ԵԿԴ/0053/01/12






ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

«23» մայիսի 2012թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը (այսուհետ` Դատարան)

Նախագահող դատավոր Մ.Պապոյան
դատական նիստերի քարտուղար Ռ.Ավետյան
մեղադրող Հ.Սարգսյան
պաշտպաններ Վ.Գևորգյան
Ե.Սարգսյան

դռնբաց դատական նիստում` արագացված դատական քննության կարգով, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Համլետ Ալբերտի Գրիգորյանի` ծնված 1958 թվականի մայիսի 27-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջին-մասնագիտական կրթությամբ, ամուսնացած, դատվածություն չունեցող, չի աշխատում, բնակվել է Երևան քաղաքի Արցախի փողոցի 10-րդ շենքի 98-րդ բնակարանում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, արգելանքի տակ է 2011 թվականի նոյեմբերի 28-ից,
Գուրգեն Ժորայի Թառոյանի` ծնված 1964 թվականի ապրիլի 30-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդատապարտված, չի աշխատում, բնակվում է Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի 28-րդ շենքի 139-րդ բնակարանում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2011 թվականի նոյեմբերի 28-ին ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Աղաջանյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 58214211 քրեական գործը:
2011 թվականի նոյեմբերի 30-ին ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Աղաջանյանի որոշմամբ թիվ 58214211 քրեական գործով Գուրգեն Ժորայի Թառոյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 38-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով:
2011 թվականի նոյեմբերի 30-ին ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Աղաջանյանի որոշմամբ թիվ 58214211 քրեական գործով Համլետ Ալբերտի Գրիգորյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով:
2012 թվականի մարտի 19-ին ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Աղաջանյանի որոշմամբ թիվ 58214211 քրեական գործով Գուրգեն Ժորայի Թառոյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
2012 թվականի մարտի 19-ին ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Աղաջանյանի որոշմամբ թիվ 58214211 քրեական գործով Համլետ Ալբերտի Գրիգորյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով:
2012 թվականի ապրիլի 6-ին Համլետ Ալբերտի Գրիգորյանի և Գուրգեն Ժորայի Թառոյանի վերաբերյալ թիվ 58214211 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԿԴ/0053/01/12 համարը:
Համլետ Ալբերտի Գրիգորյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով` այն արարքների համար, որ նա 2011 թվականի ամռանը Երևան քաղաքում, ծանոթանալով Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվա քաղաքում բնակվող, ազգությամբ հայ ոմն Արթուրի հետ և վերջինից ստանալով առաջարկ` Երևանից Մոսկվա քաղաք որոշակի քանակության ոսկյա զարդեր տեղափոխելու և իրացնելու վերաբերյալ, համաձայնել է և 2011 թվականի հունիսի 26-ից մինչև հոկտեմբերի 29-ն ընկած ժամանակահատվածում 8 անգամ մեկնելով Մոսկվա քաղաք և յուրաքանչյուր անգամ տեղափոխելով 2-3 կտոր ոսկյա զարդեր, չի ստացել մատակարարված ապրանքի ամբողջ արժեքը, որի մնացորդը կազմել է 5.000 ԱՄՆ դոլար գումար: Պայմանավորվածություն ձեռք բերելով նշված Արթուրից այդ գումարը ստանալու համար` 2011 թվականի նոյեմբերի 26-ին Երևան-Մոսկվա թիվ 512 չվերթով մեկնել է Մոսկվա քաղաք, որտեղ հանդիպելով Արթուրի հետ, վերջինի առաջարկով, պարտքի դիմաց ձեռք է բերել նրա կողմից հայթայթված առանձնապես խոշոր չափ հանդիսացող` 89,684 գրամ քաշով հերոին տեսակի թմրամիջոց, որից հետո այն թաքցնելով սվիտերի գրպանում և հաջորդ օրը` 2011 թվականի նոյեմբերի 27-ին, Մոսկվա-Երևան թիվ 511 չվերթով ժամանելով Երևանի «Արմենիա» միջազգային օդանավակայան, մաքսային հսկողությունից թաքցնելով, տեղափոխել է Հայաստանի Հանրապետության մաքսային սահմանով, սակայն ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության աշխատակիցների կողմից իրականացված կրկնակի զննության ժամանակ թմրամիջոցը հայտնաբերվել և առգրավվել է:
Բացի այդ, հանդիսանալով թմրամոլ և գտնվելով թմրամիջոց օգտագործելու գայթակղության վիճակում, 2011 թվականի աշնանը Երևան քաղաքի այգիներից մեկում իրեն անծանոթ` ազգությամբ պարսիկ երկու անձնավորություններից իր օգտագործման համար ապօրինի ձեռք է բերել խոշոր չափերով «հերոին» տեսակի թմրամիջոց, որից մի մասն օգտագործել է, իսկ մնացածը, խոշոր չափ հանդիսացող` 0,028 գրամ քաշով թմրամիջոցը լցնելով 10մլ ծավալի համար նախատեսված մեկանգամյա օգտագործման ներարկիչի մեջ, սկզբից պահել է իր մոտ, իսկ 2011 թվականի նոյեմբերի 26-ին Մոսկվա քաղաք մեկնելուց առաջ թաքցրել է իրեն օդանավակայան փոխադրող և դիմավորելու համար պայմանավորված մտերիմ ծանոթ` Գուրգեն Ժորայի Թառոյանի «Ռենջ Ռովեր» մակնիշի, BAD21M համարանիշի ավտոմեքենայի հետևի նստարանի տակ, որի մասին այնուհետև հեռախոսազանգով տեղեկացրել է վերջինին և խնդրել պահել` վերադառնալուն պես ներարկվելու համար, ով չի մերժել և այն պահել է ավտոմեքենայի վարորդական նստարանի տակ, սակայն ավտոմեքենայի զննությամբ թմրամիջոցի պարունակությամբ ներարկիչը հայտնաբերվել և առգրավվել է:
Գուրգեն Ժորայի Թառոյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` այն արարքի համար, որ նա վաղեմի ծանոթ Համլետ Ալբերտի Գրիգորյանի խնդրանքով, վերջինի կողմից տնտեսական գործունեություն իրականացնելու համար ցուցաբերելով նյութական աջակցություն, 2011 թվականի նոյեմբերի 26-ին իր «Ռենջ Ռովեր» մակնիշի, BAD21M համարանիշի ավտոմեքենայով նրան փոխադրել է «Արմենիա» միջազգային օդանավակայան և պայմանավորվել` Մոսկվա քաղաքից ընկերոջ կողմից իրեն ուղարկվող դիետիկ սնունդը իր հետ բերելու և մեկ օր անց նրան օդանավակայան դիմավորելու վերաբերյալ: Այնուհետև, Համլետ Գրիգորյանից հեռախոսազանգով տեղեկանալով, որ վերջինն իր օգտագործման համար ավտոմեքենայի հետևի նստարանի տակ թաքցրել է ներարկիչ հերոին տեսակի թմրամիջոցի պարունակությամբ և լսելով նրա խնդրանքը` այն պահել է մինչև վերադարձը` միանգամից ներարկվելու համար, չի մերժել և ապահովության համար, խոշոր չափ հանդիսացող 0,028 գրամ հերոին տեսակի թմրամիջոցի պարունակությամբ ներարկիչը թաքցրել է իր նստարանի տակ և հաջորդ օրը մեկնել օդանավակայան` Համլետ Գրիգորյանին դիմավորելու նպատակով, սակայն վերջինի կողմից առանձնապես խոշոր չափերով հերոին տեսակի թմրամիջոց ապօրինի ՀՀ տեղափոխելու դեպքը բացահայտվելուց հետո, բերման է ենթարկվել ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության վարչական շենք, որտեղ նույնպես տեղափոխված և զննության ենթարկված ավտոմեքենայից հայտնաբերվել և առգրավվել է 0,028 գրամ քաշով հերոին տեսակի թմրամիջոցի պարունակությամբ ներարկիչը:
2. Արագացված դատական քննություն.
Մինչ դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալներ Համլետ Ալբերտի Գրիգորյանը և Գուրգեն Ժորայի Թառոյանը միջնորդեցին դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտնեցին, որ միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր, խորհրդակցել են իրենց պաշտպանների հետ, գիտակցում են արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքներն իրենց պարզ են, համաձայն են մեղադրանքների հետ:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին:
Դատարանը, հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Համլետ Ալբերտի Գրիգորյանը կատարել է արարքներ` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, իսկ ամբաստանյալ Գուրգեն Ժորայի Թառոյանը` արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը, ուսումնասիրելով ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, մասնավորապես` ինքնախոստովանական ցուցմունքները, ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի պահանջագրերը, բնութագրերը, «Սասունցի Դավիթ 11» համատիրության նախագահի կողմից տրված տեղեկանքը և բժշկական փաստաթղթերը եկավ հետևյալ եզրահանգման.
Համլետ Ալբերտի Գրիգորյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ են խնամքին 1931 թվականին ծնված հոր, 1995 թվականին ծնված դստեր և 1992 թվականին ծնված որդու առկայությունը, ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը և կատարածի համար զղջալը:
Դատարանը գտնում է, որ Համլետ Գրիգորյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ պետք է դիտել վատառողջ լինելը և դրականորեն բնութագրվելը:
Վերը նշված անձը դրականորեն բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները Համլետ Գրիգորյանի կատարած բոլոր արարքներով էլ առկա են:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Համլետ Գրիգորյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքների համար ամբաստանյալ Համլետ Գրիգորյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Համլետ Գրիգորյանի կատարած արարքների` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ Համլետ Գրիգորյանի կողմից կատարած արարքների համար նախատեսված են միայն ազատազրկման ձևով պատիժներ, գտնում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար նրա նկատմամբ պատիժներ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով կատարած արարքի համար նախատեսված է նաև պարտադիր լրացուցիչ պատիժ` գույքի բռնագրավում: Նույն հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` հոդվածում նշված գույք են համարվում մաքսանենգության առարկաները, իսկ վերջինի բացակայության դեպքում` դրանց արժեքը: Նշվածից հետևում է, որ սույն գործով բռնագրավման ենթակա է հանցագործության առարկա հանդիսացող 89,684 գրամ հերոին տեսակի թմրամիջոցը (սույն գործով ճանաչվել է իրեղեն ապացույց): Ընդ որում` Համլետ Գրիգորյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված` պատիժները մասնակի գումարելու կանոնի կիրառմամբ, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 15-րդ կետի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը լուծում է նաև այն հարցը, թե հանցանքը կատարելու մեջ մեղավոր ճանաչված ամբաստանյալի նկատմամբ անհրաժեշտ է արդյոք կիրառել հարկադրական բուժում:
Դատանարկոլոգիական հանձնաժողովային փորձաքննության 2012 թվականի փետրվարի 7-ի թիվ 26-12 եզրակացության համաձայն` Համլետ Գրիգորյանը տառապում է «Ափիոնային թմրամոլություն» ախտորոշմամբ, ուստի հարկադիր բուժման կարիք ունի, որի համար հակացուցումներ չկան:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն` բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ դատարանը կարող է նշանակել այն անձի նկատմամբ, ով հանցանք է կատարել և ճանաչվել է ալկոհոլամոլությունից և թմրամոլությունից բուժման կարիք ունեցող: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 98-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղսունակությունը չբացառող հոգեկան խանգարման վիճակում կատարած հանցանքի համար դատապարտված, բայց ալկոհոլամոլությունից, թմրամոլությունից կամ թունամոլությունից, կամ մեղսունակությունը չբացառող հոգեկան խանգարումներից բուժման կարիք ունեցող անձանց նկատմամբ դատարանը պատժի հետ մեկտեղ կարող է նշանակել հոգեբույժի մոտ արտահիվանդանոցային հսկողություն և հարկադիր բուժում: Նշվածի հիման վրա Դատարանը գտնում է, որ Համլետ Գրիգորյանի նկատմամբ պետք է նշանակել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոց` հոգեբույժի մոտ արտահիվանդանոցային հսկողություն և հարկադիր բուժում:
Դատարանը գտնում է, որ Համլետ Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի համաձայն` մեղադրյալին կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվվում է ձերբակալելիս անձին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` մինչև դատավճռի oրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` մեկ օրը հաշվելով մեկ օրվա դիմաց: Ամբաստանյալ Համլետ Գրիգորյանի պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել 2011 թվականի նոյեմբերի 28-ից, քանի որ նա ձերբակալվել է այդ օրը, իսկ 2011 թվականի նոյեմբերի 30-ին նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը:
Դատարանը գտնում է, որ Համլետ Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Գուրգեն Ժորայի Թառոյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ են, ինքնախոստովանական ցուցմունքներ տալը և կատարածի համար զղջալը:
Դատարանը գտնում է, որ Գուրգեն Թառոյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել նախկինում արատավորված` դատապարտված չլինելը, դրականորեն բնութագրվելը, վատառողջ լինելը և 1989 թվականին ծնված վատառողջ որդունը խնամելը:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Գուրգեն Թառոյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Գուրգեն Թառոյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Գուրգեն Թառոյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ Գուրգեն Թառոյանի կողմից կատարած արարքի համար նախատեսված է ազատազրկման ձևով պատիժ, գտնում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի համաձայն` մեղադրյալին կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվվում է ձերբակալելիս անձին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` մինչև դատավճռի oրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` մեկ oրը հաշվելով մեկ oրվա դիմաց: Այսպիսով, դատարանը գտնում է, որ Գուրգեն Թառոյանի նկատմամբ նշանակվելիք պատժի ժամկետին պետք է հաշվակցել սույն քրեական գործով 2011 թվականի նոյեմբերի 28-ից մինչև 2012 թվականի մարտի 28-ը կալանքի տակ գտնվելու ժամկետը` 4 (չորս) ամիսը:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը մի շարք այլ հարցերի հետ միասին պետք է լուծի նաև այն հարցը, թե ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, թե` ոչ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` եթե դատարանը, ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մաuին: ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է. «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է: Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու»:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` 2008 թվականի փետրվարի 1-ի թիվ ՎԲ-01/08 որոշմամբ նշել է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է, որ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու մասին կարող է վկայել հանցագործությունից հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես` տուժողին պատճառած վնասը հարթելը կամ այն հարթելուն ուղղված ողջամիտ միջոցներ ձեռնարկելը:
Դատարանը, անդրադառնալով տուժողին պատճառած վնասը վերականգնելու մասով վկայակոչված որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշմանը, հարկ է համարում նշել, որ սույն գործն ունի իր առանձնահատկությունը, այն է` ամբաստանյալ Գուրգեն Թառոյանի կողմից անմիջականորեն չի պատճառվել ֆիզիկական կամ գույքային (նյութական) վնաս, ավելին` սույն գործով չկա նաև տուժող: Նշված հանգամանքներն օբյեկտիվորեն անհնար են դարձնում տուժողին պատճառված վնասի հարթումը կամ դրան ուղղված միջոցների ձեռնարկումը: Ինչ վերաբերում է հանցագործությունից հետո ամբաստանյալ Գուրգեն Թառոյանի դրսևորած վարքագծին, ապա նա տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, աջակցել է հանցագործությունը բացահայտելուն, զերծ է մնացել այլ հանացավոր արարքներ կատարելուց և չլինելով կալանավորված` չի խուսափել քննությունից ու դատից:
Հանցագործությունից հետո ամբաստանյալ Գուրգեն Թառոյանի դրսևորած վարքագիծը, նրան դրականորեն բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերը նշված հանգամանքները Դատարանին հիմք են տալիս գալ հետևության, որ ամբաստանյալ Գուրգեն Թառոյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու:
Դատարանը գտնում է, որ Գուրգեն Թառոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ և 119-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ բռնագրավման ենթակա` 2012 թվականի մարտի 5-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված` 89,684 գրամ հերոին տեսակի թմրամիջոցը, ինչպես նաև 0,028 գրամ հերոին տեսակի թմրամիջոցը պետք է ոչնչացնել, իսկ չվերթի տոմսերն ու նստեցման կտրոնները` պահել քրեական գործի հետ միասին:
Դատարանը գտնում է, որ դատական ծախսերն ամբաստանյալներ Համլետ Գրիգորյանից և Գուրգեն Թառոյանից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախս սույն քրեական գործով չկա, իսկ 2-8-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերն արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում, համաձայն նույն օրենսգրքի 3753 հոդվածի 8-րդ մասի, ամբաստանյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-372-րդ, 3751 և 3753 հոդվածներով` Դատարանը

ՎՃՌԵՑ

Համլետ Ալբերտի Գրիգորյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով Համլետ Ալբերտի Գրիգորյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում` 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` մաքսանենգության առարկայի` 89,684 գրամ հերոին տեսակի թմրամիջոցի բռնագրավմամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով Համլետ Ալբերտի Գրիգորյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում` 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով Համլետ Ալբերտի Գրիգորյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում` 3 (երեք) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված կարգով` նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, Համլետ Ալբերտի Գրիգորյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 7 (յոթ) տարի ժամկետով` մաքսանենգության առարկայի` 89,684 գրամ հերոին տեսակի թմրամիջոցի բռնագրավմամբ` պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2011 թվականի նոյեմբերի 28-ից:
Համլետ Ալբերտի Գրիգորյանի նկատմամբ նշանակել հոգեբույժի մոտ արտահիվանդանոցային հսկողություն և հարկադիր բուժում:
Համլետ Ալբերտի Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Գուրգեն Ժորայի Թառոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և պատիժ նշանակել ազատազրկում` 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս:
Գուրգեն Ժորայի Թառոյանի նկատմամբ նշանակված պատժի ժամկետին հաշվակցել սույն քրեական գործով 2011 թվականի նոյեմբերի 28-ից մինչև 2012 թվականի մարտի 28-ը կալանքի տակ գտնվելու ժամկետը` 4 (չորս) ամիսը, և վերջնական պատիժ սահմանել` ազատազրկում` 1 (մեկ) տարի 2 (երկու) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ Գուրգեն Ժորայի Թառոյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան` 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
Գուրգեն Ժորայի Թառոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` բռնագրավման ենթակա` 2012 թվականի մարտի 5-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված` 89,684 գրամ հերոին տեսակի թմրամիջոցը, ինչպես նաև 0,028 գրամ հերոին տեսակի թմրամիջոցը ոչնչացնել, իսկ չվերթի տոմսերն ու նստեցման կտրոնները պահել քրեական գործի հետ միասին:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում (դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով):


ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ