Գործ թիվ ԵԿԴ/0065/01/12






ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը, (այսուհետ` Դատարան)

նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,
քարտուղարությամբ` Ժենյա Ավետիսյանի,

մասնակցությամբ`

մեղադրող, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների դատախազության
ավագ դատախազ` Սամվել Հարությունյանի,

տուժողներ` Ռոհետ Ճոդրիի և
Մոհիդ Ճոդրիի,

պաշտպան` Արմենուհի Առաքելյանի,


2012թ. հունիսի 5-ին նույն դատարանում դռնբաց դատական նիստում, արագացված դատական քննության կարգով քննեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`


Կ ա ր ե ն Վ ա հ ա ն ի Մ կ ր տ չ յ ա ն ի `
(ծնված 1988թ. մարտի 6-ին, Երևան քաղաքում, ազգութ¬յամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուրի, միջնակարգ կրթութ¬յամբ, չի աշխատել, նախկինում դատապարտված, պա¬տի¬ժը չկրած, հաշ¬վառված է Կոտայքի մարզի Աբովյան քաղաքի Հանրապետության փողոցի 15ա շենքի թիվ 32-րդ բնակարանում, փաստացի բնակվել է Երևանի Կոմի¬տասի պողոտայի 52-րդ շենքի 54-րդ բնա¬կա¬րանում)

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 13111610 քրեական գործն հարուցվել է 2010թ. փետրվարի 28-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված հան¬ցա¬գոր¬ծության հատկա¬նիշներով ՀՀ ոստիկա¬նության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչա¬կան բաժնում` անհայտ անձի կողմից ավազակություն կատարելու դեպքի առթիվ։
2010թ. ապրիլի 28-ին թիվ 13111610 քրեական գործի վա¬րույթը ՀՀ քրեական դատա¬վարության օրենսգրքի 31-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով կա¬սեց¬վել է` որպես մեղադրյալ նեգրավման ենթակա անձանց ինքնությունները պարզ¬ված չլինելու հիմքով։
2012թ. հունվարի 31-ին սույն քրեական գործի վարույթը վերսկսվել է, և վերոնշյալ հան¬ցանքը կատարելու կասկածանքով ձերբակալվել է Կարեն Մկրտչյանը։
2012թ. փետրվարի 1-ին նախաքննական մարմինը Կարեն Մկրտչյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով, և նույն օրը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սութ¬յան դատարանի որոշմամբ նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավո¬րումը։
2012թ. ապրիլի 20-ին մեղադրյալ Կարեն Մկրտչյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով։
2012թ. ապրիլի 20-ին որոշում է կայացվել թիվ 13111610 քրեական գործից Կարեն Մկրտչյանի հանցակցի (ինքնությունը չպարզված անձի) վերաբերյալ մաս անջատելու, նա¬խաքննությունն առանձին վարույթում թիվ 13111610/1 համա¬րով շարունակելու վերա¬բերյալ։
2012թ. ապրիլի 28-ին քրեական գործը Կարեն Մկրտչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով կազմված մեղադրական եզրա¬կացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատա¬րան և 2012թ. մայիսի 2-ին ընդունվել վարույթ։

Առաջադրված մեղադրանքի բովանդակությունը.
Ամբաստանյալ Կարեն Մկրտչյանը, ինքնությունը չպարզված անձի հետ նախնական համաձայնության գալով, 2010թ. փետրվարի 28-ին` ժամը 05։00-ի սահմաններում, բաց դռնից ապօրինի մուտք են գործել Երևան քաղաքի Մ.Հերացի փողոցի 16-րդ շենքի թիվ 15 հասցեում գտնվող` Երևանի պետական բժշկական համալսարանի ուսանող Դիպակ Սինգղի, Ռոհետ Ճոդրիի և մյուս¬ների կողմից վարձակալած բնակարան, որտեղ Դիպակ Սինգղի և Մոհիդ Ճոդրիի կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ծեծի են ենթարկել նրանց. ինքնությունը չպարզված անձնավորությունը որպես զենք օգտա¬գործ¬վող առարկայով` իր հետ նախապես վերցրած ապակյա տարայով հարվածել է Մոհիդ Ճոդրիի գլխին և նրա առող¬ջությանը պատճառել առողջության կարճատև քայքայմամբ ուղեկցված թեթև վնաս, ապա` ավազա¬կությամբ հափշտակելով վերջինիս և նրա եղբայր Ռոհետ Ճոդրիի զգալի չափի գույքը` 22.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ երկու դրամապանակները և դրանցում առկա 75.000 ՀՀ դրամ գումարը` դիմել են փախուստի։
Վերոնշյալ արարքը կատարելու համար Կարեն Մկրտչյանին մեղադրանք է առա¬ջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով, իսկ վերջինիս հանցակցի` ինքնությունը չպարզված անձի վերաբերյալ մասն առանձնացվել է առան¬ձին վարույթով (13111610/1 համարով)։

Արագացված դատական քննություն.
Մինչ դատաքննություն սկսելն ամբաստանյալ Կարեն Մկրտչյանը միջնորդեց գործը քննել դատական քննության արագացված կարգով, հայտարարեց, որ վերը նշված միջնոր¬դութ¬¬յունը ներկա¬յացնում է կամավոր, նախա¬պես խորհրդակցելով իր պաշտպան¬ի հետ, գի¬տակ¬ցում է արա¬գացված կարգով դատաքննութ¬յուն անցկացնելու իրավական հետևանքները։ Ամբաստանյալն հայտարարեց նաև, որ առաջադրված մե¬ղադրանքն իրեն պարզ և հաս¬կանալի է, համաձայն է դրա հետ, ավելին` առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մե¬ղավոր է ճանա¬չում։ Մեղադրողը, Դատարանում փոխելով իր սկզբնական դիր¬քորո¬շումը, գործն արա¬գացված դատաքննության կարգով քննելու դեմ չա¬ռարկեց։
Քննության առնելով ամբաստանյալ Կարեն Մկրտչյանի վերոնշյալ միջնոր¬դութ¬յունը, հաշվի առնելով, որ մեղադրողը, մինչ դատաքննության սկիզբը փոխելով իր սկզբնա¬կան դիր¬քորոշումը, չառարկեց գործն արա¬գաց¬ված դատական քննության կարգով քննե¬¬լու դեմ, տու¬ժող¬ները` ևս, վերջիններս ամբաստանյալի դեմ քաղաքա¬ցիական հայց չեն ներ¬կայացրել` Դա¬տարանը, փաստելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավա¬րության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդվածներով նախա¬տեսված հիմ¬քն ու պայմանները, համապատաս¬խան որոշման կա¬յաց¬մամբ գործը քննեց արա¬գացված դա¬տաքննության կար¬գով։

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով Կարեն Մկրտչյանին առա¬ջադրված մեղադրանքը Դատարանը հաստատված համարեց` ամբաս¬տան¬¬յալի խոստովանական, տուժողներ Ռոհետ և Մոհիդ Վիկասի Ճոդրիների, Դիպակ Ռագու¬պատի Սինգղի, վկաներ Ապուրվ Ռաջկոմատ Իննի, Սուքպրիտ Բլբիր Սինղի ցուցմունքներով, դատաբժշկական փորձաքննությունների 2010թ. մարտի 2-ի թիվ 472 և 473 եզրակացությունների, դատակենսաբանական փորձաքննության 2010թ. մարտի 22-ի թիվ 131 եզրակացության, դեպքի վայրի զննության արձանագրության և ամբաստանյալ Կարեն Մկրտչյա¬նի մասնակցությամբ 2012թ. փետրվարի 1-ին կատարված քննչական փորձարա¬րութ¬¬յան արձանագրության առկայությամբ։
Նախաքննությամբ ձեռք բերված վերոնշյալ ապացույցները գնահատելիս` Դատարա¬նը եկավ այն հետևության, որ Կարեն Մկրտչյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված այդ ապա¬ցույցներն ըստ էության համապա¬տաս¬խանում են ՀՀ քրեական դատա¬վարութ¬յան օրենսգրքով սահմանված թույլատրելիության և վերա¬բերելիության, իսկ համակ¬ցութ¬¬¬յամբ, գործի ճիշտ լուծման տեսանկյու¬նով` բավարա¬րութ¬յան չափանիշներին։
Դատարանը հաստատված է համարում այն, որ ամբաստանյալ Կարեն Մկրտչյանը, նախնական համաձայնության գալով այլ անձի հետ, տուժողներ Ռոհետ ու Մոհիդ Ճոդրիի զգալի չափերի գույքն հափշտակելու դիտավորությամբ ապօրինի մուտք են գործել նրանց վար¬¬ձակալած բնակարան և որպես զենք օգտագործվող առար¬կայով վերջինիս կյանքի ու առող¬ջութ¬յան համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով հափշտակել են տուժող¬նե¬րի գույքը, այսինքն` խմբի կազմում կատարել է ավազակային հարձակում։
Ամբաստանյալ Կ.Մկրտչյանը նրան մեղսագրվող վերոնշյալ հանցավոր արարքը կա¬տարել է մեղավորութ¬յամբ, այն ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 175-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով որակված է ճիշտ, վերջինս քրեական պատաս¬խա¬նատ¬վության ու պատժի ենթակա է այդ հոդվածով (հոդվածի այդ մասի համապատասխան կետերով)։
Ամբաստանյալ Կարեն Մկրտչյանի նկատ¬մամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վե¬րականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հան¬ցանք կատարած անձի նկատ¬մամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապա¬տասխանեն հանցանքի ծանրությանը, այն կա¬տա¬րելու հանգամանք¬նե¬րին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հան¬ցա¬գործությունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դա¬տա¬¬վարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատա¬րա¬¬նի դատա¬կան ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբանությունները, պար¬տադիր են դատա¬րանի համար նույնանման փաստական հանգամանքներով գործի քննութ¬յան ժամա¬նակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկ¬տեմբերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված նորմը, նշել է, որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վությունը մեղմացնող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ, քանի որ պատիժ նշա¬նակելիս Դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հան¬գամանքներ, որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։
Վերոնշյալ վերլուծությունների արդյունքներով Դատարանը որպես ամբաստանյալ Կա¬րեն Մկրտչյանի պա¬տաս¬խանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգա¬մանք է գնա¬հատում անկեղ¬ծո¬րեն զղջալն ու իրեն լիովին մե¬ղավոր ճանաչելը, իսկ անձը բնու¬թագրող տվյալ` նրա երիտասարդ լինելը։
Որպես ամբաստանյալ Կ.Մկրտչյանի պա¬տաս¬խանատվությունը և պատիժը մեղմաց¬նող, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածով նախատեսված հանգա¬մանք է դիտարկում հանցանքը բացա¬հայտելուն աջակցելը, քանի որ տու¬ժողների վրա ավազակային հարձակում կատարած անձանց արտաքին տեսքի, նշան¬ների, անհատա¬կանացնող այլ տվյալների անորոշության կամ առհասարակ բացակայության պայման¬ներում (ըստ ավազակային հար¬ձակմանն անմիջական ականատես, տուժողներ Մոհիդ Ճոդրիի և Դիպակ Սինգղի նա¬խաքննական ցուց¬մունք¬ների) միայն ամբաստանյալ Կարեն Մկրտչյանի խոստովանական ցուցմունքներ տալու, նրա մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարության արդյունքներով է բացա¬հայտվել և հիմնավորվել վերջինիս մասնակ¬ցությունը քննվող հանցա¬գոր¬ծության դեպքին, որի վերաբերյալ քրեական գործի վարույթը մինչ այդ պահը կասեցված էր` հանցանք կատարած անձանց ինքնությունները պարզված չլինելու հիմքով։ Վերոնշյալ հանգամանքը Դատարանը հաստատված է համարում` հաշվի առնելով նաև ամբաստանյալ Կ.Մկրտչյանին տուժող Մ.Ճոդրի ճանաչմանը ներկայացնելու վերաբերյալ 2012թ. հունվարի 31-ին կազմված արձանագրության արդյունքները, որոնց համաձայն` վերջինիս դեպքից հետո բավականին ժամանակ անցնելու պատճառաբանությամբ չի ճանաչել տվյալ պահին ձերբա¬կալված, սույն գործով ամբաստանյալ Կ.Մկրտչյանին։
Քրեական գործում առկա ապացույցների` ամբաստանյալ Կ.Մկրտչյանի վերաբերյալ դատ¬վածության պահանջագրի, ինչպես նաև ամբաստանյալ Կարեն Մկրտչյանի նկատմամբ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սութ¬յան դատարանի թիվ ԵԱՔԴ/0114/01/11 դատավճռի համա¬ձայն` վերջինս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցավոր արարք կատարելու համար 2011թ. հոկտեմբերի 14-ին դատա¬պարտվել է տուգանքի` 500.000 ՀՀ դրա¬մի չափով։ Սույն գործով մեղսագրվող հանցանքն ամբաստանյալ Կ.Մկրտչյանը կա¬տարել է մինչև Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդ¬հանուր իրավասության դատարանի ԵԱՔԴ/0114/01/11 դատավճռով դատապարտվելը` 2010թ. փետրվարի 28-ին։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն` հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավարությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատ¬վա¬ծություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարած հանցանքի համար, հետևաբար` ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերոնշյալ նորմի մեկնաբանության ուժով, տվյալ դեպքում բացակայում է ամբաստանյալ Կ.Մկրտչյանի պա¬տաս¬խանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող այնպիսի հան¬գամանքն, ինչպիսին հանցա¬գործությունների ռեցիդիվն է։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծան¬րացնող այլ հանգամանքներ Դատարանը չարձա¬նագրեց։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ Կարեն Մկրտչյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տե¬սակի ընտրության և այն կրելու անհրա¬ժեշ¬¬տության խնդրին` Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասով սահմանված հանցակազմի պատժամասը բացար¬ձա¬կ որոշակի է, այ¬սինքն` նախա¬տեսում է պատիժ բացառապես ազատազրկման ձևով, հետևաբար` քննարկման են¬թակա են պատիժը կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում), ինչ¬պես նաև տվյալ հոդվածով նախատեսված ազատազրկումից ավելի մեղմ պատժատեսակ նշա¬նա¬կելու հարցերը (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրա¬ռում)։
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցավոր արարք կատարելու համար Կարեն Մկրտչյանին դատապարտել է 500.000 ՀՀ դրամ տուգանքի, սակայն ՀՀ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատա¬րանի 2012թ. մայիսի 17-ի որոշմամբ նրա նկատմամբ վերոնշյալ դատավճռով (ԵԱՔԴ/0114/01/11) նշա¬նակված տուգանքի չվճարված մասը` 460.000 ՀՀ դրամը, փոխարին¬վել է 2200 /երկու հազար երկու հարյուր/ ժամ հանրային աշխատանքներով։
Նկատի ունենալով, որ սույն քրեական գործով իրեն մեղսագրվող արարքն ամբաս¬տան¬յալ Կարեն Մկրտչյանը կատարել է նախքան Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. հոկտեմբերի 14-ի թիվ ԵԱՔԴ/0114/01/11 դատավճիռ կայացնելն ու դատապարտվելը` Դատա¬րանը նրա նկատ¬մամբ պատիժ է նշանակում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կանոն¬ներով, համա¬ձայն որի` սույն դա¬տավճռով վերջ¬նա¬կան պատիժ նշանակելիս պատժի ժամկետին հաշվակցվում է ԵԱՔԴ/0114/01/11 դա¬տավճռով նշա¬նակված պատժի չկրած մասը։
Ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի` սույն գործով ամբաստանյալ Կարեն Մկրտչյանին մեղսագրվող հանցանքը ծանր է, իսկ ԵԱՔԴ/0114/01/11 դա¬տավճռով հաստատված հանցանքը` միջին ծանրության, հետևաբար` հանցագոր¬ծությունների համակցությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի ուժով վերջ¬նական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու սկզբունքով, այսինքն` ամբաստանյալ Կարեն Մկրտչյանի նկատ¬մամբ վերջնա¬կան պատիժ նշանա¬կելիս կիրառելի է նաև պատիժները մասնակի գումա¬րելու կանոնը։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Կարեն Մկրտչյանի անձը, նրան վերագրվող հանցագոր¬ծութ¬յան բնույթն ու վտանգա¬վորության աստիճանը, մասնավորապես` անձի առող¬ջության հա¬մար առավել վտանգավոր հանցավոր արարքի կա¬տարման փաստը, հանցագործություն¬նե¬րի բազմակիությունը, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի տեսանկյու¬նով բացառիկ հանգա¬մանք¬ների բացակա¬յությունը` Դա¬տարանը գտնում է, որ վեր¬ջինիս նկատ¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող պատիժը պայմանականորեն չկիրա¬ռելու, ազա¬տազրկման նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատ¬ժա¬տեսակ նշա¬նակելու հիմքերը բացա¬կայում են։
Դատարանի համոզմամբ` ամբաստանյալ Կ.Մկրտչյանի ուղղվելը և նոր հանցագոր¬ծութ¬յուն¬ների կանխումն հնա¬րավոր է ազատազրկման ձևով նրա նկատմամբ նշանակվող պատիժը ռեալ (իրական) կրելու պայման¬ներում, իսկ անձը դրականորեն բնութագրող տվյալը, պատաս¬խա¬նատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգա¬մանքները, հափշտակության ըն¬թաց¬քում ապակյա տարայի գոր¬ծադրման հանգամանքն անհրաժեշտ է հաշվի առնել նրա նկատ¬մամբ սույն գործով պատժաչափ որոշելիս, պատժի չկրած մասից հաշվակցում կատա¬րելիս և ՀՀ քրեական օրենսգքրի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կիրառմամբ վերջնական պատժա¬չափ սահմանելիս։
Ամբաս¬տան¬յալ Կ.Մկրտչյանի նկատմամբ նշանակվող ազատազրկման չափը որոշելիս Դատա¬րանն հաշվի է առնում նաև արագացված դատական քննության կարգով մե¬ղադրական դա¬տավճիռ կայացնելիս պատիժ նշա¬նա¬կելու` ՀՀ քրեական դատա¬վա¬րության օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասով սահմանված պահանջը, համաձայն որի` այն ամբաստանյալ Կ.Մկրտչյանի դեպքում չի կարող գերազանցել 6/վեց/ տարի 8/ութ/ ամիսը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 68-րդ հոդվածի 1-ին կետի 3-րդ ենթակետի համաձայն` հանցանքների կամ դատավճիռների համակցությամբ պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելիս ազատազրկման մեկ օրվան համապատասխանում է հանրային աշխատանքների երեք ժամը։ Տվյալ դեպքում, ՀՀ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012թ. մայիսի 17-ի որոշմամբ Կարեն Մկրտչյանի նկատմամբ նշանակված 2.200 ժամ հանրային աշ¬խա¬տանքներն ազատազրկման պատժատեսակի փոխարինելիս ազա¬տազրկման ժամկետը կազմում է 2/երկու/ տարի։
Այսպիսով, Կարեն Մկրտչյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ և 6-րդ մասերի կիրառմամբ, մասնա¬վորապես` սույն դա¬տավճռով նշա¬նակվելիք ազատազրկմանն անհրաժեշտ է մասնակիորեն գումա¬րել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչա¬կան շրջանների ընդհանուր իրավասության դատա¬րանի 2011թ. հոկտեմբերի 14-ի ԵԱՔԴ/0114/01/11 դա¬տավճռով նշանակված և ՀՀ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012թ. մայիսի 17-ի որոշմամբ 2200 /երկու հազար երկու հարյուր/ ժամ հանրային աշխատանքներով փոխարինված պատժի չկրած մասը` այն վերածելով ազատազրկման։
Տուժողներ Ռոհետ և Մոհիդ Ճոդրին քաղաքացիական հայց չեն ներկայացրել, սակայն Դատա¬րանը հանցագործությամբ նրանց պատճառված 97.000 ՀՀ դրամի գույքային վնասի փաստն հաստատված հա¬մա¬րելով` բավարարվում է` այդ վնասի հատուց¬ման և այն ամբաս¬տանյալ Կարեն Վահանի Մկրտչյանից բռնա¬գանձելու պա¬հանջով (քաղա¬քացիական հայցով) քաղաքացիական դատավարական կար¬գով դատարան դիմելու իրավունքը տուժողներին պար¬զա¬բանելով։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դա¬տավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույցների տնօրինման, դատական ծախսերի, գույ¬քի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի հարցերին։ Նշվա¬ծի կապակցությամբ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով իրեղեն ապացույցներ չկան, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-8-րդ կետերով թվարկված դատական ծախսերը, ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 375.3 հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն, ամբաստանյալից բռնա¬գա¬նձ¬ման ենթակա չեն։ Ինչ վերաբերվում է մինչդատական վարույթի ընթացքում` 2012թ. ապրիլի 18-ին կայացված որոշմամբ ամբաստանյալ Կարեն Մկրտչյանի գույքի վրա դրված կալանքը պահպանելու կամ վերացնելու հարցին, ապա Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Կարեն Մկրտչյանի անվամբ հաշվառված որևէ շարժական կամ անշարժ գույք փաստացի արգելանքի չի վերցվել` այդպիսիք չհայտնաբերվելու հիմքով։
Քննարկելով ամբաստանյալ Կ.Մկրտչյանի նկատ¬մամբ ընտրված խափանման միջոց կալա¬նա¬վոր¬ման հարցը` Դատարանը գտնում է, որ, պայմանավորված նրան ռեալ պատժի` ազա¬տազրկման դատապարտելու հանգամանքով և դատավճռի կատարումն ապահովելու անհրաժեշտությամբ, այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Միաժամանակ անդրա¬դառնալով պատժի կրման սկիզբն հաշ¬վարկելու և անա¬զատության մեջ պահվելու ժամկետն նշանակվող պատ¬ժին հաշվակցելու հարցերին` Դատա¬րանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Կարեն Մկրտչյանի պատժի կրման սկիզբն անհրա¬ժեշտ է հաշվարկել նրան փաստացի արգելանքի վերց¬նելու պահից` 2012թ. հունվարի 31-ից, որի դեպքում նրան կալանքի տակ պահելու ժամկետը լրացուցիչ հաշ¬վակցելու անհրա¬ժեշտութ¬¬յունը վերանում է, քանի որ հաշ¬վակցման ենթակա ժամկետն ինքնին ընդգրկում է 2012թ. հունվարի 31-ից մինչև սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելն ըն¬կած ժամանակա¬հատվածը։
Գնահատելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույց¬ները, ուսումնասիրելով ամբաս¬տան¬յալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղ¬մացնող հան¬գամանքները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավա¬րա¬կան օրենսգրքի 357-360, 364-365, 369-375, ինչպես նաև 375.1-375.4 հոդված¬ներով,

Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝
Կարեն Վահանի Մկրտչյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` ազա¬տազրկում 6 /վեց/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ և 6-րդ մասերի կիրառմամբ սույն դա¬տավճռով նշա¬նակված 6/վեց/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկմանը մասնակիորեն գումա¬րել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչա¬կան շրջանների ընդհանուր իրա¬վասության դատա¬րանի 2011թ. հոկտեմբերի 14-ի ԵԱՔԴ/0114/01/11 դա¬տավճռով նշանակված և ՀՀ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012թ. մայիսի 17-ի որոշմամբ 2200 /երկու հազար երկու հարյուր/ ժամ հանրային աշխատանքներին համարժեք 2 /երկու/ տա¬րի ժամկետով ազատազրկման չկրած մասից 6/վեց/ ամիս ժամկետով ազա¬տազրկումը և Կարեն Մկրտչյանի նկատմամբ վերջնական պա¬տիժ նշանակել ազա¬տազրկում 7 /յոթ/ տարի ժամկե¬տով` առանց գույքի բռնագրավման։
Կարեն Մկրտչյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել 2012թ. հունվարի 31-ից, նրա նկատ¬մամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Տուժողներ Ռոհետ և Մոհիդ Ճոդրիին պարզաբանել քաղաքացիական դատավա¬րական կար¬գով հանցագործությամբ նրանց պատճառված 97.000 /իննսունյոթ հազար/ ՀՀ դրամ գույ¬քային վնասի հատուց¬ման և այն Կարեն Մկրտչյանից բռնագանձելու պահանջով (քաղա¬քա¬ցիական հայցով) դատարան դիմելու իրավունքը։
Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված։
Դատավճիռը կարող է հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում բողո¬քարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` բացառությամբ ՀՀ քրեական դատա¬վարության օրենսգրքի 395-րդ հոդ¬¬վածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի։

ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ