիտ ուսումնասիրության ընթացքում պարզվեց, որ այն պահպանված է բավարար, չնայած առկա են շապիկի աննշան վնասված հատվածներ, պատռված, ծալված և վնասված քչաքանակ էջեր։ Ուսումնասիրելով մասնագիտական գրականությունը և համացանցում առկա տեղեկատվությունը` ակնհայտ է դառնում, որ այս գրքի անվանումն է «ԼրՑՏՐiև չՏրցՊՈՐրՑՉՈ ՐՏրրiռրՍՈչՏ» /3-րդ հատոր/, այն տպագիր է, հեղինակն է Ն.Մ. Կարամզինը։ Հետազոտությունը ցույց տվեց նաև, որ այն տպագրվել է Սանկտ-Պետերբուրգում 1892 թվականին, Ե. Եվդոկիմովի հրատարակչությունում։ Կատարված հետազոտությունների հիման վրա պարզվել է, որ «ԼրՑՏՐiև չՏրցՊՈՐրՑՉՈ ՐՏրրiռրՍՈչՏ» /3-րդ հատոր/ գրքի շուկայական արժեքը 2011թ. սեպտեմբեր, հոկտեմբեր, նոյեմբեր և դեկտեմբեր ամիսների դրությամբ կարող է կազմել մոտ 15.000 /տասնհինգ/ հազար դրամ։ Կատարված հետազոտությունների հիման վրա պարզվել է նաև, որ «ԼրՑՏՐiև չՏրցՊՈՐրՑՉՈ ՐՏրրiռրՍՈչՏ» /3-րդ հատոր/ գիրքն իրենից գեղարվեստական կամ մշակութային առանձնակի արժեք չի ներկայացնում, այն դասվում է համարանիշային /սերիական/ արտադրության առարկայի, հանդիսանում է պարբերական կամ խմբաքանակով լույս ընծայվող գիրք։
1. Գրքի անվանումը` «ԼրՑՏՐiև չՏրցՊՈՐրՑՉՈ ՐՏրրiռրՍՈչՏ» /3-րդ հատոր/
2. Գրքի հեղինակը` Ն.Մ. Կարամզին
3. Գիրքը տպագրվել է 1892 թվականին
4. Գիրքը տպագրվել է Ռուսաստանում, Սանկտ-Պետերբուրգում, Ե.Եվդոկիմովի հրատարակչությունում
5. Գրքի ֆիզիկական չափսերն են` 19,5 x 13,0 x1,7 սմ, շարվածքը` 16,0 x 10,0 սմ
6. Գրքի պատրաստման ժամանակ օգտագործված նյութերը` թուղթ, ստվարաթուղթ, կտոր
7. Գրքի պահպանվածության վիճակը` բավարար
- Փորձաքննության ներկայացված «ԼրՑՏՐiև չՏրցՊՈՐրՑՉՈ ՐՏրրiռրՍՈչՏ» /3-րդ հատոր/ գիրքն հանդիսանում է պատմական և մշակութային արժեք
- «ԼրՑՏՐiև չՏրցՊՈՐրՑՉՈ ՐՏրրiռրՍՈչՏ» /3-րդ հատոր/ գրքի շուկայական արժեքը 2011թ. սեպտեմբեր, հոկտեմբեր, նոյեմբեր և դեկտեմբեր ամիսների դրությամբ կարող է կազմել մոտ 15.000 /տասնհինգ հազար/ ՀՀ դրամ


Գիրք N 4

«իպՎսպՉՖՊՖվiպ։ թպՏչՐՈՒiև րՑՐՈվՖ ԸջiՌ, ԹՏրՑՏփվօռ ՌսՌ ԽՌՑՈռրՍiռ ՁցՐՍպրՑՈվՖ» /առաջին հրատարակում/ գրքի փորձաքննության ընթացքում կատարված հետազոտությունը ցույց տվեց, որ այն ունի փափուկ կազմ և բաղկացած է 560 էջից։ Գրքի առաջին թերթի վրա առկա է պետական հանրային գրադարանի օվալաձև կնիքը։ Գրքի մանրակրկիտ ուսումնասիրության ընթացքում պարզվեց, որ այն պահպանված է ոչ բավարար. կազմը պատռված է, ծալված, վնասված էջերով։ Ուսումնասիրելով մասնագիտական գրականությունը և համացանցում առկա տեղեկատվությունը ակնհայտ է դառնում, որ այս գրքի անվանումն է «իպՎսպՉՖՊՖվiպ։ թպՏչՐՈՒiև րՑՐՈվՖ ԸջiՌ, ԹՏրՑՏփվօռ ՌսՌ ԽՌՑՈռրՍiռ ՁցՐՍպրՑՈվՖ» /առաջին հրատարակում/, այն տպագիր է, հեղինակն է Կ. Րիտտերը։ Հետազոտությունը ցույց տվեց նաև, որ այն տպագրվել է Սանկտ-Պետերբուրգում 1869 թվականին։ Կատարված հետազոտությունների հիման վրա պարզվել է, որ «իպՎսպՉՖՊՖվiպ։ թպՏչՐՈՒiև րՑՐՈվՖ ԸջiՌ, ԹՏրՑՏփվօռ ՌսՌ ԽՌՑՈռրՍiռ ՁցՐՍպրՑՈվՖ» /առաջին հրատարակում/ գրքի շուկայական արժեքը 2011թ. սեպտեմբեր, հոկտեմբեր, նոյեմբեր և դեկտեմբեր ամիսների դրությամբ կարող է կազմել մոտ 5.000 /հինգ հազար/ ՀՀ դրամ։ Կատարված հետազոտությունների հիման վրա պարզվել է նաև, որ «իպՎսպՉՖՊՖվiպ։ թպՏչՐՈՒiև րՑՐՈվՖ ԸջiՌ, ԹՏրՑՏփվօռ ՌսՌ ԽՌՑՈռրՍiռ ՁցՐՍպրՑՈվՖ» /առաջին հրատարակում/ գիրքն իրենից գեղարվեստական կամ մշակութային առանձնակի արժեք չի ներկայացնում, այն դասվում է համարանիշային /սերիական/ արտադրության առարկայի, հանդիսանում է պարբերական կամ խմբաքանակով լույս ընծայվող գիրք։
1. Գրքի անվանումը` «իպՎսպՉՖՊՖվiպ։ թպՏչՐՈՒiև րՑՐՈվՖ ԸջiՌ, ԹՏրՑՏփվօռ ՌսՌ ԽՌՑՈռրՍiռ ՁցՐՍպրՑՈվՖ» /առաջին հրատարակում/
2. Գրքի հեղինակը` Կ. Րիտտեր
3. Գիրքը տպագրվել է 1869 թվականին
4. Գիրքը տպագրվել է Ռուսաստանում, Սանկտ-Պետերբուրգում
5. Գրքի ֆիզիկական չափսերն են` 25,0 x 17,0 x 2,2 սմ, շարվածքը` 17,5 x 11,0 սմ
6. Գրքի պատրաստման ժամանակ օգտագործված նյութերը` թուղթ
7. Գրքի պահպանվածության վիճակը` անբավարար
- Փորձաքննության ներկայացված «իպՎսպՉՖՊՖվiպ։ թպՏչՐՈՒiև րՑՐՈվՖ ԸջiՌ, ԹՏրՑՏփվօռ ՌսՌ ԽՌՑՈռրՍiռ ՁցՐՍպրՑՈվՖ» /առաջին հրատարակում/ գիրքն հանդիսանում է պատմական և մշակութային արժեք
- «իպՎսպՉՖՊՖվiպ։ թպՏչՐՈՒiև րՑՐՈվՖ ԸջiՌ, ԹՏրՑՏփվօռ ՌսՌ ԽՌՑՈռրՍiռ ՁցՐՍպրՑՈվՖ» /առաջին հրատարակում/ գրքի շուկայական արժեքը 2011թ. սեպտեմբեր, հոկտեմբեր, նոյեմբեր և դեկտեմբեր ամիսների դրությամբ կարող է կազմել մոտ 5.000 /հինգ հազար/ ՀՀ դրամ
Գիրք N 5

«հոՏՐվՌՍ տՏրՑՈվՏՉսպվiռ տՏ ԾՌվՌրՑպՐրՑՉց վՈՐՏՊվՏչՏ տՐՏՉօքպվiև» /4-րդ հատոր/ գրքի փորձաքննության ընթացքում կատարված հետազոտությունը ցույց տվեց, որ այն տպագիր է, ունի ստվարաթղթե կոշտ կազմ` պատված օքրա-դարչնագույն կտորով և բաղկացած է 2020 /1751+143+44+43+39/ էջից։ Գրքի մանրակրկիտ ուսումնասիրության ընթացքում պարզվեց, որ այն պահպանված է բավարար, չնայած, որ գրքի թերթերի մի մասի վրա առկա են սնկային հիվանդության սկզբնական հետքեր և կազմի մանր վնասվածքեր։ Ուսումնասիրելով մասնագիտական գրականությունը և համացանցում առկա տեղեկատվությունը` ակնհայտ է դառնում, որ այս գրքի անվանումն է «հոՏՐվՌՍ տՏրՑՈվՏՉսպվiռ տՏ ԾՌվՌրՑպՐրՑՉց վՈՐՏՊվՏչՏ տՐՏՉօքպվiև» /4-րդ հատոր/։ Հետազոտությունը ցույց տվեց նաև, որ այն տպագրվել է Սանկտ-Պետերբուրգում, կայսերական գիտությունների ակադեմիայի տպարանում, 1871 թվականին։ Կատարված հետազոտությունների հիման վրա պարզվել է, որ «հոՏՐվՌՍ տՏրՑՈվՏՉսպվiռ տՏ ԾՌվՌրՑպՐրՑՉց վՈՐՏՊվՏչՏ տՐՏՉօքպվiև» /4-րդ հատոր/ գրքի շուկայական արժեքը 2011թ. սեպտեմբեր, հոկտեմբեր, նոյեմբեր և դեկտեմբեր ամիսների դրությամբ կարող է կազմել մոտ 10.000 /տասը հազար/ ՀՀ դրամ։ Կատարված հետազոտությունների հիման վրա պարզվել է նաև, որ «հոՏՐվՌՍ տՏրՑՈվՏՉսպվiռ տՏ ԾՌվՌրՑպՐրՑՉց վՈՐՏՊվՏչՏ տՐՏՉօքպվiև» /4-րդ հատոր/ գիրքն իրենից գեղարվեստական կամ մշակութային առանձնակի արժեք չի ներկայացնում, այն դասվում է համարանիշային /սերիական/ արտադրության առարկայի, հանդիսանում է պարբերական կամ խմբաքանակով լույս ընծայվող գիրք։
1. Գրքի անվանումը` «հոՏՐվՌՍ տՏրՑՈվՏՉսպվiռ տՏ ԾՌվՌրՑպՐրՑՉց վՈՐՏՊվՏչՏ տՐՏՉօքպվiև» /4-րդ հատոր/
2. Գիրքը տպագրվել է 1871 թվականին
3. Գիրքը տպագրվել է Ռուսաստանում, Սանկտ-Պետերբուրգում, կայսերական գիտությունների ակադեմիայի տպարանում
4. Գրքի ֆիզիկական չափսերն են` 25,0 x 17,5 x 4,5 սմ, շարվածքը` 19,5 x 11,5 սմ
5. Գրքի պատրաստման ժամանակ օգտագործված նյութերը` թուղթ, ստվարաթուղթ, կտոր
6. Գրքի պահպանվածության վիճակը` բավարար
- Փորձաքննության ներկայացված «հոՏՐվՌՍ տՏրՑՈվՏՉսպվiռ տՏ ԾՌվՌրՑպՐրՑՉց վՈՐՏՊվՏչՏ տՐՏՉօքպվiև» /4-րդ հատոր/ գիրքն հանդիսանում է պատմական և մշակութային արժեք
- «հոՏՐվՌՍ տՏրՑՈվՏՉսպվiռ տՏ ԾՌվՌրՑպՐրՑՉց վՈՐՏՊվՏչՏ տՐՏՉօքպվiև» /4-րդ հատոր/ գրքի շուկայական արժեքը 2011թ. սեպտեմբեր, հոկտեմբեր, նոյեմբեր և դեկտեմբեր ամիսների դրությամբ կարող է կազմել մոտ 10.000 /տաս հազար/ ՀՀ դրամ

Գիրք N 6

«հոՏՐվՌՍՖ ՀՈրտՏՐևՋպվiռ տՏ ԾՌվՌրՑպՐրՉց վՈՐՏՊվՏչՏ տՐՏրՉօքպվiև» /16-րդ հատոր, առաջին մաս/ գրքի փորձաքննության ընթացքում կատարված հետազոտությունը ցույց տվեց, որ այն ունի ստվարաթղթե կոշտ կազմ` պատված սև-կանաչավուն կտորով և բաղկացած է 688 էջից։ Գրքի մանրակրկիտ ուսումնասիրության ընթացքում պարզվեց, որ այն պահպանված է բավարար։ Ուսումնասիրելով մասնագիտական գրականությունը և համացանցում առկա տեղեկատվությունը` ակնհայտ է դառնում, որ այս գրքի անվանումն է «հոՏՐվՌՍՖ ՀՈրտՏՐևՋպվiռ տՏ ԾՌվՌրՑպՐրՉց վՈՐՏՊվՏչՏ տՐՏրՉօքպվiև» /16-րդ հատոր, առաջին մաս/, այն տպագիր է։ Գրքի երկրորդ թերթի վրա առկա է խՈջՈՐպՉրՍiռ ՌվրՑՌՑցՑՖ ՉՏրՑՏփվօւՖ ևջօՍՏՉՖ կնիքը։ Հետազոտությունը ցույց տվեց նաև, որ այն տպագրվել է Սանկտ-Պետերբուրգում, «Սեվեր» տպարանում, 1907 թվականին։ Կատարված հետազոտությունների հիման վրա պարզվել է, որ «հոՏՐվՌՍՖ ՀՈրտՏՐևՋպվiռ տՏ ԾՌվՌրՑպՐրՉց վՈՐՏՊվՏչՏ տՐՏրՉօքպվiև» /16-րդ հատոր, առաջին մաս/ գրքի շուկայական արժեքը 2011թ. սեպտեմբեր, հոկտեմբեր, նոյեմբեր և դեկտեմբեր ամիսների դրությամբ կարող է կազմել մոտ 7.000 /յոթ հազար/ ՀՀ դրամ։ Կատարված հետազոտությունների հիման վրա պարզվել է նաև, որ «հոՏՐվՌՍՖ ՀՈրտՏՐևՋպվiռ տՏ ԾՌվՌրՑպՐրՉց վՈՐՏՊվՏչՏ տՐՏրՉօքպվiև» /16-րդ հատոր, առաջին մաս/ գիրքն իրենից գեղարվեստական կամ մշակութային առանձնակի արժեք չի ներկայացնում, այն դասվում է համարանիշային /սերիական/ արտադրության առարկայի, հանդիսանում է պարբերական կամ խմբաքանակով լույս ընծայվող գիրք։
1. Գրքի անվանումը` «հոՏՐվՌՍՖ ՀՈրտՏՐևՋպվiռ տՏ ԾՌվՌրՑպՐրՉց վՈՐՏՊվՏչՏ տՐՏրՉօքպվiև» /16-րդ հատոր, առաջին մաս/
2. Գիրքը տպագրվել է 1907 թվականին
3. Գիրքը տպագրվել է Ռուսաստանում, Սանկտ-Պետերբուրգում, «Սեվեր» տպարանում
4. Գրքի ֆիզիկական չափսերն են` 26,0 x 18,0 x 2,0 սմ, շարվածքը` 20,0 x 13,0 սմ
5. Գրքի պատրաստման ժամանակ օգտագործված նյութերը` թուղթ, ստվարաթուղթ, կտոր
6. Գրքի պահպանվածության վիճակը` բավարար
- Փորձաքննության ներկայացված «հոՏՐվՌՍՖ ՀՈրտՏՐևՋպվiռ տՏ ԾՌվՌրՑպՐրՉց վՈՐՏՊվՏչՏ տՐՏրՉօքպվiև» /16-րդ հատոր, առաջին մաս/ գիրքն հանդիսանում է պատմական և մշակութային արժեք
- «հոՏՐվՌՍՖ ՀՈրտՏՐևՋպվiռ տՏ ԾՌվՌրՑպՐրՉց վՈՐՏՊվՏչՏ տՐՏրՉօքպվiև» /16-րդ հատոր, առաջին մաս/ գրքի շուկայական արժեքը 2011թ. սեպտեմբեր, հոկտեմբեր, նոյեմբեր և դեկտեմբեր ամիսների դրությամբ կարող է կազմել մոտ 7.000 /յոթ հազար/ ՀՀ դրամ


Գիրք N 7

«կՏսվՏպ րՏոՐՈվiպ րՏփՌվպվՌռ Ծ. ժ.հՈսՑօՍՏՉՈ, /ծ. ՄպՊՐՌվՈ/, ,,ԺվպՉվՌՍՖ տՐՏՉՌվՓiՈսՈ''։ ,, ԹՖ կպՑպՐոցՐչպ'', /1872-1873չչ/, ,,իՈ ՐցոպՋպՎՖ''» /8-րդ հատոր/ գրքի փորձաքննության ընթացքում կատարված հետազոտությունը ցույց տվեց, որ այն ունի ստվարաթղթե կոշտ կազմ, որի վրա ամրացված է օքրայագույն կտոր և բաղկացած է 591 էջից։ Գրքի որոշ էջերի վրա առկա է «ըՌոսiՏՑպՍՈ ԽՈՐրրՍՈչՏ ԽՐպտՏրՑվՈչՏ տպւՏՑվՈչՏ ոՈՑՈսiՏվՈ» օվալաձև կնիքը։ Գրքի մանրակրկիտ ուսումնասիրության ընթացքում պարզվեց, որ այն պահպանված է բավարար։ Ուսումնասիրելով մասնագիտական գրականությունը և համացանցում առկա տեղեկատվությունը` ակնհայտ է դառնում, որ այս գրքի անվանումն է «կՏսվՏպ րՏոՐՈվiպ րՏփՌվպվՌռ Ծ. ժ.հՈսՑօՍՏՉՈ, /ծ. ՄպՊՐՌվՈ/, ,,ԺվպՉվՌՍՖ տՐՏՉՌվՓiՈսՈ''։ ,, ԹՖ կպՑպՐոցՐչպ'', /1872-1873չչ/, ,,իՈ ՐցոպՋպՎՖ''» /8-րդ հատոր/։ Հետազոտությունը ցույց տվեց նաև, որ այն տպագրվել է Սանկտ-Պետերբուրգում, Մ. Մ. Ստասյուլևիչի տպարանում, 1892 թվականին։ «կՏսվՏպ րՏոՐՈվiպ րՏփՌվպվՌռ Ծ. ժ.հՈսՑօՍՏՉՈ, /ծ. ՄպՊՐՌվՈ/, ,,ԺվպՉվՌՍՖ տՐՏՉՌվՓiՈսՈ''։ ,, ԹՖ կպՑպՐոցՐչպ'', /1872-1873չչ/, ,,իՈ ՐցոպՋպՎՖ''» /8-րդ հատոր/ գրքի շուկայական արժեքը 2011թ. սեպտեմբեր, հոկտեմբեր, նոյեմբեր և դեկտեմբեր ամիսների դրությամբ կարող է կազմել մոտ 5.000 /հինգ հազար/ ՀՀ դրամ։ Կատարված հետազոտությունների հիման վրա պարզվել է նաև, որ «կՏսվՏպ րՏոՐՈվiպ րՏփՌվպվՌռ Ծ. ժ.հՈսՑօՍՏՉՈ, /ծ. ՄպՊՐՌվՈ/, ,,ԺվպՉվՌՍՖ տՐՏՉՌվՓiՈսՈ''։ ,, ԹՖ կպՑպՐոցՐչպ'', /1872-1873չչ/, ,,իՈ ՐցոպՋպՎՖ''» /8-րդ հատոր/ գիրքն իրենից գեղարվեստական կամ մշակութային առանձնակի արժեք չի ներկայացնում, այն դասվում է համարանիշային /սերիական/ արտադրության առարկայի, հանդիսանում է պարբերական կամ խմբաքանակով լույս ընծայվող գիրք։
1. Գրքի անվանումը` «կՏսվՏպ րՏոՐՈվiպ րՏփՌվպվՌռ Ծ. ժ.հՈսՑօՍՏՉՈ, /ծ. ՄպՊՐՌվՈ/, ,,ԺվպՉվՌՍՖ տՐՏՉՌվՓiՈսՈ''։ ,, ԹՖ կպՑպՐոցՐչպ'', /1872-1873չչ/, ,,իՈ ՐցոպՋպՎՖ''» /8-րդ հատոր/
2. Գրքի հեղինակը` Մ.Ե. Սալտիկով /Ն.Շչեդրին/
3. Գիրքը տպագրվել է 1892 թվականին
4. Գիրքը տպագրվել է Ռուսաստանում, Սանկտ-Պետերբուրգում, Մ. Մ. Ստասյուլևիչի տպարանում
5. Գրքի ֆիզիկական չափսերն են` 23,0 x 15,5 x 2,6 սմ, շարվածքը` 18,0 x 11,0 սմ
6. Գրքի պատրաստման ժամանակ օգտագործված նյութերը` թուղթ, ստվարաթուղթ, կտոր
7. Գրքի պահպանվածության վիճակը` բավարար
- Փորձաքննության ներկայացված «կՏսվՏպ րՏոՐՈվiպ րՏփՌվպվՌռ Ծ. ժ.հՈսՑօՍՏՉՈ, /ծ. ՄպՊՐՌվՈ/, ,,ԺվպՉվՌՍՖ տՐՏՉՌվՓiՈսՈ''։ ,, ԹՖ կպՑպՐոցՐչպ'', /1872-1873չչ/, ,,իՈ ՐցոպՋպՎՖ''» /8-րդ հատոր/ գիրքն հանդիսանում է պատմական և մշակութային արժեք
- «կՏսվՏպ րՏոՐՈվiպ րՏփՌվպվՌռ Ծ. ժ.հՈսՑօՍՏՉՈ, /ծ. ՄպՊՐՌվՈ/, ,,ԺվպՉվՌՍՖ տՐՏՉՌվՓiՈսՈ''։ ,, ԹՖ կպՑպՐոցՐչպ'', /1872-1873չչ/, ,,իՈ ՐցոպՋպՎՖ''» /8-րդ հատոր/ գրքի շուկայական արժեքը 2011թ. սեպտեմբեր, հոկտեմբեր, նոյեմբեր և դեկտեմբեր ամիսների դրությամբ կարող է կազմել մոտ 5.000 /հինգ հազար/ ՀՀ դրամ։»։
/հատոր 5, գ.թ 187-199/
Մշակութաբանական փորձաքննության 2012թ. ապրիլի 20-ի թիվ 00515-00598 եզրակացությամբ, որի համաձայն`
«1. Ներկայացված ցուցակի 91 անուն գրքերից փորձաքննության են ենթարկվել 86 անուն գրքերը, որոնք ունեն մատենագիտական և աղբյուրագիտական նշանակություն։ Այս գրքերը պատմական, գեղարվեստական կամ մշակութային առանձանկի արժեք չեն հանդիսանում, քանի որ ՀՀ Կառավարության 13 հոկտ. 2005թ. N 1643-Ն որոշմամբ հաստատված «Մշակութային ժառանգության առանձնակի արժեքավոր մշակութային արժեքների ցանկ»-ում ընդգրկված չեն։ …»։
/հատոր 7, գ.թ. 85-120/
Համակարգչատեխնիկական փորձաքննության 2012թ. փետրվարի 14-ի թիվ 12-0082 եզրակացությամբ, որի համաձայն`
«1. Փորձաքննության ներկայացված «SAMSUNG GT-E2652» մակնիշի բջջային հեռախոսի հիշողության մեջ` կարճ հաղորդագրությունների ցանկում առկա է թվով 83 գրառում /Հավելված.1.Աղյուսակ.1./ (որոնք կարող են առնչություն ունենալ գործի հանգամանքների հետ), հեռախոսային գրքույկում առկա է թվով 41 գրառում /Հավելված.1.Աղյուսակ.2./, վերջին զանգերի ցանկում առկա է թվով 85 գրառում /Հավելված.1.Աղյուսակ.3./։ Հեռախոսի հիշողության մեջ առկա է գործածողի կողմից ստեղծված թվով 10 ֆայլ /Հավելված.1.Աղյուսակ.4./, որոնք կարող են առնչություն ունենալ գործի հանգամանքների հետ (որոնք տրամադրվում են եզրակացության անբաժանելի մասը կազմող «12-0082» գրառումով լազերային սկավառակի «SAMSUNG GT-E2652» պանակի համապատասխան ենթապանակում)։
Փորձաքննության ներկայացված «SAMSUNG GT-E2652» մակնիշի բջջային հեռախոսի մեջ առկա «orange», «1109052840881» գրառումներով հեռախոսային քարտի մեջ` կարճ հաղորդագրությունների ցանկում առկա է թվով 3 գրառում /Հավելված.1.Աղյուսակ.5./, հեռախոսային գրքույկում գրառումները բացակայում են, վերջին զանգերի ցանկում գրառումները բացակայում են։
Փորձաքննության ներկայացված «SAMSUNG GT-E2652» մակնիշի բջջային հեռախոսի մեջ առկա «orange», «1109052840881» գրառումներով հեռախոսային քարտի մեջ` կարճ հաղորդագրությունների ցանկում առկա է թվով 1 գրառում /Հավելված.1.Աղյուսակ.6./, հեռախոսային գրքույկում գրառումները բացակայում են, վերջին զանգերի ցանկում գրառումները բացակայում են։
Փորձաքննության ներկայացված «SAMSUNG GT-B7722i» մակնիշի բջջային հեռախոսի մեջ` կարճ հաղորդագրությունների ցանկում առկա է թվով 6 գրառում /Հավելված.1.Աղյուսակ.7./ (որոնք կարող են առնչություն ունենալ գործի հանգամանքների հետ), հեռախոսային գրքույկում առկա է թվով 30 գրառում /Հավելված.1.Աղյուսակ.8./, վերջին զանգերի ցանկում առկա է թվով 131 գրառում /Հավելված.1.Աղյուսակ.9./։ Հեռախոսի հիշողության մեջ գործածողի կողմից ստեղծված և գործի հանգամանքների հետ առնչություն ունեցող ֆայլեր չհայտնաբերվեցին։
Փորձաքննության ներկայացված «SAMSUNG GT-B7722i» մակնիշի բջջային հեռախոսի մեջ առկա «orange», «1108054722212» գրառումներով հեռախոսային քարտի մեջ` կարճ հաղորդագրությունների ցանկում առկա է թվով 4 գրառում /Հավելված.1.Աղյուսակ.10./, հեռախոսային գրքույկում գրառումները բացակայում են, վերջին զանգերի ցանկում գրառումները բացակայում են։»։
/հատոր 4, գ.թ. 187-207/
Անձին ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ 2011թ. դեկտեմբերի 27-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` ամբաստանյալ Վաժա Ազարիաշվիլին իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց մեջ ճանաչել է ամբաստանյալ Երվանդ Ղամբարյանին և հայտարարել է, որ Հայաստանի ազգային գրադարանի ոստիկան Երվանդ Ղամբարյանի հետ շուրջ մեկուկես տարի գրադարանից կատարել են գրքերի հափշտակություն։ Յուրաքանչյուր անգամ ծառայության ընթացքում Երվանդ Ղամբարյանն իրեն թույլատրել է մուտք գործել գրադարանի տարածք, որտեղ ընտրել և նրան մատնացույց է արել հետաքրքրող գրքերը։ Այնուհետև, հաջորդ օրերին Երվանդ Ղամբարյանն իր վարձակալած տուն է բերել և իրեն է հանձնել այդ գրքերը։ Ընդհանուր առմամբ Երվանդ Ղամբարյանից ստացել է գրադարանին պատկանող 100-ից 150 ռուսերեն գրքեր, որոնց դիմաց նրան տվել է 20.000 ԱՄՆ դոլար գումար։
/հատոր 1, գ.թ. 79-80/
Անձին ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ 2011թ. դեկտեմբերի 27-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` ամբաստանյալ Վաժա Ազարիաշվիլին իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց մեջ ճանաչել է Սարգիս Գևորգի Համբարձումյանին և հայտարարել է, որ նա հանդիսանում է Երվանդ Ղամբարյանի հետ Հայաստանի ազգային գրադարանում ծառայություն կատարած ոստիկանը, նրան տեսել է գրադարանում, Երվանդ Ղամբարյանի մոտ գնալու ընթացքում։
/հատոր 1, գ.թ. 81-82/
Անձին ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ 2011թ. դեկտեմբերի 27-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` ամբաստանյալ Վաժա Ազարիաշվիլին իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց մեջ ճանաչել է Դավիթ Ղամբարյանին և հայտարարել է, որ նրա հետ պայմանավորվածության համաձայն, 2011թ. դեկտեմբերի 25-ի առավոտյան, վերջինիս բացած դռնով, Կարեն Հովհաննիսյանի հետ մուտք են գործել գրադարանի տարածք, նույն օրը երեկոյան գողություն կատարելու նպատակով ուսումնասիրել են տեղանքն ու գրքերը։
/հատոր 1, գ.թ. 83-84/
Անձին ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ 2012թ. հունվարի 24-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` ամբաստանյալ Կարեն Հովհաննիսյանն իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց մեջ ճանաչել է ամբաստանյալ Երվանդ Ղամբարյանին և հայտարարել է, որ նրան ճանաչում է որպես Հայաստանի ազգային գրադարանի ոստիկանի։ Նրան տեսել է երկու անգամ` Վաժա Ազարիաշվիլու հետ միասին։
/հատոր 3, գ.թ. 139/
Անձին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին բերման ենթարկելու մասին 26.12.2011թ. երեք արձանագրություններով, որոնց համաձայն` Վարդան Եղիազարյանը, Կարեն Հովհաննիսյանը և Վաժա Ազարիաշվիլին 2011թ. դեկտեմբերի 26-ին, ժամը 03։00-ին, Երևան քաղաքի Տերյան փողոցում գտնվող «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի մոտից, գողություն կատարելու կասկածանքով բերման են ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժին։
/հատոր 1, գ.թ. 9, 13, 16/
Ավտոմեքենայի զննություն կատարելու վերաբերյալ 26.12.2011թ. արձանագրությամբ, որի համաձայն` 2011թ-ի դեկտեմբերի 26-ին, գողության փորձ կատարելու պահին, Երևան քաղաքի Տերյան փողոցից բերման ենթարկված Վաժա Ազարիաշվիլու, Վարդան Եղիազարյանի, Կարեն Հովհաննիսյանի շահագործած, Վարդան Եղիազարյանին պատկանող «Վազ 2107» մակնիշի, 29 ՍԼ 606 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի սրահից և բեռնախցիկից հայտնաբերվել և առգրավվել են երկու լապտերներ, դանակ, մետաղյա կեռ ձող /լինգ/, սպորտային տասներկու պայուսակներ և բանալիների տրցակ։
/հատոր 1, գ.թ. 11/
Անձնական խուզարկություն կատարելու մասին 2011թ. դեկտեմբերի 26-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` Կարեն Հովհաննիսյանի հագուստի գրպանից հայտնաբերվել և առգրավվել է տասնինը տարբեր տեսակի բանալիների տրցակ։
/հատոր 1, գ.թ. 14/
Անձնական խուզարկություն կատարելու մասին 2011թ. դեկտեմբերի 26-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` Վաժա Ազարիաշվիլու անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել և առգրավվել են նրան պատկանող, «Սամսունգ Բ7722» մոդելի և «Սամսունգ Ե2652» մոդելի երկու բջջային հեռախոսներ` դրանց մեջ առկա երեք հեռախոսաքարտերով։
/հատոր 1, գ.թ. 17/
Առարկաներ ներկայացնելու և զննելու մասին 2011թ. դեկտեմբերի 26-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` ամբաստանյալ Վաժա Ազարիաշվիլին քննությանն է ներկայացրել չորս ռուսերեն գրքեր, այդ թվում՝ «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ին պատկանող «Գործնական ուղեցույց մարզային դատարանների կազմում գործող դատական քննիչների համար» և Կարլ Ռիթերի «Ասիայի աշխարհագրություն» վերնագրերով երկու գրքերը։
/հատոր 1, գ.թ. 28/
Խուզարկություն /առգրավում/ կատարելու մասին 28.12.2011թ. արձանագրությամբ, որի համաձայն` ամբաստանյալ Վաժա Ազարիաշվիլու կողմից վարձակալված՝ Երևանի Նոր-Արեշ 50-րդ փողոցի թիվ 2/2 տանը հայտնաբերվել և առգրավվել են` սև բրդյա գործվածքից 2 /երկու/ դիմակներ, որոնց յուրաքանչյուրի կենտրոնական հատվածում առկա են եղել անհարթ եզրերով 2-ական անցքեր, 6 /վեց/ բջջային հեռախոսաքարտեր, գլանաձև տեսքով և սուր ծայրով մետաղյա դետալ, 6 /վեց/ կախովի կողպեքներ, 20 /քսան/ փականի միջուկներ, 187 /հարյուր ութսունյոթ/ հատ տարբեր տեսակի բանալիներ։
/հատոր 2, գ.թ. 88-89/
Խուզարկություն /առգրավում/ կատարելու մասին 27.12.2011թ. արձանագրությամբ, որի համաձայն` ամբաստանյալ Հասմիկ Դուրգարյանի՝ Կոտայքի մարզի Նոր Արտամետ գյուղի 3-րդ փողոցի թից 46 տանը կատարված խուզարկության ժամանակ ամբաստանյալ Հասմիկ Դուրգարյանը կամովին ներկայացրել է 9.000 ԱՄՆ դոլար գումար և հայտարարել է, որ այդ գումարը ստացել է Վաժա Ազարիաշվիլուց՝ որպես նրան վաճառած ԵՊՀ գրադարանի գրքերի արժեք։
/հատոր 1, գ.թ. 171/
Խուզարկություն /առգրավում/ կատարելու մասին 2012թ. հունվարի 23-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` վկա Արտակ Ղարագյոզյանի` Երևանի Բագրատունյաց փողոցի թիվ 17 շենքի թիվ 40 բնակարանում կատարված խուզարկության ընթացքում վկա Արտակ Ղարագյոզյանը ներկայացրել է երեք գրքեր, այդ թվում՝ «Ժողովրդական կրթության նախարարության որոշումների հավաքածու» և «Ալեքսանդր 2-րդ կայսեր թագավորումը 1865-1870» հատոր 4, Ս.Պետերբուրգ 1871, գրքերը և հայտարարել է, որ նշված գրքերն իրեն ի պահ է տվել Վաժա Ազարիաշվիլին։
/հատոր 3, գ.թ. 114-116/
Տեղանքի և շինության զննում կատարելու վերաբերյալ 2012թ. հունվարի 13-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` Կարեն Հովհաննիսյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 2-րդ զանգվածի Մոլդովական փողոցի թիվ 70 շենքը և հայտարարել է, որ 2011թ. նոյեմբերին, այդ շենքի մոտ, Վաժա Ազարիաշվիլու հետ միասին առաջին անգամ տեսել է Երվանդ Ղամբարյանին, երբ Վաժա Ազարիաշվիլու պատվերով գնացել և այդ վայրից նրան տեղափոխել է նրա վարձակալած տուն։ Կարեն Հովհաննիսյանը հայտարարել է նաև, որ ըստ Վաժա Ազարիաշվիլու խոսքերի` նա գիշերել է նշված շենքում գտնվող Երվանդ Ղամբարյանի բնակարանում։
/հատոր 2, գ.թ. 173-174/
Դեպքի վայրի զննության մասին 2012թ. հունվարի 13-ի արձանագրությամբ և դրան կից լուսանկարչական հավելվածով, որոնց համաձայն` ամբաստանյալ Կարեն Հովհաննիսյանի մասնակցությամբ զննվել է Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 72 հասցեում գտնվող, «Հայասատանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի շենքը։ Զննության ընթացքում Կարեն Հովհաննիսյանը մատնացույց է արել Երևանի Տերյան փողոցից դեպի գրադարանի մուտք տանող փակուղում գտնվող շենքի 2-րդ մուտքի դիմացի հատվածը և հայտարարել է, որ 2011թ. դեկտեմբերի 26-ին, ժամը 03։00-ի սահմաններում, ոստիկանության աշխատակիցներն իրեն, Վաժա Ազարիաշվիլուն և Վարդան Եղիազարյանին գողության փորձ կատարելու պահին այդ վայրից բերման են ենթարկել։ Այնուհետև, ամբաստանյալ Կարեն Հովհաննիսյանը մատնացույց է արել «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի կենտրոնական մուտքը և հայտարարել է, որ 2011թ. դեկտեմբերի 25-ին, առավոտյան ժամը 08։00-ի սահմաններում, գրադարանի ոստիկան Դավիթ Ղամբարյանը բացել է այդ դուռը, որից հետո ինքը և Վաժա Ազարիաշվիլին մտել են ներս։ Կարեն Հովհաննիսյանը մատնացույց է արել նաև գրադարանի ներքին բակից դեպի «Թամանյանական» մասնաշենք տանող դուռը և հայտարարել է, որ դեպքի օրն ինքն ու Վաժա Ազարիաշվիլին այդ դռնով ներքին բակից մտել են շինության սենյակ, ապա այդ սենյակի դռնով դուրս են եկել դեպի ներքին աստիճանավանդակ։ Ընդ որում, դեպքի օրը վերը նշված երկու դռները փակ են եղել և պլաստիլինով կապարակնքված։ Վաժա Ազարիաշվիլին իր մոտ եղած բանալիով բացել է դռները և դանակով զգույշ պոկել է կապարակնիքները, իսկ գրադարանից դուրս գալուց այդ կապարակնիքները նորից սեղմելով ամրացրել է իրենց տեղերում։ Կարեն Հովհաննիսյանը նշել է նաև, որ նշված դանակը հետագայում հայտնաբերվել է իրենց բերման ենթարկելուց հետո կատարված, իր վարած ավտոմեքենայի զննությամբ։
Զննությամբ պարզվել է, որ աստիճանավանդակը տանում է դեպի «Թամանյանական» մասնաշենքի վերին 4 հարկերը, որտեղ պահվում են տարբեր գրքեր։ Բացի այդ, գրադարանի ներքին բակից կան երեք մասնաշենքերի գրապահոցներ տանող դռներ։
Այնուհետև, ամբաստանյալ Կարեն Հովհաննիսյանը մատնացույց է արել աստիճանավանդակի առաջին աստիճանահարթակի դուռը, որը բացվել է դեպի գրադարանի շենքին կից փակուղի /2-րդ մուտք/ և հայտարարել է, որ դեպքի օրը նշված դռան եզրերին առկա կեռիկներից ամրացված են եղել դրսից դուռը բացելն արգելակող մետաղյա երկու ձողեր, որոնք Վաժա Ազարիաշվիլին հանել է կեռիկներից, փոխանցել է իրեն, որպեսզի հետագայում հնարավորություն ունենան դրսի կողմից դուռը բացելով` մուտք գործել գրադարան։ Ինքը դրանք տեղադրել է աստիճանավանդակի տակ։ Ամբաստանյալ Կարեն Հովհաննիսյանի կողմից մատնացույց արված վայրում` աստիճանավանդակի տակ գտնվող տարածքում հայտնաբերվել և առգրավվել են վերջինիս կողմից նշված երկու մետաղյա ձողերը։
/հատոր 2, գ.թ. 178-192/
Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 2012թ. փետրվարի 17-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` ամբաստանյալ Վաժա Ազարիաշվիլու բնակության վայրի խուզարկությամբ հայտնաբերված 188 բանալուց 9-ը բացել է «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի վարչական մասնաշենքի 3-րդ հարկի գրապահոց տանող դռների, բարձրահարկ մասնաշենքի բակի, վերելակի և կաթսայատան կողմից մուտքերի 3 դռների, «Թամանյանական» մասնաշենքի «Հանդեսների և ամսագրերի» գրապահոցից դեպի գրադարանի կենտրոնական մուտքին հարակից փակուղի դուրս եկող աստիճանավանդակի դռան, միջին մասնաշենքի 4-րդ հարկի գրապահոց տանող դռան փականները, իսկ գողության փորձ կատարելու պահին բերման ենթարկված Կարեն Հովհաննիսյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 19 բանալուց 2-ը բացել է «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի բարձրահարկ մասնաշենքի ներքին բակի կողմից մուտքի ալյումինե դռան և «Թամանյանական» մասնաշենքի «Հանդեսների և ամսագրերի» գրապահոց տանող դռան փականները։
/հատոր 4, գ.թ 210-212/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, Վաժա Ազարիաշվիլու վերաբերյալ բանկային գաղտնիք կազմող փաստաթղթերի պատճեններով, դրանք 2012թ. փետրվարի 1-ին ՀՀ կենտրոնական բանկից առգրավելու մասին և զննություն կատարելու մասին 2012թ. մայիսի 07-ի արձանագրություններով, որոնց համաձայն` ամբաստանյալ Վաժա Ազարիաշվիլին ՈՒկրաինայի Կիև քաղաքի բնակիչներ Բավզենյուկ Տատյանայի, Բոգոմոլեց Նատալյայի, Նաումենկո Յուլիայի, Վորոբյովա Նատալյայի, Վորոբյովա Օլգայի, Լիֆ Իլյայի կողմից, բանկային 23 փոխանցումների միջոցով 2012թ-ի հոկտեմբերի 12-ից մինչև 2012թ. դեկտեմբերի 24-ն ընկած ժամանակահատվածում ստացել է 33.200 ԱՄՆ դոլար ընդհանուր գումար։
/հատոր 4, գ.թ 1, 2-49, հատոր 7, գ.թ 140-142, 143-146/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, «Լիաննա-Լուիզա» անշարժ գույքի գործակալության 31.10.2011թ. վարձակալության պայմանագրով և այն զննելու մասին 2012թ. մայիսի 07-ի արձանագրությամբ, որոնց համաձայն` Երևան քաղաքի Նոր-Արեշ 5-րդ փողոցի թիվ 2/2 տունը 31.10.2011թ-ին վարձատու Աիդա Բուրզոյի Սամսոնյանը վարձակալության է հանձնել վարձակալ Վլադիսլավ Տրուբիցինին։
/հատոր 3, գ.թ. 154, հատոր 7, գ.թ. 140-142, 143-146/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, Երևանի պետական համալսարանի ռեկտորի 27.02.2012թ. թիվ 01/152 գրությամբ ստացված, Սարգիս և Մարի Իզմիրյանների անվան գիտական գրադարանի հնատիպ, հազվագյուտ և արվեստի գրականության բաժնում գրականության ֆոնդերի գույքագրում կատարելու վերաբերյալ հանձնաժողովի 24.02.2012թ-ի արձանագրությամբ և պակասորդ գրքերի ցուցակով, որոնց համաձայն` կատարված գույքագրմամբ պարզվել է, որ 2012թ. փետրվարի 24-ի դրությամբ բաժնում առկա է 30 միավոր գրականության պակասորդ։ Պարզվել է նաև, որ նշված գրականության արժեքը գրքամատյաններում նշված չեն և այդ գրքերի երկրորդ օրինակներ ԵՊՀ գրադարանում առկա չեն։
/հատոր 5, գ.թ 153, 154-155, 156-157, հատոր 7, գ.թ 143-146/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի տնօրենի 13.03.2012թ-ի թիվ 4/73 գրությամբ ստացված, «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ում գրականության ֆոնդերի ստուգման արդյունքների /գույքագրում կատարելու/ վերաբերյալ հանձնաժողովի 13.03.2012թ-ի արձանագրությամբ և պակասորդ գրքերի ցուցակներով, որոնց համաձայն` գույքագրմամբ պարզվել է, որ 2012թ. մարտի 13-ի դրությամբ, ՊՈԱԿ-ի գլխավոր գրապահոցում առկա է 806 միավոր գրականության պակասորդ։ Պարզվել է նաև, որ նշված գրականության արժեքը գրքամատյաններում նշված չեն։ Ստուգմամբ պարզվել է նաև, որ գործով վկա Արտակ Ղարագյոզյանի բնակարանում խուզարկությամբ հայտնաբերված, «Ժող. կրթության նախարարության որոշումների հավաքածու», «Ալեքսանդր 2-րդ կայսեր թագավորումը 1865-1870» հատոր 4 , Ս.Պետերբուրգ 1871 գիրքը և ամբաստանյալ Վաժա Ազարիաշվիլու քննությանը ներկայացրած, «Գործնական ուղեցույց մարզային դատարանների կազմում գործող դատական քննիչների համար» Կազմեց՝ Պ.Վ.Մակամինսկին մաս 1, 1907թ., Կարլ Ռիթեր, «Ասիայի աշխարհագրություն», թողարկում առաջին, Ս.Պետերբուրգ 1869թ. երկու գրքերը պատկանում են «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ին, դրանք բացակայում են գրադարանից։ Բացի այդ, ըստ գույքագրման նյութերի՝ գողության փորձ կատարելու պահին բերման ենթարկված ամբաստանյալների ավտոմեքենայից հայտնաբերված պայուսակների զննությամբ հայտնաբերված 12 թղթերի քառանկյուն պատառիկներից 10-ի վրա առկա գրառումները համապատասխանում են ՊՈԱԿ-ի հետևյալ գրքերին, որոնք բացակայում են գրադարանից՝
- Մաք-Քոլ Մ-«Սուլթանն ու լիազորությունները»,
- Կարլ Ռիթեր-«Ասիայի աշխարհագրություն»,
- Գրին Ջոն Ռիչարդ-«Անգլիական ժողովրդի պատմությունը»,
- Գրին Ջոն Ռիչարդ-«Անգլիական ժողովրդի համառոտ պատմությունը»,
- Դենիկին Ա.Ի.-«Ֆրանսիացիները Օդեսսայում»,
- Թեոդոր Մոմզեն-«Հռոմի պատմություն»,
- Լավիս Է. «Եվրոպայի քաղաքական պատմության ընդհանուր ուրվագիծ»,
- Վ.Ե.Ռոմանովսկի-«Գրառումներ Վրաստանի պատմությունից»,
- «19-րդ դարի պատմություն»՝ Լավիսի և Ռամբոյի խմբագրությամբ,
- Ե.Ս.Ստալինսկի-«Վրաստանի Ռուսաստանին միանալու 100-ամյակի առթիվ Հոբելյանական հավաքածու»։
/հատոր 6, գ.թ 1-46, հատոր 7, գ.թ 143-146/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, Երևանի պետական համալսարանի Սարգիս և Մարի Իզմիրյանների անվան գրադարանի կանոնադրությամբ և այն զննելու մասին 2012թ. մայիսի 07-ի արձանագրությամբ, որոնց համաձայն` գրադարանի կառուցվածքի մեջ է մտնում հնատիպ, հազվագյուտ և արվեստի գրականության բաժինը, որի հիմնական գործառույթներն են արվեստի, հնատիպ և հազվագյուտ գրականության սպասարկումն ու պահպանումը, մատենագիտական աշխատանքների իրականացումը։ Բաժինը ղեկավարում է վարիչը, ով կազմակերպում է բաժնի աշխատանքները և պատասխանատվություն է կրում դրանց պատշաճ իրականացման համար։ Գրադարանի աշխատողները պատասխանատու են գրադարանի ֆոնդերի պահպանման համար։
/հատոր 2, գ.թ. 256-258, հատոր 7, գ.թ. 140-142, 143-146/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, Երևանի պետական համալսարանի ռեկտորի 06.12.2006թ-ի թիվ 257 հրամանի քաղվածքով և այն զննելու մասին 2012թ. մայիսի 07-ի արձանագրությամբ, որոնց համաձայն` Հասմիկ Արշակի Դուրգարյանը 2006թ-ի դեկտեմբերի 5-ին նշանակվել է գրադարանի հնատիպ և հազվագյուտ գրականության բաժնի վարիչի պաշտոնին։
/հատոր 2, գ.թ. 260, հատոր 7, գ.թ. 140-142, 143-146/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, Հայաստանի ազգային գրադարանի շենքի պահպանության և անցագրային ռեժիմի ապահովման մասին ՀՀ ոստիկանության ՊՊԳՎ ՀՁՊ գնդի հրամանատար Ս.Խուդոյանի և Հայաստանի ազգային գրադարանի տնօրեն Տ.Զարգարյանի 14.10.2011թ. հաստատած հրահանգի պատճենով և դրանք զննելու մասին 2012թ. մայիսի 07-ի արձանագրությամբ, որոնց համաձայն` «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի շենքի շուրջօրյա պահպանությունն իրականացրել է ՀՀ ոստիկանության ՊՊԳՎ ՀՁՊ գունդը։ Պահպանության ծառայողը ղեկավարվել է ՀՀ օրենսդրական ակտերով, ոստիկանության հրամաններով և սույն հրահանգով։ Ծառայողները պարտավոր են ապահովել պահպանվող շենքերը յուրաքանչյուր տեսակի ոտնձգություններից։ Գրադարանից օգտվողների համար այն գործում է յուրաքանչյուր օր, ժամը 9։00-ից։
/հատոր 5, գ.թ 36-37, հատոր 7, գ.թ 140-142, 143-146/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԳՎ ՀՁՊ 1-ին գումարտակի վերակարգի ծառայության թիվ 94 մատյանի պատճենով և այն զննելու մասին 22.02.2012թ. արձանագրությամբ, որոնց համաձայն` «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի պահակակետերում 2011թ-ի դեկտեմբերի 24-ի, ժամը 9։00-ից մինչև դեկտեմբերի 25-ի, ժամը 9։00-ը ծառայություն է կատարել Դավիթ Ղամբարյանի և Աբգար Հովսեփյանի վերակարգը։
/հատոր 5, գ.թ 29-33, հատոր 7, գ.թ 143-146/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԳՎ ՀՁՊ դասակի հրամանատար Ա.Ղամբարյանի կողմից հաստատված, 2011թ-ի դեկտեմբեր ամսվա ծառայողական գրաֆիկի քաղվածքի պատճենով և այն զննելու մասին 2012թ. մայիսի 07-ի արձանագրությամբ, որոնց համաձայն` 2011թ-ի դեկտեմբերի 24-ին, 149-րդ պահակակետի /«Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի/ վերակարգում ծառայության են եղել Աբգար Հովսեփյանը և Դավիթ Ղամբարյանը։
/հատոր 5, գ.թ 38, հատոր 7, գ.թ 140-142, 143-146/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի փոխտնօրենի 11.01.2012թ-ի գրությամբ ստացված ՀՀ ազգային գրադարանի պարետների և ոստիկանության ընդունման-հանձնման գրանցումների գրքից կատարված պատճեններով և դրանք զննելու մասին 2012թ. մայիսի 07-ի արձանագրությամբ, որոնց համաձայն` ընդունման-հանձնման գրանցումների գրքում առկա են գրառումներ՝ Դավիթ Ղամբարյանի կամ Աբգար Հովսեփյանի կողմից հերթապահությունը գրապահոցների կնիքված դռները 12.12.2011թ-ին, 16.12.2011թ-ին, 20.12.2011թ-ին պարետից ընդունելու վերաբերյալ, իսկ 24.12.2011թ-ի ամսաթվով գրանցված է, որ նույն օրը հերթապահությունն ընդունել է Աբգար Հովսեփյանը, 25.12.2011թ-ի հերթապահությունը հանձնել է Դավիթ Ղամբարյանը։
/հատոր 2, գ.թ. 149-145, հատոր 7, գ.թ. 140-142, 143-146/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, ամբաստանյալ Վաժա Ազարիաշվիլու 099-511-505 հեռախոսահամարի մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումներով, դրանք զննելու մասին 2012թ. մարտի 16-ի արձանագրությամբ, որոնց համաձայն` վերջինս հեռախոսային կապի մեջ է գտնվել ամբաստանյալներ Հասմիկ Դուրգարյանի, Կարեն Հովհաննիսյանի, Երվանդ Ղամբարյանի և վկա Արտակ Ղարագյոզյանի հետ։
/հատոր 4, գ.թ 213-227, հատոր 6, գ.թ 52-54, 55-56/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, ամբաստանյալ Վաժա Ազարիաշվիլու 055-65-36-22, 055-48-51-02, 055-20-16-82, ամբաստանյալ Երվանդ Ղամբարյանի 095-93-13-71, ամբաստանյալ Կարեն Հովհաննիսյանի 055-44-06-05 հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումները պարունակող լազերային սկավառակով և այն զննելու վերաբերյալ 2012թ. մարտի 16-ի արձանագրությամբ, որոնց համաձայն` նրանք հեռախոսային կապի մեջ են գտնվել միմյանց հետ։
/հատոր 5, գ.թ 136-137, հատոր 6, գ.թ 52-54, 55-56/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, ամբաստանյալ Դավիթ Ղամբարյանի 094-301-360 հեռախոսահամարի մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումները պարունակող լազերային սկավառակով և այն զննելու մասին 2012թ. մարտի 16-ի արձանագրությամբ, որոնց համաձայն` վերջինս հեռախոսային կապի մեջ է գտնվել ամբաստանյալներ Կարեն Հովհաննիսյանի և Վարդան Եղիազարյանի հետ։
/հատոր 4, գ.թ 228-229, հատոր 6, գ.թ 52-54, 55-56/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, 2011թ. դեկտեմբերի 26-ին Վաժա Ազարիաշվիլու անձնական խուզարկության ընթացքում նրա մոտ հայտնաբերված և առգրավված «Սամսունգ Բ7722», «Սամսունգ Ե2652» մոդելների երկու բջջային հեռախոսներով, դրանց մեջ առկա երեք հեռախոսաքարտերով, որոնց համաձայն` պարզվել է, որ բջջային հեռախոսներում գրանցված է ամբաստանյալ Երվանդ Ղամբարյանի կողմից օգտագործված 095-02-30-65 հեռախոսահամարը, որը հեռախոսում գրանցված է «Երվանդ» անվան տակ։ Բջջային հեռախոսներում գրանցված է ամբաստանյալ Երվանդ Ղամբարյանի կողմից օգտագործված և նրա կնքահայր Էդգար Բեկչյանի անվամբ հաշվառված 055-72-30-60 հեռախոսահամարը, ամբաստանյալ Երվանդ Ղամբարյանի կողմից օգտագործված, նրա կին Սիրվարդ Բալասանյանի անվամբ հաշվառված 096-06-68-10 հեռախոսահամարը, որը հեռախոսում գրանցված է «Երվանդ» անվան տակ։ Ընդ որում, ըստ փորձագետի եզրակացության՝ այդ համարին Վաժա Ազարիաշվիլու հեռախոսից 24.08.2011թ-ին ուղարկվել է հաղորդագրություն՝ հետևյալ բովանդակությամբ` «շ տՐՌպՊց պրսՌ վՈՊՏ»։ Բջջային հեռախոսների հեռախոսագրքերում առկա է նաև ամբաստանյալ Հասմիկ Դուրգարյանի 091-54-00-92 հեռախոսահամարը, որը գրանցված է «ԾՈՎՈ» անվան տակ։
/հատոր 6, գ.թ 192-193/
ՀՀ կառավարության 24.11.2005թ-ի թիվ 2138-Ն որոշմամբ, որի համաձայն` պետական մարմիններում աշխատաժամանակի սկիզբը սահմանվել է ժամը 9։00-ը։
/հատոր 5, գ.թ 39/
ՀՀ կառավարության 29.04.2004թ-ի թիվ 1008-Ն որոշմամբ, որի համաձայն` ՀՀ ոստիկանության կողմից պահպանության ենթակա պետական մարմինների շենքերի ցանկում ընդգրկվել է նաև «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի շենքը։
/հատոր 5, գ.թ 40-43/
Իրեղեն ապացույցներ ճանաչված` մետաղյա կեռ ձողով, սև բռնակով դանակով, երկու միանման լապտերներով, տասներկու մեծ պայուսակներով, տասնինը տարբեր տեսակի բանալիներով, երկու մետաղյա ձողերով, սև գործվածքից երկու դիմակներով, դիմակներից կենսաբանական փորձաքննությունների ընթացքում հայտնաբերված մազերով և արտաթորանքի խծուծներով, սուր ծայրով մետաղյա գլանաձև դետալով, կախովի վեց կողպեքներով, կողպեքի քսան միջուկներով, հարյուր ութսունութ բանալիներով, «Ժող. կրթության նախարարության որոշումների հավաքածու», «Ալեքսանդր 2-րդ կայսեր թագավորումը 1865-1870», «Գործնական ուղեցույց մարզային դատարանների կազմում գործող դատական քննիչների համար», Կարլ Ռիթեր «Ասիայի աշխարհագրություն» գրքերով, բջջային վեց հեռախոսաքարտերով, դրանք զննելու մասին 2012թ. հունվարի 12-ի արձանագրությամբ և կից լուսանկարչական հավելվածով։
/հատոր 2, գ.թ. 90-116, հատոր 3, գ.թ. 117-118, հատոր 6, գ.թ. 61-66/
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Վաժա Վախթանգի Ազարիաշվիլին իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ գրքերի գողություն կամ դրանց յուրացման դրդչություն չի կատարել։ Ինքն իրականում ձերբակալվել է 2011թ. դեկտեմբերի 25-ին, այլ ոչ թե դեկտեմբերի 26-ին։ Իր նկատմամբ բռնություններ են գործադրվել և դրանք շարունակվում են մինչև այսօր։ Երվանդ Ղամբարյանի հետ կապված որևէ առք ու վաճառք չի եղել։ Վերջինս իրեն որևէ բան չի տվել, պարզապես ճանաչել է իրեն։ Հասմիկ Դուրգարյանին տվել է 6000 ԱՄՆ դոլար գումար և գնել է 17 գիրք։ Նա ցանկացել է այդ գումարով դեղորայք գնել` գրքերը բուժելու համար։ Նրան մինչ այդ տվել է նաև 9000 ԱՄՆ դոլար գումար` բնակարան գնելու համար և այդ գումարը հետ չի ստացել։ Ինչ վերաբերվում է Ազգային գրադարանի դրվագին, ապա ինքը այնտեղ հանդիպել է Դավիթին և նրան հարցրել է, թե գրքեր վաճառում է, թե ոչ։ Նա պատասխանել է, որ տնօրենի հետ կճշտի և կասի։ Դեպքի օրը, ժամը 21.00-ին դուրս են եկել ռեստորանից և նստել ավտոմեքենան։ Իրենց է մոտեցել մի ավտոմեքենա, վկայական են ցույց տվել, անհիմն ձերբակալել են և տարել են ոստիկանություն։ Ինքը չգիտի, թե ում են պատկանում ավտոմեքենայում հայտնաբերված դիմակները, լինգը և բանալիները, իսկ դանակն ու պայուսակներն իրենն են։ Ինքը գրքերի գող չէ, այլ պարզապես գնորդ է։ Ինքը Դավիթի հետ որևէ կապ չունի, նրա հետ ծանոթացրել են Կարենն ու Վարդանը, նրա հետ երկու անգամ է շփվել։ Ազգային գրադարանի երկու գրքերն իրականում գնել է «Վերնիսաժ»-ից։ Դրանք իրեն չեն հետաքրքրել և փոխանցել է Արտակին` դրանք վերավաճառելու համար։ Իր նկատմամբ բռնություն է գործադրվել և ստիպել են ընդունել, որ 20.000 ԱՄՆ դոլար գումարով գրքեր է գնել։ Այդ բռնությունը շարունակվում է մինչ օրս, որն արտահայտվում է նրանով, որ իրեն անընդհատ խուզարկում են։ Վարդանին ճանաչել է երկու շաբաթ։ Նրան ասել է, որ եթե կա ինչ-որ մեկը, որը կարող է գրքեր վաճառել, ապա ինքը պատրաստ է գնել դրանք։ Նրա միջնորդության համար խոստացել է վճարել նրան։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3, գ.թ. 138, հատոր 7, գ.թ. 19, 220-221/
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Երվանդ Գուրգենի Ղամբարյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ աշխատել է ՀՀ ոստիկանության ՊՊԳՎ ՀՁՊ գնդում որպես ոստիկան, ի պաշտոնե հերթափոխով իրականացրել է «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի` ք.Երևան, Տերյան փողոցի թիվ 72 հասցեում գտնվող շենքի պահպանությունը։ Վաժա Ազարիաշվիլու հետ շփվել է միայն անվադողեր վաճառելու հետ կապված։ Նրա հետ այլ հարցերով չի շփվել, երբևէ գրադարանից գրքեր չի գողացել, գրադարանի շենքից գրքեր դուրս չի բերել։ Իրեն առաջադրված մեղադրանքում նշված փաստերն իրականությանը չեն համապատասխանում, քանի որ այդ ժամանակահատվածում Վաժան Հայաստանում չի եղել։ Վերջինիս կողմից տրված ցուցմունքները նույնպես իրականությանը չեն համապատասխանում։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 29-31, 235, հատոր 3, գ.թ. 71-72, 140, հատոր 5, գ.թ. 254-256, հատոր 6, գ.թ. 195, հատոր 7, գ.թ. 230/
Պաշտպանության կողմի միջնորդությամբ դատարանում որպես վկա հարցաքննված ներքոհիշյալ անձինք ցուցմունք տվեցին հետևյալի մասին.
Վկա Ստեփան Տելեմակի Մաղաքյանը դատարանին հայտնեց, որ Հասմիկ Դուրգարյանն իր հարևանն է։ Քանի որ պատրաստվել է վաճառել իր բնակարանը, այդ պատճառով բոլոր հարևաններին տեղեկացրել է այդ մասին, այդ թվում` Հասմիկ Դուրգարյանին։ Վերջինս Վաժայի հետ միասին եկել են իրենց տուն` տունը նայելու համար։ Վաժան հավանել է տունը և ցանկացել է կանխավճար թողնել, սակայն ինքը կանխավճարը չի վերցրել, քանի որ Վաժան օտարազգի է եղել։ Վաժան 10.000 ԱՄՆ դոլար գումարի չափով կանխավճար է թողել Հասմիկ Դուրգարյանի մոտ և ասել է, որ մնացածն էլ 10 օր հետո կբերի։ Մեկ շաբաթ անց զանգահարել է Հասմիկին և հարցրել է Վաժայի մասին, սակայն Հասմիկը տեղեկություն չի ունեցել նրա մասին։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Վկա Լուսյա Ռաֆայելի Մկրտչյանը դատարանին հայտնեց, որ Հասմիկ Դուրգարյանն իր ընկերուհու հարևանն է։ Նրա միջոցով ծանոթացել է Վաժայի հետ։ Վերջինս ցանկացել է գնել իր բնակարանը, բայց քանի որ Վաժան չի համաձայնվել իր առաջարկած գնով գնել բնակարանը, այդ պատճառով գործարքը չի ստացվել։ Ինքը բնակարանը վաճառել է 85.000 ԱՄՆ դոլար գումարով։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Վկա Գալինա Ռաֆիկի Գալստյանը դատարանին հայտնեց, որ Հասմիկ Դուրգարյանն իր հարևանն է։ 2011թ. հոկտեմբերի սկզբին Հասմիկը եկել է իրենց տուն և հայտնել է, որ մի վրացի անձնավորոթյուն մեծ կարողություն ունի և կարող է բնակարան գնել։ Նա ասել է նաև, որ այդ անձնավորությունը կանխավճար է թողել։ Քանի որ արդեն դադարեցրել էին բնակարանի վաճառքը, այդ պատճառով ինքը Հասմիկին ասել է, որ բնակարանը չի վաճառում։ Իր ընկերուհի Լուսյան նույնպես բնակարան է վաճառել և ինքը առաջարկել է նրանց գնալ Լուսյայի մոտ։ Ինքը տվյալ անձնավորությանը երբևէ չի տեսել, միայն նրա հետ հեռախոսային խոսակցություն է ունեցել։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Վկա Ռիմա Հարությունի Թևոսյանը դատարանին հայտնեց, որ շուրջ յոթ տարի է, ինչ ճանաչում է Հասմիկ Դուրգարյանին։ Վերջինս զանգահարել է իրեն և կանչել է իր տուն, որպեսզի ներկա գտնվի նրա տան խուզարկությանը։ Գնալով նրա տուն` այնտեղ տեսել է ոստիկանության աշխատողների։ Հասմիկը 9000 ԱՄՆ դոլար գումար է բերել և ասել է, որ դա ոչ թե գրքերի վաճառքից գոյացած գումար է, այլ նախատեսված է եղել բնակարան գնելու համար։ Ոստիկանները նրան ասել են, որ այդ մասին դատարանում կհայտնի։ Ինքը ստորագրել է խուզարկություն կատարելու մասին արանագրության տակ, սակայն այն չի կարդացել։ Բացի այդ, խուզարկության ժամանակ իր իրավունքներն իրեն չեն պարզաբանվել։ Քննիչը բարձրաձայն կարդացել է արձանագրությունը, իսկ Հասմիկն ասել է, որ սխալ է գրվել, գումարը նախատեսված է եղել բնակարան գնելու համար։
/դատական նիստի արձանագրություն/


Դատարանի իրավական վերլուծությունները.

Վերլուծելով ամբաստանյալներ Վաժա Վախթանգի Ազարիաշվիլու, Երվանդ Գուրգենի Ղամբարյանի, Հասմիկ Արշակի Դուրգարյանի, Կարեն Վաչագանի Հովհաննիսյանի, Վարդան Հրաչիկի Եղիազարյանի, Դավիթ Գեորգիի Ղամբարյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները, վկա Ռիմա Թևոսյանի դատաքննական ցուցմունքը, համադրելով դրանք քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Վաժա Վախթանգի Ազարիաշվիլու ցուցմունքները` գողություն և գողության փորձ չկատարելու, իր նկատմամբ բռնություններ գործադրված լինելու, Հասմիկ Դուրգարյանին տրված 9000 ԱՄՆ դոլար գումարն իրականում բնակարան ձեռք բերելու համար նախատեսված լինելու մասին, ամբաստանյալ Երվանդ Գուրգենի Ղամբարյանի ցուցմունքները` գողություն չկատարելու մասին, ամբաստանյալ Հասմիկ Արշակի Դուրգարյանի դատաքննական ցուցմունքները` Վաժա Ազարիաշվիլու կողմից իրեն տրված 9000 ԱՄՆ դոլար գումարն իրականում բնակարան ձեռք բերելու համար նախատեսված լինելու մասին, ամբաստանյալ Կարեն Վաչագանի Հովհաննիսյանի և Վարդան Հրաչիկի Եղիազարյանի դատաքննական ցուցմունքները` գողություն կատարելու վերաբերյալ նախնական պայմանավորվածություն չունենալու մասին, ամբաստանյալ Դավիթ Գեորգիի Ղամբարյանի ցուցմունքները` ամբաստանյալներ Վ. Ազարիաշվիլուն, Կ. Հովհաննիսյանին և Վ. Եղիազարյանին չօժանդակելու, գողության մասին տեղյակ չլինելու մասին, վկա Ռիմա Թևոսյանի դատաքննական ցուցմունքը` 9000 ԱՄՆ դոլար գումարը որպես բնակարան գնելու գումար նախատեսված լինելու մասին Հասմիկ Դուրգարյանի կողմից ոստիկաններին հայտնելու, իր իրավունքները պարզաբանված չլինելու մասին, իրականությանը չեն համապատասխանում, արժանահավատ չեն, քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու կամ մեղմ պատիժ ստանալու հարցում ամբաստանյալներին օգնելու նպատակ են հետապնդում և հերքվում են վերոհիշյալ ապացույցներով։
Վերլուծելով ամբաստանյալներ Վաժա Վախթանգի Ազարիաշվիլուն, Երվանդ Գուրգենի Ղամբարյանին, Հասմիկ Արշակի Դուրգարյանին, Կարեն Վաչագանի Հովհաննիսյանին, Վարդան Հրաչիկի Եղիազարյանին, Դավիթ Գեորգիի Ղամբարյանին և Աբգար Էլոդիայի Հովսեփյանին առաջադրված մեղադրանքները, նրանց ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված ապացույցները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Վաժա Վախթանգի Ազարիաշվիլու կողմից, նրա մեղավորությամբ, առանձնապես խոշոր չափերով գողություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Վաժա Վախթանգի Ազարիաշվիլու կողմից, նրա մեղավորությամբ, առանձնապես խոշոր չափերով գողության փորձ կատարելը, նրա այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Վաժա Վախթանգի Ազարիաշվիլու կողմից, նրա մեղավորությամբ, առանձնապես խոշոր չափերով յուրացում կատարելուն դրդելը, նրա այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Երվանդ Գուրգենի Ղամբարյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, առանձնապես խոշոր չափերով գողություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Դավիթ Գեորգիի Ղամբարյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, առանձնապես խոշոր չափերով գողություն կատարելուն օժանդակելու փորձ կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Վարդան Հրաչիկի Եղիազարյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, առանձնապես խոշոր չափերով գողության փորձ կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Կարեն Վաչագանի Հովհաննիսյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, առանձնապես խոշոր չափերով գողության փորձ կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Հասմիկ Արշակի Դուրգարյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, առանձնապես խոշոր չափերով յուրացում կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Աբգար Էլոդիայի Հովսեփյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, պաշտոնեական անփութություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 315-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Վաժա Վախթանգի Ազարիաշվիլու նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործություններից յուրաքանչյուրի համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում, իսկ որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ` դատարանը հաշվի է առնում հանցանքները որպես արհեստ կատարելը և հանցագործությունների կատարման մեջ առանձնապես ակտիվ դեր ունենալը։
Ամբաստանյալ Վաժա Վախթանգի Ազարիաշվիլին իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված յուրաքանչյուր հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։
Դատարանը գտնում է, որ յուրաքանչյուր հանցագործության համար իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Վաժա Ազարիաշվիլին պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Երվանդ Գուրգենի Ղամբարյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխայի առկայությունը, իսկ որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք` հանցագործությունը մասնագիտական երդումը խախտելով կատարելը։
Ամբաստանյալ Երվանդ Գուրգենի Ղամբարյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։
Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Երվանդ Ղամբարյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Դավիթ Գեորգիի Ղամբարյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երեք երեխայի առկայությունը, իսկ որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք` հանցագործությունը մասնագիտական երդումը խախտելով կատարելը։
Ամբաստանյալ Դավիթ Գեորգիի Ղամբարյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։
Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Դավիթ Ղամբարյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Վարդան Հրաչիկի Եղիազարյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը, իսկ նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Ամբաստանյալ Վարդան Հրաչիկի Եղիազարյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։
Միաժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին հաշվակցման է ենթակա Վարդան Եղիազարյանին կալանքի տակ պահելու չորս օրը։
Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Վարդան Եղիազարյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Կարեն Վաչագանի Հովհաննիսյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը, իսկ նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Ամբաստանյալ Կարեն Վաչագանի Հովհաննիսյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։
Միաժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին հաշվակցման է ենթակա Կարեն Հովհաննիսյանին կալանքի տակ պահելու չորս օրը։
Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Կարեն Հովհաննիսյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Հասմիկ Արշակի Դուրգարյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, վատառողջ է` տառապում է «ՍԻՀ աթերոսկլերոզ` «ա» աստիճանի, զարկերակային հիպերտենզիա` 2-րդ աստիճանի, ներգանգային հիպերտենզիա, պարանոցային ողերի զարգացման արատ (Կլիպելֆայլի համախտանիշ)» հիվանդություններով, բնութագրվում է դրական։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության մյուս մասնակցին մերկացնելուն և հանցագործությամբ ձեռք բերված գույքը որոնելուն աջակցելը, տուժողին պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցելը, որն արտահայտվել է նրանում, որ նախաքննության ընթացքում ցուցմունքներ է տվել ամբաստանյալ Վաժա Ազարիաշվիլու դեմ և նրան առերես պնդել է դրանք, 27.12.2011թ. ներկայացրել է հանցագործությամբ ձեռք բերված 9000 ԱՄՆ դոլար գումարը, այնուհետև ներկայացրել է ևս 6000 ԱՄՆ դոլար գումար։ Այդ գումարներն ամբողջությամբ մուծվել են ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության 103004415859 հաշվեհամարին։ Հասմիկ Դուրգարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Ամբաստանյալ Հասմիկ Արշակի Դուրգարյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։
Քննարկելով այն հարցը, թե արդյոք ամբաստանյալ Հասմիկ Դուրգարյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007թ. հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է. «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու»։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2008թ. փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։
Հաշվի առնելով վերոգրյալը և այն հանգամանքները, որ Հասմիկ Դուրգարյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, վատառողջ է` տառապում է «ՍԻՀ աթերոսկլերոզ` «ա» աստիճանի, զարկերակային հիպերտենզիա` 2-րդ աստիճանի, ներգանգային հիպերտենզիա, պարանոցային ողերի զարգացման արատ (Կլիպելֆայլի համախտանիշ)» հիվանդություններով, աջակցել է հանցագործության մյուս մասնակիցներին մերկացնելուն և հանցագործությամբ ձեռք բերված գույքը որոնելուն, որն արտահայտվել է նրանում, որ նախաքննության ընթացքում ցուցմունքներ է տվել ամբաստանյալ Վաժա Ազարիաշվիլու դեմ և նրան առերես պնդել է դրանք, կամովին ներկայացրել է հանցագործությամբ ձեռք բերված 15000 ԱՄՆ դոլար ընդհանուր գումարը, որը մուծվել է ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության 103004415859 հաշվեհամարին, այդ եղանակով, հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցել է, հաշվի առնելով նաև ամբաստանյալ Հ. Դուրգարյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը` դատարանը գտնում է, որ Հասմիկ Դուրգարյանի կողմից կատարված հանցագործության հանրորեն վտանգավորության աստիճանը նվազել է և հնարավոր է հանգել հետևության, որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց նրա նկատմամբ նշանակվող ազատազրկման ձևով պատիժը կրելու։
Ամբաստանյալ Աբգար Էլոդիայի Հովսեփյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, վատառողջ է` տառապում է «Լյարդի, պանկրեասի ճարպային ինֆիլտրացիա, աջակողմյան կնճռոտված երիկամ, հիպերտոնիկ կրիզ» հիվանդություններով։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը, իսկ նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Ամբաստանյալ Աբգար Էլոդիայի Հովսեփյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 315-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի տուգանքի ձևով։
Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Աբգար Հովսեփյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Քննարկելով տուժողներ «Հայաստանի ազգային գրադարան» և «Երևանի պետական համալսարան» պետական ոչ առևտրային կազմակերպությունների քաղաքացիական հայցերը` դատարանը գտնում է, որ դրանք պետք է թողնել առանց քննության հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` յուրաքանչյուր ոք ունի արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում իր շահերին առնչվող քրեական գործի քննության իրավունք։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 60-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Քաղաքացիական հայցվոր է ճանաչվում քրեական գործով վարույթի ընթացքում հայց ներկայացրած ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը, որի նկատմամբ բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ նրան քրեական oրենuգրքով արգելված արարքով պատճառվել է քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա գույքային վնաu։»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Քաղաքացիական պատասխանող է ճանաչվում ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը, որի վրա օրենքով, քրեական գործով վարույթի ընթացքում ներկայացված հայցի հիման վրա կարող է դրվել գույքային պատասխանատվություն քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով գույքային վնաս պատճառած մեղադրյալի գործողությունների համար։»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն «Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը հարուցվում, ապացուցվում և լուծվում է սույն օրենսգրքի դրույթներով սահմանված կանոններով։»։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Քաղաքացիական դատավարական օրենսդրության նորմերի կիրառումը թույլատրվում է, եթե դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենսգրքին, և քաղաքացիական հայցով վարույթի համար անհրաժեշտ են կանոններ, որոնք նախատեսված չեն սույն օրենսգրքով։»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն քաղաքացիական հայց հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար։
Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` «հայցադիմումում նշվում է, թե որ քրեական գործով, ով, ում, ինչի հիման վրա և ինչ չափով է հարուցում քաղաքացիական հայց, ինչպես նաև պետք է բովանդակի խնդրանք` վնասի հատուցման համար կոնկրետ դրամական գումարի և գույքի բռնագանձման մասին։»։
Սույն քրեական տուժող «Երևանի պետական համալսարան» պետական ոչ առևտրային կազմակերպությունը ներկայացված վերոհիշյալ հայցադիմումով վերջինս խնդրել է ամբաստանյալ Հասմիկ Դուրգարյանից և Վաժա Ազարիաշվիլուց, համապարտորեն, հօգուտ «Երևանի պետական համալսարան» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության բռնագանձել «Երևանի պետական համալսարան» պետական ոչ առևտրային կազմակերպությունից հափշտակված երեսուն միավոր գրքերի գումար հանդիսացող 13.149.000 (տասներեք միլիոն հարյուր քառասունինը հազար) ՀՀ դրամը, մինչդեռ քրեական գործի դատական քննությամբ հաստատվել է, որ ամբաստանյալ Հասմիկ Դուրգարյանը յուրացման եղանակով հափշտակել է Երևանի պետական համալսարանի՝ Սարգիս և Մարի Իզմիրյանների անվան գիտական գրադարանին պատկանող, ռուս ժողովրդի 1700-1800-ական թվականների հրատարակության, մատենագիտական և աղբյուրագիտական նշանակություն ունեցող, առանձնապես խոշոր չափերի` 5.627.400 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության, իրեն վստահված 17 միավոր ռուսերեն տարբեր գրքեր, որոնք 15.000 ԱՄՆ դոլարով վաճառել է Վաժա Ազարիաշվիլուն։ Բացի այդ, ամբաստանյալ Հասմիկ Դուրգարյանը, որպես հանցագործությամբ պատճառված վնասի փոխհատուցում, ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության դեպոզիտ հաշվին փոխանցել է 6.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 2.334.000 ՀՀ դրամ և 9.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 3.501.000 ՀՀ դրամ գումարներ, որոնք դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ուղղման են ենթակա հանցագործության հետևանքով պատճառված վնասի հատուցմանը։
Բացի այդ, նախաքննության ընթացքում հնարավոր չի եղել հայտնաբերել «Երևանի պետական համալսարան» ՊՈԱԿ-ի գրադարանի հնատիպ, հազվագյուտ և արվեստի գրականության բաժնից և «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի գրապահոցից հափշտակած գրքերը, ինչպես նաև ճշտել, թե վերոհիշյալ կազմակերպություններում գույքագրումներով արձանագրված պակասորդ գրքերից հատկապես որոնք են հափշտակվել և համապատասխան փորձաքննությամբ պարզել դրանց շուկայական արժեքները։
Դատարանը գտնում է, որ վերոհիշյալ հիմնավորումներով և ողջամիտ ժամկետում քրեական գործի քննությունն ապահովելու նպատակով, «Հայաստանի ազգային գրադարան» և «Երևանի պետական համալսարան» պետական ոչ առևտրային կազմակերպությունների քաղաքացիական հայցերը պետք է թողնել առանց քննության, ինչն արգելք չի հանդիսանում հայցերը հետագայում քաղաքացիական դատավարության կարգով հարուցելու համար։
Քննարկելով ամբաստանյալների գույքի վրա դրված կալանքի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Վաժա Վախթանգի Ազարիաշվիլու, Երվանդ Գուրգենի Ղամբարյանի, Դավիթ Գեորգիի Ղամբարյանի, Վարդան Հրաչիկի Եղիազարյանի, Կարեն Վաչագանի Հովհաննիսյանի և Հասմիկ Արշակի Դուրգարյանի գույքի վրա նախաքննության մարմնի 09.01.2012թ., 10.01.2012թ. և 16.03.2012թ. որոշումներով դրված կալանքը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի կատարումը։ Հաշվի առնելով նաև ամբաստանյալներ Վաժա Վախթանգի Ազարիաշվիլու, Երվանդ Գուրգենի Ղամբարյանի և Հասմիկ Արշակի Դուրգարյանի դեմ քաղաքացիական հայց ներկայացվելու հանգամանքը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Վաժա Վախթանգի Ազարիաշվիլու, Երվանդ Գուրգենի Ղամբարյանի և Հասմիկ Արշակի Դուրգարյանի գույքի վրա նախաքննության մարմնի 09.01.2012թ., 10.01.2012թ. և 16.03.2012թ. որոշումներով դրված կալանքը պետք է պահպանել նաև քրեական գործով վարույթի ավարտից հետո` մեկ ամսվա ընթացքում։
Ամբաստանյալ Հասմիկ Դուրգարյանի կողմից ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության դեպոզիտ հաշվին փոխանցված 6.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 2.334.000 ՀՀ դրամ և 9.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 3.501.000 ՀՀ դրամ գումարները, ամբաստանյալ Վարդան Եղիազարյանի կողմից փոխանցված 12.000 ՀՀ դրամ գումարը, Կարեն Հովհաննիսյանի կողմից փոխանցված 100 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 39.900 ՀՀ դրամ և 47.000 ՀՀ դրամ գումարները պետք է ուղղել հանցագործությունների հետևանքով պատճառված վնասների հատուցմանը հետևյալ կերպ. Հ. Դուրգարյանի կողմից մուծված 6.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 2.334.000 ՀՀ դրամ և 9.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 3.501.000 ՀՀ դրամ գումարները` որպես «Երևանի պետական համալսարան» ՊՈԱԿ-ին պատճառված վնասի հատուցում, իսկ Վարդան Եղիազարյանի կողմից մուծված 12.000 ՀՀ դրամ գումարը, Կարեն Հովհաննիսյանի կողմից մուծված 100 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 39.900 ՀՀ դրամ և 47.000 ՀՀ դրամ գումարները` որպես «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ին պատճառված վնասի հատուցում։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 2012թ. մարտի 16-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույցներ ճանաչված իրերը (մետաղյա կեռ ձողը, սև բռնակով դանակը, երկու միանման լապտերները, տասներկու մեծ պայուսակները, տասնինը տարբեր տեսակի բանալիները, երկու մետաղյա ձողերը, սև գործվածքից երկու դիմակները, դիմակներից կենսաբանական փորձաքննությունների ընթացքում հայտնաբերված մազերը և արտաթորանքի խծուծները, սուր ծայրով մետաղյա գլանաձև դետալը, կախովի վեց կողպեքները, կողպեքի քսան միջուկները, հարյուր ութսունութ բանալիները, «Ժող. կրթության նախարարության որոշումների հավաքածու», «Ալեքսանդր 2-րդ կայսեր թագավորումը 1865-1870», «Գործնական ուղեցույց մարզային դատարանների կազմում գործող դատական քննիչների համար», Կարլ Ռիթեր «Ասիայի աշխարհագրություն» գրքերը, բջջային վեց հեռախոսաքարտերը) պետք է վերադարձնել վարույթն իրականացնող մարմնին` քրեական գործից անջատված մասով տնօրինելու համար։
Քննարկելով խափանման միջոցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Վաժա Վախթանգի Ազարիաշվիլու, Երվանդ Գուրգենի Ղամբարյանի և Դավիթ Գեորգիի Ղամբարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Ամբաստանյալներ Հասմիկ Արշակի Դուրգարյանի, Կարեն Վաչագանի Հովհաննիսյանի, Վարդան Հրաչիկի Եղիազարյանի և Աբգար Էլոդիայի Հովսեփյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քննարկելով դատական ծախսերի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Վաժա Վախթանգի Ազարիաշվիլուց, Երվանդ Գուրգենի Ղամբարյանից, Դավիթ Գեորգիի Ղամբարյանից, Վարդան Հրաչիկի Եղիազարյանից, Կարեն Վաչագանի Հովհաննիսյանից, Հասմիկ Արշակի Դուրգարյանից և Աբգար Էլոդիայի Հովսեփյանից, համապարտորեն, հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձման է ենթակա համակարգչատեխնիկական, մշակութային արժեքների, դատաբժշկական, մշակութաբանական և արվեստաբանական փորձաքննությունների կատարման արժեք հանդիսացող 918.862 /ինը հարյուր տասնութ հազար ութ հարյուր վաթսուներկու/ ՀՀ դրամ գումարը` որպես դատական ծախսեր։
Ամբաստանյալ Վաժա Վախթանգի Ազարիաշվիլուց հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձան է ենթակա թարգմանչի վարձատրության գումար հանդիսացող 2.212.200 /երկու միլիոն երկու հարյուր տասներկու հազար երկու հարյուր/ ՀՀ դրամ գումարը` որպես դատական ծախսեր։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 154-րդ, 168-169-րդ, 238-րդ, 357-360-րդ, 364-367-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը`


Վ Ճ Ռ Ե Ց

1. Ամբաստանյալ Վաժա Վախթանգի Ազարիաշվիլուն մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքներում և դատապարտել. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկման 6 /վեց/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` գույքի կեսի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավելի 5.600.000 /հինգ միլիոն վեց հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարից։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված` պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Վաժա Վախթանգի Ազարիաշվիլու նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 10 /տաս/ տարի ժամկետով` գույքի կեսի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավելի 5.600.000 /հինգ միլիոն վեց հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարից, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2011թ. դեկտեմբերի 26-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
2. Ամբաստանյալ Երվանդ Գուրգենի Ղամբարյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2011թ. դեկտեմբերի 27-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
3. Ամբաստանյալ Դավիթ Գեորգիի Ղամբարյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 38-34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2011թ. դեկտեմբերի 27-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
4. Ամբաստանյալ Վարդան Հրաչիկի Եղիազարյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ հաշվակցելով կալանքի տակ պահելու 4 /չորս/ օրը` ամբաստանյալ Վարդան Հրաչիկի Եղիազարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 26 /քսանվեց/ օր ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով կալանավորման պահից։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
5. Ամբաստանյալ Կարեն Վաչագանի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ հաշվակցելով կալանքի տակ պահելու 4 /չորս/ օրը` ամբաստանյալ Կարեն Վաչագանի Հովհաննիսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 26 /քսանվեց/ օր ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով կալանավորման պահից։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
6. Ամբաստանյալ Հասմիկ Արշակի Դուրգարյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Հասմիկ Արշակի Դուրգարյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 5 /հինգ/ տարի ժամկետով։ Հասմիկ Դուրգարյանին պարտավորեցնել չփոխել մշտական բնակության վայրը` նրա վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնելով ՀՀ արդարադատության նախարարության քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի վրա։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
7. Ամբաստանյալ Աբգար Էլոդիայի Հովսեփյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 315-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քաղաքացիական հայցվորներ «Հայաստանի ազգային գրադարան» և «Երևանի պետական համալսարան» պետական ոչ առևտրային կազմակերպությունների քաղաքացիական հայցերը թողնել առանց քննության։
Ամբաստանյալներ Վաժա Վախթանգի Ազարիաշվիլու, Երվանդ Գուրգենի Ղամբարյանի, Դավիթ Գեորգիի Ղամբարյանի, Վարդան Հրաչիկի Եղիազարյանի, Կարեն Վաչագանի Հովհաննիսյանի և Հասմիկ Արշակի Դուրգարյանի գույքի վրա նախաքննության մարմնի 09.01.2012թ., 10.01.2012թ. և 16.03.2012թ. որոշումներով դրված կալանքը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի կատարումը։
Ամբաստանյալներ Վաժա Վախթանգի Ազարիաշվիլու, Երվանդ Գուրգենի Ղամբարյանի և Հասմիկ Արշակի Դուրգարյանի գույքի վրա նախաքննության մարմնի 09.01.2012թ., 10.01.2012թ. և 16.03.2012թ. որոշումներով դրված կալանքը պահպանել նաև քրեական գործով վարույթի ավարտից հետո` մեկ ամսվա ընթացքում։
Ամբաստանյալ Հասմիկ Դուրգարյանի կողմից ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության դեպոզիտ հաշվին փոխանցված 6.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 2.334.000 ՀՀ դրամ և 9.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 3.501.000 ՀՀ դրամ գումարները, ամբաստանյալ Վարդան Եղիազարյանի կողմից փոխանցված 12.000 ՀՀ դրամ գումարը, Կարեն Հովհաննիսյանի կողմից փոխանցված 100 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 39.900 ՀՀ դրամ և 47.000 ՀՀ դրամ գումարներն ուղղել հանցագործությունների հետևանքով պատճառված վնասների հատուցմանը հետևյալ կերպ. Հ. Դուրգարյանի կողմից մուծված 6.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 2.334.000 ՀՀ դրամ և 9.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 3.501.000 ՀՀ դրամ գումարները` որպես «Երևանի պետական համալսարան» ՊՈԱԿ-ին պատճառված վնասի հատուցում, իսկ Վարդան Եղիազարյանի կողմից մուծված 12.000 ՀՀ դրամ գումարը, Կարեն Հովհաննիսյանի կողմից մուծված 100 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 39.900 ՀՀ դրամ և 47.000 ՀՀ դրամ գումարները` որպես «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ին պատճառված վնասի հատուցում։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 2012թ. մարտի 16-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույցներ ճանաչված իրերը (մետաղյա կեռ ձողը, սև բռնակով դանակը, երկու միանման լապտերները, տասներկու մեծ պայուսակները, տասնինը տարբեր տեսակի բանալիները, երկու մետաղյա ձողերը, սև գործվածքից երկու դիմակները, դիմակներից կենսաբանական փորձաքննությունների ընթացքում հայտնաբերված մազերը և արտաթորանքի խծուծները, սուր ծայրով մետաղյա գլանաձև դետալը, կախովի վեց կողպեքները, կողպեքի քսան միջուկները, հարյուր ութսունութ բանալիները, «Ժող. կրթության նախարարության որոշումների հավաքածու», «Ալեքսանդր 2-րդ կայսեր թագավորումը 1865-1870», «Գործնական ուղեցույց մարզային դատարանների կազմում գործող դատական քննիչների համար», Կարլ Ռիթեր «Ասիայի աշխարհագրություն» գրքերը, բջջային վեց հեռախոսաքարտերը) վերադարձնել վարույթն իրականացնող մարմնին` քրեական գործից անջատված մասով տնօրինելու համար։
Ամբաստանյալներ Վաժա Վախթանգի Ազարիաշվիլուց, Երվանդ Գուրգենի Ղամբարյանից, Դավիթ Գեորգիի Ղամբարյանից, Վարդան Հրաչիկի Եղիազարյանից, Կարեն Վաչագանի Հովհաննիսյանից, Հասմիկ Արշակի Դուրգարյանից և Աբգար Էլոդիայի Հովսեփյանից, համապարտորեն, հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 918.862 /ինը հարյուր տասնութ հազար ութ հարյուր վաթսուներկու/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։
Ամբաստանյալ Վաժա Վախթանգի Ազարիաշվիլուց հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 2.212.200 /երկու միլիոն երկու հարյուր տասներկու հազար երկու հարյուր/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։

ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ

ԵԿԴ/0087/01/12







ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Հայաստանի Հանրապետության
վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշում
Քրեական գործ թիվ ԵԿԴ/0087/01/12
Նախագահող դատավոր՝ Ա. Խաչատրյան
Դատավորներ` Ա. Դանիելյան
Լ. Թադևոսյան

ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան)

նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
մասնակցությամբ դատավորներ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ
Ս. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ

քարտուղարությամբ Հ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆԻ
մասնակցությամբ պաշտպան Ա.ՓԱՐՍԱԴԱՆՅԱՆԻ


2014 թվականի օգոստոսի 15-ին ք.Երևանում

դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան) 2013 թվականի մարտի 25-ի որոշման դեմ դատապարտյալ Վաժա Վախթանգի Ազարիաշվիլու պաշտպան Ա.Փարսադանյանի վճռաբեկ բողոքը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. 2011 թվականի դեկտեմբերի 27-ին ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերի, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 15141911 քրեական գործը` Վաժա Ազարիաշվիլու, Երվանդ Ղամբարյանի, Դավիթ Ղամբարյանի, Վարդան Եղիազարյանի, Կարեն Հովհաննիսյանի կողմից գողություն և գողության փորձ կատարելու դեպքերի առթիվ։
Նախաքննության մարմնի 2011 թվականի դեկտեմբերի 28-ի որոշմամբ Վաժա Ազարիաշվիլին ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
2011 թվականի դեկտեմբերի 29-ին Դավիթ Ղամբարյանը, Վարդան Եղիազարյանը և Կարեն Հովհաննիսյանը ներգրավվել են որպես մեղադրյալ, և նրանց մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
2012 թվականի մայիսի 10-ին Դ.Ղամբարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
2012 թվականի մայիսի 23-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան (այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան)։
2. Առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի դեկտեմբերի 26-ի դատավճռով Վ.Ազարիաշվիլին մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Վ.Ազարիաշվիլին դատապարտվել է ազատազրկման 6 տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով՝ ազատազրկման 5 տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման, 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով՝ ազատազրկման 5 տարի ժամկետով` գույքի կեսի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավելի 5.600.000 ՀՀ դրամից։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կարգով՝ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, Վ.Ազարիաշվիլու նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 10 տարի ժամկետով` գույքի կեսի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավելի 5.600.000 ՀՀ դրամից։
Դ.Ղամբարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել ազատազրկման` 4 տարի 6 ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Վ.Եղիազարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել ազատազրկման` 4 տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Կ.Հովհաննիսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել ազատազրկման` 4 տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Նույն դատավճռով դատապարտվել են նաև Երվանդ Ղամբարյանը, Հասմիկ Դուրգարյանը և Աբգար Հովսեփյանը։
3. Կ.Հովհաննիսյանի, Վ.Ազարիաշվիլու պաշտպան Ա.Փարսադանյանի, Դ.Ղամբարյանի պաշտպան Է.Աղաջանյանի, Վ.Եղիազարյանի պաշտպան Վ.Գևորգյանի և մեղադրողի վերաքննիչ բողոքների հիման վրա քննության առնելով քրեական գործը` Վերաքննիչ դատարանը 2013 թվականի մարտի 25-ին որոշում է կայացրել բողոքները մերժելու, Առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի դեկտեմբերի 26-ի դատավճիռն օրինական ուժի մեջ թողնելու մասին։
4. Վերաքննիչ դատարանի 2013 թվականի մարտի 25-ի որոշման դեմ վճռաբեկ բողոքներ են բերել Դ.Ղամբարյանի պաշտպան Է.Աղաջանյանը, Վ.Եղիազարյանի պաշտպան Վ.Գևորգյանը, Կ.Հովհաննիսյանը և նրա պաշտպան Ս.Սաֆարյանը։ Վերաքննիչ դատարանի 2013 թվականի մարտի 25-ի որոշման դեմ Վ.Ազարիաշվիլին վճռաբեկ բողոք չի ներկայացրել, և նրա մասով դատական ակտը մտել է օրինական ուժի մեջ։
Վճռաբեկ դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 13-ի որոշմամբ վճռաբեկ բողոքները բավարարվել են մասնակիորեն։ Դ.Ղամբարյանի, Վ.Եղիազարյանի և Կ.Հովհաննիսյանի վերաբերյալ Վերաքննիչ դատարանի 2013 թվականի մարտի 25-ի որոշումը բեկանվել է, և գործն ուղարկվել նույն դատարան՝ նոր քննության։
5. Նոր քննության արդյունքում Վերաքննիչ դատարանը 2014 թվականի հունվարի 10-ին որոշում է կայացրել Դ.Ղամբարյանի, Վ.Եղիազարյանի և Կ.Հովհաննիսյանի մասով Առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի դեկտեմբերի 26-ի դատավճիռը բեկանելու և փոփոխելու մասին։
Դ.Ղամբարյանին մեղսագրված արարքը վերաորակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-35-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, և պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 4 տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
Վ.Եղիազարյանին մեղսագրված արարքը վերաորակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, և պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 4 տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
Կ.Հովհաննիսյանին մեղսագրված արարքը վերաորակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, և պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 4 տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։ ՀՀ Ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 3-ի «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 2-րդ կետի 4-րդ ենթակետի կիրառմամբ Կ.Հովհաննիսյանն ազատվել է պատժի կրումից։ Դատավճիռը մնացած մասով թողնվել է անփոփոխ։
6. 2014 թվականի ապրիլի 22-ին դատապարտյալ Վ.Ազարիաշվիլու պաշտպան Ա.Փարսադանյանը վճռաբեկ բողոք է բերել Վերաքննիչ դատարանի 2013 թվականի մարտի 25-ի որոշման դեմ։
Վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի հունիսի 5-ի որոշմամբ վճռաբեկ բողոքն ընդունվել է վարույթ։
Դատավարության մասնակիցները վճռաբեկ բողոքի պատասխան չեն ներկայացրել։

2. Գործի փաստական հանգամանքները և վճռաբեկ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստերը.
7. Վ.Ազարիաշվիլին դատապարտվել է հետևյալ արարքների համար.
2010 թվականի հուլիսին Վ.Ազարիաշվիլին, Երևանի Տերյան փողոցի թիվ 72 հասցեում գտնվող «Հայաստանի ազգային գրադարան» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության գրապահոց ապօրինի մուտք գործելով, առանձնապես խոշոր չափերով գրքերի գողություն կատարելու վերաբերյալ նախնական համաձայնության է եկել այդ շենքի պահպանությունն իրականացնող ՀՀ ոստիկանության ՊՊԳՎ ՀՁՊ գնդի ոստիկան Ե.Ղամբարյանի և մեկ այլ անձի հետ։ 2010 թվականի հուլիսից մինչև 2011 թվականի նոյեմբերն ընկած ժամանակահատվածում Վ.Ազարիաշվիլին և մեկ այլ անձը ծառայություն իրականացնող Ե.Ղամբարյանի թողտվությամբ գիշերային ժամերին, պարբերաբար, ապօրինի մուտք են գործել «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի շենք, ապա գրապահոցների դռների վրայից դանակով առանձնացրել են պլաստիլինե դրոշմակնիքները, հարմարեցված բանալիներով բացել են դռները և գրապահոցներում ընտրել, առանձնացրել են առավել արժեքավոր գրքերը։ Այնուհետև նրանք Ե.Ղամբարյանի մոտ թողել են իրենց հետ բերած դատարկ պայուսակներ, որոնցով վերջինս գրքերը գաղտնի դուրս է բերել գրադարանի շենքից և հանձնել է Վ.Ազարիաշվիլուն։ Նշված եղանակով Վ.Ազարիաշվիլին, Ե.Ղամբարյանը և մեկ այլ անձը, 2010 թվականի հուլիսից մինչև 2011 թվականի նոյեմբերն ընկած ժամանակահատվածում «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի գրապահոց ապօրինի մուտք գործելով, գաղտնի հափշտակել են առանձնապես խոշոր չափերի՝ 7.500.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության, 1800-1900-ական թվականների հրատարակության, մատենագիտական նշանակություն ունեցող 150 միավոր ռուսերեն տարբեր գրքեր։ Կատարած գործողությունների համար Վ.Ազարիաշվիլին Ե.Ղամբարյանին տվել է 20.000 ԱՄՆ դոլար ընդհանուր գումար, իսկ հափշտակած գրքերի մի մասը մեկ այլ անձի հետ իրացրել է քննությամբ չպարզված հանգամանքներում և անձանց։
Բացի այդ, Վ.Ազարիաշվիլին 2010-2011 թվականների ընթացքում պարբերաբար այցելել է Երևանի պետական համալսարանի Սարգիս և Մարի Իզմիրլյանների անվան գիտական գրադարանի հնատիպ, հազվագյուտ և արվեստի գրականության բաժին, որտեղ աշխատակիցներին ներկայացել է որպես պատմության թեմայով ուսումնասիրություններ կատարող գիտաշխատող։ Այդ ընթացքում նա մտերմացել է բաժնի վարիչ Հ.Դուրգարյանի հետ և նրա թողտվությամբ ուսումնասիրել է իրեն հետաքրքրող ռուսերեն գրքերը։ Հետագայում Հ.Դուրգարյանին հափշտակություն կատարելուն դրդելու նպատակով Վ.Ազարիաշվիլին 2011 թվականի սեպտեմբերին նրան ի պահ է տվել 9.000 ԱՄՆ դոլար՝ այդ խոշոր գումարն իր մոտ պահելու հնարավորություն չունենալու մտացածին պատրվակով։ Այդ եղանակով նա Հ.Դուրգարյանին գցել է նյութական կախվածության մեջ, ապա համոզելու և նյութապես շահագրգռելու եղանակով դրդել է նրան պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով՝ կատարել առանձնապես խոշոր չափերով գրքերի հափշտակություն՝ յուրացման եղանակով։
Հ.Դուրգարյանը, հանդիսանալով պետական մարմնում կազմակերպական-տնօրինչական ու վարչատնտեսական գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ, իր պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով, 2011 թվականի հոկտեմբերի կեսերին՝ գործով չպարզված օրը, Երևանում յուրացման եղանակով հափշտակել է Երևանի պետական համալսարանի Սարգիս և Մարի Իզմիրլյանների անվան գիտական գրադարանին պատկանող, ռուս ժողովրդի 1700-1800-ական թվականների հրատարակության, մատենագիտական և աղբյուրագիտական նշանակություն ունեցող, իրեն վստահված, առանձնապես խոշոր չափերի` 5.627.400 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության 17 միավոր ռուսերեն տարբեր գրքեր, որոնք նույն օրը հանձնել է Վ.Ազարիաշվիլուն և դրանց դիմաց նրանից ստացել է ևս 6.000 ԱՄՆ դոլար։
Բացի այդ, 2011 թվականի դեկտեմբերի կեսերին Վ.Ազարիաշվիլին նախնական համաձայնության է եկել Կ.Հովհաննիսյանի և Վ.Եղիազարյանի հետ` «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի գրապահոցներ ապօրինի մուտք գործելով` առանձնապես խոշոր չափերով գրքերի գողություն կատարելու վերաբերյալ։ Հափշտակության կատարման վայրը և այնտեղ գտնվող գրքերը նախապես ուսումնասիրելու նպատակով նրանք ստացել են նույն շենքի պահպանությունն իրականացնող, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԳՎ ՀՁՊ գնդի ոստիկան Դ.Ղամբարյանի` իրենց օժանդակելու վերաբերյալ համաձայնությունը։ 2011 թվականի դեկտեմբերի 25-ի առավոտյան` ժամը 8-ի սահմաններում, առանձնապես խոշոր չափերի գրքերի գողության գործում Վ.Ազարիաշվիլուն և մյուսներին օժանդակելու նպատակով Դ.Ղամբարյանը բացել է «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի վարչական շենքի կենտրոնական մուտքի դուռը և ներս է թողել Վ.Ազարիաշվիլուն և Կ.Հովհաննիսյանին։ Վերջիններս գրապահոցների դռների վրայից դանակով առանձնացրել են պլաստիլինե դրոշմակնիքները, հարմարեցված բանալիներով բացել են դռները և գրապահոցներում ուսումնասիրել են այնտեղ առկա գրքերը, դրանց տեղաբաշխումը, ինչպես նաև վերացրել են «Թամանյանական» մասնաճյուղի շենքի մուտքի դռան մոտ գտնվող խոչընդոտները` տեղահանելով դրսից դուռը բացելուն խոչընդոտող արգելաձողերը։
2011 թվականի դեկտեմբերի 26-ին` ժամը 3-ի սահմաններում, Վ.Ազարիաշվիլին, Կ.Հովհաննիսյանը և Վ.Եղիազարյանը, իրենց հետ վերցնելով հանցագործության կատարումը հեշտացնելու համար նախատեսված երկու լապտեր, դանակ, լինգ, սպորտային տասներկու պայուսակ, գրապահոցների դռների փականներին հարմարեցված բանալիների տրցակ, Վ.Եղիազարյանին պատկանող ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Տերյան փողոց, ապօրինի մուտք գործելու և առանձնապես խոշոր չափերով գողություն կատարելու նպատակով մոտեցել են «Հայաստանի ազգային գրադարան» ՊՈԱԿ-ի «Թամանյանական» մասնաճյուղի շենքի մուտքի դռանը, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չեն կարողացել ավարտին հասցնել հանցագործությունը, քանի որ ոստիկանության աշխատակիցները նրանց բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժին (տե՛ս քրեական գործ, հատոր 11, թերթ 51-74)։
8. Առաջին ատյանի դատարանն իր դատավճռում արձանագրել է. «(…) [Դ]ատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Վաժա Վախթանգի Ազարիաշվիլու կողմից, նրա մեղավորությամբ, առանձնապես խոշոր չափերով գողություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Վաժա Վախթանգի Ազարիաշվիլու կողմից, նրա մեղավորությամբ առանձնապես խոշոր չափերով գողության փորձ կատարելը, նրա այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Վաժա Վախթանգի Ազարիաշվիլու կողմից, նրա մեղավորությամբ առանձնապես խոշոր չափերով յուրացում կատարելուն դրդելը, նրա այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին (…)» (տե՛ս քրեական գործ, հատոր 11, թերթ 51-74)։
9. Վերաքննիչ դատարանն իր 2013 թվականի մարտի 25-ի որոշման մեջ նշել է. «(…) Վերաքննիչ դատարանը, վերլուծության և գնահատության ենթարկելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ, հանգում է այն հետևության, որ (…) Վաժա Ազարիաշվիլու (…) արարքներին տրվել է ճիշտ քրեաիրավական գնահատական, և կիրառվել է քրեական այն օրենքը, որը ենթակա է եղել կիրառման (…)» (տե՛ս քրեական գործ, հատոր 13, թերթ 19-71)։

3. Վճռաբեկ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Վճռաբեկ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
10. Ըստ բողոքի հեղինակի՝ ստորադաս դատարանների կողմից թույլ են տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի հիմնարար խախտումներ, որոնց արդյունքում կայացված դատական ակտերը խաթարում են արդարադատության բուն էությունը, խախտում են սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը։
Բողոքաբերը նշել է, որ Վ.Ազարիաշվիլուն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքի նկարագրությունը հանդիսանում է հանցագործության նախապատրաստություն, այլ ոչ թե հանցափորձ։ Վ.Ազարիաշվիլուն առաջադրված մեղադրանքի բովանդակությունից ակնհայտ է, որ հանցանք կատարելուն անմիջականորեն ուղղված որևէ գործողություն նա չի կատարել։ Նրան մեղսագրվել են գործողություններ, որոնք ուղղված են հանցանք կատարելու համար միջոցներ կամ գործիքներ ձեռք բերելուն կամ հարմարեցնելուն, ինչպես նաև դիտավորությամբ այլ պայմաններ ստեղծելուն։ Ի հիմնավորումն իր փաստարկի՝ բողոքաբերը վկայակոչել է սույն գործով Վճռաբեկ դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 13-ի և Վերաքննիչ դատարանի 2014 թվականի հունվարի 10-ի որոշումները, որոնցով Վ.Ազարիաշվիլու հանցակիցների՝ Կ.Հովհաննիսյանի, Վ.Եղիազարյանի և Դ.Ղամբարյանի արարքներն առանձնապես խոշոր չափերով գողության փորձից վերաորակվել են որպես նախապատրաստություն։
Բողոք բերած անձը փաստարկել է նաև, որ քրեական գործի նյութերում բացակայում է որևէ ապացույց, որը հիմք կտար եզրահանգելու, թե Վ.Ազարիաշվիլու և նրա հանցակիցների դիտավորությունը հատկապես ուղղված է եղել առանձնապես խոշոր, այլ ոչ թե խոշոր կամ զգալի չափերի գողություն կատարելուն։
Վերոգրյալի հիման վրա բողոքաբերը կարծիք է հայտնել, որ ստորադաս դատարանները Վ.Ազարիաշվիլու արարքին տվել են սխալ քրեաիրավական գնահատական, ճիշտ չեն կիրառել քրեական օրենքը, մասնավորապես, կիրառել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետը, որը ենթակա չէր կիրառման և չեն կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետը, որի հատկանիշներին համապատասխանում է Վ.Ազարիաշվիլու կատարած արարքը։
11. Բացի այդ, շարադրելով և վերլուծելով Վ.Ազարիաշվիլուն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքները՝ բողոքաբերը կարծիք է հայտնել, որ դատական քննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով հերքվում է, որ Վ.Ազարիաշվիլին կատարել է գողության հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը կազմող որևէ գործողություն կամ Հ.Դուրգարյանին դրդել է կատարել առանձնապես խոշոր չափերի յուրացում։
Հետևաբար, Վ.Ազարիաշվիլու նկատմամբ ստորադաս դատարանների կայացրած դատական ակտերն օրինական և հիմնավոր չեն, քանի որ գործով ձեռք բերված ապացույցները բավարար չեն մեղադրանքը հաստատված համարելու համար։
12. Հիմք ընդունելով վերոգրյալը՝ բողոքի հեղինակը խնդրել է բեկանել և փոփոխել Վերաքննիչ դատարանի 2013 թվականի մարտի 25-ի որոշումը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Վ.Ազարիաշվիլուն արդարացնել, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքը վերաորակել 35-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքը վերաորակել 216-րդ հոդվածով և նրա նկատմամբ այդ հոդվածներով նշանակել մեղմ պատիժ, ինչպես նաև Վ.Ազարիաշվիլուն վերադարձնել վերջինիս պատկանող և Հ.Դուրգարյանի կողմից քննությանը ներկայացված 9.000 ԱՄՆ դոլարը։

4. Վճռաբեկ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
13. Սույն գործով Վճռաբեկ դատարանի առջև բարձրացված առաջին իրավական հարցը հետևյալն է. Վ.Ազարիաշվիլու հանցակիցների վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 13-ի և Վերաքննիչ դատարանի 2014 թվականի հունվարի 10-ի որոշումների առկայության պայմաններում հիմնավո՞ր են արդյոք դատապարտյալ Վ.Ազարիաշվիլու արարքում առանձնապես խոշոր չափերով գողության հանցափորձի հատկանիշների առկայության և հանցագործության նախապատրաստության հատկանիշների բացակայության վերաբերյալ Վերաքննիչ դատարանի 2013 թվականի մարտի 25-ի դատական ակտի հետևությունները։
14. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Հանցափորձ է համարվում ուղղակի դիտավորությամբ կատարված այն գործողությունը (անգործությունը), որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն, եթե հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել անձի կամքից անկախ հանգամանքներով»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Հանցագործության նախապատրաստություն է համարվում ուղղակի դիտավորությամբ հանցանք կատարելու համար միջոցներ կամ գործիքներ ձեռք բերելը կամ հարմարեցնելը, ինչպես նաև դիտավորությամբ այլ պայմաններ ստեղծելը, եթե հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել այդ անձի կամքից անկախ հանգամանքներով»։
Օրենքի միատեսակ կիրառության ապահովման իր սահմանադրական գործառույթն իրացնելով՝ սույն գործով Դ.Ղամբարյանի, Վ.Եղիազարյանի, Կ.Հովհաննիսյանի մասով կայացված որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է մի շարք իրավական դիրքորոշումներ՝ նպատակ ունենալով հանցափորձի (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-րդ հոդված) և հանցագործության նախապատրաստության (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 35-րդ հոդված) սահմանազատման առումով ապահովել միասնական դատական պրակտիկա։ Նշված իրավական վերլուծության լույսի ներքո գնահատելով սույն գործի փաստական հանգամանքները՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ «(...) Վ.Ազարիաշվիլին, Կ.Հովհաննիսյանը և Վ.Եղիազարյանը, նախնական համաձայնության գալով առանձնապես խոշոր չափերով գրքերի հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ, իրենց հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով կատարել են որոշակի գործողություններ։ Մասնավորապես, Վ.Ազարիաշվիլին և Կ.Հովհաննիսյանը Դ.Ղամբարյանի օժանդակությամբ նախապես մուտք են գործել գրադարանի տարածք, որտեղ գրապահոցների դռների վրայից դանակով առանձնացրել են պլաստիլինե դրոշմակնիքները, հարմարեցված բանալիներով բացել են դռները և գրապահոցներում ուսումնասիրել են այնտեղ առկա գրքերը և դրանց տեղաբաշխումը, ինչպես նաև վերացրել են շենքի մուտքի դռան մոտ գտնվող խոչընդոտները` տեղահանելով դրսից դուռը բացելուն խոչընդոտող արգելաձողերը։ Հաջորդ օրը Վ.Ազարիաշվիլին, Կ.Հովհաննիսյանը և Վ.Եղիազարյանը, իրենց հետ վերցնելով հանցագործության կատարման համար նախատեսված գործիքներ և միջոցներ, ավտոմեքենայով մոտեցել են գողության կատարման վայրին` գրադարանի շենքին, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չեն կարողացել մուտք գործել գրադարան և իրենց հանցավոր մտադրությունն իրականացնել։
Վ.Ազարիաշվիլու, Կ.Հովհաննիսյանի և Վ.Եղիազարյանի վերոնշյալ գործողություններն ինչպես նախաքննության մարմինը, այնպես էլ դատարանները որակել են որպես հանցափորձ։
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով Վերաքննիչ դատարանը պատշաճ հետազոտման և գնահատման չի ենթարկել քրեական գործում առկա բոլոր ապացույցները, ինչի արդյունքում չի պարզել, թե հատկապես որ փուլում է ընդհատվել Վ.Ազարիաշվիլու, Կ.Հովհաննիսյանի և Վ.Եղիազարյանի՝ հանցավոր մտադրության իրագործմանն ուղղված գործունեությունը։ Վերը նշված խախտումը, որը կարող էր ազդել ամբաստանյալների արարքների որակման մասով գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, Վճռաբեկ դատարանին հիմք է տալիս ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 419-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի հիման վրա բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2013 թվականի մարտի 25-ի որոշումը։
Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ սույն գործը պետք է ուղարկել Վերաքննիչ դատարան` նոր քննության, որը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի պահանջներով, պետք է պատշաճ հետազոտման և գնահատման ենթարկի գործում առկա ապացույցները, որից հետո միայն սույն որոշման 26-31-րդ կետերում շարադրված իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո գա համապատասխան եզրահանգման այն մասին, թե արդյոք մինչև ոստիկանության աշխատակիցների կողմից Վ.Ազարիաշվիլու, Կ.Հովհաննիսյանի և Վ.Եղիազարյանի գործողությունների խափանումը վերջիններս հասցրել են կատարել որևէ գործողություն, որով անմիջականորեն ոտնձգել են քրեաիրավական պաշտպանության ներքո գտնվող օբյեկտի դեմ, թե նրանց փաստացի կատարած արարքները սահմանափակվել են միայն պայմանների ստեղծմամբ, որոնք անմիջականորեն ուղղված են եղել հանցավոր մտադրության իրականացմանը։
Վերոգրյալ հանգամանքի պարզաբանումից հետո միայն հնարավոր կլինի իրավական գնահատական տալ ամբաստանյալներ Դ.Ղամբարյանի, Վ.Եղիազարյանի և Կ.Հովհաննիսյանի արարքներին և համապատասխան եզրահանգման գալ նրանց գործողություններում հանցափորձի կամ հանցագործության նախապատրաստության հատկանիշների առկայության վերաբերյալ (…)» (տե՛ս Դավիթ Ղամբարյանի, Վարդան Եղիազարյանի և Կարեն Հովհաննիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 13-ի թիվ ԵԿԴ/0087/01/12 որոշման 32-33-րդ կետերը)։
Այսպիսով, Վ.Ազարիաշվիլու հանցակիցների և նրանց պաշտպանների բողոքների քննության արդյունքում Վճռաբեկ դատարանը դեռևս 2013 թվականի սեպտեմբերի 13-ին կայացված որոշման մեջ անդրադարձել է Վերաքննիչ դատարանի 2013 թվականի մարտի 25-ի որոշման օրինականությանն ու հիմնավորվածությանը և արձանագրել է, որ Վերաքննիչ դատարանը պատշաճ հետազոտման և գնահատման չի ենթարկել քրեական գործում առկա բոլոր ապացույցները, ինչի արդյունքում չի պարզել, թե հատկապես որ փուլում է ընդհատվել Վ.Ազարիաշվիլու, Կ.Հովհաննիսյանի և Վ.Եղիազարյանի՝ հանցավոր մտադրության իրագործմանն ուղղված գործունեությունը։
15. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 415-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Եթե գործով դատապարված են մի քանի անձ, իսկ բողոքը բերված է դատապարտյալներից միայն մեկի կամ մի քանիսի նկատմամբ, դատարանը վճռաբեկ բողոքում նշված հիմքերի սահմաններում պարտավոր է գործն ստուգել միայն տվյալ դատապարտյալների վերաբերյալ»։
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ Վերաքննիչ դատարանի 2013 թվականի մարտի 25-ի որոշման դեմ օրենքով սահմանված ժամկետում վճռաբեկ բողոքներ բերել են միայն Դ.Ղամբարյանի պաշտպան Է.Աղաջանյանը, Վ.Եղիազարյանի պաշտպան Վ.Գևորգյանը, Կ.Հովհաննիսյանը և նրա պաշտպան Ս.Սաֆարյանը։ Վ.Ազարիաշվիլին վճռաբեկ բողոք չի ներկայացրել, հետևաբար ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 415-րդ հոդվածի 2-րդ մասի ուժով Վճռաբեկ դատարանն իրավասու չի եղել գործը ստուգման ենթարկել նաև նրա մասով։
Արդյունքում Վճռաբեկ դատարանը 2013 թվականի սեպտեմբերի 13-ի որոշմամբ Վերաքննիչ դատարանի 2013 թվականի մարտի 25-ի որոշումը բեկանել և գործն ուղարկել է նույն դատարան՝ նոր քննության՝ միայն Դ.Ղամբարյանի, Վ.Եղիազարյանի և Կ.Հովհաննիսյանի մասով (տե՛ս սույն որոշման 4-րդ կետը), իսկ Վ.Ազարիաշվիլու մասով Վերաքննիչ դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ։
Նոր քննության արդյունքում Վերաքննիչ դատարանը 2014 թվականի հունվարի 10-ին որոշում է կայացրել Դ.Ղամբարյանի, Վ.Եղիազարյանի և Կ.Հովհաննիսյանի մասով Առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի դեկտեմբերի 26-ի դատավճիռը բեկանելու և փոփոխելու մասին։ Նշված անձանց մեղադրանքներն առանձնապես խոշոր չափերով գողության հանցափորձից վերաորակվել են հանցագործության նախապատրաստության (տե՛ս սույն որոշման 5-րդ կետը)։
16. Հիմք ընդունելով Դ.Ղամբարյանի և այլոց գործով Վճռաբեկ դատարանի որոշման մեջ արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, ինչպես նաև սույն որոշման 15-րդ կետում շարադրված վերլուծությունը՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ դատապարտյալ Վ.Ազարիաշվիլու արարքում առանձնապես խոշոր չափերով գողության հանցափորձի հատկանիշների առկայության և հանցագործության նախապատրաստության հատկանիշների բացակայության վերաբերյալ Վերաքննիչ դատարանի 2013 թվականի մարտի 25-ի դատական ակտի հետևությունները (տե՛ս սույն որոշման 8-9-րդ կետերը) հիմնավոր չեն։
Վերոգրյալը Վճռաբեկ դատարանին հիմք է տալիս ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 419-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի հիման վրա Վ.Ազարիաշվիլու մասով բեկանել Վերաքննիչ դատարանի 2013 թվականի մարտի 25-ի որոշումը և գործն ուղարկել նույն դատարան՝ նոր քննության։
17. Օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտի բեկանումը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ վերաքննիչ դատարանում թույլ են տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի հիմնարար խախտումներ, որոնց արդյունքում ընդունված դատական ակտը խաթարում է արդարադատության բուն էությունը, խախտում է սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը։
18. Միևնույն ժամանակ, նկատի ունենալով, որ գործը պետք է ուղարկվի ստորադաս դատարան՝ նոր քննության, Վճռաբեկ դատարանը նպատակահարմար չի համարում անդրադառնալ բողոքաբերի մյուս փաստարկներին (տե՛ս սույն որոշման 10-11-րդ կետերը)։
Հիմք ընդունելով «Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» 2014 թվականի հունիսի 10-ի թիվ ՀՕ-48-Ն օրենքի 12-րդ հոդվածը և հաշվի առնելով, որ սույն գործով վճռաբեկ բողոքը բերվել է մինչև 2014 թվականի հուլիսի 3-ը` Վճռաբեկ դատարանը ղեկավարվում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի` մինչև վկայակոչված օրենքի ուժի մեջ մտնելը (2014 թվականի հուլիսի 3-ը) գործող խմբագրությամբ։
Հաշվի առնելով վերը շարադրված հիմնավորումները և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, Հայաստանի Հանրապետութ-յան քրեական դատավարության օրենսգրքի 403-406-րդ, 419-րդ, 422-424-րդ հոդվածներով՝ Վճռաբեկ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

1. Վճռաբեկ բողոքը բավարարել մասնակիորեն։ Դատապարտյալ Վաժա Վախթանգի Ազարիաշվիլու վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2013 թվականի մարտի 25-ի որոշումը բեկանել և գործն ուղարկել նույն դատարան՝ նոր քննության։
2. Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։

Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ