Գործ թիվ ԵԿԴ/0073/01/12






ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը (այսուհետ` Դատարան)`


նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,
քարտուղարությամբ` Ժենյա Ավետիսյանի,

մասնակցությամբ`

մեղադրող, Երևան քաղաքի
դատախազության դատախազ` Արմեն Շահբազյանի,

Ա.Երիցյանի պաշտպան` Կարեն Քամալյանի,
Ք.Գրիգորյանի և Ա.Բարսեղյանի պաշտպան` Գուրգեն Մարտիրոսյանի,


2012թ. մայիսի 21-ին նույն դատարանում դռնբաց դատական նիստում, արագացված դատական քննության կարգով քննեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`


1. Ա շ ո տ Ս ե ր յ ո ժ ա յ ի Ե ր ի ց յ ա ն ի`
(ծնված 1967թ. հոկտեմբերի 17-ին Երևան քաղաքում, ազգութ¬յամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, խնամքին` 4 անձ, որոնցից երկուսը` մինչև 14 տարեկան երկու անչափահաս, աշխատել է «Ուրարտու» ռեստորա¬նային համալիրում որպես տնօրեն, բարձրագույն կրթությամբ, նախկինում չդատված, հաշ¬վառված է Երևան քաղաքի Ձորափի փողոցի 19-րդ տա¬նը, փաստացի բնակվել է Երևանի Սայաթ-Նովա 13-րդ շենքի 12-րդ բնա¬կա¬րանում)

2. Ք ր ի ս տ ի ն ա Գ ա գ ի կ ի Գ ր ի գ ո ր յ ա ն ի`
(ծնված 1974թ. փետրվարի 18-ին Երևան քաղաքում, ազգութ¬յամբ հայուհի, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, միջնա¬կարգ կրթությամբ, նախկինում չդատված, աշխատում է «Հին Ձորագյուղ» ՍՊ ընկերությանում` որպես տնօրեն, հաշվառ¬ված և բնակվում է Երևան քաղաքի Պարոն¬յան փողոցի 28-րդ շենքի 15-րդ բնակարանում)

3. Ա ն ն ա Հ ա մ լ ե տ ի Բ ա ր ս ե ղ յ ա ն ի`
(ծնված 1979թ. օգոստոսի 5-ին, Երևան քաղաքում, ազգութ¬յամբ հայուհի, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, միջնակարգ կրթութ¬յամբ, նախկինում չդատված, աշխատել է «Մասկա¬րադ» կարաոկե ա¬կում¬¬բում` որպես մենեջեր, հաշվառ¬ված և բնակ¬վում է Երևան քաղաքի Շարուրի 24/2 շենքի 200-րդ բնակարանում)


1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 13104612 քրեական գործն հարուցվել է 2012թ. փետրվարի 4-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկա¬նիշներով ՀՀ ոստիկա¬նության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչա¬կան բաժնում` Արտակ Սեդրակի Գրիգորյանի հաղորդման հիման վրա։
2012թ. փետրվարի 4-ին վերոնշյալ հանցանքը կատարելու կասկածանքով Աշոտ Երիցյանը ձերբակալվել է։
2012թ. փետրվարի 6-ին նախաքննական մարմինն Աշոտ Երիցյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, և նույն օրը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշմամբ նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը։
2012թ. փետրվարի 7-ից սույն քրեական գործի հետագա նախաքննությունը շարունակվել է ՀՀ ոստիկա¬նության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ծանր հանցագործությունների քննության բաժնում։
2012թ. փետրվարի 16-ին Քրիստինա Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման մի¬ջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը, իսկ 2012թ. փետրվարի 23-ին նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
2012թ. փետրվարի 17-ին Աննա Բարսեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը, իսկ 2012թ. փետրվարի 24-ին նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
2012թ. ապրիլի 25-ին նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել մեղադրյալներ Աշոտ Երիցյանի, Քրիստինա Գրիգորյանի և Աննա Բարսեղյա¬նի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածով հարուցած քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին` նրանց արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդ¬վածով Աշոտ Երիցյանի և Քրիստինա Գրիգորյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` տուժողի բողոքի բացա¬կայության հիմքով։
2012թ. ապրիլի 25-ին Աշոտ Երիցյանին, Քրիստինա Գրիգորյանին և Աննա Բարսեղյա¬նին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մե¬ղադրան¬քը փոփոխվել և նրանց նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով։
2012թ. մայիսի 4-ին քրեական գործն Աշոտ Երիցյանի, Քրիստինա Գրիգորյանի և Աննա Բարսեղյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133-րդ հոդվածի 1-ին մասով կազմված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատա¬րան և 2012թ. մայիսի 8-ին ընդունվել վարույթ։

Առաջադրված մեղադրանքի բովանդակությունը.
Ամբաստանյալներ Աշոտ Երիցյանը, Քրիստինա Գրիգորյանի և Աննա Բարսեղյանի հետ միասին, առանց նախնական համաձայնության, 2012թ. փետրվարի 2-ին` ժամը 20։30-ի սահ¬ման¬ներում Երևան քաղաքի Պարոնյան 16/3 հասցեում գտնվող «Մասկարադ» կարաոկե ա¬կում¬¬բի տնօրենի աշխատասենյակում գործով տուժող Արտակ Գրիգորյանին ապօրինի զրկել են ազատութ¬յունից, որը կապված չի եղել առևանգման հետ։
Այսպես, ամբաստանյալ Աշոտ Երիցյանը, տեղեկանալով, որ Արտակ Գրիգորյանը վիրավո¬րա¬կան արտահայտություններով էլեկտրոնային նամակ է ուղարկել «Մասկառադ» կարաոկե ակումբի մենեջեր Աննա Բարսեղյանին, որը վերաբերվել է վերջինիս, նույն ակումբի տնօրեն՝ իր հետ բարեկամական կապերի մեջ գտնվող Քրիստինա Գրիգորյանին, ինչպես նաև իր ընկերոջը՝ Ռոբերտ Գալուստյանին, 2012թ. փետրվարի 2-ին` ժամը 20։30-ի սահմաններում, «Մասկառադ» կարաոկե ակումբում հանդիպելով նույն ակումբ Աննա Բարսեղյանի կողմից կանչված Արտակ Գրիգորյանին, նրանից պարզաբանումներ է պահանջել գրված նամակի առնչությամբ, մասնավորապես` ով և ինչու է ուղարկել էլեկտրոնային այդ նամակը։ Արտակ Գրիգորյանը, ժխտելով ակնհայտ փաստը, հայտնել է, որ չգիտի, թե ով և ինչու է նման նամակ ուղարկել, ինչի պատճառով Աշոտ Երիցյանը և Քրիստինա Գրիգորյանը ծեծի են ենթարկել նրան, չեն թույլատրել դուրս գալ սենյակից, զրկել են ազատ տեղաշարժվելու և հաղոր¬դակցվելու հնարավորությունից ու իրավունքից։ Դրանից հետո մենեջեր Աննա Բարսեղյանն շուրջ 40 րոպե տևողությամբ Արտակ Գրիգորյանին պահել է տնօրենի աշխա¬տասենյակում, նրան չի թույլատրել դուրս գալ սենյակից՝ զրկելով ազատ տեղաշարժվելու և հաղորդակցվելու հնարավորությունից ու իրավունքից։
Վերոնշյալ արարքը կատարելու համար Աշոտ Երիցյանին, Քրիստինա Գրիգորյանին և Աննա Բարսեղյանին մեղադրանք է առա¬ջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133-րդ հոդվածի 1-ին մասով։

Արագացված դատական քննություն.
Մինչ դատաքննություն սկսելն ամբաստանյալներ Աշոտ Երիցյանը միջնորդեց գործը քննել դատական քննության արագացված կարգով, որին միացան նաև ամբաստանյալներ Քրիստինա Գրիգոր¬յանը և Աննա Բարսեղյանը։ Վերջիններս հայտարարեցին, որ վերը նշված միջնոր¬դությունը ներկա¬յացնում են կամավոր, նախա¬պես խորհրդակցելով իրենց պաշտպան¬ների հետ, գիտակ¬ցում են արա¬գացված կարգով դատաքննութ¬յուն անցկացնելու իրավական հետևանքները։ Ամբաստանյալներն հայտարարեցին նաև, որ առաջադրված մե¬ղադրանքն իրենց պարզ և հասկանալի է, համաձայն են դրա հետ, ավելին` առաջադրված մեղադրանքում իրենց լիովին մեղավոր են ճանա¬չում։ Մեղադրողը, Դատարանում փոխելով իր սկզբնական դիր¬քորո¬շումը, գործն արա¬գացված դատաքննության կարգով քննելու դեմ չա¬ռարկեց։
Դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալներ Աշոտ Երիցյանի, Քրիստինա Գրի¬գոր¬յանի և Աննա Բարսեղյանի վերոնշյալ միջնոր¬դութ¬յունը, հաշվի առնելով, որ մեղադրողը, մինչ դատաքննության սկիզբը փոխելով իր սկզբնա¬կան դիրքորոշումը, չառարկեց գործն արա¬գաց¬ված դատական քննության կարգով քննելու դեմ, տուժող Արտակ Գրիգորյանը` ևս, նկատի ունենալով, որ տուժողը մինչդատական վարույթից սկսած ամբաստանյալների դեմ քաղաքա¬ցիական հայց չի ներկայացրել և փաստելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավա¬րության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդվածներով նախա¬տեսված հիմ¬քն ու պայմանները, համապատաս¬խան որոշման կայացմամբ գործը քննեց արա¬գացված դա¬տաքննության կար¬գով։

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133-րդ հոդվածի 1-ին մասով Աշոտ Երիցյանին, Քրիստինա Գրիգորյանին և Աննա Բարսեղյանին առա¬ջադրված մեղադրանքը Դատարանը հաստատված համարեց` ամբաստանյալների խոստովանա¬կան ցուց¬մունք¬¬ներով, տուժող Արտակ Գրիգորյա¬նի, վկաներ Թորգոմ Սահակյանի, Գայանե Երիցյանի, Նունե Բրուտյանի ցուցմունքներով, ամբաստանյալ Աշոտ Գրիգորյանին այլ անձանց թվում տուժողին ճանաչման ներկայացնելու արձա¬նագրության, տուժող Արտակ Գրիգորյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձա¬րարության արձանագրության առկայությամբ, տուժող Ա.Գրիգորյանի վերաբերյալ դատա¬հոգեբանական փորձաքննության 2012թ ապրիլի 19-ի թիվ 12-0965 եզրակացությամբ և այլ ապացույցներով, այդ թվում` դատաբժշկական փորձաքննության 2012թ. փետրվարի 9-ի թիվ 2521 եզրակացությամբ, համաձայն որի` տուժող Ա.Գրիգորյանի ստացած մարմնական վնաս¬¬վածքները միասին վերցված առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունա¬կում։
Նախաքննությամբ ձեռք բերված վերոնշյալ ապացույցները գնահատելիս` Դատարա¬նը եկավ այն հետևության, որ Աշոտ Երիցյանին, Աննա Բարսեղյանին և Քրիստինա Գրիգորյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված այդ ապա¬ցույցներն ըստ էության համապա¬տաս¬խանում են ՀՀ քրեական դատա¬վարութ¬յան օրենսգրքով սահմանված թույլատրելիության և վերա¬բերելիության, իսկ համակ¬ցութ¬¬¬յամբ գործի ճիշտ լուծման տեսանկյու¬նով` բավարա¬րութ¬յան չափանիշներին։ Դատարանը հաստատված է համարում այն, որ ամբաստանյալներ Աշոտ Երիցյանը, Աննա Բարսեղյանը և Քրիստինա Գրիգորյանը նրանց մեղսագրվող հանցավոր արարքը` տուժող Ա.Գրիգորյանին ազատությունից ապօրինի զրկելը, որը կապված չէ նրան առևանգելու հետ, կատարել են մեղավորությամբ, այն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133-րդ հոդ¬վածի 1-ին մա¬սով որակված է ճիշտ, վերջիններս քրեական պատաս¬խա¬նատ¬վության ու պատժի ենթակա են նշված հոդվածի այդ մասով։
Ամբաստանյալներ Աշոտ Երիցյանի, Աննա Բարսեղյանի և Քրիստինա Գրիգորյանի նկատ¬մամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հան¬ցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապա¬տասխանեն հանցանքի ծանրությանը, այն կա¬տա¬րելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համա¬ձայն` հանցագործության համար նախա¬տեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Որպես ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածում թվարկված, սույն գործով ամբաս¬տան¬յալների պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` Դատարանը գնա¬հա¬տում է առաջին անգամ հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ ոչ մեծ ծանրության հանցանք կատարելը, վիրավորական բովանդակությամբ էլեկտրոնային նամակ ուղարկած տուժողի Ա.Գրիգորյա¬նի վարքագծի հակաբարոյականությունը, ինչը նախորդել է ամբաստան¬յալ¬նե¬րին մեղսագրվող հանցանքի կատարմանը և պայմանավորել այն։ Դատարանն ամբաս¬տանյալ Ա.Երիցյա¬նի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտարկում նաև պատիժ նշանակելու պահին վերջինիս խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխաների` 2001թ. մայիսի 11-ին ծնված Մոնիկա Աշոտի Երիցյանի և 2004թ. հունիսի 3-ին ծնված Դայանա Աշոտի Երիցյանի, ինչպես նաև չաշխատող կնոջ` Էլեոնորա Սահակյանի և թոշակառու մոր` 1940թ. ծնված Կիմա Պողոսյանի առկայությունը։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դա¬տա¬վարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատա¬րա¬նի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբանությունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգամանքներով այլ գործի քննության ժամանակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված նորմը` նշել է, որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատվությունը մեղմացնող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ, քանի որ պա¬տիժ նշանակելիս Դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ, որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։ Վերոնշյալ հանգա¬մանք¬ները պետք է հաս¬տատվեն քրեա¬կան գործի նյութերում առկա փաս¬տական տվյալ¬ներով, լինեն իրական և ողջամտորեն նվազեցնեն ամբաստանյալի անձի հան¬րային վտանգա¬վո¬րությունը։
Սույն գործով որպես ամբաստանյալ Աշոտ Երիցյանի անձը դրականորեն բնութագրող տվյալներ է դիտարկում բարձրագույն կրթության առկայությունը (վկայական ՎՍԳ 0630684), նախկինում դատա¬պարտված չլինելը, ՀՀ ազգային բանա¬կում ծառայելը (զինվորական գրքույկ ՆԶ 5142098), արցախյան ազատամարտին 1990-1994թթ. ակտիվ մասնակցությունը (տեղե¬կանք` տրված «Ազատամարտի վետերանների միություն» կուսակցության կողմից) և տարբեր մեդալների արժանանալը, մասնակցությունը տարբեր բարեգործական միջոցառում¬ներին և այդ կապակցությամբ պատվոգրերի, շնոր¬հա¬կալագրերի ու գովասանագրերի արժա¬նանալը։ Դա¬տա¬րանը, որպես ամբաստանյալ Ա.Երից¬յա¬¬նի պատաս¬խանատվությունը և պա¬տիժը մեղ¬մաց¬նող հանգա¬մանքներ է գնահատում անկեղ¬¬ծո¬րեն զղջալն ու մինչդատական վա¬րույթից իրեն լիովին մե¬ղավոր ճանաչելը, դրական բնութագիրը։
Դատարանը որպես ամբաստանյալներ Աննա Բարսեղյանի և Քրիստինա Գրիգորյանի անձը բնու¬թագրող, պա¬տաս¬խանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգա¬մանքներ է գնա¬հատում նախ¬կինում դատա¬պարտված չլինելը, անկեղ¬ծո¬րեն զղջալն ու մինչ¬դատական վա¬րույթից իրենց լիովին մե¬ղավոր ճանաչելը, սեռը, դրականորեն բնութագրվելը։
Ամբաստանյալների պատասխանատվությունը և պատիժը ծան¬րացնող հանգամանքներ Դատարանը չարձա¬նագրեց։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ¬ներ Աշոտ Երիցյանի, Աննա Բարսեղյանի և Քրիստինա Գրիգորյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տե¬սակին` Դատա¬րանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված հանցակազմը նախատեսում է այլընտրանքային պատժատեսակներ` տուգանք, կալանք կամ ազատազրկում որոշակի ժամկետով։
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Աննա Բարսեղյանի և Քրիստինա Գրի¬գոր¬յանի անձը, նրանց պատաս¬խա¬նատվությունը և պատիժը մեղմացնող վերոնշյալ հանգա¬մանք¬¬ները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացա¬կա¬յութ¬յու¬նը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի ուղղակի պահանջով, գտնում է, որ անհրաժեշտ է նրանց նկատմամբ նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով պատժամասով նախա¬տես¬ված պատժատեսակներից նվազ խիստը` տուգանքը, սակայն տվյալ հոդվածով նախատեսված առավելագույն չափով։ Այդ պատիժն է արդարացի ու ինքնին բավարար ամբաստանյալներին ուղղելու և նոր հանցա¬գոր¬ծությունները կանխելու հա¬մար։
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Աշոտը Երիցյանի նկատմամբ նշանակվող պատ¬ժա¬տեսակի ընտրությանը, ապա Դատարանը փաստում է, որ վերջինիս նկատմամբ մինչդատա¬կան վարույթում որպես խա¬փան¬ման միջոց է կիրառվել կալանավորում, հետևաբար` ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 57-րդ հոդվածի ուժով կալանքը որպես պատժատեսակ նշանակվել չի կարող։ Միաժամանակ Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Երիցյանի անձը դրակա¬նորեն բնութագրող տվյալ¬ները, նրա պատասխա¬նատ¬վությունը և պատիժը մեղմացնող բազմաթիվ հանգամանքների առկայությունը, պատաս¬խանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգա¬մանք¬ների բացակա¬յությունը, տուժողի դիրքորոշումը (հաշտվել է ամբաս¬տանյալ Աշոտ Երիցյանի հետ և նյութաիրավական կամ որևէ այլ պահանջ չունի), հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Ա.Երիցյանի անձը, հատկապես` 2012թ. փետրվարի 4-ից անազա¬տության մեջ գտնվելու պայմաններում, կորցրել է հանրային վտանգավորությունը, այլընտրան¬քային պատ¬ժա¬տեսակների առկայության պայմաններում անմիջականորեն կիրա¬ռելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասում նախատեսված քրեաիրա¬վական նորմը, գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա.Երիցյանի նկատ¬մամբ անհրաժեշտ է նշանակվել պատիժ` առանց հասա¬րա¬կությունից մեկուսաց¬նելու, այդ պատիժն արդա¬րացի ու ինքնին բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գոր¬ծությունները կանխելու հա¬մար։
Ամբաստանյալ Աշոտ Երիցյանի նկատմամբ նշանակվող տուգանքի չափը որոշելիս Դա¬տա¬րանը հաշվի է առնում այն, որ վերջինս 2012թ. փետրվարի 4-ից մինչև սույն դա¬տավճիռը կայացնելու օրը` 2012թ. մայիսի 21-ը, սույն քրեական գործով գտնվել է նախնական կալանքի տակ, ուստի կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 5-րդ մասի պահանջը` նրա նկատմամբ նշանակվող տուգանքի չափը նվազեցնում(մեղմացնում է) է։
Ամբաստանյալ Աշոտ Երիցյանի նկատմամբ որպես խա¬¬¬փանման միջոց ընտրված կալա¬նքի հետագա անհրաժեշտության հարցը քննարկելիս` Դատարանը գտնում է, որ պայմա¬նավորված նրան տուգանքի դատապարտելու հանգամանքով, անհրա¬ժեշտ է այն վերացնել և ամբաս¬տանյալ Ա.Երիցյանին դատական նիստերի դահլիճում կալանքից անհապաղ ազատ ար¬ձա¬կել, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 374-րդ հոդվածի ուղղակի պահանջն է։
Ամբաստանյալ Աննա Բարսեղյանի և Քրիստինա Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խա¬¬¬փանման միջոց ընտրված չհեռա¬նալու մասին ստորագրության հարցը քննարկելիս` Դատա¬րանը գտնում է, որ այն անհրա¬ժեշտ է վերացնել` սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնե¬լուց հետո։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դա¬տավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույցների տնօրինման, դատական ծախսերի, գույ¬քի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի, քաղա¬¬քա¬ցիական հայցի հարցերին։ Նշվա¬ծի կապակցությամբ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով իրեղեն ապացույցներ չկան, քաղա¬քացիական հայց չի ներկայաց¬վել, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-8-րդ կետերով թվարկված դատական այլ ծախսերը, ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 375.3 հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն, ամբաստանյալներից բռնա¬գա¬նձ¬ման ենթակա չեն, վերջիններիս գույքի նկատմամբ արգելանք չի կիրառվել։
Գնահատելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույց¬ները, ուսումնասիրելով ամբաս¬տան¬յալների անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղ¬մացնող հան¬գամանքները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավա¬րա¬կան օրենսգրքի 357-360, 364-365, 369-375, ինչպես նաև 375.1-375.4 հոդված¬ներով,

Վ Ճ Ռ Ե Ց՝

1. Աշոտ Սերյոժայի Երիցյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշա¬¬նակել պատիժ` տուգանք` 200.000 (երկու հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Աշոտ Երիցյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը վերացնել և նրան անհապաղ ազատել կալանքից։
2. Քրիստինա Գագիկի Գրիգորյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշա¬¬նակել պատիժ` տուգանք` 250.000 (երկու հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Քրիստինա Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
3. Աննա Համլետի Բարսեղյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշա¬¬նակել պատիժ` տուգանք` 250.000 (երկու հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Աննա Բարսեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված։
Դատավճիռը կարող է հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում բողո¬քարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` բացառությամբ ՀՀ քրեական դատա¬վարության օրենսգրքի 395-րդ հոդ¬¬վածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի։


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ