Գործ թիվ ԵԿԴ/0003/01/12





ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ



Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը

նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,
քարտուղարությամբ` Սուսաննա Պետրոսյանի,

մասնակցությամբ`

մեղադրող, ՀՀ գլխավոր դատախազության
ավագ դատախազ, արդարադատության 1-ին
դասի խորհրդական ` Հարություն Հարությունյանի,


ամբատանյալներ`

Հ.Թամամյանի պաշտպաններ` Վաղարշակ Գևորգյանի,
Արտ. Փարսադանյանի,

Ա.Պողոսյանի պաշտպան` Արայիկ Ալվանդյանի,


Վ.Խանզադյանի պաշտպան (հանրային) Ռուզաննա Սիրեկանյանի,


2012թ. մարտի 23-ին դռնբաց դատական նիստում արա¬գաց¬ված դատական քննութ¬յան կարգով քննեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`
1. Հ ո վ հ ա ն ն ե ս Ղ ու կ ա ս ի Թ ա մ ա մ յ ա ն ի`
(ծնված 1957թ. ապ¬րի¬լի 25-ին Վրաստանի Ազավրեթ գյու¬¬ղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քա¬ղա¬¬¬քա¬ցի, բարձրագույն կրթու¬¬թ¬¬յամբ, ամուս¬նացած, չդատ¬¬ապարտված, չի աշ¬¬խա¬տում, հաշվառված է Կոտայքի մար¬¬զի Ծաղ¬կա¬ձոր քա¬ղա¬քի Չարենցի փողոցի 72-րդ տա¬նը, փաստացի բնակվել է Երևան քաղաքի Հյուսի¬սա¬յին ճա¬ռագայթ պո¬ղո¬տայի 1«ա» տանը, ունի ոստիկանության գեներալ-մայորի կոչում, ՀՀ ԱՆ «Երևան-Կենտրոն» ՔԿՀ կալանավոր),

2. Ա ր մ ե ն Վ ա հ ա ն ի Պ ո ղ ո ս յ ա ն ի`
( ծնված 1964թ. օգոստոսի 26-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քա¬ղա¬¬քա¬ցի, բարձ¬րա¬գույն կրթութ¬յամբ, ամուսնացած է, չդատ¬ապարտ¬ված, չի աշ¬¬¬խա¬տում, գրանցված է ՀՀ ոստիկանության կադրերի ռե¬զեր¬վում, ունի ոստիկանության փոխգնդա¬պետի կոչում, հաշվառված և փաստացի բնակվել է Երևան քաղաքի Բաղրամյան փողո¬ցի 42-րդ շենքի 4-րդ բնակարանում, ՀՀ ԱՆ «Երևան-Կենտրոն» ՔԿՀ կալանավոր),

3. Վ ա հ ա ն Ս ա ր գ ս ի Խ ա ն զ ա դ յ ա ն ի`
(ծնված 1978թ. մարտի 25-ին Երևան քաղաքում, ազ¬¬գութ¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬յամբ հայ, ՀՀ քա¬¬ղա¬քացի, բարձրագույն կրթութ¬¬¬¬¬¬¬յամբ, ա¬մու¬ս¬¬նա¬¬ցած, նախ¬¬կի¬նում չդատա¬պարտ¬ված, չի աշ¬խատում, ունի ոստիկանության մայորի կոչում, հաշվառ¬ված և փաստացի բնակվել է Երևան քաղաքի Ն.Զարյան փողոցի 94-րդ շենքի 1-ին բնակա¬րա¬նում, ՀՀ ԱՆ «Երևան-Կենտ¬րոն» ՔԿՀ կալանավոր)։


Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 61200111 քրեական գործն հարուցվել է ՀՀ գլխավոր դատախազությունում 2011թ. հուն¬վարի 10-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ, 235-րդ և 308-րդ հոդված¬նե¬րի 1-ին մա¬սե¬րով՝ Երևանի Կոմիտասի պողոտայում Վռամ Բաղ¬դա¬¬սար¬յանի կող¬մից ապօրինի կրվող հրազենի գործադրմամբ Խաչիկ Մկրտչյանին սպանելու և վերջինիս սպանության դեպքի առթիվ հա¬րուցված քրեական գործի նա¬խա¬¬քննության ընթացքում առան¬ձին պաշտոնատար անձանց կող¬մից իրենց պաշ¬տոնեական լիա¬զո¬րութ¬յուն¬ները չա¬րա¬շահելու դեպքերի առթիվ, որը սույն գործով նախաքննությունն ավարտած մարմնի` ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության վարույթ է ընդունվել 2011թ. հունվարի 10-ին։
Սույն գործին 2011թ. մարտի 4-ին միացված թիվ 40106009 քրեական գործն հարուցվել է ՀՀ ոստիկանության Գեղարքունիքի մարզի քննչա¬կան բաժնում 2009թ. նոյեմբերի 5-ին ՀՀ քրե¬ա¬կան օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդ¬վածի 1-ին մա¬սով՝ նույն օրը Գավառում անհայտ ան¬ձանց կող¬մից ապօրինի պահ¬վող հրազենի գործադրմամբ Հով¬սեփ և Հակոբ Հովհան¬նիս¬յանների ու Սպարտակ Զարգա¬րա¬ղոյանի նկատ¬մամբ սպա¬նութ¬յան փորձ կատարելու դեպ¬քի առ¬թիվ։
2011թ. մարտի 17-ին սույն քրեական գործից անջատվել է թիվ 62201611 քրեական գործն՝ ըստ մեղադրանքի Վռամ Բաղդասար¬յանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ կետերով, 235-րդ հոդ¬վա¬ծի 1-ին և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասերով, և Դավիթ Սանդալջյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, այն ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդ¬հա¬նուր իրավասության դատարան՝ ըստ էության քննելու համար (առաջին ատյանի այդ դատա¬րա¬նի կայացրած մեղադրող դատավճիռը 2012թ. փետրվարի 8-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը թողել է ուժի մեջ)։
2011թ. հունիսի 10-ին թիվ 40106009 քրեական գործն՝ ըստ մեղադրանքի Արթուր Մարտի¬րոս¬յանի և Հրաչյա Պետրոսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենս¬գրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬սի 1-ին և 7-րդ կետերով ու 235-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬սով և Արամ Մարտի¬րոս¬յանի՝ ՀՀ քրեական օրենս¬գրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬սի 1-ին և 7-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬սով և 38-235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, սույն քրեական անջատվել և ուղարկվել է ՀՀ Գեղարքու¬նիքի մարզի ընդհա¬նուր իրա¬վա¬սության դա¬տա¬րան՝ ըստ էության քննելու համար (առաջին ատյանի այդ դատարանը 2012թ. փետրվարի 23-ին կայացրել է մեղադրող դատավճիռ)։
2011թ. մարտի 24-ին Հովհաննես Թամամյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորում։
2011թ. ապրիլի 11-ին Վահան Խանզադյանին մեղադ¬րանք է առա¬ջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորում։
2011թ. ապրիլի 13-ին Արմեն Պողոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կա¬լա¬նա¬վորում։
2011թ. դեկ¬տեմ¬բերի 26-ին մեղադրյալ Արմեն Պողոսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։
2012թ. հունվարի 11-ին մեղադրյալ Հովհաննես Թամամյանին առաջադրված մե¬ղադրան¬քը փոփոխվել, լրաց¬վել և նրան նոր մե¬ղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով։
2011թ. հունիսի 20-ին Գեղարքունիքի մարզի Գավառի քա¬ղա¬քապետ Գուրգեն Մարտիրոսյա¬նին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով` Գավառում Հակոբ, Հովսեփ Հովհաննիսյանների և Սպարտակ Զարգարա¬ղո¬յանի նկատմամբ սպանության փորձ կատարած անձանց՝ Արամ և Արթուր Մարտիրոսյանների ու Հրաչյա Պետրոսյանի, ինչպես նաև հանցա¬գոր¬ծութ¬յան կա¬տար¬¬ման գոր¬ծիք¬ների` նախա¬պես չխոստաց¬ված պարտակում կատարելու համար, իսկ 2011թ. հուլիսի 8-ին` նրա նկատմամբ քրեական հե¬տապնդումը դադարեցվել է՝ 2011թ. մայիսի 26-ին ուժի մեջ մտած հա¬մաներման ակտի կիրառման հիմքով։
2011թ. դեկտեմբերի 26-ին նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել ՀՀ ոստի¬կա¬նութ¬յան քրեական հետախուզության գլխա¬վոր վարչության պետի առաջին տեղակալ, միաժա¬մա¬նակ՝ ՀՀ ոստիկանության ՔՀԳՎ-ում գաղտ¬նիութ¬յան ռեժիմի ապա¬հով¬ման վիճակի և ոչ գաղտնի փաստաթղթերի գործավա¬րութ¬յան աշխա¬տանք¬ները ստու¬գող հանձ¬նաժողովի նախա¬գահ Համլետ Մխիթարյանի նկատ¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 315-րդ հոդվածի 1-ին մասով (պաշտոնեական անփութություն) քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին՝ 2011թ. մայիսի 26-ին ուժի մեջ մտած հա¬մաներման ակտի կիրառման հիմքով։
2012թ. հունվարի 12-ին որոշում է կայացվել սուտ ցուցմունք տալու առնչությամբ սույն գործով որպես վկա հարցաքննվածներ Արմեն Երիցյանի և Լևոն Ահարոնյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրա¬կանացնելու մա¬սին` ՀՀ քրեական օրենս¬գրքի ընդհանուր մասի դրույթների ուժով քրեա¬կան պատասխանատվությունից ազա¬տելու հիմքով։ Նույն որոշմամբ արար¬քներում հան¬ցակազմի բացա¬կա¬յութ¬յան հիմքով քրեա¬կան հետապնդում չի իրակա¬նացվել` Լևոն Սարգսյանի նկատմամբ` Հովհաննես Թամամյանին պաշտոնեական լիազո¬րություն¬ները չարա¬շա¬հե¬լուն դրդելու, իսկ Լևոն Սարգսյանի, Հովհաննես Շահինյանի, Արմեն Երիցյանի և Լևոն Ահա¬րոնյանի նկատ¬մամբ` հանցագործությունը պարտակելու հա¬¬մար։
2012թ. հունվարի 26-ին քրեական գործը Հովհաննես Թամամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով, Արմեն Պողոսյանի նկատ¬մամբ`ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և Վահան Խանզադյանի նկատ¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հաստատված մե¬ղադրական եզրա¬կացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջան¬ների ընդհանուր իրավասության դատարան և 2012թ. հունվարի 30-ին ընդունվել վարույթ։

Առաջադրված մեղադրանքի բովանդակությունը.
Ամբաստանյալ Հովհաննես Թամամյանը «աշխատելով ՀՀ ոստիկանության քրեական հետա¬խու¬զութ¬յան գլխավոր վարչության պետ, ունենալով ոստի¬կանության գեներալ-մայորի կոչում, մշտապես իրա¬կա¬նացնելով իշխանության ներկա¬յա¬ցուցչի լիա¬զո¬րութ¬յուններ և որպես այդպիսին՝ հան¬դի¬սա¬նա¬լով պաշտոնատար անձ, անձնա¬կան այլ շա¬հա¬գրգռվածությունից ելնելով, պաշտոնեա¬կան դիրքն օգտագործել է ծառա¬յության շահերին հա¬կա¬ռակ և իր ծառայողական պարտակա¬նութ¬յունները չի կատարել, որով մի դեպքում էական վնաս է պատ¬ճառվել պետության օրինական շահերին, մյուս դեպքում՝ ան¬ձանց իրավունքներին ու պետության օրինական շահերին՝ անզգու¬շությամբ առաջացնելով ծանր հետևանքներ, որպիսի գործողությունները դրսևորվել են հետև¬յալում.
Հովհաննես Թամամյանը, ՀՀ ոստի¬կանության պետի 2008թ. սեպտեմբերի 4-ի թիվ 2083-Ա հրամանով հաստատված՝ ՀՀ ոս¬տի¬կա¬նության քրեական հետախուզության գլխավոր վար¬չության կանոնադրության համա¬ձայն հան¬դի¬սա¬նալով հիշյալ վարչության առջև դրված խնդիր¬ների (մասնավորապես՝ հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ների բացահայտման ուղ¬ղութ¬յամբ օպերատիվ-հետախու¬զա¬կան գործունեության կազ¬մա¬կերպ¬ման, քրեական հետախուզության ստորաբա¬ժանումների կողմից հանցավորության դեմ տար¬վող պայ¬քա¬րում օպերատիվ-ծառայողական գործունեության մար¬տավարության և առաջ¬նա¬յին լու¬ծում պա¬հան¬ջող ուղղութ¬յուն¬ների մշակման) որակյալ և արդյունավետ կա¬տարման հա¬մար անձնա¬կան պա¬տաս¬խանատվություն կրող, ինչպես նաև հանցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬նե¬րի բա¬¬ցա¬հայտ¬ման ուղ¬ղութ¬յամբ ոստիկանության տարածքային մարմին¬նե¬րի աշ¬խա¬տանք¬ները կազ¬մա¬կերպելու և նրանց գործնական օգնություն ցույց տալու լիազորութ¬յամբ օժտված պաշտո¬նա¬տար անձ, 2009թ. նոյեմբերի 5-ին Գավառում Հակոբ, Հովսեփ Հով¬հան¬նիս¬յանների և Սպարտակ Զարգարաղոյանի նկատմամբ սպանության փորձն իրա¬կա¬նացրած իր մտերիմներ՝ ՀՀ առողջա¬պահության նախկին փոխնախարար Աբրահամ Մա¬նուկյանի սանիկներ, միաժա¬մանակ՝ Գեղարքունիքի մարզի դա¬տա¬խազի նախ¬կին տեղակալ Երվանդ Մարտիրոսյանի ազգականներ Արամ, Արթուր Մար¬տի¬րոս¬յան եղբայր¬նե¬րին նշված՝ առանձնապես ծանր հանցա¬գոր¬ծությունը կատարելու համար քրեա¬կան պատասխա¬նատվությունից զերծ պահելու անձ¬նա¬կան շահագրգռվածութ¬յունից ելնելով և այդ դիտավորութ¬յամբ, իր ծառայողական պար¬տա¬կա¬նությունները չի կատարել։
Մասնավորապես, վերոհիշյալ սպանության փորձի դեպքի առթիվ հարուցված քրեական գործով Արամ և Արթուր Մարտիրոսյանների հետ խուլիգանություն կատարելու համար հետա¬խուզ¬ման մեջ գտնվող Հրաչյա Պետրոսյանի ձերբակալվելուց և 2009թ. դեկ¬տեմ¬բերի 10-ին նրան ՀՀ ոստիկանության քրեական հետախուզության գլխավոր վարչութ¬յուն տեղա¬փոխելուց հետո Հովհաննես Թամամյանն անձամբ օպերատիվ հարցազրույց է վարել Հրաչյա Պետրոսյանի հետ, որի ընթացքում վերջինս խոստովանել է սպանության փորձն իր և Մարտիրոսյան եղբայրների կողմից կատարելու հանգամանքը, հանգա¬մա¬նորեն պատմել է հանցագործության կատարման դրդապատճառները, հանցագործության մասնակիցներից յուրա¬քանչյուրի գործողություններն ու հանցագործության գործիք հանդիսացող զենքերը թաքցնելու կոնկրետ տեղը։ Հովհաննես Թամամ¬յա¬նը, սակայն, ձեռնպահ է մնացել հիշյալ տեղե¬կությունները ստուգելու և հատկապես հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յան գործիքները՝ զենքերը հայտ¬նաբերելու ուղղութ¬յամբ ոստիկանության Գավա¬ռի բաժնի և ՔՀԳՎ աշխատակիցների օպերատիվ-հետախուզական աշխատանքները կազ¬մա¬կեր¬պելուց, և, ընդհա¬կա¬ռակը՝ Հրաչյա Պետրոս¬յա¬նին հորդորել է որևէ մեկի կողմից դրանցով հե¬տաքրքրվելու դեպ¬քում՝ սուտ տեղե¬կություն հայտ¬նել դրանց գտնվելու տեղի մասին։
Բացի այդ, Հովհաննես Թամամյանը, նույն անձնական շահագրգռվածությունից ելնելով, ՀՀ ոստի¬կա¬նության պետի 2005թ. փետրվարի 18-ի թիվ 1-Նգ հրամանով հաս¬տատ¬ված՝ ՀՀ ոստի¬կա¬նութ¬յունում գաղտնիութ¬յան ռեժիմն ապահո¬վե¬լու վերաբերյալ հրահան¬գի 172-րդ կետի պահան¬ջի խախտմամբ՝ առանց ՀՀ ոստի¬¬կա¬նութ¬յան պետի աշխա¬տակազմի քարտու¬ղա¬րութ¬յան հետ հա¬մա¬ձայնեցնելու, հաստատել է իր իսկ 10.11.2009թ. թիվ 10Ա հրամանով ստեղծված՝ ՀՀ ոստի¬¬կա¬նութ¬յան ՔՀԳՎ-ում գաղտ¬նիութ¬յան ռեժիմի ապա¬հով¬ման վիճակի և ոչ գաղտնի փաս¬տա¬թղթերի գոր¬ծավարության աշ¬խա¬¬տանք¬ները ստու¬գող հանձ¬նաժողովի կողմից «Օպերատիվ-հե¬տա¬խու¬զա¬կան գոր¬ծու¬նե¬ութ¬յան մասին» ՀՀ օրենքի 6-րդ հոդվածի պահանջ¬ների խախտմամբ կազմված գաղտնի փաս¬տաթղթերի ոչնչացման 2010թ. մարտի 16-ի ակտը, որի հետևանքով ոչնչացվել են չբացահայտված հանցագործության վերա¬բեր¬յալ քրեական գործի շրջանակներում վե¬րա¬հսկման դրված և 2009թ. նոյեմբերի 5-ին Գա¬վա¬ռում Հակոբ, Հովսեփ Հովհաննիսյանների և Սպարտակ Զարգարաղոյանի նկատմամբ կա¬տարված սպանութ¬¬յան փորձին Արամ և Արթուր Մարտիրոսյանների առնչությունը հաս¬տատող տեղեկութ¬յուն¬ներ պարունակող Արթուր Մարտի¬րոս¬յանի և Սմբատ Ղաջոյանի միջև 2009թ. նոյեմբերի 5-ին տեղի ունեցած հեռա¬խո¬սային խո¬սակ¬ցութ¬¬յուն¬ների գաղտնալսման ամփո¬փա¬գրերը։
Հովհաննես Թամամյանի վերոհիշյալ գործողություններով էական վնաս է պատ¬ճառ¬վել պետության օրինական շահերին. հեղինակազրկվել է պետական իշխանության մարմինը՝ ՀՀ ոստիկանությունը, հանցագործության գործիք հանդիսացող զենքերը չեն հայտնաբերվել և ոչնչացվել են ապա¬ցույցներ, որով էականորեն խոչընդոտվել է արդարա¬դա¬տութ¬յան մարմին¬ների նորմալ գործունեությունը», որի համար Հովհաննես Թամամյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Ըստ Հովհաննես Թամամյանին առաջադրված մեղադրանքի` վերջինս «կազմակերպել ու փաստացի ղեկավարել է նաև 2010 թվականի մայիսի 12-ին Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայում երկու խմբա¬վո¬¬րում¬ների միջև տեղի ունեցած փոխհրաձգության ընթացքում Արսեն Ահարոնյանին ու Պետրոս Գրիգոր¬յանին հրազենային ծանր մարմնական վնասվածքներ պատճառելու և Խա¬չիկ Մկրտչյա¬նին սպանելու դեպքի առթիվ քննվող քրեական գործի շրջանակներում հան¬ցագործության բացահայտման ուղ¬ղութ¬յամբ ոս¬տիկա¬նութ¬յան Արաբկիրի բաժնի և քրեական հետախուզության գլխավոր վար¬չութ¬յան աշ¬խա¬տա¬կից¬ների օպերատիվ-հետա¬խու¬¬զա¬կան գործողությունները։
Այդ ընթացքում, Վռամ Բաղդասարյանին ավելորդ քաշքշուկի մեջ չգցելու վե¬րա¬բերյալ իր մտերիմ՝ ՀՀ ԱԺ պատ¬գա¬մա¬վոր Լևոն Սարգսյանի խնդրանքը բավարարելու և նրան ծա¬ռայություն մատուցելու շահագրգռվածությունից ելնելով, Վռամ Բաղդա¬սար¬յա¬նին քրեական պատաս¬խա¬նա¬տվու¬¬թ¬¬յունից զերծ պահելու և այդ կերպ Լևոն Սարգսյանին առավել հաճո¬յա¬նալու դիտավորությամբ Վռամ Բաղդասարյանի մեղավորությունը հիմնա¬վո¬¬րող ապացույց¬ները նախա¬քննական մարմնին խեղաթյուրված ներկայացնելու նպա¬տա¬¬¬կով, իր պաշտոնեական դիրքն օգտագործել է ծառայության շահերին հակառակ։
Մասնավորապես, Հովհաննես Թամամյանը, նպատակ ունենալով թաքցնել իրեն հայտնի դարձած՝ Խաչիկ Մկրտչյանի սպանությանը և մյուս հանցագոր¬ծութ¬յունների կա¬տարմանը Վռամ Բաղդասարյանի մասնակցությունը, դեպքի հաջորդ օրը՝ 2010թ. մայիսի 13-ին, գտնվելով ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնում և տեղեկանալով, որ Խաչիկ Մկրտչյանի սպանությունն իր կողմից կատա¬րե¬լու վերաբերյալ սուտ խոստովանական ցուցմունք տված Արսեն Ահարոնյանի հայրը՝ Լևոն Ահա¬րոն¬յանը, բաժին է բերել սպանության գործիք հանդիսացող, Վռամ Բաղդասարյանի գոր¬ծադ¬րած «Մակարով», ինչպես նաև դեպքի վայրում կրակած «ՏՏ» տեսակի ատրճանակները՝ Լևոն Ահարոնյանից դրանց ձեռքբերման իրական հան¬գա¬մանքները պարզելու փոխարեն, վերջինիս ներկայութ¬յամբ, Արսեն Ահարոնյանի ինքնա¬զրպարտ¬չական ցուցմունքն հաս¬տա¬տելու նպատակով գործը քննող քննիչին հայտնել է, թե Արսեն Ահարոնյանը հորը պատ¬մել է նշված զենքերի գտնվելու տեղի մասին, որտեղից էլ վերց¬նելով՝ վերջինս դրանք ներ¬կայացրել է ոստիկա¬նություն։ Կարծելով, որ Հովհաննես Թամամ¬յանը ցանկանում է Արսեն Ահարոնյանին օգնել և նրա առաջարկած տարբերակով ատրճա¬նակ¬ների ներկա¬յա¬ցումը ձևակերպելու դեպքում որդու վիճակը կարող է բարելավվել՝ Լևոն Ահա¬րոնյանը քննիչի մոտ հաստատել է նշված ատրճանակներն Արսեն Ահարոնյանի մատ¬նա¬նշած տեղից հայտնաբերելու վերաբերյալ Հովհաննես Թամամյանի հայտնած սուտ տեղե¬կութ¬յունը։
Նույն շահագրգռվածությունից ելնելով՝ Հովհաննես Թամամյանը նաև չի կատարել իր ծառայողական պար¬տա¬կանությունները. ձեռնպահ է մնացել դեպքի վայ¬րում Արսեն Ահարոն¬յա¬նի գործադրած, սակայն 2010թ. մայիսի 14-ին Վռամ Բաղդասարյանի կողմից իր միջոցով ոստի¬կա¬նության Արաբկիրի բաժին ներկայացված «Կոլտ» տեսակի ատրճա¬նակը Վռամ Բաղ¬¬¬դա¬սար¬յանի մոտ հայտնվելու իրական հանգամանքները պարզելու ուղ¬ղութ¬յամբ որևէ միջոց ձեռ¬¬¬նար¬կելուց և այդ կերպ Խաչիկ Մկրտչյանի սպանության դեպքի իրական հանգա¬մանք¬ները պար¬զե¬լուց։
Հետագայում, Հովհաննես Թամամյանը, տեղեկանալով Արսեն Ահարոնյանի խոս¬տո¬¬վա¬նա¬կան ցուցմունքներից հրաժար¬վե¬լու մասին, հանցագործության բացահայտման և Խաչիկ Մկր¬տչյա¬նի սպանությունը Վռամ Բաղ¬դա¬¬սարյանի կողմից կատարելու հան¬գա¬մանքը հիմնավո¬րե¬լու ուղղությամբ պատշաճ օպերատիվ աշ¬խատանքներ կատարելու պատ¬րանք ստեղ¬ծե¬լու և այդ կերպ իր չարաշահումները քողարկելու նպատակով 2010թ. հոկտեմբերի 5-ին իր աշ¬խա¬տա¬սեն¬յակ է հրավիրել Վռամ Բաղդասարյանին և Արսեն Ահա¬րոնյանի ծնողներին ու վերջիններիս հավաստիացրել, թե շահագրգռված է հան¬ցա¬գործության բացահայտման մեջ, միաժամանակ, որևէ միջոցառում չձեռնարկելով, Վռամ Բաղ¬դա¬¬սար¬յա¬նին փախուստի դիմելու հնարավորութ¬յուն է տվել, իսկ հաջորդ օրը նախա¬քննա¬կան մարմնին գրությունով հայտնել է, որ վերջինս ներ¬կա է գտնվել դեպքի վայրում և մասնակցել հան¬ցագործության կատարմանը՝ դրանով իսկ իր պաշ¬տոնեական դիրքի չարա¬շահ¬ման ար¬դա¬րաց¬ման հիմքեր ստեղծել։
Հովհաննես Թամամյանի վերոհիշյալ գործողություններով էական վնաս է պատ¬ճառ¬վել ան¬ձանց իրավունքներին ու պետության օրինական շահերին՝ անզգուշությամբ առա¬ջացնելով ծանր հետևանքներ. 2010թ. մայիսի 12-ին Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայում տեղի ունե¬ցած հանցագործությունների դեպքերի փաստական հանգա¬մանք¬ներն էականորեն աղա¬վաղ¬վել են, Վռամ Բաղդա¬սար¬յա¬նը խուսափել է կատարած հան¬ցա¬գործությունների, այդ թվում՝ առանձ¬նա¬պես ծանր հանցագործություն համարվող սպանության համար քրեական պատաս¬խա¬նատվությունից, Դավիթ Սան¬դալջ¬յանը սպանութ¬յան սպառնալիքի մեջ չի մեղադրվել, իսկ Արսեն Ահարոնյանն անհիմն մե¬ղադ¬րվել և դատի է տրվել առանձնապես ծանր հանցագործության՝ Խաչիկ Մկրտչյանի սպա¬նութ¬յան հա¬մար, որի արդյունքում խոչընդոտվել է արդարա¬դա¬տութ¬յան մարմինների նոր¬մալ գործունեությունը և խարխլվել բնակչության հավատը սոցիալական արդա¬րութ¬յան, օրենքի ու դատարանի առաջ քաղաքացիների հավասարության նկատմամբ»։
Վերոնշյալ դրվագով նախատեսված հանցավոր արարքը կատարելու համար նա¬խաքննական մարմինը Հովհաննես Թամամյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։
Ամբաստանյալ Արմեն Պողոսյանին նախաքննական մարմինը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա «աշխա¬տելով ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վար¬չութ¬յան Արաբկիրի բաժնի պետի օպերատիվ աշխատանքների գծով տեղակալ, մշտապես իրակա¬նաց¬նե¬լով իշխանության ներկայացուցչի լիա¬զո¬րութ¬յուններ և որպես այդպիսին հանդիսանալով պաշ¬տո¬¬նատար անձ, անձնական այլ շա¬հա¬գրգռվածությունից ելնելով, պաշտոնեական դիրքն օգտա¬գոր¬ծել է ծառայության շահերին հա¬կա¬ռակ և չի կատարել ծառայողական պարտակա¬նութ¬յուն¬նե¬րը, որով էական վնաս է պատճառվել ան¬ձանց իրավունքներին՝ անզգուշությամբ առաջաց¬նե¬լով ծանր հետևանք¬ներ, որպիսի գործողությունները դրսևորվել են հետևյալում։
Արմեն Պողոսյանը, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության պետի հաս¬տատած՝ «ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ղեկավարության ֆունկցիոնալ պարտա¬կանություններ»-ի 2.1 կետի համաձայն, հանդիսանալով հիշյալ բաժնի քրեական հետա¬խու¬զության բաժան¬մուն¬քի անմիջական ղեկավարում իրականացնող և քրեական հետա¬խու¬զութ¬յան գծով օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների կազմակերպման համար անձ¬նա¬կան պատաս¬խա¬նատ¬վութ¬յուն կրող պաշտոնատար անձ, ելնելով այն հանգամանքից, որ 2010 թվա¬կա¬նի մայիսի 12-ին Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայում երկու խմբավո¬րում¬ների միջև տեղի ունե¬ցած փոխհրա¬ձգու¬թ¬յան ընթացքում Արսեն Ահարոնյանին ու Պետրոս Գրիգորյանին հրազե¬նա¬յին ծանր մարմնական վնասվածքներ պատճառելու և Խաչիկ Մկրտչյանին սպանելու դեպքի առ¬թիվ քննվող քրեական գործով ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցների գոր¬ծո¬ղութ¬յուն¬ները փաստացի ղեկավարել է ՀՀ ոստի¬կա¬նութ¬յան քրեական հետախուզության գլխավոր վար¬չութ¬յան պետ, ոստիկանության գեներալ-մայոր Հովհաննես Թամամյանը, վեր¬ջի¬նիս չհակա¬դրվե¬լու և այդ կերպ նրա բացասա¬կան վե¬րա¬բեր¬մունքին չարժանանալու ու փոխհարաբերությունները չվատթարացնելու անձնական շա¬հա¬գրգռվա¬¬ծութ¬յունից ել¬նե¬լով, ձեռնպահ է մնացել հիշյալ հան¬ցա¬գործության լրիվ բացահայտ¬ման ուղղությամբ իր ծառա¬յո¬ղական պար¬տա¬¬կանությունները պատ¬շաճ կատարելուց և այդպիսիք չի կա¬տա¬րել։
Մասնավորապես, դեպքից անմիջապես հետո ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման ենթարկված ու հրավիրված Վռամ Բաղդասարյանի, Գարեգին Պողոսյանի, Աշոտ Ղուկասյանի, Կարեն Շահնազարյանի, Նահապետ Նաջարյանի, Հովհաննես Մուրադյանի, Լևոն Թումաս¬յա¬նի, Հովհաննես Սնխչյանի և մյուսների հետ անձամբ և իր ենթակա աշխատակիցներն օպերատիվ հար¬ցա¬զրույցներ կամ չեն իրականացրել, կամ ոչ պատշաճ են անցկացրել, նրանցից՝ գործով պարզելու ենթակա հանգամանքների վերաբերյալ կարևոր տեղեկություններ ունեցող երկուսին ներկայացրել են նախաքննական մարմնին ոչ թե որպես վկա հարցաքննելու, այլ՝ նույն գործով կատարվող քննչական գոր¬ծո¬ղություններին որպես ընթերականեր ներգրավելու համար, որի արդյունքում փոխվել է նրանց դա¬տավարական կարգավիճակը և Հովհաննես Սնխչյանի «ԳԱԶ-2410» մակնիշի ավ¬տո¬մե¬քե¬նա¬յով դեպքի վայրից հան¬ցա¬գոր¬ծության մասնակիցներ Վռամ Բաղ¬դա¬սարյանին և Պետրոս Գրիգոր¬¬յանին տեղափոխելու հան¬գամանքն ի հայտ չի բերվել։
Բացի այդ, Արմեն Պողոսյանը միջոցներ չի ձեռնարկել 2010թ. մայիսի 13-ին Լևոն Ահարոն¬յա¬նի ներկայացրած՝ Խաչիկ Մկրտչյանի սպանության գործիք հանդիսացող «Մա¬կա¬րով» ու դեպքի վայրում կրակած «ՏՏ» տեսակի ատրճանակների և նույն թվականի մայիսի 14-ին Հով¬հաննես Թամամյանի միջոցով Վռամ Բաղդասարյանի ներկայացրած «Կոլտ» տե¬սակի ատրճա¬նա¬կի ձեռքբերման իրական հանգամանքները, ինչպես նաև հանցագործության կա¬տար¬ման ըն¬թաց¬քում դրանք փաստացի գործադրողների ինք¬¬նու¬¬թ¬¬յունը պարզելուն ուղ¬ղված անհրա¬ժեշտ օպե¬րա¬տիվ-հետախուզական աշխատանքներ իրա¬կանացնելու ուղ¬ղութ¬յամբ, ինչպես նաև չի կա¬տա¬րել Վռամ Բաղդասարյանի օգտագործած բջջային հե¬ռա¬խո¬սա¬հա¬մար¬ները ճշտելու վե¬րա¬բերյալ նախաքննական մարմնի տված հանձնա¬րա¬րութ¬յան պա¬հանջ¬նե¬րը, որի արդյունքում ոս¬տի¬կա¬նութ¬յան Արաբկիրի բաժնի պետի 2010թ. մայիսի 17-ի թիվ 45/2-2128 գրութ¬յամբ վա¬րույթն իրա¬կա¬նաց¬նող մարմնին խեղաթյուրված օպերատիվ տե¬ղե¬կութ¬յուն է տրամադրվել վեր¬ջի¬նիս օգտա¬գոր¬ծած բջջային հեռախոսահամարի վերա¬բեր¬յալ, որը հնարա¬վո¬րութ¬յուն չի ընձեռել ստու¬գելու և հեր¬քելու նրա այլուրեքութ¬յունը։
Ավելին, Արմեն Պողոսյանը 2010թ. հունիսի 18-ի թիվ 45/2-2676 գրությամբ վարույթն իրա¬կա¬նացնող մարմնին ներկայացրել է հանցագործության կատարման դրդապատ¬ճառների, մաս¬նա¬կիցների, նրանց գործողությունների և օգտագործած զենքերի վերաբերյալ իրա¬կա¬նութ¬յանը չհամապա¬տաս¬խանող, խեղաթյուրված տվյալներ՝ հատկապես հերքելով վերո¬հիշ¬յալ «ԳԱԶ-2410» մակնիշի ավտոմեքենայի դեպքին առնչվելու հանգամանքը։
Արմեն Պողոսյանի վերոհիշյալ գործողություններով էական վնաս է պատճառվել ան¬ձանց իրավունքներին ու պետության օրինական շահերին՝ անզգուշությամբ առաջացնելով ծանր հետևանքներ. խարխլվել է բնակչության հավատը սոցիալական արդարության և օրենքի ու դատարանի առաջ քաղաքացիների հավասարության նկատմամբ, խոչընդոտվել է արդարա¬դա¬տութ¬յան մարմինների նորմալ գործունեությունը, արդյունքում՝ Վռամ Բաղդա¬սար¬յա¬նը խուսափել է սպանության համար քրեական պատասխանատվությունից, Դավիթ Սան¬դալջ¬յանը սպանութ¬յան սպառնալիքի մեջ չի մեղադրվել, իսկ Արսեն Ահարոնյանն անհիմն մե¬ղադ¬րվել և դատի է տրվել առանձնապես ծանր հանցագործության՝ Խաչիկ Մկրտչյանի սպա¬նութ¬յան հա¬մար»։
Ամբաստանյալ Վահան Խանզադյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, «աշխատելով ՀՀ ոստիկանութ¬յան քննչական գլխա¬վոր վար¬չության հատկապես կարևոր գործերի քննության վարչությու¬նում որպես ՀԿԳ ավագ քննիչ, մշտա¬¬պես իրականացնելով իշխանության ներկայացուցչի լիազո¬րութ¬¬յուններ, հանդիսանալով պաշ¬տոնատար անձ, անձնական այլ շահա¬գրգռվա¬ծութ¬յու¬¬նից ելնելով, պաշտոնեական դիրքն օգ¬տագործել է ծառայության շահերին հա¬կա¬ռակ, չի կատարել ծառայողական պարտա¬կա¬նութ¬յուն¬ները, որով էական վնաս է պատ¬ճառվել անձանց իրավունքներին ու պետության օրինա¬կան շահերին՝ ան¬զգու¬շութ¬յամբ առաջացնելով ծանր հետևանքներ, որպիսի գործողություններն ար¬տա¬¬հայտ¬վել են հետևյալում.
Վահան Խանզադյանը, հանդիսանալով գործի բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկ¬տիվ քննութ¬յան համար ինքնուրույն ուղղություն տալու, անհրաժեշտ որոշումներ կա¬յաց¬նելու, քրե¬ա¬դատա¬վա¬րական օրենքի դրույթներին համապատասխան քննչական և այլ դա¬տա¬վա¬րական գործո¬ղութ¬յուններ իրականացնող, ինչպես նաև դրանք օրի¬նա¬կան ու ժա¬մա¬նա¬կին կատարելու համար պատաս¬¬խա¬նատվություն կրող պաշտո¬նա¬տար անձ, ունենալով քննիչի բազմամյա աշխատան¬քային փորձ, իր վարույթում քննվող՝ 2009 թվականի նոյեմբերի 5-ին Գավառում եղբայրներ Արամ և Արթուր Մար¬տի¬րոսյանների ու Հրաչյա Պետրոսյանի կողմից ապօրինի ձեռք բերված հրա¬զենների գործադրմամբ Հա¬կոբ և Հովսեփ Հովհան¬նիս¬յան¬ների, Սպար¬տակ Զար¬գա¬րաղոյանի նկատ¬մամբ սպա¬¬¬նության փորձ կատարելու դեպ¬¬քի առթիվ հարուցված քրե¬ական գործով, Մար¬տի¬¬րոսյանների ազգական, իր հա¬մա¬կուր¬սե¬¬ցի, Գավառի քաղաքապետ Գուրգեն Մար¬տի¬րոս¬յա¬նի հետ ունեցած մտերիմ հարա¬բե¬րութ¬¬յուն¬¬ները պահպանելու անձնական շահա¬գրգռվա¬ծությունից ելնելով, վերջինիս և նրա հարազատ¬նե¬րին քրեական պատասխա¬նա¬տվութ¬յան չենթարկելու դիտա¬վորությամբ, կա¬տար¬ված հան¬ցա¬գործությունը բացահայտելու ուղ¬ղութ¬յամբ իր պաշտոնեա¬կան պարտա¬կա¬նութ¬յուն¬նե¬րը չի կատարել։
Մասնավորապես. գործով մեղադրյալ Հրաչյա Պետրոսյանի, վերջինիս և Մար¬տի¬¬րոս¬յան եղբայրների կողմից կատարած հանցագործության շարժառիթների, կա¬տար¬ման մեխա¬նիզմի, եղանակի և այլ հանգամանքների վերաբերյալ 2009 թվականի դեկ¬¬տեմ¬բե¬րի 11-ի տված ցուց¬մունքի արժանահավատությունն ստուգելու, ան¬հե¬տա¬ձգե¬լի քննչա¬կան գործողություններ կատա¬րելու, նոր ապացույցներ հավաքելու փո¬խա¬րեն տևական ժա¬¬մանակով՝ ավելի քան 13 օր, ինչպես անձամբ, այնպես էլ քննչական խմբի ան¬դամ¬նե¬րի միջոցով որևէ քննչական գործողություն չի կատարել, հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յան գոր¬¬ծիք հանդիսացող զենքերի ձեռքբերման և դրանք թաքցնելու վերաբերյալ մե¬ղադ¬րյա¬¬լին հարցադրումներ չի կատարել, քննչական փոր¬ձարա¬րութ¬յամբ ցուց¬մունք¬ները տե¬ղում չի ստուգել, Հրաչյա Պետրոսյանին և Մարտի¬րոսյան եղ¬բայր¬ներին դեպ¬քից հե¬տո փախցրած Գուրգեն Մարտիրոսյանի ցուցմունքների արժա¬նա¬հավա¬տությանը մի¬¬տում¬նավոր չի անդրադարձել։
Նա հանցագործություն կատարած անձանց վերաբերյալ ապացուցողական նշա¬¬նա¬կութ¬¬յուն ունեցող՝ Սոնիկ Սուքիասյանի 2010 թվականի հունիսի 28-ին տված՝ «Պալեր» մականվամբ Մար¬¬տիրոսյանների հասցեին տուժող Հակոբ Հովհաննիսյանից լսած հայ¬հո¬յանք¬ների մասին ցուց¬մունքները խեղաթյուրել և արձանագրել է՝ իբր տուժողը հան¬ցա¬գոր¬ծություն կատարած ան¬ձանց անունները չի տվել։
Այնուհետև, սպանության փորձ կատարած անձանց ինքնությունը պարզելու ուղ¬¬ղութ¬յամբ աշխատանքներ կատարելու պատրանք ստեղծելու նպատակով 2010 թվա¬կանի օգոս¬տո¬սի 8-ին ձևական բնույթ կրող հանձ¬նարարություն է տվել ոստի¬կա¬նութ¬յան Գավառի բաժնին, որից հե¬տո ուղ¬ղորդել է հետա¬քննա¬¬կան մարմնին հանձնա¬րա¬րությանը պատասխանել իր ցան¬կացած՝ հան¬ցանք կա¬տարած անձանց ինք¬նութ¬յան մասին տեղեկություններ չպա¬րու¬¬նակող բովանդա¬կութ¬¬յամբ՝ այն պայմաններում, երբ քրեական գործում ի սկզբանե առ¬կա են եղել հանցագործության բացահայտման և հան¬ցանք կատարած անձանց ինք¬նության վերա¬բերյալ բավարար ու հիմ¬նա¬վոր օպե¬րա¬տիվ տեղեկություններ։
Գուրգեն Մարտիրոսյանի կողմից Մարտիրոսյաններ եղբայրներին և Հրաչյա Պետ¬¬րոս¬յա¬նին Մովսես Մովսիսյանին պատկանող «Ին¬ֆի¬¬նիտի» մակնիշի ավ¬¬տոմեքենայով Գավառից փախցնե¬լու վերաբերյալ բավարար ապացույցներ ունենալու պայ¬ման¬¬ներում միտումնավոր վեր¬ջի¬նիս չի հարցաքննել, Արամ և Արթուր Մար¬¬տի¬րոս¬յաններին չի առերեսել, բավա¬րարվել է Մովսես Մովսիսյանի՝ Գեղար¬քու¬նի¬քի մարզի քննչա¬¬կան բաժնում տված իրարամերժ և ակնհայտ անար¬ժա¬նահավատ ցուց¬մունք¬նե¬րով, նրանց հե¬ռա¬խոսազանգերի վերծա¬նում¬ների համալիր զննութ¬յուն ու գործի այլ ապացույցների հետ համադրում չի կա¬տա¬րել»։
Վահան Խանզադյանի՝ վերը շարադրված դիտավորյալ գործողությունների արդ¬¬յուն¬քում հանցանք կատարած անձանց ինքնությունը հայտնի չլինելու պատճա¬ռա¬բա¬նութ¬յամբ քրեական գործի վարույթը կասեցվել է, իսկ առանձնապես ծանր հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յուն կատարած Հրաչյա Պետրոսյանը, Արամ և Արթուր Մարտիրոսյանները, ինչ¬պես նաև վերջիններիս պարտակող անձինք խուսափել են քրեական պատաս¬խա¬նատ¬վութ¬յունից, իսկ նրանց օգտագործած զենքերը չեն հայտնաբերվել։

Արագացված դատական քննություն.
Մինչ դատաքննություն սկսելն ամբաստանյալներ Արմեն Պողոսյանը, Վահան Խանզադյանը և Հովհաննես Թամամյանը միջնորդեցին գործը քննել դատական քննության արա¬գացված կարգով` հայտարարելով, որ վերոնշյալ միջնոր¬դությունը ներ¬կա¬յացնում են կամավոր, նախապես խորհրդակցելով պաշտպանների հետ, գիտակ¬ցում են արա¬գացված կարգով դատաքննութ¬յուն անցկացնելու իրավական հետևանքները։ Ամբաստանյալները հայտարարեցին, որ առաջադրված մե¬ղադրանքն իրենց պարզ է, համաձայն են դրա հետ։ Մեղադրողը, ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 375.1 հոդվածի 2-րդ մասի կարգով Դատարանի առաջարկությամբ փոխելով մեղադրական եզրակացությունը հաս¬տատելիս ար¬տա¬հայտած դիրքորոշումը, գործն արագացված դատաքննության կարգով քննելու դեմ չա¬ռարկեց։
Դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալների վերոնշյալ միջնոր¬դութ¬յունները, հաշվի առնելով մե¬ղադրող կողմի դիրքորոշման փոփոխությունը և արձանագրելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավա¬րության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդվածներով նախա¬տեսված հիմ¬քերն ու պայման¬ները` գործը քննեց արագացված դա¬տաքննության կարգով։

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Ամբաստանյալներ Հովհաննես Թամամյանին, Արմեն Պողոսյանին և Վահան Խանզադյանին առաջադրված մեղադրանքները Դատարանը հաստատված համարեց` վկաներ Լևոն Ահարոնյանի, Կարինե Շահինյանի, Արմեն Երիցյանի, Լևոն Սարգսյանի, Վարազդատ Ադամյանի, Կարեն Հակոբյանի, Հրանտ Խանձրածյանի, Հակոբ Հովհաննիսյանի, Սոնիկ Սուքիասյանի, Սմբատ Ղաջոյանի, Նահապետ Նաջարյանի ցուցմունքներով, մեկ այլ քրեական գործով ամբաստանվող Հրաչյա Պետրոսյանի, ինչպես նաև որպես ապացույց ճանաչած և գործին կցված փաստաթղթերի, լազերային սկավառակների առկայությամբ։
Ամբաստանյալների մեղադրանքի հիմքում դրված վերոնշյալ ապացույցները հիմք ընդունելով` Դատարանը հաս¬տատված է համարում այն, որ ամբաստանյալ Հովհաննես Թամամյանը կատարել է ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին և 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասերով, իսկ Արմեն Պողոսյանը և Վահան Խանզադյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցավոր արարքներ, ուստի նրանք քրեա¬կան պա¬տաս¬¬խա¬նատ¬¬վության և պատժի ենթա¬կա են այդ հոդ¬ված¬ի կետերով նախատեսված, մեղավո¬րությամբ կա¬տարած հանցագործությունների համար։
Ամբաստանյալների նկատմամբ պատժի տեսակ և չափ որոշելիս, ինչպես նաև պատիժը կրելու անհրաժեշտության հարցը քննարկելիս Դատարանը հաշվի է առ¬նում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հան¬ցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգոր¬ծության այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապա¬տասխանեն հանցանքի ծան¬րութ¬յանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրա¬ժեշտ և բավա¬րար լինեն նրան ուղ¬ղելու և նոր հանցա¬գործությունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերն սահմանում են, որ հանցա¬գոր¬ծության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդա¬րացի պատիժ, իսկ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագոր¬ծության՝ հան¬րութ¬յան համար վտան¬գավո¬րութ¬յան աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատաս¬խանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և/կամ ծանրաց¬նող հանգամանք¬նե¬րով։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգամանքներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատա¬րա¬նի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբանությունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգամանքներով գործի քննության ժամանակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված նորմը` նշել է, որ այն դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վությունը մեղմացնող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ, քանի որ պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգամանքներ, որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։
Սույն գործով որպես ամբաստանյալների պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմաց¬նող այդպիսի հանգամանքներ` Դատարանը հաշվի առավ այն, որ նրանք առաջադրված մե¬ղադրան¬քի հետ համաձայնել և ըստ էության մեղքը լիովին ընդունել են, նախկինում արատա¬վորված և դատա¬պարտ¬ված չեն եղել, բնութագրվում են դրականորեն, ունեցել են իրավապահ մարմիններում ան¬բասիր աշխատելու բազմամյա աշխատանքային փորձ։
Որպես ամբաստանյալ Արմեն Պողոսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանք¬ներ` Դատարանը հաշվի է առնում նաև բազմիցս խրախուսվելու հանգա¬մանքը, խնամքին հինգ անձանց, այդ թվում` մինչև 14 տարեկան դստեր` 2000թ. հունվարի 2-ին ծնված Անգելինա Պողոսյանի առկայությունը։
Որպես ամբաստանյալ Վահան Խանզադյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղ¬մաց¬նող հանգամանք¬ներ` Դատարանը հաշվի է առնում խնամքին երեք անձանց, այդ թվում` մինչև 14 տարեկան դստեր` 2005թ. օգոստոսի 15-ին ծնված Մանե Խանզադյանի և 2007թ. հուլիսի 31-ին ծնված որդու` Սարգիս Խանզադյանի առկայությունը։
Որպես ամբաստանյալ Հովհաննես Թամամյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգա¬մանք¬ներ` Դատարանը հաշվի է ա¬ռնում այն, որ վերջինս բազմիցս խրա¬խուս¬վել է, խնամքին ունի 3 անձ, որոնցից դուստրը` Իլոնա Թամամյանը, ծնվել է 1998թ. օգոստոսի 24-ին։
Ամբաստանյալների պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ Դատարանը չարձանագրեց։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ¬ների նկատմամբ նշանակվող պատժի տե¬սակին և այն կրելու անհրաժեշտության հարցին` Դատա¬րանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 2-ին մասով նախա¬տեսված հանցակազմի պատժամասը` բացար¬ձա¬կ որոշակի է, այսինքն` նախատեսում է պատիժ բացառապես ազատազրկման ձևով, հետևաբար` քննարկման է ենթակա ամբաս¬տանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատիժը ռեալ կրելու կամ չկրելու հարցը, այսինքն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման նպատա¬կահարմա¬րութ¬յունն ու հիմնավորվա¬ծությունը։ Նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալ Հ.Թամամյանը կատարել է երկու հանցանք` վերջինիս առնչությամբ քննարկման է ենթակա նաև պատիժները գումարելու և վերջնական պատիժ նշանակելու հարցը։
Հաշվի առնելով այն, որ ամբաստանյալ Հ.Թամամյանին մեղսագրվում է միջին և ծանր հանցանքների կատարում, վերջինիս նկատմամբ հանցանքների համակցությամբ վերջնական պատիժը պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, որը թույլատրելի է համարում նաև պատիժները մասնակիորեն գումա¬րելու սկզբունքի կիրառումը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պա¬տիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատա¬րանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատաս¬խա¬նատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերոնշյալ դրույթների մեկնաբանությունից ակնհայտ է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ինչպես հանցագործությունների տեսակների, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապ¬ված որևէ հատուկ սահմանափակում օրենսդիրը չի կատարել, այսինքն` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարվում դատարանի համոզվածությունն առ այն, որ դատապարտյալի ուղղվելն հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կրելու ( նման մեկնաբանություն է արել նաև ՀՀ Վճռաբեկ դատա¬րանը Հասմիկ Պետրոսյանի վերաբերյալ թիվ ԱՐԱԴ/0050/01/08 քրեական գործով 2009թ. հունիսի 29-ին կայացրած որոշմամբ)։
Դատարանի այդ համոզվածությունը կարող է կայանալ պատասխանատվությունը և պա¬տիժը մեղմացնող, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածով նախատեսված (ինչպես նաև չնախատեսված, բայց Դատարանի համոզմամբ այդ¬պիսին դիտարկվող) և 63-րդ հոդվածում սպառիչ թվարկված, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների գնա¬հատման արդյունքներով։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Վահան Խանզադյանի և Արմեն Պողոսյանի անձը դրականորեն բնութագրող վերը նշված հանգամանքները, նրանց վերագրվող հանցագոր¬ծութ¬յան բնույթն ու վտանգա¬վորության աստիճանը, շուրջ մեկ տարի անազատության մեջ գտնվելու և կատարած հանցանքի համար ըստ էության մեղքը քավելու փաստը` Դա¬տարանը, վերջին¬ներիս նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է այն համոզվա¬ծության, որ նրանց ուղղվելը և նոր հանցա¬գործություններ կանխելը հնարավոր է առանց պա¬տիժը ռեալ կրելու` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու պայմանով։
Նման հետևության հանգելիս` Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն, որ ամբաս¬տանյալներ Վահան Խանզադյանի և Արմեն Պողոսյանի կատարած հանցավոր արարքների քրեաիրավական հետևանքները սույն դատավճիռը կայացնելու պահին վերացել են, քանի որ քրեական պատասխանատ¬վությունից անհիմն զերծ մնացած կամ առավել մեղմ պատասխա¬նատ¬¬վություն նախատեսող հոդված¬ներով անհիմն քրեական պատասխանատվության ենթարկ¬ված անձինք ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012թ. փետրվարի 8-ի և ՀՀ Գեղարքու¬նիքի մարզի ընդհա¬նուր իրա¬վա¬սության դա¬տա¬րանի 2012թ. փետրվարի 23-ի դատական ակտերով դատա¬պարտվել են։
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Հովհաննես Թամամյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող վերջնական պատիժը ռեալ կրելու կամ չկրելու, այսինքն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման նպատակահարմա¬րութ¬յանը` ապա Դատարանը գտնում է, որ վերջինիս ուղղվելը և նոր հանցա¬գործությունները կան¬խելը հնարավոր է նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատիժը ռեալ կրելու պայմաններում, որպիսի համոզվա¬ծության հանգեց հետևյալ իրավական վերլուծության արդյունքում.
Ամբաստանյալ Հ.Թամամյանը բնութագրվում է դրականորեն, բազմիցս խրա¬խուս¬վել է, խնամքին ունի մինչև 14 տարեկան անչափահաս դուստր, նրա հանցավոր գործո¬ղություն¬ների քրեաիրավական հետևանքները դատավճիռ կայացնելու պահին ևս վերացել են, այսինքն` առերևույթ առկա են նաև նրան պատժի կրումից ազատելու որոշակի պայմաններ։
Սակայն ամբաստանյալ Հ.Թամամյանը, ի տարբերություն ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանի և Վ.Խանզադյանի, կատարել է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախա¬տեսված հանցավոր արարք, այսինքն` պաշտոնեական լիազորությունները չարաշահել է երկու դրվագներով, ինչը Դատարանը հաշվի է առնում ոչ միայն նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կարգով` հանցանքների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշա¬նակելիս, այլև նշանակված պատիժը ռեալ կրելու կամ չկրելու հարցը որոշելիս։
Բացի այդ, որպես հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ների բացահայտման ուղ¬ղութ¬յամբ օպերատիվ-հետախու¬զա¬կան գործունեության կազ¬մա¬կերպ¬ման համար անձնական պատասխանատ¬վություն կրող պաշտոնյա` ամբաստանյալ Հ.Թամամյանը ոչ միայն պատշաճ չի կատարել Խաչիկ Մկրտչյանի սպանության բա¬¬ցա¬հայտ¬ման աշ¬խա¬տանք¬ները կազ¬մա¬կերպելու իր բացա¬ռիկ լիազորությունը, այլև իրեն մեղսագրվող հանցավոր գործո¬ղութ¬յուն¬ներով /անգոր¬ծությամբ/ կանխորոշել է ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի քրեական հետա¬խու¬զության բաժան¬մուն¬քի անմիջական ղեկավարում իրականացրած և քրեական հետա¬խու¬զութ¬յան գծով օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների կազմակերպ¬ման համար անձ¬նա¬կան պատաս¬խա¬նատ¬վութ¬յուն կրած, սույն գործով ամբաստան¬վող Արմեն Պողոսյանի ծառայողական լիազորությունների ոչ պատշաճ իրականացումը, թեև անզգուշությամբ, բայց և նախապայմաններ է ստեղծել և նպաստել սույն գործով Ա.Պողոսյանին մեղսագրվող հանցավոր անգործության համար։
Նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալները կատարել են պետական ծառայության դեմ ուղղված հանցագործություններ, ելնելով պաշտոնավարության ժամանակ ամբաստանյալների կատարած այդ հանցագործության բնույթից` Դատարանը անհրաժեշտ է համարում հիմնական պատժի` ազատազրկման հետ միաժամանակ նշանակել նաև լրացուցիչ պատիժ` պետական և տեղական ինքնակառա¬վար¬ման մարմին¬ներում ու կազմակերպություններում որոշակի պաշ¬տոն¬¬ներ զբաղեցնելու իրավունքի զրկում։ Նման հետևության Դատարանը հանգեց հաշվի առնելով ամբաստանյալների կատարած հանցավոր արարքների հետևանք¬ները` մի շարք անձանց քրեական պատասխա¬նատ¬վությունից անհիմն զերծ մնալու կամ առավել մեղմ պատասխանատ¬վություն նախատեսող հոդված¬ներով քրեական պատասխանատվության ենթարկվելու փաստը (դատական այդ սխալները գտնվում են ուղղման փուլում, քանի որ դրան¬ցով թեև դատավճիռ¬ներ կա¬յաց¬վել են, սակայն օրինական ուժի մեջ չեն մտել) ։ Նման պայմաններում պատժի նպա¬տակներն ապահովելու` սոցիալական արդարության վերա¬կանգնման և նոր հանցագոր¬ծություն¬ների կանխման տեսանկյունով լրացուցիչ այդ պատժա¬տեսակի կիրառումը լիովին պատճա¬ռաբանված, հիմնավորված և արդարացված է։
Դատարանը, անդրադառնալով ամբաստանյալների նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին, գտնում է նաև, որ Արմեն Պողոսյանի և Վահան Խանզադյանի նկատմամբ որպես խա¬¬¬¬փան¬ման միջոց ընտրված կալանքը, պայմա¬նավորված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հանգամանքով, անհրաժեշտ է անհապաղ վերացնել` ազատազրկման ձևով ամբաստանյալ Ա.Պողոսյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի ժամկետին հաշ¬վակցելով վեր¬ջինիս կալանքի տակ պահելու 11/տասնմեկ/ ամիս 10/տաս/ օրը, իսկ ամբաստանյալ Վ.Խանզադյանի պատժի ժամկետին հաշվակցելով նրան կալանքի տակ պահելու 11 /տասնմեկ/ ամիս 12/տասներկու/ օրը։
Քննարկելով ամբատանյալ Հովհաննես Թամամյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալա¬նա¬վորման հարցը` Դատարանը գտնում է, որ այն անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Միաժամանակ անդրադառնալով ամբաստան¬յալ Հ.Թամամյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվարկելու և անազատության մեջ պահվելու ժամկետն հաշվակցելու հարցերին` Դատարանը գտնում է, որ պատժի կրման սկիզբն անհրա¬ժեշտ է հաշվարկել ամբաստանյալ Հ.Թամամյանին արգելանքի վերց¬նելու պահից` 2011թ. մարտի 24-ից, որի դեպքում նրան կալանքի տակ պահելու ժամկետը լրացուցիչ հաշ¬վակցելու անհրա¬ժեշտութ¬¬յունը վերանում է, քանի որ հաշվակցման ենթակա ժամկետն ինքնին ընդգրկում է 2011թ. մարտի 24-ից մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելն ըն¬կած ժամանակա¬հատվածը։
Ամբաստանյալների գույքի նկատմամբ արգելանք չի կիրառվել, գործով իրեղեն ապա¬ցույցներ չկան։ Անդրադառնալով որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաս¬տաթղթե¬րի և լազերային սկավառակների տնօրինմանը` Դատարանը գտնում է, որ դրանք անհրա¬ժեշտ է պահել քրեական գործի հետ` վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակահատ¬վածում։
Նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 375.3 հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն` 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-8-րդ կետերով թվարկված դատական ծախսերն ամբաստանյալներից բռնագանձման ենթակա չեն, իսկ սույն քրեական գործով որևէ անձ տուժող չի ճանաչվել` Դատարանը դատական ծախսերի, ինչպես նաև քաղաքացիական հայցի հարցն համարում է լուծված։
Գնահատելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույց¬ները, ուսումնասիրելով ամբաս¬տան¬յալների անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղ¬մացնող հան¬գամանքները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավա¬րա¬կան օրենսգրքի 357-360, 364-365, 369-375, ինչպես նաև 375.1-375.4 հոդված¬ներով,

Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝

1. Հովհաննես Ղուկասի Թամամյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին և 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասերով նախատեսված հանցա¬գոր¬ծությունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով ազա¬տազրկում 2/երկու/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասով` ազա¬տազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով` պետական և տեղական ինքնակառա¬վար¬ման մարմին¬ներում ու կազմակերպություններում որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու իրավունքից զրկելով 2/երկու/ տարի ժամկետով։
Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասը` նշանակված պա¬տիժները մասնակիորեն գումարել և ամբաստանյալ Հովհաննես Թամամյանի նկատ¬մամբ վերջ¬նական պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 /չորս/ տարի ժամկետով` պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմիններում ու կազմակերպություններում որո¬շակի պաշտոն¬ներ զբաղեցնելու իրավունքից զրկելով 2/երկու/ տարի ժամկետով։
Հովհաննես Թամամյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել 2011թ. մարտի 24-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
2. Արմեն Վահանի Պողոսյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` ազա¬տազրկում 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով` պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմիններում ու կազմակերպություններում որոշակի պաշտոններ զբա¬ղեցնելու իրավունքից զրկելով 2/երկու/ տարի ժամկետով, ազատազրկման ձևով պատժի ժամկետին հաշ¬վակցել կալանքի տակ պահելու 11/տասնմեկ/ ամիս 10/տաս/ օրը։
Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը` Արմեն Պողոսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշա¬նակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան 2/երկու/ տարի ժամկետով։
Արմեն Պողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը վերացնել և նրան անհապաղ ազատել կալանքից։
3. Վահան Սարգսի Խանզադյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` ազա¬տազրկում 2 /երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով` պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմիններում ու կազմակերպություններում որոշակի պաշտոններ զբա¬ղեցնելու իրավունքից զրկելով 2/երկու/ տարի ժամկետով, ազատազրկման ձևով պատժի ժամկետին հաշվակցել կալանքի տակ պահելու 11 /տասնմեկ/ ամիս 12/տասներկու/ օրը։
Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը` Վահան Խանզադյանի նկատ¬մամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան 2/երկու/ տարի ժամ¬կետով։
Վահան Խանզադյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը վերացնել և նրան անհապաղ ազատել կալանքից։
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Դատավճիռը կարող է հրապարակման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում բողո¬քարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` բացառությամբ ՀՀ քրեական դատա¬վարության օրենսգրքի 395-րդ հոդ¬¬վածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի։

ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ