Գործ հ. ԵԿԴ/0285/ 01/11

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ

Հ Ա Ն Ո Ւ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ո Ւ Թ Յ Ա Ն

20 հունիսի 2012թ. ք.Երևան

Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարանը
/այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Վ.ՄԻԼԻՏՈՆՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ռ.ԳԱԲՈՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով Արթուր Մելիքի Գրիգորյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 38-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 38-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 269.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 269.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012 թվականի ապրիլի 18-ի դատավճռի դեմ բերված պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները

Թիվ 14132910 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիր քննչական բաժնում հարուցվել է 2010թ. նոյեմբերի 27-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 269.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2011թ. փետրվարի 17-ին ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 190-րդ հոդվածի հիմքով, քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ հատկապես կարևոր գործերի քննության վարչություն և նույն օրն ընդունվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ հատկապես կարևոր գործերի քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչի վարույթ:
2011թ. մայիսի 24-ին Արթուր Գրիգորյանը ձերբակալվել է, իսկ 2011թ. մայիսի 26-ին նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 269.1 հոդվածի 1-ին մասով:
Ամբաստանյալ Ա.Գրիգորյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 269.1-րդ հոդվածի 1-ին ու 2-րդ մասերով, 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 38-268-րդ հոդ-վածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 3-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. ՙառանց իրացնելու նպատակի` իր գործածման համար հոգեմետ նյութ պարունակող դեղահաբեր ապօրինի կերպով ձեռք բերելու նպատակով, 2009-2010թթ. ընկած ժամանակահատվածում պատրաստել է ավելի քան 730 հատ հոգեմետ դեղի համար կեղծ դեղատոմսեր, այն է. սահմանված չափանիշներին համապատասխան դեղատոմսի դատարկ ձևաթղթի վրա գրիչով ձեռագիր գրառումներ կատարելով` լրացրել է մտացածին բժիշկ Գայանե Աշոտի Մարտիրոսյանի և իբրև հիվանդ տարբեր մտացածին անձանց տվյալներ, կեղծել բժշկի և բուժ. հաստատության այլ մտացածին աշխատակիցների ստորագրությունները, նույն դեղատոմսերի նախատեսված հատվածներում թանաքով նկարել բժշկի, բուժ. հաստատության շտամպի, դեղատոմսերի համար նախատեսված շտամպի, իսկ որոշ դեպքերում` նաև գլխավոր բժշկի կնիքի դրոշմները: Իր հանցավոր դիտավորությունն ավարտին հասցնելու նպատակով Արթուր Գրիգորյանը նշված կեղծ դեղատոմսերի մի մասն ինչպես միայնակ, այնպես էլ Վաղարշակ Սաֆարյանի ու Վազգեն Սեկոյանի հետ նախնական համաձայնությամբ նույն ժամանակահատվածում օգտագործել է Երևան քաղաքի Աբովյան 37-8 հասցեում գործող` ՙՎիոլա և Ժասմին՚ ՍՊ ընկերությանը պատկանող, նաև գործով չպարզված այլ դեղատներում և իր գործածման նպատակով ապօրինի ձեռք բերել խոշոր ու առանձնապես խոշոր չափերի ՙտրամադոլ՚ տեսակի հոգեմետ նյութ պարունակող ՙտրամադոլ 50 մգ՚ և ՙվալիում 5 մգ՚ դեղահաբեր, որոնք կուլ տալու եղանակով գործածել է: Դեղատոմսերի մնացած մասն Արթուր Գրիգորյանը Հարություն Թադևոսյանի և գործով դեռևս չպարզված այլ անձանց կողմից օգտագործելու վերաբերյալ վերջիններիս հետ նախնական համաձայնությամբ, որոշակի դեպքերում նաև այդպիսի համաձայնության բացակայության պայմաններում, նույն ժամանակահատվածում տրամադրել է նրանց` այդ կերպ օժանդակելով վերջիններիս կողմից ապօրինի կերպով խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերով հոգեմետ նյութ պարունակող դեղահաբեր ձեռք բերելուն:
Արթուր Գրիգորյանի կողմից կատարված վերը նշված հանցավոր արարքների մանրամասն հանգամանքները հետևյալն են.
Արթուր Գրիգորյանը` Վաղարշակ Սաֆարյանի և Վազգեն Սեկոյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, իր կողմից պատրաստված հոգեմետ նյութ ստանալու իրավունք տվող կեղծ փաստաթղթերը` վերը նշված կեղծ դեղատոմսերն օգտագործելու միջոցով, առանց իրացնելու նպատակի, իրենց կողմից գործածելու դիտավորությամբ 2010թ. հունվարի 12-ից մինչև 2010թ. հուլիսի 15-ը` հունվար ամսին թվով 8, փետրվարին` 17, մարտին` 13, ապրիլին` 22, մայիսին` 22, հունիսին` 15, հուլիսին` 6 դեպքերով Երևան քաղաքի Աբովյան 37-8 հասցեում գործող` ՙՎիոլա և Ժասմին՚ ՍՊ ընկերությանը պատկանող, դեղատնից ապօրինի ձեռք են բերել յուրաքանչյուր դեպքում առանձնապես խոշոր չափերով` 5 գրամից ավելի, ՙտրամադոլ՚ տեսակի հոգեմետ նյութ պարունակող 100 հաբից ավել` ընդհանուր մոտ 22.935 ՙտրամադոլ 50 մգ՚ դեղահաբեր:
Բացի այդ, Արթուր Գրիգորյանը` Վաղարշակ Սաֆարյանի և Վազգեն Սեկոյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, նույն եղանակով և կրկին առանց իրացնելու նպատակի, իրենց կողմից գործածելու դիտավորությամբ 2010թ. հունվարի 7-ից մինչև 2010թ. հուլիսի 17-ը` հունվար ամսին թվով 12, փետրվարին` 10, մարտին` 12, ապրիլին` 6, մայիսին` 8, հունիսին` 12, հուլիսին` 6 դեպքերով նույն դեղատնից ապօրինի ձեռք են բերել յուրաքանչյուր դեպքում խոշոր չափերով` 5 գրամ, ՙտրամադոլ՚ տեսակի հոգեմետ նյութ պարունակող 100` ընդհանուր մոտ 6.600 ՙտրամադոլ 50 մգ՚ դեղահաբեր:
Նկարագրվածներից բացի, Արթուր Գրիգորյանը` Վաղարշակ Սաֆարյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, նույն եղանակով, առանց իրացնելու նպատակի, իրենց կողմից գործածելու դիտավորությամբ 2010թ. նոյեմբերի 12-ին, 13-ին, 18-ին, 20-ին և 26-ին 5 դեպքերով նույն դեղատնից ապօրինի ձեռք են բերել յուրաքանչյուր դեպքում առանձնապես խոշոր չափերով` 5 գրամից ավել, ՙտրամադոլ՚ տեսակի հոգեմետ նյութ պարունակող 100 հաբից ավել` ընդհանուր մոտ 1.000 ՙտրամադոլ 50 մգ՚ դեղահաբեր:
Բացի այդ, Արթուր Գրիգորյանը` Վաղարշակ Սաֆարյանի հետ նախնական համաձայ-նությամբ, 2010թ. հունվարի 8-ից մինչև 2010թ. նոյեմբերի 26-ը` հունվար ամսին թվով 3, հունիսին` 3, հուլիսին` 6, օգոստոսին` 16, սեպտեմբերին` 12, հոկտեմբերին` 21, նոյեմբերին` 13 դեպքերով նույն դեղատնից ապօրինի ձեռք են բերել յուրաքանչյուր դեպքում խոշոր չափերով` 5 գրամ, ՙտրամադոլ՚ տեսակի հոգեմետ նյութ պարունակող 100` ընդհանուր մոտ 7.400 ՙտրամադոլ 50 մգ՚ դեղահաբեր:
Շարադրվածներից բացի, Արթուր Գրիգորյանը` Վաղարշակ Սաֆարյանի հետ նմանատիպ կեղծ դեղատոմսերն օգտագործելու վերաբերյալ նախնական համաձայնությամբ, կրկին առանց իրացնելու նպատակի, իրենց կողմից գործածելու դիտավորությամբ 2010թ. նոյեմբերի 2-ին, 11-ին, 16-ին, 19-ին և 24-ին 5 դեպքերով նույն դեղատնից ապօրինի ձեռք են բերել ընդհանուր 225 հաբ ՙվալիում 5 մգ՚ դեղահաբեր:
Ձեռք բերված` վերը նշված, ՙտրամադոլ 50 մգ՚ դեղահաբերի ամբողջ քանակությունից Արթուր Գրիգորյանն օրեկան 30-40 հաբ, իսկ ՙվալիում 5 մգ՚ դեղահաբերից շատ ավելի քիչ քանակությունը կուլ տալու միջոցով գործածել է դրանց ձեռք բերման նույն ժամանակահատվածում, իսկ մնացածը նույն եղանակով գործածել են Վաղարշակ Սաֆարյանն ու Վազգեն Սեկոյանը: Դրանցից բացի, Արթուր Գրիգորյանը` նշված կեղծ դեղատոմսերից Հարություն Թադևոսյանի կողմից օգտագործելու վերաբերյալ վերջինիս հետ նախնական համաձայնությամբ, 2010թ. հունիս-հոկտեմբեր ամիսներն ընկած ժամանակահատվածում իր կողմից պատրաստված հիշյալ կեղծ դեղատոմսերից ընդհանուր առանձնապես խոշոր չափերի ՙտրամադոլ՚ տեսակի հոգեմետ նյութ պարունակող ՙտրամադոլ 50 մգ՚ տեսակի ընդհանուր 1.400 հաբի դուրս գրման համար նախատեսված թվով 14 դեղատոմսերը տրամադրել է Հարություն Թադևոսյանին և այդ կերպ նաև նրան օժանդակել նույն քանակության դեղահաբեր ձեռք բերելուն:
29.12.2011 թվականին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, կիրառելով դատական քննության արագացված կարգ, 2012 թվականի ապրիլի 18-ի դատավճռով ամբաստանյալ Արթուր Մելիքի Գրիգորյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվա-ծի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 38-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 38-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 269.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով ու 269.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նրան դատապարտել ազատազրկման 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով, 38-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով, 38-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով` ազատազրկման 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով, 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով` ազատազրկման 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով, 269.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 1 (մեկ) տարի ժամկետով, իսկ 269.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` ազատազրկման 3 (երեք) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, նշանակել է ազատազրկում 6 (վեց) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 7-րդ մասի համաձայն` վերացնել Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 01.09.2010թ. դատավճռով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն` նշանակված պատժին լրիվ գումարելով 01.09.2010թ. դատավճռով նշանակված պատիժը` 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը, թողնվել է կրելու ազատազրկում 7 (յոթ) տարի ժամկետով, որպիսի պատիժը պետք է ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել է 2011թ. մայիսի 24-ից:
Ա.Գրիգորյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վճռվել է նաև` իրեղեն ապացույց ճանաչված կեղծ դեղատոմսերը և ՙՏրամադոլ 50 մգ՚ տեսակի դեղահաբերը թողնել տնօրինելու սույն գործից անջատված քրեական գործով:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012 թվականի ապրիլի 18-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Արթուր Գրիգորյանի շահերի պաշտպան` Ռ.Գաբոյանը, որը Վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի հունիսի 01-ի որոշմամբ ընդունվել է վարույթ:
Քրեական գործը ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանում ստացվել է 2012 թվականի մայիսի 18-ին:



2.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը

Ըստ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը բերվում է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 18.04.2012թ. դատավճիռը Արթուր Մելիքի Գրիգորյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդ. 3-րդ մասով, 269.1 հոդ. 1-ին և 2-րդ մասերով, 268-րդ հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 38-268-րդ հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 3-րդ մասով 7 տարի ժամկետով պատիժ նշանակելու մասով բեկանելու և փոփխելու /մեղմացնելու/ պահանջով:
Վերաքննիչ բողոքը բերվում է նյութական իրավունքի նորմերի խախտման հիմքերով, մասնավորապես ՀՀ քր. օր-ի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 62-րդ հոդվածներով:
Դատարանը հաշվի չի առել մի շարք մեղմացուցիչ հանգամանքներ` այն, որ Ա.Գրիգորյանի խնամքի տակ են գտնվում երեք անձ, նրա ծեր մայրը, կինը և մանկահասակ երեխան: Ա.Գրիգորյանը երիտասարդ է, բնութագրվում է դրական, հոգատար ընտանիքի հայր է, զավակ, անկեղծորեն զղջացել է կատարվածի համար, տվել ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, տառապում է ՙխրոնիկական ակտիվ հեպատիտ ՚ ախտորոշում հիվանդությամբ:
Պաշտպանը նշել է, որ քր. գործում է գտնվում /գ.թ.231/ ՙհոգեբուժական բժշկական կենտրոն՚ ՖԲԸ-ի գրությունը, համաձայն որի դեռ 22.02.2011թ.-ին իր պաշտպանյալ Ա.Գրիգորյանը կամավոր դիմել է կենտրոնին` նարկոլոգիական կախվածությունից բուժվելու համար: Այսինքն մինչ տվյալ քրեական գործի հարուցումը և Ա. Գրիգորյանին մեղադրանք առաջադրելը /2011թ. մայիսի 24-ը/ նա արդեն իսկ ցանկացել է ձերբազատվել այդ վատ սովորությունից: Եվ այդ ժամանակից սկսած մինչ այսօր նա հետևողականորեն բուժվում է, որը վկայում է, որ նա կանգնել է ուղղման ճանապարհին: Նման պայմաններում միայն դատարանի մեղմ պատիժը կօգնի նրան հաղթահարելու և դուրս գալու այդ ճգնաժամից:
Պաշտպանը Վերաքննիչ դատարանից խնդրել է վերաքննիչ բողոքը ընդունել վարույթ և բավարարել այն մասնակիորեն, բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012 թվականի ապրիլի 18-ի դատավճիռը` Ա. Գրիգորյանի նկատմամբ նշանակված պատժաչափի մասով և փոփոխել այն մեղմացնելու առումով:



3.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.

Վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, լսելով պաշտպանի կողմից իր վերաքննիչ բողոքի հիմնավորումները, ամբաստանյալին, դատական ակտը չբողոքարկած հակառակ կողմի` մեղադրողի պատասխանը, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 385հդ.-ի 1-ին մասի համաձայն` Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` Վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք և Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն այն ճիշտ չի գնահատել:
Արթուր Մելիքի Գրիգորյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 38-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 38-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 269.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 269.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, նախատեսված հանցանքները կատարելը և նրա մեղքը դատավարության որևէ մասնակցի կողմից չի վիճարկվում:
Չի վիճարկվում նաև առաջին ատյանի դատարանի կողմից դատավճռով հաստատված ճանաչված որևէ փաստական հանգամանք:
Այդ իսկ պատճառով, ինչպես նաև նկատի առնելով այն հանգամանքը, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը սույն քրեական գործը քննել է դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ, ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 375-1-375-4-րդ հոդվածների պահանջների պահպանմամբ, ամբաստանյալ Արթուր Մելիքի Գրիգորյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 38-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 38-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 269.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 269.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, մեղսագրված հանցանքի հիմնավորվածությունը ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը քննության առարկա չի դարձնում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար, ինչ պատիժ պետք է նշանակվի նրա նկատմամբ, ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը:
Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք հոդվածներով: Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների,
գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման
վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ մասերի համաձայն` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է այն հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Օրենքի նշված դրույթից հետևում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը օրենսդիրը կախման մեջ չի դնում ոչ կատարված հանցանքի բնույթից և հասարակական վտանգավորության աստիճանից, ոչ այն կատարող անձից, կարևորը այն է, որ իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր կոնկրետ դեպքում, բազմակողմանի գնահատելով հանցանքի կատարման հանգամանքները, վերլուծելով այն կատարող անձին բնութագրող տվյալները, հանգի այն հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու:
Ընդ որում, պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների տեսակների, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված որևէ հատուկ սահմանափակում չի նախատեսել:
Այսինքն` օրենսդիրը պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կրելու:
Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը, իրավացիորեն հաշվի է առել ինչպես ամբաստանյալի կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները` այն, որ ընդունել է մեղքը, տվել խոստովանական ցուցմունքներ և աջակցել է հանցագործության բացահայտմանը, զղջացել է կատարած հանցանքների համար, խնամքի տակ ունի 3 անձ, որոնցից մեկը մինչև 14 տարեկան երեխա է, իսկ որպես Ա.Գրիգորյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք` դատարանը հաշվի է առել նրա կողմից հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը և նշանակել է համաչափ պատիժ` պահպանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածների պահանջները:
Քննության առնելով վերը նշված բոլոր հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012 թվականի ապրիլի 18-ի դատավճիռը` Արթուր Մելիքի Գրիգորյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով, օրինական է, հիմնավորված և պատճառաբանված, հետևաբար պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի փաստարկները չեն կարող բավարար հիմք հանդիսանալ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 18.04.2012 թվականի դատավճիռը բեկանելու կամ փոփոխելու համար:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ, 418-րդ հոդվածներով, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը


Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012 թվականի ապրիլի 18-ի դատավճիռը` Արթուր Մելիքի Գրիգորյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 38-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 38-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 269.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 269.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ