Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

07 հունիսի 2012թ. ք. Երևան

ԵԿԴ-0068/01/12

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը հետևյալ կազմով.

նախագահող դատավոր` Մ. Մարտիրոսյան,
քարտուղար` Է. Մկրտչյան,

մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/
գլխավոր դատախազության
ավագ դատախազ Հ. Հարությունյանի,

պաշտպան Ռ. Սաֆարյանի,



դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
Արթուր Պարույրի Հովսեփյանի`
ծնված 1979թ. նոյեմբերի 09-ին Արմավիրի մարզի Մայիսյան գյուղում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին են գտնվում մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխաները, 2-րդ խմբի հաշմանդամ հայրը և թոշակառու մայրը, նախկինում չդատված, աշխատել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի հետաքննության բաժանմունքում որպես տեսուչ, այժմ հաշվառված է ՀՀ ոստիկանության կադրերի ռեզերվում, բնութագրվում է դրական, բնակվել է Արմավիրի մարզի Մայիսյան գյուղի 2-րդ փողոցի թիվ 8 շենքի թիվ 3 բնակարանում, կալանքի տակ է 28.03.2012թ.-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով։




Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 62203212 քրեական գործը ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում հարուցվել է 2012թ. մարտի 28-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի հետաքննության բաժանմունքի տեսուչ, ոստիկանության լեյտենանտ Արթուր Հովսեփյանի կողմից Հովհաննես Մինասյանից 500 ԱՄՆ դոլար կաշառք ստանալու դեպքի առթիվ։
Քննիչի 2012թ. ապրիլի 20-ի որոշմամբ, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքի ավագ օպերլիազոր Արարատ Հակոբյանի և օպերլիազոր Արտակ Սարգսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` Հովհաննես Մինասյանից կաշառք ստանալու նախապատրաստության, դրա շուրջ պայմանավորվածության ձեռքբերման և կաշառք ստանալու դեպքին նրանց մասնակցությունն ապացուցված չլինելու պատճառաբանությամբ։
Քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ, Հովհաննես Մինասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալ Արթուր Պարույրի Հովսեփյանին նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար. «որ նա աշխատելով ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի հետաքննության բաժանմունքի տեսուչի պաշտոնում, հանդիսանալով պաշտոնատար անձ, Լիլիթ Վարպետյանին ծեծի ենթարկելու վերաբերյալ նախապատրաստվող նյութերով իր լիազորությունների շրջանակներում Հովհաննես Մինասյանի օգտին գործողություն կատարելու` նրան պատասխանատվության չենթարկելու համար վերջինիցս պահանջել և 2012թ. մարտի 28-ին` ժամը 13-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Պարոնյան փողոցի 9-րդ շենքի մոտակայքում նրանից անձամբ ստացել է 194.910 ՀՀ դրամին համարժեք 500 ԱՄՆ դոլար կաշառք, որից անմիջապես հետո նրան տեղում մերկացրել են ՀՀ ԱԱԾ օպերատիվ աշխատակիցները և մոտից հայտնաբերել կաշառքի գումարը։»։
2012թ. ապրիլի 26-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան։ Մեղադրողը մեղադրական եզրակացությունում չի առարկել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ։

Արագացված դատական քննություն

Ամբաստանյալ Արթուր Պարույրի Հովսեփյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով։ Նա հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, ինքն համաձայն է մեղադրանքի հետ։
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմաններն` որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` գտնում է, որ ամբաստանյալ Արթուր Պարույրի Հովսեփյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարք։
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Արթուր Պարույրի Հովսեփյանը նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, նախաքննության ընթացքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, խնամքին են գտնվում մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխաները, 2-րդ խմբի հաշմանդամ հայրը և թոշակառու մայրը։


Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Առաջադրված մեղադրանքն ամբաստանյալ Արթուր Պարույրի Հովսեփյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ, պաշտոնատար անձ Արթուր Պարույրի Հովսեփյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ կաշառք ստանալն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Արթուր Պարույրի Հովսեփյանի նկատմամբ նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, տալով ինքնախոստովանական ցուցմունքներ` անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, խնամքին են գտնվում մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխաները, 2-րդ խմբի հաշմանդամ հայրը և թոշակառու մայրը։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխայի առկայությունը, իսկ նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Հաշվի առնելով գործի հանգամանքները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արթուր Պարույրի Հովսեփյանն իր կատարած` Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստ պատժի` ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի, քանի որ պատժի նվազ խիստ տեսակ տուգանքը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Քննարկելով ամբաստանյալ Արթուր Պարույրի Հովսեփյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված լրացուցիչ պատիժ նշանակելու հարցը` դատարանը գտնում է, որ այդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության համար նա ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով` որոշակի պաշտոններ, այն է` ոստիկանության ծառայողի կամ քրեակատարողական ծառայողի պաշտոններ զբաղեցնելու իրավունքից զրկելով 2 /երկու/ տարի ժամկետով, քանի որ հանցագործությունը կատարելիս նա զբաղեցրել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի հետաքննության բաժանմունքի տեսուչի պաշտոնը։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո 20.04.2012թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, 5 /հինգ/ հատ 100 /հարյուր/ ԱՄՆ դոլար անվանական արժեքով թղթադրամները պետք է վերադարձնել ՀՀ Ազգային անվտանգության ծառայության ֆինանսական վարչությանը, Արթուր Հովսեփյանի տաբատը, երկու բջջային հեռախոսները պետք է վերադարձնել Ա. Հովսեփյանին, անցագիրը պետք է պահել քրեական գործի հետ միասին, իսկ Արթուր Հովսեփյանի ձեռքերից, տաբատի ձախ գրպանի աստառից վերցված հետքերը, համեմատական նմուշ փոշին և մատիտի նմուշը` պետք է ոչնչացնել։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արթուր Պարույրի Հովսեփյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-366-րդ, 369-373-րդ, 3751-3754-րդ հոդվածներով, դատարանը`


Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Արթուր Պարույրի Հովսեփյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով` որոշակի պաշտոններ, այն է` ոստիկանության ծառայողի կամ քրեակատարողական ծառայողի պաշտոններ զբաղեցնելու իրավունքից զրկելով 2 /երկու/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով 2012թ. մարտի 28-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, 20.04.2012թ. որոշմամբ իրեղեն ապացույցներ ճանաչված, 5 /հինգ/ հատ 100 /հարյուր/ ԱՄՆ դոլար անվանական արժեքով թղթադրամները վերադարձնել ՀՀ Ազգային անվտանգության ծառայության ֆինանսական վարչությանը, Արթուր Հովսեփյանի տաբատը և երկու բջջային հեռախոսները վերադարձնել Ա. Հովսեփյանին, անցագիրը պահել քրեական գործի հետ միասին, իսկ Արթուր Հովսեփյանի ձեռքերից, տաբատի ձախ գրպանի աստառից վերցված հետքերը, համեմատական նմուշ փոշին և մատիտի նմուշը` ոչնչացնել։
Դատավճիռը հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։ Դատավճիռը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով չի կարող բողոքարկվել։


ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ